KaI600-509_13
author: Linck, Jeremias EberhardandFleury, Jean Henri

. c. ».
PpisSERTATIO JVRIDIGA

DONATIONE IN GENERE,
SPECIATIM DE DONATIONE
MORTIS CAVSA ET INTER —
VIVOS,
QVAM

P R g1DE

DN. IEREMIA EBERHARDO
LINCKIO.,

JL. V. D. JVR. PVBL. ET PAND. P. P. O.
CAP. THOM. CAN.

SOLENNI CENSVRE SVBIICIET
AD DIEM AV&rns DCCXYXII.

IOH. HENRICVS DE Fl.EVRX,

B4 &R RODV CKVS. J

I= &r το [.᷑ / 17,,
Typis MELCHIORIS PAVSCHINGERI, Typr.

(0%) Se-
De Donatione in genere.
THES. I.

)Onatio Juſtiniano eſt ſecundus modus acquirendi
– particularis. Minus accurate: Si enim modus ſu-
mitur in ſenſu, in quo uſucapio, traditio &c. ſumun-
tur, Donatio inter vivos neutiquam eſt modus ac-
uirendi jus in re. Ante enim traditionem res non fit
onatarii.

THIES. II.

Eſt tamen Donatio inter vivos modus acquirendi jus ad
yvem; Et ſic nil aliud eſt, quam titulus, ſeu cauſa ad do-
minium transferendum habilis, ex quo datur actio perſona-
lis, Contra donantem, ad rem donatam præſtandam.

THES. III.

Quod ſi traditio accedit, hac acquiritur domini-
um, non donatione ipſa; transfertur enim ſic res do-
nata ex juſta cauſa, ſc. ex donatione.

TES. IV.

Quod ſi porro donatio mortis cauſa ſubintelli-
gitur, rurſus vel traditio ante mortem, vel mors ſine
traditione dominium transferet, non ſola donatio.
A 2 IHIES,

(0°) See-
THIES. V.

Donatio vulgo definitur, actus liberalitatis, que nule
joære cogente res in acceptantem tranſertur.

THES. VI.

Si acceptatio ſignificat conſenſum donatarü in dona-
zionem, male dicitur ea transferri dominium, cum hoc
ſola traditione transferatur. Si ſignificat apprehenſionem
poſſeeſſionis, ad donationis validitatem & eſſentiam defi-
nitionis non pertinet; Nam, etiamſi non tradantur res in-
ter vivos donatæ, donatio ſubſiſtit. J. 2. 7. . 1. ta-
que Donatio melius definitur, alius liberalitatis, quo nullo
iure cogente tes aliqua ſcienti & conſentienti inter viyves pro-
mittitur, aut mortis canſa deſtinatur.

TIES. VII.

Donatio ſic ſua ſponte reſolvitur in duas ſpecies;
ſc. in Donationem mortis cauſa & inter viyos.

De Donatione mortis cau 2.

THES I.

Onatio mortis cauſa eſt, quæ alicui ſcienti &acceptanti
fit ob mortis ſuſpicionem aut cogitationem. Modo & ſor-
ma elt actus inter vivos, fectu eſt inſtar legati.

TRES. II.

.
Hinc donatio hæc ſemper revocabilis eſt, & im-
perfecta, donec mors ſequatur l. 32. J. de Don. m c.
Ad inſtar legatorum reducta eſt per omnia §. 1. 7. de
Don. ſive ita facta ſit, ut res ſtatim, ſed revocabiliter
transferatur, ſive tunc demum, cum mors fuerit inſecu-
ta, fiat accipientis.!. 16. ff. de M. C. D. Niſi ita done-
tur, ut nullo modo revocetur, quo caſu abit nego⸗
tium in donationem inter vivos: l. 27. 4d. t.

THES. III.

Morte itaque donantis confirmatur & convale-
ſcit; Quinque teſtibus opus habet, l. alt. C. de Codicil-
hi. Falcidia ab illa detrahitur, I. 27. ff. de m. c. D. &
Donatarii capacitas tempore mortis ſpectatur. . 22. 4. 1

I* IW.
Non tantum autem revocatur 1) ſolapeœnitentia do-
nantis 1. 16. 30. d. t. Sed & 2) morte donatarii ante do-

nantem, ut & 3) liberatione a mortis periculo, 6, 29, 35.

A 3 De

(0) -

De Donatione inter vivos.

„

THES. JI.

D Onatio inter vivos eſt, actus liberalitatis, qus
res ſine mortis ſuſpiecione; in perpetuum ali-
cui acceptanti promittitur.

TRHFS. II.*

Poteſt fieri in ſcriptis & ſine ſcriptis; Et ad exem-
plum venditionis neçeſſitatem traditionis in ſe habet,
§. 2. 7. 6. t, qua ſubſecuta, transfertur demum domi-

nium.
IIIES. III.

Propria eſt & impropria, ſeu ut ali malunt, Alſe⸗
luta, & Relata. Illa eſt, quæ fit ſolius liberalitatis gra-
zia. Hæc, quæ cauſam liberalitatis ſpecialem conjun-

Ctam habet. .

7 HES. IV.
—

Donatio alia pura, alia non pura. Pura, quæ
fit ſine diei, modi aut conditionis adjectione l. I. pr. F. b. t.
Non pura, cui vel dies, vel modus, vel conditio
ad jicitur.

ES.

THES. V.

Donatio pura inſinuatione opus habet, ſi exce-
dat 50ο. ſolidos §. 2. 7. de Don. Eſt autem inſinuatio
act us, quo negocium actis judicialibus inſeribitur.

THES. VI.

Sunt tamen donationes, quæ penitus inſinuatio-
nem fieri minime deſiderant, ut 1) Donatum a Prin-
cipe l. 34 pr. C h. t. 2) Mobiles res donatæ Militi⸗
bus ab eorum Magiſtris 1. 36. J. I. C. d. t. 3) Annuum,
quod legitimum non transgreditur modum l. 34. §.
ult. C. d. t. 4) donatum ad redimendos captivos d l. pr.
5) ad reficiendas ædes Collapſas d. J. §. 2. Donatum
tamen ob reliquas pias cauſas inſinuationem requirit
l. 19. C, de 55, Eccl. & d, l. 34. S. I, de Don.

7HES. VII.

Quod excedit, nullum eſt. d. L. in pr. Is tamen
qui majorem ſummam in re donata habet, æſtimatio-
nis quantitatem ei, qui minorem ſummam habet of-
ferre & totum poſſidere, aut ſi maluerit rem divide-
re poteſt, ſi ſc. ſit res diviſibilis d. 1, 34. §. 2.

7TIES. VIII.

Donatio fieri poteſt omnium bonorum l. 35.5. 4.
Cde don. l. 8. C. de rey., don. Habet tamen donans be-
neficium competentiæ, quo vivere queat.
THES.

N

THIES. IX.

Non valet donatio inter Conjuges, quæ tamen
morte confirmatur, ſi revocata non ſit a donante l. 2.
F. 16. F. de donat. inter Eir. & X. .

⁶*

THES. X.

Donatio inter vivos temere revocari nequit S§. 2.
J de Don. niſi 1) ob ingratitudinem, 2) Ob I«ſaα legitimam
& 3) ob ſuperyvenientiam liberorum.

1ES. XI.

Ingratum faciunt
1) Atrox injuriæ, 2) damnam„

2) Impia dextra, 4) fles frada 5§) periela necis.
Pplures cauſæ revocationis excogitari non debent. I. ſ.

pr. C. d. reyec. don.

TIES. XII.

Adio revocatoria inde competens donatoris &
& donatarii morte expirat, 4. I. niſi poſt mortem
donatarii ſeu donantis aliquid implendum eſſet, tunc
enim datur Cendidio cauſa data canſa neon ſecuta

THES/

22— —

THIES. XIII.

Si lædatur legitima, donationis inofficioſæ que-
rela datur illis, quibus legitima debetur, ad eam re-
vocandam, in quantum læſa eſt lJ. 5. C. de incff. donat.
Itaque legitimum bonorum ſubſidium, i. e. legitima à

bonis donatis detrahitur portio.

THIES. XIV.

Computatur ita: Id quod a donante relinquitur
additur quantitati donatæ. Fit inde Summa. Si id, quod
a donante relictum eſt, ſummæ hujus trientem vel ſemiſ-
ſem facit, querela ceſſat; ſi non facit, id quod deeſt,
detrahitur a donatione. E. G. FTitius pater habens 3.
liberos, donavit extraneo 10. Relinquit 2. Relictum

un. m.
ergo & donatum facient 12. Quia itaque relictum,

quod facit 2, non facit tertiam partem ſummæ tota-

lis (quæeſt 12.) ; Deſunt enim mille trienti;
m

Ideo mille detrahuntur donationi, & Donatarius loco
10 retinebit

2HIES. XV.

LEX S8. C. de veyocand. Don. revocat donatum a Pa-
trono libertis ſuis ob liberos ei ſupervenientes. Ratio
B

mani.

(°) ee-
manifeſta eſt, quia Patronus magis præſumitur res, quas
donavit, liberos ſuos habere velle, quam libertos. Qnia
tamen liberti Pbatrono cariores præſumuntur, quam alii
extranei; ipſe porro Patronus, æque ac alii, magis amare
cenſetur liberos, quam quoslibet extraneos; ideo non
tantum Patronus libertis, ſed quilibet, liberos non ha-
bens, extraneis donans, ob ſupervenientiam liberorum
donationem revocare poterit. Conf. l. 30. C. de fideic.

THES. XVI.

Revocabitur donatio, ſive bona omnia, ſive
pars bonorum donata ſint; Res enim reſolvitur in
gonationem conaitionalem ſi donator ſine liberis deceſſerite

7HES. XVII.

æ donationes ſunt 1) Dos,
2) Donatio prepter nuptias, 3) Dotalitium, 4) Donatio te-
muneratoria & aliæ, modo propriæ, modo impropriæ dona-
tiones ſunt, licet ſint reſpectivæ & fiant ob cauſam.

Impropriæ & relat

THES. XVIII.

Dos eſt ſutſtantia rerum ab aAxore, vel alio, nomine

axoris in maritum translatatum ad ſuſtinenda matrimonii oners.

TEESJ. XIX. .

Duplex eſt, Prefedtitia & Adveniitia, IIla vel ex
1e

—53 ( „%) 68-

re patris vel ex ſacto ejus vel ex ejus intuitu profici-
ſcitur. 1. 5. f. de Jure dot.; Hæc aliunde, quam ex
re vel facto, vel intuitu patris provenit.

TIES. XX.

Dos profectitia mortua uxore nullis relictis libe-
ris revertitur ad patrem viventem. J. 4. C. ſol. matr.
l. 6. pr. de Jure Dot. J. 26. §. 2. F. de pack. dot. Patre
mortuo ad uxoris heredes l. an. C. de R. U. 4. S. 6.
Adventitia manebat apud maritum, niſi extraneus do-
tem ſibi reddi ſtipulatus fuerit. l. un. C. de rei ux. act.
S§. 13. hodie redit ad heredes uxoris S. 6. 4. 1. arg.
4d. l. de JZure Dot.

THES, XKXlI.

Marito mortuo Dos proſectitia etiam redit ad pa-
rentem vivum, quam tamen reſtituit pater filiæ ad ſe-
cundas nuptias progredienti. Dos vero adventitia ab
extraneo, qui dotavit, non repetitur, ſed ſpectat ad
uxorem, cum extraneus donaſe magis mulieri, quam ſibi
jus quoddam ſervaſſe vileatun; Niſi expreſſe pactus ſit, ut
ſibi ſoluto matrimonio reddatur l, un. C. de R. U. 4.

H. 13.

TIES. XXII.

In Dote Maritus habet dominium Civile, l. 30. 6.

de Jure det. UXor vero naturale. Tamen fundum do-
B 2 talem

talem nec obligare nec alienare, etiamſi uxor conſen-
tiat, poteſt I. 16. f. de fund. dot. Niſi æſtimato vendi-
tionis gratia ſit datus J. II. d. t. vel neceſſitas urgeat

l. 61. F de gure dot. vel mulieri alienatio nociva non
ſit. l. 26. l. f. d. 1.

TIES. XXIII.

Donatio propter nuptias eſt, quæ fit a Marito uxori
in ſecuritatem dotis. 1. ſ. C. de don. ant., nupt. Cum vero
omnia bona Mariti hodie ſint obligata Uxori propter
dotem, non amplius opus ea habemus. Succeſſit tamen
in ejus locum Dotalitium, quod eſt Uſusfructus a Ma-
rito viduæ conſtitutus ad fuſtinendam viduitatem in
compenſationem quaſi dotis.

THES. XXIV.

Munera nuptialia ſunt „ quæ dantur ab amicis de-
monſtrandæ lætitiæ ob nuptias initas amicitiæque fir-
mandæ gratia.

HES. XXV.

Morgengaba eſt donatio matutinalis, quæ fit ſecundo
nuptiarum die à marito uxori ob delibatum virgini-
tatis florem.

7HES. XXVI.

Munera nuptialia ſunt propriæ donationes. Mor-
gengaba, licet ſit in uſu frequentiſſimo, tamen ſæpiſſime

meri eſt arbitrii. Inde eam modo ad Donationes pros=

prias, modo ad improprias refero.

—9) *

5

VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset

△ Copyright 4/71999 VXVMaster GmbHi www.yXymaster. com

ZB. C. D.
FATIO JVRIDICA

DE
pNE IN GENERE,
DE DONATIONE
CAVSA ET INTER
VIVOS,
QVAM

R £ &HS1DE

AIA EBERHARDO
NCKIO,

PVBL. ET PAND. P. P. O.
P. THOM. CAN.

I CENSVRESVBIICIET
AVorSTI DCCXXNXVII.

ICVS DE FLEVRV,

BARRODVCEVsS.
— 3) 0(82-—- 3 °- 36 * -53-
G E NTO ATI,
HIORIS PAVSCHINGERI, Typr.