KaI600-254_17
author: Schumacher, Karl Wilhelm

= .

7 — 7
1 6 *
4
.
.

—=—
5„

e⸗
e
li.

DIATRIBE
D E

IEIIOTHHCARVNM APVD VETERES
P R A EFE CTIS

4 V τ⅞ 2
CAROLVS GVILIELMVS. scHVMACHER

I S E N A C E N §s I S

EIDEM ADSCRIPTVS SoCIETATI.

IENAE LITTERISSCHILLIANIS
CIDIY9CCLVIII.

osTQOYAN cum pergrata illa, quam libri habent, vtilitas
nataque ex ea OSXoNπhρππια, tum glorioſa quaedam aemu-
latio 4) atque doctrinae laudem ſibi conciliandi cupidi-
tas b“) principum pariter atque Priuatorum hominum
ſtudia ad bibliothecas condendas excitauerant: neceſſe
etiam erat, vt ii, quibus per vitae rationem et gra-
uiora negotia ſuis praeeſſe bibliothecis non licebat, neque tamen non
curae erat tam lauta ac ſumtuoſa «c) ſupellex, aliorum cuſtodiae et di-
ligentiae illam adſignarent. Qua quidem ratione eorum hominum
genus exſtitit, qui conſeruandis praeſtantiſſimis, quae antiquitas tulit,
ingeniorum monimentis meruiſle mihi viſi ſunt, vt memoria nomina-
que ipſorum ab obliuione aliquo modo vindicarentur. Itaque non
tantum eam ob cauſſam libenter ad ſcribendum hoc mihi ſumſi argu-
mentum; ſed ideo etiam, quod et minus 4) peruulgatum et aptum
in primis ad inſtituti huius rationem efle illud iudicabam. Quamquam
enim, quum primum in mentem huius mihi venit materiae, ſubue-
rebar, ne quis in tanta clariſſimorum de bibliothecis veterum ſcripto-
A 2 rum
a) Sic, vt exemplum huius rei ſup- in vir.
ponam, EISISTRATVS, quum Athe-
nis bibliothecam condidiſſet, exem-
plo ſuo Ptolemaeos; hi vero reges
Pergamenos ad aemulationis ſtudium pro-
uocarunt, vt ISIDORVS lib. VI. orig.
cap. III. et PLIN. Lib. XIII. c XI. it.

VITRVVIVS Lb VII. ineunte, me-
moriae mandarunt.

adde CAPITOLINVM
DIANI C. V.
c) conf. 1o.

GOR-

HEVSIN GERI
commentat. de librorum ante vulgatlin
zypographiae vſum raritate et pretio Iſnac.

MICH.

1740. Eadem comment. exſtat in cel.
10. GOοr r. L. BIPDERMANNI Jelectis
Jeholaſticis Vol. I. faſc I. p. 15. leq.
4) confirmat hoc cel. 16. AN Dx.
FABRICII ludicium atque auderitas;
quippe qui in Jem Abriſ einer allgemeinen
Hiſtorie der Gelebrſamkeit, part I. pag. 848.
dignam eſſe hanc materiam dicit, de

9) multi enim docrinam librorum
copia metiri ſolebant. Quare ſcite AV-
SONIVS ad Philomuſum:

emtis quod libris tibi dil Rorheca mr.

ta eſt,

doctum er anmastus te, Psinmuße,
Putus.

qua in praecipua quadam commenta-
tione ſeribat quispiam; quod o.
HALLERVORDII paratam hac de re
editionem mors praeuenit.

IIIDI

fum copia e) inueniretur, qui tam copioſe adcurateque in perſequendis utn
iis, qui a bibliothecis veterum fuere, verſatus ſit, nihil vt aliis eo in Mone
genere feciſſet reliqui: tamen, quum omnes, quotquot contigerunt d
mihi ex ſcriptoribus iſtis, adtentius perlegi, rem multo aliter, atque Mon
opinatus eram, habere ſe cognoui, nec putaui mihi verendum efſe, ne uu
ex aliorum, eadem de re ſusceptis laboribus, nomini meo laudem Plcn
aliquam delibare voluiſſe viderer. Poterat me potius commune omni: i
um fere et recentiorum et antiquorum ſcriptorum ſilentium et ſub-
difficilis, qui inde naſcitur, perſcrutandi labor a feribendo deterrere, gne
niſi hoc ipſum aliquantulum plus diatribae huic qualicumque addere theca
meque excufare poſle arbitratus ſim, ſi nominatim, qui curauerint vve-. geg
terum bibliothecas, proferre non potero omnes. Propterea, operam 10 i
me non male locaturum eſſe exiſtimans, rem ipſam non doctis ma- egnie
gis placendi ſpe, quam gratum soDpALIVM animum declarandi vo- tatin
luntate adgrediar; ſi pauca prius, quae reliquae diſputationi meae ens
praemunienda eſſe videntur, praepoſuero. 4 eüm
. PRIMVM igitur ſatis conſtfat inter doctos, fuiſſe nonnullos, qui Aſen
deſcribendis, vel, vt verius dicam, fingendis bibliothecis, quae ante fſuſe
diluuium exſtiterint, neſcio quas inanis ingenii gloriae vmbras confſecta- .
ti ſunt. Horum vero tantum abeſt, vt hic ſequar opiniones, mihi kel
quue in eos, qui a bibliotheca ADAMI ceterisque eius temporis guib
fuerunt, inquirendum putem; vt iis potius adſentiar, qui bibliothe- regn
cas, quas antediluuianas vocant, in rerum fictarum numero reponen- cauil
das eſſe ſtatuunt g). Hiiir
PRAETEREA fuerunt etiam inter eos, qui de veterum bibliothez.
cis, earumque fatis atque auctoribus ſcripſerunt, quibus bibliothecae
nomen promiſcue cuilibet ſeriptorum ac monimentorum collectioni tri= “Rð
hbyui poſie viſum eſt ). Sic, vt exempli loco aliquid ponam, acta in
. Ppubli- eaen
adpe
e) multos horum, neque tamen gEAVLTL. CHRISTI. HILScCHER. Dresl. 4
omnes recenſet IO. ALBERT. FABRI- 1703. de bibliotheca 1IAGOBI FATRI- munt
CIVS in bibliographia antiquar. cap. ARCHAE D. G. PLARR disputauit tone
XXI. n. 7. p. 624. Omnibus vero eius ge- Dresd, 1709. .
neris ſcriptis ſine vllo dubio anteferen- g£) Scriptores, qui in vtramque par-
da eſt cel B. G. sTRVVII introductio tem hac de re disputarunt in dau-
in notit. rei litterar, quam 10. FRIDR. dati B. G. sSTRVVII introd. part. I.
IVGLER auctiorem edidit Ienae 1754. P. 132. ſeqq. memorantur. Cen
atque ita inſcripfit: bibliotheca biſtoric. b) ex multis vnum tantum LOMETIE. 6i
litterat. Jelectae. . RVM nominare libet „ qui cap. VI. de on
F) de bibliotbeca ADbAMI fſcripſit bibliothecis, ſie ſentit. r

lenchs

eO n

erunt
Atque
, ne

Wudem

Omni-
ſub.
rtere,
ddere
nt ve⸗
peram
ma-
v0.
mege

qui
ante
lecha
müu-
is ſ
vothe-
onen⸗

tothe⸗
hecae
i tri⸗
4ca

publi⸗
Dresd

TRI-
utanit

par⸗
lu.
rt. I.
EI.

I de

X

publica ſeu commentarios ſenatus populique Romani itemque libros
Romanorum ſacros bibliothecas nominare ſolent nonnulli 2).

. Quum

vero eiusmodi librorum collefctiones tabulariorum potius vel quouis

alio aptiori nomine adpellare debuerint: eos etiam miſſos hic faciam,

qui libros iſtos cuſtodiuerunt k) meque ad eos exponendor tantum ad-
plicabo, qui publicie atque illuſtrioribus priuatis veterum bibliothecis
bracfuiſſe traditi ſunt. S =ðèð
QyoOPDSI igitur, quis primus bibliothecae nomine dignus nobis-
que notus librorum fuerit adparatus, quaeritur: neſcio, an illa biblio-
theca, quam, PDIODORO sICVLO I) auctore, οShY MANDVAS,„ rex
Aegypti, in templo m) Vulcani, exſtruxit, prima habenda ſit. Si ve-
ro inueſtigare vellet quispiam, qui bibliothecae illi praepoſiti fuere:
equidem dubitauerim, an nominatim aliquem proferfe poſſet. Gene-
ratim vero ex inſtitutis Aegyptiorum facile coniecturam facere poſſu⸗
mus de iis, qui librariam illam ſupellectilem procurauerint. Quum
enim apud Aegyptios ſacerdotes n) et rei litterariae antiſtites iidem
eſſent: maxime probabile eſt, bibliothecae quoque cuſtodes ſacerdotes

4 11: . . . .
PRAETER hanc bibliothecam nulla, cuius quidem mentionem
fecerint ſcriptores veteres, in Aegypto ad ea vsque tempora exſtitit;,
quibus PTOLEMAEI, ferum in Aegypto potiti, Alexandriam tum
regni ſedem, tum Muſarum domicilium eſle voluerunt. Quam ob
cauſſam cum multis aliis rebus magnificentiſſimis, tum muſeo 0%) in

primis et bibliothecie ſplendidiſimis Alexandriam PTOLEMAEORVM li-
A 3 beralitas

¹) e. g. B ALT HASAR BONIFACIVSs ) lib. I. c. 49.

de Archiuis Venet. 16 32. c. 4. Archiua
bibliothecarum et archiuiſtas, quos vo-
cat, bibliothecariorum nomine promiſeue
adpellat.
k) Qui libros Pontificales procura-
runt, de iis complures exſtant inſcrip:
tiones: e, g.
T I. CLAVDIVS
NATALIS
A LIEBRIS ⸗
PF O N TIFICAL
Conf. IA N. GRVTERVM ecdit. 10.
GEORG. GRAEVII Amſtelod. 1707.
tom. I. p. CCCVI. 6, et LVD. ANTON.
MVRATORIVM p. DCCCCXXIII. 2z.

m) veteres, ſecuritatis potiſſimum ob-

tinendae cauffa, in templis plerumque

bibliothecas illuſtriores publicas, dedi-
cauerunt, vt locorum religione a vi at-

que aliis iniuriis defenderentur.

n) vid. CONRIN GAI diſ. I. de an-
ziquitatibus academ. pag. 3 et 5. edit.
HE VMAN NI.
⁶) optime de boc celeberrimo Maſeo
1 O. FRID. GRONOVIVS et LVDOLFPH.
KVSTERVS commentati ſunt eorum-
que elegantiſſimae exercitationes zom.
VIII. theſauri Gronouiani p. 2742, ſeqq.
exſtant.

VI

beralitas exornauit; quo factum eſt, vt vrbs illa eruditiſſimis homini,
bus liberaliflimisque ſtudiis adflueret. Prius vero, quam de celeber-

rimis illis Alexandrinis bibliothecis earumque praefectis verba faciam:
Graecorum bibliothecas circumſpiciendi cauſa ex Aegypto paullulum egre-

ITAQVE ad Graecos quod adtinet, cêrtum quidem eſt atque ex-

ploratum, illos minime bibliothecis, praeſtantiſſimis illis doctrinae prae-
fidiis, caruiſſe; ſed plurimos in iisque, CICERONE teſte 9), in-
5 que,

finitam librorum multitudinem oſtentaſſe: nihit vero de tis babemus

gompertum, qui a bibliothecis Grazcorum fuerunt. Cuius rei cauſſam
fi quis in eo quaerere vellet, quod nulla publica bibliotheca, praeter
eam, quae 4 PISISTRATOY) exſtrücta eſt, in Graecia quondam ex-
ſtitit,; parum, vt ego quidem arbitror, a vero ille aberraret. Priuatas
enim Graecorum bibliothecar, quar in primir philoſophi poſſelderunt, vel
ipſi illarum conditores, vel vnur e diſcipulis illorum ordinaſſe atque cuſto-
diuiſſe, videntur. Id quod minus dubium foret, ſi, vt immortalis
BVRCG. GOTTH. SVRVVIVS 7) exiſtimat, Graecorum veterum biblio-
thecae ſapientum ſcholis praeſertim fuerint demandatae. Quid vero
cauſſae ſit, cur eorum, qui PISISTRATI bibliothecae procurationem
habuerunt, nulla a ſcriptoribus antiquis fiat commemoratio: id ex
varia bibliothecae illius fortuna optime intelligi poſſe crediderim.
Namque vt GELLIVS ?) memoriae prodidit, libros quidem Athenis
diſeiplinarum liberalium publiee ad legendum praebendos, primus poſuiſſe
dicitur PISISTRATVS tyrannut. Deinde ſtudioſius adeuratiutque ipſi
Atvenienſes auxerunt. Sed omnem illam poſtea librorum copiam XE R-
XE S

„) plures enumerat ATHENAEVS FALCGCONIVS in praef, ad Palaeograph.

lib. I. p. 3. adde GCASAVBONI animad-
uerſ. in ATHEN AEVM lib. I. c. 2. P. 10.
PROCLI Sophiſtae bibliothecae, quam
omnes fere omiſere, eHIEOSTRATVS
meminit lib. II. de ſophiſtis n. XXI. F. 3.
p.609. edit. OLEARII. ER A T OS T. H E-
NEM magnam quoque habuiſie bi-
bliothecam’, STRABO teſtatur tom. I.
p. 120. edit. ALMELOVEENII.

9) lib. II. TIusc. quaeſt. n. 6.

r) 181DOR. J. c. G ELLIVS in noct.
Attic. lib. VII. c. XVII. hanc pùblicam
fuiſſe bibliothecam docent. MONTE-

graec. p Iy eam vetuſtiſſimam tradit
earum eſſe bibliothecarum, quas ſcri-
ptores memorarunt. Egregie igitur er-
Tat CHRISTOPH. HEID MANNVS, qui
in orat. quadam de bibliotheta Iulia Per-
gamenam atque Alexandrinas bibliothe-
cas omnium Graecar. bibliothec. ve-
tuſtiores fuiſſe, opinatur.
*½) in epiſtola quadaum ad CHRISTOFR.
CELLARIVM, qua bibliothecas bhisque
praefectos ſummo omni aeuo in bonore ha-
habitos horumque dignitatem contra CEL-
LARIVM demonſtrat. len. 1696. p. 30.
e) loco ſupra excitato. .

5;
ſmt⸗
ſaril

„41 A.

ſecti
fum 1
Graec
grumn
tamn /
ex le
gendi
mam

Geatun

MAE
ſuile
Adcur
DEI
enim
Valeti

Vero
Noteſt
mecas
ſuo
tadit
C. ed
de Pe
edit,
4)
VA.
daert
iten

.. N

müm.

kbet.

iam:
ESre⸗

e er⸗

Prae⸗
in⸗
bemnus
wuſlam
raeter
mn ex-
iuatar
, del
cſo.
ortalis
biblio.
rero
jonemn
id er
derim.
ſtbenin
iiſe
e iN
XIN-
116

nropb.
tadit
18 feli⸗
itur er⸗
7% gui
la ber⸗
bliothe⸗

lee, Ve⸗

610k.
licgue
nort l⸗
1n CEl.

P. 30.

XES, Althenarum potitus, orbe ipſa, praeter arcem, incenſa alſtulit,
aſportauitque in Perſaq. Hos porro libros vniuerſos meelti, poſt tem-
Peſtatibus SELEVCGVS vex, ri Nicanor adpellatus eſt, referendos Athe-
nas ourauit.
QVAM QVA M. autem non yd illiur librorum theſauri prae-

Sbti atque cuſtoder memorati ſunt: tamen, ſi hoc in genere Graeco-

rum mores ad conſuetudinem aliarum referre licet gentium, quae a
Graecis vel ipſas bibliothecas vel illas condendi artem acceperunt 122),
grammaticis in primis bibliothecaz illius procurandae prouinciam tradi-
tam eſſe, coniicere poſſumur. Conſtat enim inter omnes, atque etiam
ex ſequentibus adparebit, veteres bibliothecarum conditores in colli-
gendis ordinandisque libris grammaticorum opera atque ſtudio maxi-

mam partem vſos eſſe x).

sED ne omnis mea disputatio coniectura tantum contineri vi-

que in exponendis iis,

deatur cuipiam: nunc e7, vnde digreſſus ſum parumper, reuertar, at-
qui eeleberrimis Alexandrinis bibliothecis prae-
Juiſſe traduntur, ſtudium collocabo meum.

His vero pauca de primo

praeſtantiſſimarum, quae Alexandriae olim exſtiterunt, bibliothecarum

auctore praeponenda funt.

Plurimi ſcilicet illorum, qui in ſcriptis

ſuis ſplendidiſſmum illum librorum adparatum celebrarunt, PTOLB-
MAEYM ůPHILADELPFPHVM J) tam praeclari operis fundamenta po-

fſuiſle, Ariſteae iſtius inducti narratione, contendunt.

Qui vero rem

adcuratius conſiderarunt, PTOLEMAEO LAGIDI 2), patri PHILA-
DELPHI, laudem illam ampliſlimam tribuendam eſſe docent. Etſi
enim PTOLEMAEVS PHILADELFPHVS, quum, aetate prouectus, ob
valetudinis infirmitatem a) in litteris delectationem atque ſolatium quae-

2) illul de Romanis in primis; boc
vero de regibus ?TOLEMAEIS dici
poteſt, quos ARISTNOTEYLES biblio-
thecas disponendi artem vel exemplo
ſuo vel libro ea de re ſcripto docuiſſe
traditur. conf. sTRABoO lib. XIII. p. 906.
C. edit. Amſtelod. et 10. WOWERVSD
de Polymathia e., VVI. & 19. ſeq. p. 172.
edit. Lipf.

X) lege., cel. I0O. ERNEST. I MM A N.

WALCHII doctiſſimum libell. de arte crit.
veterum Romanorum P. I. ſq. edit. ſe cundae:
item: 10. wowERVM de Polymathia
c. XVI. h. 19. ſeq. P. 171

reret,

„) conf. cel. STRVVII introd, ſupra
laudat. P. I41. et G dhümG. GRENII
diſſ. de PTOLEMAEO FHILADELEFHO
Vitemb. 1676.

2½) Omnino hic legas HVMFRED-
HODIVM de biblior. textibus originali-
bus, derſionthut Graecis et Latina vulga-
ta lib. IIII. Oxon. e Theatro Sheldo-
niano cioloccv. lib. I. c. 8. num. 6. 7. Pag-
4. ſeq.
id docet 4LIANVS var, biſtor.
lib. IIII. c, XV. it. 0π 1V¹S lib, exc.
6, 6. H. 20. P. 19.

VIII N = 2
— . 1 . 5 . N . . .„ 5
reret, egregie bibliothecas, a patre ipſius condi coeptas, auxit atque
exornauit eoque viam laudis, quam pater illi tritam reliquerat, prae-

clare ſequutus eſt: minime tamen ex eo id conſequitur,; quod
ARISTAEAS atque ii, qui ſententiae ipſius patrocinium ſusceperunt,
opinati ſunt. =ò
QvIBVS propoſitis, ipſos bibliothecarum praefectos, in anti-
quitatis monimentis memoratos, breuiter explicabo. Veniat igitur pri-
mum in medium DEMETRIVS PHALEREVS b), ille, qui a leuibus

atque ingratis Athenienſibus patria expulſus Aegyptum petiit, vbi ipſi

non tantum tuto ſalutis perfugio; ſed gratia etiam er hoſpitio regis
frui contigit. Atque hunc quidem PEMETRIVM multi c) primum
a bibliothecis Alexandrinis fuiſſe eiusque conſilio et auctoritate ſanctio-
ra oracula ex Ebraea in Graecam translata eſſe linguam ſtatuunt.
Vtrumque autem in dubium vocant alii 4), quos inter in primis HVM-
FREDVS HODIVS e) referendus eſt, quippe qui PTOLEMAEVM

LAGIDE M conſiliis quidem DEMETRII in adornandis bibliothecis
vſum eſſe; minime vero illas cuſtodiendi onus ipſi impoſuiſſe egregie

probat.
ITAQVE vero eſt ſimilius, 2 ENODOTVM EPHESIVM primum,
vel vnum certe ex primis fuiſſe, cui bibliothecas PTOLEMAEI ordi-

nandi prouincia commiſſa eſt atque credita. Etenim 2kNODOTVS

ille, vt apud svIDAM f) eſt, ſub ProLEMAEO primo ingenii laude

et diſcipulorum nobilitate maxime floruit, ideoque illum non modo

bibliothecis, ſed et liberorum ſtudiis ſuorum rex praepoſuit. Quo

certius vero eſllt, 2ENODOTVM a bibliothecis PTOLEMAEI fuiſſe;
eo magis de eo doctorum inter ſe diſſident ſententiae, qui in locum
illius

*) Omiſſis iis,
LAERTIVS in vit. DEMETRII narrat,
praeclara quaedam teſtimonia de illo ex
CICERONE proferam Hic lib. V. de
lſinib. bon. et malor. n. y4. iis DEME-
TRIV M FHALEREVM adiungit, qui
in exilio doctrinae ſtudiis dolorem ſunm
leuarunt, eumdemque, iniuria patria pul-
ſum, ad Ptolemaeum ſe contuliſie et
multa praeclara in calamitoſo otio illo

ſcripſiſſe tradit. adde tlib. III. de legi-

bus ne 14.

c) in primis TERTVLIANVS apologet.

c. XVIII. p. 181. edit. H AVERCAMFII.

quae DIOGENS

4) e. g. 10. 10 N S1VS de ſriptor.
biſtor. philoſoph. lib. I. e. 1 9. P. 117. Vbi
nonnullos bibliothecar. Alexandr. prae-
fectos recenſet. 10S. IVST. SCALIGER
in animaduerſ. ad Euſeb. chron. p. 132.
maxime vero cel. BRVCKERVS in
hiſtor. philoſ. critic. tom. I. p. 877. ſeqq.
et tom. II. p. 686. Vbi translationem il-
lam priuata auctoritate in vſum Hel-
leniſtarum confectam eſſe probatur.

e) 1. c. VUib. I. c. 9. n. I. p. 40. ſeqq.

f) in lexic. voc. Zmwedores tzom. II. p. 8.
edit. LVDOLE H. KVSTERI.

te
VSTIEN
Jammet
9118 9
ogue a
tit.
cnol u
oblcure
delatum
pollum
discedan
ucunt
tantum
ſequenti
EPATOA
GiN
6 E
Me
T05TH
ſau legt
et matb
gui me
fuiſſe,
1
cediden
Praemi
Alexane
praeter

Hic ill

t illius repoſitus ſit. NMORHOFIVS 2), FRISCHLTNVS ,), atque

Ne.ece. EVsTE RVS 1) CALLIMACHVM, nobiliſſimum illum poetam atque
ndd grammaticum, bibliothecis poſt 2rNODOTVM praefuiſſe, dicunt; Ho-
Meu, IVS ) contra fieri id potuiſſe negat: propterea quod 2ENODOTVS
vsque ad exitum regni PTOLEMAEI PHILADELPHI vitam produxe-
n au. rit. Hoc vero non ſatis firmum argumentum ad probandum id,
r hn. quod vult HOPIVS, eſſe mihi videtur; ſiquidem ex vITRVVIO ) haud
leubis obſcure perſpici poteſt, pluribus ſimul bibliothecas adminiſtrandi munus
bi I gelatum eſle. Haec autem quamquam ita ſe habeant: tamen non
eee poflum, quin a MORHOFII ac reliquorum, qui cum ipſo ſentiunt,
Drmian giescedam ſententia. sTRABO enim, quem teſtem hanc in rem pro-
ſndio. gqucunt illi, ne verbo quidem eius rei mentionem fecit; ſed, magno
enunt. tantum in honore apud reges fuiſſe CALLITMACHVM, docet, id quod
HVA. ſequentia eius Verba teſtantur m): kognvatos &t: ca KAAAIMANOZ
IHEA EpATOZOENEZY, à„ ν* ww,οροο 7ενυρεο αρπα rο r α AYνe—αν⅝ ⸗
lothech ι⁰ρνν. wroinris de e Yeateαττανο sπεnnασ
gtee e rare h e Xοσ°ιοο α r α gααα,, r1
AAAog ιαασ,εοa CALLIMACHVS quOu6 Cyrenaeus fuit itemque ERA-
Drumm rosTHENES, vterque a regibus Aegypti in honore habitur; ille poe-
1 ordl. ſeos aeque ac grammatiecet ſtudioſus; bie tum in bis tum in philoſophia
D5DOrIS, et mathematicis tam excelluit, quam qui maxime. Quibus e verbis,
i lande qui me acutius vident, CALLIMACHVM a bibliothecis Alexandrinis
n modd fuiſſe, colligant- .
do. EQVIDEM ERATOSTHENEM potius 2ENODOTO fſuccefſiſſe
fuile; crediderim, quippe qui ob magnam eruditionis famam ampliſſimorum
ocun praemiorum ſpe Athenis n) a PTOLEMAEO EVERGETE euocatus,
iliu Alexandriam venit, ibique bibliothecas procurauit. Meminit illius,
riun, praeter sTkABONEM„ svIDAS o%) etiam atque svETONTVS p).
117. Wi Hlic illum omni liberali doctrina politiſſimum fuiſſe primumque Philo-
ndr prae⸗ J logi
CALIGEH . . *
p. 1. 2) in Polybiſt. tom. I. lib. L. c. VI. &. 4. ſociis fuit, vt cel. n OnIVsS lib. I. c. 8.
2RVS in 6) in praefat. ad CALLIMACHI hym- n. S8. p. 47. putat.
857. e. — nos. vid. GRONOVII exerc. de Muſee
tonem il⸗ i) de Muſeo Alexandriano loco ſupra Alexandr. p. 2761.
ſam Hel⸗ cexcit. P. 2767. 0°) tom. I. p. Ko.
datur. k) 1. c. lib. I. c. 5§. a. §. p. 46. ſeg. p) de illuſtt., grammaticis c. X. tom II.
g. e . 1) loc. cir. p. 957. ed. OVpDpENDORFII: his adiunge
my) lib. XVII p. 5y76. C. fortaſſe c AT- cel. IO. ALB. FABRICII bibl. graec.

n. I. . LIIMACHVS vnus e Muſei Alexandrini lib. IIII. p. 470.
B “ð

x

logi cognomen ſibi vindicaſſe docet; ille praeterea ipſum bibliothecis
Alexandriae praepoſitum, et, quod in omni doctrinarum genere doctis-

Kimis proximus fuiſſet, Ozyza 4) adpellatum effe tradit.
HTS adiungo nobiliſſimum cATEITMACHI diſcipulum AroLLo-
NIVM Alexandrinum, qui Rhodius quoque vocatur, quia in ciuitatem

Rhodiorum adſcriptus, ibique artem rhetoricam profeſſus eſt ). Hunc

etiam a bibliothecis PTOLEMAEORVM fuiſſe eoque munere poft ERA-
TOSTHENEM tempOre PTOLEMAFEI EVERGETAE functum eſſe,
SyIDAS ) memoriae prodidit. APOLLONII autem Rhodii locum,

eodem sVIDA I) auctore, ARISTONXYMVS occupauit, quem celebrem

eomoediarum ſcriptorem fuiſſe accepimus. Sed tempus, quo ſuſti-
nuerit munus illud ARISTONYMVS, minus adcurate in svIDAE cO-
dicibus definitur; ſiquidem ille non ſub PTOLEMAEO PHILADEL-

PEHO,„ Vt nunc quidem in svIDAE editionibus legitur; ſed PTrOLE-

MAEO EVERGETE Vel PHILOFPATORE regnante, bibliothecarum prae-
fectus fuit Alexandriae u).
PRAETERFEA EN VITRVVIO X) adparet, ARISTOPHAN E M. quo-
que vnum ex iis fuiſſe, qui bibliothecis Alexandrinis „praefuerunt;
quamquam in conſtituendo temporis huius interuallo per errorem
icriptor ille lapſus eſt. Namque PTOLE MAEVM PHILAD E LPH V M
XRISTOPHANEM Prepter ſincerum, quod de victoribus in ludis il-
lis tulit, quos Apollini rex fecerat, maghis muneribus ornaſſe et fu-
pra bibliothecam conſtituiſſe refert. Quis eſt vero, qui vIT RVVIVM

egregie hac in re errauiſſe, non animaduertat, ſi temporum rationem
ante oculos ſibi ponit et A RISTOPHANIS aetatem ad PTOLEMAEI

PHILADELPH I tempora refert. Equidem ARISTOPHAN E M tum
munere illo functum exiſtimo, quum PTOLEMAEVS PHILOMETOR

in Aegypto regnauit. Quum enim ARISTARCHVS, qui ARISTO-
PBANEM audiuit et peasceptorem habuit, svIDA)) teſte, Olymp.
. CLVI,
9) de eiusmodi, homines nominandi; „) cenf. TrONSTVYM L c. et MEWR-
ratione legas 10 N S1XWE Lb. I. c. II. J. sTyV in bibl graeca lib. I. p. 1256. z0m. X.
BobPIVS lib. I. c. 8. . 8. P. 47. exiſtimat, ER A- anzig. graec G RO N OVII
TOSTHENEM ideo eaze eſſe dicçum, 9) tom I. p. 283.
quod alter fuiſſet bibliothecae praefeétus S lexic. tom. I
Alexandriae; HARDVINVS vero ad id. 21. 1. D. 329. .
LLINIVM p. 3. iflum Saræ OrXοασεο 2) vid. 10 NSIVS 1. 6. lib. I. CXVIII.
ay ſen Mzoss adpellatum effe, pu- S it. Lo. 2. FABRICIYS
tar, quod ſccundas in quauis philoio- Vluorh. graec. 1 .II. c. ig. P. ,
phiae parte obtinuerit, vivx in vlIlII ) loco ſacpius citat.
primas. 2) Lexwic, voc. Agisagzoz.

„

ClVl, i
11181059
bile elt.
i collat
dem Vera
ſuggerente
contendit,

AT
tenentibi

Namque

oqee 40
furn thel
memori⸗
Cligende
ius dic
adlcribit
peratorn
et CH
1
tete pe
Conſtat
emplo
gami
Aumreha
nominua

„)d
ad
graer.
2)
)
et en
NIVN
Roma
quada
le
mee
ne

N
Miothece

e docdi

OLLo.

lulttem
Hune
EE 4.
in eſl,
Deum,
Lelebrem
10 ſuſti.
AE (0.
LADEI.
PTOLE.
n Prae.

N quo.
Uerunt;

1IOren

PHVM
udis l.
et ſu.
FVIYNM
tionem
MAEI.
tum
ETOR
1810-
ymp.
CLVI,

ARER-
onn. A.

VIII.

cIS

òð

ARISTOPHAN E M
ile eſt.

qui collatis temporum rationibus,

contendit.

XI

CLVI, ideoque PTOLEMAEI PHILOMETORIS tempore floruit:
etiam eodem temporis interuallo vixiſſe, proba-
Qua in ſententia 1O. FRID. GRONOVIVS 2) etiam eſt,

VITRVVII verba in ſumma qui-

Adem vera eſſe fatetur; ſed tamen ex memoria potius confuſius res
ſuggerente, quam poſt adcuratam ſingularum inquiſitionem ſcripta eſſe

ArTVE hi fere ſunt, qui, PrOLEMAEIS Aegypti gubernacußa

tenentibus, bibliothecis Alexandriae quondam praefuiſſe perhibentur-

Namque de iis, qui inde a tempore PrOLEMAEI PFHILGM ETORIS

vsque ad imperatorum Romanorum tempora praeſtantiſſimo illi libro-
rum theſauro fuerint praepoſiti, nemo veterum, quod equidem ſciam,

memoriae aliquid mandauit.

SVIDAS àa) quidem, cuius ſtudio ac
diligentiae plurimum hac in re debeo, CHAERHEMO N E M4 atque hu-
ius diſcipulum DIONYSIVM bibliothecae Alexandrinae praefectis ⁵)

adſcribit: ſed PDIONYSIVM NERONIS demum et ſequentium im-

peratorum temporibus ad TRATANVM vsSque eo munere funétum eſſe

et CHAEREMONI, praeceptori ſuo, ſucceſſiſſe, nos condocet.

IAM nunc loco de illuſtris bibliothecae Pergamenae pracfettit di-
cere poſſem: ſi litteris aliquid de illis mandaſſent ſcriptores veteres.
Conſtat quidem reges ATTALIGOS, PTOLEMAEORVM praeclaro ex-
emplo ad ſtudium honeſtae aemulationis prouocatos, bibliothecam Per-

gami conſtruxiſſe
quirendis multunm

atque ſacerdoter praeterea in librir vndique con-
operaz afque ſtudii poſuiſſe accepimus c)e nemo vero

nominatim bibliothecae illi praefniſe memoratur, praeter ATHENODO-—

2) de Maſeo Alexandr. p. 2744. ſeqq.
adde IO. ALBERT. FABRICII bibl.
graec. lib II. c. II. J. 18. er lib. V. c. VII.

u) lexic. tom. I. p. o9).

*) wowERVS in Polymathia p. 173.
et PITISCVS in adnot. ad svEro-
N I VM tom. II. p. 108y. n. 7. aliter ſen-
tiunt de DIONYSIO: vterque enim
Romae DIONYSIVM a bibliotheca
quadam fuiſſe putat Quam vero
hac ratione cHAEREMON ctiam Ro-
mae eo munere fungi debu ſſet, ne-
que tamen hoc viri illi clariſlimi con-

quidem cognitus,

B 2 RVM

tendant: quid de ſententia illorum ſta-
tuendum ſit, alii videant Sunt etiam,
qui ARISTOXENVM Comicum quo-
que Alexandrinis praefuiſſie bibliothecis
dicunt, e. g. GVIL. sALDENVS de
libris varioque eorum vſu et abufu p. 266.
Quoniam vero neque hic neque ceteri
teſtimonio ſuam confirmarunt ſenten-
tiam; neque etiam fcriptor vllus mihi
eius rei meminit:
ego etiam eius non memini.
c) conf GhALENIepidemior, commentar.
VI. in quo pluribus locis huius rei men-
tio fit.

VM Stoicum, qui a DIOGENE LAERTIO A) munere iſto functus

eſſe traditur. Fuit ATHENODORVS ille vnus e claris Tarſenſibus
eumque Cordylionir cognomine ab alio eiusdem nominis, ciuitatis at-
que diſciplinae philoſopho, cui Cananitae cognomen fuit, adcurate
STRABO ec) diſtinxit. Summi homines cum philoſopho noſtro con-
ſuetudinem familiaritatemque iungere cupiuere; ſed nemini fere,
niſi cCATONI f), vti illo familiariter contigit. Etſi vero ATHE-
NODORVS aſperioris Stoicorum diſciplinae gloria maxime Hlruit:
eo tamen doctorum vituperationem incurrit: quod, nimio ſectae ſuae
adductus amore, libros ſtoicorum in Pergamena bibliotheca adſerua-

tos, deprauare conatus eſt g). Ceterum non dubito, quin Gram-

matici etiam, quorum magnus numerus Pergami ) olim fuiſſe tra-

ditur, a bibliotheca regum Pergamenorum fuerint.

EVMEN E potius Romam ad Senatum miſſus, primus grammaticae
ſtudium in Vrbem intuliſſe dicitur i). Sed haec hactenus.

oPERAE pretium nunc erit, de iis, qui a Romanorum biblio-

thecis fuiſſe perhibentur, pauca diſlerere.

Romanos igitur cum omni-

no litterarum ſtudiis ½), tum etiam bibliotheeis, publicis praeſer-

tim, ſerius delectatos eſſe conſtat.

Quo ſerius autem bibliothecas

condendi ſtudium inter illos excitatum eſt, eo flagrantius poſtea il-

lud fuit, quum inſignem librorum vtilitatem perſpexerunt.

Luod ve-

ro ad eos attinet, qui apud Romanos ſupellectilis librariae procuratio-
nem bhabuerunt: eor partim grammaticos, partim libertor fuiſſe, me-

d) de vit. philoſoph. lib. VII. Veg. I.
2. 29. 2
e) geograph. lib. XIIII. p. 61a.
JF) PLVTARCHVS in vita CATO-
NIS tom. I. p. 763.
9g) conf. DIO G. L AERT. in 2ENo-
NE lib. VII Veg. 34.
;) maxime tamen artis ſalutaris ſtu-
dium Pergami floruit, vt EXxX GALENI
ſeriptis et multis antiquis nummis adpa-
ret Itaque AESCVLAPIVM in primis co-
luerunt Pergameni. Confer hic, ſi placet,
LAVRENTII BEGERI zheſaurum Bran-

moriae

denburg. tom. I. p. 492. vbi nummus ex-

ſtat, in cuius altera parte Minerua; in
altera vero Aeſculapius et verba: EF-

FAMHNGN conſpiciuntur.
¹) vid. sVETONIVM de illuſtr. gram-

maticis c. II. zom. II. p. 47. et quae cel. 10.
ERNEST. IMMAN. WALCHIVS in Tibr. Jupra
laudato pag. 30. ſeqq. de hoc loco disputat.

E) de ortu ac progreſſu litterarum in-

ter Romanos eleganter disputat 10.

NICOL. FVNGCIVS in tractatu de
adoleſcentia latinae linguae. Marburgi Cat-
tox. 1723. 4. .

Commemoran-
dus hic in primis eſt CRATES MALLOTES, qui ab ATTALO, vel

lori
pur
ſide
Tita

moriae proditum eſt . In primis priuatas bibliothecas maximam
partem ſerui aut liberti, quorum multi litterati fuerunt, adminiſtraſſe
videntur. Quo etiam factum eſſe exiſtimo, vt perpauci illorum poſte-
ritatis notitiam ferrent. Quamquam enim AEMILIVS PAVLLVS,
poſthabitis omnibus aliis rebus, ingentem librorum vim ad liberorum
vtilitatem ſuorum ex Macedonia Romam deportaſſe traditur m): fru-
ſtra tamen huius librorum adparatus procuratores cognoſcendi laborem
ſuſcipies. Illam vero bibliothecam, quam svLLA Athenis Romam
transfererendam curauit, TYRANNIONEM in primis diſpoſuiſſe ipfi-
que poſtea ad illam ſemper aditum patuiſſe, PLVTARCHVS u) re-
fert. Atque idem clariſſimus ſcriptor ] ANTIOCHVM ASCALONI-
TAM corum in numero reponit, qui ſplendidiſſimae bibliothecae illi
praefuerunt, quam LVCVLLVS ex Pontica praeda adornauit. Prae-
ter hos vero, qui a svLLAE atque LVCVLLI bibliothecis fuerit, in-
ueni neminem. Reſtat igitur, vt eos, quos ſuam bibliothecam pro-
curaſſe memorat TVLLIVS, perſequar. Hic autem ſe TYRAN-
NIONIS p), PIONYSII aftque MENOPHILI opera in ordinanda
bibliotheca vſum eſle docet. Ita enim ad ATTICVM 9) ſuum fſcri-

pſit: poſteaquam TXYRAN NIO mihi libros diupoſuits mens addita vide-
tur aedibur meit, qua quidem in re mirifica opera DIONYSII er
His adde illa ad svLPITIVM 7):

MENOPHOLI tai fuit. DIO-
NYSIVS ſeruus meurs, qui meam bibliothecen multorum nummorum
tractauit, quum multos libros ſurripuiſſet, nec ſe impune laturum puta-
ret, aufugit. Praeterea de TYRANNIONE ad eumdem ATTICVM
ſic CICERO 5): ſi ad nos veneris, offender deſignationem TYRANNIO-
NIS mirificam librorum meorum, quorum reliquiaz multo meliores ſunt,
quam putaram. Atque haec quidem habui, de priuatarum biblio-
thecarum Romanorum praefectis, quae dicerem. Reliqui in obſfcuri-
tate et ſilentio ſunt repoſiti.

B 3 AG E-

) non eſt, quod haec praecipue hic
probem; ipſa enim eius generis exem-
pla mox proferam

m) teſtis huius rei eſt ISs1 DORVS

lib. VII. c. 3.
n) in vita svLLAE p. 468. adde
STRABONEM in geogr. lib. XIII. p. 907.
it. DONATVM de vrbe Roma lib. II. c. 9.
⁶) in vita LyVCVLLI Pp. 3I8.

p) hic TYRANNIO diuerſus eſt ab
illo, qui svLLAE bibliothecam diſpo-
ſuit; hic enim tum demum Romam
venit, quum ANTOHNIVM inter atque
Oτ½Enντ ντπ bellum gereretur.
9) lib. IIII. ad Att. ep. 8.
r) lib. XIII. ad diuerſj. ep. 77. H. 7.
9) Eb. IIII. ad Attic. ep. 4, adde. lib.
II. ep. 4. et lib. III. ep. 4, ad . Fr.

XIIII ””M ʒ

AGESIS zunc in eor inquiramur, quos publicit Romanorum
bibliothecir praefuiſe, tnaditum eſt. C. IVL. CAESAR, qui, vt eſt
apud svETONIVM ½), primus omnium bibliothecas latinas et grae-
cas, quam poſſet maximas, publicare conſtituit, M. VARRONI libros
comparandi ordinandique curam impoſuit: inopinata vero illius mors
irritum fecit hoc conſilium et bella triſtiſſima, quae, interfecto illo,
inflammata ſunt, alios etiam, quo minus de opere tam praeclaro co-
gitarent, impediuerunt. Tandem vero ASINIVS POLLIO 2) biblio-
thecam ex Dalmatarum manubiis in Libertatis atrio æ) conſtruxit neque
vllum ab vſu illius excluſit. Publicam igitur hanc fuiſſe bibliotheçam, id ni-
hil habet dubitationis: de iis vero, qui praepoſiti fſuere POLLIONIS biblio-
thecae, non habeo quod liqueat. Verum tamen placet mihi cel. STRVVIIY)
ſententia, qui roLLIONEM ipſum in diſponendo augendoque ſuo
librorum adparatu ſtudium collocaſſe eamque ad rem libertos ſuos ad-
iutores habuiſſe exiſtimat.
POSTQVAM ergo AsSsINIVS publica bibliotheca Romam exornaue-
rat: mox plures aliae ibi ſunt conditae, Paullo poſt enim AVvev-
sTVS duas Romae adornauit; alteram in monte Palatino; alteram
vero in porticu ſororis ſuae ocrTrAVIAE. Huius mentionem DIo
CASSIVS fecit; de illa autem sSvETONIVS haec nos condocet: Av-
GVSTVS templum, APOLLINIS in ea Palatinaz- domus parte excitauit,
Ad-

Vtriusque huius

quam ſulmine iétam deſiderari a Deo harnſpicer pronuntiauerant.
didit porticus ecum bibliotheca latina graecaque 2).
jet graecae et latinae complures praefecti in antiquis monimentis,
mazime vero in inſcriptionibus, quas viri de re litteraria meritiſſimi
GRVTERVS, MVRATORIVS aliique ſtudioſe collegerunt atque euul-

garunt, commemorantur. Ex quibus primum eos, qui a bibliothe-

Ca

vt SVETONIVYS in AvVGVSTO c. 29.
tom. I p. 207 docet.
„) in memorata ad CELLARIVM epi-
ſtola p. 39.
2) edidit sxLVYESTER LYRSENIVS
librum de templo et bibliotheca Apolli-

2) in vit. CAESARIS C. 44. ?om I. p. 72.

u) conf. CERISTIAN. HENR. ECKNHA R-
DI diſſ. de ASINIO FOLLIONE iniqu
optimorum latinitatis auctorum cenſore
Ien. 1743. H. 17. p. 22. ſeq. ir. 10.
EHENR. FELSII Orat de ASINII PFOL-

L10N1Is bibliotheca Romae publicata. Ien.
1743. 4.
) pertinet hoc ad praeclara moni-
menta illa, quibus viri principes AV-
GVSTI auctoritate Romam adornarunt,

nis Palatini. Franequ 17 0. à quem ra-
riſſimum eſſe viri docti iudicant arquez
ego etiam iudicare debeo; ſiquidem
non contigit mihi eſſe tam felici, vt
illum viderem, quamuis ſtudioſe de
illo percuntatus ſim. 4

d 1rOLLINIS latina fuiſie traduntur, omiſſis iis, quibus nihil hic
g. . probatur, proferam. Exſtant vero de illis ſequentes inſcriptiones:
nor TI CIAVDIV S. ALCIBIADES
M Hſr “ XA G. A PYBLIOTHECA. LATIN A

.

deio. ð . A ꝛůPOð/TL L 1 N I S
bid ni. 1 I T E M. S CRIBA. A B E SIS T. L A T 4)
VIIY) * * *
ne ſio S
o al. r. VIBIV S. AVG. SER. PAMPHIILVS. SCRIEA
Orhae. LI B, E T. A BYBLIOTHECA. LATIN A
Ateram
eitaut, l
41. AANTIOCHVS. T I. CLAVDI
uius
lmentis, =Dèð
itſlim “M LATIN A. APOLLINIS 2)
biohe. uus propofitis eos addo, quos a bibliotheca graeca Palatina
4 fuiſſe, inſcriptiones oſtendunt.

AP OLLINIS )
CAESAFI S. A. BI B LI O T H E C A

c. I VLI V S. FALI X

J. B Y L I Oo T H E C A

euNIn Gg K A k C A. PD A I A T 9

Ivus epi⸗

guem Ia⸗

int A ðèð “ T. FLA-
ſiguidem 5

felie, t a) GRVT. zom. I, p. DLXXVII 8 .
Vr. z0,. I. p. 3. VT. zom. I. p. DLXXXIIII. 6.
e et HVYEAT. tOö. II. p. CMXXIII. . ) Ga r. N E p
è” *) GhRVT. tom. I. p. DLXXVIII. 5. 4) 1 PpHM zom. I. p. DLXXVI. 9.

Sr. F I. A VI V S.
G RA E C.

5x

*

A. 1 YHLIOrT.
P A L e)

c. IVIIVS. c. L. P H R O N I M V Ss

A. 1 IBLIOTHECA. GRAE CA Y)

*

A. X I V S.

.

A. B YY B L I

G R A EC A 9)

SILENTIO hic etiam non eſt praetereundus, qui generatim
bibliothecae Palatinae praefuiſſe dicitur,; c. IVL. HXYGINVS. Hic,

SVETONIO )) teſte, AVGVSTI libertus natione Hiſpanur atque a biblio.

theca Palatina fuit, nec eo ſeciur plurimos docuit.
1IAM porro, expoſitis iis, quos a bibliotheca Palatina fuiſſe ac-

cepimus, bibliothecae Octanianae, pracſecti proponendi eſſent; ſed neſcio.

quo modo nemo veterum ſcriptorum, quos equidem vidi, nominatim
vllum commemorat, praeter svETONTVM 2), quippe qui haec de

MELISSO litteris mandauit: CAI

VS MELISSVS, Spoleti natus, in-

genuus MAECENATI pro grammatico muneri datus eſt. Cui quum
ſe gratum et acceptum in modum amici videret - eito manumiſſur Av-
GvSTO et inſinuatus eſt. Quo delegante zuram ordinandarum biblio-
tbecarum in OcTAVIAE porticu ſuſeep»it.

NEQVE tamen non fuperant nonnulli, qui, nulla habita no-

minis bibliothecae cuiusdam praecipui ratione, bibliothecarum procu-

e) MVRAT. fzoém. II. p. CMXXVII. 18.

adde sroNIVM in miſcell. erudit. au-

ziqu. p. 206.

) MVYRAT. zom. II. p. CMXXVII. 4.

rationem

et GhRVT. tom II. p. DLXXXIIII. 7.
g) MVRAT tO. II. p. CMXXVIIII. 11.
5) de illuſtr. gram. c. N X. tom. IL. p. 965.
i) l. c. cap. XXI. zom. II. P. 966.

1
in ant

15) in
) 6
n) il

generatim
. ic,
bibly.

fuiſle ze.
nelcio,
ominatim
haec de
tut, in⸗
i Guu
u 4r.
n biblio⸗

bita no-⸗
1 procn⸗

rationem

IIII.7.
XVIIII.11.

l pg.

ats⸗

rationem habuiſſe dicuntur. pPrimum quidem audiamus Svur.

NIVM A), qui feruntur, inquit, et a buero et ab adol- ſcentulo
Cacſare quaedam Jeripta? t LAVDES HERCVLIS „ tragoedia OEPDI-
PVS ; item DICTA COLLECTAN EA. QLuor omnes libellor vetuit
AVGVSTVSS publicari in cpiſtola . quam breuem admodum et ſi mplicem ad

POMPEIVM MACRVM, cui Ordinandas bibliothecas delegauerat miſit.

Deinde ſequentes eiusdem generis inſcribtiones ab hoc loco non

aliena Eeſle videntur.

A L E X I O
C A E S A RI S
A V G. A B
ü1 V B F I o T H E C E 0

*

T I. C L A V D. A V CG. L
P RO C. BB XBL. )

RESTAT huic ſimillima fere inſcriptio in lapide antiquo, tan-
tum quod medieum Hymenaeum CLAVDIVM iſtum fuiſſe declarat.

pſa vero inſcriptio ita ſe habet:

T I. CLAVDIVS. A V G. L.
H V M E N A E v s M E D TI C V S

A., B I B L. I O T HECIS 2)
PRAETER memoratas hactenus bibliothecas, mentio quoque fit

in antiquis ſcriptoribus bibliothecae T1BERIANAE, quae ſub NERO-
X

k) in CAESARE c. LVI. zom I. Pp 96. 2) GRVTER L C. M. 4. et MRATOR.

/6
idin ,. I. P. DLANAIIII4. p. pCCCLXXXXIII. 7.
C

XVIII
XE incendio paene conſumta;, a poMITIANO reſtituta eſſe videtur.
Ac, ſi AvRATORIVS opinione non fallitur, iſte, qui in inſcriptio-
ne quadam apud illum .

F L A VI VS TI. E R O S iskl.
dAdAdqdquuiui Peer
S C RI B. L I B R 92) “ üimor
22è
vocatur, inter eos fuit, quos bibliothecas incendio abſumtas repaea- e ſodal
rare iuſſit DOMITIANVS „ vt svETONIVS -z) ſcriptum reliquitt. on lel
His tandem omnibus eam addo bibliothecam, quae in templo raäa ue au
IANI fuit collocata et vLPIAE nomine adpellata eſt. Atque hunce nn
quidem praeſtantiſſimum librorum adparatum T8ATAN VM adornaſſe opter
ipſique "LINIVM Iuniorem praepoſuiſſe exiſtimat cel. sSTRVVIVS ). iesgrinat
uia vero vir doctiſſimus nullam ſententiae ſuae rationem adtulit: cae,
in medio tantum ponere illam libuit. Lucis fortaſſe nonnihil huic rentill.
loco adferre poteſt inſcriptio quaedam a MxVRATORIO ?t) defcripta. Arneclit
Quae etſi mutila ideo habenda eſt, quod litura in nomine eius anim- Voluptat
aduertitur, cui dicata eſt inſcriptio: tamen ex ea adparet, auctorem ſo
illius fuiſſe eorum e numero, qui T “u/uANI atque HADRIANI a biblio aumſel
thecis fuerunt, Ipſa vero inſcriptio haec eſt: c1o p
Per an
I M P. C AES A K. TRAIAN I. HADKRIAN I Kdhn
. mentis
— — — — — — — — conſtat.
officium
munt,
L AT. A B EPIST. CGRAE C cuadle
. Rcietit

PRO C.. BIBLIOTHECA R. GRAE C. E T

H E R MES AVG. L I B. ADIVTYT . en En
. . . Non 4
es at
JHam
Haec mam

EILV S

.

TVNL,
nunc
Portun

*) conf. cel. sSrRVVII introduct. lau- 2) in vit. DOMITIANI c. XX. tom. I.
dar. p. 157. ſeqq. PpP.ß 94 I. ſed- „
— 5⁵) in epiſt. cit. p. 46.
) tom. II. p. CMXXNVII. 19. 3 in 2 MMNXVI. 4.

Haec igitur habui, de bibliothecarum veterum praefectis quae dice-
rem in praeſenti.

VvENIO nunc eo, quo me non inanis TE „ VIR AM-
PLISSIME ATQVE DOCTISSIME, laudibus efferendi cupiditas,
cui plerumque adulandi ſtudium coniunctum eſt; ſed grata ſpecta-
tiſſimorum ſodalium meorum voluntas ducit. Tanta enim Tvo-
RVM erga ſocietatem noſtram eſt meritorum magnitudo, vt nemo

tehe. E ſfſodalibus noſtris, niſi ingratus atque inhumanus, maxima perfundi
telauit “” non debeat voluptate ac laetitia: ſi rE, vVIR CLARISSIME, fortu-
ſ I nae aut dignitatis quamdam acceſſionem conſequutum eſſe animaduer-
e hue tat. Quum igitur sERENISSIMI academiae huius NVTRITORES,
dornale ðBBðð propter liberaliflimam doctrinam VAM, quam in litterariis TVIS pe-
IV8 4 “ regrinationibus perpolire in primis ac perficere ſtuduiſti, bibliothe-
cctultt cae, quae hic eſt, publicae ordinandae procurandaeque munus cle-
hil huie mmaientiſſime TIEBI detulerunt: nemo non fuit in ſodalibus, quin ex
eſeihtn. Ppraeclaro fortunae illo rTVAE honorisque incremento ſummam caperet
6 au . voluptatem TrIeIque ea de re gratulandum eſſe exiſtimaret. Quod
uctotem etſi ſocietas noſtra, ſe cum multis aliis, qui rE magni faciunt, factu-

bibii. ram eſle, intelligit; eo cupidius tamen huius rei principatum adpetit,
quo praeclarius rV, sSPECTATISSI ME SENIOR „ de illa multos
per annos es promeritus. Itaque ſodales, Tr E quanti aeſtiment et
quantum debeant TISI, publice declaraturi, me laetitiae grataeque
mentis ſuae elegerunt interpretem. Hoc vero non ideo illos feciſſe
conftat, quod me vnum ex omnibus maxime aptum ad ſollemne hoc
officium explendum cognouerint; ſed quod ipfi futurum eſſe ſpera-
runt, vt TV, HAVTOR OFTIME, eo placatius feras hanc qualem-
cunque gratulationem, etiamſi ea ne minimam quidem rvonv in
ſocietatem noſtram meritorum partem conſequi poſſem; quo clario-
ra ſemper ſingularis beneuolentiae documenta in me exſtare voluiſti.
Non committes igitur „ VIE PRAECELLENTISSIME , vt ſodales
ſpes atque cogitatio fallat, amorique in me rvo pluſculum etiam,
quam ſcriptionis huius ratio concedit, largieris. Cuius rei dulciſſi-

re mam ſpem quum mihi reliquae etiam faciant praeclarae virtutes
TVAE, quae, ſpecie dispares, humanitate coniunguntur: breuibus
X. nnll. nnunc votorum meorum ſummam paullo fidentius TIEI exponam.

Fortunet ergo TIs1 ſummum numen dignitatem illam, quam IN-
Ch⸗2 DVLGEN-=

X X

DVI GENTTSSTMI huius academiae coNsSERVYATORS clegantis exx-

quiſitaeque doctringae rvVAE inſigne atque praemium eſſe voluerunt.
Vigeas ſemper animo valetudinisque fruaris integritate: Vvt TE non
modo ſocierati noſtrae talem in poſterum impertiri poſſis, qualem
TE hactenus illi praebuiſti, floris, inquam, illius adaugendi conſer-
uandique ſtudioſiſſimum; ſed vt ii etiam, qui auſpiciis TrVIS ex prae-

ſtantiſlimo illo librorum theſauro, cui TrS iam praepoſitum eſſe

omnes muſarum amici gaudent, laeti id, quod volunt, conſequan-
tur. Neque etiam dubito, quin omnes, qui ingeniis fauent et ſin-
cero et ſübtili iudicio perfrui illo cupiunt rvo, quod multos per an-
nos de infinitis paene doctorum ſcriptis in commentariis rerum no-
uarum litterariarum, qui hic eduntur, elegantiflime feciſti; non du-
bito, inquam, omnes hi quin mecum exoptent, vt TIBI omnia,
quae in fungendo ampliſlimo munere illo ſuscipies, pulcherrime pro-
cedant atque exitus habeant multo optatiſſimos.

ET MANL
C0ORSI
A1

PRO

——=—

—

—

DIATRIBE

ARVM APVD VETERES
EAEFECTIS

VierarbSelector Standard*-Euroskala Offset

Balance

4VCTORF
VILIELMVS SCHVMACHER

ISE N AC ENSIS

Focus

I ADSCRIPTVS SOCIETATI:

K

J

H

F G

15

E

—

—
£

LITTERIS SCHILLIANIS
CIDIODCCLVIII.

4 Copyright 4/1999 VXyMaster Gmba wwW.yXymaster. com