KaI600-349_13
author: Delort, Marc François Joseph

fal 9

petrata Do⸗
Aunim 1O
poemmn
4,

LQ. D. V.
DISSERTATIO I. NABGUNATES JWRIDICA

CLERICO CESRE
AD EXSPFCTATIVAM,

ANIFCFSSORIS 72
NON ADSTRICTO

QOAM
SUB AUSPICIIS DIrINIS
EX INDULTU

ILLUSIRIS C£IORUM
ORDINIS

IN ALMA ARGENTORATENSIUM UNIVERSITTATE

HRNTTL
PRO LICENTIA
SUMMOS IN UTROQUE JURE HONORES
ET PRIVILEGINA DOCTORALIA
RITE CONSEQIENDI,
SOLEMNI ERUDITOROM ENAMINI SUBMITTIT
1E VII 0OτιÜ. 2 k. 5 Mubpcotw.

MARC. FR. JOSRPH DELORTI

COLAIARLENSIS

Typis H.EREDUM PAUCHINGERIANORUM.

DEoO
OPT. MAX.
PARENTIBUS,

PA T R I.
SAACRUM.

11,14)
R

7.

,

quæ

On temere quisquam in dubium
vocaverit, Dominum Exſpectati-
5H vam rite conceſſam non amplius
revocare poſſe, niſi fidem pacti,
omnis violationis expers eſſe debet, læde-
re velit: & licet vel maxime ad Dominum con-
cedentem res illa tunc temporis, quo Exſpecta-
tiva datur, nondum pertineat, nihil tamen im-
edit, quominus pactum hoc ab omni turpitu-
dinis labe purum pronuntietur; ratione natu-
rali nulla contra illud inſurgente. Diſponitur
quidem de re ex parte aliena, ſed non ea ratio-

ne, ut alterius jus intervertatur, aut vel mini-
A 2 mum

(4) ℳ-

mum accipiat detrimenti: neque enim poſſeſſio-
ne ſua ejicitur poſſefſſor, aut fructuum exſors al-
terum eorum reddere Participem tenetur, ſed
rebus inſtare, & commodis ſuis vacare per-
git, perinde ac ſi nihil horum peractum eſtet.
Non ſane moramur eorum dicta, qui ad Jus
Romanum, tanquam ad certam cynoſuram,
omnes ſuas cogitationes inflectentes, continuo
tritum illud votum captandæ mortis, ad quod
tanquam ad Meduſæ caput exhorreſcendum,
obvertunt. Ita enim hi rationes ſuas ſubdu-
cunt, quod per Expectativam ſpes nobis na-
ſcatur ſatis certa, fore, ut præſente ultimo poſ-
ſeſſore fatis concedente, felicitate illa, qua ille
fruitur, quamque hactenus ſola concipere ſpe
licuit, potiamur; ſed ſpem illam efficere, ut quod
ſperemus, etiam deſideremus, atque non mini-
mo appetamus niſu: deſiderium autem illud eſſe
Probroſum, bonis moribus indignum, non fe-
rendum, adeoque nihil ſuſtineri poſſe, quod
huic fundamento tam lubrico, tam inhoneſto ſit
ſuperſtructum, id eſt exſpectativas. Sed nihil
adeſt rationis, cur non eas, ex juſta ratione con-
ceſſas, defendendas cenſeamus: cum ipſi Ro-
mani in ſua principia non raro impegerint, at-
que, ſibi ipſi non conſtantes, negotia, ubi vo-
tum captandæ mortis ſuberat certiſſimum, ſu-
ſtinuerint. Quis negaverit enim, quin dona-
tiones,

vode
de
tor
Vu
und
nis e
ici
Alu
n
Nen
Mun

oſſehin.
AMord .
Ur, ſed
Ae Per.
uumn ee.
i ad s
liren,
CoNtinno
d Guod
,
du.
na-
pol.
ie
ſpe
God
ini⸗
eſſe
le.
noch
oſit
ihil
von-⸗
Bo-
At⸗
i vo⸗
5 ſu⸗
lonr⸗
lrs,

tiones, retento ad dies vitæ uſufructu L. 28. Cod.
de Donat. ut & illæ mortis cauſa, in quibus Do-
nator ſibi pœnitendi facultatem ademit, hoc
votum ſecum vehant, quæ tamen illibatæ &
intactæ ſervabantur L. 12. §. 1. L. 22. H. de Mor-
tis cauſa donat. & Nov. g7. Sed ſi res recto ju-
dicii oculo æſtimetur, dieendum, quod votum
illud captandæ mortis, quod veteres tanto cre-
Pant opere, vanum ſit terriculamentum, nihil
veri in ſe continens, cum vitium perſonæ non
rei ſit, adeoque jam dudum exploſum & re-
pudiatum.

§. II.

Vox Expectativæ triplici gaudet ſignificatu:
Io. ſumitur pro nuda promiſſione facta ab eo,
qui conferendi poteſtatem habet, quæ ſignifi-
catio vulgaris eſt; 20. pro litteris promiſſionem
confirmantibus. 30. pro jure ad rem promiſ-
ſam, per conventionem conſtituto. In priori
ſenſu eſt promiſſio rei nondum vacantis, in ca-
ſum vacantiæ. In fecunda ſignificatione Expe-
Sativa eſt inſtrumentum ſolenne, cui promiſſio
de tali beneficio facta inſcripta eſt. In ultimo
ſenſu Expectantia eſt jus ad rem, quod ex tali
promiſſione oritur, & expectativario acquiritur.
Eſt itaque Expectantia ratione ejus, qui illam
dat, translatio juris ſuccedendi in alterius lo-
A 3 Ccum-

(6) Le8- .

cum, in caſum, ſi ille deceſſerit: ratione ejus
vero, cui data, eſt ipſa facultas jure compertens
ſuccedendi in alterius locum, ſi vacaverit. vid.
LEVYS. de Iniquit. & recto uſu Expelk. §. 4. Quem-
admodum Expectantiæ vero in Sæcularibus bo-
nis ab uſu remotæ non ſunt, ita etiam bona Ec-
cleſiaſtica illius objectum conſtituere poſſunt:
in cujus materiæ diſcuſſionem paulo nunc la-
tius exſpatiari lubet.

§. III.

Quæritur vero; an Clerici Succeſſor Expe-
ctantiam Anteceſſoris ſervare & confirmare te-
neatur? Et reſpondetur, quod diſtinguendum
ſit, ratione bonorum, & videndum; num illa
Patrimonialia ſint, an non? ſi patrimonialia ſunt,
nihil eſt impedimento, quominus ſtatuamus, &
ſucceſſorem Clerici, ad confirmationem Expe-
ctativæ indiſtincte teneri; cum enim ſucceſſor
Clerici in omnia ejus jura ſuccedat, adeoque
ſucceſſio hereditaria ſit, quæ heredem ad facta
defuncti præſtanda adſtringit, hinc non ambi-
guum, quin ſtatui debeat, & ſucceſſorem Cle-
rici ad Expectativam, a defuncto promiſſam, ſer-
vandam teneri. Quum enim ipſe defunctus,
ſi in vivis moratus fuiſſet, caſu exiſtente, hoc
onus defugere non potuiſſet, ſucceſſor vero
cum defuncto pro eadem perſona habeatur, ſe-
quitur

Gaie
2. H

Va
Gali
inte
Rei
in/
Al
mnd
ob
XNN
DW
ices
lurn
Gol.
en
lem
ſuec⸗
on!
leel
Verlil
tenen
l

ione ln
Ompeteng
erlt. vic,.

pe.
re te.
Gum
Hilla
funt,
5
pe-
ſor
que
Ca
nbi⸗
Cle.
Er⸗
Rus,
e, hoc
Vero
Ir,1
Nutur

5 (7) *-
quitur ergo & ſucceſſorem ad idem teneri. Lib.
2. Feud. 27.

§S. IV.

Si vero bona Clerici, de quibus Exſpecta-
tivam conceſſit, non ſunt patrimonialia, ſed Feu-
dalia Eccleſiaſtica, diſtinguendum rurſus eſt
inter actualem Feudi collationem, ſeu ſimulta-
neam inveſtituram, & nudam Expectativam,
in rebus infeudari ſolitis alteri promiſſam. Cir-
ca poſteriorem quæſtionem dicendum videtur,
& ſucceſſorem ad promiſſionem anteceſſoris
ſervandam & implendam adſtrictum eſſe debere,
eam ob rationem, quod ſuccedat in ejus locum
& commoda, aſt qui alicujus locum occupat,
eum repreſentat, qui aliquem repreſentat ejus
vices gerit, adeoque tanquam heres omnia ejus
jura in ſe ſuſtinere debet; ſed reſpondemus,
quod toto cœlo inter ſe diſtent, alicujus ſucceſ-
ſorem eſſe in officio, & dignitate, & ſucceſſo-
rem alicujus eſſe ratione omnium jurium. IIIa
ſucceſſio tantummodo eſt ratione temporis, &
non ratione ommum anteceſſoris jurium; adeo-
que eſt ſingularis ſine repreſentatione hæc uni-
verſalis & cum repreſentatione. Cum jure ſingu-
lari ſuccedens ad facta defuncti præſtanda non
teneatur, ſequitur quoque, quod Prælato Expe-
Gtativam concedente mortuo, Expectativa D
tecel-

—85% (8) 64-

teceſſoris elanguida fit, niſi ſucceſtor novam illi
vitam ſua gratia, ſuo favore largiatur. Concinunt
mihi Juris Longobardici ſcita, ubi Feudiſta
I. Feud. 2. ſequentem in modum loquitur. r
vero Archiepiſcopus, Epiſcopus, vel Abbas, vel
Abbatiſſa inveſtituram ejus Feudi quod alius de-
tinebat, eo tenore alicui dederit, ut poſt deceſſum
ejus qui poſtdet habeat & ante deceſſerit Archi-
epiſcopus, quaim ille, qui Feudum poßidebat:
Jucceſſores eorum non coguntur eam inveſtituram
facere vel confirmare, etiamfi Pares eus Curik
adſint teſtes, vel breve teſtatum inde fiatr Niſi lle,
qui inveſtituram acceperit, nomine &jus in poſſeſ-
konem miſſus feudi ſit, eo conſentiente, qui detinet.
Ged ſi ille, qui Feudum poſzdet, prius deceſerit,
quaim ille, qui inveſtituram fecit, jure cogitur
eam ratam habere. Porro ſententia noſtra
adjuvatur textu luculento z. Feud. 26. §. 2.
ubi hæc leguntur verba: Moribus receptum eſt
Dominum de Feudo militis ſuë, quod poſt mortem
ipfius ad Dominum reverti ſperabatur, in alium mi-
litem inveſtituram facere poſſer quaæ inveſtitura
tunc demum capiet eheltum, cum feudum Domino
aut heredi ſuo fuerit apertum, ſecus eſt in Eccle-
Faſticis perſonis, nam fi Eccleſiaſtica perſona ta-
lem faciat inveſtiturain, non aliter valebit, niſi
ſibi, non etiam ſucceſſori ſuo feudum aperiatur, &-
in tali inveſtitura conſenſus ejus, de cujus feudo

Nt

ſte⸗
tunm
aler

ſeit
tam
Dien
Nel!

Dr novatnil
Concinont
bi Peuclit
Gditar. G
Aha, del
uod Alius .
Heri, Ahi.
1 oſiclehet
uhiran
Sc, Opru
S, A,
y ſcſ.
i,
eſerit,
ogitur
noſtra
. d. 2,
tum
ortem
m mi-
itura
omino
Leccle-
na ta⸗
1, ti;
tur, G
4 fal
.

α (9) 56α⅓¾
It exquiri non oportet. Porro adducimus tex-
tum 2. Feud. 2r. unde patet: ubi Clericus de
alterius feudo fecerit inveſtituram, ſiquidem pure,
non valent, ſed ſi ſub tempore vet conditione, quo
Feudum ſibi aperiatun, valebit inveſtitura etiam

IVne voluntate vaſalli facta, ſi tamen ante deceſ-

ſerit inveſtiton, quam Feudum ad eum revertatur,
Jucceſſor non cogitur eam habere ratam. Quod
ſi alicui mirabile videatur diſtinctionem inter
Feuda Eccleſiaſtica & Secularia fieri in Legibus
Longobardicis, perpendat Clericum non eſſe
heredem defuncti, Expectativam concedentis,
ſed plane ſingulari jure ſuccedere, non transla-
to ab anteceſſore; cæterum prætermittere ne-
queo quod Vocabulum Inveſtitura in his texti-
bus, prout obſervavit jam RHETIUS in Comment.
ad Jus Feud. ad cit. text. Inveſtituram ejus Feudi
n. I. & Ieqq. nihil aliud indigitet, quam ſolemnem
Feudi promiſſionem, quæ etiam in præſentia
Parium Curiæ fieri poteſt.

8. V.

Licet vero ea, quæ a nobis adſtructa ſunt,
vVeritate certiſſima nitantur, non dubitaverim
tamen in alia ire omnia, ſi conſenſu totius Ca-
ituli inveſtitura, id eſt, Expectativa conceſſa
vel facta fuerit. Quod temmen ita intelligi deber⸗
1

ſi ad Prælatum & Capit ulum collatio conjunctim
ſpectat. Extincto enim licet Prælato, Capituli,
quod nunquam intercidit, obligatio adeſt, & hinc
ille qui in defuncti locum eligitur, promiſſio-
nem Capituli antea factam ratam habere tenetur.
Vid. RosENTHAL Cap. VI. de Feud. Conclus. VI.
n. Z. Neque aliquid refert, an multo poſt con-
ſenſus Capituli demum acceſſerit. H. PISTokR.
L. 2. Jet. 27. §. 27. æcce vero tantum dicta ſun-
to de caſu, ſi feudi collatio ad Capitulum &
Prælatum ſimul ſpectet; ſecus vero res ſeſe ha-
bet, ſi feudi collatio principaliter ad Epiſcopum
pertineat, licet is vel maxime conßilium vel con-
Tenfum Capituli requirere teneatur; hoc enim
modo Capitulum non conjunctim confert feu-
dum, ſed, perſona a Prælato deſignata, inter-
rogatur dumtaxat Capitulum, num juſtam diſ-
ſentiendi cauſam habeat? qua deficiente ipſemet
Expectativam confert. Quod enim Capitulum
ad collationem hoc caſu non concurrat, ſatis li-
quet e cap. unic. Ne ſede vacant. in &oa. Si itaque
Prælato adhuc ſuperſtite, caſus aperturæ non
exſtiterit, in Expectivarium nihil utilitatis re-
dundabit, quod Capitulum conſenſerit, quum
illud hoc caſu magis votum negativum, quam
affirmativum, habere videatur.

§. VI.

NMe

uhi⸗
Id
y
P
N
ceſi
to⸗
t
fen
Pol
inte
den
8,
0
tion

p

oniondin
„Capituhi
ch hine
Dromiſſio.
ne Knetgr,
onela. Iy.
polt con.
1. Pgron.
dichatun⸗
ulim &*
ſeſe ha.
Copum
Veldn-
C enim
W ſel.
1 .
an d.
teiplemer
ODitelum
t lrsli⸗-
Aiugle
turz Non
Uats re-
, Ouum
un quam

ll

2 (11) See-
§. VI.

Similiter quoque ſucceſſor Eccleſiaſticus
tenetur, ſi aliquis in poſſeſſionem Feudi ſimul
miſſus eſt. Verba 1. Feud. 2. ſic ſonant: Niß ille,
qui inveſtituram receperit, nomine ejus in poſſeſ-
hionem miſſus Feudi ſit, eo conſentiente qui detinet.
Hæc verba mirum quantum interpretes tor-
quent; non enim intellectu facile, quid ſibi
velit conſenſus poſſeſſoris, & ad quid condu-
cat? Neque enim exinde fortior ſucceſſoris
obligatio oriri videtur ad confirmandam vel
ratihabendam expectativam. Quod ſi verba ita
accipias, quod poſſeſſor feudum dereliquerit,
illudque Domino refutaverit, uti quidam faciunt,
tunc, hæc verba ad noſtrum caſum non amplius
pertinent, ubi de obligatione ſucceſſoris quæ-
ritur; nulla enim amplius quæſtio de ſuc-
ceſſore eſſe poteſt, cum novi Feudi tradi-
tio, antiquo poſſeſſore ſponte ſua cedente, ſta-
tim fiat; aſt quin quilibet Prælatus bona in-
feudari ſolita iterum in Feudum concedere
poſſit, non dubitandum; non poteſt itaque hæc
interpretatio nobis arridere, & quemvis in-
terpretum ſenſu ſuo lubenter abundare patien-
tes, ita ſentimus: Scilicet Feudiſtam in illo lo-
co non ſolam innuere Expectativam, ſed men-
tionem facere diſtincte de inveſtitura, hoc eſt,
ſupponere caſum, quo quis expectativam &
B 2 nomi-

— (1I2) S-

nomine ejusdem Expectativæ, in poſſeſſionem
feudi miſſus ſit; ſed hæc miſſio non fit ita, ut
præſens poſſeſſor feudi poſſeſſionem amittat, id
quod injuſtum foret, ſed miſſio in feudum vel
ejus traditio fit ſymbolis, vel per inveſtituram

abuſivam, qua jus in re acquiritur, id quod

miſſonis in poſſeſſionem, ſeu traditionis appella-
tione Feudiſta indigitavit. Sed rebus ſic ſtanti-
bus, reſtat adhuc ſerupulus, qui eximendus eſt,
ſcilicet unde fit, quod conſenſus ultimi poſ-
ſeſſoris neceſſarius ſit; non enim Vaſallo per
inveſtituram abuſivam ullum affertur incom-
modum: adeoque fere non perſpicitur, quare
ejus conſenſus adhiberi debeat: ſed reſponde-
mus cum RosENTHALIO Cap. VI. Concl. XIVI.
n. II. illud factum fuiſſe propter l. f. C. de
Padtis, ubi reprobatur diſpoſitio de hereditate
viventis, niſi ille conſenſerit de cujus bonis
agitur; ne ergo huic inveſtituræ abuſivæ ullus
detectus objici poſſet, conſenſus ultimi poſ-

ſeſſoria in hanc inveſtituram neceſſarius vi-
debatur.

§. VII.

Porro disquiritur, quid ſtatuendum ſit, ſi
conditio, vivo Prælato, qui Expectativam con-
ceſſit, exſtet? An tunc ſucceſſor Prælatus ad
defuncti anteceſſoris Expectativam inplendam
O

ſtir,i
Mittat, id
Adan vel
Weſtauram

id ll

, ghpel.
ſe lunti.
Hendlus eth
limi ol.
l per
incom.
Ouare
vonge⸗
WI.
f.. Ee
Eredituce
us dons
ive alis
imi pol-
lrins i⸗

uſt; ſi
ann con.
latus al
lenCn
.

—2 (13) -

obſtrictus ſit? Et diſtinguendum cenſemus; ſci-
licet videndum num Prælatus, qui Expectati-
vam conceſſit, & cui ſuperſtiti feudum aperitur,
Expectativario etiam poſſeſſionem Feudi tradi-
derit, an minus; ſi illud, nihil dubii ſupererit;
cum enim Expectivarius jus radicatum in feu-
dum, ſpirante adhuc Prælato acceperit, nulla erit
ratio, cur ipſi hoc jus ſemel legitime acquiſitum
adimatur. Si vero traditio feudi aperti a vivo
Prælato Expectativam concedente non eſt facta,
tunc ad illius traditionem Expectivarius contra
ſucceſſorem agere non poteſt, & evaneſcit Ex-
pectativa ob deficientem actionem; nam ex ſim-
plici Expectativa naſcitur tantum jus ad rem,
unde actio perſonalis, quæ tantum ſtringit pro-
mittentem ejusque heredem, non vero tertium
ſucceſſorem ſingularem: aſt ſucceſſorem Ec-
clefiaſticum in obligationes defuncti anteceſſo-
ris non tranſire, ſæpius inculcavimus. Divor-
tium tamen a ſententia noſtra facit RosSENTHAIL.
Cap. VI. de Feud. Concl. IVI. n. r. qui ita ſentit,
textus Feudales tunc demum ſucceſſorem Præ-
lati non obligari, innuere, ſi Prælatus inveſtitor
prius moriatur, quam Feudum aperiatur; ergo
a contrario, ſi Prælato inveſtitore vivente Feu-
dum apertum ſit, agi poſſe contra ejus ſucceſ-
ſorem, quoniam vivo inveſtiente, inveſtito jus
efficaciter quæſitum fuit. Quam ſententiam jam
B 3 viden-

*65 (14) -
videntur foviſſe veteres Feudorum interpretes
MATHAUS DE AFFLICTIS, ANDR. DE ISERNIA ;
ſed horum authoritas nihil probat, nulla enim
ratio afferri poteſt, cur ſucceſſor Clericus, qui
ſingulari titulo ſuccedit, ex eo ad factum defun-
Gti anteceſſoris adſtrictus eſſe debeat, quod feu-
dum vivo Prælato, Expectativam concedente,
jam apertum fuerit; cum enim in ejus obliga-
tionem non tranſeat, ſequitur quod etiam ad'
tradendum non poſſit conveniri. De hac con-
troverſia poteſt etiam ulterius conſuli STRUVIUS
in Syntagm. Jur. Feud. Cap. VII. §. 9. n. 9. qui
tamen veterum ſententiam ſequi videtur; ſed
cum BoRNII doctrina, quam in Dißert. de Expe-
Peczativis Cap. EIII. S. 7. habet, ſanior ſit, illam
noſtram facere nulli dubitavimus.

§. VIII.

Pariter ſucceſſor Clericus ſimplicem ante-
ceſſoris Expectativam approbare tenetur, ſi per
dictam Expectativam utilitas & commodum Ec-
cleſiæ promoveatur. Si ex. gr. Expectativarius
eſt perſona potentiæ inſignis, quæ Eccleſiæ ad-
jumento eſſe, ejusdem inimicis reſiſtere, atque
luſtas Eccleſiæ Partes tueri poterit. Cum enim
Prælatum ſucceſſorem nihil prius, nihil anti-

quius

Juiu

lum
tenel
tan
ein
hed
nbe
to
erj
ſin
da⸗
jau
Ne
une,
Gr
Wn
e
K.
1/.

E 4
I 4
nori⸗
iphi

, N

—8 (15) -

.
lir quius ducere deceat, quam ut Eccleſiæ emo-
llleni . lumentum omni ex Parte promovere ſtudeat,
Wq tenetur quoque Expectativam anteceſſoris ra-
Nn ach tam habere, ob commodum, quod in Eccleſiam
vd t exinde redundat. Idem etiam procedit, ſi Ex-
drtenne, pectativa a defuncto Prælato facta eſt, propter
ineeortt, inſignia Expectativarii merita in Eccleſiam; ra-
ooin. tio eſt, quia Expectativa hoc in caſu facta eſt
Htiem a ex juſtitia commutativa in compenſationem præ-
eher WM. ſtitorum meritorum, ut per hoc alii alliciantur
NCUMα½+ & excitentur ſuis meritis Eccleſiæ prodeſſe; quo
, gli in caſu ſane ſucceſſor Prælatus etiamſi vel ma-
r, led xißme Expectativa omni inveſtitura deſtituta ad-
Lipr. ſit, tamen obligatus erit, ad illam ſervandam,
Wn quia ex juſtitia commutativa reſultans obligatio
ipſam Eccleſiam obligat, adeoque in quemcun-
que ſucceſſorem cum Eccleſia tranſit. Vid.
STRUVII G'intagm. Jur. Feud. Cap. VII. §. 9.
n. 7.
lem ente⸗ M §s. IX.
etur, ſͤet
nocum Illud ſane extra omnem dubitationis aleam
Atiarius eſt, quod hujusmodi Expectativa vel inveſtitu-
deſie ra abuſiva præſenti poſſeſſori debeat eſſe in-
ere, Ttqe noxia: habet enim ille jus acquiſitum, quod
Dum enn ipſi invito auferri nequit. Eo etiam collimat
ibil anu⸗ 7. Feud. 27. ubi aperte dicitur: e quis inveſtive-

is 1

—69 (16) S2-

rit aliquem de Feudo ſui militis, Viri Placentini
prorſus aſſerunt, hanc inveſtituram non aliter va-
lere, niſi eo conſentiente, cujus erat feudum. Me-
diolanenſes & Cremonenſes nihil diſtare aſſeverant,
utrum eo ſciente vel ignorante, dummodo, eco vi-
vente, nullum detrimentum de feudo ſus ſibi con-
tingat. Prono ergo inde fluit alveo, quod ſi
poſſeſſor cum conſenſu Domini feudum alienet,

quod Expectativarius illud contradictione ſua

impedire nequeat; gaudet quidem Expectativa-
rius, ſi inveſtitura abuſiva acceſſit, jure reali,
ſed hoc jus eſt adhuc languidum, adhuc quie-
tum, nec prius vires conſecuturum, quam cer-
ta exiſtente conditione, id eſt, ſi feudum vaca-
verit; aſt ſic caſus vacantiæ nondum exiſtit, ſi
feudum conſentiente Domino alienetur, nec Ex-
pectivarii jus ſeſe exſerere poterit.

§. X.

Cum ex ſuperius allatis clareat, differentiam
inter Expectativam nudam in ſimplici promiſſio-
ne ſubſiſtentem, & inveſtituram abuſivam, qua
jus in re acquiritur, eſſe inſisnem, quum hu-
jusmodi inveſtitus jam locum inter Vaſallos oc-
cupet, fructibus tantum deſtitutus; ſequitur in-
de, ut ille, qui abuſive inveſtitus eſt, quovis
caſu emergente inveſtituram renovare teneatur;
Præ-

Uril

ali
VA
V

⸗
Aau
ri
bin
60 be
niſer,
uaonn
Cem
1r
ſ⸗
Ce
i
ul
iyn
9
ton

Plicenti,
j aliter ,.
Adumn, M.
eaſenerann
nodo e) di⸗
ſis ſbi an.
0, Guocl 4
lum alienet,
ctione iin
Vechriye.
te reali,
le Jje.
mn cer-
n VaC.
Wr
Ne.

fkerenum
ipromiſio.
Vvam,qun
N hu⸗
ſalos oc⸗
guitrin⸗
„ uor’
teneatur,
N⸗

6 (17) 62-

Præſtat itaque ſimiliter juramenta fidelitatis, uti
alii Vaſalli, cum enim per inveſtituram verus ſit

Vaſallus, ergo ad omnia quoque, ad quæ alii

Vaſalli obligati ſunt, adſtrictus erit.

8. XI.

Videtur quidem per Leges Eccleſiaſticas Præ-
latis prohibitum eſſe, ne beneficia qualiacunque
alicui promittant, antequam vacent. Ita enim in
Concilio Lateran. ſub ALEXANDRO III. Annol 179.
habito diſpoſitum in Cap. 2. J. de Conceſ. Præb.
& Eccleſ. non vacant. Nulla Ecelæfaſtica mi-
niſteria, ſeu etiam benefcia, vel Eccleſiæ tri-
buantur alicui ſeu promittantur, antequam va-
cent? ne deſiderare quis mortem proximi videa-
tur, in cujus locum & benefcium ſe crediderit
ſucceſſurum. Cum enim in ipfis etiam Legibus
Gentilium inveniatur inhibitum, turpe eſt, &
divini plenum animadverſiont judicis, ſ locum
in Eccleſia Dei futurz ſucceſtionis expectatio
habeat , quam ipfi etiam Gentiles condemnare
curarunt. Quo etiam collimat BoNIFAcCIUS VIII.
Cap. 2. de Conceſſ. Præb. & Eccleſ. vac. in oto.
Sed, his prohibitionibus non obſtantibus, an-
tiquus mos Expectativas G Feudis Eccleſiaſti-
CIS

2 (18) 60-

cis concedendi ſemper continuatus eſt; præ.
cipue Jure Feudali Longobardico id juris
Clericis diſerte aſſerente. Et cum German! pa-
cta ſucceſſoria, cum quibus votum captandæ
mortis, aliaque funeſta connexa ſomniabant Ro-
mani, ſemper inierint; nihilque turpitudinis hu-
jusmodi pactis inſit, votum quoque illud ca-
Pptandæ mortis vanum terriculamentum ſit, non
mirandum, quod non obſtantibus Juris Roma-
ni & Canonici rationibus Expectativæ in feu-
dis quibuscunque ſint approbatæ & uſu
receptæ.

S

(W

W’h

en

Atis eſt,

deo i
n⸗
mn Gemmin Pr.

Duun an

ſomritbint o.
turpitocinis hn.
oque ilud c.
bentlum ſt, on
5 Jrshom.

Aiye i e.

* & Uii

3 (19) L62-

e ge ÿM

CoRoLLARIA
X JURE CiIVILI
DEPROMPTA.

Le a collegatario ſemel agnito,
exulare jus accreſcendi ſtatuimus.

II.

Debitorem ſpeciale pignus alienan-
tem committere furtum defendimus.

III. .
Nudam creditoris ſcientiam non

ſufſicere, ut pignoris alienatione, vel

ulteriori oppignoratione, pignus ſolva-
tur, aſſerimus.

IV.

(20) 5-
IV.

Solum conſenſum creditoris in
novam pignoris obligationem, pigno-
ratitium nexum ſolvere adſtruimus.

V.

In donatione ſimplici evictionem
regulariter ceſſare, aſſeveramus.
VI.
Toto aliquo, ſive univerſitate re-
rum alienata, ſi pretium in ſingulas
res non eſt conſtitutum, totius quidem,

non vero ſingularum rerum evictionem
præſtandam eſſe, propugnamus.

ANTYZTVO A.

SOII DEO LAUS HONOR
ET GLORIA IN STCULA.

22) 0 (28

—

do.
1 non
Nehach

A

N

IN ALMA ARGENTORATENSIUM UNIVERSI

Q, D. B. P.
DISSERTATIO NANGURALIS WRIDICA

CILERICO SUCCESSOI
AD EXSPECILATIVAM.

ANITECESSCORIS
NONADSTRICTGC

QOAM
SUB AUSPICIIS DIrINIS
EX INDULTU

ILLUSTRIS H
ORDINIS

PRO LICENTI 1A

SUMMOS IN UTROOQUE JURE HONG
ET PRIVILEGIA DOCTORALIA
RITE CONSEQUENDI,
SOLEMNI ERUDITORUM EXAMINI SUBMITI.
DIE VII. 0 n NlS . X. S. MCooLII.

MARC FR. JOSEPH. DELO

COLMARIENSIS.

Typis H.EREDUM PAUCHINGERIANORU

22

TNNNNNNNINN

uhChWNIENEüNNn

Wüdhhhnchmun

6

Frchmkmm

NNTNNNNNNNNNNNINNNNNN IT

8s 9 10 11

7

4 3

3

☚ 8 10 11 12 13 14

12 13 14 15 16 17 18 192 20 21

3 4 5 6 7

2

„ Copyright 4/1999 VXMaster Gmbhl wwm. VXVmaster. com

1

VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset