KaI600-854_6
author: Le Bret, Johann Friedrich

ag

us

ee

-

ER

A

""

.

iidd

&

À

?

w

z

DT

LA

z

:

273

":

"

x

m

;

3

»

um

RT

d

x

MAUET

m

OR

N

E

TE

Ial

-

j

em

A

u-

-

ER

zi

gt

s

r

E

—— —R

i

r n 7 t d at t

T €

vsc

as

d«

E

o

ix

$

z

T

p

N

i

p

A

R

:2

pis.

z

T.

EE

m

-X

od

A

U

z

LM

T.

P

E

a

Tos

U

3

«.MWw

s

.

d.

H;WH

*

m

M

*

9

i

4

$.

$4

s

t

j

A

2

v

ss

—

vMESCUA

u

A

2R

E^

A

..w

s

t

NY

E

*

;

GE RE

m

»:

6

H

3

Ü

A

z

As

NDI

E

x

uY

i

hs

2in

zx

h

u

d

AUE

^

p

x

ial

m.

a

du

r

.

CLj

hs;

NT E EOE

ài

:

z

i

j

j

Wm

]

:

E

m

L

x

-

A

-

L E.

—

m

i

——

LL UI

z

i —À

-

II U

Mu ii i

i

:

Rs

UCTE

A

E

Digitalisat

vorhanden

|

"

Sinadiinsesibenie t

BS

-

..W

T

amongiieo

—

n

,

5 xäme

"

Z

A

d

du

s

b ,

od

n

"o RA

U

d

æ«

M

m ""

z

m

EE

d

as

TE

[5

DE

MISSIONE

| SEPTENTE;R.IONALI

.VICARIATU

HANNOVERANQG

AUTORE

D. .JOANNE FRIDERICO LEBRET,

S. THEOL. D. ET PROF, PRIMARIO, UNIVERSITATIS

TUBINGENSIS CANCELLARIO; SER. CONSILIARIO,;

ECCLESIZ] TUBINGENSIS PRJEPOSITO

ET LAUREACENSIUM ABBATE,

—

fa4:

Oratio" habita

Cum venium creandi Magiffros daret,

1795

oPERA JO. AD. SIGMUNDI,

W

t—-

Z

ERV

n

RC RUL p r ii

iE -N

n

uamvis res fit plane fingulatis, paradoxa, multísque

Q

videatur incredibilis, eft tamen ea veriffima, cer-

tiffima, & evidentia hiftorica demonftrabilis, exiftere in ter-

ris Proteftantium novam quandam jurisdi&ionis canonicse &

nominatim quidem Pontificize fpeciem, & ita exiftere, ut effe-

E

&um fortiatur canonicum.

Nititur ea obfervatio & emanat

e principio antiquo, extra ecclefiam non dari falutem, quod

quidem jam Clemens Alexandrinus & Cyprianus. docuerunt ;

& quod a Judxis profe&um mature in ecclefia chriftiana in-

valuit 4), autoritatem vero fymbolicam ante Innocentium III,

nullam habuit. Primus eft ille /), qui normam hanc dogma«

ticam in ecclefiam catholicam ita induxit, ut fi

deles omnes

ad illud dogma adítringeret, 1ta ille profelytismum genuit;

À 2

tum

£) Propofui illud in diff. deva-

nes, quas Strom,

Lib. VII. p. 765.

rür profelytismi formis p. 66 J9.

[9

[

ed, Grzec, Lat,

Paris, 1741. affert,

aumgartenz diil, exbib.

Judaieas emnin

o notiones redolent,

demonftrationem extta ecclefiam

cf. Bibliothec, univ. Germ, CVIL

non dari falntem, 4. 1742.

Quod

p. It4. & Tricaletz

vero illud principium a judzis pro-

Bibliotheca manualis

(P. Contarini)

fe&um , qui odio aliarum nationum

trum, Tom, I.

. 86.

ecclefize pa-

religiofo quam. maxime laborabant,

in ecclefia chriftiana mature inva-

b) Colle&, Conciliorum Hardui-

luerit, id jam diff, noftra cit, tefti-

niana Tom, VIL. p. XVI, ubi hzc

dicuntur: una eft fidelium univer-

monio Cypriani confirmavimus , cui

Jalis ecclefia., extra quam, nullus

jam antiqüius etiam Clementis Ale-

Jatvatur ;

quzc & Decretalium

xandrini adjungimus , cujus notio-

lib. L tit, ], cap. L, leguntur,

.

4

[ )

tum apertum tum clandeftinum, a fuccefforibus ejus mirifice

excultum.

Non deeffe quidem video in ecclefia catholica Romana

viros bonos & cordatos, qui ipfi fentiunt, quam inanis fit ifta

opinio dogmatica, & quam füneltas illa gignat confequen-

tias: Quapropter negant, fiatuere ecclefiam catholicam ri-

gore dogmatico, quod extra fuam ecclefiam nulla fit falus;

quam , ut ipfi videbatur, ignominiam a fua ecclefia abítergere

tentavit nuperrime vir eruditus & candidus, qui in Silefia ea

de re absque ira & odio paulo liberalius fcripfit ^). Atquam

vellent omnes boni, rem iftam revera ita fe habere, uti vir

At nondum ab

ile, optima, ut videtur, mente opinatur.

antiqua fententia defciviffe genium ecclefize Romanenfis catho-

licze , multa fane argumenta palam produnt, Provocat qui-

dem vir ille do&us ad J/uratorium d), qui quidem moderatio-

nem, prudentiam, circumfpectionem fuadet, fed in fumma

rei tamen haereticos, quos vocat, exagitat & hoftilem in eos

animum prodit,

Provocat ad P. Stattlerum , Exjefuitam,

Profefforem Ingolftadienfem celeberrimum, qui in libro fub

cenfura publica impreffo 7) teftetur & demonftret, recentio-

res

cy fab rubro: JWeder die chrift-

d) in Lamindi Prztanü de ingee

liche Religion noch die Rómifch

niorum moderatione in religionis

katholifche Kirche ifé die allein

negolio, Venetiis I741. q. L. I. C.

machende. AAuy entfcheiden-

XLI.

felig

den

Schrift - und. Vernunftgrün-

2) cui titulum dedit: Wahres Je-

den erwviefen von einem A omi[ch

rufalem oder über religiófe Macht

katholifchen Pfarrer in. Schlefien

und Toleranz in jedem und befon-

zur Beherzigung feiner theologi-

À

chen Mit- und Glaubensbrüder

ders katholifchen Chriftenthum.,

1791. Erancof, & Lipfize in g.

Augsburg. 1787. 8.

X

3

res Proteftantes plane non effe hzereticos, fed ad ecclefiam ca-

tholicam pertinere; idque precipue monet, non extare illud

principium in Concilio Tridentino,

: Verum enim vero quamvis illud in Concilio Tridentino

haud extet, extat tamen in eodem Concilio fententia, eccle-

fiam Romanam e(fe matrem & magiítram omnium Chriftia-

norum; extat tamen idem principium in Concilio Lateranenfi

quarto cum obligatione fymbolica ab Innocentio lll, prze.

fcripta; extat & eft bafis Concilii Conftantienfis zeque ac Ba-

fileenfis; extat in praxi Curie; extat & eft bafis tribunalis,

quod ab Inquifitione nomen fert, quocunque etiam fuco indu-

Gum f); extat denique in fcriptoribus ecclefize catholicoe

precipuis & in Jefuitarum maxime fcriptis dogmaticis inde

a Bellarmini tempore ad noftram usque memoriam.

Itaque

teftis locuples in iftius naturz argumento vix poteft eífe P,

faitler, cum primo in illo fcripto aperte id agat, ut pro jure

ecclefiv in hzreticos animadvertendi pugnet; /érusdo idem

etiamnum genio bilingui & verfatili agatur, qui mox blande

inulcet, mox acerbe pro temporum ratione grafíat

þr £); & fic

A:3

ami-

) nonfine navfea legi librum no-

kenntnis, jedoch aus s

0]2;;

CÍL

MIZA

Z

zcher

viffimum, qui a. 1789. Romze pro-

Furcht den katholifchen Glauben

diit: della punizione deglz eretici

Offentlich, anzunehnen fich nicht

e del tribunale della inquifizione.

getrauet, ja auch svider die Ue-

''omi duo in 8, maj.

berzeugung feiner Herzens, pur

g) fufpecta potius eft ipfius do-

aufferlich fich noch ferner zur ir-

&rina, quam verbis exprimit : Wenr

rigen, Rieligion bekennet; fo if er

ein Proteftant die gütiliche Auto-

derwegen m eigenilichen Fer-

ritüt der Kirche und' feine vori-

Jtande kein Kezer.

]taque fufpe-

gen Irrthümer aly folche zu erken-

€tus etjam eft ufus, ab autore Sile-

nen anfángti; wenn er auch nach

ii

ler

i do&tri-

fio in applicanda hac Statt

erhaltener folcher gewiffem Er-

na factus,

6

s

amice cum Fz//erro, Exjefuita aliisque confpiret, qui turba-

rum in Belgio motarum primipili cenfentur. 5

Su/petia itaque nobis omnino elfe debet illa do&trina, five

Síatileri, quod quis inter Proteftantes libere verfari & clam

tamen catholicis addictus effe poffit; five autoris Silefii; quod

Proteftantes ad ecclefiam catholicam pertineant, five catho-

licam folam five catholicam Romanam pofueris.

Ita- enim

nobis glaucoma objiciunt, quo res noftras-turbare conantur.

Eo cautius & eo fortius nos noftro Proteftantismo infiftere,

quis nobis vitio vertat?

Proteftantismus magnum eft Dei

beneficium , quod non nifi levis & abje&i animi homines vili-

pendunt, & quod tam infigne eft, ut nunquam nos poenitere

poffit, ab ecclefía Romana fecelfiífe.

Nullum nos aliud eccle-

fix& caput aenofcimus przeter Jefum Chriftum, cujus do&rinse

liberum examen & liberam intelligentiam nemo, ne Stattle-

rus quidem, nobis eripiet, quin nos eum ceu nauci llominem

fpernimus, qui aliud pe&tore claudit, aliud palam profitetur,

aliud corde, aliud ore fert.,

X

Non

é

h) Sunt illi FeZler, Leodienfis

Religion die herrfchende ift , fey

Exjefuita, Havelanger, Du-PFi-

es nicht moóglich mit den Prote-

vier & van Eupen. cf. zur Reli-

fianten in einem bürgerlichen Frie-

den zu leben, ave die Katholiken

gions -

und Kirchengefchichte.

jahrg. L. Heft IV & Wolf in Ge-

glauben müfsten, dafr alle Pro-

fchichte der Jefuiten 'lTom. V. p.

Lteftanten ewig verdammt werdein,

Quomodo vero ifti ho-

Quin & in JMemoria cattolica ,

247—250.

mines . de Proteftantibus judicent,

fcripto Italo ad P. Pium Vl. apolo-

id ex eo apparet, quod Univerfitas

getico, aperte docent: L'apofta-

Lovanienfis, genio Jeíuitico a&ta,

ha. degli eretici e la, loro pertina-

contra Proteftantium

tolerantiam

GiQ ne

v

/)

rimarfé £ali, deffa €, che

v

osgannite non dubitavit: dem Ca-

lo'ftato turba, cf, Wolf L e

iholiken eines Landes , avo-ihre

Do338.

——

7

Non tantum vero fufpeGa, fed & periculofa rebusque no-

ftris infefta eft doCtrina Stattleri & autoris Silefii, i) quod nos

ad ecclefiam catholicam pertineamus.

Quod fi enim nos ad

ecclefiam catholicam pertinere cenfemur, r) juftz funt artes

Jefuitarum quacunque, & ipfi in re faa & in foro fuo ver-

fantur, licitasque reputare poffunt eas artes omnes, quibus

jam elapfo feculo malo noftro ufi fünt, qua de re ez teítan-

tur prefügix, quibus fub tempora Cryptocalvinismi & for-

mulv concordic»s Saxoniam fafcinarunt ?eque ac turbarunt.

Le)

£)

2) jufta & le

o

itima eft confequentia, quam ita ne&dimus: Si

Proteftantes ad ecclefiam catholicam pertinent, ad eam etiam

pertinent Principes noftri , & pertinent etiam bona noftra ec-

clefiaftica.

Nam quod ita liceat argumentari, ipfa ecclefize

"

hifto-

i) Solide de hoc libro Silefii au-

vero a Stattlero non tam alienum

tcris judicant autores Biblioth. univ,

effe putamnus.) Gegenfeitige Bru-

Germ. P. CVIL. z. p. 119.

E t

derliebe und Duldung erkennen

fehr zu wünfchen, dafr diefer Buch

dchte Proteftanten alr Chrifien

von catholifchen Chrz/ten und Leh-

fowohl gegen. Rómifche Chriflen

rerr. mit Aufmerk[amkeit und ei-

alr gegen ]

ichtchriften , für ihre

o

&Y

enem, INachdenken gelefen. und

Pfücht , avenn

erwwogen werde.

E kann dazu

;e gleich, ^vie

gümpflich man ihnen auch die

dienen, Gefinnungen . chrifllicher

l'ereinigung mit der katholifchen

Duldung und, Evangelifcher Bru-

Kirche aníragen moóchte,

dzefe

derliebe fowohl gegen Proteftan-

Vereinisun

5

niemalr

eingehen

ten als gegen Nichtchriflen zu er-

künnen.

avecken und. zu befeftigen , und die

AMeinung von einer alleinfeligma-

chenden Kirche im ihrer Blüfre

K) vid. tra&ationem, quam nos

olim . fcripfimus : Merkwürdiger

und mit ihren hüchftfchàdlichen

Verfuch der Rómifchen Curie, den

Folgen ins Licht zu fezen. (Opta-

Herzog Auguft. Churfürften von

mus fane , ut hic animus viro inge-

Sachfen zum katholfchen. Glau-

nuo infit, quem Deus novit,

Per-

ben zu bewegen. im p

offelt.s avif-

, fuadere faltim nobis haud poffumus,

Jenfchaftlichem Ma

gazin für Auf-

* ut credamus, dolum fubelte , qu.em

klàrung. Exfter

FHeft p.47.

8

hiftoria abunde docet.

Ita vero fübrui dvvzvuSwiav & im«

munitatem principum noftrorum a jurisdi&ione epifcoporum

dicecefana, fufpenfa per pacem Weftphalicam, ita fubrui etiam

jus principum noftrorum in bona ecclefiaftica , quis non vi-

det? Nos noftro quidem jure negligere hzec omnia poffemus,

nifi nos doceret exemplum ecclefie Palatinzs, hzec omnia Ro«

m non negligi /), ubi eo tandem verfutize proceífit ars pro-

felytismi, ut, quafi nos noftrique principes ad ecclefiam ca-

tholicam pertineremus , principes ad tranfitum ad facra ca-

tholi;orum fatiliori, ut ipfis videbatur, via peüicere tentarent.

Primo enim loco Principum Proteftantium immunitatem

a jure dicecefano, fufpenfo in ipforum terris, ita eludebant,

ut

mentiu. Filium fuum Joannem

7) Memorabile eft illad confilium

de reducendis Principibus Germanic

Fridericum | Principem defigna-

Proteftanibus, quod Chriftiano ll.

tum ad difcendum linguam & ma-

Saxonum electori olim transmiffum,

res in [taliam mifit. [talis, quos

a Polycarpo Lyfero , qui ipfi erat

in Germaniam fecum ad, excolen-

a przcconiis aulicis, ad pofteros af-

das artes ducxit ac aliis, qui im

fervatum , extat in Unfchuldigen

ejus civitatibur commoramnt£ur , lLi-

berum. permifit. exercitium caiho-

Nachrichten ad a. 1702. p. 38- ex

Omnino tentan-

quo; confirmaturi, quod in textu

^

licce reiigionis.

afferimus,

ea tantum tangimus,

dus eft ejur principis animus a£-

icipem tan.

qua honef.

[7

l1

& ratione, nec deerunt

que Wirtembergiz Prit

anenda ar-

occafioney.

X

E

11

gunt: Non fun£ co

H

3

£ quamwvir bona

cumenta — de propenjtore

i2u

Cs

ecclefiafiica ,

que poffdet- ad

390006

)

videan£tur re£ardare ejus

Wirtembergenfis erga. Homanam

Nam in Iitalia cum

conver/j

ionen , ut retulit Ill. Card,

ecclefuam,

Duce Mantuc & alite pr

oceribus

Andreas ab Auftria, Ferdinandz

libere confeffus

e&

U

fe non abhor-

filius , qui in ejus reditu ex Belgio

*

tutir Homance eccle-

pener di&um principem. hofpita-

rere ab infti

fic.

Et cum prim

um ex lItalia

.

tus eft : nihilominus excogitanda

appulit , concionatori

bus fuiq pro-

erit aliqua ratio, qua

unmanc

fragilitati confulatur.

hibuit, ne quic

quam in Summum

Pontificem inpe&i

dicant incle-

jp——

9

ut quotusquisque noflrorum Principum ad facra Catholicorum

tranfiturus erat, is immunitatem fuam a jure dicecefano epi-

Ícopi ordinarii falvam retineret, quam pace Weftphalica ob-

tinuerat, at jam jurisdictionem extraordinariam Pontificis

fummi fubiret, qui rebus Principis converfi per Congregatio-

nem de Propaganda profpicere coepit.

Ita quidem Princeps;

qui facra noftra cum catholicis permutare ftatuit, etiamnum

ab epifcopo Germano pendet nullo, fed per privilegium & in»

dultum jam pendet ab ipfo Pontifice, Epifcopo Romano. m)

Secundo de bonis ecclefiafticis Proteftantium, quae bona

fide nos ad noftram ecclefiam pertinere arbitramür, & quze

tam infignes funt ad potentiam Principum Proteftantium fa&tze

accefliones , ita ftatuunt; ut Principi ad Sacra Romana tranfi-

turo ea permittant, fed quia poft converfionem fuam, ad ec-

clefiam catholicam omni refpe&tu pertinere fupponitur, Prin-

ceps ea bona, qu: antea fuo jure poffederat, jam ex induíto

Pupali poffideat.

Tentatum id fuit a Curia in alliciendis fami»

lis Principum Saxonix Ducum atque in ipfa familia Ducali

Wirtembergica z).

Hoccine fcilicet eft ad ecclefiam catholi-

cam pertinere, quafi vero Curice Romanse effet difponere de

bonis noftris ecclefiafticis, eaque Principi converfo ex gratia

per-

m) ltaque cum privilegiatz fint

£) Habemus exemplum Ser, Du-

Capellae Principum in terris Prote-

cis noítri Eberhardi Ludovici, de

ftantium , mutationes & accommo-

quo extat Breve Clementis XL. in

dationes cultus catholici ad genium

Ejusdem opp.

?

:e füb titulo prodie-

fubditorum fieri poffunt , quas ordi-

re, FpifLole

Brevia. felettiora.

narius facere non poteft,

Romze 1729. fol. (iterum impreffa

Francofurti) p. 550

gsceeretoren o o OM ROE rE gt

1o

permit'tere!' Ecquis quzefo unionem toties propofitam amet,

quz omnium rerum converfionem fecum fert! o)

Tertio miffionibus etiam in terris Proteftantium inftitutis

demonftrarunt, quaenam nobis pericula immineant, fi do&ri-

nam, nos ad ecclefiam catholicam pertinere concefferimus.

Vane funt iilze voces, quibus unionem jactant, a qua nos ab-

horremus.

Vanw funt artes, merum eft glaucoma, quod

Pio Vl. objicere nuperrime conatus eft Besieslmesfius, Coad-

jutor Mohilovienfis, quod Catbarina II. unionis iftius fit ftu-

diofiffima, & quod omnis Ruffia ad Catholicismum effet tranfi-

tura, p) . Quantumvis vero vaniílimze fint fpes ea de re con»

cepte ,

0) Quod nos ab ea abhorreamus,

eorum , qui tunc erant in pupillart

id curiz indignationem movit, quae

eiate; quin dicuni, mec per eo-

artibus ufa legitur indignis & infi-

rum parentes, cum ea fit natura

diofis, cf. BroccardiBaronii Nach-

feudorum Auftriacorum , ut nulia

richt an den Churfür/ften Chriftia-

ratione poffint alienári. cf, etiam

num lL. zu Sachfen von den bluti-

p. 277. Éo etiam exemplo apparet,

«en Confiiis, fo ums J.1603. wi-

quzenam pericula fecum ferat do-

&

&rina, nos pertinere ad ecclefiam

der die Evangelifchen gefchmidet

Catholicam.

avorden, in unjchuld. Nachr. a.

1704. P.

197.fq. 212. & p. 216.. Re-

:

p) Benislawski — dara principio

ceufentur 1

bi artes, quibus Princi-

ad una nuovaiepoca ne' fafti Ruf-

feni, e dal fuo zelo e dall attacca-

pes

Wirtembergici , Palatini , An-

holtini , Luneburg

enfer, cum vere

mento alla primazia de'Papi a fa-

farentur in Ítalia ad Catholicismum

vor della quale hà egli ultimamen-

te fcritto per commiffione di Po-

pelle&i fuerint, — Mala ars fuit"prze-

iemkin, e dalla grazia, che par na-

fertim, quam in patriam noftram

moliti funt, de qua au&tor iile ita

fcita ed aderenze gode preffo l'Au-

refert : ,,Contendit. Pontifex exci-

g

uftiffima fua Sovrana, d« fe dis-

tare litem inter Principes Auftria-

poftifima alla

fanta unine, E&

el?

Impero vaftiffuno

cor & Ducem wirtembergicum ob

pera che qu

alienationem per Imperatorem fa-

di trenta millionz di fudditi T777

Gam de feudo ejus Principatus ,

pe

r ritornare al grembo del! ape-

olica. fede Romana. Wolf 1.c.

uam fieri potuiffe negant in pre-

judicium adorum & potifumum

T. 1V. p x13-

M————

1X

cept€ , hiftoricam tamen certitudinem habent tum omnes

il Miffiones tum nominatim Miffio, Septemtrionalis, quam

nemo negabit, qui documenta ipfe infpexerit. De Saxonicis

Miffionibus teftem habemus locupletiffinum Clementem XI.

ipfum, in fua ad Principem Egonem de Furftenberg Epiftola

anno hujus feculi nono data 2). Quod vero Miffio Septentrio-

nalis in terris Proteftantium exiftat, id quidem Cl. Hoj/tez ex

incerta fama & fere ex conjectura affirmat r), nos vero fide

documentorum confirmamus. Ejusdem origines nos quidem

B5

a Jo-

g) Clementis XI, epiftolze & Bre-

ga Rom. Ecclefiam & Apoftolicam

via feleCtiora fol. 620. fq.: ,,Interim

fedem devotionem omni

ftudio

vero fcire T'e volumus, przecipuum

vmuleris ac vincas; dum Nos in

cordi noftro gaudium obtigiffe, cum

2ufpicium Coeleftis, quam Tibi ex

percepimus, nom idibentibur quri-

animo precamur, Apoftolicam Be-

bur, jithic modo excipi, quc A-

poftol. Mffionarii fümmo Dei be-

mae,

nedicionem — 1:3.]ul, 1709, Ro-

neficio, nec fine prafidio ifthuc

r) Ea de re differit Cl Bolten in

pridem induéti pergunt in iftis par-

hzfforifchen Kirchen-Nachrichten

tibus enunciare, qui tamen ornino

von der Stadt Altona und deren

cavere debent ne forte acrioribus

verfchiedenen Religions - Parthei-

aliquando verbis lacefant potius,

en, Altonz 1790. & 179x. . Vol. T.

quam aliiciant auditorum ani-

qui inter alia etiam de ecclefiis ca-

mos, quos praftat fpiritu lenita-

tholicis traCtat, quae Altonz ex

££ , QC manfuetudinis ad agnitio-

privilegio anni 1658. exiftunt, &

nem veritatis, ac ad finum aman-

de iisdem minus blande fentire vi«

Zfüme Matrir Ecclefiee deducere,

detur, quam de aliis, ex rationibus,

Quoniam vero 'Tibi magná ex par-

quas p. 373. & in annotat, 235. &

te vertendum eft merito q

E

uidquid

240. affert.

In fine vero monet vir

fpiritualis lucri tam piis cc

natit

U

us

dignifimus, quod Senior quatuor

Deus indulferit, id effice, ut pto

Sacerdotum catholicorum Altonze

fingu'ari illàá, quà przeftas, pietate,

morantium vicibus Suffraganei feu

ac prudentíà, difficultater atque

Chorepifcopi, MWezhbifchoff, fuugi

obicer qui opponi po[funt propa-

ab epifcopo Hildefienfi pendere

gationi Catholici cultus non mi-

feratur, de quo ego quidem dubito,

nori fuavitate, quam conflantia

ceum potius omnes canonice Miffios

fubmoveas , & veterem tuorum er.

narii cenfeantur,

[- r d

12

a Joanne Friderico Brunsvicenfium & Luneburgenfium Duce

repetimus ; qui a. 1647. vel 1648. 5) cum ad Sacra Romanen-

fia tranfiiffet, five rationibus politicis motus,; five, ut alii fe-

runt, miraculis Jofephi Affifenfis impulfus, in novis facris

eam fidem eamque animi firmitatem oftendit, ut catholicos

palam protegeret eosque fuis terris reciperet. Obteftatus ille

eft Papam, ut in commodum catholicze religionis caput quod-

dam ecclefiafticum conítitueret, quod Catholicis przeffet.

Cum vero ipfe perfpiceret, permittere fe nequaquam poffe ,

quod pax Weftphalica obítet, ut epifcopi finitimi jurisdi&io-

nem dicecefanam in fuis terris exercerent: benigne id ipfi in-

dulfit Sedes Romana, ut ne ipfius poteftrati ab externo Epi-

ícopo nimium quantum derogaretur, Vicarius Apoftolicus in

ipfius gratiam conftitueretur.

Fa&um id eft anno fuperioris

feculi fexagefimo feptimo, ficque qui noluit Epifcopis fubeile

Germanicis, habuit & na&us eft Epifcopum, fed fub alia for-

ma, nam zequales fere funt facultates Vicarii apoftolici facul-

tatibus Epifcopi, habuit itaque rem fed fub alio nomine.

Primus itaque Vicarius apoftolicus Hannoveranus & Lu-

neburgenfis fuit Palerius Macciomi Italus Duci Joanni Friderico

ab eleemofynis feu confeffionibus /), cui titulus etiam Epi-

fcopi Maroccani in partibus fuit collatus., Re itaque a parvis

initiis

cibus Brunswigo Luneburgenfibus

$) Scriptores Germani ad a. 1647.

id fa&um referunt, Romani fere ad

ad Sacra Catholicorum transgreffis

3648. 1n

ifta de convertiti, quam

traCtat, ubi vero nihil de rationibus

Purput

ato

Paffionco debemus, prze-

extat, quae Joannem Fridericum

.ad

mifía e

legenti editioni Florentinze

eum tranfitum moverint.

epiftolarum — Seedorfianarum snni

£) Limofiniero, Aumohiet,

1754. 4, extat paffus, qui de Du-

13

initiis coepta, liberius jam graffari vifus eft Maccionius: Mox

enim ») a Clemente IX. Breve obtinuit, quo ipfius jurisdi&io

ad dicceíin Halberftadienfem fuit extenfa, in qua dicecefi

poteftatem fuam libere exercuit, cum nemo eífet, qui eum

interpellaret, quod nemo erat, cui Breve füuum exhibuerat

nifi qui facris catliolicorum era

ldi&us.

Quamvis jam am-

pla fatis effet Maccionii dioecefis, eam tamen, cum tam lucu-

lentos inde fru&tus perciperent Romani, magis magisque ex-

tendendam ratifünt, quapropter Clemens X. fingulari Brevi v)

Bremenfes, Magdeburgenfes, Meklenbur genfer , A"L[ozzmþ "nfes & Glück-

Jiadienfés ad . Maccionii dicece(in adjunxit.

Qux quis negare

aufit, cum extent Brevia ipfa? Extitit itaque in hisce terris

Proteftantium Vicarius apoftolicus, quamvis id ipfi nefcirent

Principes. Nam quod non curarint, id ut mihi perfuadeam

vix poffum induci.

quis enim dubitet, Principibus noftris

idem jus placiti regii competere, quod Principes catholici

tam curate urgent, ne ullum Reícriptum externum in terras

fuas inducatur, quod non antea viderint & probarint?

Poft obitum Jacciomi w) cum qaid rebus fuis profuiffe

perfpexiffent Pontifex Maximus e usque amici, novo Brevi x)

novus etiam Vicarius apoftolicus conftitutus eft JNicoaur Steno

Danus 7)

Conftituit eum Innocentius Xl

& n

ominat in

Brevi fuo Ficarium apoffolitum , Officialem generalem 57 Commiffa-

rium apoftolicum in. flatibus Ducis Brunsvicenfis €7. Lunabur genfi

B

3

[ TA

u) 7. O&. a. 1669.

x) d. d. 21. Aug. 1677.

) Pafüionei in Liffa de con-

2) 7. Jun, 1670.

vertiti P. .,,'2 eL*n nominat saüm.m

9») 1676.

fed alii melius informati Danum,

Errosetemipstisqiueu: Ms i saseis]

1

ab im civifatibur £? diostefibus Halberffadienft , Bremenfi, Magdebure

gef. AMeklenburgenfi, mec mou im Zltenó €7 Glückfladt z). —Alio

etiam Brevi, eodem die fcripto, dignitatem epifcopi Tyriopo-

Neque intra hos limites fubftitit Papoe

litani ipfi contulit.

munificentia, qui feffionibus Congregationis de propaganda

fide intereffe ipfe folebat, fed facultates Stenoni conceffas in

regnum etiam Daniw extendit. Stenonem ipfum fummopere

laudant omnes Romanenfes, quod vir fuerit literatiffimus &

Przlatus digniffimus, cujus etiam biographiam ex profeffo

condidit Dominicus Maria IManni.

Prodiit illa Florentive anno

hujus feculi feptuagefimo quinto, dedicata eruditiffimo & hu-

mániffimo Borgie, tum Congregationi de propaganda fide

a fecretis, jam eminentiflimo Purpurato. Fuerat olim Steno

Lutheranz formule addidus, & in itinere Italico Romam

etiam vidit, ubi fumma cum humanitate exceptus Florentíam

mox digreffus, a Magno Duce liberaliffime & munificentiffime

fuit tra&atus iisque houoribus exornatus, quos meritis & erü-

ditioni ipfius deberi arbitratus eft. lterum vero Florentia Ro-

^0n

"

mam regreffus, facra Romar

ivii

H

a profeffus eft, quo facto

Papa eum Vicarium apoftolicum in terris feptentrionalibus no-

1

nor

i

minavit, in quibus etiam Papze & Co

e

egationl de propa-

)

n

VA

"

ganda egregias O

pe

ras praeftitit,

qua

1

t

pter Chriftianus Lu.

1

i&

iv

dovicus Dux Meklenburgicus Sch

werit

nfis, qui & ipfe ad

facra catholicorum tranfierat, Stenonem, cujus pletatem &

fapientiam magnifecit, in aula fua retinuit atque liberaliter

aluit. a)

Cum

a) Paffionei 1. c. ifa de eo refert:

z) dicitur i&-textu Gleuftadt,

$

veCL

ien

corruptione nomiai

l.

ä

alis confueta.

nonio Suedefe. (alii melius Da-

num

:

15

Cum vero Steno animadvertiffet, nimis amplam effe

dicecefeos fuze extenfionem , cui adminiftrandze impar fit, ob.

teftatus eft Papam, ut a cura provinciarum Halberftadienfis,

Magdeburgenfis, Bremenfis, Meklenburgenfisliberaretur, id-

que benevole conceffit Papa.

Prodiit itaque Breve 5), quo

Epifcopus Monafterienfis & Paderbornenfis declaratus fuit ad-

minifrator im civitatibus €7 dioecefibus H'albeff/ï*mi'im/z' » Bremenf,

Magdeburgenfi €7. Swerinenfi ac. in omnibus docis totius. ditionis tem.

poralis Ducum Meklenburgenfium, ad quem effe&tum conftitutus

34

etiam fuit Z'iariur, officialis Generalis €? Commiffarius apoftolicus.

Steno vero jam eít conftitutus Svf/raganeus Epifcopi Monafte-

rienfis, ad exercenda Pontificalia in dioecefi €9 civilate Momg/ierieayi.

Poftquam vero epifcopus Monafterienfis anno fuperioris feculi

ocogefimo tertio obiifftt, Innocentius XI. Stenonem, quem

maximi fecit c), denuo declaravit Vicarium apoftolicum

omnium tractuum ab ipfius jurisdidione avulforum, — Sed bien-

nio poft cum obiiffet & ipfe Steno, cujus corpus, quod in

odore San&tatis obiiffet, expetente illud-Magno Tufcize Du-

ce, Swerino Florentiam fuit translatum ; in ejus locum füb-

ftitutus jam fuit Epifcopus Joppes, cui ipfe Steno ante fuum

obitum curam illarum Miffionum. feptentrionalium permife-

Yat.

num appellare videnturj di nazione

Duca di Meklenburg Swerin che

e zelante l'roteftante, fece un vi-

avea anch' egli abbraccciato la reli-

aggio a Firenze; il Granduca lo ri-

gione cattolica, ritenne quefto pio

cevé con tutti i contraffegni di di-

faggio Prelato alla fua corte, dóve

fünzione dovuti al füo merito e al

e mori in odore di Santità,

Il füo

fuo fapere.

Ripaffó un altra volta

ato

corpo fü trasport

a.

a Firenze ad

di Firenze a Roma, dove abbracció

iftanza del Granduca,

la religione cattolica: il Papa lo no.

"minó Vicario apottolico per tutti i

b) 10, Sept, 1680.

£) d. 25. Maji 1684.

paefi del Nord, e Crifcigno Luigi

16

rat. Fuit ille Suffraganeus Hildefienfis, neque differt illius

Breve inflitutionis d) ab aliis hujus generis Brevibus, nifi in

eo, quod facultates ipfi demandate etiam ad regnum Suecie

extendantur; quae omnia fatis aperte demonftrant, quam ve-

rum fit, exiftere in omnibus terris Proteftantium fingularem

jurisdi&ionis Pontificiee fpeciem.

Perbreve fuit curriculum hujus;Vicarii: nam poft ejus

5

obitum fub finem füperioris feculi novum prodiit Breve e),

quo Epifcopus Hildefienfis Vicarius Apoftolicus Miffionum

Septentrionalium fuit declaratus, cujus quidem facultates ad-

firinguntur ad eas terras, quas Breve nominat, cum valere

eas jubeat in locir dominio temporali Ducis Brunsvicenfis €7. Luna-

burgenfis þ&bjeäïi.r, at im Civitatibus €7. dioecefibus Bremenfi, Sweri-

nenfi, Magdeburgenfi, Meklenburgenfi €7. Halberfladienfi , mec non in

Glückfladt C Zltenó ac in omnibus locis totius. ditionis iemporalis re-

Suecie in hoc Brevi nulla fit expreffa mentio.

gi Danic.

Poft mortem Hildefienfis epifcopi. f/) Vicarium apoftolicum

Miffionum feptentrionalium conftitoit Ejlg/l'opwn Cokhumbricen-

Jfim g), quem Suffraganeum etiam Osnabrugenfis epiícopi effe

voluit.

Sub

d) a. 1688. Ecquod nomen fami-

canonico utuntur, cujusnam ille fa-

lix fuerit, id cum in Brevi non ex-

milie fuerit, me latet. Brevia vera

tet, definire non licuit,

iftius generis, etiamfi a Clemente

XI. profeCta, non extant tamen in

Ejusdem operibus publice Romze

€) d. 10. Maji 1697.

impreffis, cum ad forum & archi-

f) Brevi dato d. r3. O& 1702.

vum Propagande pertineant ,

ex

cujus loculis fedula induftria colli-

g) cum nomen familiz in Brevi-

gi debent,

bus haud exprimatur, quee nomine

-s

————M——üáÓÀ£

iT

Sub hsc vero tempora memorabilis accidit rerum con«

P

verfio, quz filentio praeteriri eo minus poteft, quod ad intel-

ligentiam Miffionis Septentrionalis & Vicariatus Hannoverani

permultum facit.

Cum enim Clemens XI. animadvertiffet,

jurisdi&ionem vicarii apoftolici in Septentrionibus latius pa-

tere, quam per vires unius prsftari poffit, eo magis, quod

cura illi illius dicecefeos unà erat demandata, cujus erat fuf-

fraganeus: Papa Miffiones Septentrionales omnes; quo uno

Vicariatu comprehenfe fuerant, in duos Vicariatus dividen-

dos cenfuit.

lil itaque Miffiones, quze regionibus compre-

henduntur (utar hic verbis, quae in ipfo Brevi extant) fubjee

&is Comiti Paulatino Rheni, MMarchioni Brandenburgico €7 Principi-

bus Brunsvicenfibus, qug tameu Epiftopis fou aliis ordinariis fubjetie

uon fit h), Abbati Auguütino Síefami, Italo, ele&to epifcopo

Spigz i) fuerunt demandat».

Hil» vero Miffiones, quz in

terris fiunt, fubje&is regibus Danim €7. Suecig , nec mon in. civitati-

bus € dioetefibus Lubera, Hamburgo , /fltona €7 Swerino Epifcopi

Columbricenfis curze traditxe funt, qui eapropter, ut diftin-

gueretur a Vicario Hannoverano, titulo ornatus fuit Vicarii

:

apoftolici feptentrionalis.

Facta

À) momentum habet hoc addita-

Proteftantium. Ergo in tetris Pro-

mentum. Vicarius apoftolicus ita-

teftantium fübftituuntur facultates

que ibi tantum facultates fuas exer-

extraordinaric ,

quz immediate

cere poteft, ubi Ordinarius ob fu-

2 Papa & Propaganda emanant, &

fpenfüum per pacem Weftphalicam

locorum naturae opportunze cenfen«

jus dicecefanum fuas exercere non

tut,

poteft. A. Ordinarius non poteft

€xercere füas facultates in terris

h3

Z) eletto Vefco*io di. Spiga,

-

18

Fa&a hac divifione duplex emerfit feries Vicariorum apo-

ftolicorum in terris Proteftantium.

Prima feries comiplecitur

Vicarios féptentrionales, in qua Epifcopo Columbricenfi fucceffit

Sloannes Hugo Gatris, Epifcopus Dorilenfis, fuffraganeus epi-

fcopi Osnabrugenfis , a Clemente XI. inftitutus £). Dorilenfi

ab eodem Papa triennio poft fubftitutus fuit Hyacinthus Petit,

Epifcopus Eliopolitanus & Osnabrugenfis fuffraganeus /). Pe-

titum excepit Joannes Adolphus de.Horde, epifcopus Flavio-

politanus, Osnabrugenfis epifcopi & ipfe fuffraganeus, infti-

tutus ab Innocentio XlIl. &), qui vicariatu apoftolico ad an-

num usqt

12

Av

1761. fün&us eft, quo obiit w)

In ejus locum

fuffe&us & Miffionibus Septentrionalibus praefe&us eft o), o-

Jéphus. Gondola , Epifcopus Tempes, fuffraganeus Epifcopi Pa-

derbornenfis, qui jam antea Proviearius fuiffe videtur.

Altera feries eorum éft, qui Vicariatum Hannoveranum

conftituunt, fuaque illa primordia ducit ab Italo Stefami Epi-

fcopo Spigze.

At hujus Vicariatüs fortuna perquam mifera

fuit & valde angufta.

Nam cum penfione annua fixa haud

gauderet |Vicarius Hannoveranus, cum infuper refidentia

LJ

ipfius

fluit: E finslmente nel 1761. effen-

&) Brevi dato d. 15. Febr. 1715.

do morto Monfignor Vefcovo di

Flaviopoli fü affunto &c.

Obierat

1) Brevi dato d, 9. Aprilis 1718.

forfitan anno przecedenti, & Gon-

dola ob Hordii fenium aliasve in-

z) Previ d. 15. Dec. 1722.

firmitates jam antea Provicarium

n

annus inftitutionis 1761. cet-

egit, cum conftet, Gondolam Co-

tus eft & in Brevi ipfo ita ponitur,

mitem jam a, 1748. Vindobonz ea-

An vero Horde eodem etiam anno

rfüum rerüm curam habuiffe.

obierit,

id dubium mihi videtur,

Inregiftris, quibus utor , textus ita

0) Brevi a, 1761. d, 5. O&,

—

19

ipfius contradi&ionibus gravibus effet obnoxia, irïtam *gte

fuftentare potuit, quamvis congregatio de propaganda fide

fubfidiis extra ordinem collatis, donis pecuniariis , & Abba-

tiis aliquot, quas interceffionibus fuis pro eo a Papa obtinue«

rat, ei fuccurriffet.

Tandem ille, refidentia Hannoverana

plane relida, in Italiam feceffit, & Venetiis aliquandiu mo-

ratuseft. Cum vero eo abfente plura contingerent, qu?2e pro«

bare non poterat Propaganda, & res Catholicorum minus for-

tunatz fluerent: ftimulos Propaganda novos Epifcopo Spi-

genfi admovit, ut Hannoveram fe reciperet.

. Quod cum ex allatis rationibus recufaret idem, novum

Hannoverze Provicarium p) conftituit Papa Canonicum Zodul-

jum Guilielmum. Jojum, qui quondam Miffionarii vices Zelloe

obierat 4).

Quem cum non admitteret Confilium fan&ius

Hannoveranum, quod rei momentum & confequentias probe

perfpexerat, Propaganda adminiftrationem ilius Provicaria»

tus interim curandam anno feculi noftri 1723. Nuncio Papali

Colonienfi demandavit, dum inveniretur vir illi muneri ido-

neus,

Quem & Nuncius mox inveniífe ratus eft, cum pro

Vicariatu Hannoverano Baronem Tiicfel, Canonicum Hilde-

fienfem proponeret, quem Congregatio r) Vicarium Hanno-

C 23

veras

p) Brevifingulari d, 18. O&. 1722.

empla habemus, a Proteftantium

regimine publico non permittitur,

g) Sunt omnino in terris etiam

Proteftantium certi quidam Sacerdo-

a quo ejusmodi molimina potius re-

tunduntur, ita ut catholicis facer-

tes, qui titulo

1fí

& dignitate & fa-

dotibus haud liceat, eo Miffionarii

cultatibus Mif

lionariorum inftru&ti

E

titulo uti,

quandoque publice hoc titulo uti

audent, quod vero, cujus rei ex-

T) & 1724.. i

20

—R

Ó ——

veranum nominavite

At cum delegatio ifta infuperabilibus

laboraret d

ificultatibus, aula Ele&oralis Luneburgica effet

vigilantifl

:ma, resque omnes Vicariatus diffluerent, & parum

canonice fierent; aliter fe mederi illis malis haud poffe cen-

fuit Propaganda, quam ut Epifcopum Spigenfem remitteret.

Itaque eum :) denuo fingulari Brevi Vicarium Apoftolicum

Hannoveranum conftituit, qui tandem anno feculi noftri vi-

gefimo octavo obiit.

Utut triftiffima effet Vicariatus Hannoverani conflitutio,

nem eam

& vigilantibus tum Electore tum ipfius Confilio, om

rem a fe amolirentur Proteftantes, ficque Joannis Friderici

confilia fuperftitiofa plane everti viderentur: animum tamen

non defpondit Congregatio generalis de propaganda fide, in-

numeris quamvis il

la effet preffa difficultatibus, cum ad mo-

liendum tantum opus vix fufficerent illius facultates, Eodem

Joannem Henricum Neandorf, officiae

itaque anno d. 24. Dec.

lem Osnabrugenfem Vicarium nominavit Hannoveranum: Cui

vero firmitate & conftantia confueta nixum Confilium fane

&ius Hannoveranum permiffionem Hannoverz refidendi de-

negavit, V

icitque audaciam hujus viri eo felicius, quod ipfa

Congregatio ea de Neandorfio inaudierat, qua non erant

ut adeo eum fuz forti permittere confultius

plane honorifica,

duceret.

Ita fenfim defloruit illa exiftimatio, quam inítituto

huic comparaverant Maccionius & Steno. Novum tamen Vi-

carium £) conftituere haud,morata eft Propaganda, Le

opol-

*

dum

1) Brevi d, 20, OG, 1730

$) 2. 1726. Brevi 27. Maji,

——

2X

dum Henricum Se&orrer, Epifcopum Helenopolitanum. At

& ille tam imprudenter fe geífit, ut omne ejus minifterium

tum Proteftantibus tum Catholicis effet exofüm , & tam fortie

ter contra eum ab Hannoveranis fuit pugnatum, ut officio

eum fÍuo privare ex juítis motivis cogeretur Congregatio.

Quantumvis itaque deflorefceret Vicariatus Hannoveranus,

& facie jam appareret minus fplendida, eum tamen iterum

in fcenam produxit Curia & Propaganda, cum Joannem Gui-

lielmum Zizickel Epifcopum Aretufz & Vicarium apoftolicum

conítitueret z), & Hildefienfi epifcopo fuffraganeum adjunge-

ret, qui Miffionibus illis ad annum usque 1758. prefuit, at

Hannoverz refidere haud potauit.

Neque jam operz pretium

videbatur, novum conftituere Vicarium , quapropter Propa-

ganda eodem auno Sacerdotem quendam Chriftianum /iiffe-

ren inüituit Provicarium, cui a. 1759. demortuo, fubftituere

interim Vicarium apoftolicum, Canonicum ]ofephum amer ,

ultimoque tandem Brevi v) eandem Vicarii Apoftolici Han-

noverani dignitatem naétus eít Ignatius Siersdorfiur, qui in ter-

ris Hildefienfibus & Paderbornenfibus moratus, Haunoveram

refidentiam vix femel falutavit, fub titulo Epifcopi Samofa-

teni clarus.

Ultima tandem periodus Miffionum feptentrionalium ea

eft, qua experientia edocti Patres Congregationis de propa-

ganda parum ex voto fuccedere Miffionum illarum amplitudi-

nem, vela iterum contraxere & utrumque Vicariatum in unum

conjunxere, ltaque cum Epifcopus Tempes ; quem fupra no-

minaes

u) Brevi Kal, Dec, 1745, dato.

v) d, 17. Sept. 1760,

22

minavimus, obiiffet, in ejus locum :) fubftitutus eft epifco-

pus Princeps Hildefienfis, & cum paulo poít etiam nobilis

Siersdorfius Vicarius Apoft. Hannoveranus obiiffet, etiam

ipfe Vicariatus x) eidem epifcopo Hildefienfi a Pio VI. fuit col-

latus, ficque duo Vicarii Miffionum Septentrionalium iterum

in unum coaluere Epifcopum, qui quidem ut Germaniz Or-

dinarius ordinarias, refpe&u vero Miffionum in terris Prote-

ftantium extraordinarias habet facultates, quze Proteftantibus

non poffunt effe plane indifferentes.

Poft obitum Epifcopi

Hildefienfis, cui fucceffit Coadjutor, jam Epifcopus Princeps

Francifcus Ego de Furftenberg, cum quo Romz uno hofpitio

ufi fuimus, hic etiam Princeps Epifcopus y) Vicarius apofto-

licus Miffionum Septentrionalium omnium in utroque Vica-

riatu fuit conítitutus.

Ita demonftraffe-nos arbitramur rem

fingularem paucis cognitam, exiftere poft pacem Weftphali-

cam in terris etiam Proteftantium novam quandam jurisdi-

Gionis Pontificize fpeciem, a paucis curatam, ab Hannovera-

nis vero maícule repreffam, Qixi.

3v) Brevi d. 19, Jul, 1775.

2 Brevi 11. Febr. 1790,

J Brevi d, 29. Maji 1289..

a

,,,,

"

m

zi

u-

-—

m

-

—

——

-

r

z

2

um

RRE

v r

WE

VA

45

3-

u

2

*

wasusmdMMEHE

2

s

Sx

v

$05

i

R

issn

M

de

s

:

WO.

T

A

TAT

iE

BC

x

Y

Ra ol

E

us

7

*

z

&

m

o

D

b

ndncc

b

E

.H.....

TE TR

x

F.

M.

n

RE

]

a

Hs

A

.

D

p

d-

Z

m,»,

-

1

s

p

[

24

-

sxNe.

—

"

—— áÉÁ——

acs

M NGEUU.

Rn

ii

m

—

lDuow

hi Ra ts

er g

-

-

E

Gead aA C m

—— ÓÓ€ ——

H

P

l

a

x

i E d- ioe r

VAPUSISSSBRUANDIR, R NU

t

d

A U EWCUCTSNDISSSMANECSIS DPSSQUNUMONE

SECETRR

QUNEOH NCIIURUR

ie n

—

-

m

i

P

E

p

]

s

D

2

AE

E

.

$

$ o

z

od

:

p

5

us

p

d

*

:

D

v

s Y

E :

E

z

m

*

As

Vs

E

3X

sE

T$

*s

t

Es

d

EO

ET

t

W

I

M

z

mib-

Em

$2

n

I

-

-

A

m

sE

4

A

Qu

"Y

s;

cn

A

p

ag

x

E

s

A

d

AC

s

m

E

r

s

LE

PA

TR

i

CA

579

$

AA

D2

À

E

-

5

-

-

ET

«l

-

z

.

v

£.

v

-

s

ss

-

J4

-

z

r

am

i

i

&

A

DE

u

MISSIONE

g

VierFarbSelector Standard* - Euroskala Offset

"

ä

ä

e

E

SEP TENTE;RIONALI

ä

. VICARIATU

HANNOVERANO;

n

&

AUTORE

-

D. JOANNE FRIDERICO LEBRET,

2

S. THEOL.

D. ET PROF, PRIMARIO,

UNIVERSITATIS

TUBINGENSIS CANCELLARIO; SER. CONSILIARIO;

ECCLESIZ TUBINGENSIS PRJEPOSITO

ET LAUREACENSIUM ABBATE,

f4

|

Oratio

Pïabita

cum veniam creandi Magiflros daret,

ä

17975

r

Copyright 4/1999 YxyMaster GmbH www.yxymaster.com

oPERA JO. AD. SIGMFJNDL

5