LIII3a_fol
author: Pregitzer, Johann Ulrich

—

N12511492246 021

ILIIANIIIIIuIIAII

UB Tobingen

„

—

—

EREN ISIMA DOMUS WIRTEMBERGICA
TABULIS GENEALOGICIS,

Omnibus undique partibus ſuis abſolutis,

In Uſum

SERENISSIMI PRINCIPIS HEREDIS,

GCAROLI.

DUCIS WIRTEMBERGIE A0 TECCI, &. &.
PRINCIPIS JUVENTUTIS,

repraeſentata,
Et à primis inde initüs ſuis, Auguſta Origine, Incrementis, Propagatione,
ac praeſenti, quo nunc effloreſcit Vigore,
Retrogrediendo ad duodecim, & quae excurrunt, Scculorum Decurſus =

deducta;
Nubjunktis inſupen, quae Hiſtoriarum Monumenta ſubminiſtrant, Notaminum quorundam luminibus,
Hinc inde ex Pharetra Probatiorum, eorundemque Antiquiorum, Mediorum, ac Recentiorum, Genealogica Scribentium,
quin & ex Scripturis tam domeſticis, quam publicis, atque iis inprimis, quae in Sacrario Ducalis Archivi Wirtembergici latitant,

Depromta & concinnata,

B. OHANNE ULRICGCO PREGIZERO, U. J. D.

Aſſeſſore quondam in Supremo Appellationum Dicaſterio, ac Profeſſore Juris Publici, Hiſtoriarum & Eloquentiae in Illuſtri Collegio Tubingenſi, poſtea vero Conſiliario
Juſtitiæ & Regiminis, nec non Archivario Primario in Tabulario Ducali, quod Stutgardiæ eſt,
Poſt Ipſius autem Anno 1708. ſubſequuta Fata,
Longius diducta, & ad publicos Lypos adaptata,
Hasque in Tabulas, vinculis Genealogicis rite invicem connexas,

. Redacta
Studio & labore Filii Ejus Junioris,

JTOHANNIS EBERHARDI PREGIZERI, U. J. L.

Senioris in Conſilio Regiminis Secretarii.

EMMERICUS I ex Regio Sanguine Franconico, Merovingicae Stirpis, prognatus, isque Regis Francorum, CHLODOVEI Magni Dux & Major Domus, cui prima debentur Natalia Auguſtae Domus Wirtembergicae. Idem ipſe Regi CHLODOVEO, Anno 499. in Acie coram Alemannis, quibuscum Europae Principatum

aemulabantur, ſtanti, juxta Tolbiacum Rheno in confinis Coloniae Agrippinac proximum; atque iterum Anno 500. prope Oppidum Waiblingam manus porrigebat ad debellandos Ipſos, auxiliatrices: Hinc primus ille poſtmodum Dux & Gubernator devictae factus fuit Alemanniac. Ex illo tempore per duo cetiamnum Lu-
ſtra vivebat, occupata Arce, Domoque Wirtembergica Gentilitia, cum & Pagus Beutelspacenſis ipſius olim Auſpiciis extrueretur.

EMMERICUS II. Regis Francorum DAGOBERTI Magni Major Domus, Anno 63 1. incoluit W'irtembergiam & Beutelspacum.

ALBERTUS I. Regis Francorum, Pipini Dux, primus, qui circa annum reparatae ſalutis ſeptingenteſimum quinquageſimum ſecundum Dynaſtae ac Comitis Wirtembergiae Dignitatem gerebat, Inſignia cornibus tribus cervinis notata primùm ſuſtinens: Conjux Ipſius, cujus Praenomen hactenus latuit, Comitiſſa erat Fer-
retae. Inſuper Antiquiores Rerum Germanicarum Scriptores ſubſequentem EBERHARDUM, ALBERTI fuiſſe Filium, uno omnes ore atque ſententii pronunciant.

DPynaſtae EBERTHALIUS, ſive EBERHARDUS I. Dynaſta & Comes Wirtembergiae, Imperatoris CAROLI Magni Dux, & Major Domus, Pincerna Haereditarius, ac Ejus vel tandem Gener; qui armis Socero Imperatori ad ſubigendos tum Saxones fortiter ſuceurrebat, extinctus

.1 . . Anno &11. in EÆde Sancti Dionyſu, Gallice St. De-
& nys, humatus: Conjugem, Filiam Imperatoris Romani, CAROLI Magni, nomine HILDEGANDINA inſignitam, Anno 784. eſt nactus. .

Comites. . —,—
Wirtembergia. Calva. S
WERNERUS I. Dynaſta ac Comes Wirtembergiae. Florebat is Anno 361. Nomen vero lpſius Conjugis nusquam patet. ASTULPHUS, Comes Calvae: Primus & antiquiſſimus Comitum Calvenſium Parens: Fundator inſimul celebercimi per totam Germaniam Cœnobii Hirſaugienſis
EBERHARDUS II. Dynaſta & Comes Wirtembergiæ, Comes ſimul Palatinus Lutetiæ Pariſiorum, ab Oicio tum temporis ſic dictus, Regis Francorum, Caroli ALBERTUS II. Dynaſta & Comes Wirtembergiac. Hic Anno 887. dicm obiit.

=2 . . .. . 1 . 8 5 4
II smplicis Dux S Maior Domüs. Cecidit in Acie Anno 893. contra Qttonem, Comitem Andegavenſem tum inſtructa, parato per hanc Regi ad Impium

ℳ₰ . —

EBERHARDUS III. Dynaſta & Comes Wirtembergiae. Scribunt de hoc EBERHARDO nonnulli errore ſatis palpabili ac evidenti, Ducem Suevorum, HER-
MANNUM, habuiſſe illum Anno 939. Magdeburgi ſecum ut ſocium, celebratis ibi Ludorum Equeſtrium ſolennibus, id quod ipſe Annus Ipſius emortualis
920. tanquam hallucinationem veſanam penitus refellit. Cum & contra vel hoc factum Ipſius temporibus fuiſſe inter omnes conſtat, quod Imperante LUDO-⸗
VICO IV. qui poſtremus ex Auguſtisſima ſtirpe Carolina progeneratus Imperator eſt, Suevia, quam late patet, univerſa, Hunnorum moliminibus immaniter
devaſtata fuerit, Urbibus poſtmodum, Arcibusque bene multis, Suevicis acque ac Wirtembergicis maxime, validis Murorum ſepimentis circumvallatis. Cone-

jux Hiſtoricorum fugit notitiam.
ℳ.

ULRICUS I. Comes Wirtembergiae, Palatinus Comes Lutetiae Pariſiorum, Regisque Francorum, CAROLI III. Major Domus, qui in Italia A. 923. ſtra ta ge⸗
mate pernicioſo periiſſe circumfertur Praetenſi tum Imperatoris BERENGARII, cui quidem ab excelſa indole ſcientiaque, & uſu rerum militarium non vulga ri in-
ſigniter erat ad breve tempus commendatus; at Ejus poſtea, cum Regiminis minus laudabilis admoneretur, in indignationem juxta cum Magnatibus ſociis
prolapſus. Durabat Ipſi iniquum hoc fatum eò usque, ut perpeſſis magno numero duris Calamitatum telis, promtaque ac forti oppoſita hoſti manu, Hun-
norum tandem vi, prope Brixiam Anno 92 3. ſive aliorum calculo, Anno 931. poſtquam acriter dimicatum utrinque fuit, proſtratus, aut prout celebris Hiſto-
riographus Henningeſius, cujus quidem oraculo Comes Palatii in Svevia pronunciatur, poſtulat, ipſis BERENGARII manibus eſſet interfectus.

- . . . . . . „
EMMERICUS III Comes Wirtembergiae & Grœningae, Dynaſta Beutelspaci, qui magnis erat de Imperatore HENRICO I. Aucupe, nec miuns de Im-
perio Romano Meritis undiquaque Inclytus: Hunnos namque aut Hungaros A. 923. & 932. in Germaniam atque Saxoniam potiſſimum, Sueviamque iterata
acie irruentes, eodemque conatu immania molientes excidia, Idem Comes Milite Suevo, probe inſtructo, numerumque multorum millium excedente, ſub HER-

CHLODOVEUS, f. LUDOVICUS I. Comes Wirtembergiae Anno 938. Hoc ipſo tempore Tertius extabat Comes Wirtembergiae ,‚ cujus de Praenomine nil
vVivebat. conſtat. Cecidiſſe hic commemoratur in Acie prope Richovillam in Alſatia, Exer-

Monumenta id edocent Archivi Ducalis, pondere non levi. citu Regis Francorum, HUGONIS CAPETI, Ducisque Lotharingiae utrinque clauſus.

MANNO, Suevorum Duce, A. 93 3. in Saxonia prope Martisburgum penitus profligare eo gloriae eventu conniſus eſt, ut non haec ſolum conamina, ſed alia

inſuper Ipſius Dexteritate ac Fide inſigni conſpicua Merita liberali manu remuneraturus Imperator HENRICUS, immediatum Ipſi Imperii Comitatum Grœnin-
gam in praemium vindicaret. Hic ipſe Comes, poſtquam publica Ludorum Equeſtrium ſolennia Magdeburgi celebrari juſſerat Imperator, ſocietati plurium,
corumque quindecim numero, Comitum Suevorum junctus, quibus primum Galeas ſpectatum praeferri curabat, praeſto Ipſe etiam iisdem aderat; tranſigens
poſtmodum vitam per trium adhuc annorum Epocham, fato functus eſt ſat Grandaevus, Exuviis Corporis extincti Grœningae humatis, quarum Monumentum
ibidem extructum adhuc extat. Conjux erat A DELHEIDIS, Duciſſa Sueviae.

Evincitur hoc ipſum antiquiſſimae Arboris Genealogicae in Ducali Archivo reconditae Auctoritate.
ℳ

CONRADUS I. Comes Wirzembergiae, A. 980. florebat, coaevo Ipſi utroque Imperatore, Ottone I. Magnus dicto, & II.

Hoc ipſo Ejusdem Comitis tempore Hunni,
rum vi exhauſti penitus proſternebantur. Novam poſtea induit heic Rerum Scena faciem, quippe Comitum honore ſupra Eminentiam Dynaſtarum, qui quidem caeteroquin Allodialium, ſeu Patrimonialium Bonorum facultatibus, iſtis inſigni quodam praepondio validiores erant,

ſucceſſu plane irrito, dum juxta Auguſtam Vindelicorum A. 95 5. Armo-

Igne militari adbuc fervidi, moliminibus repetitis in Germaniam, Sueviamque penetrant,
transvecto. Inſuper Dynaſtae, Splendore Nobilitatis

ſatis canae, quin imo Regiae partim Stirpis conſpicui Eminentiis, ſubſequentis decurſu temporis Comites ſimul erant. Adnatum inde eſt Hiſtoriographis fundamentum haud ignobile, quo Dominos Wirtembergiae, priusquam Imperatores Saxonici innoteſcere cœperunt, mox Dynaſtas, mox Comites Wirtembergiae vago nomine ſalutent.

(Videatur D. Pregitzers Teutſcher Regierungs⸗ und Ehren⸗Spiegel) Conjux hujus Comitis nemini ex Scriptoribus nota eſt.

HENRICUS I. Comes Wirtembergiae, ULRICUS II. Comes Wirtembergiae ſumtus erogabat in- BEKLHA, Comitiſſa Wirtembergiae. Auſpiciis EMICHIUS
Dynaſta Beutelspaci Anno 1001. vi- gentes in ornandas ampliandasque EÆdes ſacras Beutel- ſuis extruendum curat Sacellum Amandi, op-
vus adhuc, improlis poſtea in Matri- ſpaci, tum Majorum Curis ac inſtitutis conditas. Ad- pidp Canſtadienſi vicinum, noſtra nunc ae-
monio cum IILIRUDINA, Land- ſcribuntur Ipſi non minus tanquam primo ac genuino taté ſepulturis publicis antiquae Ejusdem Ur-
gravia Alſatiae, Comitiſſa Egishemii, Parenti, Natalia quoque celebris Pagi nundinarii Fellba- bis conſecratum, idque Fellbacum verſus
& vita eſt egreſſus. cenſis. Diſceſſit è& mortalitate, liber à vinculo Matrimo- ſitum.

nii 1048. terræ datus Beutelſpaci.

bantur jura haereditaria ad communiendam Principum Comitumque per
tium Auctoritas conſtabiliebatur: Hujus vero ſcil. Imperatoris HENRICI II. ſuperba acerbitate plurimum affligebantur Svevia & W'irtembergia, bellis quippe acriter concuſſa, poſt-
quam Dux Sveviae, HERMANNUS II. cum ipſo HENRICO de Imperii faſcibus ambiguo eventu aliquamdiu certarat. Juncta Ipſi Matrimonii Fœdere Filia erat Comitis de
BOGEN, HARTWIGII, cx Auguſtiſſima Imperatoris CAROLI Magni Proſapia oriundi.

II. Comes Wirtembergiae A. 1020. vitam degit, unà cum utroque Imperatore OTTONE & HENRICO II. IIlius Auſpiciis ac Clementia latius ſemper pande-
Germaniam & Sueviam Superioritatem, quam dicunt, Territorialem; unde & publica Imperan-

ℳ

ALBERTUS III. Comes Wirtembergiae & Lœwenſteinii, Comitem de Bogen ſe ſecundum Matrem dixiſſe fertur.
temporibus illuſtri non ſemel radiabat luce, eademque ad diſſipandos hoſtes Terras Ejus violare auſuros maxime efficaci.
ſpectantibus, Valleque Remſia, amico connubio ſibi conjunctas, nec minus Comitatum Lœwenſteinienſem conſociatum in ſinu ſuo includeret.
bat in Cœnobium St. Blaſii Nigro-Sylveſtre, dotata imprimis Ejusdem Praepoſitura, quae Nellingae eſt, inſignibus villis munificentiſſimè.
Loquuntur hac de re Cruſius, Henningefius, Ealzius, Bucelinus z item Fürſtlich-Wirtemberg-Heſſiſches Heimführungs-Werck, & Manuſcripta.
Accedit, quod bis maritatus, in Thorum Matrimonii primi fœdere Filiam ſuſceperit Comitis Groeningae ultimi.
Comitis OTTONIS de Wolffrathshauſen & Scheirn, Auguſtiſſimae Imperatoris CAROLI Magni Familiae conjuncti, EUi’GARDINAM, quae Religionis ſacra
manu erogans liberaliſſima. Adeantur heic iterum Henningeſius, Ealzius, Crufius, & Manuſeripta, quae Rem hanc fuſius elucidant.

Equidem de vera primi hujusce Conjugii certirudine nihil certi nonnullorum, Genealogica ſcribentium obſervationibus pronunciatur:

. . . »„ „ „ * .*
Prolixi ſunt Scriptores in depraedicandis ſplendidis Ipſius Virtutibus ac Meritis, quorum in Catalogum Fortitudinem inprimis connumerant eminentem, quae penes Ipſum turbulentis Imperatoris HENRICI IV.
Teſtatur inſuper Chronicorum calculus,
Ornabat Eundem Comitem Anno I080. adhuc ſuperſtitem, Virtutum cminentiſſima, Liberalitas ac Beneficentia, quae fœcundo jubare ex ſpiritu Ejus verè excelſo reſplendeſce-

Wirtembergiae fines tam latè tum jam protenſos fuiſſe, ut Urbes celebriores, Stutgardiam ſcilicet, Canſtadium, Leonbergam, Schorndorffium cum Pagis eò

„

Altero autem connubio conjunxit ſibi Filiam Comitis ENGELBRECHTI, aut
colcbat ſanctiſſime, inſignia ſimul beneficia in Præpoſituram Nellingenſem, Cœnobiumque Beravienſe in Sylva, quam dicunt, Nigra ſitum, ubi & vita emigravit,

Nota. Hunc Ipſum Comitem ALBERTUM publica Ducalis Archivi Stutgardiani Documenta, reconditaeque ibidem Tabulae Genealogicace in primariam ſedem, unde ad reliquorum Geneſin, qualis inde ab anno milleſimo & octogeſimo nativa, & nunquam interrupta ſerie plus ultra fuerit progreſſa, juſto tramite deſcenda-

tur, aequali conſtanter calculo collocant: Quo vero ordine ſuperiores Comites, quippe ex ipſa

reliquis omnibus praepoſitum, Ipſumque adeo recta via ſtatim conſequentes Dynaſtas & Comites Wirtembergiae ſingulos, ad EMICHIONEM II. usque, Comitem Wirtembergiae, eodem iſto Munerum, Eminentiarum,

hac celebri AL-BERTIN ſtirpis Radice protruſi proceſſerint invicem, jure ambigitur.
re aſſeveratione; adde, quod intervallum chronicum nimis hiet, indeque cuivis facile pateat, vaſto quinque ſeculorum ſpatio & capacitati minus ſuffivere decem modo Generationum propagationem. Inſuper Hiſtoriae

Hinc talem iſtarum Generationum ſeriem, qualis quidem ſupra ex Hiſtoricorum conjecturis prodiit, pertinaci neminis eſt confirma-
& Franconicae, & Germanicae monumenta undique conſentiunt, EMMERICUM I. hac in Tabula
Honorumque ſuperbiiſſe ſplendore, quem inde ab anno 50o. ad A. 1020. delineatum dedimus.

— -
WERNERUS II. Comes Wirtembergiae,
Imperatoris HENRICI IV. ad Pontifi-
cem Romanum Legatus, cuſjus
plurimum valebat apud Imperatorem
Fides & Auctoritas, ut Ejusdem ful-
cris Comes innixus injuſtam Pontificis
GREGORII III. cum Perſonam Romae
Imperatoris ſuſtineret, Electionem eo
Conatus ſucceſſu revinceret, quo ful-
minis in Imperatorem Pontificii vibra-
tio mox ſubſequeretur. Indulgentiam
hujus Comitis ac liberalitatem larga
menſura expertum eſt Coenobium Hir-
ſaugienſe, qui innuptus poſtea A. 1096.

deceſſit.

ALBERTUS IV. Comes Wirtem-
bergiae, eminenti Auctoritatis &
Fortitudinis ſplendore, Facundiae-
que laudibus eloquentiſſimae val-
de conſpicuus, lethali & vulnere
teli percuſſu in conflictu adverſus
Ducem Bavariae, LEOPOLDUM,
inflicdto, in Cœnobio St. Blaſii,
Anno III10. erat demortuus.

CONRADUS II. Comes Wirtembergiae, Dynaſta Beutelſpaci, a-
bundantiſſima opum affluentia praepotens olim Sueviae Comes,
Familiae ſuae Propagator; Fidus Imperatoris, HENRICI IV. in
hoſtium adverſus Ipſum conflictibus Propugnator, nec minus Cœ.
nobii utriusque, Hirſangiae ſcilicet & St. Blaſii Dotator indul-
gentiſſimus, poſtquam A. I121. mortuus eſt. Annus agebatur
milleſimus ſeptuageſimus ſecundus, ex quo primum iniit connu-
bium cum GEKYRUDINA, ſive HEDWIGIA, & ſtirpe Dyna-
ſtarum Ultima, eademque Haereditaria Beutelſpaci; Alterum cum
WILLIBVURGI, Comitis Rudolphi Filia, cujus Fratres crant
Cœnobii Zwifaltenſis Fundatores, Comites Utrique Achalmenſes,
LUITHOLD & CUNO. Triennium ultra Luſtrum effluxit,
uod viveret adhuc, Tertia in Matrimonium ducta Conjuge
WE RNNIRVDINA, Comitiſſa Eberſteinii, Fato Mariti ultimo
A. 1I125. ſuperſtite. .

deinde A.

cujus in ſi

re datur.

BRUNO, Comes Wirtembergiae, Literarum
Virtutumque Cultura inclytus, Spirae pri-
mum Canonicus erat Cathedralis, electus

Abbatis ĩn Cœnobio Hirſaugienſi dignitatem,

fuſa mu nera ſatis ſunt aprica.
Sacello, ſplendide tum quidem cxtructo, at
Galloruen Intemperie, quae ſimul Cœnobi-
um iſtud devoravit totum, immaniter poſtea
A. 1692. violato. Monumentum Ejus ſe-
pulchrale i

d. 23. Mcirt. in Sanctorum transſcriptus le-
gitur Famuliam.

III& 1RDIJS., Comitfla Wirtembergiae, MECHILDIS.
Munificentiae rivos larga liberalitatis men- Comitiſſa Wir-
fura in Coœnobium derivabat Hirſaugien- tembergiae ,
ſe, ubi A. 1120. Vidua vivere deſüt. Ma- Grandaeva o-
ritus Ejus, Comes de Scheyrn & Wittel- biit cujus Ma-
ſpach, Beneficentiam Conjugis in Cœno- ritus Dynaſta
bium proxime laudatum ipfa ſua amplius de Stöffeln
diducebat manu indulgentiſſima. Ejus- fuiſſe legitur.
dem ex Comitis Proſapia, tanquam nati-
vo Fonte, Auguſtam Comitum Palatina-
tus ad Rhenum, Bavariaeque Ducum Fa-
miliae enaſci & propullulare inter o-
mnes conſtat.

BERCHTOLDUS, Comes Wirtembergiae, vitam inter Mor-
tales A. 1108. ſpirans, Terram Comitatus Lœwenſteinenſis
à Patre & Majoribus poſſeſſam, ſolus pleno jure ac po-
teſtate occupans. Celebratur conſtanti Hiſtoriarum Fama
ut alter quaſi Achilles, cujus pugnaciſſimam manum atque
ſtrenuam Fortitudinem in ſuos ſcite converterat uſus Impe-
rator HENRICUS III. ut Sueviae Dux bella adverſus Ba-
variae Duces, HENRICUM & GUELPHONEM, qui Ar-
cem Wirtembergiae A. I108. occupatam, fulmine incen-
diorum ſaeviente extirparunt. Hinc Idem Comes facinus
illud atrociſſimum ſua oppoſita vi vindicaturus, Ipfi ſibi
unà cum PFratre vulnus non unum in conflictu conciliavit;
Improlis poſtmodum & Mortalitate egreſſus: Conjux Ipſius
ADELHREIDINA, Comitiſſa de Lechsgmund, A. 1105.
terram incolebat.

IIOS. d. 30. Nov. ad gerendam

num conſpicuae liberalitatis pro-
Ibidem in

nter Rudera etiamnum perſpice-
Egreſſus hinc & vita A. I121.

ℳ

7
.

ULRICUS III. Comes Wir-
tembergiae, ſcientia, usu-
que Rerum militarium
ſubactiſſimus, anticipavit
A. II12. fatorum decre-
to Parentis obitum.
Manuſcripta im Fürſtli-
chen Archiv.

MrnIILDIS, Co-
mitiſſa Wirtember-
giae, quo haec vi-
xerit tempore, nemi-
ni non ignotum eſt;
Maritum habuit Co-
mité de Helffenſtein,
LUDOVICUM.

EBERHARDUS IV. Co-
mes Wirtembergiae,
in Cœnobio St. Blaſi
Nigro-Sylveſtri, quo
ſe contulerat, exſpira-
Vit.

quicquid nervorum in viribus ſuis erat, adverſus vim hoſtium tuebatur, aſſidu

jux Ejus Palatina crat Comitiſſa Tubingae, eaque A. 1150. adhuc viva.

HEINRICUS II. Comes Wirtembergiae, Fide in Imperatorem, LOTHARIUM II. fervidus, Eundem

1138. in Italia fruitus conſortio, donec Eidem paulo poſt ad Superos & vita fiait transmigrandum.
Breve elapſum erat ultra quadriennium ſpatium, ex quo, Domo Fratris, Comitis WERNERI
praematuro fato exhauſta, Comitatus Groœningenſis Terra ad Ipſius poſſeſſionem fuit devoluta. Con-

Prima Linea Grœningenſis.
WERNERUS III. Comes Wirtembergiae & Groeningae, curas ſuas ſumtusque eò potiiſimum converterat, ut Coœnobium Braitenau in
Haſſia A. 1170. conderetur, evocatis huc, quos de BRUNONE, Abbate Hirſaugienſi Patruo ſuo petiit, duodecim Monachis, ornato-
que ſplendidae liberalitatis muneribus utroque Coœnobio, Zwifalt & Hirſaugia. Inſuper in Aula Imperatoris HENRICI V unde Comi-
tatum Grœningenſem, tanquam Feudum, ſeu P'ignus pro viginti millibus florenis, mutuo datis, nactus eſſe legitur, Auctoritatis erat
ſpectatiſſimae. An etiam Terra, Homburgo Caſſellisque intermedia, Ipſi Imperatoris favore collata, in qua Sylvas Fuldam & Eder
circumjacentes poltmodùm extirpavit, ſuperſtructa eidem Regioni Arce Haldorft. Tandem mortuus eſt Anno I1221. in Coenobioque
Braitenau tumulatus. Quae fuerit Ipſius Conjux cum ignaris ignoramus.

Imperatoris Anno

EMICH III. Comes Wirtembergiae,
in Aula Imperatoris FRIDERICI
BARBAROSS I. A. 1154. Ver-
ſabatur.

ULRICH IV. Comes Wirtembergiae. Hic Ipſe ctiam Comes
Aulae intererat Imperatoriae proxime dicti BARBAROSSXE,
apud quem Munere defunctus militari, Ludis quoque Eque-
ſtribus in Pago Tigurino celebratis, pracſto adfuit.

vore, eminenti explendeſcebat auctoritatis
aut prouti alii ponunt calculum ſuum, 1170. extinctus.

₰
LUDOVICUS II. Comes Wirtembergiae, ſummo potitus apud utrumque Imperatorem, CONRADUM II. & FRIDERICUM. I. fa-
penes Ipſos lunine, atque aſſiduus inprimis in FRIDERICI Aula erat, isque A. 1160.

naſtia Hohenbergenſi BURCKARDI, cujus curis ac inſtitutis Cœnobium Reuthinenſe enatum eſt prope Wildbergam, ubi cum U-
xore LIIGAKDINA, Palatina Comitiſſa Tubingae, eſt tumulatus.

—

CONRADUS, Comes Wirtembergiae
& Grœningae; qui laudatur in Dota-
tionum Codice Cœnobii Hirſaugien-
ſis: obſcurus praeterea de obitus tem-
pore, Conjugisque nomine.

RUDOLPHUS, Comes Wirtembergiae
& Grœningae, quem commemorat
Codex Dotationum Cœnobii Zwifal-
tenſis, A. 1143. mortuus eſt. De I-
pſius Conjuge nibil conſtat.

Conjugem in Matrimonio habuit AG ALHAM, Filiam Comitis in Dy-

LUDOVICIS III. Comes
Wirtembergiae, quem
ImperatorespHILIPPUS
& FRIDERICUS II. ſin-
gulari amplexus muni-
ficentia & favore, Anno
1210. Corporis vigore
adhuc vegetum.

EGON, Comes Wir-
tembergiae, IIluſtre
condidit Cœnobi-
um Monialium ad
Vallem, quam vo-
cant, divae Crucis,
A. 1240. vita de-
functus.

Vitam cum Morte commutans.

HENRICIIS III. Comes Wirtembergiae. Quamvis plerorumque judicetur ſententia, Domum Wirtembergiae, LUDO-
UICO III. Satore, ulterius effloruiſſe; veriſimilior tamen ſi arripitur conjectura, Ipſum Comitem HENRICLM Paren-
tem Ejus atque Auctorem eſſe, inde quidem intelligendum credulitate haud fallaci erit, quod nusquam evidens appa-
ret, Conjugem LUDOVICO contigiſſe, veſtigium. Mortalitatem exuit A. 1226. Hujus Comitis, cui duae obtigerunt
Uxores: Conjux primi Matrimonii IR ME N ARDIS cxtitit, Filia HENRICI, Marggravii Burgoviae & Ramsbergi;
Altera, ADELEHEIDIO, Fundatrix Cœnobii Urſin ad Kauff byram Anno 1182. conjunxit Ipſi connubium Anno 1230.

—
Secunda Linea Grœningenſis.
HARTMANNUS I. Comes Wirtembergiae, & Grœningae A. 1209. cum Imperatore OTTONE
nera adhuc floridae uventutis actate Brunsviga in Italiam transvectus ingenti ad Favorem propenſiſſimum
Regis in Romano Imperio ſubſequuti HENRICIII. qui ex Imperatoris FRIDERICIII. ſemine progermina-
vit, eminebat gratia, Idem Comitatu potitus Oreningenſi nova ſtirpem hanc Propagine ulterius provexit.
Accedit hoc tanquam Culmen Gloriae lpſius, quod Fidei Meritorumque inſignium Imperatori HENRICO II.
in Regno Neapolitano aeterna conſpicuae Dexteritatis laude praeſtitorum Nomen tulerit ; ſalutatus Hi-
ſtoricorum appellationibus Alter Cœnobii ad Vallem Divae Grucis Parens & Nutritius: Duas habuit in
Matrimonio Uxores; HEDWIGIAM unam, Comitiſſam Uraci, quae quo exſpiraverit tempore, nul-
libi traditum extat, Alteram ex Illuſtri Dynaſtarum & Pincernarum de Schmaleneck Gente oriundam:
cujus Ipſius extrema Fata quando obtigerint, ſimiliter ignoratur. Videantur hanc in rem Lairiæius, Lu-

cae Grafen⸗Saal pag. 361. & Manuſeripta, undique ſuo loco.

IV. te-ALBERTUS,
Comes
Groœningæ,
in ipſo Ju-
ventutis vi-
gore deflo-
ruit: In Cœ-
nobio poſt-
modũZwi-
faltenſi fu-
neratus.

EAnuII6I

HAIUII ILEILD, Comi-
tiſſa Wirtembergiae, ea-
demque Prima, quae Ab-
batiſſae fulgida dignitate
Cœnobio ad Vallem divae
Crucis praefuit, A. 1240.
hinc & Mortalitatis valle
egreſſa.

OTTOBERTUS,
ſ. OTTO, Co-

HUGO, Comes Wir- ULRICUSV. Comes HENRICUS IV. Comes

. A
EBERHARDUS V. Comes Wirtembergiae ſpiritus magnitudine excelſus, atque

CONRADUS, Co-
mesGrœningae,

E HARTMANNUS II. Comes Wirtembergiae & Groeningae, à teneris unguiculis leoninam
indolem ſpirans, praccipuumque inde Magnorum Principum & Regum, ac Impera-

MrCHTIILDIS=

BERCHTA, Co- DIS, Comi-

mes Wirtem-
bergiac, in Coe-
nobio Reiche-
navienſi vitae
Curſu transa-
cto, obiit.

tembergiae. Stre-
nuus erat A. 1226.
Imperatoris RU-
DOL-PHI I. Habs-
burgici in bello ad-
verſus Bavaros,
Regemque Bohe-
miae, OTTOCA-
RUM, Promachus.

Wirtembergiae, A.
1264. d. 18. Sept.
Mortalitatis Jura
perſolvit. Conjux
fuit %%P“âHIA, aut
fecundum alios,
MECHIIIILDIS,
Filia OTTOMAN-
NI, Dynaſtae de
Ochſenſtein.

Wirtembergiae, Epiſ-
copus Aichſtadii A.
1246. Virtutum Se-
ctator indefeſſus, o-
mnibusque Sapientiae
Ornamentis condeco-
ratiſſimus: Diſceſſit &
Vita A. 1259. d. 13.
Mart. in communes
totius ſuae Eccleſiae
luctus & dolores.
Evolvantur Bruſchius
&c Bucelinus.

pronus nativo indolis inſtinctu in Juſtitiam, Terras ſuas Comitatus acceſſione U-
racenſis ſplendide locupletavit, iisdem cum à Privignis, Ultimis Uraci Comiti-
bus ex Teſtamenti Jure, tum ex Domo Fürſtenbergenſi Contractus Fœderc,
tum etiam Permutationis Titulo in Poſſeſſionem ſuam collectis; unde poſtmo-
dum Cornu Venatorium Uracenſe Inſignibus Wirtembergicis A. 1290. eſt ad-
natum. Vivere inter Mortales deſiit A. 1252. ſ. niſi fallit Conjeſtura, 1253.
Conjux extitit Ipſius AGNESIA, BERCHTOLDI IV. Filia; cademque
BERCHTOLDI V. Zaringiae ultimi Ducis Soror, quam Viduzum teliquit Ma-
ritus EGON, Uraci Comes, isque A. 1225. nuptus, triennio peſt elapſa ſex
Luſtra, ſcil. 125⁸. fato functus.

mitiſſa Wirtem-
bergiac, A. 1256.
Apbatiſſa Cœno-
bio Frauenmün-
ſter in Pago PTi-
gurino Praepoſi-
ta, cujus Ipſius
ecmortualis dies
poſt vela ignora-
tionis latet.

toris potiſſimum WILHELMI Favorem, & propenſum Affectum ſibi concilians, qui
eo illuſtriores in Ilpſum ſpargebat radios, quo capacior Eorundem viſa Imperatori fue-
rat fides Comitis, & Conſtantia in Caſtris ad Francofurtum poſitis, ubi HARTMAN-
NUS Exercitu Equitum Peditumque numeroſo inſigniter armatus, ita glorioſe adſtitit
WILHELMO, ut dignus Ejusdem Oraculo Vexilliferi per Romanum Imperium Titu-
lo & Honore pronunciaretur, defuncti poſtea Comitis ULRICI, ( deſs Stiffters) ſu-
perſtitum Filiorum bigae, Minorennium Comitum ULRICI & EBERHARDI Illuſtris
Tutor datus. Ipſum inter EBERHARDUM hunc, & HARTMANNUM Ejus Tuto-
rem, ſimul quoque inter Marggravium Terrarum Badenſium, Palatinum Comitem Tu-
bingae, utroque Uxoris ſuae Fratre, Comites Hohenbergenſes, plurimis ſubortis diſcor-
diarum de perfidioſa Tutelae Adminiſtratione turbis, EBERHARDI IIuſtris ſententia
in Caſtello Asbergenſi, ubi A. 1280. d. 29. Sept, expiravit, in Cuſtodiam fuit traditus.
Eundem tumularunt Groœningac, ubi & Conſugis, HE. DWIIGEIE, RUDOLPHI II.
Palatini Comitis Tubingae, Filiae Exuviae, quas quidem Monumentum utriusque fe⸗
pulchrale ibidem teſtatur, ſunt reconditace.

Imperatoris
OTTONIS IV.
Favore, quo plu-
rimum valebat,
ſpectatiſſimus.
Obitus ipſius
praematurus Pa-
rentis Fata A.
1227. antevertis.

tiſſa Grœnin-
gae, Abbatiſ-
ſa Cœnobii ad
Vallem Dwace
Crucis Prae-
ſes, A. 1227.
obiit.

—

.
X
„
.
„ .
.
P * 64 . 8
„ . . -ʒ— * . - . . — õ . 4. . — èòð
— — — — — * — — — — — — . * „
7
☚ „. — — — .
—
— „ 4

„ — — ₰ — — ℳ₰ . .
. Linea Landavienſfis in Italia.
Comites MECHTI PDI. 5 ULRICUS, Comes & 0II. A, Comitiſſa ULRICUS VI. (der Stiffter, oder mit dem Daumen,) Comes Regnans Wirtembergiae, A. 1226. in (rbem fauſtiſſimo ſidere editus, quippe LUDOVICUS, EBERHARDIIS Ex Filiabus binis, B E AYRIX, CONRADUS, Comes Grœningae & Lan-
Principes. Comitiſſa ir- W/irtembergiae, Wirtembergiae. Sapientia ſumma atque Fortitudine praefulgidus, cujus Auſpiciis Vigor Domus Wirtembergicae cim ſplendore ſuo amplioribus ſubinde Comes Grœnin- I. Comes Grœ- quas Comes Comiti ſſa davii. Hic ſuſceptas Agnati Comitis
tembergiæ, An- Isque in Cœno- A. 12757 1I. RU- effloruerat incrementis. Ex codem, tanquam ſupremo fonte, plurimorum Principum, & Regum, Domorumque per Europam Sereniſ- gæ, Conſtan- ningae & Lan. HARTMAN- Grœningæ A. EBERHARDI IIIuſtris partes adverſus
no 1290. Ea- bio Reichenba- DOLPHUS, Pa- ſimarum, promanarunt Natalia. Praefamine, DEI GRATIA, per Literas & Documenta coaequai Sacratiſſimae Principum Auctoritatis tiace & Augu- davii Anno NUS proge- 1297. Cujus Imperatorem RUDOLPHUM I. Habsbur-
demque tem- cenſi dies Vitae latinus Comes Jure, ſuam viciſſim luculenter commonſtrabat Eminentiam. Atque ex ipſo illo tempore Comites Wirtembergiae inter Ipſius Imperii Prin- ſtae Vindelico- 1 29 5. A. au- neravit, prio- Maritus LU- gicum eo fortitudinis felici ſucceſſu tueba-
Poré nemint ad extrema us- Tubingae, jun- cipes connumerati, longe ante, quam Ducum Wirtembergicorum Titulo & ſplendore inclareſcere ceperant, in Sanctionibus & Receſſibus rum Canoni- tem 1321. d. ris praeno- ZELMAN- tur, & plurimum uterque valebat ad re-
coguito mor- que fata, quae ctus Eidem Con- Imperii, atque ideo vel maxime in Orcdänatione etiam Imperatoris Camerali Principum honore ac Privilegiis ſunt perfruiti; Praecipua in- cus, Eccleſia- 29. Maji fato men latet; NUS, Dux deundum A. 1286. cum Imperatore in
tua; Marito Ipſum A. 1250. nubii vinculo e- ſuper lidem in hoc praeter reliquos inferioris Ordinis Comites honoris praerogativa ſuperbientes, qlod Ipfa Sacratiſſimae Majeſtatis Cae- rumque Can- functus. Con- Quippe cogni- Tecciae, Anno effuſam antea gratiam & amicitiam. Lu-
nupta DIEP- hinc E. Mortali- rat, Ultimorum ſareae Auctoritate, nec non in Conſilio Imperii Aulico, ad Comitatum Wirtembergiae, Principali ſuo filgore ſplendidum, Illi tanquam Impe- ſtadii & Groe- jux MECH- tum id ſaſtim 1309. mortu- ſtro poſt ſcilicet 1291. Comitatu Grœnin-
HOLDO, Co- tate eripuerunt, tempore igno- rii Principes inveſtirentur, Votorum Oracula in Comitiis Imperii viritim, quae reliqui Comites cuiatim eloquuntur, Principum in Con- ningae ſub i- 21LDI Co- de Ea eſt, I- us eſt, atque genſi, poſtea Imperatori ADOLPHO Naſſo⸗
miti Ferretae, tranſigens. ratus. ſeſſu pronunciantes. Hic Ipſe Comes, quem laudabiliter & praeclare Pacis Bellique Tempeſtate geſta mirifice condecorant, amplifican- pſum limen ſe- mitiſſa fuerat pſam fuiſſe funeratus cum vico, Agnatorum damno, venali expoſito, A.
viciſſim, quan- do Eccleſiam, quam vocçant, Collegiatam Beutelspacenſem, ad aeternam Nominis Gloriam Celebitatemque cvectus, FUNDATOR fuit culi decimi ter- Pfullingae, Ea- Groœningae Uxore in Cœ- 1300. mortuus eſt. Inter duas Ipſius Con-
do expiraverit, cognominatus: Dictus praeterea ULRICUS cum Pollice inde quidem haud obſcure ſtatuitur, quod pollicem Dextra alteri manifeſto aſpe- tii Rector, is- que in Cœno- ComitiſſamA. nobio Alpir- juges prima nuncupatur LUIG AKDIJ,
obſcuro. * ctu praeeminentem, aut, ſi Cruſium evolvas, aliosve complures, fiſſum, eundemque duplicis adeo ſpecie pollicis notabilem tulerit. que in Cœno- bio ad Vallem 1297. Mari- ſpacenſi. Marggravia Burgoviae, altera INR MENG,AR-
. Terrarum ſuarum fines, Urbes munitasque Arces emendo, provide ampliaverat atque protenderat, eminenti factorum gloria ita undi- bio ad Vallem Divae Crucis tum vero E- DIö. Comitiſſa Ferretae, 1287. quae quan-
que Inclytus, ut in Eorundem praemium Advocatiam, quae vocatur, Civilem in Monaſterium Denckendorffenſe Regis Romanorum, WILHELMI Munificentia, Regis CONRADINI vero, Sueviae Ducis Divae Crucis juxta cum Ma- jus Comitem do obierit, ignoratur.
Favore, Praefecturam in Rempublicam Ulmenſem, cum ſingulis eò ſpectantibus Jurium privilegiis, nec minus Protectionis ac Clientelae in Ipſam Eandem Jus, adjuncto Dignitatis Mareſchalli munere terrae viſce- rito contumu- Montfortii &
in Ducatum Sueviae Superioris (vulgo die Bürſch) A. 1259. impetraret. His omnibus, quanta quanta ſunt, majora ad augendum ULRICI Splendorem accumulabantur, RICHARDI, Romanorum ribus conſe- lata. Feldkirch. 1266.
Regis, cujus in oculis animoque non minoris erat dignitatis & pretii, Clementia, quae collato in Ipſim Comitatu Uracenſi, privilegia ſingula ab Imperatore prius indulta roborabat ſuo pondere. cratus. qui mortuus

Hic Ipſe Rex A. 1260. Comiti UI-RICO in mille Libras Argenti mutuo datas Emolumenta Imperii omnia, quae Eſslinga ſubminiſtrat, Pignoris loco ſurrogavit, CONRADINUM etiam Regem, eſt 1302.
Eundemque Suevorum Ducem, pro nongentis Argenti Libris opes ſuas facultatesque Achalmenſes aeque ac Reutlingenſes oppignorantem, re ipſa & conſilio adjuvit. Quin imo illuſtre uttumque
factum eſt Cœnobium, Pfullinga ſcilicet atque Adelberga, Ejus Munificentià. Tandem vero ſubita morte A. 12.65. d. 25. Febr. extincti, in Sacello Beutelspacenſi humatae Fxuviae ſunt. In Matrimonio Uxo-
rem habuit ANENI AN, BOLESLAI CALVI, Ducis Lignicenſis ex Regia Stirpe Piaſtica in Polonia oriundi Filiam, quae A. 1265. d. 13. Mart. elapſo perbrevi ſeptendecim dierum poſt Mariti fata ſpatio, lu-
ctu & dolore repentinae nimis Ejus mortis acriter perculſa, difficilisque praeterea partus periculo languida obiit. Corpus Spiritu ſolutum Lateri Mariti in eandem Eccleſia Collegiata Beutelspacenſi appoſitum

fuit, Filii poſtmodum, EBERHARDI IIluſtris nutu & voluntate, Utriusque Exuviae inde depromtae, atque ſic Beutelspaco Stutgardiam transvectae, Templo Ejus Metropolitano traditae fuerunt & conſecratæ.
NX

5. . 7
ULRICUS VII. Regnans Wirtembergiage EBERHARDUS VI. Regnans Comes Wirtembergiæ, Isque, quod Illuſtris fuerit nuncupatus, & Matri debet, quippe MrIILDIS, IN MF No ARDIS, Co- LIGARDIS, Comitiſſa AGNESIA, Co- Liaca Landavienſis in Suevia Superiore ———
Comes. Natalium Ejus Sidus Anno ex Regio Stemmate Piaſtico in Polonia ſatæ, & plurimis factis ſuis illuſtribus, maxime vel tandem ctiam ſplen- Comitiſſa Wir. mitiſſa Wirtembergiæ, Wirtembergiæ, A. 1324. mitiſſa Wir- CONRADUS, EBERHARDUS II- Comes Landa- ANN4, Co-
1253. f. Prout alii volunt, 12 54. exor- dore fuo, & Potentia, qua fulgebat, Principali. Enim vero & Ipſe aliorum tunc temporis Principum juribus tembergiæ †... extremum efflavit Spi- mortua eſt. Mariti erant tembergiæ A. ComesGroe- vii; Comitis Wirtember, i mitiſla
. tum eſt tam fauſtis Auſpiciis , ut in ſua verſis privilegia, undique, DEI GRATIA, ſi quas evulgaverat in Terris ſuis Literas, præfatus eſt; id Maritus Ejus ritum A. 1287. Ma- ALBRECHTUS, ſ. HEN- 1317. 18. Jan. ningæ, Isquc ULRICGI Judex Drovincislis Græœningæ
Indoles Ipſius, ad Religionis Pacisque quod ex publicis quæ proſtant, Inſtrumentis, Annis inde 1291. & 1293. haud obfſcure intelligitur. Hinc in erat FRIDERI- ritus Ejus HESSO, RICUS, Comes Lœwen- ſ. Jun. ad ſupe- A 13 43 14 mortuus eſt Anno 1378 M Virgo Mo⸗
tuendæ amorem prona, ingenium- antiquiſſima quadam Arbore Genealogica, in Ducali Archivo recondita, Princeps & Comes Wirtembergiæ, pro- CUS, Comes Marggravius Badenſis, ſteinii, I 318. quo obierit ros transmi- April Rinc Majo, in Coœnobio Re⸗ ad nialis 05
que ad ſumma omnia natum ſplendi- uti ſubſequentes Ejusdem Domus Comites omnes, ſalutatur, isque in Imperatoriæ Dignitatis Faſtigium electo Truhendingen- ad quem Durlacum & Idem tempore, obſcurum gravit. Qua- mortalita- Vahenn divæ Crucis Ha ns ſenhuſana,
do Jubare in omnium oculos eluceſ- A. I1308. HENRICO VII. Luzelburgico, cujus ſolennibus præſto aderat, plurimorum ſententia ab Electo- ſis. Beſighemium fuerunt eſt: deinde RUDOL- driennio ante, tc egreſſus Uxor fuit ELIOAFETRA, ſ. 8 vita A.
ceret. Juvenilibus ſtudiis & ULRICI ribus nonnullis maxime honoratus. De tempore Ipſius Genethliaco parum ſibi conſtant Scriptores. Quippe Matrem devoluta; extincta Ejus PHUS, Marggravius Ba- ſcil. 1313. 10. Txrein ha ICor1 BARNABTTF Vice- 1331 dif.
hujus, & Comitis, Fratris EBERHAR- EBERHARDI Eidem filio ſuo enitendo immortuam, Ipſumque adeo A. 1265. 13. Mart. ex utero fuiſſe exſeca- ſtirpe A. 13 3 3. præma- denſis, Idem nonnullo- Nov. Maritus puit AMA- Comitis Mediolanenſis Filia ech.
Dl, Comes Groœeningæ, HARTMAN- tum nonnulli conjiciunt; aliis è contra, Ipſum jam Anno I260. aut potius 1255. in lucem prodiiſſe, autuman- turo Filii Marggravii rum conjectura, omnium Ejus, Comes LIAM. Dy- cui vita cum morte 1388.
NUS II. Utriusque Tutor & Agnatus, tibus. Verum enim vero Tutela ac Regimen Ejus, Fratrisque Senioris, Comitis ULRICI, ( id quod, ſub- RUDOLPHI HESSO- hodie viventium Marggra- Oetlingæ „ex- naſtiſſam X. 23. Aug. erat conamatanrdls .
diligenter & provide formandis præe- ſecuti iſtius Fatis, ſolus adminiſtraverat,) per ſexaginta durabat annorum decurſum. Inſuper nego- NIS Fato. viorum Protoplaſtus, A. piravit. End. I338 Aug. .
rat. Hinc Magiſtratum gerens ſedem tiis amplis & arduis, quæ Ipſi præter ſex Imperatores, cum vicinis Principibus Statibusque interceſſe- 1348. defunctus eſt. Extremi Fati
poſtea fixit in Domo Wirtembergiæ rant, occupatus, illuſtrem ſimul tanquam celeberrimi Achillis Splendorem per univerſum, qua patet, Ro- dies nemi-
Gentilitia . ubi amicus cum Fratre Ju- manum Imperium ſpargebat. Genius, quem ſpiravit EBERHARDUS, otioſus nunquam per omnes Regiminis glorioſiſſimi dies erat, neque parcus vel ſui Ipſius, vel aliorum; nem non la-
niore, Regiminis Conſorte vixerat, quin unde in Symbolum ſcite verterat hoc effatum: DEI AMICUS, MUNDI INIMICUS! Limen Regiminis, durante Interregno, Ducibusque Sueviæ funeſto CONRAODINI ſupplicio Anno tet.

. imo Utrique eadem erat & communis
Oeconomia Aulica, in Conditionem i-
bi collocatis pluribus ſpectatis, quibus-
dam etiam, qui Nobilitatis genere cla-
ri fuerant, Miniſtris. Teſtantur hac
de re Rüttels Wirt. Stamm- Baum im
Archiv: Fürſtlich-Wirt. Heſsiſche Heim-
führung; Manuſcripta. Henningeſius
docet, ipſum cum Comitibus Zolleren-
ſibus belligeraſſe. Conjux fait IN-
ME NE ARKLDIS „ Filia BURCK-
HARDI, Comitis Hohenbergenſis; &
MAKCGRETIHIA, Comitiſlæ de Für-
ſtenberg, Soror ANNAM, quæ Ipſa Im-
peratoris RUDOLPHI I. Habsburgi-
ci Uxor fuit, fato A. 1311. functa.

1269. extinctis, ingrediebatur, binc incrementa & Terræ FBERHARDI & Facultates Ipſius ceperant, Bonis Natalitiis Ducum Suevicorum ceu Agnatorum, partim ex Hæreditatis Jure, par-
tim Armorum vi, aut alio quocunque modo, ſibi in proprium vendicatis, ſumma Imperatoris RUDOLPHI I. Auctoritate ad Imperii nutum, Ejusque nomine juſtus Poſſeſſor exhibitus. Pu-
gnam inierat non unam, quippe conflictatus trinis vicibus cum tribus Imperatoribus Romanis, cum RUDOLPHO fcil. I. Habsburgico, cum Imperatore ADOLPHO Naſſovico, ac vel tandem
cum Imperatore HENRICO VII. Lüizelburgico. Hinc bellum gerere pergebat cum nonnullis Electoribus & Comitibus vicinis, ſcil,. nomine Imperatoris ALBERTI I. cum Electore Palatino, cum CON-
RADO, Tecciæ Duce, cum utroque Marggravio, FRIDERICO & RUDOLPHO Badenſi, Conjugis ſuæ Patruelibus; tum etiam cum Comitibus Zollerenſibus, Haigerlochenſibus & Hohenbergenſibus,
atque iterum trinis vicibus cum Eſslinga; quas inter plurimas, durasque admodum & difficiles conflictationes Oeconomiam ipfſius Regiminis tam provide & ſapienter inſtruxit, ut frugalitate
paratas inſignis copiæ facultates alis Principibus, Magnatibusque, & Auſtriæ inprimis ac Bavariæ, ipſa durante vi Armorum, ſubminiſtrare valeret. Nihil præterea reliqui faciens ad locuple-
tandas Terras ſuas, quarum fines prolatare curæ cordique habuit, comparando Urbes bene multas, Arces, Pagos, aliasque ſplendidas cum Comitatibus & Dynaſtüs opes. Conſequutus vel tan-
dem eum gloriæ apicem eſt, ut cum Imperatoris RUDOLPHI I. Gratia reconciliatus maximis in Domum Auſtriacam, atque in Imperatores potiſſimum, Al-BERTUM I. & FRIDERICUM
PILCHRIM, meritis inclareſceret; qui poſtremus inprimis præter diverſos alios Principes & Comites, quin imo, quod inſigne pondus addit, Potentiſſimum Bohemiæ Regem OTTOCARUM,
eorundem Celebritate accenſus, Fœdera cum Ipſo contrahere nullus dubitavit. Tandem EBERHARDUS hic, Heros æque Magnus, ac glorioſus ſuæ Gentis Princeps & Pater, decurſo feliciter
omnis generis gloriæ ſpatio, A. 1I325. grandævus expiravit & religioſus. Profectus paucis aunis ante extrema fata Avignoniam in Gallia, ubi Pontifex OHANNES XXII. veniam Ipſi, Ec- .
cleſiam Collegiatam Beutelspacenſem Stutgardiam transferendi, indulſerat; quam poſtmodum eximie ampliatam ornatamque ſua MunifGcentia, utpote in plurima tum Cœnobia, atque Albam
maxime Dominorum, & Bebenhuſam patentiſſima, largiter dotavit. Hic Ipſe EBERHARDUS erat Primus Wirtembergiæ Comes, cui ſolennium Exequiarum honos, in Eccleſia, quæ Stutgar-
diæ eſt, Metropolitana obtigit. Plura de Ipſo hoc MAGNO EBERHARDO Cedrus Wirtembergica latius pandit teſtimonia, Pag. 7. Accipe hoc unum ſub Epilogum de Ipſius Uxoribus, qua-
rum Prima fuerat ADkLHEIDIS, Comitiſſa Werdenbergæ & Sigmaringiæ: Succeſſit 1297. in hujus thorum, quippe fato 1296. defunctæ, IN ME N AlNrDI., RUDOLPHII I. Marggra-
vii Badenſis Filia, poſt cujus extrema fata, eademque neſcio quo tempore inſequuta, MAGDALEMA denique ultima in Matrimonio fuit FRIDERICI, Ducis Lotharingiæ Filia: Quod po-
ſtremum connubium in dubio quidem inter Hiſtoricos relinquitur, quippe plerisque contrarium aſſeverantibus, IX ME NG ARDIMfatis EBERHARDI fuiſſe ſuperſtitem. . „

— - — — - 5 . —
ULRICUS VIII. Hoœfingen- ULRICUSIX. Seni- ULRICUS X. junior. Regnans Comes Wirtembergiæ, in lucem A. 1298. progenitus, isque A0 SLA, ADEI.DIS, Co- IA ME. N AKDI., Co- MARGARE. GiIACo- CLANA, Linea Landavienfis in Italia & Auſtria.
ſis, talis Ille quidem inde ab or, Comes Wirtem- glorioſa cordatæ & excelſæ Indolis eminentia floridus ‚arteque & ſcientia regnandi, ubi vir- Comitiſſa mitiſſa Wirtember- mitiſſa Wirtembergiæ, 7HA, Comi- mitiſſa Grœ- Comitii- ADELHEIDIS, LUDOVICUS, Comes Landavii, A. 1398.
Hœfinga, Leonbergæ fini- bergiæ, quem fa- tutes, non vitia & ſordes ſectabatur, non obiter tinctus. Terris ſuis tanquam Princeps præ- Wirtember- giæ, in Orbem A. lucis uſura Achalmi tiſſa Wirtem- ningæ,igno- ſa Grœ- UKSLA, & 1I. Oct., mortuus eſt. Conjux &G UZA,
tima, ubi frequentiſſimus tis paternis Anno fuit felix, ſapiens, & amicus. Glorioſis incrementis adolevit ſplendor ULRICI, cum Ter- giæ, nata A- 12 95. procreata, A. frui cœpit Anno 1291. bergiæ, Anno rata utplu- ningæ, †. ELIS APBPE- Dynaſtiſſa Gundelfingæ cum Marito in
erat, cognominatus. Vitæz 1315. I. Novemb. ras ſuas illuſtribus creſcere acceſſionibus provide curaret, ſcilicet in Poteſtatem ſuam nactus chalmiAnno 1342, mortalitatem Eademque A. 1341. 1346. cxſpira- rimum, Maritus YHA, Comitiſ- Cœnobio ad Vallem divæ Crucis contu-
generi ſacro delecto Ordi- præreptum, regnan- præter Comitatum Harburgenſem, & Dynaſtiam in Allatia Richovillam, Comitatum cum 1293. de- depoſuit: Corpo- toto luſtro poſt extre- vit, cujus ex- quando ob- Ejus OS- ſæ Landavii, mulata eſt. Poſterorum Ipſius hujus LU-
ne, Canonicus factus eſt; di Poteſtas, plurimis Imperii Vexillo Grœningenſem, qui ad Domum Wirtembergiæ quaternis vicibus, Ipſo Re- nata 1351. ris extincti exuviz ma fata Mariti A. 1336. trema fata, e- ierit: obſcu- WAL- Eædemque ſin- DOVICI pars per Italiam fuerat diffuſa,
hinc Præpoſitus Eccleſiæ St. id quidem conje- gnante, devolutus, nunquam aliorſum transmigravit, quippe firmo tenacique hæreditari? Maritus E- Gnadenthali re- 16. Jun. extincti, RU- lapſo quadri- rus conſimi- DUsS, gulæ Virgines pars vero per Auſtriam diſperſa. PETRUS
Guidonis, quæ Spiræ eſt, ctantibus, defecit. proprietatis Jure Eidem in peculium domeſticum deſignatus. Neque hæc ſola fuerunt, quæ jus HENRI- conditæ ſunt. Ma- DOLPHI videlicet Se- ennio, Mari- liter Maritus Comes ad Vallem di- LANDUS in Italia eadem ex ſtirpe pro-
datus, mox cetiam Eccleſiæ? LN MK N AGN- ſuffecerant, cum ſupervenerint poſtmodum Urbs Tubinga cum Arce, Oppida Vayhinga, Wila CUS, Co- ritus Ejus CRATO nioris, Comitis Hohen- ti, EITEL ULRICUS Warten- væ Crucis Mo- creatus A. 1545. Dux erat Venetiarum; In
Sindelfingenſi Collegiat?z, Dtanquam Con- Kircho-Teccenſis, Grœzinga, Aichelberga, &c. Item Protectionis ſimul & Clientelæ jus in mes crat Senior, Comes Ho- bergæ, verſari inter FRIDERICI, eſt, Comes bergæ. naſticæ. Auſtria vero Dynaſtæ & Comites Landa-
A. 1332. publica auctori- jux ULRICI, Filia Monaſterium Bebenhuſanum, ut & utriusque Civitatis Imperialis, Donawerdæ ac Wile Werden- henloicus, nupſit A. Mortales, transactis re- qui Comes Ho- Aichelber- 1364. vienſes, quippe ſeculo ante & quinqua-
tate præfuit. Dirutam im- erat ex ſeminebatris Oppignoratio. Deinde Cæſar LUDOVICUS BAVARUS Comiti ULRICO cum Imperii bergæ, Anno 1320. exſpiravit. bus humanis, deſiit; henzolleren- gæ, 1365. 1... ginta annis Flore eximio vigentes, poſtea vero deflorati,
manitate Imperatoris HEN- ALBRECHTI, Co- Vexillo Præfecturam ſupremam indulſit in Sueviam & Alſatiam, cognitis plurimis Ejus Me- 1316. igno- A. 1344. d. 8. Maji. Cujus exuviæ prope la- ſis A. 1305. quo è vita inde ex Comite LUDOVICO Natalia ſua ducunt. Equi-
RICI VII. Arcem Wirtem- mitis Hohenbergen- ritis, quibus fidem ſuam adverſus Pontificem inprimis OHANNEM XXII. pondere non le- ratus vero, tus Mariti jacent in Ec- fuerat, obitus diſceſſerit dem documentum quoddam ſingulare Stutgardiæ anno in-
bergiæ ſuis denuo curis ſis educta. Hoc ipſo vi probavit. Enimvero cum hic lpſe Pontifex, neſcio quo furore abreptus, in Cæſarem IL.U- quando fue- cleſia Collegiata Ehingæ ad Nicrum, ubi Monu- 1349. ſubſe- tempore. de 1554. literis conſignatum proſtat, unde intelligitur,

quutus eſt. Comitem LUDOVICUM tanquam ab Imperatore undique
deſtitutum, venditis ſuis quibusvis facultatibus, Venetiam
migraſſe, ubi Nobilis cujusdam, ſ. Patritii, quem vocant,
Filiam connubio ſibi junxit, inter poſteros ſuos PETRO
LANDO, Duce Venetäs relicto; id quod Chronicon
etiam Cœnobii ad Vallem divæ Crucis ſuo comprobare

calculo traditur.

Matrimonii fodere, rit mortuus. mentum utriusque ſepulchrale adhuc proſtat.
tanquam recta via
notabiliores Tra-
ctus Nigro -Syl-
veſtris loci; fcil.
Wildberg , Na-
gold, Heiterbach,
aliaque id genus
plura, ad Domum
Wirtembergicam bervenerunt.

& auſpiciis, cum antiqua
illa, quæ Stutgardiam Me-
tropolin ornat, procreavit.
Exrxtremo Spiritu A. 1348.
d. o. Mart. efflato, Sin-
delfingæ fuit funeratus.

DOVICUM publici anathematis fulmine ſæviret, ac evulgando undique per Imperium ſo-
lennis ſuæ Excommunicationis Bullam, quam quidem faſtuoſiſſimæ auctoritatis impetu & ta- . .
bulis ſuſpendi imperabat, Principes, Comites, Statusque Imperii ſingulos obſequio, cultuique in Imperatorem religioſo penitus ſubtrahere præpoſtero conatu fuerit machinatus
Tum ſane Comes UI-RICUS juſto indignationis ſenſu in hanc Pontificiam inſaniam invectus, chartas iſtas fulminatrices in Terris ſuis plane diſcerptas, atque inde exterminatas Reut-
lingæ vel maxime etiam nomine Cæſaris proſcribi publico Edicto poſtulavit. Hinc ULRICUS, conciliato LODOvVICI Imperatoris, Præter luculentum hoc conſpicuæ Fidei &
affectus minime fucati documentum, pluribus aliis inſignium impreſſis Meritorum veſtigiis, Favore, in vicinis que ac remotiſſimis Imperii Regionibus gloriæ celebritate non vul-
gari inclareſcens, Auctoritate PETRI II. in Sicilia Regis, cujus Conſanguineus ſalutabatur, ſplendido Legationum Munere fuit cohoneſtatus. Poſtremo in aliquas confſfictationis cum
ALBERTO II Duce Auſtriaco de Urbe Ebinga turbas ULRICUS eſt prolapſus: Poſt factum prope Mengam hoſtilem congreſſum, in quo Palmam Comes obtinuit, Mengamque
Urbem oppugnatam totam cum mœnits diruit, Ann. 1343. Læta Pax eſt inſequuta; cui Princeps hic glorioſus A. 1344. II. Jun. ſive Jul. immortuus Stutgardiæ in Templo
Metropolitano terræ fuerat datus. Conjux WPIA- Filia erat ecx DIEPHOLDO, ſ. THEOBALDO II. Comite Ferretæ oriunda, Eademque Comitis ULRICI V. Neptis.

—

6GATIARFV MARGARETHA,

–— —— —.— 7 — . . .
ULRICUS XI. AGE NA, Comitifla Wir- ULRICUsS XII. Conregnans Wirtembergiæ Comes, communibus cum Fratre, Comite EBERHARDO opti- EBERHARDUS VII. (der Greiner) Regnans Comes Wirtembergiæ, isque Orbi A. 1311. datus tale cognomen vel inde capiebat, dum ₰ .
Filii Filius di- tembergiæ Primus Mari- me imbutus ſtudiis, Faſces Magiſtratus iciſſim cum Ipſo communes per octodecim annorum ſeriem glo- aut fleviſſe ſe in Utero conjicitur, aut quia ingentia geſſerit Bella, quippe eô quidem, ut Contentioſus (Graner oder Greiner, wie NA, Comitiſſa Comitiſſa Wir-
ctus „Comes tus Ul-RICIIS IX. Comes rioſe & amice geſſit; eosdem poſtea Fratris Poteſtati ſoli, exurgente invicem diſcordiarum turbine, totos auch der Rauſchenbart) ſalutaretur, valuiſſe credita. Præter generoſam Indolem, quam ſpirabat, Cordati nomine Principis erat Wirtembergiæ, tembergiæ; Ma-
Wirtember⸗ Helffenſteinii 1321. qui A. 1362. conceſſit. Unde prona occaſione ſumtum tunc temporis prima vice motivum fuit, ſacro quo- glorious, præpotensque inter Magnos olim ſuæ ætatis Principes & Comites, Heros ſimul bellicoſus, & Victor feliciſſimus. Cum cui Markus in ritus Ejus ADOL-
Zi, Impro- luſtro poſt. ſe. 132 6. extin- dam Pacti indiſſolubilis Fœdere æternum Terrarum Wirtembergicarum Connubium communiendi. exercim præterea, quo erat ſtipatus, coque inſignis roboris & virium, ſelectiſſimæ Miniſtros Nobilitatis aluerat, faceſſitis univer- Matrimonio erat PHUS, Comes
lis & vita A. ctus eſt: Alter Matitus, Cæterum Comes UI-RICUS à Cæſare CAROLO IV. magni habitus, Eundem numeroſo Exercitu adverſus ſo propemodum Imperio, Ejusdemque potiſſimum Civitatibus, plurimis magnæ molis negotiis. Interfuerat, vivo adhuc Parente, ULRICUS IX. Ravenſteinii. †...
1321. diſ- CONRADUS, Comes GUNTHERUM, Schwarzburgi Comitem, Ipſumque tum Electum Cæſarem propugnando, Urbi Tiguri- A. 13 7. certamini militari Ingelheimii agitato, ubi præſtantia virtutis militaris ſingulis comprobata, æquale Imperii Principibus Junior, Comes
ceſſit. Schluſſelburgi, isque ſimul næ obüidendæ manum admovit auxiliatricem, quippe ante aciem tanquam Dux belli collocatus. Curſum dignittis præmium naétus eſt. Per quinquaginta annorum Regimen adeo non erat otioſus, ut bellis potius gerendis ſæpiſſime Hakenleini. .
xſpira 0

5 . . .. . — .1:
oceupiretur. Imperator CAROLUS IV. apud quem equidem gratioſus erat & charus ob officia inprimis religioſe & utiliter
ræſtia, primus provocavit arma EBERHARDI ad pugnam, quippe à Civitatibus Iinperii de Præfectura Imperiali, utpote quam
ab InPeratore ſibi tum concreditam cedere adeo facile Mandato Cæſareo renuerat, acriter eò usque laceſſitus & permotus in-

Clementia æſarisUDO-
VICIIV. Comes Grœnin-
gæ conſtitutus; quem Co-

vitæ in Oppido Niffenſi 1366. 26. Jul finiit.
Conjuges obtigerunt Ipſi C AL HARINA, ULRICI, Comitis Helffenſteinii Filia, & APDELVHEIDIS. Co-
mitiſſa Hohenloica; cujus poſtremæ auſpiciis Divæ CAY HARINA Xenodochialis ædes Stutgardiæ

A. 1360. atque
præterlapſo tre-

mitatum Comiti Wirtem- fuerunt conditæ; locupletato ſimul Divæ iterum CAT HARINA Xenodochio Eſslingenſi binis Pagis, Vay- di naionis, ut trium Copiarum cxercitu, fortiorem cujus Manum Ipſe Imperator ducebat, convocato in ſubſidium ab Electore cennio Mariti
bergiæ, ULRICO Juniori, hinga & Moœhringa (auf den Fildern) Vidua mortua eſt, atque Wieſenſteigii humata. Cruſius, Lairiz. Palatino, ab Epiſcopis Conſtantii Auguſtæque Vindelicorum, & Imperii Civitatibus Rhenanis æque ac Suevicis, milite ſupra quadra- ſubſequuta ſunt
ſuo Affini, A. 1330. ti- n 5 inta Rillia numeroſo in E BERHARDU M hoſtili animo prorumpens, Oppida, Schorndorffiam, Goœppingam, Grœningamque uno auſu fata.

Füirſtlich- Wirtemb. Heſſiſch- Heimführungs-Werck. „ 3 6 5
— 3 valßret. Ille ſapienter Ppræparatis omnibus, forti animo manuque hoſti obſtitit undique, ubi intercedentibus ſimul Moguntino Ele-

– . — .. . . . .
ADELEEIDIS, Comitiſſa Wirtembergiæ. †... terræ data in Eccleſia Collegiata Badenſi traditur: Maritum Gore, aliisque Principibus Arbitris, pernitioſa bellantium conſilia, perditis maximam partem ultra mille ducentis Pagis, A. 1360. a04
habuit RUDOIPHCM Juniorem, Marggravium Badenſem & Hochbergenſem. jtuendam Pacem inclinabantur. EBERHARDUS ad reparandas vires bellumque renovandum intendit animum, Principes tum,
2 833 2 reſt ur. U 4 P
qñ „inde à Dynaſtia Hohenbergenſi & Urbecula Haigerlocha, aggreſſus, Urbes

tulo Emtionis poſtmo-
dum conceſſit. MSta.

uc Auftriacos primum unte di

ao?

.

intrat Rothenburgum, Horbamque ad Nicrum, cum Buſſenberga, Arcem ſimul Hohentwilam, eandemque & ſitu & opere multum editam, ac inexpugnabilem pene, cum Stenio in Hegovia & Pago Scaphuſienſi oppugnare adortus eſt, quæ ſingula vero, contracta Pace, Ipſoque ſatis, quod eſt, reconciliato, priſtino ſuo decori & in
tegritati A. 1357. fuerunt reſtituta. Hinc iterum in Acie verſatus EBERHARDUS decertavit, incognita utplurimum certaminis cauſa, cum Regnante Lotharingiæ Ducc, JOHANNE . cujus vero vel tandem reconciliata amicitia fuit, ducendo Unigenitam Comitis EBERHARDI Filiam &α P⁶âäHIAMEn Matrimonium. Itaque ad
primum deventum erat ingens quoddam bellum Civile, Ildemque Anno inde 1360. ob Præfecturam Imperialem exorſum, ubi quidem dimicantium utrinque animi acerrimo invicem æſtu incenſi, ſtatim conſopiti ſunt & placati: Cum inſuper apricum ſit, & ſupra demonſtratum, EBERHARDI Famam & Gloriam, hoſtis machina-
tionibus valentiſſimi, quocum ſibi Res ſuæ nuſpiam licet omnino adjuto gerendæ fuerant, nullo unquam pacto occubuiſſe. Succedebat ſecundum bellum Civile, atque id quidem A. 1 370. invidia adverſus Auguſtam Vindelicorum accenſum, unde cum HENRICGI Preybergenſis, aliique Domus Wirtembergicæ Miniſtri impugnati
fuerint, occupatis & combuſtis Eorundem Arcibus, Eam Comes EBERHARDUS vi Armorum obrutam eò quidem perduxit, ut Pacem pretio quadraginta millia florer orum redimeret. Atqui impigre bellum intercedentibus aliarum Civitatum armis adverfus EBERHARDUM parabatur; facta vero A. 1372. prope Althemium Ul-
menſis ditionis clade immani, Pacem ſollicitabant, eandemque, propoſita conditione, ducenti millia florenorum perſolvendi, vel tandem obtinuerunt. Enimvero cum Pleræque in Suevia Civitates Imperiales, Pace recuperata, ſolvendæ pecuniæ obſtiterint, tertium exoriebatur A. 1376, bellum Civile, cui ſuum manum Impe-
rator CAROLUS IV. interponens, iſthac in acie EBERHARDI vices propugnavit, qui igitur Imperatoris, Ducumque & Auſtriacorum, & Bavarorum, & Teccenſium Copiis adjutus Civitatem Ulmenſem Ipſe coram oppugnare adortus eſt, ad Eſslingam & Reutlingam Manu Filii, Comitis ULRICI admota, eo quidem even-
tu, ut reliquæ Cwitates Imperiales auſu ejusmodi exaſperatæ in Terras Wirtembergicas irrumperent. Ita utraque Parte grandi malo concuſſa, atque etiam intercedentibus Imperatoris CAROLI IV. A. 1378. ultimis fatis, mutuum odium, interventis Arbitris, hoc ipſo adhuc anno ſopitum quidem, ſed non ſublatum penitus
fuit. Quippe Civitatibus in Suevia Imperialibus fœdera protinus cum Rhenanis adverſus EBERHARDIUM contrahentibus, EBERHARDUS mutuis Pactis Bavariam inter, nonnullosque Epiſcopos præparatis reſpondit. Crebrius igitur varieque turbata invicem utraque Parte, quartum vel tandem valido igne 1388 accende-

batur bellum Civile, idque iterum Auguſtæ Opera Vindelicorum, & Argentorati; EBERHARDO ctenim adverſus Vindelicios, Bavariæ Duces, tanquam ſuos, Filiique Affines, contra Argentoratenſes vero Epiſcopum ſuum, FRIDERICIM II. natum Comitem Blanckenheimenſem tuente, Civitates Imperiales iterata acie ferociter

Wirtembergiam incurrentes, munitum Cœmeterium Dœffingæ Boœblingenſi ditioni conterraneæ occuparunt, iisdemque adeo conſiliis ſuis pertinaciter inhærentibus, EBERHARDUS cum Filio ULRICO Exercitum validum & robuſtum oppoſuit, utpote Copiis multorum Principum & Comitum auxiliatricibus, quibus quoque nu-
meroſa Nobilium, tanquam Domus Wirtembergicæ Vaſallorum multitudo interfuerat, communitus; ubi prope Weilerſtadium vehementer & acri Prœlio 4A. 1388. 23. Aug. accenſo, EBERHARDUS quidem felici triumpho hoſtem debellans, Ipſum Filium Unigenitum ULRICUMZin acie occiſum reliquit. Hinc Civitates Im-
periales Pacem ſollicita prece efflagitatam recuperarunt. Nihilo tamen ſecius, cum Fortuna, durante longo illo duriſſimorum bellorum tempore, tot inſignia bona in EBERHARDUM cumulaſſet, plurium avarus, Urbes, Arces, Pagos, lautasque Facultatum Opes ſibi comparavit, iſtis ſcilicet, atque alio quocunque modo Terras
ſuas locupletando, dimidia inprimis Ditionis Calvenſis parte, præter plurima alia loca, Lauffam, Kirchhemium ad Nicrum, Schoenbuchium, Bœblingam, Nagoldum, Heiterbacum, Sindelfingam, Zavelſteinium, Dizingam, Tecciam, Kircho- Tecciam, Owam, Guthenbergam, Brackenhemii dimidiam partem, Schiltacum, Her-
renbergam, Waltenbuchum, Beilſtenium, Bottwariam, & quæ plura ſunt, ſuam in Poteſtatem redacta. His omnibus Advocatia in Cœnobia Reuthin ⸗ Murrhardum „ & Oberſtenfeld, Commendam etiam Rohrdorffenſem, fuerat ſuperaddita. Jam vero Imperator CAROLUS IV. variis Clementiæ luculentiſſimæ ſpeci-
minibus profuſus in EBERHARDUM, Ipſum inprimis non Præſidem tantum & Protectorem extare voluit viginti quatuor per Sueviam Civitatum Iinperialium, utpote Advocatia, quam vocant, in Easdem antea quidem Imperatoris Favore, LUDOVICI IV. Bavari, ſui Conſoceri, jamjam potitum; verum etiam Judicem delega-
tum Electoratus Palatini, atque Eſslingæ vel maxime etiam, & Auguſtæ Vindelicorum Imperatoria Auctoritate Eum denunciavit. Quam inſuper illuſtris fucrit, & eminens EBERHARDI Gloria celebritas per totum, qua patet, Imperium, inde porro ex Fœdere non uno prona conjectura intelligirur, quod cum Ipſo con-
trahere, quin imo ſæpius in ſua commoda ſollicitare, Regi Gallorum IOHANNI, Ducibus Auſtriæ, Bavariæ, & Lotharingiæ, Comitibus Palatinis ad Rhenum, Marggraviis Badenſibus, Burggraviis Noribergenſibus, multisque Epiſcopis & Comitibus volupe fuit. IIluſtravit porto EBERHARDI Splendorem, Auguſtum Filii,

Comitis ULRICI Connubium cum Filia Imperatoris LUDOVICI Bavari initum: Auxit Ipſius Decus Filiæ Unigenitæ, Comitiſſlæ *⁶âú HIIA., Fœdus conjugale, quo Regnanti Lotharingiæ Duci juncta fuit: Inde mutuum quoddam Wirtembergiam inter & Lotharingiam Ducatum, cui quidem EBERHARDUS per totum luſtrum

Adminiſtratoris titulo præfuit, Pactum Gentilitium emerſerat. Hinc Prolis EBERHARDIN utriusque Thorus auſpicatiſſimus foœcunda ſpargebat ad propagandas Wirtembergiæ & Lotharingiæ Stirpes ſemina, unde ſimul ſingulæ ſummorum Principum, Domorumque per univerſam Europam Sereniſſimarum Familiæ progermi-
naverant: Teſtante id IV. Sectione Cedri Wirtembergicæ. Cæterum Idem EBERHARDUS Ducum ALBERTI II. & LEOPOL-DI in Auſtria ſtrenuus numeroſiſſimo Exercitu adverſus Helvetios, aliosque hoftes Promachus erat, tandem vitam Glorioſus ille & Felix EBERHARDUS Grandævus Stuttgardiæ A. 1393. d. 15, Martii

finiit, cujus tum in Templo ibidem Metropôlitano humati Effigies monumento lapideo inciſa etiamnum omnibus patet. Nauclerus, Cruſius, Henningeſiug, Reuſſerus, Walzius, Tpenerus, Imheſzus, Lairizius, Hubnerus, Hiſtor. Bilder⸗Saal. Wirtemb. Heſſiſche Heimfuͤhrung. Puffendorf Continuation. MSta.
Conjux ELINABEYHA, Filia HENRICI X. Principis Comitis Hennebergæ, nupta 1340. Marito attulit dotem, Wildberg, Kœnigshoffen, & Irmelhuſam in Franconia, quæ duo poſteriora Comes EBERHARDUS Herbipoli poſtea, ſolutis nonagentis millibus florenis, conceſſa cum aliis opportunioribus Terrarum iſtarum locis commuta-

vit. Mortua 13 89. 30. Mart. prope latus Mariti quiefcit. X
EBERHAR- ADELEHEI- ULRICUSXIII. Comes Wirtembergiæ, qui Orbem exorto circa annum 1342. ſidere natali ſalutavit. Tyrocinia Rerum bellicarum tenerrimæ ætatis flore præguſtans, manu Parentis, quem ſua ætas tanquam Heroum celeberrimum eſt deoſculata,

DUS, Co- DIs, Comi-
mes Wir- tiſſa Wirt.
tembergiæé, F... in Tem-
Certamini plo Ecc-
ad Weiler- leſiæ Colle-

ſtadium giatæ Baden-
cumbparen- ſis funerata Atque hinc novis opportune convocatis ſubſidiis labantes erexit; Agedum !acclamans, Ferite! hem vobis! Fugiunt. Ita Copiis EBERHARDI animum recuperantibus, hoſtilem aciem terrore undique circumfudit, hacque adeo fugata,

te & Fratre eſt. Maritus integram quidem, magno licet pretio & ſanguine notabilem victoriam, quippe hoſtium cæde præter ULRICUM, EBERHARDI Filium, tribus Zollerenſi, Lowenſteinio, & Werdenberga Comitibus, inter ſexaginta Nobiles multis Equitibus, cum
interfuiſſe Ejus Rudol- centenis aliquot vulgarium militum ſtratis, reportavit. Hoſftis vero, cujus longe abundantior erat multitudo, quingenti ultra duo millia, relictis ſexcentis captivis, conſumebatur. Inter hæc notari id meretur, quod Senex EBERHAR- Pe eie
traditur. phus Marg- DUS, occiſi Comitis ULRICI Pater, cum loco certaminis fatum Filii deplorans inſtiterit, nuncio audito, ſibi ex EBERHARDO Mitiore, tanquam ULRICGI Filio, Pronepotem, EBERHARDIM fcilicet juniorem fuiſſe procreatum, lætabundus re ſuo; ſcilicet Elboeuf, Harcourt, & Lilibonne; nec
1.... gravius Ba- proclamaverit: Jam laudatus eſto DEUS! Spes Seminis nova exſurrexit. Poſtea extinctum ULRICI Corpus in Templo Stutgardiæ. Metropolitano inter publicos luctus fuit humatum. Conjux, ELINABEYHA., Imperatoris nan Sinen jam Familiæ Vaudcmont, Guiſe, Mayen-
denſis. f.. Romani, Bavariæ Ducis, LUDOVICI IV. ut & MARGRETHA, Comitiſſæ & Hæreditariæ Hollandiæ & Seclandiæ, Viduæ JOHANNIS, ultimi Bavariæ Inferioris Ducis Filia, cujus Nuptiæ A. 1362. 26. April. Stutgardiæ magnifico ſolen- ne, Chcvreuſe, Joyeule, & Aumale.
nis Pompæ ſplendore fuerant concelebratæ. Deprædicatur illa conſtanti fama tanquam Princeps fœmina perita & pia. Moritur A. 1400. 22 6. Sept. Stutgardiæ, cujus ad latus Mariti Exuviæ ibidem jacent.

ULRICUS EBERHARDUS VIII. Mitis & Senior; Regnans Comes Wirtembergiæ, natus circa A. 1364. EBERHARDO Contentioſo, Av ſuo in Regimine ſucceſſit. Huic cum leni placidaque Indole excelſas ingenii dotes amico connubio copulanti, Pie-
tatem, Juſtitiam, & Pacem, quorum ſtudium & amor Principum Purpuram plurimum valet ornare, ambabus, ut ajunt. ulnis ampleci, & colere volupe erat; Unde Cognomini Ipſius non evanidæ, & inanes oberrabant umbræ, dum ipſum Cor- 141 5. adhuc mod? dum viva. De fatis Ipſius diverſi
Wirtem- Wirtemb. pus illuſtriſſimarum virtutum eo quidem pondere aderat, ut Alter Salomo, aut Numa ſuæ ætatis ſalutaretur, quo titulo Ipſum plerisque Principibus, Statibusque Imperii ad dirimendas maximi momenti lites, cauſasque in Arbitrum cooptatum ſentiunt. Quippe ex illo tempore Domui Wir-
bergiæ, Canonicus vel Electores maxime etiam, abdicato Cæſare WENCESLAO, cum RUPERTO, Electore & Comite ad KRhenum Palatino ad capeſſendum dignitatis Imperatoriæ faſtigium quali Ealeulo: & ſuffiaaio deſtinarunt. Terrarum ſuarum felix & re- tembergicæ futurum quendam luctum præſagiri
cum Fra- Auguſtæ ligioſus erat Gubernator, legibus, & inſtitutis muniendo iſtas utiliſſimis. Adde, quod Miniſtros eligeret optimis dotum virtutumque Ornamentis inſtructos; ſplendorique Aulæ Ipſius nullum deficiebat decus & pompa, qua ſuperbiendum nonnunquam, haud obſcure traditur. Mta.

tre Senio- Vingdelico- Principibus Imperii eſt; Cum & Epiſcopi Conſtantiæ, Auguſtæque Vindelicorum, Præpoſitus Elvacenſis, Duces Tecciæ & Urslingæ, Marggravius Hochbergenſis » octo Comites, quinque Dynaſtæ, cum ſeptuaginta Nobilibus, quos tanquam fre-
Præterea locupletabat Terras ſuas Oppidis, Bietighemio, Duttlinga, & quod alii credunt, Bahlinga. Cumque ſub ipfis auſpiciis & limine ſui Regiminis ſeditioſa tumultuantium quorundam No-

re, Comi- rum. †. . . uentes ibi, in familiaritatem ſuam ſanctioraque Conſiliorum adyta admittebat, candem colluſtrarent. n mi tlin P
te EBER- iln Conjuratio adverſus Ipſum exſurgeret, qui argenteos malleolos ceu conſpirationis notas circumtulerant, oppugnata Heimſia Imperii Turbas iſtas conſopivit. Ludis intererat Equeſtribus in Pago Scaphuſienſi A. 1392. & Heilbronnæ 14058. Evocatus A. I414. nutu Regis SIGISMUNDI ad Concilium
HARDO A. 1415. Con- Conſtantienſc, ſplendida ducentorum Caballorum pompa ultraque quadraginta Comitatu Dynaſtarum, Equitum, & Nobilium ſtipatus e eſt profectus. Invaſus deinde febris torrentis xſtu, oraculo cujusdam Medici prædictæ, A. I417. 16. Maji. Gœppingæ fuit extinétus, Exuviis Stutgardiæ huma-
cilio Conſtantienſi inter- tis. Teſtantur idem Auctores hactenus laudati Gladovius, Tabulæ Tubingenſes. Prima Conjux ANONIA, BARNABONIS, Vice-Comitis Mediolanenſis Filia, eaque Regi in Sicilia, FRIDERICO III. A. 1377. ante nuptias mortuo, deſponſata. Hinc EBERHARDUS Sponſalibus cum AM-
fuit. T... 70NIA A. 13 80. initis, A. 1386. ipſa connubii feſta ſolennia concelebravit cum Ipſa, quæ centum millia florenorum pro dote attulit Marito. Iſthoc Matrimonium EBERHARDI Mater opera Nepotis ex Fratre ſui, Bavariæ Ducis Ingolſtadii, STEPHANI II. cum ANZOUNIA Sorore, 2 HADEA
matrimonii foœdere conglutinati, conciliabat & urgebat. Quemadmodum mox poſtea Ducis STEPHANI Frater Dux FRIDERICUS Landshuti, atque tertii Fratris, Ducis Monachii, JOHANNIS, Filius Dux ERNESTUS, Conjuges in Matrimonium adciverant, MAGDAIE NAMI, & ELINABE-
7HAML, ANONIX & 71 A DEA. Sorores, ut ideo Comiti EBERHARDO tres Duces Bavariæ, ceu conſobrini ſui, quin imo connubio Conjugis etiam proximi obtigerint Affines; unde inter utrasque tunc temporis Domus, Bavariam & Wirtembergiam crebrius intimiori vinculo invicem colligatan familiariſſima interceſſit ami-
citia: Conſimiliter Affines EBERHARDI erant PETRUS, Rex Cypriæ, LEOPOLDUS III. Dux Auſtriæ, JOHANNES GALEAZIUS, Dux Mediolanenſis, & FRANCISCUS GONZAGA, Marggravius Mantuanus, qui ſinguli cum germanis ANZONTMX. Sororibus uxorati erant. ritur 1405. 26. Mart. Stut-
gardiæ, ubi & humata eſt Altera Conjux ELISABELHA, JOHANNIS III. Burggravii Noribergenſis unica Filia, eaque per Ipſius Conjugem MAKIAM., Hmperatoris CAROLI IV. Neptis, quæ in Imperatoria SIGISMUNDI, tanquam Avunculi ſui Aula educata fuit. Inde etiam Imperator SI Ss MUNDUS, Magnus EBER
HARDI Kſtimator, hoc co amnubium conciliavit 1406. Moritur 1429. 2 8. April. Stutgardiæ, ubi in Choro Templi Metropolitani quieſcit. .. . . . ⸗ . .
Nirs Prætenſum nonnul orum Scriptorum opinione ſecundum vel tertium Matrimonium cum Teccenſi Filia hæreditaria Ducis FRIDERICI ultimi, falſa eſt & rejectanea conjectura: Id quod latius demonſtrat Parallelismus Hiſtorico-Genealogico-Chronologicus, unde evidens eſt, Ducatum Tecqſe, non connubiis, ſed partim

enuione, partim ai nis fuiſſe à Comitibus Wirtembergiæ comparatum. „.

WPHIA, Comitiſſa Wirt. nata A. I345. demortua 13 81.

ad militarem peritiam obfirmatiorem felicibus auſpiciis fuit adaptatus. Idem Bellorum varia diſcrimina, cum Parente ante aciem ſtante, tum ſolus etiam Copiarum Dux exſuperavit „ unde cordata & excelſa Ipſius indoles illuſtri omnino ju- ſ. 1382. Maritus Ejus, IOHANNES, Dux Regnans
bare reſplendeſcens ubique & ſemper conſpiciebatur, eaque in quaternis maxime bellis Civilibus à Parente geſtis, ubi A. 1370. Vindeliciis ad meliora conſilia perductis A. 1372. hoſtilem tum Civitatum Imperialium prope Althemium Ulmen-
ſis ditionis vim UI-RICUS profligare conniſus, illuſtrem iſtis conatibus Parenti Victoriam paravit. Adverſam poſtmodum infauſtiori pugna expertus fortunam A. 1377. acri cruentoque ad Reutlingam Pprœlio, quantoscunque licet viribus ten-
taverit conatus, non ſolum ingentem Equitum, Nobiliumque ruinam, ſed funeſtam etiam ſuæ Ipſius vitæ in ultimo bello Civili jacturam paſſus eſt. Enimvero Certamine tentato, ubi quidem locum in anteriori Cornu aciei tuendo, animo-
ſiſſima fortitudine dimicans ut Vindex modo præfati immanis damni, lethali vulnere vel maxime ad primum impetum percuſſus, extremum „durante ipſo conflictu, Spiritum A. 1I 388. 23. Aug. exſufflavit. Parens igitur EBERHARDUS, Wir-
tembergicos fato iſthoc nonnihil turbatos, atque hinc languefieri ad pugnandum viſos, hortabatur, ut animum ab horrore allevarent: Nolite , inquiens, eum tollere: Cecidit ut alius Miles; Incurrite vos alacres hoſtem!

Lotharingiæ A. 136 1. 26. Dec. Lotharingiæ. Hunc
Socer Juvenem, qui bellum contra Parentem gerebat,
captum libertati poſtea reſtituit. Poſt Ejusdem fata
Ducatum Lotharingiæ per integrum luſtrum Admi-
niſtratoris titulo gubernans. A. 1392. Ipſe mortuus
eſt. Promanant ex connubii hujus Principalis fonte
ſubſequentium omnium Lotharingiæ Ducum Natalia,
atque Stirpes etiam, hodienum effloreſcentes vigo-

— N. Comitiſſa Wirtembergiæ, nata 1387. atque
V. Comes XIV. Comes

ULRICUS XV. & EBERHARDUS IX. Junior, Regnans Comes Wirtembergiæ, & Montispeligardi, Luci publicæ A. 1388. 23. Aug. eo quidem die, qui Avo, Comiti ULRICO in Acie ad Weilerſtadium emortualis fuit, redditus commemoratur. ELISABEYHA, Comitiſſa Wirtembergiæ, †. Maritus Ejus OH ANNES.
LUDOVICUS Illuſtris Idem erat, & Parentis Exemplo mitis ac gratioſus ſimul. Intererat Anno 1414. cum Parente Concilio Conſtantienſi, ubi Gratiam & Favorem & Imperatoris SIGISMUNDI, & plurimorum tum praeſentium Secula- Comes Werdenbergæ ,Dynaſta Heiligenberg 1430. 24. April. Ex hoc ipſo
IV. Comites rium æque ac Eccleſiaſticorum Principum, Virtutum ſuarum dotumque animi prorſus illuſtrium Eminentia ſibi conciliavit. Succedens Parenti in Regimine Anno 1417. glorioſo quidem & brevi Regimine Res ſuas Connubio Celliſſima Domus Zollerenſis & Für enbergica poſtmodum per Li-
Wirtembergix, geſſit. Inſuper Terras ſuas Comitatu Montispeligardenſi adauxit. Idem Anno 1419. 2. Jul. Waiblingæ Fato extinctus praematuro, Stutgardiæ funcratus fuit. Breve ante tempus, quam exſpirabat, Camera in Cho neam Fœmininam ulteriores Radices egit, & hunc usque diem propagata
Juvenes ſunt 10 Templi ibidem Metropolitani delapſa, Inſignia, Epitaphia, & Monumenta antiquiſſima defunctorum Wirtembergiæ Comitum ita conquasſavit & diffregit, ut plurima ne cognoſcere quidem, vel legere amplius eſt. Hæc ipſa vero Comitiſſa ELIABE. in teneræ ætatis Flore Duci
defuncti. liceret: Unde inſignis & adhucdum dolendus Genealogiæ Wirtembergicæ hiatus ſuccrevit. Auct. cit. Möödta. — . . . . . . Bavariæ, ALBERTO III. Conſobrino ſuo Parenfis auſpi. cis deſponſata, ac inter
Conjux HENRICA, Filia Primogenita, Eademque Haereditaria HENRICI, Ultimi Comitis Montispeligardi Anno 1395. ad Nicopolin in Certamine contra Turcas occiſi. Ipſius Connubii hujusce vinculo Comitatus Mon- utrumque Parentem, Ducem ERNESTUM, & C nitem EBERHARDUM, tan-
, S erat præfulgida. Eadem poſt praematura Mariti fata Tu- quam Affines germanos, fœdus initum matrimoniale fuit: ELINABEYHA

. . z . i 25 lites i bernatricis gloria, ſed magnanimæ etiam Heroinæ Fama
tispeligardenſis cum Wirtembergia conjunctus Eidem poſt multas lites inhæſit. HENRICAñ Iſta non modo cordatæ Gu cis g gnanin. 2 4 .
telam utriusque Filii Ludovici c Ulrici, ſapienter & glorioſe adminiſtravit. Splendida inſuper erat Aula Ipſius non modò præſentia duorum Ducum, ſcilicer ULRICI Teccenſis, & REINHOLDI Urslingenſis, præter Comites Sulzenſes, autem cum ad maturiores Annos pervenerat, pactum illud omni modo recuſa-

. Je ſis Huitibus & Nobilibus, qui ex parte Miniſtri erant Illius & Alumni; ſed & IIla vit: hinc eodem modo, quo colligatum erat, cum conſenſu utriusque Partis
ſteinenſes, Lœwenſteinenſes, Gundelfingenſes, & Zimmeranos; Dynaſtas Rechbergenſes, Freybergenſes, & Steislingenſes, ac cum multis genero luitib , , . 8 kat, . 4
ed Commitenn FRIDERICUM. VII. Hohenzollerenſem, qui commoda & Bonorem Ipſius nne non mediocri labefactare auſus cſt, bello perſequutum caßtivavit, Domo Arceque Hohenzollerenſi oppugnata & everſa. Practerea cQum rurfſus diſſolutum eſt, ELISABEYHA & contra Connubium cum fupra
plurimis Imperii in Suevia Civitatibus amico Fœdere erat conjuncta. Diviſa ad extremum Nürtingæ I442. inter binos Filios, Comites LUDOVICUM & ULRICUM Summa Terrarum, fato Anno 144¼ 4. 13. f. 14. Fcbr. Waiblingæ memorato JOHANNE Werdenbergico, pro animi ſui deſiderio inire contigir.

tanquam ſuæ Viduitatis Sede functa eſt, atque Montispeligardi humata. Aucz. citati; item D. Pregitzers Regierungs⸗ und Ehren⸗Spiegel⸗ .

—

—

Linea Uracenſis.
LUDOVICUS V. Senior, Regnans Comes Wirtemb. & Montispeligardi, in Orbem Waiblingæ
A. 1409. progeneratus. Is Tutelæ Auſpiciis maternæ cum Fratre Juniore feliciter enutritus
pacificam, cordatam, piam, & generoſam Indolem ſpirabat, amiciſſimus præterea Ordinis Ec-
cleſiaſtici, & liberalis Eccleſiarum Dotator. Cum Matre ad tempus regnabat communi imperio;
diviſis poſtmodum A. 1442. cum Fratre Juniore Terris, Ipſi generoſi animi inſtinctu liberam
relicturus optionem, accepit Tractus partem ſuperioris cum Comitatu Montispeligardenſi,
Harburgo & Richovila in Alſatia. Sedem figebat Uraci, ubi collapſa Arce priſtinæ ſuæ inte-
gritati reſtituta Cœnobium ad Gutterſteinium in Carthuſianam ſedem transformavit. Suam
Terrarum partem luculentis locupletavit acceſſionibus, quò inprimis Tecciæ Domum Gentili-
tiam, Blabyræ Oppidum & Diœceſin, cum Præfectura in Monaſterium, deinde Achalmam, Bah-
lingam, Ebingam, Roſenfeld, Duslingam, Nehram, Breitenholz, Dornham, Dornſtadium, Horn-
bergam, Neoburgum, &c. &c. devolvit. Domui Auſtriacæ ſubſidia miſit obvia ad impugnandos
Helvetios. Conjugatus cum Baſilea, Argentorato, Colmaria, Mühlhuſa, Schlettſtadio, aliisque Im-
perii Civitatibus, Fœderali vinculo, Pacem bellorum turbis ſemper prætulerat, atque ſic feliciter
tuebatur vigorem, & ſalutem Terrarum, quibus quidem laudabili imperio præeſſe curæ habuit,
eclectis ſcilicet in amicitiam ſanctiorem cordatis & præſtantibus Conſiliariis, quorum in numero
Comites Hohenzollerenſes, Helffenſtejnenſes, Werdenbergenſes, & Nellenburgenſes, quin
etiam Abbas Salmanswilanus, habebantur. Interiit Uraci Anno 1450. 23. ſ. 24. Sept. ex
graſſantis Peſtis malo. Funeratus primùm in Coœnobio Carthuſiano ad Gutterſteinium, poſtea
Tubingæ in Choro Eccleſiæ Collegiatæ humatus fuit. Auctores cit. .
Conjux MECHIIILDIS, Filia LUDOVICI III. Barbati, Electoris & Comitis Palatini ad Rhenum,
eademque MECHIILDIS Comitiſſæ Sabaudiæ, minime vero, utut communi propemodum
plerorumque Hiſtoricorum hallucinatione ſomniatur, Electoris LUDOVICI IV. Filia, ſed, ve-
rius quod eſto, Soror Ipſius; quippe Anno demum 1424. Orbi dati; cum contra MECHIIL-
DIS Anno jamjam 1419. naſceretur. Nuptias ſuas 1439. Stutgardiæ celebrabat. Comite
LUDOVICO mortuo MECHZYILDIS ſecundum cum ALBERTO, Auſtriæ Duce, Impera-
toris FRIDERICI III. Fratre, iniit connubium, cujus ſolennia nuptialia Bœblingæ in Ejus ſe-
de Viduitatis fuerunt adornata. Poſtea per longum tempus Rothenburgum ad Nicrum inco-
lebat, anno abhinc 1463. poſt extrema Mariti fata cum Filio ſuo, Duce EBERHARDOI. Bar-
bato, atque ctiam in Palatinatu commorata. Artium culturam liberalium incitatiori quodam
proſequebatur affectu, utpote qui Marito Ejus ſecundo, Auſtriæ Duci, ALBERTO conſilium &
voluntatem Academiam Friburgenſem fundandi A. 1461. inſpiravit, atque Ejus etiam Filium, Du-

ULRICUS XVI. Beneamatus, Regnans Comes Wirtembergiæ Kujus Orlki dies natalis A. 1410. illuxit. Ipſe comitatis atque benignitatis notam in fronte gerens ſplendidis corporis animique dotibus,
2 8 1 P 8 g P. 4

—☚

Linea Stutgardiana.
ANNA, Comitiſſa Wirtembergiæ,
quam excellens ingenii ſagacitas,
mensque caſta & generoſa non
mediocriter ornabant. Exſpirat A.
1471. 16. April. Waiblingæ, ubi
Epitaphium ejus orichalco excu-
ſum hodienum perſpicere datur.

quippe omnes inde fallacium ſimulationum impoſturæ exulah int, inſtrtus, atque ad beneficentiam in miſeros inprimis & egenos pronus erat, unde quidem Bene-ſive Adematus fuit cognominatus.
Præterea, quicquid ornare Principes vValet, Scientia ſcilicet, at que Peril Rerum Militarium, idem animo non leviter impreilit. Is equidem annis egreſſus Minorennitatis Auſpicia Regiminis cum Fra-
tre Seniore, Comite LUDOVICO communia eò usque habebat donec dividerentur invicem bona, ubi A. 1442. optione propoſita, ULRICUS Tractum Terrarum Wirtembergicarum in rem ſele-
git, atque hinc ſedem ſuam Stutgardiæ fixit; quæ ipſa Metropols Ornamenta ſua atque amplificationem Ipſi potiſſimum debet; unde jure ſummo alter Ejus Fundator ſalutari inferiorem promere-
tur, ubi nempe Arcem interiorem cum ſic dicto Reut⸗Schnecken, dmidiam partem Cancellariæ, & Domum Dominorum, ſive das Herren Hauß ædificavit, ut & ambo Suburbia, Eſslingenſe nimirum,
& ſic dictam die reiche Vorſtadt, eondere incepit, quæ durante ballo Civitatenſi potiſſimam partem extructa ſunt. Simul A. 1473. Cœnobium Prædicatorum, quod transformatum poſtea in Xe-
nodochium quoddam publicum fuit, extrui ibidem curaverat, profusisque ſuis paſſim in Terris, liberaliſſimis in alia inſuper inſtituta, in fundandas Ædes ſacras, atque Cœnobia condenda, ſumtibus,
ſuas propemodum exhauriebat facultates: Regimen Ipſius fama gloriaque non carebat, neque idem vacaſſet unquam longe feliciore ſucceſſu, ſi bellorum monſtra, quæ quidem pleraque extorqueri Ipſi, vel per alias etiam cicumſtantias,
implicare eundem cœperunt, procul abfuiſſent. Ac primo quidem bella exardeſcebant civilia, cum Imperii Civitatibus quaternis vicibus iterata, ubi à Civitate Eſslinga plurimum fuit fatigatus. Occaſionem iſtis ſubminiſtrabat Comitis
ULRICI Fœdus cum ALBERTO contractum, Teutonico iſto Achille, Marggravio tunc temporis, poſtea Electore Brandenburgico, quem tuebatur Comes ULRICUS pro Fœderum valore contra Noribergenſes, quippe à reliquis
in Franconia & Suevia Civitatibus eo eventu juvatos, ut gliſcens tum bellandi fomes vel tandem A. 1448. in integras flammas prorumperet: Ex quo tempore Comiti ULRICO cum Sucvicis, Marggravio autem ALBERTO cum Fran-
conicis Imperii Civitatibus res ſuæ erant gerendæ, neque unus alteri commode poterat præſto adeſſe. Utut vero Imperator FRIDERICUSIV. intercederet, Pace inter Comitem ULRICUM & Imperii Civitates aliquoties compoſita;
quarta tamen vice bellum accendebatur, quo etiam. Comitiis in Marchionatu Onolsbacenſi habitis, A. 1454. conſopito, plurimum quidem Comiti ULRICO ſatisfactum fuit. Enimvero infauſtum iſthoc bellum, quo ducenti Pagi
& ultra conſumebantur, longe pernitioſiores ſubſequutæ fuerant turbeæ, quæ UILRICO cum Palatino Comite, FRIDERICO Elcctore, ſuo Avunculo, binis quidem vicibus interceſſerunt. Primum igitur bellum Palatinum Dos con-
fuſa & præcerpta tertiæ ULRICI Conjugi, concitabat, cujus primus Maritus Elector erat, LUDOVICUSIV. Electoris FRIDERICI Frater; atvero turbæ iſtæ per unum ſaltem annum graſſantes, quantumvis ſtatim, A. ſcilicet 1459. de-
ſævierint, ad novas tamen conflictationes diſcordi Archi-Epiſcopi Moguntini Electione, inter DIETERICUM, Comitem Iſenburgenſem, & ADOLPHIIM, Comitem Naſſovienſem, deveniebatur. Heic vero ULRICUS ADOLPHI par-
tes Mandato Imperatorio ſuſcipiebat, & Elector FRIDERICUS in Palatinatu, Comitis DIETERICI cauſam tuebatur, quo facto acre exortum eſt bellum, idemque maxime infauſtum ULRICO, utpote qui A. 1462. 30. Jun. cum
Marggravio Badenſi, CAROLO, Ejusque Fratre GEORGIO, Metenſi Epiſcopo, ſuis Confœderatis in Certamine ad Seckenhemium, armorum vi Comitis Palatini, & Electoris FRIDERICI devictus & captus fuit. Hoc ipſo infelici con-
flictu ULRICO quingentorum millium florenorum pretio emuncto nihil quicquam vel ab Imperatore, vel ab Imperio fuit reſtitutum; Ipſe licet nunquam ſuo impetu, ſed Imperatoris FRIDERICI IV. nutu & mandato bellum hoc,
prouti ſuperius commemoratur, inchoaverit. Ex ipſo illo tempore in UI-RICUM, & præfatum Marggravium Brandenburgicum ALBERTUM in Acie adverſus Bavariam Imperiali ſupremum in Imperialem Exercitum Imperium,
& Præfectura fuit collata, tradito inprimis & demandato Ipſi per ſingulare quoddam, idque in Ducali etiamnum Archivo reconditum Diploma, Imperii Vexillo. Hinc ſubditi Ejus dum fidem ſuam ſatis exploratam & conſtantem per acer-
ba ſingula iſta turbarum bellicarum fata probaverint ULRICO; ita Idem reciproca fide & favore gratiſſimum iſtis ſeſe præbuit Remuneratorem: Quo pacto etiam turbulentam tunc temporis bellorum tempeſtatem Statuum Provincia-
lium fœcundam extitiſſe Matrem conjicitur. ULRICUS vero, cujus ſpectatiſſimus inter ſubditos ſuos amor erat, & minime fucata fides, religioſe iterum grato eorundem affectu colebatur & amabatur. Enimvero exantlatis tur-
binum bellicarum ærumnis Terras ſuas per viginti adhuc annorum ſeriem amico & tranquillo Regimine feliciter gubernavit, easdemque, ubi unum vel alterum collapſum videbatur, ad meliorem ſpem erexit, atque acceſſionibus non
exiguis locupletavit; ſcilicet Oppido & Dynaſtia Heidenheimenſi, ut & Præfectura clauſtrali, cum Advocatia in tria Cœnobia, Anhuſam, Herbrechtingam & Koœnigsbronnam; Heidenhemium licet ad Bavariæ Domum tunc temporis mox
devenerit. Cæterum A. 1473. cum Patrueli ſuo, Comite EBERHARDO I. Barbato, eoque poſtea Duce, Uraci tranſactionem quandam inierat, ubi quidem ſancivit, quibus legibus Terræ ſuæ adminiſtrari, & in connubio minus inter-
rumpendo perſiſtere debeant, Transactionem iſtam Pactum oppido inſequutum eſt Minſingenſe. Eodem ipſo anno Comes ULRICUS Conventui Trevirenſi ſplendido Comitatu & Satellitio aulico ſtipatus interfuit, ubi Dux Bur-
gundiæ CAROLUS ab Imperatore FRIDERICO IV. Regiam irrito quidem ſucceſſu efflagitabat Dignitatem; cum contra DLRICO Ejusdem Imperatoris Favor latius pateret, utpote quo Ducalis Eminentiæ ſplendor Ipſi deſtinatus offe-
rebatur, quem vero, tanquam Principali pompa & fulgore dudum ſam antea illuſtris, à ſe declinavit. Inſuper fato functus eſt A. 1480. 1. Sept. Leonbergæ, Brachi's incumbens Agnati ſui, Comitis EBERHARDI I. Barbati, à quo
evocatus eò ad Venationem cervinam antea vix fuit, udi præter expectationem omnem morbo abreptus extremum efflavit Spiritum. Hinc Stutgardiæ ſplendida ſolemnium funeralium Pompa inter communia ſubditorum deſideria

& dolores humatus fuit. Auctores citati. Hiſtoriſcher Bilder⸗Saal, Sigmunds von Bircken Oeſterreichiſcher Ehren⸗Spiegel. &c.
Conjux prima MAKG ANETLHA, ADOLPHI I. Ducis Clivenſis Filia, eaque W'ILHELMI, Ducis Bavariæ Vidua, 1440. 27. Jan. Stutgardiæ. Moritur 1443. 8. Jun.
Altera Uxor ELIJABEYMHA, HENRICI, Ducis Bavariæ Filia 1445. 5. Febr. Nuptiæ celebrabantur Stutgardiæ inter ſolennes & magnificas Ludorum etiam Equeſtrium Pompas & Splendores. Vita 1459. 29. Decembr. exceſſit.
Poſtrema Conjux MARG ARETHA, AMADEI I. Primi Sabaudiæ Ducis, poſtea Pontificis Romani FELIECIS V. Filia, Eademque Vidua primum LODOVICI, Regis in Sicilia, poſtea LUDOVICIIV. Electoris Palatini 1453. 9. Jul.
Moritur 1479. 30. Sept. Quæ Maucleri deprædicatur oraculo tanquam Princeps Foemina elegantis formæ illuſtriumquèe animi dotum laudibus inſigniter conſpicua. Cum Triga hac Uxorum, atque inprimis poſtrema, ULRICO ſuave &
amicum intercedebat connubium., .

cem EBERHARDUM I. Barbatum impulit, ut 1477. tanquam Comes olim Univerſitatem condi
Tubingenſem ſuis auſpiciis curaret. Cum MECHIILDIS ſupremum obiret diem A. 1482.
1. Octobr. Heidelbergæ, Ipſa quidem ad latus primi Mariti ſuas collocan Exuvias deſideravit.

Dum Limes nunc figitur Tabulis antiquiorum Dynaſtarum & Comitum, poſtea Principum Comitum Wirtembergiæ Genealogicis; Sequuntur jamjam concatenata Serie propullulantia inde Ducum Wirtembergicorum Stemmata; ab
EBERHARDO Barbato ad noſtram usque ætatem: Subjunctis conſimiliter & cujusvis Regiminis, & Factorum celebriorum ſuccinctis Commemorationibus.

ARBOREM HISTORIGO- GENEALOGICAM
Augiſtæ ac Celſiſſima

DOMUS WIRTEMBERGICA,
SERENISSIMO PRINCIPI HEREDI AcCc DOMINO,
DOMINO
C ARO& L O

Duci Wirtembergiæ ac Tecciæ, Comiti Montispeligardi, Dynaſtæ Heidenhemii, &c. &c.

PRINCIPI JIUVENTUTIS,

PRINCIPDI ac DOMINO SUO CLEMENTISSIMO,

Humillimo ac cſequioſiſſimo
Animi ultu
dat, dicat, conſecratque
Editor ac Continuator,

Johannes Eberhardus Pregizer, II. J. L
Senior in Conſilio Ducalis Rigiminis, quod Stut-
gardiæ eſt, Secretarius.

Francofurti ad Moœenum,
XIII. Aprilis Anno reparatæ ſa-
lutis M DCC XXXV.

.
. — — . . ⸗
õ 2* 2
.
4
.
— . 4
— — — — 2
RK

GENTIILE SLEMMA-

LINEA HRACENSIS.
LUDOVICUS V. Senior, Regnans Wirtembergiæ & Montisbeligardi Comes.

LINEA STITGARDIENSIS.
ULRICUS NVI. Adamatus, Regnans Comes Wirtembergiæ & Montisbeligard.

△ . 8 =
EBERHARDUS Junior, Ducum Wirtemb. regnan- HENRICUS VI. pari CAHARINA, MAKGARE- ULRICUS ELISABETYHA, PHIILIPPINA, MAlRG ANE.-

HELENA, GEORG, Co-

—
— — .- P EI 2 7HA. .. . .. wvy: . — .
Duaces EbrRHARDUS LUPLIEWSXX1 bnni delig ach 4en ae. Wie zad. TVA Rr tium ſecundus, A. 1447. 1. Febr. Ex alienis mo- cum Principibus di- Comitiſſa IA, Co- XVII. Comitiſſa Wir- Comitiſſa Wir- HA, Comi- Comitiſſa mes Wir-
. ir . ontisbeligardi omes mitiſſa irtemb. irt. „ 11. ‚1. . . . . . . : 1 4 .; rir .
Barbatus, Se Wirtemb z M. Waſt Wirtem P I493:. Comur ſe. n. 1447. f† ribus, quos ad Caroli audacis & deinceps ad gnitate Comes W. Wirtemb. Ab- mitiſſa Wir- Comes tembergiæ, n. rembergi † tiſſa V ir- Wirtem- tembergiæ
nior, Ducum orncde n ni enm ſr⸗ bergi⸗ I UDVIC §. III 8 Nupta Ludovici IX. Galliarum Regis aulas, ut ejus & Montisb. nat. batiſſa Lauf- temb. Mo- Wairtem- 1454. † 1501. 1479. Conjux tembergiæ, † bergiæ, † Montisbel.
Wirember Ingr. Communi Tut. a per Cunasvi In G . 1 OHANNI ibi mores & equeſtria exercitia formarentur, able- 1448. 7. Sept. Pri- fenſis, n. Anno nialium So- bergiæ, † 6. April. Conjux JACOUS, .. . . Conjux 1506. 19. ex altero
i atu minori Matris Tutelà per unas vi- ngenuus dictus . Al, 3 — 5 . — 7 Comes R- r. TI. no:
glr omnlum aln d is ſpatium ulßs vus non Regnans Halſiæ Comiti Naſſo- gatus, adumbravit, non plane nihil noxæ con- mam juventutem 1441. 7. Dec. cictati Lie- ipſo æta- FRIDERICUS, Hornj Bale EEERIIAR Febr. U conjugio
Dec in huus dminieui. . exceſſit Landgravius, cui vio -Sarponta traxit. Poſt Parentis obitum cum ultro ſe regi- quamvis in aula piet atis fama benavii ad- tis flore, Princeps & Co- orn in Belgio. DUS, Comes tra decies ſuſceptus.
1 1 annos 71X- e . — 4- AA . K& . 1 . j 10. ſenpti en:
11. Dec. in Nuus 4 nere 0, mataz deſponſata 1453 no 1470. 2§. mine abdicaſſet, id ſuarumque regionum poſſeſ- Caroli Burg. tranſe- inclyta. † ſcripta, n. A. mes Henneber- †.. in Konig- ſepties Juyvenis
lucem editus um Jmatuo ccim Endent. 12. Jun nupſit Oa. † 147:. ſionem ex Münſingenſi conventione 1482. in giſſet, ejus tamen 1497.28. Jun. 1442. † gicus, 1469. † ſtein. 1473. Mater obiit.
= . . . 8 . 4 . . .Cp .ẽ8
e r 6 wtatis venlam i Etra 1454. 1. Sept. † 2 5. Julii. Vay- Patruelem Eberhardum Barb. tranſtulit, utpluri- atrociſſimas inimi- 1470. 148 8. 16. Nov. † . . . . facta.
inci „ Xtatis veniam im . 44. I. .* . . . . 1t: . jux
ineidis ſi vir Præmarura morte Uraci 1471. 6. Nov. & hingeæ. 2. mum exinde extra Patriam commoratus. Iſio citias ut poſtea in- Geniur e w ed
Virtute un. t. rmalur. ita gentis Haſſiæ HENRICO, autem extincto ad regimen quidem denuo ca- curreret, fecit Mon- ohenloicus, cui deſpon-
gnis & conſi- ereptus 1457. 2. vel 3. Nov. 4. 8£ 1; 1 . erſi . Qtamen 1498. eô tisbeligard. Comi- ſata 1475. Stutgardiæ ma-
acerrimi Gutterſtenii ſepelitur. Zab. Zu- Principum univer- Comitistollber- peſſendum reverſus 1496. mox tamen 1498. SS . trimonio conjuncta 1476
lio . z⸗ Lairi. Wirtt. Heſſ ſæ Auctores exti- genſi 1474. 2 1. ſe per tranſactionem Horbenſem exuit, idemque tatus, quem vivo Juncta 1476.
juventuf Stu- 9. Lah. irtt. . terunt Oct. † 1508. ſtipulatus ſibi, quæ ad vitam Principe dignam etiamnum Parente . — „ „. . . 26. Febr. † 1503: 2. Aug.
diis forman- Heimfuͤhrung. neceſſaria eſſent, ſuo ex Fratre Nepoti, Duci Ul- ex Conventione Uracenſi 1473. cum omnibus Dynaſtiis, Harburgum præterea & Riccovillam & Bileſtinum Wirtembergiæ Utrumque Conjugem
dæ præfuit . „ ; . E jam i ſſi d id btinuit. A Caroli B dici iniquis poſtulationibus cum maſcule fortiterque ſibi vendicaſſet Comitatum Mon- commune Oehringæ ſe-
. ibus i itij ile eff. um egreſſus, a oppidum obtinuit. aroli Burgundici iniqui- ulationibus cum q a
celebris famæ Nauclerus; ipſe autem potiori opera equeſtribus inſumta Exercitiis facile effecit, ut in iis dex- rico ceſſit. Inde Patriam iter g 4 1 zbbili Duatus ahanand Brcnchunetnlis ed enim Henricus quorundam negotiorum cauſ profeclus crat, Confinia pulchrum haber Ad i-
. ium ſi is & conditionis mox princeps haberetur. Maternæ primum Tutelæ fubfuit, cum Philippum Elegtorem Palatinum ſe contulit 6 tisbelig. ad Ducatu quar - genſis, eni quort g an „ cot . 1 1
Aume oed Nritl⸗ Connti Ludovi . nioris in ipſum regimen tranſiret; cui cum ipfe admove- tandem in arce Lindenfels, quam Silva Ottoria redux factus 1475. in Caroli poteſtatem captivus devenit, à quo ultra biennium per ſemeſtre duriſſime habitus eſt, vel ipſam p 55 gens Comitum Ho-
ex obitn Fratris natu majoru; d mn 3. wwiel m ut vel Ber omucm Orbem opiimi Principis Exemplum habet, diem obiit ſupremum 1504. 17. Febr. Hei- capitis pœnam non ſemel, præſertim, cum Montisbeligardum obſideret, comminato. Cui quidem fortiter ſubeundæ ani- henloicorum univerſa ſu-
retur, tanta innocentiæ Se pru entiæ laude Pran lni roſe i ſunt, luculentiſſimo erat indicio ſermo in delbergæ poſtea tumulo illatus. Cuſius, Ope mum jam paraverat Henricus, ipſam quippe vitam profundere ſatius fore ratus, quàm de ſuis & Imperii Juribus quiequam am refert originem.
haberetur, amoris autem venerabundi, quo Ipſum ſui prolec —R— „ inum ner Imhoff Lairiz, Tub. Tab. Wirs. Ephe- concedere, & imperatam Caroli Clientelam ſubire. Neque vero magis, qui Montisbeligardo præfectus erat, Caroli
. . . . On 2 — . . c . . . .. . .. . . . — . . . . . . . .
corum ore frequentiſſimus: Deus ipſe niſi Deus foret, quem Potiori jure, quam 1 omin mgn ge, Fürſtl Wirt. Heſſ. Heimfuͤhrung⸗ minis, niſi nimirum ille deditionem faceret, Henricum Comitem proxime abeſſe à ſupplicio (huic quippèe parata omnia & Comes ipſe nigro holoſerico ſtra-
ſuum Deum eſſe optarent. Neque vero minori in ſuos ipſe cives amore ferebatur, qui tanta de Conjux, E AEZA, Alberti, Cermanorum gulo innixus genibus, ex adverſo arci Montisb. monte Kuttenberg, Præfecto apparebant,) ad deditionem adigi potuit, non Henrico ſoli, cauſatus, ſed
. 1 . . —. X, E. LJo. 1, 7 „ . . . . . . . „ . . . . .
eorum in ſe fide perſuaſione animum imbuerat, ut cum ſæpius alias, tum aliquando in Comitis;, muita Achillis, Electoris & Marchionis Brandenburgici; univerſæ Ducum Wirtembergiæ genti fidelitatis ſe Sacramento obſtrictum, ad tutandam vel ipſo ſuo ſanguine arcem urbemque Montisb. teneri Qua in-
. —. . . . . . —, 1 ar „ . S . .. . . .; . . 5 . 15
& Electorum & Principum frequentia, iſtam prædicaret: Equidem auſim, inquiens, ſicubi ver & Margareibk, Marchioniſſe Badenſis fi- trepida & Henrici & Præfecti conſtantia permotus tandem Carolus, ſoluta urbis obſidione, libertati, nullo etiam ejus accepto pretio, Henricum
regiones meas viarum aliquo erorre implicari mihi contigerit vel in umbrofiffima lia. Matrimonium iniit 1465. 3. Jun. † 1524. Comitem reſtituit. Hujus tamen acerbitatis vivido adeo ſenſu perfuſus fuit ejus animus, ut pro Lunæ varietate ex varia quoque mentis infirmitate laborare
P . i jusque meorum civium obvii gremio caput reponere tuto dormiturus. 28. Mart. Nürtingæ in urbe ſua dotalitia. Cor- coeperit. Inde eſt, ut ſe muneri ſacerdotali addiceret, eique Moguntiæ primum Canonicis adſeripto poſtea Epiſcopi etiam ibidem vices demandarentur;
VIvVa in cujusq 1bu indulg im iter in Palæſtinam confeciſſet 1468. ingenti nobilium turba ſtipatus, pus cjus Stutgardiæ fuit reconditum. Pietatis quod quidem ipfſi, ſuperiora fortunæ ludibria nondum experto obtigiſſe, ſunt qui contendant. Utut vero iſta ſint, Henricus, intellecto, neque ex
Zuorurn Smlamri die lol nitamtt adlri tus eſt. Suam in Imperatorem fidem crchriori opera bellica decla- & virtutis plane ſingularis, nec minoris beneficen- Fratre Eberhardo II. neque Patruele Eberhardo Barb. Hæredum ſpem ullam relictam, vitam ſacerdotalem egreflus, provectiori jam ætate matrimo-
iti eroſolymitani a r. „ Sud vera 11 ol * Pi 5. . . . —. —. . : 4: . . . — .11: . —. — . N———ð
Equitibus Schu li A Caroli Burgu mdier obſidione Noveſio A. 147 5. in bello contra Bavaros geſto, && tiæ laude florebat. Nihil ex ipſa Liberorum ſuſ- nium iniit, & ita ſui generis ſtirpem ulterius propagavit. . Sced cum mentis imbecillitas paria cum ætate incrementa caperet, Montisbeligardi regimini renun-
ravit, inprimis in liberando li 1 Brugenſi captivitate aſſerendo 1488 Imperii vexillum, ſi quæ illud ceptum ciavit, quod, cum ejus primum curam ipfſius nomine ſuſcepiſſet Eberhard. Barb. ad Fratrem poſtea, Eberhardum II. & inde ad Filium Ducem
dacoceiran Keze en in⸗ m Patrui Cmitis Ulrici Adamati, tum ex Majoribus aliorum Exem- Ulricum devolutum eſt. Ipſe vitæ reliquum quicte & placide tranſegit. † 1519. 15. Apr. Stutgardiæ Majorum monumentis illatus. Auth. cit.
7. 0 8 QC 8 8 . — .1. . 5 . . . . .—. . . : . . . .
bella oecubarant, ip gellaMir, in e hand ynl a &. in Eruditos & in 1ps ſcientias propendebat, quantum Conjux I. ELISNABEZTHA, Filia Simonis Weckeri, Comitis Bipontini & Bitſchenſis, qui cum Filio cognomine in acie prope Dornacum contra Helvetios
P 4 ſerurus. NS el Kepins dolebat ſbi jureni defuerant, hac, quoad fieri potuit, ratione, compenlſaturus; inde eſt, ut Academiæ Tubingenſis 1477. ipſe Anno 1I499. 21. Jul. occidit. Matrimonio conjuncta 1485. 10. Jan. † 1487. 17. Febr. die nempe, ex quo Ducem Ulricum enixa fuerat, duodecimo,
ipfe aliiquc, quod Iœpi at, 4 = ſeſſionibus, Tubi ſi Canonicorum Collegio attri- Riccovillæ, ibidem humata
1 iſtere P ſituræ inſuper, quæ Sindelfingæ erat, poſſeſſionibus, Tubingenſi Can eg . iccovillæ, ibide ata. . . . .
Auctor & Fundator exiſteret, camque inſigniter locupletaret, Præpoſit Per cux. 8l 38 18 8 ard! isbeligar- ium in ili anni jti iccovillæ, ib recondita. Cura & fide in infirmum mente jugem inſignis.
butis. Jus Primogenituræ in Conventione Münſingenſi 1482. ſuam in gentem poſtliminiò reduxit, Agnatis & Stutgardianæ & RT—— Rirkium 1 2. EVA, Filia Johannis, Comitis Salmonenſis, 1488. † I521. Riccovillæ, ibidem tumulo recondita. a & . Conjugem inſignis
id conſentientibus Monaſterium Eremum Divo Petro ſacram, vulgo zum blauen Moͤnch dictum Initittit 192. ab uno bræboſio, D ii. Snas nun uam
totidemque plebejæ ſortis fratribus Laicis incolendum. Ut ſe vivo Eccleſiæ univerſæ in melius mutatio obtingeret in votis Fednenter u ui . aen luam
rationes ex Pontificis arbitrio prorſus pendentes habuit; ex Monaſteriis, quæ Wirtembergia habet, quorundam disciplinam & wores meliores rerdenh. Nrer
camque inſignem Friderici III. & Maximiliani I. Imperatorum gratiam iniit, quorum hic Equeſtri Aurei Velleris Dignitate jam à ſe ornatum in Co e r.
matienſibus 15 21. Jul, ultroneo mentis impulſu Wirtembergiæ & Tecciæ Ducem renunciavit, ſimulque præ Marchionibus & Tanderaii pr ſonee e: c.
latò in illum præterea Vexilli Oppugnatorii S. R. Imp. beneficio. Cum vero haud ita multo poſt in arce Tubingenſi 1496. 24. Febr. mortem obiret nn liano dei ib
2 . . . . . — . . C7 . Or 11 .
digniſſimam, primum in Monaſterio, quod ipſe inſtituerat D. Petro ſacrum (im Einſidel) humatus fuit, ubi quidem haud unge⸗ tembo nien ſo
Wirtembergiam peragrando ad id ipſum Monaſterium, defuncti noſtri Principis gratia accederfet Maximilianus I. Imperator, ejus tumulo 4 iIlime ontiliis .
blica laudatione funebri decoravit, & ſubortis lacrymis: Hoc inquit, ſepulchrum Principem habet, cujus quidem egomet ſæpi
4a 4 . .,: .; J 1 1 a tempor.
uſus, quem illi & mente & virtute parem exiſtimem, per omne Imperium Romanum non invenio. . aleeneo uren hoſien l emb re
„— . Ins Frus irte 91 jori atis, Conditorio comr ,
cum id Monaſterium deflagraſſet, ablatum inde corpus ejus recens exſtructo Tubingæ Ducum Wirtembergiæ, netio⸗ i Siemmmart ee odomgen, agt zen
etiamnum ejus monumentum hujuſque Inſcriptionem videas. Nauezlerus, Cruſius, Fuͤrſtl. Heſſ. Heimfuͤhrung, Zab. Zub. Wiriemberg bbeme , .
Lairiz, Imhoff, Spener, Gladov, Limnæus, Hortleder, Europ. Herold. MSda. . . . . ul.
. . — . . ——— . icæ : mat ta Uraci 1474. 3. Jul.
4 Conjux BARKBAK A, Filia Ludovici Gonzagæ, Marchionis Mantuani, & Barbaræ, Marchioniſſæ Brandenburgicæ ; in matrimonium accepta Uraci 147
† 1503. 31. Maji. Waiblingæ in oppido ſuo dotalitio, in Cœnobio, quod Moônialium Kirchhemii erat, humata. —
Filius 11Dolcls & kilin 8 A,SA : 4 ultra incunabula ſuam ætatem neuter protraxit. xX„
itterſteni humatus, nata & denata Waltenbuchii . . . . —
Gutrerſteni dumatn nata Linea Montisbeligardenſis Superior.
—

ULRICUS, regnantium Wirtembergiæ Ducum tertius, n. A. 1487. 5. Febr. Riccovillæ. Excelſi animi Princeps, Veritat

ili 11 i riac⸗ peratoris Maxlmiliani I. Sororis
Conjux &ABINA, Filia Alberti IV. Bavariæ Ducis, & Cunigundæ, Ducis Auſtriacæ, Imperatoris Maximiliani I. .

gnando Burgundiæ Capite Diviono fidem ſuam & fortitudinem luculenter adeo probavit, 1513. ut parum abeſſet, quin ur

.: . . ica inclytus. Idonea ad
is Evangelicæ Defenſor acerrimus, ſingulari in rebus adyverſis ſuperandis conſtantia & irure beines inelprus z⸗ .
. ſimul eo uorum conſiliis adminiſtræ „
. . . . * PFB 8. arat, regimen & fſimul eos, q
frugem inſtitutione uſus eſt Agnati ſui, Eberhardi Barbati. Ex Imperatoris Maximiliani I. Tutoris ſui manibus, quo ſe iue wweln deeſ⸗ abrogata, quibus hactenus Reipublicæ cura continebatur, conſiliorum
gen 48⁸ S . . . . . an; . e regior æeſſe it, gata 1 . einebat 1
accepit, duo ætatis luſtra egreſſus. Elapſo inde triennio 1501. ab Imperatore, cui carus admodum erat, ætatis veniam adeptus, fuis ip 4 ſierrent Mmtwturn expleret. Hoc ferè tempore cum Helvetiis fœderis aliquid inüt, quod idem &
1 8 1 . . . . . . . aR. . „ . 5
1 . incipi i 1 1 . Electori t112 2 2 . . 2
i 1 e rgic n alatino & Saxone Eleé , . 3 rincipibus ſociatas
ante & poſthæc fecit cum Badenſi, Haſſiaco, Bavaro Principibus, Moguntino, Brandenburgico, Colonien ſi, Pa lin Rudeipho Cömite Palatine imperata fuermmt, ut Igectui darentur, ſuas ipfe eum aliis P incin
in Præpoſituram Ellwangenſem ſibi competens inſtauravit. Quæ de proſcripto Philippo Electore Palatino, ejusque Filio ſieinia⸗ Novoſt lienſe præterea, Vinimontanum, Meckmühlenſe oppida, ſingula cum iis, quæ ſingu-
s js Maxzimiliant it; 4 ti . r 4 omite Lövenſteinius ovoſtadien X » anim, kun . Ri
operas ad Imperatoris Maximiliani I. voluntatem compoſuit; ex quo bello Monaſterium Maulbronnenſe, Comitatus äuenller inn ce ai geruliani cumn Electefe Palatino wanſactione, firmtatam acccpie, auétus inſuper Dynaitia
lorum præfecturæ ſuberant, aliaque ad regiones cjus avitas acceſſerunt, quorum poſtea poſſeſſionem, ut impenſæ belli re arcirentur, u be . ¹ deculid Dirioni Montisbeligardenſi prorius adjecit Dynzſtias Hericourt, Blamont .
Heydenhemenſi, qua deceſſit Bavariæ Dux Albertus, quod ſibi auxilio fuerat Dux Ulricus in bello, quod modo corames:nolatimu an a Feui deinceps & Ipſius & Imperii contra Galliam Centurio (Dux) renunciatus, in obpu.
Vé „quaæ . . . elaoſo ſpati V par, Aaximiliano I. auxilio futurus; cui dei 5 ntra. 1. hkine
Chatelot, Clerval, Paſſavant Anno 1506. Annorum inde aliquot elapſo ſpatio contra Venetos bello ſe parat, Maxim bem cxprganret emsqne um Ducatu Bulgundi 24 Impcrii dilonem feducctet, niſi cGpta quidem fel alin
. dem exb em contra Gallos pugnam detectarunt, cum jam deditioni urbs proxime immineret; ea cilicet
Helvetiorum conſilium reddidiſſet irrita, cujus gentis duodecim hominum millia, Exercitus Ulriciani pars, projectis ſubito armis, u terore⸗ r v. ſie Remilana prope Schorndorffium exortas facile compeſcuit 1514. Cum Ordinibus
crat Galliæ pecuniarum efficacia. Fideli ſuorum „Tubingenſium præcipue ejusdemque Tractus Civium opera uſus ſeditionem & turbas z. Narum in de Remlr Bra Dicaſtertt aulict perpetnarn eile volnerit ldari Dladiclai IV.
Provincialibus conventionem ſanxit Tubingenſem, ubi quidem nonnulla eius in Tubingenſes inprimis clementer facta extant, quorum illud unum, u ing⸗

. . . duca X & t lis arct ginculo conjungendis n
. .. . inſtrits 1 ej Archiducatu Auſtriæ & tribus iſtis Regnis arctiori vinculo g 1
— . Sio: z iæ ſſui ge ipſo Imperatore interfuit, inſigni comitatu inſtructus, ubi ejus etiam opera in rch tirz iſcopi Herbipolitani Laurentii,
Hungariæ & Bohemiæ, & Sigismundi I. Poloniæ Regum congreſſui, rogante ipſo mper⸗ , g m Ludovici V. Electoris Palatini, & Epiſcopi Herbipolit⸗
gariæ S& 8 2 G

1 ua excuſatione ſatisfeciſſet, opera & ſtudiu
. . . eni dcr-toris reret, cui cum ſua excuſatione ſatisfeciſſet, op tu 100 al u
parum utilis fuit. Fecit quidem haud multo poſt Cauſa Hutteniana, ut Imperatoris indignationem incurreret, ds mn illuen unimi propenlio ſem per exciitt Hlor defundo urbem Reutlingam cxpuenawt Dux Vlrieus 1519. tu
cum quibus ipſi bene tum conveniebat, interpoſitum ejusdem ipſi gratiam facile reconciliavit; ſingularis enim znnperamris de u bern . hi n Kiagre abnuetemt Suſcepta er à Fodere Secvico urbis defenſione, hujus Prætecti,
. . . 1.4. .. . . . — . ltuario dam Jirtembergico, ia II 1 . 2 zuevic. „e § . .
quod haud ſemel Wirtembergicæ Jurisdictioni detraxerint Reutlingenſes, tum quod de interemto ibide n Saltuario quo Oegt enim tum ex ſuis, tum ex Helvetiis Eercitum confcriptum, qui viginti millia explebat, ad ditionis ſuæ
Bavariæ Duces, privati in Ulricum odii explendi occaſionem aptiorem ſibi nunquam fore rati, hâc feliciſſime uſi ſunt. tut e runn ex ſu ⸗ dn er eetd ie negabant: Tum wemo füne illt teriis expalſus . tepusnanfibus
onfinia pro be Blabyram admovebat Ulricus, imminentibus tamen Fœderis Suevici copiis pedem illum referre oportnit, quoniam Helvetii contra ocia .— P Sonen dangem opitulante lariins Gallia Kege Franeiteo l. (i cchus Anla
. lam n der Gonftitutionibus ipfas autem Carolus V. ære ſibi vendicavit; inde Ulricus per tria luſtra omnium ſuarum rerrarum Eaul permnn ie d K en metencihn eae e libs wurch Fiderten in camacnone Ca
aliquantiſper degerat,) & Philippi Magnanimi aliorumque Principum ſubſidio uſus, ſuas ſibi terras 1534. armis repeterer, quarum . eſ on ann ſii d Aujus ilii ſucrung Piccns Ge cius Regionm's perreperunt; Veri
arlen . 1 1 ri2! . 5 1 1 amn . . ——
danenſi anquam invito neque nihil contradicenti in oneroſiſſimum Subfendi, quod vocant, Auſtriaci nexum ipfſi tandem conſentiendum uit. e eanen ununent, Binge Sripencdinum Whelogicum, daod Monachi, Anpuſtini
lanenti, quanquæ .. . . P4 . . . recuperatas regionces ſuas 4 ſing⸗ li gieu na⸗
tate enim Evangelica, cujus cognitione, cum in Saxonia, Haſſia & Brunſwiga commoraretur, Principis animus imbutus fiut, . in primis Acadefiæ Tubingen’ de idoneis Doctoribus bene proſpiceretur. Ut religionem Evange
re zulatk ſecuti, antea habebant, & reliquas Scholas clauſtrales inſtituit, ſacris reditibus in eum uſum converſis, ut inde Eccleſis Scholisque & inf Acæa ge
gulam iecuti, antea hz nt,

ſili 1 Horffi Kirchhemium & Aſpergam munimentis fitiavit; hinc ſuis terris altera vice cxcedere coactus 1546. e i Man
licam tum temporis admodum preſſam & ipſe levaret, in Fœderis Smalcaldici ſocietatem venit, eoque conſilio Schorne 0 » . ab Imperatore Carolo V. recuperait. Iterata regionum Wirtembergicarum poſtulatio, & de iisdem
tamen uanquam ſub acerbioribus conditionibus, quarum una erat, ut ad libellum Interim regionum ſuarum Saera compo neret, he ar arolo e de- Penſtianam ien enen lſt en 13,, e Micn⸗ Fenkhmn Cr
actio R' Ferdinäando I intenta male ipſum denuo habuit, qua de re graviter quidem apud Imperium conqueſtus, pendente tamen ctiamnum lite in a ingent

. . . ozi ee i . . & id; J . propenſiori voluntate.
thedrale Tubingæ ejus exuvias habet. Zitbemiu’“. Hortlider. Auth. cit. qui ipſe hujus Connubii auctor fuerat Paude 1 en Dereg em Vonen Nebem millia id tem
. i lebr . rei indicio eſt, peregrinorum equorum ſep -
. . „ . ; 5 . lebratum; g † . .1:
Connubium A. 1511. 2. Mart. multo magnificentiæ ſhle Pore⸗ nec minori Electorum, Principum, Comitum, Equitum & Nobilin N.——H Con'Sis usque mortem Perſtitnn Poſt hanc ut rediret, à Matre Filius
I5II. 2. mul ag er Ple .. . 7. 1: t e ſubduxit, & in Bavariam recepit, ibidemqu ui . . rpus appoſi
poris fuiſſe ibidem ſuſtentata. Gravi autem poſtea inter ipfam & Conjugem cxorto diſſidio, ab ipſo 1517. clam ſe ſubduxit, centia mult tuit. †. 1564¼. 39. Aug. Conjugis lateri ejus corpus appoſitum.

. : 8... ej; grotis levandis ejus benefi
Chriſtophorus ſplendida legatione lmpetravit, eique cum victu ſatis lauto Nirtingam pro ſede dotalitia conceſſit, ubi in egenis & ægrotis levan 1

Lairiz. Fuͤrſtl. Wirttembergiſche Heſſiſche Heimfüͤhrung. Ephemerides Weriemb.

GEORGIUS, Princeps & Comes Wirtembergiæ & Montis⸗: MARIA, Comitiſſa Wirtem-

beligardi, n. Anno 1498. 4. Febr. Uraci. Pietate & virtute
ſingulari, idemque rebus adverſis nunquam fracti & gene-
roſianimi Princeps. Moribus & equeſtribus exercitiis,
quæ quidem Principem decent, linguis etiam & artibus
liberalioribus in aula natu majoris Fratris Ulrici felici-
ter inſtitatus eſt. Cum Fratre à Fœdere Suevico terris
pulſo eadem ipſe fortuna uſus, utplurimum inde Argen-

bergiæ & Montisbeligardi, n. A.
1496. 15. Aug. † 154I. 28.
Dec. Guelpherbyti, Ganderſ-
hemii ſepulta. Pietate & vir-
tutum ſtudio clara, ex animi
ægritudine obiiſſe dicitur, cu⸗
jus cauſas alibi videas.

torati commoratus eſt. Ulricus ſuis terris redditus Conjux HENRICUS Junior,

1534. Harburgum & Riccovillam, ejusdemque deinceps
Filius Dux Chriſtophorus Montisbeligardi Comitatum cum
Dynaſtiis eò pertinentibus, in ipſum & Hæredes, Neuen-
bürgum autem, quoad viveret, transtulerunt, ex conven-⸗

Dux Brunſwigo Luneburgi⸗
cus; 1515. 18. Febr. † 1568.
11. Jun.

tione Anno 1552. Quibus Regionibus, dubites, prudentia, an amore juſtitiæ majori ſempet
præfuerit. Pro ardenti ſuo in Religionem Evangelicam amore ſtrenuus quoque ejus Defen-
ſor erat, ceandemque cum alis Proteſtantibus Principibus Statibusque fœdere & bello Smal-
caldico magno ardore, at impari felicitate propugnavit; inde tenacem adeo Imperatoris Ca-
roli V. offenſionem incurrit, ut Proteſtantium Principum ille poſtremus in ejus gratiam
rediret, poſtquam Baſileæ ſatis diu exul degiſſet. Hinc clepſydram Symboli loco ſibi elege-
rat, hac addita Inſcriptione: Affert Hora finem. Superitoritatem, quam vocant, territori-
alem, in Comitatu Montisbeligardi ſartam tectamque ſibi conſervavit, quam ſibi, qui tum
Biſuntii Comitatus Burgundici regimini Imperatoris nomine prwerant, iniqué vendicaturi
erant. Multum inſtante & auctore Duce Chriſtophoro jam natu grandior ſibi Con-⸗
jugem adſciſcit, & ita ſuam familiam ab interitu vendicat. † I155 8. 17. vel 19. Jul. Hir-=

ckelii, in oppido Bipontino, ubi affinem, Woligangum Comlitem Palatinum inviſerat;

in templo Parôchiali Biponte humatus. Auth. cit.

Conjux B AKBANA, Filia Philippi, Magnanimi, reghantis Haſſiæ Landgravi, 1555. 10.
Sept. Riccovillæ matrimonio conjuncta. Poſt mariti obitum altera vice nupſit DANIELI,=
Comiti Waldeccenſi, 1568. quem autem nunquam Patrem fecit. † 1597. 11. Jun. Hel-
drungæ, in Ceœnobio Nezza, quod prope Waldeceam eſt, corpus ejus fuit reeonditum.

—

.

„

A

II

ULRICUS „Princeps
& Comes Wirtem-
bergiæ, n. 1556.
I4. Jul. † 1557.
9. Mart. Montis-

abſolutiſſi
mum. Suis terris expulſo Patre Anno 1519. ipſe quadrimulus, quadraginta nobilium clientela ſtipatus, qui turbulentis iſtis temporibus juvenis Principis in ſe defenſionem receperant, arcis Tu-
bingenſis tulit obſidionem; qua expugnata, ad Matrem, hujusque Fratres Bavariæ Duces Monachium abductus, Oenipontem inde miſſus eſt, ubi Ferdinandus Archidux, qui Wirtembergiam
tum temporis habebat, omnium liberaliorum artium ſtudiis moribusque, quanquam non eà ratione, quà Principem & ex pacto quidem decebat, ſed ut privatum inſtitui curavit; latinæ inpri-
mis linguæ tantam ibidem notitiam hauſit, ut loqui iſtam & ſcribere expedite ſatis noſſet. Poſthæc Eum Imperator Carolus V. Viennam; ubi tum degebat, in aulam ſuam receptum non ſine
multa gratiæ ſignificatione ſecum eſſe voluit, cujus itinera ſecutus multas regiones & provincias obiit. At cum tandem in Hiſpaniam itineris ſocium eſſe vellet Imperator, neque temere con-
. jicerent, qui ſolitudine illum Monaſtica ibidem obrutum iri crederent, ingenti enim Hiſpanorum odio laborabat; Cognatis ſuis, Bavariæ Ducibus, ſuaſoribus, ab Imperatoris aula commode ſe ſub-
duxit, inde fideli Informatoris Tifferni uſus opera, tempeſtiva ſatis & felici fuga, Hiſpanis ſtrenue ipſum inſecutis, ſe eripuit, & in Bavariam incolumis clam evaſit. Poſthæc cum ejus Parens ſuas in terras redi-
tum moliretur, easque, quod Imperatorem Chriſtophorus, Ulricus autem Imperium, ut ſuis terris redderetur, multum diuque, ſed fruſtra flagitaverant, armis vindicaſſet, ad aulam Franciſci I. Galliarum Regis
ſe contulit Dux Chriſtophorus 1534. cui ad bellum in Provincia & Italia geſtum ſtrenuam & fidelem operam navavit. Cum 1539. illuſtri Imperatoris Caroli V. Regis Franciſci I. & Pontificis Pauli III. conventui

—
ANNA, Duciſſa CHRISTOPHORIS, ex regnantibus Wirtembergiæ Ducibus quartus, n. 1515. 12. Maji. Pii, prudentis, eruditi, ſtrenui & pacis amantiſſimi Principis Exemplar omnibus numeris
Wirtembergiæ
& Tecciæ, n.
1513. 30. Jan.
11 1530. 29.
Jun.

peligardi humatus.

FRIDERICUS, Ducum Wirtembergiæ regnantium ſextus, n.

Harburgi, Alſatiæ oppido, 1557. 19 Aug. Multa ejus, cum
prudens, generoſus & ſplendoris amantior eſſet, ex regimine
fuit gloria. Exacta in aula Ducis Chriſtophori Stutgardiæ
juventute prima, Academiam poſtea adiit Tubingenſem. Re-
gendo Comitatui Montispeligardenſi Anno 1581. præfectus,
celebratiſſimum cum Reformatis ibidem Colloquium 1586.

inſtituit, ex ſuis pariter Theologis, qui colloquio intereſſent cum Pontificiis haben-
do, Ratisbonam ablegavit.
apud Regem Henricum III. deprecatorem ſe præbuit, multa præterea cura & ardore

Suſcepto deinceps in Galliam itinere pro Reformatis

EVA CHRISTINA, Comi⸗
tiſſa Wirtemb. & Montis-
peligard. n. 1558. 25.
Oct. poſt Patris obitum.
† 1575. 30. Mart. Kirch-
hemii, quod eſt in fra ar-
cem Teccenſem. Tubingæ
in Templo Cathedrali re-
condita, ubi ejus monu-
mentum etiamnum eſt

Nicienſi intereſſet, quamquam Evangelica Sacra tum nondum amplexus, Pontificis tamen pedibus oſculum denegavit. Acceſſit ad alias rationes Gallorum poſtea invidia, magnam ejus apud Regem gratiam æmu-
lantium, ut in Germaniam rediret; tum Comitatum Montisbeligardenſem adminiſtrandum à Patre accepit, Copiarum Imperialium Præfecturam, ab Imperatore & Imperio ſibi oblatam geſſiſſet ipſe contra Turcas,
niſi de Eo, futuro ſuæ gentis Propagatore, alia plane conſilia ejus Parens ſecum agitaſſet. Quo defuncto 155. pleno ſuis terris regimine & ſapienter adeo præfuit, ut à Ferdinando intentam actionem 1552.
Tranſactione Paſſavienſi reſcindi faceret, Hiſpanorum præſidiis ſuam ditionem liberaret, in ſacris libellum Interim penitus aboleret, eximiam ſuæ fidei confeſſionem publicæ luci expoſitam Tridentino etiam Concilio
exhiberet, rem ſuæ ditionis Eccleſiaſticam probe curaret, Ducale Stipendium Theologicum Tubingæ augeret, Scholas triviales præclare adornaret, Monaſteriis denique ad juſtum uſum reductis Alumnos imponeret.
Neque vero minus præclare rem quoque civilem egregiis inſtitutis & legibus firmavit, recens auctum jus provinciale ſanxit, pondera & menſuras per ſuas omnes regiones exæquavit, quæ tutandis ſuis regionibus
eſſent neceſſaria, egregie curavit, Commerciorum uſum expeditum reddidit, res Circuli Suevici, ut hujus Præfectus, utiliter diſpoſuit, arces & ædificia plurima ſplendide extruxit, ad pacem Religioſam ſancien-
dam Anno 1555. multum contulit, in rationes Judicii Imperii Cameralis ipſe præſens inquiſivit, auxilia Imperatori contra Turcas miſit, Electorum & Statuum Evangelicorum Conventibus, Francofurti & Naum-
burgi habitis, ipſe, Poſſiacenſi autem in Gallia Colloquio ejus legati adfuerunt, cum Cardinali, qui tum Tabernis Alſaticis erat, de Religione conſultationem habuit, Maulbronnenſi Colloquio, cum Palatino Ele-
ctore Friderico III. 1564. ipſe præfuit, Veritatem etiam Evangelicam cum Turciæ & Orientis finibus, Primi Truberi opera, communicavit, ſuasque terras, à quibus nunquam non prohibuit judæos, variis auxit
acceſſionibus. Tanta ejus præterea tum intra tum extra Imperii fines erat Auctoritas, ut multis litibus, quibus inter ſe Imperii Status diſſidebant, adhibitus arbiter, eas utplurimum feliciter compoſuerit & tranſe-
gerit, ipſe cum Electorum, Principum, Statuumque Imperii plurimis arctiori vinculo conjunctus. A Galliarum Rege ſæpius ejus conſilio de rebus ad rempublicam pertinentibus efflagitato, annis Regis Caroli IX.
adhucdum tutelaribus, ejus quoque regni adminiſtratio ſub certis ipſi legibus delata eſt, quâ tamen abſtinere ipſi viſum fuit. † 1586. 28. Dec. ex veneno, clam ipfi in Italia olim propinato, nec ſine edito per
omnem ejus ditionem quaſi meœroris certamine corpus ejus Tubingæ tumulo illatum eſt. Duodecim liberorum Parens factus, quos infra videas, in corum educationem, ut Principibus digna eſſet, omnem curam in-
tendit, cœnare utplurimum cum ipſis ſolitus: filias haud ſecus ac filios, præter reliquas artes & ſcientias, latina quoque lingua voluit inſtitui. Cruſius, Henninges, Reuſſner, öpener, Imbeff, Lairix, Lohmager,

TZab. Zub. Fuͤrſtl. Wuͤrttembergiſche Heſſ. Heimfuͤhrung. Wirtemb. Ephemerides. MSSta.

Conjux Anna Maria, Filia Georgii Pi, Marchionis Brandenbur.

20. Maji, Nürtingæ in ſede ſua dotalitia. Lateri Conjugis Tubingæ juncta.

ℳ

gico -Onolſpacenſis, & Hedwigis, Duciſſæ Münſterbergenſis, matrimonio conjuncta 1544. 24. Febr. Onolſpaci. Pia & generoſa Princeps. † 1589.

religionem Evangelicam complexus.
ſingularis adeo à Regina Eliſabetha honos fuit habitus, ut Periſcelidis Equeſtri Digni-
tate illum ornatura ipſa eſſet; quod tamen cum Reginæ mox inſecuta mors antever-
teret, & Succeſſoris jacobi I. manibus iſtam accepit Dux Fridericus, Equeſtri etiam S.
Michaclis Ordini ab Henrico IV. Galliarum Rege adſcriptus.
locum cum ſuccederet 1593. non Cadanenſis & Paſſavienſis Conventionum, ſed Diplomatis, quod Erectionis vocant,
rationem habuit in capeſſendo Wirtembergiæ regimine, quam à Subfeudi Auſtriaci nexu, quod quidem multi la-
boris & impenſarum opus erat, per Tranſactionem Pragenſem 1599. ſuã ope liberatam, oppidorum & quæ ſin-
gulorum præfecturis innexa erant, Beſſighemenſis, Mundelsheimenſis, Altenſteig, & Liebenzell, quorum alia em-
tionis, alia permutationis jure ſua fecit, Prioratus inſuper Reichenbacenſis, oppignorati Normandiæ Ducatus Alenco-
nienſis, urbis tractusque Oberkirchenſis, aliorumque quorundam pagorum caſtellorumque acceſſionibus, ſplen-
didis etiam ædificiis, metallifodinis & Commerciis auxit & inſignem admodum reddidit.
dum Freudenſtadienſe, perfugium pulſis Auſtria Exulibus futurum, extruxit, Collegium Montispeligardenſe, mu-
nimenta la Grotte dicta, & ad D. Martinum, quod ibidem eſt, templum aliaque per ſuas regiones templa, quorum
numero Freudenſtadienſe, Heidenhemenſe, Waltenbuchenſe, aliaque veniunt, exſtrui curavit.

In Angliam 1592.

conſpicuum. In aula Du-
cis Chriſtophori fuit edu-
cata.

profecto, multus isque

In defuncti ſine Hæredibus Agnati Ducis Ludovici

In Silva Hercynia oppi-

In Italiam & Ro-

mam præcipue, ut Jubilæi ibi ſolemnia ſpectaret, cum abiiſſet, ab Italiæ ſingulis aulis, eximia honoris ſignificatione

ornatus, ab ipſo Pontifice paria, niſi ipſe noluiſſet, experturus erat.
navienſem contulit, à turbis immunem præſtitit Argentoratenſem Epiſcopatum: Suevicum autem Circulum, cujus

Sua opera, quam ad Tranſactionem Hage-

erat Præfectus, multis, quoad fieri potuit, oneribus exemit, neque non inſigne in propugnanda cauſa Donawertenſi

ejus ſtudium extitit.

Singulari veritatem Evangelicam ardore propugnavit, & multa per omne Romanum Imperi-
um, ut & apud reliquos Europæ Reges auétoritate valuit. † 1608. 29. Jan. repente ex apoplexia.

Conditorio Ducum

Wirtembergiæ, ſeptendecim ab ipſius obitu dierum ſpatio extructo, in Templo Cathedrali Stutgardiæ illatus. Auth. cit.
Conjux Gibylla, Filia Joachimi Erneſti, Principis Anhaltenſis, matrimonium iniit 15S1. 22. Maji. morum ſinceritatis,
integritatis & pietatis ſtudioſiſſima. † 1614. 16. Nov. Leonbergæ in ſede ſua dotalitia, Stutgardiæ humata.

Superior Linea Stutgardienſis cum Duce Ludovico extincta.

EBERHARDUS, Dux Wirtemb. Princeps Hæreditarius, n.
1545. 7. Jan. ingentem ſed virtuti parem ſpem ſuſtine-
bat. In ipſis inaugurati Maxim. II. Imperatoris So-
lemnibus Eques factus 1562. † 156 8. 2. MaJji Göppingæ
ex ardenti febre, à Wilhelmi V. Bavariæ Ducis, Nuptiis
redux factus.
MAXIMILIANUsS, Dux Wirtembergiæ, n. 1556. 27. Aug.
Ex ſacro Baptismatis fonte à præſente Stutgardiæ Maxi-
miliano II. Imperatore ſuſceptus fuit, cujus quippe gra-
tia & amicitia ſingulari ſemper uſus eſt Dux Chriſtopho-
rus. † 1557. 17. Mart.
ULRICUS, Dux Wirtembergiæ, n. 155 8. 11I. Maii. † 7. Jul.
ejusdem anni.
HE DüIG, Duciſſa Wirtembergiæ, n. 1547. 15. Jan. Baſi-
leæ. † 1590. 4. Mart. Marpurgi. Conjux Ludovici,
Landgravii Haſſo-Marpurgenſis. 1563. 10. Maji. † 1604.
9. Oct.
ELIS ABETHA, Duciſſa Wirtembergiæ, n. 1548. 3. Mart.
† 1592. 18. Febr. Durlaci. Conjugum 1I. Georgius Er-
neſtus, Principum & Comitum Hennebergicorum poſtre-
mus. 1568. 1. Jun. † 1583. 22. Dec. 2. Georgius Gu-
ſtavus, Comes Palatinus Rhenano-Lautereccenſis, 1586.
31. Oct. † 1630. 2. Jul.
&ABINA, Duciſſa Wirtembergiæ, n. 1549. 2. Jul. † 1581.
16. Aug. Rotenburgi, quod eſt ad Fuldam. Maritus
Wilhelmus regnans Landgravius Haſſo-Caſſellanus, 1566.
II. Febr. † 1592. 25. Aug. Ad utrumque hunc Conju-
gum genus ſuum referunt gens Principum Haſſo-Caſ-
ſellanorum, & Familiæ Hirſchfeldenſis, Eſchwegenſis, &
Rhenofeldenſis.
AM'AILA, Duciſſa Wirt. n. 1550. 19. Aug. † 1589.
12. vel 2 5. Maji, Simmeræ. Conjux Richardus, Comes Pa-
latinus Rhenano-Simmerenſis, 1)78. 27. Maji. † 1598.
13. Jan.
EERoRX1, Duciſſa Wirtemb. n. 1552. 22. Mart. †
1618. 12. Jan. Darmſtadiji. Priori matrimonio conjun-
cta Joachimo Erneſto, regnanti Principi Anhaltenſi, 1571.
9. Jan. † 1556. 6. Dec. altero autem nupſit Georgio,
regnanti Landgravio Haſſo-Darmſtadienſi, 1589. 11.
Febr. † 1596. 7. Febr.
Nota. ELEONORA, ex priori conjugio, Anhaltino-Co-
thenienſis, & Serveſtanæ Familiæ Principibus originem
dedit.
DOROTYHEA MARLA, Duciſſa Wirtemb. n. 1559. 3.
Sept. † 1639.
Conjux Otto Henricus, Comes Palatino-Rhenanus Sulz-
bacenſis, 1582. 25 Nov. † 1604. 19. Aug.
ANNA, Duciſſa Wirtemb. n. 1561. 12. Jun. † 1616. 7.
Jul. Nupfſit I. Johanni Georgio, Duci Lignitienſi, 1582.
17. Sept. † 1592. 6. Jul. 2. Friderico, Lignitii & Bre-
gæ Duci, 1594. 24. Oct. † 1596. 6. Apr.
oP⅛ÜhHIA, Duciſſa Wirtem bergiæ, n. 1563. 20. Nov. †1590.
21. Jul. Vachæ, ex filii partu. Conjux Fridericus Wil-
helmus, Dux Saxo-Altenburgenſis, & Electoratus Saxo-
nici Adminiſtrator. 1583. 5. Maji. † 1602. 7. Jul.

„

LUDOVICUS, quintus ex regnantium Wirtemb. Ducum numero, n. 1554. 1. Jan.
Benignus admodum Princeps. In ætatem ejus pupillarem quod Parentis obitus in-
ciderat, ex hujus Teſtamento Wolfgangus, Comes Palatino-Rhenanus Bipontinus,
Georgius Fridericus Brandenburgico-Onolzbacenſis, & Carolus, Bado- Durlacenſis
Marchiones, quibuscum Principibus eorumque familiis ſingularis ſemper amicitiæ
uſus interceſſerat Duci Chriſtophoro, juxta cum Matre, Duci Ludovico Tutores
deſtinati, Henrico autem Comiti Caſtellano adminiſtrandi Regiminis cura fuit com-
miſſa. Cui vix tum admotus ipſe, oblatam ultro ſibi à Circuli Suevici Ordinibus hujus
Præfecturam accepit. Rem publicam bene curavit, cum Europæ Regibus & Imperii
Statibus Concordiam ipſe coluit ſolicite, horum autem nonnullos mutuam in gratiam
reduxit. Inſigni ardore complexus eſt veritatem Evangelicam & Auguſtanam Con-
feſſionem, cujus ctiam penitiorem notitiam, ſub ejus auſpiciis mutuus literarum
uſus, qui cum Jeremia Patriarcha Conſtantinopolitano Wirtembergiæ Theologis
interceſſerat, ad Græciæ, Turciæ & Orientis usque terminos protulit. Ad Badenſe
Colloquium ex ſuis Theologis ablegavit, eorundem uſus opera in componendis, quæ
Saxoniæ dividebant Theologos, diſſidiis. Neque minus in promovendo ſanciendæ
Formulæ Concordiæ opere perquam arduo ejus opera efficax fuit 1580. plurimis,
qui ab hac illum ſententia dimoturi erant, fruſtra obnitentibus, quæ, ut Pius appel-
laretur, cauſa fuit. Rem præterea per ſuas Regiones Eccleſiaſticam, Scholaſticam,
& civilem egregie conſtituit, adjectis ad iſtas locorum aliquot incrementis. Ad
Comitia 1582. Auguſtam Vindelicorum profectus, quæ & re Imperii fuerant, mul-
ta ibi confecit. Illuſtre Collegium vel Equeſtrem Tubingæ Academiam, multis fa-
Gis impenſis 1587. inſtituit, quam 1592. ad finem perductam ſolemniter ipſe di-
cavit, ad D. Petrum Monaſterii, quod ex incolarum deflagraverat incuria 1580. pro-
ventibus eo collatis. Suburbanum Stutgardiæ Prætorium, magnificentiæ, dubites,
an majoris artis monumentum exſtruxit, tricenties mille florenorum ſumtibus in
id erogatis. Et perpetuo & domeſtico ſuo milite Comitatu Montisbeligardenſi
factam Duce Guiſio incurſionem depulit. Contra Turcas auxiliis Imperatori ſub-
venit. De eligendo Argentoratenſi Epiſcopo diſſidiis, & enato inde bello in Alſatia
Lotharingico finem attulit ſtudium ejus interpoſitum. † 1593. 8. Aug. Apoplexia
ſubito correptus, nullis ex ſe Hæredibus, & Agnato inde, Duce Friderico, ſtemma-
tis Montisbeligardenſis, Succeſſore relicto. Tubingæ tumulo illatus, ubi egregium
ſibi monumentum ex Pario Lapide juxta priorem Conjugem ante ſuum ipſe obi-
tum poni curaverat. Auth. cit.
Conjugum I. ma Dorotbea Urſula, Filia Caroli, regnantis Marchionis Bado-Durlacen-
ſis, & Annæ, Comitiſſæ Palatino-Rhenanæx. Matrimonium iniit 1575. 7. Nov.
Stutgardiæ, ubi multo ſplendore & editis etiam ludis equeſtribus præclaris nuptiæ
inſignes fuerant. † 1583. 19. Maji Noribergæ, ſuo cum Conjuge à connubio So-
phiæ, Sororis hujus natu infimæ, quæ Friderico Wilhelmo I. Saxo-Altenburgenſi
nupſerat, domum reverſura; Tubingæ ejus corpus fuit reconditum, ubi cjus hono-
ri præclarum & lapide Pario Monumentum dicavit Conjux, quod in receſſu Tem-
pli ibidem interiori etiamnum videas.
2. Uyſula, Filia Georgii Johannis, Comitis Palatino-Rhenani Lüzelſtenii, & Annæ Mariæ,
Regiæ ex Suecia Filiæ, 1583. 10. Maji. † 163 5. 5§. Mart. Nürtingæ, in oppido ſuo
dotalitio, ubi quidem acerbæ admodum belli calamitates, quibus occupato poſt in-
fauſtam prope Nördlingam aciem oppido, ipſam Croatæ afflixerant, ejus haud pa-
rum fata accelerarunt. Et hæc Conſjugis latus Tubingæ claudit.

Poſterior Linea Stutgardienſis.

JOHANNES FRIDERICUS, 7. mus ex regnantibus Wirt. Du-

cibus, n. 1582. 5. Maji. ſingulari pacis amore ſuum verè
nomen expreſſit. In aula primum Agnati Ducis Ludovici,
in Illuſtri poſtea Collegio Tubingæ Exercitia & ſtudia ejus,
quæ quidem in Principem conveniunt, egregie adeò formata
fuerunt, ut publice etiam ibidem diſputaret. Italiatn poſt-
hæc, Galliam, Belgium, Germaniam, Daniam, Bohemiam,
Auſtriam & Hungariam peragrando, in plurimorum Germa-
niæ Electorum & Principum aulis, in Electoris præcipue Bran-
denburgici, aliquantisper perſtitit. Parenti cum 1608. ſuc-
ceſſiſſet, rationem veritatis Evangelicæ & Germanicæ liberta-
tis propugnandæ præcipuam habuit, cujus tutandæ cauſa in
Unionis ſocietatem venit, civitatis præterea Donawert-
henſis admodum tum preſſæ ſatis ſtrenuus defenſor. Cu-
ram quoque eò intendit planè ſingularem, ut Comitatum
Montisbeligardenſem & quæ hujus ditioni innexæ, ſive feudi
vinculo Burgundiæ conjunctæ, ſive ab ipſo liberæ eſſent,
Dynaſtias omnes ſibi integras ſervaret. Viam componendæ de
Juliaca ſucceſſione liti faciſem omni ſtudio perquiſivit: in
bello, quod per Alſatiam jam latius ſerpere cœperat, & de
Epiſcopatu Argentoratenſi exortis diſſenſionibus componen-
dis haud parum elaboravit. Hoſtili vi, à qua ipſi metuen-
dum erat, ſuſtinendæ ſe paravit, tum cive armis probe aſſue-
facto, tum aliunde etiam conſcripto milite. Ut & Suevici,
& qui hunc vicinitate contingunt, Circulorum Superiorum,
Statuum inprimis Proteſtantium ſecuritati conſuleretur, in
denudando munimentis caſtello Udenhemio, nunc Philippo-
burgi nomen eſt, cum aliorum operis ſuam conjunxit. De
concedendo, unde vitam Principibus dignam ſuſtinerent ejus
Fratres, cum hiſce ipſi convenit ex Transactione fraterna A.
1617. In id etiam valde conniſus eſt, ut mutuam Statuum
Imperii fiduciam, qui utraque diſſidebant religione, inſtau-
raret, omnibusque bellorum periculis magnisque oneribus
invictam ſuam Imperatori fidem præſtitit. Ab unionis ſo-
cietate digreſſus 1621. multum cum Duce Lotharingiæ, ut in
Imperatoris gratiam rediret Elector Palatinus, ſed fruſtra ten-
tavit 1626. Circuli denique Suevici, cujus & ipſe Præfectus
erat, ſuæque ditionis terras, tam ancipiti temporum pericu-
lo, & in caſum pertracta omni vicinitate, à turbis tamen, dum
viveret, immunes præſtitit. † 162 8. 18. Jul. Auth. cit. Lheatr.
Europ. Akka publica.
Conjux, Barbara dphia, Filia Joachimi Friderici, Electoris
Brand. & Catharinæ Marchioniſſæ Brandenb. Splendidæ ad-
modum, nuptiæ & multa Electorum, & Principum, vel ab
hiſce ablegatorum frequentia conſpicuæ, Stutgardiæ fucrunt
celebratæ 1609. A tenera inde ætate pietatis rerumque divi-
narum amantiſſima, & in ægros preſſosque calamitatibus be-
nefica admodum fuit. Brackenhemio, quo ut in ſedem
ſuam dotalitiam poſt Conjugis obitum ſe contulerat, ob
factam hoſtium in Patriam incurſionem 1634. Argentoratum
conceſſit, ubi † 1636. 13. Febr. Primum ibidem in Tem-
plo ad D. Thomam, Stutgardiæ deinde anne 1655. tumu-
lo illata.

peligardenſis.

Dux Wirt. n. 1586. 29. Jan.
Omnibus ſtudiis & artibus,
quæ quidem Pincipem dece-
bant, confectis quoque mul-
tis itineribus exercitatiſſimus
Princeps. Canonicorum Ar-
gentoratenſium Collegio Ju-
venis adſcribitur. Studio-
rum poſthæc gratia in IIIu-
ſtre Collegium Tubingam a-
biit. Splendidam Unitorum
fœdere Statuum nomine ad
Galliæ & Angliæ Reges, Sta-
tusque Belgi fœderatos le-
gationem obiit. Ex frater-
na Conventione Anno 1617.
Comitatus Montispeligard.
cum Comitatu & Dynaſtia
Harburgenſi & Riccovillana,
ipſi obtigit. Poſt fratris obi-
tum Ducis Joh. Friderici
1628. Tutelam & Regionum
curam in ſe recepit, ubi Reli-
gionem Evangelicam, heic lo-
corum ob erepta violenter ad
Edictum Ferdinandi II. Mo-
naſteria aliaque bona Eccle-
ſiaſtica tum temporis admo-
dum coarctatam, acerrimè qui-
dem propugnavit; ea tamen
recuperare non potuit. Ne-
que reliquorum ſuæ Religio-
nis ſociorum Sueviæ Statuum
curam abjecit, quorum etiam
Sacra Evangelica intacta ho-
ſtibus non permanſerant. †
1631. 26. Jan. Montispeli-
gardi, ibidem ſepultus. Wirt.
Heſſ. Heimf. Wir:. Epbeme-
rides, Tab. Iub. Lairiz. Lob-
majer. Imbof. Spener.
Conjux I. Eliſabetha Magdale-
na, F. Ludovici V. Landgra-
vii Haſſo-Darmſtadienſis, &
Magdalenæ „Electoris Bran-
denburgici Filiæ, 1617. 13.
Jul. † 1624. 9. Jun. .
2. Anna Eleonora, F. Johannis
Caſimiri, Comitis Naſſovio-
Saræpontani, & Eliſabethæ,
Landgraviæ Haſſo Darmſta-
dienſis. Matrimonio conjun-
cta 1625. 15. Maji. † 1685.
7. Sept.

Altera Linea Montis- Linea Juliana ſive Bren-

tiana.

LUDOVICUS FRIDERICUS, JULIUS FRIDERICUS, Dux

Wirt. n. 1588. 4. Jun. Singu-
lari comitate & præclara indo-
le Princeps, quam juvenis ar-
tium liberaliorum ſtudiis, in
Illuſtri Collegio Tubingæ, &
obeundis poſtea exteris regioni-
bus auxit & ornavit. Ex mul-
tis per Europam itineribus, &
in Malthenſem Inſulam ex A-
ſia ſuſcepta navigatione, in ex-
pugnauda præſertim Epheſo
multum ſibi gloriæ conciliavit.
Expeditioni Alſatiæ 1610. &
Bello Juliaco interfuit, ex Unio-
nis præterea Copiis equeſtri Le-
gioni præfectus. Brentiam &
Weiltingum, præter pecunias,
quas accepit, per conventio-
nem fraternam, 1617. ſortitus
eſt, quarum hanc modo, mo-
do iſtam ſibi ſedem elegit, ſin-
gulas autem ſingulis ſplendide
extructis arcibus ornavit. Anno
163 I. poſt Fratris Ludovici Fri-
derici obitum Ducis Eberhardi
III. Tutela in ipſum tranſiit. In-
de, miſſis, qui Lipſienſi inter-
eſſent Conventui, iſti ſe fœde-
ri adjunxit, à cujus tamen ſo-
cietate ex pacto Tubingæ cum
Comite Fürſtenbergenſi Egone
ſancito, mox ipſi recedendum
fuit. Haud tamen ita multo
poſt, cum Suecorum armis for-
tuna indulgeret, Proteſtantium
partes denuo amplexum, poſt
infelix Nœrdlingenſe prælium
1634. Argentoratum concede-
re oportuit, ubi † 1635. 24.
Apr. Stutgardiæ ſepultus. Wir⸗
temberg. Heſſ. Heimfuͤhrung.
Wirt. Epbemerides, Zab. Tub.
Lairiz. Lohmayger. Ipener.

Conjux Anna Jabina, F. Johannis

Junioris, Ducis Holſato-Sonder-
burgenſis, & Agneſæ Hedwigis,
Principis Anhaltinæ. Coñubium
iniit 1618. Jul. Sonderburgi.
† 1659. 18. 1. Jan. Leonbergæ.
Juxta Conjugem ejus corpus

Stutgardiæ tumulatum.

„

NIBZYLLA ELI ABETYHA, Duciſſa Wirtemb. n. 1584.
10. Apr. † 1606. 20. Jan. cx vehementiori partus
labore. Multa ejus, ſive corpus, ſive mentem ſpe-
ctes, venuſtas fuit.
Conjux IOHANNES GEORGIUS I. Elector & Dux
Saxoniæ, 1604. 16. Sept. Dresdenæ. † 1656. 8. Oct.
ELRABEIHA, Duciſſa Wirtemb. n. & † 1585. 15.
an.
4 CHRNINA, Duciſſa Wirtemb. n. 1590. 6. Maji.
† 1657. 26. Maji Dresdenæ.
Conjux OHANNES GEORGIUS, Marchio Branden-
burgico-Jægerndorffenſis, 1610. 3. Jun. † 1624.
2. Mart. Leuthibii in Hungaria, Caſſoviæ humatus.
ACGNENIA, Duciſſa Wirtemb. n. 1592. † 1629. 25.
Nov.
Conjux FRANCISCUS ULIUS, Dux Saxo- Lauenbur-
gicus, 1620. 14. Maji. † 1634. 6. Oct. Vicnnæ.
BARBARA, Duciſſa Wirtemb. n 1593. 4. Dec. †
1627. 8. Maji Stutgardiæ. Pia, prudens & generoſa
admodum Princeps.
Conjux FRIDERICUS V. regnans Marchio Bado-Dur-
lacenſis, 1616. 21. Dec. † 1659. 8. Sept. Hujus fa-
miliæ Auctores.
ANNA, Duciſſa Wirtemb. n. 1597. 15. Mart. † 1650.
25. Oct. Ulmæ.
GEORGIUS FRIDERICUS, Dux Wirtemb. n. 1583.
23. Apr. Præclaræ ſpei Princeps. † 1591. 10. Febr.
JOACHIMVUS FRIDERICUS, Dux Wirtemb. n. 1 587.
27. Jan. † 1587. 3 1. Jan.
PHIILIPPUS FRIDERICUS, Dux Wirtemb. n. 1589. 9.
Maji. † 1589. 5. Sept.
FRIDERICUS ACHILLES, Dux Wirtemb. n. 1591.
25. Apr. Eruditus ſane Principes, qui in addiſcendis
literarum ſtudiis, & quibus Princeps exornari poteſt,
artibus liberalioribus multum induſtriæ poſuit, ex im-
preſſis etiam conſultationibus, quas ipſe cum aliis
Principibus & Comitibus publice de principatu præ-
cipuorum in Europa Regnorum in Illuſtri Collegio
Tubingæ habuit, nominis celebritatem aſſecutus. Ex
fraterna transactione Novoſtadium ad Kocheram pro
ſede accepit. † 163 1. 20. Dec. coœælebs.
MAGNUS, Dux Wirtemb. n. 1594. 2. Dec. Egregius
bello Princeps. Cum ſtudiis & itineribus ad finem
perductis militiæ ſe dediſſet, primam ſuam operam
Venetorum commodavit Reipublicæ, ſub auſpiciis
poſtea Fratris ſui regnantis, & Marchionis Bado-Dur-
lacenſis Georgii Friderici ſummis, pedeſtrium & eque-
ſtrium legionum trigæ præfectus, huic in acie prope
Wimpfam imperium præiit, ibique pro Unionis ſalute
multis confectus vulneribus Egregie occubuit, 1622.
26. Apr.
AUGUSTUS, Dux Wirtemb. n. 1596. 24. Jan. † 1596.
21. Apr. .

Jè
5
J
4
. . —.— 2
4
.
.

.

Linea Olsnenſis. Linea Weil-

HENRIEIZE, Duciſſa Wirtembergiæ, n. 1610.
12. Dec. † 1623. I3. Febr.
ANIUNIA, Duciſſa Wirtembergiæ, n. 1613.
24. Mart. Pia admodum Princeps, prudens &
ſatis erudita, Linguæ inprimis Hebraicæ atque
Cabbalæ haud parum perita. † 1679. I. Oct.
ANNA TOHANNA, Duciſſa Wirtembergiæ,
n. 1619. 13. Mart. Ingenti in ſcientias Mathe-
maticas, artesque liberales, propenſione, ne-
que minori virtutis ſtudio inclyta. † 1679.
5. Mart.
WBZLLA, Duciſſa Wirtembergiæ, n. 1620.
4. Dec. Pietatis & prudentiæ ſingularis, & in
rebus Hiſtoricis Genealogicisque haud vulgaris
erat peritiæ. Hericuriæ, Montispeligardi op-
pido, ubi per aliquod tempus degebat vidua,
ſacellum exſtruxit aulicum, in aula deinceps
Stutgardienſi commorata, ibidem obiit 1707.
21. Maji, & humata eſt.
FRIDERICUS, Dux Wirtembergiæ, n. 1612.
15. Mart. † 1612. 12. Jun.
EBERTHAL, Dux Wirtembergiæ, n. 1623. 4.
Sept. † 1624. 9. Jan.

EBERHARDUS III. octavus ex regnantibus Wirtembergiæ Ducibus, n.
1614. 16. Dec. Excelſum, quo eminebat, animum, vel univerſo or-
bi conſpicuum exhibuit. Formatis in Illuſtri Tubingæ Collegio ejus
Studiis & Exercitiis, in Galliam abiit. Regiminis ejus, quod 163 3.
2. Maji, annos 19: natus capeſſebat, auſpicia in difficillima bellorum
tempora inciderunt; inde cum Sueciæ Rege, & Circulis quatuor
ſuperioribus inita fœderis ſocietate, Comitatum primum Hohenbergen-
ſem occupavit, Villingam deinde cœpit obſidere. Juncto poſtea ad
Nœrdlingam ſuo milite Suecorum Exercitui, cum noſtris ibidem præ⸗
lium infeliciter ceſſiſſet, & ejus inde terræ hoſtium paterent incurſio-
nibus, Anno 1634. Argentoratum ſe recepit. Tum vero omnem Wir-
tembergiæ Ducatum & vis hoſtium, quibus inundatus quaſi fuit, &
peſtilentiæ juncta fames acerrime urgebant, quam tamen calamitatem,
præ inferiori pars regionis ſuperior, duriorem experta eſt. Poſt im-
petratam denuo ab Imperatore Ferdinando III. ſecularis ſuæ ditionis
partem potiſſimam, redux in patriam factus, Anno 163 8. inſolitum
fuis gaudium attulit; at pace demum Weſtphalica 1648. Monaſteria
er ſuam ditionem omnia cum reliquis bonis Eccleſiaſticis, & quic-
quid ſecularium poſſeſſionum reliqui erat, Suecorum in co opera uſus
utiliſſima, recuperavit, cum bellum iſthoc diuturnum ultra quadrin-
genties octogies centum florenorum millium impendio, & ſi bello
Peſtem junxeris, centum hominum millibus conſtitiſſet. Poſthæc ſuis
ita regionibus præfuit, ut juſtiti? amorem augeret pietate, gravita-
tem ſingulari humanitate temperaret, in omnibus autem excelſi animi

conſtantiam, & fidem in Imperatorem & Imperium teſtaretur ſingularem. Superatis belli calamitatibus per ſuas terras,
Eccleſias & Scholas, Academiam inprimis Tubingenſem & Stipendium ibidem Theologicum denuo inſtituit, judicia &
utiles leges ſanxit, ſuamque in re civili adminiſtranda operam & prudentiam eò potiſſimum intendit, ut ſuas regiones
tutas præſtaret; inde eſt, ut caſtellorum auctis munimentis aliisque rebus ſuarum terrarum confiniis conſuleret, & de ſuo
præterea milite domeſtico ita diſponeret, ut paucorum intra dierum ſpatium vel ultra viginti millium, qui quidem arma
noſſent tractare, exercitus cogi potuiſſet. Fdificia per tricennale bellum plurima everſa inſtauravit, multa artis ſingularis
ipſe curavit exſtruenda. Varias quoque Dynaſtias & locos haud ignobiles coëmendo, inſignes ſuis terris acceſſiones ad=
junxit: adjecit nempe iſtis Anno 1666. Bönnighemenſe oppidum, cujus in Pago ad Zaberam flumen ſiti, pluribus Do-
minis commune regimen eſt, ad triginta annos ab Electore Moguntino pignori datum, & quicquid pagorum FErlighemenſis
& Cle ebronnenſis eo pertinuit: Nobiles inſuper Dynaſtias, Liebenſtenium, Kaltenweſthemium & Ottmarshemium: Ho-
henkarpfen prope Duellium, Huſam quoque ſupra Frehnam, Riethemium, Neidlingam ſupra Kirchhemium, quod eſt
infra Teccam, & Ochſenwangen, Brentiam pariter, Gomaringam, & partem pagi Köngenſis dimidiam, multasque
alias poſſeſſiones haud contemnendas & proventus, ex quibus omnibus, ut propriis ſibi poſſeſſionibus, junctis, cor-
pus aliquod peculiare, (Cammer⸗Schreiberey⸗Verwaltung appellatum) conflavit. Sereniſſimi appellationem ab Im-
peratore Leopoldo accepit, à Rege Daniæ Friderico III. quem altero quidem cognationis gradu attingebat, Elephantini
Ordinis dignitate, ab Hiſpaniæ autem & Galliarum Regibus ſplendidis ad ipſum miſſis legationibus ornatus, & ab Imperii
multis Electoribus, Principibus & Comitibus, dirimendis gravioribus litibus Arbiter, & Illuſtribus Pupillis Tutor fuit

rogatus.

Multa ejus in eo ſemper cura fuit, ut Circulo Suevico, hujus quippe Director, pacem & ſecuritatem, mutuam

quoque, quæ antiquitus obtinuerat, fiduciam ſervaret illibatam. Suo denique Nomini tantam tum extra tum intra Im-
perii fines gloriam conciliavit, ut de ejus prudentia, juſtitia, clementia, amore in Deum & pacem ſingulari, fama poſt

ejus quoque fata ſuperſtes ſit.

Ejus obitus, cum ex inveterato pedum malo 1674. 2. Jul. deceſſiſſet, tum familiæ au-

læque, tum regioni univerſæ ingentis cauſa mœroris extitit. Autb. cit.
Conjux 1. Anna Catharina, Filia Johannis Caſimiri, Wild-& Rhenani Comitis. 1637. m. Febr. † 1655. 27. Jun.

2. Mäaria Dorothea Sophia, Filia Joachimi Erneſti, Comitis Oetingenſis, nupſit marito 1656. 20. Jul. Onolsbaci † 1698⁸.
29. Jun. Nürtingæ in ſede ſua dotalitia. Uraque juxta Conjugem humata Stutgardiæ.

NB. NB.

Ducis Eberhardi III. Filiæ ex utroque Conjugio ſuſceptæ.
I. Sophia Louypſa, Duciſſa Wirtemb. n. 1642. 18. Febr. eonjuncta matrimonio 1671. 19. Jan. † 1702.3. Oct.
Conjux, Chriſtianus Erneſtus, regnans Marchio Brandenburgico -Culmbacenſis. † 1712. 10. Maji.
Materni Avi Poloniæ Regis jam regnantis, Auguſti III. Electoris Saxoniæ.
1. Doerotbea Amalia, Duciſſa Wirtemb. n. 1643. I3. Febr. † 1650. 27. Mart.
I. Chriſtina Friderica, Duciſſa Wirt. n. 1644. 28. Febr. matrimonium iniit 1665. 2 8. Maji. † 1674. 30. Oct.
Conjux, Albertus Erneſtus I. Princeps Oetingenſis. † 1683. 29. Mart.
Auctores hujus Familiæ Principum, & Materni Avi jam regnantis Imperatricis Ro-
manæ, Eliſabethæ Chriſtinæ,
1. Chriſtina Charlotia, Duciſſa Wirtemb. n. 1645, 21. Oct. nupſit 1662. 4. Maji. † 1699.: 15. Maji⸗
Conjux, Georgius Chriſtianus, Princeps Friſiæ Orientalis, † 1665. 6. Jun.
Hujus Familiæ Auctores.
1. Anna Cuibarina, Duciſſa Wirtemb. n. 1648. 27. Nov. † 1691. 10. Dec. Aurici, Orientalis Friſiæ Urbe.
1. Eberbardina Catbarina, Duciſſa Wirtemb.: n. 165 I. 12° Apr. nupſit 1682. 30. Apr. † 1683: 19⸗Aug.
Conjux, Albertus Erneſtus, primus Oetingenſium Principum, † 1683. 29. Mart⸗
2. Jophia Charlotia, Duciſſa Wirtemb. n. 1671. 22. Febr. nupſit 16 8S8. 20. Sept. † 1717. 11. Sept.
Conjux, Johannes Georgius II. regnans Dux Saxo-Iſenacenſis, † 1698. 10. Nov. ex variolis.
Filii ex utroque Conjugio, in infantia denati.
I. Ludovicus Fridericus, Dux Wirtemb. n. 1633. 2, Nov. † 169. 18. Jan.
1. Chriſtianus Eberhardus, Dux Wirtemb. n. 1639. 29. Nov. † 1640. 23. Mart.
I1. Eberhardus, Dux Wirtemb. n. 1640. 12. Dec. † 1641. 24. Febr.
1. Carolus Maximilianus, n. 1650. 28. Jan. † 2. Jun. ejusdem anni.
2. Filius, ſine vita in lucem editus 1659. 12. Apr.
2. Albertus Chriſtianus, Dux Wirtemb. n. 1660. 13. Jun. † 1663, 20. Jun.
2. Joachimus Erneſtus, Dux Wirtemb. n. 1662. 28. Aug. † 1663. 16. Febr.
2. Philippus Sigismundus, Dux Wirtemb. n. 1663. 6. Oct. † 166%. 23. Jul.
2. Carolus Ferdinandus, Dux Wirtemb. n. 1667. 13. Oct. † 1668. 23. jun.
2. Eberhardus, Dux Wirtemb. n. 1672. 1. Jul. † 27. Nov. ejusdem anni.
2. Emanuel Eberhardus, Dux Wirtemb. poſthumus, n. 1674. 11. Oct⸗† 1675. 1. Jul.

Linea Neoſtadienſis.

FRIDERICUS, Dux Wirtember-

giæ, n. 1615. 19. Dec. Prudens,
eruditus, ſtrenuus & Heroicæ
plane Indolis Princeps. Suam
fortitudinem egregie admo-
dum demonſtravit in Exercitu
Vinarienſi, in acie ad Guelpher-
bytum, & Kemporum Land⸗
Wehr, in arvo, quod An-
tonii vocatur, 1642. neque
minus 1648. cum prælio ad op-
pidum Grevenbrük intereſſet, ut
ſupremus in Exercitu Haſſo-
Caſſellano Excubiarum Præfe-
ctus. Anno 1649. oppida tra-
ctusque Neoſtadienſis, Vinimon-
tanus & Meckmühlenſis ex fra-
terna ipſi Conventione obtige-
runt. Neoſtadium ſedem ſuam
inſtaurat, ampliat, exornat.
Singulari in Eruditos propenſio-
ne fuit, ipſe autem Bibliothe-
cam amplam adeo inſtituit, ut
ultra viginti voluminum millia
haberet, Technophylacium ador-
navit eximium, ingentis quo-
que pretii & priſcæ antiquitatis
monetarum aliquot millia coë-
git. A Rege Daniæ Friderico III.
Elephantini Ordinis Equitibus
adſcriptus eſt, & Anno 1672. in
ipſis Imperii Statuum Comitiis
ab Imperatore & Imperio ſupre-
mus rei tormentariæ Præfectus
& pedeſtrium Copiarum Dux
renunciatus. † 1682. 24. Mart.
Neoſtadii humatus. Wirtem-
bergiæ Heßiſche Heimfuͤhrung,
Ephemerides. Imboff. Lairiz.
Opener. Lobhmayer. TZab. Tub.
Pufend. Contin. Ata publica.

Conjux Clara Auguſta, Filia Au-

guſti, Ducis Brunſwigo-Guel-
pherbytenſis ; matrimonium in-
üit 1653. 7. Jun. † 1700.
6. Oct. Pietatis & virtutum
ſtudio clara. Ad Conjugis la-
tus ejus Neoſtadi Sepulchrum
eſt.

ULRICUS, Dux Wirtembergiæ, n. 1617: 1I5.
Maji. Strenuus bello Heros. Satis peregrinatus,
cum onnes fere regiones communis tum bello-
rum tirba involviſſet, ad Venetos 1639. ad
Bavarie poſtea Electorem militatum abiit. Vir-
tus ejts bellica inſignis extitit in præliis ad Jan-
kovian Bohemiæ Pagum 1645. ad Allershemi-
um, Anno pariter 1648. prope Sondershuſium,
quod haud procul Auguſtà Vindelicorum eſt,
ubi qudem ipſe tum Excubiarum ſummus Præ-
fectus xtrema cum acie à quarundam anguſtia-
rum adéitu eò usque prohibuit Vinarienſem &
Suecomm Exercitum, dum Bavarorum incolu-
mis evaſerat. Poſt ratam Pacem Weſtphali-
cam ſuim operam Hiſpanorum bellis commoda-
wit, & Germanici Exercitus Equeſtris Dux con-
ſtitutus, multis iisque difficillimis præliis interfuit,
inprimis urbium Moſomi & Rhetelii expugna-
tioni 16 51. Anno 1652. cum Hiſpanorum Ex-
ercitu ipſa Lutetia proxime abfuit. Eminuit
ejus etiam animi intrepiditas 165 3. in obſidenda
& expugnanda Rupe Regia, in iterata pariter
Atrebati obſidione, quà urbem hanc primariam
Galli liberaturi cum ſuis Hiſpanos caſtris ejeciſ-
ſent, ille per bihorium exinde in iisdem perſeve-
rando, Hiſpanis in tutiorem ſe locum recipiendi
poteſtatem fecit, tum & ipſe cum ſuis, nulla
affectus clade, retro conceſſit. Anno 1656. in
Valencænis liberandis obſidione multa quoque
ejus foftitudo fuit. Anno 1658. Gallorum am-
plexus militiam ab his Generalis Locum tenen-
tis munus accepit, Anno 1664. ab Imperatore
& Imperio Equeſtribus copiis præfectus eſt. Anno
1666. à Friderico III. Daniæ Rege in Equitum
Elephantini Ordinis numerum cooptatus, ejus
autem militaris opera & ab codem & ab Impe-
ratore annuo ornata beneficio eſt. Pro ſede ſua
habuit Neuenbürgam, ad ultimum tamen in au-
la Stutgardiæ utplurimum commoratus mortem
ibidem obiit Evangelicam plane & Chriſtianam.
1671. 4. Dec. Lairiz. Tab. Tub. Wirtetnbergiæ
Epbhemerides. —
Conjugum I. ma Jopbia Dorothea, Filia Henrici
Wilhelmi, Comitis Sulmonenſis. 1647. 10.
Oct. † 1648. 17. Sept. in ipſis partus dolori-
bus.
2 da Habella, Filia Alberti, Ducis Arembergen-
ſis, 16 51. 4. Maji. † 1678. 7. Aug. in Gallia.

LEOPOLDUS FRI-

Conjux Gibylla, Filia

GEORGIUS, Dux Wir-
tembergiæ & Montis-
peligardi, n. 1626. 5.
Oct. Eruditus quidem,
at varii ingenii Princeps.
Harburgo primum pro
ſede uſus eſt, quem
Comitatum cum Ric-
covilla ab initio ſtatim
habuit. Cum in Re-
gimen Comitatus Mon-
tispeligardi defuncto
ſine hæredibus Fratri
1662. ſucceſſiſſet, quin
ad Academiam, Gy-
mnaſium, quod ibidem
floret, eveheret, bel-
lorum turbæ obſtite-
runt; poſt factam au-
tem, Duce Mareſchallo
Luxemburgenſi, incur-
ſionem Anno 1676.
ſuis ipſi plane terris
excedendum fuit, Oels-
næ aliquantiſper, mox
Weiltingæ, alibi alio
tempore poſtea com-
morato. Ex Pace tan-
dem Riſwycenſi terras
ſuas recuperavit 1697.
†. haud multo poſt A.
1699. 1. Jan. Wirtem-
bergiæ Heßiſche Heim⸗
fuͤhrung. Wirtember⸗
giæ Ephemerides. Zab.
Tub. Lairiz. Lobmayer.
Conjux Anna, Filia Ca-
ſparis de Coligny, Du-
cis Caſtellionis, Galliæ Mareſchalli, & Annæ

DERICUS, Dux
Wirtembergiæ &
Montispeligardi. A
Parentis obitu eo-
rum, qui cogna-
tione illum proxi-
me attingebant,
Tutela & Gallia-
rum Regis prote-
ctione uſus eſt, ipſe
natus 1624. 30.
Maji. Redditus ex
Pace Weſtphalica
Comitatui Montis-
peligardi, huic in-
ſigni cum prudentia
neque minori ſuo-
rum utilitate præ-
fuit; longinquis
etiam ſuſceptis iti-
neribus clarus. †
1662. 15. Jan. Mon-
tispeligardi, ibidem
ſepultus. Wirtemb.
Heßiſche Heimfuͤh⸗
rung. irtemb.
Ephemer. Zab. Tub.
Lohmayer. Imboff.

Johann Friderici,
regnantis Wirtem-
bergiæ Ducis, 1647.
2. Nov. † 1707.
21. Maji, Stutgar-
diæ, ubi quoque
humata fuit.

de Polignac, 1648. 9. Mart. Cum ingenti pe-

cuniarum copia, & inſignibus in Gallia præœdiis
ad maritum venit, quorum hic alia vendidit,
aliorum aliam jacturam paſſus eſt. † 1680. 23.
Jan. cum mentis infirmitate conflictata.
CHRISTOPHORUS, Dux Wirtembergiæ, n.
1620. 25. Dec. † 1621. I. Jan.
HENKRICALOUISA, Duc. Wirtembergiæ, n.
1623. 20. Jun. † 1650. 24. Aug.
Conjux, Albertus, Marchio Brandenburgico-
Onolzbacenſis, 1642. 21. Aug. † 1667. 22.
Oct. .
HENRICA, Duc. Wirtembergiæ, n. 1627. 19.
Dec. † 1628. m. Jan.
GEORGIA LoUISA, Duciſſa Wirtember-
giæ, n. I. Febr. † 2. Apr. 1630.

Conjux ,

Dux Wirtembergi-

coO-Oelsnenſis, n.

1622. 2. Maji. Eru-
ditus & in multis
Scientiis peritiæ
haud vulgaris Prin-
ceps. Suæ regioni
bene præfuit. Sin-
gulari in Theologi-
am & Hiſtorias a-
more propendebat:
belli quoque ſub
auſpiciis Ducis Vi-
narienſis Bernhardi,
fortunam tentavit.
Subita illum morte
corripuit Apoplexia,
Anno 1664. 16. Apr.

Briſæ: Oelſnæ huma-

tus eſt. Fuͤrſtl. Wirt.
Heſſ. Heimf. Wirt.
Ephemer. TLab. Tub.
Lohmayer. Lairiz.
Eliſabetha
Maria, Filia eadem-
que Hæres Caroli
Friderici, Ducum
Münſterberge &
Oelſnæ poſtremi, &
Sophiæ, Duciſſæ Sa
xoniæ, nupſit 1647.:
28. Apr. Ex ſingu-
lari Imperatoris Gra-
tia Ducatum Sileſiæ

tingenſis.

SYLVIUS NIMROD, MANFREDUS, RODERI-

Dux Wirtemb.
Weiltingenſis .
n. 1626. 5. Jun.
Et hic juvenis
belli adibat di-
ſcrimina, quo
tamen ob infir-
mam corporis
valetudinem
mox ipſi exce-
dendum fuit.
Poſt Fratris na-
tu majoris, Ro-
derici obitum
cum in ejus lo-
cum ſucceſſiſ-
ſet, Weiltin-
gam pro ſede
habuit. † 1662. 15. Maji.
Wirt. Ephem. Tab. Tub.
Conjux Juliana, F. Antonii,
Comitis Oldenburgi & Del-
menhorſtii, & Sibyllæ Eli-
ſabethæ, Duciſſæ Brunswi-
go-Dannebergenſis. Matri-
monium iniit 165 2. 3 I. Oct.
1691. 16. Maji. Pia; pru-
dens, & frugaliter admini-
ſtrandæ rei familiaris admo-
dum perita Princeps. Poſt
Conjugis mortem Filiorum
tutelam multa cum laude
geſſit.

CUS,
Dux W.
n. 1618.
19. Oct.
Ex mul-
tis itine-
ribus &
literarum
bellique
inſigni
peritia
clarus †.
1651.
19. Nov.
Suecorũ
caſtra
ſecutus.

Oelſnam, cum Dy-

naſtiis Medzibor &
Sternberg Marito de-
tulit. Cum ex hu-
jus obitu in ejus
Tutelam Filii veniſ-
ſent, ad frugem o-
mnes egregie inſti-
tuit. Wiri. Kphem.
Wirt. Heſſ. Heimf.
Zab. Zub. Lairiz.

JULIUS PERE-
GRINANTIUS,
Dux Wirt. n.
1627. 5. Sept. †
1648. 28. Oct.
Gothæ.
SUENO MAR-
TIALIS EDEL.-
NULPHUS, Dux
Wirt. n. 1629.
1. Jan. Suecorum-
contra Polonos
militiæ ſe dedit,
† 1659. 9. Maji
Thorunii Boruſ-
ſiæ urbe.
UIIAFELICI.
2ℳ Duc. Wirt.
n. 16 19. 19.Dec.
† 1661. 3. Jan.
Conjux Johannes,
Dux Holſatiæ, E-
piſcopus Lubec-
cenſis, cuĩ nupſit
1640. 7. Maji. I-
pſe obiit 1665.
18. Febr.
FLORIANA
EXNNESYA,
Duc. Wirt. n.
1623. 8. Maji. †
1672. 6. Dec.
Conjux, Fridericus
Grafft, Comes
Hohenloicus, ma-
trimonium con-⸗
traxit 16 57: 18.
Maji. † 1681.
8. Apr. .
FAUSYINA
MARIANA.
Duciſſa Wirt. n.
1624. 2. Aug. †
1679. 15. Apr.
AMADEA
FRKEDONIA,
Duciſſa Wirt. n.
1631. 30. Jul. †
1633. 27. Maji.

1
. 8 4 . 2 . .
*
„
—Rr—— — . 4
ðð . — * — — . — . — — — =!ðèů ðð
*
*
8 *
*1
* „ * „
*
.
„
.
*
₰
D
.
2
4
4 .
4 .
. . 2
nnnnnnnmmnn „ . 2 . 2 . —

.

*

1
. Linea Friderici-
ano-Carohna.
JOHANNES FRIDERICUS, Dux Wirtem- WILHELMUS LUDOVI- FRIDERICUS CARO-
bergiæ, Primus hæres, n. 1637. 9. Sept. CUS, regnantium Wir- LUS, Dux Wir-
Ingens erat hujus Principis, quam ſuſtine- tembergiæ Ducum no- tembergiæ, n. ex
bat, Expectatio. In IIIuſtri Collegio nus, ex priori conjugio Conjugio priori,
Tubingenſi ipſe cum minoribus natu Fra- ſuſceptus, 1647. 7. Jan. 1652. 12. Sept. Sin-
tribus ad omnia, quæ Principem ornant, Benignus admodum, fa- gulari virtute, vegeta
literarum Studia & Exercitia egregie for- cilis & miræ comitatis & fervida admodum
matus eſt. Cum in itineribus eſſet, in Princeps. Perductis in indole, in quo tamen
Anglia Londini præmatura cx vVariolis Illuſtri Tubingæ Colle- priſcam Germano-
morte obiit 1659. 2. Aug. Stutgardiæ tu- gio ad finem, quibus f
Ex mulo illatus. Zab. Zub. Wirtembergiæ exornari Princeps ſolet cuit. In Illuſtri Tu-
priori Ephemer. Lairiz. . Studiis & Exercitiis, Iter, bingæ Collegio lite-
Con-* CAROLUS MAXIMILIANUS, Dux Wir- quod per Europam mo- ris ſatis imbutus,
tembergiæ, n. 1654. 28- Sept. Cum Fra- liebatur, ingreſſus An. omnium itinerum ſuo
tribus Studiis, Exercitis, Itineribusque 1669. præter Aulas, quas ſe Fratri natu majori
paribus operam dedit. Ejus in Patriam Germania habet præci- Wilhelmo Ludovi-
amorem demonſtrat cura, quam in ejici- puas, Galliæ quoque, co ſocium adjunxit,
endis Stutgardiæ Gallis adhibuit ſingula- Angliæ, Sueciæ, & Da- ipſe quoque Italiam
rem Anno 1688. m. Dec. † repente ex niæ Regna, Hiſpanorum adiit, & eximia in
Apoplexia, Vayhingæ, quæ eſt ad flumen Præterea & Fœderatum Exercitiis, quæ in
Enzam. 1689. 9. Jan. Wirtembergiæ Belgium obiit. Difficil- Principem congruunt,
Epbemer. TZab. Tab. limo bellorum & ancipiti dexteritate eminuit.
CGEORGIUS FRIDERICUS, Dux Wirtem- temporum curſu, ſuàrum Suæ fortitudinis
bergiæ, n. 1657. 24. Sept. Tum ex Studiis regionum aggreſſus regi- exſtare primitias vo-
& ſtineribus, tum ex bellica fortitudine men, facilitate & indul- luit in obſidendo
peritiaque ingentem nominis famam con- gentia iſtis ſingulari præ- & expugnando Phi-
ſecutus eſt. In propugnanda à Turcarum fuit, easque variis me- lippsburgo A. 1676.
obſidione Vienna, & bello deinde Hun- diis prudenter uſus, à Equeſtri ex Impera-
garico, in acie prope Barakanum admo- turbis etiamnum ſervavit toris Copiis Legioni
dum difficili, in expugnando Strigonio, immunes, mutua fidu- tum præfectus. Ex
1683. priori Budæ obſidione, 1684. obſi⸗ cia Circuli Suevici Sta- Fratris obitu Ducis
dione & expugnatione Neoſelii, S inſi- tus continuit, & ſpecta- Wilhelmi Ludovici
gni iſta prope Strigonium acie 1685. in eo, tæ in Imperatorem & ad ſe delatam Tute-
fummo Excubiarum & pedeſtris Legionis patriam univerſam fi- lam & regiminis ad-
Præfecto tum ab Imperatore conſtituto, dei ſemper fuit; inde eſt, miniſtrationem 1677.
inſolita animi magnitudo rerumque clari- ut in communi omnium egregiè ſane curavit
tas emicuit. Poſt ea cum in Hungaria amore & admiratione Anno 1688. ſub Gal-
ſuperiori Caſſoviæ intereſſet obſidioni, verſatus, cum ſubita & Hici belli initia ab Im-
obliquos ad urbem acceſſus ingreſſo⸗, ex- præmatura morte in Mo- peratore Leopoldo
ploſa pila tormentaria mortem attulit pla- naſterio Hirſaugienſi An. ſummi Caſtrorum
ne Heroicam, 1685. §. Oct. Stutgardiæ 1677. 23. Jun. eripere- Præfecti vices pri-
Majorum illatus monumentis. Auth. cit. tur, ſuæ univerſæ genti & mum gerendas acce-
Akta publica. Regioni luctum afferret pit, Exercitus mox
LDDOVICUS, Dux Wirtembergiæ, n. 1661. acerbiſſimum. Auth. cit. Equeſtris Dux renun-
14. Aug. Parem cum literarum Studiis & Conjux Magdalena ibylla, ciatus, Imperatoris
Itineribus, Belli artes FPamam huic Principi Filia Ludovici VI. re- tandem & Imperii
conciliarunt. Suſcepta in Hungariam Ex- enantis Landgravii Haſſo- copiis ad Rhenum
peditio 1683. pro Tirocinio ipſi fuit. Darmſtadienſis. Nupſit cum ſummo aliquo-
. Strigonii 1683. Neoſeli 16 5⁄. Budæ & 1673. 6. Nov. Prudens, ties Imperio præfuit,
Albæ Regalis 1686. & Bellogradi 1688. virtutum & pietatis ſtu- ubi multa eademque
obſidionibus & expugnationibus interfuit. dio, in egenos munifi- præclara ſuæ virtutis,
Ad aciem prope Strigoniam 1685. prope centia, in univerſam pa- militaris prudentiæ,
Dardam 1687. & poſthæc ad id, ut in triam amore ſingulari in Rempublicam ſtu-
Imperatoris ditionem concederet Tranſil- inclyta. Huic quippe di, & in tutanda Im-
vania, ſtrenuam operam navavit. Cum Stutgardia inprimis perii Germanici ſalute
liberata ejus cura hoſtibus Stutgardia eſſet 1683. & omnis regio A. ardoris plane ſingu-
1683. regionis extrema ſuis ob idendo co- 1707. ſuam ſalutem & laris Exempla edidit.
piis ab ejus aditu Gallos prohibuit. Per quod, factis Gallorum Satis parata, prout
plurimas quoque ab Anno 1688. usque incurſionibus, everſa Chriſtianum decebat,
ad 1697. Belli Gallici expeditiones ſingu- funditus non fuerit, po= mente, ex diuturno
laris, quæ ipſi aderat, rerum militanum tiſſimum, multum quo- tandem morbo obüt
peritiæ varia extant documenta: ſub belli que ob Tutelam utiliter 1698. 20. Dec. Wir-
finem ab Imperatore & Circulo Suevico aliquantiſper adminiſtra- tembergiæ pbemer.
ſupremi Caſtrorum Præfecti demandatas tam debet. † 1712. 9. Tub. Zub. Leich⸗Ba.
ſibi vices accepit, & Equeſtri Legioni præ- Aug. Kirchhemii, quod neralien und Paren-
fecdtus eſt. † 1698. 30. Nov. Iſenaci ex infra Teccam eſt; Stut- tation.
variolis. Auth. cit. gardiæ humata, ubi di- Conjux Eleonora Tuli-
JOHANNES FRIDERICUS, Dux Wirtem- lectiſſimi Conjugis latus ana, Filia Alberti „

juge.

Ex
altera
Con-

juge.

rum fidem videre li-

bergiæ, n. 1669. 10. Jun. I. literarum
Studus & conficiendis Itinerib 8 Fratrum
ſocius, nec belli gloria inferior ipſis eſſe
voluit. Multa ejus in oppugnanda 1689.
Moguntia fortitudo fijit, ubi quidem, ab
Imperatore ſummi Excubiarum Præfecti
Adjutor conſtitutus, cum acceſſuum ad
urbem anfractus eſſet ingreſſus, vulnus
accepit, neque non omni teſtandæ adver-

claudit.

ſus Gallos ſuæ fortitudinis occaſione ſtre-

nuè uſus eſt, à Circulo quippe Suevico
Dimacharum Legioni præfectus. Singu-
lari certamine cum Comite de 6 prope
Herrenbergam 1693. 15. Oct. congreſſus
plumbeà glande trajectus eſt, & ex iſthoc
lethali vunere, neque morti tamen non
ſatis paratus, obiit.

NB. NB.

wig Fridrich ic. ſo oben auf Bogen IV. ſo
hen, muͤſſen abgeſchnitten und hier unter
NB. NB. ſtehen, angekaſcht werden.

Die Füͤrſtl. Kinder, als Printzeßinen, Sophia Lauyſa ic. Printzen, Lud-

mit NB. NB. bezeichnet, ſte⸗
Johann Fridrich zc. wo dieſe

regnantis Marchionis
Brandenburgico-O-
nolzbacenſis. Con-
juncta matrimonio
1682. 31. Oct. †
1724.4. Mart. Onols-
baci, Stutgardiæ pro-
pter Conjugem hu-
mMata.

FRIDERICUS FERDINANDUS WILHELMUS, Dux Wir-⸗ CAROLUS RU-

AUGU-
STUS, Dux
Wirtembe
giæ, n. 16 54.
12. tii.
Benignus
admodum
Princeps &
in Eruditos
animo pro-
penſiori. Ab
itineribus &
hic redux
militiam ſe-
quitur, in
expugnanda
Treviri 1675
& in acie
prope Enſis-
hemium ſu-
am fortitu-
dinem inte-
ſtatam haud
reliquit.
Neoſtadium
ſedem habu-
it, inter-
dum etiam

Gochshemii

commora-
tus, cujus
quidem op-
pidi arcem &
templum,
incendio à
Gallis con-
ſumta Anno
1689. ci-
neribus qua-
ſi neque levi-
bus impen-
ſis denuo
excitavit,
plura inſu-
per tum ad-
vVerſus hujus
oppidi inco-
las, tum ſu-
os omnes
benigne ad-
modum egit.
Chriſtiana
ſane morte
deceſſit
1716. F.
Aug. Neo-
ſtadii tumu-
lo illatus.
Wirtember-
giæ LEphem.
ZJab. TZub.
Lairiz.
Conjux, Al-
bertina do⸗
phia Eſter,
Filia Caſi-
miri, Comi-
tum Eber-
ſteinenſium
poſtremi.
Matrimoni-
um iniit
1679. 9.
Febr. Cum
Gochshemio
aliisque non-
nullis prædiis
Lotharingiæ
confinibus
ad Maritum
venit. Vidua
Gochshemii
commorata
† 172⁸.

tembergiæ, n. 1659. 12. Sept. Fortitudine,
prudentia, felicitate, rei militaris peritia Illu-
ſtriſſimorum ſuæ ætatis Heroum nemini
ſecundus. Spectandam primaùm exhibuit

ſuam virtutem Anno 1675. in acie prope

Trevirim; in Scania deinde Anno 1677. in
obſidendis Chriſtianoſtadio & Coronia; po-
ſtea Anno 1683. in liberanda ab obſidione
Vienna, & expugnando Strigonio A. 1684.
in obſidione Budæ 1685. & Neoſelii expu-
gnatione 1686. In expugnanda quoque Buda
& Anno 167. in acie prope Dardam &
Siklos; quibus præliis voluntarius ille ad-

fuit, & tum temporis jam à Daniæ Rege

Generalis Locumtenentis ornatus munere,
& Regiæ Satellitum Legioni Præfectus. Quæ
ipſa obiit munia, cum ſeptem Danorum
millibus imperium in Hibernia præiret, quo-
rum tum operam Anno 1690. & 1691.
cruentiſſimis ſpectatam præliis, prope Trog-
heda & Achoim, & in acerrimis difficillimis-
que obſidionibus & expugnationibus Urbi-
um & Caſtellorum præcipuorum, Trogheda,
Charlemont, Califergus, Cork, Kingſal,
Ballimor, Athlon, Galloway, Limmerik,
& rel. Ad id, ut Regiæ ditioni ſubjiceretur om-
nis Hibernia, utiliſſimam Regi Wilhelmo III.
exhibuit. Cum inde A. 1692, usque ad 169 72
Danorum in Belgio copiis præeſſet, ingentem
ſemper gloriam fortitudine exæquavit:

ruenta inprimis Anno 1692. acie cum ho-

ibus prope Steinkircham congreſſus, opus
edidit inter prima cjus gloriæ numerandum:
at vero cum in ipſo, victoriæ inſignis ab
univerſo Gallorum Exercitu reportandæ:
limine ſtaret, quorundam invidia, qui ſpe-
ratis illum auxiliis deſtituerunt, in ejus quaſ
manibus palmam infregit. Anno 1693. ſu-
perata munitionum à Gallis in Flandria ob-
jectaruin ſerie, & Unitorum fœdere Statuum
res multum adjuvit, & ipſe ſeptuagies cente-
na florenorum millia ex imperato hoſtili di-
tioni ſtipendio coëgit, cui tamen ingenii
pecuniarum vi, quem ſuum faceret, ne o-
bolum quidem detraxit. Poſtea pedeſtris
Belgarum Exercitus Ducem, & Regiorum
ex Belgis Satellitum Præfectum, annuenu-
bus Fœderati Belgii Ordinibus Rex W'ilhel-
mus Ipſum renunciat, hac inſuper ſingulari ho-
noris & gratiæ uſus ſignificatione, ut fortiſſi-
mum Principem ipſe Rex præſentem Legioni
exhiberet, ejusque manibus ſariſſam inſere-
ret: Quem vobis, inquiens, præficiam,
Wirtembergiæ Duce digmiorem non invenié.
Anno 1694. mira ejus circumſpectio conſilii,
quod in Neoportum moliecbantur Galli, ef-
fectum morata cſt, & hac ratione inſignem
urbem ſervavit. Quod pariter Anno 1695.
cum triginta millium agmine caute, pruden-
ter, neque non honorince retto conceſſerat,
eò Galliæ Mareſchallum & Ducem de Vi-
leroy deſtinata animo. exeq i prohibuit, qui
ſeptuaginta quinque hominum millibus in-
ſtructus cladem hujus agminis jam animo
certam adeo præceperat, ut in iſtum quoque
eventum per curſores ſuam apud Regem fi-
dem interponere non dubitaret. Inde à Re-
ge Wilhelmo, & qui ipſi fœdere ſociati fue-
rant, urbis Namurcenſis obſidioni acrius

DOLPHUS,
Dux Wirtem-
bergiæ, n. 1667.
29. Maji, Prin-
ceps hic Sere-
niſſimus avi-
tam ſuæ genti
fortitudinem ,
& invictum
mentis robur
Anno 1687. &
1688. in Morea
& ad Negro-
pontem de-
monſtravit, un-
de vulnus,
glandemque

MARIA CA
HAKIMA,
Duciſſa Wir-

tembergiæ,

n. 12. Sept.
denata 15.
ejusdem m.
1648.
MARAAN-
MNA IGENA-
11A, Duciſ-
ſa Wirtemb.
n. 1652. 27.
Dec. † 1693.
m. Dec. Lug-
duni in Gal-
lia.

plumbeam ſuo etiamnum inhæ-
rentem corpori reportavit. Cum
Sereniſſimo poſtea Fratre Ferdi-
nando Wilhelmo in gloriæ ſocie-
tatem venit, editis pariter præ-
clariſſimis belli facinoribus in Hi-
bernia & Belgio, inde ab Anno
1690. usque ad 1697. in bello
quoque de Hiſpaniæ Succeſſione
exorto ab Anno 1702. usque ad
1712. in Belgio & Germania, in
præliis præſertim 1704. prope
Hochſtadium, prope Judoniam
Brabantiæ oppidum 1706. ad

tes Hannoniæ

Aldenardum 1708. prope Mon-

1709. quorum

ſingulorum felix eventus, ad in-
ſignem quoque hujus Principis
Virtutem, qui Danorum tum
copiis, quorum commodata Uni-
tis foœdere Potentiis opera fuit,
cum imperio præerat, haud im-
merito refertur. Neque non in-
gentis uſus hujus Principis virtus
erat in expugnandis etiam integris
provinciis, Brabantia, Flandria,
Hannonia, juxta cum urbibus &
Caſtellis primariis, Bruxellis ni-

mirum, Mechlinia,

Lovanio,

Oſtenda, Menia Inſulis, Ganda-
vo, Bruga, Tornaco, Monti-
bus, Duaco, Fria, St. Venantii
Fano, Bethunia, Buchanio, Quer-

ceto aliisque.

Danicarum Co-

piarum Dux earundem in Pome-
rania Summæ præfuit, Regis
quoque Daniæ Satellitibus præ-
fectus & Equitibus Elephantini

Ordinis adſcriptus. Cum in Sere-

niſſimi Fratris Friderici Auguſti
regimen ſuccederet, Imperatorio
ſe munere abdicavit, Ducis uti-
que & virtute bellica & pruden-
tia ingentique animo ſpectati glo-

riam ubique aſſecutus.

Cum

ſumma Ducis copiarum Impera-
toris dignitate etiamnum gaude-
at, quin cjusdem in præſenti
bello munia obiret, nonniſi in-
firma corporis valetudo abſtinere
Principem potuit.

expeditius inſiſti potuit. Cluſis deinceps, & quæ has ambiunt, caſtellis, cum o-
mni Flandria Belgica Præſes in Fœderati Belgii Ordinibus datur. Ex frequenti & ſum-
tuoſo admodum mutuarum literarum uſi, factæ in Gallia contra Wilhelmum
Regem Conjurationis Anno 1696. indicia accepit, Rege nimirum, quando vena-
tum exiiſſet, interfecto futurum fuiſſe, it Gallorum copiæ, quæ ultra viginti

—

millia explebant, &

caſtris ad Dunquercim & Caletum, plurimis, quæ paratæ

aderant, vectoriis navibus, in Angliam continuo ſub auſpiciis Ducis de Berwick,
transveherentur: At ita pernicioſiſſimum conatum mira inhibuit opportunitate.
Anno 1698. Polonorum & Saxonum Exécitus in UÜkrania contra Turcas ejus au-
ſpicia ſecutus eſt, ubi haud parum eò quedue contulit, ut ex Pace Carolovicenſi
Caminecia à Turcis Poloniæ redderetur. Cum eodem fummi Ducis Munere Da-
norum in Holſatia Exercitui præfuit Anmo 1699. & 1700. & Töningæ, exte-
rioribus ſine mora munimentis denudatæ, Pyrobolis acriter inſtitit. Regi quoque
Elephantini Ordinis Equitibus adſcriptus ſierat. Auno 170 1. 7. Jun. Cluſis illum
Apoplexia corripuit, & hac ratone univelæ& Germaniæ eximium Principem ſuæ

gentis ornamentum, Equitem glorioſiſſinim, Heroem invictum, & cx Europz

Ducibus bello præcellentiſſimis unum eriplit, duo præterea mireris tantam fuiſſe
pietatem, Juſtitiæ amorem, Modeſtiam, placidam vivendi rationem, & inſignem

munificentiam. Neoſtadii tumulatus eſt. Vid. Ehren⸗ Pflicht oder Leich⸗Predigt

Hertzog Ferdinand Wilhelms.

LEOPOLDUS
EBERHAI
DUS, xX
Wirtemb. &
Montisbeli-
gardi, n. 16
21. Maji. Sua
Studia & Ex-
ercitia forma-
turus in IIIu-
ſtri Tubingæ
Collegio per
aliquod tem-
pus commo-
ratus eſt.
Nonnullis
poſtea in
Hungaria Ex-
peditionibus
interfuit, us-
que ad Pacem
Carolovicên-
ſem 1698 Im-
peratoriæ Le-
gioni pedeſtriĩ
à ſe ipſo con-
ſcriptæ impe-
rium tum
præiit. A Re-
ge Daniæ
Chriſtiano V.
Regii Elc-
phantini Or-
dinis dignita-
te ornatur. †
1723. 15.
Mart. nullis,
qui quidem
ſucceſſionis
forent capa-
ces, ex ſe hæ-
redibus re-
lictis. Poſt
ejus ergo obi-
tum partim
jure hæredita-
rio, partim ex
conventione
Comitatus
Montisbeli-
gardi in Sere-
niſſimum Du-
cem, qui regi-
mine & vita
proxime de-
ceſſit, Eber-
hardum Lu-
dovicum
tranſiit.

*

4

OTTOFRIDE-
RICUS, Dux
Wirtemberge
n. 1650. 17.
Aug. † 1653.
9. Jan.
CONRADUS
LUDOVI-
CUS, Dux
Wirtemb. n.
1658. 28.
Maji. † 1659.
HEDWIGIS,
Duciſſa Wir-
tembergiæ, n.
1667. 22.
Mart. † 1715.
27. Deç. Wra-
tislaviæ.
Ehiſabetha, Du-
ciſſa Wirtem-
bergiæ, n.
166f. 1
Mart. nunc
Vidua.
Conjux Frideri-
cus Ferdinan-
dus, Dux Wir-
tembergico-
Weiltingenſis.
1689. 9. Sept.
1705. 8.
Aug.
Anna, Duciſſa
Wirtemb. n.
1660. 3 0.
Dec. †. . ..
Eleonera Char-
lotta, Duciſſa
Wirtemb. n.
1656. 20.
Nov. Vidua
per aliquod
tempus in Gal-
lia degebat.

Conjux SYL-

VIUSFRIDE-
RICUS, Dux
Wirtembergi-
co-Oelsnenſis.
1672. 7. Maji.
† 1697. 3.
Jun.
Henrica, Du-
ciſſa Wirtem-
bergiæ, n.
1654. 8. Jan.
† 1680. m.
Jan.

Olsna.

SYLVIUS.
FRIDE-
RICUS,
LDux
Wirtem-
elsnen-
66, 11
165 1.2 I.
Febr. Fa-
cilis &
benignus
valde
Princeps.
† 1697.
5. Jun.

ſine hæ-

redibus.

Conju-
gem ex

aſſe hæ-

redem
teſtamen-
to inſti-
tuit.,
quod
fraudi
utique
Bernſta-
dienſi &
Julius-
burgenſi
ſtemma-
tibus fuit.
Conjux
Eleonora
Cbarlotta,
Filia Ge-
orgii, Du-
cis Wir-
tember-
giæ Mon-
tisbeli-
gardi.
matri-
monium
iniit An.
1672. 7.
Maji.

Bernſtadium. Julius-

CGHRISTIANUS.
ULRICUS, I.
Dux Wirtemb.
Oelsnenſig, n.
1652. 9. Apr.
Laudabile ad-
modum ejus Re-
gimen in Sileſia
Evangelicis
multo fuit ſo-
latio. † 1704.
5. Apr.
Conjux I. Anna
Eliſabeiha, Filia
Chriſtiani II.
Principis Anhal-
tino-Bernbur-
genſis, & Eleo-
noræ Sophiæ,
Duciſſæ Holſa-
to- Sonderbur-
genſis. Nupſit
1672. I3. Mart.
† 1680. 3. Sept.
2. Nib'ylla Maria,
Filia Chriſtiani,
Ducis Saxo-
Merſeburgenſis,
& Chriſtinæ,
Duciſſæ Holſa-
to-Glücksburg.
Nupta 1683.
17. Oct. †
1693. 9. Oct.
3. Jophia Wilhel-
mina, Filia En-
nonis Ludovici,
Principis Friſiæ
Orientalis, &
Juſtinæ Sophiæ,
Comitiſſæ Bar-
bienſis. Nupt.
1695. 27. Nov.
†1698. 4. Febr.
4. Jophia, Filia
Guſtavi Adol-
phi, Ducis Me-
galopolitano-
Güſtrovienſis, &
Magdalenæ Si-
byllæ ‚Duciſſæ
Holſato-Gottor-
pienſis. Nupſit
1700. 6. Dec.
jam Vidua.

burgum.
JIIILIUS SI-
GISMUN-
DUS, Dux
Wirtemb.
Oelsnenſis,
n. 1653. 1.
Aug. Cum
inde à pri-
ma ſua æta-
te valetudi.
ne eſſet im-
becilli, ma-

tura morte

obiit Anno
1684. 5.
Octobris
Conjux,
Anna W⸗-
pbia, Filia
Friderici,
Ducis Me-
galopolita-
no- Sueri-
nenſis, &
Mariæ Ca-
tharinæ, Du-
ciſſæ Bruns-
wigo-Dan-
nebergenſis.
Nupt. 1677.
2 5. Mart. †
13. Aug.
1726.

4

FERDINAND‧
CAROLUS ,
Dux Wirremi-
bergico. Oels-
nenſis, n. 1650.
15. Jan. Stu-
diorum cauſa
cum Fratribus,
qui proxime
huncg excipi.
unt, IIIuſtre
Tubingæ Col-
legium adiit.
Cum vero in
itineribus eſſet,
præmature o-
büt Caſſellis
166 8. 2 3. Dec.

Ex virtutum

ſtudio ma-
gnam ſibi glo-
riam ſuperſti-
tem reliquit.
Wirtembergiæ
Ephemeriges,
Anna JSophia,
Duciſſa Wir-
tembergiæ, n.
1648.
Aug. † 1661.
13. Apr.
Kunigunda Tu-
liana, Duciſſa
Wirtember-
giæ, n. & den.
1655. 20.
Mart.
SYLVIUS, Dux
Wirtember-
giæ, n. & den.
1660. 2. Maji.

2 9.

FRIDERICUS GU-
FERDINAN- STUS,
DUS Dux Dux
Wirtember- W. n.
giæ, n. 454. 1656.
6. Oct. Valde 5. Nov.
benignus †1689.
Princeps. † 9. Mart.
1705. 8. Aug. MAN-
ſine maſeulis F E-
Iæredibus, DUS,
adeoque huic Dux
Stemmati fi- W. n.
nem attulit. 1658.
Sedes ejus, 18.
Weiltinga & Mart. †
Brentia, ex 1688.
hæreditate 7. Jul.
partim, par-
tim ex Conventione ad
regnantem Stutgardiæ
Familiam poſtliminio de-
voluta eſt.
Conjux Eliſabetba, Filia
Georgii, Ducis Wirtem-
bergico Montisbeligar-
denſis. Nupta A. 1689.
9. Sept. Ex mente cœpit
laborare, & vidua in aula
Stutgardiæ potiſſimum
commorata ibidem obiit
1726. 5. Jul.

2
„
. — £
4 . D . . . . 12 . — R*RZ — er .
s
.
— ” — — W —ꝙ — 2
— S rE - ..ð- . *△ R———K 6 .
6 —
.
„
„
L
. .
5 * 4
.
. .
.
6* . .
*
*
* 2 .
.
. —„
* .
. .
. .
= * l 8 3 . õ
—
.
.
.
.
5

s . 5 * — ðOòOWSBU Zõ ððèè .
. 4 Z = 6 Z * .
* . D
.
* .
5 .
. *
. .
. SW .
5 7
4
4

.
* 4
7
1
.
8
1

*

EBERHARDUS LUDOVICUS, regnantium Wirtembergiæ Ducum
decimus. n. 1676. 18. Sept. Hujus virtutes quam Principe dignæ
eſſent, tum intra tum extra ejus regionum confinia, in Comitiis
præſertim Ratisbonæ mox apparuit; eò enim Sereniſſimus Princeps,
pace à Galiis perexpugnationem Philippoburgi Anno 1688. viola-
ta, conceſſerat. Haud parum deinceps „ cum Electioni & Inau-
gurationi Romanorum Regis Joſephi intereſſet Auguſtæ Vindeli-
corum 1690. ipſo delectabatur Imperator Leopoldus, à quo æta-
tis ebus veniam 1693. ad capeſſendum ſuæ ditionis regimen
acceht turbulentis admodum & difficillimis bellorum temporibus;
eò enim ipſo anno inſignis Gallorum Exercitus, qui octoginta fere
hominum millia habebat, facta Duce Delphino in Wirtembergiam
incurſione, hanc duriſſimis pecuniarum exactionibus urgebat,
plurimis præterea oppidis, pagis aliisque locis per regionem ex-
uſtis. At tamen in Imperatorem & Imperium fide immotus
Princeps perſtitit: Imperatoris & Imperii copias ſua ope inſigniter
adjuvit: ſuum militem contra Imperii hoſtes aliorum copiis jun-
xit: ipſe autem ſingulis, inde à fui regiminis auſpiciis ad pacem
usque Riſwycenſem Anno 1697. ſuſceptis belli Expeditionibus
cum fortitudinis gloria inſigni ex communi omnium calculo adfuit.
Anno 1694. à Rege Daniæ Chrifliano V. Regii Elephantini Or-
dinis, 1706. à Rege Boruſſiæ Friderico I. Aquilæ nigræ Equitibus
adſcriptus eſt. Anno 1700. Hiſpanorum & Foderatum Belgium;
hinc redux Galliarum Regis aulam Verſalis privato nomine adiit.
In bello, quod mox deinde cum Electore Bavariæ Rex Galliarum
movebat, multa intrepidi animi, & ingentis, quà Princeps emi-
nebat, fidei extant documenta; in obſidendo præſertim & expu-
gnando binis vicibus Anno 1702. & 1704. Landavio, in difficil-
limis prælis prope Theodophorum in Palatinatu ſuperiori Anno
1703. ad Schellenbergam & Hochſtadium 1704. in qua poſtrema
acie ſua Principem intrepiditas ſingularis in vitæ diſcrimen præſen-
tiſſimum haud ſemel adduxit, ob id ipſum poſtea literis ab Impe-
ratore, coram autem à ſingulis univerſi Exercitus Ducibus, non
ſine inſigni gratiarum teſtificatione, collaudatum; neque eundem
ſe præſtare ante deſiit, quam pax ſanciretur Raſtadienſis 1714.
Ab Imperatore & Imperio primum ſupremi Caſtrorum Præfecti
gerendas vices accepit, Equeſtris deinde Exercitus Dux conſtitutus,
& tandem ob indefeſſam navatam militarem operam, & belli pe-
ritiam, ab Imperatore, Imperio & Circulo Suevico ſupremus Ca-
ſtrorum Præfectus renunciatus fuit; hinc Imperatoris & Imperii
ad Rhenum copiis 1711. & 1712. cum ſummo præfuit Imperio,
atque in tutandam Imperii incolumitatem, & Circulorum inpri-
mis Suevici aliorumque vicinorum ſalutem eas fecit impenſas,
quæ ratam Principis partem multis florenorum millies millibus,
reliquorum autem omnium Principum Statuumque Imperii ſumtus
longe ſuperarent; id quod ſæpius antea etiam fecerat, neque
enim, ſi Sociatorum fœdere Exercitum, cum ejus tranſiret regiones,
Anno 1704. ſua inſigni ope & adjumentis deſtituere voluiſſet,
tam pronum huic fuiſſet, ad Danubium Rhenumque, quæ in Im-
perii hoſtes moliebatur, exequi Haud vero exiguo inde damno
affecta videri debet Principis ditio, Annis præſertim 1702. 1703.
& 1704. Anno etiam 1707. cum Galli eam invaſiſſent; il-
lud enim detrimenti, quod ab hoſtibus ſaltem allatum eſſet, ul-
tra centies, ad quinquagies centena florenorum millia excurrere,
in Gertrudenſi jam congreſſu, 1710. demonſt.rari luculenter potuit.
Inprimis, quæ vicinam Bavariam miſcebant, graves turbas cum
aliis noſter Princeps compeſcuit, cujus exinde prudentiam, cir-
cumſpectionem, inſigne falutis publicæ ſtudium, bellicamque
virtutem, tum in militibus, tum in ipſo Principe, nihil etiam
hyemis inclementia aliisque periculis morantibus ſpectatam, huma-
niſſime ad ipſum ſcriptis literis 4. to Febr. 1706. glorioſiſfimæ me-
moriæ Imperator Joſephus graviter admodum collaudavit. Anno
1709. cum Fœderati Belgii Ordinibus ſub certis legibus illi
convenit, ut ſuarum copiarum pars quinque hominum millia,
quæ à belli inde initiis ad Rhenum & Danubium contra Imperii
hofſtes militarant, Batavorum mererentur Stipendia; horum dein-
ceps in expugnandis Caſtellis primariis, Tournay, Mons, Douay,
Bethune, Aire, St. Venant, Bouchain & Queſnoy, in acie etiam
prope Montes & Malplaquet Anno 1710. cruentiſſima, inſignis
ſemper opera & fortitudo extitit. Neque minori virtute inclaru-
erunt copiæ, quarum ſubſidia ad bellum contra Turcas poſtremum,
& cootra Hiſpanos in Sicilia geſtum Imperatori Sereniſſimus Prin-
ceps conceſſerat. Nicrum præterea navibus aptando ſuæ regionis
commodum uſumque Commerciorum haud parum promovit: in
Orphanotrophium à ſe Stutgardiæ inſtitutum multa fuit munifi⸗
centia: antiquam Principum ſedem, arcem urbemque Stutgardiæ
ſatis ſplendide exſtructis ædificiis ornavit: novam ſibi ſedem eatn-
que ſplendidiſſimam excitavit, arcem urbemque Ludovicopolim
ex ſuo nomine compellatam: IIluſtre autem, quod Stutgardiæ
floret, Gymnaſium, cum Tutelæ adhuc ſubeſſet, Anno 1684.
fuit conſtitutum. Ipſe poſtea regimini admotus, ne peſ-
ſum iret omnis ſua ditio, cura & prudentia ſingulari, qua illi
tum bellorum periculoſiſſimis, tum pacis etiam temporibus pro-
ſpexerat, obſtitit: plurimas etiam ad ſuam gentem poſſeſſiones,
quæ vel ante centum annos inde deceſſerant, reduxit: ut quo-
rundam ſuæ regionis tractuum ſibi feudum conferretur, quod Cu-
ria Feudalis Bohemica, haud tempeſtive ſatis factam rogationem
cauſata, denegaverat 1645. tandem impetravit: Litem, quam de
nonnullis feudis, quod requiſita non fuiſſent, moverat Curia Feu-
dalis Auſtriaca, ad finem perduxit: Imperii nomine geſtandi ve-
xilli dignitatem ſartam ſibi tectamque conſervavit, de cujus juris
futura integritate iteratis aliquoties vicibus Anno 1699. & 1713.
& poſthæc etiam, Imperatores illum confirmarunt: inſignem
Comitatum Montisbeligardenſem ſuo Ducatui poſtliminio adjecit,
ſuo ita jure à poſtulatione liberorum, quos Dux Lineæ Montis-
beligardenſis poſtremus ex variis tenuiore ſorte fœminis ſuſceperat,
ſibi vindicato: hinc Anno 1723. Menſe Julio, ut in fidem illius
incolas acciperet, & dilapſam fere reipublicæ adminiſtrationem

CAROLUS ALEXANDER, jam re-
ghans idemque undecimus nume-
ro Wirtembergiæ Dux. n. 1684.
24. Jan. Studiis & quibus ornari
Principes ſolent, Exercitiis per ali-
quod tempus in Illuſtri Tubingæ
Collegio ſolerti navata opera, &
confecto in Galliam itinere, Sere-
niſſimus Princeps Expeditionibus
Anno 1695. & 1696. in Belgio,
Anno 1697. in Germania ad Tra-
ctum Rheni ſuperiorem, A. 1698.
in Hungaria & Anno 1699. in
Holſatia valde juvenis interfuit.
Apud Regem Wilhelmum III. cum
in Belgio eſſet, ſingularem plane
obtinuit amicitiæ locum, ſub au-
ſpiciis Principum fortitudine cele-
bratiſſimorum, Marchionis Baden-
ſis Ludovici Wilhelmi, Sabaudiæ
Principis Eugenii, Ducis Wirtem-
berga - Neoſtadienſis Ferdinandi
Wilhelmi, & Sereniſſimi Parentis,
Ducis Friderici Caroli, rei militaris
ſcientiam adeptus ſingularem, quam
ſpecimina demonſtrant luculentiſ-
ſima, Anno nimirum 1697. in ex-
pugnando Ebernburgo, A. 1698.
in acie ad Temeswarinum, Anno
1702. & 1704 in Landavio binis
vicibus obſeſſo & expugnato exhi-
bita, cui caſtello Sereniſſimus Prin-
ceps Anno 1713. præfectus, contra
Gallorum inſignem Exercitum,
tenaciſſima urgentem obſidione,
acerrime illud propugnavit. Emi-
nuit ejus etiam virtus, 1704. in
cruenta ad Schellenbergam acie,
in obſidendo Ingolſtadio, & cum

Ulmam obſidione recuperaret: Ing

Italia quoque Anno 1705. in præ-
lio prope Caſſanum & Treviglium.
Anno 1706. cum obſidione feliciſ-
ſime liberaretur Auguſta Taurino-
rum, & proſtratis ingenti cæde
Gallis univerſa Milanenſis & Man-
tuana regio occuparetur, A. 1707.
cum facta in Provinciam incurſione
Tolonium obſideretur: In Belgio
1708. in difficillimis obſidionibus
& expugnationibus feliciſſimis In-
ſularum & Gandavi 1709. Tornaci
& Montium, in acie quoque prope
Malplaquet cruentiſſima 1710. in
obſidione & expugnatione Temes-
warini & Bellogradi 1716. & 1717.
Quæ omnia & plura alia, quædam
Principis corpori vulnera, at ejus
ſimul nomini immortalem gloriam
attulerunt. Meritorum eminentia
per ſingulos Imperii militaris gra-
dus inde à Chiliarchæ Imperatorii
munere ad altiſſimum dignitatis
locum Principem evexit, jam aurei

DOoROTYHIEA
CHARLOY-
7A., Duciſſa
Wirtemb. n.
1685. I. Sept.
† 1687. K.

Mart. 5

FRIDERICUS CAROLUS, Dux Wirtemb. n. 1686. 18. Octobris. Egregiæ ſpei Princeps, † 1693. 12. Mart.

ex variolis.

MAXNXIMILIANUS EMANUEL, Dux Wirtemb. n. 1689. 27. Febr. Fortitudine, reliquis omnibus virtutibus, ani-
mo generoſiſimo, coque, qui in Principem omnino conveniebat, ornatiſſimus. Vixdum ætatis annum deci-
mum quartum ingreſſus Anno 1703. inſaolita fortitudine luculentis demonſtrata in bello contra Polonos ſpecimi-
nibus ſingularem adeo vere magni illius Suecorum RegisCaroli XII. gratiam iniit, ut nusquam à ſe dimittere alacer-
rimi animi Principem, eum potius maximorum, quæ ipſe adiit, periculorum comite
hinc octodecim natum annos veteranæ Scandicæ Dimacharum Legioni Rex præfecit. Mira poſthæc eaque varia Princeps
fortuna uſus eſt, & tum ipſe diſcrimen vitæ præſentiſſimum plus unâ vice adiit, tum Regem haud ſemel conſerva-
vit, quem ipſum intrepidæ mentis inſolitæ fortitudinis, & quantam in ea ætate mireris, prudenti e militaris, teſtem
præſentem frequenter habuit. In prælio ad Pultavam infeliciſſimo 1709. capitur, cum qui em & ipſe & ejus
legio attenuata adeo, ut ultra 5o. viros non haberet, toti Exercitui fuſo fugatoque ſoli ſuperſtites, in hoſtes
Moſcovitas ſuos ultimum ſclopos exoneraſſent. Ab Imperatore Moſcoviæ clementer admodum habitus, gladio
etiam, quem ſibi detraxerat, accingitur; libertati autem mox reddito adjunguntur comites, qui in Germaniam
iter per Poloniam tutum Principi præſtarent. At obiit incomparabilis ſane Princeps, cum in itinere eſſet, Dub-
næ Volhyniæ oppido, 1709. 25. Sept. ex ardenti febre; corpus d

FRIDERI-
CUS CA-
SIMI-
RUS,
Dux W.
n. 7. † 9.
Octobris
1680.

LUDOVI-
CUS FRI-
DERI-
CUS,
Dux W.
Novemb.
1681.

illatum eſt. Adca publ. Funeralien.

HENRICUS FRIDERICUS, Dux Wirt. n. 1687.

CUS SA-
MUEL,
Dux W.
n. I1. †
2 3. Maji.
1684.

16. Oct. cum duobus Fratribus natu minoribus
Studiis, Linguis & Exercitiis in Collegio primum
illuſtri Tubingæ cœpit inſtitui, iisdem deinde Ge-
nevæ navata opera militiam ſequitur, cujus tiroci-
nia inter Batavos poſuit, ut Dux Manipularius
primum, ut ſummus deinde Excubiarum Præfe-
ctus, & tandem Generalis Locum tenentis orna-
tus dignitate, ad Rhenum inferiorem 1703. in ex-
pugnandis Bonna, Rheinberga, & Cæſaris Verda;
in Belgio 170 5. in occupando Hujo, 1706. uni-
verſa Brabantia, Oſtenda, Menino 1708. Inſulis,
Gandavo, 1709. Tornaco, Montibus 1710. Dua-
co, Bethune, Aire, St. Venant 1711. Bouchain &
Quesnoy, 1712. in Hungaria, equeſtri Exercitui
ab Imperatore præfectus 1716. in Temeswarino,
1717. Bellogrado expugnandis; in cruentiſſimis
præterea per Belgium præliis, prope Judoniam &
Ramellies, 1706. prope Aldenardam, 1708. pro-
pe Montes & Malplaquet 1709. in Hungaria au-
tem ad Petri Varadinum 1716. & 1717. ad Bel-
logradum multa fortitudine inclaruit. In ſingu-
lis enim inde ab Anno 1708. præliis & Expedi-
tionibus cum Sereniſſimo Fratri Carolo Alexandro
Socius fere ſemper adeſſet, parem quoque virtu-
Bello, quod jam Italiam occupat
exorto ob merita & mijlitaris rei prudentiam inſi-
gnem ſuis in Longobardia copiis cum imperio Im-
perator Principem præfecit; cujus ampliſſimi mu-
neris partes auſpicatus, ab Imperatore Equeſtris
Exercitus Dux conſtitutus & ad ſuperiorem Rheni
tractum ſuſceptæ Expeditioni adeſſe juſſus eſt. Ex
Dyſenteria inopinatam mortem obiit in oppido
Winnedenſi 27. Sept. 1734. S ita Sereniſſimo
Fratti, ſuæ genti & univerſæ regioni communem
luctum eumque acerbiſſimum attulit.

tem præſtitit.

nimirum velleris Equitem, S. C. Maj. S. R. Imperii & Circuli Suevici ſummum Ca-
ſtrorum Præfectum, Copiarum in Regno Serviæ Imperatorem, & quæ ibidem inſtituta
eſt, reipublicæ adminiſtrationis Præſidem, binarum etiam Imperatoris, totidemque Cir-
culi Suevici & equeſtris & pedeſtris Legionum Chiliarcham. Ducatus & regionum, quas
ex obitu, quo 31. Oct. 1733. nullo hærede maſculo relicto, Patruelis Sereniſſimus Eber-
hardus Ludovicus deceſſerat, Jus Primogenituræ ad ipſum devolverat, regimen abſens
& tum Viennæ degens, 2. Nov. ejusdem Anni, Edicto per ſuas Regiones communi

romulgato capeſſebat, difficili admodum temp

ore, cum paulo quidem ante Galliarum

Rex initam 1714. cum Imperatore & Imperio Badenæ pacem, funeſto prætexens conſilio
litem de Poloniæ Regno exortam, violaſſet, belli factis ab Imperii Caſtelli Kehlenſis ex-
& Vienna poſthæc, 16. Dec. 1733. Stutgardiæ in

pugnatione initiis: cum Bellogrado
ſede Principum antiqua adventaſſet deſi
autem, urbis alterius primariæ cives 1.
larum tractus per Conſiliarios & Præfectos ſuperiores in fidem accepit.

deratiſſimus, hujus urbis incolas 27. Jan. Tubingæ
Febr. ipſe, reliquas vero Civitates & ſingu-
.
Tubingà Duelli-

um abiit, celebratiſſimum illud & inſigne Caſtellum coram primum inſpecturus, ubi qui-

dem Epiſcopus Conſtantienſis,
rem Principi tribuerunt.

Brevi in po
cum iſta vicinitate antiquitus obtinuit, amicitiæ occaſionem amplexus eſt;

& Pagus Schaf huſæ vicinus officioſæ ſalutationis hono-

ſteriorem locum itinere confecto, inſtaurandæ, quæ
hinc ſub

Martii initia Stutgardiam redux factus, quæ ſuſcipicndæ ad Rhenum ſuperiorem Expedi-
tioni neceſſaria eſſent, ipſe ſummus quippe Caſtrorum Præfectus ab Imperatore renun-
ciatus ſolicite curavit, cui & ipſe, ut indefeſſam in Imperatorem & Imperium Fidem, &

ſingulare ſalutis publicæ Studium probaret,
peratoris ac Imperii Copias, tum exhibita ſuarum copiarum parte,

poſthabitis reliquis omnibus interfuit, & Im-
quam & Imperio &—

Circulo Suevico debebat, integra, tum reliquo ſuo milite & recens etiam conſcriptis non-
nullis Legionibus inſigaiter auxit, ob tantam meritorum gloriam & ab Imperio & ab omni-
bus Principibus Statibusque Circuli Suevici ſummus Copiarum Dux declaratus. Alta publica.

Conjux Maria Augieſta, Filia Anshelmi Franciſci,

nio conjuncta 1727. I. Maji.

Principis de Thurn & Taſſis, matrimo-

FRIDERI- AUGUSTUS CAROLUS,

FRIDERI-
cCUS, Dux
Wirt. n. 4.
April. † 21.
Jul. 1687.

Dux W. n.
1688. 26.
Decemb. †
1689. 19.
Mart.

.

ADAM,Dux FRIDERI-

Wirt. n. 30.

Maji. † I.
Jul. 1690.

ciumque eſſe voluerit:

efuncti in Brigenſi Sileſiæ Ducatu tumulo

FRIDERICUS LUDOVICUS, Dux Wirt. n. 1690. 5. Nov.

AoUSTA
SoPHIA.,
Duciſſa W.
n. 169 1.24.
Sept.
Conjux FRI-
DERICUS
EBER-
HARDUS,
Comes Ho-
henloico-
Langen-
burgenſis,
cui nupſit 5.
Dec. 1709.
ELEOM-
,KRA WII-
HELMI-
MA „
CHAR-
LoIA,
Duciſſa W.
n. 1694.
24. Jun.
FRIDERI-
CA, Duciſſa
W. n. 1699.23. Jul.
Sereniſſimi

CUS,
Dux W.
n. 6. Jul.
1. Oct.
1701.

Principis virtus & avita ejus gentis fortitudo ab initio ſtatim in Belgio
A. 1708. & inſecutis annis, ad Inſulas, Gandavum, Tornacum, Montes
&c. in Germania quoque, Polonia, & Pomerania, cum ab Electore pri-
mum Saxoniæ & Poloniæ Rege Legioni præfectus, Summi poſtea Ca-
ſtrorum Præfecti gerendas vices eec ſpectata admodum fuit. Mul-

ta gratia & honore à prima inde

entute Poloniæ Rex Auguſtus, &

gens Electoralis Saxonica univerſa noſtrum Principem mactarunt, ab eo-
dem Rege A. 1726. ob meritorum gloriam Equeſtri Exercitui præfectum.
Inter frequentja demonſtratæ fortitudinis Exempla eminet, quod Sere-
niſſimus Princeps tum à Rege Poloniæ & Saxoniæ Electore ſummus Ex-
cubiarum Præfectus conſtitutus Anno 1715. 3 1. Jul. ſocius ſupremi in-
ter Boruſſicas eoßos Excubiarum Præfecti de Arnheim, in expugnanda
1

cum peditum mi

ibus & quingentis, equitumque turmis octo Inſula U-

ſedomja exhibuit: Trajecta nimirum cum equitum turmis Swina, ex
ingentibus, quæ adiit, periculis, inſignem quoque nominis gloriam
conſecutus eſt; Suecorum enim 600ο. qui Inſulam habebant, acerrima
defenſione, ejus expugnationem reddiderunt difficillimam. Cum 21.
Aug. ejusdem anni munimenta, quæ Pænæ habet oſtium, facto impetu
cxpugnaret, præclara quoque ejus intrepiditas extitit. Defuncto I. Febr.
1733. Poloniæ Rege Auguſto ſuam denuo militarem operam, cum jam
antea ſummus rei tormentariæ Præfectus ab Imperatore conſtitutus eſ-
ſet, ad eundem convertit, resque turbatiſſimas, quas Corſicæ incolæ in
Genuenſium Rempublicam commoverant, ſuis illuc trajectis Copiis præ-
eſſe ab Imperatore juſſus, facile tranquillavit; gladio exinde ab eadem
Republica Adamantibus pretioſiſſimis diſtincto, aliisque muneribus do-
natus largiſſime. Ad bellum, quod Longobardiam miſcere cœpit, ipſe
cum Comite de Mercy, qui Exercitui cum ſummo præerat Imperio,
ſtrenuam navavit operam, cx prælio inprimis prope Parmam præclaram
Reportatam ab hoſtibus Victoriam cum
nova inſequeretur ad Guaſtallam acies, 19. Sept. 1734. plumbea glande
caput trajectus præmatura at glorioſa morte occubuit, quam cum Sere-
niſſimo Fratre, univerſa gente, omnis quoque Regio dolet acerbiſſime.

Virtutis bellicæ famam adeptus.

CHKISIINA CHARLOTYA, Duciſſa Wirtembergiæ, n. 1694. 20.

Aug. Matrimonium iniit Stutgardiæ 1709. 28. Aug. Poſt Conjugis obi-
tum ipſa cum Boruſſiæ Rege Fili unici hæredis tutelam & regiminis cu-
ram in ſe recepit. † 1729. 27. Dec. Conjux, W'ILHELMUS FRIDE-
RlCUS, Regnans Marchio Brandenburgico- Onolzbacenſis. † 1723.
7. Jan. repente ex Apoplexia. Ab his gens Marchionum Onolzbacenſium,
quam eorum Filius unicus jam ſolus ſuſtinet, propagata ulterius fuit.

CAROLUS FRIDE-
RICUS, Dux W.
Oelsnenſis, n. ex
altera Conjuge
1690. 7. Febr.

Oelsnæ ſedem ha-

buit.
Conjux, Iuliana Si-
beylla Charlotta, Fi-
lia Friderici Ferdi-
nandi, Ducis Wirt.
Weiltingenſis,
1709. 21. Apr.
(LoUSA ELIA-
BETHA, Duciſſa
Wirtemb. Oels-
nenſis „n. 1673.
22. Febr. nupſit
1688. 17. Aug.
Calvariæ ordinem
inſtaurat.
Conjux, Philippus,
Dux Saxo- Lauch-
ſtadienſis, Lineæ
Martisburgenſis.
In acie ad Flori-
acum cecidit 1690.
FRIDERICA
CHRISTINA,
Duciſſa Wirtemb.
n. II. Maji. † 3.
Jun. 1676.
SOPHIA ANMUE-
LA, Duciſſa
Wirtembergiæ, n.
1677. 20. Maji.
† 1700. 11I. Nov.
Conjux Fridericus
Henricus,
Saxo-Neoſtadien-
ſis, Lineæ Citienſis.
Nupta 1699. 13.
Apr. † 1713. 18.
Dec.ꝰ
HEODOSIA, Du-
ciſſa Wirt. n. &
den. 10. Jul. 1680.
ELEONOR A
AMOENA, Du-
ciſſa Wirtemb. n.
1678. 16. Oct. †
C 1679. 2. Apr.
CHK ISNTIANA
ANNA, Duciſſa
Wirt. n. I 685.
7. Aug. † 1686.
2 5§. Mart.
EIEONORNA
HEDWIE, Du-
ciſſa Wirtemb. n.
1687. I. Jul. †
1688. 15. Oct.
ULRICAERD-
MüUIRH, Duciſſa
Wirt. n. 1689.
26. Jan. † . . . .
IBZLLA ELISA-
BEYHA, Duciſſa
Wirt. n. 1692.
8. Mart. † 1694.
( 21. Febr.
AaoDTSA LoU-
&A, Duciſſa W.
n. 1688. II. Jan.
Conjux, GEORGI-
US ALBERTUS,

benſis, nupta
1721. 18. Febr.

† 1732.

Dux

Dux Saxo-Bar-

—

CHRISTI-
ANUS
ULRI-
CUS II.
Dux W.
Oelsnen-
ſis, n. ex
altera
Conjuge
1691.17.
Jan. Per
aliquod

tempus 82

Summi
Excubia-
rum Præ-
fecti inter
Danorum
Copias
obiit mu-
nia. Se-
dem ha-
buit ar-
cem Wil-
helminen-
Orth di-
ctam. †
Stutgard.
1734. 14.
Febr. ibi-
dem hu-
matus.
Conjux
Charlotia
Philippi-
na, F. Erd-
manni,
Comitis
de Ræ-
dern in
Sileſia, n.
1690.15.
Febr.
nupſit 13.
Jul.

1711.

Bernſta-
dienſis
Linea.
CAROLUS,
Dux Wirt.
Oelsnenſis
n. 1. Mart.
1682. Jam

Bernſtadio

pro ſede
utitur. Li-
teris ante-
hæc in Aca-
demia
Guel-
pherby-
tenſi ope-
ram dedit.
Conjux Wil-
belmina
Louxſa, F.
Bernhardi,
Ducis Sa-
XO - Mey-
nungenlſis,
& Eliſabe-
thæ Eleo-
noræ, D.
Brunſwi-
go-Guel-
pherby-
tenſis.
Nupt. An.
1703. 20.
Dec.
LEOPOL-
DUS FRI-
DERICUS
D. W. n.
1688. 19.
Febr. †
1691. F.
Apr.
MARIA
oPHIA,
Duciſſa
Wirt. n. 5.
Mart. † 8.
Sept.
1678.

VUIIANA
SIBYTLLA
CHAK-
LOTA,
Duciſſa
Wirr. n.
1690. 14.
Nov.
Conjux CA
ROLUS
FRIDERI-
CUS, Dux
Wirtemb.
Oelsnenſis,
nupta A.
1709. 21.
Apr.

HEDiIo
FRIDE-
KTYCA,
Duciſſa
Wirt. n.
1691.18.
Oct.
Conjux,
JOHAN-
NES AU-
GUSTUS⸗
Regnans
Princeps
Anhaltino-
Serveſta-
nus, Anno
1715. 8.
Oct.
GEORGlI-
US LEO-
POLDUS:
Dux Wirt.
natus 22.
Apr. † 27.
Nov.
1693.

*

5
.

ℳ

. 2
D
„
ů
2
.
y .
*
.
— . „ —=
.
„

SERENIS

Hinc

X. R

Nubhjunktis inſuper, quae H'iſtoriarum Monumenta ſübminiſtrant, Notaminum quorundam luminilus, -

Aſſeſſore quondam in Supremo Appellationum Dicaſterio, ac Profeſſore Juris Publici, Hiſtoriarum & Eloquentiae in Illuſtri Collegio Tubingenſi, poſtea vero

EMMERICUS I cx Regio Sanguine Franconico, Merovingicae Stirpis, prognatus, isque Regis Francorum, CHLODOVEI Magni Dux & Major Domus, cui prima debentur Natalia Auguſtae Domus Wirtembergicae. Idem ipſe Regi CHLODOVEO, Anno 499. in Acie coram Alemannis

aemulabantur, ſtanti, juxta Tolbiacum Rheno in confinũs Coloniae Agrippinae proximum; atque iterum Anno 500. prope Oppidum Waiblingam manus porrigebat ad debellandos Ipſos, auxiliatrices: Hinc primus ille poſtmodum Dux & Gubernator devictae factus fuit Alemanniac. Ex ill
ſtra vivebat, occupata Arce, Domoque Wirtembergica Gentilitia, cum & Pagus Beutelspacenſis ipſius olim Auſpiciis extrueretur.

EMMERICUS II. Regis Francorum DAGOBERTI Magni Major Domus, Anno 63 1. incoluit Wirtembergiam & Beutelspacum.

ALBERTUS I. Regis Francorum, Pipini Dux, primus, qui circa annum reparatae ſalutis ſeptingenteſimum quinquageſimum ſecundum Dynaſtae ac Comitis Wirtembergiae Dignitatem gerebat, Inſignia cornibus tribus cervinis notata primàm ſuſtinens: Conjux Ipſius, cujus Praenomen h

.

MA DOMUS WIRTEMBERGICA

TABULIS GENEALOGICIS,

Omnibus undique partibus ſuis abſolutis,
In Uſum

SERENISSIMI PRINCIPIS HEREDIS,

9 —
DUCIS WIRTEMBERGIE AC TECCI, &. &.
Et à primis inde initiis ſuis, Angialta Qrigine ,Incrementis, Propagatione, —
ac praeſenti, quo nunc effloreſcit Vigore, . .
Retrogrediendo ad duodecim, & quae excurrunt, Seculorum Decurfſus „ S
deducta; 2

N

inde ex Pharetra Probatiorum, corundemque Antiquiorum, Mediorum, ac Recentiorum, Genealogica Scribentium,
quin & ex Scripturis tam domeſticis, quam publicis, atque iis inprimis, quae in Sacrario Ducalis Archivi Wirtembergici latitant,

Depromta & concinnata,

B. JOHANNE ULRICO PREGIZERO, U. J. D.

i5

1

K

Juſtitiæ & Regiminis, nec non Archivario Primario in Tabulario Ducali, quod Stutgardiæ eſt,
Poſt Ipſius autem Anno 1708. ſubſequuta Fata,
Longius diducta, & ad publicos Lypos adaptata,
Hasque in Tabulas, vinculis Genealogicis rite invicem connexas,

. Redacta
Studio & labore Filii Ejus Junioris,

JOHANNIS EBERHARDI PKEGIZERI, UI. J. I.

Senioris in Conſilio Regiminis Secretarii.

J

i0

H¶

G

F

N
x*
.
E

5

D

1 3

! simplitis Dux & Major Domus.

Cecidit in Acic Anno 893. contra Qttonem, Comitem Andegavenſem tum inſtructa, parato per hanc Regi ad Imperium

retae. Inſuper Antiquiores Rerum Germanicarum Scriptores ſubſequentem EBERHARDUM, ALBERTI fuiſſe Filium, uno omnes ore atque ſententi pronunciant. ◻
4 Dynaſtae EBERTHALIUS, ſive EBERHARDUS I. Dynaſta & Comes Wirtembergiae, Imperatoris CAROLI Magni Dux, & Majſor Domus, Pincerna Haereditarius, ac Ejus vel tandem Generi qui armis Socero Imperatori ad ſubigendos tum Saxones fortiter ſuceurrebat, extinctus Anno &11. in
& nys, humatas: Conjugem, Filiam Imperatoris Romani, CAROLI Magni, nomine HILDEGANDINA inſignitam, Anno 784. eſt nactus. . .
Comites. “ . . . . . — — . — ◻
Wirtembergia. Calva.
WERNERUS I. Dynaſta ac Comes Wirtembergiae., Florebat is Anno 361. Nomen vero Ipſius Conjugis nusquam patet. ASTULPHUS, Comes Calvae: Drimus & antiquiſſimus Comitum Calvenſium Parens: Fundator inſimul celebercimi per totam
EBERHARDUS II. Dynaſta & Comes Wirtembergiæ, Comes ſimul Palatinus Lutetiæ Pariſiorum, ab Oſicio tum temporis ſic dictus, Regis Francorum, Caroli ALBERTUS II. Dynaſta & Comes Wirtembergiae. Hic Anno 887. diem obiit, „

17

V 2

X

VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset

—
—

10

1

N Copyright 4/1999 VxyMaster Gmbti wwW.yXymaster. com