KaI600-814_39 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Dissertatio Inauguralis Iuridica De Rescindenda Venditione Praevio Iudicis Decreto Aut Sub Hasta Facta Baehr, Franz Anton DISSERTATIO NNYGVRATS JVRTDICA . RESCINDENDA VENDITIONE PREVIO VENNAI DECRETO AVT SVB HASTA FACTA, QVAM IN ALMA ARGENTORATENSIVM UNIVERSITATE, ANNVENTE DIVINA GRATIA EX DECRETO MAGNIFICI ICTORVM. L ORDINIS PRO LICENTIA PRIVILEGIA ET HONORES DOCTORALES IN VTROQVE JVRE RITE CONSEOVENDI AD D. 3 OC τ⅝$ſ H +ꝓ‚R. MDCCXIL. SOLEMNI ERVDITORVM CENSVRE SVBTIICIET FRANCISC VS ANTONIVS BAEHR, TABERNENSIS ALSATA. ARGENTYOXRATI, Typis MELCHIORIS PAVSCHINGERl, Typogr. VIRO Nobilisſimo, Conſultisß⸗ imo atque Excellentisir mo DOMINO IOSEPHO GROSS, JCTO CELEBERRIMO, REGIMINIS. EMINENTISSIMI CARDINALIS DE ROHAN. PRINCIPIS ET EPISCOPI ARGENTINENSIS CONSILIARIO, ET CVRIXE FEVDALIS PRLEPOSITO DIGNISSIMO, NEC NON ABBATILE MAVRIMONASTERIENSIS SATRAPAN MERITISSIMO, PATRONO SVO MAXIMO DISSERTATIONEM HANCCE INAVGVRALENI VT ANIMI INNVMERIS BENEFICIIS AD GRATITVDINEMI OBSTRICTI PIGNVS DEVOTISSIMA MENTE CONSECRAT EXCEILLENTISSIMID EVS DIoNIT AT. 75 HVMILLIMVS CLIENS FRANCISCVS ANTONIVS BEHR, * Taberna Alſatus. * — . S SSE RAAAE DlSSERTATIO INAVGVRALIS URIDICA DE RESCINDENDA VENDITIONE PREVIO JUDICIS DECRETO AUT 80 HASTA FACTA. J§. I. Uæ ſunt, quas diſſertatione hac Inaugurali decidendas mihi ſumi quæſtiones, ſatis A illæ ſunt obviæ, maximisque obnoxiæ dubiis, ſuos quæ- que ſententia habet ſequaces qui & rationibus & autoritatibus pugrant. Prior eſt, an actio ex L. 2. C. de reſcind. Vendit. locum etiam habeat in em- ptione Venditione ſolenni Judicis de- A 2 creto e,) 2- creto permiſſa? Negativam ſententiam cum GAILIO lib. 2. obſerv. I. num. 9. 6o' 1O. ARUMAO)Uh ad l. 2. Cod. d. t. diſp. 3. theſ. 18. aliisque multis tuetur magni nominis Juris Conſultus CAKRPZOVIUS lib. 5. reſponſ. 84. Cujus autoritatem Scabini Lipſienſes in decidenda ejus- modi lite ſecuti ſunt. Potior eorum decidendi ratio præter communem il- lam præſumptionem, qua omnia, quæ Judicis decreto interveniente acta ſunt, ſolenniter & irrevocabiliter acta eſſe creduntur, eſt lex 1I. C. de prad. decu- rion. ſine decret. non alienand. Ver- ba legis, quibus controverſiam omnem dirimi poſſe ſibi perſuadent, hæc ſunt: Ita enim ſiet (ſcil. decreto Judicis com- petentis interveniente) at nec immo- deratus venditor, nec emptor cujuscun- ue conditionis inveniatur injuſtus: denique nihil erit poſtmodum, quo Ven. ditor vel circumwentum ſe inſidiis vel aoppreſ- ( 5) - oppreſſum potentia compar atoris ueri da. quandoquidem ſub ſide arn & de necesſitate diſtrahentis & de vo- luntate patuerit comparantis. – §. II. Verum cum heæ rationes non illæ ſint, contra quas nihil omnino regeri poſſit, fortiora contra & firmiora pro contraria ſententia allegari poſſint ar- gumenta, affirmativam potius cum non minoris famæ Juris Conſultis defendi- mus. Sunt illi TRENTACINC. L. 3. tit. de empt. Vendit. reſol. num. 5. Pr.- NELLEUS ad d. l. 2. C. p. 2. Cap. 2. num. 21. & ſeqq. BARBOSAad d. l. num. II. BACHOVIUS Vol. 2. diſp. 2. theſ. 10. lit. A. CAGNOIL. repet. lib. 2. num. 157. STRUV. exercit. ad Pandect. 23. num. 40. ibique MULLER. MEREN PA lib. I. Controwerſ. 34. num. 8. aliique plures, A 3 qui quibus recenſendis merito ſuperleden- tes rationes potius ambarum bartium ſub examen revocamus. . §. III. Præſumptio ſolennitatis ac valoris eorum, quæ Judice permittente & con- ſentiente acta, ad quam imo provo- cant diſſentientes, non eſt præſumtio Juris & de Jure, quæ omnem contra- rii probationem prorſus excludit, ſed Juris tantum ſi mpliciter, cum & Jure interpoſito decreto quis lædi poſſit, qui cauſa cognita reſtituendus eſt: I. n. C. de prad. & al. reb. minor. Nec me movet ſupra allegata l. 1. Cod. de prad. decurion. ſiquidem in illa nec ver- bum quidem reperitur de excluſione quærelæ propter enormem ſeu ultra di- midium læſionem, ſed Decurionibus tantum interdicitur alienatio Pprædio- rum, ante uam. Judex examinaverit, ac ☛n ————— ac cognoverit Deceſtitatemn alienatio- nis: Verba legis ſupra allegata ſatis hoc mihi indicare videntur, cum ſub fide actorum & de neceſſitate diſtrahentis, & de Voluntate comparantis patere di-. catur, non vero de proportione pre- tii erga æquam rei vendendæ æſtima- tionem; conqueri ergo hoc in caſu non poterit nec venditor ad contrahendum ſe dolo inductum, vel potentia op- preſſum, actio vero ex læſione circa rei æſtimationem oriens propterea non excluditur: FACHINEVUS L. 2. C. 20. HARPPRECHT ad §. fin. inſt. de ema, Tenk. num. 233. & ſqc. . IV. Solutis ſic diſſentientium dubiis, ſupervacuum eſſe credimus, pluribus contrariam adſtruere ſententiam; ſiqui- dein exceptione non bene probata ge- nera- επ (8) 8- neralis illa & in humanitate æquitate- que naturali maxime fundata deciſio ac regula legis 2. Cod. de reſc. vend. utique locum habebit. Accedit, quod interveniens Judicis auctoritas operari haud debeat, & poſſit extra ea, de qui- bus cognovit, is vero alienationem de- cernens non cognovit de æqua rei æſtimatione & vero ejus pretio, ſed tantum de cauſa faciendæ alienationis, utrum juſta ſit aut non l. 7. C. de Sen. tent. & interlocut. quæ licet prægnans juſtiſſimaque ſit, in ipſo tamen Con- tractu maxima & enormis adeſſe pot- eſt læſio; GOEHAUS. p. 2. peric. acad. quæſt. 23. S. V. Deciſione hac firma dubio plane caret, actionem ex lege 2. C. de reſcindl. Vend. locum habere, ſi contractus em- PpPtionis (9) ℳ- ptionis venditionis jam perfectus ſim- pliciter ad petitionem partium a Judice fuerit confirmatus, aut actis publicis in- ſinuatus, vel plane nulla, vel tamen non de ipſa rei vendendæ æſtimatione, ſed ſuper alia quadam circumſtantia, cauſæ cognitione interveniente d. L 7. C. de ſentent. && interlocut. PINELLUS d l, num. 23. BESOLDUS ad Jus prov. Wurtenb. diſp. 2. theſ. 63. Licet & hic diſſentiat ſupra laudatus CARPZOVIUS l. c. omnemque Judicis interventionem aut confirmationem contractum ita fir- mum, immotumque reddere ſtatuat „Ut nullus amplius locus ſit querelæ enor- mis læſionis. §. VI. Altera nunc ventilanda venit quæ- ſtio, num nempe dicta actio l. 2. C. de re- Gind. vendit. locum habeat in Vendi- tione ſub haſta facta? Adfirmativam B ſen- — S 10O) 83- ſententiam pluribus tueri contendunt HARPPRECHT ad d. §. ſin. inſtit. de empt. Vend. num. 239. & ſéqq. BARBOSAAd. l. 2. c. de reſcind. Vend. num. 9. SAN- DIUS. l. 3. tit. 4. def. i12. TRENTACINC. dict. reſ. 3. num. 42. aliique multi, quos indicat PosTIUS de ſubhaſt. inſpect. 5So. BRUNNEMANNazd l. 16. C. de reſcind. Vendit. & BERLICHIVUsS p. 1. deſc. 126. num. I. Provocant hi omnes laudati auctores ad generalitatem d. l. 2. C. de reſcind. Vendit. & eandem humanitatis æ- quitatisque rationem, quæ DIOCLETIA- NuM & MAXIMIANUM Imperatores ad condendam hanc legem movit, in vendi- tione haſta etiam militare, ac merito locum habere, contendunt. Ad majo- rem adhuc vim dictis argumentis con- ciliandam adducunt l. 16. C. & l. 9. d. t. ex quibus indiſtincte inferre volunt, ſubhaſtationem non tollere ſæpius lau- datam querelam. §. VII. §. VII. Verum his argumentis & legibus non obſtantibus, plures potius in nega- tivam ſententiam inclinantes ſtatuunt, non amplius locum habere actionem ex dicta lege, ſi venditio ſub haſta ſolenniter & nulla interveniente fraude & dolo ce- lebrata fuerit. Sunt illi ANTONIUSMAT- THEUS de auctionibus l. 2. C. 16. num. 37. JoH. OTTO TABOR de ſide & jur. haſt. theſ. 3. TuLoDENusSin Cod. d. t. num. u. FABERin Cod. d. t. num. 4. def. 2. num. z. & denique CARPZOV. lib. 4. reſp. I. SS proceſ. tit. 3. num. 4. §. 89. licet antea inclinaverit in contrariam ſententiam. §. VIII. Huic ut ſubſcribam ſententiæ, movet me imprimis, quod cum pretia rerum non ſint conſtantia, ſed ex variis de- pendeant circumſtantüis, illud ſemper B 2 juſtum ε (12) ¾- juſtum rei pretium creditur, quod po- pulo ad licitationem admiſſo fuit con- ſtitutum, nec ultra dimidium is læſus videri queat, qui id accipit, quod o- mnibus ad licitandum vocatis & admiſ- ſis, maximum & ſummum oblatum eſt, hoc enim caſu auctoritate Judicis inter- veniente res publice quaſi æſtimatur eo pretio, quo venire poteſt/ 1. §. 16. ff. ad SCtum. Tertull. l. 18. §. n. 5F. de mort. cauſa donat. l. 33. Pr. f. ad L. Aquil. Accedit, quod talis venditio perpetuam firmitatem etiam in cauſa minorum ha- bere dicatur; l. . C. de ſide & Jur. ha- ſtæ ſiſcal. l. ult. C. ſi prapt. publ. penſ. cum fides haſtæ publicæ convertenda non ſit l. S8. C. de remiſſ. pignor. PHILIPPI de ſubhaſtat. C. 1. Comm. 22. n. 17. 6G6 ſeqq. MENCKRE Ae reſcis. Vendit. per ſub- Ser. fact. ob laſionem C. 2. 5. „. 13 §. N. —*. (13) * F. IX. Nec obſtant rationes ſupra a diſſenti- entibus in contrarium allegatæ. Siqui- dem ex adductis legibus & rationibus ſatis ſuperque patet, exceptionem hoc in caſu faciendam a generali illa d. .2. deci- ſione, quæ licet æquiſſima ſit, Juris tamen rationes exceptionem hoc in caſu faci- endam eſſe indicant. Contraria quæ dicitur Lex 16. C. de reſcind. Vend de do- loſa Venditione loquitur, uti ex voca- bulo fraudibus colligere licet; Fraudem vero jam ſupra merito excluſimus, cum fraude interveniente reſciffionem ad- mittendam eſſe dubium non ſit ex L. 2. C. de fide & jur haſt. fiſcal TABOR l. 6. theſ. 30. PRILIPPII. 6. num. z. STRUV. exercit. ad Pandect. 23. num. 90. Dici etiam pote- rit, legem illam non loqui de modo pro- bandi læſionem; ſed potius cautelam ſuppeditare, qua dolus & fraudes in B 3 ſub- 823 (14) 2- ſubhaſtatione publica evitari queant, ſi ſcilicet rei qualitas & redituum quan- titas probe antea examinentur, & æſti- mentur; BERGER reſolut. Ll. obſtant h. t. quaſt. 16. Altera, quæ obſtare dicitur, JI. 9. d. t. loquitur de fundo ob vecti- gale reipublicæ vendito, ubi præſes provinciæ reſcidit venditionem ad in- demnitatem fiſco, quem egregiis gau- dere juribus nemo ignorat, procuran- dam, ibi enim minore ſumma fundus veniit, quam debitum erat fiſcale, & Lucius Titius, qui ante Dominus erat, ſolidum poſtea debitum fiſco obtulit: T ABOR A. l. theſ. 29. 5. X. Praxin, quæ raro uniformis & con- ſentiens in ejusmodi quæſtionibus eſt, quod attinet, non nego quidem, affir- mativam ſententiam in nonnullis foris ſæpius jam obtinuiſſe. Verum com- muni- 59 (15) 62- muniorem illam eſſe, in foroque rece- ptam, ut contendit PosTrIusl. o. num. 3. dici nequit, cum contrarium doceant ſupra laudati auctores & præcipue PHI- LIPPI l. c. num. 22. ubi plura Lipfi- enſium allegat præjudicia. conf. SrRuv. exercit. ad ſf. l. cit. ibique MuLLER. Illud facilius concedi poteſt, locum ha- bere beneficium ſæpe laudatæ legis in voluntaria ſeu extrajudiciali & pri- vata ſubhaſtatione, hæc enim ab aliis venditionibus parum recedit, & a volun- tate venditoris dependet, qui hoc ven- ditionis modo electo non præſumitur beneficiis & remediis de jure ipſi com- petentibus renunciaſſe. GARPZOV. b. 4. reſponſ. I. num. I2. & ſeqqj. BERLICH. .I. deciſ. 26. num. 5ö. PHILIPPI 1. c. num. 20. ubi allegatis præjudiciis ſententiam hanc confirmat. T A N T O M. COROL- COROLLARIA. I. Beneficium Ceſſionis bonorum flebile auxilium &z miſerabile adjutorium eſt. Tutela ratione originis recte ſuris na- turalis dici poteſt. III.. Verba in deſinitione tutela in capite libero ad pupillum referenda ſunt, non ver ad tutorem. IV. Aſententia arbitri non licet appellare. V. Pupillus ſine tutoris autoritate natu- raliter obligatur, etiamſi locupletior fa- clus non ſit. . VI. Servis quoque injuria fieri poteſt. ₰ℳ ) ☚ (So= VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset 2 Se 4/1999 VXyMaster GmbH wwWW.yXymaster. com O HNAVGVRALIS JVRIDICA — E INDENDA TIONE PREVIO S DECRETO AVT HASTA FACTA, QVAM ARGENTORATENSIVM NIVERSITATE, NTE DIVINA GRATIA. EX DECRETO FICI ICTORVM. ORDINIS LICENTIA ET HONORES DOCTORALES VE JVRE RITE CONSEQVENDI 3. OC0G71τ k. MDCCXL. VDITORVAM CENSVRE SVBTIICIET SCVS ANTONIVS BAEHR, BERNENSIS ALSATA. AKNGENYORATI, HIORIS PAVSCHINGERl, Typogr.