KaI600-349_13 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Dissertatio Inauguralis Iuridica De Clerico Successore Ad Exspectativam Antecessoris Non Adstricto Delort, Marc François Joseph fal 9 petrata Do⸗ Aunim 1O poemmn 4, LQ. D. V. DISSERTATIO I. NABGUNATES JWRIDICA CLERICO CESRE AD EXSPFCTATIVAM, ANIFCFSSORIS 72 NON ADSTRICTO QOAM SUB AUSPICIIS DIrINIS EX INDULTU ILLUSIRIS C£IORUM ORDINIS IN ALMA ARGENTORATENSIUM UNIVERSITTATE HRNTTL PRO LICENTIA SUMMOS IN UTROQUE JURE HONORES ET PRIVILEGINA DOCTORALIA RITE CONSEQIENDI, SOLEMNI ERUDITOROM ENAMINI SUBMITTIT 1E VII 0OτιÜ. 2 k. 5 Mubpcotw. MARC. FR. JOSRPH DELORTI COLAIARLENSIS Typis H.EREDUM PAUCHINGERIANORUM. DEoO OPT. MAX. PARENTIBUS, PA T R I. SAACRUM. 11,14) R 7. , quæ On temere quisquam in dubium vocaverit, Dominum Exſpectati- 5H vam rite conceſſam non amplius revocare poſſe, niſi fidem pacti, omnis violationis expers eſſe debet, læde- re velit: & licet vel maxime ad Dominum con- cedentem res illa tunc temporis, quo Exſpecta- tiva datur, nondum pertineat, nihil tamen im- edit, quominus pactum hoc ab omni turpitu- dinis labe purum pronuntietur; ratione natu- rali nulla contra illud inſurgente. Diſponitur quidem de re ex parte aliena, ſed non ea ratio- ne, ut alterius jus intervertatur, aut vel mini- A 2 mum (4) ℳ- mum accipiat detrimenti: neque enim poſſeſſio- ne ſua ejicitur poſſefſſor, aut fructuum exſors al- terum eorum reddere Participem tenetur, ſed rebus inſtare, & commodis ſuis vacare per- git, perinde ac ſi nihil horum peractum eſtet. Non ſane moramur eorum dicta, qui ad Jus Romanum, tanquam ad certam cynoſuram, omnes ſuas cogitationes inflectentes, continuo tritum illud votum captandæ mortis, ad quod tanquam ad Meduſæ caput exhorreſcendum, obvertunt. Ita enim hi rationes ſuas ſubdu- cunt, quod per Expectativam ſpes nobis na- ſcatur ſatis certa, fore, ut præſente ultimo poſ- ſeſſore fatis concedente, felicitate illa, qua ille fruitur, quamque hactenus ſola concipere ſpe licuit, potiamur; ſed ſpem illam efficere, ut quod ſperemus, etiam deſideremus, atque non mini- mo appetamus niſu: deſiderium autem illud eſſe Probroſum, bonis moribus indignum, non fe- rendum, adeoque nihil ſuſtineri poſſe, quod huic fundamento tam lubrico, tam inhoneſto ſit ſuperſtructum, id eſt exſpectativas. Sed nihil adeſt rationis, cur non eas, ex juſta ratione con- ceſſas, defendendas cenſeamus: cum ipſi Ro- mani in ſua principia non raro impegerint, at- que, ſibi ipſi non conſtantes, negotia, ubi vo- tum captandæ mortis ſuberat certiſſimum, ſu- ſtinuerint. Quis negaverit enim, quin dona- tiones, vode de tor Vu und nis e ici Alu n Nen Mun oſſehin. AMord . Ur, ſed Ae Per. uumn ee. i ad s liren, CoNtinno d Guod , du. na- pol. ie ſpe God ini⸗ eſſe le. noch oſit ihil von-⸗ Bo- At⸗ i vo⸗ 5 ſu⸗ lonr⸗ lrs, tiones, retento ad dies vitæ uſufructu L. 28. Cod. de Donat. ut & illæ mortis cauſa, in quibus Do- nator ſibi pœnitendi facultatem ademit, hoc votum ſecum vehant, quæ tamen illibatæ & intactæ ſervabantur L. 12. §. 1. L. 22. H. de Mor- tis cauſa donat. & Nov. g7. Sed ſi res recto ju- dicii oculo æſtimetur, dieendum, quod votum illud captandæ mortis, quod veteres tanto cre- Pant opere, vanum ſit terriculamentum, nihil veri in ſe continens, cum vitium perſonæ non rei ſit, adeoque jam dudum exploſum & re- pudiatum. §. II. Vox Expectativæ triplici gaudet ſignificatu: Io. ſumitur pro nuda promiſſione facta ab eo, qui conferendi poteſtatem habet, quæ ſignifi- catio vulgaris eſt; 20. pro litteris promiſſionem confirmantibus. 30. pro jure ad rem promiſ- ſam, per conventionem conſtituto. In priori ſenſu eſt promiſſio rei nondum vacantis, in ca- ſum vacantiæ. In fecunda ſignificatione Expe- Sativa eſt inſtrumentum ſolenne, cui promiſſio de tali beneficio facta inſcripta eſt. In ultimo ſenſu Expectantia eſt jus ad rem, quod ex tali promiſſione oritur, & expectativario acquiritur. Eſt itaque Expectantia ratione ejus, qui illam dat, translatio juris ſuccedendi in alterius lo- A 3 Ccum- (6) Le8- . cum, in caſum, ſi ille deceſſerit: ratione ejus vero, cui data, eſt ipſa facultas jure compertens ſuccedendi in alterius locum, ſi vacaverit. vid. LEVYS. de Iniquit. & recto uſu Expelk. §. 4. Quem- admodum Expectantiæ vero in Sæcularibus bo- nis ab uſu remotæ non ſunt, ita etiam bona Ec- cleſiaſtica illius objectum conſtituere poſſunt: in cujus materiæ diſcuſſionem paulo nunc la- tius exſpatiari lubet. §. III. Quæritur vero; an Clerici Succeſſor Expe- ctantiam Anteceſſoris ſervare & confirmare te- neatur? Et reſpondetur, quod diſtinguendum ſit, ratione bonorum, & videndum; num illa Patrimonialia ſint, an non? ſi patrimonialia ſunt, nihil eſt impedimento, quominus ſtatuamus, & ſucceſſorem Clerici, ad confirmationem Expe- ctativæ indiſtincte teneri; cum enim ſucceſſor Clerici in omnia ejus jura ſuccedat, adeoque ſucceſſio hereditaria ſit, quæ heredem ad facta defuncti præſtanda adſtringit, hinc non ambi- guum, quin ſtatui debeat, & ſucceſſorem Cle- rici ad Expectativam, a defuncto promiſſam, ſer- vandam teneri. Quum enim ipſe defunctus, ſi in vivis moratus fuiſſet, caſu exiſtente, hoc onus defugere non potuiſſet, ſucceſſor vero cum defuncto pro eadem perſona habeatur, ſe- quitur Gaie 2. H Va Gali inte Rei in/ Al mnd ob XNN DW ices lurn Gol. en lem ſuec⸗ on! leel Verlil tenen l ione ln Ompeteng erlt. vic,. pe. re te. Gum Hilla funt, 5 pe- ſor que Ca nbi⸗ Cle. Er⸗ Rus, e, hoc Vero Ir,1 Nutur 5 (7) *- quitur ergo & ſucceſſorem ad idem teneri. Lib. 2. Feud. 27. §S. IV. Si vero bona Clerici, de quibus Exſpecta- tivam conceſſit, non ſunt patrimonialia, ſed Feu- dalia Eccleſiaſtica, diſtinguendum rurſus eſt inter actualem Feudi collationem, ſeu ſimulta- neam inveſtituram, & nudam Expectativam, in rebus infeudari ſolitis alteri promiſſam. Cir- ca poſteriorem quæſtionem dicendum videtur, & ſucceſſorem ad promiſſionem anteceſſoris ſervandam & implendam adſtrictum eſſe debere, eam ob rationem, quod ſuccedat in ejus locum & commoda, aſt qui alicujus locum occupat, eum repreſentat, qui aliquem repreſentat ejus vices gerit, adeoque tanquam heres omnia ejus jura in ſe ſuſtinere debet; ſed reſpondemus, quod toto cœlo inter ſe diſtent, alicujus ſucceſ- ſorem eſſe in officio, & dignitate, & ſucceſſo- rem alicujus eſſe ratione omnium jurium. IIIa ſucceſſio tantummodo eſt ratione temporis, & non ratione ommum anteceſſoris jurium; adeo- que eſt ſingularis ſine repreſentatione hæc uni- verſalis & cum repreſentatione. Cum jure ſingu- lari ſuccedens ad facta defuncti præſtanda non teneatur, ſequitur quoque, quod Prælato Expe- Gtativam concedente mortuo, Expectativa D tecel- —85% (8) 64- teceſſoris elanguida fit, niſi ſucceſtor novam illi vitam ſua gratia, ſuo favore largiatur. Concinunt mihi Juris Longobardici ſcita, ubi Feudiſta I. Feud. 2. ſequentem in modum loquitur. r vero Archiepiſcopus, Epiſcopus, vel Abbas, vel Abbatiſſa inveſtituram ejus Feudi quod alius de- tinebat, eo tenore alicui dederit, ut poſt deceſſum ejus qui poſtdet habeat & ante deceſſerit Archi- epiſcopus, quaim ille, qui Feudum poßidebat: Jucceſſores eorum non coguntur eam inveſtituram facere vel confirmare, etiamfi Pares eus Curik adſint teſtes, vel breve teſtatum inde fiatr Niſi lle, qui inveſtituram acceperit, nomine &jus in poſſeſ- konem miſſus feudi ſit, eo conſentiente, qui detinet. Ged ſi ille, qui Feudum poſzdet, prius deceſerit, quaim ille, qui inveſtituram fecit, jure cogitur eam ratam habere. Porro ſententia noſtra adjuvatur textu luculento z. Feud. 26. §. 2. ubi hæc leguntur verba: Moribus receptum eſt Dominum de Feudo militis ſuë, quod poſt mortem ipfius ad Dominum reverti ſperabatur, in alium mi- litem inveſtituram facere poſſer quaæ inveſtitura tunc demum capiet eheltum, cum feudum Domino aut heredi ſuo fuerit apertum, ſecus eſt in Eccle- Faſticis perſonis, nam fi Eccleſiaſtica perſona ta- lem faciat inveſtiturain, non aliter valebit, niſi ſibi, non etiam ſucceſſori ſuo feudum aperiatur, &- in tali inveſtitura conſenſus ejus, de cujus feudo Nt ſte⸗ tunm aler ſeit tam Dien Nel! Dr novatnil Concinont bi Peuclit Gditar. G Aha, del uod Alius . Heri, Ahi. 1 oſiclehet uhiran Sc, Opru S, A, y ſcſ. i, eſerit, ogitur noſtra . d. 2, tum ortem m mi- itura omino Leccle- na ta⸗ 1, ti; tur, G 4 fal . α (9) 56α⅓¾ It exquiri non oportet. Porro adducimus tex- tum 2. Feud. 2r. unde patet: ubi Clericus de alterius feudo fecerit inveſtituram, ſiquidem pure, non valent, ſed ſi ſub tempore vet conditione, quo Feudum ſibi aperiatun, valebit inveſtitura etiam IVne voluntate vaſalli facta, ſi tamen ante deceſ- ſerit inveſtiton, quam Feudum ad eum revertatur, Jucceſſor non cogitur eam habere ratam. Quod ſi alicui mirabile videatur diſtinctionem inter Feuda Eccleſiaſtica & Secularia fieri in Legibus Longobardicis, perpendat Clericum non eſſe heredem defuncti, Expectativam concedentis, ſed plane ſingulari jure ſuccedere, non transla- to ab anteceſſore; cæterum prætermittere ne- queo quod Vocabulum Inveſtitura in his texti- bus, prout obſervavit jam RHETIUS in Comment. ad Jus Feud. ad cit. text. Inveſtituram ejus Feudi n. I. & Ieqq. nihil aliud indigitet, quam ſolemnem Feudi promiſſionem, quæ etiam in præſentia Parium Curiæ fieri poteſt. 8. V. Licet vero ea, quæ a nobis adſtructa ſunt, vVeritate certiſſima nitantur, non dubitaverim tamen in alia ire omnia, ſi conſenſu totius Ca- ituli inveſtitura, id eſt, Expectativa conceſſa vel facta fuerit. Quod temmen ita intelligi deber⸗ 1 ſi ad Prælatum & Capit ulum collatio conjunctim ſpectat. Extincto enim licet Prælato, Capituli, quod nunquam intercidit, obligatio adeſt, & hinc ille qui in defuncti locum eligitur, promiſſio- nem Capituli antea factam ratam habere tenetur. Vid. RosENTHAL Cap. VI. de Feud. Conclus. VI. n. Z. Neque aliquid refert, an multo poſt con- ſenſus Capituli demum acceſſerit. H. PISTokR. L. 2. Jet. 27. §. 27. æcce vero tantum dicta ſun- to de caſu, ſi feudi collatio ad Capitulum & Prælatum ſimul ſpectet; ſecus vero res ſeſe ha- bet, ſi feudi collatio principaliter ad Epiſcopum pertineat, licet is vel maxime conßilium vel con- Tenfum Capituli requirere teneatur; hoc enim modo Capitulum non conjunctim confert feu- dum, ſed, perſona a Prælato deſignata, inter- rogatur dumtaxat Capitulum, num juſtam diſ- ſentiendi cauſam habeat? qua deficiente ipſemet Expectativam confert. Quod enim Capitulum ad collationem hoc caſu non concurrat, ſatis li- quet e cap. unic. Ne ſede vacant. in &oa. Si itaque Prælato adhuc ſuperſtite, caſus aperturæ non exſtiterit, in Expectivarium nihil utilitatis re- dundabit, quod Capitulum conſenſerit, quum illud hoc caſu magis votum negativum, quam affirmativum, habere videatur. §. VI. NMe uhi⸗ Id y P N ceſi to⸗ t fen Pol inte den 8, 0 tion p oniondin „Capituhi ch hine Dromiſſio. ne Knetgr, onela. Iy. polt con. 1. Pgron. dichatun⸗ ulim &* ſeſe ha. Copum Veldn- C enim W ſel. 1 . an d. teiplemer ODitelum t lrsli⸗- Aiugle turz Non Uats re- , Ouum un quam ll 2 (11) See- §. VI. Similiter quoque ſucceſſor Eccleſiaſticus tenetur, ſi aliquis in poſſeſſionem Feudi ſimul miſſus eſt. Verba 1. Feud. 2. ſic ſonant: Niß ille, qui inveſtituram receperit, nomine ejus in poſſeſ- hionem miſſus Feudi ſit, eo conſentiente qui detinet. Hæc verba mirum quantum interpretes tor- quent; non enim intellectu facile, quid ſibi velit conſenſus poſſeſſoris, & ad quid condu- cat? Neque enim exinde fortior ſucceſſoris obligatio oriri videtur ad confirmandam vel ratihabendam expectativam. Quod ſi verba ita accipias, quod poſſeſſor feudum dereliquerit, illudque Domino refutaverit, uti quidam faciunt, tunc, hæc verba ad noſtrum caſum non amplius pertinent, ubi de obligatione ſucceſſoris quæ- ritur; nulla enim amplius quæſtio de ſuc- ceſſore eſſe poteſt, cum novi Feudi tradi- tio, antiquo poſſeſſore ſponte ſua cedente, ſta- tim fiat; aſt quin quilibet Prælatus bona in- feudari ſolita iterum in Feudum concedere poſſit, non dubitandum; non poteſt itaque hæc interpretatio nobis arridere, & quemvis in- terpretum ſenſu ſuo lubenter abundare patien- tes, ita ſentimus: Scilicet Feudiſtam in illo lo- co non ſolam innuere Expectativam, ſed men- tionem facere diſtincte de inveſtitura, hoc eſt, ſupponere caſum, quo quis expectativam & B 2 nomi- — (1I2) S- nomine ejusdem Expectativæ, in poſſeſſionem feudi miſſus ſit; ſed hæc miſſio non fit ita, ut præſens poſſeſſor feudi poſſeſſionem amittat, id quod injuſtum foret, ſed miſſio in feudum vel ejus traditio fit ſymbolis, vel per inveſtituram abuſivam, qua jus in re acquiritur, id quod miſſonis in poſſeſſionem, ſeu traditionis appella- tione Feudiſta indigitavit. Sed rebus ſic ſtanti- bus, reſtat adhuc ſerupulus, qui eximendus eſt, ſcilicet unde fit, quod conſenſus ultimi poſ- ſeſſoris neceſſarius ſit; non enim Vaſallo per inveſtituram abuſivam ullum affertur incom- modum: adeoque fere non perſpicitur, quare ejus conſenſus adhiberi debeat: ſed reſponde- mus cum RosENTHALIO Cap. VI. Concl. XIVI. n. II. illud factum fuiſſe propter l. f. C. de Padtis, ubi reprobatur diſpoſitio de hereditate viventis, niſi ille conſenſerit de cujus bonis agitur; ne ergo huic inveſtituræ abuſivæ ullus detectus objici poſſet, conſenſus ultimi poſ- ſeſſoria in hanc inveſtituram neceſſarius vi- debatur. §. VII. Porro disquiritur, quid ſtatuendum ſit, ſi conditio, vivo Prælato, qui Expectativam con- ceſſit, exſtet? An tunc ſucceſſor Prælatus ad defuncti anteceſſoris Expectativam inplendam O ſtir,i Mittat, id Adan vel Weſtauram id ll , ghpel. ſe lunti. Hendlus eth limi ol. l per incom. Ouare vonge⸗ WI. f.. Ee Eredituce us dons ive alis imi pol- lrins i⸗ uſt; ſi ann con. latus al lenCn . —2 (13) - obſtrictus ſit? Et diſtinguendum cenſemus; ſci- licet videndum num Prælatus, qui Expectati- vam conceſſit, & cui ſuperſtiti feudum aperitur, Expectativario etiam poſſeſſionem Feudi tradi- derit, an minus; ſi illud, nihil dubii ſupererit; cum enim Expectivarius jus radicatum in feu- dum, ſpirante adhuc Prælato acceperit, nulla erit ratio, cur ipſi hoc jus ſemel legitime acquiſitum adimatur. Si vero traditio feudi aperti a vivo Prælato Expectativam concedente non eſt facta, tunc ad illius traditionem Expectivarius contra ſucceſſorem agere non poteſt, & evaneſcit Ex- pectativa ob deficientem actionem; nam ex ſim- plici Expectativa naſcitur tantum jus ad rem, unde actio perſonalis, quæ tantum ſtringit pro- mittentem ejusque heredem, non vero tertium ſucceſſorem ſingularem: aſt ſucceſſorem Ec- clefiaſticum in obligationes defuncti anteceſſo- ris non tranſire, ſæpius inculcavimus. Divor- tium tamen a ſententia noſtra facit RosSENTHAIL. Cap. VI. de Feud. Concl. IVI. n. r. qui ita ſentit, textus Feudales tunc demum ſucceſſorem Præ- lati non obligari, innuere, ſi Prælatus inveſtitor prius moriatur, quam Feudum aperiatur; ergo a contrario, ſi Prælato inveſtitore vivente Feu- dum apertum ſit, agi poſſe contra ejus ſucceſ- ſorem, quoniam vivo inveſtiente, inveſtito jus efficaciter quæſitum fuit. Quam ſententiam jam B 3 viden- *65 (14) - videntur foviſſe veteres Feudorum interpretes MATHAUS DE AFFLICTIS, ANDR. DE ISERNIA ; ſed horum authoritas nihil probat, nulla enim ratio afferri poteſt, cur ſucceſſor Clericus, qui ſingulari titulo ſuccedit, ex eo ad factum defun- Gti anteceſſoris adſtrictus eſſe debeat, quod feu- dum vivo Prælato, Expectativam concedente, jam apertum fuerit; cum enim in ejus obliga- tionem non tranſeat, ſequitur quod etiam ad' tradendum non poſſit conveniri. De hac con- troverſia poteſt etiam ulterius conſuli STRUVIUS in Syntagm. Jur. Feud. Cap. VII. §. 9. n. 9. qui tamen veterum ſententiam ſequi videtur; ſed cum BoRNII doctrina, quam in Dißert. de Expe- Peczativis Cap. EIII. S. 7. habet, ſanior ſit, illam noſtram facere nulli dubitavimus. §. VIII. Pariter ſucceſſor Clericus ſimplicem ante- ceſſoris Expectativam approbare tenetur, ſi per dictam Expectativam utilitas & commodum Ec- cleſiæ promoveatur. Si ex. gr. Expectativarius eſt perſona potentiæ inſignis, quæ Eccleſiæ ad- jumento eſſe, ejusdem inimicis reſiſtere, atque luſtas Eccleſiæ Partes tueri poterit. Cum enim Prælatum ſucceſſorem nihil prius, nihil anti- quius Juiu lum tenel tan ein hed nbe to erj ſin da⸗ jau Ne une, Gr Wn e K. 1/. E 4 I 4 nori⸗ iphi , N —8 (15) - . lir quius ducere deceat, quam ut Eccleſiæ emo- llleni . lumentum omni ex Parte promovere ſtudeat, Wq tenetur quoque Expectativam anteceſſoris ra- Nn ach tam habere, ob commodum, quod in Eccleſiam vd t exinde redundat. Idem etiam procedit, ſi Ex- drtenne, pectativa a defuncto Prælato facta eſt, propter ineeortt, inſignia Expectativarii merita in Eccleſiam; ra- ooin. tio eſt, quia Expectativa hoc in caſu facta eſt Htiem a ex juſtitia commutativa in compenſationem præ- eher WM. ſtitorum meritorum, ut per hoc alii alliciantur NCUMα½+ & excitentur ſuis meritis Eccleſiæ prodeſſe; quo , gli in caſu ſane ſucceſſor Prælatus etiamſi vel ma- r, led xißme Expectativa omni inveſtitura deſtituta ad- Lipr. ſit, tamen obligatus erit, ad illam ſervandam, Wn quia ex juſtitia commutativa reſultans obligatio ipſam Eccleſiam obligat, adeoque in quemcun- que ſucceſſorem cum Eccleſia tranſit. Vid. STRUVII G'intagm. Jur. Feud. Cap. VII. §. 9. n. 7. lem ente⸗ M §s. IX. etur, ſͤet nocum Illud ſane extra omnem dubitationis aleam Atiarius eſt, quod hujusmodi Expectativa vel inveſtitu- deſie ra abuſiva præſenti poſſeſſori debeat eſſe in- ere, Ttqe noxia: habet enim ille jus acquiſitum, quod Dum enn ipſi invito auferri nequit. Eo etiam collimat ibil anu⸗ 7. Feud. 27. ubi aperte dicitur: e quis inveſtive- is 1 —69 (16) S2- rit aliquem de Feudo ſui militis, Viri Placentini prorſus aſſerunt, hanc inveſtituram non aliter va- lere, niſi eo conſentiente, cujus erat feudum. Me- diolanenſes & Cremonenſes nihil diſtare aſſeverant, utrum eo ſciente vel ignorante, dummodo, eco vi- vente, nullum detrimentum de feudo ſus ſibi con- tingat. Prono ergo inde fluit alveo, quod ſi poſſeſſor cum conſenſu Domini feudum alienet, quod Expectativarius illud contradictione ſua impedire nequeat; gaudet quidem Expectativa- rius, ſi inveſtitura abuſiva acceſſit, jure reali, ſed hoc jus eſt adhuc languidum, adhuc quie- tum, nec prius vires conſecuturum, quam cer- ta exiſtente conditione, id eſt, ſi feudum vaca- verit; aſt ſic caſus vacantiæ nondum exiſtit, ſi feudum conſentiente Domino alienetur, nec Ex- pectivarii jus ſeſe exſerere poterit. §. X. Cum ex ſuperius allatis clareat, differentiam inter Expectativam nudam in ſimplici promiſſio- ne ſubſiſtentem, & inveſtituram abuſivam, qua jus in re acquiritur, eſſe inſisnem, quum hu- jusmodi inveſtitus jam locum inter Vaſallos oc- cupet, fructibus tantum deſtitutus; ſequitur in- de, ut ille, qui abuſive inveſtitus eſt, quovis caſu emergente inveſtituram renovare teneatur; Præ- Uril ali VA V ⸗ Aau ri bin 60 be niſer, uaonn Cem 1r ſ⸗ Ce i ul iyn 9 ton Plicenti, j aliter ,. Adumn, M. eaſenerann nodo e) di⸗ ſis ſbi an. 0, Guocl 4 lum alienet, ctione iin Vechriye. te reali, le Jje. mn cer- n VaC. Wr Ne. fkerenum ipromiſio. Vvam,qun N hu⸗ ſalos oc⸗ guitrin⸗ „ uor’ teneatur, N⸗ 6 (17) 62- Præſtat itaque ſimiliter juramenta fidelitatis, uti alii Vaſalli, cum enim per inveſtituram verus ſit Vaſallus, ergo ad omnia quoque, ad quæ alii Vaſalli obligati ſunt, adſtrictus erit. 8. XI. Videtur quidem per Leges Eccleſiaſticas Præ- latis prohibitum eſſe, ne beneficia qualiacunque alicui promittant, antequam vacent. Ita enim in Concilio Lateran. ſub ALEXANDRO III. Annol 179. habito diſpoſitum in Cap. 2. J. de Conceſ. Præb. & Eccleſ. non vacant. Nulla Ecelæfaſtica mi- niſteria, ſeu etiam benefcia, vel Eccleſiæ tri- buantur alicui ſeu promittantur, antequam va- cent? ne deſiderare quis mortem proximi videa- tur, in cujus locum & benefcium ſe crediderit ſucceſſurum. Cum enim in ipfis etiam Legibus Gentilium inveniatur inhibitum, turpe eſt, & divini plenum animadverſiont judicis, ſ locum in Eccleſia Dei futurz ſucceſtionis expectatio habeat , quam ipfi etiam Gentiles condemnare curarunt. Quo etiam collimat BoNIFAcCIUS VIII. Cap. 2. de Conceſſ. Præb. & Eccleſ. vac. in oto. Sed, his prohibitionibus non obſtantibus, an- tiquus mos Expectativas G Feudis Eccleſiaſti- CIS 2 (18) 60- cis concedendi ſemper continuatus eſt; præ. cipue Jure Feudali Longobardico id juris Clericis diſerte aſſerente. Et cum German! pa- cta ſucceſſoria, cum quibus votum captandæ mortis, aliaque funeſta connexa ſomniabant Ro- mani, ſemper inierint; nihilque turpitudinis hu- jusmodi pactis inſit, votum quoque illud ca- Pptandæ mortis vanum terriculamentum ſit, non mirandum, quod non obſtantibus Juris Roma- ni & Canonici rationibus Expectativæ in feu- dis quibuscunque ſint approbatæ & uſu receptæ. S (W W’h en Atis eſt, deo i n⸗ mn Gemmin Pr. Duun an ſomritbint o. turpitocinis hn. oque ilud c. bentlum ſt, on 5 Jrshom. Aiye i e. * & Uii 3 (19) L62- e ge ÿM CoRoLLARIA X JURE CiIVILI DEPROMPTA. Le a collegatario ſemel agnito, exulare jus accreſcendi ſtatuimus. II. Debitorem ſpeciale pignus alienan- tem committere furtum defendimus. III. . Nudam creditoris ſcientiam non ſufſicere, ut pignoris alienatione, vel ulteriori oppignoratione, pignus ſolva- tur, aſſerimus. IV. (20) 5- IV. Solum conſenſum creditoris in novam pignoris obligationem, pigno- ratitium nexum ſolvere adſtruimus. V. In donatione ſimplici evictionem regulariter ceſſare, aſſeveramus. VI. Toto aliquo, ſive univerſitate re- rum alienata, ſi pretium in ſingulas res non eſt conſtitutum, totius quidem, non vero ſingularum rerum evictionem præſtandam eſſe, propugnamus. ANTYZTVO A. SOII DEO LAUS HONOR ET GLORIA IN STCULA. 22) 0 (28 — do. 1 non Nehach A N IN ALMA ARGENTORATENSIUM UNIVERSI Q, D. B. P. DISSERTATIO NANGURALIS WRIDICA CILERICO SUCCESSOI AD EXSPECILATIVAM. ANITECESSCORIS NONADSTRICTGC QOAM SUB AUSPICIIS DIrINIS EX INDULTU ILLUSTRIS H ORDINIS PRO LICENTI 1A SUMMOS IN UTROOQUE JURE HONG ET PRIVILEGIA DOCTORALIA RITE CONSEQUENDI, SOLEMNI ERUDITORUM EXAMINI SUBMITI. DIE VII. 0 n NlS . X. S. MCooLII. MARC FR. JOSEPH. DELO COLMARIENSIS. Typis H.EREDUM PAUCHINGERIANORU 22 TNNNNNNNINN uhChWNIENEüNNn Wüdhhhnchmun 6 Frchmkmm NNTNNNNNNNNNNNINNNNNN IT 8s 9 10 11 7 4 3 3 ☚ 8 10 11 12 13 14 12 13 14 15 16 17 18 192 20 21 3 4 5 6 7 2 „ Copyright 4/1999 VXMaster Gmbhl wwm. VXVmaster. com 1 VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset