KaI600-705_17
author: Stupffel, Johann Peter

DISSERTATIO NADCURALIS JURIDICAA 1„%&.

NA
LUGTUSGCONTRACTIS

QUASD A M

POSITIGNyS EXHIBENS
QOAM

DEO SOoLO PRASIDE
EX DECRETO

ILLUSTRIS FACULIATIS
JURIDIC Æ

IN AILMA ARGENTORATENSIUM UNIV ERSITATE

PRO LICENTIA.

SUMMOS IN UTROQUE URE HONORES
ET PRIVILEGIA DOCTORALIA

RITE CONSEQUENDI
DIE XXI. SEPTEMBRIS A. R. J. M. D CC LIV.
SOLENNI ERUDITORUM EXAMINI SUBIICIT

JOANNES PETRUS STIUPFFEIL.

MUTZINGENSIS.

4A K 6 E N v 7 R ₰4 7 7
Typis HEREDUM PAUCHINGERILANORUM.

NOBILISSI MO
AMPLISSIMO CONSULTISSIMO

A TQUE
EXCELLENTISSIMO

DOMINO DOMINO
GARNIER

ECCLESIE AD S. PETRUM JUNIOREM.

CANONICO,
RE GIS
IN SUPREMA ALSATIE CURIA
CoONSILIARIO CLERICOG&.

NVi Generoſi adeo ſunt mentita Laudis pracones
idem avidi plerumque weræ glorie plagiarii
VIR AMPLISSIME! Zeunum me prorſus habebis
ab hoſtili illo in TE adulationis Crimine, nec erit,
cur me amicum virtutum tuarum furem poſſis
accuſare, alia omnino fuit cauſa, qla me moTit,
ut nomini TUO Diſſertationem hanc Juridicam
inſcribere cogitaverim, ut Tilicet debitun Tibi
offerrem Themidis noſtre munus, & devotum
animi mei pignus. Primum Tibi vindicant pro-
yata TUA in enucleandis Cauſis forenſibus ſaga-
citas, in explanandis Facundia, in ponderandis
maturitas, in decernendis ſeveritas. Hac videt
omnis, qua ſuperbit Colmaria, Jureconſultorum
corona; alterum Tili expoſcunt Juſtitia illa beni-
gnitate franata, qua in Tribunali Judicem;
Benignitas illa juſtitia corroborata, qua in ſocie-
tate hominem; utraqut eruditione decorata, qu
in Conſilio virum, & omnibus ubique muneris ab-
ſolutum eſſicit civem, quaæ omnia totidem teſtes,

dut

—

qui dulci TUA fruuntur neceſitudine, amant at.
que conſirmant. Coloribus igitur, ut vides, ſin-
ceris, quam penicillo forſan mendaci deliueaſſet
adulatio, TUA M fama depinxit imaginem. Quid
mirum autem quod non imbellem Progenerent
aquila columbam: fortes enim creantur Fortibus
&& Bonis. Quid quod non dißiteor, miraremur
omnino, ſi non eadem in TE merita, quæ in Awvun-
culo TUO atque Parente expertus eſt PRINCEPS
hominum certe non cœcus exiſtimator, & bodie-
dum adhuc experitur in PFratre TUO CARDIL
NALIS EMINENTISSIMUS, at honorum ſui
Avunculi, ſic é ROHANI illius ſpiritus hares
ex aſſe, mirandum enim porro eſſet VIR AMPLIS.-

SIME, ſi indoles optima nutrita fauſtis ſub pe-

netrabibus non poſſet optima atque perficeret.

Delitum ergo duplix boc & Themidis noſtra
& animi mei pignus, qua ſolitus es, accipe be-
A 3 næcv-

nevolentia, ut probes qualis ſis Patronus, hac TUH
utere occaſione, quam arripui Ego ut palam fa.
cerem quanta olſervantia atque obſequio

AMPLITUDINIS TUA

SERVUS SIM HMIIIIMUS

J. P. STUPFFEL.

has in totum non vete

DISSERTATIO INAUGURALIS
IURIDICA

SECUNDIS NUPTIIS
INTRA ANNUM LUCTUS
CONTRACTIS,

QASDAM POSITIONES
EXHIBENS.

§. I.
Uptias & Juris naturalis (a) & divini (b)

eſſe neminem ſocietatis amantem latet.
onſtat quoque ſecundas, ulterioresve
nuptias nec Jure divino (C) nec Cano-
nico (d) prohibitas. Jus autem Civile, licet
t, tamen mulieres, eas-
due præcipue intra annum luctus ad alia vota

fer-

„

— (8) Les⸗
ferventiori paululum animo convolantes debi-
tis ſpoliat muneribus (e) infamiæ (†) aliisque
PCnis afficit graviſſimis (g); liberis præſertim
rioris matrimonii caute proſpiciendo. Quem-
admodum in ſequentibus paragraphis latius non-
nihil demonſtrabimus.

(a) I. 1. 5§. 3. F. de J. & J.
(b) Paulus Apoſtolus Epbh. 5. Matth. 19.
(c) I. C. 7. ibi: Si Jormierit vir ejus, liberata eſt,
bat tantum in Domino. addatur I. ad

cui vult nu ntum .
Timoth. y. ubi inquit: volo ergo Juniores nu-
bere. .
(d) C. Aperiant 11. 31. 4. I. cap. 2. X. de Secundis

nuptiis.
(e) L. 3. Cod. de Secund. Nupt. L. I. 2. Cod. eodem
(f) L. 11. §. 1. F. de His Qui Not. Infam.
(6) Nov. 22. Cap. 22.

§. II.

Sicut igitur mulier nova ante tempus Li-
citum amplectens vincula tribus potiſſimum in
rebus peccare cenſetur, ita tribus quoque fe-
ritur flagellis. I. publicam offendit honeſtatem
atque pudorem, hinc publica illi inuritur in-
famia (a). II. fumantes adhuc mortui conju-

gis deſpicit cineres, hinc, omnibus ab eo quo-
cunque

2

(9) α
cunque titulo acquifſitis liberalitatibus tam quo- .
. ad proprietatem, quam quoad uſumfructum =
Privatur (b). III. inditum a natura in liberos
amorem maternum utut non plane extinguat,
debilitat tamen, aut ſaltem dividit; hinc amittit
Jus educandi liberos, adeo ut ab ea ſeparari
& educationi alterius perſonæ committi debe-
ant (c). Huic ultimæ pœnæ additur; Matri
quæ ſecundo nuptis denegari revocationem
rerum filiis donatarum, tanquam ab ingratis

(d).

(a) L. 15. Cod. e Quib. Cau. Infam. Irrog. L. Ri qua
muilier 4. Cod. e. Conſ. Tertull. Wov. 22.

Cap. 22.
. (b) d. L. ſi qua mulier. Cod. d. t. .
(&) L. 1. Cod. Ubi Pupilli. Juncta Novella. 22. Cap.
(d) Authent. quod mater. Cod. de Fevocandis donat.

§. III.

Quod autem Mater binuba tot tantisque
Poœnis non vero Pater afficiatur, ratio in Pro-
Patulo eſt: ut nimirum evitetur turbatio ſan-
guinis cum incertitudine prolis, ſi forte mulier
illa ex priori matrimonio concepit, quæ ratio
cum cefſtet in marito, nulla infamia in eum ſta-
tuta eſt, quocunque tembore Poſt mortem prio-
ris

ris conjugis ad alias nuptias tranſierit. Quam
obrem decidit paulus Jurisconſultus: Uxrores

Viri lugere non compellentur, & ulterius Sponk
nullus Ludtus eſt (a).
(a) L. 9. F. de His Qui NWot. Infam.

§. IV.

Pœnæ illæ, quas incurrunt viduæ binuben-
tes, infliguntur quoque viduis intra annum Lu-
us fornicantibus: Si enim in tali caſu Lex
Legitimas nuptias celebrantes inultas non reli-
quit, cur innoxiam eam relinquet, quæ ſtu-
rum committendo decies millies aliis ſubjace-
re deberet caſtigationibus: quocirca Juſtinia-
nus Imperator ſanxit, ut ſi ex partu a muliere
circa terminum anni Lugubris edito fornicatio-
nem contigiſle, atque per conſequens ſobolem
non eſſe priori matrimonio conſiſtere conſtet-
illa modis omnibus ante nuptiali donatione &
ſecundum proprietatem & ſecundum uſum pri-
vetur, cæterisque ſupra enumeratis peœnis
ſubjiciatur (a).

(a) Nov. 39. Cap. 2. §. 1.

5§. V.

(1I) *
S§. V.

Fx his autem verbis, circa terminum anni
non leve oritur dubium, an nimirum infans
ad finem anni natus adhuc cenſeatur ex priori
matrimonio conceptus? Decem Viri in Legibus
XII. Tabularum menſes decem eſſe hominem gi-
gnendi, ſummum finem poſuerunt. Unde &
Ulpianus poſt tot menſes mortis Mariti natum
non admitti ad legitimam hæreditatem ſcripſit
(a) ſed hæc ita extra controverſiam ſunt, quo-
ties nulla circumſtantia contrarium ſuadet, et-
enim undecimo quoque menſe (quamvis rarius)
partum edi poſſe Ariſtoteles demonſtrat (b). Id
quod & alii Philoſophi cenſuerunt: exemplum-
que ejus attulit Plinius Suilium Rufum (c) at-
que cum notante Gothofredo (d) fœmina quæ-
dam bonis ac honeſtis moribus in undecimo
menſe poſt mortem mariti peperiſſet, Hadrianus
Imperator cauſa cognita requiſitis veterum Phi-
loſophorum ac Medicorum ſententiis decrevit
in undecimo quoque menſe partum edi poſſe.
Imo idem obſervat ex Plinio (e) (quod tamen
ſuperare fidem videtur). L. Papirium Prætorem
bonorum poſſeſſionem dediſſe partui tredecim
menſium. Addit adhuc exempla dictus D. Go-
thofredus (f) vix credibilia. Nos his Caſibus
maxime extraordinariis non obſtantibus cum Cu-
B 2 jacio

—2 (12) 6%2-
jacio (g) natum menſe undecimo incepto, non
Perfecto, infantem adhuc cenſeri ex priori con-
ceptum matrimonio. Quod etiam ipſe Impe-
rator Juſtinianus ſupra laudatus indicaſfe vide-
tur his verbis: nondum enim completo auno,
undecimo menſeperfecto peperit, ut non eſſet
poſibile diceré, quia de defunczo fuiſſet partus,
neque enim in tantum tempus conceptionis exten-

Jſum ſt (h).

(a) L. 3. §. 11. F. de Suis Legitimis.
(b) Lib. 7. de Hiſtoria Animalium Cab. 4A.
(c) Lib. 7. epiſt. 75.
(d) ad d. nov. 39. Cap. 2. Lit. z.
(e) Lib. 7. epiſt. 5.
(f) in d. Nota ad Nov. 39. Cap. 2. §. I.
(g) ad Hanc Nov. & apud Paulum IV. ſentent. y.

§. F.
(h) d. Nov. 39. Cap. 2. pr. add. GODEIINI Jus Novißſ.
Lib. I. Cap. I2. ag⸗ 33. & omnes Notas Laudati
GorkHoFRDI add d. Wov.

§. VI.

Eruitur quoque ex dicta novella novum bi-
nubentis intra annum Luctus vidua Maritum
reddi infamem: ſuſpicio enim illa, quæ infide-
litatis

litatis eſt, & de qua ſupra Laudatus Imperator
dicto loco loquitur, oriri non potuit, niſi in
favorem ipſius, quem nuptiæ acceleratæ, &
ut alias appellantur (a) immaturæ novum con-
jugem adeoque antiquum præſumptive demon-
ſtrant amicum. Si ergo ob iſtam feſtinationem
præſumimus uxorem non caſte vixiſſe penes pri-
mum, & tractaſſe ejus mortem: ob alterum hunc
maritum culpæ ipfſius participem concludere
quoque debemus, eum pœnæ infamiæ exiſti-
mandum eſſe ſocium. Confirmat id Ulpianus,
qui Maritum hunc Secundum ſcienter illas Nu-
ptias ineuntem notat infamia, extendens illam
Pœnam ad uxoris Patrem, Tutorem, Aliumve
qui paſſus eſt illam ducere (b). Adſtipulatur
etiam Imperator Gordianus Sulpiciæ ſuppli-
canti reſcribens (c).

(a) Mov. 22. Cap, 22.
(b) L. II. §. 4 f.. de His Qui Mot. Infam.
() L. 15. Cod ex Quib. Cauſ. Infam. Irrog.

§. VII.

Omnes hæ prædictæ poœnæ hodie (ſi pœnam
infamiæ excipias) vim ſuam adhuc retinent: ob-
tinent ergo I. amiſſio virilis patris proprietatis
Lucrorum nuptialium: II. Educationis Tutelæve
B 3 Libe-

Liberorum ac denegatio revocationis rerum li-
berts donatarum obtentu ingratitudinis. III. ne
conjugi ſecundo amplius detur, quam uni ex
liberis Prioris thori (a). Pœnam autem infamiæ
nubenti intra annum Luctus remiſit Jus Ponti-
ficium (b). Quod decretum plerumque ob-
ſervatur non ſolum in Gallia (c) verum etiam
in Germania (d). Nemo itaque Jus Canonicum
ita extendet, quali de cæteris quoque pœnis ab-
rogantis tractaverit. Cum reliquæ Ppœnæ non
tam ad vindictam punitionemque tendant, quam
aliis ex rationibus v. g. ne liberi prioris matri-
monii lædantur &c. Fuerint dictatæ: Quaſi
Legumlatores Conjuges minus punire, quam
caute liberis proſpicere voluerint.

(a) videntur Gudelinus de Jure Noviſſimo Lib. 1.
Cap. 12. p. 32. Q7 33.
(d) Cap. 4. & 5. X. de Secund. Nupt.
(c) Videatur Edittum FRANCIScI II. Chriſtianiſſimi
Gallorum Regis anno 1560. editum. Addatur
Declaratio Regia 12. Octobris anno 1743. edita
quæ in Art. tertio L. I. 7 2. Cod. de Secund.
Nupt. omnino in Curia Colmarienkhi jubet obſervari
excepta pœna infamicæ.
(d) Zide Hartmann. in ſua Practica Forenſi Lib. 2.
Tit. 34. obſerv. 5. adde Gailium 2. obſerv. 98.

nutn. 8.
§. VIII.

D

§. VIII.

Cum itaque Leges cæteras præter infa-
miam pœnas non tam odio nuptiarum, ſeu
earum accelerationis, ſed plurima ex parte
favore magis liberorum, ut eis contra injuri-
am matrem proſpiceretur, conſtituerint, (a) con-
ſequens eſt I. quod hæ pœnæ maxima ſaltem
ex parte non tantum reſpiciant matrem in an-
no Luctus, ſecundo marito nubentem, ve-
rum etiam poſt illum annum ſecundas ineun-
tem nuptias: II. quod non ſolum feriant mu-
lierem, ſed & virum ſecundam uxorem du-
centem, exiſtentibus nimirum ex priori matri-
monio infantibus. Idque jure noviſſimo præ-
cipue ratione bonorum a marito vel uxore prio-
ris matrimonii provenientium obſervatur. (b).
Ponamus enim ſ. Patrem meum (idem puta de
matre) vi pactorum dotalium matre mortua
Lucratum fuiſſe dotem v. g. fundum Tuſcula.
num; tranſüſle autem illum ſecundas miptias.
Hic ob pœnam ſecundarum nuptiarum amit-
tit proprietatem dicti fundi Tuſculani, quæ ad
me filium prioris matrimonii devolvitur, pa-
tri remanente uſufructu (c). Adeoque uſus-
fructus Patre mortuo extinguitur & a me præ-
cipitur. Eodem modo ponamus II. patrem
meum procreaſie me & fratrem meum Sejum:
matrem autem meam mortuam reliquiſſe fum.
dum

3 (16) Les-
dum Tuaſculanum, qui ad nos juré heredita-
rio devolvitur: poſtea autem mori Sejum;
cui meus pater una mecum vi Nov. 1715. Cap.
2. ſuccedit atque portionem -fundi Tuſculani
mecum dividit (in Alſatia autem ſolus Pater ſucce-
dit) tranſit ad ſecundas nuptias, proprietatem
dicti fundi amittit conſequenter illo mortuo fundi
illius portionem, cujus ad dies vitæ ſolum uſum-
fructum retinuit pater, habeo præcipuam (d).

(a) Pœnas cæteras adhuc obſervari in Gallia demon-
ſtrant plurima Arreſta: I. Curia Pariſienſis Vi-
duam intra Sex priores anni Lugubris menſes bi-
nubentem Dotalitio & Sponſalitia prorſus exuit
largitate: Anno 1534. vid. BERTAULT iOZ Art. 377.
CoNSUET. PARIS. II. Curia autem Toloſana 6.
Aprilis anno 1579. Q I8. Februarii anno 1183.
duas Viduas unam Joannis de Breuil, alterum
Claudii Chomel privavit omnino Succeſſionibus
ſuorum Conjugum, a quibus heredes in Teſta-
mentis fuerant inſtitutæ. Plurima adhuc ejusmodi
Arreſta, vid. in Bibliotheca Juris Gallici in verbo
NMATRIMONIUM, TZit. de Fœminis Binubentibus.
(b) Authent, in Donat. Cod. Je Secund. Nupt. Nov.
22. Cap. 23.
(c) d. Authent. in Donat. Cod. de Secund. Naupt.

(d) Autbent. ex Teſtamento. Cod. d. tit. plures ejus-
modi Caſus buc pertinentes, bine & inde diſper-
os viqe in SAMUEL. STRYCK. Z ractatu de Succeſſ.
ab Inteſtato.
2 A4 N 2: U M.
CORO-

3 ðUM 3: 32 Z 3e J J. Za ge

r r rOr e er r X er: Er r⸗

COROLLARIA
UNIVERSO JURE.

Sr Ra Er

EX

JURE NATURE ET
GENTIUM.

I.

Ornicatio eſt Jure Nature brohibita
F& in nullo Caſu licita.

Verum & proprium adulterium
C comit-

(18) -
comittit is qui conſentiente marito pec-
cat cum conſugata.

III.
Maritus occidens uxorem in adul-

terio deprehenſam peccat graviter con-
tra Jus Natura.

IV.

Duellum privatorum pro defenſio-
ne honoris eſt Jure Natura prohibi-

Praæſeripiio non eſt merum Juris
Civilis inventum ſod Juris Naturæ ſa-
luberrimum placitum & Juris Genti-
um non ultimum praceptum.

VI.

2 (19) ⸗

Vnde inter liberas Gentes obtinet.

EX WRE CANONICO.

Simonia proprie non eſt promittere,
offerre vel dare temporale ſub ſpe incer-
ta conſequendi ſpirituale v. g. benefeci-
aum, dummodo dans temporale ipſo fine
& motivo non inteudat ſpirituale.

II.

Nec ſimonia eſt maniſeſtare exterius
bpatrono ſpem quandam conſequendi ſpi-
ritiale ex gratuita & antidorali remu.
neratione.

C 2 III.

III.

Jus percibiendi decimas etiam exten-
ditur ad nowales.

IV.

Ita tamen, ut pri vilegium ſuperdeci-
mis non ſolvendis eccleſiaſticæ perſonæ
conceſſum novalia comprehendat.

. V.

Vſuræ mordentes & excesſivæ Jure
Naturæ abſoluto prohibita ſunt; mode-
rata accedente Lege publica licita fiunt.

EX WRE PUBLICO.

Regia ad pralaturas nominatio Le-.

—e (21) 88-
ge regia fundata a Jummis Pontifcibus
Iuit aphrobata.

Licet concordata Bononienſia de Capi-
tulo QUIA PROPTER mentionem duntaxat
fecerint, illud tamen INDEMNITATIBUS ob-
li viſci noluerunt.

III.

Tributa tum ordinaria tum extra-

ordinaria populo impoſita bono Keipubli-

ca neceſſaria multumque utilia eſſe de-
fendimus.

IV.
Vacante ſede Capitulum ad Electo.

rale Collegium non admittitur.

EX JURE CIVIII.

J.

PFilia ante majorennitatem meretrix
exharedari poteſt.

C 3 gy.

Legatum ſtudiorum cauſa relictum

exſpirat & hareditati accedit, quando Le-
gatarius a ſtudiis decesſit.

D III.
Wdibus Legatis hortus quoque in
Confinio domus adjacens cum domo le-
gatus cenſetur.

IV.
Lex Commiſſoria pignori adjecta il-
V.
Caæcus udex eſſe poteſt.
VI.

LQuam Jus Civile Romanum in fa.

vorem debitoris clementer concesſit ex-
ceptionem pecuniæ non numeratæ illam
Praxis ſapienter in ſecuritatem credito-

ris ſuppresſit.
ris ält ExX

(23) -
EX MWRE FEUDALI.

Vaſallus tenetur Domino ad ſervitia

& charitativum ſubſidium.

II.

Vaſallus ſuper feudo compromittere,
tranſigere, vel paciſci poteſt in ſui tantum
Prajudicium non Domini.

III.

Vaſallus non cadit jure ſuo per impo-
ſitionem ſervitutis.

IV.

Dominus non poteſt feæudum alteri
conferre, oppignorare & locare invito

Vaſallo.

EX

(24) S-
FX WRE CRIMINALI.

Judex non debet capere Criminoſum
in loco extra territorium ſuum.

II.

Delictum dat Judici jurisdictionem
in delinquentem.

III.

Delicétum uno loco purgatum non de-
bet alio loco iterum puniri.

Judex ſecundum allegata & probata
judicare nec ſemper debet nec aliquando
poteſt.

02

2
8
S
S
EEEEEEEEE 2
. 3333 Ei
E 2
EH .

VierfarbSelector Standard*-Euroskala Offset

Gmbh wwW. yxymaster. com

4 Copyright 4/1999 VXyMast.

1O INAIGURALIS JWRIDICA

DIS NUPTIIS

RA ANNUMN

CONI RACTIS

A SD A M

Q.
„ 1ONES EXHIBENS

QAM

2*O SoLO PRASIDE
„ EXx DECRETO

RIS FACULTATIS

[RID IC .²

NTORATENSIUM UNIVERSITATE

ILICENTIA

„ UTROOQUE JURE HONORES

VILEGIA DOCTORALIA

* ITE CONSEQUENDI

P TEMHBRIS A. R. S. M D CC LIV.

RUDITORUM EXNXAMINI SUBIICIT

*:S PETRUS STUPFFEL

„2MHUTZINGENSIS.

H. L. C. C.

*½ G E N 7 0O RK 4 7 I

„ 5 EDUM PAUCHINGERILANORUM.