KaI600-377_22 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Dissertatio Inauguralis Aliquot Quaestiones Iuridicas Exhibens Flach, Franz Jakob D ISSERTATIO INAUGURALIs ALICQUOT QESTIONES J. CRIDICA8 EXHIBENS. QOAM DEO T. O. M. CLEMENTER ANNUENTE EX INDULTU ET AUTHORITATE ILLUSTRIS JCTORUM ORDINIS IN ALMA ARGENTORATENSICUM UNIVERSITATE PRO LICENTIA SUMMOS IN UTROOQUE URE HONORES ET PRIVILEGIA DOCTORALIA RITE CONSEQUENDI SOLENNI ERUDITORUM CENSURE SISLII FRANCISCUS JACOBUS ARGENTINENSIS. AD DIEM III. MAJI ANO MDCCLVII. HORIS LOCOQUE SOLITIS. AKR G E N T OK A TI, Typis SIMONIS KüksNERI, Cancellariæ Typographi. — S ſ; „ NE. 5 ſe 4 . P e, S N GS α N= QESTIO I. An Matrimonium in mortis articulo contractum ſit legitimum, & an legitima- tionis effectu gaudeat? 9. lI. — Atrimonium fons generis humani, & Begregium a Deo hominibus conceß- ſum munus, tantum emolumenti, & ſi bonus ordo obſervatur, generi hu- mano conciliat, quantum incommo- n qi perverſus ejusdem uſus ſocietati infligit humanæ. Hic ergo labor hoc opus in pru- dentia legislatoria eſſe debet, ut Legislatores Ca- veant ne respublica his abuſibus capiat quid detri- menti. Egregie de hac re agit ?LATO de Legibus A 2 Lib. 3 (4) Ler. Lib. IV. Athen. Dic age per Deos, quam legis condi- tor primam legem oonſeribet? Annon ſocandum natu- ram primum generationis in civitate principium ante omnia Legibus eornabit? Clin. Plane. Ath. Princi- tium autem generationis omnibus civitatibus nuptiarum conventus atque communio. Cl. utique. Ath. Luare ſi nuptiales primum loges ponantur, bene ad omnem civi- tatem rete conſtituendam poſitæ videbuntur. §. 2. Summo ergo jure ſolennitates actum hunc apud Romanos, antecedunt & concomitantur, nec ſimul & ſemel contrahitur matrimonium, ſed quaſi gradibus quibusdam ad ejus conſummatio- nem pervenitur. Præcipitatio ergo atque impe- tus in re tam ſeria proſcribuntur, & maturato de- mum conlſilio in hanc ſocietatem Romani ire poſſunt. „ 3 Sed prout accidere ſolet, in aliud extremum ruunt interdum quidam mortales & matrimonium ad ultimum vitæ halitum retardantes itinere con- fecto achatem quærunt. Non immerito hinc dubium moveri poteſt: an matrimonium tale ſit legitimum. §. 4. Nuptiæ ſeu matrimonium jure Romano ſunt viri & mulieris legitima conjunctio individuam vVitæ vitæ conſuetudinem continens G. I. Inſt. de Patr- Poteſt. & conſortium omnis vitæ, divini & humani juris communicatio, L. 1I. f. de Rit. Nupt. 9. F. Quia igitur matrimonium individuam vitæ Kat. dub- conſuetudinem continere debet, videtur matri- monium, de quo mihi jam ſermo eſt, nec velle nec poſſe hunc finem aſſequi, cumque nuptiæ de- beant eſſe juſtæ, id eſt, ſecundum præcepta le- gum contractæ, his nuptiis legitimarum nuptia- rum titulum denegandum eſſe videtur, Augetur difficultas, ſi conſideramus, quod Romani non ſolum quid liceret lege civili, ſed & quid honeſtum eſſet in hac conjunctione conſide- raverint. L. 42. pr. f. de Rit. Nupt. A minori enim ad majus argumentum ſubduci poſſe videtur, ſi Romani Nuptias prohibuerunt, quibus decorum non tam vehementer lædebatur, quam id in nu- ptiis mortis articulo contractis accidit: poteſtne præſumi album eos calculum his nuptiis adjeciſ- le? accedit, quod generale Romanorum de Jure Gentium primario principium erat, quod is juſte vivat, qui ſecundum naturam vivit. In mortis articulo vero matrimonium contrahere, naturæ dictamina haud exacte ſequitur. A 3 §. 7. + (6) L82. §. 7. Gignendi pariendique capacitas eſt requiſi- tum ſubſtantiale nuptiarum. Si conſtat alterum efle ineptum ad producendam prolem, matrimo- nium elt ipſio jure nullum; Non enim ſatis eſt maritum ſolo tantum oſculo putari; in mortis ar- ticulo certe nec oſcula quidem aderunt. Qui por- ro ob ætatem nimis teneram generare non poſſunt, nec matrimonium contrahere poſſunt. pr. Inſt. de Nupt. cur non idem juris in moribundo? F. 8. Porro ſtipulatio, qua certa quædam ſumma dotis nomine poſt mortem mariti ſolvenda pro- mittitur, irrita redditur in L. 20. fF. de Jur. Dot. fine negotio hoc ad præſentem caſum applicari poſſe videtur, nam ſi dos in mortis tempus pro- miſſa non valet, nec matrimonium eodem tem- pore contractum valebit. . §. 9. Rat. decid. Enimvero licet in matrimonio conjunctio animo- rum & corporum copula concurrant: in illa tamen conſiſtit eſſentiale hujus conventionis L. 30. de K. J. & affectio maritalis nuptias conſtituit. L. II. Cod, de Nat. Lib. Carnalis vero copula animorum con- junctionem ſequitur. L. 15. f. de Cond. & Barzckr. tque 6 32 (7) 282* atque primum eſt cauſa ſecundi, & ex ſecundo primum infertur. Quamobrem concubitus ſive ipia actualis traditio ſui non eſt de eſſentia nup- tiarum. L. 22. Cod. de Nubt. L. 66. ff. de Don. int. vir. & u. Sicuti in emtione venditione tra- ditio actualis non præciſe transfert rei dominium, ſed ſutficit ſymbolica, quæ v. gr. per claves & aliis modis fieri poteſt. Spectant huc verba BACHO- VII ad WES. u. 3. b. t. in conjundlione voluntatum E& affesdtunm videtur forma conſiſtere, coniundlio cor- porum eſt conſequens, quæ tamen potentialiter & in- tentionaliter ita requiritur, ut conditio perpetuæ ſer- vandæ caſtitatis adieéta conjugium ipſo jure faciat nul- Ium. Quamvis ergo futuræ ſobolis ſpes non tam firmiter adſit in hoc caſu, ut in reliquis, impoſ- ſibilitas tamen generandi nulla adeſt, cum innu- meri morbi falſo videantur mortiferi. Dictis ac- cedit, quod data opera jura inter caſtratos & ſpa- dones diſtinguant, illis ad generandum ſemper inhabilibus matrimonium prohibent leges, non vero his, ubi poſſibilitas adeſt, quod ceſſante for- ſitan vitio, aliquando generare poſſint. L. 6. in Fin. f-. de Td. Ed. L. 14. in fin. f-. de Manum. Vind. L. 39. G. I. F. de Jur. Dot. Q. 9. Inſt. de Adopt. THEOPH. Paraphr. eod. S. & licet L. 128. de V. J. ſüb nomine ſpadonum etiam Caſtrati veniant, ipſe tamen hic locus oſtendit, ſpado- nes ibi in ſenſu generaliori ſumi. Senum deni- que matrimonia prohibita non eſſe patet ex L. * od, Cod. de Nupt. ubi contra legem Juliam & Papiam maſculis & foœminis ſexagenariis matrimonium permittitur. Quo ipfſo rationes dubitandi §. F§. & 7. allegatæ corruunt. J. 10. Firmum quoque Sententiæ meæ argumen- tum conciliat favor, quo legislatores liberos, qui ræter ſuam culpam in ſiniſtram conditionem de- lapd ſunt, complecti debent, & revera comple- Xi ſunt. Quemadmodum inſignem & ſingularem plane favorem in liberos ratione ingenuitatis Ro- manorum jura nobis ſiſtunt; quæ leges magis piæ? quam illæ, quæ liberis naturalibus legitimos nata- les largiteæ ſunt. Ingenuus eſt quicunque natus eſt à matre, quæ tempore vel conceptionis, vel partus, vel intermedio, dum uterum geſſit, ſaltem per momentum füuit libera. prs uſt. de Iugenuu. Quod vero legitimationem attinet, Imperator no- ſter in L. II. C. de Natur. Lib. ſic loquitur, Quam legem quidam putaverunt ſic interpretari, ſive non pro- geniti fuerint, poſt dotem conſeriptam liberi, ſive jam ab hac luce ſubtrabti, non anteriores filios juſtos haberi, niſi utroque zempore viventes & ſuperſtites liberi inve- niantur. Quorum ſupervacuam ſubtilitatem penitus inbibendam oenſemus. ufficiat enim talem affotionem habuiſſe, ut poſt liberorum æditionem, & dotalia gffici- ant inſtrumenta, & ſbem tzollendæ ſobolis babeant: li- cet — (2) Le cet enim hoc quod ſperatum eſt ad effedtum non perve- nerit: nihil anterioribus liberis fortiitus caſus derogare concedatur. . E& generaliter definimus, & quod ſüur- per bujusmodi caſibus variabatur, definitione certa con- oludimus: ut ſemper in bujusmodi quæſtionibus, in qui- bus de ſtatu liberorum eoſt dubitatio, non concebtionis, ſed partus tembpus inſpiciatur, & boc favore Ffacimus liberorum, ut editionis tempus ſiatuamus eſſe inſpebtan- dum: ewe£is hbis tantummodo oaſibus, in quibus con- ceptionem magis approbari, infantum conditionis utili- tas eopoſtulat. Nov. 74. Præf. init. argumento §. 6. producto jam quoque ſatisfactum ſpero. §K. 11. Ultimam dubitandi rationem quod attinet, L. 20. ff. de JQur. Dot. loquitur tantum de ſtipulatio- ne dotis ſpeciatim concepta in mortis tempus. Heic vero loci nunquam in ſtipulationem venit, quod nuptiæ non niſi mortis articulo intercedere debeant. §F. 12. Concludo ergo, quod, licet Järe Romano nulla lex expreſſe dicat, quod nuptiæ in articulo mortis contractæ ſint permiſſæ, variæ tamen ad- ſint, ex quibus, argumentis ex paritate, ut dicunt, rationis deſumtis clare patet, quod cum nuptias cum concubina libera, cum qua matrimonium B inire iniré fas erat, inire fas ſit, hoc quoque ad mortis articulum ſit extendendum. §. 13. Ad poſterius jam quæſtionis membrum acce- do, an nempe legitimatio per ſubſequens matri- monium in hoc caſun locum habeat? Legitimatio Jure Romano eſt actus, quo liberi naturales fiunt legitimi. G. ult. Inſt. de Napt. L. I0. Cod. de Nat. ib., J. 14. Tres præcipue fuiſſe Romæ legitimandi mo- dos æque certum ac notum eſt. Eminet inter il- los, & ratione prærogativæ, temporis quo intro- ductus, & ipſa ſua natura, legitimatio per ſubſe- quens matrimonium, qua legitimantur liberi na- turales, quorum parentes concubinatum in juſtas nuptias commutant. G. f. Inſt. de Nupt. L. 10. C. de Nat. lib. CONSTANTINUS M. hunc legitimandi modum invenit, ZENO eundem renovavit, ANA- STASIUS & JUSTINIANUS illum confirmarunt atque auxerunt. Spectant huc verba ſequentia JAC. GOTHOFREDI in ſuo Commentario ad Cod. Theod. ad L. I. de Natur. fil. & matr. eor. De legi- timatione ſane filiorum naturalium per ſubſequens ma- trimonium Conſtantinum M. aliquid caviſſe, ſou de in- genuis concubinis uxoribus ducendis, & filiis rie Uis 62 (II) e⸗ ſuis ae legitimis habendis, teſtimonium perbibet LENO in diéta L. §. Cod. Juſt. de Nat. lib. Nempe Conſtantinus, ut idem ZENO ibidem loquitur, (non nudo tantum, ut vulgo creditur, elogio, verum Conſtautini inſtitutum hac tarte aperiens) qui veneranda Chriſtianorum fide muni- vit imperium, hac propoſita legitimandorum liberorum raticte, patriæque poteſtatis in liberos acquirendæ mo- do, concubinatum in nuptias paulatim vertere ſategit: dt ita, ſi non conecubinatum omnino tollere à republica Cbriſtiana poſſet, quem ſane etiam quadantenus lege ſu- Rulit, puta L. un. Cod. de Concub. ſaltem poſt ſigſoe- prtos jam liberos arbtiorem ſandtioremque oonjundbtionem legitimo connubio mutare diſeerent, ut ferme alioquin Jolet liberorum contemplatio cariorem & ſandtiorem co- pulam facere, & ad matrimonium contrahendum in- vitare: videndus inſiognis hac de re locus CHRYSOS- TOMI lb. 2. de Provid. Dei, de Abrahamo &y Iſinaäële &z lex 10. Cod. de Nat. libh, Ante Conſtantinum Magnum enim nulla erat legis actio prodita, qua illegitimi liberi in patriam poteſtatem redacti, jurium agnationis fierent participes, niſi arrogatio. d. L. 5. f. Cod. Juſt. de Nat. Lib. Nov. LXXXIX. Prine, & poſt hunc Imperatorem demum a ſucceſ- ſoribus ejus modus hic legitimandi per ſubſequens matrimonium in certum ordinem redactus fuit va- riis ob hanc cauſam latis Conſtitutionibus. L. 6. 7. 10. & II. Cod. de Nat. Lib. G. 2. Inſt. de Hæred. quæ ab inteſt, Nov. XII. 4. KVIII. II. LXXIV. B 2 §. 15. Conſentaneum quippe eſt, vitium ex defe- Gu conjugii ortum, vi ſolius conjugii ſublatum eſſe, adeoque nihilo plus ad hanc legitimationem, quam ad matrimonium requiri, ad cujus natram nec dos nec inſtrumenta pertinent. L. 22. Cod. de Nupt. In lege enim 10. & 1II. Cod. de Nat. Lib. non dicitur matrimonium, per quod legitimatio fit, in- ſtrumenta requirere; ſed ipſam legitimationem compoſitis dotalibus fieri, ſine alia conjugii men- tioné, quod liquet improprie eſſe dictum. §. 16. In lege quidem II. Cod. de Nat. Lib. legitima- tioni præſenti obſtare videntur verba ſequentia: Sufficiat enim talem affebtionem habuiſſe, ut poſt libero- rum editionem &; dotalia efficiant inſtrumenta, & ſpem zollendæ ſobolis habeant. Sed ſpem ulterius vivendi & hic adeſſe G. 9. jam annotatum eſt. §. 17. Rem totam conficiunt verba G. alz. Inſt. de Nuptii & E. 10. Cod. de Natur. Lib. vi quorum le- gitimatis per ſubſequens matrimonium compe- tunt omnia jura, quæ veris legitimis, nec lum inter 2 (13) 82-. inter hos ac illos, qui ab initio ex juſtis nuptiis procreati, eſt diſcrimen. §. 18. Si matrimonium, licet in mortis articulo con- tractum, eſt legitimum, G. 9. 10. & 11. ſi legitimatis per ſubſequens matrimonium omnia legitimorum jura competunt, palam eſt, & ulterius præſentis quæſtionis memb rum affirmandum eſſe. 9. 19. Hactenus theoretice; ſed quid hodie Juris? Ratione duplicis hujus quæſtionis in Germanica re bene perpenſitata, nihil fere commutatum eſſe al- ſerendum eſſe ſtatuo, quam quod legitimatio per ſubſequens matrimonium latius pateat quam olim. H. 20. Obſtare quidem videtur C. 2. X. de frig. & malef. qui enim debitum conjugale reddere non poſ- ſunt, illi ſunt inhabiles ad matrimonium. Sed de moribundis male hoc afſeri, dictum jam G. 9. F. 21. Qui vero objicere vellet, quod ceſſante con- cubinatu præcipua ratio ob quam matrimonium . B 3 hoc 662 (14) 282- hoc legitimum eſſe permiſerunt, ceſſet, in illum ipſum idem vehementiori vi retorqueo: atqui ho- die ſtuprum frequentiſſimum eſt, jure ergo ſum- mo nuptiis portæ panduntur. §. 22. Hodie legitimationem per ſubſequens matri- monium plenum jus liberorum legitimorum tri- buere certum eſt. Cap. tanta. 6. X. Qui filii ſint legit. Adeo ut in ſtatutis veniant ſub nomine de⸗ xer vollbuͤrtigen Kinder. 9. 23. Jure Romano legitimatio erat actus quo liberi illegitimi finguntur ex juſto matrimonio nati, fi- Gtio ergo erat fundamentum legitimationis, fictio vero omnis ponit perſonas habiles: facile hinc patet, cur ad legitimationem non pertinuerint ſpurii vel vulgo quæſiti, nec ex adulterio procre- ati, quia inter horum parentes matrimonium fin- gi non poterat. Nov. LXXXIX. Cap. XLV. Nov. LXXIV. Cap. VI. ſed ad ſolos li beros naturales vel nothos, id eſt e concubina ſuſceptos. . 24. Hogdie vero ex diſpoſitione Juris Canonici di- cendum exiſtimo, quod, quo caſu inter illos, qui 3 (1I5) 882- qui extra matrimonium ſuſcepere filium, ſubſe- quitur licitum matrimonium, etiam partum ante ſuſceptum legitimari. Nulla enim huc usque le- ge cautum, an fundamentum hujus legitimatio- nis conſiſtere debeat in retroactione matrimonii, an in ſimplici fictione, quod liberi ob ſubſequens matrimonium fingantur legitime nati, & ita ſola le- gis poteſtate legitimentur. Non ergo attenden- da coëéuntium vitio omiſſa copulatio, quia hæc per præſens matrimonium purgata; d, cap. Tanta. 6. X. qui filii, ſed præſens legitimum matrimo- nium, ſi jam nullum adſit impedimentum diri- mens. V. STRVYCK, U. M. IT. de bis qui ſui vel alien. jur. J. XI. §. 25. Praxis Gallicana ratione hujus quæſtionis in alia omnia fere diſcedit. Matrimonium enim con- tractum in extremis licet conſcientiam conſtrin- gat, nullum tamen effectum civilem producere poteſt. V. F? RRIERE Artz. mariages faits in extremis. QUEÆSTIO I. An qui tutelam legitimam detre- ctat, ideo ſtatim ſit privandus ſucceſſio- nis commodo? F, I. 2 (16) L82- 6. I. Rnublic utilitas pupillorumque neceſſitas tu- torum munus non minus grave quam ſanctum efficiunt. Nunquam feére occaſio occurrit, qua cives utiliora ſocietatis tam humanæ quam civilis membra exiſtere poſſunt, quam ſi utili plane ac neceſfario vinculo ſummam fidem diligentiæ ſum- mæ in gerendis tutelis jungunt. Hoc ſi faciunt, periculorum laqueos, quibus tutores involvi mul- ti tam audacter aſſerunt, multo licet negotio, ſemper tamen vitabunt. Quæ cum ita ſint, ceu monſtrum jure ſummo reputamus, quod ſœæpe ho- mines omnibus excuſationibus deſtituti & arctiſ- ſimo inſuper ſanguinis vinculo talibus or- phanis juncti, legitimi ergo eorundem pupillo- rum ſucceſſores, tutelzæ munus per ſe jam ſan- ctum, ceu peſtiferam contagionem a ſe amovere operoſe contendant. Non ſine ratione ergo quæ- ritur, an talis tutelam legitimam detrectans ſuc- ceſſione privetur? g. 2. Quum lege XII. Tab. cautum eſſet, Paterfa- milias uti legaſßſit ſuper pecunia tutelave ſuæ rei ita jus eſto: ULBPIAN. fragm. Tit. XI. H. 14. Juris- conſulti Romani tutelam conſiderabant, tanquam hereditatem. Quemadmodum igitur, ubi inke⸗ . 1tatus ☛ (7) Sr⸗ ſtatus quis deceſſit, ex lege ſuccedunt propinqui & jure veteri agnati, ita & tutela Leg. AII. Tabb. defertur proximis agnatis, G. 2. Inſt. de Legit. Agnat. Tut. Poſtquam cognati Prætorum quidem ediétis ad ſucceſſiones vocabantur, pr. & G9. Inſt. de Suoceſſ. Cogu. non tamen æque ad tutelas admiſſi ſunt: ſed in iis valuit ſemper antiqua ratio, qui- bus lex non dat hereditatem, iisdem nec tutela defertur. G. un. Inſt. de Legit. Patr., Iut. Quia vero Agnatorum & Cognatorum differentiam Juſtinia- aus Nov. CXVIII. cap. 4. ſuſtulit, hosque cum illis ad ſucceſſionem admiſit, novo jure cognati cum agnatis ad tutelam legitimam vocantur. cit. Nov. cap. §5. . §. 2. Tutela eſt vis ac poteſtas in capite libero, ad tuendum eum, qui propter ætatem ſuam ſe defen- dere nequit; jure civili data ac permiſſa. G. I. Inſt. de Iutel. L. I. pr. G. Eod. Quia tutela elt vis & poteſtas jure Civili data vel permiſſa, college- runt Romani, tutelam eſſe munus publicum, pr. Inſt. de Excuſ. tut Munus enim dicitur, quod ne- Ceſſario obimus, lege, more, imperiove ejus, qui jubendi habet poteſtatem. L. 214. pr. fF. de V. J. cumque ad omnia munera publica cives cogantur, L. I. f. de Vacat. & Excuſ. neceſlitas hæc in tutelis & curis maxime a legibus intenditur, adeo, ut tametſi quis munerum publicorum immunitate gaudeat, & tutela ſit munus publicum, kamer ſih 2 (18) 82 ſub generali immunitate non contineatur exceptio in tutelis & curis. L. I. O. I2. & L. 17. G. 3. H. de Excuſ. Iut. L. 8. S. I. F. de Vacat. & Excuſ. Cum- que tutela vel teſtamentaria, vel legitima, vel da- tiva ſit, facile patet, ultima definitionis verba ad legitimam ſpectare; quia legitimam jus ſive lex dat immediate. §. 4. Sæpe tamen incidunt caſus, ubi vel pupillo- rum intereſt, vel reipublicæ, ne quis tutelam ac- cipiat; unde excuſationibus neceſſariis locus eſt, quandoque tamen quibusdam perſonis Leges con- ceſſerunt voluntarias. An excuſationes volunta- riæ in tutela quoque legitima proſint, vehemen- ter a ſummis Jureconſultis diſputatur. In affir- mativam ſententiam eo; partim ob L. 4. de Leg. tut. qua ſancitur, fratrem emancipatum vocari ad le- gitimam fratrum atque ſororum tutelam, ſi non alia præter capitis deminutionem ſive emancipa- tionem juri cognita excuſatione munitus ſit; par- tim ob argumentum ex ipſa rei natura delumtum. Cur enim ex. gr. abſentia reipublicæ cauſa teſta- mentariis aut dativis potius ſubveniret tutoribus, quam legitimis? licet enim legitimi tutores ipſo jure exiſtant tutores, ipſum tamen illud jus exi- ſtentibus excuſationibus legitimos excipit, ratio enim ob quam legislator tutoribus jus excuſandi dedit, omnibus eſt communis. H. F. — — — —. —D –– W 3 (19) 28- Quid vero juris, ſi aliquis nullis excuſatio- Rat. dub- nibus ſubnixus, eſtne idem privandus a ſuccel- ſionis commodo? hoc faciendum efſe videtur, ob L. 10. ff. de R. J. Nihil tam naturale eſt, quam eum ſequi commodum, quem ſequitur incommo- dum; adeoque implicite hæc quoque continetur regula: nihil eſt tam naturale, quam, ut is, qui incommodum non vult, etiam non habeat com- modum. Qui ergo non vult tutelæ onus ſubire; nec ſucceſſionis beneficio gaudere debet. . 6. In Lege 32. f. de Excuſ- ſancitur: Mater filium ſuum pupillum, vel quivis alius eotraneus eoetrauen αaue pupillum ſoripſit heredem, & Titio legatum dedit, eum- “ que eidem pupillo tutorem acſeripfit. Titius confirmatas excuſavit ſe a tutela. QLuaro, an legatum amittat.. repellendus eſt a legato ſi legatum ei ideo adſeriptum . appareat, quod eidem tutelam filiorum injunxit. Ergo ſi aliquis alicui quid legat ſub conditione oneris . tutelæ, ſi conditionem non ſervat, & indignus erit, 1 qui legatum accipiat. Eadem ratio in noſtro caſu 1. adeſſe videtur; qui tutelam detrectat, eo ipſo ſe 8 indignum ſucceſſione Sickt⸗ . . * 7. Verſamur hic in materia, ubi de poœna quadam Rat. dec. 10 infligenda quæritur: cumque de hac poœna leges i fieant, privatorum non eſt, legibus eſſe rigidio- res. Judex enim in ſententiis ferendis non aliter judicare debet, quam id degibus proditum eſt. pr. (20) L82. Iuſt. de Off. Jud. In ſpecie hæc regula obſervari debet in cauſis, quæ pœnam aut incommodum pœnæ ſi- mile inferunt. L. 155. G. 2. fF. de Reg. Jur. L. 1 I. bpr. Fj. de Pœnis. Atqui nulla adeſt lex, quæ hoc ſtatuit, mentio enim in iis tantum fit de periculo, quod tutor falſas exculationes allegans a tempore datæ tutelæ ſuſtinebit, licet quoque decretum judicis adſit. L I. C. & Tut, vel Cur. Jalſ. L. I9. Cod. de Ex- cuſat. Tut. & Cur, 3 „ 8. Reſp. ad Licet nihil tam naturale ſit, quam eum ſequi Rat. dub. incommodum, qui commodo fruitur, ex hoc ta- men non ſequitur, ergo detrectans legitimam tu- telam ſucceſſione eſt privandus. Hæc mihi conſe- quentia felicior videtur, ergo detrectans ad ſuſci- piendam hancce tutelam jure ſummo cogitur z niſi a Legibus ſpeciali excuſatione ſubnixus ſit. In lege 32. de Excuſ. agitur tantum de Teſta- mentaria tutela, cujus natura plane diverſa eſt a legitima: cui legatum relinquitur, illud legatarius ex beneficio teſtatoris accipit, ergo conditionem ſervare debet. L. 5. f. de Cond. Inſt. Legitimus jus ſuccedendi habet ab ipſa lege, ergo a Teſtamen- tario ad legitimum non valet conſequentia. QUESTIO III. An mater præferatur avo in Tutela ſuſcipienda “ HS. I. ☛ (21) E „I. 1 Xhibito exemplo ubi multi tutelam ceu grave onus a ſe amoliri cupiunt, jam de alio caſu agam, ubi votorum ſumma eſt, ſi illa poteſt ac- quiri. Recte ergo in legibus tutela interdum vo- catur ſollicitudo, interdum vero jus tutelæ. L. I. C. de Legit. Iut. L. 2. C. Eod. Jure veteri Ro- manorum ipſæ fœminæ tutelæ ſuberant. CICERO pro Murena C. 12. Sed iſta mulierum tutela poſt LEONIS Imperatoris tempora ita obſolevit, ut JUSTINIANI temporibus talis tutelæ nullum ſupereſſet veſtigium. L. 3. Cod. de Legit. Tut. SCHILT. Exere 37. 239. G. 2. Uſque ad THEODOSII M. tempora tutelam adminiſtrare virile munus tantum eſſe reputaba- tur, & altra ſexum fœmineæ infirmitatis tale of- ficium erat. L. 1. C. quand. mul. tut. off. & foœ- minis regulariter tutela non committebatur, niſi a principe filiorum tutelam ſpecialiter poſtularent. L. fin. ff. de Tutel. THEODOSIUS M. poſtulanti- bus ſub quibusdam conditionibus permiſit libero- rum orphanorum tutelas adminiſtrare. JUSTI- NIANUS vero matrem in tutela etiam agnatis prætulit. Nov. 118. Cap. 5F. Lege itaque matri delata hæc tutela, adeoque eſt legitima. Rema- net vero dubium, an mater avo præfeératur? Ex Nov. I18. Cap. §. utriusque ſententiæ patroni omnia fere tela ſua depromunt. Verba legis hæc C 2 ſunt, 4 Rat. dub. 3 (22) 282. ſunt: Eæ bis autem, quæ de hereditate diximus & di- poſuimus: & quæ de tutela ſunt, manifeſta conſiſtunt. dancimus enun, unumquemque ſecundum gradum & or- dinem, quo ad bereditatem vocatur, aut ſolum, aut cum aliis, etiam funélionem tutelæ ſiuſeipere: nulla neque in hac parte differentia introducenda de agnato- rum ſeu cognatorum jurer ſed omnibus ſimiliter ad tute- lam vocandis, quique e maſoulorum, quique e fäe- minarum prole deſeendunt minori conjuntti. Heæe au- tem dicimus, ſi maſeuli perſoètæ ætatis ſiut, & nulla le- ge prohibeantur tutelam ſuſeipere, neque excuſatione competente ſibimet utantur. Mulieribus enim etiam nos interdicimus tutelæ ſubire officiun, niſi mater aut avia fuerit. His enim ſolis ſècundum bhereditatis or- dinem & tutelam ſubire permittimus, ſi inter geſta & muptiis aliis, & auorilio Vellejani Senatus-conſulti re- nuntiant. Hac enim ſervantes omnibus a latere cognatis quoad tutelam præbonuntur, teſtamentariis ſolis tuto- ribus pracedentibus eas. Defundti namque voluntatem & eletionem praponi volumus. &‿c. Lex hæc ſtatim expreſſe tutelam videtur vindicare avo, his ver- bis, a latere cognatis quoad tutelam præponuntur; & poſtea matri eandem tribuere videtur, verbis, ze- Jtamentariis ſolis tutoribus præcedentibus eas. —3. Grave ergo dubium adeſt, cuinam tutelam tribuat lex, & primo quidem pro avo hæc allega- ri poſſunt argumenta, cum in dubio ſemper præ- ferendus ſit is, qui ex natura tutelæ tantum ad eam 752 (23) er eam admittitur, id eſt, maſculus, hi enim ſoli munus publicum ſuſcipere poſſint, & fœminarum infirmitas regulariter easdem a tutela arceat. LZ. 1. C. quand. mul. tut. off. Gloſſa quoque in Auth. Matri. C. Quando mul. Iut. Avum præferendum eſſe matri allerit, quum legitimus ſit. Probe por- ro notandum, quod claris verbis hoc jus avo con- ceſſum ſit in legibus, nihil naturalius itaque eſt, quam ut eadem prærogativa, non- niſi claris ver- Bis avo rurſus adimi poſſit. Nec denique refra- gari videntur verba Nov. cit. Cap. 5. Sancimus, unumquemque ſocundum gradum & ordinem, quo ad pereditatem vocatur, fundlionem tutelæ ſuſeipere; hæc enim verba tantum de collateralibus intelligi hie poſſent, ⸗ §F. 4. Pro contraria vero ſententia ſequentes & qui- Rat. dec. dem fortiores militant rationes. Si mater ſecun- dum hæreditatis ordinem tutelam ſubit, ſequitur; quod, ut in ſucceſſione ita etiam in tutela avo præferatur; alias non ſubiret tutelam ſecundum ordinem hereditatis. Atqui mater propius jus ad ſucceflionem habet quam avus, cum ſucceſfionis ordine remotior ſemper excludatur a propiore, ergo quoque ratione tutelæ avum excludit. Nov. eit. Cap. 5§. Sancimus enim, unumduemque Joecundum gradum &y ordinem, quo ad hereditatem vocatur,; aut Jolum aut cum aliis eriam Fundionenn tutelæ ſuſ- eipere. Nec ſententia Gloſſatoris ſtare poteſt Enmn . verbis (24) 282- verbis ſolis zeſtamentariie eas præcedentihkus: quibus quippe legitimi in genere, ſive Collaterales ſive alcendentes, poſtponuntur. Deinde verum qui- dem quod in dubio maſculi fœminis Præferendi ſint in tutela, quia tutela eſt munus publicum; Lex vero caſum noſtrum expreſſis verbis excipit. Mulieribus enim etiam nos interdioimus 1atelz ſübire oficium, niſi mater aut avia Juerit. His enim Jolis Jecundum bhereditatis ordinem, & tutelani Jubiro per- mittimus &c. Ergo male ordinarium muneris publici requiſitum noſtro caſui applicatur. Porro in loco citato non dicitur, quod mater a latere cognatis tantum præferenda ſit, aſcendentes ergo non excluduntur, conſequenter hæc verba non impediunt, quin & aſcendentibus mater Præfera- tur. Unius enim poſitio non eſt alteris negatio: & hæc verba novellæ plane nihil contra meam ſententiam probant; ſequentia potius adverſariorum objectionem egregie refutant. His enim ſolis ma- tri & Aviæ ſecundum hereditatis ordinem tzutelam ſis- bire permittimus. Apparet ergo, denominationem à latere conjiunétis ab ea re eſſe deſumtam, quæ fre- quentior eſt. Quid multa! verbum Jolis tan- tum in poſteriori propoſitionis membro legitur, non in priori. Ergo ſoli Teſtamentarii matres ex- cludunt. Quæ cum ita ſint, affirmantium ſenten- tia verior videtur; quod nimirum ater, præſti- tis conditionibus a LL. vel a ſtatutis præſcriptis, avo ſit præférenda. 9. H₰½ O 2 W alance Q 1⁵ Balan S M. N Focus 1. J H¶ ð 19 W VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset 18 17 .ℳ Copyright 4/71999 VxyMaster Gmbh wwWW. yXymaster. com ATIO INAUGURALIS ALIQUOT ONES J URILDICAS EXHIBENS. QUAN. . CLEMENTER ANNUENTE ULTU ET AUTHORITATE JCTORUM ORDINIS ARGENTORATENSIUM UNIVERSITATE LICENTIA UTROQUE URE HONORES ILEGIA DOCTORALIA RITE CONSEQUENDI NI ERUDITORUM CENSURE SISTIT PISCUS JACOBUVS FLACH RGENTINENSIS. II. MAVI ANNO MDCCLEVI. HORIS LOCOQUE SOLITIS. nnmmrrnnnennen e CG E N I O K 4 I 13 KüksNERI, Cancellariæ Typographi.