KaI600-332_15 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Dissertatio Inauguralis Iuridica De Usufructu Legato Claude, Hubert „ 8 „ . . 4 ₰ S M 4 . 4 8 7 = S * 1 W . — “”M 4 Q.: D. B. P. . DISSERTATIO NaGGBURALIS IURIDICA USUFRUCTU LEGATO QUAM DEO SOLO PREÆSIDE EX DECRETO ILUSTRIS FACULTATIS URIDICAX IN ALMA ARGENTORATENSIUM UNIVERSITATE PRO LICENTIA SUMMOS IN UTROQUE URE HONORES ET PRIVILEGIA DOCTORALIA RITE CONSEQUENDI DIE V. MAJI ANNO MDCCLI. SOLEMNI ERUDITORUM EXAMINI SUBIICIT HUBERIUS CLAUDE, EX ALBESITROFF. II. L. C. C. —MMW. f f f hdf dh df f ARGENTORATI, Imprimebat SIMON KüksNER, Cancell. Typogr. D E O, PAIRI, PARENTIBUS, „ PATRONIS A T QUE AMICIS. DISSERTATIO INAUGURALIS IURIDICA DE USUFRUCTU LEGATO. §. I. Oi Y A Egatum à FLORENTINO (a) Lib. 2. ASS Inſt. optime definitur; quod ſit delibatio beæreditatis, qua Teſtator eo eo quod unie verſum hæredis ſoret, alicui quid collatum vult, verbis directis. Quæ verba po- ſtrema addo ex ULPIANO (b) anti- quorum ICtorum celeberrimo, qui eleganter dicit: Legatum eſt quod Legis modo, id eſt, IMPERA- A 2 TIVE, (4) Ser⸗ TIVE, teſtamento relinquitun. Cumque hi duo JCti, utut verbum donatio omittentes, non tamen negent Legatum quandam donationis eſſe ſpeciem, nemo affirmabit, illos MODESTINO Legatum donationem in teſtamento relictam, definienti (c) eſſe Contrarios. De hac Legatorum materia ſcri- bere animus erat; ſed ne in nimium excurreret diſſertatio, hanc ſolum DE USUFRUCTU LE- GATO Quæſtionem delibatam exiſtimavi propo- nendam. (àa) L. 116. in pr. F. D. Legat. I. (b) Tit. 24. §. 1. Inſtitut. (C) L. 36. J. de Legat. II. §. II. Uſumfructum autem PAULUS (a) deſcribit, Jus rebus alienis utendi, fruendi, ſalva earum ſub- ſtantia. Jus illud eſt reſpectu Uſufructuarii, Servi- tus ratione Proprietarii. Quia ſalva rerum, qua- rum uſufructu gaudemus, manere debet ſubſtantia, conſequens eſt verum, propiumque uſumfructum in rebus, quæ uſu non conſumuntur, tantum conſi- ſtere: quamvis rerum etiam fungibilium quaſi uſum- fructum dari Leges nos edoceant, (b) (a) L. 2. F. De Uſufr. (b) §. 2. Imſt. de Uufr. L. 7. L. 8. F. de Uſufr. ear. rer. quæ uſit. §. III. nati reli kru ſolu ctian Pred mos guit con Ca inc Non e G⸗ ſee ſei ten re! 49 . 3 (5) F. III. Cumque Uſusfructus Legatus ſit ſpecies alie- nationis, nonniſi rerum ſuarum Dominus illum relinquere poterit; Inde Uſufructuarius alteri Uſum- fructum ſibi conceſſum Legare nequit. Idque non ſolum ideo, quod Uſusfructus ſit ſervitus, verum etiam quia Jus tantum eſt perſonale. Servit enim prædium in Ufufructu perſonæz. Ergo quemad- modum Uſufructuarius Jus ſuum alteri cedere ne- quit, (a) ita nec illud legare valebit. (a) §. 3. Inſt. de Uſufr. & L. 66. f. de Jure Dot. H. IV. Quia porro Uſusfructus eſt Jus perſonale (G. 3.) conſequitur I. ut is, cui legatus eſt Uſusfructus, caveat ſe boni Viri arbitrio uſurum, atque quod inde extat ſe reſtituturum. (a) Proprietas enim non debet eſſe inutilis. Et ſic II. ex eadem ratio- ne Uſusfructus relinqui ita nequit, ut ad Uſufru- ctuarii hæredes perveniat. Adeo ut ſi Teſtator id fecerit, nonniſi primi gradus hæredes, (b) Hlii ſcilicet Uſufructuarii illum ſolummodo acquirant. Fundem quoque ratiocinandi modum Leges ex- tendunt III. ad Uſumfructum Civitati aliive Collegio relictum. Quæ, licet ob membra ſemper ſubſtitu- ta nunquam mori cenſeantur, tamen Uſumfructum A 32 . non 63 (6) *2¾ non perpetuo retinent. Nam perit ille vel elapſo centum annorum ſpatio, vel Civitatis everſione. (c) (a) L. I. pr. & §. 6. F. Wufr. Quemadm. Cav. (b) L. Antiquitas. 14. Cod. de Uſufr. (c) L. 21. F. Quib. mod. uſusfr. amitt. & L. 56. F. h- t. § V. Hoc jus perſonale, propter quod uſusfructus ad hæredes uſufructuarii non eſt tranſitorius facit IV, ut uſusfructus legati dies non a morte teſtato- ris, ſed ab adita hæreditate demum cedat. (a) Transmiſſio enim in hæredes in aliis legatis pure relictis eſt cauſa, ob quam dies cedat a morte te- ſtatoris, legataque ſtatim deberi incipiant, (b) ita, ut, ſi forte Legatarius, iis nondum acquiſitis præmoriatur, nihilominus ad ejus hæredes trans- mittantur. (c) Quæ cum ceſſet in uſufructu legato, etiam non eſt, cur de diei ceſſione hic ſimus ſolli- citi. (d) (a) L. 2. & 3. F. Quand. Dies Legat. (b) L. 23. F. de V. S§. (c) ULPIANUsS in L. F. F. d. t. L. 3. Cod. eod. (d) d. L. 3. J. d. t. §. VI. Quamvis autem ex eo quod Uſusfructus ſim- pliciter relictus, regulariter non perveniat ad hære- des; ten rel Con Con Pot eit d tar 2 (7) 282 des, (G. 4.) ultima voluntas teſtatoris de hæredi- bus Uſufructuarii diſponentis certo modo non reſpi- ciatur, contra CONSTANTINI Auguſti Romæ ad populum liberam teſtatoris voluntatem & Stylum præcipientis conſtitutionem: (a) Attamen Leges teſtatorem Uſumfructum legare cupientem non adeo reſtringunt, quaſi ne ullam quidem adjicere poſſit conditionem, aut certum tempus. Modo talis conditio non omnino præjudicet proprietario. Sic poteſt uxori a marito uſusfructus legari: donee ei totius dotis ſatisfieret. Hoc enim tempus nullum adfert Proprietario præjudicium; cum is ſibi impu- tare debeat, ſi diu dotem non ſolvat. (b) (a) L. 1. C. de 5S. Ecckj. (b) JAVOLENUS in L. 30. F. de uſu & uſifr. legato. §. VII. Quid? quod Leges adeo in hisce caſibus Pro- prietariorum evitant præjudicium, ut, unus ex pluribus UXori dicto modo Uſufructuariæ Dotem ſol- vere obligatis pro ſua parte ſatisfaciens, ſuam quo- que partem uſusfructus recipiat; utut cæteri non- dum ſolverint, aut Mulier, quominus ſolutionem acciperet, pertinacem moram traxerit. (a) Cave ſis tamen, ne dictum loquendi modum: donec ei totius dotis SATISFIERET, pro fatisdatione ſtricte ſic dicta ſumas. &TISFIER enim ibi ſolvi ſigni- ficat, & non cautionem dari fidejuſſoriam audit. (1 ec 2 (8) r⸗ Nec hanc dictæ vocis explicationem me ideo feciſ- ſe exiſtimes, ut difficultatem, qua ſatisdationis aut fidejuſſionis pro dote dandæ prohibitio objici poſſet, ſubterfugerem. Hæc namque prohibitio ſatisdatio- nis pro dote offerendæ vel potius abolitio ab Impp. GRATIAN. VALENTINIAN. & THEODOS. Auguſtis facta (c) de durante ſolum matrimonio eſt intelligenda; non vero de ſoluto: quo de po- ſtremo cafu JAVOLENUS ex LABFONE (ch) ele- ganter loquitur. (a) d. L. 20. F. d. J. (b) L. ſi rem. §. ſatisfactum. ff. de Pignerat. Act. & Auth. Si uando. Cod. de Conſtit. Pecun. (c) L. I. Cod. Ne Fidej. Dot. quam abolitionem a dd. Imppp. factam ampliavit Imperator JusTINIANUS, ita, ut omni- modo fidejuſſores pro dote datos durante ſcilicet matri- monio prohiberet. L. 2. Cod. d. t. (6) d. L. 20. in f. J. de t. §. VIII. Poteſt etiam filius matri ſuæ uſumfructum omnium bonorum legare, ea lege, ut is uſusfru- tus revertatur ad Liberos ſuos: quemadmodum apud SCEVOLAM Lib. 15. Digeſtorum (a) filius Fliæ Dorcadi Matri ſuæ dare voluit, quoad vivat, uſumfructum bonorum ſuorum, ita ut poſt obitum ejus ad Liberos ſuos, qui ex his vivet, pertineat. Quæ dicti ICti aſſertio ita ampliatur, ut ſi unus ex filiis teſtatoris, relictis denuo liberis, præmor- V tuus jelic⸗ Non ictie 4d d Lacit rum ri 4 cnin n me, rum ded co gati ☛ (9) 882- tuus fuerit, ejus liberi cum ſuperſtite adhuc teſta- toris filio aut filia dividant uſumfructum. (b) (a) L. generali. 32. §. I. F. de uſu & uſufr. legat. (b) Ita CLAUDIUS Confirmat potius, quam emendet ScevOL K ſententiam, d. L. 22. J. I. i f. H. a. z. §. N. Quod ſi vero Uſusfructus omnium bonorum relictus fuerit, ea, quæ mercis cauſa comparata ſunt, non comprehenduntur ſub generali iſta teſtatoris dictione. (a) Cum hic :s Mercis cauſa idem ac ad tempus (b) comparata ſignificet. Inde nihil facit id, quod idem SC.ÆVOLA Lib. 27. Digeſto- rum videtur contradicere, dum ſub Taberna pigno- ri data merces quoque intelligi aſſerit. (c) Aliud enim ſunt merces in proprio ſenſu ſumptæ, aliud 2mercis cauſa, quod pro incerto tempore accipitur. (a) L. 32. J. 2. F. d. f. Cb) P. 44. F. de LPegat. III. (oC) L. 34. in f. F. de Pignoribus. Præterea Uſusfructus omnium bonorum & re- rum id naturæ habet, ut æs alienum ex iſtis bonis deducatur, atque illud, quod in actionibus eſt, computetur, (a) hoc eſt, ut, ſi Teſtator alios obli- gationibus ſibi adſtrictos habeat, contra illos ejus- B modi ε3 (10) 82* modi Uſufructuarius agere poſſit. (b) Quod non obſervatur in caſu, ubi certarum rerum ulusfructus relictus eſt. (C) (a) Venulejus in L. 43. f. de Uiu & uſufr. Legat. (b) L. 21. & 49. f. V. §. (Cc) d. L. 43. in f. V. d. t. §6. XI. Sed quid, ſi fundo ſimpliciter uni legato, al- teri fundi uſusfructus legetur, concurruntur ambo in uſufructu? Priori nuda proprietas legata, al- teri vero fundi uſusfructus conſtitutus eile vide- tur. Prælſertim, cum in tali aut veroſimili caſu fundus & proprietas pari paſſo ambulent. (a) Af- ſerente ULPIANO EX JULIANO. Erroneam ta- men dictam modo ſententiam declarant SCEVOLA Libro 14. Digeſtorum, (b) AFRICANUS Lib. †. Quæſtionum (c), & demum JULIANUS Lib. 35. Digeſtorum; (d) utpote qui unanimiter illum, cui fundus ſimpliciter legatus fuit, præter proprieta- tem cum parte uſusfructus habere aſſerunt. Idque non absque ratione. Fundus enim conſiſtit & ex proprietate & uſufructu ſimul, hinc cum tota comprehendatur proprietas appellatione fundi con- juncto uſufructu, alteri inſuper legato uſufructu, quoad hunc, duobus una res videtur conjunctim legata. Aliud utique obtinet in uſufructu per ſen- tentiam judicis adjudicato, cum judici non Com- miſſum ol wos = – * — „— — 2 (11) L82 miſſum ſit, ut Communicet, ſed ut dividat, per adjudicationem in judiciis diviſoriis, (e) adeoque JULIANUS nullo modo ſibi contradixit. (a) L. 16. §. I. J. Fam. Erciscund. (b) L 19. f. de uſit & Uſufr. Legat. (C) L. 9. fF. de Uſufr. Accreſoend. () L. 6. F. de uſuſr. Ear. rer. (e) d. L. 16. F. I. F. Fam. Erciscund. L. 6. §. 10. F. Comm. Diviq. §. XlII. Sique Uſusfructus duobus ſit Legatus conjun- ctim, uno deficiente, alteri accreſcit. Unicus ca- ſus, ubi Uſufructuario mortuo de jure non reverti- tur Uſusfructus ſtatim ad proprietarium. (a) Hoc jure accreſcendi gaudent, ſive re tantum, ſive ver- bis tantum, ſive mixtim conjuncti ſint. (b) Vi- dentur autem ſæpius re conjuncti, cum tamen in ſe dici nequeant. Nam ſi teſtator diverſis heredi- bus injunxerit uſumfructum diverſis Legatariis præ- ſtandum; Jure accreſcendi non fruuntur, licet idem uſusfructus in diverſis orationibus ipſis fuerit relictus. V. gr. Titius hæres meus fündi Tuſeulani uſumfrubtum præſtato Sejo, Cajus beæres meus fundi Tuſeulani uſumfruètum præſtato ſempronio. Hi ſunt re conjuncti apparenter, non vere tales: & conſequen- ter pars deficientis legatarii potius retinetur ab hæ- rede, qui præſtare debuiſſet, quam accreſcat alteri uſufructuario (c). B 2 0 Z T. 23 (12) 282- (a) T. T. Fy de uſufr. Accreſc. alius caſus vid. in L. 1. f- eod. 1 (b) L. 79. f. de Legat. III. add. tamen 14. F. de uſi & uſufr. ſe Legat. ſt (O) L. pen. f. de uſigr. Accreſcendo. §. XlIII. Coronidis loco quæſtionem movendam exiſti- mavi, an nimirum Ufufructuarius teneatur ſtare lo- cationi factæ a proprietario? Pro conductore mili- tat, quod uſusfructus tranſeat cum onere rei impo- ſito, quodque Ufſufructuarius uti frui debeat eo mo- do, quo utebatur Dominus. (a) Contrariam autem & veriorem ſententiam nos docet PAULUS Lib. ſen- tentiarum tertio. (b) Qui reſpondet ad Exemplum venditionis Uſufructuarium expellere poſſe con- ductorem. In emptionis autem contractu, quod Emptor Venditoris colonum expellere poſſit, nec ejus locationi ſtare obligetur, extra omnem dubi- tationis eſt aleam. (c) A quo diverſum jus in uſuario eſt conſtituendum, qui cum tantum jus utendi habeat, colonum expellere nequit. (d) Nec quicquam movent allegata in negativam. Aliud enim eſt debere re uti frui cum oneribus impolſitis E. gr. Servitute & ſimilibus; quæ cum ſint Jura rem ipſam afficientia, conſequens eſt, ut cum re quoque transeant: aliud uſufructuarium ſtare debere locationi a Proprietario factæ wonn oca- 2 (13) 8822. Locatio non conſtituat Jus reale, rem afficiens, f. ſed Jus tantum perſonale, quod cum re non tran- . ſit, nec ligat uſufructuarium. (a) (a) Arg. L. 27. fl. uſifr. L. 22. §. 2. de ſervitut. Præd. Ruſt. (p) L. y9. §. I. J. de uſufr. * 9 (C) L. 9. Cod. de Locat. Conduét. () L. 10. §. fin. F. de uſu & babit. 1i. (e) Arg. L. ult. §. 1. f' de Empt. Vend. 0. i. ⸗ en⸗ lum on. d lec li⸗ Dos Gcn t ium Cui N. B 3 — „33 (14) 882* COROIAL-ARIA. EX IURE CIVILI. I. Non accurate definitur Dominium: fa- cultas de re corporali perfecte diſponendi, eamque vindicandi „niſi lex vel Conventio obſtet. II. Jus altius tollendi ædificium ſuum non eſt proprie ſervitus. III. Jus hæreditarium qua tale, non eſt jus in re. IV. Poſſeſſio, quatenus eſt ſeparata a Do. minio, facti eſt, non juris. irrit 30. Cui VA — l ei (17) Ee*. V. Rei Vindicatio ſæpius eſt actio mixta. VI. In actione negatoria probat Reus. EX WRE CANONICO. I. Renunciatio Beneficii in manibus Laici irrita eſt, renuncians tamen beneficio ſpoli- andus eſt. Renunciatio facta in manibus Clerici, cui poteſtas recipiendi eam non competit, valida eſt quoad ipſum renunciantem, non autem quoad ſuperiorem vel Eccleſiam. III. . Etſi renuncians in manu Clerici ante- quam ſuperior renunciationem ratam ha- beat, 663 (16) Lei⸗ beat, proprietatem ſeu jus beneficii non amittat, amittit tamen poſſeſſionem. IV. Non eſt cauſa ſufficiens deſerendi Epiſ- copatum, ut propriæ ſaluti quis vacare poſſit, etiam religione ſumpta. V. Votum Epiſcopi, qui adhuc Eccleſiæ ſuæ utilis eſt, de ingredienda religione irritum eſt. VI. . Qui cedendi Licentiam petivit, ex quo illam impetravit, cedere cogitur. —² VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset Q. D. B. P. o INAUGURALIS URIDICA CIULEGCATO QUAM SOLO PRESIDE EX DECRETO FACULTATIS URIDICAXE ARGENTORATENSIUM JNIVERSITATE LICENIIA UTROQUE URE HONORES FILEGI A DOCTORALIA *⁷TITE CONSEQUENDI ſAJI ANNO MDCcLI. RUDITORUM EXAMINI SUBJICIT LUS CLAUDE, KK ALBESTROFF. I. L. C. C. — RGENTORATI, „ 3½ BIMNON KüksNER, Cancell. Typogr. 4 Copyright 4/1999 H GmbH wWW. yxymaster. com