KaI600-773_3 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Dissertatio Inauguralis Iuridica De Rei Vindicatione Non Elidenda Per Exceptionem Pretii Per Vindicationem Non Oblati A Possessore Oppositam Zoepffel, Franz Matthias O. D. B. v. DISSERTATIO INADCGURALS WRIDICA. REI VINDICATIONE NONELIDENDA PER EXCEPTIONEM PRETII PER VINDICANTEM NON OBLATI A POSSESSORE OPPOSITLAM, Occaſione L. 3. Cod. de Rei vindicatione. QUA“ M UB AUSsSPICIIS DIINIS EX INDULTU ILLUSATRTS GTORUM. ORDINIS IN UNIVERSITATE ARGENTORATENSI PRO LICENTIA SUMMOS IN UIROQCUE WRE HONORES ET PRIVILEGIA DOCTORALIA RITE CONSEQUENDI SOLENNI ERUDITLOROM CENSURE SUBMITTET AD D. - Mkr MDocXII. J. FRANCISCUS MATTHIAS ZOEPFFEL., RUBEACENSIS. l AGENTOR ATI, Typis MELCHIORIS PAUSCHINGERI, Typogr. DEO. PATRIE. PARENTIBVS, PATRONIès atque AMICISLS ) Sg. gEgEEEYYENYE ?òùMG 2 DISSERTATIO IN AUGURALIS IURIDICA DE REI VINDICATIONE NON ELIDENDA PER EXxCEPTIONEM PRETII PER VINDICANTEM NON OBLATI QA P0OSSESSORE OPPOSITAMA OCccaßione leg. 7. Cod. de Rei vindicatione. §. I. W Nter Actiones Civiles Reales ſeu ex jure in Re oriundas primum merito locum tenet illa, quæ Rei Vindicatio appellatur; quæ & a- lio nomine Ackio in rem. S. I. Inſt. de Acdtion. L. 23. §. I. r. de Rei vind. L. z5. w. de Judic. it. Eindicatio Rei. §. 3. Inſt. de Emt. L. 2. §. 4. z. de contrah. Emt. item SWpecialis in rem adtio LE. I. §. I. æ. de R. V. L. 22. §. 2. eodem indigitatur. A 2 S. II. ₰ (4 200 §. II. Eſt autem Rei Vindicatio Actio Realis com- petens Domino adverſus poſſeſſorem Rei ſuæ corporalis, in Judicio ideo mota, ut vindicans ejus Rei declaretur Dominus, & conſequenter Res illa cum omni cauſa ipſi reſtituatur. §. III. Hi, qui Rei vindicationem inſtituunt, aut ſaltem inſtituere poſſunt, Stylo Germanico di- cuntur Etwas eigenthumblich anſprechen. vid. Civitatis Argentinenfis Ord. de Concurſu Creditor. Claſſ. I. F. I. P. . §. IV. Fundamentum hujus Actionis ſeu Cauſa efficiens proxima eſt Dominium, quod apte de- finitur, quod ſit Jus in Re Corporali, ex quo facultas de ea diſponendi, eamque vindicandi naſcitur, niſi vel Lex vel Conventio, vel vo- luntas Teſtatoris obſiſtat. vid. L. 27. Cod. Mand. L. ult. Cod. de Reb. alien. non alienand. — — t ——— ₰ ( 5 ) 20 §. V. Dominium hoc in varias diſcerpitur ſpe- cies; ita dividitur Dominium Stylo antiquo, in MWiritarium, & Bonitarium, item in plenum & minus plenum. Minus plenum rurſus in Dire- dam & Utile. In Dominio pleno Facultas de Re diſponendi, & Facultas eandem amiſſam Vindicandi ſunt conjunctæ; aſt in Dominio Mi- nus pleno eædem ſecretæ ac diviſæ ſunt inter Dominum, penes quem aliquid ex diſponendi facultate remanſit, quemque Directum vocant, & eum, cui jus vindicandi & utilitatem omnem capiendi eſt, quem Utilem Dominum appelli- tant; vid HEINECC. in Elem. juris Civelis ad Inſtitut. S. 337. ubi addit, quod hujus Dominii Minus pleni ſpecies ferantur, Feudum, Emphy- teilſis , jus Guperfciei, in quibus Dominium Di- rectum penes Dominum Feudi, Dominum Em- Phyteuſeos, & Dominum Superfciei „ Dominium Diile penes Vaſallumim, Emphyteutam, & Super- . Sciariuin eſſe dicitur. S§. VI. Cum itaque hæc Actio ex Dominio or- tum trahat, recte in Definitione dictum fuit, eam competere Domino, quod ipſum etiam de A 3 omni omni domino intelligi debet, ita tamen, ut No- biliſſima & primaria ſpecies Rei Vindicationis domino pleno; decundaria autem ejus ſpecies domino minus pleno, E. gr. Rei Vindicatio wtilis domino utili, Rei Vindicatio directa domino directo tribui debeat. §. VII. Datur autem hæc Actio contra poſſeſſorem Rei Corporalis, & quidem tantum intuitu Rei Corporalis; Incorporalium Rerum enim Domi- nium proprie dictum non datur. vid. REBHAN in Seledtis Quæſtionibus Juſtin. ad Coll. Jurid, Argentin. dec. V. quæſt. 9. Pro Poſſeſſore autem hic habetur non tantum ille, qui phyſice & actu poſſidet, ſed & ille, qui fraudulenter ſe obtu- lit liti. L. 2r. & ſeq. z. de R. V. L. Io. . de A. J. vel ante litem conteſtatam dolo deſiit Rem Poſſidere. L. 27. §. 3. & L. 36. pr. . de Rez §. VIII. Et ita quidem datur hæc Actio Domino, ut ne quidem pretium Emtionis, quo forte poſſeſ- ſor Rem, quæ nunc vindicatur, & bona qui- dem fide, acquiſivit, a tertio repetere, ac Rei Vindicationem moventi Exceptionem pretii Em- . tionis — — — — — tionis non reſtituti opponere poſſit. Qua de Re agit Lex Tertia Cod. de Rei Vindicatione, quæ ita ſe habet: Imp. Alexander. A Dominiæ. Mater tua, vel Maritus fundui tnum in- vità, vel ignorante te, vendere jure non botuit, Jed rem tuam a poſſeſore vindicare, etiam non oblato pretio, poteris. Sive autem poſtea de es vendittione conſenſiſti, vel alio modo proprietatem jus amiſiſte, adverſus Emtorem quidem nullam habes acttonem adverſus venditorem vero de pretio Negotiorum geſtorum Acionem exercere non pro- hiberis. PP. 3. Kal. Noveinbr., Alexandro A. II. & Marcello conſſ. 227. 8. IX. Austor hujus Legis eſt Imperator Alexan- der Jeverus, Juliæ Mammææ, Ccelebris illius ob mentem à Chriſtiana Religione non alienam Fœ- minæ, & Vari Marcelli Filius. Monſtri illius, quod ſub Heliogabali nomine inter Imperatores Romanos notum eſt, Conſobrinus, & in Impe- rio ſucceſſor; ob virtutes eximias laude digniſſi- mus; trucidatus à Maximino Anno Chriſti CCLIII. poſtquam imperaſſet Annos XIII. vid. inprimis Lampridius in Alexandro. ꝗ eerx. S ) 92 5. X. Quæ fuerit illa Dominia, ad quam Alexan- der Imperator ita reſcripſit, de eo tam parum conſtat, quam parum de plurimis aliis, ad quos reſcripfſſe Imperatores Codex Juſtinianeus do- cet, ſatis notum eſt, qui fuerint. 6§. XI. Summa Legis noſtræ hæc eſt: Dominus rem ſuam vindicans repelli non poteſt per Ex- ceptionem pretii non ſoluti, ſed rem, quam vindicat, à Poſſeſſore, licet hic eam bona fide emerit, recipit ſine refuſione ullius pretii. Quodſi vero ex poſt facto Dominus in Vendi- tionem conſentit, aut alio modo jus ſuum a- mittit, non quidem agere poſt contra Emtorem; poteſt tamen Actione Negotiorum Geſtorum de pretio uti contra Venditorem. 6. XII. Caſus Legis prior hic eſt: Dominiæ vel Mater, vel Maritus, fundum Tuſculanum, qui jure proprietatis ſpectabat ad Dominiam, ipsà vel ignorante, vel ſciente quidem, aſt contradicen- te — ( 9 ) 20 te & invita, vendidit Andrex. Poſt Venditio- nem Ipſa contra Emtorem Andream inſtituit Rei Vindicationem; quod cum fit, Andreas op- ponit Dominiæ Exceptionem pretii, quo ipſe rem emit, ſibi nondum reſtituti; adeoque, an- tequam ipſi ratione pretii Emtionis per Vindi- cantem ſatisfiat, ſe ad reſtituendum illum fun- dum obligatum eſſe negat. Quæritur an An- dreas cum Exceptione ſua ſit audiendus? quod ipſum negatur. 5§. XIII. Alter Caſus eſt: Venditione hac perfecta, cum de ea certior redditur Dominia, IIla eam ratihabet. Quæritur: an poſt ratihabitionem, aut, ſi alio modo proprietatem ejus fundi (e. gr. uſucapione vel præſcriptione. Gloſſ-. h. t.) Do- minia amiſit, IIla agere poſſit contra Emto- rem vel etiam Venditorem ? Et reſponde- tur, quod illa Actione Negotiorum Geſtorum directa contra Venditorem inſtituta pretium Em- tionis, quod Venditor ex hoc contractu accepit, repetere omnino queat; nullam autem habeat plane Actionem adverſus Emtorem, utpote de quo ipſa nulla ratione queri poteſt, quia vel expreſſe vel tacite in alienationem Emtori factam conſenſit. B §. XIV. ₰ (10ο) 20* §. XIV. Cur autem, uti §. 12. di tum eſt, Andreæ Ex- ceptio de non reſtituto pretio, non ſit admittenda, ejus rei ratio hæc eſt: quia vindicans ſe fundat in dominio; cujus dominii, tanquam nobiliſſi- mæ ſpeciei Juris in re, effectus eſt, ut quis rem apud quemcunque poſſeſſorem ſimpliciter ſibi aſſerere poſſit, ſine refuſione pretii, quo alter rem iliam ſibi comparavit; non enim debet alteri per alterum iniqua conditio inferri. l. 7a. . de R. I. quod fieret, ſi vindicans teneretur Poſſeſſori pretium rei, quam vindicat, refunde- re. conf. GROTIUS de Jure Belli & Pacis II; To. o. S §. XV. Quod vero Dominia poſt ratihabitionem non amplius Rei Vindicationem poſſit inſtituere, id inde eſt, quia ratihabitio continet conſen- ſum in alienationem rei. Qui autem conſenſit in alienationem vel per ſe, vel per alium fa- GRam, dominium ejus hoc ipſo à ſe abdicavit, & conſequenter eandem vindicare non amplius poteſt. §. XVI. — — „ (TI) 920 §. XVI. Cæterum, quia ille, qui rem Dominiæ ven- didit, pretium Emtionis accepit, quod ipſa accipere debuiſſet, æquiſſimum & Juri non tantum Civili, (ceu GROTIUS de J. B. & P. II. 10, 9. I. Putat) ſed & Naturali congruum eſt, ut Dominia Actione Negotiorum Geſtorum preti- um Emtionis à Venditore repetere omnino poſſit. Nuullam autem habet Dominia Actionem contra Emtorem, utpote, qui ipſi nec ex con- tractu vel quaſi, nec ex delicto vel quaſi, vel alio etiam æquitatis vinculo, eſt obligatus; cum in alienationem, nulliter quamvis à Venditore fa- ctam, Ipſa, tanquam domina rei alienatæ, ex poſt facto conſenſerit per ratihabitionem; quæ Man- dato æquiparatur, & jure trahitur retro. conf. l. 172. r. de R. J. & I. 6o. z. eod. I. 1. §. 6. . quod Jalſu. l. ult. C. ad G Macedon. . XVIII. An autem recte dicatur, quod Domina, —12 cujus res à Tertio fuit ſine conſenſu ejus aliena- ta, eandem Rei Vindicatione repetere poſſit; & quidem, ſi Tertius antea illam emerat, ſine re- ſtitutione pretii Emtionis, de eo forſan dubitet quis ideo, quia Tertius rem illam bonà fide, credens illam eſſe alienantis, (hoc enim fuppo- nimus) titulo ad transferendum dominium ha- bili, & quidem oneroſo, ex. gr. Emtione Ven- ditione, acquiſivit. Commerciorum præteren Mili- tas hanc Vindicationem non videtur admittere, ne ſcilicet timida & incerta fit inter Mercatores mer- cium acceptio, vel inqueißtio originis contradtus multas pateretur difficultates, uti loquitur Cele- berr. HERTIUS in Paroemiis Juris Germanicis lib. I. Par. 18. ubi Paroemiam Juris Lubecen- ſis in contrarium euntem, Hand muß Hand wahren, erudite explicat. §. XIX. Quamvis autem nolim abſolute negare, in- cidere poſſe loci temporisve circumſtantias, quæ ſuadent tale Statutum in aliqua Republica intro- duci, attamen negari nequit Regulariter verum eſſe, quod, ut loquitur Papinianus, id, quod noſtrum eſt, fine facto “ (domini) ad alium transgferrt non poſſit, I. VI. . de R. J. &, quod ceu Ulpianus inculcat, nemo plus juris in alium transferre poßit, quam ipſe habeat. l. Jç. . eod. con- ₰M (13) 20* Conſequenter Dominiæ ſuum Jus Proprietatis fato vel Matris vel Mariti, omni jure alienandi deſtitutorum, interverti non potuit; ſi interver- ti non potuit, E. manſit ſalvum & integrum. E. non opus eſt, ut res illa redimatur, reſtitutione pretii, quo Poſſeſſor rem à non domino ac- quiſivit. Retrogrediatur potius hic Poſſeſſor ad Auctorem ſuum, & ab eo, ut Evictionem ſibi præſtet, poſtulet, juxta ductum l. Sp. o. I6. I7. C. de Evidlion. Porro de eo poſſet dubitari, au recte de- ciſum ſit, quod, ſi Dominus conſenſit in alie- nationem, ipſe poſtea contra Emtorem nullam habeat actionem; cum tamen videri queat ejus conſenſum interveniſſe ſaluo jure ſuo, prout de Creditore, qui patitur alienari rem ſibi oppig- neratam, traditur in l. 5. §. 11. æ. Wuib. modis Pign. vel Hyp. ſolvitur, ubi dicitur: Non vi- detur conſenſiſſe Creditor, fi, ſciente eo, rem ven- diderit Debiton, cum ideo paſſus eſt venire, quod Neiebat ubique pignus ſibi durare. Si itaque Jus Domini ſalvum manſit, ille Rei Vindicatione contra quemvis Poſſeſſorem, E. etiam contra Emtorem uti poteſt. Aſt notandum, magnam B 3 elſſe ₰ (1a) ee eſſe differentiam inter Jus Creditoris Hypothecarii, & Jus Domini. Si alienatio pignoris fit à debi- tore, jus Proprietatis tranſire poteſt in Emto- rem, licet Creditori oppignerata ſit illa res, quæ venditur. Aſt, ſi Dominus patitur rem ſuam alienari, quo actu id intenditur, ut jus Dominii in Emtorem privative transferatur, ſane cenſendus eſt conſenſiſſe, ut illud jus, quod ipſe hucusque habuit, in Emtorem tranſeat. Cæterum lex noſtra non tam de Partientia qua= licunque, quam de conſenſu Domini vero in alienationem, loqui videtur. An præterea contra Venditorem rei alienæ, qui pretium Emtionis accepit, Negotiorum geſtorum actio jure competat intuitu pretii;, in dubium vocari poſſet; quia Venditor alie- nando ſuum, non alterius, negotium gerere voluit. conf. l. 12. §. I. . Comm. dividund. Verum commode & Analogiæ Juris conveni- enter dici poteſt, dari in caſu hocce Negotio- rum geſtorum actionem, ſaltem utilem. Videa- tur omnino L. 49. z. de Neg. Geſt. ubi dicitur; Zibi dari debet Negotiorum Geſtorum Actio, ſ nego- 4 4 1 . (17) 20 negotiun, quod tunm eſe exiſtimabas, cum ta- men Set meum, geſſiſſes. Ss. XxXII. Conſedaria hujus Legis hæc ſunt. (I1) Dominus rei poteſt eam à quocunque poſ- ſeſſore vindicare. (2) Nec tenetur Vindicans Poſſeſſori offerre pretium Emtionis, aut illud refundere. (3) Si Dominus in Venditionem rei ſuæ, à Ter- tio factam, conſentit ex poſt facto, Rei Vin- dicatione contra poſſeſſorem uti nequit. (4) Idem obtinet, ſi Dominus e. g. per Præ- ſcriptionem aut alio modo, dominium ſu- um amiſit. (§) Dominus, conſentiens in Venditionem, vide- tur id facere, ſaluo jure in pretium, adeoque pretium à Venditore repetere poteſt. (6) Dominus, qui ita conſenſit in Venditionem, contra ₰ (16) 2 contra Emtorem millam plane habet acti- onem. (7) Habet tamen contra Venditorem, pro repe- tendo Pretio Venditionis, Actionem Utilem Negotiorum geſtorum. Plura non addo, cum hæc, quæ in medium attuli „ certamini amico materiam ſufficien- tem ſuppeditare poſſe vide- antur. DEO SITT LAUS HONOR FET GLORIA. X XY 2 VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset W 19 17 16 Focus alance 18 Copyright 4/1999 VXyMaster Gmbhi wwWW. yXymaster. com &¾ D. B. Y. IO INAUGURALIS WRIDICA- INDICATIONE- 6LIDENDA PER KCEPTIONEM VINDICANTEM NON OBLATI 6SESSORE OPPOSITAM, L. 3. Cod. de Rei vindicatione. QUAM 3 4A USPICIISN DIVINIS EX INDULTU TRIS JCTORUM ORDINIS SITATE ARGENTORATENSI LICENTIA EUTROQE WRE HONORES VILEGIA DOCTORALIA TE CONSECQUENDI CUDITORUM CENSURE SUBMITTET D. B. M MbCooxIII. Zervee, [SCUS MATTHIAS ZOEPFFEL., RUBEACENSIS. l ANGENOR A TI, CHIORIS PAUSCHINGERI, Typogr.