KaI600-153_20
author: Fronhoffer, Philipp Anton

J D. B. r.
DISSERTATIO INAUGLIRALIS WRIDICA

H,Æ REDUM
INSITTUTIONE

WASDAM. POSITIONES EXHIBENS
QAM
X Pr SOLO PRESIDE
DECRETO ET AUTHORITATE

ILLUSTRIS. JNTORUM
ORDINIS .

IN ALMA ARGENTORATENSIUM UNIVERSITATE
PRO LICENTIA
SUMMOS IN UTROQUE JURE HONORES

ET PRIVILEGIA DOCTORALIA
RITE CONSEQUENDI

SOLENNI ERUDITORUM EXAMINI SUBIICIY
DIE XXX. APPRILEeIS A. R. S. MDCoLII.

PHILIP. ANT. FRONHOFFER
EX KIENSHEIM.

5ñsosG

110 7 7 0 4 7 7,
TpS HAELREDUNM PAUSCHINGERIANORIM.

”õ

FPARENTIBUS,
PATRONIS

AT GdUE

AMICIS

* portio relinquenda e

Q D. B. V.

DISSERTATIO INAUGURALI8è
URIDICA

HEREDUM INSTITUTIONE.

QASDAM POSILTIONES
EXHIBENS.

§. I.

Thil magis hominibus debetur, dauamn At
Supremæ voluntatis (gzoſtquam jam aliud
velle non polſunt) liber ſit ſtylus, & lici-
tum, quod iterum non redit, arbitrium
(a). Quo circa etiam Teſtatori tot, quot volue-
rit, & eos quos magis amaverit, inſtituere hæ-
redes permiſſum eſt, modo extrema ejus volun-
tas optatum poſſit habere exitum (b), & eos de-

ſignet hæredes, quibus jure Naturali & Civili
ſt legitima (c). Nec hoc,
A 2 . quod

(4) -

quod parentes liberos, & viciſſim liberi paren-
tes, atque in certo caſu (d) fratres ſuos fratres
ſaltem germanos & conſanguineos hæredes no-
minare, aut ex juſta ſaltem cauſa exhæredare
juris teneantur vinculo, liberam teſtatorum re-
ſtringit voluntatem: cum homini ex hac vita
decedenti non majus reſtet ſolatium, nec dul-

ciori fungatur officio, quam hæredem ſibi ſuum

relinquere: nunc autem ſana ratio, ſi lex etiam
Pofitiva non foret, exigit ut eum, cui vitam dedi-

mus, aut viciſſim illum a quo vitam accepimus,

Jis præferamus, quos alio quocunque amamus
titulo, adeoque cogi non dicimur, ſi ipſi ge-
nuinæ inclinationi noſtræ & non ſpuriæ ſatisfa-
cere adſtringamur. Cum vero ratione hujus
hæredum inſtitutionis varia non ſolum quoad for-
mam, verum etiam quoad ipſos hæredes deno-
minandos ſint obſervanda, quædam de illorum
inſtitutione pertractaturi ſumus.
(a) LE. I. Cod. de &8§. Eccleſ.
(b) Licet enim partes hæreditatis diviſionis legis
certæ ſint: L. 13. J. I. F. h. t. ibi. Solemnis aſſis
diſtributio in duodecim uncias fit. §. 5. Inſt. eod.
tamen poteſt tot quot voluerit hæredes inſtitue-
re. d. L. I3. §. I. G. d. t. & §. 5. Inſt. eol.
(c) Nov. 18. in præf. verb. & naturz conſequens
Nov. II5. C. 3. vers. Legebus debitam poriio-
éunm.
(d) 1. Nov. II5. C. 3. & 4. Mov. 22. C. 47. §

(5) -
§. II.

Hæredis igitur inſtitutio eſt ſucceſſoris uni-
verſalis in teſtamento facta deſignatio. Hæres
autem eſt Succeſſor in univerſum jus, quod de-
functus habuit (a).

(a) L. 24. F. P. §. L. 62. f. de R. I.

§. III.

Hæredis inſtitutio, quæ eſt caput & funda-
mentum teſtamenti (a), quibuscunque idoneis
verbis fieri poteſt, etiam græcis (b). Nec ſolum
directis: veluti hæres eſto ſed etiam præcariis:
uti volo, mando, cupio ut ſit hæres (C). Modo
non intermediæ mandatum ſit perſonæ, utal-
teri reſtituat hereditatem, nam tunc non inſtitu-
tionem fore directam, de qua hic agimus, ſed
in fideicommiſſi deflectere naturam in propa-
tulo eſt.
(a) §. 34. Inſt. de Legatis. L. quod per manus. 10.
f. de Jure Codicil. L. I. F. de Hær. Im 7.
(b) L. huc conſultiſſima. 21. J. 4. Cod. de T Mſta.
(c) L. quoniain 15. Cod. eodem. verba enim Teſtato-
ris præciſe non inſpiciuntur, modo de ejus men-
te conſtare poſſit. d. L. 15. Cod. eod.

§. IV.

Cuamque quibuscunque idoneis (a) verbis
A 3 fieri

(6) e-⸗

fieri queat hæredis inſtitutio (§. III.); conſe-

quens eſt 1) verba inſtituentis enunciativa veri-
tati nullum facere præjudicium. Sive ſint ver-
ba negantia veluti ſi teſtator ſe nihil cuique do-
naſſe ſcripſerit; ſi enim res aliter ſe habeat, fi-
dem veri non perſtringit (b). Sive ſint afirma-
tiva v. g. ſi eum filium vocaverit, quem hære-
dem inſtituit, non propterea fit filius, quemadmo-

dum nec ſi quis apud acta profeſſus eſt nomen

quaſi filiij, cum filius non eſſet (c).

(a) Idonea quoque verba vocamus, etiamſi impro-
pria ſint: ut ſi teſtator verbo uſusfructus proprie-
tatein intellexerit, proprietas intelligenda eſt.
Hujus rei argumentum lege re eſt in Lege Proculus
19. F. de Ufufructu. add. nota Gothofred. litt. X.
verbo & ſic proprietatem. ad d. legem.
(b) L. 6. Cod. de Teſtam.

(c) Imperatores Valerianus, & Call. Legy. Cod.
eod. add. Lex. 14. Cod. de Probationibus & §. ult.
Inſt. de Adopt. quod adeo verum eſt, ut nec cre-
datur Teſtatoris menſuram ſuæ ſubſtantiæ adfir-
mandi, quia plerumque Teſtator ſua bona non
exquiſite enumerat. L. 10. Cod. Communia Urri-
usque Judicii. L. 81. S. 4. F. de Legat. primo. L. I5.

§. 8. F. ad Legem Falci. niſi eam jurejurando ad.

ſeveraverit. Nov. 48. Ca. I. tunc enim res ſuas
magis deliber e æſtimaſſe intelligitur, & ita velle,
ut æſtimationiſtetur; quia jusjurandum conſtat
eſſe enixæ voluntatis ſuæ preces. L. 77. §. 23. F.
de Legat. 2d0. L. 3. F. de Jure Fiſci. plura af-
rma-

AEruqmatione Teſtatoris vide in nota Gotbofred. ad L.
6étam Cod. de Teſtamen. Litt. h.

§. V.

II. Errorem in nomine;, vel prænomine, vel
cognomine, aut agnomine (a). Hæredis, dum-
modo de perſona conſtet, inſtitutionem non red-
dere vitiolam: nomina enim hominum ſignifi-
candorum cauſa reperta ſunt, qui ſi alio quoli-
bet modo intelligantur, nihil intereſt (b). Quid?
imo ſi filum nullo addito nomine vel prænomi-
ne falſo demonſtraverit Teſtator, v. g. lius mels
pidtor hæres eſto, cum tamen pictor non ſit, in-
ſtitutio valebit. Diſtinguendum nihilominus
eſt, ſi quis extraneum hæredem inſtituens, eum
falſo appellaverit filium: utrum ſcilicet Teſtator
ſciverit eum non eſſe filium, ſed ita nominaverit,
quia paterna illum dilectione proſequebatur: vel
an putaverit eum eſſe verum filium atque poſt
ejus mortem conſtiterit eundem non eſſe filium.
PBriori caſu inſtitutionem validam affirmamus (C).
Poſteriori caſu inſtituto hæreditatem deberi ne-
gamus (d).

(a) Quid fſignificent hæc vocabula vid. in nota
Gothofr. ad I. 4 Cod. de Teſtam. litt. b. add. Julii
Pacii Analyſis Cod. h. t. n. 9.

(b) d. L. 4. Cod. d. t. L. 8. §. 2. f-. de Bonorum Poſ-
ſeſſionibus ſecundum Tubulas. L. 17. §. 1. L. 33.
F. de

(8) -
de Conditionibus & demonſtrationibus. §. 29.
Ses de Legatis. g .J

(Cc) L. 48. §. I. F. de Hæred. Inſt.

. s. Ct e T Mam. adl. . 7. Cad d Mæred.
nſt.

SHVI.
III. Errorem Teſtamentarii id eſt ſeribentis
teſtamentum, qui omiſit hæc verba: heæres eſto-
non præjudicare hæredi inſtituto, quia minus
ſcriptum a Teſtamentario plus nuncupatum a Te-
ſtatore videtur (a): modo appareat ex aliis ver-
bis a Teſtamentario ſcriptis, teſtatorem dictaſſe
Hæredis inſtitutionem; puta ſi in teſtamento
ſcriptum ſit: Zitius ex Beſſe, Gejus ex Zriente, fa-
cile ſubintelligitur hæredes ſunto. Aliud plane
foret, ſi tantum notatum eſſet, Zitius- quoniam

hoc unico vocabulo nihil de hæredis inſtitutio-

ne conſtat.
(a) L. 7. Cod. de Teſtam.

Sß. VII. .*

Quanquam autem ex eo quod heæredis in-
ſtitutio ſit caput & fundamentum ultimi Teſtato-
ris elogii (§. 5.) antiqui ſtatuerint Jurisconſulti
ante hæredis inſtitutionem inutiliter legari (a);
has tamen ambiguitates & antiquitati vituperan-
das (b) & tanquam inciviles reſecandas eſſe

2

—

Cen- .

— =

83 (9) =

cenſuit Juſtinianus (c). Cum non ordo ſcri-

turæ, ſed ipſe ſenſus & voluntas defuncti dili-
genter ſit inſpicienda.

(a) §. 34. Inſt. Je Legatis Ulp. 24 §. 15. Pauluß 3.
Sent. 6.
(b) d. §. 34. Inſt. d. t.
(c) L. 24. & 25. Cod. de Teſtam.
§. VIII.
Cum porro hæredis inſtitutio ſit actus a ju-
re permiſtus (a) ſequitur quoque eam ſub con-
ditione fieri poſſe; nimirum extranei hæredes
ſub quacunque conditione honeſta & poſſibili
Sui vero ſub poteſtativa (C): Modo ab eo

caſu ubi Legitima tantum relinquitur;, diſcedas,
cum ea nulla conditione onerata eſſe debeat (d).

a) Si enim eſſet Acus Legitimus, per conditionis
adjectionem in totum vitiaretur. L. 77. ff. de R. J.

quinam autem dicantur atus legitimni vid. in no-

ta Gotbof. ad d. L. 77. F. d. 1.

(b) Conditio honeſta & poſſibilis eſt triplex: po-
teſtativa, quam hæres implere poteſt. Caſualis,
uæ ex caſu fortuito dependet. Et mixta, quæ
artim ex poteſtate;, partim ex voluntate hære-

.

(e) L. ult. f. de Cond. Inſi. L. 4. 5.6. 86. F. de Hær.

(d) Argumento Mov. 18. Ca. 3.
S. IX.

Impoſſibilis autem conditio adjecta non
quidem vitiat hæredis inſtitutionem, ſed tamen
habetur quaſi addita non fuiſſet (a). Sive ea ſit
impoſſibilis natura, v. g. Ji cœlum digito tetige-
ris. five Lege talis, ut Zitium occideris (5). Quia
Teſtator cenſetur voluiſſe, ut Suprema ſua Fo-
luntas haberet exitum, præſumiturque hæres
quaſi in conditionem ejusmodi non conſenſerit.
Aliud foret Imo. ſi conditio tantum eſſet im-
Poſſibilis facto hominis hujus, ſed non alterius;
hæc enim cum honeſta ſit, atque impleri queat,
impedit, quominus is hæreditatem acquirat, qui
ceam implere non valet: Præſertim cum in jure
noſtro ab præſumtam Teſtatoris voluntatem pari
paſſu ambulent: non velle & non polſe adim-
Plere (c). II. Si conditio ſit Perplexa, id eſt
ſi verba ita inter ſe Pugnent, ut conditio exi-
tum invenire nequeat. E. g. Ji Nejus hæres erit,
Zitius hæres eſto, N. Zitius hæres erit, Sejus
bæres eſio. Hæc enim inſtitutionem reddit in-
utilem (d). Dummodo tamen non confundas
con-

conditionem perplexam cum præpoſtera, quip-
pe qua non obſtante hæredis nominatio felicem
ſuum exitum conſequitur.

(a) S. 10. Inſt. de Legatis L. I. F. de Cond. Inſt.

(b) L. 20. pr. f-. de Conditionibus & demonſtratio-
nibus L. 4 5. f. de Hær. Inſt. .

(ec) L. 3. Cod. de Hæred. Inſt. arg. L. 4. pr. f. de Vul-
gari & Pupillari ſubſtitutione.
(d) L. 16. ff. de Cond. Inſt. L. 188. fFf. de Regulis ju-
ris. hanc conditionem græci vocant ev „αα,
id eſt e perplexis & teſte Africano Lib. 5. quæſtio-
num talis tractatus apud dialecticos vocatur, 76
Jeudontss id eſt fruſtratorii cavillatoriique. L. 88.
f. ad Legem Falcidiam. nec obſtat Lex 3. §. 2. J.
de Hæredibus Inſt. quia in hujus Legis excmpl
exitus facillimo negotio haberi poteſt v. g. Si Zi-
tius hæres erit Sejus hæres eſto, Titius hœres eſto.
ubi ſi Titius hæreditatem adeat, Sejus hæres
fiet; niſi Titius ab inteſtato hæreditatem capiat,
nam tunc Sejus hæres non erit. ex L. 22. pr. V.
Si quis omiſ. cauſ. Teſtam. adde perplexæ condi-
tioni eam, quam vocant captatoriam, qua quis
alienam hæreditatem captat, veluti ſi me hære-
dem ſcripſerit hæres eſto. L. Cuptatorias 70. L.
71. L. 8r. §. 1. fF-. de Hær. Inſt. hæc etiam inu-
tilis eſt, quia ſapit bæredipedationem.

(e) L. 24. & 25. Cod. de Teſtam.

6B 2 5. X.

„

-83 (12 ) 72-

Quemadmodum porro conditio impoſſibi-
lis tanquam non ſcripta cenſetur (S. 9.): ita nec
temporis mentio facta fuiſſe creditur, ſi quis
ex certo tempore, aut ad certum tempus hæ-
res fuerit inſtitutus. V. g. poſt quinquennium
quam moriar, vel ex calendis illis, vel usque ad
calendas illas hæres eſto. Eodem quoque mo-
do dies adjectus pro ſupervacuo habetur, &
perinde eſt, ac ſi pure hæres inſtitutus eſſet (a).
Cum nemo pro parte temporis teſtatus, &
pro parte temporis inteſtatus decedere valeat.
Aliud foret ſi quis poſt certum tempus roga-
tus eſſet alteri reftituere hæreditatem (b); eum
ibi dicta ratio ceſſet, conſequenter & legis
diſpoſitio.

(a) §. 9. Inſt. Je Hæœxr. Inſt.
(b) zo. t. fere Inſt. de Fideicommiſſariis Hær.

§. XI.

Eadem ratio, ſcilicet quod nemo pro parte
teſtatus, & pro parte inteſtatus regulariter de-
cedere queat, facit I. ut ſi quis ſolus in ſemiſſe
inſtituatur, aſſem totum conſequatur (a); Pa-
riter efficit II. Ut ſi incapax inſtituatur hæres
ex triente, eique cohæres detur ex reſiduo hic

2

6 (13)
totam obtineat hæreditatem (b). III. Facit ut
ſolus ex re certa inſtitutus, detracta rei men-
tione hæres fiat ex aſſe (c). Sin vero plures in
re certa inſtituti, nullis ſimiliter datis cohære-
dibus: omnes hi fient hæredes ex æquibus parti-
bus, resque illæ, ex quibus hæredes nominati ſunt,
quaſi prælegatæ ſalva ipſis falcidia attribuantur
per Judicem (d). Sicuti plane legatarii haben-
tur, ſi ipſis ex aliqua parte cohæredes adjecti
ſunt in teſtamento; adeo ut actiones hæredita-
riæ non illis ex re certa inſtitutis, ſed cohære-
dibus competant (e). Quanquam tamen vi ju-
ris noviſſimi (f) jubentis, ut filii deſignentur
hæredes, atque non obſtante legato quod ipſis
Felicdum eſt, inutile ſit teſtamentum, in quo
ſunt præteriti, receptum ſit, liberos ex certis
rebus inſtitutos non Legatarios, ſed hæredes
eſſe æſtimandos.

(a) §. 6. Inſt. de Hær. Inſt.
(b) L. 78. §. ult. juncta Lege 79. F. d. t. L. 2. 80.
Cod. eod.
(c) L. I. H. Si ex fundo 4. L. 9. G. 1I3. L. 10. F. B. t-
(d) L. 35. & d. L. 78 in pr. F. b. t.
(e) L. 13. Cod. h. t.
(f) Mov. 1I15.

. XII.
Porro ſi Teſtator plures hæredes inſtituens
nullas eis aſſignaverit partes, illæ omnium ſunt
V. X qua-

—

(14) -
æquales (a). Dum enim n hil expreſſit, videtur
voluiſſe, ut omnes ſint eju dem conditionis. Si
autem aliqui ſint hæredes, quibus certæ partes
adſcriptæ ſunt, hi illis debent eſſe contenti: reli-
qui vero ſine partibus ſcripti ex præſumpta Te-
ſtatoris voluntate in id quod deeſt aſſi, puta in
vacantem partem concurrunt: E. g. Zetius hæ-
res eſto ex demiſe, Mævius & Stichus hæredes
ſunto. Hic Titius dimidiam hæreditatem, Mæ-
vius vero & Stichus alteram medietatem hoc eſt
quisque quadrantem conſequuntur. Aſſe autem
Ccompleto, illi qui partes non habent, vocantur
in alium aſſem, qui dimidietatem efficit totius
hæreditatis: intelligitur enim hic Teſtator duos
feciſſe aſſes & in viginti quatuor uncias diviſis
hæreditatem, quibus ad aſſem legitimum redu-
Gione revocatis, relinquitur ſemis: nam ubi ex
pluribus, quam fert hæreditas, portionibus inſti-
tuti ſunt, tacite ſingulis decreſcit: E. g. Zitius
hæres eto ex ſemiſſer Cajus hæres eſto ex ſemiſſe.
Pamphilus &f Mävius hæres ſunto. Si poſterio-
res ſine partibus ſcripti vocantur in alium, quo
facto detrahitur cuivis ex prioribus cum partium
aſſignatione ſcriptis pars dimidia, ut perinde ſit,
ac ſi priores duo in unam medietatem hæredita-
tis, poſteriores in alteram vocati eſſent (b). Sicut
e contrario quando plures partes ſunt expreſſæ,
quam perſonæ, tunc pars vacans ſingulis tacite ac-

„ . cre-

(15) Se-
creſcit pro hæreditaria cujusque. v. g. Mævius,
Titius, Cajus ſinguli ex quadrante hæredes ſunto,
reliquæ tres unciæ ſingulis accreſcunt.
(a) L. 9. §. 11. F. de Here. Inſt. S. 7. In. d. t.
(b.) d. S. 7. Inſt. b. t.
§.x XIII.

Coronidis loco addimus, quod licet Teſta-
tori permiſſum ſit, tot quot voluerit heredes in
teſtamento inſtituere, tamen quidam ſunt, qui
valide heredes nominari nequeunt. Nimirum I.
deportatus heres inſtitui nequit a pagano (a),
nam deportatus ad peregrinitatem redactus eſt,
(b) civitatemque amiſit Romanam (c) adeoque
tantum capax eſt eorum, quæ ſünt Juris Gen-
tium, non illorum, quæ ſunt Juris Civilis (d):
Teſtamenti autem factio præſertim quoad for-
malia non tantum activa ſed etiam paſſiva eſt
Juris Civilis (e); Conſequenter deportatus non
eſt idoneus hereditatis accipiendæ;, in qua inſti-
tutus eſt. II. Collegia illicita (f), v. gr. Synago-
ga &c. (g). Quamvis Particularis ex tali colle-
gio heres deſignari valeat.
(a) L. I. Cod. de Here. Inſt.
(b) L. Sed ſi F. de in Jus Vocando. L. 10. §. ſed ſi
per penam Cod. de Here. Inſt. .
(Cc) L. 6. in pr. f. de Interd. & Keleg.
(d) L. ſunt quidem 17. J. 1. F. de pænis.
(e) 9. I. I. Cod. b. .
(0) L. 8. Cod. b. z.
(9) L. I. Cod. de Judæis.

—

(16) -

AAEEA A EA**
COROLVLARIA
EX JURE CIVILI.

I. Prædia minorum ſine Decreto Judicis non ſunt
alienanda.

II. Contrabktus a minore cum alio ſine Curatore fa-
gus eſt validus.

III. Non ſemper altoris eſt probare.

EX JURE CANONICO.

IL. Clerici ſunt exempti a foro ſæculari, de Jure

ſaltem Canonico.

II. Beneficia curata obtinentes, obligantur Jure
etiam divino & naturali reſiäere perſonaliter.

III. Alienatio rerum Eccleſic immobilium & mo-
bilium pretioſarum ſine juſta cauſa fadta inva-
lida eſt.

8 (o)

1

—— —

—

—õ

15
O SBalance Q

Focus

N

M

1.

J

H¶

VierfarbSelector Standardꝰ*- Euroskala Offset

4 Copyright 4/1999 VXMaster Gmbh wwWW.yXymaster. com

d. B. V.
INAUGURALIS JURIDICA

TUTIONE

OSITIONES EXHIBENS
QIAM
SOLO PRESIDE
PO ET AUTHORITATE

RIS WℛúTORUM
RDINIS

PORATENSIUM UNIVERSITATE

=õ
LICENTIA
TROOQUE JURE HONORES
LEGIA DOCTORALIA
E CONSEQCUENDI
DITORUM EXAMINI SUBIICIT
1PKKILVEIS A. K. S. MDCoLVI.

NT. FRONHOFFER

KIENSHEIM.

H. L. Q C.

E N 7 O & A 7 7,
DM PAUSCHINGERILANORLIM.