KaI600-487_12 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Dissertatio Inauguralis Iuridica De Iuramento Suppletorio Koenig, Petrus N irrrree ððͤ 7 ee nn Keldt VC tun ANNn.. N N Crun I — NS. I Qidte. Imprillege . Deowled s e erotmmano⸗ Ctiocis e. od u. 4 kone glal⸗ e OA- /oeE. D. O. M. DISSERTATIO INAUGURALIS JURDICA DE . PprzO 5α B EsAY EXx DECRETO IELUSTRIS. ORA IN AILMA ARGENTORATENSNNMT UNIVY ERSITATE PRO LICENTIA SUMMOS IN UTROOUE JURE HONORES ET HE VILEGIXA DOCTORALIA E CONSECUENDI SOLENNI RBEaubrtonint ENXAMINI SUBIICTT AD D. 22. 4A0UG6 D J MbDcocrtII. H. L. C. C. PETRUS KOENIG- MOLSHEIMENSIS. ARGENYORATI, Typis MELCHIORIS PAUSCHINGERI, Typogr. 232E 3. 4 er LI iat eh ασ DiSSERTATIO INAUGURALIS WRIDICA Lelit . 3 Eritatis indagandæ cauſa li- &tisque per eam terminan- 211 E d1. dX , Ordinariis deficienti- 2 l bus prohationibus, ſolet in mrroquenforo adl Juramentum alrcu⸗ ulu A 2 trius ε (4) - trius litigantis recurri, quod ſemel præſtitum, juris inſtar obligat, ideo- que in jure iusurandum dicitur ut in l. 5§. f-. de Iurejurando, l. 2. & 12. §. 5§. Cod. de Reb. Credit. & illud ſuper quo juratur, quia divino teſtimonio firma- tum, pro vero habendum eſt. Jurare licitum eſſe, id exigente neceſſitate, vel juſta cauſa, aperte declarant LL. Civiles & Eccleſiaſt. tot. tit. ff. de Jure- jur. & Cod. de Reb. Cred. t. t. X. de Jurejur. in éto. eod. Clement. eod. illud- que firmat conſtans & quotidiana fori utriusque praxis: imò jurare, his Ca- ſibus jure divino poſitivo permiſſum eſt, licet Chriſtus apud Matthæum, Cap. §. verſ. 12. Juramentum prohibeat, his verbis: Ego autem dico vobis, nou jurare omnino. Et Apoſtol. Ja- cob. in Epiſtol. Catholica Cap. 5. verſ. 12. his verbis: Ante omnia autem fra. tres mei nolite ſurare. Quia hæ prohi⸗ bitiones explicandæ ſunt de freddenti . 4 ANofuranm Aheneal lenceeo eaAut n r ei unn Cod . uſ mn ℳ0 nie ℳ0²: Nw C We ſet, Lcont Dunen nen , 1 bner, Vetane üiin W m W P ut n o ofrmn. urre ar, U. ure. .XE 04. Dod. lann foni 0. niliuen tcheom, rohibent, AAl; l. J. uiff. denti . in —3 (5) - uſu juramenti, pro leviſſimis rebus, abs- que neceſſitate, aut juſtà causâ: non au- tem de eo juramento quod ex neceſſita- te, aut rationabili cauſa præſtandum, quæ explicatio petitur ex aliis Sacro- rum Codic. textibus, ut Exodi, Cap. 22. Verſ. 13. Pſalm. 62. verſ. ult. ad Ro- man. Cap. 1. verſ. 9. 10. ad Theſſalo- nic. Cap. 2. verſ. 00. & maxime ad He- bræos Cap. 6. verſ. 16. ubi Apoſtolus expreſſe juramenti neceſſitatem agno- ſcit, ut ſit omnis controverſiæ finis & confirmatio. Posiz. 11 . Juramentum, quod ad cauſæ de- ciſionem pertinet, generice dividitur in voluntarium & neceſſarium. Pri- us eſt quod pars parti extra judicium, vel in judicio defert, aut refert, ea conditione ut ſi illud præſtet, absque ulteriori indagine victoriam obtineat. A 3 Ma- . 88 (6½) e bot; Maximum expediendarum litium re- le detert medium iſtud juramentum ait Juris- fid ſ, conſultus, in L. 1. ff. de Jurejur. & eo Ait maxime quo litigantes aliis proba- Coc fue tionibus deſtituuntur, aut metu ex- eN. R penſarum ad finem controverſiæ pro- oteltit perare deſiderant. Poſterius eſt, quod e einl ipſe judex partibus, ob inopiam ſuffi- ereili cientis probationis, imponit ad hoc, 6 ! ut eo mediante, vel à ſuſpicionibus We contra ſe militantibus ſe liberent; vel WNKn defectum probationis ſuſceptæ ſupple- ercre ant; Colligit. ex L. I. & 31. F. de- Ju⸗ 5 ute rejiur. 6& L. 3. & 12. Cod. de Reb. cre- in in dit. Priori caſu purgatorium, poſte- i i riori ſuppletorium, vocant, de quo in præſenti.“ Utruümque neceſſarium in- de dictum eſt, quod neceſſitate qua- dam ob defectum probationis a judi- n⸗ ce deferendum & a parte, cui defer- hrn tur, aut præſtandum, aut cauſa caden- dum: in eoque differt maxime à vo= u luntario, quod ſicut libere delatum ſfor 8 * hoc 8 C WN Mn. „en DrobaA. Wd er. G e , d . boe, N GN epe. e I n rinm in⸗ Illl⸗ Geter. caden⸗ avO⸗ QAarnum oe 4 jndi . (7) Ke- hoc fuit, ita & remitti poteſt, a par- tendeferente Arg. L. 5. h. 4. & I. 6. Er de Jurejur. G&. L. S. Cod. de Reb. Cred. Aliter ſe res habet in voluntario; quod Judex pro arbitrio, cum non de- ferat, nec etiam pro arbitrio remittere poteſt, ut inde lis decidatur: Ne- que enim Judex litis dominus eſt „ Ut lioeat ei ſtatuere pro libitu, ſed juxta ide quod legibus & moribus prodi- tum eſt. Nam cauſa ei pro officio co- gnoſcenda & decidenda, non per- denda committitur: ſed rem n on tam cognofceret, quam perderet, ſi gra- tiam jurisjurandi faceret, ubi illud exigere jubetur. on eee EOSZ. I. Suppletorium dicitur Jjuramentum ex eo, quod ad inopiam probationis ſufficientis ſupplendam adhibeatur; dixi Eefictentis nam ſi actor plene ſo- lIus 6 (8) —☚—- lus probaverit, ſupervacuum, aut ini. quum foret hoc Juramentum injun- gere. Supervacuum, quia ſatis proban- cauſa dari debet, nec quidquam pro. bationis adjiceret Juramentum, quod ab ipſo, invito adverſario, delatum præ- ſtaretur; iniquum eſſet & contra for- mam juris, ſi reo deferretur, cum con- victos jure condemnari conveniat. per I. 9. Cod. de Oblig. 6 Actionib. Sic quo- que ſi nulla adſit probatio, Juramen- tum deferri non poteſt actori, quia actore non probante reus abſolvitur per regulam, in l. 4. Cod. de Edendo. nec Reo injungendum eſt, quia ut di- citur in dict. l. 4 reus hoc caſu abſol. vitur, etiamſi nihil praſtiterit: igitur Juramento Suppletorio locus non eſt cum actor plene probavit, aut nihil probavit: ſed tum demum, ſi probavit quidem ſuam intentionem, aſt non ſa- tis ad plenam fidem de re controverſa judici faciendam, ita ut ex eo judicans inju- . SPra Pretes / Ob ſonnil 1 Enend Aacd s Wonenm un Ah A ce/ fiin gumn pr MWi h a, Rctaigat Mütin , ele clnint lbeſnn ſeenn Roeng Ud Win . tOdr n. (voch . tia for. con. It n. o⸗ WN W Dlowiror Elmdu lrr 1 dlor. ige Nũ &t —83 (91)) * injuria careat; feu ut loquunturiinter- pretes. in l. 3. Cod. de Jurejur. & Praxis obſervat, ſi ad ſit probatio ad minimum ſemiplena v. g. Si actor ad probandam ſuam intentionem reſtem omni exce- ptione majorem, vel, ut ajunt, clasſi. cum adhibuerit; cum jus ad minimum ad fidem faciendam duos exigat. J.02. E. de Teſtibus. . —2 PosI IW. In cauſis duntaxat civilibus ab ino- piam probationum (modo ſupradict.) dubiis, locus eſt Jjuramento ſuppletorio; arg. l. 31. F. de Zurejur. & l. 3. Cod. eod. in criminalibus, ubi probationes luce meridiana, ut vulgo loquuntur, debent eſſe clariores, ob gravitatem negotii, uſus ejus non eſt: ob eandem cauſam plerique autumant, cauſas etiam civi- les arduas & magni momenti, quas cri- minalibus comparant tale Juramentum ob maximum, quod in jurantem ex i præſti- 3 (10) - præſtito redundaret commodum, non admittere: ſed potius his caſibus, pur- gatorium parti alteri deferendum, aſt ad circulum vitioſum inducit eorum ſententia, cum eadem ratio in favorem opinionis alterius retorqueri poſſit: qui enim contendunt, (& quidem probabi- liori fundamento,) purgatorium Jura- mentum hoc caſu deferendum non eſ- ſe, eandem rationem, maximi nimirum commodi in jurantem redundantis, af- ferre poſſunt. Unde patet, priorem ſententiam eſſe meram, ut logici lo- quuntur, petitionem principii. In ſimi- libus cauſis probationem ſemiplena majorem requiri ſentit cum aliis GA. 1. Olſervat. 108. num. 11. PosIZ Y. Dicta hactenus procedunt in caſu, quo actor ſolus probavit; Verum ſi reus exceptionem ſuam quoque proba- verit, & par utrinque efficiatur proba- t10, 4 io, o tendit ſe centumaut Firodat ettoscond Kd Won (vobos pr nenmnnorbi, n ſunmmenu Cbi d WWN wfhe ſi Cje unnltt Seckre inrrign fDN, M Crtimam kmuner 9 W. di⸗ de 8 . , A. eorum Wwe Ktgin robabi⸗ urr. Nn e. Wu N Midtenm Ogieil. Nmi nipena G. Calin, n 1 ba⸗ Cda⸗ ti⸗ 2 (1II ) 26- tio, ut in ſequenti ſpecie; Andreas in- tendit ſe calendis Januariis Argentorati centum aureos mutuos dediſſe Berto, & id probat duobus claſſicis teſtibus. Bertus contra excipit, ſe eo die Pariſiis fu- iſſe, & ſuum alibi, ut practici loquuntur, duobus probat teſtibus omni exceptio- ne majoribus; tunc a judice ſuppletori- um Juramentum reo deferendum, quia in dubio favorabilior eſt cauſarei, du- rior vero petitoris per regulas in l. 33. G& 125. f. de Reg. Jur. niſi tamen aliqua gra- vis conjectura pro actore præponderet, puta ſi ſit nobilioris conditionis, magis ſpectatæ fidei & dignitatis, tum acto- ri potius Juramentum deferendum eſt. vid. DoNELL. in Comment. Jur. Ciwil. lib. 24. Cap. II. num. 9. Occaſione hujus dubium ſuboritur: an Judæo contra Chriſtianum litiganti juramentum ſup- pletorium, cæteris paribus deferendum ſit, negant qui gentem Hebræorum ho- die inter Chriſtianos verſantem maxi- B 2 me me intentam eNe arbiteanlrur, ut verſu- tia, fraude, dolo & omni conatu, Chriſtianos, quos pro gentilibus ha- bent, decipiant, fallant, & circumve- niant, & Juramentum quod ipfis à ju- dice defertur „parvi facere dicantur, putantes poteſtatem Chriſtianis non eſſe, eos ad Juramentum genuinum adi- gendi; hinc periculi plenum efſet iis Pertfidiæ & perjurii ſuſpectis cauſæ de- eiſionem, delato Juramento, commit- te. Aſt eum lege deſtituamus, quæ Ju- dæos a Juramento coram Chriſtianis præſtando arceat, ob vagas & vulgares de gente hebræa conceptas ſuſpicio- nes, denegandum Judæo non eſt Jura- mentum ſuppletorium. Qua in re ta- men caute procedendum judici, & im- primis attendendum, ut Judæum juxta ritum in Sacris Hebræorum receptumn, jurare jubeat. 2611012 PosIz, yr. Effectus Juramenti ſuppletorii prz α 211⸗ ſacke feratur; 6 cONenet ibpat ſn ut. Weckn uoe en nunt Leki „W Oe ltcu ua i muen Furenmnn undians ynmntn eetenonte umer t ſume T on KN 1 WW.. (N libisd reume. i. Gend, Unis Non madt. Het i le Ge. GWe Chiikknas girg pi. elt ſor in re t 1,ſoNa ptutn, n . ſtiti eſt, ut ſecundum illud ſententia feratur; id eſt, ut actore jurante reus condemnetur, & jurante reo, ipſe ab- lvatur, actorque ab impetitione repel- ſage arg. l. 3. Codd. de R eb. Credl. E& Jure- jur. cadem eſt vis duntaxwat delati, ſed re- Cuſati, ut videlicet contra recuſantem, tanquam contra convictum ſentenita prönuntietur, nec id ipfum referre ei lii ceat ‚ cum parendum fit voci judicis Cap. fin. S. fin. X. de Jurejur. & nemo ſit, oui referre poſſit, l. 3. Cod. de Reh. Cred. vid. -RAUCHBAR. p. 2. Quaſt. 3. n. 9. non tamen habet vim rei judicatæ euri Juramentum voluntarium, quia ſpeciem transactionis non continet & cum altero litigatore renuente, interp onatur, invito nocere nonidebet; ideoque adverſus ſen- tentiam ex tali Juramento latam reme- dium appellationis conceditur, quod ſecus in Juramento voluntario extra- judiciali vel judiciali. I. 12. G. 14. Cod. de 102 2 B3 Reb. (14) - Reb. Cred. &' Jurejur. vid. DoNELI. Comment. lib. 24. cap. II. num. 12. PoSIZ. VII. Verum an pro præſtito habendum ſit Jjuramentum ſuppletorium delatum litigatori morte prævento ante ejus præſtationem, quæſtionis eſt inter ICtos. Alii affirmativam propter L. 6. Cod. ad L. Jul. repetundar. Simpliciter amplectuntur, moti quod homo, cum in extremis agit, æternæ ſalutis immemor & in peccato mori velle non ſit præſu- mendus: alii vero rectius -hac diſtin- Rtione utuntur; aut defunctus omni ſuſpicione major in Juramentum dela- tum non conſenſerat modo, ſed etiam absque ulla tergiverſatione ad illud præſtandum die a Judice indicta ſe paratum exhibuerat, at morte ante indictam diem, aut per dilatio- nes ab adverſario impetratas impeditus fuit, quominus id præſtare poſſit: vel 4 Eg con- e CONind caula bgtin memmm ibi n parte a oracen ontendont Murr/v. ten /Mmmrn Crionem ope WNSN— VWENN rumg orientes N1⅜ & m Wrores Dnunn Ephdhrnin Lie Pool „ Ngo ſinn NR 1 N. le. Nncr NNN nte en E inter Er Lis. lclter WN. WWNNN t re e Ciin. N n Cele. „ ſeid ne 40 t norte cio. ditus V con- „ 3 (15) 5- e contrario defunctus dilationes ſine cauſa legitima petiit, quærelas ob Jura- mentum ſibi delatum fudit, tranſigere cum parte adverſa tentavit. Priori ca- ſu Juramentum pro præſtito habendum contendunt ob recenſitas rationes. vid. MAEV. p.5. Deciſ. 46. Poſteriori caſu, mor- tem Juramenti ſuppletorii fictam præ- ſtationem operari negant, moti quod non levis inde ſuboriatur ſuſpicio, tale Juramentum conſcientiam oneratu- rum; quo etiam facit, quod plerique morientes ſpe reconvaleſcentiæ lactan- tur, quod multi in agone licet conſti- tuti de immerita fragili & peritura apud mortales fama plus æquo ſolliciti, pertinaciter quemadmodum & infelici- ter pudorem ſuum revelare erubeſcant; denique quod plures vel morte repen- tina, vel gravitate monbi ita oppriman- tur, ut de negotio ſalutis cogitare non fufficiens ne dicam ullum, adſit momentum. Podr. DSN —3 (16) L6- 31 P110 NES ARCHI EX OhE CANONICO. Pür: ad l ſac,os eramer endk. aae etiam ad beneficia. In cshßbus 2t: d. re vgſäictir Materis peccati agitur; ſi inter Jus Canonicum & Civile NNN contrarietas adſit, Mends ℳ Iute Canonico. . d CTupitulum, ſede vacante, Faredie 1, Zuris- MV dickionem ordinariam iRot. 3 1. 3112 143 emg Suppraſ⸗ zaralr Benkfoi⸗ ai nezun „ i; legitimà 1 IR ex cauſa legitim σαNvSnt. DEI 211 — Uidr SOLI DEO HONOR 8 ET GLORIA u — Ui M — tio 00 nſenſt Mnes rer⸗ gue cel. de verſ ceden tin rer. tranſite et iem emphy⸗ Plt; ob lur,au⸗ 53, bbi: ℳ nr ſcun eni eunt, nſan⸗ D leeti. ratum en⸗ . in e. katn, „ ð R E x. D. O. M. DISSERTATIO INAUGURALIS URDICAE on H — 2 ed. S 5 15 uo . = E SUPPITETI N 16 8 S = K E ſ◻ △⬤ iI T QüaAN — . ⸗ PDEo Soto eage ( 4 — — EX DECRETO S . ELUS PRS. CTORDN — OkRDINISs lehk. IN ALMA ARGEN PSR NTVYERSTTATE “y vrOi = 5E PRO LICENTLAA s te⸗ 4 SUMMOS IN UTROQUE JURE HONOREN— = Er FEIVILEGIX N. IKN E . non. KTE CONSEQUENDI S SOLENNI ERUDITORUM ENAMINI SUBIICTFE˖tßt = Z AD D. 22. Ereruz! raTYX1. * H. L. = PETRUS KOENIG. S MOILSHEIMENSIS. S 5 ARGENTORATI, S . Typis MELCHIORIS PAUSCHINGERI, Typogrr. 5 NNDOANNNNNNNNNNNNNTNII un NAWETNNNNANN/ꝓ3 WTH NN . £ 7 14 8 11