KaI600-723_21
author: Treitlinger, Johann ChristianandOlry, Jean François

4

B. C. D.
SISTENS
na PRIMAS WoRis GrvirI LINEAS

n lici etiton

PXCEPTIONIBUS

REPLICATIONIBUS INTERLDICTIS

EHnAeNH POENA TEMERE LITIGANTIUM OFFICIO
JUDICIS ET PUBLICIS JUDICIIS

Ginem plenigtenl WS.
hnnkenm n 1 PRESIDE
uH TOHANNE CHRISTIANO
Naum, ge TREITLINGER
denradi J. U. D. PA NDECT. ET UR. CANON. P. P. O.
Kt, Conrado

DIE XIII. JUNII A. M D Cce PiI.
A DUBIIS QUIBUS HINC INDE PREMUNTUR SOLEMNITER

non tam ni VINDICARE CONABITUR
HKE. JOHANNES FRANCISCUS.
OLRY
uum um ln ARGENTINENSIS.
Gintumn, un H. L. Q. C.
ihnene ———————r -

4 K C E N 1O K 4 LI,
Typis SIMONIS KükRsNERI, Cancellariæ Typographi.

u lxnlx
Nenx /ku,

4 1 1 lt;

lellt

io

3 . K K:
õ

Omparatæ ſunt exceptiones, defendendorum eo-
rum gratia, cum quibus agitur. pr. Inſt. de eœception.

Si metu coactus, aut dolo inductus, aut errore la-
plus, ſtipulanti Titio promiſiſti, quod non debue-
ras; datur tibi exceptio, quod metus cauſa, aut doli
mali, aut in factum compoſita ad impugnandam
actionem. S. I. Iiſt. didt. 1
Si quis, quaſi credendi cauſa, pecuniam ate ſtipu-
latus fuerit, neque numeraverit: exceptione non nu-
meratæ pecuniæ defendi debes. F. 2. dièét. tit.

Debitor, ſi pactus fuerit cum creditore, né à ſe
pecunia peteretur; defenditur per exceptionem pacti
conventi. G. 3. dict. tit. X

Si debitor, creditore deferente, juraverit, nihil
ſe dare oportere; defenditur per exceptionem juris-
jurandi. G. 4. diét. zit.
VI.
In is quoque actionibus, quibus in rem agitur,
ſi, petitore deferente, poſſeſſor juraverit, eam rem
ſuam eſſe, licet verum ſit, rem petitoris eſſe, ini-
quum tamen eſt; poſſeſſorem condemnari. diét. S. 4.

Si in judicio tecum actum fuerit, ſive in rem,
A 2 ſive

2 (4) 82
ſive in perſonam; ipſo jure de
verſus te agi poteſt: ſed debes
judicatæ adjuvari. G. 5. diét. tiz.
. VIII.
Exceptiones quædam ex legibus, vel ex iis, quæ
lJegis vicem obtinent, vel ex Prætoris jurisdictione
fubſtantiam capiunt. G. 2. diskt. zit. .
X

eadem re poſtea ad.
per exceptionem rei

Appellantur exceptiones aliæ perpetuæ & perem-
toriæ, aliæ temporales & dilatoriæ. Perpetuæ & per-
emtoriæ ſunt; quæ ſemper agentibus obſtant, & ſem-
per rem, de qua agitur, perimunt. Temporales atque
dilatoriæ ſunt; quæ ad tempus nocent & temporis di-
lationem tribuunt. G. 8. & ſd4. didt. tit. L. 3. fF. eod.
X

Exceptio, quæ prima facie juſta videtur, inique
cum nocet; alia allegatione opus eſt adjuvandi acto-
ris gratia, quæ replicatio vocatur. pr. Inſt. de roplicat.

Replicatio, quæ prima facie juſta eſt, inique cum
nocet; alia allegatione opus eſt, adjuvandi rei gra-
tia, quæ duplicatio vocatur. G. I. 16t. it.
Si duplicatio prima facie juſta videtur, ſed propter
aliquam cauſam actori inique nocet, alia allegatione

opus eſt, qua actor adjuvetur, quæ dicitur triplica-
tio. G. 2. diét. tit.
XIII.

Exceptiones, quibus debitor defenditur, plerum-
que accommodari ſolent etiam fidejuſſoribus ejus:

quædam exceptiones non ſolent his accommodari.
G. ult. dict. tit. XIV.

atikt
W. luds
i Nbihel

Qulnma
6obubitoria
Proridiorn
Nehöradorie
Uübitorin d

L. 1. Kl

kyp
W alie,

9

elexis, 1
lllisciiction

Derpeung
e. herm.

Ien
0 3 Pr.
s OMlkimd.

Emnporalgene
ent Ktemorgt.
nt L3 Paa

Ea widetur, ni
. e
eſt adiurvandi den
y. iſt, de rfirr.

keſb inigue an
Gurandi reig
tit.

jetur, ſed propte
alia allepatione
Gicitor tilier.

nditur, plerum
aloridus ejis
8 accommocnt
W

+ (5⁵) E*
XIV.
Interdicta erant formæ atque conceptiones ver-

borum, quibus Prætor aut jubebat aliquid fieri, aut
fieri prohibebat, maxime cum de poſſeſſione aut

quaſi poſſeſſione inter aliquos contendebatur. pr. Iuſt.
de interdiét.

Summa diviſio interdictorum hæc eſt, quod aut

prohibitoria ſunt, aut reſtitutoria, aut exhibitoria.
Prohibitoria ſunt, quibus Prætor vetat aliquid fieri.

Reſtitutoria ſunt, quibus reſtitui aliquid jubet. Ex-
hibitoria funt, per quæ jubet exhiberi. F. 1. diét. tit.

L. I. G. L. G. eod.
. XVI.

Sequens diviſio interdictorum hæc eſt: quod quæ-
dam adipiſcendæ poſſeſſionis cauſa comparata ſunt,
quædam retinendæ, quædam recuperandæ. C. 2. diét.

tit. L. 2. G. 3. ff. eod.
XVII.

Adipiſcendæ poſſeſſionis cauſa interdictum accom-
modatur bonorum poſſeſſori, quod appellatur quo-
rum bonorum; ejusque vis hæc eſt; ut quod ex iis
bonis quisque, quorum poſſeſſio alicui data eſt, pro
hærede aut pro polſſeſſore poſſideat, id ei, cui bono-
rum poſſeſſio data eſt, reſtituere debeat. G. 3. diét, tit.

L. 2. GJ. 3. F. eod.
XVIII.

Pro hærede poſſidere videtur, qui putat ſe hære-
dem eſſe. Pro poſſeſſore is poſſidet, qui nullo jure
rem hæreditariam vel etiam totam hæreditatem,

Rciens ad ſe non pertinere, poſſidet. J. 3. dist. tit,

(6⁶) L82-

XIX.
Interdictum quoque Salvianum adipiſcendæ poſ-
ſeſſionis cauſa comparatum eſt; eoque utitur domi-
nus fundi de rebus coloni, quas is pro mercedibus
fundi pignori futuras pepigillot. d. J. 3.
X

Retinendæ poſſeſſionis cauſa comparata ſunt in-
terdicta Uti poſſidetis & Utrubi: cum ab utraque par-
te de proprietate alicujus rei controverſia ſit, & ante
ꝗquæratur, uter ex litigatoribus poſſidere & uter pete-
re debeat. Interdicto Uti poſſidetis, de fundi vel ædi-
um poſſeſſione contenditur; Utrubi vero interdicto
de rerum mobilium poſſeſſione. F. 4. dict, tit.

Ille vincit & in re ſoli & in re mobili,
ſionem nec vi, nec clam, nec precario ab
litis conteſtatæ tempore detinet. . G. 4.
XXII.
Longe commodius eſt poſſidere, quam petere:
quod etiamſi ejus res non ſit, qui poſſidet, ſi modo
actor non atuerit ſuam eſſe probare, remanet in ſuo
loco poſſeſſio: propter quam cauſam cum obſcura ſunt
utriusque jura, contra petitorem judicari ſolet. a.G. 4.
XöKlII. L
Poſſidere videtur quisque non ſolum ſi ipſemet
poſſideat; ſed & ſi ejus nomine aliquis in poſſeſſione
ſit. F. 5. dist. tit. L. 9. fF. de adquir. vel amitt. boſſeſſ.
XXIV.

Animo quoque ſolo retineri poſſeſſionem placet;
animo ſolo adipiſci poſſeſſionem nemo poteſt,. d. S. 5.

qui poſſeſ-
adverſario

i, evdil
Eis wteriil
Par Uttiwolbe
Gvorg Prech
ii. L4,.

Taneni
Vltur,

Nen mn dite

Hiwimettll

Cutrnchemm pe
rne oan ano
Nollkt,keitt
Nignetiin
rnI 40
le⸗ ie

Daehnnoß

e mobili, gi pol.
ecario ab adyerin
46. 4.

1e, quam peie
Ppoſliet, ſt ni
re, temanet inl
ncum obſeunl
dicari ſolet/.

ſolum ſi iſem
is in poſeſion
unutt ſe.

eſſoonem plart
potelt4,)1

de pœn. Zemeré litigaut.

22 (7) *
. XXV.
Recuperandæ poſſeſſionis cauſa, ſi quis ex poſſeſ-
ſione fundi vel ædium vi dejectus fuerit, proponitur
interdictum Unde vi, per quod is, qui dejecit, cogi-
tur ei reſtituere poſſeſſionem. J. 6. dièt. tit.
XXV..
Tertia diviſio interdictorum hæc eſt; quod aut ſim-
plicia ſunt, aut duplicia. Simplicia ſunt, in quibus al-
ker actor, alter reus eſt: qualia ſunt omnia reſtituto-
ria, aut exhibitoria. Duplicia ſunt, veluti Uti poſſi-
detis interdictum & Utrubi. Duplicia vocantur, quia
par utriusque litigatoris in his conditio eſt, nec quis-
quam præcipue reus vel actor intelligitur. J. 7. diét.

zit. L. 2. pr. ſ- eod.
XXVII.

Temeritas tam agentium, quam eorum, cum qui-
bus agitur, modo pecuniaria poœna, modo jurisjuran-
di religione, modo infamiæ metu coercetur. pr. Inſt.

XXVIII.
Reus non aliter ſuis allegationibus utitur, niſi
prius juraverit, quod putans ſe bona inſtantia uti ad
contradicendum pervenit. Etiam actor pro calumnia
jurare cogitur, quod non calumniandi animo litem
moviſſet; ſed exiſtimando, ſe bonam cauſam habere.
Utriusque etiam partis advocati jusjurandum ſubeunt.
F. 1. didt. tit. L. 2. C. de jurejur, Probt, calumn. L. 14. J.

I. C, de judic.
XXIX.

Improbus litigator & dammim & impenſas litis

inferre adverſario ſuo cogitur. F. 1. dièt, tit, .
XX

☛2 (8) L82-

Ex quibusdam jud Nn
X quibusdam judiciis damnati ignomini
veluti tutelæ, mandati, depoſiti, directis ien hunt;
trariis actionibus; item pro ſocio, quæ ab utraghe
parte directa eſt. J. 2. di. tii. He äcue
Putti, vi bonofiatg
urti, vi bonorum raptorum, injuriarum,
dolo non ſolum damnati notantur i jna; Aoge⸗
Pacti. diét. G. 2. Ignaminia, ſod d
XXXII.

Omnium actionum inſtituend incipi
n a n aruni principium
ea parte edicti proficiſcitur, qua Prwter edicſt de
jus vocando. Utique enim inprimis adverſarius ad
eum vocandus, qui jus dicturus ſit. G. fin. dict, it
H tibes Wl.
„ LIEtor parentibus & patronis, item parentj
liberisque patronorum hunc præſtat Nonordn; ut ſun
liceat liberis libertisque eos in jus vocare, quam ſi
ab ipſo rtote veniam impetraverint. Si quis aliter
vocaverit, in eum pœnam ſolidorum quinquagi
conſtituit. dict. G. ſin. 1.6; GF. 1 V. de in jes vac. Srte
= XXIV.
Inprimis illud obſervare debet judex, ne aliter
judicet, quam legibus, aut conſtitutionibus, aut mo-
ribus proditum eſt. pr. Iſt. de offio. judic.
. XXXV. B
Quod familiæ erciſcundæ, communi dividundo
& finium regundorum judiciis alicui adjudicatum

fuerit; id ſtatim ejus fit, cui adjudi
Zisf. tin. 1 „cui adjudicatum eſt, G. fin.

XXXVI.

Atthelon
obicon
Yedam un
Plupplion⸗
terdictione
iquminn
Puduca J

1E
torem ilde
orem N
Durt, &n
ſzds,

Unmmtel
Cle unn ,e

Duenle
Celeti, n
En, fonneit.

iig Hheneltt

Sne⸗ 4

fignominit
lredi, D
e tn
4
nhrtann
* . 3
inn, 1

larumprnts
Nen Ernnchmi
krator eliek K
IIIis Adretſans
1t. . id .

d, jtem parenth
tonorem;ut
8 ocare, quan
fint. Si guls
tum quinquagt
n, ſur voe.

Judex, ne iln
jonibus, At n
Ahe.

muni dinidund

Cvi Adjvdicatn
atumn elt, 7

XXXVI.
Publica judicia dicta ſunt, quod cuivis ex populo
executio eorum Plerümd tur.F.r. M.c bubl. judic.

publicorum judiciorum quædam capitalia ſunt,
quædam non capitalia. Gapitalia dicimus, quæ ulti-
mo ſupplicio afficiunt homines, vel etiam aquæ & ignis
interdictione, vel deportatione, vel metallo. Cæteéra,
ſi quam infamiam irrogent, cum damno pecuniario;
publica quidem ſunt, non tamen capitalia. S. 2. dit. tit.
XXXVIII.
Lex Julia majeſtatis in eos, qui contra Impera-
torem vel Rempublicam aliquid moliti ſunt, ſuum vi-
gorem extendit. Cujus pœna animæ amiſſionem ſu-
ſtinet, & memoria rei etiam poſt mortem damnatur.

G. 3. dièét. tit.
Lex Julia de adulteriis adulteri convictas mulie-
res dimidia parte dotis, & tertia parte bonorum, ac
relegatione in inſulam coërcet: adulteris vero viris
pari in inſulam relegatione dimidiam bonorum partem
aufert, dummodo in diverſas inſulas relegentur. JUL.
PAUL. ſentent. recebht. 1. tit. 26. u, 14.

Eadem lege Julia ſtupri flagitium punitur, cum
quis ſine vi, vel virginem vel viduam honeſte viven-
tem, ſtupraverit. Ponam eadem lex irrogat ſtupra-
toribus, ſi honeſti ſunt, publicationem partis dimidiæ

bonorum; ſi humiles, corporis coërcitionem eum
relegatione. S. 4. iſt. de public. judic.

B XLI.

2 (10) L8

XLEI.
Lex Cornelia de ſicariis homicidas ultore ferro
perſequitur. F. . diét. zit.
XLII.
Eadem lege & venefici capite damnantur, qui ar-
tibus odioſis, tam venenis, quam ſuſurris magicis
homines occiderint, vel mala medicamenta publice
vendiderint. dict. G. 5.
XLIII.
Lege Pompeja de parricidiis cavetur; ut ſi quis
parentis aut filii, aut omnino adfinitatis ejus, quæ
nuncupatione parentum continetur, fata properave-
rit; nec non is, cujus dolo malo id factum eſt; vel
conſcius criminis exiſtat, licet extraneus ſit, infutus
culeo cum cane & gallo gallinaceo, & vipera & ſimia,
vel in vicinum mare, vel in amnem projiciatur. Si
uis alias cognatione vel affinitate perſonas conjun-
ds necaverit; poœnam legis Corneliæ de ſicariis ſn-
ſtinebit. F. 6. dict. tit.
XLIV.

Lex Cornelia de falfis poœrnam irrogat ei, qui te-
ſtamentum vel aliud inſtrumentum falſum ſcripferit,
ſignaverit, recitaverit, fubjecerit, ſeulpſerit, expreſ-
ſerit, ſciens dolo malo. Ejusque legis pœna in ſer-
vos ultimum fupplicium eſt, in liberos deportatio.
H. 7. diet. tit.
XLV.

Si armata vis arguatur, deportatio reo ex lege Julia
de vi irrogatur; ſi vero fine armis, in tertiam partem
bonorum ſuorum publicatio imponitur. F. 8. dict. tit.

XLVI.

S Nin
i Oen
§. K

lex Julnpe
iam, vel

Ul⸗

Deculatwen

1
,,

Avam Hcli/,

4*
ieidas Ultnre ,

immunm, guiz
lms ugie
uuteh uhlie

Cretmtlieni⸗
Chlnltatis ennen
ur, ſatirofen.
id hadun eſt,
Ctraneus kt, niin
0, piper E lni
vem projicintur!
perlonas conin
elir de ſicariis!

rogat ei, guit
fallum Keripten
eulpſerit, exptt
egis peena in ſt
eros Geportatin

leoerlege zuln
tertiam parten
lut. . 8 dietnn

WI

£ (1¹2) 28*
Si per vim raptus virginis, vel viduæ, vel ſancti-
monialis, vel alterius, fuerit perpetratus; & raptores,
& ii, qui opem huic Hagitio dederunt, capite puni-

untur. F. Z. adict. tit. LE. mn. Cod. de rapt. virgin.
XLVII.

Lex Julia peculatus eos punit, qui publicam pe-
cumiam, vel rem ſacram, vel religioſam furati fue-
rint. G. 9. dicz. tit. L. 4. Ppr. 6 ad leg. Jul. peculat.
Peculatus pœna aquæ & ignis interdictionem, in
quam ſucceſſit deportatia- ehkinet. L. 3. H. dict. tiz.

Si ipſi judices tempore adminiſtrationis publi-
cas pecunias ſubtraxerint, capitali animadverſione
puniuntur: & non ſolum hi, ſed etiam, qui miniſte-
rium eis ad hoc exhibuerint, vel qui ſubtrackas ab his
ſcientes ſuſceperint. G. 9. Iuſt. de public. judic. L. un.
Cod. de erimin peculat.

Pona pecuniaria, ſtatuta lege Fabia de plagia-
riis, in uſu efle deſiit: in hoc crimine detecti pro
delicti modo coërcentur: interdum capitis pœna ex
facris conftitutionibus irrogatur; interdum lenior:
plerumque in metallum damnantur. S. 10. Maſt. de
Public. iudic. L. ult. ff. de Leg. Fab. de plagiar.
TI.

Lex Julia de ambitu, lex Julia repetundarum,
& lex Julia de annona, & lex Julia de refiduis, ani-
mæ amiſſionem non irrogant; aliis autem pœnis eos
ſubjiciunt, qui præcepta earum neglexerint. S. penult.
Eiſt. de publ. judic.
S S

3 (12) 282*

COROLLARIA.

I. Uſicfrubluarius vel ibſe frui re frucluaria, vel alii
ruendam concedere, vel locare, vel vendere poteſt.
II. Maritus dotalis prædii dominus eſt.
III. Leoatarius teſtis eſſe poteſt in teſtamento, non in co-
dicillo.
IV. Conditio impoſſibilis in ultimis voluutatibus habetur
pro non adjebta.
V. Subſtitutus ſubſtituto cenſetur etiam ſubſtitutus in-
1611760.
VI. Periculum ſpeciei legatæ ſpedtat ad legatarium.
VII. Si fundus inſtruétus vel cum inſtrumento legatus eſt,
fundo alienato, inſtrumenti quoque legatum evtin-
uitur.
VIII. Si greo legatus poſtea ad unum caput pervenit,
illud legatarius vindicare poteſt.
IX. Cui optio legata et, obptimum eligere poteſt.
X. Codicilli ante teſtamentum faëti valent etiam absque
Jpeciali confirmatione.
XI. Fratres ſororesque unilaterales, eorumque liberi, ſi-
ne diſerimine bonorum, paterna illa, an materna
ſint, ſuccedunt.

XlII. Fratrum liberi, ſi ſoli ſunt, in capita ſuccedunt.

%

N

DRIM.
e!

N0
71

M
M.
I N
WND

DUNE
10)

IRGH
.

4ʃ6

hIs Ku

S *
D“Rlõ
0 4

R

enen
Ren.
1
el
1, , . .
2
ℳ —
l.l
12 .
.
.
.
.
.

R
4
E 4
4
†

2

V

19 20 21

EIn REPLICATIONIBUS INTERDICTIS

S B. C. P. — e
himm, DISSERTATIO URIDICA ..
5
lie PRIMAS wnis iri LINEAS 2
k) Jure (nilm FXCEPTIONIBVUS — „

Focus O

luemknIN POENA TEMERE LIIIGANTIUM OFFICIO 2
N JTUDICIS ET PUBLICIS JUDICIIS J.A e⸗
QAS =

5 10
ocu

jus originem geninen

tennmamn PRESIDE

Vitatis primontis dein JOHANN 5 CHRISTIANO

unnnanm J. U. D. PANDECT. ET UR. CANON. P. P. O.
,Conmhl
Rate DIE XIII. JUNII A. M D C LIII.

10 11

9

1. tamirit A DUBIIS WIBUS HINC INDE PREMUNTUR SOLEMNITER
naun, anemi, VINDICARE CONABITUR 0 2
H JOHANNES PRANCISCCUS
OLRY ⸗— 2
aninm un ein ARGENTINENSIS. . 5

n Evittum, ina⸗ H. L. Q. C.

4 K G E N 1 O K A4 T I,;
Typis SIMONIS KükRsNERI, Cancellariæ Typographu.

3

2²

DVYRSRNkNNMNNNNNNN ene

O ₰

„ Copyright 4/1999 V.

ITNNNNNNNNNNNNNN 4 N
1 2 3

46 7 8 9% 10 11 12 13 1

+R
A
1