KaI600-1746

KaI600-1746_2 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

Conspectus Systematis Philologiæ Sacræ, Quod Ex Instituto Freyio-Grynæano Auditoribus Suis Publice Tradere Coepit Jac. Christoph. Beckius, SS. T. D. V. T. P. P. ejusdemque Instituti Lector, Disputationis Publicæ Loco Propositus Et Defensus. Sectio II., 2 $— m - "I t —— i - a L E * vH d. a .. —— * - — — — «xd r ab m Em z l ïelk — Hu.v. W R EM m - LE -— d* — k &. ES " , - V AA 7 p^ UE "- Fsv sJ — - " 4 « 4 - — h- " — AH.. ^m - 1 ) :x n « »e a — P as - ^m ïn. a . m WA ^ o wv — "- G d- n — » g. " h MP ; d. " "- «l -r — LE — d - » & .WW - EuE o ZON p — Wa w». Wtï - - Ll 4 ia - .M ET - - - W 4 ; y 4 i — v*€-— —— y..r Hc ts W " Mu - m - * vr — M l !.. - — a o a w - l * s r .. »tX .M j d bv f Weua st Cf* L - W - u s * d — "h. ^s -- L - ——5 , 2* st A d b ss j m t -t e* 4 w 1j - * A.* .'« » - (H E! xþþ-zr A m d -t al ; - gt ^ Pl p — w s * p ". Va p J /&..» ^. ntÀ * — J - W P AT * -WW €— " H )M.- — E a. - ^ $ "" ! — n w^ DI — a d - If- ha. d "* ,.-' r -- E t d » AR ? -75 d m d " Wa w -9 » E ub p TA A - " * Ox L UR *s W " (4 P TMf i — ÀÓ - A "* "- h - » P s d Ws — * MH " W - ? v E A » d b ; * ——2 b-M. db -— * —X I " " s a a. * 4 M - . w PU w t.n o * Es od »*ec- W o - & o A VP odl m i -X w LM , 59 A m Seow z — — i N * at m p Éu y^? 2 " d It L " MP y d * xÀ x & « LA d »1 * * * p d o & p ss t4- * t . — lh. - um d . MO " a ..w l E . "L E s * I»u 3 m d "- Ms — ia i T urp ". 3 at H AL* "^A—3- x s d — 9 xj M p A * UX u .v.,nw ul * - 4 L r * - d d hl - ? M od s d - A^ yose W X o m f..qum — d d L s - ü.. 3 » . v hod .u d d N iF -- — 2T5 M r W. n,..w - -— ao . 1 . .«-W » "A E. -X . v-.« X " t r AL 9 À Y od Bd m p-ll. La w w " - m wh a ? . M P* 1 -C * e ,.;..H. - * AC .-v !äw p UP i E * .w- — d TR 2 .l,'ri m » P * Kïlftlrf — - Ó^ . ; — E a f * f * /:px.. ..Hlx ; M - -t , !M - rhw yL- - " o Wa .!(H'- l t z h o MR i : IVAAAP a l ? — "n N r* 3 w. - 4 » " J av "-s v ECA " " p* m a C r s * M n » a * - o "" s uf d * " 17 w ^ £ — Y " A x h. g )l( r j M Wlo-' . 5l t - — - rE * » : N .. - À w À P s d. M M ^ «H(ll/»« L - C 9H m2 "u w 9 wlb y««i f - F£ W. -5 r us al — Ls p D:f xX * b Y - H. N u d - * J * T* A — "r -a um ») p s 3 Vi ais de PO N — Wu-l - "j - w,x * *« » mu'tq — — wt ts - i* 73^ j - &»t. " m E u. ^. C t " » ^14 — st s W. E lu w n'v.v P d t z J* tl ; & — .ui , «-s 34 de *. w v ow x Á .er d- a N ^ xxu p w- i H »» t - ..m w m $5 " s r F £ eogPm .M ..01«. ,^v W- lh i HA -m a o «N s H u ha & L É Y ) vr - M N& W - ex -- £ u | L -, m ^. at & Y W at T /u,. N À. AT Vi s a x Lb t - Ms t ha, ej AM t LIM Wf wos t . W-: :Wf/.w LE $ . d ( - ve n- Y La .'IH * 9 A t 4/ "s -- r À U MV - — *2 4 x —( & E i ï-mx,h ^ l AA U iV N A w * . ^ Vr CM - M X d- m M) M w * H li - v * vom ha Wi l i l —2 ln ENS w —— m 'fxm "( A —.,rsWZ AE M & - - $41 - J $N — * n M x o* H i . a. . * " W^ ( at EX —— b df Y P. A r AL À - tl »^ ; -É m *b - — d d V V. l 2 * Pa "78 at EVA x - «f E H N m . w* »* n d * w d T m &A &^ TU Va h à m *s RV LU. M T VCR NNEE * n E - - CA * *1 LR hd A 4 a * " XX —— : wb a ld -R - l».v 3 d n 1^. hs Y x* g E A — d h w » - A »t X* - D & t* M^ P ht — D TA u I - * d u D a* u3 TT - - N W * Tb - À. sl -- Y A j "A at R. - -- k i v *94. H ^ g s X Es M 33 *s b w W p «X vX X hi um i TM X * & T 3 VE Vl Mw 7 a Pl u W. T hERE L W- E * , R 1 'KA . k B ls. f h- ^ a B X« VU N M N n * p* d M 4* 3 m » /oH. H a Y* " . v d . t j IT .H -- - YX C ol 7 EW j x C Y * TA HH sw P. A Afv 4 Mu sl* -./&,.» U. o W — Es .Vvv "UR Y u WE ESXDIN lod nl L 9 .rH ,m4. .MH ha — "4 b d wl iW a LE o NI d m. &x* "i. $t * x) - j 3W N i, À al m It -./ j* ;-.waq À - ; b R - u »" * ij ol ", y a d b " OA X [ ^ ^i "EE T - VP w* p.s A *y APV - z N A N W w C ES . - ": ; w. N fs. N h ** Bll o r2 m s N.u k Á ]u v g. a hl 1 kuvä d o^ | . u MY *oy »A. .v./? x .6!1 E d a .A s ptm W Vr du x . j n u M w hao " -s * - as E Raf . [ o — V d - "i y- w Es * W.. AE UE » $. N «H.W ^ x a, x TC hd. 44 i s. d —E m t s x&. i - ^. W 3^* - V LA F R P i - o D m m/l 7 hat Y 44 -— m - pb - M R t AA * P w - — iE a a — i , L P ami &ï-/ * w 7- pl E M "as " - d P v T t B.a ^ - m PNSSPS . Á m as n p N a — WA M 1 - T .Liv.huiï. - anbdbeedten : s d u a. r— asl "- r ES i^ .Hr wper - ILirt P — tceretgenit —— —— : d h P z r ia z — — a h Ro i bt ais N d k x —— —— — Dc o r o RÉ o hi r d n-r — m weriem E - B2 M -— " E W L' « E - — l« ^; pm —— R. - * * d TUb RA E EY $* CONSPECTUS SYSTEMATIS PHILOLOGUE SACRfE | Q,UOD EX IWSTLTUTO FREYIO-GRYN/EANO AUDITORIBUS SUIS PUBLICE TRADERE COEPIT JAC CHRISTOPH. BECKIUS, $5. T. D. V. 4. P. P. ejusdemque INSTITUTI LECTOR DISPUTATIONIS PUBLIC/E LOCO PROPOSITUS ET DEFENSUS. SECTIO II RESPONDEBIT J OH. CASP. STOCKARUS à Neuforn. Th. Stud. ScaPHusiNUS. 4. 23. OGobr. 4. M. DCC. LXL, H. L. Q. $. BASILE.X, —— M————————————————— ÀÓ Typs EmANUEzLIS THURNEYSEN TM A : T - l0 t i . EM RE . E. — RRE o ( n oat 2 MA ERN a Vs T N Rn TR merfito i i !fn,[&,l "(h [^ 2 -- uagq ao m r 7 —— «uit *s d — ETE — L . NG j ;' LL p T — t AL —— . ) d .l; 1 bx Y /l N , E ï—« ( E 6 aR i ) l II uml 7A fiü P A rX —— BN ^ , s 7) ) N l LE m . — Z 7 Ü Ü | | zr j ii [ s "'b"" E p T amisir 7 ( Z Z , Z Z bj E SS 3 i»- i WL N v Eu—————— — N m uI A NU NH —— SS £ d NS [ x] 2 SN E 77 - m llls.) æ 'qlh As ul paj U C5 -:y* * 1,) 1'4 me LITTUO »u Ia A CONSPECTUS SYSTEMATIS OUGISS SA CRA PHILOL SEGTÍIO Ib " $. d) N LO X n Hilologie S. fecundum nos, Sed. I. l, AA d2 w , '»ä * H )N WA RW u $. Xl. Partesfunt quatuor, Gramma- , X: Hica, Critica, Anutiquaria & Hermeneu- Qv ) » d d P w « Zica. His Prolegomenorum 1loco N E /'/ ; 04)& E pramittimus Partem — Litterariam , quam S ecione [. abfolvimus. Nunc itaque ad ipfam Phi- lologiam , ejusque Partem L. fcil Grammaticam pergemus. 2. Grammatica, Hebr. pYM, fubzlis coufideratio , in- quifitio s. vi vocis eft litterarum cognitio, feu Ars legendi & Ícribendi. Ea duabus abfolvitur partibus , Etymolo- gia & Syntaxi; quibus nonnulli interponunt Analogiam ,. cui contraria eft Anomalia. Quid in partibus fingulis tradtetur, apud ejus Artis Magiftros queri poteft, —.Nos paucis defungemur. Erymologia eft illa pars Grammati- docet. c&, qu& vocum originem- ex lit;eris &.fyllabis Aualo- 2 $3(4586 Zinalogia vocabulorum difcrimina exponit, ac regulas trá- dit, quibus qu& conveniunt asalora, quz contraria funt, anomala appellantur. Synzaxis vocum docet inter fe conjun- éionem ac totius Orationis conftructionem. Qui hec omnia uberrime explicata legere cupit, adeat G. J. Vof- Jin de Arte Grammatica , 4. Amft. 1635. 3. Quanam fÍint nobis probatiffime Inftitutiones Grammatice Hebr. docuimus Sed. l. S. 21.. Nunc itaque dicia non repetemus. Sed quaftiones ex Grammatica Lin- guarum originalium S. Scripturz defumtas maxime diffi- ciles, nec non tamen neceflarias breviter tractabimus. 4. Earum prima eft de Litteris Hebreorum ; altera de Vocalibus, tertia de Pronuntiatione, quarta de ori- gine vocum Hebrearum, quinta de lIdiotismis Lingue hebrze, feu de Hebraismis N. T. fexta de nonnullis re- bus ad Hiftoriam Lingue heb rex , necnon grecx N. T. pertinentibus. «. De Litteris Hebreortim didum Sect. l. S.14. effe inter Eruditos, qui Litteras, quibus Pentateuchus Sama- ritanus-eft exaratus, exifítiment genuinas & veteres efle hebraicas, quas Esdras poft Capt. Babyl cum chaldaicis permutaverit. (*) ^ De hac ergo re uberius nunc viden- dum. Quxritur enim ; num ille litterz, quibus exara- tos & excufos videmus Libros biblicos, fint exdem ille, quibus olim ufi funt Ifraelite, quibus adeo Mofes & Prophete fua fcripta confecerunt : Àn vero ille potius littere Hebreis antiquis ufitatz , qua nunc Samaritanz dicuntur, poftmodum cum Litteris chaldaicis permutatz ? (*) Pro SrgeuaNo MoniNo ibi nominandus erat JOHANNES, cu. jus funt Exercitationes Biblice , Paris. 1660. f. lllius vero Differta. tiones de Ling. primeva, Ultraj. 1694 . 4. nec non octo alie Dif- fertationes, Dordr. 1700. 8. ; |-— 8 2- À d —— --cea 6. Utuntur enim Hebrzi & Chaldxi iisdem prorfus L characteribus, quibus & biblicus textus, & Paraphrafes 0 5 »qUi h chaldgicæ conícripta exítant. VSunt'ifti.omnibus, prima - 93(5:208N - prima didicerunt. Linguse hebr. Elementa , noti. Samarita- ni vero, quinam fint, cum Pentateuchus ille rarior fit, & fere nonnifi in Polyglottis confpiciatur Diblüs, cognofci cum ex aliis Grammaticorum Libris poteft,. tum potiífi- mum ex diligentiffimi Viri, Cun. CErranir HorisSama- ritanis, quarum edit. 3. prodiit Francofurti & Jenz 1705.4. LruspENiUs quoque Philolosi Hebrei Differt. X. XI. & XI. cum de ifta queftione egiflet, alphabetum utrum- que inferuit. 7. Quid vero illud fit, quod difputandi de ea re occa- fionem dedit, non ita planum eft, nifi quod D. Hizno- wvwmus in Prafat in Libr. Regum , & Rabbiri quidam Quod enim quidam in Talmude id dicere videantur. addunt Eu sEB1v x in Chronico, notandum elt, im probatis Codicibus, quos Jos. ScAr1GEm in The- fauro Tempor. edit. a. 16$58. expreífit, ea nec in Grzcis nec in Latinis legi. Hieronymi verba allegat Jou. Bux- TOoRrius F. in Differtatione, de Litteris Hebr. que pri- mum edita eít a. 1643. deinde inferta ejus Differtationibus. philologico- theologicis a. 1662. 4. Bafilee editis. Vid. p.227.Í. ubi & quod vifum efít refpondit. Nobis huc maxime quaítio rédire videtur ; an in re tam antiqua, quz fub finem Capt. Babyl accidiffe dicitur, ut Esdras antiquiores Hebreorum litteras Samaritanis reliquerit, & Hebrais fuis Chaldaicas in pofterum utendas dederit ; HigeRoNYmus, qui Sec. V. poít C. N. vixit, idoneus haberi teftis queat? Mihi fane haud videtur. Adde quod nata fit eorum Magiftrorum opinio, a quibus eam Ilie- ronymus haufit, ex male intellectis Veterum quorundam Hebreorum dictis, qui fcripturam fuam P"WUN , Z/pyriam effe, & ex Affyria adductam tradiderunt. Vid. qua ad hoc refpondit BuxT. in Differt. cit. p. 196. feqq. & in Lexico Rabb. & Talmud. Voce DWZN. Pauciflimis vero omnem rem conficit Avs. ScuurrENsius [nítitut, ad eas e[fe dicens meras Rabbimorum Fund Ling. Hebr. Ap. 19. quor u- ao C6)68m quorunudam argutiola; 5 q iuo luferint. (9 ui fcil. in; vocabulo 'Affyriæ .mo-re (*) Con£. ejusd. Schultent, Pre£. ad Erpenii LGra'm mat 'Arabicavm. 8. Cetere rationes, qua pro antiquitate Samaritana- rum Litterarum adferuntur, infirmiores efle videntur. . Confi- deratione dignior hec, qua deducitur ex Nummis Hebrao- rum Samaritano charactere notatis , quorum nonnulli tem- pora Davidis & Salomonis dicuntur attingere. sed iftud quidem falüum efle, de antiquitate horum nummorum -Rrrawpus, in Differtat. quatuor de Nummis quibusdam veterum Hebr. qui ab infcriptaram litterarum forma Sa- maritani appellantur 8. Traj . ad Rh. 1706. ac Ez. SPAw- HEMIOS, cum alibi, tum in egregio opere de ufu & IPreft. Num. ant. Diff. 2. demonftrarunt. Hanc ergo re- fponfionem prazfero illi, quam Cl. Buxtorfius adhibuit , aliud genus fcripture in facris, aliud in civilibus negotiis adhibitum. Propius ad veritatem acceffit LoescuEnus de Cauffis Ling. Hebr. p. 207. & 214. Phwmiciun | potius oftendens illum characterem , qui in nummis confpicitur, quam Samaritanum : antiquiffimis autem temporibus ezedem fuerunt Phoenicum & Hebraeorum Littere, a quibus & Grece derivate, ut idem Spanhem. 1. c. demonftrat. Ex eadem origine Alphabetum Samáritanum, ut ex Mont- ;(1 faucon. Paleograph. gr. p. 122. patet. Quid fi addàmus, effe fortaffe inter Nummos, qui Hebrzi .habentur, qui fint potius phoenicii? Videant peritiores. | Accedo iterum Cel ScnuurrENsu [fententie , quil c. p.20. Sic ferme Ü inquit., queflio in fumem iucipit .abive. Ea in totum vane[cet , r Yl jJiatuamus , etiam Hebraas uoffras; antiquisfmis: temporibus: paullo vudius , vel dicam funplicius. fl €9 liberius fcribi folitas..— .Ad uun- ergo fontem jam redimus , atque ad du&us litteravum printavos, unde Hebrei, Chaldei, Syri, Affyrii, Phenices, A- rabes €jc. charaferes. quique fios. derivarunt, .. Id fane patere videtur ex collatione Alphabetorum XVIII. .que Los- Qu SCHERUS p. 214. collegit, fed facilius ex illis XXX. que t Ed- d äïsiä(m*&ä Ed. BznNAnDvs in Tabula A. 1689. adornata, deinde Íoe- pius aucta & emendata, propofuit. Apud me in Biblioth. Freyiana eft recognita ab Au&ore À. :696. quam Oxon. e Theatro. Sheldoniano edidit Jom. Owkwus A. r7oo. Nuper demum ab Eruditis Anglis ad noftram Academiam miffa in Biblioth. publica fervatur, eadem aucta & reco- gnita a. 1759. (*) Adnotatum in ea tabula legitur ab editore novo: Tabulam hanc a fe reftauratam. & fupplementis. egregiis bumaniffime fibi fubmi- niftratis auctam , Mufei Britannici Curatoribus, Muneris & obfer- vantie fuz quafi primitias D. D. D. CanoLus MonTroN , M. D. Soc. Reg. Lond. a fecretis, Col. Med. &c. 1759. 9. Palmaria mihi videtur ratio, pro Hebrzarum litte- rarum antiquitate , quod nulla adferri poteft folida cauf- Nam uod fa ejus, qua ab aliis afferitur, mutationis. dicunt 1. Hebrzeos in, Capt. Babyl. adfuetos chaldaico charaderi; id nihil effe ex eo patet, quod prius proban- dum effet, eundem non antiquitus Hebrais & Chaldzis communem fuiffe. . Qui 2. dicunt odio Samaritanorum ! eam mutationem factam , abfurde ftatuunt, Judaos novo- 'c rum inimicorum odio antiquitus a Mofe & Prophetis ac- ceptas Litterasomififfe. Quanam fuit unquam Natio, que fuüorum hoftium odio Litteras antiquitus ufitatas immu- » tavit? (**) Cum autem Litterarum Hebr. antiquitatem u tueor, non ipfam figuram, fed effentiam earum defendo. i Quis enim dubitabit, illam figuram , prout in aliis Lin- /4 guis, ex. gr. Greca, latina, germanica &c. fadtum no- j vimus, temporum fucceffu immutatam quoque effe ? Jj (* Mliam prorfus rationem 'adfert R. Juda UYT Cum pri mum Lex data eflet Bttevis Hebreovum , ob peccaium eas muia- li llll za$; [ed ob vefipi[cemtiam. veflitutas: quod quam abfonum fit, quis non videt? Conf. Buxtor&. Differtat. pbilol Theolog. p. 1^r. 10. De momento Quaeftionis alii aliter fentiunt. Sunt, :[c quibus id permagnum effe videtur, ad integritatem Tex- - tus originalis vel' deftruendam vel adítruendam. Inde fa- , velis. À &um,' .Ut qui-prius egerunt, mutationem. factam remif- » i 1?923)8('35& remisque contendant. Ego illis potius adfentior , qüiv('ta- tuunt perinde effe, quo charactere Textus facer expreflus (it, dumfenfus, & ipforum verborum. integritas fervetur. Sic Origenes olim hebreas voces grzcis litteris. expreffit. Eruditi paffim fyriaca & arabica hebraicis exprimunt, Quid ergo id eft, de quo difputatur? Nihil aliud , quam hoc , Samaritani ne, an Hebrzi, qui nunc funt, characteres propius ad primam illam formam , qua ufus eft Mofes, accedant ? Atqui hoc eft oculorum Tabulas Litterarum contemplantium judicium , quod haud difficulter ferri poffet, fi, quzenam primum fuerit litterarum figura, Íciremus. Sed cum hoc pariter fit ignotum , oportet ut judicium fufpendamus, quod fine ullo gravioris dos Ctrine detrimento fiet. Non eft tamen probabile, Judzos deferuiffe prorfus eos characteres , quos à Mofe accéperant. 11. Adalteram nunc quaítionem accedimus, que de Vocalibus elt. Hebraorum. Earum alii novitatem , alii anti- quitatem non minoribus animorum commotionibus pro- pugnant. Quamvis enim nulla ullius Linguze pronuntia- tio detur, fine vocalibus ; non folent tamen Hebreorum u ibusdam vocales inter litteras referri, fed peculiaribus H fignis exprimi , qua Puc Jà vocalia appellantur. b e horum ergo quzritur origine, num ab ipía primá antiquitate ad nos fint derivata, an recentiori etate inventa. Qui anti- qua eífe cenfent, illorum alii ad Mofen & Prophetas, feu ad ipfos S. Librorum Au&tores referunt, alii ad Esdram & in?un no232 'V2IN Viros Sysagoge Magne. Qui vero Püncda vocalia Hebraeorum recentiora ftatuunt eífe , eorum inven- tores dicunt Maforetbas Tiberienfes , quiSec. VI. poft C. N. floruerint, & hoc legendi fubfidio veram pronuntiationem confervare ftuduerint. Priora duo opinionum genera, juamvis in fe diverfa fint, non tamen ita fejungenda , ac i, qui Esdre inventionem Pundorum tribuunt, ea pro invento humano haberent. Esdram enim ftatuunt ea ad- didiffe Textui punca, que ipfe non ex ufu tantum ejus tempo- äää())&ää temporibus integro , fed & ex e«orresia cognofceret, ve- ra & S. Scriptorum menti confentanea effe. Poíterioris vero fententie patroni ea pro mere humano habent in- vento, quod auctoritatem non majorem obtineat, quam que Rabbinis illius etatis attribui polhit. 12. Hiftoria ejus controverfie exortz non aliunde me- lius, quam ex Prefatione , quam Jon. Buxronrivs F. premifit fuo Libro de Punctorum vocalium antiquitate, À. 1648. Bafilez 4to. edito, cognoíci poteft. Cum enim inde ab omni antiquitate & Judaei & Chriftiani omnes confítanter crediderint, antiqua effe hec & divinitus tra- dita. puncta vocalia, a quibu$ non magis, quam ab ipfis literis, quibus fubjiciuntur , difcedere liceat, poft initia Seculi XVI.. exortus eft. Elias Levita, Judaus Germanus , qui in Prefat. Libri Maforeth. Haumnaforeth atleruit, Tibe- rieufes Judeorum Dodores, de quibus didum, vocales & accentus textui facro addidiífe. 13. Quaftionis hujus momentum gravius utique eft, quam prioris ; quoniam, contemtu ne dicam an odio Ju- daorum? plerique non fatis diligenter rebus examinatis , eam inde confequentiam deduxerunt, quam ipíis B u x- TORFII Verbis referemus , Cum inventum hoc fit 25 mere humanum, & a recentioribus quibusdam Judzis 35 Libris facris additum , neminem ad hodiernorum Li- 3 brorum facrorum hebraicorum lectionem & puncatio- 25 nem ita adítrictum effe debere, quin fi commodior fe m RA m n LW NBX P»] fenfus offerat, ex pundcatione alia, libere aliam ledio- , nem eligere , & íequi poflit ; & quz funt fimilia *. Hinc Orbis eruditus in partes divifus, aliis hinc, aliis in- de ftantibus, quorum copias recenfet Pre:rrEnus Critice S. Cap. IV. Q. 2. & CanPzov. Crit. S. V. T. Cap. V. Sed. VIL 14. Nos omiffis levioris armature militibus duos ;,; heic Primipilos, Lup. CarrgiLtuM, & Jon. Buxron- riux F. memoramus. Cum enim iftius Pater cum alibi, tum a C1ro ( GÀ tum praecipue in Tiberiade a. 1620. primum edita , Pun- é&orum Vocalium antiquitatem defendiffet; mox a Lup. CaAPPELLO, Academie Salmurienfis Profeffore, duo fcri- pta accipit, quarum unüm continebat argumenta pro no- vitate punctorum , alterum refutationem argumentorum pro puncoruni antiquitate, Ea perlecta cum aliqua, fed breviore fua refponfione remittit Buxronri1vs. Sed Cap- pellus fine mora Leidam fua fcripta. mittit ad Tuow. EnPEN:iUM , rogans, ut fi Librum luce haud indignum putaret, eum prelo committeret. Noluit tamen nomen füum adícribi.. EgrENivs, cui hac fententia jam antea lacuerat, eum confe(tim edidit, Cum hac inícriptione: Cun TO n932 Hoc efh, Arcausm punSlationis revelatum — [rve de Punclorum . Vocaliun. €$. Accentutum. apud . Hcbraos vera. €9 gerinana antiquitate ,. diatriba, in lucem edita a "Th.. Erpenio. 4. Lugd. B. 1624. Recufus poftea Liber, cum Vidicis ad- veríus . Buxtorfum Awmft. 1689. £. ad calcem ejusdem & Jac. Cappeli Adnotationum ad. V. T. 1$. Exfpecdibant multi & avide expetebant , ut Buxronrius ad iftum Librum refponderet. Sed aliis tum occupatus is erat laboribus, quos omittere absque rei litterarie graviffuimo detrimento non poterat. - Dein a. 1629. vivere defiit. Poít aliquod vero tempus Filius opus illud fufcepit, ut totam quaftionem accuratius exa- minaret, ac utriusque partis argzumenta tanta cum dili- gentia expenderet, quanta id fieri poterat. Inde prodiit ejus- Tra&azus de Pun&orin. Vocalium &5 . Accentuum. in. Libris V. T. bebraicis ovigime , antiquitate €$ au&ovitate, oppofetus Ar- cano pun&lationis revelato Lud.. Cappelli. 4.. Balil. 1648. In hoc itaque Libro E/e Levite .commentum refutavit , nullam- que effe rationem demonftravit , cur non vocalium figu- ras aut ab ipfis S. Scriptoribus aut faltem ab Esdra addi- tas credamus. r6. -Neque eo fec ius fententia Cappel non pauciores, bet. quaJm BuxTORFIANA, fectatores exinde habuit, ac hal Ex I2 31 E c e (11 2 G Ex priore natatandem eít, FnaNc. Mascreer Gramma- . tica hebrea a puncdtis aliisque inventis Maforethicis libe- ra &. Paris. 1716. cum ab aliis, tum a Petr. GuaniNO refutata in. Grammatica Hebr. fed a. 1730. denuo au- &ius edita. Acrius illum, quem appellat Juxuriantis in- geuii fetum: caftigat Schult. Gr. Hebr. p. 23. Ad eandem in parvi habendis no punctis tantum , fed & litteris He- breorum referimus claffem immenfos quidem, fed minime robandos labores C. F. HovsiGANT , Presb. Orator. qui a. 1753. 4. Vol. Parifiis edidit Biblja Hebraica cum Notis Cri- tiis €9 Verfiome Lat. ad Notas Criticas fa&a, quz licet non viderimus , quid tamen- de iis fit fentiendum ex diariis litterariis, (*) imprimis autem ex V. C. J. D. MicHazuis Collegio Critico in P. XVI. XL. & CX. Goetting. 1759. edito, Praf£ p. b. 3. cognovi , ubi ille Vir talis dicitur, apud quem movitatis fludium «que. magnum. [it , — ac ign?rantia Lingue Hcbr. des fciences & des Beaux Arts: T. VI. p. 316. & V,AI'I. (*) Biblioth. p. 308. 17. 8Non eft autem talis queftio, ut paucis tradari offit, cum non ratiocinio , fed Teftimoniorum & locorum multorum S. S. allegationibus conficiatur. , Remittimus ergo Le&orem, qui argumentum curatius exquirere ve- lit, ad Auctores jam allegatos, quibus addimus S1Mo- in Introductione ad Lin- wNEWw OcxLEY, Anglum, guas Orientales,; in qua iis difcendis via munitur, & ea- rum ufus oftenditur : $. Cantabr. 1706. itemque alterius P. WurrrikgLo Differtationem de . Hebreorum Angli, Punc&tis Vocalibus, qua demonftratur , ea conftituere ori- Lingue partem ; 4. Liverpole ginalem & effentialem ejus 1748. anglica Lingua editam ; lectu. imprimis dignam, quippe qu& & aliorum ante hac prolata argumenta, & uxdam nova producit , ac objectionibus fatisfacit. du dem & p. 288. patronis novitatis pun&dorum El« Levi- £, CAPELLO, WALTONO &iceteris , opponit duos B 3 ux- eacmoeg Buxtonrios, Patrem & Filium, quos merito appellat Reftauratores hebraice Litterature ; [LEUSDENIUM , vAN ä pER HoocHT, GAGNIERIUM & SCHULTENSIUM. 18. Interim certum eft, haud omnes eadem ratione fefe opinioni de novitate puncorum oppofuiíle. Nam Ars. ScHuurTENsIUS medium aliquod tenere vifus eft in- « In ter BuxToRFIANOS, quos vocat, G CAPPELLIANOS. Prafat. Inftitutionum ad Fundam. Linguze Hebr. in Cap- pelliano fyftemate reprehendit; prater alia. 1. quod atle- ratür, Vocales Hebraeorum efle novitias : 2. fine iis tex- E contrario tum hebreum ubique fatis dilucidum fuitle. Vir harum Litterarum peritifhmus negat, Liuguas Orien- D Chaldaica , 2áles, Hebream praferti ITE . cum . diale&lis foroviis , Syriaca €9. AMrabica ,. [ic efe comparatas ,. ut mu[piam adjectioue C fübfcviptione - punciorum | vocalium | iudigeant ; id quod ipfe pojl XXXF. anunos im bac paleffra partim. difcendo ,| partiwt. docendo zyansaclos compertum . habeat. Idem deinceps in ipío Li- bro p. 58. feq. diftinguit inter Vocales & earum figuras; ftatuitque 1. Vocales una cum . litteris natas. tio ftatim aliquo figno indicatas- 3. Signa hodierna for- * te recentiora efle; faltem rationes Buxtorfianas ad eorum b antiquitatem probandam non fufficere. 19. Si vero & nobis poft tantos Viros fententiz di- cende jus eft; non dubitamus fane, quin & Vocales & figure vocalium, fi non hz ipfe, quibus nunc utimur, faltem. earum adfines, in Textu facro V. T. ipfis litteris coxv&, adeoque divinz originis fint. Precipua mihi ra- tio ea videtur, quod fine Vocalium notis certitudo Le- &ionis S. S. & fenfus in. quam plurimis locis nulla effet, & fic ufus ejus non modo communis omnibus , fed & Confir- ipfis eruditis proprius, ex magna parte periret. mationem hujus adferti apud Audores allegatos Ledor inveniet.. Non enim eam harum pagellarum anguftiz ca- piunt. Nul la vero eít ratio, cur alias olim Vocalium n Unde figuras adhibitas cum ScuuLTENsIO ítatuamus. enim $3(152088 enir iftud probabitur? Quomódo fieri potuit, ut apud univerfam gentem Hebraorum in omnibus terrarum par- tibus difperfam , patriorum inftitutorum cortici tenaciffi- me inhzrentem, talis mutatio introduceretur ? 20. Non eo hze a me dicuntur, ac [fi cenferem 3:)1*.:- RCUL, mutationem r. nullam prorfus in figuris vocalium 1 fucceffu temporis, & ut vulgo ajunt, fenfim fine fenfu , factam. Talem enim jam dixi in iplis Litterarum Chara- &eribus contigiffe videri S. 9. Cur non & in Punctis vo- calibus? Nec etiam 2. ita confecrare voluerim omnia apud Hebrzos puncta, quin Librariorum lapfu potuerint aliqua errata in hos vel illos Codices irrepere. ld enim non fieri tantum potuiffe , fed & factum effe docet col- latio Codicum & Editionum ; de quibus variantibus Le- &ionibus in parte Critica e. 9. acturi fumus. Quod au- tem ad Vocalium attinet fizuras, eas non omnibus tem- poribus , nec forte in omnibus regionibus, fuiffe easdem, ipfe meis oculis intellexi, cum Codicem S5. Propheta- rum hebrxzum elegantiffimum in Bibliotheca HussgR1ANA exítantem pervolverem. Vidi enim non punclis, fed li- neolis expreffas ibi conftanter vocales; i pfugx/zqüe adeo Chireck, Zere, Segol & Scheva effe. -21. Cumque nemo negare poffit, magis Irerum na- ture confentaneum effe , ut figurz Vocaliim una cum litteris, quam ut hz fine illis exprimantur : , Non etiam difficile mihi videtur ad primarium illud CarPesrrrANO- num argumentum refpondere, quod ex Verfionibus an- tiquis , Graca imprimis & Latina deducunt, quarum au- &ores ufi fint Codicibus non puncaatis. Ut enim taceam, differentias harum Verfionum & Textus hebr. ab aliis quoque cauffis, quam a Pundorum Vocalium abfentia de- rivari poffe ; funt qui variis indiciis animadverti pofle [ Z contendant, auctores illarum habuiffe Codices punctatos. Vid. WnrrrIELD p. 229 & Gallus ille eruditus, qui in Hifloi- re de l'Acad. des. Infcvipt.. T. X;V. P. 4179. probare ftuduit; —— 3 (14) C& LXX. interprete—s non potuifle conficere Verfionem fuam talem qualis eft, nifi ex Codice pundato. Ego vero fi fingam ita effe , ut CapPELLus, & qui eum fequuhtur, afferit, Codicibus non punéctatis ufos effe illos antiquos Interpretes ; eamque efle caufam tot differentiarum inter eos, & textum Hebreum; quid inde confequetur ? Ni- hil nifi iftud, quod $. 19. pofuimus, tanquam argumen- tum precipuum antiquitatis horum puncterum; quod ni- mirum fine illis. lectio S. Textus, ex magna parte, pror- fus incerta effet. ld enim Interpretes illi, Hebraicarum Litterarum peritiffimi , fuo nos exemplo docent. Quid ergo? Numquid anigmata mera nobis Viri Osz»vso reliquerunt ? Non fane putaverit quisquam , qui de fine, cujus cauffa S. S. data elt, ferio cogitaverit. Vid. 2 Tim. Hl s6s . 22. Unicum eft -, quod addamus de Codicibus .n;)11 pundatis, eos haud aliunde originem habere, quam ex Taxvyoe ia , f.Ícribendi feftinatione videri : Efle enim magnum laboris compendium , fi apices ifti appingendi haud fint, notum eft. Ceterum, f1 ante Esdram hoc jam ufi fint Hebrei compendio , illum Virum. Punc&ta Vocalia reftituiffe, ut certior expeditiorque redderetur .omnibus ledio, facile crediderim. Sicque nemo non videt, con- ciliari omnium ante El Levitam Judaorum fententias , quorum alii S. Librorum Audoribus, alii ErZre puncto- rum additionem tribuunt. Quod vero ad Eliam attinet , illi fane haud difficulter concedam, — Maforetbas Tiberienfes primos reductum abfíque punctis fcribendi S. Codices morem correxifIe, & punctationem reftaurafle, qua vi- detur 44ben Ezre fententia fuiffe,"cum ait Judaos ab illis pundtationem accepiffe : Tp'an 251353p Ona, — Parum ergo hac admiffa noftra obfervatione , inter fententias tantis d motibus propugnatas, erit differentia. 23. Quid vero de illa fiet, fententia , quam erudi- tiffiqus Gallus , CMr.. Fourmont l'ainée) in Actis Academiz Parifi- ä?ä(rs)æ Parifienfis, qux TInfcriptionibus ac elegantioribus Litteri's illuftrandis incumbit, a. 1734. protulit, ac eorum Acdo- rum T. XIll. p.491. inferuit? 1lle fibi in Codice Biblio- thece Regiw inveniffe vifus elt adnotationem, ex qua miris artificiis exfculpfit, pundationem Textus Hebraici Sac. Ill. poft C. N. primum factam effe. Quid alii de hocce évezuc]; judicent, nefcio. Ego quidem certe non pofium non Viri acumen & induftriam mirari, qui ex notato, & conjecduris inveftigato tempore, quo ille Co- dex punda fua accepit, unde Regium illud exemplum defcriptum eít; primam efficere conatus eft totius Pun- &ationis hebraice Epocham. Nihil ergo heic eft, quod nos a fententia $. preced. pofita dimoveat. Accedit quod dubium fit, an illius Adnotationis auctor per A- foram , de qua loquitur, pundta vocalia intelligat, annon potius ceteras notas Maforethicas ei Codici appicdtas? Si vero, prout FounMoxTius in eorundem Actor. Ácad. T. XIW. p. 179. & . 1740. adferuit, LXX Interpr. Co- dice puncdtato ufi funt ($. 21. ), quomodo dici poteft , punctationem . Seculo lþll. poft C. N. inventam ? N s o MR m U 24. De Acbmtibäs Hebr. tria addam verba. Non poteft illorum cauffa a vocalibus prorfus fejungi. Quam- vis enim multe fimmnt Lingue aut penitus accentibus defti- tute, aut paucioribus contente, non tamen idem apud Hebr. fieri Grammatici docent. Plurimi enim & varii cum fÍint, etiam varii illis adfignantur ufus: 1. Tonos cujusque vocis indicandi: :2. Sententias ac verba diftin- guendi & conjungendi : 3. Modulationem vocis ac Mu- ScHurLTENSIUS Inftit ad Fund. ficam S. dirigendi. L. H. p. $6. feq. utriusque partis rationes ftridtim re- fert , tam eorum , qur accentus omnes ab ipío Dei j Spiritu profectos credunt , quam aliorum , qui pro Promittit uberiorem tracta- meris quisquiliis habent.- tionem. & 16 ) Gm j TQ Maxepiry , tionem. Venerando FREYIO noftro , ii videbatur eximium — hoc effe inventum , cui excogi- tando Rabbinicum ingenium par nunquam fuerit. Huic- ros effe opinor eos que fententig juxta mecum adfenfu vel ex W As M U- omnes , qui vel ex Bonrr1o, THo alisve hoc accentuationis negotium curatius in- tellexe rint. COROLLARIUM. Ex controverfia de Litteris & Vocalibus Hebraorum nihil concludi poteít vel contra certitudinem fenfus 5. Scri- turz, vel pro neceflitate traditionis ecclefialtice , audto- ritatisve infallibilis. TANTUM. AESENSN J a d 'äl * ;;'Q. /; '—ä -N u7 s T EE XXX ^ N ( - ONSNN N N 7 M -R Ea Á W i r Ecx E M (s — y pj 4 (Q E — x N ; — . —— Z Z —— ZETN N E qS E — r2 d -— 23 A. ä F " — N ——2 IÀ »i * ä; [^ m - AN ä $93 172 && ?JHK z a TOA ER A l i N obilfUz'md Doäïz]]ïmoque Domino RESPVO NDENTI, E Amico defideratiffimo, 08 ll O Quam dulce mihi, tuäs videre . Dotes eximias diu latentes , Nunc cunctorum oculis palam patere ; um Doctrinam meritosque ferre plaufus , Cfi- Primo quz mihi nota Rauricorum, 0 Quem dignatus eras tuo favore Ampledi, ac déderas frui reclufo , 'Thefauro variw eruditionis , Qua dudum patrix extereque Mufz, Te ornarunt Juvenem , quibus relictis Lyceum hoc etiam lubens petifli , Ut doc&us feres Scientiam altam , Quz , quzfita licet labore fummo, Eoos latuit perinde Myftas, Grajorum ac Sophix inclytos Magillros , Et quicquid veterum fuit Scholarum: Sed demum innotuit, DEO benigne Nobis per proprium loquente Natum, Qui cruore fuo fimul fübegit , Et vires Erebi fcelusque noftrum , Unam triftitie metusque caufam, C Placa- 3 C:182 && Placatoque frui dedit Parente : Non ergo opto tibi, quibus tenentur ; Queis vanz mifetis brevisque vitae Gordi delicim , beatitates : Honorum ftrepitus , opes & amplas, Omni & triftitia vacare femper: Verum ut lætiücante-inun&uts olitm 'Ter felix oleo , diu celebres Templa amomma D EI, die fuprema Donicum Domino üdelitate Probata nivea ftola decorus Victrici radies caput corona. ] H adfcripfit JACOBUS MEYERUS, S. 'Th. Stud. Bafil. Opl/o. 35 u2 i i ID d Q A N G*v sj ,; ($ C E m N Y2 z "N ï : R Y A 17 (—4 . C E ES &( z — S3 7 G , Q XO ( À Gs i , E J GA 1É - La ^ LA A DT D E PT E. L & p e o hd Mu u — 25 - RE us —— i —— —— — TU cevwor i m ieim, TA C * 3 p EU -— MAm á p z —— —— cowietea — f at s - ,iumw uïü:ü M —— XI — ..'12,13 —E€ lcl.x. ii g t n o E w * H ! i tl " QLI.& w " d has d d. p -X hr "m w o n W La s P r a ? /.&.t " 1£ . X. w x *s * m "hs v h o — b* d - Glh» d ^ 4 ** "w M .-r.p X w t RI v* " (&»"(l ; a. MR - ia ï*&» * » d v- &t Pa x " u s um . "EV 1 t — 4 208 2 1(0-.&— y*. —— L w "d d i i " W Y i, *- o* ;* x». pe n rjet m ag — T$ Xf o ET Pj vt o F D u * m od um J afb um - R..D ^. iC i "m - V H ** v wt. w - 3) ib H.. m t . - l* od M a d "ais m st .w' À. s fu. W , $. E - ^ - V vXX d- m t - w CC - 3 - 47 s a -* W N ! i Y^ - t t — "- hua. Á-—— - t d p y " d o ) * v.x, u T 'V» p m u Vs $- c uurt» R est? atl wlb d Wx VN i LA f * H'r:lb' * M o H.l 259* o r -t E d r 4 - uNhM, f p Re h- dÀ - x d- — " ,,/æ « MA W« $ : " Ls -- as C d »ws. .H M N mb t $À N A 9 n i À w J ., "m d —— st TC Ug m a E A r j* RR C st Ls p . Pa — d um À — —ÜÀ t m s - *s Mde EN M 4 — Á A — m ", pn — Er1ti s —— fïwï - ( n d -— E L2 L u l J. Y A^ 3 í p A. M y?* Cs ii b : .H-H - . x "PL P. — u k ia w X "s h- a * m b j 3 7 —— «v Fa - H.a v j .WW d sov —f J T* — Y —^ — d - b us ^C L Al N WE * Q2 o « - o-.f É^ ^ j , r H,« et h* n —— h P - .J— vt o m FO , .^ — kP« -- d s I- »i ü A t Z " d- IwLy M X t o nl — 4 p.1 EM " W.,& ! m Y x oul«ä. * M CTA $ L R . b o i n um k pOUX Ys z - H 1 bná j p AA * y * E — LP *- I X u , "w m - r " a :WM W z . o V* * H L ES wl, j uw 4 * — La m o WE ———( Pa PF- RY r n H.w CX i ^ t sJ 3 * .H- À "r æ» É* um R ( AH æ,M v..w LE T^v i X .H ( X p 1 hp J?n mes, leHvafu a " * UR » » AT .. w t w V - d X H.N.q. * 4 Y^ ln d p "d ,F t V ..Ww.æ N - 2 " w, - M Vi u — Q2EUUA EC 94 ^. p X H «'. ^ $ r -* Y 4 Á ON * OMN F* * x d xif» UMNHMEN L : ii Q z FY -H, i M lr -X " — i, 4 4 ^A NU w —* 23 N T » t j - m d d E " ) - P n d y N.A&a * uN a ha d W w Pa r A EY yweH » l P Z REN hus E d ea h gich ^ ^ uw » C en : ! :w T M.u m i W a d H —— 1 T«* - M/, ia r 24 V M- d ) - - w - EM - a * '. !* » 0 o & s 1 ? 4 E. aA i u»w m n - & * );L«A. d. -.V i - X ^ ;wd; ^WW T -.»» x,,,u m a X w 1 Av 1164«..3! - 5 p w n P N- .wu A v M. i JKL,.& R YX * &* 1 RAT ^W NY L À F d n 5 *«* "w » o * w ^ ...../Anw j "- .H ", P Mul ^ h * A 2 . ^ E Y * K d [ "A CC x Ww - ^ M - "g i 4» AC - n x v W * d e- i3e—4 ; M LU E X rï.a * W &.w W. i i V E — .Aa.r- ^ Á LX * " l M — k N NI & W.& ] a r p * -- i ^ » d j ? LA -.. ,.v As XX r« - "T *«* N a -- P &» 04 i M * -- ; /Jl a -5 W o 2 - LE. - — 9^ a H — n «M) WO t n l-..æ. * i. »U ..m - *v - w n Y EM d l, RTW €1 :&. * .. w a w [* r P $ 64.&:. - "- i N o " "s. ^* ol "i. - À u hn rl. ES .U aA s e.— )7 * t 2" . s * iM X N N n d. j o5 - w aM b m ba uN X N *l L 1 * - "— ^ hs. z. . €x "of " M * N H L 73 *4 — hu "u * A « at ;Arl " h z s - L " 4 m -* - a & E w* "d z - - - — P "t m Y s f.ysb. * g. P ESAR p ———À a - " u À at . d » & d wf N $ & — r l * m M m .W ,h "4 X - .* — r b w 2 d- . À w,/,f ./m N "r * - hi ww , : UX E F X — : -.H -— j M at — s p 4 o5 i^ .H. 9 s -^ .. .W N fk.»v u- x x * 7s m n i — - f Y W - a & 1 a ERE E. L 4 ", * - Ip« I d as — d » db ;f..;xæf«vh!' — - - E i "- t U E ET u ". - M, ^« L at i. P - o ^ i À i ss m : —— 4 Nr. & " - . d. m T - d Wï -- EM * Y5 b* A^. — x * w — — À ( " — * — Á E —— & ^ m - i ETA .My y . d M .^ - - * - ...«H« ^. E Hsj A v - * $- "- " v -» - s * n:DU El - LY 3 E : a - — - i — n « à dH. - g - M —— m WM m - r E d- * hs. - v * s s.»ici ... L & d —— h. m I C " U m v *« pl M» P — * .M a - - m E i at - Á "r U - p i a* - À a — a n - W * -- b a ^ - a " a n H. » p E h — N À — Ms - W. r b - - — ^ - d n a SUngP» "À — - d " o — g - $. - N * v y- . /J. nl r $4 . - hd " * — — - " as d od » p a -m - Y lts - y» -—. cem I - | CONSPECTUS SYSTEMATIS l- PHILOLOGI/E SACR/.E QUOD EX I'*ISTLTUTO FREYIO-GRYN/EANO AUDITORIBUS SUIS PUBLICE ä TRADERE COEPIT ]AC CHRISTOPH. BECKIUÉ $$5 1. D.X 7. P.P c;usdemquc INSTITUTI LECTOR, DISPUTATIONIS PUBLIC/E LOCO PROPOSITUS ET DEFENSUS SECTIO II RESPONDEBIT J OH CASP STOCKARUS à Neuforl- Th. Stud. SCAPHUSINUS ä 4. 23. OGobr. 4. M. DCC. LXL. HLOos ä NRUANRIDSSEESRLSUNED BdallLE. lyps EmANUELIS THURNEYSEN