KaI600-814_39
author: Baehr, Franz Anton

DISSERTATIO NNYGVRATS JVRTDICA .

RESCINDENDA

VENDITIONE PREVIO
VENNAI DECRETO AVT
SVB HASTA FACTA,
QVAM

IN ALMA ARGENTORATENSIVM
UNIVERSITATE,

ANNVENTE DIVINA GRATIA
EX DECRETO

MAGNIFICI ICTORVM.
L ORDINIS

PRO LICENTIA

PRIVILEGIA ET HONORES DOCTORALES
IN VTROQVE JVRE RITE CONSEOVENDI

AD D. 3 OC τ⅝$ſ H +ꝓ‚R. MDCCXIL.
SOLEMNI ERVDITORVM CENSVRE SVBTIICIET

FRANCISC VS ANTONIVS
BAEHR,

TABERNENSIS ALSATA.

ARGENTYOXRATI,
Typis MELCHIORIS PAVSCHINGERl, Typogr.

VIRO

Nobilisſimo, Conſultisß⸗ imo atque Excellentisir mo
DOMINO

IOSEPHO GROSS,

JCTO CELEBERRIMO,
REGIMINIS.

EMINENTISSIMI

CARDINALIS DE ROHAN.
PRINCIPIS ET EPISCOPI

ARGENTINENSIS
CONSILIARIO, ET CVRIXE FEVDALIS
PRLEPOSITO DIGNISSIMO,
NEC NON
ABBATILE MAVRIMONASTERIENSIS SATRAPAN
MERITISSIMO,

PATRONO SVO MAXIMO

DISSERTATIONEM HANCCE INAVGVRALENI

VT ANIMI INNVMERIS BENEFICIIS AD GRATITVDINEMI
OBSTRICTI PIGNVS DEVOTISSIMA MENTE
CONSECRAT

EXCEILLENTISSIMID EVS DIoNIT AT. 75

HVMILLIMVS CLIENS

FRANCISCVS ANTONIVS BEHR, *

Taberna Alſatus.

*
—

.

S SSE

RAAAE

DlSSERTATIO INAVGVRALIS URIDICA

DE RESCINDENDA VENDITIONE
PREVIO JUDICIS DECRETO AUT
80 HASTA FACTA.

J§. I.

Uæ ſunt, quas diſſertatione
hac Inaugurali decidendas
mihi ſumi quæſtiones, ſatis
A illæ ſunt obviæ, maximisque
obnoxiæ dubiis, ſuos quæ-
que ſententia habet ſequaces qui &
rationibus & autoritatibus pugrant.
Prior eſt, an actio ex L. 2. C. de reſcind.
Vendit. locum etiam habeat in em-
ptione Venditione ſolenni Judicis de-
A 2 creto

e,) 2-

creto permiſſa? Negativam ſententiam
cum GAILIO lib. 2. obſerv. I. num. 9.
6o' 1O. ARUMAO)Uh ad l. 2. Cod. d. t. diſp.
3. theſ. 18. aliisque multis tuetur magni
nominis Juris Conſultus CAKRPZOVIUS
lib. 5. reſponſ. 84. Cujus autoritatem
Scabini Lipſienſes in decidenda ejus-
modi lite ſecuti ſunt. Potior eorum
decidendi ratio præter communem il-
lam præſumptionem, qua omnia, quæ
Judicis decreto interveniente acta ſunt,
ſolenniter & irrevocabiliter acta eſſe
creduntur, eſt lex 1I. C. de prad. decu-
rion. ſine decret. non alienand. Ver-
ba legis, quibus controverſiam omnem
dirimi poſſe ſibi perſuadent, hæc ſunt:
Ita enim ſiet (ſcil. decreto Judicis com-
petentis interveniente) at nec immo-
deratus venditor, nec emptor cujuscun-
ue conditionis inveniatur injuſtus:
denique nihil erit poſtmodum, quo Ven.
ditor vel circumwentum ſe inſidiis vel

aoppreſ-

( 5) -
oppreſſum potentia compar atoris ueri
da. quandoquidem ſub ſide arn
& de necesſitate diſtrahentis & de vo-

luntate patuerit comparantis.

–

§. II.

Verum cum heæ rationes non illæ
ſint, contra quas nihil omnino regeri
poſſit, fortiora contra & firmiora pro
contraria ſententia allegari poſſint ar-
gumenta, affirmativam potius cum non
minoris famæ Juris Conſultis defendi-
mus. Sunt illi TRENTACINC. L. 3.
tit. de empt. Vendit. reſol. num. 5. Pr.-
NELLEUS ad d. l. 2. C. p. 2. Cap. 2. num.
21. & ſeqq. BARBOSAad d. l. num. II.
BACHOVIUS Vol. 2. diſp. 2. theſ. 10. lit.
A. CAGNOIL. repet. lib. 2. num. 157.
STRUV. exercit. ad Pandect. 23. num.
40. ibique MULLER. MEREN PA lib. I.
Controwerſ. 34. num. 8. aliique plures,
A 3 qui

quibus recenſendis merito ſuperleden-

tes rationes potius ambarum bartium
ſub examen revocamus. .

§. III.

Præſumptio ſolennitatis ac valoris
eorum, quæ Judice permittente & con-
ſentiente acta, ad quam imo provo-
cant diſſentientes, non eſt præſumtio
Juris & de Jure, quæ omnem contra-
rii probationem prorſus excludit, ſed
Juris tantum ſi mpliciter, cum & Jure
interpoſito decreto quis lædi poſſit,
qui cauſa cognita reſtituendus eſt:
I. n. C. de prad. & al. reb. minor. Nec
me movet ſupra allegata l. 1. Cod. de
prad. decurion. ſiquidem in illa nec ver-
bum quidem reperitur de excluſione
quærelæ propter enormem ſeu ultra di-
midium læſionem, ſed Decurionibus
tantum interdicitur alienatio Pprædio-
rum, ante uam. Judex examinaverit,
ac

☛n

—————

ac cognoverit Deceſtitatemn alienatio-
nis: Verba legis ſupra allegata ſatis hoc
mihi indicare videntur, cum ſub fide
actorum & de neceſſitate diſtrahentis,
& de Voluntate comparantis patere di-.
catur, non vero de proportione pre-
tii erga æquam rei vendendæ æſtima-
tionem; conqueri ergo hoc in caſu non
poterit nec venditor ad contrahendum
ſe dolo inductum, vel potentia op-
preſſum, actio vero ex læſione circa rei
æſtimationem oriens propterea non
excluditur: FACHINEVUS L. 2. C. 20.
HARPPRECHT ad §. fin. inſt. de ema,
Tenk. num. 233. & ſqc.

. IV.

Solutis ſic diſſentientium dubiis,
ſupervacuum eſſe credimus, pluribus
contrariam adſtruere ſententiam; ſiqui-
dein exceptione non bene probata ge-
nera-

επ (8) 8-
neralis illa & in humanitate æquitate-
que naturali maxime fundata deciſio
ac regula legis 2. Cod. de reſc. vend.
utique locum habebit. Accedit, quod
interveniens Judicis auctoritas operari
haud debeat, & poſſit extra ea, de qui-
bus cognovit, is vero alienationem de-
cernens non cognovit de æqua rei
æſtimatione & vero ejus pretio, ſed
tantum de cauſa faciendæ alienationis,
utrum juſta ſit aut non l. 7. C. de Sen.
tent. & interlocut. quæ licet prægnans
juſtiſſimaque ſit, in ipſo tamen Con-
tractu maxima & enormis adeſſe pot-
eſt læſio; GOEHAUS. p. 2. peric. acad.
quæſt. 23.

S. V.

Deciſione hac firma dubio plane
caret, actionem ex lege 2. C. de reſcindl.
Vend. locum habere, ſi contractus em-
PpPtionis

(9) ℳ-

ptionis venditionis jam perfectus ſim-
pliciter ad petitionem partium a Judice
fuerit confirmatus, aut actis publicis in-
ſinuatus, vel plane nulla, vel tamen
non de ipſa rei vendendæ æſtimatione,
ſed ſuper alia quadam circumſtantia,
cauſæ cognitione interveniente d. L 7.
C. de ſentent. && interlocut. PINELLUS
d l, num. 23. BESOLDUS ad Jus prov.
Wurtenb. diſp. 2. theſ. 63. Licet & hic
diſſentiat ſupra laudatus CARPZOVIUS
l. c. omnemque Judicis interventionem
aut confirmationem contractum ita fir-
mum, immotumque reddere ſtatuat „Ut
nullus amplius locus ſit querelæ enor-
mis læſionis.

§. VI.

Altera nunc ventilanda venit quæ-
ſtio, num nempe dicta actio l. 2. C. de re-
Gind. vendit. locum habeat in Vendi-
tione ſub haſta facta? Adfirmativam
B ſen-

— S 10O) 83-

ſententiam pluribus tueri contendunt
HARPPRECHT ad d. §. ſin. inſtit. de empt.
Vend. num. 239. & ſéqq. BARBOSAAd.
l. 2. c. de reſcind. Vend. num. 9. SAN-
DIUS. l. 3. tit. 4. def. i12. TRENTACINC.
dict. reſ. 3. num. 42. aliique multi, quos
indicat PosTIUS de ſubhaſt. inſpect.
5So. BRUNNEMANNazd l. 16. C. de reſcind.
Vendit. & BERLICHIVUsS p. 1. deſc. 126.
num. I. Provocant hi omnes laudati
auctores ad generalitatem d. l. 2. C. de
reſcind. Vendit. & eandem humanitatis æ-
quitatisque rationem, quæ DIOCLETIA-
NuM & MAXIMIANUM Imperatores ad
condendam hanc legem movit, in vendi-
tione haſta etiam militare, ac merito
locum habere, contendunt. Ad majo-
rem adhuc vim dictis argumentis con-

ciliandam adducunt l. 16. C. & l. 9. d. t.

ex quibus indiſtincte inferre volunt,
ſubhaſtationem non tollere ſæpius lau-
datam querelam.

§. VII.

§. VII.

Verum his argumentis & legibus
non obſtantibus, plures potius in nega-
tivam ſententiam inclinantes ſtatuunt,
non amplius locum habere actionem ex
dicta lege, ſi venditio ſub haſta ſolenniter
& nulla interveniente fraude & dolo ce-
lebrata fuerit. Sunt illi ANTONIUSMAT-
THEUS de auctionibus l. 2. C. 16. num. 37.
JoH. OTTO TABOR de ſide & jur. haſt.
theſ. 3. TuLoDENusSin Cod. d. t. num.
u. FABERin Cod. d. t. num. 4. def. 2. num.
z. & denique CARPZOV. lib. 4. reſp. I.
SS proceſ. tit. 3. num. 4. §. 89. licet antea
inclinaverit in contrariam ſententiam.

§. VIII.

Huic ut ſubſcribam ſententiæ, movet
me imprimis, quod cum pretia rerum
non ſint conſtantia, ſed ex variis de-
pendeant circumſtantüis, illud ſemper
B 2 juſtum

ε (12) ¾-
juſtum rei pretium creditur, quod po-
pulo ad licitationem admiſſo fuit con-
ſtitutum, nec ultra dimidium is læſus
videri queat, qui id accipit, quod o-
mnibus ad licitandum vocatis & admiſ-
ſis, maximum & ſummum oblatum eſt,
hoc enim caſu auctoritate Judicis inter-
veniente res publice quaſi æſtimatur eo
pretio, quo venire poteſt/ 1. §. 16. ff. ad
SCtum. Tertull. l. 18. §. n. 5F. de mort.
cauſa donat. l. 33. Pr. f. ad L. Aquil.
Accedit, quod talis venditio perpetuam
firmitatem etiam in cauſa minorum ha-
bere dicatur; l. . C. de ſide & Jur. ha-
ſtæ ſiſcal. l. ult. C. ſi prapt. publ. penſ. cum
fides haſtæ publicæ convertenda non
ſit l. S8. C. de remiſſ. pignor. PHILIPPI
de ſubhaſtat. C. 1. Comm. 22. n. 17. 6G6
ſeqq. MENCKRE Ae reſcis. Vendit. per ſub-
Ser. fact. ob laſionem C. 2. 5. „. 13

§. N.

—*. (13) *
F. IX.

Nec obſtant rationes ſupra a diſſenti-
entibus in contrarium allegatæ. Siqui-
dem ex adductis legibus & rationibus
ſatis ſuperque patet, exceptionem hoc in
caſu faciendam a generali illa d. .2. deci-

ſione, quæ licet æquiſſima ſit, Juris tamen

rationes exceptionem hoc in caſu faci-
endam eſſe indicant. Contraria quæ
dicitur Lex 16. C. de reſcind. Vend de do-
loſa Venditione loquitur, uti ex voca-
bulo fraudibus colligere licet; Fraudem
vero jam ſupra merito excluſimus, cum
fraude interveniente reſciffionem ad-
mittendam eſſe dubium non ſit ex L. 2. C.
de fide & jur haſt. fiſcal TABOR l. 6. theſ. 30.
PRILIPPII. 6. num. z. STRUV. exercit. ad
Pandect. 23. num. 90. Dici etiam pote-
rit, legem illam non loqui de modo pro-
bandi læſionem; ſed potius cautelam
ſuppeditare, qua dolus & fraudes in
B 3 ſub-

823 (14) 2-
ſubhaſtatione publica evitari queant,
ſi ſcilicet rei qualitas & redituum quan-
titas probe antea examinentur, & æſti-
mentur; BERGER reſolut. Ll. obſtant
h. t. quaſt. 16. Altera, quæ obſtare dicitur,
JI. 9. d. t. loquitur de fundo ob vecti-
gale reipublicæ vendito, ubi præſes
provinciæ reſcidit venditionem ad in-
demnitatem fiſco, quem egregiis gau-
dere juribus nemo ignorat, procuran-
dam, ibi enim minore ſumma fundus
veniit, quam debitum erat fiſcale, &
Lucius Titius, qui ante Dominus erat,
ſolidum poſtea debitum fiſco obtulit:
T ABOR A. l. theſ. 29.

5. X.

Praxin, quæ raro uniformis & con-
ſentiens in ejusmodi quæſtionibus eſt,
quod attinet, non nego quidem, affir-
mativam ſententiam in nonnullis foris

ſæpius jam obtinuiſſe. Verum com-
muni-

59 (15) 62-

muniorem illam eſſe, in foroque rece-
ptam, ut contendit PosTrIusl. o. num.
3. dici nequit, cum contrarium doceant
ſupra laudati auctores & præcipue PHI-
LIPPI l. c. num. 22. ubi plura Lipfi-
enſium allegat præjudicia. conf. SrRuv.
exercit. ad ſf. l. cit. ibique MuLLER.
Illud facilius concedi poteſt, locum ha-
bere beneficium ſæpe laudatæ legis
in voluntaria ſeu extrajudiciali & pri-
vata ſubhaſtatione, hæc enim ab aliis
venditionibus parum recedit, & a volun-
tate venditoris dependet, qui hoc ven-
ditionis modo electo non præſumitur
beneficiis & remediis de jure ipſi com-
petentibus renunciaſſe. GARPZOV. b.
4. reſponſ. I. num. I2. & ſeqqj. BERLICH.
.I. deciſ. 26. num. 5ö. PHILIPPI 1. c.
num. 20. ubi allegatis præjudiciis
ſententiam hanc confirmat.

T A N T O M.
COROL-

COROLLARIA.
I.
Beneficium Ceſſionis bonorum flebile
auxilium &z miſerabile adjutorium eſt.
Tutela ratione originis recte ſuris na-
turalis dici poteſt.
III..
Verba in deſinitione tutela in capite
libero ad pupillum referenda ſunt, non
ver ad tutorem.

IV.
Aſententia arbitri non licet appellare.

V.
Pupillus ſine tutoris autoritate natu-
raliter obligatur, etiamſi locupletior fa-
clus non ſit. .
VI.

Servis quoque injuria fieri poteſt.

₰ℳ ) ☚ (So=

VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset

2 Se 4/1999 VXyMaster GmbH wwWW.yXymaster. com

O HNAVGVRALIS JVRIDICA —
E

INDENDA
TIONE PREVIO

S DECRETO AVT
HASTA FACTA,
QVAM
ARGENTORATENSIVM
NIVERSITATE,

NTE DIVINA GRATIA.
EX DECRETO

FICI ICTORVM.
ORDINIS

LICENTIA

ET HONORES DOCTORALES
VE JVRE RITE CONSEQVENDI

3. OC0G71τ k. MDCCXL.
VDITORVAM CENSVRE SVBTIICIET

SCVS ANTONIVS
BAEHR,

BERNENSIS ALSATA.

AKNGENYORATI,
HIORIS PAVSCHINGERl, Typogr.