KaI600-254_17 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Diatribe De Bibliothecarum Apud Veteres Praefectis Schumacher, Karl Wilhelm = . 7 — 7 1 6 * 4 . . —=— 5„ e⸗ e li. DIATRIBE D E IEIIOTHHCARVNM APVD VETERES P R A EFE CTIS 4 V τ⅞ 2 CAROLVS GVILIELMVS. scHVMACHER I S E N A C E N §s I S EIDEM ADSCRIPTVS SoCIETATI. IENAE LITTERISSCHILLIANIS CIDIY9CCLVIII. osTQOYAN cum pergrata illa, quam libri habent, vtilitas nataque ex ea OSXoNπhρππια, tum glorioſa quaedam aemu- latio 4) atque doctrinae laudem ſibi conciliandi cupidi- tas b“) principum pariter atque Priuatorum hominum ſtudia ad bibliothecas condendas excitauerant: neceſſe etiam erat, vt ii, quibus per vitae rationem et gra- uiora negotia ſuis praeeſſe bibliothecis non licebat, neque tamen non curae erat tam lauta ac ſumtuoſa «c) ſupellex, aliorum cuſtodiae et di- ligentiae illam adſignarent. Qua quidem ratione eorum hominum genus exſtitit, qui conſeruandis praeſtantiſſimis, quae antiquitas tulit, ingeniorum monimentis meruiſle mihi viſi ſunt, vt memoria nomina- que ipſorum ab obliuione aliquo modo vindicarentur. Itaque non tantum eam ob cauſſam libenter ad ſcribendum hoc mihi ſumſi argu- mentum; ſed ideo etiam, quod et minus 4) peruulgatum et aptum in primis ad inſtituti huius rationem efle illud iudicabam. Quamquam enim, quum primum in mentem huius mihi venit materiae, ſubue- rebar, ne quis in tanta clariſſimorum de bibliothecis veterum ſcripto- A 2 rum a) Sic, vt exemplum huius rei ſup- in vir. ponam, EISISTRATVS, quum Athe- nis bibliothecam condidiſſet, exem- plo ſuo Ptolemaeos; hi vero reges Pergamenos ad aemulationis ſtudium pro- uocarunt, vt ISIDORVS lib. VI. orig. cap. III. et PLIN. Lib. XIII. c XI. it. VITRVVIVS Lb VII. ineunte, me- moriae mandarunt. adde CAPITOLINVM DIANI C. V. c) conf. 1o. GOR- HEVSIN GERI commentat. de librorum ante vulgatlin zypographiae vſum raritate et pretio Iſnac. MICH. 1740. Eadem comment. exſtat in cel. 10. GOοr r. L. BIPDERMANNI Jelectis Jeholaſticis Vol. I. faſc I. p. 15. leq. 4) confirmat hoc cel. 16. AN Dx. FABRICII ludicium atque auderitas; quippe qui in Jem Abriſ einer allgemeinen Hiſtorie der Gelebrſamkeit, part I. pag. 848. dignam eſſe hanc materiam dicit, de 9) multi enim docrinam librorum copia metiri ſolebant. Quare ſcite AV- SONIVS ad Philomuſum: emtis quod libris tibi dil Rorheca mr. ta eſt, doctum er anmastus te, Psinmuße, Putus. qua in praecipua quadam commenta- tione ſeribat quispiam; quod o. HALLERVORDII paratam hac de re editionem mors praeuenit. IIIDI fum copia e) inueniretur, qui tam copioſe adcurateque in perſequendis utn iis, qui a bibliothecis veterum fuere, verſatus ſit, nihil vt aliis eo in Mone genere feciſſet reliqui: tamen, quum omnes, quotquot contigerunt d mihi ex ſcriptoribus iſtis, adtentius perlegi, rem multo aliter, atque Mon opinatus eram, habere ſe cognoui, nec putaui mihi verendum efſe, ne uu ex aliorum, eadem de re ſusceptis laboribus, nomini meo laudem Plcn aliquam delibare voluiſſe viderer. Poterat me potius commune omni: i um fere et recentiorum et antiquorum ſcriptorum ſilentium et ſub- difficilis, qui inde naſcitur, perſcrutandi labor a feribendo deterrere, gne niſi hoc ipſum aliquantulum plus diatribae huic qualicumque addere theca meque excufare poſle arbitratus ſim, ſi nominatim, qui curauerint vve-. geg terum bibliothecas, proferre non potero omnes. Propterea, operam 10 i me non male locaturum eſſe exiſtimans, rem ipſam non doctis ma- egnie gis placendi ſpe, quam gratum soDpALIVM animum declarandi vo- tatin luntate adgrediar; ſi pauca prius, quae reliquae diſputationi meae ens praemunienda eſſe videntur, praepoſuero. 4 eüm . PRIMVM igitur ſatis conſtfat inter doctos, fuiſſe nonnullos, qui Aſen deſcribendis, vel, vt verius dicam, fingendis bibliothecis, quae ante fſuſe diluuium exſtiterint, neſcio quas inanis ingenii gloriae vmbras confſecta- . ti ſunt. Horum vero tantum abeſt, vt hic ſequar opiniones, mihi kel quue in eos, qui a bibliotheca ADAMI ceterisque eius temporis guib fuerunt, inquirendum putem; vt iis potius adſentiar, qui bibliothe- regn cas, quas antediluuianas vocant, in rerum fictarum numero reponen- cauil das eſſe ſtatuunt g). Hiiir PRAETEREA fuerunt etiam inter eos, qui de veterum bibliothez. cis, earumque fatis atque auctoribus ſcripſerunt, quibus bibliothecae nomen promiſcue cuilibet ſeriptorum ac monimentorum collectioni tri= “Rð hbyui poſie viſum eſt ). Sic, vt exempli loco aliquid ponam, acta in . Ppubli- eaen adpe e) multos horum, neque tamen gEAVLTL. CHRISTI. HILScCHER. Dresl. 4 omnes recenſet IO. ALBERT. FABRI- 1703. de bibliotheca 1IAGOBI FATRI- munt CIVS in bibliographia antiquar. cap. ARCHAE D. G. PLARR disputauit tone XXI. n. 7. p. 624. Omnibus vero eius ge- Dresd, 1709. . neris ſcriptis ſine vllo dubio anteferen- g£) Scriptores, qui in vtramque par- da eſt cel B. G. sTRVVII introductio tem hac de re disputarunt in dau- in notit. rei litterar, quam 10. FRIDR. dati B. G. sSTRVVII introd. part. I. IVGLER auctiorem edidit Ienae 1754. P. 132. ſeqq. memorantur. Cen atque ita inſcripfit: bibliotheca biſtoric. b) ex multis vnum tantum LOMETIE. 6i litterat. Jelectae. . RVM nominare libet „ qui cap. VI. de on F) de bibliotbeca ADbAMI fſcripſit bibliothecis, ſie ſentit. r lenchs eO n erunt Atque , ne Wudem Omni- ſub. rtere, ddere nt ve⸗ peram ma- v0. mege qui ante lecha müu- is ſ vothe- onen⸗ tothe⸗ hecae i tri⸗ 4ca publi⸗ Dresd TRI- utanit par⸗ lu. rt. I. EI. I de X publica ſeu commentarios ſenatus populique Romani itemque libros Romanorum ſacros bibliothecas nominare ſolent nonnulli 2). . Quum vero eiusmodi librorum collefctiones tabulariorum potius vel quouis alio aptiori nomine adpellare debuerint: eos etiam miſſos hic faciam, qui libros iſtos cuſtodiuerunt k) meque ad eos exponendor tantum ad- plicabo, qui publicie atque illuſtrioribus priuatis veterum bibliothecis bracfuiſſe traditi ſunt. S =ðèð QyoOPDSI igitur, quis primus bibliothecae nomine dignus nobis- que notus librorum fuerit adparatus, quaeritur: neſcio, an illa biblio- theca, quam, PDIODORO sICVLO I) auctore, οShY MANDVAS,„ rex Aegypti, in templo m) Vulcani, exſtruxit, prima habenda ſit. Si ve- ro inueſtigare vellet quispiam, qui bibliothecae illi praepoſiti fuere: equidem dubitauerim, an nominatim aliquem proferfe poſſet. Gene- ratim vero ex inſtitutis Aegyptiorum facile coniecturam facere poſſu⸗ mus de iis, qui librariam illam ſupellectilem procurauerint. Quum enim apud Aegyptios ſacerdotes n) et rei litterariae antiſtites iidem eſſent: maxime probabile eſt, bibliothecae quoque cuſtodes ſacerdotes 4 11: . . . . PRAETER hanc bibliothecam nulla, cuius quidem mentionem fecerint ſcriptores veteres, in Aegypto ad ea vsque tempora exſtitit;, quibus PTOLEMAEI, ferum in Aegypto potiti, Alexandriam tum regni ſedem, tum Muſarum domicilium eſle voluerunt. Quam ob cauſſam cum multis aliis rebus magnificentiſſimis, tum muſeo 0%) in primis et bibliothecie ſplendidiſimis Alexandriam PTOLEMAEORVM li- A 3 beralitas ¹) e. g. B ALT HASAR BONIFACIVSs ) lib. I. c. 49. de Archiuis Venet. 16 32. c. 4. Archiua bibliothecarum et archiuiſtas, quos vo- cat, bibliothecariorum nomine promiſeue adpellat. k) Qui libros Pontificales procura- runt, de iis complures exſtant inſcrip: tiones: e, g. T I. CLAVDIVS NATALIS A LIEBRIS ⸗ PF O N TIFICAL Conf. IA N. GRVTERVM ecdit. 10. GEORG. GRAEVII Amſtelod. 1707. tom. I. p. CCCVI. 6, et LVD. ANTON. MVRATORIVM p. DCCCCXXIII. 2z. m) veteres, ſecuritatis potiſſimum ob- tinendae cauffa, in templis plerumque bibliothecas illuſtriores publicas, dedi- cauerunt, vt locorum religione a vi at- que aliis iniuriis defenderentur. n) vid. CONRIN GAI diſ. I. de an- ziquitatibus academ. pag. 3 et 5. edit. HE VMAN NI. ⁶) optime de boc celeberrimo Maſeo 1 O. FRID. GRONOVIVS et LVDOLFPH. KVSTERVS commentati ſunt eorum- que elegantiſſimae exercitationes zom. VIII. theſauri Gronouiani p. 2742, ſeqq. exſtant. VI beralitas exornauit; quo factum eſt, vt vrbs illa eruditiſſimis homini, bus liberaliflimisque ſtudiis adflueret. Prius vero, quam de celeber- rimis illis Alexandrinis bibliothecis earumque praefectis verba faciam: Graecorum bibliothecas circumſpiciendi cauſa ex Aegypto paullulum egre- ITAQVE ad Graecos quod adtinet, cêrtum quidem eſt atque ex- ploratum, illos minime bibliothecis, praeſtantiſſimis illis doctrinae prae- fidiis, caruiſſe; ſed plurimos in iisque, CICERONE teſte 9), in- 5 que, finitam librorum multitudinem oſtentaſſe: nihit vero de tis babemus gompertum, qui a bibliothecis Grazcorum fuerunt. Cuius rei cauſſam fi quis in eo quaerere vellet, quod nulla publica bibliotheca, praeter eam, quae 4 PISISTRATOY) exſtrücta eſt, in Graecia quondam ex- ſtitit,; parum, vt ego quidem arbitror, a vero ille aberraret. Priuatas enim Graecorum bibliothecar, quar in primir philoſophi poſſelderunt, vel ipſi illarum conditores, vel vnur e diſcipulis illorum ordinaſſe atque cuſto- diuiſſe, videntur. Id quod minus dubium foret, ſi, vt immortalis BVRCG. GOTTH. SVRVVIVS 7) exiſtimat, Graecorum veterum biblio- thecae ſapientum ſcholis praeſertim fuerint demandatae. Quid vero cauſſae ſit, cur eorum, qui PISISTRATI bibliothecae procurationem habuerunt, nulla a ſcriptoribus antiquis fiat commemoratio: id ex varia bibliothecae illius fortuna optime intelligi poſſe crediderim. Namque vt GELLIVS ?) memoriae prodidit, libros quidem Athenis diſeiplinarum liberalium publiee ad legendum praebendos, primus poſuiſſe dicitur PISISTRATVS tyrannut. Deinde ſtudioſius adeuratiutque ipſi Atvenienſes auxerunt. Sed omnem illam poſtea librorum copiam XE R- XE S „) plures enumerat ATHENAEVS FALCGCONIVS in praef, ad Palaeograph. lib. I. p. 3. adde GCASAVBONI animad- uerſ. in ATHEN AEVM lib. I. c. 2. P. 10. PROCLI Sophiſtae bibliothecae, quam omnes fere omiſere, eHIEOSTRATVS meminit lib. II. de ſophiſtis n. XXI. F. 3. p.609. edit. OLEARII. ER A T OS T. H E- NEM magnam quoque habuiſie bi- bliothecam’, STRABO teſtatur tom. I. p. 120. edit. ALMELOVEENII. 9) lib. II. TIusc. quaeſt. n. 6. r) 181DOR. J. c. G ELLIVS in noct. Attic. lib. VII. c. XVII. hanc pùblicam fuiſſe bibliothecam docent. MONTE- graec. p Iy eam vetuſtiſſimam tradit earum eſſe bibliothecarum, quas ſcri- ptores memorarunt. Egregie igitur er- Tat CHRISTOPH. HEID MANNVS, qui in orat. quadam de bibliotheta Iulia Per- gamenam atque Alexandrinas bibliothe- cas omnium Graecar. bibliothec. ve- tuſtiores fuiſſe, opinatur. *½) in epiſtola quadaum ad CHRISTOFR. CELLARIVM, qua bibliothecas bhisque praefectos ſummo omni aeuo in bonore ha- habitos horumque dignitatem contra CEL- LARIVM demonſtrat. len. 1696. p. 30. e) loco ſupra excitato. . 5; ſmt⸗ ſaril „41 A. ſecti fum 1 Graec grumn tamn / ex le gendi mam Geatun MAE ſuile Adcur DEI enim Valeti Vero Noteſt mecas ſuo tadit C. ed de Pe edit, 4) VA. daert iten .. N müm. kbet. iam: ESre⸗ e er⸗ Prae⸗ in⸗ bemnus wuſlam raeter mn ex- iuatar , del cſo. ortalis biblio. rero jonemn id er derim. ſtbenin iiſe e iN XIN- 116 nropb. tadit 18 feli⸗ itur er⸗ 7% gui la ber⸗ bliothe⸗ lee, Ve⸗ 610k. licgue nort l⸗ 1n CEl. P. 30. XES, Althenarum potitus, orbe ipſa, praeter arcem, incenſa alſtulit, aſportauitque in Perſaq. Hos porro libros vniuerſos meelti, poſt tem- Peſtatibus SELEVCGVS vex, ri Nicanor adpellatus eſt, referendos Athe- nas ourauit. QVAM QVA M. autem non yd illiur librorum theſauri prae- Sbti atque cuſtoder memorati ſunt: tamen, ſi hoc in genere Graeco- rum mores ad conſuetudinem aliarum referre licet gentium, quae a Graecis vel ipſas bibliothecas vel illas condendi artem acceperunt 122), grammaticis in primis bibliothecaz illius procurandae prouinciam tradi- tam eſſe, coniicere poſſumur. Conſtat enim inter omnes, atque etiam ex ſequentibus adparebit, veteres bibliothecarum conditores in colli- gendis ordinandisque libris grammaticorum opera atque ſtudio maxi- mam partem vſos eſſe x). sED ne omnis mea disputatio coniectura tantum contineri vi- que in exponendis iis, deatur cuipiam: nunc e7, vnde digreſſus ſum parumper, reuertar, at- qui eeleberrimis Alexandrinis bibliothecis prae- Juiſſe traduntur, ſtudium collocabo meum. His vero pauca de primo praeſtantiſſimarum, quae Alexandriae olim exſtiterunt, bibliothecarum auctore praeponenda funt. Plurimi ſcilicet illorum, qui in ſcriptis ſuis ſplendidiſſmum illum librorum adparatum celebrarunt, PTOLB- MAEYM ůPHILADELPFPHVM J) tam praeclari operis fundamenta po- fſuiſle, Ariſteae iſtius inducti narratione, contendunt. Qui vero rem adcuratius conſiderarunt, PTOLEMAEO LAGIDI 2), patri PHILA- DELPHI, laudem illam ampliſlimam tribuendam eſſe docent. Etſi enim PTOLEMAEVS PHILADELFPHVS, quum, aetate prouectus, ob valetudinis infirmitatem a) in litteris delectationem atque ſolatium quae- 2) illul de Romanis in primis; boc vero de regibus ?TOLEMAEIS dici poteſt, quos ARISTNOTEYLES biblio- thecas disponendi artem vel exemplo ſuo vel libro ea de re ſcripto docuiſſe traditur. conf. sTRABoO lib. XIII. p. 906. C. edit. Amſtelod. et 10. WOWERVSD de Polymathia e., VVI. & 19. ſeq. p. 172. edit. Lipf. X) lege., cel. I0O. ERNEST. I MM A N. WALCHII doctiſſimum libell. de arte crit. veterum Romanorum P. I. ſq. edit. ſe cundae: item: 10. wowERVM de Polymathia c. XVI. h. 19. ſeq. P. 171 reret, „) conf. cel. STRVVII introd, ſupra laudat. P. I41. et G dhümG. GRENII diſſ. de PTOLEMAEO FHILADELEFHO Vitemb. 1676. 2½) Omnino hic legas HVMFRED- HODIVM de biblior. textibus originali- bus, derſionthut Graecis et Latina vulga- ta lib. IIII. Oxon. e Theatro Sheldo- niano cioloccv. lib. I. c. 8. num. 6. 7. Pag- 4. ſeq. id docet 4LIANVS var, biſtor. lib. IIII. c, XV. it. 0π 1V¹S lib, exc. 6, 6. H. 20. P. 19. VIII N = 2 — . 1 . 5 . N . . .„ 5 reret, egregie bibliothecas, a patre ipſius condi coeptas, auxit atque exornauit eoque viam laudis, quam pater illi tritam reliquerat, prae- clare ſequutus eſt: minime tamen ex eo id conſequitur,; quod ARISTAEAS atque ii, qui ſententiae ipſius patrocinium ſusceperunt, opinati ſunt. =ò QvIBVS propoſitis, ipſos bibliothecarum praefectos, in anti- quitatis monimentis memoratos, breuiter explicabo. Veniat igitur pri- mum in medium DEMETRIVS PHALEREVS b), ille, qui a leuibus atque ingratis Athenienſibus patria expulſus Aegyptum petiit, vbi ipſi non tantum tuto ſalutis perfugio; ſed gratia etiam er hoſpitio regis frui contigit. Atque hunc quidem PEMETRIVM multi c) primum a bibliothecis Alexandrinis fuiſſe eiusque conſilio et auctoritate ſanctio- ra oracula ex Ebraea in Graecam translata eſſe linguam ſtatuunt. Vtrumque autem in dubium vocant alii 4), quos inter in primis HVM- FREDVS HODIVS e) referendus eſt, quippe qui PTOLEMAEVM LAGIDE M conſiliis quidem DEMETRII in adornandis bibliothecis vſum eſſe; minime vero illas cuſtodiendi onus ipſi impoſuiſſe egregie probat. ITAQVE vero eſt ſimilius, 2 ENODOTVM EPHESIVM primum, vel vnum certe ex primis fuiſſe, cui bibliothecas PTOLEMAEI ordi- nandi prouincia commiſſa eſt atque credita. Etenim 2kNODOTVS ille, vt apud svIDAM f) eſt, ſub ProLEMAEO primo ingenii laude et diſcipulorum nobilitate maxime floruit, ideoque illum non modo bibliothecis, ſed et liberorum ſtudiis ſuorum rex praepoſuit. Quo certius vero eſllt, 2ENODOTVM a bibliothecis PTOLEMAEI fuiſſe; eo magis de eo doctorum inter ſe diſſident ſententiae, qui in locum illius *) Omiſſis iis, LAERTIVS in vit. DEMETRII narrat, praeclara quaedam teſtimonia de illo ex CICERONE proferam Hic lib. V. de lſinib. bon. et malor. n. y4. iis DEME- TRIV M FHALEREVM adiungit, qui in exilio doctrinae ſtudiis dolorem ſunm leuarunt, eumdemque, iniuria patria pul- ſum, ad Ptolemaeum ſe contuliſie et multa praeclara in calamitoſo otio illo ſcripſiſſe tradit. adde tlib. III. de legi- bus ne 14. c) in primis TERTVLIANVS apologet. c. XVIII. p. 181. edit. H AVERCAMFII. quae DIOGENS 4) e. g. 10. 10 N S1VS de ſriptor. biſtor. philoſoph. lib. I. e. 1 9. P. 117. Vbi nonnullos bibliothecar. Alexandr. prae- fectos recenſet. 10S. IVST. SCALIGER in animaduerſ. ad Euſeb. chron. p. 132. maxime vero cel. BRVCKERVS in hiſtor. philoſ. critic. tom. I. p. 877. ſeqq. et tom. II. p. 686. Vbi translationem il- lam priuata auctoritate in vſum Hel- leniſtarum confectam eſſe probatur. e) 1. c. VUib. I. c. 9. n. I. p. 40. ſeqq. f) in lexic. voc. Zmwedores tzom. II. p. 8. edit. LVDOLE H. KVSTERI. te VSTIEN Jammet 9118 9 ogue a tit. cnol u oblcure delatum pollum discedan ucunt tantum ſequenti EPATOA GiN 6 E Me T05TH ſau legt et matb gui me fuiſſe, 1 cediden Praemi Alexane praeter Hic ill t illius repoſitus ſit. NMORHOFIVS 2), FRISCHLTNVS ,), atque Ne.ece. EVsTE RVS 1) CALLIMACHVM, nobiliſſimum illum poetam atque ndd grammaticum, bibliothecis poſt 2rNODOTVM praefuiſſe, dicunt; Ho- Meu, IVS ) contra fieri id potuiſſe negat: propterea quod 2ENODOTVS vsque ad exitum regni PTOLEMAEI PHILADELPHI vitam produxe- n au. rit. Hoc vero non ſatis firmum argumentum ad probandum id, r hn. quod vult HOPIVS, eſſe mihi videtur; ſiquidem ex vITRVVIO ) haud leubis obſcure perſpici poteſt, pluribus ſimul bibliothecas adminiſtrandi munus bi I gelatum eſle. Haec autem quamquam ita ſe habeant: tamen non eee poflum, quin a MORHOFII ac reliquorum, qui cum ipſo ſentiunt, Drmian giescedam ſententia. sTRABO enim, quem teſtem hanc in rem pro- ſndio. gqucunt illi, ne verbo quidem eius rei mentionem fecit; ſed, magno enunt. tantum in honore apud reges fuiſſe CALLITMACHVM, docet, id quod HVA. ſequentia eius Verba teſtantur m): kognvatos &t: ca KAAAIMANOZ IHEA EpATOZOENEZY, à„ ν* ww,οροο 7ενυρεο αρπα rο r α AYνe—αν⅝ ⸗ lothech ι⁰ρνν. wroinris de e Yeateαττανο sπεnnασ gtee e rare h e Xοσ°ιοο α r α gααα,, r1 AAAog ιαασ,εοa CALLIMACHVS quOu6 Cyrenaeus fuit itemque ERA- Drumm rosTHENES, vterque a regibus Aegypti in honore habitur; ille poe- 1 ordl. ſeos aeque ac grammatiecet ſtudioſus; bie tum in bis tum in philoſophia D5DOrIS, et mathematicis tam excelluit, quam qui maxime. Quibus e verbis, i lande qui me acutius vident, CALLIMACHVM a bibliothecis Alexandrinis n modd fuiſſe, colligant- . do. EQVIDEM ERATOSTHENEM potius 2ENODOTO fſuccefſiſſe fuile; crediderim, quippe qui ob magnam eruditionis famam ampliſſimorum ocun praemiorum ſpe Athenis n) a PTOLEMAEO EVERGETE euocatus, iliu Alexandriam venit, ibique bibliothecas procurauit. Meminit illius, riun, praeter sTkABONEM„ svIDAS o%) etiam atque svETONTVS p). 117. Wi Hlic illum omni liberali doctrina politiſſimum fuiſſe primumque Philo- ndr prae⸗ J logi CALIGEH . . * p. 1. 2) in Polybiſt. tom. I. lib. L. c. VI. &. 4. ſociis fuit, vt cel. n OnIVsS lib. I. c. 8. 2RVS in 6) in praefat. ad CALLIMACHI hym- n. S8. p. 47. putat. 857. e. — nos. vid. GRONOVII exerc. de Muſee tonem il⸗ i) de Muſeo Alexandriano loco ſupra Alexandr. p. 2761. ſam Hel⸗ cexcit. P. 2767. 0°) tom. I. p. Ko. datur. k) 1. c. lib. I. c. 5§. a. §. p. 46. ſeg. p) de illuſtt., grammaticis c. X. tom II. g. e . 1) loc. cir. p. 957. ed. OVpDpENDORFII: his adiunge my) lib. XVII p. 5y76. C. fortaſſe c AT- cel. IO. ALB. FABRICII bibl. graec. n. I. . LIIMACHVS vnus e Muſei Alexandrini lib. IIII. p. 470. B “ð x logi cognomen ſibi vindicaſſe docet; ille praeterea ipſum bibliothecis Alexandriae praepoſitum, et, quod in omni doctrinarum genere doctis- Kimis proximus fuiſſet, Ozyza 4) adpellatum effe tradit. HTS adiungo nobiliſſimum cATEITMACHI diſcipulum AroLLo- NIVM Alexandrinum, qui Rhodius quoque vocatur, quia in ciuitatem Rhodiorum adſcriptus, ibique artem rhetoricam profeſſus eſt ). Hunc etiam a bibliothecis PTOLEMAEORVM fuiſſe eoque munere poft ERA- TOSTHENEM tempOre PTOLEMAFEI EVERGETAE functum eſſe, SyIDAS ) memoriae prodidit. APOLLONII autem Rhodii locum, eodem sVIDA I) auctore, ARISTONXYMVS occupauit, quem celebrem eomoediarum ſcriptorem fuiſſe accepimus. Sed tempus, quo ſuſti- nuerit munus illud ARISTONYMVS, minus adcurate in svIDAE cO- dicibus definitur; ſiquidem ille non ſub PTOLEMAEO PHILADEL- PEHO,„ Vt nunc quidem in svIDAE editionibus legitur; ſed PTrOLE- MAEO EVERGETE Vel PHILOFPATORE regnante, bibliothecarum prae- fectus fuit Alexandriae u). PRAETERFEA EN VITRVVIO X) adparet, ARISTOPHAN E M. quo- que vnum ex iis fuiſſe, qui bibliothecis Alexandrinis „praefuerunt; quamquam in conſtituendo temporis huius interuallo per errorem icriptor ille lapſus eſt. Namque PTOLE MAEVM PHILAD E LPH V M XRISTOPHANEM Prepter ſincerum, quod de victoribus in ludis il- lis tulit, quos Apollini rex fecerat, maghis muneribus ornaſſe et fu- pra bibliothecam conſtituiſſe refert. Quis eſt vero, qui vIT RVVIVM egregie hac in re errauiſſe, non animaduertat, ſi temporum rationem ante oculos ſibi ponit et A RISTOPHANIS aetatem ad PTOLEMAEI PHILADELPH I tempora refert. Equidem ARISTOPHAN E M tum munere illo functum exiſtimo, quum PTOLEMAEVS PHILOMETOR in Aegypto regnauit. Quum enim ARISTARCHVS, qui ARISTO- PBANEM audiuit et peasceptorem habuit, svIDA)) teſte, Olymp. . CLVI, 9) de eiusmodi, homines nominandi; „) cenf. TrONSTVYM L c. et MEWR- ratione legas 10 N S1XWE Lb. I. c. II. J. sTyV in bibl graeca lib. I. p. 1256. z0m. X. BobPIVS lib. I. c. 8. . 8. P. 47. exiſtimat, ER A- anzig. graec G RO N OVII TOSTHENEM ideo eaze eſſe dicçum, 9) tom I. p. 283. quod alter fuiſſet bibliothecae praefeétus S lexic. tom. I Alexandriae; HARDVINVS vero ad id. 21. 1. D. 329. . LLINIVM p. 3. iflum Saræ OrXοασεο 2) vid. 10 NSIVS 1. 6. lib. I. CXVIII. ay ſen Mzoss adpellatum effe, pu- S it. Lo. 2. FABRICIYS tar, quod ſccundas in quauis philoio- Vluorh. graec. 1 .II. c. ig. P. , phiae parte obtinuerit, vivx in vlIlII ) loco ſacpius citat. primas. 2) Lexwic, voc. Agisagzoz. „ ClVl, i 11181059 bile elt. i collat dem Vera ſuggerente contendit, AT tenentibi Namque oqee 40 furn thel memori⸗ Cligende ius dic adlcribit peratorn et CH 1 tete pe Conſtat emplo gami Aumreha nominua „)d ad graer. 2) ) et en NIVN Roma quada le mee ne N Miothece e docdi OLLo. lulttem Hune EE 4. in eſl, Deum, Lelebrem 10 ſuſti. AE (0. LADEI. PTOLE. n Prae. N quo. Uerunt; 1IOren PHVM udis l. et ſu. FVIYNM tionem MAEI. tum ETOR 1810- ymp. CLVI, ARER- onn. A. VIII. cIS òð ARISTOPHAN E M ile eſt. qui collatis temporum rationibus, contendit. XI CLVI, ideoque PTOLEMAEI PHILOMETORIS tempore floruit: etiam eodem temporis interuallo vixiſſe, proba- Qua in ſententia 1O. FRID. GRONOVIVS 2) etiam eſt, VITRVVII verba in ſumma qui- Adem vera eſſe fatetur; ſed tamen ex memoria potius confuſius res ſuggerente, quam poſt adcuratam ſingularum inquiſitionem ſcripta eſſe ArTVE hi fere ſunt, qui, PrOLEMAEIS Aegypti gubernacußa tenentibus, bibliothecis Alexandriae quondam praefuiſſe perhibentur- Namque de iis, qui inde a tempore PrOLEMAEI PFHILGM ETORIS vsque ad imperatorum Romanorum tempora praeſtantiſſimo illi libro- rum theſauro fuerint praepoſiti, nemo veterum, quod equidem ſciam, memoriae aliquid mandauit. SVIDAS àa) quidem, cuius ſtudio ac diligentiae plurimum hac in re debeo, CHAERHEMO N E M4 atque hu- ius diſcipulum DIONYSIVM bibliothecae Alexandrinae praefectis ⁵) adſcribit: ſed PDIONYSIVM NERONIS demum et ſequentium im- peratorum temporibus ad TRATANVM vsSque eo munere funétum eſſe et CHAEREMONI, praeceptori ſuo, ſucceſſiſſe, nos condocet. IAM nunc loco de illuſtris bibliothecae Pergamenae pracfettit di- cere poſſem: ſi litteris aliquid de illis mandaſſent ſcriptores veteres. Conſtat quidem reges ATTALIGOS, PTOLEMAEORVM praeclaro ex- emplo ad ſtudium honeſtae aemulationis prouocatos, bibliothecam Per- gami conſtruxiſſe quirendis multunm atque ſacerdoter praeterea in librir vndique con- operaz afque ſtudii poſuiſſe accepimus c)e nemo vero nominatim bibliothecae illi praefniſe memoratur, praeter ATHENODO-— 2) de Maſeo Alexandr. p. 2744. ſeqq. adde IO. ALBERT. FABRICII bibl. graec. lib II. c. II. J. 18. er lib. V. c. VII. u) lexic. tom. I. p. o9). *) wowERVS in Polymathia p. 173. et PITISCVS in adnot. ad svEro- N I VM tom. II. p. 108y. n. 7. aliter ſen- tiunt de DIONYSIO: vterque enim Romae DIONYSIVM a bibliotheca quadam fuiſſe putat Quam vero hac ratione cHAEREMON ctiam Ro- mae eo munere fungi debu ſſet, ne- que tamen hoc viri illi clariſlimi con- quidem cognitus, B 2 RVM tendant: quid de ſententia illorum ſta- tuendum ſit, alii videant Sunt etiam, qui ARISTOXENVM Comicum quo- que Alexandrinis praefuiſſie bibliothecis dicunt, e. g. GVIL. sALDENVS de libris varioque eorum vſu et abufu p. 266. Quoniam vero neque hic neque ceteri teſtimonio ſuam confirmarunt ſenten- tiam; neque etiam fcriptor vllus mihi eius rei meminit: ego etiam eius non memini. c) conf GhALENIepidemior, commentar. VI. in quo pluribus locis huius rei men- tio fit. VM Stoicum, qui a DIOGENE LAERTIO A) munere iſto functus eſſe traditur. Fuit ATHENODORVS ille vnus e claris Tarſenſibus eumque Cordylionir cognomine ab alio eiusdem nominis, ciuitatis at- que diſciplinae philoſopho, cui Cananitae cognomen fuit, adcurate STRABO ec) diſtinxit. Summi homines cum philoſopho noſtro con- ſuetudinem familiaritatemque iungere cupiuere; ſed nemini fere, niſi cCATONI f), vti illo familiariter contigit. Etſi vero ATHE- NODORVS aſperioris Stoicorum diſciplinae gloria maxime Hlruit: eo tamen doctorum vituperationem incurrit: quod, nimio ſectae ſuae adductus amore, libros ſtoicorum in Pergamena bibliotheca adſerua- tos, deprauare conatus eſt g). Ceterum non dubito, quin Gram- matici etiam, quorum magnus numerus Pergami ) olim fuiſſe tra- ditur, a bibliotheca regum Pergamenorum fuerint. EVMEN E potius Romam ad Senatum miſſus, primus grammaticae ſtudium in Vrbem intuliſſe dicitur i). Sed haec hactenus. oPERAE pretium nunc erit, de iis, qui a Romanorum biblio- thecis fuiſſe perhibentur, pauca diſlerere. Romanos igitur cum omni- no litterarum ſtudiis ½), tum etiam bibliotheeis, publicis praeſer- tim, ſerius delectatos eſſe conſtat. Quo ſerius autem bibliothecas condendi ſtudium inter illos excitatum eſt, eo flagrantius poſtea il- lud fuit, quum inſignem librorum vtilitatem perſpexerunt. Luod ve- ro ad eos attinet, qui apud Romanos ſupellectilis librariae procuratio- nem bhabuerunt: eor partim grammaticos, partim libertor fuiſſe, me- d) de vit. philoſoph. lib. VII. Veg. I. 2. 29. 2 e) geograph. lib. XIIII. p. 61a. JF) PLVTARCHVS in vita CATO- NIS tom. I. p. 763. 9g) conf. DIO G. L AERT. in 2ENo- NE lib. VII Veg. 34. ;) maxime tamen artis ſalutaris ſtu- dium Pergami floruit, vt EXxX GALENI ſeriptis et multis antiquis nummis adpa- ret Itaque AESCVLAPIVM in primis co- luerunt Pergameni. Confer hic, ſi placet, LAVRENTII BEGERI zheſaurum Bran- moriae denburg. tom. I. p. 492. vbi nummus ex- ſtat, in cuius altera parte Minerua; in altera vero Aeſculapius et verba: EF- FAMHNGN conſpiciuntur. ¹) vid. sVETONIVM de illuſtr. gram- maticis c. II. zom. II. p. 47. et quae cel. 10. ERNEST. IMMAN. WALCHIVS in Tibr. Jupra laudato pag. 30. ſeqq. de hoc loco disputat. E) de ortu ac progreſſu litterarum in- ter Romanos eleganter disputat 10. NICOL. FVNGCIVS in tractatu de adoleſcentia latinae linguae. Marburgi Cat- tox. 1723. 4. . Commemoran- dus hic in primis eſt CRATES MALLOTES, qui ab ATTALO, vel lori pur ſide Tita moriae proditum eſt . In primis priuatas bibliothecas maximam partem ſerui aut liberti, quorum multi litterati fuerunt, adminiſtraſſe videntur. Quo etiam factum eſſe exiſtimo, vt perpauci illorum poſte- ritatis notitiam ferrent. Quamquam enim AEMILIVS PAVLLVS, poſthabitis omnibus aliis rebus, ingentem librorum vim ad liberorum vtilitatem ſuorum ex Macedonia Romam deportaſſe traditur m): fru- ſtra tamen huius librorum adparatus procuratores cognoſcendi laborem ſuſcipies. Illam vero bibliothecam, quam svLLA Athenis Romam transfererendam curauit, TYRANNIONEM in primis diſpoſuiſſe ipfi- que poſtea ad illam ſemper aditum patuiſſe, PLVTARCHVS u) re- fert. Atque idem clariſſimus ſcriptor ] ANTIOCHVM ASCALONI- TAM corum in numero reponit, qui ſplendidiſſimae bibliothecae illi praefuerunt, quam LVCVLLVS ex Pontica praeda adornauit. Prae- ter hos vero, qui a svLLAE atque LVCVLLI bibliothecis fuerit, in- ueni neminem. Reſtat igitur, vt eos, quos ſuam bibliothecam pro- curaſſe memorat TVLLIVS, perſequar. Hic autem ſe TYRAN- NIONIS p), PIONYSII aftque MENOPHILI opera in ordinanda bibliotheca vſum eſle docet. Ita enim ad ATTICVM 9) ſuum fſcri- pſit: poſteaquam TXYRAN NIO mihi libros diupoſuits mens addita vide- tur aedibur meit, qua quidem in re mirifica opera DIONYSII er His adde illa ad svLPITIVM 7): MENOPHOLI tai fuit. DIO- NYSIVS ſeruus meurs, qui meam bibliothecen multorum nummorum tractauit, quum multos libros ſurripuiſſet, nec ſe impune laturum puta- ret, aufugit. Praeterea de TYRANNIONE ad eumdem ATTICVM ſic CICERO 5): ſi ad nos veneris, offender deſignationem TYRANNIO- NIS mirificam librorum meorum, quorum reliquiaz multo meliores ſunt, quam putaram. Atque haec quidem habui, de priuatarum biblio- thecarum Romanorum praefectis, quae dicerem. Reliqui in obſfcuri- tate et ſilentio ſunt repoſiti. B 3 AG E- ) non eſt, quod haec praecipue hic probem; ipſa enim eius generis exem- pla mox proferam m) teſtis huius rei eſt ISs1 DORVS lib. VII. c. 3. n) in vita svLLAE p. 468. adde STRABONEM in geogr. lib. XIII. p. 907. it. DONATVM de vrbe Roma lib. II. c. 9. ⁶) in vita LyVCVLLI Pp. 3I8. p) hic TYRANNIO diuerſus eſt ab illo, qui svLLAE bibliothecam diſpo- ſuit; hic enim tum demum Romam venit, quum ANTOHNIVM inter atque Oτ½Enντ ντπ bellum gereretur. 9) lib. IIII. ad Att. ep. 8. r) lib. XIII. ad diuerſj. ep. 77. H. 7. 9) Eb. IIII. ad Attic. ep. 4, adde. lib. II. ep. 4. et lib. III. ep. 4, ad . Fr. XIIII ””M ʒ AGESIS zunc in eor inquiramur, quos publicit Romanorum bibliothecir praefuiſe, tnaditum eſt. C. IVL. CAESAR, qui, vt eſt apud svETONIVM ½), primus omnium bibliothecas latinas et grae- cas, quam poſſet maximas, publicare conſtituit, M. VARRONI libros comparandi ordinandique curam impoſuit: inopinata vero illius mors irritum fecit hoc conſilium et bella triſtiſſima, quae, interfecto illo, inflammata ſunt, alios etiam, quo minus de opere tam praeclaro co- gitarent, impediuerunt. Tandem vero ASINIVS POLLIO 2) biblio- thecam ex Dalmatarum manubiis in Libertatis atrio æ) conſtruxit neque vllum ab vſu illius excluſit. Publicam igitur hanc fuiſſe bibliotheçam, id ni- hil habet dubitationis: de iis vero, qui praepoſiti fſuere POLLIONIS biblio- thecae, non habeo quod liqueat. Verum tamen placet mihi cel. STRVVIIY) ſententia, qui roLLIONEM ipſum in diſponendo augendoque ſuo librorum adparatu ſtudium collocaſſe eamque ad rem libertos ſuos ad- iutores habuiſſe exiſtimat. POSTQVAM ergo AsSsINIVS publica bibliotheca Romam exornaue- rat: mox plures aliae ibi ſunt conditae, Paullo poſt enim AVvev- sTVS duas Romae adornauit; alteram in monte Palatino; alteram vero in porticu ſororis ſuae ocrTrAVIAE. Huius mentionem DIo CASSIVS fecit; de illa autem sSvETONIVS haec nos condocet: Av- GVSTVS templum, APOLLINIS in ea Palatinaz- domus parte excitauit, Ad- Vtriusque huius quam ſulmine iétam deſiderari a Deo harnſpicer pronuntiauerant. didit porticus ecum bibliotheca latina graecaque 2). jet graecae et latinae complures praefecti in antiquis monimentis, mazime vero in inſcriptionibus, quas viri de re litteraria meritiſſimi GRVTERVS, MVRATORIVS aliique ſtudioſe collegerunt atque euul- garunt, commemorantur. Ex quibus primum eos, qui a bibliothe- Ca vt SVETONIVYS in AvVGVSTO c. 29. tom. I p. 207 docet. „) in memorata ad CELLARIVM epi- ſtola p. 39. 2) edidit sxLVYESTER LYRSENIVS librum de templo et bibliotheca Apolli- 2) in vit. CAESARIS C. 44. ?om I. p. 72. u) conf. CERISTIAN. HENR. ECKNHA R- DI diſſ. de ASINIO FOLLIONE iniqu optimorum latinitatis auctorum cenſore Ien. 1743. H. 17. p. 22. ſeq. ir. 10. EHENR. FELSII Orat de ASINII PFOL- L10N1Is bibliotheca Romae publicata. Ien. 1743. 4. ) pertinet hoc ad praeclara moni- menta illa, quibus viri principes AV- GVSTI auctoritate Romam adornarunt, nis Palatini. Franequ 17 0. à quem ra- riſſimum eſſe viri docti iudicant arquez ego etiam iudicare debeo; ſiquidem non contigit mihi eſſe tam felici, vt illum viderem, quamuis ſtudioſe de illo percuntatus ſim. 4 d 1rOLLINIS latina fuiſie traduntur, omiſſis iis, quibus nihil hic g. . probatur, proferam. Exſtant vero de illis ſequentes inſcriptiones: nor TI CIAVDIV S. ALCIBIADES M Hſr “ XA G. A PYBLIOTHECA. LATIN A . deio. ð . A ꝛůPOð/TL L 1 N I S bid ni. 1 I T E M. S CRIBA. A B E SIS T. L A T 4) VIIY) * * * ne ſio S o al. r. VIBIV S. AVG. SER. PAMPHIILVS. SCRIEA Orhae. LI B, E T. A BYBLIOTHECA. LATIN A Ateram eitaut, l 41. AANTIOCHVS. T I. CLAVDI uius lmentis, =Dèð itſlim “M LATIN A. APOLLINIS 2) biohe. uus propofitis eos addo, quos a bibliotheca graeca Palatina 4 fuiſſe, inſcriptiones oſtendunt. AP OLLINIS ) CAESAFI S. A. BI B LI O T H E C A c. I VLI V S. FALI X J. B Y L I Oo T H E C A euNIn Gg K A k C A. PD A I A T 9 Ivus epi⸗ guem Ia⸗ int A ðèð “ T. FLA- ſiguidem 5 felie, t a) GRVT. zom. I, p. DLXXVII 8 . Vr. z0,. I. p. 3. VT. zom. I. p. DLXXXIIII. 6. e et HVYEAT. tOö. II. p. CMXXIII. . ) Ga r. N E p è” *) GhRVT. tom. I. p. DLXXVIII. 5. 4) 1 PpHM zom. I. p. DLXXVI. 9. Sr. F I. A VI V S. G RA E C. 5x * A. 1 YHLIOrT. P A L e) c. IVIIVS. c. L. P H R O N I M V Ss A. 1 IBLIOTHECA. GRAE CA Y) * A. X I V S. . A. B YY B L I G R A EC A 9) SILENTIO hic etiam non eſt praetereundus, qui generatim bibliothecae Palatinae praefuiſſe dicitur,; c. IVL. HXYGINVS. Hic, SVETONIO )) teſte, AVGVSTI libertus natione Hiſpanur atque a biblio. theca Palatina fuit, nec eo ſeciur plurimos docuit. 1IAM porro, expoſitis iis, quos a bibliotheca Palatina fuiſſe ac- cepimus, bibliothecae Octanianae, pracſecti proponendi eſſent; ſed neſcio. quo modo nemo veterum ſcriptorum, quos equidem vidi, nominatim vllum commemorat, praeter svETONTVM 2), quippe qui haec de MELISSO litteris mandauit: CAI VS MELISSVS, Spoleti natus, in- genuus MAECENATI pro grammatico muneri datus eſt. Cui quum ſe gratum et acceptum in modum amici videret - eito manumiſſur Av- GvSTO et inſinuatus eſt. Quo delegante zuram ordinandarum biblio- tbecarum in OcTAVIAE porticu ſuſeep»it. NEQVE tamen non fuperant nonnulli, qui, nulla habita no- minis bibliothecae cuiusdam praecipui ratione, bibliothecarum procu- e) MVRAT. fzoém. II. p. CMXXVII. 18. adde sroNIVM in miſcell. erudit. au- ziqu. p. 206. ) MVYRAT. zom. II. p. CMXXVII. 4. rationem et GhRVT. tom II. p. DLXXXIIII. 7. g) MVRAT tO. II. p. CMXXVIIII. 11. 5) de illuſtr. gram. c. N X. tom. IL. p. 965. i) l. c. cap. XXI. zom. II. P. 966. 1 in ant 15) in ) 6 n) il generatim . ic, bibly. fuiſle ze. nelcio, ominatim haec de tut, in⸗ i Guu u 4r. n biblio⸗ bita no-⸗ 1 procn⸗ rationem IIII.7. XVIIII.11. l pg. ats⸗ rationem habuiſſe dicuntur. pPrimum quidem audiamus Svur. NIVM A), qui feruntur, inquit, et a buero et ab adol- ſcentulo Cacſare quaedam Jeripta? t LAVDES HERCVLIS „ tragoedia OEPDI- PVS ; item DICTA COLLECTAN EA. QLuor omnes libellor vetuit AVGVSTVSS publicari in cpiſtola . quam breuem admodum et ſi mplicem ad POMPEIVM MACRVM, cui Ordinandas bibliothecas delegauerat miſit. Deinde ſequentes eiusdem generis inſcribtiones ab hoc loco non aliena Eeſle videntur. A L E X I O C A E S A RI S A V G. A B ü1 V B F I o T H E C E 0 * T I. C L A V D. A V CG. L P RO C. BB XBL. ) RESTAT huic ſimillima fere inſcriptio in lapide antiquo, tan- tum quod medieum Hymenaeum CLAVDIVM iſtum fuiſſe declarat. pſa vero inſcriptio ita ſe habet: T I. CLAVDIVS. A V G. L. H V M E N A E v s M E D TI C V S A., B I B L. I O T HECIS 2) PRAETER memoratas hactenus bibliothecas, mentio quoque fit in antiquis ſcriptoribus bibliothecae T1BERIANAE, quae ſub NERO- X k) in CAESARE c. LVI. zom I. Pp 96. 2) GRVTER L C. M. 4. et MRATOR. /6 idin ,. I. P. DLANAIIII4. p. pCCCLXXXXIII. 7. C XVIII XE incendio paene conſumta;, a poMITIANO reſtituta eſſe videtur. Ac, ſi AvRATORIVS opinione non fallitur, iſte, qui in inſcriptio- ne quadam apud illum . F L A VI VS TI. E R O S iskl. dAdAdqdquuiui Peer S C RI B. L I B R 92) “ üimor 22è vocatur, inter eos fuit, quos bibliothecas incendio abſumtas repaea- e ſodal rare iuſſit DOMITIANVS „ vt svETONIVS -z) ſcriptum reliquitt. on lel His tandem omnibus eam addo bibliothecam, quae in templo raäa ue au IANI fuit collocata et vLPIAE nomine adpellata eſt. Atque hunce nn quidem praeſtantiſſimum librorum adparatum T8ATAN VM adornaſſe opter ipſique "LINIVM Iuniorem praepoſuiſſe exiſtimat cel. sSTRVVIVS ). iesgrinat uia vero vir doctiſſimus nullam ſententiae ſuae rationem adtulit: cae, in medio tantum ponere illam libuit. Lucis fortaſſe nonnihil huic rentill. loco adferre poteſt inſcriptio quaedam a MxVRATORIO ?t) defcripta. Arneclit Quae etſi mutila ideo habenda eſt, quod litura in nomine eius anim- Voluptat aduertitur, cui dicata eſt inſcriptio: tamen ex ea adparet, auctorem ſo illius fuiſſe eorum e numero, qui T “u/uANI atque HADRIANI a biblio aumſel thecis fuerunt, Ipſa vero inſcriptio haec eſt: c1o p Per an I M P. C AES A K. TRAIAN I. HADKRIAN I Kdhn . mentis — — — — — — — — conſtat. officium munt, L AT. A B EPIST. CGRAE C cuadle . Rcietit PRO C.. BIBLIOTHECA R. GRAE C. E T H E R MES AVG. L I B. ADIVTYT . en En . . . Non 4 es at JHam Haec mam EILV S . TVNL, nunc Portun *) conf. cel. sSrRVVII introduct. lau- 2) in vit. DOMITIANI c. XX. tom. I. dar. p. 157. ſeqq. PpP.ß 94 I. ſed- „ — 5⁵) in epiſt. cit. p. 46. ) tom. II. p. CMXXNVII. 19. 3 in 2 MMNXVI. 4. Haec igitur habui, de bibliothecarum veterum praefectis quae dice- rem in praeſenti. VvENIO nunc eo, quo me non inanis TE „ VIR AM- PLISSIME ATQVE DOCTISSIME, laudibus efferendi cupiditas, cui plerumque adulandi ſtudium coniunctum eſt; ſed grata ſpecta- tiſſimorum ſodalium meorum voluntas ducit. Tanta enim Tvo- RVM erga ſocietatem noſtram eſt meritorum magnitudo, vt nemo tehe. E ſfſodalibus noſtris, niſi ingratus atque inhumanus, maxima perfundi telauit “” non debeat voluptate ac laetitia: ſi rE, vVIR CLARISSIME, fortu- ſ I nae aut dignitatis quamdam acceſſionem conſequutum eſſe animaduer- e hue tat. Quum igitur sERENISSIMI academiae huius NVTRITORES, dornale ðBBðð propter liberaliflimam doctrinam VAM, quam in litterariis TVIS pe- IV8 4 “ regrinationibus perpolire in primis ac perficere ſtuduiſti, bibliothe- cctultt cae, quae hic eſt, publicae ordinandae procurandaeque munus cle- hil huie mmaientiſſime TIEBI detulerunt: nemo non fuit in ſodalibus, quin ex eſeihtn. Ppraeclaro fortunae illo rTVAE honorisque incremento ſummam caperet 6 au . voluptatem TrIeIque ea de re gratulandum eſſe exiſtimaret. Quod uctotem etſi ſocietas noſtra, ſe cum multis aliis, qui rE magni faciunt, factu- bibii. ram eſle, intelligit; eo cupidius tamen huius rei principatum adpetit, quo praeclarius rV, sSPECTATISSI ME SENIOR „ de illa multos per annos es promeritus. Itaque ſodales, Tr E quanti aeſtiment et quantum debeant TISI, publice declaraturi, me laetitiae grataeque mentis ſuae elegerunt interpretem. Hoc vero non ideo illos feciſſe conftat, quod me vnum ex omnibus maxime aptum ad ſollemne hoc officium explendum cognouerint; ſed quod ipfi futurum eſſe ſpera- runt, vt TV, HAVTOR OFTIME, eo placatius feras hanc qualem- cunque gratulationem, etiamſi ea ne minimam quidem rvonv in ſocietatem noſtram meritorum partem conſequi poſſem; quo clario- ra ſemper ſingularis beneuolentiae documenta in me exſtare voluiſti. Non committes igitur „ VIE PRAECELLENTISSIME , vt ſodales ſpes atque cogitatio fallat, amorique in me rvo pluſculum etiam, quam ſcriptionis huius ratio concedit, largieris. Cuius rei dulciſſi- re mam ſpem quum mihi reliquae etiam faciant praeclarae virtutes TVAE, quae, ſpecie dispares, humanitate coniunguntur: breuibus X. nnll. nnunc votorum meorum ſummam paullo fidentius TIEI exponam. Fortunet ergo TIs1 ſummum numen dignitatem illam, quam IN- Ch⸗2 DVLGEN-= X X DVI GENTTSSTMI huius academiae coNsSERVYATORS clegantis exx- quiſitaeque doctringae rvVAE inſigne atque praemium eſſe voluerunt. Vigeas ſemper animo valetudinisque fruaris integritate: Vvt TE non modo ſocierati noſtrae talem in poſterum impertiri poſſis, qualem TE hactenus illi praebuiſti, floris, inquam, illius adaugendi conſer- uandique ſtudioſiſſimum; ſed vt ii etiam, qui auſpiciis TrVIS ex prae- ſtantiſlimo illo librorum theſauro, cui TrS iam praepoſitum eſſe omnes muſarum amici gaudent, laeti id, quod volunt, conſequan- tur. Neque etiam dubito, quin omnes, qui ingeniis fauent et ſin- cero et ſübtili iudicio perfrui illo cupiunt rvo, quod multos per an- nos de infinitis paene doctorum ſcriptis in commentariis rerum no- uarum litterariarum, qui hic eduntur, elegantiflime feciſti; non du- bito, inquam, omnes hi quin mecum exoptent, vt TIBI omnia, quae in fungendo ampliſlimo munere illo ſuscipies, pulcherrime pro- cedant atque exitus habeant multo optatiſſimos. ET MANL C0ORSI A1 PRO ——=— — — DIATRIBE ARVM APVD VETERES EAEFECTIS VierarbSelector Standard*-Euroskala Offset Balance 4VCTORF VILIELMVS SCHVMACHER ISE N AC ENSIS Focus I ADSCRIPTVS SOCIETATI: K J H F G 15 E — — £ LITTERIS SCHILLIANIS CIDIODCCLVIII. 4 Copyright 4/1999 VXyMaster Gmba wwW.yXymaster. com