KaI600-245_57
author: Kratz, Abraham

.
*

=

2

uditur, &
Junttamen
t, que ma.
n habent.
ni Atam, re.
Ger rmani
in N api.
0 oräne in

et ex dicis.

lis ſepilime

Iuam Peuda.
fada autem
los conatus,
Ut excipias
Phacent, im-
Werd, Wrum
Deus vitam
—
Lamenti, id

§ Magatethæ i.
et i luo.

DISSERIATIO NAUGURAIIS URIDICA
POSITIONES

DE
DONATIONIBUS.
AD DUCTUM ORDINATIONIS.
REGI A. W3I. EDIIE

EXHIBENS,

QWMAM
EX INDUEIU FEFT AUTHORT ATE.

ILLUST RIS JCTORUM ORDINIS
IN ALMA ARGENTORATENSIUM
UNIVERSITATE

PRO LICENTIA

SMMOS IN UTROAVE JURE HONORES

ET PRIVILEGIA DOCTIORALIA
KITE CONSEQVENDI

SOLENNI ERUDITORUM CENSURE SISTIT.

ABRAHAM KRATLZ

ARGENTINENSIS

AD DIEM XXIII. JUNII ANNO MDCCLEVIII.
II. L. G.

Argentorati, Typis 1OH. HENRICI HEITZII, Univerſ. Typ.

DEO
PATRI

PARENTIBUS ,
PATRONIS nn

Amn donat

. pole le
ATQUE

8 impron
AMICIS.

I in

d(

Nam

cque ne

—1

—
—

Ractum ſignificat, quo donum in aliquem
confertur. L. 67. G. I. F. de verb. ſen.

K II.

Diviſionem donationis nobis ſuppeditat JCtus
JurIANUs, in L. I. pr. . b. t. ubi omnem materi-
am donationum ſub duabus ſpeciebus comprehen-
di poſſe legimus; nimirum Qub donatione propria
& impropria.

§. III.

Donatio proprie ſic dicta eſt gratuita rei alicu-
Jus in acceptantem ex mera liberalitate, animo
nunquam revocandi, facta collatio.

§F. IV.

Collatio impropria eſt, quæ fit propter cauſam:
ſicque merito nomen impropriæ donationis ipfi
G A tribui-

0° (2) 0*
tribuitur, cum ex præcedenti donationis propriæ
definitione pateat, quod ex ſola animi liberalitate
donandi voluntas ejusque affectus profluere, nul-
laque cauſa, vel præcedens vel futura, nosmet ad
liberalitatem faciendam impellere debeat.

§. V.

Non levis eſt differentia inter donationes, ſi
ſecundum Jus Romanum & Gallicum ratione for-
mæ & effectus conſiderantur; cumque ex duobus
his juribus poſterius examinare animus ſit, non
meliori ordine procedi poſſe arbitror, quam illo,
quem ipſa Ordinatio Reégia A. 173I. circa donatio-
nes edita, obſervat.

§. VI.

Præcipuas quæſtiones in materia donationum
occurrentes, in ſex partes diviſas, Ordinatio Regia
proponit atque dirimit. Verſatur enim illa 1) circa
formam externam actus donationis, ſive ejuſdem
inſtrumentum, 2) circa acceptationem, 3) circa
traditionem, 4) circa inſinuationem, *) circa do-
nationis revocationem propter legitimam, 6) cir-
ca ejuſdem revocationem proôpter ſupervenientiam
liberorum.

I. DE INSTRUMENTO DONATIONIS.
§F. VII.

Oonationes inter vivos coram notario celebran-
dæ & inſtrumenta deſuper conficienda ab illo
ſollicite cuſtodienda funt. Art. 1. 1.
13.

L.l;
bration
cit; ein
tam, :
Malto
l. 29. 0
tis, inm
Validls

Pad
Oblermn
Gatunn
in ulu el
uobns
lebrantun
Uno nota
Mentum
Cbus telt
Hatario,
nelciunt.
Nemn inſt
Multnn
Jux dona
Notatione

Donnt
Der pache

innid proptie
nikheralttate
Ofloere, nul.
4, Mosrnet ad
beat.

tonationes, i
n natione for.
ue ex duobus
mus ſit, non
1, quam illo,
Crca donatio-

1 eddd
Mrdinatio Regin
im ila ) crca
, fwe eollem
nem, 3) ren
n, ) ra do⸗
timam, 6) ci-
upervenientiam

DNMION-S.

notrio Cslehen⸗
Oubciend bo

. 63.

06 (3) 50

L. I3. C. de donat. non tam ſollicitos, circa cele-
brationem actus donationis Romanos fuiſſe oſten-
dit; cum ſimplicem epiſtolam privata fide ſufful-
tam, ad probandam donationem ſufficere dicat.
Multo minus donationibus proſpectum fuit, per
L. 29. C. eod. vi cujus donationes extraneis & igno-
tis, imo nulla interveniente ſcriptura factæ, pro
validis reputantur. cf. G. 2. Inſt. eod.

§F. VIII.

Eadem forma ratione donationum inter vivos
obſervari debet, quæ ratione aliorum contractuum
& actuum, coram notario gerendorum, hinc inde
in uſu eſt. Art. 2. E. gr. fiant donationes vel coram
duobus notariis, quibus in eo diſtrictu, in quo ce-
lebrantur, tales actus expedire fas eſt, vel coram
uno notario & duobus teſtibus; ſubſcribatur inſtru-
mentum a duobus notariis, vel uno notario & du-
obus teſtibus, ſubſcribatur ab ipſo donatore & do-
natario, & ſi vel donator vel donatarius ſcribere
neſciunt, expreſſam hujus circumſtantiæ mentio-
nem inſtrumentum donationis contineat.
Multum ab hoc art. recedit L. 31. C. de donat.
quæ donationes, quas publica fides ſuſtinet, a ſub-
notatione teſtium immunes declarat.

§F. IX.

Donationes mortis cauſa, (exceptis illis, quæ
per pacta dotalia fiunt) eandem debent habere for-
A 2 mam,

0 (4) —
mam, quam ipſa teſtamenta vel codicilli, nec a
legatis hodie formaliter differunt. Art. 3.

Quam alienum ab hocce art. Jus Romanum ſit,
integer titulus de mortis cavuſa donationibus docet, &
notatu digniſſima eſt hæcce differentia inter Jus
Romanum & Gallicum hodiernum; ſublata enim
vi hujus art. forma, qua mortis cauſa donationes
ſecundum leges Romanas fiebant, non niſi duo de
rebus ſuis gratis diſponendi modi in Gallia adhuc
ſuperſunt: nimirum donationes inter vivos, & te-
ſtamenta ſive Codicilli.
Donatio inter vivos, quæ qua talis ſubſiſtere
nequit, nullatenus tanquam donatio vel alia diſpo-
fitio mortis cauſa vel teſtamentaria valere poteſt,
quacunque etiam ratione aut forma celebrata fue-
rit. Art. 4. .
Arg. L I. . de jure Codicillorum dici poſſe videtur,
quod jus Romanorum non in totum ab hocceart. 4.
diſcrepet, quodque etiam uti art. noſter, converſi-
onem alicujus actus nullius, in alum actum, non
femper admittat. Sed tantum exceptiones quædam
in jure Romano aderant, vi quarum donationes
alias invalidæ, ex ſpeciali legis diſpoſitione validi-
tatem quandam accipiebant. Cujus rei exemplum
habemus, in L. 32. J. 2. & 16. ff. de donat. int. vir.
&° u. Ubi donationem inter virum & uxorem fa-

ctam, aliaſque prohibitam, ſubſiſtere poſſe depre-
MM hendi-

hendin
Eann

on
ſ.
donato
tetur i
ſix gene
Hece
A ali
litatem!
Done⸗
die rati
Acn
Cinſtrn
Cultockiri
ine abi
At.f.
Jus Re
tionun
MWlis tl
at. doer
CONta
Ptationer
Celehrari

illi, ner
.
omannm ſit
us het, &
lia inter Jus
ublata emim
donationes
1 miſi duo de
Gallia adhue
iyos, Ete⸗

li ſubſiſtere
elalin äio⸗
Aere potelt,
debrata kue-

pelſe videtur,
PDhoccealt.4.
le, converſi.
nAum, non
ones quxdam
in donationes
tone validi.
exetnplum
Anat. int. Vir.
1 wpolen ſa.
e polle bere.
pend.

.

—„ . * —

hendimus, ſi ante mortem non revocatur, ſed per
eam quaſi denuo confirmatur.

II. DE ACCEPTATIONE.
g. XI.

onationes inter vivos nullum producunt ef-
fectum, niſi a donatario acceptatæ fuerint.
Si ipſe donatarius acceptare non poteſt, vel ſi
donatio Eccleſiæ vel alii loco pio facienda, accep-
tetur iſta per procuratorem donatarii, vel Eccle-
fiæ generalem aut ſpecialem.
Hæcce procuratio inſtrumento donationis expref-
ſe adjungi debet.
Si alius, nullo quidem mandato inſtructus, uti-
litatem tamen donatarii promovendi cupidus, do-
nationem acceptat, valida non eſt donatio niſi a
die ratificationis donatarii.
Actus hujus ratificationis, coram notario fieri,

& inſtrumentum deſuper confectum apud iſtum
cuſtodiri debet.

Non permiſſum eſt notariis & tabellionibus no-

mine abfentium ſtipulando donationes acceptare.

Art. §.

Jus Romanum quidem etiam acceptationem do-

nationum requirebat. L. 55. fF. de oblig. & ast. ſed
nullis talibus circumſtantiis opus erat, quales in
art. hoc reperiuntur L. 6. C. b. t. imo maxime
contra indolem hujus ordinationis pugnat, acce-

ptationem doônationis per ſervum donatarii
celebrari poſſe, ſi res ea mente a donatore ſer-

A 3 V0

(⁶) 50

4

vo huic traditur, ut ſtatim domini ejus fiat, quod Eepti
tamen in L. 10. f. de donat. expreſſe permittitur. numqn
. Don
§. XII. herum
Donationis acceptatio fiat verbis expreſſis. nens,
Interdictum eſt judicibus ex præſentia donata- cod
rii, ejus fubſcriptione, miſſione in poſſeſſionem, u
inſinuatione aut ſimilibus circumſtantiis, tacitam Parant

acceptationem colligere, & ipſi effectum expreſſæ ſe
tribuere. Art. 6. eryant

Hoc ipſo ordinatio Regia à diſpoſitione juris Ro-
mani circa acceptationem donatarii, quam longiſ-

ſime recedit: nam in L. 6. C. de don. quæſtio an
valida ſit donatio abſenti facta, ſi hic poſſeſſionem Tamm
nactus, inter Domitianas fere refertur. Mumo,
ellent
§. XIII. Taritdl
—„. . . . . Aeptan,
Donatarii minoris 25 annis, vel interdicti no-
mine donationem acceptare pollunt, tutor, cura- 1 ec
tor, pater, mater, vel etiam alii aſcendentes, et- nn
ſi pater vel mater adhuc in vivis ſint, idque etiam t
ſine conſilio propinquorum. Art. 7. Dotldere
Jus Romanum etiam ſervis licentiam dabat, no-
mine minorum donationem acceptandi. L. 26. C.
de donat. = . = n
F. XIV. türin
Donatio, Eccleſiæ aliiſve locis piis facta ao- Gotähire

ceptari bers

ſit, God
ermittitur.

exprells.
utia donttr⸗
voſſeſfionem,
ttüs, tacitamn
Gum exprelle

fone juris Ro-
guum longi
. gneſtio an
epollelionem
wur.

linerdicti no⸗
1t, wwtor, Cul.
Cendentes, er⸗

„
4

tümdabat, no.
l. 26. C.

.
taud. .

pils facti .

. (7) 350
ceptari poteſt, per adminiſtratores Eccleſiæ pio-
rumque locorum.
Donatio cultum divinum, ſuſtentationem pau-
perum, Cæteraſve fundationes particulares concer-
nens, per parochum vel adminiſtratorem fabricæ
acceptari poteſt. Art. 8.
Quia loca pia & communitates minoribus com-
parantur, hinc eadem etiam hic obtinere poſſunt,

uæ circa donationes, minoribus faciendas, ob-
ervantur.

F. XV.

Fœminæ ſub poteſtate maritorum viventes,
quamvis nulla intercedat inter illos bonorum com-
munio, imo licet etiam ſententia judicis à maritis
eſſent ſeparatæ; tamen non niſi ſub auctoritate
maritali, vel hac deficiente, judiciali, donationem
acceptare poſſunt. Art. 9. H

Hoc tamen nihil derogat donationibus, quæ mu-
lieribus fiunt, ut ipſis paraphernalium loco ſint,
in illis ſo: Galliæ terris, ubi mulieribus talia bona
poſſidere permiſſum eſt.

§K. XVI.

Similiter, ob favorem matrimonii, a neceſſita-
te & forma acceptationis in art. præcedentibus ſta-
bilita, liberæ ſunt donationes inter vivos in pactis
dotalibus contrahentibus, aut eorundem naſcitu-
ris liberis, vel à contrahentibus ipfſis, vel grum
alcen-

₰ℳ (³) 30

aſtendentibus, vel collateralibus vel etiam ex-
traneis factæ. Art. 10.

§. XVII.

Donatio in favorem donatarii liberorumque
ejus naſciturorum facta, vel ſubſtitutione, in ho-
rum liberorum vel aliarum futurarum perſona-
rum utilitatem gravata, ſolius donatarii acceptati-
one valida redditur, etſi non mediantibus pactis
dotalibus facta, & donatores collaterales ſint vel
plane extranei. Art. 11.
Convenit cum hoc art: L. 3. C. de donat. quæ ſub
modo: vi cujus legis etiam acceptatio primi donata-
rii prodeſt ſubſtituto.

§. XVIII.

Si liberis natis & naſcituris aliquid donatur,
acceptatio à liberis jam natis 25. annis majoribus
vel minorum tutoribus aut aliis in art. 7. denomi-
natis perſonis facta, prodeſt etiam liberis, qui poſt
donationem naſcuntur, etſi non per pacta dotalia
facta ſit, aut donatores ſint collaterales vel extra-
nei. Art. I2. .
Male auctor de l' Eſprit des ord. de Louis XV. ſiir
les don. & teſt. ad hunc articulum; unius ex liberis
natis acceptationem ſufficere, & lege non di-
ſtinguente, inter re, verbis & mixtim conjun-
Ctos, diſtinguendum eſſe, putat.

talesy
ſieyen
fe. (.
nes ge
gishod
Gentiæ
Cmnia!

Mino
Contrae
ne relt
tutores
Pretextr
donatio
lajon
Ulogi
tutio
emalume
nunt. .

etiam ex-

berorumque
Dne, in ho-
um perlonn-
ti acceptati⸗
ntibus pactis
es ſint vel

Amnat. ue /u
prini donatr⸗

nid donatun,
nnis majoribus
Et. 7. denomi-
beis, Aui polt
1 ean Gotlli
riles vel extra-

Lmir X. r
Unims ex Iberis
. lge non i⸗

Wirnm Conjun.

(9) 530

Hæredis inſtitutiones conventionales, vel aliæ
mortis cauſa diſpoſitiones, in pactis dotalibus eti-
am à collateralibus & extraneis factæ, vel ſine ac-
ceptatione, plenum ſortiuntur effectum. Art. 13.
Articulus hic plane contra indolem juris Roma-
ni eſt; pro re enim peſſimi exempli Romani habe-
bant, de futura alicujus hæreditate paciſci; imo
tales pactiones odioſas atque triſtiſſimi & periculo-
ſi eventus plenas eſſe dicit Imp. Juſtinianus in L.
fin. C. de paétis. Sed quo magis hujuſinodi pactio-
nes genio Juris civilis contrariæ apparent, eo ma-
gis hodiernæ hac in parte penitus mutatæ jurispru-
dentiæ conformes ſunt „ cum pacta hodie ante
omnia ſint attendenda.

Minores omnesque, qui jure minorum gaudent,
contra omiſſionem acceptationis in integrum mini-
me reſtitui poſſunt: ſalvo tamen regreſſu contra
tutores vel adminiſtratores; imo nequidem ſub

prætextu inſolvabilitatis harum perſonarum talis

donatio confirmari poteſt. Art. 14.
Majoribus privilegiis minores gaviſos eſſe, ex
analogia L. 44. ff. de minoribus: patet. Ibi enim re-
ſtitutio ipſis non denegatur, etiam in caſu, ubi,
emolumentum quod acquirere potuerunt, omiſe-
runt. Ccf. L. 6. G. 7. G. 6. cod.

B III. DE

(10) 30
II. DE TRADITIONE.

Jonatio inter vivos nulla alia bona continere de-
bet, quam quæ tempore ipſius donationis,
in donatoris poteſtate ſunt.
Si mobilia ſine reali traditione donantur, cata-
logus eorundem à partibus ſubſignatus, inſtrumen-
to donationis adjungi debet: Si enim hoc negligi-
tur, nulla donatario actio ratione horum mobili-
um, neque adverfus donatorem, neque ejus hæ-
redes competere poteſt. Donatio omnium tam
præſentium quam futurorum bonorum in poſterum
prohibita eſt, (à qua prohibitione excipitur caſus,
infra art. 17. propoſitus). Imo talis donatio nulla
eſt, etiam quoad bona præſentia, etſi donatarius
jam in eorundem poſſeſſtonem vivente adhuc do-
natore miſſus fuerit, vel in totum, vel pro parte.
Art. I5.
Quod nulla alia bona, quam ea quæ tempore
donationis in poteſtate donatoris ſunt donari pof-
funt, ipfi naturæ donationis primo intuitu conſen-
taneum efſſe videtur, quippe quæ expreffam requi-
rit traditionem; unde inferri poterit: tradere non
poſſumus ea bona quæ nondum habemus, ergo eti-
am donatio hujuſmodi bonorum illuſoria cenſenda
erit. Sed contrarium colligi poteſt, ex L. & quis
argentum 35. C. de donat. Ubi Juſtinianus donatio-
nes ex ſola ſtipulatione, ſine reali interveniente
traditione, validas declarat. Itaque vi hujus legis
omnia

Othnia
donari
efkechn
Conatie
nut. L.
K 1.
Mo
cat. !
tum
teſtand
aAdimntn
aci, .
lequent
tate telt
Plo arro
ngreſ.

Don⸗
Lantur,
debita
Vel Pro⸗ P.
tempore
Eegi
ris ſen
t. 8

Dht
Vari Ehen
Necutio:

Ontinere de.
domtioni,

intur, cata⸗
inſtrumen-.
hoe negligi
um mobili-
we ejus he.
nninm tam
in poſfterum
cinturcafis,
lonatio nulla
ſi donatarins
te adhuc do-
ſel pro parte.

gur tempore
t Conan pol.
tuitn conlen⸗
Nreham requr.
trngere non
mng, ub et
ſoracenlenda
el. R un
nns donatio⸗
terreniente
Iujus legs
ON

0° (1II ) 86⸗

omnia bona tam præſentia quam futura omnino
donari poſſunt, cum ſtipulationi eundem tribuat
effectum quam traditioni reali. Conſentit etiam in
donationem omnium bonorum L. 8. C. de revoc. do-
nat. L. L. C. de inoff. donat. L. 3. C. de donat. L. 9.
G. 1. Y. eod.
Modo donatio non ſit inofficioſa id eſt non læ-
dat. legitimam. Neque donationi omnium bono-
rum obſtat ratio: quod nempe per illam facultas
teſtandi adimatur, non enim directe hæc facultas
adimitur, uti per conventiones iſtas L. 15. C. de
paéla, prohibitas contingit; ſed tantum per con-
ſequentiam, atqui vero per conſequentiam facul-
tate teſtandi aliquem privari poſſe probatur exem-
plo arrogationis & ingreſſus in monaſterium. Auth.

ingreſſ. C. de & . Eoccleſ.

§K. XXII.

Donationes bonorum præſentium nullæ decla-
rantur, ſi ſub conditione factæ ſunt, ut donatarius
debita & onera ſucceſſionis donatoris vel in totum
vel pro parte ferat, aut alia debita vel onera, quæ
tempore donationis nondum exiſtebant, etfi ſit
ipſa legitima, ſolvat. (ſc. ratione legitimæ dona-
tarius ſemper tenetur, ſed non ultra quam infra
in Art. 18. diſponitur.)

Diſpoſitio hæc in omnibus donationibus obſer-
vari debet, ors ſub conditionibus fiunt, quarum
executio à ſola donatoris Voluntate dependet.
2 Si

66 (12)
Si donator ſibi rem quandam vel pecuniæ ſum-
mam in donatione reſervavit, ita ut libere de
ea diſponere poſſit; res vel ſumma hæc in do-
natione comprehenſa non cenſetur, ſique donator
nulla hac de re vel ſumma facta diſpoſitione mor-
tuus ſit, pertinet illa ad hæredes donatoris, nulla
obſtante clauſula contradictoria. Art. 16.

K. XXIII.

Donatio bonorum præſentium & futurorum
valet, ſi per pacta dotalia in favorem contrahenti-
um, eorumve deſcendentium facta eſt: ſive dona-
tores ſint collaterales ſive extranei.
Liberum in hoc caſu eſt donatario, an bona tem-
pore mortis donatoris exiſtentia capere, & ita de-
bita & onera donatione etiam poſteriora ſolvere?
an vero bonis tempore donationis exiſtentibus con-
tentus, tantum ea debita & onera ferre velit, quæ
jam tempore ipſius donationis contracta fuerant.
Art. 17.
Continet hic articulus exceptionem ab Art. 15.
ubi donatio bonorum præſentium & futurorum

prohibetur.

F. XXIVv.

Donationes bonorum præſentium, ſub condi-
tione, debita & onera fucceſſionis donatoris, vel
etiam legitimam liberorum ſolvendi; imo ſub
quacunque alia conditione à quocunque donatore,

in gacti
bentium
lent: ite
polita
ciare ma
Di dor
Gwandam
fibus do
jus rei
Ies vel
23 donzt

11 Coelar
Minilegin
Pter muyt

Omnene
Mnr d
fn,W
Ationem

ſud Dcena

Cunie ſum.
1 lbere de
kre in do⸗
gve donator⸗
ſtione mor-
toris, mula
I5.

futurorum
Contrahenti-
t: Wwe dona-

an bonatem-
re, K in e.
ora ſolrere?
tentibus oon.
ne velit, gue
racta fuerant.

n At. I5.
& Hturorum

m, fub concdi.
Loratotis, 1
di; imd
gve onetole
in

in pactis tamen dotalibus, in favorem contra-
hentium eorundemve deſcendentium factæ, va-
lent: ita, ut donatarius, omnes conditiones ipſi
impoſitas implere teneatur, niſi donationi renun-
ciare malit.
Si donator in pactis dotalibus, rem vel certam
quandam pecuniæ ſummam, ſub bonis præſen-
tibus donatis ſibi reſervaverit, & deinde nulla
ejus rei vel pecuniæ facta mentione mortuus ſit,
res vel ſumma hæc non ad hæredes donatoris, ſed
ad donatarium ejuſque hæredes ſpectat. Art. 18.

IV. DE INSINUATIONE.
§F. XXV.

L) natſons? in pactis dotalibus in linea recta
D⅛ factæ, inſinuatione non indigent. Art. 19.
Secundum Nov. II9. c. I. Omnes donationes
propter nuptias ab inſinuationis neceſſitate libe-
ræ declarantur. Sed Mov. 127. c. 2. limitat hoc
privilegium, & infinuari jubet donationes pro-
pter nuptias, quæ 50ο ſolidos excedunt.

§K. XXVI.

Omnes reliquæ imo ipſæ remuneratoriæ vel
mutuæ donationes, etſi inter ſe invicem æquales
fint, vel tales, quæ ſervitium quoddam vel fun-

.

dationem aliquam annexam habent: inſinuari

fub poœena nullitatis debent Arz. 20.

B 3 JusrI-

JusTINIANUsS in L. 36. J. ult. C. de donat. omnes

donationes ſummam 5oo ſolidorum excedentes,
inſinuari præcipit.

§. XXVII.

Quæ in quibuſdam terris juris confuetudinarii
ſub nomine doni mobilis, augmenti dotis vel ſi-
mili in pactis matrimonialibus sontrahentes ſibi
invicem donare ſolent, propter inſinuationis de-
fectum non annullantur, ob ſpecialem diſpoſitio-
nem Decl. Reg. de 25 Junii 1729 cui ordinatio
de donationibus noluit derogare. Art. 21.

KF. XXVII.

Pari exemptione à poœna nullitatis quoque
audent, donationes rerum mobilium, ſi realis
adeſt traditio, vel ſi ſummam 1000 librarum Gal-
licarum una vice ſolutam non excedunt. Art. 22.

KF. XXIX.

Quando infinuatio eſt neceſſitatis, tunc do-
natio immobilium, tam natura, quam fictione
juris talium, & in loco domicilii donatoris, &
in loco ubi bona ſita ſunt, inſinuanda eſt, dona-
tionem vero mobilium & quæ ad illa referuntur
in loco domicilii donatoris actis publicis huic ne-

gotio in ſpecie deſtinatis inſinuaſſe ſuſficit. Arz.

23. G 24. .

Inen
demanch
Imunicar
expretli
(tum,
tiamn pe
Claration
Iio e

HMn
dum r.
Patium 4
dorum, d
Natoris
Tetroactir

interen te

linh, in

io inüinn
Unnatio!
Petitionem
e ſtt in

. Donatio
pnenr
ENceptn do

Genat. Omnnes
eWedentes,

Onfuetudinari
i Cotis vel ſi.
mahentes ſibi
innationis de-
lem diſpoſiti⸗.
(GUI Ordinatio
4. u.

Uintis gvoc
Himn, Ii 1e⸗
obrarum Gil.
edunt. 41. 21.

tats, tune. 6.
vann⸗ ſictione
i Qonatoris, E
man el, Coh⸗
referwotur
itgluen.
l ſuchcit. AM.

R

Incumbit illi eui hujus generis actorum cura
demandata eſt, eadem toties exhibere & com-
municare, quoties ab ipſo exigitur, etiam citra
expreffum magiſtratus mandatum: imo extra-
ctum, uti vocant, ab ipſo fubſignatum ad inſtan-
tiam partium edere tenetur, ſalvo ſalario in de-
claratione regia die 17. Febr. A. 173 I. depoſita-
rio aſſignato. Art. 25.

Inſinuatione facta in termino legali, qui ſecun-
dum Art. 5S. ord. Melun. ratione regnicolarum eſt
ſpatium 4. menſfium à die donationis computan-
dorum, donatio robur ſuum fſortitur ab ipſo do-
nationis die, adeoque infinuatio effectum habet
retroactivum licet, vel donator, vel donatarius
interea temporis mortuus fuerit, termino vero
elapſo, inſinuatio donationi validitatem demum
ipſo inſinuationis momento conciliat. In génere
inſinuatio fieri poteſt etiam mortuo donatario ad
petitionem ejus hæredum, modo ipſe donator ad-
huc ſit in vivis. Art. 26.

§. XXXII.

Donationes propter neglectam inſinuationem
impugnari poſſunt ab omnibus quorum intereſt,

excepto donatore ipſo.

Impu-

„ (16) 8.

Impugnari poſſunt donationes propter negle-
Gam ininuationem, etſi donator, adjecta dau-
ſula de expenſis & damnis reſtituendis, expreſſe
promiſerit ſe curaturum ut inſinuentur: clauſula
enim hæc nullius effectus cenſetur, imputet ſibi
donatarius quod non vigilaverit. Art. 27.

Omiſſa inſinuatio opponi quoque poteſt uxori,
cum qua vel bonorum communio fuit vel non fuit,
ejuſque hæredibus, ratione omnium donationum,
in ipſam, etiam dotis titulo collatarum, & qui-
dem in omnibus caſibus, ubi infinuatio ſub poe-
na nullitatis eſt neceſſaria.

Uori, ejuſque hæredibus, propter vitium ne-
glectæ inſinuationis, donatione privatis, regreſſus

uidem patet adverſus maritum ejuſque hæredes;

ſed donatio tamen confirmari non poteſt, ſi hi ſol-
vendo non ſunt. Art. 28.

F. XXXIV.

Regreſſus adverſus maritum ejuſque hæredes

uxori non patet, ſi donatio ipſi facta eſt, ut bo-
norum paraphernalium loco illa utatur; niſi in ca-
Iu quo marito his bonis uti frui, ab uxore vel ex-
preſſe vel tacite permiſſum fuit. Art. 29.

§. XXXV.

Neve
nem Wxori
impuonare
Müſtrationi

Wuril
ſob iPſorun
uentur; 4
tionibusob

Nonp

Mon rel
IIque, gui

a os reg

Exemde
s Call
„Miam adt

Et in

Propter egle.
r, Adjecha n.
endi, expreſe
entur: clauſule
dur, met ſibi
„A. 2.

gve poteſt woori,
O kuit vel nonffuit,
zium donationum,
AHatamm, & gul.
inſinuntio ſub po

proptet tium ne⸗
ePriats, eglelis⸗
neivlgve rredes;
n potelt, ihiſ-

1
.

n euſque heredes
ach et, u bo⸗
la wtatur; ni ince
Ui, huoe vel e
t. M. 29.

P W.

F. XXV.

Neque maritus, neque ejus hæredes, donatio-
nem uxori factam, ex capite omiſſæ inſinuationis
impugnare poſſunt: niſi in caſu, quo donatio uxo-
ri paraphernalium loco facta, liberæque ejus admi-
niſtrationi commiſſa fuerit. Art. 30.

KF. XXXVI.

Non permiſſum eſt tutoribus, curatoribus, ad-
miniſtratoribus eorundemque hæredibus, aut aliis,
ui proſpicere debent, ut donationes perſonis, quæ
ub ipforum auctoritate vel cura ſunt, factæ, inſi-
nuentur; contra eaſdem perſonas agere, ut dona-
tionibus ob inſinuationis defectum priventur. Art. 31.

F. XXXVII.

Non reſtituuntur in integrum minores, cæte-
cique, qui jure minorum gaudent, ſi inſinuatio
donationis ipſis factæ omittitur, etſi illorum cura-
tores vel adminiſtratores ſolvendo non ſint, con-
tra quos regreſſus ipſis non patet. Art. 32.

§F. XXXVIII.

Exemtæ ſunt à diſpoſitione præcedentium arti-
culorum circa inſinuationem donationis, terræ,
quas Galli in Flandria poſſident. Arz. 33.
Aliam adhuc exceptionem ſuppeditat Author de
l'Eſprit des deuoc Ord. de Louis XV. ſur les don &.
Jſur les teſt. in notis ad huanc articulum, qua occaſi-
V one

one probe notandum, & hic exceptiones regulam
firmare in caſibus non exceptis.

V. DE RHVOCATIONER DONATIONIS 0B
LFESIONEM LEGLLIMX.

KF. XXXIX.

Si bona, quæ donator poſt mortem ſuam relin-
quit, ad legitimam, (in cujus computatio-
ne & ipſum donationis objectum in calculum ve-
nit) liberis præſtandam non ſufficiunt, tunc do-
natarii in tantum tenentur, donec perſonis, quæ
jus petendi legitimam habent, ſatisfactum ſit.
Initium fit ab ultimo donatario, nec ad proxi-
mum ante eum proceditur, niſi portione ultimi
in totum exhauſta, legitima nondum ſalva ſit.
Si donatarii, ipſius defuncti donatoris liberi ſunt,

donata retinent, quatenus legitimam eorum par-
tem non excedunt, alias cæteris liberis quoad ex-

ceſſum tenentur. Art. 34.

Ipſa dos, etiam in pecunia numerata conſiſtens,

eodem, ut modo dictum eſt, ordine, reſtitutio-
ni fubjicitur, ſi legitima per illam gravata eſt.

Quod etiam ſtabilitur in L. un. C. de inoff. dot. idque
ſive vivo adhuc marito ſive eo mortuo legitima
petatur: etſi eadem per 30 annos uſus fuerit, vel
Hilia ſucceſſioni in pactis dotalibus reaunciavent
vVe

jel ſtatn
ſtrica ſit

Donn
Uum quan
tur: ſiy⸗
tum fuen
Kbon
Nata foer
in at. 4
Nyero⸗
fut, leg
Teliguos

De
In, inpen
Honis ten
tentus,
IIi ex hi⸗
enim don⸗
Ki vero
um & fn
us eſt,
Uie Cbtine

Ige
Sitimanm

es fegulam

N8 03

fuam relin-
Computatio-
Aeulum ve⸗
nt, tunc do.
lonis, gue
cum ſt.
ec d Proxi.
ttione wlummi
1aft.
fisliberiſunt,
n eorum par-
gis quoad ex.

taconſiſtens,
e, teſtintio⸗
Gmntta elt.
raftct. idgwe
tno legitim
ifuerit, e
enunciarelit,
. yel

vel ſtatuto quodam aut conſuetudine ad dotem re-
ſtricta ſit. Art. 35.

§. XLI.

Donatarius bonorum omnium, tam præſenti-
um quam futurorum, legitimam reſtituere tene-
tur: five expreſſe hac de re in donatione conven-
tum fuerit, ſive non.
Si bona præſentia & futura tantum pro parte do-
nata fuerunt, donatarius non ultra tenetur, quam
in art. 34. diſpoſitum eſt.
Si vero tali donatario in ipſa donatione impoſitum
fuit, legitimam ſolvendi, tenetur hic ante omnes
reliquos donatarios etiam poſteriores. Art. 36.

§. XIII.

Si alicui omnia bona tam præſentia quam futu-
ra, in pactis dotalibus donata fuerunt, ille vero,
bonis tempore donationis jam exiſtentibus, con-
tentus, cæteris poſtea quæſitis renunciat, legiti-
ma ex his ultimis ſumenda eſt, ratione priorum
enim donatarius tantum in ſubſidium tenéetur.
Si vero aliquis tantum partis bonorum præſen-
tium & futurorum per pacta dotalia donatarius fa-
ctus eſt, & adhuc plures donatarü, adſint, eadem
hic obtinent, quæ in art 34. leguntur. Art. 37.

S§. XILIII.

In favorem donatariorum, contra illos qui le-
gitimam petere poſſunt, præſcriptio demum cur-
6C 2 rere

(20) *
rere incipit, à tempore mortis illius, è cujus bo-
nis legitima ſolvenda eſt. Art. 38.
Ex integro titulo Codicis de in of. donat. nec non
ex L. Titia Sjo 87. J. imperator ff. de leg. 2. ſatis pa-
tet: etiam apud Romanos, donationes intuitu le-
gitimæ reſtringere moris fuiſſe. Nihil itaque no-
vi fere in jure Gallico hac de re occurrere depre-
hendimus, niſi quod circa ordinem præcipue diſ-
oſuerit, ſecundum quem donatarii ad implendam
egitimam tenentur

V. DE REVOCATIONE DONATIONIS PRO-
PTER SUPERVENIENTIAM LIBERORUM.

§K. XIIV.

Dnatio inter vivos facta à donatore, illo ipſo
tempore liberis orbato, cujuſcunque valoris
& quocunque titulo data fuerit, etiam remunera-
toria & mutua, imo & propter nuptias, ab aliis
tamen quam ab ipſis matrimonium contrahenti-
bus vel eorum aſcendentibus proficiſcens ob ſu-
pervenientiam infantis legitimi ipſo jure revocatur.
Reyvocatur etiam donatio, ſi infans poſt mortem
demum donatoris naſcitur.
Revocatur per legitimationem infantis per ſub-
ſequens matrimonium, non vero per aliam legiti-
mationis ſpeciem. Art. 39.
Adeſt quidem L. Si unquam 8. C. de revoc. donat.
quæ etiam donationes per ſupervenientes liberos
invalidas quidem declarat; ſed non tam clare &
diſtincte

Ciſtincte 4
loqvatur.
Callbus apr
Ais non t
Peratorum
Gue vunum
Aos etinm
dendd u

Vel donatri
Ceptus.

Mpot
donatore ta
Tttinuenit,
Oà donatxri
Si rerona
legvens mat
Prmanotife
Onis Percepto

Bona ob
Ckh, Conaton
etlt Comtain

eIlt: imo

ten Npeter

, Cuis bo.

Orat. nec non
1 ſitis pa.
nes indiitn e.
ihil ingr no⸗
Kcutrere dehn.
n precipue dl.
iad implendam

IIONS PRO.-
DERORNN.

tore, Mo
undpe alors
tiam femunere-
Gptus, 1d dlis
n contrahenti.
Keicens ob i.
Nfure revocatur.
spolt molteln

Pkantis en ſih⸗
ver Aum legit-

1

, revol. Aat.
rentes Ibeos
n tamm clare &
n ſtincte

(21) 50*
diſtincte quam art. hic, cum tantum de certo caſu
loquatur. Attamen etiam hæc lex in praxi cæteris
caſibus applicatur. In legibus enim Codicis, præ
aliis non tam ad verba quam potius mentem im-
peratorum reſpiciendum eſſe videtur, cum plerum-
que unum aut plures caſus contineant, & niſi ad
alios etiam extendi poſſent, parum lucis in deci-
dendis quæſtionibus juridicis afferrent.

§. XI V.

Revocatio locum habet, etſi infans donatoris
vel donatricis, ipſo tempore donationis jam fuerit
conceptus. Art. 40.

§. XIVI.

Etſi poſt ſupervenientiam infantis, donatarius
donatore tacente, poſſeſſionem rerum donatarum
retinuerit, tamen revocata eſt donatio, fructus ve-
rOo a donatario interea percepti, non reſtituuntur.
Si vero nativitas infantis vel legitimatio per ſub-
ſequens matrimonium mediante inſtrumento in
forma notificata fuit, fructus à tempore notificati-
onis perceptos donatarius reſtituere tenetur. Art. 41.

Bona ob cauſas modo indicatas ipſo jure revo-
cata, donatori ab omni onere libera reſtituantur,
etſi donatarius alicui hypothecam in ipſis conſti-
tuerit: imo nequidem ab uxore donatarü, quæ
dotem repetere vult, appeti poſſunt.
Obti-

OE (22) 50
Obtinent hæc etſi donatio in favorem nuptia-

rum ſer pacta dotalia facta fuiſſet, & donator ſe
per illam ad executionem pactorum dotalium obli-

gaſſet. Art. 42.
F. XLVIII.

Donatio propter ſupervenientiam infantis re-
vocata, per mortem hujus infantis non reconvale-
ſcit; ſique donator eadem bona, quæ revocata
ſunt, in donatarium iterum transferre vult, novis
inſtrumentis opus eſt. Art. 43.
Facultati, donationem proptet ſupervenienti-
am liberorum revocandi, nullo modo renunciari
poteſt. Art. 44. I.

Donatarius ejuſque hæredes & alii rerum do-
natarum poſſeſſores revocationi ob ſupervenien-
tiam liberorum præſcriptionem 30 annorum oppo-
ſituri, calculi ſui initium non niſi à die nativitatis
ultimi infantis, etiam poſthumi facere poſſunt, ſal-
vis reliquis quoque modis, quibus de jure poſſeſſio
ad uſucapionem necclkilin iterrumpitut. Art. 45.
De donationibus inter virum & uxorem, item
de donatione facta à patre filiis quos in poteſtate
habet, Ord. Regia nihil novi diſponit. Caſus ergo
hi ſecundum cujuſque loci ſtatuta, & his deficien-
tibus ſecundum juris communis præcepta in praxi
applicabilia, decidendi ſunt.

FINIS.

uptla.
orſe
noli.

ns te⸗
Dnywde.
nris

enienti⸗
nonciari

uln d⸗
rvenien-
moppo.
atittatls
lunt, l.
polleſko
AIt. 4·

rem, iten

poteſtate

lus erg
gehcien.
ain i

——

NAUGURALIS URIDICA

ITIONES

D E

TIONIBUS.

* NORDINATIONIS
A. I73I. EDITLE
XHIBENS,
QAM .
UET AUTHORTTATE

„ CTORUM ORDINIS

: RGENTORATENSIUM
VERSITATE

ICENTIA

sROOQVUE JURE HONORES
EGIA DOCTYORRALIA
CONSEQVENDI

PORUM CENSURE SISTIT

AM KRATZ.

PNTINENSIS
VUNII 1NNO M DCCLVITI

L. C.

HENRICI HEITZII, Univerf. Typ.

W

VierarbSelector Standard*-Euroskala

O Salance

Q
17 18

.

. 1 15
2:
ttt

zz;

N Focus

⸗

1 2 5 7
4 Copyright 4/1999 VxXyMaster Gmbh wwW.yXymaster com