LXIII88_qt
author: Salzmann, Johann Gottfried

N12c511554489 021

luuttoruteannntenan X

UB Tübingen

Buchbinderei vo-

0. Hartter.

& D. B. V.
AD AUDIENDUM ACTUM
PECLAMATORIUM.

SEX IUVENIBIIS ILC ESSLINGENSIS,
IN MEMORIAM

UBIIEl

SECUNDI AUGUSTANAE
CoONFESSIONIS,

HABENDUM,
MAECENATES, P ATRONOS

— AC
7 S 4
TPATORE5
ö"DECENTER INVI TAT.

dXNNES GODOFREDUS SALTZMANN,
IOiN PAEDAGOGII ESSLING. & COLLEGII ALUMNO-

RUM INSPECTOR.
. 55rING*², TYEIS THEOPHILI MXANTLERI.

W.. „ 4*°

&α Uod feliciter eveniat Patriae, feliciter
Eccleſiae Evangelicae vniverſae, ena-
tum nobis eſt munere divino inſignis
laetitiae ac gratulationis argumentum,
u, dum, poſt duorum ſaeculorum decur-
ſum, propitiis fatis annus recurrit, qui Auguſtanae
Confesſioni cerat natalitius, quique jam occaſio-
nem nobis praebet, redeundi in venerandam temporis
iſtius memoriam, quo Evangelica Veritas Invictiſ-
ſimo Imperatori, Carolo V. in auguſtis Imperii
Comitiis, ſe publice ſpectandam ac explorandam ex-
hibuit, & tenebris prorſus diſſipatis ac diſcuſſis eximio
. ſplendore effulſit. Si ante hos tredecim annos, quo
4 a 2 quidem

4 62 (o) *.

quidem tempore Reformationis primordia pia
ſolemnitate celebravimus, juſta nobis jubilorum cauſſa
fuit: juſtior certe erit hoc tempore, niſi forte aſſerere
velimus, minus de Sole gaudendum, vbi aurecis radiis
ſupra Horizontem emerſit, & plena facie ſe oſtendit,
quam de crepuſculo, cujus lux adhuc dubia ac incer-
ta; vel de homine, quando felici partu in hunc mun-
dum, ac in dias luminis auras prodiit, quam ſi primum
materno vtero concipitur. Annus igitur hic nobis eſt
vere ſaecularis & ſingularis, qui non niſi centeſimo
quoque anno peragitur & frequentatur „Cujus auguſtio-
rem curſum nemo eorum, qui nunc vivunt ho-

minum, vnquam vidit, nec porro viſurus eſt,
vt de ludis olim ſaecularibus, Senatus populuſque Ro-
manus voce praeconis in publicum proclamare ſole-
bant. (a) Jure jubilamus Domino ob pretioſum Evan-
gelii theſaurum clementiſſime nobis conſervatum, tan-
toque Evergetae Deo debita perſolvimus xagsige,

eamque ob cauſam non Jovi Statori, ſed Jovae
Servatori aram parandam eſſe, merito arbitramur.
At cum, ex praecepto Siracidis ſapientiſſimi „etiam
Viri nobiles & fama meritiſque conſpicui ſir dilau
andi,

663 ouetonius Qlaud. c. 21. Baſilius Kennet, Notitia Romae antiquae. Part.
. Cap, 7

dandi, (b) cara nobis eſſe debet, adeoque refricanda
& pie recolenda memoria inſignium virorum, quorum
miniſterio DEus O. M. praecipue vſus eſt, cum tanto
religionis emendatae ac repurgatae beneficio mun-
dum devinciret. Inter eos ex omnium confeſſlo tan-

quam duo maxima lumina exſplenduerunt B. Mar-
tinus Lutherus, & fidiſſimus ejus Achates ac Pa-
raſtata, Philippus Melanchthon, quorum in-

gentia etiam in Auguſtanam Confesſionem
fuerunt merita, cum ille maximam partem materiam
ejus ſubminiſtraret, & conſiliis „»vtut abſens, negoti-
um dirigerct ac fulciret, hic ſtilum temperaret ac mo-

deraretur, & poſtea Apologiam hujus Confeſſio-
nis componeret luculentam & ſolidiſſimam. (O) Duum-
virorum tam praeſtantium characteres, vt inter ſe con-
veniebant, vela ſe invicem diſcrepabant, non tam vi-

vis coloribus hic exprimere, quam levi penicillo, &

a 3 . quoad
(b) Cap. XLIV. v. 1. der
(C) Hiſtoriam Auguſtanae Conſeſſionis Coeleſtinum & Chytraeum inprimis
dediſſe, notum eſt. addimmerentur Saubertus in den Wunderwercken der
Augſpurgiſchen Confeſſion. Dorſcheus de providentia Dei circa Auguſt.
Conteſſ. Seineccerus de init. cauſſis & progreſſu A. C. Muüler in der Hiſto⸗
rie von der Evangeliſchen Staͤnde Proteſtation und Augſpurgiſchen Gon-
feſſion. Plures allegant Magniſ. Dn. Cancellarius, Pfaßius Introd. in hiſtor.
Theol. Liter. parte III. p. 390. & B. Buddeus Iſagoge Hiſt. Theol. Libr. poſt.
C. II. J. 7. p. 47 ½. Magnam ſegetem ſcriptorum fere omnium huc per-
tinentium invenire eſt in Celeb. Job. Al. Fabrici Oentifolio Lutherano,
haud ita pridem edito.

quoad primas tantum lineas adumbrare, fas jam no-

bis ſit atque licitum. In Megalandro Luthero na-
turae bonitas, vel ανωHαuit plane ſingularis, quae aeta-
tis progreſſu in virtutes heroicas excrevit. (d) Conſpi-
rabant ac confluebant in illo omnia, quae hominem a
vulgo mortalium ſejungunt, & ſupra communem ſor-
tem attollunt. Innatus ei animus plane divinus, & ad
res maximas adgrediendas, ad arduas ac terribiles vir-

tute ſuperandas aptiſſimus. Celeberrimus Val.

Ern. Loeſcherus dotes, quae illuſtrem reddide-
runt Lutherum, commode in quatuor claſſes diſpeſcit.

(e) Primo miratur in eo dona, quae natura con-

cedere ſolet, in quibus praccipuum locum ſibi
vindicabat vividum & Prordp excellens ingenium,
Quod in eo non magis amici, quam ipſi hoſtes agno-
cunt, (f) cui memoria fideliſſima, ac paene brocligioſe
judi-

6

(d). J. B. Dannhaweri Memoria Thaumaſiandri Lutheri, Joh. Joach. Zent-
gravii diſſert. de Virtutibus Lutheri Heroicis.
(e) Jn den vollſtaͤndigen Reformations⸗Acten und Documenten. T. 1.
cap. X.
(f) De Luthero, Maimburgius dans l'Hiſtoire du Lutheraniſme, Livr. I.
P. 20. ita ſcribit: c'eſtoit vn homme d'vn eſprit vifß & ſubtil, naturellement elo-
quent, diſert & poli dans ſa langue, infiniment laborieux & ſi aſſidu a Letude,
qu'il y paſſoit quelque ſois les jours entiers ſans meſme ſe donner le loiſi de prendre
yn morceau; ce que lui aquit vne aſſeæ grande connoiſſance des langues & des
Peres, a la lecture deſquels il s'etoit fort attachi contre l'ordinaire des Theolegiens de
ſon temps. e Ayant leton de voix agreable, V'air ſier, intrepide &.

judicandi vis acerrima, eaque mentis facultas, quae
CGallis le bon ſens audit, eminenti gradu conjuncta.
Neque naturam ſibi novercam expertus eſt, ſi corporis
vires ſpectes, cujus fidem ſatis faciunt complexio ejus
robuſta, vox grata ac firma, quaeque ex oris habitu
elucebat, mira alacritas. Secundum locum occupant
dona illius moralia, antiqua nimirum fides ac ſin-
ceritas, quae virtus Germanis olim Hropri & do-

meſtica cenſebatur, qua inductus, quae ab eo peccata
vel errata fuerunt, fateri liberius non erubeſcebat,

nevæXeivα & invictum animi robur in ſummis pericu-
lis, admiranda conſtantia, patientia, aequanimitas,
laborum aſſiduitas infatigabilis. Tertio loco admira-
tionem merentur dona induſtria ab eo acꝗ uiſita.
Eruditionem enim ſibi paraverat, quae, pro aetatis,
in qua viuebat conditione, extraordinaria dici mere-
batur, adde ſingularem illius facundiam, ſtilum ſum-
ma eev Ccommendandum, (g) & maximam linguae
vernaculae facultatem. Quod tandem ſpiritualia
dona attinet ‚non deerant, quae adminiſtrantia

Theologis appellari ſueverunt, neque ſanctificantia
in eo

(3) De Stilo Lutheri praeclare promumtiat Cel. Joh. Lud. Praſchius, eum a ne-
mine capi, neque poſſe judicari, niſi vel heros ipſe ſit, vel heroi intimus;
ceodem praepotente liberoque ſpiritu calentem ſcripſiſſe, qui ſacras fecerit
litteras. Roſet. il. p. 101.

deſiderabantur. IIla ſi ſpectes, neminem fugit, eum
in dexteritate interpretandi Scripturas Sacras, (h) &
ſolatium afflictis ſuggerendi, in zeclo pro ſana doctrina,
in veneratione divinorum Oraculorum paucos ha-⸗
buiſſe ei pares. Quae de calidiſſimo ejus in precibus
fundendis fervore, de pietate non fucata, de ingemi
virtute fidei memorantur, documento ſunt ſatis il-
luſtri, donorum ſanctifigantium in eo non mediocrem
menſuram fuiſſe, ſed eminentem ac vberrimam: pau-
cis dicam, omnia in Luthero reperiebantur, quae
neceſſaria Viro, cui cum tot tantiſque adverſariis in-
genio, omniſque generis eruditione inſtruétis, con-
grediendum, cui tot labores ſubeundi, tot moleſtiae
perferendae, tam arduum opus ſuſcipiendum ac per-
ficiendum. Ceterum hominem fuiſſe illum non liffi⸗
temur, qui in nonnullis forte modum exceſſit; hinc
liberioribus ejus quibusdam dictis factisve offendun-
tur delicatiores, qui ex heroico ſpiritu dicta ſecundum
communem re dam aeſtimant, non cogitantes, dari
in Heroibus ſiinde vehementiae motum exorbitan-
tiae valde vicinum. Verum, ut nihil de libertate dicam,
qua in dicendo & agendo ſaepius vſi ſunt Prophetae,

aliique Viri Sacri, certe B. Lutherus in plurimis vo-
niam

(h) Eraſmus Rot. ipſe fatebatur, ſe ex Lutheri Vnica pagella perlecta plus
crudiri, quam ex toto Thoma, Vvt Melch. Adamus refert in Vita« Luth⸗

p. M. 101.

2*

niam meretur ac inveniet apud aequos rerum aeſti-
matores, ſi penſitaverint ingenium ſaeculi, quo vixit,
& ſi, quibuscum monſtris illi conflictandum fuerit,
conſideraverint. Ægſjquum & veritati conſentaneum
de eo judicium tulit Vir Doctiſſimus, Heinricus

Morus, quando Luthero Augiac ſtabulum fuiſſe
repurgandum, ſcribit, & tam ſordidum P cum
peregerit, non potuiſſe ecum nitido, & ad omnem
elegantiam compoſito habitu incedere. (i) Idem de
eo judicat, ſi non inis Elias, vector & currus Iſraelis
fuerit, vt a quibusdam fuit appellatus, fuiſſe tamen

fidelerm aurigam hujus currus, optime ad hoc mune-

ris inſtructum & munitum, qui equos recto itinere a
Babylone verſus Civitatem Dei direxerit, parum
ſollicitus, ſi in hoc curſu alios collutularet, ſicut ab iis
coeno largiter fuit conſperſus. (K) Et certe, nemo
— facile
(i) Dirvine Dialogues P. 484. feſtiva & elegantia ſunt verba in proprio idio-
mate: the word of God thenit was, hid libe a precious cabinet, and ſunckh in that
Angiae ſtabulum, the overflowing corruptions and domn -bearing Vrannies of the
Church of Rome, wich that noble Heros Luther, libe another Hercules, by remo-
ving the fith, was to bring into the ſight of the world again. And would you
then have had him and his Fellow-Labourers (not ſuch as they were, but) ſuch
pure, ſpruce Gentlemen, in white Spaniſp- Leather Pumps, in clean linen Stochings
and Holland Douhblets with all other correſpondent Elegancy and unexceptionable
Neatneſſ? and in this pure and ſplendid pligbt, to have taken into hband their
Schovels, Wheel- Barrows and Muckkorchs, to rid away this ſtinching Dunghill?
(K) Though be might not be allowed to be the Elias, the Conductor and Chariot of
Wael. as lome hape ſtyled him; yet i thinek at leaſt he might be accounted a faith-
ul Poſtillion in that chariot, who was well accoutred with his wax Boots, oned

10 63 (0) 8.

facile pluribus obtrectatorum calumniis fuit onera-
tus, nemo majoribus, quam Megalander, convitiis
proſciſſus, quorum ingentem numerum operoſe
enarrat Vir vaſti ingenii, ac diffuſiſſimae lectionis
Petrus Baelius. (!) Sed pauca quoque de Philippo
Melanchthone dicenda reſtant, qui inter
duces & anteſignanos Reformationis non poſtremum
locum meretur. Licet Vir ille magnus etiam manes
ſuos paſſus ſit, ejuſque gloria labecula quadam poſte-
riori tempore nonnihil fuerit obfuſcata, (m) tantata-
men illius in Auguſtanam Confesſionem
extant merita, vt ejus Ramam obterere aut lacerare,
omnino nefas habendum. Erat ille humaniorum

litterarum & purioris Theologiae cum Luthero
in Germania reſtaurator, eorumque omnium Prae-
ceptor, qui aetate ſua eruditione fupra vulgus emi-

nuerunt; omni ſcenae, quae tum adornabatur, ille vel
praefuit,

Coat and Hood, and wbo turned the Horſes noſes into a direlt way from Baby-
lon tovvard the city of God, and held on in a good round trot thréugh thick and
thin, not caring to bespatter others in this high jogg, as he himſelf vyas Enely
bespatterd from others. ib. p. 483.
(1) Dictionaire Hiſtorique & Critique ſub tit. Luther.
(m) Vnde quidam diſtinguunt inter Melanchthonem priorem & poſteriorem.-
cf. R Kirchen⸗Hiſtorie nach der Methode Herrn Huͤbners. part. V
P. 167.

praefuit, vel interfuit, (n ). & apud exteros tanta
ejus propter eruditionem & in rebus agendis dexte-
ritatem, celebritas, vt Franciſcus I. Gallia-
rum Rex, per litteras legatumque eum in-
vitaret, vt ipſius conſilio in componendis mo-
derandiſque rebi ad religionem pertinentibus vtere-
tur. (o) cumque, vt dixi, ex primis ac praecipuis
revireſcentis & renaſcentis Reipublicae litterariae pa-
rentibus fuerit, cui tantum debet eccleſia, tantum, qui
bonas artes ac litterarum ſtudia amplectuntur, nomen
ejus Germanis omnibus merito venerabile eſſe debet.
(P) Delatus is anno ſupra milleſimum uingertteſ-

. . . Sen
mum decimo octavo in Academiam Witte ergenſem,

totum ſe dedit Luthero, in cujus poſtquam inti-
mam amicitiam ſe inſinuaſſet, per omnem fere vitam
ejus comes fuit indivulſus, & in reformationis nego-
tio adjutor fideliſſimus. Admiratione omnino di-
gnum, quod inter viros, cui tanta temperamentorum
diſſimilitudo, quae in aliis antipathiam generare po-
terat, (q) tanta coaluerit amicitia, vt per omnem
b 2 vitam
(n) Morbhof Polyhiſt. T. I. L. I. Cap. XIX. p. 34.
(0) Camerarü vita Melanchth. p. m. 146.

(P) Eleganter de eo Taubmannus part. 2. Sched. Sacr. p. 146.
Heu! quam multorum lolio ſterileſceret arvum,
Ni bove ſollerti Melanchthonis illud araſſent.

(4) Vid. Iu. Echendorf Hift. Lather. L. II. Sect. 22. & 57.

vitam firmo amoris nexu manerent conglutinati.
Erat enim Luthero ingenium vehemens, fervidum,
promptum, feſtivum; Melan chthoni placidum,
pacatum, mite, ſerium; in quibusdam timidus vi-
debatur, haeſitans, ac tantum non remiſſus. Divina
igitur deſtinatione factum putamus, quod Viri mo-
ribus ac ingenio adeo diſſimiles, tam arctam inter ſe
amicitiam colerent, forte eo providentiae omnia mo-
derantis conſilio, vt alter alterum temperaret.
Lutherus, at quantus Vir! dicere ſolitus erat,
Melanchthonem omnes Scripturarum interpretes
doctrina ſuperare, & quamvis ejus Magiſter fuiſſet,
candore tamen laude digno fatebatur, ſe ipſi & in-
genio & eruditione inferiorem eſſe. (r) De Luthero
autem Melanchthon dicebat, eſſe eum non tan-
tum Grammaticum, Logicum, Oratorem, ſed omnia
in omnibus, & miraculum inter homines. Vana
ſunt & fidem non merentur, quae Meldenſium Prae-
ſul doctiſſimus, Boſſuetus, narrat, (§) Me-

lanchthonem jugi metu Lutheri mepidaſſe,
& ſervili ſub jugo eo retentum ſaepe gemuiſſe:
ſi qua

(r) Autoine Teiſſier additions aux Eloges des Hommes ſgavans.
(S) Hiſtoire des ariations des Egliſes Proteſtanter. Livr. V. n. 16. p. 194.

13

ſi qua inter eos ſententiarum fuerunt divortia, nun-
quam diffidentia aut metus adfuit amorem excutiens;

manſit ille intemeratus. Acceptis de obitu Lutheri

litteris Melanchthon valde fuit conſternatus, &
in auditorio publico fuſis vbertim lacrymis in haec

verba prorupit: occidit 5 occidit ; Cecidit
auriga & currus Iſraelis, Reverendus Pater

Lutherus, ad quam vocem magnus horror totum
auditorium occupavit. (t) His igitur tantis Viris
operam ſuam ſociantibus maximam partem cimelium
illud Eccleſiae noſtrae, Auguſtanam Confesſio-

neêem, debemus, cujus doctrina contra hoſtium
furores & machinationes, imo contra opinionem
eorum, per duo jam ſaecula, LDei beneficio ſingulari,
immota perſtitit. (u) Epitaſis certaminum Eccleſi-
am agitantium eo tempore, quo illa concinnabatur,
inciderat. Omnia tunc ferbuerunt & aeſtuarunt.

b 3 Indi-

(t) Caſparis Ulenbergeri, Theologi Pontificii, vita Melanchthonis cap. XVII.
D. m. 226.
() Adeo impudentes quidam ex Pontificiis, vt, licet in aprico ſit Confeſ-
ſio fidei noſtrae, horrenda tamen dogmata nobis affingere non verecun-
dentur. Sic blaſphemum eſt illud ſymbolum, quod tanquam Lutheranis
proprium rabido calamo compoſuit & edidit anno 1622. Laurentius Fo-
ale Jeſulta. legitur illud apud Melch. Nicolai in Dedicatione Jubaris
COeleitis.

Indignabundis & fremebundis animis adverſus Evan-
gelium Chriſti Pontificii Principes & Epiſcopi in comi-
tiis iſtis comparuere, & ſeſe confeſſionem fidei iſtic
oblatam rubrica ſanguinis refutaturos, comminati
ſunt. (vy) Et ſane omni tempore multi ex Roma-
nenſibus ſanguinolentum in nos animum prodiderunt,

funeſtum ſubinde claſſicum cantantes. Pamiliare illis
axioma, quod eſt apud Georgium Ederum, (X)
non opus, multa adverſus homines ſtultii-
ſimos atque obſtinatisſimos (hacreticos) dice-
re; melius procul dubio foret, quod coërce-
rentur gladio. Non ſine ſtupore leguntur, quae
Vir quidam doctiſſimus, (y) magno eruditionis ap⸗
paratu, ex Scriptoribus maxime Hiſpanicis ac Lu-
ſitanicis congeſſit, de atroci & cruenta ſecus in fi-
dei rebus ſentientes opprimendi ratione, vbi haud
obſcure hi fatentur auctores, rogis, aliisque ſeveris
poenis ab Inquiſitione Haereticis inflictis, in ſolidum
tribuendam Religionis in his regionibus conſervatio-

nem, eamque opus omnino habere, vt armorum ro-
borc

(w) Cf. Davidis Maieri Jubilaeus Evangelicus. Sect. 12. p. 93.
(xX) In Malleo Haeretieorum Lib. I. epit. p. 206.
(y) Mr.. M. V. la Croxe Hiſtoire du Chriſtianiſine des Indes. au commen-
cement du Livre VII.

—

ſt

* (0) S⸗ 1 5

bore fulciatur. De Paulo III. Pontifice Roma-
no, Petrus Suavis Polanus (2) narrat, dixiſſe
illum, duas eſſe cum Proteſtantibus agendi vias, vim

ſcilicet & illecebras. Itane vi hoſtili, fraudibus
& dolis propagari & conſervari neceſſe habet Eccle-
ſia Romana?: Nos ſufficere credimus divini Spiritus
gratiam ad flectendos & ad convertendos hominum
in deviis agentium animos. Secus videtur Cardinali
Pallavicino; miſeret eum ſortis illorum Pontificum,
qui in convertendie Haereticis & infidelibus nemi-
nem niſi Deum habeant apartibus-ſuis ſtan-

tem; & praeter Spiritum Sanctum plane adhuc alia
ad hoc requiri exiſtunat. (aa) Sed ſi almus ille Spi-
ritus afflatu ſuo & flexanimi virtute porro nobis
aderit, nihil deſiderabimus. IIle potis eſt gregem
ſuum tueri, hoſtium inſultus retundere, doctrinamque
puriorem ſartam tectam nobis conſervare, & illud

Jam per duo ſaecula ab eo factum eſſe, in maximis
coeli

—

(2) Hiſtor. Concil. Trident. L.I. p. m. 80.

(aa) in Hiſtor. Concil. Trident. L. V. c. 13. ſatis proſane ita ſcribit:
οοhotο ẽ hora in hora non compaſſionare i Ponteßei conventi ſra loco con-
Tatu e tatti infeſti al corſo di lei, eccetto l'aura dello Spirito Sancto.

16 3 ) S.

coeli muneribus numerandum, merito cenſemus.
Jure igitur hoc tempore effundimur in plauſus,
(bb)) jure ſupplicationes plurium dierum per
templa Evangelica decerpuntur, & cum in
Academiis „ Gymnaſiis, Scholis omnia jam
quoque feſtivis ac votivis vocibus perſonent, nos,
in Paedagogio noſtro, tam memorandam feli-
citatem ſilentio tranſmmittere, religioni ducimus.
Potius laetantium turbae nos adjungemus, & tem-
poris hujus ſolemnitatem pro virium modulo coho-
neſtaturi, in Palaeſtram Oratoriam ſex optimae ſpei
ac indolis Juvenes producemus, nimirum

Wilhelmum Fridericum Bozenhardum,
Esslingenſem, qui de Symbolis Eccleſiac,

& de Confeſſionibus fidei in genere, praeſer-

tim de recentioribus lingua vernacula,
diſſeret. .

Paulum Gisbertum Nagelium, Esslingen-

ſem, qui ſuccinctam Hiſtoriam Confeſſionis
er Auguſta-

—

(bb) Adamus Conzen. S. IJ. gaudium noſtrum evanidum eſſe, nec habere
nos, qua in parte jubilemus circa Aug. Confeſſionem, nequicquam cvin-
cere ſatagit, Jubilo Jubilorum, ad annum 1530. p. m. 47-58.

6

1 .

Auguſtanae Sermone Latino enar-
rabit. G

Samuelem Algoevverum, Leipheimio-
DMMW VImenſem „qui varia memorabilia de Au-
guſtana Conſeſſione Carmine Germa-
nido recitabit.

Johannem Knauſium, Waiblingenſem-
WVWVürtembergicum, qui materiam de Variatio-
ne Auguſtanae Confeſſionis, a Pontificiis ac

Reformatis identidem nobis objecta, Gallico
Sermone exponet.

Goeorgium Chriſtophorum Suͤßkind / Stet-

tenſem- Würtembergicum, qui de
propagatione Evangelicae Doctrinae, vt in
Scriptura Sacra & in Auguſtana Confeſſione

—R]— illa traditur, hoc noſtro aevo apud Gentes In-
5 diae Orientalis miniſterio Miſſionariorum
- Danicorum facta, Graeco idiomate ver-
. ba faciet.

Carolum

18

2 () 8.

CarolumFerdinandum Bilgerum, Eßlin gen-
ſem, qui carmine Heroico Latino bene-
ficii nohis exhibiti magnitudinem celebrando,
Deo gratiarum actienem agẽdo, & pro vłkerio-
ri conſervatione doctrinae purioris vota facien-
do, Oratorio Actui colophonem imponet.
Vt Inclytus hujus Civitatis Magiſtratus, excujus
decreto, hic Actus inſtitutus, vna cum Plurimum

Reverendo Miniſterio Eccleſiaſtico, ſplendida

praeſentia, eum illuſtrare & condecorare oonſtituit:

ita cum iis omnes alios, quotquot apud nos, Evange-
licae Veritatis Fautores, Amatores, Studioſos,
pariter impenſiſſime & decenti cultu ac obſervan-
tia rogamus, vt futuro die Martis, qui eſt XXVII.

Junii, poſt horam antemeridianam Octavam

lubentes & frequentes in Curia Nova con-
veniant, Juveneſque in concionem prodituros,
propenſo ſtudio ac prona aure mentceque pro-
ſequi non dedignentur. Vitra productiorem ho-

ram eos non detinebimus, Jubilaeo vero rede-
unte, precibus noſtris plane nemini erimus
moleſti. P. P. d. XXIV. Jun. A. R. O.
clolccxxx.

— —
2 (0) See⸗ „
judicandi vis acerrima, eaque me .

Callis le bon ſens audit, eminen
Neque naturam ſibi novercam expe.
vires ſpectes, cujus ſidem ſatis facit
robuſta, vox grata ac firma, quae
elucebat, mira alacritas. Secundu nen
dona illius moralia, antiqua ni
ceritas, quae virtus Germanis olii 2g
meſtica cenſebatur, qua inductus,
vel errata fuerunt, fateri liberius
evXοεαι½ ρα,ι & invictum animi robur -
lIis, admiranda coliſtantia, paric
laborum aſſiduitas infatigabilis. 1
tionem merentur donainduſtria:
Eruditionem enim ſibi paraverat,
in qua viuebat conditione, extraor
batur, adde ſingularem illius facunæ
ma inveie Commendandum, (g) & 1 0
vernaculae facultatem. Quod tar.
dona attinet, non deerant, quae

Theologis appellari ſueverunt, nequ

e

Balance

(3) De Stilo Lurtheri praeclare pronuntiat Cel. Joh. 0
mine capi, neque poſſe judicari, niſi vel heros i-
eodem praepotente liberoque ſpiritu calentem ſ/

litteras. Roſet. &il. p. 101. -

—
—

10

VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset

GmbH WWW. yVXy

4 Copyright 4/1999 VXVM.