KaI600-437_13 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Dissertatio Inauguralis Iuridica, Patrem Simpliciter Dantem Dotem, Aut Donationem Propter Nuptias Promittentem Exhibens Hervé, Jean Charles et her⸗ NPti en di⸗ grolind C D. pB. Y. DPISSERTATIO INAUGURALIS TURIDICA, PATREM SIMPLICITER DANIEM DOTEM, AUI DONATIO- Auten NEM PROPTER NUPTIAS PRO- MITTENTEM „ EXHIBENSs, /„ Q UA M DEO SsOLO PRESIDE, EX DECRETO ET AUCTORITATE IIUSTRIS FACUILTATIS ORIDICA IN ALMA ARGENYORATENSITIAMI UNIVERSITATE PRO LICENTIA SUMMOS IN UTROQUE URE HONORES ET PRIVILEGIA DOCTORALIA RITE CONSEQUENDI PDPIE VI. DECEMBRIS A. O. K. MDCCLX. SOLENNI SUBMITTIT CENSURE OANNES CAROLUS HERVE, A RG ENTINENSIS. H. L. C. C. E —,,— — = =–= ===— ARGENYORATI, Typis SIMONIS KüksNERI, Cancellariæ Typographi. PARENTIBUS, AMICIS S ACRUM! — Nubere Sila mihi, nulla non lege, parata eſt, Sed Silam nulla ducere lege volo. uum tamen inſtaret: decies mihi dotis in auro 4 Sponſa dabis? dixit: quid minus eſſe poteſt. D MARTIALIS Epigram. XI. 2 42. N. AS DD, 6 GRN E S NWW DISSERTATIO INAUGURALIS JURIDICA PATREM SIMPLICTTER T DO- DANTEM DOTEM, A NATIONEM PROPTER NUPTIAS PROMIFTTENTEM EXHIIBENS. §. I. Lerasque apud gentes non uxor ma- rito (a), ſed maritus uxori conſti- tuebat dotem. Virgines ſine dote S nuptum dari conſtituit LYCURGUS Lacedæmoniorum, ſive Spartanorum Legislator ſapientiſſimus (b). Apud A 2 G Alrthe- 2 (4) 2*¾ Athenienſes indotatas duci uxores, quæ præter animi dotes nihil, niſi tria veſtimenta, & parvi pretii fuppellectilem afferrent, voluit SOLON (Cc). De Hebræis, Syris, quod maritus ibi uxo- rem ſibi coëmeret, res quoque clara eſt (d). Apud Afſſyrios patres mercatum filiarum inſtituiſſe, do- cet E LIANUS (e). Aſt apud Romanos alia erat dotis natura & indoles z adeo ut vix virum inveniret indotata (f). Quod fecit ſucceſſu tem- poris, ut pater fimpliciter dans dotem aut donatio- nem propter nuptias promittens de ſuo, non li- berorum patrimonio, quod adminiſtrat, dediſſe, aut promiſiſſe cenſeretur. Qui caſus præmiſſis præ- Mnitlancdis Diſſertationis meæ Inauguralis thema eſto. . (a) Nam, etiamſi uxor forte aliquid attulerit marito, id ta- men antiquiſſimo tempore ſolum ideo fiebat „ quia mori- bus antiquis nen filiæ, ſed filii parentum hæreditates cer- nebant. Inde aliquid ſubinde dabatur filiabus, quo au- gerent virorum patrimonium. Videatur hoc etiam de KRomanis in VALENT. FORSTERI Hiſoria Jur. Civilis Rom. Lib. 1I. cap. 26. n. 39. Tale quid etiamnum hodie inter Principes paſſim obtinere novimus. Videmus enim in pluribus regionibus primo- genitum Principatum, ſecundo. genitos apanagia, & de- mum flias principifſas mundum muliebrem &c. accipere. (b) 2 (5 08282- (b) Ille introduxit, ut uxores eligerentur, non pecuniæ, severiusque matrimonia ſua viri coërcerent, cum nullis dotium frænis tenerentur. Teſtis eſt JSTINUS Epit. Lib. 2. cap. 3. (C) Atque hoc SoLoxN ideo conſtituit, ne matrimonium degeneraret in lucri & avaritiæ commercium, ſed ut ha- beretur tanquam honeſta quædam ſocietas ordinata ad Remp. civibus locupletandam, animoſque hominum arctius inter ſe colligandos. Vid. PLUTARCH. in vita Solonis. Quam- vis has leges haud diu cuſtoditas, atque filias dotibus ma- gnis inſtructas fuiſſe apud Athenienſes pariter, ac Lace- dæmonios, eoque nomine ab ARISTOTELE Politic. Lib. 2. cap 9. reprehenſos fuiſſeé doceat JacOB. PERIZONIUS in Diſert. de Leg. Vocon. pag. 89. (d) Sic Saul pro filia Michol popoſcit a Davide centum Phi- liſtæorum præputia. Sam. XVIII. 25. Non habet, inquit Rex ſponſalia neceſſe, niſi tantum centum præputia Philiſtino- rum, ut fiat ultio de inimicis Regis. Ez poſt paucos dies urgens David abiit cum viris, qui ſupererant, & percuſſit eoc Philiſtinis ducentos viros, & attulit ebrum praæputia & enumeravit ea Regi, ut eſſet gener ejus. Dedit itaque Saul ei Michol filiam ſuam uxorem. d. L. verſ. 27. Calebus fili- am Axam ei promiſit, qui capturus eſſet Cariath ſepher. Joſ. XV. Quæ opera pretü loco fuiſſe ex ipſis textibus colligitur. Ita & Jacobi uxores ſe a Labane patre venditas, id eſt, pro opera quatuordecim annorum marito addictas conqueruntur. Geneſ. XXXI. verſ. I5. textus hic eſt: Nonne quaſßi alienas veputavit nos, & vendidit, comeditque pretium noſrrum. Sichem quoque, quidquid poterat præ- miorum, & mercedis, pro Dina patri Jacobo paciſci vo- lebat. Geneſ. XXXIV. verſ. II. & 12. Verba ita ſonant: A 2 Lue- 42 (6) 282 Quacungque Natueritis, dabo: augete dotem, & munera po- ſulate, & libenter tribuam, quod petieritis, tantiun date mihi puellulam hanc uxorem. (e) Hiſtor. var. lib. 4. Caop. I. Idem de Armeniis tradit JusTI- NIANUS nOv. 21. Quippe illi mulieres non tantum a legitima parentum & fratrum removebant ſucceſſione, ſed & indo- tatas eas venire ad maritum, eamque a futuris voluerunt mulieribus: quem morem ſuſtulit JVSTINIANUsS Imperator in d. nov. 21. pr. juſſitque Armenios tanquam Reip. Romanæ ſervientes quoad omnia Legibus uti Romanorum. Similia de Germanis obſervat TACITUS de Morib. German. cap. 18. (†) PAULVUS L. 2. f. de Jur. Dot. ibi: Reipublicæ noſtræ in- Zereſt, mulieres dotes ſalvas habere, propter quas nubere po- ſunt. Inde MARTIALIS Epigram. XI. 24. Nubere Sila mihi, nulla non lege, parata t, Sed Silam nulla ducere lege volo. Quum tamen inſtaret: decies mihi dotis in auro Sponſa dabis? dixit: Quid minus eſſe poteft. §. II. Solet vox DOTIS a d1αα Vel dadse do, tribuo largion, ſignificante derivari, ut quod Græcis dos, idem Latinis donum, vel donatio ſit. Inde dos generatim dicitur omne id quod datur (a). Speci- “ vero appellatur bonorum quantitas, ſive id, quod 3 (7) 6*2 quod a muliere, aut alio ejus nomine datur ma- rito ad fuſtinenda matrimonii onera (b). Dividi- tur autem ea in proféstitiam & adventitiam (C). In voluntariam, quam mater, aliusve dat pro libitu, & ueceſſariam quam lex imperat (d). In promiſ- Jam porro, quam præſtari placuit, ſed nondum præſtita vel tradita eſt (e). Et conſtitutam, cujus poſſeſſio eſt tradita (f). Alii bene addunt dotem cautam ſive confeſſatam, quam maritus ſpe futu- ræ numerationis ſe accepifſe fatetur (g); ac dotem numeratam, quæ re ipſa data & numerata eſt (h). (a) Ita vulgo nominantur dotes animi, & corporis, orna menta ſingularia a Deo, vel Natura homini conceſſa, uti ſapientia, fortitudo & c. ſic generaliter quoque accipitur pro omni acceſſione ad ſufficientiam rei alicujus perſonæ ne- ceſſaria. L. 52. SF. 2. fF. de Eidejuſſ. & Mandat. Ita dotes vocantur prædiorum. L. 2. d. n. L. 20. §. I. F. de In- Brum. legat. d. L. 72. §. 2. F. d. t. Ubi per ejuſmodi do- tes intelligunt impoſitiones, boves aratorios, aratra, ligones, pedamenta, &c. &c. id genus alia prædiis de- ſtinata. L. 24. §. I. F. de Legat. I. Ideo VARRO. Lib. 4. de re viiſtica vineam cum ſua dote dicit, id eſt, cum ſuis acceſſionibus. Pariformiter dotis Eccleſiarum mentio fit in cap. 8. X. de Conſecrat. Eccleſ. Adeo ut verbum Doris idem, quod Reditus deſignet. (b) L. 7. L. 56. §. 1. L. 76. F. & L. 20. Cod. de Jur. Dot. L. 21. §. 1I. F. de Donat. inter. V. & U. (C) 33 (8) L82- . (C ULT. frag. Tit. VI. §. 2. L. F. pr. K. 9. & II. f. de jure Dot. Dos Frofedtitia, quæ in ipio §. noſtro definita non eſt, dicitur ea, quæ a patre profecta eſt de bonis vel FAC- TO cus ULP. d. loc. & l. y. pr. F. d. t. ſive ipſe parens de- derit, ſive procurator ejus, ſive juſſu vel contemplatione ejus alius, nihil intereſt. L. 1I. §. F. & ſeg. fF. de Jur. Dot. Non etiam intereſt, an pater pro filia ſua dotem dederit, an pro emancipata. QyIA NON JUS POTESTATIS, SED PARENTIS NOMEN DOTEM FACIT PROFECTITIAM. d. L. F. §. II. F. d. t. Illud vero haud ſufficit ULPIANO, do- tem profectam a patre, ſed amplius in præallegata L. 5. deſiderat dotem de bonis, aut FACTO patris profectam eſſe. Quapropter, ſi pater hæres inſtitutus hereditatem, in qua filiæ maritus eſt ſubſtitutus repudiaverit eo fine, ut ad generum ipſum perveniret dotis conſtituendæ cauſa, dos non profectitia, ſed adventitia habebitur. Nihil enim pater de ſuo erogavit, ſed non acquiſivit id, quod acqui- rere potuiſſet. Quod addidi in definitione peculii pro- Feétitii de facto patris. Hujus caſus videantur in L. 6. §. 4. F. de Jur. Dot. in L. 8I. F. cod. & in d. L. F. §H. 7. F. eod. Adventitia dos eſt, quam extraneus pro muliere dat. L. . K. 9. & 11. F. de Jur. Dot. Et ſi dans stipulatus fuiſſet eum ſoluto matrimonio ſibi reſtitui, dos ſpecialiter, receptitia Focaarnr ab ULPIANO. HEINNEC. Antig. Rom. Lib. 2. 2. 8. §. 8. (d) L. 19. F. de R. N. (9) L. I. L. 6. Cod. de Dot. Promiſſ. 42 (9) L82- (†) L. 5. F. Sol. matrim. L. 13. ſ. 2. H. de Fund. dot. L. II. Cod. de Dot. caut. non numerat. (g) L. I. L. 2. Cod. de Dot. caut. non numer. cui opponitur exceptio non numeratæ dotis. L. in. & auth ſeq. Cod. eod. Quæ, ſi matrimonium intra biennium ſolutum fuerit, poſt biennium uſque ad annum decimum, intra bien- nium opponi debet: ſi vero poſt decennium ſolvatur ma- trimonium, tam facile opponi nequit; niſi maritus ſit minorennis, qui adverſus lapſum temporis reſtitui debet. d. L. fm. & auth. ſeg. Cod. d. t. (h) L. I. L. 2. Cod. de Dot. caut. non numer. additur quoque diviſio dotis in æſtimatam & non æſtimatam L. 10. §. 4. & ſeg. J. de Jur. Dot. & L.. L. 10. Cod. d. t. §. III. His igitur tum in præcedentibus SS. is, tum in eorundem notis probe prænotatis, pono caſum. (a) I. Titius pater, pro filia ſua dotem, aut filio- familias vel etiam emancipato (b), habente res maternas, vel alias, quarum proprietas patri non acquiritur, donationem propter nuptias ſimplici- ter dedit, aut promiſit. Dubitabatur apud vete- res an pater de ſuo: An vero de filiæ, aut filii patrimonio, quod forte pater adminiſtrabat, de- diſſe vel promiſiſſe cenſeatur? Multa pars Juris- Conſultorum antiquorum ſeſe diviſit. Alii enim non 3 (10) er non exigui momenti rationibus nixi putabant Patrem de bonis liberorum promiſiſſe aut dediſſe (e). Alii forte, ut non improbabiliter conjecturari poteſt, mediam elegerunt ſententiam, ſcil. patrem partim de ſuo, partim de liberorum dedifſe aut pro- miſiſſe patrimonio (d). Alii demum inter quos PAPINIANUS, judicabant, patrem res liberorum proprias adminiſtrantem, promittendo vel dando dotem, aut donationem propter nuptias, id de ſuo, non liberorum patrimenio feciſie (e). Quam poſtremam PAPINIANI ſententiam amplexus eſt Imperator noſter IUSTINILANUS (f). (a) Hic caſus continetur in L. fin. Cod. de Dot. promiſſ. (b) Ibi tamen notandum eſt, TRIBONIANUM videri minus idonee filiumfamilias & filiamfamilias cum emancipatis confundere: ſiquidem olim in filiofam. quæſtio talis eſſe non poterat, qui nihil fſuum habebat. ULPIANUS I. 79. ff. de aquir. vel omitt. heredit. adeo ut materna bo- na omnino patri quærerentur. L. 2. §. 4. F. de donat. inter V. & U. L. 6. §. 3. & L. 92. F. de acquir. vel omitt. heredit. Nec niſi in poſteriorum Principum conſtitutionibus filiis- fam. in bonis maternis proprietas data eſt, ſolo uſufructu patri ſervato. L. I. Cod de Bonis maternis. L. 4. Cod. de Tecund. nupt. L. 4. Cod. de Bon. quæ lib. Olim ergo hæc quæſtio ſolis emancipatis liberis applicari poterat, licet ſucceſſu temporis conſideratis probe poſterioribus Princi- pum conſtitutionibus nihil interſit, utrum ſint liberi in poteſtate conſtituti, aut emancipati. dd. LL. e. 22 (1II) E6 (e) Argumentum illorum erat, quod pater dotare non te- neatur liberos locupletes, aut iisdem dare donationes propter nuptias: ideoque ſi pater id faciat mera cen- fetur liberalitas, quæ tamen in dubio non præſumitur. L. 25. ff. de Propbat. Ergo in caſu polito pater conſti- tuendo liberis dotem aut donationem propter nuptias, non cenſetur id de propriis, ſed liberorum bonis, vel compenſandi animo, ſi quid eis debeat, feciſſe. Facit aliquo modo pro hac opinione L. 43. §. 1. F. de Ad- miniſtr. & per. tus. ubi ex ſententia PAULI is, qui fratris ſui filiæ curator exiſtens marito ejus quadringenta dotis nomine promiſit, non ut de ſuo, ſed curandæ patrimo- nio promiſifſe cenſetur, niſi ſciens puellæ patrimonium non ſufficere ultro quid promiſerit; ergo idem de patre pona liberorum adminiſtrante dicendum videtur. Quod- que ulterius pater compenſandi potius, quam donandi animo promiſerit vel dederit dotem, deſumitur e Lege 41. §.1 2. F. de Leg. III. uti & ex L. 22. §. 3. F. ſolut. ma- trim. (d) Arg. L. 34. f. de Negot. geſt. ubi avia gerens negotia ſui nepotis, alimenta, quæ illi præſtitit partim de ſuo, partim de nepotis patrimonio præſtitiſſe ſecundum aliquorum opinionem videbatur. Quam tamen ſententiam in f. d. E. non admittit JCtus. Simile quid invenitur in L. ?25. §. 16. F. de Hereditatis petit. (e) Hujus ſententiæ argumentum apparet ex L. j. §. 16. F. de Jur. Dot. cujus formalia ſunt: Papinianus Lib. 10. Quæſt. ait: cum Pater curator ſuæ filie Juris ſiui effedte dotem pro ea conſtituiſſet, MAGIS EUM QUASI PATREM ID, QUAM QUASI CURATOREM FECISSE VIDERI. Ratio hujus ſententiæ eſt, quod, quemadmodum liberi maxi- B 2 mam 2 (12) L8* maximam ſemper exhibere parentibus reverentiam & ob- ſequia teneantur, multaque ſiepe per liberos iis accedunt commoda, naturalis ita poſtulet æquitas ut, & paternum pro liberis conſilium liberalius interpretemur. (f) d. L. fin. Cod. d. t. ubi addit deciſionis ſuæ rationem Imperator; Neque enim leges, ait, incognitæ ſunt, qui- bus cautum eſt, omnino paternum eſſe officium, dotem vel donationem propter nuptias pro ſua dare progenie. tandem & dubia in lit. (c) & (d) allata in ipſo conflictu me reſoluturum polliceor. §. IV. Occaſione mediæ illius aliquorum Juris-Con- fſultorum ſententiæ, cujus (G. 3. lit. (d)) men- tio facta eſt ſequentis caſus quæſtio movebatur Nimirum: Titius in inſtrumento dixit, ex rebus Paternis & maternis, id eſt, ex ſuis & liberorum., vel tam ſuis, quam liberorum bonis ſe dare, aut promittere dotem, vel ante nuptias donationem. Quærebatur, utrum pro dimidia parte videatur datio, vel promiſſio facta eſſe, vel pro rata por- tione utriusque ſubſtantiæ? Aliqui pro dimidia parte judicabant (a): alii pro rata portione utrius- que partis inclinabant (b). JUSTINIA NUS neutram veterum in hoc caſu ſententiam ſecu- tus, decidit, patrem, ſi penitus inopia detentus eſt. (13) Ler⸗ eſt, de liberorum bonis, fi vero & fubſtantiam idoneam poſſideat, de ſuo patrimonio dotaſſe vel ante nuptias donaſſe intelligi (C). (a Illorum fundamentum erat, quod particula (&.) vel ei æquivalens (zam) orationem faciat copulativam cujus vis ad utramque partem refertur, ut igitur vis, ſeu promiſſio dotis, quæ in illa oratione continetur, ad utramque partem, id eſt, ad bona paterna, & mater- na ſimul ſint referenda. Natura enim copulæ eſt, di- cunt illi, partiri in partes æquales, & inter plures actio- nem tam aétive, quam paſſive dividere. Arg. L. 11. §. 4. de duob. reis. conſtit. L. 33. F. de Legat. I. L. 59. F. ec. vel contr. EP. 4. Cod. ſi plur. una ſentent. con- emn. (b) Qni vero pro rata portione utriusque partis exiſtima- bant, præter alia argumenta probabiliter movebantur, quod ex promiſſione tali promittens & fuum & libero- rum patrimonium oneraverit, onera vero, quæ patri- monium concernunt, pro rata ſint diſtribuenda. Arg. L. I. Cod. de Annon. & Tribut. (O Quia pater (ſuppoſita paterni officii ratione) poterat ſecundum ſuas vires, dotem pro filia, vel donationem propter nuptias pro filio de ſuo, & præterea conſentire filis partem vel totam ſubſtantiam ſuam pro dote libe- ralitati paternæ (id eſt ei quod pater dedit) aggregare volentibus ut revera appareat, quid ipſe velit dare & quid de ſubſtantia filiorum aut filiarum proficiſcatur. 4d L. fin. vers., Ubi autem. Cod. de Dot. promiſſ. . .—RK B 3è32 Sufkhi⸗ 22 (14) S= Sufficiant hec pro themate meo, aliis ratione ejusdem L. finalis Cod. de Dot. promif. plures adhuc quæſtiones de avo paterno vel materno, de matre, de patre pro- mittente dotem filiæ locupleti &c. relinquendo. TIT AN T’U M. 62 (15) r⸗ COROLLARIA. IURE CIVILI. Conditio, E liberi emancipati fue- rint, a matre adjeclta, excludit patrem a bonorum peſſeſſtone ſecundum Tabulas. P II. Legitima regulariter non debet one- rari. III. Poteſt tamen conditio legitimæ adjici, quæ facit, ut non patri, ſed liberis bhere- ditas acquiratur. EXx TURE CANONICO. TI. . Contra ſententiam latam a Pontifice vel Principe peti poteſt reſtitutio in in- tendτν.. II. Si procurator Eccleſiæ exceptionem peremptoriam in judicio proponere omiſit, juſta et cauſa impetrandi reſtitutionem in integrum. III. Conceſſo reſtitutionis in integrum Ju- Jpendit regulariter executionem ſententiæ. * £☛ £ 19 W XK V 2 VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset 18 17 8 9 10 11 12 13 7 : Copyright 4/1999 VXyMaster Gmbh www.yxymaster. com „ D „ INADGURAIIS URIDICA, SIMPLICITER TEM, AUI DONATIO- TER NUPIIAS PRO- ETENTEM „ EXHIBENS, 1. QUAM DLO PRMSIDE, PETO ET AUCTORITATE ACULTATIS JURIDICAZE ARGENYORAYENSTUAI TIVERSITATE LICENTIA CROQUDE WURE HONORES LEGIA ORNORALIA CONSEQUEND MBKIS A. O. „. MDCcLX SUBMITTITY CENSURE ZAROLUS HERVE, NTINENSIS. H. L. Q. C. fhd MONIS KüRsSNERI, Cancellariæ Typographi.