KaI600-751_18 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Dissertatione Iuridica De Donatione Mortis Causa Quasdam Positiones Continens Meusnier, Claude „ 2 bD. B. 7 PDISSERTATIO JURIDICA DONATIONE MORTISCAUSA QUASDAM POSIT IONES CONTINENS, QOAM = DEO CIEMENVTER ADj UVyANZZ SUB PRÆXSIDIO DN. JOHANNIS WIEGERIL, J. U. D. PAND. ET JURIS PUBL. P. P. O. UNIVERSITATIS SENIORIS, ETP CAPIL TUEI THOMANI PREPOSITI, IN ALMA ARGEN TORATENSIUM UNIVERSITATE DIE XXIV. APRILIS A. K. S. MDCooII. SOLENNI ERUDITORUM EXAMINI OFFERT CLAUDIUS MEUSNIER EX CASTRO THEODORICGCEI, AUCTOR. H. L. Q. C. , AXKCGEZNXNZO&K A Y , Typis HEREDUM PAUSCIHIINGERIANORUM. Se Q. D. p. T. DISSERTATIO JURIDICA, DONATIONE MORTIS CAUSA QX́ASDAM POSITIONES CONTINENS. NN 5 Ortis Cauſa Donatio eſt actus, quo Donator Mortis ſuæ intuitu (a) in alterum conſentientem, & acce- Pptantem (b) eo animo aliquid con- fert, ut Morte ſecuta ejus fiat. (a) L. 2. fF. de Donat. M. C. L. 32. L. 35. §. 2. L. 40. a, L. 35.5 4 Eod. (b) Arg. L. 10. ff. de Donat. L. 19. 5. 2. f. Eod. §& II. Tripliciter autem Mortis Cauſa, ex ſenten- X tia JrIANI, quam refert ULPIANUS (a), donari A 2 poteſt. (4) e- poteſt. Imo. Cum aliquis, vel nullo periculi me- tu conterritus donat, ſed ſola Mortalitatis cogi- tatione. IIdo. Cum imminente periculo donat, ſed ea mente, ut res ſtatim fiat accipientis, ſed ſi Mors non ſequatur, reſtituatur (b). IIIo. Ut non ſtatim fiat accipientis, ſed tunc demum, cum Mors inſecuta fuerit. (a) L. 2. F. de Vonat. M. C. (b) Suppletur hoc er L. 32. ff. Eod. ibi. Won videtur perfecta donatio mortis cauſa facta, antequam Mors inſequatur. add. L. 3 4. F. Eod. . S. III. Ex verbis itaque §. I. Poſitis: Mortis intuitu, ſequitur, quod in hujusmodi donatione præciſe Mortis mentio fieri debeat ita, ut facta mortis mentione in dubio cenſeatur Mortis Cauſa do- natio (a); quamvis non obſtante eo, quod dona- tor Mortis meminerit, fubinde donatio inter vi- vos reputetur. Quando enim conſtat aliunde, quod donans habuerit animum donandi inter vi- Vos, v. gr. ſi dicat: dono tebi talem rem, vel pe- cuniam ſolvendam poſt mortem, aut: dono tibi funduim, rnetento mihi uſufrultu usque ad mortem, hæc non Mortis Cauſa, licet ejus ſit facta men- tio, ſed inter vivos potius Donatio eſt (b): cum ea ſint verba mere executiva, id eſt, denotan- tia dilationem, & terminum ſolutionis; cum vero adhibentur verba magis tantum diſpoßtiva, id eſt, Mortem tanquam Motivum & Caufam fnalem ona⸗ (5§) - donationis ſignificantia, puta: dono tibi, quia mori- or, vel: quia ſum in hoc imminente Mortis periculo, S&c. per modo ante dicta præſumtio erit pro con- ditione juris revocandi, ſi mors tunc ſecuta non fuerit. Etenim is, qui mortis cauſa donat, non alia donat mente, docente Imperatore JUSTINIA- NO (C), ex MARCIANO (d), exemplum Telemachi, apud HoMERUM (e) Piræo donantis, allegante, non aliter, inquam, donat, quam ita, ut ſe ha- bere potius velit, quam eum, cui donat, magis- que eum, cui donat, quam heredem ſuum. Por- ro ſi in donatione appoſitum eſſet pactum de non revocando, non tam mortis cauſa, quam inter vivos foret donatio (f): præſertim, cum fortior Præſumptio tollat minus fortem (g); ſed fortior Præſumptio eſt illa, quæ reſultat ex pacto de non revocando, quod eſt contra ſubſtantiam dona- tionis mortis cauſa, quam præſumptio illata ex mentione mortis: ergo potius in tali caſu dona- tio inter. vivos, quam mortis cauſa eſt judicanda. (a) Iia THAD. PISo SOAEIUS, in ar. reſol. Lib. 4. C. I1. n. 3. é* CGloſ. Bart. Angel. Cuman. Imol. in L. Seja. 42. J. fin. fFj. de Don. C. M. (b) Arg. L. 27. ff. dicto tit. & L. 2. Cop. de Jur. dot. (cC) §. 1. INSTr. de Donat. (d) L. I. pr. & §. I. F. de Don. M. C. (e) Ohſ. 17. circa principium, ſcilicet v. 73. G&ſqcj. (f) d. L. 27. c L. 42. . 1. F. d. tit. (9) Arg. L. Cum de indebito. 25. pr. verſu: Sin vero. V. de Probationibus. A 3 §. IV. — ( 6) ö. IVv.. Ex eo autem, quod donatio mortis cauſa in. conſentientem, & acceptantem, (§. I.) conferri de- beat, pateſcit differentia dictam inter Donatio- nem, & Legatum; quippe quod nullatenus re- quirit legatarii acceptationem: cum ea intentio- ne detur regulariter, ut ab herede præſtetur. Quamob rem illa donatio non confertur in igno- rantem, legatum vero etiam neſcienti relinqui- tur. Verum hæc, & ſimilia (a), differentiam ſo- lum ratione formæ, ſeu modi, quo utrumque conſtituitur, indicant; ratione enim effectus per omnia ab Imperatore Juſtiniano ſunt exæquata (b): ita, ut quodcumque in legatis juris eſt, id in mortis cauſa donationibus rite perfectis ſit ac- cipiendum (c). Unde I.. his donari poteſt, qui- bus legare licet; 20. ad hanc requiruntur quinque teſtes (d), ſicut ad illud; 30. quemadmodum le- gati dominium non niſi morte ſecuta ipſo jure transfertur in legatarium, ita tunc res mortis cau- ſa donata ipſo jure, & ſine traditione ſit donata- rii (e): quia ante mortem donantis, ſolum per tra- ditionem, dominium tranſire videtur; 40. in illa donatione, ſi nimirum ſit ultra dodrantem bo- norum donatum, æque ac in legatis, locum obtinet Quarta Falcidia (f). G (a) Qualia tradit JOHANNES STRAUCHIUS, in Diſ. 8. ad Jus Juſtinianeum privatum, quæ eſt de Uluucap. & donationibus, Theſi 23. (b) (7) Se- (b) & I. INSr. de Donat. add. L. ult. Cop. de Donat. M. C. (c) Juxta Tegen Ilttud. 37. ff. de Donat. M. C. & L. ult. C. Eod. (d) Per modo citatam Legem ult. Cop. d. t. (e) ZuxtaLeg. I. in fin. &..2. f. de Publiciana in rem act. (f) . 5. Cop. ad L. Falcidiam, & L. 2. Cop. de Donat. . 5§. V. Cumque porro donator non aliter donet, quam ut morte ſecuta fiat donatarii (§. I.); conſe- quens eſt: ut licet donans etiamnum fuperſtes rem donatario tradat, eamque faciat accipientis (§. 2.), nihilo tamen minus non prius irrevocabi- lis rei illius reddatur dominus, ac ipſa mors do- natoris fuerit inſecuta. Quocirca non obſtat ſupra (§. 4. n. 3.) aſſertum: ante mortem donantis per traditionem tranſire dominium; intelligendum ibi eſt nimirum revocabile: quia donatio mortis cauſa, quacunque etiam ratione facta, nonniſi poſt mortem donatoris perficitur plene, ac conſum- matur (a): poteſt enim donantis adhuc viventis ſola pœnitentia denuo revocari (b); eſtque m. c. donatio ultima quædam voluntas (c), quæ per conlequen⸗ ambulatoria eſt, & revocabilis, us- que ad mortem (d). Q(a) E. Si filiofamilias. 19. L. Quod debitori. 24. fF. b. t. (b) L. 16. L. 35. §. 2. F. Eod. (c) L. ult. Cop. Eod. (8) L. 4. F. de Adim. Legat. §. VI. * (8⁸) Ke- §. VI. Inde, quod donatio mortis cauſa ratione effe- Gus comparata eſt (vid. S. 4.) legatis, facili col- ligitur negotio: donare mortis cauſa poſſe eum. qui teſtari poteſt (a). Caute tamen utendum eſt argumento a contrario: donare non valere eum, qui teſtari nequit (b). Quamvis enim filiusfa- milias teſtari non valeat (c), atque regulariter nec mortis cauſa donare ei ſit licitum (d); nihilomi- nus poſterior hæc regula fallit, quoties pater fi⸗ liofamilias donare mortis cauſa volenti conſen- tit. Hanc enim abeuntem a regula exceptionem diſerte tradit MARCIANUS Juris Conſultus, Libro nono Inſtitutionum ſuarum, his verbis: Filiusfa- milias, qui non poteſt facere teſtamentium, nec vo- luntate patris tamen mortis cauſa donare patre per- mittente poteſt (e). Ratio hujus deciſionis tum in eo ſita eſt, quod hic Leges Romanæ nullibi requi- rant præciſe qualitatem patrisfamilias, uti ad te- ſtamenti factionem; tum præcipue in hoc, quod licet donatio mortis cauſa in pluribus conveniat cum ultimis voluntatibus, nihilominus non ſim- pliciter eo referri queat; cum in quibusdam na- turam negotii inter vivos, ſive contractus habeat; maxime, quia ad ſui perfectionem requirit & conventionem, & acceptationem, id quod facit, ut non male concludamus, quod hocce in caſu fere eodem filiusfamilias utatur jure, quo utitur in conventionibus, aliisque inter vivos negotiis. N ec v 5 (92) - Nec ullo ſunt obſtaculo ſequentia JUSTINIANI Imperatoris verba: Mortis cauſa donationes ad Evxemplum 'legatorum redacta ſunt pern omnia(f); ac ſi inde ſequeretur, eum donare mortis cauſa non poſſe permittente patre, qui ne quidem conſenti- ente eo legare poteſt: ad Exemplum enim dum di- ſ cit, idem ſignificare videtur, ac fere, prouti mox in ſequentibus ipſe Imperator allegatam limitare voluit regulam, in relatis verbis contentam: præ- ſertim, cum plures hanc inter donationem & le- gatum intercedant differentiæ, quas laudatus ſæ- pe Imperator non ſuſtulit, de quibus ſupra in Thelſi 4t6, diximus. (a) Argumento hoc utitur UPIANUS, in Legis Filius- familias. 7. §. 6. fF. de Donat. (b) Arg. dictæ L. 7. f. fF. dicto tit. 3 (c) L. 16. pr. fF. Qui teſtamenta facere poſfunt. (Ud) d. L. . &. 4. ff. de Donat. R (e) L. Tan: is. 25. §. I. F. de Donat M. C. & modo cit. §. 4. Legis 7. W. de Don. (t) §. 1. INST. de Donat. G S. VII. Filiusfamilias donare poteſt mortis cauſa pro- fectitium peculium, & adventitium, tam regu- lare, quam irregulare; ſcilicet permittente patre ſuo. In profectitio enim pater habet dominium, in adventitio regulari uſumfructum; patri ergo nilul poteſt de his ejus juribus intervertere fili- usfamilias, quod faceret tamen donando; adeo- que perdendo; ut ratiocingtur ULPIANUS, in pr. L. Z. —2 (10) 862- L. . fF. de Donat. niſi expreſſum ad id habeat pa- tris conſenſum, per §. I. & 2. modo citatæz Legis, aut filii dignitas id requirat. juxta §. 3. L. cit. Pergit inde ULPIANIUS: Pani autem ratione, qua donare Kliusfam. prohibetur, etiam m. c. donarne prohbibe- bitun: §. 2. l.6. adeoque, patre permittente, in iis pe- culiis, in quibus minus jus eſt patris quam in pro- fectitio, filiusfam. facilius donare poterit, inter vivos quidem, m. c. vero non aliter, niſi & mor- tis caula ſpecialiter ei fuerit permiſſum. juxta §. . L. cit. Hæc omnia ita, quia in omnibus dictis hucusque peculiis filiusfamilias hanc per- ſonam tantum habet; ſecus vero eſt quoad pecu- lium caſtrenſe, & quaſi caſtrenſe; in his enim mor- tis cauſa donatione in alium transferre quid pote- rit, Parentis etiam conſenſu non requiſito: eo, quod de iis velut paterfamilias teſtari valeat (a). Non autem obſtat dictis, quod ratione peculii adventitii, ſive regularis, ſive irregularis, filiusfa- milias, ne patre quidem permittente teſtari que- at (?): cum teſtamenta ſint juris publici, mortis cauſa donationes autem ratione permiſſionis pa- ternæ donationibus inter vivos;, privati utique juris, æquiparentur (c): unde licet teſtari non valeat filiusfamilias, patre etiam concedente, de pe- culio pagano qualicunque, tamen ex ejus per- miſſione donare mortis cauſa poteſt: quod enim peculium attinet profectitium, hoc patris eſt, & non filii, ut diximus: conſequenter non tam filius, quam — quam ipſe pater ex illo donare videtur (d). Hoc quamvis ſecus ſit in peculiis adventitiis, regulari & irregulari; cum prioris proprietas, poſterio- ris & proprietas & uſusfruétus ad filium pertine- ant; adeoque non tam pater, quam ipſe filius dona- re ex jis mortis cauſa cenſeantur, attamen quoad utrumque intereſt patris, vel ratione uſusfructus, vel ratione ſperatæ ſucceſſionis, aut auxilii; nec ullibi in Legibus de hiſce nominatim peculiis Permittente patre filiisfamilias m. c. donare in- terdictum eſt; ſicuti eſt interdicta teſtamenti factio: quippe quæ, cum ad pacta referri plane non poſſit, filiisfamilias qua talibus omnino eſt prohibi- ta (e). Nec tamen dicas, quod ex proprietatis ratione motus Imperator JUSTINIANUs filiisfami- lias m. c. donandi Jure noviſſimo concefſſerit fa- cultatem, his verbis: quo volunt modo diſponere Cf): cum dicta verba, licet in ſe ſint generalia, nihilominus tantum intelligenda ſint de diſpoſi- tione inter vivos; quod non tantum nos Græcus T'eextus, Per " αοναοι (quod diſponere inter vivos indicat), dilucide docet, ſed & totius textus αναα— Peia requirit. L (a) L. 7. §. 6. f. de Donat. (b) L. penult. Cop. Qui teſtam. fac. poſſ. (C) In ſæpe cit. L. 7. §. 4. f. de Donat. (d) L. In ædibus. 9. §. 2. ff. de Donat. (e) Juxta ſpe cit. LB. 7. §. 4. fF. de Donat. & L. penult. Cop. Qui Teſtam. fac. poſſ. (f) NovrI. 117. Cap. I. §. 1. B 2 §. VIII. (12) 8- §. VIII. Quia porro Donatio mortis cauſa in pluribus cum ultimis convenit voluntatibus (§. 4.), atque aliqua ſolum cum Contractibus habet commu- nia (§. 6.); comparatioque contractus inter & di- Gas donationes non aliter fiat, quam ad valorem earum in iis, quæ communia habent cum inter vivos negotiis, magis confirmandum (§. 7.); con- veniens prioribus & hoc eſt, quod mulier ſine Cu- ratore cauſa mortis valide donet: cum opus ſit quidem mulieri, aliisve curatorem habentibus, ad diſpoſitionem inter vivos ejusdem conſenfu, ad actus ultimæ voluntatis expediendos autem cu- ratore non indigeant: cujus inter vivos tantum eſt bonorum curandæ adminiſtratio (a). Qui enim diſponit in caſum mortis ſuæ, non ſubit pe- riculum læfionis, quod timere poteſt & debet curatore indigens, qui diſponit de re ſua in ca- ſum, quo ipfe victurus eſt; præcipue donando ita, ut ſe vivo plenum alienatio effectum ſortiri debeat. Nimirum ejus, qui teſtatur, ambula- toria eſt voluntas, usque ad ſupremum vitæ exi- tum (b); adeoque nihil eſt, quod timeat teſtando mulier: utpote cui ſemper ſalva eſt revocandi fa- cultas; quæ in donationibus inter vivos regula- riter plane ceſſat. (a) Arg. L. 32. §. 8. F. de Donat. inter virum & uNο⅓— rem, && L. I9. F. Qui teſtam. fac. poſſ. L. . f-. de Do- nat. Rubr. &&t.t. F. & C. dJe Adgmin. & perie. tut. &ur. (b) Per dictam L. 32. §. 3. F. d. t. §. IX. 5 . Ex eadem ratione, quod donatio mortis cauſa ul- timis accedat voluntatibus, ultimæque voluntates ſint ambulatoriæ usque ad mortem, atque facillimo revocabiles negotio, ſequitur I. eam ſola revo- cari poſſe donatoris pœnitentia (§. F.); eaque ſive expreſſa (a), ſive tacita: ut ſi rem donatam aliena- verit voluntarie(b): quia donans alienando dicitur pœnitere (c); quod voluntas facto declarata poten- tior eſt ad revocandum, quam ea, quæ facta eſt ver- bis(d): præcipue, quia etiam legata, quibus hæc do- natio per omnia exæquata eſt (e), voluntaria rei le- gatæ alienatione ademta cenſentur (f). Aliud ple- rumque foret, ſi rem m. c. donatam alterius ex ne- ceſſitate donator feciſſet: cum neceſſitas alienatio- nis præſumere faciat, quod donatorem donationis factæ non pœnituerit; niſi heres donantis vo- luntatem alienatione mutatam probaverit (g). (a) L. 29. L. 30. L. 39. Ff. de M. C. Donat. (b) L. 18. F. de Alim. leg. L. I18 &L. 24. §. I. F. de Adim. leg. L. 22. L. 32. §. 5. F. de Donat. inter ir. & Ux. (e) Citat. L 32. J. 5.- F. cit. t. (d) Arg. L. Noſtram. 30. Con. de Teſtam. (e) §. I. INST. de Donat. (F) L. 15. F. de Adim. legat. L. 37. H. I. L. 39. f. de M. C. don. . (g) §. 12. INST. de Legatis. L. I1. H. 12. F. de Legat. 3, L. Rem legatam. I8. de Adimendis legat. . . X. Sed quid? ſi quis nomen, quod tertius debet, alicui B 3 mor- (14) - mortis cauſa donaſſet, ac ante mortem ſuam idem a debitore ſuo exegiſſet? Sane, ſi tamen non hoc animo id fecit, quaſi voluerit extinguere donatio- nem mortis cauſa, poterit dici, eam deberi etiam hocce in caſu (a); ſed diſtinctio, quæ §. 9. adhi- bita eſt, parum aut nihil prodeſſet in eodem dona- tario: rarius enim pateret, ſive teſtator ex neceſſi- tate, ſive absque neceſſitate urgente debitum an- te mortem ſuam exegerit a debitore, quo animo erga donatarium ſimul eſſet; imo potius vel in- vitus quandoque a ſponte ſolvente accipere ſolu- tionem tenetur. Præterea ſpeciem donare mortis cauſa, eamque poſtea alienare, & nomen donare mortis cauſa, atque id deinde exigere, in hoc ma- gnopere differunt, quod, ſi donator rem corpora- lem a ſe m. c. donatam alienat, res ipſa duret; cum autem nomen exigit, vel oblatam ſolutionem debiti accipit, ſubſtantia debiti plane extinguatur. Qua- re, quando jus legatum plane interiit, hocque fiat regulariter ſolutione pecuniæ; quippe quæ debiti jus extinguit(b), etiam legatum nominis extinctum Præſumitur, ſive donator ſponte nominis ſolutio- nem, ſive ex neceſſitate petierit. Unde conſequitur, opus eſſe contra modo dictam præſumptionem juris, ut donatarius probet, nomen exigendo, aut ſolutionem ſpontaneam nominis accipiendo a debitore, animum mortis cauſa donantis eo ipſo non fuiſſe mutatum. Scilicet ſpes donationis non Tevocatæ remanet donatario, ſi probandi copi ipſi uper- 63 (15) Ses- ſupereſt, donatorem a debitore ſuo exa cam pecu- niam, aut ſponte oblatam, ad depoſiti inſtar poſt- ea ſepoſuiſſe (c). Fortiorem præſumtionem pro non extincta m. c. donatione ſuppeditat AFRICA- NUS, in Kalendario integro, ſcilicet nominibus fa- ciendis deſtinato, m. c. donato: quippe cujus ex- actæ pecuniæ & rurſus collocatæ, vel iisdem ra- tionibus deſtinatæ fideicommiſſo, huic, adeoque & m. c. donationi, nihilominus cedunt (d). (a) Ita diſertis verbis ULPIANUs, in L. II. F. 13. F. de Leg. && fideicomm. 3. loquitur de fideicommiſſis; adeoque & de m. c. donationibus: quæ legatis & fideicommiſſis exæquata a Juſtiniano fuiſſe, ſupra (§. 6.) diximus. (b) § 21. J. de Legat. L. 75. §& 2. f. de Legat. I. L. I1. §. 13. F. de Legaz. 3. (&) PerL.iI &13 verſu: MWiſi gorte, - de Leg. 3. per quem eadem nobiscum tradit Celeberr. HEINnCcCIUS, in Elem. gur. Civ ſecundum ordinem Pandect. Partel!. §. I81. ex quo moderanda ſunt ea, quæ in Elem. Jur. Civ. ſecundum ordinem In ditutionum, Lib. 2. t. 20. de Legatis, & 617. nota * propoſuit. (d) Per L. 64. f. de Legatis, 3tio. §. IX. IIdo. Ex natura Ultimarum voluntatum ſe- quitur: quod reconvaleſcentia, aut evaſione alius periculi, ad quod m. c. donator reſpexit (a), re- vocari poſſit donatio mortis cauſa tradita; modo ex pœnitentia condictionem cauſa data cauſ non ecu- 6 (16) 0 ſecuta inſtituat donator (b). Quamvis enim ta- cita, ſive præſumta, revocatio haberi videatur pro expreſia (c), neceſſe tamen eſt, ut donatoris de- claretur voluntas: eo enim ſolo, quod ſanitati is reſtitutus ſit, aut periculum evaſerit, non cen- ſetur revocata donatio (d). III. Morte donatarii ante mortem donantis extingui m. c. donationem: quemadmodum enim legatarius non niſi poſt mortem legantis acquirit rei legatæ dominiumc(e), ita nec donatarius adipiſcitur illud irrevocabili- ter, niſi poſt mortem donatoris. (a) Arg. L. 2. 3.4. 5. ſqd. L. 3 5. G. 3. C4 F. Je Donat. M C. (b) L. 30. ff. Eod. L. 12. G. de Condict. cauſa dat. cauſ. non ſecuta. (C) Per ea, quæ Theſit IX. probata ſunt. (d) Arg. L. 21. & 22. f. de Probationibus. Addaturl. 13. in principio, & L. 39. fF. de Donat. M. C. (e) L. 80. F. de Leg. 2. L. 64. f. Je Furtis. S. XII. Quod ſi autem mors ſecuta fuerit ex eo morbo, ob quem res donata eſt, re illa nondum tradita, da- bitur donatario contra heredes donatoris condiétio ex L. 35. Cop. Je Donat. veluti legatariis actio perſo- nalis ex teſtamento contra ſucceſſores univerſales competit; modo res apud eos adhucdum exiſtat. Sin vero a tertio poſſideatur, ad Exemplum legatorum, donatario, utpote rei donatæ domino, a Legibus con- ceſſa eſt (a) rei vindicatio. (a) §. 2. INST. de Leg. juncta L. f. COD. de Donat. M. C. De uſu in Gallia vid. de FERRIERE, Droit Francois ad pr. J. de Donat. TI. I. p. 20 1. c. 274NYVUVM N Focus O Salance K 1 J H H ⸗ VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset 4 Copyright 4/1999 i GmbH wWW.yXymaster. com Q. O. B. v. ATIO JURIDICA. DE ATIONE TISCAIUSA M POSITIONES DNTINENS, QAM ENZER ADj] UVANZZ PRESIDIO NNIS WIEGERIL, ET JURIS PUBL. P. P. O. PIS SENIORIS, ET CAbPlI- HOMANI PREPOSITI, DRATENSIUMI UNIVERSITATE PSRILIS A. K. S. MDoorn,. ITORUM EXA MLNI OHFERT AUCTOR. H. L. C. HNENN PN 2 R A 1 PAUSCEIIOGERIANORUM.