Hf120a_fol Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Super libros Decretalium, IV. Nicolaus <de Tudeschis> S „ „ —„ = „ N12311916168 021 EIIIAIuISAuIrIIAII aiflancnmm mmnm,. a A unr oiſfntüſtemon t efüncdi mmiwwni tce p nlls;isnilebeniz ggim m tmnucnicftucnswlan nR prtun⸗ ncnckfarstann bun pnſoietdtn unun Ingtntin Sünm i Gendieniymmanli ſinnncnnſnn rſristhnlilidg⸗ ſica de ſponſalibus æ matrimonijs. EI E NVpra niſum eſt in precedẽti libro de actibus æ? geſtibus ſpectantibꝰ ad clericos. ¶e ctantibus ad laicos. Et hec rubrica habet duas partes. In pꝛima dicit de ſponſa libus.in ſecunda de matrimonijs. æ diffeꝛentia ẽ int illa maxima. ¶ Quid autem ſit marimonium. vnd dicatur ubi fuit inſtitutum. æ per quem. ⁊ quot ſunt cauſe inſtituendi matrimonij.⁊æ de ĩipedimentis ipſiꝰ 2 multis alijs uide bonaʒ. gloſam. xxvij.q.i.ĩ ſum. ad declarationẽ diffinisonis pꝛoſequitur glo. ea. q. ij. in BnAN i ſponſalia nide per tex. xxx. q.v. in. c.noſtrates. ſunt enim futurarum nuptiaruʒ pꝛomiſſio. nnde ſe habent ad matrimonium ut quo dam preambuluʒ. Et dicuntur a ſpondeo es. quod idem eſt quod promino.nt in.l.i.?.ij.ff.de ſponſa . libus hinc ſponſus quaſi promiſſus æ ſponſa quaſi pꝛomiſſa.ſed quaſi poſt contractum matrimo nij adimpleta eſt promiſſio. unde proprie non dicũ tur ſponſus 2z ſponſa.ſed mmaritus ⁊ uxor etiaʒ ante carnalem còpulam. nam ſolus conſenſus animoruʒz facit matrimonium. xxvij.q.ij.c.ſufficiat ⁊ ideo ſi le gaaur alicui certum quid ſi contraxerit matrimoniũ cum berta debetur illico ſibi legatum cum contꝛaxit per uerba de preſenti licet matꝛimonium non conſũ mauerit.nt in.l.cum fuerit.ff.de cõdi.? demon. . uandoqʒ tamen appellatione matrimonij. cõ pꝛebenditur matrimoniuʒ dumtaxat carnali copula conſumatum. nt eſt tex. in. c. ex publico de connen. coniug. unde ante copulam poſſunt licet in pꝛoprie appellari ſponſi. nam nidetur mulier ſponſa.i. pro miſſa reſpectu carnalis copule ⁊ ſic poſſunt intelligi lura que tales nuptias appellant ſponſalia per net rito nunc reſtat nideꝛe de ſpe Tee ſponſalibus. D. ba de preſenti.ut in.c.penul.j.eo. Ande ſecundum ſubiectam materiam appellatione matrimonij quan doqʒ compꝛehenditur matrimonium contractuʒ ſo lo conſenſu.quandoqʒ carnali copula conſumatum ut pleniſſime tetigi in queſtione facti.de qua niðᷣ qðᷣ dixi in dicto.c.ex publico. WMer pꝛedicta deter minatur alia queſtio.dicit ſiatmtum mulier maritata non admittatur ad ſucceſſionẽ patris cum fratꝛibꝰ. quidam deceſſit relictis filijs maſculis ⁊ filia deſpõ ſata per uerba de futuro queritur nunquid iſta de beat excludi a ſucceſſione paterna.æ dicenduʒ eſt ꝙg non quia ex quo agitur de odio appellatione mari tate non uenit ſponſa.ſecus ſi ageꝛetuꝛ de fauoꝛe. ꝓ hoe bo. tex.in.l.non ſine.C. de boniſqʒ liber. ⁊ ibi per Ci. z alios.? uide bonã glo.inſti.de nup. in. F. ſed ſi uxoꝛ.=. xxvij.q.ij.in princi.ſecus ſi diceꝛetur de filia dotata ꝙ non ſuccederer quia ineſt doti. icolans. Abbas. M trimoniũ g£ fr gncia. conſenſu cõtra hitur nec inualidatur ſi conſuetudo patrie non ſernetur.pꝛimo ponit ca fſam. ſecundo diffinit. ibi diffininit. ¶ Mota primo ꝙ ualet matrimonium comtracmʒ cum alienigena ⁊ intellige ds alienigena reſpecin pa trie non reſpectu fidei. nam tunc non teneret matꝛi monium ut in.c.caue.xviij.q.i. Mehent enim eſſe maritus ⁊ uxoꝛ eiuſdeʒ fidei ut ibi. ¶ Secũdo nõ. iũcta glo.prima ⁊ ſecunda ꝙ appellatione legis cõ prehenditur conſuetudo. nam conſueindo eſt que dam lex. ut in. lde quibus.f. de legi. .i.di. conſue tudo.¶ Tertio nõ. qᷓ defectus ſeu omiſſio conſt⸗ tudinis patrie non uiriat matrimonium de quo .j. latius. ¶ Quarto nõ. ꝙ cauſa matrimoniulis põt tractari in concilio. Ex quo infert quod concilium babet iuriſditionem etiam in cauſis decidendis. H ¶ De ſponſalibus. ¶ Irem nð ibi ſancta ſinodus. ꝙ conſtitutio nel diffinitio concilij edituriub nomine totius concilij æ non pape tantũ.pꝛo hoc facit tex i.c.oſius ð elec. æ.c.i.ꝗ.de pac.cum ſimilibns. qnqʒ tamen editiur ſub nomine pape cum conſilio concilij.vt in.c.licet de elec.æ.c.adueꝛſus de immunitate eccleſia.? nide bo.glo.in.c.ad apoſtolice ðꝛe iudi.libꝛo.vi ꝑ In no. ⁊ hoſti. in. c.ex geſtis de cle.non ꝛeſi. dominus antonius in.d.c.i.de pac.peꝛ illum textum ſimplici teꝛ colligit ꝙ conſtitutio editur ſub nomine conci lij. quia licet papa ſit ibi ut caput tamen poteſtas dependet ex toto concilio.ſedin contrarium faciũt ea que ſtatim allegaui.ſed puto dicendum ꝙ aut materia originatur a toto concilio ⁊ tunc fiat ſtatn tum ſub nomine totius concilij. æ ita loquantur in ra pꝛimo allegata et uide bonum tex. i.q.vVi.conue nientibus. er. c. adrianus. xiij. diſtinctione. Aui ma teria oꝛiginatur a ſolo papa ſed cum conſilio conci lij æ habeant locum iuꝛa ſecundo loco inducta. Altimo nota ꝙ notorius peccatoꝛ põt cõpelli peꝛ eccleſiã ad agendum penitentiam. pꝛo hoc.c.ad au dientiam. j. eo.⁊ nið glo.xxxiij.q.ij.quicunqʒ. Item poteſt notari ex fine litteꝛe ꝙ maritus poteſt cõpelli ꝑ eccleſiam ut ꝛedeat ad nxoꝛem. ⁊ pondera quia non dicit peꝛ cenſuram eccleſiaſticam. ſed pure ꝛedire cogatur. Ex quo põt infeni ꝙ pꝛeciſe põt 2 pelli uxoꝛ uel maritus ut in unum ꝛedeat.nam cum iſta obligatio deſcendat ex lege diuina et humana. poteſt quis pꝛeciſe compelli ad factum iuxta nõ ꝑ Hꝛaꝛ. zæ aliog in l. ſtipulationes non diuiduntur. ff. de.v. obli. ¶ In glo. iij. in fi. ex hac glo. põt colligi 25 dubitandi et decidendi. ſed reuoco in dubium ul tra glo. nunquid conſuetudo patrie poſſit diſponẽ circa matrimonium. Innoccn. dicit ꝙ circa fubſtã tiam matrimonij diſponeꝛe non põt. ar. hic ſed cia ca dotem forte ꝙ ſic ar. in.c.raynucius.S. de teſia. do. anto. latius exoꝛditur materiam dicens ꝙ aut ſtatutum patrie diſponit circa ſubſiſãnalia mairimo nij. pura inualidando contractum uel inualidando ꝑſonas ⁊ non nalet ſtatutum ut hic. Ex quo poteſt notari ꝙ leges ciuiles pꝛohibẽtes matrimonium in geꝛ tutoꝛem ⁊ pupillam ꝛectoꝛem pꝛo uincie et pꝛc nĩ cialem ⁊ inteꝛ ſimiles ꝑſonas non teneant:de quo uide latius peꝛ fꝛede. ↄſilio.xxxv. ubi generaliteꝛ te net ꝙ ſtatuta ⁊ leges laicoꝝ circa matrimoniuʒ ninl lius ſunt momenti quia hec mã non eſt ð ſoꝛo ſecu lari ſed eccleſiaſtico ut in.c.tuam.de oꝛdi.cogni.fac̃ qð nõ.bar.in.i.tilia.ff.ſo.matri.⁊ ꝑ doc.in.c.fi.de ſecũ.nup. ¶ Qñqʒ ſiatutum diſponit circa penam eꝛga ſubſtãrialia mꝛimonij ⁊ ſi hoc facit apponẽdo penã de nouo ⁊ ſic infeꝛendo dannum non tenet ut diſputat Jo. an.late in. c. ſtatutum de hereui.li.vi. Et hec faciunt ad queſtionẽ in hac ciuirate Senẽſi ſi cauet᷑ ꝙ hens matrimoniũ cũ puella ante.xxv. annos ſine conſenſu duorum agnaroꝝ incidit ĩ ceꝛ anm penã. nũ quid ualeat tale ſtatutũ. Gaſ. de cal. ĩ c.ij. .de clãdeſt.deſpõ.ꝛecitat ĩ ſili qõe fuiſſe cõſul tum ꝙ lic. nam eꝛat ſtatutum ꝙ pöbẽs matrimoniũ cũ puella ante.xxv. ãnos abſqʒ pñtia.x. pſonaꝝ ad minus incurreꝛet ceꝛtã penam.ſed aliqui tenuerunt oppoſitum ⁊ placet mihi opi. Jo. an. ꝙ talia ſtatn ta non teneant cum per hoc intimidetur mrimoniũ ꝙ debet eſſe libeꝛum ut in.c.cum locum.j.eo. Iteʒ quia laici non pnt diſponere circa mr̃imonij mate riam:ut.S. dixi. nqʒ ſtatutum imponit penam aufeꝛendo lucꝛum ꝙ lex ſeculaꝛis attulleꝛat. ? tʒ. do. an. ꝙ ualeat ſtatutus æ hoc ſequẽdo gl. oꝛdi. Jo. an. in.c.cũ ſecũdũ leges de hereti. li.Vi. Sed glo. eſt in Zrium.xxvi q.ij.de puelis et aꝑte ſenſit fꝛed. de ſenis. in conſił. pall.æ hoc mihbi plʒ plus. Qnuan doqʒ ſtatutum laicoꝝ diſponit circa dotem ? nalet nr. . tʒ Inn. Qndqʒ circa ſolẽnitateſ ? tenet do. an. nalere ſtatutum ⁊ pecant non ſeruantes illã ſolẽ nitatem. Sed tu aduerte naʒ decre.h̊ non loquitur de ſtatuto ſed ð ↄſuetudine patrie. vñ ego crederẽ ꝙ ſtatutũ laicorũ ſit nullũ qꝛ materia ni pertinet ad laicos.ſecus in conſuetudine quia ĩ ea int᷑uenit con ſenſus epᷣi ⁊ totius cleri. unde ñ fuãtes cleꝛicalem ↄſuetudinẽ ſaltiʒ ibi ẽ talis ex cuius ẽt pᷣteritione eccleſia reddituꝛ inceꝛta de ↄtꝛaciu peccãt moꝛtalit ⁊2 ſic intelligo dicitũ doc.hic. S; dubitatuꝛ circa predicta maxime pro declaratione tex. qͥd ſi ↄſuein do mariti ⁊ nxoris eſt diuerſa. pone Floꝛentinus contraxit matꝛimonium cum ſenenſi hic ſenis z alia conſuetudo eſt huiuſ ciuitatis a ↄſuetudine florenti na nũqͥd attendemus conſuerudinem ub i matrimo nium eſt Zctũ uel conſuetudinem mariti Fꝛanc. vx cel. dicit ut hic ꝛecitat ¶ Jo. an. ꝙ ſi in loco pcius eſt certa conſueindo illa ſeruabitur vViij. d. ꝗqᷓ contra ⁊ xij. di.illa.⁊ ibi.glo.ſi nulla eſt conſuetudo ĩ loco contractus ſeꝛuabitur conſuerudo loci mariti. uia maritus eſt caput mulieris.ſed dic latius ⁊ clarius ꝙ aut conſuerudo diſponit ſupeꝛ ſolẽnitate vhendi 2zͤ debet ſemper obſeꝛuari ↄſuetudo patrie.ubi ma trimoniũ contrahitur etiam ſi ambo contrahetes ſint forenſes qꝛ nõ debent peregrini uiolare ↄlueiu dinẽ pairie cũ ſcandalo alioꝝ ut in dicto.c.que õ. facit.l.ſi fundus.ff.de euice.⁊.l.ij. E. queʒ ad teſta. ape. Aut conſuctudo ſeu ſtatutum diſpe nit ſu per executione.uel ſuper aiijs obſeꝛuandis poſt ↄ crũ ⁊ debet atiendi conſuetudo domicilij ipſiuſ ma riti rõ qꝛ uxoꝛ ſequitur domiciliũ mariti.l.fi.. idẽ reſcripſerũt.ff. ad munic.uñ animi deſtinatione mẽi moniũ nidetur ↄctũ in domicilio mariti. ar. in. c. 20 mana.S. contrahentes. de fo. cõpe.li. Vi.⁊ ĩ l.Sxiſ ſe. ff. de act.⁊ obli.uñ ſi cõſuetudo uł ſtatutũ domi cilij mariti hʒ ꝙ maritus ſuperueniẽs dʒ lucrari di midiũ dot.ſeꝛuabituꝛ ibi illa conſuetudo licʒ i loco ubi fuit ↄctum mꝛimoniũ ſit alia ↄſuetudo uel ſta tutum.et hec ſunt de mente bar.in.l. exigere fj.de iudi.ubi tex.cum glo.et in.l.cunctos populos.C. de ſum. trini.ſequitur in efſfeciu do.an.hic qͥ dicit ſe putare qð ſi maritus mutaret domicilium pꝰ õc tũ mr̃imoniũ qð attendetur conſuetudo domicilij tpe ↄctus ⁊ nõ domicilij vbi diſſoluii mrimoninm dꝛ dʒ attendi locus ubi fuit oꝛta obligatio ⁊ nõ nubi ꝛecipit purificationẽ.⁊ ꝓ hoc optime facit tex.iũcia glo. Fʒ intellectũ quẽ ſequit᷑ in.l.ſi uxoꝛ. ff.ð iudi.=⸗ ꝑ boc potes diceꝛe quo ad tex. noſtrum que cõſue tudo eꝛat obſeꝛuanda. an francoꝝ an ſaxonum. Acinigimmäi wvoni ditbi mmu uſecirlin n Pimm ectdeu bio⸗ Achie Gaderdinafe icidn erveds eßtdhen vurEʒDÜ̈tits 1ilczs oum ris ohrn n ubietcontto ai le. Urgocolgunmr drekram Ligrec. Lſc ine liqno daccn Mn nſeiu dlſoes polin Eckuporetnacöenum ehetad ſi boe autr we ſplennecamnvsince onnn tni eets tderi iee eſei kinn guy ini gckemn lt hſ glz ane ihn mupmnirinler ini eſene ſlonm⸗ lumme mamnami . Nonnli A hiupnan . Hanonenr aoſtan 1 pore Fornuns pmn ſaenſ betnis aſi uinnstolendneforen Oſugndnen urſnnnino udinn mii Fine 0 Mglinloeo zens Reenndin fiſdeonn nntackcorſtenoi ko tenidd Naiid Viens ſeidtchinsechrns Hvnt in litnehnc ni andh ouniebine auun ſanbo connnbencs Nnk eregin tioloeiu derindo gez, int iCevqch. ola ſunun oeniſt cuis obſennd ſol⸗ enkotontiiigflem . Anicli utdlid Ni in Coniuummnll ScqrlUti l cid ltnuicoi immmishlalnil 4 l colbend⸗ giſoe⸗ (Se ſponſalibns. Reterea Sponſalia ðᷣ futuꝛo ſol uuntur ſi ſponſi ſe diſ ſoluunt etiam ſi fuerint iurata hoc. dicit prio iubet moneꝛi.ſcdᷣo diffinit ibi ſi ame. El15. primo quod contractus diciiuꝛ oio purus ⁊ ſine oĩ cõditione ex quo non fuit certa conditio expreſſa lłʒ ſubſtét multe tacite conditiones. nam in ſponſalibʒ multe cõditiones ſubintelliguntur. ut i. c. quẽadmo dum de iureiur. Conditio eꝛgo ſubintellecta nõ fac cõtꝛactũ ↄditionalẽ nt in.l.cõditiones que extriſecꝰ ff. de ↄdi.æ demõ.⁊ in.c.ſignificaſti quod ibi nõ. de elec. ¶ Mõ. fo. ꝙ per bec uerba moneas ⁊? idu cas non inducitur pꝛeciſa cobactio. ¶ Tertio nõ. ꝙꝙ iuramentũ pᷣſtitũ ad ↄmodũ hoĩs põt remitti ab hoĩe ad cuiꝰ commoduʒ fuit iuratum. Ex quo ĩfer tur ꝙ ſi iuraui tibi ſoluere tali die non incido in ꝑ iuꝛiũ ſi remirtis mihi iuꝛamentũ uel dilationẽ ad ſol uendum pꝛeſtitã facit.c.i.de inreinꝛ.⁊.c.ſignificauit de cenſi. n glo.ij.ibi ⁊ etiam cõpellendi ſi iuꝛaſ ſent. uult ergo glo. reſtringere iſtũ tex. qñ in ſponſa libus interuenit fidei pꝛeſtatio ⁊ non iuꝛamentũ.ſed hoc non pꝛocedit qm reſpectu coactionis fiende eccleſiam nõ ẽ dr̃ia inter iuramentum ⁊ fidei pꝛeſta tionẽé in. c. peruenit. ð. de fideiuſ.in fi. Iteʒ ipſamet glo. in. v. interpoſitione ſenſit ꝙ iſta equipollẽt. ⁊ ui de hoc quod plene dixi ĩ.c. ad aures. quod me. cau. ? ꝑ Archi.xxij.q.v.iuramẽti.⁊ ad.c.ex litteris all. pꝛo contra.dicit ꝙ ibi tantum unus diſſentiebat iõ pꝛeciſe cõpellitur ad ↄhẽdũ matrimoniũ.⁊ ad.c. re quiſiuit. dic ut ibi nõ. ad.c.fi..eo.dic ꝙ ibi pꝛio ra ſponſalia fuerunt ſublata per contractum matꝛid nij cũ alia per uerba de preſenti. Sed nõ.ex glo.iũ cto tex.ꝙ dixi in notabilibus ꝙ ꝑ hec vba moneaſ ? inducas nõ datur ptãs coheꝛcẽdi licet YFred mul tum dubitet conſilio.ciij.⁊ ſe. n glo. fi. in fi. ex hac glo.colliguntur due lec. ad tex. una ut pꝛocedat de iure cõi. æ ſic ſine aliquo peccato poſſint ſponſi pari conſenſu diſſoluere ſpõſalia etiam iurata. Alia lec. eſt ut pꝛocedat ex cõperatiua permiſſione quaſi ſine peccato ſponſi hoc faceꝛe non poſſunt ſed eccle ſia tollerat ne detcrius inde contingat. Alij ponunt tertiã dicentes ꝙ nõ pꝛocedit ex cõꝑatiua ꝑmiſſiõe ſz de iure.ſpe.in ti.de le.in.O. nunc oſtendendũ.v. hoc quoqʒ ſentit ꝙ de mero iure.⁊ hec opi.uidetuꝛ cõioꝛ æ mihi plus placet.nã ſi tex.pꝛocedeꝛet ex tole rantia papa non induxiſſet ſimilitudinem in diſſolu tione ſocietatis:ſicut ergœmero iure ſocij poſſunt ſibi remittete iuramentum ita ſponſi.⁊ ad tex. cum dicit ĩ paciẽtia. dic ꝙ habuit reſpeciũ ad uulgi opi nioné. naʒ uulgares putãt ꝙ iſti incurrant periuꝛiũ 7 pꝛopter hoc iſti ſint monendi ⁊ inducendi ad con tꝛactum. hanc opi. quaſi cõeʒ ſenſit Inno. qui dixit ꝓ aut iuramentum pꝛeſtatur deo ⁊ non põt remitti ab homine ſed a ſolo deo. Aut pꝛeſtatur hõi æ põt remitti ab homine ur bic. æ in.c.i.de iureiur. Et di citur pꝛeſtitum deo quando quis iurat nolens prin cipaliter complacere deo.ſi autem intendit ad pale cõmodũ hõis tũc diciur preſttum hõi Et aduerte qꝛ h ome iuramentũ pꝛincipalit᷑ tendit in deum: qꝛ obligatio pꝛimaria acquiritur deo: ut in. c. debi tores de iureiur. tu qñ ↄceꝛnir ↄmodũ bomis dᷣuſ ꝛccipit iuramentum ad illius ↄmodum ⁊ ſic illo re mittente deus etiam remittit. æ hec ueꝛba nota ex quibus poteſt inferri ꝙ ſi intuitu dei iuraui ducere aliquã mulierẽ in nxorem nõ poteſt mihi illa remit tere iuramentuʒ. æ uide latius ad materiã predictaʒ quod nõ.ſpe.in d. I. hoc quoque. 5 Bu eni 8. Si maioꝛ ſeptẽnio cum pꝛoxima ſeptennio in qᷓ malicia ſupplet etatem ſponſalia contrabit ex his oꝛitur iuſtitiã publice honeſtatii maxime ſi cõ miſceri temptauerunt. ita cõit᷑ ſũmatur. ſed in ueꝛita te ſũ mariũ non colligitur ex lr̃a nt patebit clariꝰ ex infra dicendis.ſed inherendo lie poteſt ſic ſummari Si maioꝛ ſeptẽnio duxit in uxorem minoꝛem ſeptẽ nio ⁊ eã traduxit ad domum oꝛitur ex ali cõtractu publice honeſtatis iuſticia. Duiciuur p⸗ narrat factum ⁊ caſum dubium.ſecundum duplici ratione diffinit. ibi quia igitur. ota primo ꝙ in conceꝛ nennbus periculum anime debemus indubijs ſem peꝛ tene? quod certius eſt ⁊æ quod ſine peꝛiculo ani me explicari poteſt. unde in iſtis illa pars eſt mitior que eſt tutior. ad hoc nide bonam gl in. cei. de ſcrun ti. ⁊ tex.in cle.exiui de uerbo.obli. cta ſecun do quod in matrimonio contrabendo magis conſi deratur honeſtas ꝙᷓ rei ueritas. unde alibi diz iex. iuris ciuilis quod in conditionibus nõ qð liceat ſʒ ꝙ deceat ↄſiderãdũ ẽ ut in.l.ſcmꝑ.ff.de ritn nupt. tẽ nõ. ibi cõplere nõ potuit. ꝙ magis ↄſiderat̃ ipſũ factũ ꝙ iuris effectꝰ. Eilnmo nõ. ꝙ ex ſpõ ſalibus oꝛitur publice honeſtatis iuſticia inter ipſuʒ ſponſum ⁊? conſanguincos ſponſe.⁊ ecõtra ĩter ſpõ ſam ⁊ omneſ conſanguineos ſponſi uſqʒ ad qnariũ gradum habilis ad impediendũ æ dirrimenduʒ ma trimomiũ inter eos contrahendũ.ad hoc.c.ſponſã. I eo.⁊ clarius in.c.i.eo.ti.li.vi. Et ſcias ꝙ hoc impedimentũ nõ cauſat᷑ ex ↄſanguinitate nec ex affi nitate: qꝛ an ↄſumationẽ matrimonij ſen carnis cõ mixiionẽ non eſt oꝛa affinitas.ſed oꝛitur ex ↄſenſu pᷣſtito ĩ ſpõſalibꝰ. fuit inductũ hoc ipedimentũ ab eccleſia pꝛopt᷑ honeſtate. dũtaxat qꝛ qnqʒ oꝛiebãtur graues inimicicie inter conſanguineos cum uni de ſponſatam alius conſanguineoruʒ querebat ducere in uxoꝛem ⁊ appellauit eccleſia illud impedimentum publica honeſtas:qꝛ nõ poterat dari congruentius nomen cũ nõ poſſet attribui alicui ex cognationibꝰ .ſ. legali uel ſptrituali nel carnali. nam triplex eſt co gnatio.iſtud ergo impedimentũ eſt de per ſe ex ſola boneſtate ab eccleſig induciũ, de quo uide per Jo. an.in.d.c.i.li.Vi. C Se glo. i. in fi. glo.iſta non cla re aperit intellectum.c.ſed ut claꝛe habeamus mate riam aduertendum eſt: ꝙ aut ſponſalia fuerunt con tracta inter maioꝛes ſeptẽnio ⁊? in dubio oꝛitur il ud impedimentum publice honeſtatis. nec exigitur hoc caſu ꝙ ſponſus temptauerit ↄgnoſcer ſponſaʒ ut in. c. ſpouſ..eo. ⁊ pall.c.i.? iſte non eſt caſugꝰ noſter. Qnqʒ ſponſalia ↄtrabnntur iter miores ſeptennio fere nullam diſcretionem bntes ſiẽ ſolet fi eri qũ parentes ↄtrahunt ſponſalia pro filijs z nul lũ oritur impedimẽeiũ quia talia ſpõlalia ſũt nullins 8 35 ¶ De ſponlalibus. effectus ex defectu conſenſus. vt in pꝛealle. c. i. ? hie nõ eſt caſus noſteꝛ. Onʒ maioꝛ cõtrahit ſponſalia ecũ miori ſeptẽnio pꝛoxia tñ ſeptẽnio:⁊ gl.iſta nide tur ſentire ꝙ diſcretio ſuppleat etatem ⁊ clarius hꝰ ſemit.. eo.ſponſã.⁊ ſentiũt bic doc. Ex quibus in fertur ꝙ ꝓxima ſeptẽnio põt cõtraheꝛe ſpenſalia.ſʒ ceꝛie hoc dictum nullibi pꝛobatur. nam.c.Fas.⁊.c. duo pueri.⁊.c.atteſtationes.j.ti.prox.aperte inr ũt oppoſitum.nidentur enim preciſe requirere ſeptẽeni um ad ualiditatem ſponſalioruʒ pro hoc fac ꝙ ſep tẽnium ꝛequiritur qꝛ in tali etate preſumit᷑ diſcretio cum exeat qs tunc infantiam:ſʒ ubi certa etas requi ritur reſpectu diſcretionis illa preueniri non põt ut aꝑte pʒ in etate ſtatuta ad ↄfectioneʒ teſtamẽti.ut le gitur ⁊ nõ.in.l qua etate.ff.ð teſta. Itẽ pʒ ex nõtiſ in. c. puberes.j.ti.proxi.⁊ in.l.ad rẽ publicã. ff. de mu.⁊ ho. Item per totũ ti. C. qn tu. uel cura. eſſe deſinãt. nullibi autẽ habemus ↄtrariũ ſed ſolũ iſiũ tex.qui hoc non probat.nã tex.iſte fundat ſe ſuper dubio tẽptatus ꝗqa forte tẽptauit ⁊c.nã iſtam puellã traduxerat ad domũ. Iteʒ fundat ſe ſuper honeſta te eccleſie quia illa decebatur ↄiunx iſtius.ũde ſi ꝛec te ponderetur lr̃a hic fuit ↄtractũ mr̃imoniũ ꝑ vVba de pnii ʒ de fẽo ut pʒ ibi dixit ⁊ ibi coniunx ipſius ⁊zẽ. Er hunc ultimum intellectum ad tex. hic. ſenſit do.an.licet etiam ipfe ſequatur primum dictum. ſʒ nt dixi iure non ꝓbat᷑ cum ergo illa diffiniꝰ. fundʒ ſe ſuper duplici cauſa:alia ceſqte ceſſat diſpõ ut nõ. in. c.quoniam. in. F. ſi neꝛo.S. ut lit.non conte. ſed caſus magis dubius eſt ſi fnerunt contracta iſpõ/a lia cũ minoꝛe ſeptẽnio ⁊ inteꝛuenit temptatꝰ uel ſal tim ſit dubium ut quia ſecum cohabitauii ſponſus 2 uiderur ꝙ oriatur hic publica boneſias ey qdam equitate.tñ hoc iure non ꝓbatuꝛ qꝛ ceſſat alia ꝛatio lirteꝛe dũ diẽ ꝙ illa dicebaĩ coniunx iſtius. In do. an tenet pmũ ſed ut pꝛedixi lIʒ ſit equũ non iñ iure pꝛobatur. Nicolaus abbas. ODaudientiam. e von⸗ tis cũ conſangninea oritur publice bone ſtatis iuſticia primo narrat factum. ſecundo decidit ibi ſed quoniam. ¶¶ M primo quemlibet ð popu lo poſſe comparere ad impediendum matrimoninʒ contrabendum ſubſiſtente impedimento legitimo ad hoc.c.fi.I.de clan.deſpon.⁊.j.eo.pꝛeteꝛea et ni derur inueꝛe tex.ꝙ in hoc caſu idem poreſt eſſe de nũciatoꝛ ⁊ teſtis pꝛout hic facit.c.in omni.s.ð teſt. ¶ Secũdo nõ ꝙ publica honeſtas oritur ex ſpon ſalibus oĩo nullis de inre poſitiuo dũmodo ſint ali qua de iure nãli. ſatis eſt eim ad contrabendum hꝰ impedimentum ꝙ ſponſalia teneant ꝛatione conſen ſus.⁊ hoc clariꝰ hẽtur. . e. ti. .i. li. vi Ex quo col ligit ibi glo. ꝙ ex ſponſalibus dtractis.peꝛ ſaceꝛdo rem oritur hoc impedimentum ſic ꝙ nullus de con ſanguinitate ſaceꝛdotis poſſit illa duceꝛe ĩ uxoꝛc̃.nã talia ſponſalia non peccãt in ↄſenſu nali ſed ãnullã tur ex impedimento inducto peꝛ eceleſiam ¶ Neʒ nõ ꝙ ſponſã fr̃is fꝛateꝛ habeꝛe nõ põt.⁊ licʒ tex.hic dixerit de fratre idem eſt in oibus ↄſãguineis ſpon ſii uſqʒ ad quartum gꝛadum. ut in. d. c. i. Et ex bhoc tex. colligitur claꝛe ꝙ poſt moꝛtem ſpõſe non poteſt ſponſus ducere in uxorem/ſororem defuncte.nam publica honeſtas fuit orta inter ipſũ ſponſum ⁊ cõ ſanguineos ſponſe.ut.j.eo.ſponſã.⁊ in.d.c.unico. Ex ſponſalibus aũt conditionalr ↄtractis non oritur hoc ipedimentum an exiſtentiã conditionis ut dicit tex.in pᷣalle.c.i.⁊. ideo inteliige iſtũ tex.qð ſpõſalia fuerũt hic pure ↄcta nõ aũt ſub illa ↄduõe ſub qua iuranit prius pꝛ.nã ſi ↄditio iterceſſiſſet in ciu potuiſſei poſimodũ phere cũ alio filio ꝓq uide bo.glo.in.d. c.unico//liimo nota quod te mere iurans peccat mortaliter ⁊? põt ↄpelli ꝑ eccłiã ad agendũ penitentiã. uide qð legitur ⁊ nõ.xxij.q. iiij. qui ſacramento In gloei. v. bfe in fi. ꝓ hꝰ facit quia in ſponſalibus ſeu matrimonijs pᷣhendil e ene nom honeſtas utĩ.l. ſemꝑ.ff.de ri. nupt. ¶ Irem potius conſideratur factũ q; iuris effectuſ ut in.c.nuper de biga.ex quo eꝛgo ſpõſalia tenuerũt de iure naturali ñ ẽ honeſiũ ut aliqnis cõ ſanguincorũ illã ducat in nxorem.⁊ ſic dicas ex Sc tu inito lege reſiſſente nulla oritur obligatio ut nõ. in. l. cñ lex.ff. de fideiuſ.ſdetur qð hic non eſt or ta obligatio inter contrabentes. ſed ex illo Scin in ducitur quedam honeſtas ut nõ liceat matrimoniũ phere cũ aliquo ex conſanguineiſ ſpõſi uel econtra E illi 8. S ſponſus de futuro ante copulam ad remota ſe trãſ feret ſponſaʒ libere cũ alio contrabit ſi ta men ꝑ eam ſtetit quo minus ꝑficeretur mẽimoniuʒ ſibi penitentia imponitur.h.d. Cõis diuiſio fa ibi hoc nibi.¶Nõ.ꝙ peꝛ vba futuri tpᷣiſ ſeu tractum hñtia ad futuꝝe ñ contrabit matrimoniũ ð preſenti ſed duntaxat ſponſalia de futuro nt dicã ĩ. c.ex ꝑte I. eo. ¶ fo nõ ꝙ ſi ſponſus tꝛanſfert domiciliuʒ ad loca remota poteſt ſponſa ſine alterius licentia cuʒ alio matrimoniũ cõtrahere.⁊ hoc denotat uerbum libeꝝ poſitum in tex. non eiʒ ei eſſet libeꝝ ſi haberet expoſcere alterius licencians nt nõ.in.c.de multa.ð pben. et in. c. ʒ eps eo.ti.li.vi.ſecus eſt in ſponſa ð pñti. ur in. c. in pntia.j. eo.æ quod ibi nota.¶ IJẽ nõ. ꝙ tenet matrimoniuʒ contractũ ↄ iuramentũ ?z ſic ꝑiuriũ non impedit. Sctũ matrimonij ⁊ ex h̊ ĩfer tur ꝙ etiã actus ſpũalis geſtus contra iurameniuʒ non ẽ nullus ſed tʒ mero iure licʒ de ꝑiurio ſit pnia iniũgenda.⁊ cõcordare nur᷑.c.ſiẽ.j.eo.qð ẽ ↄ theori cã Inno. in. c. dilecto de pᷣben. æ uide ad hoc ꝙ nõ Jo. an.in regula.qð ſenſel placnit de reg.iuris.li. vj. in mercur. ¶ In glo. i. in fi. dic ꝙ ſponſa non tenet᷑ ſeꝗᷓ ſponſũ ut hic.? ĩ.l.ij. C. de ꝛepud.⁊ ĩ uxo re dic. aut ſciebat maritũ nagabunduʒ qnñ ſecum xit puta quia eꝛat iuxta locũ mariti ⁊ n tenet᷑ eum ſe qui. ut ĩ.c.unaqueqʒ.xiij.q.ij.? ibi bona glo. Aut ignoꝛabat uel ex poſtfacto ẽ facuus uagabundus ⁊z nõ tenetur eũ ſequi.ut nõ.in.d.c.unaqueqʒ. Si tñ ex cã ſe tranſſeꝛt ad alia loca nel etiam ſine cã mutã do domiciliũ tenet mariiũ ſequi.ut i.d.c.unaqueqʒ 2& uide qð le. ⁊æ no.in.c.ex multa.S.de uoio in caſu tamen in quo non tenetur ſequi maritum non põt cũ alio mꝛimonium ↄbeꝛe ninente pꝰ ẽt ſi matrimo niũ non ſit cõſumatũ ut in.c.in pntia.? qð ibi nõ. Ci iiemineni . lu inttzl ſen nĩ cmnanun rbe letemn ſehore mlcaliu wal culaas anrsi cindte NeNNiidenii erut enani ⸗onicmnons NNuſum Kα ſocttrscenwnino uim tt N mnſenes nun ſ lienpeunao kegs is non lſianenonece iran n Eitfur ocolnrto dun gnfuſtt os nz in hlunſn. Aras, nee Aimbinenoe ſamnſelo mn nnoms obnr int, n inongocor onnenn Eninctimntnam, fin nſitideerihta Mürhe ne aln dnſco. ainsNun non . i Concitionss nciige ſii terod näüidihct⸗ Nito terteſtcerin ,reci loffe da⸗ 64 e pefitt ienisd unmnt licip i⸗ 1 onim obignot i Ccamn göeeron gor bPanaſi ſlo Zan n Elnröſeen mnnonii Mgnigeſthäſiue aonen Ghhontseſnnogne CPlam a1 eron ſeni bcſeci eo vonnttiitn ns Pſcerarr ninenig lb Gos auſenn ti SRrzwandierwaed mbi mannoniöpnihnt AKuAr diii r ſustunſten conteſizod Mneghenus tcnti e get boc cnolet ebbumn ſchaitſit berſbnane n n in dGe nln dlaschkirhot ot rod b ron. C. ni inmgſit äraninolietid cca onn ini nun unla Kſa dot) jn tMce l oegii ant ehinbi De ſponſalibns eo. ? ex his habes unã driam inter ſponſalia. æ ma trimonium de futuro. Dn glo. ij. ibi ſʒ leges põ dera bene hec uerba qꝛ poteſt intelligi glo. ut nelit notar̃ in hoc differentiã inter leges æ canones ii ſʒ leges teneatur ſponſa ſpectare per triennium.ſecus fin canones.ſecũdo põt ĩtelligi ut uelit ſupplere iſſũ canonẽ per legẽ ⁊ hẽ ultimũ intellectũ nidetur ſentizx Jo. an. qui dicit expectanduʒ eſſe ſjm ipᷣs legale niſi in ↄtractu ſponſalioꝝ fuit additũ certũ tempus.nã tũc illud ſeruabit᷑ ut in.c.ſicut.j.eo. Et intelligo on a pꝛincipio fueꝛunt reſtꝛicte ad certum diem.ſi enim fuiſſent pure contꝛacta licʒ ſponſus ⸗ ſponſa poſtea conuenerint de ceꝛta die cõtrabendi matꝛimonium non puto ꝙ poſt lapſuʒ illius diei ſit diſſoſuia obli gatio.de quo in.c.ſicut.j.eo.dicit etiam Jo. an. qꝙ ips tꝛiẽnij habet locum qñ neſcituꝛ ubi eſt ſponſus uel ſcituꝛ æ nõ derinetuꝛ ipedimento ꝓbabili. als dʒ expectaꝛi donec ceſſaueꝛit ĩpedimentum ut in. l. epe ff eo.⁊ ſic tꝛãſeũt cõit᷑ doc. hic. Sed aduerte quia in Sriũ uidet᷑ tex.in.l.ij. C.e.ubi ſolũ dicitur de biẽ nio. ⁊æ Ci.ibi tandẽ reſidet in illa opi. ut ſi abñs de tinetur impedimẽto neceſſario tenetur ſponſa expe ctare donec ceſſet ipedimeniũ ut in.d.l.ſepe ſed ſi ð tinetuꝛ ſola nolũtate tunc ſatis eſt expectaꝛe bienniũ unt in. d. l.ij. nec ob.l.ij. alle. in glo. quia narrat factũ Fm Ci.ñ aũt ponit inris niſteriũ.⁊ hoc mihi plus placet fm legs. Sed dubito utrũ hoc procedat fʒ canones: nam papa hic ſimpliciter reſpondit liberuz eſſe ſoonſe tꝛanſiꝛe ad illa uota ſi ſponſus tranſſujit ſe ad alias paꝛtes.nõ enim eſt libeꝛum ſpoſe ſi tenet expectare per biẽniũ nel trienniũ.⁊= ſoꝛte papa conſi derauit periculũ foꝛnicationis qðᷣ iminet ſponſe ar. in. c.qm... poꝛro ut li. non cõte.intellige m tex. qñ nõ eſt ſpes de pꝛoximo reditu. æ hoc denotat illud ner. tranſfeꝛentes. nam ſi papa uoluiſſet intellexiſſe cũ tempeꝛamẽto legis ciuilis:non dixiſſet libeꝛnʒ : ſʒ feciſſet mentionẽ de tẽpoꝛe. ar. in. c. ad andientiã de deci.⁊ foꝛte hoc uoluit glo. dum dicit ſm leges. n glo fi.in fi.? alios plures caſus uide per Jo. an. in ſum. ſuu. Abbas. 2 muli ere Cõit non ſummatuꝛ * quo ad titulũ ſʒ quo ad lr̃am.h.d.incerto queſito nõ poteſt da ri certa reſponſio.ſed quo ad titulũ ſummarem ſic. non omnis uiolentia ipedit Zctum matrimonij. Hõ.pꝛimo aꝛ.pꝛo doc. conſulente ut ſi caſus naꝛra tur in genere non teneaiut diſtinguere per oẽs ca ſus qui pnt ſub geneꝛe cõpꝛehendi ſed peteꝛe ut de ſcendatur ad ſpeciem. pomiſſet iñ hic papa reſpon dere per diſtinctionem pꝛout fecit in.c. las de reſti. ſpo.⁊? ĩ multis alijs iuribus.ſed noluit hic foꝛte im peditus multa vba fauſtra effundeꝛe. ¶ Scõo nõ. ar. ꝙ uiolẽtia certo caſu ipedit ↄctũ mr̃imonij.vnd in mr̃imonio nõ habet locũ illa regula coacta uolũ tas: uolũtas eſt. de qua in.c. meꝛito.xv.q.i.? eſt ra tio qꝛ i matrimonio requirit᷑ de ſubſtãtia liber con ſenſus.ᷣ ut ĩ. c. cũ locũ.j.e.vñ conſenſus coaciꝰ ẽ bñ conſenſus ſʒ nõ libeꝛ. ſic deficit q̃titas libeꝛtatis qᷓ ð ſubſtãtia cõſenſus matrionialis. ad hoc fac tex. eü glo. xxxiij. q.ij. c. notificaſti.æ quod le. æ nõ. in.l. ſi mulier..ſi dos qdð me.ca. Aliqui ramen nolue rũt ꝙ mr̃imoniũ teneat licʒ ſit ꝑ ui ↄctũ ſʒ uenit ꝛe ſcidẽdũ offõ indicis uel ĩtentata acrõe ꝙ me. cau. ꝙ ego non puto veꝝ ut pleniſſime dicam in. c.cũ lio cuũ.j.eo.ubi tangam plura iura reſtrigéda. Abbaſ. 1 litteris. Si aliqui apti ad ma trimoniũ ↄtrabũt ꝑ uerba obſcura cõem uerborũ intellectũ le qui tenẽtur.ꝓꝰ ponituꝛ ↄſultatio.ſᷣo lnſio ibi hen demus. ¶ HNõ. primo duo que requirũtur ad iub ſt intiam mẽimonij. ſcia.ſ.æ etas.⁊ capitur hic ſcia ꝓ diſcretõe nã indiſcrerus nihil ſcit.nõ enĩ reqriiuꝛ ſcia poſitiua. naʒ ⁊ ad iudicandũ neceſſario ñ ꝛqui ritur illa ſcia. ſatis enim eſt ꝙ hẽant peritiã iudican di ꝑ exercitiuʒ ut in.l.cerni. C. ð iudi. ⁊ nõ in. c. ſci ſcitatus.5. de Hp. ¶fo nõ ibi ad cõeʒ ꝛc. ꝙ vᷣba dubia ꝓlata in zctu itelligi debent ñ ſʒ opi.ſingu larẽ ſed cõem. ad ꝙ uide ꝙ nõ. baꝛ. in.l. labeo.ff ð ſupel. le. Et facit ille tex. in ar. ut in deciſione cãrum iudex non ſequatur opi.ſingularẽ docto ſed cc mu nẽ. un ſi eꝛrat ſequendo comunẽ excuſatur. ſecus ſi eꝛrat ſequendo ſingularẽ. ad hoc facit qð nõ. glo. iĩ ſti. de obli.que ex quaſi delict. naſ.poſt prin.2= in... qui ſolidũ ff. de leg.ij.æ uide qð dixi in. c. ut debirꝰ S. de app. Et adde nõbile dictũ. Jo. an. in. c.i. de conſti.ubi dicit qð ſi cõis opi.doc.eſt notoꝛie falſa uel poteſt conuinci apꝑtiſſimis rõnibus licite iudex ſequitur opi.ſingularem ſꝑnendo cõem. ¶ Mota ibi recte ĩtelligẽtibꝰ.qðᷣ vba ñ debẽet itelligi ſo phiſti ce etiã ſi cõiter ſic intelligũtur ſʒ ſunt referenda ad ſenſum hominis bene ſenſati. ¶ In glo.i. in. fi. H. glo. allegando.c.i. S.e.vr intell gere tex.oñ ben tes erant diuerſe lingue ſed glo. quarta nidetur in telligere qñ etiam erant einſdeʒ ligue.æ dic ꝙ ntꝛ0 qʒ mõ põt intelligi. ¶ ſi enim erãr diuerſe ſigue * poſſunt contrahere peꝛ interpꝛetem ut ſenſit gl. qrta quam notabis ut quẽadmodũ alij cõtractus poſſũt explicari ꝑ interpretẽ ut in.l.i.de neꝛ.obli.ita et cõ rractus matrimonij. Item ſine interpꝛete nt ſi qſqʒ profert uerba in idiomate ſuo.et hoc caſu ſi alter poſtmodũ dicat ſe non intellexiſſe neꝛba alteꝛius re currẽdum eſt ad comunẽ intelligentiaʒ vboꝝ conſi derando.ſ. uerba precedentia tractatũ locum et tẽ pus.nam ſi preceſſiſſet tractatus matrimonialis et poſt tractatum maſculus poꝛrigit annnlum dicẽdo uerba in uulgari ſuo z mulier pꝛeparat digitum ⁊ recipit annulum dicendo in uulgari ſuo neꝛba ceꝛ te ſatis iudicabitur pꝛo matꝛimonio licet alter alle get non intellexiſſe neꝛba alterius. nam æ muni poſ ſunt contꝛaheꝛe peꝛ ſigna ut in.c.cum apnud.j.ecðᷣ. foꝛtius poſſunt iſti contrahere per ſigna expꝛimẽdo neꝛba fſᷣm pꝛopꝛiũ idioma. ecundo caſu quan do ſunt eiuſdem lingue poteſt tex. multipliciter figu rari.pꝛimo ſi alter dicat non intellexiſſe nerba.i. uiʒ nerboꝛum ut quia non putabat ꝙ ſponſalia ſeu mg trimonium haberent tantum effectum ſed credebat poſſe ad libitum relinqueꝛe mulierem. æ hoc caſu di cit notanteꝛ Inno. recuꝛrendum eſſe ad iuris intel lectum. non enim excuſat ↄtrahbentẽ iuris ignorãtia notabis bene boc nerbum.ſacit enim cõtra ruſticos 32 4 Cee ſponſalibus. ani poſt peꝛfeium cõtractũ dicunt ſe non ↄcepiſſe uim ueꝛboꝝ ⁊ effectum peꝛ notarium pꝛolatorum. debent eĩz ueꝛba hẽe ſuã uiʒ ? ꝓprietatem. Fʒ iuris diſpoſitionẽ.nec excuſat ↄtrabentem iuris ignoran tia. Et ex hoc etiã infeꝛt ꝙ ſi alteꝛ cõtrahentium di ceꝛet ꝙ cꝛedebat contraheꝛe peꝛ illa neꝛba ſpõſalia 2 nõ mr̃imoniũ nel ecõtra non ẽ ſibi acquieſcẽduʒ. ſed accipientur vba ſecundum ꝛectum ⁊ uex intelle cinʒ. cdᷣo pricipaliteꝛ põt tex. intelligi. qn alteꝛ ꝓooſuit ueꝛba ſophiſtica foꝛte ad decipienduʒ ꝛeli quũ.utputa ꝓmitto teneꝛe te pꝛo legitima coninge donec teꝛa coopꝑiet ocnlos meos.nõ eĩʒ ſufficit ad diſfolurionem matrimonij ꝙ ipſe ninens teꝛraʒ ſu is occulis ſupponat. nam a recte intelligẽtibus illa neꝛba capinnt ꝓ moꝝe nãli. æ idem dic in ſimilit niſ 2 nõ. huc intellectũ qꝛ eſt gñalis ad oẽs ↄtracius. e.⁊ Abbas.ponebant exempluʒ quãdo maſcu lus dixit placet mihi babeꝛe talem in nuxoꝛem ei mu lieꝛ inteꝛꝛogata idem ꝛeſpondit.nam põt dubuari. vtrũ hec ueꝛba inducant matrimomũ de pꝛeſenti. videtur pe.ꝙ non qꝛ alind eſt uẽdeꝛe z aliud velle nendeꝛe. ar. in.l.in nenditionibus. ff. de contꝛeben. emptiõe.ſed hoſti. poſt multa tenet örium dicẽs.qꝙ; peꝛ hec neꝛba uolo te habere in uxorem uel placer mihi te habere i nxorem cõtralb iur matrimc niu m de pnti. Jo. an. diſtingnit ꝙ aut fuit dictum placet mihi te deſponſaꝛe nel iecum cõtrabeꝛ e ꝓcedit pᷣ ma opi. Aut fuit dictum placet mihbi te habeꝛe in unxorem ⁊ ꝓcedit ſecũda.quaſi plus impoꝛtent hec ultima ueꝛba ꝙ; prioꝛa. Oo. an. multum inſſat ſiuꝑ ꝓprietate horum neꝛboꝛum dicit enim in effeciu ꝙ neꝛbum placet ⁊? ueꝛbum uolo ſignificam fᷣm rẽpus de pnii. Item vᷣbum infinitum eſt aptum cõp kede ꝛe tẽpus pns ⁊ futuꝝ ſecundum uerba adiecta. naʒ de ſe infinirum neꝛbum mnihil ꝑfecte ſignificai ſed ðᷣ teꝛminat᷑ fʒ vᷣba ſeqñtia¶ His pᷣmiſſis dic ꝙ ſi v bo uolo uel ueꝛbo placet adicitur infinituʒ denotãs actum non dependentem a libeꝛa noluntate pꝛc feꝛẽ tis tunc non inducitur diſpc ſitio de pꝛeſenti ſʒ de claratur diſpſuio in futurum. Exempluʒ fi dico pla cet mihi aſcendeꝛe in aꝛboꝛem. Enqʒ ueꝛbo uolo nel placet adijcitur nerbum infinitum denetans ac tum dependentem a libeꝛa uoluntate pꝛofeꝛentis.? tunc ſi ueꝛba denotant principium acius non indu citur diſpoſitio de pꝛeſenti viputa ſi dico nolo uel placet mihi te deſponſare ſeu tecum contraheꝛe.et ĩ hoe uidetur ipſe acquieſceꝛe opi. Jo.an.qnqʒ uer bum infinitum denotat executionem actus et tunc inducitur diſpoſitio de pꝛeſenti.ut ſi dico nolo ha beꝛe te in uxoꝛem.nam non poſſum nelle te habeꝛe in uxoꝛem niſi tecum prius contrabam. æ tunc idu citur matrimonium. Et circa hoe multum inſtat. ſʒ tu uide plenius ꝑ Har. in.l. cunctos populos ĩ pᷣn cipio.E. de ſum.trini.⁊ in.l.ſerui electione de le.i. 2 bec ſufticiant quia multum longa eſt mateꝛia. CQS In glo. in v. ꝓpoſuit.ibi ut reus intelligit nõ. glo. et nide bonum tex. in decꝛetis in. S. ſi eꝛgo.el fo ct in SF. item obijcitur. xxii.q.v. ⁊æ uide Innocen.i. c. ueniens:de iureiuran. ubi inteꝛ ceteꝛa ponit nobile ueꝛbũ.dicẽs ꝙ in foꝛo aĩe iuramentuʒ recipit inter pretationem ſm intentioneʒ iurantis.ſed in foro iu diciali m ius.ita etiam quo ad propoſitum dicit h̊ hoſti. ⁊ bene ꝙ ſi quis cum non intendebat ↄtrabẽ matrimonium uſus fuit uerbis ſophiſticis ut decipe ret mulierem non erit matrimoniũ in foro aiĩe qꝛ ſie ↄſenſu nõ põt matꝛimoninʒ cõſiſtere.æ de hoc ẽ ca ſus uõbilis in.c.tua.j.eo.ſed in foro iudiciali iudi cabitur pro matrimonio qꝛ non eſt ſibi credendum ſed recurrendum ad recium ſenſũ uerbox. ut in. d. c. tua. Er in fi.glo.dicit lex cũ quidam.fac̃ qꝛ ibi diſiũctiua ponitur pro copulariua.æ ſic fit iterpreta tio contꝛa cõeʒ intelligentiam.ſed dic ꝙ ibi fit illa ex poſito.tũ ex cõiecturata mte teſtõris.tũ ut ceſſet ab ſonus intellectus z res potius naleat quam perear. ? idem dic ad.c.in calice. n glo. fi. ibi creditur actori potius quam reo.dic melins quod reſpeciu propõnis non eſt dꝛia inteꝛ actoꝛem ⁊ ꝛeum ſʒ ſẽpeꝛ debemus intelligeꝛe vpa ut ↄueniant intẽtioni pꝛo feꝛentis ⁊ ſic pꝛopꝛie loquituꝛ tex.in.l.ſi quis itẽrõe amoigua.ff de iudi. ubi plenius nide peꝛ Bar. ſed in pꝛobationibus fit inteꝛpꝛetatio contꝛa actoꝛc nõ in odium ipſius:ſed quia dubia pꝛobatio noen ꝛele uat pꝛobantem. æ idem eſt in reo probãte exceptõeʒ ſuam nt in. c.in.pntia de proba.⁊ iunge iſtam cum precegenti. P onſam Breve eſt 7 poteſt ꝑ * glia nerba ſic ſumn a ri. Inter ſponſam ⁊? conſanguineos ſpõ ſi oritur impedimentum publice honeſtatis in pedi ens ? dirimens matrimonium inter eos cenireben dum. h. d. uero primo ꝓ itellecu inere vrrũ hoc procedat in ſponſis de futuro.an autẽ de xnii dic ſecundum doc.ꝙ ntroqʒ caſu procedit ciſpoſi tio.c.nam ſi non licet duceꝛe ſpõſam conſanguinei de futuro multo fortius ſi eſt de pñti. nã maior eſt honeſtas ? non ducatur ſponſa de pñti cum qua matrimoniaſe uincnlum eſt ↄtractum quam ſponſa de futuro cui ſolu m facta èſt ꝓmiſſio fumraꝝ nup tiarum. uerba m hui us tex. proprie adaptantur ad ſpoſam de futuro.qꝛ loquituꝛ de ea que non erat adbuc pub es ⁊ ſic nonporerat ↄtrabẽ mẽimoniũ. t ex his nõ. ꝙ tã ex ſponſalibus de futuro q; ex mr̃imonio de pñni oritur publica honeſtas inter ſponſam ſeu maritatam z ↄſanguincos ſponſi ſen mariti ſuperueniente nero inter eos carnis copula oritur aliud nincuum. ſ. affinitatis. unde oẽs ↄſan guinei mariti ſunt affineð nxoris ecõtra ]. de ↄſãg. 7 affini.ſuper his.⁊ durant bec nincula etiam poſt mortem alterutrius.ut in.c. fraternitatis.xxxv. q.x. 2 in.c.i.eo.ti.l.Vj. C Sis ergo cautus maxime in imperanda diſpenſatione. nã qñqʒ oritur publica honeſtas ſine affinitate. qñqʒ affinitas ſimul cnʒ ho neſtate publica ut pʒiex predictis.qnqʒ affinitas ſie publica honeſtate ut ſi citra ſponſalia ſen matrimo nium quis congnoſcat mulierem. nam inter eum ⁊? dmnes conſanguineos mulieris oritur affiniras 7 econtra.ut i.c.diſcretionẽ .J.ð eo qui ↄgno.oↄſ. Vſo. ſue.nec oritur in hoc caſu publica honeſtas.?⸗ de his nide que nõ.glo.ſuper arbore conſãgnvinita tis. æ qð dicaʒ in.c.ñ dʒ ð ↄſãg.⁊ affi.ubi tractabo afibigier. ſinmg kinnulnneheneniſen ſer uupo ur inocr 1 mnigeſriot tuendiun WüdsENAa celusdust iifi gic nofn rar itlſmmmuſt venr ſclui y tnvcnnen ai nn Atlhopini oe i adin ſabepnioi un iknmnte tmchid onto ſden rtevnni ſenco el ung tbor 1ilmu Sodrſtmung DNltstannamig Sededen Nants. Denoid ndeni rmorſimni rpois önin Lhrſaii ſvad⸗ rien imi Dinagium ommuans W WGlietidäi che merci⸗ rinti oſielint i — ninlnsg W unit n ie⸗ Mnner tmicinn muamtwnſſh u Mnenncen N imn inl i igie enipait n Ar i eprmnto MMo/ ncthinobeto nen ſtinten Ntirhechig Mron kiugelian an mn. Ber 1hentp Ala vata ic ſunn ſemttoſſancunnos ſib Pprtleebepeſeusintel Crioniner s Critcken d Wcede d ſs mumo en uni rii mmj alromar fol lerſpeſin onſanguinei ck gefti ni aier ſporade hfn un ae (tornenmcron ſoenſe al pniſiofunnr inp nn rpreGmmmndd im de nepe ton aul peien ckinumneni. fieKiund dim laoſ id . limminp ſl ninra i la ſfnmns olleis/ n C De ſponſalibus. an ſufficiat in diſpenſatione faceꝛe mentionẽ de affi nitate tin ſi publica honeſtas cõcuꝛrit cũ affinitate. Secũdo querituriquia tex. dicit nullus ↄſangui neoꝝ c. nunquid iſtud ipedimentũ publice honeſta tis ↄceꝛna ots cõſanguineos in infinitũ dic ꝙ nõ. nã ſi uinculũ cõlanguin tatis ⁊ affiniratis non exten ditur hodie ultra quartũ gꝛadum reſpectu probibi tionis mẽimonij multo foꝛtius nec iſtud impedimen tuʒ publice honeſtatis.reſtringatur ergo hec lr̃a ad term nos dicti.c.non debet.nam ſi intelligeretur ge neralicer ſequeretur ꝙ inter homines non poſſit cõ traui matrimoniũ cũ oẽs hoies ſim cõſanguinei cũ ex eo dẽ ſanguine pꝛoceſſerũt oẽs:ſed reſpectu ꝓhi bitionis mnr̃imonialis illa impedimẽta ſunt reſtricta aſ quartũ gradũ. ut in. d. c.non debet. ¶ Mtimo querur:tex dicit ꝙ non poſſant conſanguinei con trahere ⁊cc.quid ſi de facto contraherẽt nunquid ie neat matrimomiũ: dic ꝙ non. vñ hoc ipedimentum imoe dit ⁊ diꝛrimit matꝛimoniũ pᷣbendum ut dixi in ſun nario ? pꝛobatur hodie clarius in.c.unico eo. nitulo li. vNi. Abbas. X p arte. Si nir ⁊ mulier ſibi p . mittunt ꝙ ab eo tempo re ſe pꝛo coniungibus habebunt contꝛactũ eſt mr̃ioniũ de pnti ⁊ eſt caſus nõbilis.ut.j.patebit pumo ponit caſum narratũ fo diffiniendum cõmit tit. fa ibi qꝛ igitur. j.pꝛimo ꝙ abi acitꝰ depẽ det a mera uoluntate loquentis paꝛia ſunti dicere q; talem uuſt pꝛo uxoꝛe ſeu pꝛo ciue ꝙᷓ; dicere duco te in uxoꝛẽ uel facio te ciuem.æ facit ad illã.q.dicit ſta tutũ ꝙ talis debeat hꝛi pꝛo ciue:nunquid ex hoc ſi creatus ciuis:æ uidet᷑ ꝙ ſic.aꝛ.optimũ. hic facit qðᷣ nõ. per bar. in.l.ſi maritus.ff. de adul. æ in.l. ſi is qͥ pꝛo enotoꝛe.ff. de uſuca. ¶ M. To ꝙ dictio tãqᷓ; qniq; ponu ueritatem nõ aũt denotat ſimiuudinem ſen unpꝛopꝛietatẽ:⁊ hoc qñ uerba ex ſubiecta mate ria hoc patiunt. nam hic iſta mulieꝛ promiſit huic uiro ꝙ tanq; uiro pꝛopꝛo fidem ſerunaꝛet. nec per hoc denotat᷑ ſiłtudo ſed vVitas.?æ hoc notabis qꝛ fa cit ad muua. Si ergo dicit ſtarutum ꝙ tanq cines ſcholares debeant tractari uẽ ꝙ per hoc ſint creati ciues: exquo actus dependit a mera nolũrate diſpo nentis. (Tar nõ. ibi habiturã ⁊ ibi ſeꝛuaruraʒ ꝙ per uerba ſuturi tẽpoꝛis cõtrabit᷑ qnqʒ mr̃ioniũ de pꝛeſẽti qñ ſ. uerba denotãt executionem mꝛionij nõ autẽ pꝛincipium contractus nam qui uolt conſe quẽs tacite nidet uelle anæcedẽs.ut in.c.pꝛeterea 2.c.pꝛudentiã. de offi. dele.l.ilind.ff.ðᷣ acqui.her.cũ ſi nilibꝰ.⁊ ð hoc clarius.j. ¶ Mõ. ꝙ pꝛopter adul teriũ coniugis non diſſoluirur mꝛimonium quo ad uinculum. ſed quo ad thorũ dũtaxat. unde tenetur quilʒ continere.ad hoc.xxxij.q.vij.in.c.ij. tez nõ. ibi maritali affectione. ꝙ eccleſia poteſt cõpellet̃ laicuin nedũ nt ꝛedeat ad uxoꝛẽ ſuã quam iniuſte di miſit ſed etiã ut eã tractet affectiõe maritali.ad hox c.illud de pꝛeſump. ¶ In gſo. i. ibi de ceiero ha⸗ bebo te ⁊c̃. aduerte quia licet pꝛima fronte nideaiut glo. replicare queſtionem tex. tamen habet maioꝛes dubitationem ꝙ queſtio deciſa in tex.quia in illa in lex. concurrebant duo. naʒ pꝛomiſerat illã tenere in Oingem ⁊ ei ſicut uſori fidem ſeruare h̊ autem ulei mãũ nõ ponitur in qõne glo. eterminat gl. ꝗy mr̃imoniũ Shatur ꝑ uerba de pᷣſenti licet non addã tur illa Vba. ? ſatis bene facit tex.ĩ auc.qui.mo.nã. effi.legi.in.S.ſi quis diuini 8. de.quo.fac̃ mẽtionẽ. iſta gl. et Gratla. icorporauit in decreto in loco h̊ all in gl. ⁊ H opi. Jo. cõiter tenetur hic ꝑ doc.licet Lau.⁊ mgf̃ ſententiaꝝ in iiij.ſñiaxꝝ tenuerũt oppoſi tun.⁊ nide ꝑ arch.i.ꝗ.ſi quis diuinis alł.ĩ gl.et qꝛ in fi.glo.oppo.c.de illis.S. eo.? nõ ſoluitur ¶ qic clare itelligendo mentẽ decre. ꝙ qnqʒ vᷣba in Zciu ꝓferũtur de pñti.⁊ tunc in dubio illico contrahitur matrimoniuʒ:ut ſi uir dicit accipio te in uxorẽ ⁊ eõ ut in. c. pe.j eo.qnqʒ ueꝛba ſonant ĩ futux.⁊ tũc aut denorãt principiũ actus z indubio ſolum Shuntur ſponſalia de futuro.nt ſi dẽ promitto ꝙ te ducam in uxorem uel me ducturum talem uel quid ſiłe.?= iſte eſt caſus. c. de illis. . e. ..c. pe ¶ ¶ Onqʒ vba ſonant i furuꝝ ſed denotãt executionẽ actus ↄſũma ti ſeu perfecti.exẽplũ ꝓmitto ꝙ habebo te pro legi tima ↄiuge uel uxore.nam non põt hẽi ꝓ legitima ↄinge niſi precedat matrimonium.hec eni nerba z ſimilia denotant executionẽ matrimonij. unde taciie exquo obligat ſe ad executionem vr̃ de pnin phere. ar.optimũ in.d.c.illud.⁊ eoꝝ que nõ.doc.in.c.cuʒ. m. de ↄſſi. ubi dicunt ꝙ ſi prebenda que ſolʒ confer ri tantum canonico ↄfertur extraneo uẽ tacite colia tus canonicatus.⁊ hoc procedit maxe ſi appoatur uerbũ ab hoc tpᷣe. uel uerbũ de cetero. nã immedia te ſe obligat ad executionẽ matrimonij. g racue cõ trahit ð̊ pniti. ſed idẽ eſt ſi non apponãtur illa vba denotantia extremitatem tpis. qm ſiĩ obligatione non apponatur dies vr̃ incõtinenti obligaio otta cta ut in.i.in. oĩbns.ff.ð re.iur.æ in.l.euʒ qͥ calecis ff. de uer. obli.? iſte uideĩ ꝓpꝛius caſus buiꝰ.c.quẽ notabis qꝛ facit ad mula. hec ꝓcedũt niſi bec vᷣba denotantia executionẽ ſequãtur ſponſalia de fuiuro utputa ꝓmitto ꝙ ducã te in uxoꝛc ⁊ tenebo te pro legitima coniuge.nã pꝛopter vᷣba pꝛecedentia reſtri guntur ſequẽtia in tpᷣs mr̃ionij comracti.i.cũ mzio niũ erit Zctum. ar.optimũ in.l.fi. O. cui dulcia.ff. de nino. xri.? olco lega.?æ in.c.ſedes.de reſcrip.⁊ ĩ cle. nõ põt de procur. ¶ Et ꝓꝙꝓ bhoc põt decidi qõ ſatis dubia. quidã dixit mulieri pꝛomitto ꝙ non habeo aliaʒ mulierẽ in uxoꝛem niſi te. nunquid per h̊ vᷣba ſit contractũ cũ illa matrimoniũ.⁊ ð hoc in ſpe.eo. ti. in pi. ? ibi per Jo. an. in addi. qui ſentit matrio nium eſſe cõtractũ:qꝛ dictio niſi conſequitur negati nam facit poſitionem ut nõ.glo.in regula peccatuʒ de re iur.li vi. ¶ Do. an. ur̃ hic ſentire oppoſimʒ dicens ꝙ dictio niſi facit poſitionem quandoqʒ fᷣm habitum qnñqʒ ſecundum actum. unde cum illa uer ba ſint de futuro ꝙ non habebo aliam niſi te nide tur ſentire ⁊? alias ſe diſponeꝛe ꝙ in futurum ſi eſt otracturus oöhet cum illa.ſed ſi nerba fuiſſen: pꝛo lata de pnti ut quia dixiſſer nolo aliam babere inꝰ uroꝛem niſi te tunc dictio niſi denotat actum de pꝛe ſenti. ſed peꝛ pꝛedicta niderur mihi concludendum pꝛo prima parte.nam ſi dixiſſet ꝓmitto ꝙ te habe bo in uxoꝛem ſtatim eſſet ↄtractum mꝛimonium uit 9 O õõü ð ¶ BDe ſponlalibns. 5 dixi eꝛgo idem ſi dico ꝙ; nõ hẽbo aliaʒ niſi te.naʒ nꝛ nelle ꝙ iſtũ hẽbit in uxoꝛc.ergo icõtinẽti cũ non ſit appoſita dies ut. S. dixi multa alia obſcura trac tant hic doc. n glo.in ueꝛbo ſint manifeſta ibi 2 ſententia ſecuta nõ. bene glo.nam relata ad tex. apertiſſime ſentit ꝙ non licet marito pꝛopria ancto ritate dimitteꝛe uxorem etiam ſi adulterium nxoris ſit manifeſtũ.de quo uide per glo.xxxij.q.i.c.i.ſed glo. contrariam habes ⁊ latiorem ĩ.c.fi.de adul.qᷓ; tenebis menti ⁊ illam ſequimr hoſt. ibi ? ſẽtit Inn. in.c.inquiſitioni de ſen.ex.quo ⁊ illa plus mibi plʒ per.c.dixit.xxxij.q.i.⁊z.c.agatoſa.xxvij.q.ij.uide qꝗᷓ dixi in.c.gaudemus.de ↄuer.coniuga.⁊ latius teti gi i. d. c.fi. ðᷣ adulłt. P 5 ui inranit cum ali * litteris. qua contrahere ſi nõ ſubeſt impedimentum per cenſuram eccle — ſiaflicã ↄhẽ ↄpellitur. primo ponit caſũ narratõ. fo cõmittit ipſius diffinitioneʒ ibi qͥa igitur. ¶ Mora primo ꝙ licet põt promittere pater cum inramento ſe daturum alicui filiam in nxorem.licet ergo pareꝛ non poſſit obligare filiam ad cõtractũ mrime nij ea renitente ut in.c.unico de deſpõ.ipu.li.vj xxx.q.ij. c. ubi tamen licite promittit ? inrat qꝛ uidetur pro mittere ſe curaturum q;tũ in eo erit ⁊c.de quo cum glo.i. ¶ Mõ ibi cõſentiente pze ꝙ filia nõ cõtꝛahit etiã ſponſalia niſi patꝛe ↄſentiente qð intellige ð ho neſtate.xxxij.q.ij. honoꝛantur. ſed ad ſubſtantiam matrimonij ſeu ſponſalioꝝ non ꝛequir parentum oſenſus nt in. c.ſufficiat.xxvij.q.ij.æ in d.c. ubi pᷣ alle.facit.c.ſi annum de iudi.li.vi. cta 3 ibi ſuũ iuramentũ.ꝙ ubi ſponſalia nõ ſunt iurata eccle ſia nõ cõpellit alterũ pꝛeciſe ad Zhendum. nam hoc .c.⁊. c. equiſiuit.j.e.?.c.pᷣteꝛea. S e cũ muliis ſimi libus ſemꝑ in ↄpulſione ponderãt iuramentũ ſeu fi dei inteꝛpoſirionẽ. ſed ego Srium aꝛbitꝛor quia cnʒz hec cõpulſio fiat ꝛõne peccati eccleſia compellit non ſolũ iurantẽ ſed pactum nudum facientẽ. vt in. c.i. ij. æ.iij.S.de pac.⁊ in.c.iuramenti.xxij.q.vV. nbi qici iur ꝙ deus nõ facit diffeꝛẽtiã inteꝛ inramẽiũ ⁊ ſim plicem ꝓmiſſionem. nam utꝛoqʒ caſu tranſgꝛediens peccat moꝛtaliteꝛ licet magis peccet ueniens contra iurameniũ ur nõ.in.c.pe.de inreiur et ad hec iura Rendeo ꝙ narrãt facti cõtingẽtia. iñ ſatis põt dici ꝙ non ita ſtudioſe eccleſia compellit alterum ubi ñ inteꝛuenit iuramentũ.⁊ facit ad mãʒ. c.ꝛequiſiuit j. eo. ¶ Ytẽ nõ. ꝙ eccleſia põt adiri peꝛ laicuʒ ut ſpõ ſam cõpellat ꝑ excõmunicationem ad cõtrabenduʒ mẽimoniuʒ 'm pꝛomſſſionem:⁊ ꝛõe peccati eccleſia ſe impedit cõtra laicũ. Credo etiam qꝙ iudex ſecula ris põt adiri ubi non ueꝛteꝛet᷑ in dubiũ ðᷣ naliditate ſpõſalioꝝ:ſed ſolum peteꝛet᷑ nt alteꝛ adimpleꝛet pꝛo miſſionem etiaʒ iuratam. nam.? index ſecularis põt adiri ut cõpellat laicũ ad obſeꝛnationem iuramenti Vt in.e. licʒ dc inreiur.li vj.⁊ fac ꝙ nõ.bar.i.l.titia ff ſo. ma. ¶ Mirimo nõ. ꝙ ſi alteꝛ ex ſponſis nõ. nult ꝑpficeꝛe matrimonium põt ad petitionẽ alterins cõpelli ꝑ iudicẽ ⁊? ↄpellit᷑ quis pꝛeciſe ad factuʒ ma rxime qnia hic non põt ſolui ineꝛeſſe quia ſpirima lia non capiüt eſtimationem.facit quod dixi S. e.c. „* preterea. ¶ In glo.i. in ki. Vult ergo glo. qðᷣ parẽ tes promiteendo pro filijs uidentuꝛ pꝛomitere ſe cu raturos bona fide quod filij ↄtrabent ⁊z ſic porius promittunt factum proprinʒ. 3 aduerte ꝙ iſið non ſatiſſacit contrario ſupra formato.nãꝗ iura cini lia dicunt qð ſi promitto ſimplicit᷑ factũ alienum in nullo obligoꝛ. unde ut ſim obligatus ad iurandum oportet ꝙ ſpecifice hoc promitiam. ut inſti. de inu ti.ſtipu. F. ſiquis alium. æ in.l.ſtipnlatõ iſta. G. ſiqs ff. de. v.obli. do. an. dicit ꝙ ſicut equitas pretoria facit ut in ſtipulationibus pretorijs promittendo ſimoliciter factum alienũ indubio uidetur promitte ꝛe'ſe facturum ⁊ curaturum.ut in. l.quotiens de.v. obli. ita equitas iuris canonici hoc inducit in mate ria canonica.hoc eſt notabile dictum:ſed iure non ꝓbat᷑. Sed quo ad iſtum tex.⁊ ſies poteſt daꝛi alia ſolutio melioꝛ ⁊ tutioꝛ ut in iuramento hoc pꝛoce dat. nam iuramentum bʒ uim clauſule ſi nõ. ualʒ oð ago ut ago ualet ut naleꝛe põt ut in.c.q;to.⁊ in.c. ad nr̃am de iureiur.nõ in.il.cũ pr̃ in..filius mr̃em eff. de le.ij. ideo in dubio ꝓminẽdo factum alienuʒ debemus ĩteꝛpᷣtari ꝙ ꝓmiſerit ſe curaturũ qtum ĩ eo erit.fateoꝛ m eqniſſimuʒ eſſe hoc obſerugri in eii mareria canonica:ar.in.c.dilecti.Sõ.de indi. n gl. in. V. quã filij ibi ſed ſi ał. ſint dolicapaces nõ bñ gl.maxiĩe iuncto tex.ex qua hẽs ꝙ impubes dolica pax obligaĩ᷑ ex iuramento ſuo ex quo inferiur ꝙ ſi dolicapax ↄhit ⁊? iurat cogitur ſeruare pᷣcium ? feẽ ad itelleciũ auc.ſacramẽta puberum.C.ſi aduer.uẽ di.nt hẽat locum etiam in dolicapace.de quo iti xꝓ doc.⁊ peꝛ hoſt.in.c.cũ ↄtingat de inꝛeiu. En fi. gl ex hac ultima.q.poſſunt elici due opi.una ꝙ ille nõ cogat᷑ iſtã quã ↄgnonit dueeꝛe qꝛ cum ea nũqᷓ; fuerunt ſponſalia nec matrimonium ⁊ hanc opi.iʒ Inn. dicens ꝙ libeꝛe põt cum alia Zᷣbeꝛe cum nunc ſit conditio ꝛeſtuicta ad illã ꝑſonam duntaxat quam pononk⸗d uatce opi.in qua reſidet glo.eſt ut non vtute ſponſalioꝛũ ſes uirtute inramenti cogat illam ducere.æ hanc opi. ſequitur JYo. an.ſpe nſalia enim ſemper fuerunt nulla.cũ enĩ nõ pnt ↄſiſteꝛe ex ꝑpte nnins im opoꝛteꝛet diceꝛe ꝙ cũ oibus ſoꝛoꝛibꝰ eẽnt ↄcia ſponſalia ⁊ ſic nullã poſſit qucere cbſtan te publice honeſtatis inſticia. Hoſt.lʒ narie ſoquat ſentit teꝛtiã opi.ut copula cum una ſupeꝛueniens de clarauerit ſeu certificauern ſponſalia prius dubia 2 eodem momẽèéto fecerit illa tranſire in mr̃imoniuʒ pᷣſumptũ ar.in.c.is qui:j.eo. Ho.an.nidebat᷑ prio ſentiꝛe hanc opi.ſed tandẽ reſidʒ in opᷣi.gl.⁊ io.an. ex quo illa ſponſalia proꝛſus fuerunt palacherra ꝙ opi. hoſti. ſatis poſſit ſuſtentari.naʒ ſponſalia trã ſeunt in mẽimonium per carnis copulã.non tantuz vture ſponſalioꝛum q;tum ex pſumpto conſenſu nt in. d. c.is qui.j.e.ſed ex quo iurauit ducere unam ex filiabus titij ⁊ poſtmodum unam ex eis congno pit ſatis uideiur illam elegiſſe æ in eam iam conſen diſſe. nam in dubio non debemus preſumeꝛe du plex peccatum.ſ.ſtupri ⁊ periurij.ſed potius in efa noꝛem maxime matrimonij debemus preſumeꝛe co pulam fuiſſe licitam ⁊? ꝙ ille nolueꝛit adimpleꝛe iura metum ſuũ.nã ĩ dubio ſẽper iudicat᷑ ꝓ mꝛionio nti iunnin ſiſni liuileni intmn tiſolihen beden 1, 1d teene, immidͦſ ngi mmuͤlni peltr. nihn nn fm teinngnnſi⸗ iugt iſen iniytinitſi Ma iuml giet ͦtakat⸗ Ueitaphi tii eifun rtcasnretai anen,. s otton uan⸗ ſchien NGeiunNN cnand DACANArid e n iſteomeponkeit iütne onignmeachenim w Neſen ur ar zo ws ſercifen iuile icen anrncipnlio ngo eft non⸗ Gunotnoſntunonemi antn 9 en oreſt e⸗ aisnri gni nuſr npionmini foperca PinnqKaſimsfögere auntenmr minſto ullkſinmizfi'menii incſfmiceinl inin ueſber anr yrimin /t umſmnsin tuͦh nclen. Rihigi —T lin ihlanußbt uubisg innits chi ſocnan iienn gnrlangne zannefte pbenun Cligeverte ndicae ecte d. NWNNNRn. n. Nn dddrch nn ſe urcrr amna /ii ummonunt nncoptt Leumela öberun nune orandonumt ran Niinara teitagod n luinure imranen coget lcnim Zo an ſeſſtla ddi ſoit leee ercüobiaſori clade ee E Nica Plpone boui aammlſund an iunti mn atl lmnſie ninotic o Doat ichhhiri ſchneh r- sfueumnt ſ ſenrennn hon ann .c. licet ex quadã. S. de teſti. ? in. c. fi. S. ð re indi.itẽ facimus ſemper interpꝛetationẽ ut euitetur pecca inz nt in. c. eſtote..de reg.iuꝛ.ſecus dic fʒ Hoſti.ſiq̃s iuraſſet ducere unã de certo loco. nam tunc cogno ſcendo certã nõ uidetur cum illa Zhere cum poſſit hoc caſu ↄhendo cũ alia adiplere iuramentũ nõ in ſingulariter ex opi.glo.q licet iuramenium non ſit reſtrictũ ad certã perſonã:tñ eccleſia cõpellit iuran tem ad obſeruationẽ iuꝛamii licet finis iuramẽti cõ cernat utilitatẽ pꝛiuati.⁊æ hoc fit ut iurans euitet pec catum. ex qua ratione iudex pꝛocedit cx officio ut ĩ c.i. de offi. oꝛdi. Cn gl. in. V. compellas ibi ecce cꝛimina h dʒ ↄtinuari finis gl.in.v.hoc quidẽ vſqʒ ad fi ⁊ ex pꝛincipio ⁊ fine glo.colliguntur quannoꝛ ſolutiones a d.c.requiſiuit..eo.ubi dicitur ꝙ ſi ſpõ ſus uel ſponſa pꝛeciſe reſiſtit ?ẽ non unit contꝛabere matrimoniũ cũ ſponſo pꝛeciſe non eſt compellenda ? tene tertiã ſolutionẽ glo.ut ex cã eccleſia nõ opel lat.utputa ſi ita abhoꝛret ſponſam uel ecc ntꝛ9 q ex innitis nuptijs nehementer pꝛeſumeret᷑ ſcãdalũ fumm rum.nã tũc eccleſia dʒ ſuſtinere minns malũ ut ma ius enitetur.ar.in c.duo mala.xiij.di.Et hanc ſolu tionẽ tenet glo. in. F.ſed cõcedatur. xxvij. q.ij. ⁊ ho ſt. ĩ. d. c. reqniſiuit.⸗ ria gten iudicio meo in tex.illiꝰ.c. in rõe ſui. ¶ In eadem glo. ibi ſed ẽt cõmittenda ꝓhibere.nõ. bene ex glo. ꝙ eccleſia ipe dit ſe de peccato laici nedũ poſt peccatum perpetra mm ſed ẽt ante ut peccatũ euitetur. naʒ pꝛo futuris culpis põt feni excõicatio ſi eſt aliqna pꝛeſumptio ðᷣ pꝛeſenti ut in.c.romans. F. caueãt ðᷣ ſen. excõ.li.vi. Sed credo aliã ſolutionem poſſe dari ad tex. nam cum iſte pure pꝛomiſſeꝛit illã ducere in nxoꝛẽ ſiatim fuit obligatus ad ducendum ur in. l. in omnibns. ff. de regu.iur. peccat ergo ſponſus ſi requiſitus nt ⸗ hat ſine cã differt. facit l ſepe.ff. de ner. ſig. 2. ſ. eo. pꝛeterea cõpulſio.ergo hic fir ratione pꝛomiſſionis inſtantis: æ nõ im ratione mali euitandi. On eſt Wer cenſurã eccleſiaſticaʒ * pater cõpellitur reſtituere fi pꝛimo ꝙ licet filius ſit ĩ poteſtate patris ñ tũ p hoc põt pater detinere inuito filio ipſiꝰuxoꝛc. nam qtuʒ ad iſta ſpiritualia filiꝰ non cenſet᷑ in poteſtate pꝛis: nnt in. c.ſi annũ de indi.li.vi.iteʒ ſi caſtẽſia poreſt fi lius libere tractaꝛe pr̃e inuito.ff. de caſ.pecu qnaſi E totuʒ.foꝛtius iſta ſpũalia. æ nõ hodie de ſepul.li. vVi. in. c. licet. ¶ Secũdo nõ.ꝙ in iſtis ſpũalibꝰ põt lilius agere 3 patrem. ⁊ q;nis glo.i. c. ſi eccleſia.xxx iij. q.iiij. dicat ꝙ de iure canonico filins põt agere contra patꝛem ⁊ econuerſo.p.c.querit.ij.q.vij.ſcq̃ tur Gal. de cal. hoc diciũ iñ nõ nẽ nerum miſi nbi ſubeſt peccatũ.nã rõe peccati hoc eſt agmittendum alias ſecꝰ ut apte uẽ de mẽte ſᷣe in. d. c. ſi annum. ar guendo ꝑ locũ a ſpali.ad hꝰ.l. lis nulla. ff. de indi. 2 quod ibi nõ. ¶ Tertio nõ. ⁊ tene mẽti ꝙ uxoꝛ pðᷣt repeti coꝛã iudice eccleſiaſtico ẽt õ laicũ detinenteʒ iᷓ nõ diſputetur de ualiditate æ ſubſtãria mẽic nij de h..cũ gl. ¶ Quarto nõ. ꝙ ex facto pricipis bot pꝛia ſubijci: ⁊ ſic idirecte puniunt populi ex ſa ¶ De ſponſalibus lio eius nxoꝛc quã ininſte. vᷣtinnit nuel deti nNet. pꝛio naꝛrat factũ fo pꝛonidet ibi nos. ¶ Nõ. ci pꝛicipis.de quo nide qð nõ.gl.xxiiij.q .lij. ĩ ſũ. tẽ nõ.ꝙ appellatione diuinoꝝ officiorũ cõpre hendunt᷑ bapriſma paruuloꝝ ⁊z pnia moꝛientiũ:aliaſ non eſſer bona exceptio que fit in tex. In io ibi per officiũ indicis uel per epiſcopũ loci. põdera bene hanc alternatinam glo. nideiur enim de mente glo qð ſiue uxor detineatur in uita ſiue nolens põt maritus adire tam iudicem ſecnlareʒ quam eccleſia ſticum Ex quo enim non cotenditur de ſubſtantia uinculi matrimonialis tam eccleſiaſticus q; ſeculariſ iudex ẽ iudex cõpetens ꝓut èt ſẽtit Jo. an. i addi. ſpe. in ti. qui.fi.ſint legit:in. S.i.⁊ de iudice eccłiaſti co ſatis ꝓpatur hic ꝛeſpectu actõnis intentande.diẽ boſt. ꝙ fm canones non ẽ curandum de actione P c.dilecti de iudi poreſt enim maritus dicere peto ꝙ uxor æc. Sed nunquid maritus poſſit nendicare Vrorem adiecta cauſa de iure diuino ſeu canonico Jo. an.in preall.loco in. v. competit dicit qued nõ quia vxor de iure ciuili omnino nõ ẽ in poteſtate marin ſed in offõ tantuʒ ut in.l.ſicut.ff. ð opꝑ libeꝛ. hoc bo.iex.in.l.ſi uxorem. C. de cõdi. inſer. ubi dici ur ꝙ uxor eſt in poteſtate ſui patris ⁊ ñ mariti niſi quo ad debitũ ⁊ ꝙuis mlłii ſequãt᷑ opi.hãc.ego iñ õriũ concludo in.c.illud de preſum:qr licʒ uxor non ſit in po eſtate mariti ſicut filiꝰ i ptãte patriſ.tñ maritus habet muua iura in ꝑſona nxoris adeo tex. in.c.nõ dʒ.j de cõſang.⁊ affi.dicit ꝙ vxor ñ bʒ ptãtem ſui corporis: ſed maritus ⁊ ccontra. et ſunt uerba apli. ⁊ alibi dicit qð uxor ẽ pene famu la uiri ⁊ in.c.hec imago 7. cC.mMulierẽ.xxxiij.q.v.ivñ ratõe iſtius iuris poterii maritus uendicare nxorez ?2 uxor maritum achecta canſa ðᷣ iure diuino ſeu ca nonico:ſicut in ſunili habetis ꝑ tex.⁊ gl.notabilm in. l.i. . peꝛ hac ff. ö rei uen.et dixi de regula. licet. In glo. in. v. donec ibi ad tẽpuſ dic quod in ca ſu illius.l.remanet infamia ut ibi patet. hic autem luſpenſio dininorũ ſtringit ſolũmodo uxoribus de tentis in loco. dueꝛte tñ quãtũcũqʒ excõicatio feratuꝛ ad tempns ſemper requiritur abſolutio poſt temous. ſecus in interdicto nel ſuſpenſione unde ſi dicitur ſuſpendo te donec ſatiſteceris poſi ſa ſatiſfationem non requirituꝛ abſolutio.ſecus ĩ excõ municatione.de quo nide tex.iuncta glo.notahili in clemen. prima de deci.et per Innocen. in. c cum bone de etate ⁊ qualitate. ¶ In ſi. glo. hodie. dic ut plenius haberur in capitu. fi. de ſenten. excom. lib. Vi. B glo in ueꝛſi. baptiſma. dic ꝙ a quo libet interdicto cenſentur cxcepta quatuoꝛ ſacra menta ut baptiſmus et non ſolum parunlornm ſed etiam adultoꝛum ut bodie babetur in capi.quo niam de ſenten. excom. Secundum eſt penitentia moꝛientium ut hic. ¶ Teinm eſt confectio crii matis. nam ex quoconceditur baptiſmus peꝛ ↄñs conceditur criſmatis confectio cum ſine criſmate non fiat baptiſmus ut in. d. c. quoniam. ¶ O r tum eſt coꝛpus xpᷣi.de quo in. capi.quod in te.j.de pe.⁊ re.⁊? de his uide tex.cum glo. in.c.fi.de ſen. ex.lib.vi.ubi diſputatur de marrimonio nunquid poſſit contrahi tempoꝛe interdicti.cõmuniter con cluditur ꝙ ſic de ſolemnitate matrimoniali dubitat ¶ Re ponlalibus. æ fic bés qninqʒ lacꝛamenta excepta tẽpoꝛe inteꝛdic ti. dubitat᷑ de ſexto.ſ.de oꝛdinũ collatiõe.⁊ uidet᷑ h nelle Inno. ꝙ laicis non poſſint confeꝛꝛi oꝛdines: led alias clerici poterũt ꝓmoneri ad maioꝛeſ cũ ip ſi non ſint inteꝛdicti. ¶ Aadueꝛte qꝛ h̊ dẽm eſt ſatis obſcuꝝ ⁊ ſine ꝛõe.nam cũ inteꝛdicit᷑ locus nec laici nec clerici ſunt iteꝛdicti.vn ex locũ licite peꝛcipiunt diuina. qñqʒ.n.peꝛſone ſunt inteꝛdicte.⁊ tũc quocũ qʒ ſe cõferant ĩteꝛdictũ ſcquit᷑ eos de quo in.c.ſi ſẽ tentia. de ſenten. excõ.li.vj.⁊ ſic nõ nẽ dꝛia inteꝛ cle ricos ⁊ laicos in hoc. vñ in caſibꝰ hꝰ.c.poſſent cle rici ⁊ laici alibi oꝛdiari. poſſʒ ẽt attẽptari ꝙ ex necei ſitate poterũt oꝛdinari in loco inteꝛdicto qꝛ ex quo cõcedunt᷑ aliqua que nõ pñt confeni niſi ꝑ clericos eꝛgo indirecte peꝛmitrirur oꝛdinatio clericorum. ſiẽ de cõfectiõe eriſmaris ut dixi. Adueꝛie iñ ꝙ in cãu huius.c.non eſt pꝛoprie inteꝛdicium.ſed ceſſano a diu nis ſm Inno. æ bene ⁊ pꝛo dria inteꝛ iſta. uide tex. cuʒ glo. in cle.i. de ſenten. excõica.?ẽ qð nõ Jo. an. in. c.ſi canonici de offi.oꝛdi.li.vj. Ino nõ iſtam glo.in fi.dum nult ꝙ pnia poſſit in neceſlita te ꝛecipi ab heꝛetico. ſed grium ſentit glo.xxxiij.di. .c. nerum ⁊ illam puto uerioꝛem ne adducat illũ pe nitentem ad enoꝛem ⁊ deſpeꝛationem ⁊ in neceſſita te non nocet ſi pꝛeteꝛmittimur oris confeſſiot ĩ.c. quem penitet de pe.di.i.notat glo.in.c.paſtoꝛalis xᷣ offi.oꝛdi. Reterea. Dictum unius aſſeꝛen 6 tis ipedimentum impe — dit mr̃imoniũ cõtrabendũ nõ iuratum.et eſ caſus nõbilis.pꝰ cõſultatio. fo ſenſio ibi ialiteꝛ. Mota primo ꝙ ſpõſa ipetitur a ſponſo iit otra bat mimoniũ ſicnt pꝛomiſit. ? facit tex. ad id qrod dixi in. c. ex literis S eo. ¶ Scðo nõ ꝙ peꝛ illicitũ coitũ ghit᷑ affiniras inteꝛ mulieꝛem ⁊? cẽſanguinecs niri que quidem affinitas ipedit mrimomũ ↄbẽdũ Et põt colligi ar hic ꝙ affinitas ſuꝑueniens diſſol iit ſponſalia de fururo. nã bic nõ exprimit᷑ ntrũ co gnoniſſet poſt ſponſalia nel ame. gꝰ galiteꝛ debet intelligi:nã ſupnenit foꝛtins ninculuʒ.ad hoc.c.diſ cꝛetionẽ æ. c.i.⁊.ij..de eo qui cogno.conſan.uxo. ſue.⁊ aptiſſime ꝓbat᷑ in. d.c.ij. 5 caſuʒ ualde nõbilẽ in quo credit᷑ dicto nnius.qʒ publice dictum non eſſundat.⁊ ſic ualet dictũ teſtis abſqʒ publicati one ſui nõis de quo.j.Et ex hac la põt colligi.ar. ꝙ nbicũeʒ agitur de peccato uitãdo abſqʒ magno incomodo alterius creditur dicto unius etiã abſqʒ publicatione nominis ſi ex canſa timet pꝛodire ĩ pu blicum ¶ Vitimo nõ æ tene menti ꝙ facilius peꝛ mittitur diſſolutio ſponſalioꝝ nõ añcedente inꝛamẽ to ꝙᷓ ſi ſponſalia eſſent iurata. æ facit ad mãʒ. c. ꝛeq ſinir. I. eo ur eccleſia facilins abſtineat a cõpulſione ſpõſi ſen ſponſe.qñ inramentuʒ hõ iteꝛuenit ⁊ time tur aliquod malum futurum. fac ad ea que dixi. . So. e ex literis ¶ Ex bis et hẽs ꝙ cccleſia ẽt facit driam inter inramentum ⁊? ſimplicem ꝓmiſſionem. nã nt hic nides facilius ꝑmitritur Sõuétio õ nudã ꝓ miſſionem qᷓ; 3 iuꝛamentum: ¶ S gl. i. in fi. adueꝛ te. nam bec gl.nõ ur̃ hr̃e rõnem in ſe ⁊ de directo prima fronte nẽ ò tex. nã 20es ipſius etiaʒ militant qũñ in ſecreto fit confeſſio:imo fortius qꝛ pᷣſũptio ẽ ʒ occulie loquẽtem.⁊ de mente lr̃e potius iſia clãde ſtinitas ↄparatur ad detractionem fidei ipſiꝰ ꝙᷓ ad augmentũ. nam magis credit teſti qñ iurat ĩ pñtia partis æ dẽm ſuum poſtea publicat᷑ qꝙᷓ; qn in oculto deponit ut ſatis colligitur ex.c.ij.de teſti.ſed forte glo. intellexit in caſu in quo interueniſſet iuramen tum:ut tunc non credatur iſti etiaʒ ſi publice cõfite ret᷑. ¶ Sed qᷣcqd glo.ſenſerit dicẽdum ꝙ iſte tex. ponit caſũ nalde ſpecialẽ rõe peccati euitãdi.aitẽto ꝙ i ↄmodũ magnũ nõ ſurgit ſi mr̃imoniũ ĩteꝛ iſios nõ ſequit᷑. unð tex. iſte põt ĩtelligi dupliciteꝛ ¶ D ꝙ iſte ueniebat ut denũciatoꝛ.⁊ tũc hẽs caſuʒ nõbi leʒ ꝙ pꝛo peccato euitando admittart̃᷑ denũciatoꝛ oc cultus:licʒ ſit crioſus ⁊ alleget turpitudinem ſuam: ſed pꝛo peccato ↄmiſſo crioſus non admittitur iux nõta in.c.nouit de indi.⁊ per Goff. in ſũ.de accu. in fi. ¶ Scðdo põt itelligi ꝙ iſte deponebat ut teſtil 2z tũc ↄcurrũt tria ſpãlia.pꝛimũ ꝙ nõ iurat in pntia ptis contꝛa. c.ij. de teſti.Secũdum ꝙ dictum ſuum cum noie nõ publicat᷑ S. c.qualiter in.. debʒ de ac cu.ʒꝰ qꝛ ſtatur dicio unius in pᷣiudicium alteꝛius Sõ c.licet ⁊.c.ueniẽs õ de ar araddl quartũ ſpale qꝛ audit᷑ allegans turpitudinem ſuam cõrꝛa. c. inteꝛ dilectos de dona. Et hec omnia admitiuntur ꝓpter peccamm euitandum qꝛ magis eſt ponderan dum piculum aiaꝝ q; coꝛpoꝛuʒ.⁊ hoc caſu intellige ut ſentit Jo. an. ꝙ iſte inrauit coꝛam iudice:ſed no men ſuum nõ ꝓpalabituꝛ in publico ex quo neꝛſil timet potentiã ꝑris. Et facii hoc ad nõbilem.q.nũ quid poſſint ꝛecipi teſtes ſine publicatione nominis qñ unłꝛ quis timet potentiã adueꝛſarij: uel aliud ſcã un an d ſe cꝛedere ꝙ in mã peccati dũtaxat hoc eſſet admittẽdum ⁊ de hoc qᷓi ur h̊ tex. Sed pꝛo ⁊ g põt adduci.c.fi.de heꝛeti.li.vVi.ubi in cã heꝛeſis ꝓpter timoꝛem ſcandali futuri ſubticent̃ noia teſtium. unde per locum a ſpãli poſſumꝰ diccꝛe alind eé in alijs cauſis.ſed peꝛ aꝛg.a ſimili poſſz col ligi Zꝛium ſed primũ plus placet.adde tu unũ cẽm hoſt. ſingulare quod ſequitur Jo. an.in. c. quonisʒ in pꝛin. ut lit.nõ cõte. ubi dicit ꝙ ſi actoꝛ timeꝛet cõ uenire ꝛeũ ꝓprer ipſius potentiam poſſũt teſies de quoꝛũ moꝛte uel abntia timetur recipi in prinato et faceꝛẽt fidẽ ipe quo lis poteꝛit inchoani. dicit hoſt. hic ꝙ in caſu huius.c.etiam ubi inteꝛuenit iu ramentum eꝛit aꝛbitꝛarium an impediatur mẽimoni um ↄſideꝛatis ciꝛcũſtantis ꝑſonarum. Sed ego nõ diſcedeꝛem a vᷣbis litteꝛe ut ad dicium unius ſolius nõ ĩpediantur ſponſalia iurata. bene fateoꝛ ꝙ diciũ nnius qñqʒ non eſt ſufficiens etiam ſi non ſint iura ta ut ſi aliquis eſt nilis ꝑſona uel mulier reꝑii uirge uel quid ſimile. Simul 5 i mulieꝛ inuita cum ali Eniens. contrahat nec in eũ poſtea conſentit tenʒ mrimonium ſi alteꝛi pðſtea nubit. ita cõir ſũmat.⁊ ſm bunc iniellectum eſſet hic caſus apeꝛtus ꝙ matrimonium metu ↄtra ctum eſſet ipſo iure nullum. hoc tamen claꝛe nõ col ligitur ex Ea. ut..patebit.prio narrat faciũ.fo dif finitionem comminit. ibi mandamus quatenus An. imi iini e i uig olan noanum mutlsin hi ion anünmenulif⸗ fonnten ut. N nnitincngansun igorkint Nüinnmme NCdncnren ddan ſelnlinmn ſe nrui uſſn intmlitin ja satanoni ſirpit dmdin ncictfficln (Im nifnöͦgonlai mene hnn: litonni er naun ir hlom Inſtohnsene titſioneen inifnitminenü be c ates Mumdi mo i gnuncin Nioni Mnid dioeni ti = lanarnr u 1 bueni ltai ir Z fitntnn nfan öbace itin ingunte aſ Dl muimni ſchceer nbircſcon chends (Mürnci grani chnen inm cönac. deronnizalninpnnr umgs cſtponcanmn a boe au inchie it conn ideſd no prbicoercho naſdn 1doe N rötenari⸗ Ne Nicrdeedons ti adendriudeldt n irnii uaf nmeckborqjoibtr. debern .. ſibiin Ncii fumn innten⸗ 1 pal oſind dter nagaſiniipecheol Naaldenl gni in Jonnni 1ſiandrnen can Morces e — Gunrninoni n Oeligond — ar ucilli giani vonſin a . noler co vnbe ¶ De ſponlalibus innitam ? reclamantem ⁊c̃. ¶ Hõ. pꝛio c illicitus amoꝛ pcedẽs nõ tollit libeꝝ conſenſũ in mẽimonio pbedo.uides.n.hic ꝙ hec inuenis adamanit illum adoleſcentẽ illicite. ? ꝓpt᷑ hunc amoꝛẽ ↄtraxit ſecuʒ ſpõſalia quę naluiſſent ⁊ tenuiſſent niſi obſtitiſſet cõ ſanguinitas.Et nõ.hoc dictũ quotidie accidit in ter adoleſcentes. ecundo nõ. ibi ꝙ paꝛctes ꝛc. ꝙ de iure canonico tenẽt ſpõſalia gcta per puellam et illicito amoꝛe ductã paꝛentibus ignoꝛanubus.ad ſubſtantiã ergo matrimonij de inre canonico nõ re quirit᷑ ꝙ filiꝰ hat de cõſenſu nel ſcia pr̃is ad h.c. cum locũ.j.e.⁊.xxx.q.ij.in.c.nbi. Terno nõ. ibi inuitã ? reclamantẽ.driã inter iſta. ⸗ dic ꝙ inita dẽ que ondit nolũtatẽ animi cũ alio ſigno quam noce Reclamãs vo.dẽ qui noce aut alio ſigno oñdit ani mi deſiſtentiã. ⁊ de hoc nide bonam glo. lxxiiij. di. ĩ c.i. ¶ Mõ. quãto ꝙ coactio ipedit uiꝛes matꝛimo nij etiã ſi inferat᷑ a parennibꝰ.nõ enim poſſunt parẽ tes infeꝛre uiolentiã libeꝛis in m⸗imonio Shendo ẽt de iure ciuili ut in.l. nec filiũ. C. de nup.=.ff ð ritu. nup. in l.ſi pre. Adueꝛte m quia ſi filius Zhit mꝛio nium cũ puella ne incuꝛrat indignationẽ pꝛis:ita p alias non fuiſſet Zcrurus niſi ob reuerẽtiam pẽnam tenet nihilominus mr̃ioniũ ex quo nõ iternenit me tus qui poſſit cadere in conſtãrem. de hoc vx mihi tex. notabilis iũcta glo.in.d.l.ſi patꝛe.qdᷣ tene mẽri qꝛ vꝛ mu tũ limitaꝛe tex.in.l.i.. que bonoꝛande cũ ibi nõ.ff. quaꝝ re act.nõ de. ¶ Ireʒ nõ. ibi. cogno ſci ꝑ mſit iũcta glo.ꝙ caꝛnis copula ſequẽs purgat metũ pꝛecedetẽ æ ↄualidat matꝛimonium ſalri ut ex nunc. qð intellige quando copula nõ fuir oĩo ce acta ſed uolũtaria. ſecꝰ ſi per uiʒ fuiſſet uella cognita ut nz. in.cconſultation. . eo. Jrmm nõ. ꝙ reſiſten tes executioni ſnie pnt excõicari et per delegatũ. de quo in. c.i.de offi.delega. ¶ Item glo. in. v. deceſ ſerit i fi. nõ. gl. nult eni aperte relata ad tex. ꝙ mr̃io nmũ cõtractũ per metum ſu ipſo iure nullum ita non ſit opus petere reſciſſionẽ P actionem qð me. cã.nã fen iſtum intellectũ hic eſt caſus apertus:qꝛ H puella otraxit cũ tertio nõ petita reſciſſione ſecundi mionij ↄtracti ꝑ niolentiã. ⁊ q;ꝙᷓ; dictũ ſit ueꝛũ ĩ ſe ut dicã latins in. c. pꝛox.nõ tamẽ ꝓbatur P iſtã lzaʒ ſed potiꝰ põt ſũmi rium quia papa mãdat inquiri ſi ſecũdus deceſſerit:⁊ foꝛte ad iſũ finem: qꝛ noluit ut diſcureretur nũc de nioſẽtia ſine effectu. nã ſi ter tius maritꝰ cohabitauit cũ iſta muliere poſt moꝛtez ſecũdi nidetur ratificaſſe nionium pꝛeſuppoſito ꝙ; pꝛi pabuiſſet aliquã dubitationẽ. ꝓ hoc ꝙ le.æ nõ. in. c.i.J. deeo qui dux.in ma. ⁊ hec nõ. quia limitãt .c. fi. eo. ti. lin ſcias ꝙ Inno. hic tractat nũ quid iſta ſuperinducta a tertio niro poiuiſſet oppo nere contra iſtam mariottam pꝛoponendo de iure ſuo ⁊ concludit ꝙ ſic dicens ꝙ potuiſſet aſſiſiere ni ro ſuo in iudicio =z pꝛoponere de iure ſuo ⁊ eriã ap pellare a ſnia. ar. in.l. a diuo pio in. J. ſi ſuper rebꝰ. ff. de re iudi. æ in. c. cuʒ ſuper eo.ti.facit.l.a ſnĩa.ff de appel. dꝛcit etiam aliud dictum ſatis notabile ſi el ſet uerum ꝙ ſi maꝛiota egiſſet poſſeſſoꝛio nõ fuiſſi audita iſta ſupꝛainducta pꝛoponens de pꝛopꝛietate iuris ſui ad effectum impediendi reſtimtionem ni ſi uoluiſſet incõtinenti probare aꝛ. in. c. ̃as S reſti. ſoołl.æ redit rationẽ prima fronte nõbilẽ dominus anto.ſ.quia ius iſtius ſupeꝛinducte ẽ ita ↄiunctum cũ iure ſpoliantis qdð nõ poſſet audiri iſta ſuꝑindu cta quo minus prodeſſet ſpoliatori. ſecus nbi ius t᷑ tij cõparẽtis non cet ita coniũciũ cum iure ſpolian tis. hoc dicrum nunquam mihi placuit: ut plene di xi in. c.irem cum quis de reſti.ſpo. quia odium ſpo liatorum non debet obeſſe tertio. qui non fuit in culoa et potius debet tolerari odioſus quam inno cens puniri ut.c.ſacris de ſepul.et.xxiij .q.iiij.in.c. quam magnum facit. l. ab ſentem. ff. de penis. Item queſtio propeietatis excluditur in cauſa reſti tutoꝛia in odium ſpoliantis ut in clemen.i.de cã. poſſ. et proprie. qdð ceſſar hic reſpectu tertij æ maxi me quia iſta teꝛia eꝛat in poſſeſſione.= ſic potuiſſet impedue etiam executionem ſententie pꝛoponendo de iuꝛe ſuo ut in. c. ueniensde teſtibus. et in. d. . ſi ſupeꝛ ꝛebus ⁊ in.d. c.cum ſupeꝛ. Bm locum pSi timetuꝛ infeꝛri * nioleéria puelle de cuius matꝛimonio. agituꝛ debet iudex pꝛo nideꝛe ſibi locum tutum et honeſtum donec cauſa tenmineruꝛ. hoc dicit pꝛincipaliteꝛ. pꝛimo ponit ꝛe gulam ſecũ do infert genus.ʒꝰ ſpeciẽ ibi matrimoni nium ·⁊? ibi quo circa .et eſt tex. multũ allegabiliſ. Cis, dio regulã ex pᷣncipio le ꝙ metus nel co actio excludit cõſenſum: æ ꝑ ↄnñs ũanullat aciũ a cõ ſenſu dependẽtẽ. ſʒ intelligo hãc ꝛegulã ĩ mꝛimonio ⁊? in alijs caſibus ſpiritualibuſ ubi requiriiur ↄſen ſus liber.nã regulaꝛiteꝛ metus nõ excludit ↄlſenſuʒ nec annullat actũ ipᷣo iure qꝛ coacta nolũtas: uolũ tas eſt: ut ple le.⁊ nõ.in.l.ſi mulier in. S.pe.in.fi. ff. qdð me cã. æ in. c. Abbas. eo.ti. nbi plene glo. 2 qð uoluerit tex. patet ex illatione quam facu in vᷣ ſi. matrimoniũ autem ⁊c̃. Idẽ uidetur ĩ electigne iit i. c. ubi periculũ in. S. ceterũ ðᷣ elect li. vi. W. ſecũdo qð ad ſubſtãtiã ninculi mẽimonialis ſoſus 9 ſenſus Sẽtiũ ſufficit ut hic ⁊ in.c.cũ apud J. e.?. de ſpõ.du.c.vVl.vn requirũtur ad ſubſtanã alie ſolẽ nitates ut in.c.i.S. eo.pꝛo hoc.xxvij.q.ij.c.ſufficiat ubi dicitur qð ſufficit cõſenſus.⁊ de ſignificato hu ius uerbi ſufficit eſt ur nibil aliud requiratur ad eſ ſentiam actus. ut dicit glo.notabilis in. c. ſtarntum in prin. de ſæp.li. Vi. Rom ti plena dʒ ſecuri tate: quod ad matꝛimonium contrabenduʒ non ſuf ficit purus cõſenſus ſed debet eſſe cum plena liber tate ⁊æ ſecuritate. pꝛo hoc facit quod ſtatim dicemur. tẽ nota ꝙ ubi eſt indagandus animus puelle ſuper contractu matrimonij deber index ex officio pꝛouidere ut collocetur in domo in qua nullum me tum nullãqʒ uiolentiam habeat timeꝛe. CErx quo infero ꝙ ſi timetur de uiolentia æ metu parentium puta quia puella contraxit clam parentibus intcijs ꝙ ad petitionem ſponſi iudex debet puellam ſurriꝰ pere de poteſtate parentum ⁊ collocare eam in ali qua honeſta domo puta in monaſterio monialium ut in.c penul.de probatio.uel apud honeſtos con anguineos puelle. 2 ita poſſet intelligi littera iſta ſi ſponſalibns. ¶ Ge bene pondeꝛent᷑ ueꝛba ipſius licet glo. hab nerit aliũ intellectũ.⁊ ex hoc nõ caſum in quo libera peiſena q̃ſi ſequeſtrat᷑. ¶ Sed hic ꝛeuoco in dubiũ nũquid mr̃imoniũ ſit ipo iure nullũ ſi intuenit metus nuł co actio. Et ſcias ꝙ metus ꝓprie ſm Inno. ẽ eñ pᷣt niolentiã coꝛpoꝛalẽ ſen captionem metus ĩfeꝛ. Co actio ueꝛo eſt qn fit cũ captura ſeu uiolentia coꝛpo ꝛali. Olo.cõiteꝛ tenuerũt ꝙ ipſo iure matrimoniuʒ ſit nullum dũmodo ĩteꝛueniat metꝰ qui hẽt cadeꝛe ĩ cõſtantẽ. Et qð ꝛequiratur talis metꝰ tã in maſculo qᷓ; in femina eſt tex. de maſculo in. c.J. ꝓxi.in fi.de femina nõ.in.c.conſultatiõi.j.eo.tñ dicit hic glo.i. que eſt multũ notãda.ꝙ minoꝛ metus excuſai moli eꝛem qᷓ; maſculum:qꝛ fragilioꝛ eſt ꝛõe ſexus.pꝛo h c. indignãtur. xxxij.q. vj.æ ſequit᷑ hoſti.ĩ ſun ma in ti. de matri. SF. qualiteꝛ. v.ſi vo. Ideo dicẽdũ ꝙ ex parte mulieris ꝛequirit᷑ metus qui poſſit cadeꝛe ĩ cõ ſtantem mulieꝛc.iõ tex.in pᷣalle.c.conſultationi.dicit ſolũmodo de cõſtanti.Hac opi.ꝙ mẽimoniũ ſit ip ſo iure nullũ ꝓpteꝛ talẽ metũ tenet glo.S.ii.ꝓxi.⁊ ĩ dicto.c.abbas.⁊ in.c.inteꝛ cetera.xxij q.iiij.⁊? glo. iuris ciuilis in.l.ſi mulieꝛ. S. ſi dos.ff. qnod meins cꝗ.? in.l.ſi patꝛe.ff. de ꝛit.nup.⁊ eſt cõis ſententia doc. pᷣter do. Car.qui in.d.c.ababs dixit ꝙ de me 20 iure poſſet ſuſtentari ꝙ matrimoniũ teneat licet neniat ꝛeſcindendũ actione qð metus cauſa: motus p ꝛegulam gñalem:quia oĩa que fiunt peꝛ metuʒ te nent.⁊= ꝑ illud.c.inter ceteꝛa.ubi tex.mulium ſtrigit Sed ſempeꝛ ſequutus ſum opi.cõem ꝓ qua allego caſuʒ apũr in.c.ſignificauit..de eo qͥ dux.i metri. nbi tennit ᷣm matrimoniũ non obſtante prio ꝑ me tum ↄcto nulla petita ꝛeſciſſione prioris ad ideʒ.j. c.ꝓximum.vr.n.tex.de iure ciuili in.d l.ſi patꝛe: Vbi dicit tex.ꝙ matrimoniũ inteꝛ inuites non ? hi ad idẽ iſte tex. dũ dicit ꝙ plena dʒ ſecuritate gandet̃ nam vᷣbum dʒ de ſui natuꝛa impoꝛtat neceſſiiatẽ ut eſt glo.nõbilis in cle.attendẽtes de ſta.ꝛegu.nc tant doc.in c.i.de deſpon.impub.⁊ Har.in.l.creditcꝛ. ff. de pigno. Itẽ nbi ꝛequirit᷑ cõſenſus cum qualita te libeꝛtatis.non ſufficir conſẽſus niſi adſit qualiias libeꝛtatis ut nõ.glo.quã tenebis menti.xxxiij.q.vV. notificaſti. ⁊ ad. c.inteꝛ ceteꝛa. Reſponde pꝛo ut nõ ibi glo.⁊ in.d.c.abbas. ed eſt pulchrum nide ꝛe 2eʒ quaꝛe ꝛegularit᷑ teneãt que fiunt peꝛ metum 2 non ſic in matrimonio.multe ꝛõnes poſſunt aſſi gnari. ſed dic poſt Gaſ.de cal. ꝙ i matrimonio ꝛe periunt᷑ tria bona. fides ꝓles z ſacramentum utr in c.fi.de condi.appo.xx vij.q.ij.in.c.oẽ que omnia metus inteꝛcedẽs hʒ excludeꝛe. NHã pꝰ mꝛimonium ẽ ſacramentũ:qꝛ ſigniſicat nnioneʒ int᷑ xpᷣm ⁊ eccle ſiã: ut ĩ.c.debitũ de biga.vñ ſiẽ xpᷣs nolũtarie aſſũ pſit carnem humanaʒ:ita ⁊ matrimoniũ illã nnionẽ deſignãs debʒ eſſe uolũtariũ ut ſignũ coꝛꝛeſpõdeat ſignato ar. inſti. de dona. in. F. eſt æ aliud. o metuſ . impedit ꝓcꝛeationẽ ſobolis que ẽ fm bonũ mr̃imo nij.qꝛ ꝓpt᷑ diſplicẽtiã nõ inteudit ꝓcꝛeanioni ꝓlis ſen ſobolis. ʒ é bonũ fidei.nam fides eſt unum ex bonis matrimonij uit nullum ſit adulteꝛium. ſed ꝓpteꝛ metum ſeu inuitas nuptias de facili cõinges labuntur in adulterium:qꝛ qð quis non diligit faci le contemnit ut in. c. pñs.xx.q.iij. ¶ Item eſt con tra fam inſtitutionem matrimoni. fuit.n. mẽionium fo inſtitutum ut euitaretur fornicatio:ſed ſi nuptie inuite nalerent non ſequeretur iſte effetus. immo contrarius:⁊æ ideo iura induxerunt ut matrimoninʒ ſit ipſo iure nullum.nec mixꝝ cũ ⁊ ipſa dos metiu cõ ſtituta n ualet ut.i.d..ſi dos.licet Mã.reddat ibi ꝛõnem minus ſufficientẽ:intelligendo ꝙ ſi inteꝛueni ꝛet ſtipnlatio ualeꝛet dos metu conſtituta:ſed hodie hoc eſt ĩiurile cum ius fingat ſempeꝛ ſtipulationẽ int nenire.l.unica C. de rei uxor. act. item tex. in dicto F. ſi dos.loquitur idiſtincte.⁊ hec nõbis. nn. Hic dicit plura. queritur enim quid de alijs actis ge ſtis per metũ.nt pone quod aliquis eſt in carcer̃ an teneat ꝙ egit. Inno. ꝙ ubi metus infertur ſuper eo ſuper quo derinerur non ualet tex. eſt in.l.qui ĩ car cere.ff. qdᷣ me.cã.ſed ſi metus ſunt diueꝛſi bene ualʒ puta quis eſt in carceꝛe pro debito põt contrabere mẽimonium.l.metũ.F. qdð.licʒ.ff.qð.me.cã ex quo non fuit recluſus nt Zᷣheret mẽimoniuʒ.⁊ ſic mꝛimo nium ↄtractum etiam i carcere ualet ? tenet cCũmõ non ſit ibi recluſus ⁊ mr̃imoniũ ↄhat ſecus qn ẽ ẽt captus ab hoſtibus:tunc non tenet mrimonium in ꝙ teneat in contrarium eſt tex.in.c.dis de ſecũdis nup. dẽm tñ Inn. põt ſaluari qꝰ ad pcedẽtia.ſ.ꝙ ñ poſſit ↄſtituẽ ꝓcuratorẽ ad mꝛimoniuʒ oöhendum. Eniens. Sponſalia de futuro ſi ſequuta eſt copula non ſoluuntur per ſponſalia de preſenti. alias tenẽt ſponſalia de pnti niſi per metum qui potuiſſer cadere in ↄſtantem ↄtracta ſint. primo pe uit caſuzʒ. fo diffiniendum ↄmittit ibi ideoqʒ. ꝙ ſponſalia de futuro non tranſeunt in mr imoniuʒ per precedentem copulam. probans ergo ſponſalia copulam ſimpliciter non concludit mẽimonium cuʒ copula potuerit precedere ut hic.⁊æ probatõ qebert ↄcludere neceſſario ut in.t.ĩ pñtia de ꝓba. 65 2 & per iſta uerba promitto te ducere in nxorẽ nõ hitur matrimonium de pñti:ſed ſolum ſponſalia ðᷣ futuro.ſecus ſi diceret ꝓmito te tenere in nxorem ut in. c. ex parte.⁊ qð ibi dixi.S.e. ponſare.ꝙ uerbum deſponſo poteſt congruere mr̃i monio de pniti.⁊ poteſt tunc dici deſponſatio.i.pro miſſio reſpectu traductionis ad domum ⁊ copule future.non ãt reſpeciu contractus ⁊ eſſentie matri monij:quia proprie ſponſus idem eſt quod futuruſ maritus. Moratbt conſtantem.⁊ tene menti qð metus qui non cadit in conſtantem non bʒ impediẽ actum ẽt ſummam libertatem requirentem. non gꝰ excludit libertas ꝑ metũ qͥ n poſſet cadẽ ĩ ↄſtanteʒ. Fene⸗ ꝙ mẽimonium preſũptuʒ habet rantam niʒ quantam matrimoniũ uerum.nã uides hic ꝙ ſi ↄcurrit pᷣſũptũ cũ uero pᷣfert᷑ priꝰ tẽpor̃. Ex hoc in fertur quod diſpoſitum in caſu uero habet locum in caſu pꝛeſumpto.facit quod legit᷑ ⁊æ nõ.in.l.ſi poſ ſeſſoꝛ.· C. de relig. ?æ ſump. fu.? in.l.certe.ff.de pᷣca. tem poteſt hic notari tex. apertus ꝙ matrimo niũ metu contractũ eſt ipſo iure nullum. nam nt hic nides nłla petita fuit reſciſſio ꝑ actionẽ qðᷣ met cã. ¶ Mora ibii del Fee Di Ormmniciun irtagnm ngri irmnnieurt NNn AmenGelnid uden opoypſfumvonccimmän ynttvirzſummmni ün⸗ öctarnuumoptſim ? L. Aboimie Itnir Nipbinvann mmnm unitgoinccpvi non tontaten Uunlronors ehsnte Roiin ſcig'etben th iitaſtoni gnondeni i mn Nindnamnr iskgnnnd Miclowonstmn ön idemn Voneſuntſenniadt den ltſen ad onmndenid mn unn inr iſpo in D inneltamn nenhg ine hicintig rcr t⸗ füinigtenncnur kihann R pſmnalger n en Kue ninen lmintſim — — ſannhen . ti etüen ddd e glafes ne ie 8 nr imiz lcnin⸗ nin lremn ro onii Pr anoqi la hontena rfimnoniem ler inc dise ſaiüce n en etin ſgi monig öhancon. Syoſfelage ſino ſronn el oben on horſaia de Necni dits KNerwoNGRNda. n — bide;, M Immnlunr n niinonie; Lprobanserto honſaſa Dloctt nimenton a u nemn e⸗ joitnde gn. CM olecnegein oren iſel onm onſla oe wngre N Men ie Naphlis ſoporſtongnnenn mrdidmmaiid a dn aul 4 ſe nni munst cholie n ndchlinn ron,de nn rhyimheli ſan len non 5 ¶ De ſponſalibus ſed ſimplicirer papa reſpondet quid iur. In gk. fi. in fi. hoc Sꝛiũ ſoluitur tibus modis. p ut ſentit Hoſti. ꝙ pati licitũ eſt occidere turpiter inueninm cũ filia qñ eos cõmiſcentes reperit: ſʒ hic reꝑit eos in eodẽ lecto nõ autẽ in eadẽ carne. ſed hec ſolutio nõ eſt bona qꝛ tex.i.l.ꝙ ait.ff.ð adulte.pꝛeſtat hãc facultatẽ patri etiã ſi reperit eos in actibus ueneris .i.actibus pꝛeparatoꝛijs ut ſunt collo qꝛ oſcula ⁊ ſi milia ut ibi nõ.in glo.⁊ ideo ſi repeꝛit iſtos in lecto nel ſolos in camera iuſte poterat cõminari moꝛtem 2 ideo talis metus ut a iure approbatus nõ habet excuſare ut in.l.ſi mulier alle. in gl. ¶ Scðo ſolui per Abba. ? Goff. ꝙ ſpãle eſt in matrimonio in pᷣ rogatiuã ipſius matrimonij.⁊ hec ſolutio multum mihi placet pꝛopt᷑ ea que dixi.S. c.ꝓxio. naʒ metus repugnat oibus tribus bonis matrimonij:ideo ab omi coactione dʒ eſſe libeꝝ. C Teniam ſolutioneʒ ponit idẽ gof.qꝙ łʒ de iure cinili patri permittit᷑ illa nindicta:non tn fit ſine peccato ex quo non concur rit auctoꝛitas iuris diuini uel canonici.ad hoc tex. cũ glo.notabili.xxxiij.q.ij.inter hec.ubi dicit᷑ ꝙ pa tri non licet ſine peccato fi iã occidere ſen adulterũ iuſte ergo potuit iſte iuuenis timere moꝛtem. ⁊ hec ſolutio poſſei tollerari.pꝛecedens iñ melioꝛ ⁊æ quoti die calus huius.c.euenit. Abbas. Ommiſſum. Qui iurauit cum aliqua contꝛahere ſi uult religionem ingredi deber pꝛio She? ut iuꝛamentũ ſernet:æ ante copulã monaſteriũ igre di poterit. cõis diuiſio. fa ibi fraternitati. ßs. ꝙ pꝛopoſitum non cõſumandi matrimonium non impedit uires matrimonij. diũmodo hoc pꝛopoſuũ nõ deducat᷑ in pactum expꝛeſſum.⁊ ſic intellige.c.fi. I. de condi.appo.Et ex hoc innuitur ꝙ inteꝛ bcatã nirginẽ z Joſeph fuit nerum matrimoniũ:licet oĩo beata uirgo in copulã non conſenſerit. In hoc tñ ſunt muſte opiniones. ð quibus nide per tex. 7 doc. xxvij q.ij. in. J. cũ ge. z. c. beata. ⁊æ ibi doc. ¶ Yac etiã ad queſtionẽ quotidianã. nã multi hnites filios ex cõcubinis amore pꝛolis legitimande indncuntur in articulo moꝛtis cum oio deſpeꝛant de ſalute:æ de moꝛte ſunt ſecuri ad contrabendũ cum illis matrio nium. nunquid inter iſtos ſit uerum matrimonium cum non uideatur conſenſus in copulã:æ certe ꝑ p dicta ur̃ dicendũ ꝙ ſic de quo uide qð nõ.in.c.tta qui fi. ſint legit.æ in regula ſene culpa de reg.iur.li. vi. per Jo. an. in mercur. n glo. fi. in fi. ex hac glo. poſſunt colligi due lectu. ad tex. una ut ſit neceſ ſe pꝛius contrahere ex quo ntrũqʒ bonum ſimul ex plicari poreſt. ecunda ꝙ contrahere eſt poſitũ in conſilio æ non in neceſſitate.⁊æ conſilium fit ne no tetur periurio quo ad unlgi opinionem. unde ſine peecato potuiſſet intrare religionem æ non phere. ⁊? hec ſolutio mihi placet æ pꝛobo alia ratiõe.i inra mento de õbhẽdo matrimoniũ intelligitur cõditio ſi⸗ res in eodem ſtatu permãſerit: ut in.c.quẽadmodnʒ de iuꝛeiur. ſed hic non permanſit in eodem ſtatu. nã ſi poſt ↄctũ matrimoniũ per uerba de preſenti: licet intrare religionem ſponſa muita: ut in. c. ij. . c. ex publico de conueꝛſa. coniuga.ſoꝛtius hoc fieri poͤt poſt ſponſalia de fuiuro:qꝛ turpius eijcitur qᷓ; non admitiitur hoſpes.d.c. quẽadmodum. ¶ Teꝛtiam ſolutionẽ ponit hic Inno. fm aliquos ꝙ iſte nole bat de pꝛeſenti intrare ꝛeligionẽ ſed prius diſponeꝛ de factis ſuis nel in domo pꝛopria experiri auſteri tatem ꝛeligionis. vnde cum inſtaꝛ ⸗2 tempus phendi mr̃imonium papa cõſuluit ut contrahat:ſecus autẽ ſi de pꝛeſenti uoluiſſet ꝛeligionem intrare.quia tunc dixiſſet papa ut ſtatim int raret ⁊æ nõ Zheret cum ta lis ↄctus hoc caſu uideatur deceptoꝛiꝰ. pro quo fa cit.l.qui ſic ſoluit.ff.de ſolu.æ ntꝛaqʒ ſolutio ſuſtine ri poteſt.pꝛo pꝛecedenti tamen multum facit.c.ſcrip ture de uo.⁊.c.peruenit de inreiur. ſſjnit Qui iuranit cum aliqᷓ ꝗ uiſiuit. here moneri potius debet q; cõpelli ut Zhat hoc dicit inheren do ſe.ſed ĩtellige nt.j.dicetur ⁊z ſecũda pars ibi ad quod. ¶ Nõ. ꝙ matrimoniũ deber eſſe iberũ non ſolum in pꝛincipio gctus ſponſalioꝛum:ſed etiaʒ ex poſtfacto in ↄtractu matrionij. ¶ Der boc ifero ꝙ ſi is qui ſponte contraxit ſponſalia de futuro cõ pellatur metu ad contrabendũ matrimoniũ per uer ba de pꝛeſenti ꝙ tale matrimoninʒ non teneat. Secundo no.caſum in quo eccleſia non compellit quem ad penitentiã ſed patitur aliquem ſtaꝛe in pec cato ut euitur maius malum futurũ.⁊ nr̃ nõnter ꝓ baꝛe hec la ꝙ toleꝛandus eſt minus malum de pnti de quo ceccleſia ceꝛta ẽ ut euitet᷑ maiꝰ malũ viſimilꝛ futurũ:licet illud poſſet non cõtingeꝛe. ¶ In gl. fi. HMoſti. dicit ꝙ ꝛegulaꝛiteꝛ ſponſa eſt cõpellenda:ſed obmittitur opulſio qñqʒ pꝛopteꝛ aliquã rationabilẽ cauſã:ſʒ que dicat᷑ rarionabilis relinquit̃ arbitꝛio in dicix quid.n.ſi ſpõſus ꝓſequit ſpõſam odio capita li uel econuerſo:ita ꝙ timetur ex inuitis nuptijs fu tuꝛum homicidium uel adulłterium nel guerra inteꝛ paꝛentes utriuſqʒ.his.n.⁊ ſimilibꝰ caſibus dʒ eccłia deſiſtere a compulſione. ⁊ hanc ſolutic nem ſenſit glo.in.c.ex litteris.el.ij.sS.e.⁊ in.G.ſed cꝛedatur.xx vij.q.ij. ¶ Sed contra hoc oppo.de.l.i. C. e. ubi tex dicit ꝙ uni deſpoſata alteri nubeẽ non prohibe tur. Aduerte nam de illa.l.fi. contrarium ad.ſii.ff. ex qui.cau.irro.infa.in fi.ubi tex.notabilis dicit qð contrahens binas nuptias.i.bina ſponſalia efficitur infamis. ¶ Ei. in. d.l.i. C. eo. concordando dicit ꝙ. ¶ Aut ſponſa non renunciat ſponſalia ſz alteri nubii ⁊? incurrit infſamiam:æ ita loquitur.d.li.aut prius renuntiat ſponſalia poſteat pᷣhit cum alio ⁊ ꝓ cedit illa.l.i.C.e.quaſi tũc non uideatur ↄxiſſe bina ſponſalia cum per renuntiationẽ receſſerit a pᷣoribꝰ qð n5 Srd choro in dubium nũqd ſalti de int canonico licitum ſit ſponſe ſeu ſpõſo ꝛenunciaꝛe ſpõ ſalia. glo.in. d.l.i. C. eo. vʒ ſentire ꝙ ſic. nam allat in ↄtrarium.c.deſpõſataſ.xxvij.q.ij.ſendet ; loqͥ tuꝛ in ſponſa de pniti.⁊ ſic uẽ ſentire ꝙ etiam de iuꝛeꝰ canonico licitum ẽ renunciare ſponſalia de futuro. deʒ ſentit ibi Ci. dicens ꝙ ſi inramentũ inter nenit:tũc de iure canonico compellituꝛ ſponſus ſen ſponſa ad contꝛahendum ſic uidetuꝛ intelligeꝛe iſts BDe ſponlalibus. eapitula que ꝑmittũt ↄpulſionẽ. de quo ſatis ẽ du bitandum.nec tangit᷑ hoc hic ꝑ doc. Sʒ glo.in.c.ð ſpõſatas pꝛealle.ſentit ꝙ illa.l.i.C. de ſponſa.ſit ab ꝛ0 gata:⁊ ſic uidet᷑ nelle ꝙ aliud ſit ð iu? canonico. Sed Hꝛa.dubie tñ loquẽdo nideĩ᷑ ſentiꝛe primum in. F. ſed aliud æ. F. fi. ea.cã æ qõe.?⁊ mulium ꝓ illa opi.facit iſte tex.nam ſi nbi iuramatũ iteꝛuenit tex. dicit hic ſponſã non ↄpellendã. foꝛtius ubi iuramẽ tũ nõ affuit.⁊.c ex litteris.el.ij.õ.eo.fundat ẽt ſe ſu peꝛ inꝛamento. En öni tñ fac̃ qð ibi dixi qꝛ ec cleſia ↄpellit ad pactũ nudũ fᷣuando.ſed ſi uelles te nere primaʒ opi. poſſes diceꝛe h ſpãle in mrfimonio pꝛopt᷑ ꝛõeʒ litteꝛe ut mꝛimoniũ ſit oĩo lbepal tẽ il la.l.pꝛocedit indiſtincte. foꝛte conſideꝛando difficul tatem matrimonij uiolenti. illud tñ eſt indubitanteꝛ neꝝ ꝙ ubi iuramentum nõ iteꝛuenit non debʒ eccle ſia ita de facili ꝓcedeꝛe ad cõpulſionẽ ut hic in dẽo c. ex litteris ⁊ in.c.ſicut.j.eo. oba . ſtolica. Litis pẽdẽ Bm in 9 P0 tia ſupeꝛ matrimo io non impedit ſecundum matrimoninʒ Zhi ſi primum eꝛat nullum prio cõſultatio.fo qn ſio ibi conſultationi. s primo ꝙ mendacium mulieris inductuʒ ad mr̃imoniũ phendum non ipe dit eſſentiam matrimonij. ¶ fo nõ. ꝙ ualet ſcdᷣm matrimonium pendente litigio ſupeꝛ prind ex quo primũ in ueritate eꝛat nullum. ¶ Sed S hoc ct õ tex. oppo.ꝙ non ualet fm matrimonium ſpũale.pꝰ nõ caſſato ut pʒ in.c.cõſideꝛauimus ⁊.c.auditis de elec. vbi fʒ ueram lec.cõcludit᷑ ꝙ licet prima electio ſit nulla ex quo tm eꝛat coloꝛata non tenet ſecunda prima non caſſata.eꝛgo idem ur Keren monio carnali. ar. in. c.ij. de tranſla pꝛela. ¶¶ Sol. dicit Hoſt. Sriũ pꝛocedeꝛe in uinculo inſtituto ꝑ ec cleſiã S qð potuit eccleſia ſtatueꝛe ad libitum.ſʒ hic loquitur de matrimonio carnali qð fuit inſtitummm a deo circa qð eccleſia nõ ſtatuit difficultando con lenſum ⁊ impediendo naliditateʒ ipius ſine magna cã. vnde ex quo in ueriiate primũ matrimoniũ eꝛat nulinm nõ debuit ſᷣm ãanulari ex ſola litis pendẽtia. In glo. fi.ibi ar.cõtra õ̊ eo.ad audientiaʒ.glo. non ſoluit:ſed dic ꝙ ibi fuit oꝛta publica honeſias ex ſponſaubus que tenebant iure naturali. ſed in ca ſu noſtꝛo non eꝛat oꝛtum illud impedimenium.cum ſecunda mulieꝛ non eſſet conſanguinea prioris. nec etiam appaꝛet in texiu.ꝙ cum prima tenuerit matri monium de iure naturali:ſed ſimpłr dicit q primũ eꝛat nullum ad.c.nupeꝛ ð biga.dic ꝙ ex mr̃imonio nullo Zᷣhitur bigamiꝗ:quia ſolum ĩ hoc põdeꝛatur effectus cũ opeꝛe ſubſecuto:ſed hic agit᷑ de nalidita te ſecũdi matrimonij quã nõ hʒ ipedire nullitas pri mi. ¶ QAuid aũt ſi iſte cꝛedidiſſet primũ mẽimoniũ teneꝛe. dicit Min. ꝙ n foꝛo aĩe nõ teneꝛet matrimo nium cum fa:qꝛ nõ hẽbat cõſenſum pᷣhendi quod nõ. Ex quo hẽs eliceꝛe ꝛegulã ꝙ credens impedim tum qð ni non ſubeſt matrimonium quo ad denum non Zhit:licet pꝛotulerit ueꝛba apta ad cõtrahẽduʒ mẽimoniũ.⁊ ſic credens nxoꝛem uiueꝛe qᷓ ẽ moꝛtua 7 cũ alia Zhit nõ tenet quo ad deum ſecundum ma trimonium:l aliud ſenſerit Jo.xxxiij.q.i.in ſũma. led tu rene primum.pꝛo ue Leo nos. xor non certi preſentia. ð morte ui ri contrahere non poſt quanuis ignoret quid ſit de marito qui longo tempore affuit. primo conſultatio. ſo ſenſio ibi conſultationi. Bor⸗ ibi cauſa capriuitatis ꝙ per captiuitatem non perdi tur uxor. licet eꝛgo captiuus apud hoſteſ omnia bo na perdat ff. de capti.per totum cuʒ efficiatur ſernꝰ non tamen per hoc diſſoluitur matrimoninʒ ut h̊ æ in.c.dominus.j.de ſcðis nup.ſola enim mors na tura is diſſoluit mꝛimoniũ ĩi.c.ij.xxxij q.vij 5 ſecundo ꝙ mẽionium ↄtractum per uerba de preſẽ ti non diſſolluitur per abſentiam q;tũcũqʒ maritoꝝ etiam ſi ignoret᷑ de uita uel morte eoꝝ ac ẽt concur rente iuuenili etate coniugum.ſecus in ſponſalibus de futuro ut ĩ. c.de illis.Sð.eo. (Mora anod quis non preſumitur mortuus licer habita diligenti iqui ſitione ignoretur ubi ſit.nam preſumituꝛ quis uine re poſſe ge centum annos ut in.l.fi. C. de ſa. ſan. eccle. ¶ In glo. i.in fi.ſed querituꝛ nunquid hodie de iunre canonico ſit ſeruanda illa ſolemnitas illius auẽ.ho die.ubi dicitur quod ſi marituſ dicatur moꝛ tuus in bello debet uxor per ſe uel alium adire du cem belli ⁊ facere recipi dicta aliorum ſuper hoc.⁊= ſi deponunt de morte debet uxor expectare per an num ⁊ poſtea contrahere.aliter enim contrahẽs po teſt puniri de adulterio ut ibi. Lancre. Dhilip.⸗ Goff. dicunt non eſſe neceſſe: ſed ſatis eſi ſecunduʒ eos ꝙ de morte maꝛiti conſtet uere uel ueriſmiliter puta quia nauis in qua maritus extiterat paſſa eſt naufragium: æ omnes dicuntur mortui. idem ſentit Uin. dicens ꝙ non ſolũ peꝛ nunciũ:ſʒ ẽt peꝛ ſas ulł alias probationes poteſt mulier certificari.ar.in.c. prudentiam de offi. deleg. uide etiam gloſam nõbilẽ in.c.quoniam in..ſi autem.S.ut lite nõ ↄte.in v. preſumatur:que ponit tres modos probandi mor tem ad hoc ꝙ uxori licitũ ſit tranſire ad alia nota. 7 inter ceteꝛos ponit probat oneʒ fame.vn ſentit ꝙ ſola fama ſufficit pro quo etiam facit glo.iuris ciui lis in.l.ſi quidem. C.ſo.ma.que nult moriem ba ri poſſe per famã. facit ꝙ nõ gl.in.l.ij.in..ſi nbi tetur. ff. quẽad.teſta.apeꝛiã.que dicit ſuffſicere unuʒ teſtem uel alias coniecturas. ſed. War ibt pleni us materiam exminans dicit requirendam probati onem ſecundam quantitatem piudicij. nam ubi agi tur de maximo preiudieio.puto quia accuſatur qͥs de homicidio debent eſſe probationes plene ut ꝙ teſtes uiderunt eum mortuum nuel ſepeliri.ad hoc.l. inde neratius.ff. ad.l.acquil.ſi uero non agiitur de tanto preiuditio:tamen preiuditium eſt magnum ut quia agitur de fama uel ſtatu hominis.et tunc dicit ſaltrem habendam pꝛobationem de qua in dicta an tentica.hodie ẽ eniʒ ſatis gꝛaue ꝙ uxoꝛ tranſeat ad alia uota in uita mariti.⁊ ſic nult ꝙ hodie debeat ſeruari ſolẽnitas illius auc.ſed Har. in hoc ignoꝛa uit iſtum textum.cum apeꝛte hic dicatur ꝙ ſufficiat certus nuncius: ⁊? ſic unus teſtis qn nõ agitur ð ma gno preiudicio.⁊ etiã doc.noſtri cõiteꝛ ſentiunt op poſilum eius quod dicit Martholus ut ſupꝛa dixi tmiaanam mid iormngeinimir 8 rton Cttigitaai i⸗ 1 rins inl Ann 1 otglhe umtanum Aun NNAcaTNNNN yenmmlcentbadunmno chin inium irb ijr ſ nn õ Cronrcklwnncs eunmh t IMoincconinsce fe Honms Ainns Nrocpen le⸗ jnncre intigeopenn eCnmmnsmrihti an 1lerecegrſcr Aieniiaren ofekpinononuctandeni itws nin — Gpſtium n nim minn . We N n , . gnnimns wicnr, nlcnmtinltneen nichcknii rKtnurn⸗ SDS 1 tamrilit ð u ntunm i nſtomtn Sð we lor⸗ i n Nalitin nd ANnaum tn mimnginnn olrin/ ſien gunim nni/tuge cn l Pnntp is nmnintdeanr nor eicdilun ae n CNtiorunſther hoet mor qpeegteper an Uiter gin conehis 1 b. Lume Phio ſeſaliniscktlanen üſerderetatwerfater Nns en N cunur norni don ſenin erumu wſer nſaniar int. cdeaum golan nöble nanlend Minſ ocosrebandi nor tirmnireoad ala vons, Acpiſne fiſnig aium ftgo niscni 1 tenot noninngts dNNdnRd i one der uat nn rmmimdn lui zudieſ unbl o onnaclann as ſobnrones har n 9 Hocl. . lonn agin . 3 dicit tamen ipſe ꝙ fama ſufficit ad pꝛobãdum mor tei uel unicus teſtis quando non agitur ð magno pꝛeiudicio. ? ſic intelligit glo. ſuperius allega.ſʒ quo ad materiam noſtꝛam nunquid fama ſufficiat. dicit do. An. ꝙ aut eſt longinquo:æ tunc uidetuꝛ ſuffi cere maxime cum longo tẽpoꝛe maꝛitꝰ fueꝛit abſẽs. Alut dicitnꝛ moꝛtuus in nicinis paꝛtibꝰ: z fama ſo la nõ ſufficit.⁊ q;qᷓ; hec opi.multum nideatur equa tamen iudicio meo multum reſiſtit iſte tex. dum rcq̃ rit certum nuncium.⁊ pondera uerbum ceꝛtum. naʒ fama pꝛocedit ex auctoꝛe incerto ⁊? plerũqʒ fſallaci: ut nõ. in. c. ueſtra. de coha. cle. æ mulie. Ac etiam in perſona nuncij deberet conſiderari qualitas perſo ne:æ utrum deponat per ueꝛba ueꝛiſimilia naʒ agi tur non de modico preiudicio abntis.et in ſumma hanc materiam relinquerem arbitrio iudicanuis ut diligenteꝛ omnibus pondeꝛatig ouligerer:urnz de mone ſit facta certificatio. ¶ In glo. ij. ibi excuſaĩ dicit hic do. an. ꝙ ad hoc ut excuſetur mulier a pec cato. ſufficit ꝙ ueriſimiliter credebat maritum moꝛ tuum. ſed quo ad hoc ut eccleſia det licentiam con trabẽdi requiritur apertioꝛ pꝛobatio ut hic. hoc di ctum uideiur pꝛima fronte cont:ꝛa finem tex. ubi cõ iunguntur illa duo ut uxoꝛ non poſſet contrahbere nec eccleſia dare licentiam niſi certum nuncinʒ rece perit. ratio: nam cum mulier hoc caſu contrahat le ge reſiſtente non pꝛeſumitur cſſe in bona fide.l.quẽ admodum C. de agri. ⁊ cenſi li.xi.⁊ in regula que contra ius ð re.iur.li.vi.in tex.in dicia auc. he die dixit ꝙ ſi alter uxoꝛ contraxit de adulterio puniinr ita ꝙ hodie cum habeamus tex.apertum nen excu ſarem mulierem ab adulterio.qꝛ licet adulteriũ non cõmitatur ſine dolo.l.pe ff. de adulte. tamen dolus pꝛeſumitur exquo cõtraxit lege pꝛohibente. ⁊ ſic ni detur ꝙ uxoꝛ eſt ſeperanda a ſecundo uiro licet alit lenſerit Inno.in.c.dominus de fis nup.ubi dicaʒ. NMicolaus Aabas. 4 . , icituʒ et piũ opꝰ V teꝛ opeꝛa. eſt cum meretrice contrahere. intellige que uult ſe coꝛrigere. nel ſic. Contractus matrimonij cum peccatꝛice uolẽ te ſe coꝛrigere pꝛoficit ad remiſſionem peccatoꝛum. duo facit pꝛimo ponit caſum ſtatuti. fo ſtarutuʒ ibi ſtatuimus. 5. pꝛimo ꝙ meretricium quantum cumqʒ pub icum non pꝛiuat mulierem hoc ſacramẽ to matrimonij. nam quiſqʒ cõtrahere poteſt qui pꝛeſſe non pꝛohibetur in.c. eum apud.j.eo. ¶ De cundo nõ. ꝙ opera caritatis pꝛoficiunt in remiſſio nem peccatoꝛum.⁊ intelligo de peccatis reſpeciu pe ne. nã duplex eſt malũ.ſ.culpe z pene.Culpa eniʒ re mittitur ex ſola contritione peccatoꝛum, ſine qua ñ ſufficiunt opera caritatis de pe. di.i.in.c.dixi.⁊.c.ſi peccatum cum ſimili. ſed pena peccati ex ſola contri tione non dimittitur niſi ex penitentia exterioꝛi ni ſi maxima eſſet contrictio.nam illa maxima pena eſt ut no. glo.de conſe. di.iiij.baptiſmi nices.unde intiel ligo tex. ꝙ illud matrimonium pꝛoficit ad remiſſio nem pene. Sed eſt dubium nunquid omnia pecca ta dimittantur. pe. ?. Ab. dicunt ꝙ non: nihil tamẽ alle zant. do. Cardi. dicit poſſe ſuſtineri oppoſitum ¶¶ De ſponſalivus An. in. c. ad liberandam.j. de iudeis. cũ l̃a loquitur indefinite.⁊ fic uidetu⸗ qꝙ equipolle at Vnli iuxta nota.in.c.ut circa de elec.li.vj.qͥa lar ga interpretatio eſt fienda ĩ hac mateꝛia fauoꝛabili. ſed ꝓ primo dicto facit tex. dũ dicit proficiat. Iteʒ quia quando papa indulget remiſſionem omnium peccatorũ adijcit plenam ſeu pleniſſimam. ꝙ vᷣbũ h non ponitur ut nõ.glo.in cle. de pe.= remiſl. 2 Jo. n glo.i. in fi.nota candam glo.⁊ dicit Moſti. ꝙ eccleſia diſſi . . . — mulat ut euiterur maius malum. tamen hoc peccaiũ debemus perſequi ut mortale ᷣm eum. allegat q habetur in auc.de leno. ſed iu uide meliorem tex. xxxij.q.iij.in.c.meretrices ⁊.c.nemo ſibi blandiatuꝛ de lege.ubi legitur ⁊ nõ.ꝙ fornicatio cum meretri ce uel cum concubina eſt mortale peccatum ⁊? a iur diuino prohibita.ſʒ quidam uulgares z ignorantes credant opoſitum ꝙ eſt falſum. n glo. ij. ibi nui dua. z uide ibi in glo. ramen ex quo mulier cauſa qᷓ ſtus ad mittit inhoneſte duos nidetur palam queſiũ facere.æ ſic põt appellari meretrix ut in.l.palam.ff. de ꝛi.nup. SDid qu od. Matrimonium ꝑ uim contractuʒ co abitatione ſpontanea conualeſcit ⁊ quoti die allegatur. In prima parte ponitur pars facti. in fa qæ ſſio cum reliquo facto ibi taliter.tertio de cidit ipſum factum ibi mandamus. ¶ Mora primo ꝙ licet matrimonimu metu ↄciũ ſit ipſo iure nulluz ut dixi. S.e.cũ locũ.iñ põt cõualeſcere ex tacito ↄſẽ ſu ſubſequenti.ſed dic ꝙ cũ naleſcit ut eſt nũc n ut ẽ tũc.ad hoc qð nõ.in ꝛegula non firmat᷑ de ꝛegu. in cis.li.vj. ota fo ꝙ cohabitatio ſpontanea uſqʒ ad etatem legitimam ſupplet defectum etatis z puꝛgat uitium metus pꝛecedentis. Iteʒ nõ.ꝙ nõ dʒ quis admiti ad purgandum quod pꝛobatũ nõ rele uat. concoꝛ. c. cũ coniin gat de offi.dele. ¶ NHõ.ibi utrũqʒ cõpellans.⁊ tene menti ꝙ eecleſia ex cfficio ſuo pot eſt cõpellere mrũqʒ cõiugẽ qui ſine legitima cã ſe ſeparauerint ad redeũdum in unũ ⁊z ad tractã dũ ſe maritali affectione.⁊ hoc facit eccleſia pꝛopteꝛ periculũ adulterij qð timetur ex cohabitatione ſcꝑa ta. ꝙ hoc uide qð le.æ nõ.in.c.ueniens de regula.?= ibi tetigi in.c.tua.de inreiur. 5 dcclaratione tex.quero nunquid ſit neceſſaria cohabitatio anni cũ dimidio ad purgandum uitiũ metus pꝛout reci tatur in lr̃a hoſti.dicit ꝙ nõ.hic eni narrat᷑ facti cõ tingẽtia. vVñ ſufficit m eũ ſi perueniat ad etatẽ legiti mã ⁊ captata opoꝛtunitate fugiẽdi nõ fugerit. non eni requiriĩ copula carnalis.lʒ aliud ſenſerit Inno. nã ut dicit hoſti.⁊ bene iſte tex.ſolũ põderat cobita tionẽ ſpõtaneã.⁊? q;ꝙ; h fac̃.c.ij.sS.de reg. ubi intrã ti religionẽ ꝑ metum dat᷑ ãanꝰ. ibi tũ loquit̃ in mino ri.xxv.ãnis ⁊ ibi requirit᷑ ꝓbatio religionis. ſed in caſu nr̃o quo ad matrioniũ ſufficit ſolꝰↄſenſus.vñ ex quo ſpõte cohĩtauit cũ uiro ut cũ marito nẽ ap pꝛobaſſe mꝛimoniũ. ꝓ h.c.unicũ ð ðᷣſpõ.ĩpn. li.Vi.ꝰ index tñ hbʒ cõſiderare quãtitatẽ moꝛe æ opoꝛinnita tẽ fugiendi. ſic interiʒ interceſſit copula oĩo preſu mitur pꝛo conſenſu niſi ꝓbaret᷑ ꝑ uiʒ exioꝛta. ut ĩ.c. ↄſultationi.⁊ qðᷣ ibi nõ.j.e.⁊.j.ii.ꝓ.c.ex lr̃is.Ab. 1 % * ſi inteꝛnenerit iuramentu ¶De ſponſalibus. J cut Sponſalia de futuro etiam iu . * rata ſoluuntur per ſecũda ſpõ ſalia de pꝛeſenti nõ autem per ſecunda de ſuturo.cõis dio fa ibi poſtulatiõi tue Gndemus æz continet tria dicta.ſecundum ibi ꝙ ſi. teꝛtium ibi ꝙ ſi de his. ¶ Mõ pꝛimo ꝙ ſponſalia de futuro pu re còtracta non diſſoluũt ꝑ lapſum temporis.nam ut hic uides quadriennium uel quinquennium erat lapſum a tpe ſponſaliorum ⁊ ſponſus remanſit obli gatus. de quo m uide que dixi. ſupra. e. de illis. Ffo nõ qð iuramentum nõ ipedit nires matrimonij ſequẽtis.ualet ergo matrimoninʒ S iuramẽetũ licet tranſgrediẽs ſit nag e ne matrimo ninʒ nalere a ꝑiuro cõtractuʒ. tẽ qꝛ actus etiã ſpũa lis tenet ↄ iuramentũ fortiꝰ debʒ tene? actus ipᷣalis ſcilʒ teſtamentum. de quo nide qð nõ. Jo. an. in re gula qui ſemel.de reg.iuris.li.vi.ĩ mercuria.⁊ per glo. xiij. q.ij.c.ultia uolũtas. Srq; no ꝙ ubi ſpõ ſalia ſũt iurata non eſt licitum alteri ab eis relſilire. Altimo nõ ex fine Ee ſecundum boſti. ꝙ in cã meimonali non eſt ſeruãdus rigor iuris. vñ qꝙ;uis atteſtationes ſint pnblicate ſiue ſit renũciatum ſiue ↄcluſum in cauſa poterit iudex ex officio ſuo teſtes de nono ꝛecipere ⁊ hoc pꝛopter periculum anime. omnia enim ĩ hac cã pendẽt ex officio iudicis.facit J. e.c.cum in tua.? nõ. S. ð teſti. ſeries.⁊ facit ſatis iſta lra in fi. Ged quero ad declaꝛationem ſͤe quid ſi prioꝛa ſponſalia de futuro nõ eſſent iurata. ſecunda vo ſic. Gndet Inno. prioꝛa pꝛcualeꝛe ac ſi iuramentũ fuiſſet inteꝛpoſitũ. aꝛ.c.ꝗꝙᷓto de iureiurã. C lota ſingulariteꝛ hoc dictum ex quo potes in feꝛꝛe ſeu eliceꝛe unam ꝛegulam ꝙ non nalet inramẽ tum ) pꝛomiſſionem ſimplicem alteri fact Iʒ... Sriũ ſenſerit idem Inno. in. c. ueniẽs de iureiur.ſʒ pᷣmũ dẽm ſequit᷑ hic Hoſt.⁊ latius ibi tango. (Saa do colligit᷑ ex hoc dicto Innocen. ꝙ a ſponſalibus etiam non iuratis non eſt licitum recedere etiam ia ad qð uide qðᷣ dixi ð eo.ꝛequiſiuit: In glo.iij.in fi.adueꝛte qꝛ glo.loquitur nimiũ ſuccincte æ obſcure ? maxime ĩ fi. ſed credo hunc fuiſſe intentum. glo.n. uoluit taci te opponeꝛe de.l.ij. C. de ſponſa.ubi dẽ ꝙ ſponſus nõ tenetur ultra bienium ceſſante cã legitima expec tare ſponſaʒ.ſed hic quadriennium uel quiquẽniuʒ fuit elapſum.eꝛgo potuit hic ipune cum alia pheꝛe: cuius ↄriuʒ hic innit tex. cũ mandat ſibi penitentiã imponi. Glo. vr ſolueꝛe ꝙ ubi teꝛminꝰ eſſet ap poſitus dʒ fieri diſtinctio litteꝛe an pꝛo eo ꝛcmanlit nel ne. quaſi ſecus ubi ſponſalia fuiſſent pure cõ tracta.nł ↄriũ ꝓcedit ubi iuramentũ nõ iteꝛuenit. 7 hoc ultimum eſſet magna limitatio ad dictã.l.ij. Sed Jo.an. hoſti.uidentur inherere dicte. l.ſim pliciter debent enim ꝙ hic non conſtabar ꝙ ꝑ mul iũ ſteriſſet: licet ſic eſſet allegatũ.ᷣſi aũt cõſtitiſſet nõ imponeret᷑ iſti penitentia quẽadmodũ diſtinguit̃ in tex.qñ terminus fuit appoſitus.Et ꝓ hoc intellectu facit notabile dictum Inno. in. c. per tuas. de arbi. ubi dicit ꝙ iuramentum appoſitum in aliquo pctu aſſumit naturaʒ illins Zctus ꝓ quo facit.l.fi. C. de cõdi.indebi.æ hoc ſatis placet vt euitetur legum correctlo nel ſaluando glo.põt dici ꝙ ubi iuramen tum interuenit dʒ expectari guctoritas ſuperioris. ar. c. uenerabilem de der. I gr m v. ad ſtatu tum ex glo. potes elicere tres ſolutiones que iñ fun ditus non tollunt orium. unde uaꝛia in hoc ſcribun tur per doc.ſed capiendo mentem Goff. que uidet placere do.an.⁊æ magis amica ueritati.dic ꝙ qñqʒ teꝛminus apponitur ad ſollicitandum implementuʒ in obligationibus:⁊ tunc lapſus termini nõ liberat ab oblig atione ⁊ ſic loqtur.l.celſus alle.in.glo.qn qʒ opponitur ad finiendam ſeu limitandam obliga tionem:⁊ tunc lapſus termini liberat ab obligate ex quo non deficit per promiſſorem quo minus ſa tiſfaceret in termino.ſi enim obligaui me ad dandũ centũ uſque ad paſcha:nec eram aliter p prius obli gatus nec deficit per me ſed per te:non teneor poſt feſtum.⁊ ſic loquitur hic.ſed difficultas eſt in uiden do qn dicatur terminus apponi ad primum uel ad ſm effectum.do. An.dat duas theoricas.prima ſi terminus apponitur ab uno contrabentium reſpec tu implendi ab altero tantuʒ. tunc vꝛ apponi ad ſol licitandum implementum:ideo poſt tempus nõ tol litur obligatio:immo magiſ firmatur:ſed ſi terminꝰ apponitur ab utroq; reſpectu implendi ab utroqʒ: ⁊ tẽ uidetur appoſitus ad finiendam obligationeʒ. Ideo lapſo tempore ſi per alium ſtat alter eximituꝛ ab obligatione:quia ex quo ab alio non impletur contractus in die conuentionis alter reſilere põt a contractu quia contractus recipit conditioneʒ quã dam.ſ.promitto.⁊æ uolo obligari ſi tu iĩples rali die. ſi tu non imples nolo obligari.ſicut ſi tibi promitte rem centum in paſchate:ſi dareſ mihi librum in paſ chate poſt pacha obligatus non ſum. Secunda eſt quo ſq aur terminus apponitur ad ſolicirandum im plementum contractus iam perfecti:æ tunc non ſol uitur ↄtꝛactus lapſu temporis.aut ad ſolicitandum principiũ noui ↄctũ ex parte utriuſqʒ:⁊ tunc tẽpus ſoluit pᷣmũ ↄtractũ in finẽ hẽdi ordinatũ:qꝛ eo ꝙ labit᷑ ipᷣs ↄtrahẽdi quilibet declarat ſe nolle Zᷣhere 7 cõſequenter ab anteriori ↄctu in fine Sctus ordi nati diſcedere. z hec ultima theorica clarior ?æ vẽ mente huius he. nã terminus fuit hic appoſitus ad ſollicirandum principium ↄtractus mr̃imonij.⁊ ſic obligatio reſtricta ⁊ limitata fuit in tpᷣs.Et ex hoc als conſului ꝙ ſi a principio ſpõſalia fuiſſent pure ↄtracta:lʒ poſtea ſponſus ? ſponſa conuenirent de die nuptiaꝝ non ꝑ hoslapſus illius diei liberat ab illa obligatione: quia terminus ex poſtfacto fuit ap poſitus ꝓ ſolicitando implemendo promiſſionis iã perfecte æ pure facte. Aee utus ?æ ſuꝛdus Bm apud. 2 omnes qui nõ ꝓ hibentur matrimoniũ contrahere poſſunt Orimo deciſũ exoꝛdiũ.2ꝰ conſultatio ibi ſane. ter ʒ nſio ibi ad quod. que tria facit primo ponit oduas rationes.ſecundo reſpõdet ibi nidetur. tertio ſolnit obſtaculum ibi cũ quod. 6. pꝛio ꝙ ubi materia eſt in ſe ꝑmiſſiua edictũ dr̃ ꝓpibitoꝝ q̃ſi ſit ꝓhibitoꝛiũ ctaꝝ perſonaꝝ ñ eiʒ dʒ dici edictũ ꝑmi ſoriũ exq mã ð ſe ẽ ꝑmiſſa ⁊ dr̃ edictũ ad iſtar edẽi 4 – ind CeNniriüt Kudn Armsn chirtttdien uckniie A Nns nen Vyvdkea Gobenblrdiau (den HimcncieA repiir kamsnttis drann i INtrNaigni tgt mimn NEnmeſröuditintunn GmEAmrburai Amhüginanie muclhicnim tinteftit imatn ackinwcde undrum W ustheninn 4 nwnin lehre n ninmna leo o anhns ſo l fmmel ſueni am imnmnd dbnog⸗ ninimctſgnion. er onſtncieranmnin v⸗ 1eio pon inpenn ions ir ſelſeepot 1s ſtchhtconcſtonez a⸗ Wigriſtnigesuide, Nicchedddne eſicareſnbilbnmnpr s or n, Ranch Vynimra ſolaimcim in Inporſenir wne ton o oris altad ſoſcundun menriſazer mne rips Sbiliorciman co adelararſe wole öbere ſizem infe zens oel mtdiadniertKd zw Wrd Gönsn Nnmons inoli ſt nimini iuin ku : oll ninient pos vs dielberil 1 imsg ffn iich lnmd goniſonsi ſbbos⸗ ex rõe littere. pretorij. de quo uide qð le. æ nõ.ij. di c. conſtitntio Alij tamen dicunt per oppoſitum ſed non eſt uis. nam ſi mareria eſt ꝑmiſſiua æ edictum dicatur ꝑmiſ ſoriũ deber tũc intelligi permiſſorium regulare z ꝓ pibitorium certarum peꝛſonarum. o nõ ibi ſufficit ſolus ↄſenſus.ꝙ ad ſubſtãtiã mẽionij vᷣba ñ ſunt neceſſaria nec ſolẽnitatis patrie nec ↄſenſus pa rentum uel dominorum: ſed ſufficit ſoluſ conſenſus contrabennium. hoc denotat hoc uerbum ſufficit ad hoc qð nõ gl.in. c.ſtatutum in prin. de ſptis.li.vj. aund mud ? ſurdum poſſe explicare omneʒ cotractum qui ſolo ↄſenſu perficitur hoc colligitur ltimo habes hic colligere unum ſacramentum eccleſie permiſſũ muto ? ſurdo.quid antẽ de alijs ſacramentis ut baptiſmo confirmatio ne euchariſtia penitentia extrema uncrione ordine tractat h Jo. an.qui commentauit hanc decretalẽ eo quia fuit prima decretalis quam didicit.dic uit h̊ plene per eum. ⁊ dicit.ꝙ regularit᷑ ubi vba ð ſubſtã tia requiruntur non põt mutus ⁊ ſurdus ſacramẽtũ exercere.ſecus ubi ſufficit ſolus conſenſus.vnð põt baptiʒari ſed non baptiʒare. ſuſcipere coꝛpus xpi. ſʒ nõ ↄficere ⁊c. ¶ Vlnio qritur qͥd de ſurdo æ muto 2 ceco ſimul.nũqd poſſit matrimoniũ pᷣhere.pꝛimo nidetur ꝙ ſic qꝛ naturaliter põt mulierẽ cognoſcer̃. Item habet rationẽ naturalẽ. incontrariuʒ qꝛ nũqᷓ nidit mrimoniũ ↄtrahi nec audiuit.⁊ ſic cũ ignoret quid ſit matrimonium non uidetur ꝙ poſſit cõſen tire in matrimonium. hoſti. dicit aduertendum utrũ poſſit expꝛimeꝛe ſuum conſenſum in contꝛahendo = debet admitti. alias autẽ repelli ex geſtis enĩ ⁊ ſigniſ diſcreius iudex bocↄſiderabit æ in dubio conſulen dus eſſe pꝛincepꝛ. Abbas. J ectu g. Yurioſus matrimoninʒ contraheꝛe non poteſt. primo deciſe narrat factum. ecundo canſas inſeꝛendo ſendet ibi cum aũt. ota ibi legitimus conſenſus ꝙ ad matrimonium contrahè dum requiritur legitimus conſenſus. non enim ſuffi cit nudus conſenſus niſi legibus ſit qualificatus.nã conſtitutus in ſacꝛis habet conſenſum non tamen le gitimum ideo ualide non contrabit matrimoniũ. Secundo nõ.ꝙ furioſus non poreſt cõtrahere ſen actum a conſenſu dependentem exercere. EA gl. ij. in fi. hoc intelſige fm hoſti.⁊ bene quãdo mulier poſt ſanam mentem conſenſiſſet tacite nł expꝛeſſe.ſi enim rempoꝛe furoꝛis mulier diſceſſiſſet a uiro æ ad neniente ſana mente nolet conſentire non eſſiz matꝛi moniũ licet ipſe nunc uelit conſentire qꝛ nõ iteꝛuenit maruꝰ conſenſus eodem tempoꝛe. nec obſtat fᷣm eũ ſi dicatur ꝙ ſi quis conſentit in abſenteʒ ⁊ illa ceꝛti ficata ratificat æ conſentit eſt matrimonium.qꝛ hoc caſu his qui conſentit primo durauit in primo con ſenſu: ſecus ubi ꝛcceſiſſer. ota ex hoc dicto Hoſt. ꝙ ad matrimoniũ cõtrabendum nõ ꝛequirit᷑ ꝙ conſenſus pꝛeſtetur ſimul eodẽ tpꝛe.ſʒ ſatis ẽ ꝗ; nnus cõſentiat peꝛ prius ⁊ duret in propoſito ſuo ? alterius conſenſus poterit accedeꝛe ex poſtfacto. et idem tenet Hoſtien. S. eo. ex litteris el.ij. ſed de hoc dubito peꝛ id quod notat. glo. in. l. conſenſu ¶ Be ſponſalibns. ⸗ —c NBe fꝛateꝛnitati. Der liesi .c.ſtatutum.de reſcrip.li.Vi. ff. de ac. ? obli. ⁊ in.l.i.ff. de contraben. emp.? utro biqʒ notabiliter glo.dicit ꝙ etiaʒ in contractibus 4 perficiuntur iure gentiũ debet conſenſuſ ſimul prari idem quo ad materiã noſtꝛã nidetur ſentire ſpe.i ti. de deſpon. in pꝛima colũ. ubi dicit ſnſio alteriꝰ debet ſequi incontinẽti peꝛ. l. cõtinuus actus. 2 ĩ. l.i. ff. de uerbo. obli.? hoc nidetur turius æ uerius de ſubtilitate iuris licet pꝛimum ſit equius. Et nõ.illud in pꝛatica ꝙ nidetur ſequi Jo. an. bic ⁊ in dicto.c. ex litteris. Abbas. timum con ſenſum contrahitur matꝛimoniũ:inteꝛ eos qui tandem loqui poſſunt debet cõſenſus uerbis ex pꝛimi. Vel aliter ſm intellectum queʒ infra tenebo. Solo conſenſu legitimo contrahbitur matrimonium ſed uera requiruntur quo ad pꝛobationem.⁊ intelli ge uel alia ſigna equipollentia. Dꝛimo ponit que ſtionẽ.ſecundo eius ſolutionẽ quam pꝛobat exẽplis ſecunda ibi nos legitur.¶ Miotia primo ad ſub ſtantiam matrimonij uerba non requiruntuꝛ: ſʒ ſuffi cit ſolus conſenſus legitimus.(¶ Sed contra hoc opponitar.nã littera hic uidetur uelle cõtrariuʒ dũ dicit ꝙ heꝛba ſunt neceſſaria quo ad eccleſiaʒ. illud enim neceſſario requiritur ſine quo actus eſt nullꝰ: ut patet in fine littere. Sol.glo.multum in hoc iſtat 2 innolute loquitur doct.ſunt uaꝛij. Inn. tenuit uer ba eſſe de ſubſtantia quo ad eccleſiaʒ militantem in loqui ualentibus.Et hoc ſtatuit eccleſia ſm eum ne tantum ſacramentum eſſet incertum.alias ſequi poſ ſet abſuꝛdum ꝙ ſi uir uidens mulierẽ conſentiꝛet in eam in coꝛde ſuo ⁊ idem faceret mulier ꝙ inteꝛ eos eſſet marrimoniũ.Ex quo poſſent ſequi młie abſur ditates. Moſt. tenuit uerba non eſſe de ſubſtania ẽt quo ad eccleſiaʒ:ſed ſatis eſt qualitercũqʒ appareat de conſenſu Jo. an. diſtinguit ꝙ ant preceſſit con tractus.⁊ non requiruntur uerba alijs:uerba ſunt neceſſaria. Sed doc.modernioꝛes cõmunit᷑ ſentiũt cum hoſti.cum ſatis ſit ꝙ appareat de conſenſu ꝑ ſigna etiam inloquiualentibus.nam uerba extingũt ſolũ ad oſtendendũ cõſenſ ũ:ideo ſatis eſſe debʒ ꝙ; per ſigna appareat de ipſo conſenſu. ⁊ hãc opi.ſem per tenui ⁊ pꝛobo per illuʒ tex.nam conſultatio hic fuit facta in genere æ papa ndẽdo ꝓbat vba ñ eẽ de ſubſtantia adducendo exemplũ in muto. Si eniʒ quo ad ualiditatem matrimonij noluiſſʒ equiperaꝛe mutum ⁊ loquiualentem inepte adduxiſſet exempluʒ de muto.⁊ licet poſtmodum dixerit uerba eſſe neceſ ſaria habnit reſpectum quia cõiter loquiualẽtes ex pꝛimunt conſenſum per uerba. ¶ Item uidemꝰ ꝙ legatum ⁊ fideicõmiſſum poſſunt relinqui nutu etiã a loquiualentibus:ut in iur.alle.in glo. Ad idem fa cit tex.S. eo.cum apud ubi dicituꝛ ꝙ ſufficit conſen ſus.nam illud dicitur ſufficere quo poſito nihil alið requiritur ad ſubſtantiam actus. ut notat glo.in.d. tem non refert quid ex equipolentibus fiat.ut in.c.licet exquadam de teſti.¶ Item probo ⁊ alia ratione neceſſaria . Be ſponlalibus. eõcludẽte.miimonium eſt de iure diuino: ut in c.i. de noto.li. vVi. de iuꝛe nero diuino non diſtinguitur inter mutum ⁊ loqualẽtẽ.illud aũt certum eſt ꝙ mi tus põt contraheꝛe mr̃imonium ſine uerbis dũmõ exprimat coſenſum ſignis ut S.eo.cũ apud. ubi pa pa ndit non ſtatuende de nouo ſed f̃m ius anti quũ.ergo foꝛtius poterit hoc nalens loqui quia cuʒ melius ſit ſenſatus poterit meliꝰ cõſeſũ ſignis oñde re Item nullus tex. pciſe reqrit uerba. nec ob. iſtud .c.qꝛ hic papa Gendet ad cõſultationẽ ? ſic non po nit ius de nouo ut nõ. in. c. cõſultatõi de tempo.oꝛ. 7 tollitur motiuũ Inno.dũ diẽ qð eccleſia hoc ſtatuit.nã hoc ſtatutum nullibi habert᷑. Ad idem fa cit.c.ex parte de reſti.ſpoł.æ hanc opinionem ſenſia glo.notabilis in.c.ſufficiat.xxvij.q.ij.ubi glo.expo nit tex. illum dum dic̃ q ad eccleſiã.i.quo ad pꝛoba tionem. ꝓbatio uero cõſẽſus non reſtꝛingit ad uer ba ut A aur E ad ga n Abbas. – eneraliter ſũmari ſie B anos. poteſt. Mon eſt marri 2 monium ubi alter Zhentium nõ cõſentit Hz h̊ ſũmariũ nullã dubitationem hẽt.iõ ſpãlius ſum mo ſic. Si alter Zhentium utit᷑ vbis dubiis animo decipiendi mulicrem ⁊ eã poſimodum ↄgnoſcit caꝛ nałr indicatur ꝓ matrimonio in foro iudiciali.ſecꝰ in penitẽtiali.h.d.ſcdᷣm nerũ ⁊ cõem intellectũ.priꝰ oſultatio 2² Gnſio ibi ſuꝑ q. ſcdᷣa vo ẽ duplex. pri ma quo ad foꝝ iudicialẽ.ſcdᷣa quo ad penialem. fa ibi nos auͦ. C15 pꝰ ꝙ non nitiat᷑ Zctus ſi hẽs loquit᷑ in tenia peꝛſona intelligẽdo tmm de ſe ipſo.ad hoc facit.c.qð aũt de inꝛepatꝛo.⁊.c.duduʒ de con ueꝛſio.coniuga. ? nõ.ꝙ ↄhens in pꝛopria pꝑſo na efficaciteꝛ obligatur licer doloſe mutaueꝛit ſibi nomẽ.⁊ eſt ꝛatio qꝛ nõia ſunt inuenta ſignificãdoꝝ nominũ gꝛatia.iſti.de leg.F.ſiqs.ſed ex quo cõſtat de coꝛpoꝛe non ẽ curandum de nõie ut in. d. F. ſi quis in nomine. ¶ ʒ nõ ꝙ; qꝙᷓ due ſint cauſe pri cipales ob quas fnit inſtirutum matrimonium.ſ.cã ſobolis ⁊ in continẽtie euitande ut nõ.xxvij.q.i.ĩ ſumma:tñ tenet mr̃imonium lʒ alia cã iducat᷑ quis ad ohendũ.nam effectꝰ libidis induxit hic iſtum in nenem ad ohendum.æ idem dẽ de eo qui pᷣhit cau ſa dotis. uel ꝓpteꝛ parẽtelã mulieris uel ꝓpteꝛ pul chꝛitudinem eius.nam multe ſunt cãe impellẽtes ad matrimoniũ de quibus uide in dicta gl. ¶ quarto nota ꝙ in foꝛo aĩe de omnibus crediĩ confitenti ẽt ſi allegat turpiindinẽ ſuã:æ eſt ꝛatio quia ſolum ibi agitur de ſui pꝛeiudicio ¶¶ AVltio nõ ꝙ quibuſcũqʒ neꝛbis quis uiat᷑ in Zhedo uel qnemcũqʒ doluʒ ad hibeat ſi in neritate nõ cõſenſit non eſt matrimoniũ quo ad deũ: ppo. 3 tex. uidet᷑ eim ſibi contra diceꝛe. nam in.v.ſuꝑ nidetur indicare ꝓ mr̃imonio ſed ↄtrariũ poſtmodũ dicit in veꝛ.nos auteʒ. Sol. duplex põt eſſe intellectus. primus ꝙ uſqʒ ad neꝛſi. nos aũt.loqnitur in foꝛo iudiciali in quo quis nõ auditur allegans turpitudinem ſuam ut in. e. inteꝛ dilectos ðᷣ dona. ſed ex pꝛeſumptionibus iudicatur ſupꝛa eodem. ex litteris el pꝛimo. vnde ex quo con ſtat illum deſponſaſſe mulieꝛem in pꝛopria per ſona et eam cognoniſſe carnaliteꝛ debet iudica ri pro matrimonio non obſtante muratione nomi nis:quia aut fuit facta ignoranter.⁊ non ob. exror ex quo conſtat de corpore.¶ Eut ſcienter æ dolus non debet ſibi prodeſſe.nam interpretatio debet fie ri contra doloſum.⁊ intelligi debent uerba ſecundũ illum ſenſum quem ſolent recte iutelligentibuſ gene rare ut ĩ dicto.c.ex litteris.v. vo nos aũt uſqʒ ad fi nem. loquitur in penitentiali foro ubi ſtatur confitẽ ti ? pura ueritas conſideꝛatur:ſed attenta ueꝛitate h non erat matrimonium cum defuerit conſenſus ex parte alterius.debet tamen ſacrdos in foro anime il lum inducere ut conſentiat de nouo.⁊ ſic nt purget dolum ab eo cõmiſſum ? ut aptet ſe foꝛo indiciali. et iſte eſt uerus intellectus.c.? põt induci ad mul tas ſimiles queſtiones. Alius intellectus eſt ut rora litteꝛa intelligatur in foꝛo indiciali.ſed in principio loquitur allegando non autem decidendo pꝛo ma trimonio. ꝓ quo facit illud vpũ foꝛte poſituʒ ĩ tex. Quare aũt hic cꝛedit᷑ doloſo in foꝛo iudiciali. ſn det᷑ ꝙ hic non conſtabat de facto niſi ex ↄfeſſione illiꝰ iuuenis. vñ cũ ↄfeſſio ſua eſſet qualificata ſeu cõtineꝛet unũ factũ qualificatũ non poteꝛat ꝛecipi 9 feſſio quatenus faciebat õ confitentem tantum:ſed opoꝛtebat ꝙ uel ex toto ꝛccipeꝛetur uel ex toto ꝛe pellẽtur iuxta nõ.in.c.i.de confeſ.li.vVi.2⸗ P legiſtas in.l.aurelius in.. idem queſijt.ff. de libe.leega. fac c.cum olim de cenſi.ſed iſte intellectus mihi non placet qꝛ nbi pꝛeſumptio eſt õ cõfitentẽ poteſt ꝛcci pi confeſſio quatenus facit ↄ ſe æ ꝛeijci quatenus facit pꝛo ſe. ⁊ ut nõ. Dar.in.d. S. idem queſijt. in illa queſtione cum quis cõfitetur aliquem iteꝛfeciſſe ſe defendendo.⁊ facit tex.cõiuncta glo.s.de inſti.c. cum ueniſſent ubi dixi. hic enim eꝛat pꝛeſumptio cõ tra illum confitentem eo ꝙ illicite exioꝛſit copuſam carnalem:et quod in pꝛopria perſona deſponſauit tene eꝛgo primam lecturam. (S gloſa prima ibi qui ſimulare nuptie.foꝛmaliteꝛ glo.non ſoluit con trarium. ideo dic ut ſupꝛa dixi ꝓcedunt enim in fo 20 iudiciali ubi iudicatur de conſenſu ſecundum extrinſeca ut in dicto.c.ex litteris.ſecus in foꝛo pe nitentiali. et hoc ſentit apertius glo. antepenultima. Et in fi. glo. nora hanc ultimam queſtionem. nam poteſt addnci generaliteꝛ ad omnes tonmtra ctus. æ dic foꝛmalius qꝙ; glo. capiendo mentem Hoſti.aut enim fuit iuſta cauſa proteſtandi.puia metus ⁊ iuuat proteſtatio nec ab ea nidetur receſſũ per contrarium factumut in.c.i.quod metus cauſa 2 in.c.lotharius.xxxj.q.ij.?⁊ hoc ueruʒ niſi poſimo dum ſequatur copula. nam tunc indiſtincte uidere tur receſſum a proteſtatione. argu.in.c.conſnlati R t ni. infra. eodem facit.l.ij. E. quod me.cauſa Au non ſuberat iſta cauſa proteſtandi. æ procedit deter minatio glo.ratio potiſſima eſt ultra glo.quia cum contractus depẽdeat a poteſtate utriuſqʒ contrabẽ tis non naʒ proteſtatio ſacta ab nno in preiudiciũ alterius niſi ille conſentiat ut in. c. cumana iuncta gloſa. ⁊ in.c.in geneſi de electione.facit lex cum in plures..locator.ff.loca.æ quod plene notatur per HBirtolum. in materia proteſtationis in lege non ſolum. J. morte.ff. de noni operis nuntiatio.et per * ſlend g iͦ . edli ninoni rlodha etimmd io ctontn bi 4 . E. gr e b ien hſi ſon ,oℳℳℳNο½ 4 5 gatrnitninimn n lpneobunnon oufe ſhtoͤfein enms: ſelpapeen licmsn aiinag bowun ſenasfifimmsn oir riadniceton iiir naa 6vnscetet. esdctwircts auamme mi iens rde oiswddr d ſik irit annin rin iin ofem un g onmd 1nin u vd e Nflenreflimsgnonsonbmend⸗ Gpumr uruma n ucentn En ifien dmmmi dor unfmn oleem un in tcetvand den nli nnialn tmitin un ſn heäni inoni — fininninn uiirſ ooſez negg dbi inn i utumncnminnni rn tubſnimlar miwni G rlhtcice en ialninkute u) ſeiriin mideſdendins Eellgini e ſtts as l hen müie „ din nd tnt dnſtre tene h * NV Mean — R lenn in eſſffice ſbe lega tre ſe inclens ibi Nn efune wſt ni lölet wſcinnans Nind . Een oneſin tanr dioben reſeeſte r cönnan go s ceifſtie. Nin movinpr larwiſtrubnn nu galonn gehonſent n. D gols prin ibi Unen gonnon ſootcon Ein Neccunteninin ſ⸗ ce colleniu ſeoncpn nens ſes in ſod de Gtus Oantchentin. õ ¶ De ſponſa ibus Jo. an.i regla ĩ generali ð regu.iur.li.vj.ĩ mercu. ubi plene poſt Jo. mo. de mã ꝓteſtationis nõ. etiaʒ i.c. cũ m. ð ↄſti. In glo. penlutima nõ gl.iũcto tex. quod ad eẽ mimòij reqrũtur duo ſubſtãtilia.ſ. mã 2 foꝛma ⁊ lſʒ dent̃ multe exceptõnes plʒ tñ expoſitio glo. ut ſubſtantia capiat᷑ ꝓ conſenſu = ex h notabis ꝙ illud dicir̃ de ſubſtantia ſine quo actus ſubſiſtere non poreſt facit ꝙ nõ Or. in. l. platam. C. de ſẽ. ? iterlo.om. iudi. Yoꝛma vo dicunt᷑ ipa vᷣba ſupple uel ſigna equipollentia vbis ſupra. eo.c. cum apud ⁊ facit.c.is qui.j.e.⁊ dixi ſupra.c.ꝓx. Mon obſtat ſi opponatur de iuribus cõir dicentibus ſolum cõ ſenſum ſufficere ſupra.eo.cuʒ apud ⁊ in.c.ſufficiat xxvij.q.ij.qm ↄſenſus nõ poõt hei niſi mediantibꝰ vois aut ſignis. nam ſi uir ignoꝛat mẽtẽ mulieris = eõ ibi nõ eſt conſenſus.i.ſimul ſenſus.ſʒ diſſenſus ? ſeperatus ſenſus ꝓ h̊ facit qð le. ⁊ nõt᷑ in.l.conſẽ ſu. ..qe act. æ obli. Abobas ſicculus q Ag denuntiationẽ B m in tua. unius honeſti niri qui defert conſanguinitatem ⁊? de fama uł ſcandalo docet ipedit᷑ mẽmonium Shendum. cõis diuiſio.ſecunda ibi ad quod. ¶ M. ibi offerant᷑ ? ibi ſponte oblata aꝛ.opti.q; nõ inficitur dictum teſtis: ʒ nõ fueꝛit citarus: ſed pe: ptem ꝓducentem iudici oblatus:nõ enim ex hoc pꝛeſumitur ſe ĩgeꝛeꝛ ſz potius vꝛ ſtimulatus a ꝑte ꝓducẽte. 2 h̊ notabis ? tenẽt dni de rota deciſiõe.cclx.at.ccclx.facit.c.con ſtitutus de teſti. ſecus dic ubi teſtis ſeipſum ingeꝛe ret:quia tunc tanq; ſuſpectus eſt repellendus ar. in l.uxoꝛi. .i.ff. de fal.⁊æ ibi ꝑ bar. ⁊ in.l que omnia .ff. de ꝓcu. facit. c. qualiteꝛ de elec ¶ W ſecundo iũcta glo.fi.⁊ tene mẽti ꝙ Z ꝓbationeʒ fame poteſt a ĩ nitti Sia phbatio.⁊ ſi ſecunda ꝓbatio eſt clarioꝛ offuſcatur effectus pꝛioꝛis pꝛobationis. EEE dic cum ꝓpbatur infamia ↄtra aliquem ⁊? in eo cãu quo infamia ſufficeꝛet ad toꝛturam ſi pꝓbaretur peꝛ aliã ptem bona fama tolleꝛetur pꝛima pſumpnio ⁊ ſic ni det̃ hic tex. de eo quod nõ. bar. in... fi.ff.de queſti. Leuio nõ ꝙ ad ſolam famã defeꝛentem impedi mentum debet impediri mrimoniũ oöbhendum ð ꝗꝰ . nidet᷑ tex. in.c.ſuꝑ eo de ↄſan.⁊ affini. ¶ Sed nõ. iſtũ tex. ſimplicit᷑ in eo ꝙ addit de ſcandalo ¶ ¶ Ex quo potes inferre ꝙ ubi inteꝛ aliquas parentelas ſcandalum uehemẽteꝛ timet᷑ ex Zctu mẽimonij põt ? debet iudex interdiceꝛe mr̃imoniũ:facit.c.nihil cũ ſcandalo de pꝛeſcrip.⁊=.c.ij.de no.oper. nuntia. Quarto nõ ibi ꝑ teipſum ꝙ iudex ordinarius põt inquirere de fama õ aliquẽ ſimplicit᷑ æ de plano et poſuit hic Inno. nõbile vbum dicens ꝙ ſine oꝛdie iu diciario ⁊ ſine teſtibus põt hanc ĩquiſitionem fa ceꝛe.⁊ inielige ubi inquiritur nõ ꝛeſpectu magni pᷣ iudicij:alias ſecus qꝛ in pꝛeiudiciũ abnitis nihil ẽ in nouandũ.iij.q.ix. caneant ⁊.c.oĩa de cauſa poſſeſ. ⁊ ꝓprie.c.i.⁊.c.inteꝛ quatuoꝛ de maio.⁊ obe. In glo.ij. in fi. hec glo. multũ obſcure loquit᷑ ? uidet qᷓ. ſi in dictiõe:ſed põt intelligi tex.dupliciteꝛ.primo ꝙ de fa na iudici ↄſtabat: ut priuato quia aubuc ñ eꝛat ꝓbatio facta in iudicio:ſed a multis in priuato audiuerat 2? hec fama que põt appellari priuata nõ ſuſficit ad impediendum matrimonium: ut h ſʒ dat facultatem iudici ad inquirendum ? ad recipiendũ ꝓbationem de fama ⁊ iõ dicit hic hoſti.no tandũ iudex nõdʒ reputare famam niſi ꝓbetur coram eo qð nõ.ſecus uidetur quãdo aliquid notum eſt iudi ci ut notorium.nam lſʒ nõ ꝓbetur põt iudex r̃m id iu dicare:ut ctur tex. iuncra gl. in. l. i. C. qui æ ad uer. quos. ecundo poteſt intelligi exponendo ibi puatum pᷣno puatun. æ recidit in eundem ſenſũ ſed hec litteꝛa eſſet clarior. In gl.in. V. perſona gꝛa uis reicitur a perſona denunciãte dic clarius ꝙ põt ad contrarium rideri dupliciter. primo ꝙ ibi factũ erat tam clandeſtinum ꝙ non poterat probari niſi per perſonam illam licet. uilem nam ubi deeſt facul tas probandi admititur probatio alias nõ integꝛa ut eſt bonus tex.cum glo.in.c.cum dilecti de elec ⁊ in.c.preterea.S.de teſti.ſed in caſu nro impedimẽetũ poterat per allos probari æ denuntiari mento nilis ꝑſona nõ dʒ admitti.Et nõ.ex hoc tex. unum ſatis nõbile ꝙ etiam ubi agitur ad impediendum pecca tum futurum nõ admittiiur uilis ꝑſona ad denunc andum. licet aliud ſenſerit Gof.in ſumma de accu in fi. Scðᷣo põt reſpõderi ꝙ in Sjrio ille ceponcbat ut teſtis hic nero ueniebat ut denunciator: ſed pri ma:ſolutio uidetur preſtantior. n glo. in. H. de form ibi inquiſitionis.dic ꝙ illud capitulum ſo lum probat ꝙ dicta pancorum non infamant: ſed fama bene poteſt probari etiam per duos teſtes. ut nõ. glo.ij.q.i.in..quando ⁊.iiij.q.iij J. item ſepe 7 in.l.iij.ff. dſe teſti.?æ nõ. per bar.in.l.de minore.F. tormenta.ff. de queſt. ¶ Vltimo oppo. contra tex. de contrarietate. nam in principio repellit iuramen ta ↄſan uineorum fama in contrarium ꝓbata: ſʒ in v IH õ dicit oppoſiũ. Solutiones ſũt multe ſʒ cne ſunt principaliores.prima ꝙ in principio ponitur regula poſtea vo h̊ reliquit arbitrio diſcreti indiciſ nam fm tps ⁊ qualitatem facti æ peꝛſonarum admit tet uel repellet pꝛobationem in ↄtrarium.uł ſecũdo pꝛincipiũ loqui᷑ quãdo cõſanguinci uolebant depo neꝛe ſupeꝛ non conſanguinitate uel contra intelligi tur quando uolebant deponeꝛe coniꝛa famaʒ z= hoc mihi placet. Abbas. Onſultationi. Mulien q negat ſe in ma trimonio conſenſiſſe non cꝛeditur marito pꝛobante contrarium: ſecus ſi ꝓbat ſe conſenſiſſe ꝑ metum qui põt cadeꝛe in conſtantem. ⁊? duos caſus deteꝛminat.ſecunda ibi ſane. ¶ Mota pꝛimo ꝙ ſpõ ſus ⁊ ſponſa ante conſumationem matrimonij bene dicuntur ante ualuas ideſt foꝛes eccleſie: alicubi ti benedicuntur ante alteꝛe palio ſupeꝛpoſito. de quo in. c.uir aũt de fis nup. hec ſunt tamen de ſolemni tate ? non de ſubſtantia matrimonij:ut in.c.i.S eo. 7 uide qð legitur ⁊æ notatur in.c.aliteꝛ. xxx.q. V. Secũdo nõ. ꝙ teſtes pꝛoducti ab una parnum eti am ſi ſint extranei pꝛefeꝛũtur ſimplici aſſeꝛnoni alte rius etiam ſupeꝛ contractu matrimomij. nalet eꝛgo matrimonium quod pꝛobari poteſt coꝛam duobus teſtibus duntaxat ↄtractum. nam litteꝛa bic adnuiti b ſimplicit teſtes idoneos g duo ſufficiunt.iiij. q.iij. ubi numerus:= ĩ ꝛegla pluralis locutio ðᷣ ꝛcg iur. li. vi. ¶ Zertio nõ ⁊ tene mẽti fi.c.ꝙ nõ oĩs metꝰ excuſat ẽt mulierẽ:ſed oʒ ꝙ fuerit talis qui potuit cadere in ↄſtãtẽ ⁊ dic ĩ ↄſtantẽ.ſ.mulierẽ:nõ aũt in cõſtantẽ uiꝝ qꝛ minoꝛ metus excuſat muliereʒ q; ni rum:ur dicit glo.nobilis S eo.c.cũ locum. ¶ Sed quero ꝓ declarariõe prime ꝑtis qͥd ſi marims non põt ꝓbare mr̃imoniũ ꝑ teſtes:dic hoſti.ꝙ nõ pᷣſũi mr̃imoniũ ẽt ꝓbata cohabitatiõe ſed potius ſtuprũ ut ĩ. c. alit᷑ pallł.niſi lõgo tpꝛe puta ꝑ.xl.annos tenu iſſet in lecto ⁊ menſa ut nxoꝛem ad h.l.in libeꝛe.ff. de ritu nup.q̃ ad hũc caſuʒ dʒ reſtringi.⁊ facit qðᷣ legi. ⁊ nõ.in.cC.illud de pſump.ubi plene de hoc er nõbis bene ̊ dictum ꝙ ꝑ poſſeſſionẽ ſalteʒ longiſ ſimam ꝓbar᷑ ꝓprietas mr̃imonij: ſecus ẽ ꝛegularit in ꝓphanis niſi ꝓbaret᷑ pᷣſcriptio ut plene no.i.d. .c. illud. In glo. i. in fi. ſed m iſtuʒ itellectum pᷣmꝰ caſus huiꝰ. c.nõ eſſet dinerſus a ſequẽti iõ dic meli ns ꝙ potit ĩdirecte ꝓbare non cõſenſuʒ puta ꝓbã do abſentiã a loco tpꝛe ↄctus:ut ĩ.c.ex tenoꝛe ð te ſti.? dic ut ibi. el ꝓbando ꝙ tpꝛe ↄctus cꝛat mi noꝛ ſeprẽ ãnis:⁊ ſic nõ pot᷑at cõſentire ut ĩ.c.tue.S. e. n glo. iij. nõ glo. iuncto tex. ꝙ licet metꝰ an nulet ipſo fẽo mr̃imoniũ tñ ꝑ copulã ſubſequentem cõnaleſcit.ſ.ut.ex nunc ⁊ dicit Vinc.h ũerum niſi ꝓbet ſe ui fuiſſe cognita qð nõ.ſed dubito quid in vi conditionali.nam dictum Vinc. põt intelligi in Vi pꝛeciſa. utputa qꝛ fuit detẽta ⁊æ oppꝛeſſa.nam po tius dẽ quis tũc pati qᷓ; ageꝛe:ut i.c.ſacꝛis ꝭð quod me.cã. ſed ĩ vi ↄditionali quis ageꝛe dꝛ:puta metu moꝛtis cõſenſi æ credo ꝙ non ſit mrimoniũ qꝛ me tus ẽt cõditionalis excludit libertateʒ cõſenſus:ut ĩ .c.cũ locuʒ. S. eo.⁊ h puto viſſimũ Iʒ Hoſti.i alijs termis aliud uideatur ſentire.j. eo..is qui. In matrimonijs et ſpon Emm 3 *ſalibus dʒ eſſe libertas nñ in eis pꝛomiſſio pene non obligat:duo fa cit. In prima ponit mulieris queꝛelam. In ſecũda dat indicem ibi cum itaqʒ. Es primo ꝙ timoꝛ etiam pecunie ſoluẽde ipedit libertatem conſenſus puto tñ ꝙ ſi dñs tpᷣalis incurret metum amiſſionis alicniꝰ ꝛei niſi ↄhat᷑ mr̃imoniũ ꝙ ꝑ h mr̃imoniũ cõ tractũ nõ eſſet nullũ qꝛ iure nõ cauet merꝰ ꝑdiri onis alicuiꝰ rei cadat in conſtãtẽ uiꝝ niſi foꝛte eſſet ꝑditio oĩnʒ bonoꝝ uł maioris partis ii ĩ. c abbas qð me.ca.facit quod legitur ⁊ nõtur in.c.frequens de reſti.ſpolia.li.Vi.⁊ ad iſtum tex.dic ꝙ papa im pꝛobat oẽm ſtipulationẽ penalẽ quia poſſet in ali quo aufeꝛꝛe plenitudinẽ libeꝛtatis nõ m ſequitur ꝙ ꝓpteꝛ talem metũ mr̃imoniũ ſit nullũ:ut ꝓbatur in c.ꝓxi. S.eo.⁊.c.ueniẽs. ecũdo nõ ᷣm unum intellectum ꝙ nedum inteꝛ ipos ↄhentes non ualet ſtipulatio penal:ſed ẽt ĩteꝛ parẽtes ipoꝝ ↄhẽtiũ qð cdarius ꝓbat᷑ in.l.rcitia.ff. de vbo.obli.de quo.j. ¶ Itẽ nõ ꝙ liberias reqri᷑ ĩ mr̃imonio nõ ſolũ tpᷣe ꝓmiſſionis de eo ↄᷣhẽdo:ſed etiã tpꝛe ↄctus.nam H pricipiũ tuit uolũtariũ. x quo põt h colligi: ar. ꝙ ex ſponſalibus nõ iuratis ñ dʒ qs pciſe ↄpelli ad gbendũ mr̃imoniũ de quo uide qð dixi in. c. c quiſiuit S. e. ltimo nõ. æ tene menti ꝙ eccliaſti cus iudex põt adiri nedum ubi ↄtendit᷑ de ſubſtãtia ninculi mẽimonialis:ſed ẽt ubi agitur de ↄſecutiuis ad ipᷣm mr̃imoniũ ut pʒ h̊ ubi papa fuit aditus con tra laicos ſuꝑ extoꝛſione pene:⁊ idem cauetur ſi agi tur de dote de quo in.c.de pꝛudẽtia.j.de dote poſt diuoꝛ. reſti. (B glo ibt ſi poſt ſeptẽniuʒ.pondeꝛa glo. nam apeꝛte ſentit relata ad tex.ꝙ ꝓximus ſeptẽ nio ſeu ↄſtitutus in ſeptẽnio ex quo nõdum comple uit ſeptẽniuʒ ẽ inhabilis ad ↄbhenduʒ ſponſalia ẽt de futuro cuiꝰ Sꝛiuʒ tenuit glo.S.e.in.c.ſponſaʒ. Sed iſta glo. plus mihi plʒ ut tetigi.S c.iuuenis ⁊ idem hH Goffre. tenuit dicens ꝙ tria impediebant hic pe ne cõmiſſionem. pꝛimo libeꝛtas matrimonij. ſecũdo quia non tenuit pꝛincipale ſcilicet ſponſalia.teꝛtio in fantilis etas nam infans nõ poteſt obligari de quo in.l.i.ff.de noua. papa tamẽ h̊ ſe fundat ſupeꝛ libeꝛ tate matrimonij duntaxat. nam non contendebatur hB de defectu etatis ⁊ foꝛte pena fuit h̊ appoſita inteꝛ parentes eoꝛum.nam h̊ extoꝛquebatur a matre ut in nuit litreꝛa. ¶ In glo. i. fi. ibi ſed ſecus eſt ſecundũ leges hec glo.moꝛdetur ab hoſti. quia ideʒ uiderur ſecundum canones ut ipſemet gloſatoꝛ notanit in .c.accedens de pꝛocura. ⁊ in.c ex parte de conueꝛ. coniuga.ſed glo.poteſt ſaluari dupliciter ſecundum Joannem andreã. pꝛimo ꝙ glo. loquitur allegãdo non decidendo ꝙSecundo ⁊ melius ꝙ debet intelli gi aliud eſſe ſecundum leges quia leges impꝛobant penam ⁊ appꝛobant inteꝛuentum arrarum. ⁊ dixit de legibus quia canones non faciunt hanc difſeꝛen tiam non tamen ſenſit aliud eſſe ſecundum canones ſed difficultas eſt in nidendo rationem quare pꝛo contrahendo matrimonio poteſt inteꝛuenire arra ? non pena cum eadem uideatur ratio in arra. nam ſi is qui tradidit arras retrocedit a contractu eas peꝛdit ⁊ ſic patitur penam Si ueꝛo is qui recepit hellet reſileꝛe debet eas reddeꝛe duplicatas ? etiam quadruplicatas ſi hoc fuit conuentum ut in.l.muli eꝛ. C. eodem.⁊ ſic ſatis in effectu ſoluit penam ſi ha bet reddeꝛe quadruplicatas. Joannes andree poſt Goffredum dicit ꝙ ratio diueꝛſitatis eſt quia arre ſolent tradi in parna quantitate pena ueꝛo in ma gna. Item arre traduntur de pꝛeſenti ſed pena pꝛo m ttirur in futurum: ſed quis facilioꝛ eſt ad promit tendum ꝙᷓ ad exburſandum. Hoſtien. reddebat ali am rationeʒ uidelicet ꝙ in traditione rei ſue quiſqʒ poteſt apponeꝛe pactum quod nult. l. in traditioni bus.ff. de pact. Unde arre traduntur ſed pena pro mittitur. Item ſi recipiens contrahit matrimonium lucꝛatur arras ⁊ ſic lex pꝛeſumit ꝙ pꝛopteꝛ lucꝛum induceretur ad contrabendum matrimonium ſpon te:ſed metu pene uiolentatur quis ad contractum. Aduerte quia hec ratio non concludit ut dicit Jo annes an.⁊ bene nam recipiens timoꝛe ne habeat eas reddere duplicatas uel quadruplicatas induci cur contra animum ſuum ad contrabendum ma trimonium. Item pondera quia Moſtien. ſenſit ꝙ recipiens arras eas ſibi ucri facit ſecuto matri monio ſed ipſemet ſentit oppoſiium in ſumma. enmrti eg ivdo ooneimn jnan ⸗ ir ntis tih inmm ir Anaehei tzliccnt Lerpnd ſanſdſonannune Pügemminguenmula denns Nioninsdem dn 1ſoſnidrs lccicrdete n C Jruß m aar cſinn ux innenir in um ſiciscxn us bi nis erni igiſetcoſer oce itt oni⸗ ion vobi Fie conſi cit oſtocprrthercinonnt (uwiane imnement ctani⸗ inoſtone ore gniz de fui Uſerteciſtmaninnnenn 4 lsdatd Bng – ſſt td ien an a uun⸗ unſerhininnaſ t iir mnl wyniiv, iuſt⸗ . keumnitanmmm umn 1 tincerpmnececoma, ſäluni Gnplairr ſeenpenn nocgo. ooninr gſegido nlot niins Ccheinli eges uin egesirpnbant Mewermumantuon. Tdrit eSNeRddre Icenn ſa Av chſeſeemnom enones vidnco ronmn mreo noonß inenenteenme niceawr mo fnera. on 8 lerocelito contracn ens nan Givew scnitetepit reher pianme aian aitcctwenmmrin ) nel inckanſonin Manſiha ns. Jonnis Meeſ W reſiais Achamt monaden nnn eo. ti. F. i. ? hanc Zꝛiã ſnĩiam tenet Fꝛcd.poſt Jo. pagliaꝝ oſilio.clxiiij.nam dictum hoſt.hic nullibi p bat᷑.? uidet᷑ ibi appꝛobaꝛe ꝛõem diuerſitatis ſupius all.æ H bñ notabis. Et ut hẽéat᷑ plene mã huius. c. qꝛ eſt quotidiana ↄcluſiue examiabo quaruoꝛ que poſſunt cõtingeꝛe in mã.prĩo nũquid idiſtincte poſ ſit iteruenire arrarũ traditio.fo nũquid pena idiſti cte ſit repꝛobata.tertio nũquid poſſit iteruenire pi gnus ut ſic mẽimonio nõ ſecuto recipiens lucretur pignus.quarto nũquid ſaltim ĩteꝛeſſe poſſit peti a ꝛetꝛocedente¶ Circa primũ ⁊ ſm dicit Jo. an. hic ↄſiderandã qualitatẽ ꝑſonarũ ? quãtitatẽ arrarum ſeu pene. Si eni ĩter uiles ꝑſonas iĩteꝛueniret tradi tio magnarũ arrarũ nõ ualeꝛet:qꝛ eſt eadem 20 que in appoſitione pene.nam ſepe traditur pꝛo arris qᷓ; titas mille floꝛ. z ſi ier magnas pꝑſonas interueniat modica pena ualeꝛet quia eſt eadem ratio que in ar ris.nam ſolutio modice pene non habet intimidar magnum uirum ⁊ hanc opi.uẽ ſentire ⁊ teneꝛe Cy. in.d.l.mulier.ſed Har.in. d.l.titia uiderur oio re pꝛobaꝛe appõitionẽ pene quãtũcũqʒ ĩ modica quã titate ſit appoſita qꝛ lex ĩdiſtincte ꝓhibet ſtipulatio nem penalẽ: ut in. d.1. fi. in fi. C. eo. ⁊ in.l.titia.? B reſpectu arrarũ ur̃ uelle ꝙ indiſtincte admittantur dqũmodo nõ excedant q;titatem dotis uel donatio nis ꝓpter nuptias.⁊ nbi iſta non interuenirent non debet excedeꝛe penã legalẽ de qua in.l.iubemus.C de ꝛepuð.nam ſi diſſoluenti mꝛ'imonium lex non ap ponit penam ita grauem:ut in.l.conſenſu ⁊ in.d.l. iubemus. ergo foꝛtius idem dicendum in ꝛecedente a ſponſalibus ⁊ ſic dicit poſſe limitari dictam.l.fi. C. eo. Itẽ ad h̊ ut ualeat effectus arrrarum eſt opꝰ ꝙ ueꝛe interueniat ita ꝙ quantitas ſit numerata et tradita paꝛti.ſecus ubi pars confitetur tantum ſe recepiſſe ut cõiter hodie fit æ conſtarer contrarium 2 idem uoluit Fre. conſilio. clxiiij. nide ad mãm in conſilio.clxxxix. æ hec opinio mulium mihi placet quia ubi arra interuenit eſt quaſi eadem ratio que in appoſitione pene:quia de facili quis confiteꝛe tur ſe recepiſſe arram in magna quantitate immo plus dicit ibi Har. ꝙ ſi utraqʒ pars confitetur re cepiſſe ab altera non ualet altera etiam ſi ueꝛe inter neniſſet ſolutio:quia ſi ſolui tibi mille ⁊= recepi a te alia mille non nideoꝛ ſoluiſſe ar.l.qui ſic ſoluit.ff. de ſolu. multi tamen tenent contra hoc nlitimum. de quo per bal.in. d.l.fi æ uide naria conſilia in boc contra bar.ſed nolui tunc conſulere contra quia tunc credidi ⁊ credo ſuam eſſe uerioꝛem opi. nam ut dixi ratio legis fuit quia facilius quis pꝛo mittit quam exburſet.ut dixi:ſed ex qno tantundeʒ ꝛecepit ab alia parte non nidetur exburſaꝛe ⁊2 maxi me bᷣ pꝛocedit hodiernis tempoꝛibus in quibus cõ trahẽtes ↄfitẽtur recepiſſe alteꝛ ab alteꝛo magnam quantitatem arrarũ que in neritate nunq; fuer̃t nu merate: ſed eſt nuda ⁊ ſimplex confeſſio ? Bar. in tm inheꝛet huic opinioni ꝙ ſubnectit fundum non poſſe dari loco arrarum. etiam ſi tradens conſtitu at ſe nomine alteꝛius poſſideꝛe quod ſatis placet: quia.i.fi.loquitur de arris traditis in quantitate et annullat aliam penam. ergo extra illum caſum non ¶ De ſponlalibus debemus arras appꝛobaꝛe ? cum pmiſſa ſnia bar. ur̃ hic tranſire do.an. reſpectu arrarũ multum mihi placet opi. Jo. an. ut conſideꝛetur qualitas ?æ quan titas ꝑſonaꝛum maxime reſpectu recipientis qui ha beꝛet ꝛeddeꝛe duplicatas uel quadruplicatas.moue oꝛ quia per rationem naturalem legis debemus re cedere a uerbis legis ⁊ ſeꝛuare ſententiam ut nõ. in .l.non dubium. C. de legi.? in regula fi.de regu. iur.li.vVi.ſed appoſitio pene in quacunqʒ parua quantitate non tenebit. quia odia non debent extẽ di:ut i vi n td legi.æ in regula o dia.in vi. emio ad ſecundum.ſ.reſpectu pe ne ſupra uidiſti quid ſenſit Jo. an. æ quid bar. ſed a npliando materiam colligendo dicta docto . bhie ⁊? in. d.l.titia dic ꝙ aut apponitur pena inteꝛ ipſos contrahentes ⁊ indiſtincte non ualet ſᷣm opinioneʒ cõioꝛem. Aut inter parentes ipſoꝛũ Zhentium ⁊ ið ut hic m unum itellectum ⁊ in. d.l.titia. Aut inter alios ⁊ tũc aut iſti ſunt ita ↄiuncti cũ Zhentibus ueriſimiliter iſti iducerentur ad pctum ne coniuncti nel amici ſoluant penam. ⁊ idem quod ſupra ar. in. l. heres meus in fi. ff. de condi.?æ demon. aut non ſunt ita coniuncti ⁊ cõir tenerur ꝙ inter eos ualet appoſitio pene quod ꝓcedit etiam ſi extrancus ꝓ miſerit noĩe mulieris ſub certa pena:lʒ hoſt.̊ caſu teneat õrium:ſed cõir indiſtincte tenetur primũ ad unum tamen ſingulariter aduerte ꝙ ſi extraneus ꝓ mittit ſub pena ꝙ titia mulier Zhet mrimonium cũ ſempꝛonio ſi facit quantum in eo eſt non incurrit penam. quia difficultas ex quo factum eſt in ob ligatione impedit commiſſionem pene: ut eſt tex. notabilis in.l.ſi uehenda in fi.ff.ad.l.rhodiam de iact.æ in.l.ij.ff.ſi quis cau.æ hanc opinio. in teꝛ minis noſtris tenuit Joã.paglia. de ſenis:ut refeꝛt Fred.in loco pꝛeallega. pꝛo hoc quia ſicut pꝛomit tens peꝛ iuramentum euitat peꝛiurium ſi facii quã tuʒ in eo eſt: ut nõ.glo.in.c.ex litteꝛs el.ij.⁊.ciſicut ſupꝛa eo. eꝛgo eodem modo debet euuare pene cõ miſſionem pꝛo quo facit.c.ſigniſicante de pigno. et hanc etiam opinionem tenuit hic dominus antoniꝰ ⁊ ad hoc etiam adduco auctoꝛitatem barro. in ſimi libus teꝛ ninis in.l.continnus. F. illud.ff. de ueꝛbo. obliga.Etc nõ.hoc. nam communiteꝛ accidit ꝙ quis pꝛomittit pꝛo filio uxoꝛe ſeu amico ꝙ ratificabit ceꝛ tum contractum ſub pena ꝙ ſi iſte pꝛomiſſoꝛ facit quantum in eo eſt enitat penam. hec pꝛocedunt ubi pena conſiſtit in peꝛdendo ſeu in diminuendo patri monium ſuum:ſed quando conſiſtit in lucꝛo peꝛden do puta dono: uel lego tibi.c. ſi contraxeꝛis matri monium cum ſempꝛonio nunquid ualeat? eſt dicen dum ꝙ inteꝛ extraneos ualet ſeu alios a contrahen tibus:ut peꝛ Marto. in.l.titia in. F. titio.ff. de ueꝛ. obliga. Si inteꝛ ipſos contrahentes non nalet:unde ſi dico pꝛomitto tibi centum ſi mecum contraxeꝛis non ualebit matrimonium:ut pꝛobatur in..l.ſi ita ſtiꝰ pulatus in.. ſi tibi nupſeꝛo ⁊ ibi peꝛ barto .ff. de ueꝛbo. obliga. ratio:quia intuitu libidinis nidetur illam induceꝛe ad matrimonium que ratio ceſſat in teꝛ alios a contrahentibus. hoc tamen dictum limi ta ſingulariteꝛ niſi is cui facta eſſet pꝛomiſſio foꝛet b 2 ¶ He ſponſalibus nobilioꝛ: quia tunc nider᷑ donare potius animo cõ penſandi ꝛe nõbilitatis. pꝛo H̊ quod nõ. Mar.i.·. i. C. de dona. ante nuptias ⁊ in.l.ſi noluntate. C. de do. pꝛomiſſ.? in.l.ſi diuortium. ff. de vbo. obli. C AUenio ad tenium nunquid pignus poſſit inteꝛ uenire pꝛo ſecuritate matrimonij ↄhendi ⁊? in h ua rie reperiunt᷑ opi. Inn. b tenuit ꝙ ſic quia loco ar raꝝ põt pignus tradi allegat l.i.C. de remiſſ.pig. que nil facit. ſed foꝝe eꝛꝛoꝛe ſcriptoris.l.iſta fuit al legata:ſed bñ facit.l.i.C.ſi rectoꝛ pꝛoni.quaʒ fꝛte allegat Inno. æ eã adducit ſpec. eo. ti. F. i. vubi ſecvi tur ulam opinionẽ monetur qꝛ ꝑ pignus qs non ſe obligat ſiẽ ꝑ penã.nã tradit᷑ ſicut arra æ conſulitur parti ꝑ retẽtionẽ nec eſt neceſſe moneꝛe actionem ⁊ qᷓꝙ; Jo. an. dicat Moſti. tenuiſſe Spriũ in in ſum. co.ti. F. i.tenet hãc opinionẽ ut ꝑdat᷑ pignꝰſi matri moniũ poefat ſeq de iure ⁊ deficit ꝓ tracete. ſecꝰ ſi nõ poterat ſequi arg.i.c ⁊ ſi neceſſe de dote p di uoꝛ. reſti. Jo. an. diẽ diſtinguẽcũ f ql iatẽ ꝑſoneꝝ 7 ꝙᷓtitatẽ pignoꝝ ꝓut ᷓ dixi i arris fm eum:et ꝙ poſſit iteruenire pignus ſequit̃ Fꝛc.cõſil cxlix. go. in.l.titia pa ł. diſtinguit utrũ pignus detur ꝓ pena 2 nõ teneat an ꝓ arris ⁊ tenct.alij aliteꝛ. aꝛt. ibi dic ꝙ põt ĩteruenire dũmodo pignꝰ cõſiſtat ĩ tita te ⁊ ꝛealit᷑ tradat᷑ qᷓ opĩio nõ plʒ do.an.qu nidet᷑ ĩ effectu ↄcludeꝛe ꝙ miſi ꝓ inteꝛeſſc pᷣſtädo non põt pignus iniuenire qꝛ cũ ſimꝰ er caſum.il.fi. C. eo.n ualet ꝓmiſſio alicnius pene.nã illa.l.ſolum ꝑmutit arras. Item pignus nõ poſſet duplicari ex alia ꝑre 2 ſic ↄtractus nõ eſſet equalis ex utraqʒ pꝑte ꝓut il la.l.fi.ꝛequirit ⁊ H̊ opio ſatis mihi plʒ ĩ fauoꝛc libeꝛ tatis matrimonij. nec obſtat.l.i.C. ſi ꝛectoꝛ ꝓvi.qꝛ ibi Zctus arraꝝ appellat pignus n aũt dipſõit vutx pignus poſſit iteꝛuenire ꝓ hoc feẽ cð nõ.glo.in.l. ſi ſtipulatoꝛ. ff. de Ybo.obli.ꝗqᷓ diẽ ꝙ oĩs ſtipulario in talibus ẽ ꝛepꝛobata. ¶ HNuũc deſcẽdendũ eſt ad nuitimũ nunquid poſſu ſalti peti inteꝛeſie ſi ſponſalia fuerũt cõtracta ꝑ ſtipulationẽ ⁊ cuo ad ius canoni cũ nõ ꝛefeꝛt:vtꝝ iteꝛueneꝛit ſtipulatio uel nreũ ꝑac tum. nt in. c.i.de pac.ĩ qꝰ ẽt doc.ſũt uarij nã glo.i d.l.titia dic ꝙ ſic aliud ſenſit in.d.il.ſi ſtipuleꝛ.⁊ ibi dy. renuit ꝙ ĩteꝛeſſe cõſiſtens in damno emergenti põt peti ſccus reſpecru lucri ceſſantis.qꝛ primũ nõ põr dici pena nec ſpẽs pene nec etiã lucrum. ſed ꝛe ſartio damni Ja. de are. Cy. ⁊ cõiteꝛ doc.in. l.i. E de ſpon.⁊ in. d.l.titia ⁊ h tenent indiſtincte ꝙ non poſſit peti niſi doloſe pars ſe habuerit.nam tunc al tera pars poterit peteꝛe inteꝛeſſe actione de dolo ñ aũt pricipaliteꝛ ꝓpteꝛ ſtipulationem qꝛ ex cõceſſiõe iuris põt ꝑs ꝛccedeꝛe a ſponſalibus: ut.l.i. C. eo. Ité ne aliqꝰ mò itimidet mr̃imoniũ pꝛopter ſolu tionem inteꝛeſſe z hec opinio ſaus plʒ tum ĩ fauoꝛc mrimonij. tũ qꝛ ſumus ex caſuʒ ilius legis fi.? niv Hoſti.in ſumma eo.ti. .i.ubi ſequitur pꝛemiſſam opinioneʒz. S qu j. Sponſalia de futuro tran ſeunt in matrimonium peꝛ arnalem copulam ſubſecutam: ſed non ꝑ nixuʒ carnalis copule tantum: dicit cvm.c.fi.j. co.primo ponit thema ex qua tacite elicĩẽ queſtis fo illa foluit ? rationem ſubmittit ibi ad pꝛimam. ¶ M. pꝛimo ꝙ p̈ umptio iuris ? de iure oꝑatur tantũ ꝗ;tum ueꝛitas in foꝛo indiciali. nam uides h̊ ꝙ ↄcurrentibus mꝛimonio ueꝛo ⁊ pꝛeſumpto ſtatuꝛ pꝛioꝛi licet illud ſi pſumptum ⁊ ſecundum ſit ueꝛũ: qð eꝛgo diſponitur in caſu ueꝛo habet locum in fac te pꝛeſumpto pꝛo Eadcee. ſi poſſeſſoꝛ. ff. de reli.⁊ ſump.fune. ecũdo nõ. ꝙ qnʒ contra pꝛe ſumptionem iuris non admittitur ꝙ batio in cõtrari um:quod qn ſit infra dicam cum glo. ſed cuia di citur ꝙ ſecundũ matrimomiũ ↄtractum poſt pꝛimũ pſum/tũ eſt de iure nullum nũquid h̊ ſit ueꝝ etiam reſpectu foꝛ penitẽtialis. Kirca quod conſideꝛa ꝙ aut uir cognouit ſponſam de futuꝛo affectu mari tali ita ꝙ tanqꝙ; uxoꝛem cognouit ⁊ tunc non eſt du bium ꝙ ſecundum ſit nullum cuʒ pꝛimum in ne:ita tc teneat ex conſenſu tacite pꝛeſtito in copula.Zlut cognouit ſponſam non affectu uxoꝛio nec habens animum conſentiendi in eam tanqꝙᷓ in uxoꝛem ⁊ tũc quo ad foꝛuʒ iudicialem ſecundum iudicatur nulũ 7 pꝛimum eꝛit nalidum unde tunc filij eꝛunt leginmi 7 pꝛo hoc iſte tex. quo ad deum ueꝛo tenet Mincẽ. ꝙ ſecundum matrimonium teneat ⁊ non primũ vñ potius debeat pati excõicationeʒ q; adheꝛeꝛe pꝛime ſponſe cum ſponſalia illa ſint ſoluta peꝛ ſequens ma trimonium ⁊ idem tenuit hoſti.pꝛimo:ſed poſtea ui detur mutaſſe opinionẽ dicès: ꝙ in utroqʒ foꝛo pa rendum eſt pape qui potuit ſtatueꝛe quicquid uolut in matrimonio nõ conſumato ut notatur in.c.ex pu blico de ↄueꝛſa.cõiuga.ſed pꝛececentem ox inionem appꝛobat do. anto. illa uidetur mibi ueꝛiſſin a.naʒ papa non poteſt ſuppleꝛe conſenſum quo matrimo nium contrahitur:facit.c.littcꝛas in fi. de reſti.ſpo. Item tex. h non annullat ſecunéum matrimenium diſpoſitiue:ſed loquitur illatiue ſcilicet ſi pꝛimum eſt pꝛeſumptum de iure. eꝛgo ſequitur ꝙ ſecuncum eſt nullum ita ꝙ illatio nullitatis eſt ſundata ſupeꝛ pꝛe ſumptione:ſed ſi pꝛeſumptio eſt falſa eꝛgo quicquid ſequitur conuit ut in regula acceſſoꝛium de regn. iu ris li. vi. ¶ Secundo queꝛitur nunquid aliqua pro batio poſſet admitti contra illam pꝛcſumptionem nideruꝛ pꝛimo ꝙ ſic peꝛ illud quod nõ. Cy. æ cõmn niteꝛ legiſte in auẽ. ſed iam neceſſe. C. de dona. ante nup.ubi ponitur dictum notabile ꝙ contra pꝛeſum ptionem iuris ⁊ de iure admittitur pꝛobano in con trarium peꝛ confeſſionem partis ⁊æ idem uoluit glo. oꝛd.in coꝛpoꝛe unð ſumitur illa anc.uidelicet i auc. de equali. dot.in. S. i.ſentit Inno.in.c.quia pleꝛiqʒ de imn.eccle. ubi ponit dictum ſingulare dicens ꝙ licer ſententia tranſiueꝛit in rem iudicatam:tamen ſi pars pꝛo qua lata eſt ſentẽtia fatetur eã iiuſtã debʒ illa ſentẽtia retractari quod ſingularuer notabis. Sʒꝗ adueꝛte.nam illud commune dictum pꝛocedit quando ius pꝛeſumit in fauoꝛem alterius.tunc eim ille confitendo contrarium tollit pꝛeſumptionem iu ris.ſed in caſu noſtꝛo non agitur de fauoꝛe cõtra hentium ſed matrimonij unde coniuges confuen do non poſſunt pꝛeiudicare matrimonio:ut in.c. ſupeꝛ eo.de eo qui cogno.conſang.vxo.ſue: ⁊ ſic in calu illius.c.non ſtaꝛetur ſoli confeſſioni etiam 1ſoct Cded n⸗ n rimn vtte ncſanno nnaui inerartilmharnam ten Gaiſonrhtöfhtinmfe Ggfrwihomnaicnin ün Mizird Pond d Numn! eret i gra pdamn nd almeinpi iimu Ipronmnovautta, tmam umdmre biciſnnt lomn n oodnimimr poano nconmen Forbicrincelimniscenoba t Weptinptcreniunstde itn lißn ſom voctonanngirun Kttornnornen orcongronen: Dbndinrmur niiws ſn orpiore Ntdcanennd⸗ lofeumn,r prlam MMonpnd oigirj kwpor ppelann en n ſol pols ſtuir ſpact umm Conmmium: tubrr il nienent onorini ni ronecy benepne n un paſepensne thoſt mnoſalpeſtnii isnintnoczſpone un ſumee qricgnid vove unno t nenanrincu. etennorrikren laudenrnititaſinarc, Nerconcnſm o nomno⸗ si,. &o. ir uncum nomine um brieſeilgriipunrmn c olegnimeg,ſeaneunck inns c unen ſerpre Nocſti avnicnil uſumee cnin cir ouncriddiamn id rmlen Peingfenn wdcdtd t inn mn matſe CCrchenn mmunnlgumn nin rummn tmnd l nstiann ont g. in Ni iecl ⸗ i Irw incußen , um tnvere Qilane ¶ He ſponſalibns utriuſqʒ et ſi dicerent q; ↄgnouerunt ſe non affec tu maritali:ſccus ſi uellent ꝓbare indirecte nõ ↄtra pᷣſumptionẽ iuris:utputa ꝓbando ꝙ ꝑ prius ꝛenũ ciaueꝛũt ſponſalibus uel qꝛ mulier nõ poterat eſſe uxoꝛ:qꝛ conſanguinea nel quid ſimile. nam contra pᷣſumptionem iuris ⁊ de iure admittitur ꝓbatio in grium indirecte ut eſt gl.nõbilis in cle.unica de ꝓ ba. quod nõbis. In glo.ij. ibi preſumit.ſ.mulierem dotem ſtipulatam aduerte iſta glo. ꝓſequitur qua tuoꝛ ſoeties preſumptionis z contundit fictionem cum pᷣſumptione. nam duo exempla prioꝛa poſita in glo. loquũtur de fictione. Item nõ recte ponit P ſumptionem hoĩs:ſed ꝓſequitur nõ quatenꝰ homo pᷣſumit:ſed quatenus de hoie pᷣſumitur:⁊ ſic etiam dicendum eſt in pᷣſumptione facti.nam factum non pᷣſumitur: ſed ex facto pᷣſumitur.⁊ idẽ in pſumpniõe nãe ⁊æ foꝛe ob hoc g'o. nõbilis in.c.ferrũ.l.di.ꝑui pẽdit diſtinctionẽ huius glo. unde ego cõcluderem ꝙ quedã ẽ fictio.quedã eſt pſumptio. Fictio eſt oñ ius ẽ ceꝛtũ de aliq facto fingit ſtatuendo oppoſuũ exẽplum cũ fingit uxoꝛẽ ſtipulatam dotè reddi ſibi: hy ſit certũ ꝙ nõ fuerit ſtipulatã: ſed in fauoꝛẽ nlris h fingit ODreſumptio vo eſt ſuꝑ dubio ⁊ viſimili ut in caſu huius.c.pꝛo hoc quod nõ glo.in.l.unica in. F. accedit. C.de rei.uxo.actio.ubi glo.ita diſtin guit ? bene. ¶ Dreſuptio vo ſubdiuidi. nam qᷓ dam eſt pᷣſumptio iuris.quedã hois pᷣſumptio iurii eſt duplex. quedã ſimplex:ut cum ius in aliquo fac to dubio pᷣſumit.ſʒ nõ figit in tin pedes ꝙ ſtatuat ſupꝑ facto pᷣſumpto ſicut ſuꝑ vo.⁊ talem pᷣſumpti onẽ admittet᷑ ꝓbatio in orium:ut ꝓbatur in.c.cõ tinebat᷑.j.ti.ꝓx.⁊ ꝓbatur in.c.ꝓpoſuiſti de ꝓba. quedam ẽ pᷣſumptio nõ ſimplex:ut qꝛ ius ultꝛa pre ſumptionem pꝛocedit ad ſtatuendum ac ſi ex facto pſumpto nere ſibi cõſtaret ⁊ contra illam pᷣſumptio nem nõ admittirur ꝓbatio in contraꝛium ⁊ de hoc eſt tex. hic ⁊ in cle.litteris de pꝛoba.⁊ illam appella mus preſumptionem iuris ⁊ de iure:unde ſcias ꝙ; iſta ultima ſunt nocabula magiſtralia z non iuris: unde contꝛa omnem preſumptionem iuris admuti tur pꝛobatio in contrariuʒ niſi ius ſtatuar ſupeꝛ illa pꝛeſumptione: ut dicit gloſa notanda in dicto capi tulo feꝛꝛum. ⁊ appellatur pꝛeſumptio iuris: quia a iure oꝛigineʒ habuit.appellatur de iure quia ius in tantum figit pedes ⁊ ſtatuit ſupeꝛ ea ⁊? non admittit pꝛobantem contrarium:ſed habet illud ac ſi eſſet de meꝛo iure pꝛeſumptio hominis eſt cum iudex pꝛeſu mit in caſibus ſpecifice non pꝛeſumptis a iure.nam ius dat facultatem iudici pꝛeſumendi in tantum ꝙ ex ſola pꝛeſumptione ſi eſt uiolenta poteſt feꝛꝛe ſemẽ tiam.ut in.c.affeꝛte de pꝛeſuptio.in.l. indicia.C.de rei nendi.⁊ in.l.ſciant cuncti.C.de pꝛoba.canoniʒa ta.ij.q.Viij.neqʒ ſupeꝛ his poteſt dari ceꝛta regula. nam ſecundum ꝙ indicia ſtringunt preſumptio fa cit gradum pꝛobationis facit quod nõ. Hart. in.l. admonendi.ff. de iureiuran. æ nide quod plene dixi de pꝛeſump.in. c. quanto. hec ueꝛo pꝛeſumptio iuris 7 hominis cauſarur quandoqʒ ex facto quod gloſa appellauit preſumptionem facti. quandoqʒ ex na mrg ideſt ex cauſa naturali quam gl. appellauit pꝛe ſumptionem nature quandoqʒ ex geſtis ⁊ conſuetu dine hominis ⁊ glo.appellauit preſumptionem ho minis: ſed certe illa habent ſe tanq; maieria ad pre ſumptioneʒ hoinis iuris ⁊ iudicis. Sponſalia ð 3 inter uirum. Senela luuntur per ſequens matrimonium eti am carnali copula conſumatum. ſed ſponſalia de futuro etiam iurata ſoluuntur per ſequentia de preſenti.duo ſunt dicta.ſecundum ibi ueruʒ Iio ta primo quod ſponſalia contrabuntur duplicuer. quandoqʒ ſcilicet per uerba de futuro ideſt per ueꝛ ba exprunentia conſenſum non de preſenti: ied de futuro.⁊ iſta recte ⁊ proprie poſſunt dici ſponſalia quia quis ſpondet aut pronnttit ſe futurun, mari tum uel uxorem. quedam dicuntur ſponſalia de pꝛe ſenti ideſt ſponſalia contracta per uerba exprim en nia conſenſum de pꝛeſenti. æz iſta impꝛoprie appel lantur ſponſalia reſpectu uinculi matrimo niaus: ſed poſſunt appellari ſponſalia reſpeciu execunonis matrimonij:quia uterqʒ ſpondet in futurum reſpe ctu executionis ſed reſpeciu uinculi pꝛc mitit de pꝛeſenti ⁊ ſic nõ.quod ante carnalem copulam et traduciionem ad domum poteſt uxoꝛ appellari ſponſa ⁊ ta in multis locis appellaiuꝛ:ct hoc facit qð ſtatuta odioſa facientia mentic nem de uxore ut non comprehendant iſtam ſponſam de preſenti maxime pꝛopter communem uſum loquendi de quo uide quod dixi ſuper eo. ſupra rubrica. Secundo nota ar.ſecundum Jo. an. quod in con tractu matrimonij debet maſculus primo loqui ſeu interrogari. Ad idem capi. licet de ſpon. duo. fatetur tamen ꝙ alibi ſeruatur contrarium ut pa due: ſed non eſt uis quia hoc nen eſt de ſubſian tia matrimonij ⁊z forte ob bonam cauſam in ali quibus locis ſeꝛuatur ut mulier primo imterro getur quia cum ſit uariabilis cautius cſt prius perſcrutari conſenſum ſuum ne mir primo conſen tiens remancat cum dedecoꝛe ea poſimodum no lente conſenure Miora icito ibi uel alia ueꝛ ba ⁊c.ꝙ in contractu matrimonij nõ eſt ſtanna ceꝛ ta foꝛna ueꝛboꝛum: ſed ſatis eſt ꝙ peꝛ ueꝛba expꝛi matur conſenſus de pꝛeſenu. Item nota ꝙ iuramẽ tum non addit ad ſubſtantiam uinculi marrimonia lis nec etiam copula carnalis Cltmo noig ꝙ ſponſalia de futuro etiam iurata non impediut ma trimomiũ cum alia ↄtractum de quo in. c. ſicut S. e. (Bo glortn fi.nõ.ſinguluriieꝛ iſtã gl.que aꝑit ĩ tellectũ.c.tue õ eo.magis ꝙᷓ ibi fecerit. uult eiʒ ꝙ et in loqui ualete ſufficiat ſigna pᷣſeuiʒ ſi maſculo expᷣi ſe ↄſentiẽte mulieꝛ annuit capue uł poꝛerit manũ = paſſa eſt ſe ſubarrari ꝑ imiſſioneʒ anuli.⁊ ꝑ h̊ dico deciſaʒ eſſe queſtione doc. queꝛentiũ hic quid ſi ma ſculus dicat ego accipio te in meam ⁊ femina dicit plʒ ut ↄſentio nũquid ſit matrimoniũ: ⁊ nidebat᷑ q nõ:qꝛ tex.nidebat᷑ exigeꝛe. ut mulieꝛ ꝓfeꝛat conſimi lia ueꝛba:ſed ↄꝛium fuit bis iudicatum: ut refeꝛt hic abbas.nãꝗ non refeꝛt ꝑ que ueꝛba expꝛimat᷑ ↄſenſus de pnti ut pʒ in tex.ibi uit alia ueꝛba.Abbas. b 5 .₰, s Pr. — Miſſus ad copu D oleſcen *lam non facit ſpõ ſalia de futuro tranſire in matrimonium. ponit dẽm cãm inferẽs ibi cum qua¶ Mota prio et tene menti ꝙ ubi ius aliquid iducit ex pᷣſumrtio ne certa ſeu ex aliquo facto non eſt ſatiſfacium in ri niſi illud factũ ſit ꝑfectũ:vñ nõ ſufficit fqʒ ichoal ſe ſiẽ dicimꝰ in ſimili qñ pena eſt appoſita ipᷣo inꝛe ex aliquo maleficio ad incurrendum penam nõ ſuf ficit maleficiũ inchoatum niſ. etiam plene ſit conſu matum:vt in.c.ꝑpetue de elec.li.vi.iuncto.c.cum ĩ cũctis eo.ti.firmat Jo.an.in ꝛegula odia de ꝛegu. iur. li. vi.in mercn. facit ad mom.l.ſi quis nõ dicaʒ rapeꝛe. C. ð epiſ.⁊ cleri.⁊ tetigi ĩ.c.i.de eo qui mit. in poſſ.⁊ 20 eoꝝ põt eſſe quia hec odioſa æ ceuian tia a ꝛegnlis inris debent ꝛeſtringi vt in.c.pene.de pe. di i Contra iſtum tex. oppo. de. c. iuuenis. S. e. ubi niſſus ad copulam habuit effectum. teʒ de lictum habetur ꝓ conſumato ſaltim quo ad deum ex inchoatione:vnde ſcribitur. qui uiderit mulieꝛeʒ ad cõcupiſcendũ eam iam mechatus eſt ĩ coꝛde ſuo xxxiij. q. vV. nec ſolo.⁊=.c.cui uiderit ?⁊ ð penie.Gi. ii. ſi cui ⁊z.c.ſi ꝓpterea. Sol.pꝛopteꝛ hec contraria Baſ. de cal. ꝛeſtringit iſtum tex. nt intelligatur anã do ſponſa erat impubes ita ꝙ non poterat nec ex pꝛeſſe nec tacite in matrimonio conſentife alias int maioꝛes niſus ad copulam induceꝛet matrimoniuʒ pꝛecedentibus ſponſalibus. Sed hec opinio deſtru it iſtam litteram que indiſtincte loquitur ? omnes doctoꝛes tenent oppoſitum. nam cum copula ſe quens inducat matrimoniuʒ nerum ex pꝛeſumptio ne iuris deuiantis a cõibus ꝛegulis non debemus extendeꝛe illam pꝛeſumptionem ſeu fictionem ad caſum non expreſſum:facit quod nõ.in.c.in noſtra de iniurijs ⁊ in.l.iij. ꝗ. hec aũt uerba.ff. de nego. geſt. immo pins ſentit Innocen. B. ꝙ ſi ſponſus de florauit ſponſam ex quo tamen non fuit ſubſecuta ſeminis commixtio non eſt iudicandum pꝛo matri monio: ꝓ hoc etiam facit quia duo ſpetialia nõ ce bent concurreꝛe cirea idem:vt.l.i.Q.de dotis pꝛo miſſio.ſed in cãu noſtꝛo ſi niſſus ſufficeꝛet cõcurre rent duo ſpecialia primum ꝙ copula tranffundeꝛet ſponſalia in matꝛimonium. Secundum ꝙ niſus ad copulam babeꝛetur pꝛo actu con umaro. Tene eꝛ go ſimplicit᷑ ꝙ quãtumcunqʒ ſponſi ſint maioꝛes niſi peꝛfecte ſponſus cognoſcat ſponſam non tran ſeunt ſponſalia in matrimonium ¶ Sed queꝛo qͥd ſi ſponſa de futuro ꝛecepit iocalia z amplexata eſt ſe pe ſponſum nunquid ex his ſponſalia tranſeant in matrimonium.Conclude ſic aut ſunt ſponſalia de futuro uerbis ⁊ mente contrahentium æ tunc ꝓpt hec ⁊ ſimilia non tranſeunt in matrimonium ſed ui detur amplexari uirum ſpe futuri matrimonij.? de hoc eſt caſus ĩ.c.i de ma.ↄtrac. inteꝛdic.eccle. Aut pꝛeccſſerũt ſponſalia de pꝛeſenti uerbis æ mẽ te contrahentium ſed iuris interpꝛetatõe ſunt de fu turo pꝛopter minorem etatem utriuſqʒ uel alterius ⁊? tunc ſi perueniunt ad etatem legitimam intercedẽ tibus predictis ſignis illa ſponſalia tranſeunt in matrimonium et de hoc eſt caſus cum gloſa. in ¶ De deſpõ. ĩpni. c.i.de deſpõ.imp.lib. vi.æ ibi peꝛ Jo an.nunquid autem peꝛ traductionem ſponſe ad domum uiri trã ſeant ſponſalia in matrimoniũ citra carnalem copu lam: tenet Joannes andree hic ꝙ ſic allegat.l. que ſituʒ. ff. eo.? alia iura canonica que h non pꝛobat. unde Jo. cal æ do. Anto. tenent oppoſiinm quod mihi plus placet quia bec fictio ſeu pꝛeſumptio cum ſit a iure exoꝛbitans non debet extendi ad caſum in iure non expꝛeſſum quod nota ad aliam mateꝛiam. HMic non ſunt alia. ¶ De deſponſatione impubeꝛum. ſiica. Supꝛa uiſum eſt de ſponſalibus in geneꝛe nunc de eis ſubmittit in ſpe.ſ.de his que contrabuntur ꝑ impubeꝛes. Vel aliteꝛ æ ſic. Quia ad ſponſalia con trabenda ceꝛta etas deteꝛ minata eſt a iure. G deo poſt Heicaz; pcedenteʒ ſubijcit iſtã. in qua tractat᷑ de etate habili ad ipa ſponſalia iõ æcc. DOe mã hꝰ Rice uide.xxx.q.ij.⁊ facit.xx.q.i.c..? repetitur in.vi. R . , Ba frateꝛnitas. P ueꝛ pꝛo filio impubeꝛe ſpõſalia contrahit pꝛo pubeꝛe uero non niſi conſentiat.h̊ dicit.Eabʒ tria dicta. ſecun ſuʒ ibi põt. teꝛtium ibi poſtquaʒ.¶¶ WMora pꝛi mo ꝙ poſt quartumdecimum annum quis appella tur adultus ⁊ in peꝛfecta etate conſtitutus ⁊ h reſpe ctu matrimonij contrabendi. nam quo ad alia non dicitur peꝛfecte etatis niſi attigeꝛit.xxv. annum. ff. de mino.quaſi peꝛ totuʒ. ¶ Bopo. ptra tex. ⁊ uide tur ꝙ nulla ſit dria ĩteꝛ filium adultum æ minoꝛem peꝛ tex.in.c.unico eo.ti.li.vVi.ubi dicitur ꝙ ex ſpon ſalibꝰ Ictis ꝑ ꝑentes non obligant᷑ filij pubeꝛes uel impubeꝛes niſi ↄſentiãt tacite nl expᷣſſe uł ſint paren tes ⁊ non contradicant. Solu.dicenduʒ eſt ꝙ in ue ritate quo ad iuris effectum nulla eſt Oria iteꝛ iſios & q;ꝙꝙ ut ſaluetur diſtinctio huiꝰ.c.dicit qo. ARmo. tex. iſtuʒ ꝓcedeꝛe quãdo filius eſt infans ut ſic pateꝛ poſſii ꝓ eo ſponſalia Zheꝛe:tamen dico ꝙ illa ſpon ſalia nullius ſunt effectus tex.eſt.xxx.q.ij.in.c.ubi ⁊= .j. eo. litteꝛas. Sed põt diſtinctio huius. c. refeꝛi ad factum ⁊ honeſtatem quandaʒ ut pꝛo filio ĩ etate ha bili ad ſponſalia Zhenda pateꝛ eo nõ ↄſentiente ſpõ ſalia ↄtrabeꝛe nõ debet ſed pꝛo filio infante ex quo eius uolũtas diſceꝛni nõ poteſt ſponſalia cõtraheꝛe poteſt ponẽdo ſpeʒ in ratificatione filij quando fue rit factus maioꝛ.tamen quo ad iuris uinculum nulla ex his ſponſalibus oꝛiur obligatio quo ad ipſumſfi lium:ut in.d.c.ubi ⁊.j.e.lĩas cum ſe Di gioen⸗ ibi coactiõe pateꝛna ductus itellige glo.de coactiõe reueꝛẽtiali pateꝛna.⁊ qꝛ ob reneꝛentiã pr̃is filius cõ traxit cũ ea cum qua nõ fuiſſet ↄtracturus ſi ſui iu ris extitiſſet ⁊ ita ꝓpꝛie itelligit.l.ſi pater allegata in glo. ſecꝰ aũt ſi fuiſſet coactus a ꝑente ni uł metu qui potuiſſet cadeꝛe in ↄſtantẽ.nam tunc matrimonium nullũ eſſet ut pʒ ẽ ti.ꝓxi.c.ueniens el.ij.⁊.c.cum lo cũ ⁊ nõ.in.d.l.ſi pateꝛi. ¶ Et in fi. glo. hodie ſiamꝰ canonib n aũt legibꝰ:qꝛ mã mẽimonialis ẽ canõica alrcnmhlinstnist inn ecne1 d Wo Nn Sn decninl igmmn icen õ rn oumne Mr tuum u rlctnumn d gon⸗ Nr Mrflam nr acommm uͤns Duckſbichregnreginemcü niſts urortiebporſteunm: un Eidil. ſonnsego mam don chnseſfuonpiion auinunean Gjulymonm Cö tunit ma⸗ un iſnnmme ndacrmdo Godnafedlns Gfainc gon gorionaor,gne nginnm tofun tw l epi 00. tbvm ri umn iwrr ueſi i n t arriin aſ de i⸗ nſee nusſdg * ec mnbem hig, ſcn ingerer nune 4 ne Conmhmmn u onſ Con are,ceo Bicdierſ Dnacnd e Hoſtiuͤt. üe . glirſipenin lin. lfiatenins, pw flonnnber hſti Pen ber e orn unbadat Limndie. n bi poſent (Wono ccinum ammm nis gppela Aaurcofſtrumst hrehe end ancto ddiaron S wnger Ndannenec. toch. roer mauce in lum achlume enorn Nl. uoidairer hon Honoblgunt iljpobors re Incievtapſetk int panen Goln deencrzeſg inve aum noln cra ter ſos ctio but cdidtto Ant. offins ckifans ſetore rINOHnſen ANANMni! . ACrnctokons ifetes nngrundy noflo auti u mnm it ſo o iloneeex aro 1 wflof . 7 Certſpoſola önchere ufenorefli Cvando ſue 1no rnincöunmtole nr ohlgnio on t n Niie unki 4 C De ſpõ. impu. 2Z nõ legalis.ut de oꝛdi.cogni.c.tuã.Et nõ .glo. q; de iure canonico nõ cogit᷑ filia conſentire ſponſali bus ꝑ patꝛc ↄctis ⁊ ꝙ tenet mrimonium per eam octum ſine conſenſu patris quod clarius ꝓbat᷑ ĩ. d. c. ueniens. Sed circa h̊ queꝛo nũquid filia incurrat uitiũ.iĩgꝛatitudinis:ut poſſit exheꝛedari a patꝛe ſi qᷓ xit mr̃imonium ſine ↄſenſu patris Gof.dicit ꝙ ſic ad ̊ quod hẽtur in auẽ. ut cum de ap.cog..ſi ali cui:mr̃imoniũ tñ tenet:ut hic So.hoſti.hoc dictuʒ nõ appꝛobat niſi filia eligeꝛet turpem nitam z h nl timũ dictum cõir appꝛobatuꝛ ar.. de fis. nup.c. pe. 7 ultimo. ¶ Ex quo enim filia utitur ꝑmiſſione canonica nõ debet incurreꝛe nitium ingratitudinis Sed queꝛo de queſtione quotidiana nunquid pa ter teneatur filiam dotare ex quo contraxit mr̃imo nium ſine ſuo conſenſu. docto. non tangunt hic:ſed quod teneat᷑ habes glo.nobilem. xxxij. q.ij. c. fi.? in .c.de raptoꝛibus.xxxvi.q.ðij.que tamen glo.limitat primũ dictum niſi filia elegeꝛit maꝛirum moꝛibus ſu is indignum.⁊ idem ibi tenet archi. Sed aduerte latius aut filia nupſit poſt.xxv.annum ⁊ tunc pater non poreſt ibi impingeꝛe aliquam culpam ex quo tanto re npoꝛe diſtulit eam collocaꝛe ut in. d. F. ſi ali cui. Si tamen nupſit ſine ꝓmiſſione dotis non po teſt pater cogi ad dotem pᷣſtandam:qꝛ pater cogit pſtare dotem:ut poſſit filia repeꝛire maritum:ut in. l. qui iibeꝛos. ff. de ritu nup..l.fi. C. de dotis pꝛo miſ. ſed ex quo filia ꝛeperit maritum ſine dote ceſſat cauſa compulſionis legalis ⁊ idem eſt ſi contraxiſſzʒ in ninoꝛi etate æ hoc uoluit notanter bar. poſt HGuil. de cu.in.l.obligamur.ff.de ac.⁊ obli. ſic limi ta glo.ſupeꝛius allegatam. Aut filia contrabit ante xxv. annum ⁊? tunc dubium nunquid pateꝛ tenea tur ad dotandum cꝛedo ꝙ ſic quoniam pateꝛ tene tur aleꝛe filiam nec ex contractu illius matrimonij poteſt ſibi denegare alimenta cũ in iſtis ſponſalibus filia non ſit ſub poteſtate pateꝛna: ut in.c.ſi annum de iudi.li.vi.foꝛtius eꝛgo tenetur dotare: quia cau ſa dotis eſt fanoꝛabilioꝛ cauſa alimentoꝛum. ut nõ. Cy. in.l.non omni. C. ð admit. tuto.⁊æ hoc inttllige cun diſtincrione pꝛemiſſa quando nupſit pꝛomitten do dotem.⁊ ſicialias conſului in queſtione facti. In glo. fi.nota glo.iuncto rex. ꝙ ueꝛbuʒ debet quã doqʒ impoꝛtat honeſtatem ⁊ non neceſſitatem etiaʒ ſi pcedat ueꝛbũ oĩo.⁊ h̊ͥ ideo qꝛ mã non neceſſitar. alias de ſui natura impoꝛtat neceſſitatem: uneſt glo. nõ. in cle. attendentes de ſta. reg. peꝛ bart. in.l.cꝛedi toꝛes. C. de pigng. Abbas. ZBi non. Impubeꝛes ambo uel alt niſi pꝛo bono pacis ↄiun .⸗ gi non debent:primo ponit dictum. ſecun do excipit ibi niſi.ʒꝰ exemplificat ibi utpote Lo la ibi legibus uel canonibus ⁊ tene menti ꝙ reſpec tu etaris apte ad matrimonium non ſolum recurri mus ad canones:ſed ẽt ad leges:et ſic facit iſte tex. in ar quod ẽt ĩ mã mẽimoniali poſſumus ꝛccurrer ad leges canonibus nõ Sras. (. .90.lo. . ex ur geti neceſſitate nel ꝓ bono pacis põt qnqʒ recedi a diſponſitone legali ſeu canonica facit. xxix. di. peꝛ tomm. ¶ Vltimo nõ. ꝓꝙ bonũ pacis qnqʒ cauſa ductiua ad miimoniũ öᷣbẽdum nec peccant ob bãe cãm hentes facit quod nõ glo. xxvij.q.i.in fi.ſum me. ¶ No glo.ij. in fi.nõ glo.ꝙ in ſponſalibus de futuꝛo etas ſeptẽ ãnoꝝ eſt cõis maſculo ⁊ femine ſz reſpectu miimonij ghendi ẽ dria ĩter maſculum et fela n:qꝛ maſcu'us ꝛegularitcꝛ debet cõpleuiſſe anuʒ quartũ lecimũ feia vo. xij. æ eſt ꝛõ quia ad meimẽi um pbendum etas requirit ꝓpreꝛ potẽtiam coeũdi ſʒ mulieꝛ nãliter citius pubeſcit q; maſculus idᷣo ꝛc. Q ire ãt fela citius pubeſcat dicit glo. in.l. ij. ff. de his qui ue.eta.ĩpe.ꝙ mala heꝛba cito cꝛeſcit:ſed ali as rões reddunt doc. j. c. Eas. uidelicet qꝛ mulieꝛ ẽ ingenioſioꝛ ⁊ callidioꝛ. Item ſexus muliebꝛis eſt de bilioꝛ:unde citius deficit feia q; maſculus ⁊ natura liter uidemus ꝙ id quod citius deficit citius pfici. ⁊ quicquid ſit exꝑimẽto cõꝑtũ ẽ ꝙ feia citius pube ſcit ⁊ regularit᷑ in duodecio anno accidit pubertas ideo iura pᷣfixerũt illã etarem. , glo. in. V. ↄiu gatur in fi.pondera gl nã utr᷑ ĩtelligere tex. ꝛeſpectu mr̃imonij ⁊ ſponſalioꝛũ ⁊ ſic an etatem pubertatis nõ dẽant aliqui cõiungi.æ idem ſentit Inno.= expᷣſ ſius hoſti. dicens ꝙ cauſa huius prohibitionis fuit bonum publicum. nam ex ſponſalibus que tenent oꝛitur impedimentum publice honeſtatis cum autẽ de facileædiſſoluantur cum per minoꝛes oöbunt᷑ non poteſt ſponſa amplius oöheꝛe cum ↄſanguineis ſpon ſi nec ſponſus cum cõſanguineis ſponſe ut in.c.ſpõ ſam ſupra ti. ꝓx. ꝙ uẽ contra mentem.l.i.ff. ſo. ma. ⁊ ſic aꝑte ſentit ꝙ maioꝛes ſeptẽnio ipubeꝛes tamẽ nõ debẽt admitti ad gctum ſponſalioꝛum: dicebat tamen Jo. an. ꝙ iſte tex. loquitur de boneſtate qð nõ puto uerum per illa vᷣba diſtrictius inbibemus. nec placet mihi cõis ĩtellectus gl.æ doc.primo quia tex.dicit nõ cõiungat᷑:ſed per ſponſalia nõ fit oiun ctio ſ emiſſio ↄiũcrõis futuꝛe facit.xxx.q.v. nzateſ Item pſuppoſito ꝙ hoc v̈bum poſſit adaptari ad ſponſalia ex alto capite non ꝓcedit cõis intellec tus qm tex. iſte pꝛohibet antequam uterqʒ perueni at ad etatem canonibus determinatam:ſed poſt ſep tẽnium reſpectu ſponſalioꝛum peruenerunt ad eta tem legitimã: ut in. c.litteꝛas.⁊.c.ſe.infra eo. eꝛgo li cite contrahunt ſponſalia: unde intelligo iſtum tex. ſtricee quando impubeꝛes ambo uel alteꝛ contrahũt matrimonium.æ uolunt intendeꝛe copule carnali.ta lis enim coniunctio non eſt peꝛmittenda peꝛ eccliam ne poſtnodũ dubitet᷑ de ualiditate mẽimnnij pꝛout accidit in teꝛminis.j.e.c.otinebatur. ⁊ adde hic qð hẽtur in.c.unico.j.eo.lib.vi. Abbas. Bbeze g. Pubeꝛes ſunt quo ad matrimoniuʒ qui ex ha bitu coꝛpoꝛis cõcipeꝛe ⁊z geneꝛare poſſũt. Pꝛimo narrat dictum. ſecũdo refeꝛt unam opinio nem ibi quidam. teꝛtio aliud dictũ ibi ceꝛtum. qrro alu ibi ⁊ pueꝛpeꝛa. ¶ M arg. ab etymologia uo cabuli uocantur eniʒ pubeꝛes a pudicitia ſeu pudo⸗ re coꝛpoꝛis quem ipᷣi æ inſpectoꝛes patiebantur cuʒz loca pudibunda inſpiceꝛent: ſed hodie hᷣ ſignum eſt ſublatum ab impeꝛatoꝛe:quia cum dubitatur de pu beꝛtate non debent inſpici loca pudibunda utr in.l. finali.C. quando tutoꝛes æ curatoꝛes eſſe deſinant. b q. . ¹* ¶ De deſpõ. iĩpu. ¶ Secundo nota tria ſigna qbus cognoſcit᷑ pubeꝛ tas p̊mum iur ordinẽ ſe ẽ fallax qꝛ nõ oẽs piloſi ſt porentes nec non piloſi impoteutes. Scðʒ.ſ. eta tis eſt fallax qꝛ multi pubeſcunt an eatem.xiiij.ãno 2 vñ narrat Grego.in dialo.quod quidam puer nouẽ ãnorum ?ddidit nutricem pꝛegnantẽ: ut refert gl. xx. q.i. in ſuma. ¶ Tertium ſignum eſt ifallibile cum ſ. quis bʒ potẽtiam coeũdi. ¶ Et nota ibi ex habitu coꝛpoꝛis ꝙ qñqʒ minoꝛ uel maioꝛ cognoſci tur ex aſpectu coꝛꝑis ad hoc.l.minoꝛ.xxv.annis ex aſpectu. ff. de mino. plene peꝛ bar. in. lI. de etate.ff. eo. In glo. ij. ibi Zriũ credo nota bene iſtam gloſã nult eim ꝙ habilis etate impotẽs m ad coeundum ualide non cõtrabit mrimom um refeꝛt alios tenuiſ ſe Zriũ:⁊ hanc Sriã opioneʒ ſequũtur h cõiteꝛ doc ro. ꝛepꝛobãdo glo.exqno.n.hẽt etatẽ egitimam ad mr̃imoniũ nec apparer de impedimento ꝑpetuo tʒ mrimonium.̊ ꝓbatur.j.de frigi. laudabilem. nam ſi maritus non põt cognoſceꝛe mulieꝛẽ nõ diſſoluit illico mrimoniũ: ſed debent dare oꝑam peꝛ triẽniuʒ nt ſic exꝑiant vtruʒ impedimentum ſit peꝛpeiuum als ſequeret᷑ ꝙ ipotẽs ad coeũdum ꝓpteꝛ infirmi tatem nõ poſſet pheꝛe mr̃imoniũ: vñ in cãu nꝛo dʒ iſte adoleſcens expectare uſqʒ ad plenam pubertaiẽ .ſ.xviij.qnoꝝ.nam illa eſt plena pubeꝛtas.lꝛiteʒ mel la. ff. de ali.? cib. lega.⁊ ſi adueniente eiate non põt generar᷑ ⁊ mulieꝛ ĩſtaret ꝑ diſſolutionẽ tunc poterit fieri diſſolutio qꝛ pᷣſumit᷑ ipedimentũ eſſe ꝑpetuum 2= opi. doc.equioꝛ. ſed opinio glo.foꝛte eſt uerioꝛ reſtringendo eam ad minoꝛem pꝛout loquitur. nam etas ad matamonium ↄſiderat᷑ ex eo ꝙ cõiteꝛ acci dere ſolet. ſed ex quo claxꝝ eſt ꝙ nõ põt generaẽ g non eſt pubes reſpeciu matrimonij. põt eꝛgo iſte aſ ſimilari impuberi ? ꝓ h facit h tex.in.v. uliimo. J tteras. ni deſi ponſauit mino ꝛem ſeptennio cum eius matre pᷣheꝛe põt.ſecus ſi tẽpoꝛc ſponſalio rum erat maioꝛ uel ſi tunc fuit minoꝛ eadem nolun tate ꝑmanente facta ſit maioꝛ qꝛ ſi cum matre Zhit et eam cognoſcit nec matrem habebit nec fuiom. Vel generalius ſic.Ex ſponſalibus contractis cuʒ minoꝛe ſeptẽnio non oritur impedimentũ publice honeſtatis.ſecus ſi cum maioꝛe uel minore conſẽti ente poſt ſeptẽniuʒ ⁊ affinitas ſequens diſſoluit ſpõ ſalia pꝛecedentia de futuro: ¶ Comunis diuiſio. ſecunda ibi conſultationi.¶ Mota primo ibi ſepti müm annum compleuiſſet que uerba ꝛepetũtur ibi ſeptimum annum compleuit ꝙ ad ſponſalia de fu turo contrabenda requiritur ꝙ ſeptim us annus ſit completus ? multum bene facit iſta litteꝛa ꝙ etas iſta pꝛeueniri non poteſt alias papa diſtinxiſſet pꝛo ut facit in matrimonio.j. eo. ↄtinebat᷑ de quo uide qð dixi S ti. ꝓxi.in. c.gẽma ⁊.c.inuenis¶ Mõ. ſo ex affinitate ẽt ꝑ illicirum coitum cõtractia diſſol uũtur ſponſalia de futuro. ¶ Tertio nota iuncta glo. penultima ? tene mẽti ꝙ ſponſalia cõtracta cũ minori ſeptennio ↄualidantur ꝑ ſuꝑueniẽtẽ etatem ſi racite ſpõſalia pꝛecedẽtia appꝛobauit ut quia ſpõ ſas nenit ad domum ſponſe ſeu mituit ſibi iocalia tanꝙᷓ ſponſe uel quid ſimile ? unide bodie bonum tex.in.c.unico eo.ti.li.vVi.ubi ideʒ ſtatuitur in matri monio contracto peꝛ minoꝛes. Aobas. „ „⸗Summatum eſt. S. cum. c. Cceſſit: pꝛoxi. Vel peꝛ alia vVba ſũ ma ſic. Soonſalia nulla ex defectu conſen ſusnon cꝛeãt publice honeſtatis inſticiam. Sponſa lia neꝛo aliqua ſic licet legirimo modo fuerint diſſo luta. diſtinguit duo membꝛa.ſcᷣm ibi ſane. ¶ s. ibi deſponſationes ? matrimonia dr̃iam inteꝛ hec. naʒ matrimoniũ nõ eſt ꝓpꝛie deſponſatio nec deſpõ ſatio ꝓpꝛie matrimoniũ. nam deſponſatio idem eſt quod ꝓmiſſio futuraꝝ nuptiaꝝ de quo dic ut dixi S de ſpon.ſupeꝛ rubꝛica. ota ſecundo ibi ſepti mum ãnum ↄpleueꝛat ⁊c.ꝙ ad ſponſalia de futuro otrahenda requirit tã in maſculo ꝙ; in femia ꝙ ſep timus ãnus ad minus ſit ↄpletus ⁊ ſic vr̃ ꝙ h etas nõ poſſit pueniri ⁊ idẽ vꝛ uelle tex.S.c.ꝓxi. de quo uide quod dixi ᷓ titu. pꝛoxi.c.gemma ⁊.c.luuenis. Hãõ ttio ꝙ impedimentũ publice honeſtatis du rat lʒ ſpõlalia ſint ſo uta ĩ moꝛte uł in uita ⁊ nõ mo ꝛitur h̊ impedimentũ. fuit eiʒ cãtum ex quadam ho neſtate ut pʒ ibi inboneſtuʒ de quo uide quod dixi in. c. iuuenis S̊ ti.pꝛoximo. Si ipubes de Ontinebatur: nhhta ꝛ na ducta petit licentiam pubes facta alteꝛi nu bendi non auditur ſi uir iurat ſe eaʒ cognouiſſe nec auditur ſi nondum pubes:ſed pꝛoxima xubenati ꝓ betur cognita h̊ pꝛimo. Ex ſponſalibus contractis cum impubeꝛe maioꝛe ſeptemnio oꝛitur publica ho neſtas. pꝛimo conſultatio. ſecundo reſponſio.ibi cõ ſultationi.¶ Niota pꝛimo ꝙ licet ante eratem legi timam non ſit peꝛmittendum ut aliqui matrimonia liteꝛ coniungantur:ut ſupꝛa.eo.c.ij.tamen ſi coniun guntur ⁊ pue la apparet cognita tenet matrimoninʒ quia ex quo fuit cognita p otentia coeundi ſupplet etateʒ: ut ſupꝛa eo.pubeꝛes in fi. æ infra eo.a nobis. Item nota ꝙ poſſibile eſt ꝙ puella in.xi. anno poſ ſit matare cognoſci ⁊ concipeꝛe.hẽs ct tex.in.c.fi.in fra de eo qui cogno. conſang. uxo. ſue ubi dicitur de decennio.¶ Mata teꝛtio ꝙ ex ſponſalibus con tractis etiam cum impubeꝛe oꝛitur impedunentum publice honeſtatis pꝛohibens matrimonia contrabi inteꝛ ſponſam ? conſanguineos ſponſi ⁊ inteꝛ ſpon ſam ⁊ conſanguineos ſponſe ⁊ extenditur hec pꝛohi bitio uſqʒ ad quartum gradum ⁊ non ultra ut dixi in. c. ſponſam ſupꝛa titu. pꝛoximo. ¶ Opponi. con tra tex. uidetur enim ꝙ ueꝛ.conſultationi ponit ideʒ quod in ueꝛ. ſi autem nam in utroqʒ dicitur ꝙ ante annos legitimos puella fuit cognis. Son Ceinno. intelligit pꝛimum ueꝛ. quando puella peꝛueneꝛat ad annos legitimos tempoꝛe traductionis uer.ſi quteʒ intelligit quando erat adhuc impubes reſpectu eta tis. Hoſtien. dicit ꝙ in primo v. querebatur an de beꝛet credi aſſeꝛtioni mariti in v.ſi autem queꝛeba tur an eſſet matrimonium exquo puella erat in. xi. el circa. xij. (¶ Sed queꝛo quid ſi puella tanum tunnatinw mnnulinamnu 8 urlſvoſtirige hi⸗ ztieneninun cn⸗ itdcinibg inſteif roAdNi GNigtdd rumgſrmmrnt M ſerkzmoceen ſun munm ſlpaimo mifih ilg i icavs e iinn Mtnß 4 oͦnlilanalbar Ccen ittũ no s u itams fui lmnionilntust nn aii iNonnscefceibu Zng.n,. ſeuinni mn Lner e den 6ſfimn ganügſepor ng unmnenm unthlrdunen töderhai Sſtigaeen nſeisnderdden unſiltcſaninfiihun un⸗ Nunnihoipe lr nnſes on den Ulſeumaa diawrqns ui bludſrpen Armulsu, ianlonunmm ale n g. a⸗ enlrntts an nor i unadr wd gohetan Uſtännlticinn icitn ututin nichinatn, sſt Penstſe fghatg lems cn de No oncr Mmos oni uolie bonſug nouenkinuiaze nono etezcänner gnacan bo WGce onte gogin .. ſponſent ewamoesſacndeune inſe erencee Wnesſcdpopnaftdenne P. Er ponllbos connas lummo an, lfut . Cunch ehonſo co mog lanmnr cunn iei Gdum rotai nanminonis u ocijmmn Cnin Cogiun mn maninonih apotent Cwennl ſl sinhalfnedans. canh Naſll õ aeeng io. eltitin ſmhni afn vpah u n mnitonittonntfi Hhonſeine on Nprtinennnt ¶ De ſpõ. impn. exceſſiſſet ſeptimũ ãnum nũquid copula ſuꝑueniens heat ↄſumare mꝛimonium. Guil. naſo ſentit ꝙ nõ dicit enĩ ꝑ iſtũ rex.requiri ꝙ puella ſit.xi.annoꝛum ad minus. Sed Jo. de dᷣo tenuit prium æ uerius pꝑ.d.c.fi.de eo qui cogn. ↄſang.ubi pʒ ꝙ in decimo anno fuit mꝛimonium ↄſumatuʒ. Item ſi maſculus qui tardius pubeſcit qnñqʒ pubeſcit ĩ nono anno: ut nõ. glo.xx.q.i.in ſum.foꝛtius idem dicendũ in mu lieꝛe que citius pubeſcit:ut dixi ſupra.c.puberes.et ideo cõcludit Jo. de deo ꝙ ſi maioꝛ ſeptẽnio fuit oↄgnita a ſponſo cõſumatum eſt mꝛimoniũ. ⁊ circa hec multũ inſtat hic Inn. naꝛando non parũ Sed mihi ſatis plʒ concluſio ſequens ꝙ aut puella ẽ mi noꝛ ſeptẽnio.⁊ tũc q;tũcũq; fuerit cognita nõ dicat meimonium conſiſtere: qꝛ nõ uidct hre conſenſum aptum ad diſcernẽdum quid ſit matrimonium niſi multũ eẽt doli capax ⁊ diſcꝛeta.ſi vo ẽ maioꝛ ſeptẽ nio ita ꝙ nõ ſit ꝓxima pubertati non ſtarur ſimpli citer vbo uiri dicentis ſe cognouiſſe illã puellã.naʒ poſſibile cſt ꝙ puella ſit defloꝛata nõ t ſequitur ꝙ ſit apta ad cõcipiendum tũc ideo debeꝛẽt mulieres exꝑte aſſumi ad uidẽdum an puella ſit uiri potens. ſi ãt puella eẽt ꝓxima pubertati tunc eſſet ſtandum vbo uiri ⁊ ex cognitione ẽt pᷣſumpta debet pᷣſumi ꝙ ſit uiripotens ⁊ optime ꝓbat᷑ hic in.v.ſi autem ? tene mẽti iſtũ tex.ad hanc mãm. ¶ In glo. ij. ibi ſtandum eſt voo uiri. intellige quãdo ſimul cobita ueꝛt Z ſic ꝓpꝛie loqtur tex.in.c.ſi quis uxoꝛc.xxxiij .q i.⁊ bic.nã ponderat᷑ hͥ ꝙ iſta puella fuit inducta a marito ad domũ. Et in fi. gl.nõ bñ ex gl. æ clare ꝓbatur ꝑ iſtum tex.iuncto.c. ꝓpoſuiſti de ꝓba.ꝙ; ſi ex ſtatuto debeꝛet ſtari iuramento alicuius officis lis ſuꝑ aliquo maleficio dʒ ĩtelligi niſi accuſatuſ ſeu denũciatus ꝓbet orium ꝑ teſtes:lʒ aliqui cõtra ut nõ in.l.i. C. ſi adueꝛ. libeꝛ. z.l.i. C. de ꝛc.iudi.ſʒ pꝛi mũ dictũ puto vius.nã uidemus ꝙ ſtat teſtibus et iſtrumẽtis niſi melius ?æ pinguiꝰ ꝓbet᷑ Hꝛium. ut ĩ.c. cũ Joannes de fide iſtiu ¶ In gl. in. v. firmauerit in fi. ? H uultimũ tenet Lancꝛe.hic dicens ꝙ ubicũ qʒ vtitur ꝑiculũ aie põt exigi iuramẽtum a ꝛeo:licʒ actoꝛ nihil pꝛobauent ⁊ nõ bene h̊ dictum quod ſa tis mihi placet: nam ſatis in ̊ exubeꝛat iudicis offi cium facit. c.ſicut in fi.ſupꝛa ti.pꝛoxi.¶ In glo. in ueꝛ. etati ibi peꝛ ſex menſes.nota bene glo. quia fa cit ad ſtatuta:ut dicatur quis pꝛoximus alicui etati cum ab illa diſtat peꝛ ſex menſes uel minus ? bene facit tex.in.l.non tantum alle.in glo. qui pꝛobat ꝙ; diſtans peꝛ ſex menſes dicitur pꝛope illam etateʒ qð bene notabis. Idem quod glo. hic ſentit Inno. ho ſti. aliteꝛ: ſed dictum ſuũ cõiteꝛ non tenetur:ſʒ in con trariũ ego allego glo. iuris ciuilis in. S. furioſus in ſti. de inuti.ſtipu.æ in S.i ſũma.inſti.de obliga.que ex delic.naſ.que dicunt ꝙ maſculus dicitur ꝓximus pube:tati cum eſt in decimo anno cuʒ dimidio.femi na ueꝛo in nono cum dimidio arg. S. fi. inſti. qui et ex qui.cau.ma.nõ poſſ.⁊ eſt ratio qꝛ poſt pneꝛitiaʒ que otin git in ſepcimo anno reſtãt ſepteʒ anni uſqʒ ad pubeꝛtatẽ in maſculo. vñ ex quo excedit medieta tem bmus tempoꝛis: vr̃ magis pꝛoximus pubeꝛtati ꝙ; infanne .æ idem in femina que pubeſcit in. xij. an no do.an.j.eo.atteſtationes dicit hoc relinquendũ arbitrio iudicis ex quo a iure non eſt determinatũ ſed ꝛeſpectu matrimonij tene quod ſupra dixi ꝙ ſi fuit cognita dum eſt in decimo uel ulrꝛa ſans preſu mitur uiripotens ut matrimonium dicatur cõſuma tum. ſſi autem non fuit cognita non eſt diſputanduʒ de iſta Pximitate: quia opoꝛtet ꝙ maſeulus comple uerit. xiiij. ? femina duodecimũ annuʒ ſupra eo. pu be:es.⁊.j.eo.atteſtationes niſi ex alijs ſignis poſſit dephendi potetia coeundi.æ uide quod dicam i. d. c.atteſtationes. E illi 8. Di maioꝛes ſeptennio con trahunt ſponſalia neuteꝛ an te pubertatem ꝛeſilire poteſt hoc. primo. t ille qui primo fir pubes alterum expectabit. hoc ſecundo ſecundum itellectum gl. ſed plus niihi placz ꝙ non teneatur expectare.ut infra dicam¶ Tertio dicit ꝙ ſi tempoꝛe contractus alter erat pubes non ille ſed alter factus pubes reſilire poteſt.? tria ſunt dicta.ſecundum ibi ſi ueꝛo.tenium ibi mulier. ¶ Mota pꝛimo ibi annos aptos matꝛimonij quod in matrimonio contrabendo conſideratur etas z ſic non ſunpliciter poteſtas ſeu potentia coeundi de quo uide quod dixi ſupra eo. capitulo puberes C Hã ſecundo ꝙ ſi maioꝛ contrabit cum minori ctus claudicat. nam minoꝛ non obligatur maiori ſaltem pꝛiuſq; ꝑueneꝛit ad legitimã etatẽ:ſed maioꝛ obligat᷑ minoꝛi.¶ Vltimo nõ ꝙ lʒ maioꝛ ſeptẽnio poſſit Zᷣhere ſponſalia tamen non obligatur priu quã peruenit ad legitimam etatem. unde porerit pe teꝛe ſeparationem.lʒ nullam cauſam alleget.⁊ h con ceſſit ius quia ante etatem aptam matrimonio non uidetur ꝙ quis habeat perfectum ſenſum ad conſẽ tiendum indiſſolubiliter in futurum matrimonium. ¶ In gl.i in f. aduerte ut clare habeamitellectuʒ utriuſqʒ dicti.nã in primo ⁊ ultimo dicto oẽs cõue · niunt in una ſnia pꝛimũ eni loquit᷑ qñ ipᷣe ↄctꝰſpon ſalioꝛũ ãbo erãt ĩpuberes maioꝛes m ſeptennio et an etatẽ legitimã neuter debet audiri reclamãs rõ: quia ſicut nõ hʒ ſenſũ ad öhendum ita nec ad diſ ſentiendum. Tertium diciũ loqtur qn alter erat ma ioꝛ alteꝛ minoꝛ.æ decidit᷑ ꝙ maioꝛ nõ põt diſſentiꝛe ſed minoꝛ factus maioꝛ ſic.difficultas reſtat circa in tellectum ſecundi dicti uidelicet.S. ſi neꝛo in quo ua rie ſunt lect ¶ Blo. iij. intelligit cum ambo eꝛant mi noꝛes tempoꝛe contractus.⁊ alteꝛ pꝛius peꝛuenit ad etatem legitimam.⁊æ deciditur ꝙ nõ debet audiri re clamans donec alteꝛ peꝛuenit ad legitimam etatem. poſtea ueꝛo quilibet poteſt contradiceꝛe ⁊ ad tex.in v. cum ſponſalia Glo. reſpondet extoꝛquendo litte ram. Alteꝛ intellectus eſt ꝙ ille v. loquitur quando tenpoꝛe cõtꝛactus alteꝛ eꝛat maioꝛ alteꝛ minoꝛ. ? iſte intellectus magis eſt lr̃e amicus peꝛ illa vba cuʒ ſpõ ſalia contrabuntur æc. Sed glo.non placet iſte intel lectus:quia non diffeꝛt a teuio dicto: ſed ceꝛte iſte intellectus ſaluari poteſt ⁊æ dic ꝙ diffeꝛt: quia v. iſte loquitur quãdo minoꝛ contradicit factus maioꝛ vV. mulie: loquitur quando contradicit maioꝛ nec pla cet iſte intellectus glo.quod ſi alteꝛ pꝛius peꝛueniat ad pubeꝛtatem teneatur ſpectare reliquum quia ¶ De deſpõ. ĩpn· fruſtra expectatur euentus cꝰ nullꝰ eſt effecius: ut ĩ c. cum coniigat de offi. dele. cum ergo f̃m gl.iiij. pꝰ factus maiõ poterit ↄtradicere alto poſtea facto ma iore ergo ẽt ⁊ nunc põt ↄdicere:h ẽt ꝓbat pᷣncipiuʒ c.a grio ſẽſu ⁊ ſẽtit ẽt hoſt. H. ¶ Alius intellectus ꝙ v ſi vVo loꝗᷣt um ſponſalia fuerunt ptracta inter maiorem ⁊? morẽ.v.mulier cũ ð facto fuit ↄtractuʒ matrimonium iter maiorẽ æ miorem ⁊ nutroqʒ caſu decidit᷑ ꝙ is qui erat maioꝛ tpᷣe ctus non põt reſili re exqꝰ ſemel conſẽſit:⁊ iſte itellectus ſatis ẽt põt ſu ſtineri:ſj pcedens plus plʒ qꝛ deciduntur plures ca ſus.nã matrimonium ↄctum iter maiorem ⁊ miorẽ ſi ſponſalia iuris itpretratõe:ut ĩ.c.nnico e.ii.li.vi. n gl. in V. iudicio in fi. nota ſingir duo ex iſta glo. pᷣmũ ꝙ ubi iuramentum itnenit ĩ ſponſalib? et ipuberes obligant᷑ ĩ tin quod facu maiores cõpelli debeãt ad Zhendum matrimonium ⁊ itellige de ma iõibus ſeptẽnio.ſcðvᷣo ex fi gl.ne ta quod ubi inram ium in ſponſalibꝰ nõ interuenit non ↄpelli᷑ ſponſus uel ſponſa iuita Zhere mr̃imoniuʒ. Et adurte quia gl. loquitur indiſticte nõ reſtriges ſe ad minoꝛes. nã de moribus nõ eẽt dubiũ:qꝛ tex.ẽ in h ⁊ idẽ ſẽ ſit hoſt. in fa in ti.de mr̃imo.S.i.poſt prin.ſed hic q oppoſitum dicens ꝙ ſiue iuramentum inteꝛuenit ſiue non exqꝰ maior exiſtens Spxit ſponſalia ſꝑ com pellit᷑ ad ↄhendũ ar.in.c.iuranti.xxij.q.v.⁊ in.c.i. de pactis.⁊ ꝑ h iura idẽ dixi in.c.ex lr̃is el.ij.s.de ſpon. Sed nunc adduco iſtum tex.qui iudicio meo clare h ꝓbat in v. mulieꝛem. nam h non imeruenit iuramentum:ſed papa fundat ſe ſupeꝛ nudo cõſen ſu ⁊ dicit ꝙ exquo maioꝛ ſemel conſenſit ſpõſalibꝰ non põt ↄuenire licet ↄxerit cũ mioꝛe:foꝛiꝰ gꝰ dicẽ dũ cum ambo erant maiores ⁊ tene ad hoc menti iſtum tex.quia ſepe de h̊ dubitaui ⁊æ uide qð dixi.s. ti. ꝓxi.c.requiſiuit. n glo. fi. ibi. F. repꝛobari. ubi dẽ ꝙ medicus ſemel appꝛobatus põt ꝛepꝛobari 7 idem betur in.l.ſed ⁊? ꝛepꝛobari.ff.de excu.iuto. Et dicunt quidã ſpale in medico ꝓpteꝛ bominũ ſa nitatem ut ſi reꝑia ur inutilis ? inexꝑtus pe ſiu ꝛe pꝛobari:ſed idem dic in quolibet doctoꝛc cuiuſcũqʒ ꝓfeſſionis ut nõ. Har.in. d.l.ſed ⁊ ꝛepꝛobari et ꝓ H allegat tex.in.l.gꝛammaticos.C. de pꝛc feſſ.⁊ me di.libꝛo.decio. obi 8 Inmpubeꝛes ſponſalia cõ * trabentes ante pubeꝛtateʒ ſeperari non debent: ſed poſt pubeꝛtatem pnt ſi Sdicunt ſponſalibus niſi copula carnalis in leꝛuenerit ⁊ in effeciu idẽ dicit tex.quod pꝛecedens niſi ꝙ addit de copula ⁊ cõſenſu tacito poſt aduen tuʒ pubeꝛtatis.pꝰ ponitur qõ.ſcdᷣo ſolutio ibi talis. CS ꝙ quẽadmodũ impubeꝛes cõtrabentes ſponſalia nequeũt ab eis reſilire ante aduentum pu beꝛtatis:ut S ti.ꝓxi.ita ⁊ mr̃imoniũ õheꝛe intendẽ tes. nam tale matrimonium añ etatẽ Sctum iuris in teꝛptatione ſũt ſponſalia de futuro ut nõ.h̊ glo.⁊ ẽ hodie expꝛeſſuʒ i. c. i. eo. ti. li. vi. ¶ Ex quo infertur ꝙ ſicut an euẽtũ pubeꝛtatis no łʒ reſilire a ſponſali bus vis ita nec a pſũptis. cdo nota ꝙ poten tia coeundi anticipat tẽpus pubeꝛtatis ⁊ ſic copula habita inteꝛ minoꝛes ↄſumat matrimoniũ quodiin tellige ſi ueꝛe lteꝛceſſit ſecꝰ in niſu ad copula:ut.j.e. atteſtatiões ubi de h̊ Niee I15 inoꝛes apti ad matrimo Eillis. nium ex contraciu matrimo nij obligantur niſi niolentia eetul⸗ mo deciſa conſultatio.ſcõo nſio ibi aliteꝛ ¶ Hõ. p ꝙ ꝓximitas etatis ſola nõ ſufficit ad cõtrahendũ matrimoniũ ſz oʒ ꝙ ſit talis ꝙ carnaliteꝛ coniungi potueꝛint ⁊ h̊ nõ.ꝓ limitatiõc.c.ſe. ecũdo nõ. ꝙ malicia ſupplet defectũ etatis quo ad ↄtrabendũ mrt̃imoniũ ⁊ ad hoc quotidie allegatur æ quo ad ꝓ poſitu n exponitur malicia.i.uigoꝛ nãlis ſen potẽtia coeũdi ut colligitur ex neꝛbis pcedẽtibus ibi ꝙ po tueꝛũt coniungi. nõ enim ſufficeꝛet malicig in rebus agendis ut in. c. pubeꝛes in. . fi.. eo. ¶ Ded que ro qꝛ tex.requirit H̊ duo ad ualiditatem mr̃imonij. ꝙ ſint ꝓximi etati ⁊? ꝙ potueꝛũt carnaliteꝛ ↄmiſceꝛi nũ quid ambo requirant᷑ de neceſſitate. So.ſi ĩcipis a pꝛimo neceſſario requirit᷑ fm qꝛ ſicut dixi pꝛoximi tas nõ ſu ficit ſine porentia coeuadi:ſed ſecundũ bñ ſufficit ſine pꝛimo dũmodo ſint doli capaces: ita ꝙ potueꝛint diſceꝛneꝛe nires matrimonij.nam mr̃imo nium nõ phitur ex copula ſed ex conſenſu & ti. ꝓxi. c.cum locum. Sed diſceptatio non modica eſt inteꝛ doctoꝛes quomõ depꝛehenditur iſta potentia coeun di que habet ſuppleꝛe defectum etatis. quidam eniʒ ut Tancꝛe. requirũt ꝙ ueꝛe ĩteꝛ eos copula inteꝛceſ ſeꝛit quod etiam ſequitur Moſtiẽ. exponẽdo tex.qꝙ potueꝛũt ↄiungi.i.ꝙ de facto ſe ↄiunxeꝛũt ſʒ Gof. Inno. Aobas,7 Jo. an tenent oppoſitum dicẽtes ſatis eſſe ꝙ porueꝛũt piungi. mid enim ſi iune nis minoꝛ alias mulieꝛes ↄgnouit uel ſi femina mi noꝛ ab alijs fueꝛit ↄgnita:ceꝛte nemo negabit matri moniũ ↄſiſteꝛe inteꝛ iſtos: ex quo apparet eos potẽ tes ad copulaʒ ⁊ pꝛo hac ſnia habes glo.in.c.unico eo.ti.li.Vi.ſed de h̊ nõ uidet᷑ mibi magnum dubiuʒ ex quo clare conſtat de potentia coeundi:ſed dubiũ eſt qñ nõ conſtat clare ſed tin peꝛ ſigna puta ex aſpe ctu coꝑis uł ex alijs ſignis ĩtriſecis młieꝛ uł maſcu lus uidetur aptus ad copulaʒ ⁊ ſenſit Inn. b ſigna ſuficeꝛe quod mihi ſatis placet:ar.c.ſe.ubi niſſus ad copulam cum conſenſu adhibito ꝓpe etatem le gitimam ſufficit ad matrimonium pꝛo quo facit iſta litiera dum dicit ꝙ potuerunt ⁊ ſic ſolum requi rit potentiam ? uidetur eam requirere ex ſignis dũ dicit ſi fuerint ita ꝓximi etati.⁊c̃. Tteſtationes. ontractus ante pubeꝛta em ẽt cum niſſu carnalis copule nõ facit mr̃imoniũ Cõis diuiſio.ſecunda ibi conſultationi. ota primo ꝙ ſolus niſus ad copulam nõ de clarat potentiam coeundi uide.S. de ſponſali.c.iu uenis ⁊.c.fi. eodem titulo. ¶ Secundo nota ibi uẽ dicare ⁊ tene menti ꝙ uxoꝛ poteſt nendicare mari * tum intellige cauſa adiecta de iure diuino ? cano nico quod exiam tenet h hoſti.nã multa iura habet mulieꝛ in marito adeo ꝙ maritꝰ nõ dicitur habeꝛe poteſtatem ſui coꝛporis nec contra :ut in.c.non de bet.j.de conſangui.⁊ affi:unde ratione huiꝰ iuris . M eur pornp ne nnftnlis cpan. Liccf icunnmn kinmsien n mmiiaiimnna cMemmiftſa ſſikt n n. nmtim uſneeoin nm nsd mom une urq ns i ſnijcen H Cuinmtandeddriann 5NNcürmaurunmnuimdn NRopkinmſetwdenmamme Ileſndam nönn titinfb vigr anin id liucirnet ſinsmi, s onm mnoniciö odipir ſem ifor cizeini dmf ni, mn. isntcian. ()1 gi thi gſiglinim g oiſto inoni naci nenant tb to iod gi ißſendid g glii g it öfinmniü dmndud⸗ nicalinin nsttenkin Niſngenlurse in Gen ei tunwninn, gnij plant n . – nans⸗ . . . liſgo mj ) nimniniſ it his mmninon, ,un niin, Nuſitganſghsn iano on noclgnetine cimr upotana can ümmang gienen, ner iencds chbltenef m Doſi cnitdtng Eeioſegungrinh Go,. Een od ſron es Lmg.(Duacnmktone lers ognonirvdiikninni n Cue d trvehtui ho e uo pune ws ole e ſin bobes gl. in c nieo ili nhi mgmn drbin ponnin vanelſalcbi dmmpeſgn uncraſe gisirſets nſallnid Gnt ſit Indſna s N e s Sctarddin Naum t mummnonun po gn⸗ int mmmrl htn i mran mmunra ſns ĩ ¶ De deſpo. inpu poſſunt adinuicẽ ſe uendicare ar. in.l.i.. peꝛ hane fl. de rei uẽ. æ tene ad h̊ mẽti iſtũ tex.cum dicto ho ſti. z Zꝛiuʒ ſenſeꝛit Jo. an. in addi.ſpe. qui fi.ſint le gi. poſt pn. æ ſequi vr̃ do. anto.in. c.nõ eſt o ti. pxi. ſů pꝛimũ dẽm neꝛius:ut latius dico in.c.illud de pꝛe ſump. ¶ Nõ ibi circa fi. xiiij.anni iũcta gl. ꝙ quis dr eſſe ꝓpe finẽ alicuius etatis cum diſtat ab ea peꝛ ſex mẽſes:qdð nõ. pꝛo ſtatutis. quis aũt dicatur ꝓxi mus alicui etati dic nt dixi ſupꝛa eo. continebatur. tẽ nõ. mirabilẽ deciſionem ꝙ minoꝛ pubertate maioꝛ tñ ſeptẽnio pᷣhens ſponſalia ad mr̃imonium põt adueniente etate legitima ſine alia cauſa reſilire a talibus ſponſalibus ſeu matrimonio:licet mulieꝛeʒ ſepe fueꝛit coꝛumpeꝛe ⁊ h̊ ampliat.c.de illis g eo. ¶ Utimo nõ ꝙ ſi minoꝛ factus maioꝛ uult re cedeꝛe a ſponſalibus debet etiam maioꝛi dari licẽtia ad alia uota tꝛanſeundi. ¶ In glo. i. in fi. dit ille conatus nõ facit ſponſalia tranſire in matrimoniuʒ. nn in. c. fi. S.ti.pꝛoxi ſed alium effectum hic induxit. nam induxit pꝛeſumptionem ꝙ cirea finem. xiiij.ãni iſte eꝛat potens ad geneꝛandum ex quo ante illam etatem fuit niſus ad copulam. ⁊= ideo papa mandat hic inquiri utrum ille iunenis conſenſeꝛit circa f nez xiiij.anni.nam ceſſante pᷣſumptione cauſata ex niſu copule non ſuffeciſſet ↄſenſus pꝛeſtitus circa fi. xiiij. anni. quia ubi non conſtat de potentia coeundi ex pectatur pubenas ex annoꝛuʒ numeꝛo in qua requi ritur ꝙ annus. xiiij. ſit cõp etꝰ in maſculo:ut in.: fi. C. qñ m.ul cura. eſſe deſie.facit tex.in. c. . pxi. icet hoſti. hic dubitet utrum in ultimo die.xiiij. anni uel .xij. anni in mulieꝛe naleat matrimoniũ Sctum. nam ur ꝙ ſic ſicut dicimꝰ in teſtõ.ut in.l.qua etate.ff. de teſta. tadẽ ur̃ hͥ ꝛeliquer̃ arbitrio iudicãtis ↄſiderata hitudine ꝑſone ⁊ ſatis mibi plʒ primũ dictum fauo ꝛe mr̃imonij. ⁊ iõ nõ decipiat te iſte tex.cum ur uelle ſuffceꝛe ↄſẽſũ pᷣſtitũ ciꝛca fi.xiiij.anni.nã hic pᷣceſſit niſus ad copulã ut pdixi. ¶ In gl. ij. ibi contra ſe oꝓfitebat᷑ nõ.gl.ſingulariter ꝙ ↄfeſſio ↄiugis cõtra mrimoniũ ualet qn emanauit ab eo qui ſtat ꝓ mr̃i monio nõ eni ẽ pᷣſumptio ꝙ falſũ ↄfiteat᷑ õ ſe dicit iñ hoſii ̊ relinquẽdũ arbitrio iudicãtis.nã poſſ. fi eri colluſio iteꝛ ↄiuges nolentes ſepari mꝛimonium nã fingeꝛẽt lites ⁊ in ꝓgꝛeſſu cauſe is qui firmabat ſe ſtare pꝛo mr̃imonio ↄfiteꝛet᷑ ↄ mꝛimoniũ.⁊ ſi iu dex h ſuſpicaret̃᷑ nõ dʒ eſſe ↄtentus tali cõfeſſione:ſʒ faceꝛe mulieꝛẽ ĩſpici an ſit uirgo uel alias ꝓbatiões exigeꝛe ↄð mꝛimoniũ niſi aliud ipedimẽrum allegare tur. ubi aũt ceſſat pᷣſumptio fraudis ſtabit ↄfeſſiõi ↄiugis mzimonium ex quo ↄfitẽs ſtar ꝓ mꝛimo nio qðᷣ muliũ nõbis:qꝛ multũ limitat.c.ſuꝑ eo.de eo qui ↄgno.ↄſang.uxo.ſue.¶ In glo. in. v. p te ſtes iu fi. uel dic melins fᷣm hoſt. ꝙ h oꝑatur fauoꝛ mimonij. nã ſi nõ obſtat ſententia quo minus pꝛo bationes de nouo accipiãtur: ut in. c. latoꝛ. =. c. con ſanguinei de re iudi. foꝛtius non debet obſtaꝛe atte ſtationũ publicatio. de quo tamẽ nide qð plene dixi- in. c. iuraui de ꝓbatio. glo. pe. ibi illud dic ille tex. ꝓcedit quo ad ingreſſum religionis ubi etas nõ pᷣnenit᷑ ex diſcꝛetione:ſed reqᷣritur pciſe nu merus qnoꝛũ: ut in.c.i.de regu.li.vi.nõ.i.c.poſtu ſaſti. ? in.c. ad nr̃am eo.ti. ¶ In glo fi.hoſti.? cõi ter doc.dicunt ꝙ ubi agiuur de ſacramento mrimo nij debet ſemꝑ iuramentum exigi a reo:licet actoꝛ nihil ꝓbet:ut vitas tanti ſacramenti meliꝰ eluceſcat quod nõ.? idem dic ubi ueꝛutur piculum aie:ut nõ doc.5 e. continebatur. Abbas. & Si maioꝛ inuitus cõ X litteꝛis. traxit ſponſania cum minoꝛe nõ tenet᷑ ipᷣm expectare donec ne niat ad etatem adultam. Cõis diuiſio. fa ibi cum aũt. ¶ Mõ unum bonum dictum ex tex. ꝙ ſicui n e tus impedit mrimonium ipſo facto: ut in. c. cũ ocũ ſupra ti. ꝓx.ita ⁊ ſponſalia de futuro ut hic. nan l iſti itenderẽtiõheꝛe mr̃imoniũ tin ꝓpter defectũ eta tis alterius fuerunt ſponſalia de fururo ut in.c. uni co eo.ti.li.Vi.? tamen ipſo iure nõ ualuerut ꝓpier metũ iteꝛcedentem. ¶ Secũdo nõ ibi muns pentuʒ ꝙ mine ꝑentum inducũt iuſiũ metu maxinc in miu lieꝛe:quod ego admutcrem conſic crata qua liate pPentum ⁊z minarũ ¶ Unmc nõ en phauc nem ad c.de illis el.i.ſupra eo.ꝙ maioꝛ ↄhens cum mino re tenet expectare minoꝛcẽ donee ꝑuemat ad eratem legitimã:ut in.d.c.de illis.ꝭ̊ nerum miſi matoꝛ mui tus ↄxerit cum minoꝛe tunc enum non tenetur expe ctarę minorem. vut eſt caſus hic. = B 0 pu eꝛi. Eponſalia contracta cum minoꝛi ſeptenio ꝑ cohitationem mutuam poſt ſeptenium ↄualeſcunt z inducunt publice honeſtatis iuſuciam ſoluuntur tamen per matrimonium de prelenu. pri mo narrat factum ſecundo reſpondet ibi quia igit. Mi primo ꝙ ſponſalia nulla ex defectu conſenſꝰ conualeſcunt ex tacito conſenſu interueniente ex cõi cohabitatione ⁊ ex iſtis oꝛitur publice honeſtauis iuſticia ſicut ex ſponſalibus contracus tpe maioꝝs elatis ⁊ h̊ clarius probatur ſupꝛa eo.litteras ⁊ c.ac ceſſit ¶ Secundo nõ. ꝙ impedimenium pubuice honeſtatis oꝛtum ex ſponialibus durat euam ſpon ſalibus egitime diſſoluts:æ inem nidetur pꝛobari ſupra eo. acceſſit. ¶ Lerno nõ ꝙ impecimentum publice honeſtaris neaum impedi mꝛimonium. led ẽt dirimit q;tuncunqʒ cc pula in mrunomo interceſ· ſeꝛit ⁊ h̊ nõ.nꝗ iſte ↄxit mrunomum cum conſobri na prioriſ ſponſe z eam cognouit ⁊z nibilominus dicitur ꝙ non eſt matrimomium. æ mandatur ecs hic ſepari facit.c.umicum e.iti.li.vi.facit.c.iide ſpõ. eo. i. ¶ Item nõ. ꝙ cognoſcens conſanguineam pꝛioꝛis ſponſe etiam poſt ſponſalia rupta grauiter peccat adeo ut priuetur ſaltẽ ad tpᷣs ptãte ohendi matrimonium. ¶Vltimo nõ. ꝙ nedum creduur marito quando dicit ſe cognouiſſe uxoꝛem nxore negante ut in. c. continebatur ſupra eo. ſed etiam creditur ſi negaret copulam mulieꝛe aſſerente op poſitum tamen dicit hoſti.quod ſi copula confirma ret matrimonium ſtaretur potius aſſertioni mulie ris aſſeꝛentis copulam quam dictis niri negantis copulam.⁊æ hoc fauore matrimonij quod nõ. Et ad iſtum tex. reſpondeo ꝙ hec copula non faciebat ad confirmationem matrimonij: ſed potius uenie bat ad delictum probandum: quia matrimomnium ¶ He deſpõ. ipu. nõ poterat eẽ cum ↄſobria pᷣoris ſponſe ⁊ ex ſola confeſſione młieris non debebat vir puniri. ¶ In glo. i v. ſue ibi ꝓpt᷑ delictũ utriuſqʒ:⁊ ſẽtiũt h doc. ꝙ ille Omiſit iceſtũ ducendo z cognoſcendo conſo brinã poris ſponſe. Sed tẽ opponit ad lr̃am qᷓ mãꝗ dat ntrunqʒ iſtorum ſtaꝛe ſine matrimonio altero viuẽete.naʒ delictũ inceſtus priuat ꝑpetuo facultate BSbendi matrimoninʒ: ut. in. c.i. ⁊.c.diſcretõm.j.de eo qͥ ↄgno.ↄſang.vxo.ſue.So.metu ↄtrarij doc. ſupplent ad rex. maxime:ſed ceꝛte h ſuppletõ impꝛo pat lr̃am cũ non ſine miſterio diẽ alto uiuente. õ dicerem quod h̊ ꝓpᷣ̈e non fuiſſj cõmiſſus inceſtꝰ qꝛ ex ſponſalibus non ẽ oꝛta affinitas ĩt ſponſã æ ↄſã guineos ſponſe:ſed publica honeſtas dũtaxat ideo non dʒ iſte rmn puniri ſiẽ ſi ↄgnouiſſÄh affinẽ:iõ papa p temꝑauit ſniam ⁊ ad tps itdixit facultatem ↄtra hendi ⁊ foꝛte dixit altero uiuente:qꝛ vVulgariteꝛ iſti putabant᷑ maritus ⁊ uxoꝛ:vñ ne nideatur trãſire ad ſcdᷣa mẽimonia ⁊ ut delictum ñ eẽt pꝛoꝛſus impum tum papa pꝛoceſſit ut h q?: ⁊æ ſic dico ꝙ h eſt caſus ſpãł ꝓuides 5 contrabẽtẽ matꝛimonium obſtante publica honeſtate æ duciã cognoſcẽte. Oadiſſoluenduʒ. Ae ri non poteſt matrimonium quod non eſt ut ſi cum minori ſeptẽnio ſit cõtꝛaciũ:denũtiari tñ põt ipedimentũ ne ↄhaiur in poſteꝝ. Et tria fa cit. pꝰ factũ narrat.fo interloqniĩ ibi iniloquendo: teꝛtio ꝓhibet ⁊ decreuit ibi ne vo. ð prio ibi int᷑oquẽdo ꝓnũtiamꝰ.ꝙ ſnia lata ſuꝑ ineptitudine ibelli ẽ int ocutoria hʒ tñ uim diffinitie qꝛ diffinit primã inſtantiã: æ ꝑ h cõſuluit Jo.cal. ꝙ ab hac ſẽ tentia pot appellari uiua noce ĩ ↄtinẽti ſicut appel lat᷑ a diffinitina in.l.ij.ff. de appel.⁊.ij.q.vi..diffi nitiua. Cõtrariũ tñ h̊ t Gal. iſtum tex. in vl. in ? loquedo ⁊ ꝑ.c.ſua de appel.Sed certe licʒ ſit inteꝛ locutoria ⁊ ſic loqnant᷑ iſta iura tñ exq bẽt uiʒ dit finitiue ⁊ ceſſat ꝛ.c.ut debitus de appella.uidet᷑ ꝙᷓ ab ea poſſit appellari ut a diffinitiua de quo ꝛemit 1o me ad ea q plenius dixi in.c. ꝑuenit de appella. C⸗⸗lo ꝙ mr̃imoniũ nullum ex defectu con ſenſus accuſari nõ põt ⁊? quotidie allegatur ꝙ pri uatio pᷣſupponit babuũ ð quo in.l.decẽ.ff. ð vbo. obli. z. xxxij. q.ij.in.c.qðᷣ vo nõ foꝛmatũ:et ibi eſt glo. cõſimilis glo. nre in vbo nũtiari.¶ M tertio ibi ſaluis exceptiõibꝰ æc̃.ar.ualde ſingulare ꝙ ſi iu dex ꝓcedit ad luẽ cõteſtandã uel ad ea que ſolent fi eri poſt cõteſtationẽ ĩ cã in qua nõ reqrit᷑ ↄteſtatio cũ ꝓteſtatione ꝙ exceptiões dilatorie ſint ſalue nõ ꝑ ſ̊ irritat ꝓceſſus iudicis:ſʒ tenet mero iure ſalteʒ parte non appellante ⁊ ſic eſt caſus nõbilis in quo exceptões dilatorie pñt diſcuti pꝰ litẽ cõte.ſi iudex eas ꝛefuauit a pᷣncipio ꝙ latiꝰ tago ĩ. c. exhibita. ð. ð iudi. ¶ Cõtra tex. oppo. vr.n. ꝙ iepte papa ſta tuerit terminũ ad denũtiationẽ ꝓbandam ex quo eĩz pars accuſauerat ⁊ nõ denũtianerat fatuũ eſt ꝓ nũtiare ſupeꝛ nõ petito.l.fi. C. ð fidecẽmil.liberta. ⁊ in.c.licet hely de ſimo. So.heſti.ꝙ foꝝe libellus continebat accuſationem ⁊ denuntiationeʒ:ut quia dicebatur accuſo æ denuntio Vnde repulſa prims * pte tanq;ᷓ inepta papa pfixit teꝛminũ ſuꝑ ſecũda ꝑte libellii⸗· Mo ſingularit᷑ h dictũ ꝙ k libellus ſit unic⸗ m ſi por opꝛehende? multos modos agendi quoꝝ aliqui ſu it iepti pars inepta nõ habet uitiare modũ aptumJYde eſt in Gpto aplico otinẽte plures gra tias ut ſurreptio in una non uitiet reliquam: ut eſt pulcheꝛ rex. in. c. ſi eo tpe de Gep.li. vi. ul ſolue ſcom Hoſti. ꝙ papa ex officio pfixit teꝛminũ ad ꝓbandã denunciationem: ſed pꝛima ſolutio melioꝛ qꝛ nõ 6t dici denũtiatio ſi pars non denuntiat. n glo. in H. denuntiari ibi ſine aliqua amonitiõe: nõ. bn glo. ꝙꝙ cum denuntiatur impedimentuʒ mr̃imonij nõ eſt neceſſe pꝛius amoneꝛe ꝑtem ſicut ſeꝛuat᷑ in denũtia tiõe euangelica de qua ti remitto ad plene nõ. in. c. nonit de iudi. ¶ In gl. fi. ibi ſecꝰ eſſz ſi clauſula: Vĩ h glo.uelle ꝙ geſta ↄ mandatũ pape teneãt ſi in mã dato nõ fuit appoſita clauſula decꝛeti: ſed ↄꝛium no rabitꝛ dicit Inno.in.c. fi.de accuſa. ubi dicit ꝙ ſicut geſtum otra legẽ mouuã eſt nullum: ut in. I. non du bium. C. de le. ita ? ↄtra legem uiuaʒ nam papa eſt lex nina in tenis.ix.q.iij.in.c.ipᷣi ⁊ ad.c. dilectus al le.in glo. dic ut ibi plene dixi nide ad mateꝛiã glo. ſing. in cle.i de iurepa. ¶ Et in fi. glo.nõ.ſingulaꝛi teꝛ iſtã glo. ꝙ matrimoniũ ↄctuʒ ↄ inteꝛdictũ pape etiam cũ cła decꝛeti irritãtis tʒ meꝛo iure alio iĩpedi mẽto nõ ſuppoſito ⁊ idẽ vꝛ teneꝛe Inno.ſentiẽs ali nd eſſe in ſpõſalibus:ſʒ hoſti.) qꝛ iteꝛdiciũ pape eſt foꝛtius qᷓ; mꝛimoniũ nõ ↄſumatũ cnʒ ſuꝑ ilo poſſit ſtarueꝛe ᷣm libitum:ut in.c.ex publico de ↄueꝛ.cõin ga. Aij d ſtinguntĩteꝛ clauſulã gnalem ⁊? clauſulam ſpalem: ut pꝛimo cau nõ irritetĩ mẽimoniũ.ſecũdo ſic ex quo ↄſtat de intetiõe pape: ſed ego diſtingueꝛem ꝙ aut iteꝛdictum pape bʒ ꝑpetuã cauſaʒ pꝛohibitio nis ⁊? tunc matrimoniũ eſt nullũ. Aut tempoꝛaleʒ = tũc mẽimoniũ tenet z decꝛetum dʒ refeni ad canſaʒ ut ſic durante cã debeat matrimoniũ ſeparari z pꝛo hac diſtinctiõe nide glo. nõbilem in.c.tua de ſpon. duo.⁊ facit glo.in.l.non dubium ppal. In caſu ueꝛo noſtro iteꝛdictuʒ nõ hẽbat ꝑpetuam cãm ꝓbibudis qꝛ ꝑꝑ litis pendẽtiam fuit appoſitum decꝛetum irri tans ⁊c.nõbis iñ ꝙ infeꝛioꝛ a papa nõ põr ipedire nirtutẽ marrimonij ex aliquo impedimẽto tpali. n in ipſo papa eſt dubium ut pʒ ex pdictis. „ Si quis peꝛ uerba Be nobis * de pꝛeſenti cõtrahit — cum impubeꝛe in qua etatem malicia non ſupplet inteliigitur non matrimonium ſed ſpõſalia contraxiſſe etiaʒ ſi ſubaꝛratio inteꝛceſſerit.prio que ſti ndo diſtinguens reſponſio ibi quia uero. Mö primo ꝙ puella circa. xij. annum cõſtimuta non eſt habilis ad cõtrabendũ matrimoniũ niſi alt eſſet potens ad concipiendum. ¶ Secundo nota ꝙ peꝛ iſta ueꝛba talis eſt circa.xij. annum nel talis poſſedit circa.xij.annos uel quid ſimile n pꝛobaiuꝛ certum ⁊? determinatum tempus ⁊æ facit contra te ſtes ita deponentes de quo nide quod nõ. in. c.licʒ de pꝛobationibus a iure enim non eſt determinatũ quantum tempus compꝛehendat hec dictio circa ſicut dictio æ plus et ultra.vt in.l.hec adiectio. —= de i Nrantohnenmn Cnudümtenten mirh iis Coe chikvſi n cngem Nan ytonmcihlun n h⸗ iin os ai, ouimrin minvn euze ſarnnige te (Nrdliinfno glr vondte ilego caroren incMorce ie ir Ingo in kenne m .. Prel Ionſno numo conlenin mnerven Ipiſorenanct. CrconeNendo NNNNdcaiiniicneng ir ſntic d er i atmi Moglvlnan ſ precdit tedn Immmniinſio nuiceten tuien ulo inponi in noch ilartz Uen ſugnlns al . Gnnſchuzmmeclantons n. uiNAren miet Nlunminlinndn nilpen nn n re ntut linog echnolce an nteii 4 go. Ainſigonoſigtbt n anͦnedi re ushec e ſo ee⸗ ſieee Yroſeniisgl voſtritaltnüec Aungn agoo lo pogin nCANRio e en cd CidäcPdent deldan Ertä waneninſaändo deſae lego cſtngneen ehy mi alz orbhin⸗ ,uli Rrnront,e Eurumg,kn ad uſg ruminonĩ ſunnit o ſobtenincu ceſpon. dAnim 1 Inde enmn in gbtus tappoſtun errunin Gnimd Kiſle Aagdihgtntd ifirid umuperpiigs. 6 be Ueſha Olisgnin otohit lca non sleſof clcnj nn betci nnnon fr. de. v.ſig. ¶ M ꝙ immiſſio anuli non inducit miimonium ubi etas deficit in contꝛabentibus.Sʒ hic queritur pone ꝙ pue la diſtet a.xij. anno cõple to per triduum duntaxat nũquid ſit habił ad pben dum mẽimonium hoſt.tenet ꝙ:ſi ꝑſeueꝛat in eodem ꝓpoſito ꝑ triduum poſt etarẽ ꝑfectã tʒ mrimonium pctum an tpᷣs allegat.c.ad nẽam de regula. Adueꝛ ie.nam ꝑ h̊ ſentit hoſti.nõ teneꝛe mr̃imonium Sctũ ante. xij. annũ opletum. Item ꝙ non conualidatur ex ſuꝑuenientia etatis niſi detur ꝑſeuerantia tridui UVin. dicit quoſdam teneꝛe ꝙ annus dʒ eſſe ↄplerꝰ Neʒ fʒ alios ſufficit ꝙ ſit inchoatus.ipᷣe neꝛo tenʒ ꝙ in maſculo requirit᷑ etas.xiiij.ãnoꝝ ⁊ in feia.xij 2 ꝙ in ultima die poſtꝛemi anni teneat mẽimoninʒ ↄctum ſicut dicimus in reſtamento:ut ualeat ſi fue rit ↄditum in ulti na die.xiiij. anni ur in.l.qua etate .ff. de teſta. ¶ Mtimo dicit hoſti. relinquendum ᷓ arbitrio iu dicantis Jo. an. in teſtõ dicit ſatis pꝛoce deꝛe quod tenet uinc. unde refen Ja. de bel. diſpu taſſe ꝙ ſi puer multum pru lens diſtabat a.xiiij. an no peꝛ triduum ex quo non comp'euit. xiiij. annum non poteſt faceꝛe nalide teſtamentum per illã.l.qua etate:ſed ꝛeſpectu mr̃imonij h relinquendum eſt ar bitrio iudicantis ſᷣin eum qui ex maltis hebit conſi deꝛaꝛe utrũ ante ctatam ↄpletam ſit pe tenſ ad gene randum. Er ratio diueꝛſitatis ẽ: qꝛ in mẽimonio ſta tuit᷑ etas nõ ꝓpter ſe ſimpliciteꝛ:ſed reſpectu poten tie coenndi:ſed in teſtõ ſimplici ꝓpter ſe ⁊ credeꝛẽ ꝙ ubi de potentia coeundi nõ cõſtaret ſaltem ex ſi gnis ꝙ an eratẽ ↄpletam nõ tʒ mẽimonium niſi ſal tem in ultima die poſtꝛemi anni neqʒ placʒ Jo. an. 7 alis doc.opi.hoſti.ut exigatur ꝑſeueꝛantia tridui poſt etatem cõpletã:qꝛ.c.ad nꝛam loq̃tur in ꝓfeſſio ne tacita nos aũt loquimur in mrimonio expᷣſſe ʒ cto: ubi nõ requiri ꝓbatio ſicut in religione ? h te nebis. In gliin fi.nõ gl.qꝛ quotidie allegatur 2 uide glo.clarioꝛem in.c.tenoꝛ de re indi.tractat etiam glo.in.c. femine. xxx.q.vV. ⁊ ꝓprie ſubarratio eſt deſponſatio mutuo conſenſu interueniente facta per imiſſionem anuli. Et concludendo hanc mate riam poſt docto.dic ꝙ onʒ imiſſionem annuli pꝛece dũt vba ⁊ tũc ad illoꝝ ſenſuʒ declaraĩ effecius imiſ ſionis anuli.nam ſi pꝛecedũt ueꝛba apta ad cõtrahbẽ dum matrimoniũ imiſſio anuli declarat matrimoniũ 2 dʒ mulieꝛi anulus imponi in ꝗrto digito.qꝛ ut feꝛ tur ibi eſt quedaʒ nena ſanguinis uſqʒ ad coꝛ pꝛece dens.ideo in ſignuʒ mutue dilectionis iponitur anu lus de quo nide latius ꝑ tex.in.c.feie palle.Si neꝛo pcedũt ueꝛba apta ſolũmodo ad ſponſalia tunc anu lus ſolum denotat ſpõſalia:quia traditio anuli ex ſe nõ. denotat aliquẽ Sctum: ſʒ regularueꝛ ſᷣm pꝛecedẽ tia ſicut dicimus in arris:ut inſti.de contra.emp.in pꝛin. ¶ Aat pceſſeꝛunt vᷣba unius tin ? tunc ideʒ: nt imiſſio anuli habeat denotare ueꝛbum expꝛeſſum ut tenet glo. in. c. pe. ð. titu. pꝛoxi¶ Si ueꝛba non in teꝛceſſeꝛũt. aut non apparet de conſuetudine nec ex facto circũſtanti põt aliquid ceꝛtum peꝛcipi ⁊æ nõ in dicatur ꝓ mrimonio: qꝛ cum h̊ ſit ſignum ad multa equiuocũ nõ ꝓbat ceꝛiũ quid pciſe: ut in.c.illud de preſamp. Aut conſtat de cõſuetudine ui puta in mẽimonio ↄöhendo folet tradi anulus cum certa ſo lemnitate ⁊ tunc ex quo anulus probamr traduus cum ſolemnitate que ſolet iterueniꝛe in matrimonio ſatis ꝓbatur mr̃imonium ↄctum ? in h̊ caſu intelli ge iſtam gl. ? gl. in. d. c. femine. in dubio mi lempꝑ eſt iudicandum pro mr̃imonio.qꝛ res eſt fauoꝛabilis ut in.c.ex litteris de pꝛoba.æ.c.fi.de re iudi. dicit tamen do. an h̊ ꝓcedeꝛe ſi ponitur in diguo:ſed ſi traditur in manu pᷣſumitur donatio. ut dixi cꝛedo ĩ H ſpectandã ↄſuetudinẽ loci. Si aũt datur a paren tibus dicit do.an. ꝙ pᷣſumitur donanio ? non ſpen ſalia quod ſatis poteſt admuti niſi conſuetudo fo ret in contrarium. ¶ De clan deſtina deſponſatione. Vica. Quia matrimonia ⁊ ſponſalia qñzʒ p̃huntur pa lam quandoqʒ rundelli alee dolf generales Riicas precedentes ſubijcit iſtam rubricam ſpãlem de clandeſtina deſponſatic ne.nam quandeqʒ puel le ſubducuntur z inducuntur ad contrab encum cã parentibus ⁊ quia de tali matrimonio poſſet qubi tari ideo ⁊c. Oe materia nide.xxx.q.v. z.uij.q.iiuj. capitulo conſanguineoꝛum non repenitur alibi. Abbas. J qui 8 NMoc.d. fm commu nem intellectum. Ei qui aſſerit mrimo niũ icumbit ꝓpa tio uel ſic. Dꝛo clandeſtino matri monio non pſumit: ſed illud alegã ti incumbit onus ꝓbendi.primo thema fo deieꝛmi natio ibi niꝛo. ¶ Mõ. ꝙ clandeſtinitas non uiuat matrimonium ſolus crgo conmtrah entium conſen ſus ſufficit ad matrimonium:licet clam ſir preſums ᷓ;ꝙᷓ peccent ſic clandeſtine Shentes:ut.j.co.c.ſi.et xxx. q. vV. in. c. aliter iuncta gl. Idem eſt in collatio ne beneficij q;ꝙ; enim collatio clandeſtina nen caꝛe at ſuſpitõe mm tenet ſi de ea quoquo mõ fides fieri põt de quo ur̃ tex.opti.in.c.unico ui eccl.bene. ſe cus in e eciõe õ ꝓꝑ ð elec. ? in.c.fi.eo.ti.li.vVi. 5 fo ꝙ ſz cꝛedat maſculo ſuꝑ copula ↄ mulierẽ negãtẽ iux ea qᷓ bntur i.c.oti nebat᷑ S ti.ꝓx t ſecꝰ ẽ circa eẽnnã mr̃imõij ¶ In glo.i.in fi.⁊ hec lec.ultia cõiteꝛ tenet ꝑ doc.ex quo eiʒz l̃a ſic põt intelligi ʒ cuʒ aliquali ipꝛopꝛianõe nõ debemus uiolare alias regulas iuris quibus cõueꝛ cauet᷑ ꝙ aſſeꝛẽti incũbit onus ꝓbandi:ut in inꝛ. all. in glo. Et nõ. glo.iũcto tex.ꝙ ꝓꝙ uitanda abſurdita te uel niolatione aliaꝝ regulaꝝ debʒ diſpoſino intel li gi cũ aliquali ĩpꝛopꝛietate ſi aliteꝛ ſaluari nõ põtp quo bn facit tex.in.c.cum dilectus qc ↄſuet. N. Bog nobis. De matrimõio occulio non iudi cat eccleſia. appꝛobat tamen illud publica e uolẽtes. ⁊ habʒ duo dicia. ſm ibi uni. ul ſic ⁊? cla ius ir̃e inhbeꝛedo. Qui mẽimoniũ clãdeſtine Sxeꝛũt alto uł negãte utroqʒ nõ appente legitia exinde ꝓ batioe ſił cohitare ab ecclia nõ ↄpellunt᷑.ꝛ ſi ilið pu blicaueꝛint tanꝙ; ĩ ↄſpectu ecclie fẽn ↄpꝛobabi niſi CHe clan. deſpo. ronabilis cã ſubſit ꝗ iĩpediat. ¶ Mõ pꝰ ibi aliqtenꝰ opellẽdi:ar.op.qꝙ ubi deficit ois ꝓbatio mr̃imonij non eſt exigendũ iuramentũ a ꝛeo:ſed porius pure abſoluendus ⁊ facit j theoricã doc.i.c.cõtinebatur ⁊. c.atteſtatiões.S.ti.ꝓxi. Et ad illa iura poſſet reſ ponderi ꝙ ꝓcedunt qñ ſubeſt ſalti aliqualis ſuſpitd ꝓ mr̃imonio. ſecus ubi ꝓ eo nihil apparet. ¶ Se cũdo nõ ꝙ ſuꝑ ↄctu mr̃imonij dʒ credi ſimplici neꝛ bo ipſoꝝ ↄhentiũ ⁊ hẽtur ꝑinde tale matrimonium ac ſi ab initio in coſpectu eccleſie fuiſſet contractuʒ ut in tex. ¶ Ex quo iuferũt doc. ꝙ ꝓles nata ante publicationẽ eſt cẽſenda legitia qð eſt notandum. Qualiteꝛ aũt debet fieri iſta publicatio clandeſtini- mẽimonij dicunt doc. ꝙ ſᷣm foꝛmã.c.ſe. ¶ In gl. ij. in fi. intel ige ðᷣ alio matrimonio publice Scto cni nõ dʒ pᷣiudicari ꝑ ſolã ↄfeſſionẽ iloꝝ qui dicunt p ns Sxiſſe imo plus dicit Minc.ꝙ maĩfeſtũ mꝛimoni um pindicat clãdeſtino ẽt ſi habeat pꝛo ſe unum te ſtem ⁊? famã qð dicit Gaſ.bene notanduʒ. ¶ Sʒ H dẽm nõ uidet᷑ placeꝛe dño meo dño Car.moue qꝛ Vnꝰ teſtis ⁊ fama plene ꝓbãt:ut nota.gl.in.c.i.de appel. et. c. Veniẽs el.i.de teſti.ſed ſaluando pᷣmum dẽm poſſiz dici quod ubi alia pꝛobatõ aꝑtioꝛ cũcur rit cum fama ⁊ vVno teſte ꝙ tẽ ſtäãdum eſt pꝛobatõi clarioꝛi et melioꝛi:licet teſtis ⁊ fama deponãt de tẽ poꝛe añriori ⁊ eꝛit iſtð dẽm ſatis notabile ꝙ ſi quis pꝛobat cum uno teſte ⁊ fama de ſuo titulo anrioꝛi: Alius vo ꝓbat peꝛ teſtes aptos de titulo citeriori quod iudicãdum ẽ ſᷣm ꝓbatõnẽ clarioꝛẽ ñ m ſꝑ ẽ uerum ꝙ fama fac ſemiplenã pꝛobatõʒ:ſed uide qð plene dixi. in. d. c. Veniẽs ⁊ ꝑ Har.in.l.de minore G. toꝛmẽta. ff. ð qſti. Abbas. . Riti, DEabz multa Bm inhibitio. c ropie hendẽdo oĩa ſic ſummari poteſt. Cuʒ ma trimonia ſunt contrabẽda debẽt peꝛ pꝛeſbiteꝛos in eccleſia edicta ꝓponi aſſignato reꝛmino.j.oueʒ qni noluerit impedire ĩpedimentũ opponat ⁊ ſi pꝛobabi lis iectura fuerit de ipedimẽto ĩteꝛdicat mrimoniũ donec de h̊ cognoſcat᷑ ̊ pꝰ uſqʒ ad.S.ſi quis. Si ĩ gꝛadnu ꝓhibito matrimoniũ clandeſtine uel cõtra in terdictũ de quo ᷓ cõtractum fuerit etiã ꝑ ignoꝛãtes de ipedimẽto nati ex illo mr̃imonio ſunt illegitimi. Igem eſt ſi ambo parẽtes ſciũt impedimentuʒ ma trimonij licʒ in cõſpectu eccłie Zhant:hoc dicit uſqʒ ad..ſane ſaceꝛdos. Qui ↄtẽpſerit pꝛobibez? matri monia iĩteꝛdẽca ⁊ qlibʒ clericus etiã ꝛegularis qni in teꝛfuit per triénium a bñficio ſuſpẽdunt᷑:æ ſi culpa exegerit ẽt grauius puniunt᷑.ipſi ẽt cõtrabẽtes õ h .c.ẽt als licite puniẽdi ſunt ⁊ idẽ in calunioſe denũ ciatibus.̊ dicit uſqʒ ad finem. Et qiniſio ſatis patʒ ꝑ.S.Iʒ poſſit alis modis diuidi. ¶Eõ ꝙ conſue tudo unius loci neceſſario non eſt obſeruãda ĩ alio loco niſi redncatur ad ius cõe peꝛ hñtem pateʒ nt h feẽ papa fac de conſecra.di.iiij.c.de trina.et nide quod nota. in. c.ſuꝑ eo de cẽſi. ¶ Item nõ. ꝙ ĩ cõ tractu matrimonij dʒ internenire pᷣſbyt᷑ uel ſaltez clI. Oſcia ipiꝰ dʒ ↄtrabi ad h.c.alit.xxx.q.v. ¶ Item nõ.quod filij nati ex mꝛimonio ↄtracto in cõſpecis ecckie data ignoꝛãtia ipedimenti ab ipis pbentibus ſunt legitimi ? H ꝑꝑ bonã fidẽ ↄbentium. ſecus ubi hentes ſcirẽt ipedimentũ ul ubi õheꝛet clandeſtine ueꝛo quid in laicis pᷣſtantibꝰ pñtiam in matri monijs clãdeſtinis.dicũt doc. ꝙ ex vᷣbis lr̃e nõ ↄpꝛe hẽdunt᷑:ſʒ ex mẽte ſic arg.l.i.C. de fal.mone.⁊=.c.qᷓ to de ſen.ex. Eſt gꝰ eis imponẽda pnia ſicut ⁊ cleꝛi cis. peccãt gꝰ tã ipi Zhentes cladeſtine ꝙ; inteꝛeſſen tes ſiue ſint cleꝛici ſiue religioſi ſiue laici. ¶ Secun do queꝛitur an diſpoſitio huius.c.locum habeat in ſpõſalibus de futuro.dicũt doc.qð ex mẽte lr̃e idẽ dicendum. nam ſponſalia in multis caibus trãſeunt in mrimoniũ ipo fco: ut in.c.is qui S de ſpõ. Ideo ne occurrat difficultas S ꝓhibitionẽ ecclie dʒ etiam ſponſalibus adhibeꝛi h̊ ſolẽnitas facit.l.oꝛatio.ff.de ſpon nbi dẽ ꝙ ꝓhibito mẽimonio uident᷑ pꝛohibita ſpõſalia qꝛ ſunt pambula ad matrimoniuʒ. Ex quo nõ ꝙ Zhentes ſponſalia clandeſtine peccant ⁊ ꝙ iu dex loci poteſt illa inteꝛdiceꝛe. ¶ Teꝛtio queꝛit᷑ ntrũ hec edicta debeãt pꝛoponi in multis eccleſijs:⁊ nide tur pꝛimo ꝙ ſic qꝛ r̃a loquit᷑ in plurali ibi ĩ ecclijs. docto.multũ inſtãt:ſed ↄcluſio vr hec ſi nolẽtes cõ trabeꝛe ⁊? eoꝝ antiqui ↄtraxeꝛũt moꝛam in ceꝛta pa rochia tũc ſatis ẽ in illa ecclia edicta ꝓponi. Si vo in diueꝛſis parochijs traxeꝛũt moꝛã tunc in diueꝛſis debẽt ꝓponi ulł in locis publicis puta in pdicationi bus ubi ueꝛiſilꝛ pnt ꝑunenire in noriciam eoꝝ qui ſũt de ipedimẽtis ĩfoꝛmati: vñ refeꝛt h Abbas ꝙ qᷣdaʒ epᷣi ſeꝛuãt ut foꝛẽſis nõ admittatur ad contrabendũ matrimonium niſi habeat litteꝛas teſtimoniales ſui p lati ⁊z eſſet ualde optimum h̊ obſeꝛuare ⁊ ſatis puto de mente huius lr̃e cum reſpectu foꝛenſiũ nõ poſſit pꝛouideꝛi peꝛ illa edicta. nam ſepe ↄtingit ꝙ plebei habẽtes uxoꝛes in ꝑtibus ſe ↄfeꝛũt ad partes remo tas ⁊ ibi demũ matrimoniũ Shunt ſicut uidi in fẽo. n glo.in v. clandeſtinis in fi.nõ.bñ glo. ex qua habes tres ſpecies clãdeſtini mrimonij. Moſti. ultra glo enn neꝛat alios modos ⁊ tandẽ dat regulã gña lem dicens ꝙꝙ mr̃imoniũ gctum cõtra ꝓhibitionem ecdlie gñalem uł ſpãlem expᷣſſam uł tacitam dicit᷑ clã deſtinum ⁊ habet locuʒ pena huius.c.ſed adueꝛte in młis locis nõ ſeruat᷑ huiuſmodi denũtiatio de qua in litteꝛa. Mnde queꝛo nũquid matrimoniũ dicatur ex ̊D clandeſtinum uide ad ̊ quod nõ. Jo. an. in ad di. ſpecu.e.ti. in pꝛin. ⁊ oꝛiginalꝛ ſunt dicta Oldra. conſił. ccl vi.⁊ ibi concludit ꝙ dũmodo matrimoniũ ſit ↄtractum in facie eccleſie non põt ex alijs mrimo nium appellari clandeſtinuʒ. pꝛo B.c.conſtitutus de reli.do ⁊.c.S.pꝛoxi. ⁊ licet neꝛbum eccleſie ſumatur mu tiplicit᷑ ut nõ. gl.in.c.fi.ne pꝛela.vi.ſuas. Lamẽ in pꝛopoſito ſumitur eccleſia pꝛo collectione fideliuʒ facit de conſe.diſtinc.i.eccleſia contrabẽtes eꝛgo co ram multitu dine ſecundum parrie conſuetudineʒ nõ dicitur clandeſtine contrahbeꝛe ſed in facie eccleſie quod nõ. ⁊ hoc habeo pꝛo indubitato ubi non eſt conſuetudo ꝙ mittantur edicta:ſed ubi eſſet talis ſuetudo dubito utrum habeat locum pena bnius.c. ſi quis contraxeꝛit in facie eccleſie nõ pꝛemiſſis iſtis denunciationibus æ potius cꝛederem quod non licet iſta gloſa ſentiat oppoſitum quia pena eſt veni lun p Nchtn. HKogegei)t rltimn Glcpd Inixrcani untan al. (Deſonndamn. munſmnieinm hens kersr aicinsſen ncſih uuſiebiuſhonitu an dun eſo wieramnciunis t n grinemn i ol illlns i⸗ Ort Imlht ivn Riu dw i lunun orunter pban qi ain encdh, Concvcit ckaſſande umcenor gono 2l dlin dr ickliatutcicn mien g alfnic⸗ nnohtſeasdingenm depec ſofontngand Pn aümdcn Nenampefna amdrefee iiin eſen ans eitn linſcemmni Mbarz potes olger obliqn iini En enontr ninii ahr irtdnirin munie nglr untian, ſolci oſſcer dön Uufnidol ei 1 N nche de en bpin Nimltiimmhi⸗ is Nuſo frheſ orlitge monr nonn in en nlragttdmn gn giſp smnumtitnwiitindneſs as ſahiis uninzdict Mheneintottimcor uſir m:i fnd Brsgien SNöAnmmn Meutbene, den mensringtiesiid opümunbodenmerſniszo⸗ ſeun tepen fomii peñt Admn un rnilte abus l.e Mair lonno ſno inonii bun iat uciinſio. tnsink,n bi go. erare Gchni ninoni Loſinim noos t mlicn teghi gi gii nn den Pobtafen Poncihfam Andnn lcic woNetein mi dünndnginmtgtttn otöena nnnnoni gam õ ¶ De ſpõſa duoꝝ appoſita otra Zhentes clãdeſtine ⁊? nõ contꝛabentes edictis nõ premiſſis.? non poteſt dici cladeſtine ex quo in facie eccleſie nemine pꝛohibente contraxit maxime cum illud ſit officium ſaceꝛdotis ? nõ S tium. æ per h̊ aꝑi multũ itellectus bhnius.c. ¶ In glo. in ueꝛ. uolueꝛit ibi publicum criem ur̃.⁊ ex h̊ di cit Gof. ꝙ ſi unus egit ↄ mr̃imonium ⁊ ſuccubuit nemo audit᷑ nolẽs iteꝝ ꝓponeꝛe illud ipedimẽtum: qꝛ actio popularis ↄſumit᷑ uno agente.l.eũ qui.. in popularibus. ff. de iureiur. qð dictum nõ ur̃ pla ceꝛe do.an.qꝛ cã mr̃imonialis non tranſit in ꝛem in dicatam:ut in.c.tenoꝛ ⁊.c.latoꝛ ⁊.c. conſanguinei de re iudi.niſi uelimus dicere ꝙ Sorium ꝓcedit ꝛc ſpectu ipſoꝝ cõiugum ⁊ nõ reſpectu extraneoꝛum. 2? eſſet nõbilis limitatio ad illa iura:ſed nõ plʒ ſibi rõe peccati ⁊ credo eum ueruʒ diceꝛe:tamẽ dico nõ ad nittet᷑ alius niſi iudex pᷣmiſſa cauſe cognitiõe uideat iſtũ ꝛõabiliter moueri ꝓ h̊ quod nõ. Inno. in. d. c. tenoꝛ ubi ita nõbiliter dicit reſpectu ſenten lie que tranſiuit in rem iudicatam ⁊ in fi.gl. Gaſ. de cal.tenet oppoſitum:ut is qui fuit pñs ⁊ tacuit poſſit de nouo accuſare ⁊ ſit ſpale in mrimonio ꝓ pteꝛ ꝑiculum aĩe.⁊æ idem tʒ do. Car.in alia cauſa ex quo edicta nõ pceſſerunt. ſed certe puto ꝙ aliquał ſuſpitio generet᷑ tacentem: ſed in cã matrimonij optime ꝓcedit dictum Gaſ.ex quo edicta non pꝛe ceſſerunt facit.c.fi.qui matri.accu.poſi. Abbas. ¶ De ſponſa duoꝛum. ſiica. upra uiſum ẽ de duabꝰ ſpẽbus ſpõſalioꝛuʒ. ſ. mãaifeſtis æ clãdeſtinis:ſed qꝛ qnqʒ quis contrahit ſucceſſue bina ſponſalia cum diuerſis mulieribus uel eõ mulier cum diuerſis niris æ poſſet dubita i que pualeant. ideo poſt pcedentes ſubijcit iſtam⸗ Queꝛit Inn. hic ſupeꝛ Geica duo petũt eãdem mu lieꝛem in uxoꝛcẽ parueꝛ ꝓbant.qrit cui mulier ſit ad iudicanda. Concludit ꝙ eſt diffeꝛenda ſmia donec hbẽatur ceꝛtioꝛ ꝓbatio. ⁊ ſi aliteꝛ põt pꝛius ꝓbaꝛe nõ eſt uli a diudicãda mulier: ſʒ differẽda ſnia donec alteꝛ ꝓbabit:ſecus ubi ageꝛetur de pꝛebenda ⁊ alijs poſſeſſionibus:qꝛ p ꝓbanti adiudicaretur res peti ta. æ nictoꝛ pꝛeſtaret cautioneʒ ipi reo de ↄſeꝛuãdo eũ idẽneʒ reſpectu alteꝛius petitoꝛis:ut in.l.is a quo 2.l. ſeq.ff. de rei uendi¶ Mõ bene h dictum Inno. ex quo potes colligeꝛe nõbilem limitationẽ ad illas leges: ut res nõ tradat᷑ p nincẽti ubi poſſit ſequi ꝑi culũ aiaꝝ ex adiudicatiõe ſeu traditiõe: ſʒ diffeꝛenda eſt ſnia donec alius ꝓbaueꝛit. Et nõ. ſᷣo quid agen qn qn duo equal:ꝛ ꝓbant ⁊ res petita nõ ẽ diuiſibi lis nec põt inſolidũ poſſideꝛi qð limitat nõ. bar.i.l. ſi duo.ff.uti poſſi.æ nõ.in.c.ʒ de ꝓba. B obu S: Contrahẽs ſuccel * ſiue peꝛ ueꝛba de pꝛeſenti cum duabus tenetur adhe rẽ pꝛime. ſi aũt pꝛimo ↄtraxit ꝑ neꝛ ba de futuro.fo ꝑ ueꝛba ð pꝛeſenti adheꝛevit ſecũde æ habetur h. c. ꝓ palea. xxvij.q.ij. c.quobus z ſecundũ hoſtien.⁊ bene iſtud.c.ideʒ di cit in effectu cum. c. pe.⁊.c.ſicut ð̊ de ſponſa.due ſunt ꝑtes.fa ibi ẽ aũt.⁊ fa ſubdiuiditur. fa ibi fivᷣs M4 pino ꝓ omnis pactio ꝙtuncũqʒ ſimplici ter poteſt appellari fides.unde ueniens contra pro miſſionem dr̃ nenire fidem per eum preſtuam ⁊= ſic capitur in.l.i.ff. de ↄſti. peccn. ⁊ in.l.i.ff. de pact. 2 poteſt ꝓmiſſio appellaꝛi fides ad inſtar ꝛeligionis fidei:qꝛ ſicut ibi credimus quod non uidemus ita in ꝓmiſſione.credo te facturũ quod pꝛomiſiſti: lic; non uideam: unde dẽ fides qꝛ fiet uel a firmitate. ¶ Sccũdo nõ ex h̊ tex.ar. opti. æ quaſi expſſum ex ſponſalibus ſine iuramẽto ↄctis quis obligatur ad ohendum ita ut peccet ueniendo contra pꝛomiſ ſionem cum alia Zhendo.¶ M tertio ibi ſi ꝓmi ſerit ⁊c̃.ꝙ ualʒ matrimonium:lʒ quis inducatur ad Iõctum ex mulieꝛis pulchritudine ſeu appetiiu copu le extoꝛquende facit.c.ma. ⁊.c.ueniens ſupꝛa de ſpon. Anno nõ teneꝛe matrimonium inteꝛueni ente mutuo conſenſu:licet ſecundum loci conſuetu dinem non detur anulus ſeu non ſeruetur alius mos regionis.h̊ uoluit dicere iſta la in fi.dum diẽ ſi non ſtringit manum ⁊c̃. n glo. pe. ibi pꝛo non adiecta debet haberi ⁊ hoc teneas licet quidaʒ dixerunt ꝙ contractis ſponſalibus ſub illa conditi one quod per primum coitum non tranſeunt in matrimonium. ſed purificantur. ſed per ſecundum tranſeuut quod non placet. Mincenti.nec commu niter docto.quia ut dicit glo.ſi intellexit de coitu foꝛnicario habetur illa conditio ac ſi non fuiſſet adiecta ? ſponſalia remanent puꝛa que tranſeunt in matrimomium per carnalem copulam:ut in capi tulo is qui de ſpon. Et in fi.glo.quilbet intellec tus poteſt aptari ad textum ⁊æ non eſt uis qui tene atur. ſenſus enim littere eſt quod ſiue quis promit tat ducere aliquam ſiue conditionaliter ſiue ſine aliqua conditione ſemper illa ſponſalia rolluntur per matrimonium de preſenti cum alia conttactum ut in capitulo ſicut ? capitulo pe. ſupꝛa de ſpon. hoſti.hic format.q.quot modis contrabantur ſpõ ſalia de futuꝛo ⁊æ dicit ꝙ quatuoꝛ.primo per uerba de futuro ad hoc apta.ut in.d.c.pe.ſecundo per v ba de preſenii ſi Zhentes ſunt impuberes uel alter eoꝝ.na iuris ĩteꝛptatione ſunt ſpõſalia de futuro:ut in.c.fi.de del.ipu.⁊ clarius in.c.unico eo.ti.lib.vi. ltio ꝑ datiõeʒ arraꝝ.l.arris.C.de ſpõ.h ĩtelligo en pceſſeꝛũt vᷣba uł ſigna h ĩdicantia:qꝛ datio arraꝝ n magis ꝓpo tionat᷑ ſpõſalibus qᷓ; alijs Zctibus:ut in ſti. de ↄhẽ.ẽp.ĩ pᷣn.qᷓrto ꝑ ſubarratiõeʒ anuli.xxvij. q.ij.ſi quis deſpõſaueꝛit ̊ dʒ nõ ẽ ſimpłꝛ neꝝ:quia potiꝰiu licat mimoniũ q; ſpõſalia:ut ĩ.c.feie.xxx.q .V.iõ dic: ut pleni dixi.in.c.fi.de deſpõ.impu. Pi· Alteꝛi deſpõſatã ducẽs Ccepiſti. in uxoꝛem ⁊ ognoſcens unqᷓ; in nxoꝛc eã hẽe põt.̊ dicẽ ᷣm unum itellectũ: ſʒ clariꝰ ̊ vx i. c. fi..de eo qui dux. in ma. uł iux. ?aʒ ſũma ſic.ponit pniaʒ illiꝰ qui alteꝛiꝰ ſpon ſaʒ de pnti ſibi accepit in uxoꝛem. ¶ Mõ ibi deſpõ ſatam ⁊ rene mẽti ꝙ cõtrabens peꝛ ueꝛba de pꝛeſen ti ante carnis copulam poteſt appellari ſponſa.nam iſte textus loquitur de tali ſponſa de pꝛeſenti. patet ¶e boſi duo? ex eo qꝛ ſi fuiſſet ſponſa de futuro naluiſſet mrimo mum cum ſecunda contractum:ut in. c.S. ꝓxi.? in .c.ſicut ⁊.c.pe.S.de ſpon.⁊ facit h̊ optime ut in ſta tuns odioſis appellatiõe nuxoris non uemat deſpon ſata ꝑ uerba de pñti ante traductionẽ ad domum niri ? carnalem copulam ꝓ hoc uide quod dixi ſu per Rica de ſpon. æ in. c. ex publico de conuer. cõ. Secundo nõ. ꝙ eccleſia imponit pnitiam publi cam ducenti ſponſam alterius in nxoꝛem æ dic ꝙ; mulier que contraxit cum duobus eſt ifamis ? idem i maſculo ut in.l.i.ff. de his qui nõ. infa.⁊æ crede ꝙ; eccleſia poſſʒ iponere penam in foꝛo iudiciali qꝛ iſti abutuntur ſacramento man inmni 2 ſic cõmittunt ſacrilegium ut in.l. quis. C. de adulte. ſacrilegium vo eſt mixti foꝛi. uterqʒ.n. iudex eccleſiaſlicꝰ ⁊ ſecu laris cognoſcere põt de quo in.c.cum ſit generalc de fo. compe.nbi plene dixi ⁊ facit ad predicta tex. cun glo. xxxij.q i.de benedicto h̊ autem papa non curauit de pena fori iudicialis qꝛ ad h nõ fuerat ac tum ſed per uiã ſaluris æ conſilij anime fuit h̊ papa aditus. Altimo nõ. hanc penitentiam ⁊ eſt regulare ꝙ pro quolibet peccato mortali eſt penitencia miũ genda. vij. annoꝝ.xxxij.q.ij.h̊ ipſum quod tamen intellige niſi ſacerdos tempus ex cauſa abreviaue rit ut in.c.deus qui de pe.⁊ r̃miſſ.⁊ de pe.di.i. nẽ peniutet. Sed queꝛo quid dʒ iſte agere in. h̊ ſpacio. Vij. annorum nam tex.̊ nõ aperit ſed dicit ꝙ debʒ penitere cum vij. annis ſequentibus. So. dicit.Z. b bas ꝙ debet ieiunaꝛe ſemel uel pluꝛies in ſeptimana uel aliud bonum agere ſecundum diſtinctionem 2z iudicium ſacerdotiſ æ bene loquitur.facit quod nõ. in.d.c.hoc ipſum.⁊ ſic dẽs intelligere omnia iura q̃ imponunt penitenciam ꝑ numerum dierum uł an noꝛum n ſpecificando modum pnie ⁊ h̊ notabis. In gl. ij. in fi. ſolue Zria ut nõ.gl.in.c.ij.S.tſi.ꝓxi.⁊ in regula non firmatur de re. iur. li. N. æ ad iſtum tex. dic ꝙ aut duxit ſponſam alterius ? cognouit ⁊ nõ põt aplius habere eam in uxoꝛem ctiam mortuo primo uiro:ut in. d. c.fi.de eo qᷓ dux.in ma.⁊ dic ut ibi. Aut non cognonit ⁊ tẽ ex nouo conſenſu poſſz ceam habere in uxoꝛeʒ mortuo primo niro ut in. d. c.fi.? ſic intelligituꝛ.v.nunq; poſuum in tex. 2 cet Sponſalia de preſeri nõ ſoluũ *tur ꝑ ſequens matrimonium ẽt carnali copula ↄſumatum ⁊ clarius h hr in.c. fi. 2 pe.S.de ſpon. primo ponitur deciſa conſultatio ſecũdo ꝛeſponſio ibi cõſultationi.teꝛtio alterius du bij ſolutio ibi ⁊ ſi nuper.quarto obſtaculi ꝛemotio ibi Fuis &. bir nerbis expꝛeſſo ꝙ conſenſus in matrimonio hendo debʒ vbis exprimi in fari nalẽtibus ⁊ ſic faẽ h la in ar.q vba ſũt de ſubſtã tia ĩ loqᷓ naltibꝰ:æ his vᷣbis foꝛmalit᷑ unt᷑ tex.in.c. pe.S.de ſpon.ſed hoſti.ſupplet ad litterã uel alio ſi gno equiualẽti quod piʒ dixit.n. de vbis quia cõit accidit ſed ag mam uide qð plene dixi in. c. tue S de ſpon. ¶ Mora ibi ſiue ſit inramentum ꝙ iura mentum nõ eſt de ſubſtantia mr̃imonij licet foꝛius obliger Zhentem. ¶ Vltio nõ ꝙ mr̃imoniũ hʒ ſuã eſſentiam ex ſolo mutuo conſenſu pᷣbentium: vnde carnalis copula non addit maius uinculum re Aa eo. ubi dicetur. ◻ Ba fraternitas. t aui ap ſpectu eſſenrie mr̃imonialis:iõ non tollitur primum ꝑ ſecundũ cõſumatũ:ſed bene addit reſpectu ſigni ficati:qꝛ aliud ſigmficat conſumatum qꝙ; non conſu matuʒ;: ut in. c.debitum de biga.=.xxvij.q.ij.c.qua pꝛopteꝛ. Item eſt foꝛnus conſumatum: binc eſt ꝙ nõ diſſoluitur peꝛ ingreſſum religionis ſicut non cõ ſumatum:ut in. c.ij.⁊ in.c.ex publico de conueꝛ. cõ iuga. VMiuimo nota papam poſſe reuocare ſentẽ tiam ſui pꝛedeceſſoꝛis ? ↄtrariam ↄſtitutionẽ faceꝛe uł aliteꝛ declarare ẽt pcepta iuris diuini q; pꝛedeceſ ſoꝛ declaraueꝛit. ¶ S glo.fi.in fi.quid autẽ de ma trimonijs octis ante hanc conſtitutioneʒ:dicit hoſt. ꝙ ülla ſunt toleꝛanda ꝓpteꝛ conſuetudinem contrari am ⁊ quia nõnulli ſũmi pontifices ita diffinieꝛãt de pellat ĩ can ſa matrimoniali inteꝛdici deber ne aliud matrimonium contrabhat lite pendente ⁊ ſi contraxe ꝛit debet ſepeꝛari.pꝛimo thema. ſecundo pꝛecipit fie ri inteꝛdictum ibi ̊ arbitramur. teꝛtio dicit quid iu ris ſi uioletur ibi ⁊ ſi contra. ¶ Mota ꝙ; appe latio ne pendete põt iu dex a quo iteꝛdiceꝛe mr̃imoniũ cõ trahbendũ ⁊ ſic nõ ſuſpenditur in totum iuriſditio iu dicis a quo unde poteſt ageꝛe ea que tendũt ad faci lioꝛem exiruʒ cauſe appellationis de quo nide bonũ tex.cum glo.in.c.ex litteꝛis de ma.cõtract.cõtra ĩteꝛ dic.eccle.unde uidetur ꝙ iudex poſſu hoc inteꝛcẽm fere ¶N nõ. ꝙ pendẽte lite ſupeꝛ matrimonio ſiue fuen appellatum ſiue non:non licet tranſire ad alind matrimoniũ licet peꝛ partem pꝛetendatur nulli tas pꝛimi matrimonij:ut in.c. cum in apoſtolica. S. de ſpon.⁊ h̊ ⁊ peꝛ illud.c. non debes diſpoſitionem huiꝰ tex. reſtꝛingeꝛe ad pendẽtiam appellariõis. Idẽ eiʒ eſt ſeꝛuandũ pendęete lite an appelloneé: ut in. d. c. cum in aglca. 1Yn gio ſſ i in fi.nõ. bene diſtinctio nem glo. ſolet eim quotidie allegari ⁊æ hec eadem di ſtincrio ſolet fieꝛi cum queꝛitur utrum actus ð legeʒ ſit ipo iure nullus de q nide in regula ea que ↄtra ius de reg. iur.li. Vi.⁊ in.c.uides.x.di. ⁊ in.l.nõ du bium. C. de legi. ⁊ dicit᷑ ꝑpetua cã ꝓhibitiõis qñ cã ꝓbibitionis non eſt reſtricia ad ceꝛtum tempus ſed eſt peꝛpetua puta ſi pꝛohibetur aliquid fieꝛi pꝛopteꝛ malum quod inde ſequi poteſt. uel pꝛobibetur ma trimonium fieꝛi pꝛopteꝛ conſanguinitatem uel quid ſimile. dicitur non habeꝛe peꝛpetuam cauſam pꝛobi bitionis quando cauſa eſt reſtricta ad ceꝛtum tẽpus puta pꝛohibetur matrimonium pꝛopteꝛ neneꝛatio nem diei. as. Qui duas per uerba de pꝛe ſenti deſponſat primaʒ deſpõ ſatã habet in uxoꝛem etiam ſi pꝛius ſecun dam cognouerit nec ualet contraria conſuetudo. ⁊Z hoc ultimum additur ad.c.licet ſupra eodem. In prima conſultatio. In ſecũda ꝛeſponſio ibi ne nero. C Mota primo ꝙ circa ſacramenta eccle ſiaſtica eccleſie inferioꝛes debent ſe confoꝛmaꝛe ma io ribus ꝛatione metropolitane eccleſie: facit.c.ad abolenda n ·.j. de hereticis. nide bonam gloſam in Cc.i.de ſuimina tri. li.vi. ota ſecundo ibi que Connſoommai 2 — ,goinmn ensginsi 1 ſcn olnelg ndin m an õ lurc 1 iceni nlntrvrin i lon etkl erbuur ce uſit in iun zi Ousninoni dſtgſens, ſom lgyenſon Natuncinudmn lin roltiocopris nbbl addn h prönedoerituns nunmne bolt nn iwrunbzſtumeitänime dnn. ur odjacventen Awis zam eens . Ali do ens ſun doendtn Ulan boinnibre Tö mibiui Prier o ebuaens, Nie alora ſnn ad bimobi iufmonmucft bliphoi colnone Hnifq augnn onnberinc bi 4bſenn ge iutng gligin Obus hüribnsr — indelibi — zua W – ic⸗ ennir Gägfcumn — ur intommn iunſclto⸗ 1 . erengpencitalſai talmnonise no ncebeni almnnst m crolrtine dan git Poſſbocinrven dcgenlerlreinanannon⸗ ummſie orndMNruſfen MaanenadEN i IWnim nc n napondla . Na d c. nncettsc pſnonemn ri wnliimn elnis N Arleni Alone or inc. Jygoſſinf nö arcſtn⸗ ſgvondletlegen eber acen gi On goenmr umn anns ege, de g'nein egon acreonnn Ntnt ncesa 1nl hotn thri gonn PPtiſ ckrchecan cuunwpes alnwpden innifeitche deſenniporf,⸗ nrltenn onm mutgnnunm vylirr ynunlln anifies AAeuumtehus mminonumprpre ncnento nns oe lelbz de hl Quids e el⸗ , rime; depo – ſoi iun ¶ De condi. appo. ſufficit ; ad eẽntiã mr̃imonij copula carnalis neceſ ſario nõ cõcuꝛru ẽ eꝛgo uex mr̃imonium poſt cõſẽ – ſum de pnti pſtitum. nã id dicit᷑ ſufficeꝛe quo poſito nibil aliud ad ſubſtatiã actus requirit ut nõ. glo.in ..ſtatutũ in pꝛin de zp.li. Vi. Et adde hic ea que di xi ſupꝛa. c. I ? quod plenius dixi in.c.ex publico de guerſa. Ziuga Quid de matrimonijs contractis ante iſtam conſtitutionem: doc. cõiter renent ꝙ illa iolerantur. æ h aꝑte innuit vpum deceteꝛo hic poſi um ⁊? pot adduci iſte tex. ꝓ ⁊ contra ꝙ conſtitutio juris antiqui declaratoꝛia nõ exteditur ad pꝛeterita hutia Zꝛiam conſuetudinẽ quaſi ꝛõe conſuetudinis illa debeant toleꝛari.pꝛo quo nide bonam glo.in. c. cum uenerabilis de conſue. ⁊ in. c.i.de poſtu. pꝛela. l. vi. In ↄꝛium poſſet adduci iſte tex. quia dicit de ceteꝛo ſecus eꝛgo.ſi h̊ vbum non fuiſſet appoſitum ut in. c. cũ tu z quod ibi nõ.de uſuris.ſed ad mom plene uide nõ.in.c.fi.de conſti.⁊ in cle.ij.de ꝛc.ecc. no alie. ? in cle.i. de elec. ¶ Altimo queꝛitur nũqᷣd papa poſſit ſtatuere ut per fᷣmn mrimonium ↄſuma cum tollatur primũ nõ conſumatum. ſic appꝛoba ꝛe conſuetudineʒ hic ꝛepꝛobatam.hoſt. tenetĩ ꝙ ſic qꝛ circa mrimonium non conſumatum latiſſime pʒ ptãs pape:ut nõ.in.d.c.ex publico ⁊ ad hoc po nde rat. Y. nullus poſitum in tex. quaſi dicat ꝙ potuiſſzʒ ſtatueꝛe bic ↄꝛium Sed ego dubito an h dictum ſit nerum . nam ſine magna cauſa papa non diſponit Ʒ iſtud mrimonium ut in.d.c.ex publico.¶ Otem ſi eſſet quaꝛe papa ꝛetꝛactaſſet diffininionem pꝛede ceſſoꝛum ſuoꝛum ſi illi potuiſſent ad libitum diffiniꝰ nt in. c. ̊ ſupꝛa eo.ſʒ ex magna cauſa poſſet h face? In glo. ibi. nam ↄctus ꝑfectus ẽ ꝑ ſolum cõſen ſum. nõ intelligas glo. ruditer. nam etiam ↄpctus ẽp tionis ? uenditionis ⁊ ceteri qui ſunt de iure genti un pficiuntur ſolo conſenſu: ut in.l. conſenſu.ff. de act. ⁊ obli.l.ex h̊ iuꝛe.ff.de iuſti.⁊ iur.ſed intelligas glo. ꝙ Zctus mrimonij eſt ꝑfectus ꝑ ſolum conſen ſu n.i.ꝙ peꝛ ſolum ↄſenſum eſt tranſlatum plenum ius ita ut traditio coꝛꝑalis nihil addat.⁊ lʒ doc.hic inſtet ꝓ rõne diuerſitatis maxime hoſti.qui dixit ꝙ; mimonium bʒ ſuam eẽentiã a iure diuino. JIdeo ſe quitur ↄditionem ſui actoꝛis. nam deus eſt imnta bilis. Alij vo pctus ſunt ab hoĩe:ideo ſequuntur naturam hoium: hec rõ mihi u? ꝑſuaſiua ? non ne ceſſario ↄcludens.nã ⁊z aliqua ſunt ab hoie que mm ex ſolo titulo hnt ſuã ꝑfectionem:ut eſt titulus bene ficialis. nã ꝑ ſolã collationẽ bnficij acquiri plenum ius ꝓuiſo ut bic ⁊ in.c.ſi tibi abſenti de pᷣbẽ.li.vi. ideo facit regulã ꝙ in oibus ſpũalibus ex ſolo titu lo tranſfertur plenum ius ut in.d.c.ſi tibi abſenti = per Inno. in. c inter cerera de pᷣben.¶ Ma eni tanq iuiſibilia ſine alia executione exterioꝛi trãſferũ iur ? ſolo ↄſenſu ut dixi ꝑficiuntur ¶ Abbas. (De oditionibus appoſitis in deſponſatione et matrimonio nel in aliis Sctibus. ſica. (Kontinnatur. bec ſyica ad pcedentia h oꝛdine: q qnqʒ ſponſalia ↄhuntur pure de quibus niſuʒ E 5 qnq; ſub conditione. ¶ erito de bis poſt prece dẽtia ſubmittit.? qꝛ ↄditio apponi põt non ſolum in mr̃imonio. ſed ẽt in alijs Sctibꝰ. Ideo ne auctoꝛ haberet mãm geminãdi ſeicã ſubnectit hic de cõdi tionibus appoſitis ẽt in alijs ↄctibus.⁊ quid ſit cõ ditio nõ. ſuper rubrica.ff. de ↄdi.?æ demõ. Sed dic latius ⁊ clarius ꝙ ↄditio ẽ quedã adiectio poſita ł ſubintellecta in diſpoſuõe ſuſpẽdẽs uel reſolues ip ſam diſpoſitionẽ z differt a mõ qꝛ modus nõ ſuſpẽ dit ſʒ ẽ quedã modificatio diſpõis de quo clariꝰ di cetur.j.e.vm. Micolaus ſiculus. ma. Defectus tuꝛpis conditionis in contꝛaciun ma trimonij appoſite nõ uinat mrimo nium:ſʒ uitiat.pꝛio ponitur thema ex quo ꝛeſuſtat tacita queſtio.ſᷣo ꝛñſio ibi rndemus ¶ Gopo. 5 tex ur̃ enim ꝙ conditio poſſit appe ni in mr̃imonio gᷣhẽdo:ut.j.eo.de illis ⁊.c.ſuper co. So. meru Zꝛij iſte tex.itelligitur duobus mõis pri mo ꝙ loqtur in ↄditione ſuſpendente turpi tamen nã ↄditio turpis que nõ ſit ↄ ſubſtantiã mrime mij hẽ pꝛo nõ adiecta ? Zctus ꝛemanet purus.j.c.c.fi. ſecus in ↄditione boneſta de qua itelligiur ↄꝛium 2 hunc intellectnm ponit glo.hic. Secundus intelle ctus extra glo.ut itelligatur in ↄditione reſoluente puta contraho tecum mẽimonium ⁊ ſi non donaue ris mihi.x.uolo te ꝛelinqueꝛe.ceꝛte ex quo mẽimoni um a principio tenuit non poteſt diſſolui:ut in.c. cum ſis de conv.cõiug.⁊ pꝛo h intellectu facit lr̃a ĩ .H. ꝛelinqueꝛe ? hunc intellectum ſenſii Minc. Qui dam tamen dixerunt ꝙ in mr̃imonio nõ põt appo ni ↄditio.qꝛ conſenſus dʒ eſſe purus ⁊ abſoluius: ſed h̊ ẽ falſum:ut in ↄrijs niſi intelligas ꝙ nmæimoni um nõ poreſt conſiſteꝛe niſi ex conſenſu puro ⁊ ab ſoluto. nam exnte conditione conſenſus remanʒ pu rus ⁊ tũc ueꝛe incipit teneꝛe mrimonium: ut in.c.ſu per eo.j.eo.=.c.ueꝛum ⁊ in.c.unico de ſpon.li.vi. B m ſit pꝛopꝛium. Q Kerunet ad fam pꝑtem Nice ⁊. B.d.ĩ ſũma.Seꝛuus manumiſſus ea ↄdictione ut fiat monachus ? monaſteꝛio ſeruiat als in ſeꝛui tutem ꝛedeat:⁊ ſi acceptato monachus factus ſit manumittentis uoluntatẽ cogitur obſeꝛuaꝛe pꝛimo thema. fo ꝛnſio ibi ergo E 10 primo ꝙ in manu miſſione ſerui põt apponi conditio libenatis ꝛeſolu tina. Co nõ ꝙ ſeꝛuitus antiqua nõ impedit mona chatum cocoꝛ. liiiij. di.multos.nec ꝓmotionem ad ſacꝛos oꝛdines: ut in. c. nulł.? in. c. de famulis de ſ. nõ oꝛdi. ¶ Lertio nõ. ꝙ ſeiuus poteſt manumitti ſub eo modo:ut fiat monachus uel clericus. In glo. i. ibi. eſt ꝛes ſpũalis. nõ.glo.ꝙ libertas poteſt dici res ſpũalis.⁊ facit quod nõ glo. in. d. c. pꝛeall. (ſ. in. c. nullus:ſed hͥ nõ ꝓcedit: qꝛ ſi eſſet ſpũalis nõ ca deꝛet in laicum: ut in. c. cauſã de pᷣſcrip. Itẽ.qns qnqʒ manumittit inteꝛuentu pecume.l.i.ff. de ma numiſ quod non poſſet fieꝛi ſi libertas eſſet res ſpi ritualis ? ideo tene ſequentem ſolutionem glo. ꝙ monachatus hbic confertur pure ¶ Nem bec eſt quedam conduio intrinſeca: unde ſicut non eſt . – 2 ☛☚ ¶De cogno. lega: ttc, s 4 ⸗ ſimonia ſi dat᷑ pdium nt ibi fiat ecclia:ut in.c.oli . cheb⸗ ug emnla d 56 ne ecc latt in. c. olim tanq; inhoneſta ? ideʒ dicit in ꝑſona uiri ne uideat᷑ erpoſi⸗ i.de reſti.ſpo.ita et ſi manumittitur fuus ut fiat ꝓpteꝛ libidinem dediſſe centũ ſeu mrimoniũ Sxiſſe. ,che. tin An clericus nel monachus qꝛ nõ pot fieri monachꝰ aut ¶ So. Zꝛium eſt difficile 2 nõ 5 p doc. ſed tond clericus niſi priꝰ ſit libeꝛ S de ſeꝛ.nõ oꝛdi . no toctnun doc. ſed ſpilen elt 18 niii p 2 ci. n0 oꝛdi. p totum. cꝛedo poſſe dari duas ſołones. pꝛia ut ĩtelligat᷑ quã 4 oſeh dſo⸗ e⸗ Hoſti.ĩtellexit tex. ꝙ nõ ſub cõditiõe. ſʒ ſub modo ir fuit ſti ſanig in. ; N. Ct t. iſti fuerü i. vñi gdͤitij 5 do uir fuit ſtipulatus aliquid ſibi donari occaſiõe.ſ. ide n di uerut nannim x. ↄditio h̊ ponũ largo mõ: dotis.nam tũc bn ualeꝛet: ut in. d. S.ſi tibi nupſeꝛo 1 ilnſ G; ſi ꝑ h n mutat᷑ ĩtellectꝰ iuris.⁊ de qria iteꝛ mocũ ei ¶ Ael fo põt dici ꝙ qñ ſubeſt cã . i att uin chew⸗ cõdirionẽ hr̃ ĩ c. uex. j ſo. fi. ibi &ᷓ ci Fei- qn ſubeſt ca honeſta petendi S ecg ie nalt P. J. (0. ¶ In glo. i. ibi ꝙ; cito domũ tũc ualet oditio ſeu ſtipulatio. nam tex.in.d. aml holl⸗ cobürcic⸗ cceptauerit ↄditionẽ. itellige glo. ſane. l. , accepis g. non ãnullat indiſtincte illam ſtipulatiõeʒ: ſed dicit dttirhhli⸗ – uit cum effectu faciẽdo ꝓfeſſionẽ ĩ manibꝰ illiꝰ qui ꝙ cã cognita eſt annullanda:uñ ut dicit ibi Mart gin ml he paiul eñ opome r igii iuk n lc ponecri de ſi nobilis Zheꝛet cum plebeis nõ eſſe inhoneſtum ſi ticmfcdn rla. ex nuda g acceptanioe cõditiõts non eſtet effer ꝓmitteꝛet᷑ aliquid ipi nobili in ↄpenſationem nobi nt Z tus moachus. Et in fi. glo uult g gl. ꝙ ꝓmet Iiitatis.nam tũc ceſſat ratio libidinis æ idem ubi ſub lu⸗ ad clericatũ põt ꝛeuocari ad fuitutẽ ſi ñ ſeruat mo eſſe põt ↄſilis cã.¶ Vtimo nõ. duos cãus ĩ quibꝰ lſoc⸗ — - . „q. = „— 9 „ . S . * dũ i manummiſſie appoſitũ. ſec in eo ꝗ eſt effectus ditio appoſita in ſponſalibus tollit.ſ.p carnaleʒ co monachꝰ. ſ ñ ꝛecit 20e; dineꝛſizatis nec ẽt doc. ſ pulam ſubſequentẽ:⁊æ nõ bñ hũc caſum maxime iun acn põt dici ꝙ clericꝰ degꝛadat deſinit i cffeu eẽ clericꝰ cta glo.fi. qꝛ extendit. c. is qui de ſpon. nam copula enmit ut in. c. degꝛadatio de penis li. vi. vñ ſine niolatiõe B oꝑat᷑ duo.purificar eiʒ ſponſalia æ eodem momen dericus põt degꝛadari ⁊ redigi in ſeꝛuituteʒ: ſed ꝑ to ea tranſfundit in mrimoniũ. ¶ Secundus cãus ezaſonanle acr degꝛadationẽ ſen depoſitionẽ nõ deſinir quis eſſe qn inteꝛuenit poſtinodum ↄſenſus de pnti. ¶ Secd ; ⸗cſyrnoce monachus:ẽ eiʒ mõachatꝰ qdᷣdam notũ fiani it oj ntd. Als ſum mjſurdum , onachus: e eiʒ moachat qodam notũ a quo non queꝛo nũquid ſufficit ois ↄſenſus de pnti. Vinc.h̊ᷣ nicnnd ing põt liberari ẽt ꝑ papa ſaltem ſine maxia cã iuxta ea pe.?¶ Abb. ⁊ Spe. eo.ti. in pꝛin.miro modo intelli . ergg bͤcbn 1 que nõ. in. c. cum ad mõaſteriũ in figde ſtat. regu. ex gunt iſtum tex. dicũt enim ſufficeꝛe ↄſenſum de pñti uimt Connone id cunun quo ſemel pure uouit deo non pot amplius ꝛedire ſiue ſit purus ſiue ſit conditionalis dũmodo non cõ n icn wocan ſecu “D 2 ſubijci ſraiulco⸗Pora'lefed ſi fuiſſz feꝛatur in arbitrium alteꝛius = h̊ ultimo caſu intelli ſe iſdſiarter in utn eruus illius a agen tunc ane naſerer conditio gunt. c. ſupeꝛ eo.infra eo.quaſi nelint iſti diceꝛe ꝙ ſi i leun abts wins nõ ut ex toto deſinat eſſe monachus. ſz ut ſit magil fueꝛit dictum contraho tecum ſi donaueꝛis mihi cẽ an —–☛ aſtrietus monaſterio q; ceteri:unde erit quaſi fuus tum incontinẽti eſt matrimoniuʒ quia ueꝛba ſunt de ſnolnsehhoſn⸗ oötun monaſterij nec porcrit intrare monaſteriũ ſtrictius pꝛeſenti nec conſenſus eſt collatus in arbitrium alte eulmnmilnm facir qð legit * nõ.i.c. ð famulis ? in.c.eo libẽtius rius: utputa ſi fuiſſet dictum contraho tecum ſi pa lärfidm CAien de ſeꝛ. nõ oꝛdi. æ qðᷣ nö.i glo. i. c. ut lex continentie teꝛ meus conſenſeꝛit. nam h̊ caſu nõ eſt matrimomũ Qui arſhnd Ginne xxvij. q. i. ¶ Ded Ʒ hũc ĩtellectũ glo. opponit de niſi pateꝛ conſenſeꝛit ut in dicto.c. ſupeꝛ eo ¶ Sed pdi n it o gi men fi. c. ubi papa mandat ſeruari manumintens uolũta Jo. an. ̊ ⁊ Inno.tacite ſentiũt oppoſitum ⁊? meliꝰ: ſmimi njriu vemirii er n tem eꝛgo dʒ ille redigi in fuitutem cũ h ſit manumit dicunt enim ꝙ licet conſenſus ſit preſtitus peꝛ Vba AMiti rfumdnmmns tentis uolũtas: riũ ur difficile 7 h non tactum peꝛ . de pꝛeſenti ex quo non inteꝛuenit conditio ſuſpenſi I uicamr heſn e do hl doc. ſʒ HZ inherẽdo p inelen hoſt. ꝙ iſti fuerũt ua non tenet matrimoniuʒ niſi exiſtat conditio quia ii its wſtcifmis enan nenin ſub n eren eenateern⸗ vnð conſenſus a quo ſubſtantiatur matrimonium non anpoberinn nii no moci chn ne r ia en nolg ebet ꝛcferri ad tps eſt purus ?7 abſolutus ⁊? hoc dictũ ſatis ſenſu hᷣ gl. Nfeni ſitdai inconanoe rpoeſſt n 33 dnac atum. nam uo uinas manumittentis be. ⁊ tenet do.anto.in dicto.c.ſupeꝛ eo.⁊ hoc mihi pdlostgo ro vaner donns n ut ſerent monuen 2 li non genn ꝛedirent ad uidetur ipa neꝛitas unde tex. debet intelligi de cõſen Ulignnchuier doniſb pra demn⸗ eruitutem. vñ ſi fiunt monachi ſer . . 6 eCN han eg vVñ ſi fiunt nac P nan noletacz ſu de pꝛeſenti pure pꝛeſiito ¶ Lamen eſt diffeꝛentia tioggaaniſinzn n tnic⸗ maumiſſoris eo ꝙ ↄpellunt ꝑſenerare ĩ mõaſterio. utrum dicam accipiam te ſi centum dedeꝛis.nam i zWded I.·Nui iurauit ali 5 1 . sS. nam in Ncde deſesnddfen E illi 8 urauit aliquam iĩ uxo pꝛimo caſu exiſtente conditione purificãtur ſponſa cöpöragiad woegianz ꝛem accipere ſi.c.ſibi d j nath nnanmnthin SS pere ſi. c. ſbi dona lia:ſed adhuc non eſt matrimonium ſed in ſecundo Ndoir poſirn 4 — uerit recipeꝛe non tenetur niſi poſtea pure caſu eꝛit matrimonium quia conditio ſuſpendit con us vie moentodn conſenſerit uel eam cognouerit primo thema.ſecũ ſenſum de pꝛeſenti. lermnli ium do de eꝛminatio ibi reus. ¶ Hõ ꝙ ſponſa ia poſ . lute ohniſo lbnill . ſunt ghi ſub cõditione tex.n.iſte loquit᷑ in ſponſali E o therevcrau Mele vet = ſt textus notabili⸗ Ne rvcr r v bus de fururo ur py g uerbum acciplaʒ ad eſt futn ( Erum. tum alegarur 7ſemncnn i ſtumnrrdmn⸗ ri tpꝛis: ut in. c. pe. ð. de ſpon. ex talibus ſponſali e lellectum ueꝛioꝛem hoc dicit in ſum Res gfnunin in W bus coõditionatis nõ orit an ↄditiõis cuẽtũ publice donata eccleſie ſub modo ſſatim eſt eccleſie nec reno tiiſmnitzennle honeſtatis iuſtitia: ut in. c. unico de ſpon. libꝛo. vi. catur modo non ſeꝛuato niſi hoc in contractu ſit tirl ifiſiat ſit C Secundo nõ tex. ualde natabilẽ iudicio meo ꝙ; pꝛeſſum pꝛimo dictum ſecundo exceptio ibi niſi 6 nantiaifitz 8 5 Lsnd honeſta aecipiq te in uxoꝛeʒ ſi tale. quid Noꝛa pꝛimo donatoꝛem poſſe in donatione quam bumm ufie uſte 1 iſaneheke n ſi nõ eſſz honeſta nõ ſuſpẽdiſſer facit eccleſie conditionem ſeu modum apponeꝛe etiã turinge “/ cocnto on ia:ſed heetur p non adiecta: ut in. c. fi. eo. contractus reſolutiuum ad h. c. cum di ecti z de do cent Zl in hun 6. 5 6Bu tex. foꝛtue opponit de.l.ſi tia ſtipu na. res eꝛgo ſemel eccleſie effecta poteſt ab ea aduo tiſtitiuich binneh latus fueꝛo in. ſi tibi nupſeꝛo.ff. de nerb. obliga. cari ex modo non ſeꝛuato nł peꝛ exiſtentiam condi ſisti genſen cti ui r nle ei ſenudle⸗ nunun a niro cen tionis reſolutiue. nũquid aũt hoc caſu poſſit laicns mrnick e äüin ibi nupſeꝛit non ualet ſtipulatis donatoꝛ donatiõem ꝓpꝛia auctoꝛitate reuocare: die nte die uri Eſt Cnllimis ginoconanc um Nenstzilimd alini uffneo gru clriſtclergſ rado uunſconmeisntic unninoninzrigvebeſatte ſansckcolmnsin rbinanaſt GNcummcurhWuN Gſenn pandciſt 1dcrapntcd. ten aind ind hm mir emnir vſume m⸗ lin anini ſionniub o fta o nincinmnt ond uo iſpeni mnoninz nſtcuſtarconcino ri⸗ ſobſtunnauur morninorivm non Ums t hoc dini iuis enithg. .indiao.c Cper do. ztot mihi 8undeter cha inelig cecolen NchieLnme Qübemn chamvRcm Ades:N Penn tioeunftin heſi mrck mmmmnin iu n iunc mmm gu onilſnltcn u. Orns ſoupſi l . nun Ilgumjt ſemnenj in P Ctin ſun. Res orn bocdi oſanncſeteeſene en⸗ bn⸗ n rontrocnw tboc in ontigenn tunl to biniſ co euceptiol n ſein ommtone Onan oren ren ſu wocumn role nilimdi lichin ocſ nn cuao lpere ſen Uu . Git boe uſe⸗ d ,mamain ſoMoceg ¶ De condi. appo. ut nõ. Inno. in. c. uex.de fo.ecompe.ubi plene dixi. ꝛo declaratione.c. oppo.contra tex. ur̃ enim nullo modo poſſe ꝓcedeꝛe. Aut enim extat condi tio appoſita ĩ donatõe ? nõ põt donatio ampliuſ ꝛe uocari. Aut cõditio nõ extat ⁊ fruſtra tractat᷑ de ꝛe nocatõe:qꝛ ↄditio ſuſpẽdit actũ in euẽtũ ↄditionis un antea nõ põt dici donatio cũ ſola ſpes ſit ĩ obli gatione iſti. de. v. obli. in. I. ex cõditiõali z. .c. ꝓx. reuocari ergo nõ põt qð nõdum tʒ. So.gl.ſecũda ut arbitꝛoꝛ metu Sorij ponit duos ĩtellectus ad tex. primus ẽ ut ĩtelligat᷑ in ↄditõe ꝛeſoluẽte exẽplum pz in ea:unde an euẽtum ↄditõiſ nõ põt reuocari.⁊ ſic itelligĩ pria ꝑs.c.ſʒ poſt cõditionẽ extãtẽ põt reuo cari ſi fuit dictũ ⁊ ſic itelligit᷑ fa — uerus in ſe:ſed nõ cõgruit lr̃e:qꝛ ſi ĩtelligeꝛet ĩ cõ ditione ꝛeſoluẽte dixiſſet ꝙ ea exite poſſet ꝛeuocari ſed tex. dicit ea ceſſante..ideo gl. tꝛanſit ad ſm itellec tum melioꝛem: ut iteligat᷑ in mõ ⁊ nõ in cõditione nã moduas non ſuſpẽdit actũ:ſʒ modificat utputa ſi dat᷑ pᷣdinm ecclie cũ h̊ mõ:ut nõ aliener tunc ſi ec cleſia nenit ↄ mõʒ ⁊ ſic ceſſat modus appoĩtus põt reuocari donatio ⁊ h̊ fᷣm gl.ſi fuit dictum in dona tione quaſi uelit gl.ꝙ nõ obſeruantia mõi nõ pᷣſiat facultatẽ ꝛeuocandi donationẽ:ſed cuntaxat agẽdi ut ſeruet᷑ niſi dictũ ſit ut poſſit ꝛeuocari. hoc ultimũ dictũ gl.nõ ẽ ĩdiſtincte ueꝝ. un concludendo bꝛenit ipſa Vitatẽ dic ꝙ tã in ↄcribus noiatis q; ĩ nõ noia tis ſi modus appoſitus fuerit finalis cauſa Sctus põt agi ad ꝛeuocatio nẽ ſi moduſ nõ ſeꝛuat᷑ ut ẽ tex. in...cũ te füdum.C. de pac.iteꝛ emp.⁊ uen.⁊ in.ł i. C. de dona. que ſub mõ. Si aũt modus nõ fuit ſi nalis cã Sctus tũc nõ agit᷑ ad ꝛeuocationẽ: ſj ad ob ſeruantiã mõi ⁊ ita debet itelligi tex.in.l.ea ↄdiniõe C. de ꝛeſci.uẽ.ſed ꝛeſpectu donationis facie ecclie lex. uidetur hic ſingu.quẽ neſcio alibi.ꝙ ſẽpeꝛ dʒ pᷣ ſumi ꝙ modus nò ſit cã finalis ↄctus.naʒ ut hic ui des ex nõ obſe:uãtia mõi nõ ꝛeuocaĩ donanio facta ecclie niſi ſit dictũ in donatiõe ut poſſit reuocari.= hc pᷣteꝛ alios ego puto ꝛõem:qꝛ donans eccłe ſub mõò ur̃ principauter donaſſe ppreꝛ deum æ pꝛo re medio peccatoꝛũ ſuoꝛuʒ ar.in.c. requiſiſti de teſta. ¶Modas ergo appoſitus nõ nẽ cã finalis ↄctus et ſic nõ põt agi ad ꝛeuocationẽ:ſʒ ſolum ad iplemẽtũ niſi ſit dictũ ni poſſit reuocari ? ꝑ p̊ ꝛeducemus ad 2coꝛ. ius ciuile z canonicũ cũ eadem ſit rõ in utꝛo qʒ.⁊ hac lec.tene obmiſſis quibuſdã alijs que dant extra glo. Sed hic queꝛo de qõe quotidiana nũqͥd donatio poſſit ꝛeuocari ſi fuerit dictum ex quo ſolꝰ platus nõ ſeꝛuauit mom. Vinc. hic ſentit ꝙ non: qꝛ delictũ ſolius plati ñ dʒ nocere ecclie. ut in regla de lictũ. re. iur. li. vi. vñ ſi dat ecclie poſfio: ut ñ poſ ſit alienari:æ ſi alienet fuit dẽ: ut poſſeſſio poſſir ab ecclia reuocari non poteſt fieꝛi reuocatio ſolo pꝛela to alienante:ſecus ſi prelatus cum capitulo. ⁊ idem dic in aliſs modis. Idẽ ſentiũt doc.in. c. bꝛeni de iu reiurã. ubi dicũt aliud eſſe reſpectu ↄdiriõis iplede. nã ſatis eſt ꝙ pᷣlatus nõ ĩplet cõditionẽ ad h̊ ur res nõ acquirat᷑ ecclie ꝙ ſing. nõbis. æ hãc puto rõeʒ di ueſitatis. n in queꝛẽdis ſolus platus põt noceꝛe ec chie:ſed nõ in qſuis: ut diẽ glo. nõbilis æ doc.xvi.q. vi. F. fi. nõ. Inn. in.c. raternitatẽ de dona.ꝛ per H̊ bẽs declaratã gl.ij. ? pꝛin. uliie. In glo. fi. in. fi. nõ. iſtam gl. qꝛ quotidiana cé. z ex ea primo nõ ꝙ licite in donatõe facta eccłe apponitur pactũ ut nõ poſſit alienari ⁊ nẽ expᷣſſum in. S. ſanctiſſimis alł in gl. ubi dẽ ꝙ res ecche poſſũt alienari pꝛo ꝛedempriõe capii noꝛum niſi ſint donate eo pacto ut alienari nõ pol ſint. Sed dubium ẽ quid ſi imineat neceſſitas glo. ponit hic duas opiniones ⁊? primam tenuit Hug. x.q.i.ſic quidam Jo.⁊ Lau.x.q.ij.ᷣ ius Itẽ Rãᷓ maſ. Gof. MDi. æ Inno. hic tenẽt opinionem in diſtincte ut nõ poſſit alienaꝛi tenuit hic Mincen. qui tñ poſtea mutauit opinionem ⁊ dixit ſtanoũ.c.aux xij.q.ij.prima opi.ſequit᷑ hic in effectu.do.an.ta ſe quitur hic do. Car.mihi plʒ prima ut ex quo neceſ ſitati ecclie aliter conſuli nõ põt ſicite alieneiur. naʒ ſi aliud ſenſit donatoꝛ nõ ur̃ fuiſſe mentis compos cum inſtante tali neceſſitate pia ipſe debuiſſet h face re ut in.c.ſicut.xlvij.di.facit qðᷣ in ſlunii nõ.glo.lxx xij. di.in.c.i.trene tamẽ mẽrti glo.æ gnãliter an æ qn naleat pactũ de nõ alienãdo inter priuatos ? an ex tali pacto ipediat᷑ alienatio dic ut nõ in. c.raynaldꝰ de teſta per Inn.⁊? per doc.⁊ glo.in.l.fi. C. de re. alie.nõ alienã. ⁊ in.l.filius.. diuus de lega.i. Abbas. Bper eo. Qui peꝛ v̈ba de pñti 2 cum muliere Shit ſub ↄditione ſi pater ↄſentiret niſi pateꝛ con ſentiat ad mrimoniũ nõ ẽ cogendus.uel geneꝛalius ſic. Contrahens mr̃imoniũ ſub ↄditione nõ impꝛo bata nõ cõpellitur mrfimonium ↄſumare an ↄdiiio nis euẽtum. Cõis diuiſio.fa ibi rñdemus.⁊ ibi Pri mo ſoluit. o ꝛemouet obſtaculum. ibi naʒ lʒ 6 primo ibi ad ↄſumẽdum.qꝙ ↄcto pure mrimmonio ꝑ vba de pnti põt alter ↄiugum ad petinonem alte rins compelli ad ↄſumãdum mr̃imonium ⁊ ſic eʒ ad huc nò ſit hĩta poſſeſſio t ex iuꝛe queſita ꝑ conſen ſum põt agi ad ↄſumationẽ mrimonij qð no Secũ do nõ ꝙ mr̃imomũ poteſt conferri in alteꝛius arbi trium ⁊ nõ ſolũ parẽtis in cuius ptãte eſt conduio nem apponens:ſed etiam alterius:ut in.c.ſe.et ex hoc hẽs unã dꝛiam inreꝛ mẽimonmiũ ⁊ teſtamentuʒ. nã teſtamentũ nõ põt ↄfeni in uoluntatẽ alteꝛꝰ: ut ĩ .l. captatoꝛias. ⁊ in.l.illa iſtitutio.ff. de heꝛe. inſti.de quo dicendũ:ut nõ in.c.cũ iibi de teſta.ſecus in ma trimonio:ut hic ⁊ rõ põt eſſe.nã mr̃imomũ eſt ce iu re diuino:unde ſuffic ſolus ↄſenſus qlteꝛcunqʒ bea tur:ſj teſtamentũ depẽdet ex ga: qꝛ ↄfeꝛt in illud tẽ pus quo reſtatoꝛ non eſt futurus dns.ſ.poſt moriẽ Vñ ſatis eſt ꝙ ipi Oimittitur libeꝛa facultas ut not anteꝛ dicit glo.in dicta.l.illa inſtitutio. ¶ ¶Zeꝛ pꝛobata põt apponi in matrimonio ¶ V ltio nõ. ꝙ lʒ ↄſenſus expꝛimat᷑ ꝑ vba de pnti in ex quo appo nit᷑ ↄditio nõ hʒ effectũ de pnti. ſʒ ſuſpẽdu in euen tum ↄditionis ⁊? declara: ut dixi o eo. de ilis.¶¶ Sb n glo. i.de hꝰ dic ut plene nõ. in regula actus leginmi de reg.iuris li.vi ꝑ glo.? Oy.⁊ habes ex h unam dr̃iam inteꝛ mẽꝛimoniuʒ carnale ⁊? ſpũale:nam carna le põt contrabi ſub conditone: ut hic ſpiruuuale nõ c 2 ut in. c. ij. de elec. li. vi. ? dic ur idi. In glo. ij. in fi. ego non dubito qᷓn fʒ mr̃imomũ teneat contractuz an euẽtuʒ cõditiõis qꝛ mẽimoniũ cõditionale habʒ ui ſponſalioꝝ de futuro un ſiẽ illa tollunt P ſequẽs mr̃imoniũ ut in.c.i.S.de ſpõ.duo.itia et mꝛimoniuʒ cõditionale tollit ꝑ ſequens puruʒ:ꝙ hoc.c. unicuʒ de ſpon.li.Vj. ſed ſi nõ inteꝛceſſit mrimoniũ dubito de deciſione glo.qꝛ exquo obliganit ſe ſub cõditiõe nõ potuit ꝛecedeꝛe ab illa obligatiõe.arg.in.l.potioꝛ .ff. qui po. in pig. habea.ſi ſuꝑuenerit eꝛgo euentus cõditiõis primuʒ mẽimoniuʒ ꝛemanet pux niſi foꝛ te aliud dicat᷑ in mẽin ꝛſed ego nõ bene uideo 20neʒ diuerſitatis ¶ Extra glo.queꝛo de qõne quo tidiana duo inteꝛ quos obſtãte ipedimẽto canonico nõ poteꝛat eſſe mꝛimoniũ Soxeꝛum ſub cõditõe ſi pa pa diſpenſaret demũ papa diſpenſauit. queritur nũ quid ſit mrimoniuʒ ſine alio cõſenſu. Inno. prio ꝛe feꝛt quoſdã teneꝛe ꝙ ſic.fo.⁊cfeꝛt alios teneꝛe õ riũ quos ipᷣe ſequit:mouẽtur iſti qꝛ primus cõſenſus oĩino erat iure ꝛepꝛobatus ad h tex. in..ir teꝛ ſtixulã tem. F. ſacꝛaʒ.ff. de v. obli primaʒ opi. ſeqnunt᷑ hic BGal et do. An. ſecundã ſequiũ do. Car.et dicit ſe in facto cõſuluiſſe ſic motus principalłꝛ qꝛ qð depẽ det a noluntate nnius ðꝛ ipoſſibile.l.apud iuł.in. fi. de lega.i¶ Ireʒ id qð fit ꝑ ꝛemediuʒ eĩoꝛdinarium ðꝛ fieri nõ poſſe:ut nõ. Inno.i.c.paſtoꝛeł de cauſa poſſ.et ꝓprie. Iſtud eꝛgo mẽimonium uidet᷑ fuiſſe ↄtactũ ſub cõditiõe ĩpoſſibili: ſed ego aſſigno aliaʒ rõneʒ ad h̊ ut actus ꝛeiro extendatur eʒ ꝙ potuerit iteꝛcedeꝛe a principio:ut.l.ſi is qui ꝓ ẽptoꝛe ff. de uſu cap.ſʒ mẽimoniũ nõ poterat cẽ a principio ipᷣe Setus obſtante ipedimẽto eꝛgo nõ põt ꝛctrotra hi. Ireʒ ex facto a iure iprobato ñ põt naſci aliqua ob ligatio.l cuʒ lex.ff.de fideiuſſ.ſʒ ex ciu cõditionali ſola ſpes ẽ in obligatiõe et ꝓpteꝛ illaʒ ſpẽ pctus ꝛe trotrabit: ſʒ in cꝗn noſtro nulla nata fuit oblig atio 20ne pdicta ergo opus ẽ ut mr̃imoniuʒ de nouo ʒ hatur et ſic altero nolẽte Sheꝛe nõ eꝛit mr̃imoniuʒ. E2 tu 4 8:Qui ſub honeſia condi tiõe ſponſalia Zhit et añ cõditiõis enentuʒ deſponſatam cognoſcir cõditiõe recedit. Cõis diniſio.fa ibi conſultatiõi. 6. primo ꝙ fundãs ſe ſuꝑ ueꝛo mr̃imonio et obtinet ꝓbando mr̃imoniuʒ pᷣſumptuʒ pᷣſumptiõe iur. et de iure.iſta eim mulieꝛ fundauit ſe ſuꝑ ueꝛo mr̃imonio et poſtea ꝓbauit pſumptum et nibilomi nus obtinuit qð nõ.quia facit ad multa. ¶ Secun do nõ. ꝙ miimonium põt confeꝛꝛi in arbitrium ẽt extranei. Nan n. ſponſalia nunduʒ pura ſed ẽt cõditionalia tranſeunt in mrimoniuʒ peꝛ carnaleʒ copulã. ¶ Muimo n⸗ nõ. ꝙ deficiente cõditiõe ſpon ſalia ex toto euaneſcunt adeo ꝙ copula ſequens nihil opatur. ¶ Oppo. ) tex. de. c. cum m de teſt. ubi ſufficit ꝓbaꝛe excõicatiõʒ fuiſſe ſecutaʒ apollo nẽ.et ꝑ h̊ infen eã ẽẽ nullaʒ nec ẽ opus ꝓbaꝛe ꝙ ex cõicatio n fuit lata an apollonẽ.ita ĩ ꝓpoſito uidet dicẽdũ.ſat.n.ẽ ꝓbaſſe ꝙ eã cognoneꝛit poſtꝙ; ðfiẽ Oditio max e qꝛ actꝰ ñ dʒ pſumi geminatꝰ.So.glo. ei. ij. er ult. metu grij dicũt ꝙ iuuenis fuit ↄfeſſus ſe plries il ognouiſſe: iõ nõ ſuſſicit poſimõzʒ ꝓbaꝛe ꝙ ez cognoueꝛit poſt gdictiõem ꝑentum. h ſolutio dininat ad tex.qꝛ in tex.nõ dẽ H. Moſti.ſentit aliam ſolutiõeʒ dicẽs ꝙ iuuenis pure fuit confeſſus copu lam nõ reſtringẽdo ſe ad unicã tm:ideo debuit poſt modũ ꝓbare ꝙ ante eam nõ cognouit ſed poſt. teꝛ tio ſoluit do. Anto. ꝙ quẽadmodum ſtatur confeſ ſioni maꝛiti ſupeꝛ copula ut in. c. continebatur de de ſpon.impube. ita debet ſtari confeſſioni mulieꝛis ex quo eam aſſeꝛit ad naliditatem matrimonij. debuit ergo maritus ꝓbare ꝙ ante non cognouit ad exclu dendũ aſſeꝛtionẽ mulieꝛis. Et ꝓ h̊ intellectu adduco nõ .ꝑ hoſtiẽ.in.c.duo pueꝛi de deſpon.impub. ubi dicit cꝛedendũ mulieꝛi qn cõfitet copulam ad ualidi tatem marrimonij. ¶ Sed aduene qꝛ papa h̊ ſe nõ fundat ſuꝑ aſſeꝛtione mulieꝛis ſʒ qꝛ de copula h ſim pliciteꝛ conſtabat: unde dicendum ⁊z quarto ꝙ ubi actoꝛ plenc fundat intentiõeʒ ſuam dʒ obtineꝛe niſi reus clare illam cõfundat nec ſufficit ꝙ reddat eam dubiam.mulieꝛ eiʒ ꝓbando ſponſalia ? copulaʒ fun dauit clare intentiõeʒ ſu ʒ exceptio neꝛo niri penitus nõ euacuauit illam ꝓbationem lʒ eam aliquarenus reddeꝛet obſcuram ⁊? ꝓ h̊ Vẽ tex.in.c.in pntia de ꝓ batio.⁊ uide qð ibi plene dixi.ſacit qð no.glo.i cle. fi.de N.ũq̊ in cꝛinalibus ut euitet delictum vr̃ reus B cãu abſoluẽdus:⁊ ſic ſaluarem nunam opi. Har. nõhilem in.l.nõ ſolum in..ſʒ ut ꝓbari.ff. de noui oꝑ.nunc.⁊ h lec. multũ conuenit lr̃e quã etiaʒ tacite ſenſit do. Anto. ʒ nõ ſic declaret ſʒ ſtat in pcedenti. I gio:i in v. pſumendum ibi nec illud ꝓPdeſt 7 ratio qꝛ h pꝛoteſtatio tanq; turpis dʒ hꝛi ꝓ nõ adie cta fauoꝛe matrimonij ut nõ.j.c.pꝛoxi.⁊ rõ hc ꝑ ticulam glo. ſponſus eꝛgo nõ põt cognoſceꝛe ſpon ſam quin tranſeant ſponſalia in mrimonium qᷓtun cũqʒ pꝛoteſtetur in Sꝛium unde nõ eſt niſi unum re medium.ſ.ꝙ pꝛius renunnet ſponſalibus.nam iunc copula ſupeꝛueniens non poteſt induceꝛe matrimo nium cum non reperiuntur ibi ſponſalia:ut nõ.i.c. ueniens ⁊. c. tua de ſpon. ¶ In ea. glo ibi talis eꝛ 202 z&. ⁊ dic hanc conditionem reijci tanq; turpem quia pꝛeſupponit pꝛimum coitum tanqᷓ; foꝛnicariuʒ n ea.glo. ibi ſed ſecus in matrimonio ⁊ ratio apeꝛtiſſima eſt quia ſecundum matrimonium pure contractum pꝛeiudicabit pꝛimo conditionali: unde conditio poſtea exiſtens non repeꝛit extremum ad quod poſſit trabi. Item repeꝛit matrimoniuʒ in me dio ⁊ ſic trahi non poteſt retro ad hoc.c. quãuis de reſcꝛip.li.Vi. Et in fi.glo.hoſtien. tenet pꝛimam opinionem quia ex quo conditio ẽ omnino extitura exemplum ſi ſol clareſcit non habet ſuſpendeꝛe effec tum matrimonij:ita nõ.infra eodem titulo.S. que ↄ ditio ueꝛ.quid ſi cõtraho ⁊ hec opinio mihi placer. Abbas. J conditiones. Noubie c. et multũ allegabile æ hoc dicit in ſũma.Si in cõtra etu mr̃imonij apponit᷑ conditio turpis ulł ipoſſibilis haberur pꝛo non adecta niſi ſit contra ſubſtantiam matrimonij quia tunc uitiat contractum. Sunt que ptes in pꝛia tractat de conditione turpi qve eſt otra nc zen tunn Anninſoisi⸗ bieun⸗ mtiſlr i ſh meſdt iosolmwziuſmum un⸗ n untunn gninoni m otus hunae nörönfnendt WEhnthmöſmmun 1e Nrs alreſchfärandie cmöte hon niend trg lcimsdims ſj erur⸗ ar olitutpo⸗ o itainl⸗ mnemal gib ir lr aGo. mironi amm aün⸗ laltili rheen oder bi ai nni bit iinoni olltn oz; it ſleng idaentincetn⸗ ſglſa n Grentamerr ig a ennenc dati: cce inAphredidtrnsln tling iutclet ndn m euigein ſeni cedvon . Eltigatiſinr ibiinni Ii n inegg Mli na qn — Ectſrorni utſemuathbi öde nalmnͤn ihl Lonis n) n lo ei Pif unmwut n — ¶ Me piu. appoli. aſtnicnt 1 nurcece ldten inlliits nnmnmt At Pememn n Ccrit tadgen n 1 irr itcnhic⸗ aniſ ou goice dustainigiinmn fng ſchlummmunm 0h. Ber. nin ſhn donf eſer tiͦcanmi irgniciy nite 5ſedalmaßhinnßeten. nmndun biner liud icſre⸗ mnchnsi prorde NidecPend1d Lien ſusego nopor egioſerſpen Honlin niinnnimgn um nor/ͦinnte munmin ſooniattus nmtone pon potcſ icpeer nanino iunmur i orttharvrr. n. (Nango. binis Mndinonen reſcinncntupen nun otun ma, ſonicninz ARecrsin enrinoni dd undmn haritekiun MMe õ srontyrit S dn muan di ſubſtãtiã mr̃imonij. In fa de turpi uel ipoſſibili ſe cũda ibi lʒ. 6. prio duas regulas nobiles in mã mrimonij.prio ꝙ oĩs conditio appoſitra ſub ſtatiam ↄiugij uitiat mꝛimonium ⁊ ñ uitiat᷑ ⁊ ʒ tex. H ponit tria exẽpla iſtaꝝ ↄditionũ ) ſubſtãtiã tamẽ multa alia poſſẽt reꝑiri puta ſicut fuit ĩ facto.quidã hñns ſuſpitionẽ de ĩcõtinẽtia futura miris ↄxit ſecuʒ ſub conditione ꝙ ſi committeret adulterium liceret ſibi recedeꝛe a matrimonio ⁊ aliqꝗ duceꝛe.ceꝛte non ẽ ibi matrimonium.⁊ licet illa ſit conditio reſolutia tñ idẽ oꝑatur quo ad ꝓpoſitum ſicut cõditio ſuſpẽ ſiua ut clare colligit᷑ h̊ Fd exẽplo dũ oxit donec in ueniꝛet aliã honoꝛe uel facultatibus dignioꝛem. na CEx hec con ditio ñ erat ſuſpenſiua:ſed reſolutiua quo tñ nõbis ꝙ conditio õ ſubſtantiã ipedit matri monium nedũ qn ẽ conditio ſuſpendẽs:ſed ẽt ꝛeſol nẽs Iy aliqui æ male ad h̊ nõ aduertãt putãtes ꝙ ex quo ſeł mrimoniũ tenuit conditio ꝛeſoluẽs dʒ hẽri pꝛo nõ adiecta quod ẽ falſũ:ut hic nides. Item di co ꝙ ibi nũꝙᷓ fuit mr̃imoniũ ⁊ ſic ꝓprie nõ põt di ci reſoluens. ¶ Secunda regula ꝙ conditio inbo neſta uel ipoſſibilis qᷓn ẽ õ ſubſtãtiam mẽimonij hẽ tur fauoꝛe mẽimonij pꝛo nõ adiecta ⁊ ſic uitiatur et nõ uitiat. nõnter dixi fauoꝛe mr̃imonij:qꝛ in alijs õ ctibus regulariter ↄditio ipoſſibilis uitiat.? nõ nii atur: ut inſti.de inuti.ſtipu. ꝗ impoſſibilis. ¶teʒ nõ ꝙ oĩs conditio ↄ ſubſtantiam actus uitiat ipᷣm acium nam ſi nitiat ipſũ mꝛimoniũ tam fauoꝛabile foꝛtius hʒ uitiare actũ nõ ita fauorabilem. ⁊æ eſt ꝛ20 huius dicti.nã remota ſubſtantia alicnius remoueĩt 2 ipſe actus.nã ſine ſubſtãtia nihil põt ſubſiſteꝛe ad h.c.tua.S.de ſpon.unde ad cognoſcẽdũ ſubſtãtiale alic ↄᷣctus dẽmus ſepeꝛ uideꝛe.utꝝ actus ille ſine il lo põt ↄſiſteꝛe pꝛo ̊ qꝗð nõ bar.in.l.ꝓlatã.C. ð ſẽ. 2 iterlo.om.iudi. In giebit iudee uel heꝛetice nult ergo gl.ꝙ mr̃imoniũ ctum cũ iudea nel here tica ſit nul ũ ꝛeſpectu iudee.bn loquit.⁊ idẽ in paga na. nã ad h̊ ui mr̃imoniũ ↄſiſtat oʒ ꝙ phentes ſint eiuſdẽ ſecte uel fidei:ut in.c.caue.⁊ in.c.nõ oʒ.xxv iij. q.i.ſed reſpeciu heretice que ſuſcepit iam baptiſ mũ cõiteꝛ tenetẽ᷑ oppoſuũ: qꝛ ex quo hʒ ſacꝛomentuʒ baptiſmi nõ põt ꝓpꝛie dici alteꝛius ſecte:ut nõ.in.c. nõ oʒ al. in gl. facit qð le.⁊ nõ.in.c.decꝛeuit. de he ꝛeti. li. vi.? uide in ſpe.ti.de diuoꝛ.poſt pᷣjn ¶ In. e. glo.ibi quedã ſunt ↄ ſubſtantiã mrimonij. Inn. itel ligit tex. qn uteꝛqʒ ↄſẽſit ↄditiõi appoſite õᷣ ſubſtan tiã. ſi aũt alteꝛ õdixit tʒ mꝛimoniũ ſi fuit ꝓceſſuʒ ad ↄſumationẽ ipius.idẽ dicit fauoꝛe mzimonij ſi alteꝛ tacuit.⁊ ſic tacendo hẽ? ꝓ ↄdicente ar.in.c.aliquãdo xxxij. q.ij.⁊ nõ.bñn h dictum Inno. nidet᷑ eiʒ peꝛ h nelle ꝙ in alijs actibus tacens nideat᷑ ↄſentire cõtra ctui fm ꝓteſtationem alteꝛius:lʒ ꝓteſiatio ſit oneꝛo ſa ⁊ odioſa.de quoiuide qð nõ.in.c. cnmana ⁊ ĩ.c. in geneſi de electio.⁊ dicit hoſtien. hec ſepe pdicãda ne ſimplices mulieꝛes decipiant Et in fi. glo. adueꝛ te ad bhãc ultimã qõnem glo.nã repiunt᷑ in ea multe opinides inteꝛ legiſtas æ canoniſtas. ? refeꝛẽdo pꝛin cipalioꝛes ſcias ꝙ Innocen. æ hoſtien. in. c. inſinnã te infra titu. pxi. ⁊ in. c. ij. eodeʒ. tenueꝛunt pꝛc feſſio nem teneꝛe: licet ſit appoſita conditio de tenendo ꝓorium ⁊ idem ſentit gl.in. c.ſolʒ.xxxij.q.ij. Idem Accur. in auẽ.ingreſſi.C. de ſa.ſan.ecc.ſed Srium ſenſit in.l.per ſeꝛuũ.ff.de uſu.æ habi.nam ibi diliin xit ꝙ aut conditio fuit appoſita a pꝛincipio æ uitiat ꝓfeſſionem. Aut ex interuallo æ uitiatur. æz uide ad mãm plene per ſpe.in ti de ſta. reguł.v.xlviij/⸗ Jo. an. hic tenet oppo.õ iſtam glo.ſequendo priores doc.? reddit rationem diuerſitatis inter matrimo nium ⁊ profeſſionem.dicit enim ꝙ in matrimonio tractatur de fauoꝛe ipſorum contrabentium unde ex quo alter acceptauit conditionem potuit ſibi pꝛe iudicare.ſed in ꝓfeſſione obligatio acquiritur deo per miniſterium abbatis uel alterius prelati factum ergo miniſtri acceptantis illam ↄditionẽ non debet obeſſe deo qui uidetur uelle pꝛofeſſionem recipeꝛe. 7 idem dicit ad.c.diaconi.quod glo. allegat in con trarium.nam ſi quis oꝛdinatur in diaconum. obli gatio acquiritur deo a quo imprimitur caracter. unde non potuit epiſcopus acceptando conditio ne n de contrahendo matrimonio preiudicare ebli gationi acquirende deo:ſed Dau. de leaʒa. in cle. eos de regula.impugnat hanc opi. Jo. an. dicendo ꝙ etiam in matrimonio obligatio acquiruur deo. hinc eſt ꝙ coniuges non poſſunt illud diuidere cõi conſenſu:ut in.c.ſuper eo de eo qui cog.conſan.2= in hoc multum ibi inſiſtit bar.in. auc. ingreſſi pre alt.ſatis coloꝛate diſtinxit:quia aut profitens reſer uauit ſibi pꝛoprium ſcilicet ut habeat in admimſtra tionem ⁊ tenet ingreſſus ad h dictum capitulo inſi nuante. Aut conſtat ꝙ uoluit ſibi tenere proprie tatem ⁊ uitiatur ingreſſus. ¶ In dubio uero dicit interpretandum ꝙ uoluerit habere adminiſtratio nem ut ſic res potius ualeat.nam religioſus poteſt habere adminiſtrationem bonorum de conſeniu ſuperioꝛum ut in capitulo.ij. de ſta. reg.do.an.im pugnauit hanc rationem baꝛ.dicens quod licet poſ ſit religioſus habere adminiſtrationem iure ſibi de latam non tamen ex pacto:quia tunc haberet quid proprium. ⁊æ ſic idem dicendum eſſet quando ſibi reſeru auit proprietatem. unde ſequendo ipſe opinio ¶ Joan. an. dicit pꝛofeſſionem tenere ſi ne retentio proprij ſit appoſita per uiam cauſe ſiue modi ſiue conditiõis ꝛeſolutiue ſiue ſuſpenſiue. nam licet in matrimonio obligatio acquiritur deo tamen pꝛincipaliteꝛ quis intendit placeꝛe parti cum qua contrahit:ſed in profeſſione pꝛincipaliter inten dit placeꝛe deo æ non abbati ideo factum abbatis non habet uitiare. Gaſ.de cal. tenuit quod in foꝛo iudiciali pꝛocedat hec opinio:ſed in foꝛo anime opi nio contraria.dominus Cardi tenet indiſtincte opi nionem huius glo. ut pꝛofeſſio ſit nulla ex quo pꝛe ciſe ille ſtetit in ſua noluntate nec aliteꝛ uoluit ſe obli gare.⁊ hec opinio mihi plus placet.mouetur pꝛinci paliteꝛ:quia remota parte ſubſtantiali actus remo uetur ⁊ ipſe actus:ut in.c tua de ſpon.⁊ ſupꝛa dixi. Sed retentio pꝛopꝛij eſt contra ſubſtantiam religio nis:ut in.c.cum ad monaſteꝛium in fi.de ſta. regu. eꝛgo talis conditio ſiue modus habet nitiare actum etiã ſi ſit ↄditio reſolutiua ꝑ ſupꝛadicta nec obſtat ſi 3 2 ¶ Dui derici nel vouẽ. dicat᷑ ꝙ abbas ſeu aliꝰ platꝰ ꝓleſlionẽ ꝛecipiẽs nõ potuit piudicare deo qꝛ dico illud ꝓcedeꝛe ĩ obliga tione queſita:ſz nos ſumꝰ ĩ querẽda. nã ⁊z ſeruus piudicat dno ĩ acquirẽdis nõ in acſitis: ut in.l. fi. E. de acqr.poſſ.ſic ⁊ platꝰ non põt piudicare ec clie ĩ qſitis:ſʒ ĩ qꝛẽdis ſic.xvi.q.vi. .fi.ubi glo.di xi plene in.c.tua de his que fi.a pla. tẽ deus nõ ꝛecipit obligationẽ niſi a nolũtario xv.q.i.ñ eſt xiiij.q.v.c.ſiquid ineniſti.hinc ẽ q notuʒ emiſſum ꝑ metum non obligat:ut ĩ.c.i.qð me.cauſa nõ.i.c. abbas eo. ti. ſed iſte noluit aliteꝛ obligari niſi poſſz teneꝛe ꝓpriũ g“ nõ ẽ pſumendum ꝙ deus uoluerit ipᷣm uinculare ↄ uolũtatẽ ſuam cũ non idigcat deꝰ religione nr̃a:ſed quiſqʒ recipiet meꝛcedem fʒ oꝑa fua ut in.c.pueri de peni.di.iij. Idem etiam uide mus inteꝛ hoĩes pöᷣhentes: ut niſi amboidem ſentiãt non ualer Sctus.l.i.ff. de H.obli. ⁊ in.l.in omnibus ff de act. ⁊ oblig. æ bãc opi.putio viſſimam. Nuũc ꝛeſtat Gndeꝛe ad oria foꝛmata in glo.qꝗᷓ ueniunt 53 tex. ad. c. ij. x.qei.dic ꝙ ibi conditio non fuit otra ſubſtãtiʒ ↄſecratiõis eccłie:ſʒ ð ↄſecutia ad oꝛdina tionẽ eccleſie:æ iõ hr̃ pꝛo nõ adiecta cum ſit õ ius cõe qꝛ nõ põt faceꝛe patronus ut eccleſia nõ ſit ſub oꝛdinatiõe epi ad.c.diaconi dic ꝙ mrimoniuʒ non eſt contra ſubſtãtiam oꝛdinis clericalis:ut nõ.in.c. cum olim de cle. coniuga.ſed illud ꝓceſſit ex oꝛdia tione eccleſie ad hoc.c.nicena.xxxi.di. ¶ Mui clerici uel uouentes matrimonium contia beꝛe poſſunt. Eica ¶ Erinuatur ad pcedentia h ordine. Supꝛa niſũ eſt de uno ipedimẽio matrimonij. nunc ꝛeſtat nide? de alijs ipedimẽtis. æ adneꝛte qꝛ Gica iſia nihil po nit diſpoſinie:ſj ꝓcedit intꝛo gatine ſ.qui clerici uel nouentes mimoniũ cõtrabeꝛe pñt. Et Gndendo ad rubrũ dic ꝙ clerici ĩ mioribꝰ licite öhunt matri moniũ. Si vo ſt i ſacris nõ pñt pheꝛe:⁊ ſi ↄxerint eſt nullũ:ut ĩ.c.unico de uoto li.vi.et.s.de cleri.cõ iuga.ꝗſi ꝑ totũ ⁊ Iʒ oẽs oꝛdies largo modo dican aur ſacri:ut nõ.xxxij.di.in ſum.i ꝑ excellentiam et quo ad ꝓpoſitum noſtrum ſacri dicuntur ſubdia conatus diaconatus pꝛeſbiteratus ? oꝛdo epiſcopa lis:ut.j.c.pꝛoximo ꝛeſpectu uouentium dic ꝙ; notũ cõtinentie impedit matrimonium:ſed non dirimit ſi de facto contrabeꝛetur quia foꝛtus ninculum ſupeꝛ ueniens tollit uotum niſi eſſet ſolẽniʒatum p ꝓfeſſio nem tacitam uel expꝛeſſamfactaʒ alicui de ꝛeligioni bus appꝛobatis uel ꝑ ſuſceptionem ſacri oꝛdinis: ut habetur in. d. c. unico de uoto li. vi. Et peꝛ hoc quo ad effectum tituli babes ſummatum nigruʒ lIʒ incidenteꝛ habeat alia dicta que ſatis apparebũt in pꝛoceſſu. Abbas Diaco E diacono. m uc ſubdiaconus matrimonium con trabere non poſſunt ⁊ ſi contra xerint etiam ſi ſint facti irregula ſubdiaconum. ¶ Mota primo ꝙ augumétatur de lictũ ꝓpteꝛ excellentiam diei in qua fuit commiſſum unde pondeꝛatur h̊ ꝙ in ſabbato ſancto nulneꝛauit diaconum de quo uide bonum textum. cum glo. in. c. homo chꝛiſtianus.xl. diſtin. æ in. c.cum quida: 2z quod ibi nõ.de iureiuran.=.c.ſicut dignuʒ de ho mi. ecundo nõ. ꝙ conſtitutus in ſacꝛis mr̃imo nium contrahens efficitur irregularis adeo: ut neqʒ in ſuſceptis adminiſtrare poſſit nec ad maioꝛes oꝛdi nes ſuſcipiendos admitti quod clarius pꝛobatur in .c.pꝛoxi.poteſt tñ cum tali diſpenſari ut h̊. tem nota ex hoc ⁊ ex tex. caſum notabilem in quo diſpẽ ſatur ex ſola contritione ⁊ humilitate peccatoꝛis licʒ non ſubſit cauſa neceſſitatis uel utilitatis eccleſie uł euidens pꝛeꝛogatiua meꝛitoꝛũ.nam pꝛopteꝛ hec tris uel eoꝛum alteꝛum diſpenſatio indulgerur: ut in. c. tali.i.q.vVij.æ uide bonam glo.in..niſi rigoꝛ.ea.cã 2 queſtione ⁊ in hoc notabis bene iſtum textꝰ. qui⸗ Oie facit ad mateꝛiaʒ.c.at ſi cleꝛici ſupꝛa de iudi. nota quod diſpenſatio non imponitur niſi poſt peꝛ actam penitentiam:ſed dic uel eius partem: ut in. c. ex tenoꝛe de tempo.oꝛdinã. ¶ VIltimo nota iuncta glo. pe. ꝙ irregularis non poteſt matrimoniuʒ con trabeꝛe. nam qtuncunqʒ quis ſit depoſiius ab oꝛdi ne tenetur tamen niueꝛe cleꝛicaliteꝛ de quo uide bo num textum cum glo.in.c.dictum.lxxxi.diſtinc. Et nota ꝙ ſubdiaconatꝰ eſt ſaceꝛ oꝛdo.concor.c.infra pꝛoxi. ¶ In glo. in uer. abſolutionem in fi. uult er go glo. ꝙ epiſcopus cum iſto diacono ſuo iure di ſpenſare non poſſit C Sed tu aduene latius. hic enim fueꝛunt duo delicta. pꝛimum in eo ꝙ uulnera uit alium diaconum. ſecundum in eo ꝙ de facto iaʒ contraxit matrimoniuʒ. reſpeciu pꝛimi dicebat. in cen.ꝙ epiſcopus poteꝛat diſpenſare ſi ille eꝛat cleri cus conuentualis:ut in.c.quoniam de ni.⁊ ho. uel ratione legationis ille archiepiſcopus poteꝛat abſo! ueꝛe quod non placet hoſtien. quia licet epiſcopus poſſit abſolueꝛe clericum conuentualeʒ ſi iniuria fue rit mediocꝛis ſecus ſi fueꝛit atrox ut h̊ eꝛat ut nota in dicto.c.quoniam. nec placet ſibi ꝙ legatus hoc caſu poſſit abſolueꝛe unde ſentit ꝙ auctoꝛitate pape archiepiſcopus hic abſoluit. reſpectu legati remitto ad plenius nota.in.c.memini ⁊ in.c. excommunica tus ſupꝛa de offi. lega. ¶ Sed opponitur æ uidetur ꝙ etiam papa non debuiſſet cum iſto diſpenſaſſe: ut in.c.miroꝛ. l. di. ubi dicitur ꝙ cum irregulari ex effu ſione ſanguinis nunq debet eccleſia diſpenſare. So lu. dic ꝙ irregularitas non cauſatur ex ſola effuſio ne ſanguinis: ſed opoꝛtet ꝙ inteꝛueniat moꝛs uel membri detruncatio ut in. c. in archiepiſcopatu de rapto.? in clemen.ſi furioſus de homi.ubi textus ꝛe quirit mutilationem membꝛi¶ Sed eſt dubium quo tidianum quid ſi quis debilitaueꝛit membꝛum ita ut quaſi ſit inutile quod non tamen detruncauit nun quid ſit effectus irregularis dubium facit quia pa ria uidẽtur non eſſe ⁊ inutile eſſe in.c.ij.de tranſla. pꝛela. Contrarium ſentit hic BGal. ⁊ puto ueꝛius ar gu. bonum in. c.ſicut urgeꝛi.i.q.i.naʒ membꝛum de bilitatum ualet ſaltem ad decoꝛeʒ ⁊ in penis ẽ mitioꝛ iteꝛpꝛetatio licet aliud in ſimili ſentiat Cy. in quẽ. ſz nouo iure. E. de ſeꝛ. fug. z ibi pleniꝰ ꝑ bal ¶ Quid u fumc⸗ M Nunelal rtboi . — . litenrien⸗ D d Nlunnrio⸗ 1 itõ 1 Pgiocleigo Vyclii onlo . eont Modun ch⸗ S Nnichi li niinidi rermiwachingdrrns (Crompylmniun Nptreraudan oin rdni ſiur iunninlus. b. ſluoni cjso r ſoch in Ginſamis nit minoni t bne Iylentaii ſidien i Niltehsgilenes conetſun d n npmli be ſobpimn entorer Ilnpis ibl n ipohglis Gitlun ſ arinne wigi Mshne nenes aaſunndns Noncicepnin dlin S un penitns tonnins de uͦ ant cchuſomnc: mg⸗ un eummg ſolno bon Oe igin ſrceigintitn naig ⸗ gra ſ itcormns e ſnco ann lenum cujn . nCn nig n 4 h . . Wiſ ſacnis ns⸗ n nen Ut neg⸗ n ei mions woln⸗ Sordi ins pob . ul cibene 1Oarur i , WMWMWNoLi bn omſ nmnnoniy an gus tcgpolns bocg er Ceicdin cecto ncebo incdeum n aſin E tſuen o onor iffir Nr olioreninf duret Sn odarono ſwoeci (BAurcene uins, di Gicn. pinmn ned aren nicondunnedendi õ oreur nrr ,Mc i cHnancitv. Earchipllns potan bi boſten. gpa tcaeptopns umcorvennadd nunaſte fveitanor ubemnn hoit .nr eua ſtig eynsdot mdeſartq mcoiine i on. ken kgnilnud terinanN Giclürid Srl ooniu tltut Zcpntſrcuni eniſe hi Amyuninmt nyͦamnuli n H on almrr len ef ercnit monsle ¶ Ne conditio: appo. aũt appelleẽ mẽbꝝ ⁊ nũquid digiius ſit mẽbꝛũ nide ꝑ bar.in..ij.ff. de pub.iudi.ubi ↄcudit mẽbꝛuʒ ap pellari ꝙ bʒ officium ſepatum ⁊ diſtinctum ab alijs mẽbꝛis ut occulus.lv.di.ſi euangelica uel manꝰaut pes: ut in.d. auc. ſed nouo iuꝛe.digitus ãt nõ ẽ pꝛo prie mẽbꝛũ ſʒ ꝑs membꝛi. Ego ad h allego bo. tex. lxxxix.di.ſingula ubi appellat᷑ mẽbꝛũ ꝙ hʒ officium diſtinctum. Ex quo põt iferri ꝙ incidẽs alicui digi tum nõ ẽ effectus irrłaris: ſecus ſi toram manũ nel occulũ aut pedẽ.ꝛeſpectu ſecũdi delicti qs poſſit diſ penſaꝛe dicã latius.j.i.c.ꝓx. ¶ In gl. pe. ibi degꝛa dari debeat dicũt doct. ꝙ melius dixiſſet deponi:qꝛ ꝓpter homicidiũ clericus nõ degradatur:ſed punit ut in. c. cũ nõ ab hoie de iudi. ſʒ dic ꝙ depoſitio po teſt appellari degra datio: Iʒ nõ fit actualis ? ita lc q̃ᷓ tur tex. in. c. tue.j.de penis ⁊ puto ꝙ etiam ögrada tus actualiteꝛ nõ poſſit öheꝛe mr̃imonium:qꝛ lʒ ille ꝑ iat oẽ pꝛuilegium cleꝛicale: ut in. c.ij. de penis li. Vi. tamẽ ſẽper remanet caracter ꝛõe cuiꝰ ſi de facio celebꝛaꝛet cõficeꝛet Vvum coꝛpus p̃ᷣi ut nõ ibi. Jo. an. in nouel.tenent cõir theologi.licet glo. aluer ibi ſentiat. £ litteꝛarũ. Subdiaconus ma trimonium Sheꝛe nõ põt ↄſultatio ⁊ rnſio: fa ibi ſupeꝛ quo UW vri ꝙ religio appellat̃ oꝛdo foꝛte ſic dicta fn doc. qꝛ oꝛdinata ? appꝛobata eſſe dʒ:ut in.c.fi. de reli.dõi. ¶ Sedðo nõ.ꝙ clericus in ſacris ducẽs uxoꝛẽ dʒ ↄpelli ad illã abiurãdã.i.cũ iuramento re mittẽda æ ꝛenũtiandã ita ꝙ ulterius eã nõ admittet ertio nõ ꝙ ↄſtitutus in ſacris Zbhẽs mr̃imoni mn ꝑdit executõem oĩuʒ oꝛdinũ.nec de facili diſpẽ ſatur ſecum in ſacꝛis. ¶ In glo. pe. in. fi. nõ ultimã ſolutionẽ ꝙ eps põt iure ſuo diſp ſaꝛe cum clericis qui in ſacris õxerũt mr̃imoniũ ⁊ hanc opi.tenet hᷣ Inn. ſentit eriã hoſti. dicens ꝙ in. c. pcedenti papa ondit epis ptãtem eis conceſſam ad iuris rigoꝛem temꝑandũ.hic vo loqᷣtur de rigore qui fuãdus eſt in duobus caſibuſ.pꝛmꝰſi populus ſcãdaliʒat᷑ ccſſat ãt ſcãdalum iſto uolete ĩtrare ꝛeligionẽ. E ecũdꝰ cqus cũ nimet᷑ ne multis cꝛaſiantibus locus ſit exem plo in.c.i.de poſtu.pla. At ſᷣm Gof. in. c. pcedenti eꝛat penitens ⁊ contritus. hic aũt ſecus.nam iſte ex pectauit cõpulſionem epi: unde ſponte:non dimiſit uxoꝛem ⁊ utraqʒ ſolutio bona. Dic eꝛgo ↄcludẽdo mateꝛiã ꝙ aut iſte cleꝛicus incidit in bigamiã: ut qꝛ de iure aut de facto õxit cum duabus uel cum una conupta. æ cum tali nõ diſpenſat epus:ut in. c.nuꝑ. 2?.c. iij. de biga. Aut ↄxit cum unica nirgine ⁊ tunc ſi eſt cõtritus ⁊ penitẽs epᷣus põt diſpẽſare:nt in c. pꝛecedẽti ⁊ carius in.c.ſane de cle ↄiuga. alias aũt no gebet diſpẽſare:ut hic. Aen 2rr e otum ſolene im mimmus *pedit ⁊ dirimit ma trimoniũ poſt Sctuʒ. uotũ ſimplex tantum ipedit ↄpendũ:ſʒ nõ dirimit poſt ctuʒ. In pꝰ deci ſa ↄſultatio. In Fa diſtinguẽs rnſio.ſecundũ mẽbꝝ ibi ueꝛuʒ. ¶ Mõ pꝛio ꝙ li; nouens ſe intraturum religionẽ debeat ↄpelli ad intrãdum iuxia nõ. in. c. bonectum de ꝛegu.æ in. c.ex pae de cenſi. tũ ſi añ — ⸗ „ 2 — 2 . i igꝛediat᷑ Sxit mꝛimoniũ nõ dʒ cõpelli ad dimittẽ dum uxoꝛc᷑.qꝛ ꝑ foꝛtius uinculũ ſuꝑuenics tolluur notum primũ:ut in.c.unico de uoto li. Vi. facit. c. q poſt uotũ de reg. eo.ti. ? li. ¶ Secũdo nõ. ꝙ uotũ de itꝛando ꝛeligionẽ dẽ ſimplex ⁊ nõ ſolẽniʒatũ quo ad meimoniũ dirimẽdum niſi b ꝓfeſſioneʒ ſubſeqn tẽ de quo in.c.unico.pall li.vi. æ idẽ dic in uoto cõ tinẽtie ut ibi Gerbel hitum in fi. de h̊ dic me lius ut dixi in.c. ex ꝑte ⁊ in. c.Oſulti.⁊.c.ſtatuimꝰ de regula. ⁊ uide tex.cũ gl.in.cle. eos.de regula.Et in effectu dicẽdũ ꝙ uotũ ſolẽniʒaĩ ꝑ ꝓfeſſionẽ neduz expſſa:ſjʒ ẽt tacitq:ut in.d.c.unico.unde dicendũ eſt an ⁊ qñ ſuſceptio ſeu delatio hitus iducat ꝓfeſſionẽ ⁊ dicẽdũ:ut dixi in dictis iuribus pᷣall. IiInir Suſceptio hitus ſiñ ꝓ Onſu luit. feſſione nõ dirimit nr̃i moniũ gctum:ſed ↄᷣhendum impedit. hec ſũ matio eſt nimss gnãlis:unde fmn intellectum quez teneo ſũmo ſic. Suſceptio hitus ꝓfeſſoꝛũ extra reli gionem a nõ hnte p̃atem incoꝛpoꝛãdi religioni m pedit idubio mr̃imoniũ phendum:ſed nõ dirinit 3 ctum.primo conſultatio.fo ruſio ibi conſultanoni. s primo ibi ſuꝑ altare ꝙ qniqʒ ꝓfeſſio fit ſu per altaꝛe ⁊ nõ in manib ſuꝑioꝛũ qð intelligũt doc. 2? qn fit ſciẽte ſupioꝛe ⁊ ꝑmutente. nã de moꝛe qua rũdam religionũ e:ut ꝓfitẽdus ſcribat ꝓfeſnonem ꝓprijs manibꝰ. æ ſic ↄſcriptam ponat ſuper altare pſente toto ↄuentu ⁊ acceptante.nam nõ põt qunis ſeipin incoꝛpoꝛaꝛe ꝛeligioni:ſed oʒ ꝙ inteꝛueniat cõ ſenſus pᷣſidentis in illa. ut in. c. ad aplicam ſupra de ꝛegu.⁊ uide qð ibi dixi.¶ Secũdo nõ tex.mira bilem ꝙ ſuſceptio hitus reigionis impedit mẽimo nium 5bendum: ſed non dirimit de facto pctum. ¶ Kontra H̊ oppo. uidetur eni ꝙ debeat dirime? ut in. c. ſuꝑ eo de reg.⁊.c.uidua ̊ eo.ti So. glo.ij intelligit tex. ð hĩtu ꝓbationis prium loqᷣur in bitu pꝛofeſſionis uel ſecundum glo.iij. quandoqʒ appa ret ꝙ ſuſcipiens habitum pꝛobationis noluit muta re ſeculum:ſed hic ceſſabant ſigna mutandi ſeculuʒ prima ſolutio non uidetur bona:quia habitus pro bationis.etiam non impedit matrimonium comra bendum imo libeꝛe poteſt redi e ad uitam prioꝛem ut in.d. c. ſuper eo.æ maxime ex quo ceſſabant hic ſigna penitus mutandi uitam cum non renunciaue rit proprijs nec intrauerit clauſtrum:ut in lutera et mulrtum inuoluitur peꝛ doctoꝛes intelleeius huius c.hoſtien.intelligit inteꝛ ceteꝛa ꝙ loquitur de habi tu ſuſpecto extra religioneʒ. ſed obmutendo ea que conceꝛnunt titulum ſupꝛa de regula. Oꝛeuiteꝛ quo ad intellectum huius titu. dico ꝙ tex. pꝛocedit iĩ aſſu mente habitum pꝛofeſſoꝛum extra religionem a nõ habente poteſtatẽ incoꝛpoꝛandi eũ religioni.naʒ pꝛe ſoyteꝛ iſte non habebat poteſtatem recipiendi illam ad pꝛofeſſionem ⁊ eam incoꝛpoꝛãdi religioni:ut ple ne dixi in.c.ponectum de regula.⁊ ſic ex ſuſcepiione illius habitus non poteſt iſta iudicari pꝛofeſſa: ſed ex quo ſimpliciteꝛ mutauit habitum uidetur uoluiſ ſe quantum in ſe eꝛat uitam mutare z obſe:uare continentiam ideo ex hoc ſigno impeditur matri monium contrahendum ſicut in ſimili dicimus in q4 ¶ Eni clerici uei uo. coningato intrante religionem qui ſi reuocatur ad petitõem uxoris debet qtum i ſe ẽ fuare continen tiã qꝛ qtum ad illam fuandã põt ſe obligare:unde tex. H̊ appellat illum hitũ religiõis æ non ꝓbatõis et equiꝑat hãc ſuſceptõem habitus uoto ſimplici qnia tacite vꝛ uouiſſe ↄtinentiam.ſecus puto ſi ab habẽ ie p̃ateʒ habitum recepiſiʒ ꝓfeſſionis ẽt e? monaſ terium aꝛ.in.c.poꝛꝛectũ ⁊ ĩ.c.ſic.de rła.⁊ pꝛo h̊ vi de bonam gl.i.c. de viduis el.i.xxvij.q.i¶ Quid at de illo qui poꝛtauit bitum pꝛobationis per anuʒ ex relgiionem dic ut hẽs tex.cum glo.in e.eos ðᷣ rla ⁊æ peꝛ h̊ habens clare inte lectum. c. ¶ In glo. in vbo altare in fi de hac mã q́s poſſit recipere effi cacit᷑ ad pꝛofeſſioneʒ dic ut dixi.ſupra.pꝰ Inno. in d. c. poꝛectum. Abbas. Eniens Uotum caſtitatis de pñ ti impedit matrimoninʒ Itrabendum:ecclia tamen ex cã matrimo nium ↄtrahi qñqʒ ꝑmittit. h̊ dic ibeꝛendo e.pꝛimo narrat caſnm pmiſſa cã. o ponit mandaiũ ibi nos itaqʒ ¶ NM prio ꝙ timoꝛ ſcuitie ſponſi nõ bʒ ſpõ ſalia dirimeꝛe uidet᷑. n metus uanus qð puto uerũ niſi maxia ſeuitia acceſſiſſet ex pꝰ facto arg.in.c.lit teras ĩ fi. de ꝛeſti. ſpo. Q Scðdᷣo nõ. ar. ꝙ beꝛemita põt nõie eccleſie unineꝛſalis uotum cõtinẽtie recipꝑe uide qðᷣ dixi poſt Inno.in. c. dudũ de cõueꝛ. ↄiug. M tertio caſuʒ mirabilẽ quẽ neſcio alibi ꝙ cõ tra uotũ cõtinẽtie ſen caſtitaris eccleſia oñz diſpẽſat de quo.j. latius dicetur cũ glo.ſi. ¶ In glo. in. v. de ſeueritate ibi non obſtãte noto ſimplici nõ.glo. ſingularit᷑ uſqʒ ad finem quam neſcio alibi. unlt.n. apene ꝙ ſponſalia de fururo non tolluntur ꝑ ſim plex uotum caſtitatis ſequens ⁊ iõ aliqui ut ꝛefen h Inno. dicebãt ꝙ uotuʒ illius mulieris nõ tenneꝛat ex quo prius cõtꝛaxeꝛat ſponſalia: vnde ſicut notũ ſoleéne non ualet cõtra matrimonium conſumatum ut in.c. quidam de conueꝛ. coniug.ita nec notũ ſim plex. ſoonſalia de futuro. Hoſtiẽ.dicit ꝙ uotum iſtiꝰ mulieris tenuit ? ꝙ papa de'gra dedit ſibi po teſtatem pöhendi non tñ apte tangit dubiũ ſupᷣ d; do. An. vẽ H uelle ꝙ uotuʒ caſtitatis ſit foꝛtius ꝗ; ſponſalia de futuro ⁊ ſic ſentit ꝙ ſponſalia tollunt ꝑ tale uotũ ꝙ ẽt h̊ ſentit Gaſ. Sy Zriũ apte tenet hoſti. j.c.ſe.⁊ ſequit᷑ ibi do.ant.dicit.n.hoſti.ibi ꝙ ſi uotũ pꝛecedit ſponſalia nõ ualẽt ſponſalia ut ibi: fi aũt ſponalia pᷣcedũt notũ tũc cõpellitur nouẽſ aut ſolẽniʒare notũ.ſ.intrãdo religionẽ ani ꝑficeꝛe ſpõ ſalia:ar.c.ex ꝑte de cõueꝛ.cõiunga.⁊ hanc puto opi nionem uerioꝛeʒ. nam cũ ſit oꝛta obligatio ſponſo nõ uidet᷑ ꝙ in ipins piudiciũ poſſit uoneꝛe caſtita tem: arg. in. d. c. ex parte: ⁊ pꝛo h̊ facit iſte tex. Mec obſtat ſi dicat ꝙ h̊ pondeꝛat᷑ uotum poſt ſponſalia emiſſũ:dico.n.qꝙ uotũ obligauit mulieꝛcẽ quo ad ſe 2 ſolutis ſponſalibus ꝑ ſequens matꝛimonium per nirum contractũ ꝛemanſit in ſuo ꝛoboꝛe. ¶ In gl. li.ibi ↄperatiua peꝛmiſſio:uult diceꝛe ꝙ illa ↄhẽdo nõ euitat pcẽʒ ex quo uenit cõtra uotum:ſʒ ecclia ꝑ mittit ut euitet maiꝰ malũ:⁊ hanc opinioneʒ tenue rũt malti exxra glo. maxie Inno. ꝗᷓ exponit tex.i fi. nõ poſtponas.i.ñ ꝓbibeas qſi nelit ꝙ eccclia non dabit licentiã phendi:ſʒ nõ ꝓhibebit contractuʒ ne deteꝛius inde contingat:ſed hoſt. uidetur uelle ꝙ ex diſpẽſatione ecchie iſta Zheꝛet. ⁊ tria fueꝛũt que idu xeꝛũt papam ad diſpenſandũ. pꝛimo pturbatio mu lieꝛis quia uotum emiſit nõ inſpirata ſz in fraudem ſponſi.fo ꝓpteꝛ maius ꝑiculum euitanduʒ quia min lieꝛ uidebatur incontinẽs. Teꝛtio qꝛ eꝛat inuenis ⁊ ſuſpecta: unde papa accepit a non idoneo debitoꝛe quod potuit. hanc opi.ꝙ ex diſpenſatione pꝛocedat ſentit ſpe. in ti. de lega. in. S. nunc de epox. v. cxxxiij ubi dicit epiſcopum poſſe diſpenſare circa uotũ ſim plex ? uolẽs allegare h.c.alleganit ꝑ enoꝛem. c.pce dẽs quod nihil facit:⁊æ nõ. ſingulariteꝛ iſtud dictum ſpecu.qꝛ neſcio alibi ꝙ epiſcopus poſſit diſpenlare in uoto ↄtinentie. naʒ glo.j.c. ꝓxi.dicit ꝙ eccłia po teſt diſpenſare ⁊ nihil dicit de epo. HNoſti. ibi ſentit ꝙ papa ſolus diſpenſet ⁊ ex cauſa uide glo.i.c.i.de noto que uoluit ꝙ etiã papa nou poſſit diſpenſare in noto continẽtie qꝛ non eſt repeꝛire maius bonuʒ in quo poſſit fieꝛi ↄmutatio:ſed q;tum ad bᷣ̊ ultimuʒ doc.cõiteꝛ tenent contrarium in. c. cum ad monaſte rium de ſta. regula. Concludeꝛem banc mateꝛiaʒ ſic ꝙ aut queꝛitur an papa poſſit ⁊ dico ꝙ ſic ex maxi ma tamen cauſa ⁊? loquoꝛ de directa diſpenſatione peꝛ quam euitatur peccatum ⁊ de hoc dic ut dixi in dicto. c. cum ad monaſteꝛium. Aut queꝛitur de epi ſcopo ⁊ in teꝛminis huius.c.puto ꝙ epiſcopus po teꝛit ex quo repeꝛimus caſum conceſſum ab eccleſia nec repeꝛitur ſibi pꝛohibita diſpenſatio facit quod notat Innocen.in.c.ex tenoꝛe de tempo.oꝛdi. ſʒ ex xra caſum hnius.c.ſeu conſimiles teꝛminos puto ꝙ epiſcopus non poteꝛit quia caſus eſt ualde arduus 2z dubius adeo ꝙ multi dicunt enam papam non poſſe ut ſupꝛa dixi unde iſte caſus tanq; arduus de bet reſeꝛuari pape nt in.c.maioꝛes in pꝛin. de bap. Et puto attentis cauſis que induxcꝛunt hic papam ad diſpenſandum ꝙ ſine peccato iſta contrabat ma trimonium tamen aget penitentiam in ſatiſfactione culpe ſi qua fuit a pꝛicipio ? hoc nidetur uelle iſta litteꝛa eam non cauillando nec ſupplendo Abbas. Brſu 8 Morum ſolemne dirimit 2 matrimonium contractum ſcilicet ſequens:ſimplex neꝛo impedit: ſed non dirimit: uel aliteꝛ æ clarius. Motum ſimplex im pedit ſponſalia de futuro non autem dirimit matri monium ſequens ſecus in uoto ſolemni. pꝛimo po nitur queſtio.ſecundo diſtinguens ſolutio ibi unde 2 ſecundum membꝛum ibi quod ſi. ¶ Mota pꝛimo ꝙ uotum caſtitatis ſeꝛuãdũẽ ⁊ alio nõ intueniente dicitur ſimplex.ſecũdo nõ.ꝙ ſponſalia etiam iurata poſt notum ſimplex non nalent ex quo ĩfeꝛo ꝙ con tractus etiam iuꝛatus contra notum non tenert qðᷣ notabis:⁊ ſic iuramentum non eſt foꝛtius ninculuʒ 4 uoto unde non ualet iuramentum contra uotum:ſʒ eſt temerarium. Item nõ. quem poſſe compelli ad executionem ſunplicis uoti. ltimo nota ꝙ que ſtio debet eſſe dubia tamen poteſt reſponderi n on auradhwun cuatmoi ir niüminn iatirsciüigtünrirmet öam iſrceün rcttrlalneni ehodecdbenn indtmiocer niuortxummmoaminmni ſturdhum ni iam wr Faſieton ßeum ne igens Gtlttnnita rpulennad minon itinco an, nrtun inctar t in cſen Ouu qnsvontonmi, ibſtnnin Gnrſeen niganist une om iopctimmmiinnäek zan iderod Bumin ornia ddſen enrfeſgonsingcſmmnd Niatingun n ewbitcäete aſgttaer iſte Eonttöm⸗ moiſt ſe on ſt ar e ſnan Ucbientlegs prnen ,a int nii, Go npn ltcnnnntad gem 1 ennnuhmumn laiteniigädt Ppchanr elgo⸗ K Painn Dolttcipettr mn nmnirmin honn rummb i nmußimmg ſnmnn NnlC nonnſte nnchtenn tal nmnig e M poſt tcloirernm Mnorce iinmn iheninoe Acammt ceboe cenncinin ſeiun Ananeimtegi, õ sſun neſumed tei nodn heſendfnr end ncor denmho nl. ge onimnils anirs o ni s als land⸗ uiy Civyrcam vun N eiſe aus uniy aenlo e inc nmors n pin debap. ſscve ndnwunt bicpopan ſor cad iktonnibune Gſcinmnumn Gllfrene icgo tdar ien ule In mder NNendn An. ¶ Qui clerici uel na⸗ ad ſatiffaciendum querenti. ¶ In glo.ij. hec glo principaliter facit duo.primo inſtat ponẽdo diuerſi tatem iteꝛ uotum ſimplex ⁊ ſolẽne.fo declaꝛat qð di cit ſolẽne ⁊ qð ſimplex ⁊ icidẽter tangit uim ſimpli cis ⁊ ſolẽnis.ſa ibi ⁊z qꝛ. ¶ Circa primã ꝑtem cen cdude ꝙ notũ ſolene ⁊ ſimplex equaliteꝛ obligãt axpðᷣ deũ in geneꝛe ſed in q;titate reatus differunt ex rꝛãſ gꝛeſſione. na tranſgrediens notum ſolẽne granius peccat ꝙᷓ tranſgredienſ uotum ſimplex. ut colligitur ex. c. uirginibns.xxvij.q.i.iuncto.c.pcedentite,ʒ in ſe eandẽ nim obrinẽt quo ad ĩpediendũ futurnʒ mr̃imoniuʒ:ſʒ ex ↄſtõe ecclie uotũ ſolene eſt fonius qꝛ ipedit ⁊ dirimit mẽimoniũ poſt Sctum ⁊ ſic uult gl. ꝙ ſi cõſtitutio eccłie nõ eſſet teneret mrfimonium vctum a religioſo uel pᷣſbitero ſeculari quod clariꝰ tenet hoſt.⁊ cõir doc. ſequuntur. nam ut dicit hoſt. de iure dinino quedam ꝑſone ꝓhibẽtur a phendo mẽimonio de quibus nõ.in.c.ſas de reſti.ſpo.iter quas uouens nõ reꝑitur prohibitus:unde oʒ diceẽ ꝙ aut eccla errat i ſeruãdo mẽimonium poſt uotuʒ ſimplex:aut ꝙ ẽt hodie poſſit ſtatuere:ut mr̃imoni um ↄctum poſt ſolẽne notũ teneat:nã ſi utrũqʒ eq̃li teꝛ obligat apud deũ ſicut ſeruat᷑ ĩ ſimplici ita poſſit ſeruari in ſoleni:nec ẽ dicẽdũ ꝙ ecclia erret:qꝛ nõ longe eẽt ab heꝛeſi.xxiiij.q.i hec ẽ fides.⁊ hãc opi. tene pꝛo qua fac̃.c.unicum de uoto li.vi.⁊ ibi uide deas per Jo. an. quaꝛe ecclia noluit m'monium te nere poſt notũ ſolẽne.quidã tamẽ tennerũt oppoſi tũ dicẽtes oẽ uotũ ipedire ⁊ dirimere mrimonium poſt ↄctum:ſed uotũ ſimplex nõ dirimit exoſtituti onc ecc eſie:ſed tene primũ.¶ Circa fam qõem te ne hodie qð bẽtur in.d.c.unico de uoto ꝑ qð deteꝛ minatur iſta ↄcertatio antiquorũ. Sed circa unum vſatur dubium nõ modicum pone ꝙ aliquis ꝓmi ſit caſtitatem reſpectu certe religionis ſed nõ uouit oĩa ſubſtantialia ꝛegule nũquid mẽimoniũ poſtea ʒ ctũ tẽat:do.an.multum inſtat ⁊ in effectu concludit ꝙ aut quis uouit omnia ſubſtantialia religionis:ſʒ non reſpectu ꝛeligionis ? tunc notum dr ſimplex un non dirimit mrimoniũ poſt ↄctuʒ per illð.c.uni cũ de uoto. Aut uouii omnia ſubſtantialia reſpectu ceꝛte religionis ita ꝙ efficaciteꝛ eſt obligatus religi oni ⁊ tũc eſt ceꝛtũ ꝙ mr̃imoniũ non tʒ ut hic. Aut nouit caſtitatẽ tin reſpectu ceꝛte religionis. ⁊ tũc di cit ꝙuotũ eſt ſolẽniʒatum ⁊ nõ tenebit mẽimonium ſequens:licet iſte non ſit ueꝛe ⁊ ſtricte religioſus:ut qꝛ nõ obliganit ſe ad paupeꝛtatem ſeu obedieniiã ⁊z h peꝛ illud.c.unicũ.¶ Sʒ ego ſemꝑ tenui oppoſuũ quia illud.c.requirit ad ſolemnitatem noti ꝙ pꝛofeſ ſio fiat alicui de religiõibus appꝛobatis.⁊ ſic quod quis pꝛofiteatur religionem appꝛobatam. eꝛgo uo tum non dicitur ſolemne: unde puro ꝙ ad h̊ ꝙ uo tum dicatur ſolemne opoet ꝙ quis ꝓfiteat᷑ aliquã de religionibus appꝛobatis ita ut ueꝛe ſit religioſus illius religionis ? h uidet᷑ nelle litteꝛa illius.c. unici ſi bene conſideꝛeiunr. Abbas otum ſolẽne ipe Nſinuante. dit æ dirimit matri onium poſt contractum. imo po nit facwum. ¶Secundo diffiniendum comminit ibi nos igitur. ¶ Mõ. primo ꝙ tenet ꝓfeſſio facta in manibus unius ex religioſis alicuius monaſterij:ſʒ quidam intelligunt ⁊ bene ꝙ iſte frateꝛ habnit man datum a ſuperioꝛe ſeu toto capitulo alias non po miſſet iſtam incoꝛpoꝛaſſe ꝛeligioni:de quo uide qð nõ. in. c.porectum ⁊ capitu.ad apoſtolicam de ꝛegu la.(Seenndo nõ. ꝙ pꝛomiſſio alicuius ex ſubſtan tialibus regule una cum ſuſceptione habitus religi onis inducit plenam profeſſionem ⁊= obligat quo ad omnia ſubſtantialia. pꝛo hoc facit quia ſola ſu ſceptio habitus religionis per ſe fuiſſct ſufficiens: ut in capitulo ſuper eo de regu. ¶ Tertio ꝙ mo dica coactio non excuſat etiam mulierem.pꝛo hoc .c.conſultationi ſupra de ſpon. WVn go iin fi. nõ. ex iſta glo.iuncto tex. ꝙ femina poteſt pꝛofiteri religionem maſculoꝛum in manibus eoꝛum ⁊ erit uera religioſa:licʒ non intret monaſterium moniali um:ſed moꝛatur in domo olim ſua:z in quantum glo pondeꝛat ſuſceptionem habitus pꝛofeſſoꝛum dic idem ſine ſuſceptione hitus dũmodo feceꝛit pꝛo feſſionẽ expſſã:ut in.c.poꝛꝛeciũ.S.de reg.ſʒ põdeꝛa tur ſuſceptio hitus ad iduccẽdũ tacuiã ꝓfeſſionẽ:ut ĩ .c.unico de uoto.li.vi. ¶ In gl. in. v. in domo in fi.nõ.bñ ultimã lecturã gl.q̃ renẽdo opionẽ ſuã de qua ĩ.c.fi.S.de ↄdi.app.dat mirabilẽ ĩtellectum ad iſtũ tex.⁊ hãc lecturã ſentit pꝛio Inno.hic dicẽs ꝙ in domo ꝓpria põt quis ꝓfiteri in mãibꝰ epᷣi ul ab batis ⁊ ꝙ epᷣs ul abbas põt ſibi ſtatueꝛe ceriũ locũ ubi moꝛct᷑ ⁊ daꝛe ſibi ſua bona in adminiſtratõnem nec hoc ẽ q ſubſtantiaʒ monachatus cum poſſit eẽ ſine ꝓprio ⁊ in obedientia ſuperioꝛis.dicit ramẽ ꝙ nullus citra papam poteſt ſe obligaꝛe:ut relinquat betuo monachum in certo loco.fatetur tamen ꝙ ſi h̊ adducitur in pactum nõ eſt õ ſubſtantiã mona chatus. ¶ Hõ b dictũ ſingulariter ꝙ abbas non põt ꝑpetuare mõachũ in prioꝛatu manuali uł ĩ alio loco quo mius poſſit eũ ꝛeuocare ad libitũ ar.in.c. cũ ad monaſteriũ s de ſta.reg. ubi tenigi. ¶ Et itel lectũ huius gl.æ Inn. ponit baꝛ.in auc.ingꝛeſſi.C. de ſacr.ſã.ecc.qʒ non alleget gl.uel Inn. ¶ Et uf B dictũ do.an.in.c.fi.s.de ↄdi.appo.ubi dixi tm ualere pactũ eriã ut hẽat vona in adminiſtrationeʒ qꝛ uidet᷑ ſaltem appꝛopriare ſibi ex debuo illã admi niſtratõem. ic ãt nolendo ſuſtinere hunc cõeʒ ĩtellectum dicit h̊ poſſe ꝓcedere non ex ture queſito monacho ſed ex pollicitatione obligante abbatem ar. eoꝝ que nõ. Jo. an. in regula nõ eſt de re.iu.li vi. in meꝛcu.⁊ eſt dictũ ſatis coloꝛatum. ¶ Sʒ ego ultra ea que tetigi in.d.c.fi. ſic diſtingueꝛeʒ in mate ria. 218 aut quis ſimpliciteꝛ pꝛofitet cum ꝓteſta tione ſeu conditione de ſuis bonis tenendis.⁊ nide tur in dubio ꝙ reſeꝛuaueꝛit ſibi illa bona: ut c bedi entiarius monaſteꝛij ¶ Quia ueꝛba appoſita in cõ tractu debent intelligi ſecundum naturam contrac tus:ut in.l.ſi uno in pꝛincipio.ff. locati maxime ut res potius ualeat q; peꝛeat.l.quotiens de ueꝛ.obli. ⁊ in.c.abbate ifra de ueꝛ.ſigni.ẽt ĩpꝛopꝛiatis vᷣbis: ut hic eſt tex. ſecundum unum intellectum quem ad hoc bene notabis. ¶ Aut oſtat ꝙ ſibi uoluit reſer nare pꝛopꝛium ita ꝙ nõ eſt locus ĩteꝛpᷣtationi 2 tũc — ¶De eo q d ſi ſit ꝛeleꝛuatio ꝑ uiã cõditiõis ſuſpẽſiue ul ꝛeſolutie nitiat᷑ actus ? nõ ↄditio iqſciũ.c.fi.? qð ibi plene dixi tẽ ſi fiat ꝑ uiã pacti:ſi fuit dicium ꝙ nec aliteꝛ nec alio mõ ꝓfiteri itẽdo.nã h neꝛba kñ cõditiõis ut ſentit War i d ane gariſ Atsm un pliciteꝛ ꝑ uiã pacti uel modi ꝛefuat ſibi ꝓprietateʒ ucl facultatẽ Zhendi mr̃imoniuʒ ? iſte caſus eſt mul tuʒ dubitabilis. nam Mar. tenuit in. d. auẽ ingꝛeſſi ꝙ uitiat᷑ pactũ ⁊ nõ ꝓfeſſio ⁊ foꝛte tenuit illã opio neʒ qꝛ alibi ipſe tenuit nõ ualeꝛe pactũ ↄ ſub ſtãnam Sctus ut ipſe no.i.l.ubi ira donat᷑ ff. de dona.cau. moꝛ ꝑꝓ.l.cũ pcario.ff.de Beca⸗ ſer ego putaꝛc oppoſuũ vñ diceꝛẽ ꝙ illud pactũ facit tranſire iſtaʒ ꝓfeſſionẽ in aliam ſpẽm.quia ubi pactũ c S rẽm õ ctus et impꝛopriatis aliquatenus neꝛbis põt tranſi ꝛe in aliũ Sctum fit ĩteꝛpꝛetatio alterius Sctus:nt ẽ tex.nõbilis i.d.l.ubi ita donat᷑ ⁊ in.l.cũ manu ſata .cff. de pᷣhen.emp.iõ dico ꝙ iſte erit quaſi obligatꝰ mõaſterto lʒ nõ ĩ tom ⁊ ſic bligabit ad oĩa pᷣreꝛqᷓ; ad ꝛeſeꝛuata. ¶ Si aũt nõ pariunt᷑ vba: ut fiat trã ſitus ad aliũ ↄctum tũc puio facti ificeꝛe Sctum. nt in.l.ꝑ fuũ.ff. de uſu z habi.iuncta glo.i dicta.l.cũ manu ſata.æ ad.l cũ pꝛecario dico ꝙ ibi conſtituit pcariũ nõ tin ex vᷣbis pᷣcedẽtibꝰ q imm ex cõdince ꝛe ipſa facta.idẽ diceꝛẽ ad.l.i.O.pe.ff. epo.Jn glo. in. V. metu ꝛegio in fi.nõ.ſingulariteꝛ hãc glo. iuncto tex.ꝙ regis ſeu principis in ꝑium non icrẽ iuſtuʒ metũ. In õrium m fac.l.pe.C. cðᷣ mers cã dicit ̊ Jo. an. ꝙ dignitas aduerſarij non ſufficit ad ꝓbandum metũ: ut ẽ tex. in.l.ad ĩuidiam alł.in glo. niſi aliteꝛ ꝓbetur oppꝛeſſio ⁊ ſic põt ꝓceder̃᷑ di cta.l.pe.fatetur tũ ꝙ ſi rex cõſueuit tyrãnice tracta re nõ paretes ſuiſ pceptis ſeu pꝛecibꝰꝙ iũc ſatis ꝓ batur iuſtus metus qð nõ.ſing. ⁊ idẽ ſentit bar.in tractatu de tirãno facit qð ipᷣe nõ.i.d.l.ad inidiam ubi dicit ꝙ ſola ꝛeueꝛẽtia mariti non cãt iuſtũ metũ in uxoꝛe niſi pceſſerit mine uel veꝛbeꝛa:z idem uo luit Inno. in. c. cam mrimonij de offi. delega.æ bñ facit.c.accedens de ↄueꝛ.cõiuga.⁊ ex his habes qᷓ ſtionem quotidianã nũquid teneat n rfimomũ ſimu lieꝛ cõtraxit ex imperio uel pꝛecibus principis. Me eo qui duxit in matrimonium quam polluit peꝛ adulterium. Cica. ¶ Supra niſuʒ eſt de quibuſdã ĩpedimentis matri monij. ſ.oꝛdinis æ nori. Nunc ſubijcit de alio impe dimento qð.ſ.cauſatur ex adulterio uel ex machina tione in moꝛteʒ coniugis ⁊ declara ut plenius dice ur. J. Cel. r7 Si quiſ ui Ropoſitũ: uente uxo ꝛe Zhit cum ſecunda h̊ ignoran te prima moꝛtua ad ſui petitiõeʒ nõ ſeꝑabit᷑ a ſecũda. Cõis diui ſio.fa ibi licʒ aũt. ¶ Mõ.pꝰ ꝙ ueniẽs ſcicieꝛ S le gem nõ põt legeʒ allegaꝛe ad ſui fauoꝛẽ ad actum ĩ nalidandũ ꝓ h.c. inteꝛ dilectos de dona. ¶ Secun do nõ.ex ſupficie littere tria impedimẽta mrimonij Primũ ſi niuẽte uxoꝛe cum alia Sxit ⁊ cõmiſit ad uxit. i mil. akreig ASan ſi uiuẽte uxoꝛe dedit alteꝛi fidẽ nt illam duceiꝛet moꝛtua uxoꝛe. ¶ Leꝛtium ſi muli eꝛ fuit machinata in moꝛtẽ alteꝛius ↄiugis:ut ſpᷣius efficiatur uxoꝛ. ed queꝛo pꝛo declaratione tex. 2 totius capituli nũquid quodlibet iſtoꝝ impedimẽ toꝛum ꝑ ſe ſufficiat. ic ꝙ iura uario modo lo quũtur ut haberur peꝛ totum hunc nitulum ⁊.xxxi. q.i.ꝑ totam queſnõex. CBed eanclndendo ueꝛita teʒ dicendũ eſt. ¶ QOõ aut ſolũmodo pceſſit adulte riũ ⁊? nõ ipedit᷑ mꝛimoniũ ſeqns unde alio nõ ireꝛue niente quis põt duceꝛe in uxoꝛẽ illã quã pꝛiꝰ polluit ꝑ adulteꝛũ:ut eſt tex.in.c.ſignificaſti.j.e. ⁊.xxxi.q. i. c. ſiquis Gineme. .Aine ago Grir cũ mulieꝛe ſuꝑ ſtite ꝓpna uxoꝛe nec ad alia fuit ꝓceſſum z ſolus ↄ tractus mẽimonij nõ impedit mẽimoniũ ↄtrabi moꝛ tua uxoꝛe ⁊ idem eſt ſi nõ ↄxiſſer de pnii ſed dediſſʒ fidem de contrahendo poſt mortem coningis ur eſt tex.. c.fi. ¶ Aur cum contractu matrimonij fnit mixtum adulteꝛiũ ⁊ tũc aut cum ignoꝛante ⁊ põt int eos eſſe matrimoniũ poſt moꝛtẽ oiugis ut eſt caſus B ⁊ intellige ꝙ ſupeꝛ inducta ignoꝛauit ſoto tempo re ante moꝛẽ pꝛime uxoꝛis ¶ Si aũt ceꝛtioꝛata de uita pꝛime ↄiugis ꝑmiſit ſe cognoſci ab illo uiro nõ põt amplius eũ hẽe in maritũ ad hoc. c.fi. j. eo.⁊ ſe quunt᷑ doc. h̊ Idem ꝑ oĩa dicendũ eſt qñ pᷣceſſit ii E P B des de ducẽdo ſecundã ſecuto adulteꝛio. declarant᷑ pꝛima duo ipedimenta vn ad tex. duʒ diẽ maxime dic.i.tin.ulł ſi uis caꝑe ꝓpꝛie ĩtellige pꝛimũ caãum qn pceſſit adulteꝛiũ cum cõtractu mr̃imonij. com cãum itellige qn pceſſit fides de ducẽdo illam ? ſequit adulteꝛiũ nam iſti duo cãus ꝑificant .Jj. c. fi. ¶ Quo ad teꝛtiũ naria ſentiũt doc. in. c. ſu peꝛ h j.eo.⁊ in.c.i.de conueꝛ.infi.ſed mihi plʒ opi. quam tʒ ibi Joã. an. ut ſine adulteꝛio requirar̃ ma chinatio utriuſqʒ puta ſi coniunx machinat᷑ ĩ moꝛteʒ mariti cum extraneo ut illum poſſit habeꝛe in uiruʒ ſecuta moꝛte non poreſt inteꝛ eos eſſe matrimoninʒ ut eſt tex. in dicto. c.i. ¶ Di ueꝛo inteꝛuenit machi natio alteꝛius tantum noñn impeditur matrimonium niſi ſit machinatio coniuncta cum adulteꝛio. ad hoc .c.ſiquis niuente.xxxi.q.i.⁊ ſic intellige iſtum tex. 2= .d.c ſupeꝛ hoc ⁊ peꝛ hoc habes fundamentum toti us ti. glo.i.in fi.nõ.concluſionem glo. que uidetur cõmuniteꝛ placeꝛe docto.⁊ adde hic fi. glo. ultime que dicit ꝙ ſi iſte poſt moꝛtem pꝛime uxoꝛis intellige anteqᷓ; contraheꝛet cum iſta tacite uel expᷣſſe duceꝛet aliam in uxoꝛem teneꝛet matrimonium cum iſta teꝛtia:quia cum ſecunda non fuit matrimonium obſtante impedimento matꝛimoniali ⁊? pꝛo hoc uide bo. glo.in ſimili in.c.ſiquis ingenuus.xxviiij.q.ij. Mam matrimoniũ non pot clandicare ut tencat ꝓ parte unius tantuʒ:ut in.c.tua.S.de ſpon.nõ.glo. in.c.de illis el.i.de deſpon.impu.⁊ in.d.c.ſi quis ĩ genuus. ſed ratione ꝓmiſſionis uir cõpellitur ad cõtꝛahendum mulieꝛ aũt que fuit decepta non:unð ad tex.dum dicit ꝙ nõ ſunt ſeꝑandi ad petitionem niri ſupple.ſ.de facto quia nõ cadit h̊ ſeꝑatio iuris cum matrimonium nunqꝙ conſtiterit. Ad iura alle gata in gloſa. pꝛo contrarijs dic quod ibi actus tener ex nouo conſenſu ſaltiʒ tacito que notabis. wfnl n e gfmd amn ecl en Ndon r'atns: Aius urn niti entq i ͦicheen CN ne enius nine alnenen mm d in airmeun anmnuen. eiinw õ ſrrikoenctödendstar, e wrola Nimanimminmamnn ſnbvaldermuen Noosmlrs NcrsRatiunend Amen ded NoNrmNdcdühem 5Mrabeſemünr oſrnnrh c wcie wnir ali enimn . ſömmuurena agaun aun. elobeoe inau eem; awaa Plhtegnanöfimnt ein gufaen * , lepinene ognovit iimacdi DMMebis (eninn anckon Ditlgn. piodiaädnen⸗ ficiniier mſſimn iccnn gtin lge oſt alruinue hie min l pmi till ninffüſpait mimwni nl irn Molps llusoe nl fua ſej rcmwcumngn pthiienſit Mblrni ünisinnnn in lal lirnb Rgic Wr ad ſdtio⸗ NMNIroni) iſa 3igoin ntne bie lag. Ni⸗ ani ade Mos Celomittetn N Gctg, d ncin Nienin ispot Rdo P eüt Mn Heuuunn ewrs Gaireronchr nitleccgrſieb o iv nnmni albec fiſ ntſ ncnciti c gi ecſti itendeſen, Ko; eimen iale insane gneiliepini unenii ancnuuninonf, iceen echrfies Arcd, Neiü un ſico inozfrei rübana ſentit or ini cua i Aontigz. 1r ir acheno nmuixf ni 1conunr nabini inorq r lun poſithaberinvirg etime eos cſe naninori; .(Sveoſnnewent nechi Nokirpedtmr raminogin ⸗ Miuncn amn nolrid Rbo aaAcigeContc odocdedeiNeatennm im niito amerſormgn erimmtu . ſr umm/ duree ſuuercl erßſe ENI mer mummnorium n . . uuncu non fuit Mumſropion ¶ De eo qᷣ duritĩ mãl. EA Hii† Si niuéte pꝛima nificauit. uxore ⁊? nõ ↄgni ta quis Sxit cũ fa ſcienteꝛ ⁊ eam cognoſce ret:ẽt moꝛtua prima fam habexæ nã poteſt.ſecus ſi pꝛima eꝛat no legitima uxoꝛ. ¶ In pꝛima deciſa cõ ſulrati. n fa ibi mãdamꝰ diſtinguẽs ↄmiſſio. tfin mẽbꝛũ ibi alioquin Hõ pꝰ tex. expᷣſſũ quẽ ad hͥ ultra alios.ſoleo allegare ꝙ mrimonium metu ↄctum ẽ ipᷣo iure nullũ nec ẽ opus ꝙ petatur reſciſſio actione ꝙ metus cã.nam ut hic uides poſt pctum cum prima tenuit mꝛimonium cum fa nulla reſciſſione pꝛius facta æ indicatur ſm mr̃imonium legitimũ ſi ꝓbatur metus in pꝛio qð nõ eſſet ſi fuiſ ſet opus peteꝛe reſciſſionem ar. in. c.ↄſideramus ð elec.? uide qð plene dixi in.c.cũ locum.S.de ſpon. G to ꝙ ſolum adulterium noò inhilitat quem ad ↄtrabenduʒ miimonium iĩmo ecclia dat ſibi licẽ tiam contrabendi monua prima uxoꝛe. ¶ Lertio nõ. æ tene menti ꝙ ſola exñtia mẽimonij enam ante carnalem copulam cauſar impedimcntum ꝑpetuum ut quis nõ poſſit habere illã in uxoꝛem cũ qua õxit 2 mꝛimonium ↄſumauit uiuente prima etiã non co gnita. UNr gla.m fi.nõ.ſing.gl.iuncto tex.qꝛ ne ſcio alibi ꝙ metus ſufficiens ipedit matrimonium vbi etiam ſi interuenit iuramẽtum:⁊ ſic hẽs calum in quo iuramẽtũ metau pᷣſtitum nõ eſt obligatoꝛium 2 foue ideo:qꝛ eſt ð bonos moꝛes. Item cõtra ſub ſtantialia mr̃imonij.nam iuramẽtum metu exioꝛtuʒ nõ tribuit libertatem ↄſenſus.nullus ergo ẽ ↄſeſus coactus itercedẽte iuramento.nã mẽimoniũ ↄhit li beꝛo ↄſenſu: ut in.d.c.cũ locum ¶ In gl. fi. ibi ar. Ʒ iſta que ſequũtur nõ ſũt Sꝛia:ut diẽ Jo.an.⁊= bnñ ſed potius ponũt caſũ ↄuerſum.ſ.ꝙ legitime factũ nõ ꝛetractat lʒ ꝑueniat ad eum caſum a quo nõ po tuit habeꝛe initiũ æ de utꝛoqʒ bꝛocardo dic:ut le.et nõ.in regula nõ firmat᷑ ⁊? in ꝛegula factum legitime de ꝛeg. iur.li. Vi. Boper hoc. haoreh auis ch illa her̃ quam uxo re uiuente oↄgnouit ſi machinata fuit in moꝛtẽ uxoꝛis. ¶ NDꝛemittit queſtionem cui rñdet ibi raliteꝛ. ¶Hõ pꝛĩo ibi ſi adulteꝛa ꝙ ſolũ adulte riũ cũ mulieꝛe ↄmiſſum nõ iĩpedit quo minꝰ moꝛtua legitia ↄiuge poſſit adulteꝛa in uxoꝛẽ duci. naʒ ut h nides hec mulieꝛ pᷣſupponit᷑ fuiſſe cognita ab iſto ni ro:⁊ tũ nõ ipedit᷑ mr̃imoniũ niſi fueꝛit machinata in moꝛtẽ ↄiugis illius uel niſi fueꝛit ſibi data fides de ea ducenda: de quo dic ut latius dixi ſupꝛa eo.c.i. cᷣo nõ ꝙ ubi iteꝛceſſit adulteꝛiũ ſufficit macbi natio alteꝛius in moꝛteʒ; dũtaxat quod declara:ut di xi in. d. c. i. ¶ Mltio nõ ꝙ h ꝓhibitio ẽ ꝑpemna qſi nedũ ipediat mꝛimoniũ phendũ:ſed ẽt dirimat iam Zctuʒz. ¶ In glo. in Vv. machinata ibi ita ſcꝛiptuʒ eſt Joã. an. dicit ꝙ h nullibi pciſe reꝑit᷑ ſcꝛiptũ.nam.c. ſi quis uiuente allegatũ in glo.loquit᷑ de occiſo ⁊ ſic cũ machinatio habuit effectũ iſtud.c.pſupponit uxo ꝛem illius fuiſſe moꝛtuã ⁊ ſic ſentit Jo.an.qꝙ machi natio ſola ſine effectu nõ ipedit mrimoniũ cum adul leꝛa. qd ſatis mibi plʒ qꝛ cum illud ſit impedimentuʒ iuris poſitiui non dʒ ita taxari: ut reſtxingatur facul tas Zhendi mẽimonium diſpoſitionẽ iuris diuini ar. c.̊ ex quadã g̊ de teſti.⁊æ inqiũ gl in fi. dicit ꝙ ex ſola iterfectione mariti nõ ipedii matrimonium cum nxoꝛe puto gl.ꝓcedeꝛe etiam ſi eo pꝛopoſuo ĩ terfecit quis maritum alteꝛius mulieris:ut uxoꝛem eius hẽat in ↄiugẽ.qꝛ machinatio uniꝰ m nõ ſuffiẽ ſine a dulteꝛio:ut dixi.S.e.c.i.⁊ tene quod ibi nõ. Iʒ £ litterarũ. OQul uiuente nro re etiam ab eo ſe ata quo ad toꝛũ faʒ ↄſciaʒ duẽ uxoꝛẽ ẽt prima moꝛtua ſeꝑabit᷑ a fa: ſed cum alia oöᷣbeꝛe po terit. Cois diuiſio fa ibi ſuꝑ quo. Hõ.primo ꝙ ſe pꝑato mẽimonio quo ad thoꝛum ꝓpter adultenum remanet nihilominus uinculum meimoniale etiaʒ ſi gdultera intrauit monaſteꝛimnm nam matrimonium ſeł ↄſumatũ nõ diſſoluit niſi moꝛte nãli.xxxij.q.vij. in. c. ij. YVeo iſte uir hedo cum fa pria uiuente et ean. ↄgnoſcendo cõmiſit adulterium. ¶ Viltimo nõ ꝙ ↄctus ſecundi mẽimonij cum adulterio ſecu to nõ impedit quo minus moꝛtua legitima coniuge poſſit adulter aliam ducere in uxoꝛcẽ. ¶ In gl. ij. in fi.nõ gl.qꝛ ſolet ſatis allegari ꝙ ſola depꝛebenſio ĩ adulterio non ſufficit ad puniendum deprebenſum niſi aliter cõicat᷑:ſjʒ ĩ Sörium facit qdð nõ gl.in.c.cum nõ ab hoie de iudi.⁊ dic ut ibi plene nõ.⁊ uide gl.ĩ .c.ſi quis diaconus.l.di.⁊.lxxxi.di.c.pᷣſbiter Gof. hic dicit deppenſionem ſufficeꝛe ſi adulterium effec tum ẽmotoꝛium.hoſt.dicit ꝙ fides ſeper ẽ faciẽda eccleſie de adulteꝛio.ſed dic ut in.d.c.cuʒ nõ ab ho mine dixi. Bm haberet. Qui uinente uxoꝛe legitima cum fa hit adulxera:ẽt prima moꝛtua ſe ꝑabit᷑ a fa er ſi longo ſpe cobabitauit nel filios ex ea ie Al b⸗ poni ↄſultatio. ¶ Fo rnſio ibi tale. ¶ Hõ pibi abiurauit adulterã ꝙ index ec cłiaſticus põt ↄpellere adulterũ.ut abiuret adulterã 2 ad ↄiugẽ redeat. Ee dic abiuret.i.ꝙ eã a ſe r mittat cũ iuramẽto de ea ulteꝛiꝰn admittẽda quo ifert᷑ ꝙ iudex eccleſiaſticꝰpõt ſe ĩpediꝛe ð adulte rio nõ ſolũ cũ agit᷑ ad ſepatõeʒ mrimonij.ſʒ et ut ꝛe itegꝛet mr̃imoniũ ⁊ ðᷣſiſtat a pcco adultij:qð nõ.nã Jo. an.in.c.fi.de fo.ↄpe.li.vVi. dicit iudicẽ eccſaſti cũ nõ ſe ipedire de adulteꝛio niſi cũ agit ad ſeꝑatio nẽ toꝛi fone motus ꝑ.c.rex dʒ.xxiij.q.vV. ubi dr p iudex ſecularis dʒ adulteꝛia punire. ¶ Sʒ in Zꝛium lac iſte tex.⁊.c.i.ð offi.oꝛ.vVñ vẽ ꝙ ſit mixii fori ſal tẽ ubi agit᷑ ? deſiſtat a peccato qð plenius pſequoꝛ in.c.cum ſit gñale de fo.cõpe. sr„ Sbens ſecundum meimoniũ uiuète nxoꝛe põt compelli ꝑ ec cleſiam ad agendum pniam de delicto. ¶ aedo & Et in foꝛo ↄtentioſo põt ecclia talem pumire. ¶Er ui de mirabilẽ penã. xxxij. q.i.de bndicto.ubi abſcindũ tur panui ante ⁊ retro etiaʒ ſi ſit mulieꝛ cꝛinibus in ciſis ad muoꝛem ignominiam: unde poteſt eccleſia ſticus index iſtun habentem duas uxoꝛeg ice deboneſtare modo pꝛedicto uel alio. Unde in quibnſdam locis mitriantur uel aliam igffominiam ¶ De eo qᷓ́ duxit.ĩ mẽi. patiunt᷑ 2 tene mti iſtum tex. ? nide tex.in ſili. xxvi. q.v.in.c.epi ubi eccleſia itxogat publicam ignomi niã iſtis diuĩatoribꝰ. ( ens ꝙ diut᷑nitas ipec cato non minuit pcẽm ſed augmẽtat. S h̊ facit.l.ſi diutino.ff. de penis nbi dr̃᷑ quod alleniatur pea ad ideʒ.l. adulteꝛ. C. ð adulterijs ubi dẽ ꝙ poſt qͥnquẽ niũ nõ põt quis accuſari de adulterio ad idem.l.ꝗᷓ relã. C. de fal.ꝑ quẽ tex. cõiteꝛ tenẽt ibi doc.ꝙ ad nerſus qð ibet crimẽ ꝛegularit᷑ ꝓcedit pᷣſcꝛip tio.xx. anoꝝ: ut poſt lapſuʒ. xx. annoꝝ non poſſii accuſari. o. an. ̊ iſtat ſed dic clarius cereris ꝙ quo ad deũ ⁊ foꝝ aĩe diuturnitas tpᷣis auger peccatũ ẽt ſi non ſit reitatum qꝛ ñ penitẽdo vꝛ ↄtẽpſiſſe diuinnʒ iudiciũ ⁊ pceptũ ecche:ut ĩ.c.oĩs de pe.⁊ ꝛemiſſ.fac .c.fi.de penis ⁊ ꝛõe peccati põt ꝓcedeꝛe iſte tex. Aut querit᷑ ꝛeſpectu pene iponẽde ⁊ ſi peccatũ fuit ꝛeiteratũ ſeu ſucceſſiuũ diuturnitas aggꝛauat:⁊ ſic alio mõ põt intelligi iſte tex.æ nõ.glo.i.d.l.ſi ciunio i ueꝛo pecca um fuit momentaneum ut homi cidium tunc lapſus tpis alleuiat penam:ut in. d.l.ſi diutino. æ qnʒ ex toto tollit:ut in.d.l.adulteꝛ et.l.q relam. (e de iure canonico nõ currit pᷣſcriptõ in peccatis quo minꝰ ſalti ĩ foꝛo aie ivponat pnia ꝓ delicto:ut no.glo.ĩ.c.admoner᷑. xxxiij.q.ij.et doct. i. c. H̊ de ꝓba. ltimo tenebis ꝑpetno menti fi nẽ hꝰ tex. qui n ẽ alibi ꝙ de iure canonico etiã filij ſpurij uel nati ex dãnato coitu debẽt ali a parẽribui fm facultates eoꝝ:⁊ huic iuri canonico ſtatur bo die ẽt de iure ciuili. OQnia eccleſia h̊ iduxit ex q̃daʒ eq̃tate nãli ⁊ ne filij alimẽtis priuati peꝛeãt ut etiaʒ ſentii bar.in auc.ex complexu. C. de inceſt.nup.i bi ꝑ ꝛceʒ iſtius tex.nõbiliteꝛ dicit parẽtes poſſe lega filijs ſpurijs ꝛõe alimẽtoꝝ:⁊ ꝙ porerunt parentes donare uel ꝛelinqueꝛe dotes filiabꝰcũ dos ſuccedat loco alimẽtoꝝ quod ſing.nõbis. n glo. in. V. multiplicitas in fi.ſed glo.nõ Gndet ad iſtum tex qᷓ ꝛe h̊ papa non diſpẽſauit ꝓpteꝛ maultiplicitatẽ ꝓlis. HMoſti.? Jo. an.ſentiũt ſuꝑ tex.ꝙ ubi erꝛoꝛe ꝓba bili din ſteterũt aliqui ĩ cõnubio.tunc mutiplicuas ꝓlis inducit diſpenſationẽ ut in iuribꝰ alle.in glo. Sed circa delinquẽtes ⁊ pᷣſũptuoſos nõ datur mꝗᷣ diſpẽſandi:⁊æ iõ lr̃a iſta dicit multiplicitas ꝓlis ita ſuſcepte.vnde pondera vᷣbum ita ſuſcepte. ¶ In glo. fi.nõ. pꝰ totã gl.? gñalit᷑ ð alimẽtis filioꝝ uł pa ꝛentũ ⁊ ſiłiũ.uidę ĩ ſpe.qͥ fi.ſint le.⁊ ĩ tractatu bar. ð alimẽtis. Et i hac gl.ibi ali dʒ apð mr̃eʒ. Ala dicit h̊ ueꝝ niſi dedeceat mr̃eʒ eũ lacta? ut quia ma gna pricipiſſa uel foꝛte pꝰ diuoꝛtiũ ẽ pꝛofeſſa.⁊ idẽ diẽ Galſ. ſi ſubeſt alia cã legtia:ut quia mr̃ ẽ inſir ma ułali᷑ ipedita. In bis eim caſibꝰ lacrabũ ex pẽſis pꝛis.ar.ff.de lib.agno.il.ſi qʒ a liberis.Ceſſa te aũt cã dʒ mr lactare filiũ ꝓprijs uberibꝰ.v.di.in c.ad eiꝰ qdᷣ nõ. vñ h̊ cãu ſi mr̃ nõ uelit lactare fili um ⁊ ceſſat cã legitia ꝛecuſandi dʒ faceꝛe expẽſaſ ab lactationis. ¶ Et aduerte qꝛ glo.bᷣ ⁊ doc.ſcribẽies nident nelle tex.iſtũ ꝛeduceꝛc ad diſtinctionẽ glo.ut minoꝛ triénio alat᷑ñ apud matrem. maioꝛ ueꝛo expen ſis patris.¶ Sʒ ego puto h̊ dẽm nõ ꝓcedẽ in tex. noſtꝛo.nã iura alle. in glo oquũtur ð filijs legiris ꝗ cũ ſint ĩ płate pr̃is ⁊ nõ mẽis:⁊ ſequãtur familiam 2 agnationẽ pr̃is ⁊ nõ mꝛis:ut in.c.ij.de ↄueꝛ.infi. meꝛito debẽt a pr̃e ali ⁊ nõ a mr̃e niſi tpᷣe ablactat⸗ö nis:qꝛ tũc idigẽt auxilio mat᷑no:ut ĩ.d.c.fi. ¶ Sed in caſu nr̃o ubi filij ſunt ſpurij cꝛedeꝛeʒ ꝙ parentes nõ hita diſtinctõe etatis tenent᷑ equalꝛ aleꝛe filios fſʒ facultates eoꝝ ⁊ h ꝓpꝛie noluit iſta lr̃a ĩ fi. ſi bñ põ deꝛet᷑. (Wr dinennaris rõ põteſſe qꝛ filij ſpurij nõ ſunt in ptᷣate pr̃is nec mr̃is.inſti.q glian et in.l.uulgo queſiti.ff.de ſta.ho. tẽ iſta alimenta decemunt filijs ſpurijs ex inſtinctu nẽ fʒ quẽ nõ ma gis obligaĩ filius mẽi q; pꝛi:ut nõ. Inno.in.c.ij.de regula. t ideo debẽt mr̃ ⁊ pz ↄtribneꝛe in neceſ ſarijs filioꝝ ᷣm eoꝝ facultates æ hũc puto neꝝ itel lectũ.c. n ea. glo.ibi ſi foꝛte eũ accuſauit: ⁊ ex boc habes unum cãum in quo pateꝛ nõ tenet᷑ aleꝛe filiũ. ¶ Secũdus cãus ſi ẽ minoꝛ triẽnio qꝛ tunc dʒ 6 . marre cũ diſtinctiõe iñ pᷣmiſſa: ut S̊ dicit᷑ in gl. Teꝛtius cãus ſi pateꝛ eget. nam nõ renet ultra faceꝛe põt:ut ſequitur in glo. nartus caus ſi fi lius ẽ ſpurius ⁊ h̊ de iure ciuil.ſecus de iure canoni co ⁊ hodie ſtatur indiſtincte iuri canonico ut ſubijci tur ⁊ S dixi. ¶ Quitus cãus ſi fiius ↄmiſit ingrati tudinẽ õ pꝛeʒ:ut.C. de alen.lib.l.ſi patrẽ.in p rnſo extus cãus ſi filius hʒ arteʒ uł aliund vñ niuat .ff. de lib. ag.l.ſi quis a libeꝛis. S. ſi filiꝰ 2. Sꝗ. alimẽ ta. ¶Moc tñ ultimũ limirat Marto. in tractatu ali mentoꝝ niſi filius ſit nobilis ita ꝙ dedeceat ipᷣm ar tẽ exeꝛceꝛe:tũc eiʒ tenet᷑ pr̃ filiuʒ egentẽ aleꝛe. t gnabłꝛ dic ꝙ oẽs cãe ſufficiẽtes ad exheꝛedandũ filiũ ſufficiunt ad pꝛinandum euʒ alimentis .C Er cauſe legitime ad exbeꝛedandum notautma peꝛ glo. in. c. quintauallis de iureiurã . ⁊ vide circa hoc quod di xi in.c.ij.de conueꝛ.infi. ¶ Etr in fi. glo.nõ. glo. ꝙ; eriam de iure canonico filij ſpurij non ſuccedunt pa rentibus licet eis deceꝛnantur alimenta ? ad hoc ni de tex xxxij.q.iiij.in.c.dicat alicuis. ¶ Er intellige glo. duʒ dicit ꝙ de iure ciuili ſpurij pꝛinantur alimẽ teꝛat eſſe uxoꝛius tempoꝛe conceptionis. ¶ Weꝛ quod infeꝛtur ꝙ filij ſaceꝛdotum non poſſunt ſucce deꝛe patri nec eriam matri. pꝛo quo uide glo. in. c. peꝛ ueneꝛabilem qui fi. ſint egi in v. adulteꝛijs ⁊ qðᷣ nõ in. d. anẽ: ex ↄplexu. Filij vo nales tantum quia non ſunt nati ex coitu ita damnato ſuccedunt ma tri etiam cum legitimis filijs niſi mateꝛ ſit illuſtris: ut in.l. ſi qua illuſtris ? ibi per glo. ? Bart. C. ad oꝛfi. patri ueꝛo nel coniunctis peꝛ lineam pateꝛnam non ſuccedunt onia non ſunt agnati de quo nide quod habetur inſti. de ſuc.ag.in. S. uulgo ⁊ inſtiiu. ad orficia. in. S. nouiſſime. Mati neꝛo ex cõcubina in domo detenta cum qua poterat eſſe matꝛimoniũ ſuccedunt patri ab inteſtato in duabus untijs here ditatis non extantibus filijs legitimis nec coniuge de quo dicendum ut habetuꝛ in auc. licet patri.C. de nã.lib. æ uide gloſꝗ. in.c tanta.qui fi.ſint le.et in .c. niſi de renuncia. ¶ Illud ultimo notabis quod licet parentes non poſſunt inſtituere ſpurios eyneꝰ tamen poteſt quia non pꝛohibentur niſi parentes ut nõ. glo.in auc.quibuns mo.n. effi.ſui.S. ultimo. tis in ſpurijs natis ex coitn damnabili qui non po e nſngi Aimnmſnign Giltkni mn fogendan⸗ Kinirrennn nnndenn gixccdealapo niindtd RNoiundan dunde uincginſ.gien Amcd ltolne i inc abedaoeiot Ciclnark.Gundhu Nor qt nihix oir honn iliuse ienti ſcno ameimuig mr Chuth ponn tünmat riut en⸗ niſninti raeß' then n erdir Arqinigocd ucer in tioper mi ſoheii: cadgnotin Ii Möansmnds ndtent niridneriengteenn eili 1ſehedeſettnnen ng nc ſ dn greii ni Ielſdnenj ſolnone Cenſg ſenhei g. Epieng, Sousan l.lsceine goi in Me innnnion ſbi nsſflro anii omm eln ollimi n defi⸗ santztfoind ß ninn beis ſiſflie ſ gine Inim Banoinmnenmat wblisingg edeen hnar ſizegenegee S ſfciors d aderlandntu⸗ luncenh Atnents (Eane AWdomromempecgo . 6mni. tnidecnohor oddi if. rntb /ͦgh h Gvnjnortant wummraſmnmnt M ec cdiaraſens. Ernnclte reniitpnſptnanmaſnne Coln Gumnabini vor oechrons, er alommten olunſuce mare d Me And. drree Naluriſid n Fii o uismm G ſaummn nn ieinmn lii Prnm aht En. E e eo qᷓ auxit. mãt. J. nifi caſti Si quis moꝛtua Sin uxoꝛe phit cumlea quã uiuẽte uxoꝛe ſine fidei datione ↄgno nerat tʒ mr̃imooiũ dũmõ in moꝛtẽ defuncte neuter fueꝛit machinaruſ. Cõis diuiſio ſecunda ibi nos igi mr. ¶Mõ pꝛio ꝙ cõiugatus plſiſtens in adulterio põt excõicari miſi ab adulterio deſiſtens ad nxoꝛem redeat.nam ſub illa conditione.⁊.j.de qua in tex. decidit᷑ ſm vm ĩtellectũ ille fuir excõicatus qꝛ ad herebat mẽtrici.⁊ ſic hẽs nnũ caſũ in qno iudex eę cliaſticus exercer iuriſditionẽ õ laicum.¶ Scðo ex hoc ⁊ ex tex.nõ.qꝙ mr̃imoniũ ↄctum ab excõicato tʒ. n tpᷣe Zctus mr̃imnnij iſte erat excõicarꝰſm cõeʒ itellectũ ⁊ hͥ rene mẽti:qꝛ ad h̊ quotidie allegat᷑ iſte tex. ⁊ ſic ꝓfeſſio facta ꝑ excõicatum ualet ac caract᷑ ipꝛimit᷑ oꝛdinato n in. c.cũ illox.j.de ſen ex. ¶ Et ex h̊ põt colligi ar.ꝙ ↄctus iitus cum excõicato tʒ facit. c. ſi neꝛe. ᷓ. de ſen. ex. nõ plene peꝛ coc.in. c. ue ꝛitatis de do.æ coniu. ¶ W teꝛtio quem poſſe du ce:e in uxoꝛem illam quam pꝛius polluit adulterio alio nõ ĩteꝛueniente.⁊ per h̊ aꝑitur itellectus.c.i.õq. eo.⁊ dic ut ibi. Nõ ibi alter eoꝛuʒ ꝙ ſufficit machi natio in moꝛtẽ cõiugis adhibita ab adulto uel adu tera. ⁊ ideo dicit Inn. ꝙ ſiquis machinatur i moꝛ tem uxoꝛis ſue ut adulteꝛam ducat in uxoꝛem . tenet mꝛimonium cum ea poſtmodũ pctum. Sn gl.fi. nõ. ſing. iſtã gl. iuncto fine.c.i.ꝙ abſolurio nõ cſt ipẽdẽda niſi petenti. fo ꝙ excõicatus poteſt cõ pelli indirecte ut petat abſolutionẽ. nam compellituꝛ ſatiſfacere de cauſa pꝛo qua fuit excõicatus æ ad h̊ põt compelli ẽt inuocato brachio ſeculari ſm heſt. ut in. c.ij. in. F. ꝑ tpᷣalem.j.de maledi.de hac mã dic ut plene nõ in.c. ab excõicato de rp.æ per Jo.an.ĩ c. i. de ſen. ex. li. Vi. Et ↄclude bꝛeuiter ſm opi. ueri oꝛem ꝙ aut qᷓri᷑ nũquid poſſit abſolui excõicatus t iuitus ⁊ dicendũ ꝙ ſic:nõ tamẽ ĩtelligas ꝙ remit tatur culpa:ſʒ pena dũtaxat qꝛ ſicut excõicatio põt ferri in iuitũ quatenꝰ ẽ pena ita põt tolli ab inuito. Aut qrit᷑ nũquid iudex dẽat abſolueꝛe excõicatuʒ iuitum aur nõ petẽtẽ æ dicenð ꝙ nõ rlariter nut h: ſi tñ excõicatus magis indureſceꝛet ⁊ efficeꝛet᷑ dete rioꝛ tũc iudex dʒ excõicationẽ relaxare ex quo uidet medicinã nõ ꝓdeſſe ſʒ obeſſe.⁊ tene mẽti h dictũ fa cit. xxiij.q.vV.c.ꝓdeſt. Aut queꝛi᷑ nũquid excoicatꝰ poſſit ↄpelli ad petendã abſolutioneʒ ſaltem indirec le ⁊ dicenduʒ ꝙ ſic:ut hic in glo. N Enien g. Di quis uiuẽte pꝛima ſe cundam huius rei neſciã duxerit uxoꝛc moꝛtua pꝛima licite ꝛemanet cum fa nouo ↄſenſu iteꝛueniẽte. Monit caum quẽ decidendũ ↄ mittit ibi Iʒ aũt. õ pꝰ ibi de nouo potuit ↄſentire ꝙ ↄſenſus pᷣſtitꝰ ſcdᷣe niuẽte pꝰ nõ ĩ quẽ miimoniũ et q ad ↄſentientẽ: ʒ pꝰ poſimoduʒ moꝛiat᷑: ⁊ ſic nõ ↄualeſcit fin mrimoniũ pꝰ extincto niſi de nouo ↄſentiaĩ le iſte tex. ꝓbat opi. gl. de qua in. c. i. S. e. De noͤ ꝙ fʒ matrimoniũ põt Onaleſceꝛe extincto pꝰ ex tacito ↄſenſu.ex quo enim ſcient p⸗ moꝛiẽ pꝛĩe ſił cohitauit ſatis ↄfirma ur fᷣm meimoniũ. ¶ Sʒ qro pone ꝙ uir ↄfiteat in indicio le ali hꝛe in uxoꝛc quã foe uenire feẽ ⸗ ideʒ confi tet nũquid hec ↄfeſſio pᷣiudicet fe nxoꝛi.doc.⁊ beñ dicũt ꝙ nõ:qꝛ nõ dʒ credi cõfeſſioni in/ ꝓprio facto xiiij. q.ij. in prin æ in. c.ſuꝑ eo.de eo.qui ↄg. ↄſag. unde niſi al ter plene pbet᷑ pꝛimũ mẽimoniũ nõ tene tur fᷣa diſcedere a uiꝛo. ? licite ĩteꝛĩ pẽdęete lite petit debitũ ut in. c. laudabilẽ:ut li.pen.ipe tamẽ uir qni hʒ ſciam primi mr̃imonij nõ dʒ exigere aut ꝛeddeꝛe debitũ:ſʒ potius excõicatõem pari:ut in.c.ſas ð re ſti.ſpo. Bede rit⸗ pone ꝙ niuẽte legitima uxoꝛe qͥs Ixit uel ðᷣdit fidẽ ſe ⁊ eã ↄgnonit ex qua ſubſilu lit fiios nũquid ſuccedẽt cum legitia ex quo ꝓbari nõ põt ꝙ fidẽ dederit uiuẽte pria.dicũt doc.ꝙ ſuc cedũt cũ legitis ex quo ipedimẽtũ ꝓbari nõ põt de berẽt iñ ꝑentes eos iduceꝛe ad ĩtrãdũ monaſteriuʒ mẽdicantiũ:ut excludantur a ſucceſſione cð ſi fieri nõ põt relinquãt eis modicã qtitatẽ:qꝛ nõ pnt age re niſi ad ſupplemẽtũ ut in.l.oĩmõ C. de ĩoffi.teſt. 2 eãdẽ cautelã dʒ ſp mr̃ fuare qn ſit aliq; ex filijs ab alio ꝙᷓ; a marito ſuo ſuſcepiſſe quod multouens contingit J qui 8. Cotrhens cũ fa uiuente pꝛia q; mñ nõ ↄgnouit nec an Zctum nec poſt moꝛtua pria põt pᷣber cũ fa. ⁊ duo mẽbꝛa ponit. ſm ibi ceterum. M pri mo ꝙ uiuẽte ꝓpria ↄiuge nõ dʒ quis dare ficẽ al teri mulieri de ducẽdo eam pꝰ moꝛtẽ uxc ꝛis.qð ſi fecit grauit᷑ peccat:ut h̊ qꝛ pᷣſtat notũ capiade mor tis:uñ ſicut nõ uʒ ꝓ miſſio bnficij nacaturi.ut in. c. ij. de ↄceſſ.pben.ita nec ꝓmiſſio futuri mẽimonij. carnalis. C Scðo nõ ꝙ ↄhens cũ fa uiuẽte pria: iz fam nõ cognoſcat grauiter peccat ⁊ dic ꝙ efficit ifa mis:ut in.l.i in fi.fl.de his qui nõ.ĩfa.Et ex ꝑ ex tex.ifeꝛo.ꝙ iĩfamis põt here mr̃imomiũ. tẽ nõ ꝙ ex ſolo ↄctu mẽimonij ſcði nõ ipedit᷑ futuruʒ mrimoniũ cũ eadẽ mouua pria oiuge dũmodo no iterceſſeꝛit copula cũ fᷣa uiuete pria buuge⸗Ded⸗ h qro pone ꝙ uiuete legitia cõiuge quis dediti ſidẽ fe ⁊ eã nõ cognouit demũ moꝛtua cõiuge non illaʒ cui fidẽ dedit.ſʒ aliã duxit in uxoꝛc.æ conſtante ilio fo mẽimonio cognonit illã cui prio fidem dederat nũquid moꝛtua fᷣa uxoꝛe poſſii phere cum illa cui dedit fidẽ conſtãte prio mẽimonio legitio ? cogno uit conſtante fo Jo. an. tʒ h ꝙ nõ qꝛ uex ẽ dicere ꝙ conſtãte mr̃imonio legitimo dedit illi fidẽ æ eam cognonit unde mr̃imonium fᷣm non hʒ remoneꝛe ĩ pedimẽtũ facit.viiij.q.ði.ĩ ſcripturis.2⸗ i.l.ſingkłaria ff. ſi cer. pe. Gal. tʒ Zᷣrium cuius opi.puto uerioꝛeʒ quia contrahendo primo cum ſecunda nidet᷑ receſ ſiſſe a fide illi data.⁊ peꝛ cõſequens nũc ſolum repi tur adulteꝛiũ.qð nõ hʒ ipedire mẽimoniũ:ut in.c.ſi gnificaſti ð eo. Itẽ iura iduxeꝛũt iſtud ipedimentuʒ ne pꝛopteꝛ ſpem contrabendi matrimonium induca tur machinatio in moꝛe; alteꝛius que ꝛatio h̊ ceſſat ex quo moꝝua pꝛima noluit contrabeꝛe cuʒ illa cui fideʒ dedeꝛat. ES glo. in fi licet glo. clare non re ſpondet ad contrarium ſupꝛa foꝛmaium tamen ſa tis ſentit ꝙ ſolus affectus non ſufficit ? ꝓbatur aꝑ te in litteꝛa.æ dic ꝙ ideo non ſufficit affectus qꝛ co pula h̊ requirĩ ꝓ cã finali lpedimenti.requirunt᷑ eĩʒ duo.Sctus ⁊ copula io nõ ſufficit alteꝛuʒ æ foꝛte ob aꝛ matrimonio nõ cõſumaro non ſic iducunt᷑ iſt ad machinandum in moꝛtem alterius. ¶ De coniugio lepꝛoſoꝝ. Cica. moꝛbus lepꝛe diſſoluit ſponſalia de futuro ⁊ põt en bitari nunquid ipediat cõtrabencuʒ uel dirimat Sc tum.ideo cõpetẽti oꝛdine ſwdiſeeee ee Rien g Lepꝛa ſupeꝛueniẽ Eruenit.cn diſioluit mr̃i moniũ nec matrimonij effecium. Igeo adinuicem maritali affectiõe coniuncti ſe tractare debent. aut ad peꝛpetnam continentiam nouendam induci.primo naxcat caſum. Fo diffiniendum cõmittit ibi quonia. r p⸗ iũcta glo.i.ꝙ lepꝛoſi licite excludunt᷑ a cõmuniõe fideliũ tũ ex ↄſuetudie generali. vi in tex. muʒ ex diſpõe canonũ ⁊ uereris teſtamẽti:ut ĩ iur bꝰ all ĩ glo. ¶ Scðo nõ.ẽt iũcta glo.i.ꝙ nõ põt ĩtro duci coſuetudo ut uxoꝛ ñ teneat᷑ ſeqni maritum nel eõ.⁊ nõ.ꝙ ſi uxoꝛ ablentat ſe ex cã neceſſaria renet maritus eã ſequi¶ Irẽ nõ ꝙ moꝛb lepre nõ diri mit mr̃imoniũ ante Scium. ? dic ꝙ nulla infirmitaſ tũcũqʒ gꝛauiſſima diſſoluit mꝛimonium ſemel cõ ſumatum: ut in. c. hi qui. xxxij. q.vij. ⁊ ea. cã et.q. .c. oẽs crönes (1 . nõ. ꝙ; maritus ? Vxoꝛ ultꝛa debitũ carnis tenent᷑ ? obligant᷑ ſibi ad mulua ob ſe quia ut pʒ ibi cõiugali affectione miniſtrent ⁊ ſic te nerur maritus adminiſtrare uxori egꝛotanti ⁊ ſic ñ ſolum tenetur ſanus ꝛeddeꝛe debitum lepꝛoſo: ſj et ſeruitia neceſſaria impendeꝛe. Item nõ. ꝙ babens uxoꝛem lepꝛoſaʒ non põt aliquo mõ cõcubinant ali aʒ mulieꝛẽ admitteꝛe ꝙ ſi fecerit põt ꝑ eccleſiã cxcõ municari. Et ex h̊ hẽs caſuʒ aꝑtũ ꝙ iudex eccleſia ſticus põt ↄ laicũ adulterũ ꝓcedeꝛe.nam ex acti ex cõicandi depꝛehẽdit᷑ iuriſditio in foꝛo comentioſo. ur plene dixi in.c.cum ſu generale de foꝛo comper. Ge glo. in v. diutius nõ. glo.iuncto tex.q mari tus põt ſe abntare ab uxoꝛe diũmodo diutius ñ ſtet ſeoꝛſuʒ:⁊ dicit Moſt.ultra glo.ꝙ diutius dicu do nec qrela ꝑueniat ad iudicẽ ecclaſticũ.i.donec alteꝛ fuerit ↄqueſtus n dẽ ſtaꝛe diun nuł donec nõrie liq at ꝙ uiuãt eõtinent᷑.ᷣſi.n.alt̃ nõ perit iudex ſe ñ ipe dit. H̊ dẽm ego puto ueꝝ in caſu hbꝰ. c.qꝛ ſi lepꝛoſa nõ petit niꝝ ſuum iudex tolleꝛabit:ſed ceſſante bac câ nõ dʒ index pati ut cõiuges iuuenes ſtent ſeoꝛſuʒ ꝓpteꝛ ꝑiculum adulterij ut dixi poſt Moſt.i.c.ueni ens de ꝛeg.æ uide Inno.i.c.dudũ in pn. de cõueꝛ. cõiu. ⁊ dic ut ibi ⁊ ſatis plʒ opi.glo.ut.vV. ciun ꝛcke rat᷑ ad arbitriũ boni uiri. ¶ In glo. in. v. ſequanĩ nõ bn iſtã glo. æ qtenꝰ dicẽ mulieꝛeʒ nõ teneri ad ſe quẽduʒ uix nagabundũ dic hoc ꝓcedeꝛe niſi tpᷣe ᷓ crus mr̃imonij eſſet uagabuudus qꝛ iunc ur̃ appꝛo baſſe moꝛes ſuos ðᷣ quo uide gl.i.c.unaqueqʒ.xiij q ij. ⁊ in. c.ſiquis ieuitabili.xxxiiij.q.ij.? quod nõ in. c. de ilis. z. de ſponſ. ¶ In glo. fi. ibi bene com pellerẽtur. glo. ueꝝ diẽ ſʒ nõ bñ cõcoꝛdat iſiud.c.cũ ſe. ideo dic ꝙ lepꝛoſo ñ petente iudex eſt contetus ſola exhoꝛtatione ⁊ ia loquimr iſte terus. ſʒ ſi iſte ret petendo ut ↄiunx tẽat᷑ ſequi ⁊ debitum reddẽ tẽ fiat ↄpulſio:ut in.c.ſe.⁊ h̊ uoluit gl.in.c.ſi uxorem xxxij.q.vV.quam nõ. . . oniuges pꝛopter le Boniam. pram ſeꝑandi non ſũt a coniugio 2 here pnt matrimonium er inicẽ ſibi debitum reddere tñtur.⁊ ſunt tria dca.fᷣm ibi lepꝛoſi.t᷑tium ibi ꝙ ſi.¶ Hõ.pꝛimo ibi excepta IYcuã foꝛnicatõis qꝙ exceptio firmat regłam in ↄtrariũ xxxij.q.vVij.in.c. dnis ita arguit h̊ papa.cum enim xpᷣs ſolũ exceꝑit cãm foꝛnicationis vꝛ ꝙ in alijs ca ſibus nõ poſſit maritus dimitteꝛe uxorem uł eotra. H fo ibi graui infirmitate regulã ꝙ nulla ifir mitas ꝙtuncũqʒ grauis pᷣſtat facuſtateʒ diſſoluendi etiã quo ad thoꝝ ſeu mutuã ſeꝛuitutẽ. ſive eꝛge ſuꝑ ueniat furoꝛ ſine demétia ſiue efficiat clanda nõ dʒ mẽim niũ ſeꝑari:de quo nide tex.bo.xxxij.q.vij.hi qui ⁊z in.c.hi ueꝛo ⁊.xxxij. queſtione.v. ſi uxoꝛem. ¶Ho teꝛtio ꝙ ifirmitas nõ ipedit mẽimoniũ ↄrra hendũ imo in articulo moꝛtis põt quis pᷣheꝛe matri moniũ adeo ꝙ filij ante geniti egitimant: ut nõ. in c. tanta. . qui fi. ſint le.? ꝑ Jo. an. in regla ſine cul pa de re.iur.li.vi.in meꝛcu. M56 t0 ꝙ ex pce pto eccleſie tenet ſanus ↄiugi ctuncũqʒ lepꝛoſe uel ali ifirmitate depᷣſſe reddeꝛe debitũ carnale ? nota ꝙ pcepta apti ligant.¶ Sed circa h queꝛo quid ſi ſanus poteꝛ hoꝛꝛoꝛẽ nõ põt redde:e debitũ. dic ꝙ ſi ecchie ↄſtaret nõ ↄpelleꝛet eũ qꝛ nõ dʒ compelli ad ipoſſibi e qꝛ ipoſſibiliũ nulla eſt obligatio:ut in regu la ipo ſioiliũ.ff. de reg. iu.⁊.c.fi.de pactis.⁊.c.odar dus de ſolu. ſʒ ex quo ecclie nõ cõſtat de impoſſibi litate excõicabit ſanum ad reddenduʒ debuũ ⁊? quo ad eccliam militanteʒ hẽbitur ꝓ excõicato nõ auteʒ quo ad deum.⁊ ad.c.as de reſt.ſpo.⁊.c.inquiſino ni de ſen.ex.⁊ ꝑ h̊ ſentiũt docto.⁊ bñ ꝙ ſanus pᷣciſe põt compelli ad reddendũ debitum lepꝛoſe facit ad hB quod s dixi in. c. pcedẽti ubi dixi an tencat᷑ ſecum eſſe in eodem lecto ⁊ uide bo.glo.in.d.c. ſi uxoꝛem que dicit ꝙ non teneiur ſecũ aſſidue moꝛari. ¶ Se cundo ad idẽ queꝛit᷑ qͥd ſi maritus ẽ ethicus ul alia egrirudie detẽtꝰ ita ut ſine ꝑſone ꝑicuio non poſſit ꝛeddeꝛe debuũ nũquid mulieri peteui ſuu obligatꝰ ad debitũ ꝛeddendũ.doc.cõit᷑ n quia oꝛdinata cari tas incipit a ſe ĩ.c.niſi de auct.⁊ uſu pa.⁊ in.c.non ſatis. lxxx. di. ¶ In glo. pe. in fi. de h an ⁊ qn inde finita eqͥ poleat uli uide bonam glo.in.c.ut circa de elec. li.vi.ꝑ DOy. in ꝓhe.ꝛeglaꝝ ꝑ doc.ĩ.j.ſi pluribꝰ ff. de lega.i. ? ultra cõiteꝛ nõ. ibi ponit hic Gaſ. unũ vᷣbum ſatis norandum. O dra. dicẽtis ꝙ aut diſpoſitio ↄcipit᷑ ꝑ nõia collectia ⁊ tũc ĩdefinua eq̃ pollet vli. exẽplũ ſi dẽ capłʒ aliqͥd fecſie ꝑinde c.n. ac ſi fuiſſʒ dẽʒ oẽs de caplo ad h.c.caplʒ ſancte cru cis. S. de Gep. aut ↄcipit. ꝑ nõia ſingularia. utputa caonici taliſ eccleſie h fecerũt ⁊ tẽ ñ eqpoler uli imo Hificat᷑ ĩ duobꝰ cãonicis.qꝛ plalis ocutio Vificat ĩ duobꝰ: ut ĩ rła pluralis ð ꝛeg.iu..li Vi. ⁊.iiij.q.iij. ubi numeꝛꝰ = fac̃ ̊ ad iſt:a ꝓcurationũ.ſi.n.dẽ qꝙ; cãonici talis ecclie fecerũt talẽ ꝓcuratoꝛc ceꝛte non ꝓbat᷑ ꝙ capłʒ fecerit ꝛõe ſupꝛadicta de quo uiðᷣ qð gixi i. c. unico de ſindi.⁊ qð nõ.in.l.ſi.de alb.ſcri. hon lai cmn lel nröorni ſumimnunin mGini gensiic ę jcagtentca 5 de micin ſetozCepin minonn oſczehin ra ieinimn in Monmpp lum ulinid iriniv n⸗ Kirn iint timnüſtiinn arnm ondions ſols. gonm, Arännmionch Waewis id Ponitäciͦtch de pinimne bli tidtn h. lmmmalninf woy lrumman ſmimci pa lirr Cnvspugns or lnr baniim tſöñ nſinden inmnadii iceaocnhyineſtcend, mannicaſeninsct vdin mCniiceiſeninsn in e ſEete Orgoſ biinoma diimo w gontigin dad n dntinntfmnemit ſirbi ſeo oh niügipi imſore alrin limmnee ltionn raf int ec im ſaini irckglans g glipeplhr rnd onunje arite N. 1 . iGalogzin erid ecg 7 unnsnöihilninnien nwnsirglbzkernmi uur nn gnmnmf: r n kep Ponirre alie nem. (Mwaze⸗ 1 gbg mnig bpobete lcer cetli anniler hotn Eelanuzaeotihi hartelteracli, Nlen iin öchlonpellad fümnackodicnnoinnen g 2deisa dder God ecced Rn einndt Num ad fecenam Chtiecno bihiun o dta o AKuce l ſ c ,Ai ircuo t tibnug l GGidtinn ipnlfun d Cdicbidtientangi ſaun debo goindc ſnhornn Cei aſcne nom. C.. garims ichas Aſhe one choren N — N 4 dignͤcn Cuan n Nn tnprtnnN ,vnforznte e e .incr l Amnn vor hund obi vontbil DM Oan dtitsal ig ic icchmge ¶ De condi. appo J tteras. Sponſalia de futuꝛo p ciſe nõ opellunt ad otra 4 Ee⸗ E hendum mr̃imonium cum lepꝛoſo e. poſt ſponſalia ſupueniẽre. Cõis diuiſio. ſa ibin mus. ¶ Hõ. ꝙ ſponſalia de futuꝛo diſſoluuntur ꝑ ſupuenienniã lepre ad iſtatiã ſani.⁊ idẽ dic ĩ quali bet alia enoꝛmitate ſupeꝛuenienti:qꝛ in obligatione gnãli ð Zhendo mr̃imonium ſubitelligitur niſi quic ꝙᷓ turpe ſuꝑueniat: ut in tex.nõ. in. c.quẽadmodnuʒ de iuꝛeiur. Sʒ qꝛo qͥ ſi miimonium ẽ zctum ꝑ v ba de pniti ⁊ an copulã carnalẽ ſuꝑuenit lepꝛa. Iſte iex. quo ad coꝛticẽ ur̃ inueꝛe ꝙ diſſoluatur P illud vbum ↄſumatũ:ſʒ tene pꝛium ꝑ.d.c. quẽadmoduʒ tẽ qꝛ mr̃imonium nõ ↄſumatũ nõ diſſoluit niſi ꝑ igꝛeſſũ ꝛeligionis nec reꝑit̃ alius caſus ĩ iuꝛe: ut eſt tex.i.c.ex publico ⁊.c.ex ꝑte de ↄv.ↄiug.⁊= ad iſtuz tex. dic ꝙ. v. ↄſumatũ capit᷑ large.ſ.ꝛõe ↄſenſus.nã P ↄſenſuʒ de pnti mẽimonium dẽ ↄſumatũ quo ad ſui eẽntiam:ut nõ.in.d.c.ex publico ¶ De coniugio ſeꝛuoꝛum. Kica. ¶ Supꝛa niſum ẽ de ĩpedimẽto lepꝛe an 7 quãdo ipediat uel dirimat mẽimoniũ:ſeqᷣtur nũc uidere de ipedimento conditionis ſeruilis. Ignum. eſt Seruus Zch; cente dno gbere ot mr̃imonium: ſj ꝓpter hᷣ nõ libe rat᷑ a ſeruitijs dño vᷣbitis 20 ponit dictũ ⁊ eiꝰ ꝛõeʒ ¶ fo quãdaʒ dqubitationẽ ſoluit ibi debita. ¶ M. pꝛio regulã ꝗ ſeruus admittit ad oĩa ſacꝛamenta ecclie nec ꝓpter pdictõem dni dʒ ab eis abſtineꝛe. ¶ Ex quo ifeꝛtur ſeruus paganus põt peteꝛe baptiſmũ dno ↄdicẽ te.nõ tñ ꝑ aſſũprõem ſacramẽtoꝛũ deponit fernitu tẽ:de quo dic ui hr̃ in. c.fi.de iuð. 6. fo ꝙ ð iure canonico ẽt ſeruitus eſt appꝛobata imo qnqʒ ius canonicũ iducit᷑ ſeꝛuitus:ut in. c. ita quoꝛũdã j.de inde.¶ In glo.·ij. ibi imo tenet᷑ ea recipeꝛe. Aan glo. bñ ꝙ ſicut libeꝛ obligatur ad ſuſcipi enda ſacꝛamẽta neceſſitaris: ita 2 ſeruꝰ. hoſti. æ bñ ꝙ ſeꝛuo nõ dʒ iniũgi pnia itineꝛatiõis uł ieiunioꝝ uel alteꝛius abſtinentie Pquam poſſu inuti lis reddi dno:quia ex delicto ſeꝛni nõ dʒ dñs priua ri iure ſuo. ne eſt ꝙ ſi ſeꝛuus ꝑcuſſit cleꝛicum nõ ↄpelliẽ ꝓ abſołone ire ad romanã curiã:ſʒ dicen dũ ut hr̃ in. c.relatũ de ſen.ex In gl. in v diſſol uenda in fi. Guil. naſo. tz Zꝛiuʒ dicẽs ꝙ filij nati ex legitio mrimonio ſequunt᷑ pꝛeʒ:ut in.l. cum legitime ff. de ſta. ho. ¶ Quaſi uelit ꝙ ꝑtus ſequit oditiõeʒ uétris ubi nullũ pceſſit mẽimoniũ ¶¶ Sʒ doc. cõiteꝛ hic ſequunt᷑ gl. æ bn ꝓ qua fac tex.in.l.ꝑtum. C. de rei uendi.⁊ vr pꝛobari.j.ti.ſe.in.c.unico.⁊ uide qðᷣ nõ.in. c fi. de ſeꝛ.nõ oꝛ.¶ In glo. fi. ibi mii ꝑiculuʒ foꝛnicationis rimeat᷑ dicit hoſti. ꝙ aut cõtraxit cum uoluntate dni æ tenet᷑ pus obedire uxoꝛi quo ad ne ceſſaria ipendẽda: qꝛ ex quo dñs ꝑmiſit matrimoni un Ihi vr aſſenſum p̈buiſſe acceſſoꝛijs ad ipᷣm ma imoniũ: ut in. c. pꝛudentiam.de offi. dele. = in.l.ad ¶ Dicit in legatũ.?.l.ad ꝛem. mo.ff. de pen. ¶ Si Ho dñs n6 cõſẽſit dʒ prius obedire dno niſi timeaĩ piculũ foꝛ nicationis ¶ Oo. an. diſtinguit ꝙ, aut alt é i maio ri neceſſitate ⁊ illi pꝛius obediẽdũ ẽ ſi eodẽ ipᷣe autri q; ſeruire nõ põt ſacit.l.ſi quis ĩ graui.ff. ad ſilt. . ſed cũ oẽs ( Aar ceteꝛa ſũt paꝛia ⁊ tũc diſtiguecũ Aut Sxit cũ nolũtate dni ⁊ teneĩ prius ſatiſface ꝛe nuxoꝛi ut ſine ⁊ tũc tenet prius dno niſi imi neat ꝑiculũ foꝛ te gl. ¶ e hac mã uidᷣ ꝑ gl.i.c. fi.xxix.q.ij. Er diſtingue pꝰ hoſt. ꝙ aut fuus Sxit cũ fua aut cũ libeꝛa.¶ Mꝛio cãu aut maritꝰ? uxoꝛ ſũt fui diueꝛ ſoꝝ. Aut uniꝰ ꝛio cau dʒ dñs ita uecẽ fuuʒ ut uxoꝛi poſſit ðᷣbitũ ꝛeddẽ.⁊ idẽ ĩ effectu tli Inn. Et ſic ſequũtur opi.gl. Si vo ſüt uniꝰ opelli ons aut abos uedeꝛe. aut ita diſtꝛabeꝛe ut mrimoniũ nõ caꝛeat effectu ar.in.l.poſſeſſionũ all.in gl. SO Zxit cũ libeꝛa aut ſcient᷑ æ tenet ibera ſeq maruum Aut ignoꝛanteꝛ ? nõ tʒ mẽimonium: ut in. c. ſe: 7 bec nõ. KRopoſui t Seꝑat᷑ mꝛimoniũ qñ liber ignoꝛanteꝛ cum ancilla Sxit niſi poſtea h ſciens illã oↄgno nit. rio ponit fem. fo diffinitõis cõmiſſio. ibi mãdamus.¶Et ibi diſtingue. Et fᷣm mebrũ ibi ſi vo. : p ꝙ erroꝛ ↄditõis ſcruilis ĩpedit mãi᷑ moniũ.quid ãt de alijs eꝛꝛoꝛibus dicam cum glo. 7. ¶HMõ fo ꝙ iter libeꝝ æ ſeruã põt eſſe mẽimoninʒ ſicut ĩter ſeruos:ut.S.c. ꝓx. diſpar ergo ↄditio nõ ipedit mẽimoniũ ĩter ſcientes ⸗ B de iure canonico nam de iure ciuili nõ põt eè ĩter eos mrimoniũ: ut ĩ l. cum ancillis. C. de ĩceſ.nup.ſed ſtandũ ẽ iuri ca nonico in hac mã ſpũali:ut in. c. pe.⁊ ult.j.de ſis nup. ¶ VUltimo no ꝙ ſuꝑ dote ꝛeſtituẽda põt inðx eccliaſticus iter laicos iudicaꝛe cum uenit acceſſoꝛie ad mrimonium de quo eccliaſticus ↄgnouit ut i.c. de prudentia. . de dore poſt diuoꝛ. reſt. ubi de B. C J gl. i. in fi. Dic latius ꝙ quadruplr eſt erroꝛ ↄditioms nt hic.pſone:ut ſi quis credebat oher̃ cũ berta ⁊ Sxit cum ſempꝛoniaſ/Foꝛiune ut ſi crede bat heꝛe cũ diuite z contraxit cum pauꝑ uali tatis ut ſi quis contraxit cum corru ta cum crede ret contraheꝛe cum uirgine. Muo ultimi eꝛꝛoꝛes nõ impediunt. ut.xxix.q.i.in.prin. Scõs enoꝛ ĩ pedit:qꝛ nõ ẽ ibi ↄſenſus in ꝑſonã:ut nõ.in.c.tua g de ſoon¶ ¶ Dꝛimꝰeꝛoꝛ. ſ.ↄditiõits Aut c eꝛoꝛ ĩ libero ut qꝛ liber credit cũ libera ohere ⁊ Zxit cuʒ ſerua ⁊ in dubio non renet matrimonium ? h̊ fauo re libeꝛtatis:ut hj ⁊.xxix.q.ij. per totum. ¶ Aut eõ ſeruus credebat contrahere cum ſerua et conira xit cũ libeꝛa ⁊ h̊ cꝗn ſunt opi. uidã dixeꝛũt ꝙ; nõ ẽ mr̃imoniũ:qꝛ ẽ eꝛoꝛ in diſpari ↄditiõe ⁊ ide iſti dicũt ubicũqʒ ↄtingit cõſilis cnor Srensdf cũt ſi eſt eꝛꝛoꝛ in pari ↄditione puta qꝛ ſeꝛuus cꝛede bat Zheꝛe cum libeꝛa ⁊z oxit cum ſeꝛua. nam ex quo ajbo ſunt fui eꝛꝛoꝛ nõ hʒ ĩpedire. ita finaliteꝛ tenu it glo. xxix.q.ij.in ſũ. ¶ Sʒ cõioꝛ opi.doc.̊ hʒ: ut tmin fauore libertatis impediatur matrimonium? ſic ubi dererioratur conditio contrahentis. Secus ſi melioꝛatur nel conſeruatur in qualitqte ex bec ꝛicatõis: ? ſatis cꝛedo h̊ fuiſſe ð mẽ ¶ He na. ex lib. nẽ. opi.plus mibi plʒ qꝛ ex quo oſenſuʒ eſt in ꝑſonã iſti enoꝛes extrinſeci nõ debẽt ipedire tin ſacꝛamentũ 2z in dubio iudicandũ ẽꝓ mr̃imonio: ut in. c. qͥ ex qua dã de teſti. Quid ãt in aſcꝛiptitio? cõiteꝛ teneĩ ꝙ tal enoꝛ nõ ipedit mẽimoniuʒ qꝛ aſcuptitius ẽ pſona li beꝛa ⁊ iuito dio põt ſtare in poſſeſſiõe ut in.l.inbe mus ⁊ in auẽ. aſcꝛiptitios. C. ð epiſ.⁊ clem.uide ad le. æ nõ. in.l. diutius. C. de agri: ⁊ cenſi.li.xi. ¶ In glo. penł.ibi Lancꝛe.dixit ꝙ h opi.tenetur peꝛ In no. Jo. an. ? multos alios Iʒ hoſti.ſequatur ultims opi.glo.ſʒ mihi plus plłʒ h opi.qꝛ ex quo cꝛedit illaʒ eſſe ſeꝛuã mouẽdo ſibi litẽ nõ dʒ aliquomodo eam cognoſceꝛe carnał: qꝛ oʒ neceſſario ꝙ; aliq effectu ipam cognoſcat.ſ.uxoꝛio cũ fueꝛit mr̃imoniũ: ſi foꝛ nicario peccat motalꝛ nec ꝓpteꝛ pꝛecepta ecclie debʒ uenire 5 ↄſmam ſuã iuſte ĩſoꝛmataʒ: ut in. c. litteras de reſti. ſpo. facit qð in ſimili no. in c.ſi cuiꝰ.xxxiiij. di. qʒ tñ pendẽte lite ſibi alimenta pbeꝛe:nt nõ.in. c. cui. xxviiij. q. ij. ¶ In glo. fi. 9 banc glo. ? tex. oppo.ex quo ↄſtabat iſtam eſſe ſeꝛuã nõ debnit ſibi pecunia reſtitui cũ pecunia ſit qñi: qꝛ fuus nihil bʒ in. c. illõ xiij. q. ij. 2. l. plʒ. ff. de acꝗ. beꝛe. ſo. Inn. di cit ꝙ debeꝛer reſtitui dno ancille uł diẽ h eẽ ſpale.ſ . nõ ſpecificat rõem ſpãlitatis ego cꝛedeꝛem ꝙ ſi ns ↄcurreꝛet cũ ſeꝛua ad petendũ pecumiã pfeꝛtur dis: ut in.l. bonafides.ff. depo. Aut dns non concurrit 2 tũc ĩtelligo iſtã ?aʒ ꝓpꝛie.nã põt fuus detineri lo co dñi uel ↄneniẽtibus oculis dni.i:.iiij ff. de manu miſſ. quinimo ſi ancilla ſpoliaret᷑ illa pecunia abſen te dño põt ageꝛe ad recuꝑatiõeʒ illius pecunie ut in l. i. C. ſi ꝑ uim ul alio modo facit inſili..filius de H. ob. ? l.ſi longius.ff. de iudi. z. c. cuʒ dilecta de re ſcꝛiptis. ? quod ibi nõ. f. J cet. Si conſuerudo eſt in loco ꝙ; ptus conditioneʒ pr̃is ſequat matrimonium ↄhit. ¶ Mrio ponit factuʒ. Se cundo detminatioeʒ ibi u?. ¶ Hõ. pꝰ ꝙ q de iure cõi ꝑtus ſequat᷑ ↄditõeʒ uẽtris ⁊ mre libeꝛa uel ſeꝛ na fuius ſit cẽſendus libeꝛ el fuus:ut nõ.ĩ.c.li. de ſer. nõ oꝛ. ⁊æ babet inſti. de iu.ꝑſo.in ualet ſtatutum nel conſuetudo ut ſequatur conditionem patris.et bec cõſuetudo in multis locis viget et iõ tene ad hᷣ menti iſtum tex. Sco nõ. fauo? libeꝛatis cur rit pᷣſcriptio cõtra fuitutẽ. ¶ Teruio nõ. ibi nidet ꝙ b v. reſpõdet de iure. ¶ Mltimo nõ. ibi fauo: libeꝛtatis ꝙ in dubio iudicandum eſt ꝓ libeꝛtate et ꝙ fauoꝛ maximus libeꝛtati debetur cõcoꝛ. c. fi. de ꝛ. iu Jica.⁊.c.ex litteris de ꝓba. C In glo. ij. in fi. et iſte leges allegate in glo. ꝓbant ꝙ ſi pateꝛ geſſit ſe ꝓ libeꝛo tempore mortis ⁊? quiquẽnium poſtea ſit elapſum infra qð nec ex ꝑſona patris nec ꝓpria fi lius eſt paſſus ſtatus controuerſiam cenſendus ẽ li beꝛ. Et ſic eſt caſus nõbilis in quo.j.quiquẽnium pᷣſcribitur pᷣ ſeruitutẽ.foꝝe eni ſi pr̃ uiueꝛet habeꝛet ꝓbationes libeꝛtatis:unde tñ in ſauoꝛem defũcti tũ ĩ fauoꝛẽc libertatis ſtatutũ ẽ qð ð dixi. ¶ Si ãt qᷣs uẽdicaꝛer libeꝛtatẽ ex ꝑſona ſua duntaxat ꝛequiriinꝛ tpᷣs.xx. ãnorum ⁊ bona fides nec requiritur alius ritulas fauoꝛe libeꝛtatis ut in. l. ij. E. de pꝛeſcꝛiptio. natus ex libeꝛ0 7 ancilla liber ẽ 2 ut libeꝛ — pſcnptio longi tempoꝛis ſine titulo. xit cũ ancilla igno ranteꝛ ⁊? ex quo ſciuit non ↄſenſit ſeꝑatur Vmatrimoniũ ⁊ cũ alia ↄtraheꝛe poteꝛit. Süt due pies. ¶ Seda ibi ideoqʒ. ¶ Mõ p ꝙ legai ſedis aplłice põt in ꝓuincia ſibi decꝛeta audire cas mr̃imo niales ⁊ etiã ſeꝑare mẽimoniũ in caſibus a iure peꝛ miſſis. ¶ Et bᷣ faẽ ad limitauõeʒ. c. accedẽtbus de exceſſ. pla. ubi dẽ ꝙ audire cãs mꝛimoniales eſt di gnitatis epalis ⁊ ad idem.c.i.de ↄſang.⁊ affi. in fi. t ex bis duobꝰ capłs põt infeni ꝙ legatus in ꝓuincia ↄcurrit cum epo etiã in bis que ꝑtinẽt ad dignitatẽ epaleʒ pꝛo . c.i.de offi.lega. =. c.ij. eo.ti. li. Vi. ¶ Mõ fſo ꝙ copnia carnalis non firmat mẽi moniũ 5 enoꝛẽ ↄditiõis ſeꝛuilis.iĩputandũ E eiʒ mu lieri ꝙ nõ detexit ↄdiuonẽ ⁊ ſtatũ pſone ſue. ¶Fa cit qð hẽ in.l.ij. C. ſi ſeꝛ. uel li. ad dig.aſpi.li.x.ubi punit᷑ quis ĩigeꝛendo ſe acini quẽ exeꝛceꝛe nõ põt nõ detegẽdo qualitatẽ ſue ꝑſone 7 nide ad h qð nõ. in c. ſciſcitatus o de ſep. 6 ktio ibi ſi ↄſtiteꝛit ⁊c̃. arg. ꝙ dicẽs ſe ignoꝛaſſe ↄditiõeʒ mulieꝛis hʒihᷣ pꝛ0 bare: ſz ceete dic ꝙ ꝓbat eo ipo ꝙ nõ ꝓbatur pꝛi um qꝛ in facto alieno nõ pſumit᷑ ſcia ut in regula P ſumit᷑ ignoꝛãtia de re. iu.ii. vi. facit.l.veꝛius.ff. de ꝓ ba. ( pur ueꝝ niſi ↄditio mulieꝛis eſſencõiteꝛ nõ in loco qꝛ quis pᷣſumit᷑ ſcire id quod cõitc alijs inoreſcit:ut in.c.i.de poſtu. pꝛela. z.xvi. diſtin. quod dicitis facit.l. late culpe.ff. de v. ſig. ¶ In gl. fi. ibi ſi vo abinitio nec obſtat ſi dicat ꝙ ſi matrimoniuʒ nõ teneat ꝓpteꝛ ↄditionis enoꝛem non dʒ teneꝛc da tio libeꝛtatis que ſurgit ex queꝛela matrimonij.nam ſm Goff. æ bene eo ipo ꝙ dis ancilam tradidit li beꝛo icontinẽti confeꝛtur libeꝛtas ⁊ ſic tenet mꝛimo nium tanqꝙ cum libeꝛa ↄtractum. (In fi. glo. ideʒ nõ. glo. in. c. ſi quis ingenuus. xxviiij. qõe.ij. ? uide quod nõ.ea. cauſa ⁊.q.i.in ſüma. ¶ De natis ex libeꝛo uenrre. Kica. Muia eꝛꝛoꝛ conditionis ſeꝛnilis impedit mrimo nium ⁊ ex hoc ſepe dubitari contingit urrum natus ex libeꝛo uentre ſit iudicãdus ſeꝛuus uel libeꝛ. Ideo poſt Nicã pcedentẽ ↄgruo oꝛdine S ſubijcitur. atus ex libeꝛa Ndecensi libeꝛta libeꝛ ẽ. Et pꝛimo ponit gñale dictuʒ ex quo caſuʒ diffiniri mãdat ibi pteꝛea Mõ ꝙ qnʒ ↄſideꝛat id qð decet h neꝛbũ ꝓpꝛie reſen ad honeſtiateʒ ut in. c.magne ʒᷓ de uoto. ¶ Scðo nõ regulam ꝙ natus ex libeꝛo uentre eſt libeꝛ nec curamus de ſeꝛuitute patcꝛna.nã reſpectu libeꝛtatis ſen ſeꝛuitutis conſideꝛamus con ditioneʒ matris nt nõ. in. d. c.fi. de ſeꝛ.nõ oꝛdi. Itẽ nota ꝙꝙ fllij libeue ſunt libeꝛi nec poſſunt peꝛ domi num renocari in ſeruituteʒ. Altimo nõ ꝙ inſtru mentũ poteſt repꝛobari peꝛ aliud inſtrumentũ. nam ſicut teſtes repꝛobant᷑ ꝑ teſtes dignioꝛes:ita inſta ꝑ inſteumenta dignioꝛa: facit. c. cũ ioãnes. de fi. inſtru. lon. tempo.que ꝓ li.? eſt iſte cãns nõ.in quo currit N D noſtꝛam. Si libeꝛ cõtra cun dntnmii ſinui⸗ ecerpfe Enmin as e wMämnd Gisiigteriönenn J nnkrnerk ſa nnilxclimteAe rhucuhin 4 giuen aßatrae unhi Cliſen anm iiut ne ſtnhi. Nint NrscsGendd ire min Cnnalrer tic in ötin wi na enansfteriuc dat lmnad. ſddono tt, Krineno d „ nſucawen ddeinans de hoc drnd ornga nais aar g ilr guno ünllgi Gpaxnas. /QOffnime elenne abſhinsc nnins /ſRa Pilwlonn ebrits in opn⸗ 1cͤcdeſkariſi r 4 limrin hüim, Rahr — . usgigtſüfuneshhief⸗ Plnmchel — ſiinle ng ſrig ; 9 . , ein oant 3 n Sltacen äaneilaj 6 ai mngnſt du Ger Vit ae E Rohega⸗ ſedis Aletignf ninathnrin nd ggtez ir —NDZ te Smnänontialesci ick ing deffini N ſenig eganon Aindscnegnirg knrciſcng, NAcünfmnati sleus rcdiehn unitſaüterie 4 ſan i. cg ahilerint Aiumi e erer nopor o gr Ellceg bo in Mir biſioſtaree. Etig nieitzß no en ogno bam i oßfauni ſiaumn negbß hl knetlvensficen Codio nmieis cſetote i ſareidepod ögafs N rdad OMinood⸗ NXN Cn. Rnchci gſtmanmnonn tonoenonan nonc;metc rrert ininii/ ochis lunmncll Gribemst ſe tn mmnno umn. (9igoici anns gfii goeiſt ce Rinſünn. ont. Na. Ninisketisimlinin, Abinn Coprngtunum pciͦdis lueni lte . mouir lhſin. Pmnlben ens: ſon lbeit. 4 . ¶De . c.c zH de ꝓba. ¶ In gl. l. in fl. item fallit in eo qui maioꝛ. xx. an. ꝑmiſit ſe nẽdi ad pcium ꝑticipandum idẽ ſi eꝛat minoꝛ ſi factus maioꝛ ſciens pticipauit ð pcio iſti. de iu. pſo. F. pe.? uide qð nõt In. an. i ad di. ſpe. de ĩ ĩte. reſti. in. F. ij poſt prin. Irẽ liberius ꝓpter igratitudinẽ reuocaĩ in ſeꝛnitutẽ.xij .q. ij. i. ⸗ ſibern. Hi. e cognatione ſpũali Gica. ¶ Eio de pkibus ipedimentiſ mẽimnnij:ſubmittit de ĩpedimẽto cognatõiſ tam ſpũalis & legalis ? caꝛ nalis. ¶ Et aꝛ cognatio ſꝛñe· 1 a digni oꝛ: ideo tractaturus auctoꝛ de tt cvvnatione 5 miſit de ſpũali. ¶ Er ſcias ꝙ ipſa cognatio ſpualis ꝓprie oꝛituꝛ quo ad impediẽdum ⁊æ dirimendũ mẽi moniũ poſt ↄctum ex duobus ſacramẽtis tantũ. ſ. ex ſacꝛo baptiſmatis ? ↄfirmatõis:ut ẽ tex. in. c. fi. j. eo, ti. li. Vi. Ex catheciſmo aũt qui fit ante baptiſ mũ oꝛit̃ pedimẽtum.ſ̊ nõ dirimit: ut in.c.ꝑ carbe ciſmũ.j. eo ti. li.vi. ¶ Et ꝓprie catheciſmus ẽ illa exhoꝛratio ſeu iſtructio que fit ante haptiſinum. Aiitrcnien ueniẽtes ad fidẽ an baptiſ mũ. ¶ odie vo ꝓprie appellat᷑ catheciſmille ac tus ꝗ fit anñ poꝛtã ꝑ ſacerdotẽ anqꝙ; puer admiitaĩ ad ecclam ad ſuſcipiẽdum baptiſmũ. ¶ Anñ multi errant credẽtes ſe Vvos e Matres ex detẽtanõe in fantis añ oſtiũ ecclie. ¶ Ma illa derentatio nõ ſuffi cit ſaltim ad dirimẽdũ mr̃imoniũ poſt Sctum ſʒ oʒ ꝙ quis leuʒ puex de baptiſmo ¶ Vn illa cognatio ſpũalis ꝓprie ẽ quoddã ninculũ ꝓreniẽs ex ee ꝙ quis aliquẽ baptiʒaueꝛit uel ↄfirmaneꝛit ſeu baptiʒza mm leuauerit: ſeu tenueꝛit in baptiſmo uel in confir matõe ſeu cꝛiſmatõe C Et ideo oꝛitur hec cognatõ ex his duobus ſacramẽtis tin ⁊ nõ ex alijs.qꝛ h co gnatio ſpũ alis imitaĩ nãlem ſen camnalẽ cognatõem q̈tunm 5. ä neu cognatio nãlis oꝛi ꝑ nati uitatẽ que ↄſiſtit in ſpũ. ã̊ in ſacꝛamẽto baptiſ matis qᷣs dẽ renaſci.i.iteꝝ naſci.qꝛ prĩo fuir natus carnaliter. nũc ãt ſpũaliter. uñ in enãgelio. MNiſi qs renatus fuerit ex aq Z ſpũſancto.⁊ ibidem eʒ vos naſci denuo ⁊c̃. Erilmario vo ul ↄfirmatio ↄfir mat ſacramẽtũ baptiſmatis. de ↄſe. di. vV. in. c.i.?.ij hoc aũt nõ ↄtingit in alijs ſacramẽtis. tẽ ſciad — ꝙ iſta cognatio ſpũaliſ qñʒ appellat pꝛnitas ¶ Enñ qʒ ↄpaterniias.¶ Anzʒ frnitas. m diueꝛſitate ꝑſo naꝝ. ¶ Na ꝛeſpectu leuati ſen baptiʒati æ leuantis ſen baptiʒatis dẽ pr̃nitas ehean pentũ bapti zʒati ſen leuati ⁊ leuãtis ſeu baptiʒans dr᷑ ↄpat᷑nitas a cõ qð ẽ ſił.qꝛ iſti ſũt ſił ꝑentes b tiʒati. unuſ car naliter: æ alius ſpũaliter. Areecn leuati ſen ba ptiʒati ⁊ filioꝛũ leuãtis ſen baptizatis gppellat fꝛni tas qꝛ ĩter ſe ſũt fratres ſpũalłr. ereneͤif iſta cognatio ad nepotes. qꝛ poc nõ reꝑitur iure cautũ r plonas que ꝓhibẽtur ad mr̃ioniũ ꝑ bãc cognatõeʒ ſpũalẽ uide ꝑ Jo. an. in ſũmula ſua ſuꝑ quaxto li.⁊ in lo. c. i. eo. ti. li. Vi. ubi aliquos caſus nide. An aũt hec cognatio phatur ꝑ indeũ: pa ganũ uel heꝛeticũ bapriʒantem uel lenantẽ remitto ad Jo. an. in regula ex eo de reg. iur. li. Vi. cus iĩ baptizãte ſeu leuãte. . Tꝛum autem. Fin uoꝛuʒ opatrum per quoꝛum neutrum de nentum ẽ ad cõpẽnitatẽ licue but . niſi ↄſuetudo ꝛepugner. A Sepan tur aũt ſi per eoꝛũ alteꝛũ uel utrũꝗʒ cõpr̃nitas eſ 5— cta. h. d. cũ. c. ſuꝑ eo. . eo. (Ms dubitano. fo duoꝛũ canonũ contranioꝛum inductio. ibi z licz ¶ uaꝛto ¶ Tertio poſteꝛioꝛie appaꝛobatio ibi un. exceptio ibi niſi 56. pꝛio ar. opti. ꝙ ubi ſvetu do ↄcurrit cũ iuꝛe cõi: ſi ius cõe tolli ꝑ Dꝛiã ↄlideʒ tollit ẽt p ontiã ↄſuetudo Hili ſit talis ↄſuetudo ꝗᷓ ex obmiſſiõe geneꝛet ſcandalũ. ut ̊ nõpiliter ꝓbaĩr̃ 2 ſingularireꝛ multũ caute ſentit gl. i. c. ſiꝑ eo.j.eo. 2 boc facit aĩ qõem diu agitatã in. c. i.ð ↄſt. i. Vi. ¶ Secũdo nõ ex h̊ ⁊ ex tex. ꝙ ↄſuetudo põt inba bilitare pſonas biles ad ohendum mẽimo mu/.¶in eſt talis ꝙꝙ ex eius pteruone generaĩ ſcandalum: de quo plenius dicetur in. d. c. ſuper eo ¶ lnn 206 ꝙ illa pſona ꝑ quã deuentuʒ; eſt ad ↄpaternitatem nõ põt pᷣheꝛe mẽimonium cum aliqne de filijs ba priʒantis ſeu euautis: ſiue ſint geniti poſt cõpaicꝛni tatem ſiue añ. ¶Et eſt 20 qꝛ adinuicẽ efficttur iſti fies ſpũales ¶ Et qð dixi de ꝑſona ꝑ qusã euétvʒ é ad ↄpẽnitatẽ ĩtellige de bapt: ʒata ſeu leuata Ee ã leugs ſeu baptizaſ bñ põt vheꝛe cũ ſoꝛoꝛe leuati ſeu baptizati Ntẽ po teſt Zheꝛe pr̃ cũ filia ſpũali filij ſui. t h iõ: aunais cognatio ſpũalis deſcẽdit de pꝛe in füium ¶Sʒ nõ aſcẽdit de fiio in pꝛem. ¶ Vnñ ut uides filiꝰ nõ pot daucere filiã ſpũalẽ pr̃is nt h. ¶ Dʒ pr bñ põt qucẽ filiã ſpũalem fuij: ut nõ in. c. fi.xxx.q.iij.⁊ ꝑ gl.ĩ.c.i. eo.ti. li Vi. ¶ In gl. fi. in fi. ? dic de hac mã ut plc nins dicet᷑ in. c.ſuper eo.j.e.⁊ i. c. qð ſoꝑ bis de cõ ſang. 7 affi. Abbas AJ uir uel mulieꝛ. cren nei ignoꝛãter iĩter piunges ſi pueniẽs Piugi 2 —= 2 . — um nõ ala õis dimſio. ¶ Scda ibi ſul tatõi. r bi prio recitat canonũ antiquoꝝ pꝛie tatẽ ¶ D.o alteꝛã ꝑtem appꝛobat:7 26cz addit ibi ideoqʒ. 5 prio ꝙ ꝑentes carnales nõ debent flios ppꝛios de ſacro fonte nel cõfirmatõe leuaꝛe. Alius eni dqʒ eẽ pẽ carnalis ⁊ alius ſpũalis inſtante tm neceſſicate licite ꝑentes baptizant fuios. ut in. c. ad limina. xxx.q.i.nec ex hoc oꝛiur aliauod impe dimentũ inter eos qui inſtante neceſſitate fecerunt Scðo nõ ibi bumanius: ubi doc.in aliquo aꝛ ticnlo ſunt narij:ſequenda eſt opi.humanioꝛ.i.ratio nabilioꝛ æ equioꝛ. Si vo utraqʒ opi. eſt rariõabilis ſequẽduʒ eſt ptimoꝝ iudicium fm Moſtiẽ.⁊ bñ.ad hoc allegat bo. tex. in ſili xix. di in canonicis. Et cir ca hoc dat Hoſti. notabilem regulam dicens: q ubi doc.⁊ magfr̃i peꝛ ſuas glo. matrimoniũ ſeparant nec aſſignãt caſum in iure expꝛeſſuʒ: ſi repitur unus do ctoꝛ uel magiſteꝛ matrimoniũ ſuſtinens: ũc illiꝰ opi nio eſt ſequenda. Ex hoc vr ſing. uelle hoſii. ꝙ ubi agitur de mr̃imonio ſuſtinendo: ſingnlaris opi. eſt pᷣ feꝛẽda cõi. qð bñ nõbis. niſi ut dixi cõis opinio ha beꝛet quaſi tex.pꝛo ſe. ta tenio ibi: ignoꝛãtia - „1 . 1 ¶ De cognatiõe ſpuab. n hud 4 i elaN in ar. opti. ꝙ Opareꝛmitatẽ Zhendũ ꝛequirut anim? tus: 7 nonulli pax intelligetes rũdeꝛunt oppoſitum. nli d n certa ſcia. Ex quo põt inferri ꝙ ſiquis cꝛedens te ¶ Mõ. ſo ibi: nulla ratõne ſuſtineas: ꝙ inteꝛ filios = gaancſeich di neꝛe filiũ unius tenuit filiũ alterius: nõ efficitur ille lenãtis = baptiʒ tis nulla rõe põt ↄſiſteꝛe mr̃imoniũ nah lc, pẽ ſpũalis baptiʒati:ſaltiz ad dirimendũ mrimoninʒ Ex quo infeꝛt m hoſti. æ bñ: en ↄluetudo non n ni unn poſt pctũ.circa qð tñ ſatis põt dubitari. æ dic ut di nalet in Zꝛiuʒ. ꝓ ̊ facit tex. in. c. qð ſuꝑ bis.j. de cõ evdd zi, in ſili. q. i. c. ueniẽs. j. eo. ¶ Uiltimo hbab 5 er . erleomd a carn e ll. e. ci uiimo Pabes cx ſang.? aff. ¶ No teꝛno ꝙ circa facultatẽ phendi ℳ. tex. caſũ in quo maritus ⁊ uxoꝛ ſunt ↄpatꝛes ſpiri mfimonia młiũ attẽdẽda eſt loci ↄſuetudo p rnhin E * tuales nec ꝑ talẽ ↄpat᷑nitatẽ diſſoluit matrimoniuʒ po. ð tex. Vvꝛ enim implicare Idictioneʒ æ abſurdita 2ò 4onl ud sder,n Ratio ꝛeddit in la: qꝛ ſi ignorteꝛ fecerũt:puta qꝛ tẽ in multis. NMam pꝰ pᷣſupponit ꝙ pꝑp ↄſuetudineʒ rann, do.C inſtante mulritudie paruuloꝝ credẽs ſuſcipe fi ium poſſit ſepari mr̃imoniũ inteꝛ habiles contractuʒ. qdᷣ ſmmn tuncl an alterius: ſuſcepit pꝛoprium: ignoꝛãtia bʒ eos exen eſt Z. c.fi. de cõſue. ubi pʒ ꝙ ↄſuetudo nõ piudicat mald ſng igenr ſare ſi fecit ſcieni doloſe ut ſeparet matrime niũ: do legi diuine qua cauet᷑ ꝙ ↄiuncti mr̃imonialiteꝛ peꝛ pitci do lus:non dʒ eis procinari. ¶ In glo. in. V. debitum hoieʒ ſeꝑari n5 pñt.xxxiij.q.ij.quos deus Oinnxit. inririi ogun we in fi. vẽ glo. ꝛcedex a pꝛecedẽti dicto: ? enẽ ꝙ ſiue Jẽé inteꝛ filios duoꝝ ↄpatꝝ ꝑ quoꝝ neutruʒ denèé igoch ntüm nage ignorant ſiue ſcicteꝛ coprnitas int cõiuges ſit Zcta tum ẽ ad ↄpateꝛnitatẽ licite mꝛimonia Zhunĩt: ut. õ. gelehtdcian 1 põr quilibet debitũ exigeꝛe. Goff ⁊ Vin diſtingũt e.c. i. ? tñ ter. in ueꝛ. uex dicit eps nõ dʒ appꝛo ien Grck inmnukl aut alteꝛ ſolus fueꝛit ſcics.? ille prinaĩ facultate bare talia mẽimonia etiã ſi cõſuetudo hẽat ut ꝑmit H epcjaſlun nun exigedi. Aut uteꝛqʒ: ? iſic fin cõpẽſano. vnde qubʒ tant᷑. nam ſi citra ↄſuetudinẽ põt inteꝛ eos imfimoni n iii enn heẽbit facultateʒ exigẽdi facit. c. pe. ulti. Ge ac ul. um cõſiſteꝛe. eꝛgo foꝛrius conſuetudine cõcurrenie. ſmlini Sar v⸗ ⁊.l.ſi ambo.ff. de cõpenſa hec opio mibi nõ placet 55. metu Sꝛij ex bi ſcribunt ſnt Nuvi,f, obit 1 deé (opeme o I . metu Saij ex his que ſcribunt h̊ ꝑ glo. 7 Go zo bie clamm no qꝛ cõpenſatio fit ubi agit de ntilitate ? cõmodo de cto. pit elici qᷓtuoꝛ ĩtellectus ad tex. ¶ Dꝛim irel el girfiweni⸗ . . linquẽtinʒ:⁊ ſic loquũtur iura ſuꝑius alleg.ſʒ ĩ cau noſtꝛo priuatio eligẽdi debitũ nõ fit ad urilitatè al terius.ſ̊ ob ꝛeueꝛẽtiã cognatiõis ſpũalis:æ ſic uniꝰ dehictũ aliũ nõ excuſat. Moſti. finalit tʒ ꝙ data ſcia utriuſq; neut᷑ pot᷑it exigẽ nec ſubtraheẽ: q̃ſi dicat ñ dʒ quis exigere.ſi tñ exigit tenet᷑ alteꝛ ꝛeddeꝛe debi tum. Qu de hoc uide glo.ſatis latã in.c. noxe. Xxxx. q.i.que cõcludit ꝙ ſcieni hoc attẽptãs ẽ priuat fa cultate exigèdi debitũ.⁊æ mihi ſatis plʒ iſia opi.prio P tex.in.c.de eo.xxx.q.i.ubi dẽ ꝙ ialis moꝛina con iuge dʒ ꝛeoneꝛe ſine ſpe cõiugij.ecce eꝛgo q;tum in ſe ẽ priuat᷑ exeꝛcitio mr̃imoniali¶ Grtẽ ac quco 26 nem huiꝰ tex. nã ſuſtinet᷑ h cõiugiũ ne fraus doloſo pꝛocinet᷑ ſed quo ad priuandũ iſtum iure ſuo frauſ iſti non pꝛocinat᷑:ſed poniꝰ obeſt. vnde lr̃a ĩ hac ra tione habuit ſolũ reſpectũ ut cõingiũnõ ſeꝑet᷑ ex to t0 fateoꝛ ꝙ Ra pcedẽs inuit pᷣriũ dũ dicit:nec alteꝛ alteri dʒ debiiũ ſubtraheꝛe:ſed telligo ꝙ ſciẽs non dʒ ignorãti debituʒ ſubtraheꝛe. uł itelligi idiſtincte ꝛeſpectu ignorãtium.nec ob.ſi dicat xpᷣm excepiſſe ſolã cãʒ foꝛnicationis:ut in.c.ij. ẽ. de cõingio lepꝛ. qꝛ ut dicit glo.notãteꝛ ĩ. d.c.noſſe illud ẽ uex quo ad ꝛepellẽdũ uxoꝛc a domo ꝓpa ⁊ a curia ſua ſz q* ad ðᷣbitũ ſubiraben miłii caſus iueniunt᷑ circa foꝛni cati Bper eo. Summatum eſt. S. c. i.ſed ſpãlius attigẽdo mentem. c.hoc intendit. Yilij duoꝝ cõpa trum ꝑ quoꝝ neutrum deuentum ẽ ad opfnitateʒ. licite inuicem hunt mẽimonium.ſi tñ ſubeſt cõſue tudo ipediens ⁊æ dirimẽs talia mr̃imonia. ſeꝛnanda ẽ loci cõſuetudo.h.d.ſm intelleciũ magis cõeʒ. pꝰ ponit᷑ qõ.fo ibi rñdemus.diſtinguẽs HG“ z ſᷣm mẽ brũ ibi ceriũ ¶ Hõ pꝰ ibi:altex uł utrũqʒ: ꝙ opa ternitas põt duplicit᷑ eẽ int aliquos: utputa qꝛ qlibʒ ſuſcepit filiũ altiꝰ de ſacro fonte Ex quo nõ. ꝙ ſi ego tenui filiũ tuum in baptiſmo.iu licite potes te neꝛe filiũ meũ:æ tũc ꝑ utrũqʒ iſtoꝝ ſilioꝝ cõpr̃nitaſ eſt inteꝛ eos Scta. æ pdie ðᷣ facto ſuꝑ h fui iteꝛꝛoga lectus nt pꝛincipiũ tex.loquat᷑ in filijs Cuoꝝ cõpatꝝ P quoꝝ alteꝝ ul utrũqʒ zcta ẽ ↄprnitas.? ĩteꝛ iſtſog nõ põt eſſe mẽimoniũ:ẽt ſi conſuetudo hoc heat: ut g dixi.⁊ iſte cãus eſt plan ¶ Meꝛ. cetex. ĩtelligat an P iſtos filios nõ eſt deuentũ ad Opꝛẽnitateʒ: ⁊ tũc dʒ attendi loci cõſuerudo.¶ Mõ in hec cõſuetudo eſt tante efficacie ut dinimat mimoniũ poſt vctum:licʒ poſſit illud ĩpedire ſicut in ſili dicimꝰ in uoto ſimpli ci ꝙ ipe ſit ſj nõ dirimit: ut in. c. rurſus qui cle. uel nouẽ.¶¶ Veꝛ.itaqʒ nõ cõtinuat᷑ ad vᷣſi. ĩmediate 5 cedentẽ: ſed ad principiũ.c. ut ſic loquat᷑ de filijs ꝑ quoꝝ alteꝝ deuentũ eſt ad cõpateꝛnitatẽ.⁊ diſponit᷑ ꝙ debẽt ſepari ſi hoc hẽt shemdo Eiertenu, loquit᷑ de eiſdẽ: ⁊ diſponit ꝙ ſi cõſuerudo hbʒ ꝙ poſ ſint cõiungi dʒ epᷣs diſſiłare:nõ aũt pPbeꝛe aſſenſuʒ: ne det᷑ alijs mã ſic ↄhendi ⁊ hunc intellectuʒ quoꝛũ daʒ recitauit glo.mag ¶ Sed ceꝛte iſte intellectus nõ congruit lr̃e nec iuri. Muia V. itaqʒ nenit ad ue:ſatine a v. ceteꝛũ.¶ Et ſic dʒ ĩtelligi de filijs ꝑ quoꝝ neutꝝ denentũ ẽ ad cõpateꝛnitatẽ. Iteʒz pʒ iſtũ intellectũ ſeqret ualeꝛer cõſuetudo ut fres ſpi rituales iteꝛ ſe Zheꝛẽt mr̃imoniũ ʒ pꝛĩicipiũ.c.ubi dẽ nuſla rõe ſuſtineas. ¶ Scðs ĩtellectus ẽ nt pᷣncipiũ 2 v. uex itelligat mö pᷣdicto ¶ Sʒ v. itaqʒ itelligit de ſeꝑatiõe qꝰ ad tpᷣs:nõ aũt ĩ Pperud. Canen na leat ↄſuetudo ipediẽs mr̃imoniũ æ dirimẽs ad tp̈s: nõ aũt ĩ ꝑpetuũ.ex qꝰ ꝑ neutꝝ iſtoꝝ fuit deuentũ ad Opẽnitatẽ:⁊ ſic ceſſaret ar.o foꝛmatũ.⁊ hũc itellectũ ſenſeꝛũt Innocen. z quidam alij. ¶ AQ.eꝛtiũ itellectũ ponit hoſt. ut prĩcipiũ ⁊.v. uerũ ĩtelligãtur ut S. v. vo itaqʒ ꝛeferat᷑ ad.S ceteꝝ:⁊ ſic loquit̃ de filijs ꝑ quoꝝ neutrũ denẽtũ ẽ ad cõprmitatẽ:ut ſi conſueru do hʒ iteꝛ eos ñ poſſe cõſiſtẽ mrimoniũ:ꝙ dʒ tunc ſeruaꝛi cõſuetudo. nã talis cõſuerudo appꝛobata ̊ᷣ E papã põt induceꝛe nouũ impedimentũ. Nã ſicnt ſi pſe papa hoc potuiſſet ꝑ ſuã cõſtitutiõcʒ.ita z con ſuetudo debʒ hoc poſſe exquo hẽt conſenſum pa pe. Et ſic muatur de his qͥ uolt fateri hãc cõſuem dinẽ poſſe dirimeẽ mrimonium. v. uerũ intelligitur ſixrntuniczn fntgen õ ruemkir zino inirtirim ilſni Hop ſaſum iedcönimeinuh idcſ Ugirlber nünnena Anucen; eu carnsntiontd. dnior ninämr nunonn n Drechcöencocöamucüm omcvurpodnttm imhr ninonu imsin mmrcelrofmnum ien umirnſegis eisemn Intunmnſchani ciinf inn yiaq; Mrob imn ſu ſon dlniscoſvanlo inbinuns ð nmibd Ndig en ocdtnciaſccch lud n ago⸗ indhonenlguinais npeiiat minoniüßn rimnie n Qerhis ons aceru ler AMennho ra ulauen i uur irfichoy negnmr in ſi . (Eentnten Wlacagr iliggti lran ti Mnbercötenco Ennmſ umig lcaninwnint uincMiſts ni de d umi1 iniir) it lcoani cefſſep Wairnimi r⸗ . inhen pſcölnthth noͦti fberaſinin: buneinclemcwon Ndcene eineleens Dn N inaztaltel ſcchickeg efis Grenm 6 õ oniichi in⸗ Ks⸗ aunsen pi lri huin mmitſinez ig: mſforſutcuend 4 Pmmit kiitleni i ¶ani rla ci ieltginr n. lt bani d flise jnaint aſen nfinoniͦd dnc Avban penmi⸗ Niſen —— at conſuerudinẽ ꝓpꝛiã. ¶ Et ¶ De conſang. ſpoͦali ſin eü qn ↄſuetudo uicinarũ eccliarũ bʒ ut cõingia ꝑmitrãtur ĩteꝛ iſtos ꝑ quoꝛũ neutrum deuentum eſt ad ↄpenitatem:ſed ↄſuetudo loci bʒ prium ¶ Züc . eni epᷣs nõ dʒ expreſſe repꝛobare illa miimonia:ne ſcandaliʒet uicinas:nec expreſſe appꝛobare:ne neni niõ dixit tex. ꝙ debʒ diſſiłlaꝛe:⁊ ſic tollitur Sriũ.c.i .,nam ꝓcedit ubi nita ſubeſt ↄſuemudo in ↄꝛium. ¶ Mec lect. hoſt. ẽ ſaris bona quo ad. v.itaq; ¶ Sed ad. v. vm diuinat:qꝛ in eo nõ c locus ꝓprius hẽat pᷣꝛiã oↄſuctudinẽ ¶ Jdeo ꝛetento ĩtellectu hoſt. ¶ Ad. v. itaqʒ dic ? quarto ad.v.vm ꝙ loqᷣur q ↄſuetudo hʒ ut in teꝛ iſtos filios duoꝛũ ↄpatꝛũ ꝑ quoꝝ neutrũ ocia ẽ opr̃nitas ipediat᷑ mrimoniũ:ſed nõ ꝙ dirimat̃ 2 ꝓ hoc tex.ibi ↄiugia ꝑmitãtur in quo caſu ex quo cõ ſuetudo ipedit Iʒ nõ dirimat:nõ dʒ eps et ex poſtfẽõo appꝛobaꝛe tale mr̃imoniũ:ne det alijs mam Shẽdi 5 ↄſuetudinc᷑.ſ̊ dʒ diſſiſare. puta utẽdo vᷣbis diſpẽ ſatiuis: uel trãſeũdo cõniuẽtibꝰoccuł = hũc ĩtellectũ ſentit gl. mag. in fi. ¶ Er tacet do an.æ mibi ſatis plʒ:qꝛ minus ꝑ hũc uᷣꝛellectum uiolat᷑ ir̃ qᷓ; ꝑ alios ¶ Eötluſſe eꝛgo ꝙ ĩteꝛ filios duoꝛũ ↄpatꝛũ ꝑ quo rũ alteꝝ nel utrũqʒ octa ẽ ↄpr̃nitas:no põt meimo niũ ↄſiſteꝛe.⁊ ſi de facto fueꝛit vctũ:dʒ ſepari nulla conſuetudine gria opitulãte.⁊ ſic intellige princi.c. uſqʒ ad. F. cereꝛũ. Si ueꝛo peꝛ neutrum iſtoꝛum de uenuũ ẽ ad cõpꝛẽnitaté: ſi nulla ſubeſt ↄſuetudo circa hoc:pñt libeꝛe mẽimonia adinuicem Zheꝛe ut in. F. ceteꝛũ.⁊ clarius in.c.i.ſupra eo. Si vo cõſuetudo diſponit ut ꝑmittãtur meimonia : tunc foꝛrius pnit vbere cũ cõſuetudo cõcurrat cũ iure cõi. Si vo cõ ſuetndo diſponit oppoſitum:⁊æ tunc aduerre. aut hʒ conſuetudo ut mr̃imoniũ penitus ĩter iſtos nõ con tahat᷑:⁊ ꝙ de facto pᷣſumptum ſepꝑaret᷑. 7 tunc fua 2ſuetudinem ſi ẽ talis ꝙ ex eius pᷣteritõe generetur ſcandalum qꝛ ſic loquit᷑.c.i.in.fi.ſupra eo.⁊ ita ĩtel lige. v. itaqʒ. Mec ob. ↄꝛium ſupꝛa foꝛmatũ:qꝛ nbi ſubeſt talis conſuetudo inhilitans maxime appꝛoba ta ꝑ papã ut h:nõ põt dici ꝙ iſti ↄuenientes ſint a deo cõiuncti ⁊ ſic eeſſat illud ar. quos ðᷣs cõiunxit. Aut hʒ ↄſuetudo ut inteꝛ iſtos ꝑ quoꝝ neutrũ cc̃. impediat᷑ mꝛimoniũ:ſʒ nõ dirimat᷑:⁊ tũc ſeꝛna vV. ue rum. Et ex his potes decideꝛe aliã qõnem: nũquid ualeat ↄſuetudo circa facultatem inhab litadi uel bha bilitãdi aliquos ad mr̃imoniũ. Er dic claꝛius: ꝙ; aut ↄſuetudo habilitat alias inbiles ꝑ ius canonicũ puta ut in teꝛtio gradu poſſit mꝛimoniũ ↄhi: uel ut frateꝛ poſſit ↄheꝛe cũ ſoꝛoꝛe ſpũali:⁊ nõ ualet cõſue tudo:ut vr̃ h̊ tex.inducẽdo ut gᷓ iuncto.c.quod ſuꝑ his de conſang. æ affi.= utrobiqʒ hoc tenet hoſtien. q̃ſi ↄſuetudo nõ ſit rõnabilis:cum ſit 3 oẽʒ honeſta tem. Ex quo ifeꝛo ↄſuetudinem a papa non appꝛo barã nõ poſſe rolleꝛe ipedimentũ publice honeſtatis qꝛ nõ ualet conſuetudo ↄ honeſtatem ecclie: ur i. c. cum decoꝛc de ui.æ hone.cle. Aut conſuetudo iha bilitat alias hiles: ut ĩjfilijs duoꝝ compatꝝ ꝑ quoꝝ neutꝝ ⁊c.?æ tunc aut hʒ ſolum conſuetudo ut impedi At: ?7 nõ ut dirimat: æ ualet. ar. in ueꝛ itaqʒ. ⁊ in V. ceteꝝ. facit.c.cũ olim de cle.ↄiug. Aur hẽt ut diſſol natar ↄiugium: æ ſic ad temp ualet: ui noluu ᷣ In no. nã peccauerant he do conſuetudinẽ patrie. xxx.q.v.c.ali. ¶ Aut bẽt ut diſſoluatur imꝑpetuũ 2⁊ ſi ẽ appꝛobata ꝑ papã ſaltim taciie ualet: ut ꝓha tur h fmn lec. hoſt. Aur nõ apparet de appꝛobatõe pape:⁊ uẽ uelle hoſt. conſueſudinem non ualere cic eni caſum hꝰ. c.nõ extẽdendũ.ſed ego putarẽ oppo ſitum:ubi cũ ↄſuetudine concurrit ſcandalum qꝛ ſiẽ papa põt ius diuinũ iteꝛptari ? addeꝛe ac diminueẽ⸗ ut nõt Inn. in. c. qne ĩ eccliarum de conſti. ita æ⁊ cõ ſuetudo ut nõt idem Inn. in. c. fi. de conſue. Jtem uideo ꝙ conſuetudo que generat ſcandalũ inhilitat quẽ ad mr̃imoniũ ſpũale:ut in.d.c.cum olim ð cle. cõiu. ergo ꝑi.rõe dʒ poſſe inhabilitare ad matrimo nium carnale:æ per hoc habes declardiã et gl. huiꝰ .c. Et nõbis ſin.gl.mag.in medio: qꝛ neſcio alibi: unuʒ dictum qð ſentit.dicit eniĩ ꝙ ſi in aliquo loco eẽt hodie conſuetudo ut in quinto gradu nõ poſſit ↄhi matrimoniũ.= ex contractu generaret᷑ ſcandalũ ꝙ nõ ualeret mẽimoniũ: ʒ. c. non chʒ de conſan. ? af fi.hoc ꝑmittat. Et põt eſſe duplex rõ:qꝛ hec coniu etudo concurrit cũ iure antiquo nec cenſetur ſubla ta per ius nouũ:exquo nõ repꝛobat᷑ per illud ius z concurrit ſecum ſcandalũ.æ hanc rationem ſetit gl. Secunda ratio colligituꝛ ex his que pdixi.qꝛ con ſuetudo ↄtinẽs in ſe ſcandalũ ex pᷣteritione põt ĩbili tare alias hiles ſed ubi a principio nullũ fuiſſet im pedimentum folũ ſcandalũ ſuꝑueniẽs nõ põt diſſol uere matrimonium: ut dicit iſla gl.quã nõbis qꝛ ꝓ pter ſcãdalũ nõ ẽ recedẽdũ a virate iuris diuini ut ĩ c.ij.de no.op.nũ.⁊ in regula qui ſcadaliʒauerit.j. de re.iur. 3 nteꝛ pꝛem baptiʒati = rtin us uxoꝛem leuãtis pꝛ ab eo cognitã Zöhitur comprnitas efficax ad Imfimonium dirimẽdum. æ duo facit prumo Hit qõ nein. fo eius ſolutionẽ ibi nos 6 E o primo ibi ſu ſcepit: ꝙ pꝛinus dr̃ baptiʒaiũ ſuſcepiſſe de ſacꝛo fſõ te. alibi dr̃ ꝙ eum tenet: ut.j.c.ſe.alibi d cum leua re de ſacro fonte.ut I.e.c.uenies.qnʒ r̃ cum ſuſĩe re uel ꝓprijs manibus tenere.xxx.q.i.de his. ⁊=.c. ad limina. Et faciunt hec ad qõnem:nũquid p ꝓcu ratoꝛem poſſit õhi iſta cognatio ſpũalis:cũ hec ueꝛ ba denotẽt actũ ꝓpriũ 2 pſonale ipſius pꝛini. ð q dicam lauus.j.e.ueniẽs ¶¶ Scdo nõ. ꝙ ↄiunx coi cat cõiugi actus ſpũales.nã ut h uides ſi marituſ ⸗ bit ↄpr̃nitatem:extẽditur hec cognatio ad uxore ꝗᷓ effecta eſt una caro cum marito tpe ↄpaternitatis. 6 ibi cõnubium: ꝙ appellarõe connubij qnqʒ ppᷣhenditur mẽimioniũ carnali copula conſumatum n gl. fi in fi. nõ hanc gl.que in effectu nult ꝙ cognatio ſpũalis õcta ꝑ maritũ extẽdit᷑ ad uxorem prius cognitã.ſecus ſi nõ erat cognita.⁊ hoc iõ: qꝛ ut pᷣdixi maritꝰ cõicat uxoꝛi actiões ſpũales: nõ aũt paſſiões. vñ ſi filius mariti ex alia mulieꝛe baprtiʒa tur: uxoꝛ ipius etiaʒ cognita nõ efficit᷑ commateꝛ le uãtis ul baptiʒãtis:ut nõ.xxx.q.iiij.c.ſiquis ex uno iugio.⁊ ꝑ glo. in. c.i.j.e.li.vi. An aũt ipᷣa cogna tio extẽdat᷑ ad filiũ illegitimũ illius leuantis ſeu bap tiʒantis: Doc.qꝙ ſic.? vV tex in.c.fi.j. eo. 27.xxx. q. iij.in ſum. Sʒ queꝛi᷑:nunquid diſpõ buius tex. heat 2 ., ¶ Be cognatiõe ſpual locũ in còcubina põe exemplũ.hẽs oↄcubinã leuanit puerũ de ſacro fonte:nũquid concubina efficiat cõ mateꝛ parẽtibꝰ baptiʒati:ſiẽ ͥ dicimꝰ in uxoꝛe. Gl. hoc examinat i. d. c. ſiquis ex nno. æ nihil con cludit. ſed ibi aꝛchi.? Jo. an. j. e. i. c. i. li. vi. renet q; nõ. ⁊? ̊ hẽt cõis opi.ne ipſa cognatio ſpũalis exten dat᷑ ad illicitũ ? foicariũ coitũ qð nõ. Ulterius ꝗᷓ ro poſt Inno. de.q. quotidiana. pone ꝙ duo uel pluꝛes tenẽt aliquẽ in baptiſmo: nũquid iſti ini ſe ef ficianĩ copꝛes. Inno. bñ dicit ꝙ nõ vñ pñt adin uicem pᷣbere mrimonium. nã quẽadmodum cõpꝛes carnales ut cõbinarius ? cõcubina non ꝓbibẽt ad phẽdum mr̃imoniũ.ut in. c. tata ꝗ fi.ſint le.ita iſti q ſunt ↄpẽes ſpũales ꝛeſpẽu baptiʒati nõ debẽt ꝓhi beri ad Zhẽdum mr̃imonium. ⁊ ꝓ hoc fac tex ⁊ ibi gl. i. c. fi. xxx. q.iiij.ubi di qð maritus ? uxor nõ de bet aliquẽ ſił de ſacro fõte leuare: ne infamet᷑ de fa cio mimoniũ nã uulgaꝛes exiſtimt ulos eſſe cõpa tꝛes Et ut bẽas mam buiꝰ cognatiõis ſpiritualis: ſcias ꝙ. xx. pſone ꝓbibeꝛi pñt ex bac cogn anone ſpũali.quĩqʒ ex ꝑſona leuãris in baptiſmo.⸗ quĩiqʒ ex ꝑſona baptiʒatis. quinqʒ ex ꝑſona cõfirmãtis.et alie quĩ qʒ ex ꝑſona leuãtis ⁊ ↄfirmãtis.⁊ ſi cogno ueris quiqʒ ex pdictis bẽbis ꝛeliquos caſus notos qꝛ ſunt oio ſimilel p eiʒ ↄhitur hec cognatio inteꝛ leuantẽ 7 baptiʒantẽ. fo inteꝛ leuantem ⁊ parentes baptiʒati. inteꝛ baptiʒatũ ⁊ filios leuantis. quaꝛ to int᷑ baptiʒatũ ⁊ uxoꝛẽ leuãtis priꝰ cognitã.quĩto int᷑ parẽtis baptiʒati ⁊ uxoꝛc leuãtis prius cognitaʒ ut h. ¶ Eoſdem caſus ꝛepetas ꝛeſpectiu baptiʒãtis 2 reſpectu cõfumãtis ⁊ ꝛeſpectu tenenus in confir matione: hec ꝓbãtur in. c.i.e.ti.li.Vi ⁊ ꝑ to.iſtũ ti. Cõpaternitas peꝛ ca O ntracto.cciſmũ cõtracta im pedit mr̃imoniũ pöhendũ.ſʒ ↄctum no di rimit. Ouo facit. pꝰ ponit caſũ.fo ibi neꝝ:diffiniẽ dum cõmutit: æ in ↄmiſſiõe prima exprimit diffimti onis cam uſqʒ ibi deoa; 1 pꝰ ꝙ etiã conſan guinuei ↄiugũ pnt impeteꝛe mr̃imoniũ ꝛ0e ipedim ti. ad hoc. c. uidet qui ma. accu. poſ. ¶ Mõ de die none. vix. nã qð uix fit: tñ fit. Jllud. n. dẽ uix fieri qð fieri põt: licʒ cũ difficuliate:ut clarius pꝛo batur in. c. ꝑ catheciſmũ.j. e. t.u. vi. ¶ Vlumo nõ ꝙꝙ pe niteria iponi᷑ ꝓpteꝛ ſolã affecnonẽ delinouẽdi:licʒ affectio n habuerit effectũ. ꝓ h.c.ſicui.⁊.c.ſi ꝓptea de peni. di. i ¶ In glo. ſi. in fi. hodie ceſſai diſputa tio huius glo.ꝑ ·c.ij.eo.ti.li.Vi.ubi diciiur ꝙ com pateꝛnitas ↄcta in catheciſmo ipedit mẽimoninz. ſz nõ dirimit.iõ tex. h̊ dicit ꝙ uix ↄhendo matrimeni um ipedimentũ affeꝛt. Et ſcias ꝙ ceſſante neceſſita te honeſtũ ẽ ut in catheciſmo:baptiſmo ⁊ ↄfirmati one intueniãt ſinguli pꝛini.nõ aũt dʒ unus ⁊ idẽ in oibus bis pueꝝ teneꝛe iñ ſi de facto fieꝛet Zrinz ac tus tʒ. de quo uide bo.tex. in. c.ĩ catheciſmo de cõ ſe. di.iiij. ? de iure un dʒ teneꝛe unũ badtiʒandum feu criſmandũ.ſi ples tñ iteꝛceſſer t:cũ oiqus õhbũ hec cognatio ſpũalis:ut ꝓbatur in.c.nõ pluꝛes 569 ſe.di.iiij.?⁊ melius in.c fi.j.eo:li.Vi. 6 Inteꝛ patrẽ baptiʒati et Q Eniens * euantem ſen tenẽtem ba ptiʒatũ Zhitur cognatio ſpuũalis ualida ad ipedien dũ æ dirimendũ mr̃imoniuʒ poſt ↄctum. ¶ Mõ ꝙ mẽti noniũ nõ põt cõſiſteꝛe inteꝛ cõpatrẽ ⁊ cõmatrẽ. æ ſi de facto fueꝛit ↄctuʒ:dʒ ſeꝑari. hec ꝗ cognatio ſpũalis nõ ſolũ impedit: ſed etiam girimit matrimo niũ poſt Zctuʒ ſen Sbendũ. cudo nota mulie rem poſſe effici meʒ ſpũalem. ⁊ ex hoc habes unaz driam iteꝛ cognationẽ ſpũalem ⁊ legalem.nã mulieꝛ non põt adoprtare: ut in. F. femine inſti. de adop.ti põt in bapriſmo pueꝝ teneꝛe:⁊ acquireꝛe filiationem ſpũaleʒ. Et rõ diue:ſitatis põt eſſe:qꝛ ꝑ iſtã cognoti onẽ ſpũaleʒ fuius nõ trãſit in ptateʒ pr̃is ſpũalis. ſ ꝑ arrogarionẽ filius trãſit in ptateʒ arrogatoꝛis. ſʒ qꝛ femia nõ põt hẽe filiũ in ptate:ideo arrogare n0 põt. que rõ ceſſat in pcedẽti cãu. Et hec faciũt ad qᷓ ſtione; quotidianã ⁊ ſatis utilẽ: nũquid ꝑ ꝓcurato rẽ poſſit phi iſta cognatio ſpũalis.⁊ vr ꝙ nõ. nam quẽadmodũ nõ põt ↄtrahi legalis uel carnalis ꝑ ꝓ curatoꝛem l. neqʒ ? l.poſt moꝛtẽ. S .fi. ff. de adopꝑti. ita nec iſta ſpiritualis Tres enim ſunt cognationes UVWna carnalis. alia lega is. alia ſpũal s. ? iſte due ul time imitant᷑ carnalẽ inqtum pnt: ut in. d. .. fi.ſicut g due pꝛime non pnñt pbi ꝑ ꝓcuratoꝛc.ita nec iſta uſtia. Cõtrariaʒ opi. diſputãdo tenuit marſi. doctoꝛ Jo. an qꝛ reꝗlłi quiſqʒ acius põt explicari peꝛ ꝓcu ratoꝛẽ niſi expᷣſſe ſit ppibitus a iure in.i.i. Frurſus .ff de pcu. a2 in regula põt quis ꝑ aliũ de re. iur. li. vi. ſed nullibi ſpãliteꝛ boc ꝓhibet᷑ 2c Joã ·an. plene hanc.q.diſputat in.d. regula põt quis.ubi recitatis opi.cõcludit oppoſituʒ. Et fundamentũ ſuũ pricipa le ẽ ſuꝑ.c.de his ⁊.c.ad limia.xxx.q.i.ubi Vr requi ri actus coꝛpoꝛalis. Idẽ tʒ archi. in. c.i.eo.ti.li.Vi. ꝑ.c..i.?.c.oẽs.xxx.q.i.⁊ nið ꝑ Fre.ↄſilio.xv. Mꝛe ceptoꝛ meus dns Car.ſequiĩ opi. do. O(Darſi. ? ad iura alle. ꝑ Jo. an. ? Archi. rñdet ꝙ loquũtur añ quis ꝑ ſe uult ↄtraheꝛe iſtam cognationem ſpũaleʒ. quo cqu nõ ſufficit ſola pñtia: niſi pueꝛum peꝛ ſe ſu ſteret ſeu eũ tangat tpᷣe ſacꝛamẽti. Do. An. h nihil eligit. vñ ante fẽm ſeꝛuãda eſſet opi. Jo.an. ut non admittat᷑ quis ꝑ pꝓcuratoꝛeʒ. ſed poſt factũ plʒ mihi opi. Sꝛia. nam iura ſolũ requirũt leuantẽ ut rnceat ꝓ pueꝛo:⁊ obliget ſe apð deũ. unde ↄſtituitur fide iuſſoꝛ ꝓ eo apud deũ.de quo uide bo.tex.in.c.uos ante omia de ↄſe.di.iiij. hec autem obligatio debet poſſe cõtrabi peꝛ ꝓcuratoꝛẽ cum nõ eligat̃ iduſtria pſone:nec agit᷑ de magno facto H. Itẽ qꝗꝛ multa fie ri ꝑ ꝓcuratoꝛem phibent: fa tmñ tenẽt: ut ſentit gl. nõ. in. I. uniuei . E. de pci. imp. off. ? in. c.i.de iud. li. Vi. facit qð nõt Har. i. d. l. ꝰ moꝛtẽ ĩ. fi. ipe uideat᷑ ſeq opi. Jo. an.i.l. gallus ĩ. O. foꝛſã. ff. de li. 2 poſtu. Scðᷣo ẽ etiã alia queſtio nõ minꝰ? difficił: pᷣſuppoſito ꝙ ꝑ ꝓcuꝛatoꝛc nõ poſſit Zhi:nunquid ſaltim de facto Zhatur ꝑ ꝓcuratoꝛc qui de facto te nuit baptiʒatũ. Jo. an.ĩ. d. ꝛla põt teneꝛe ꝙ ſic: quia ꝛc ipſa ꝓcuratoꝛ inteꝛuenit. ⁊ licet nõ itendeꝛet obli gari. tñ ſepe er id qð agi naſcit᷑ obligatio:ut in.l. is qui in fi.ff. cõmo. Cõtrariã opi.tenuit Fꝛe.i. d. cõſilio. xv.? ilſi credo vioꝛẽ: qꝛ ubi nõ ẽ ↄſenſꝰ al teriꝰ ñ naſcit᷑ obligatio: ut ĩ.l.in oĩbꝰ. ? ĩ.l.cõſenſu ff. de actio. æ obli. ¶ Alia qõ quotidiana ẽ: nũqᷣᷣ . . . mmninlchinmn nin⸗ jmis irzirinin ni⸗ rAEſtrts 51 rnimb Cſc Rn . tero⸗N ſicic iſo hi igis i hnnd ſilsene lninmnuͤſne uuhi mni ba e orreiel Mmdd Frinmmmcösind ramdins rai un ne ſetamim rigaic eteneitt ingin upcelnerl QN IcCicuoni bi kan gl gn oner i mft jecktir nn yini er i nidauis t aſ ber oadef, ni mn dn vol ngl dctötniindengni Fulpameiſt uninicns nu nrrmini ond inde ginnis Fncwortceindi annmen dor rnſittinſngen ſeinnen nlamnii nciltmm nencl (ladim wra le nelrrdmn is l lſcecid deſo n⸗ ot ceſo ti tcſo tlc wſſ ch in tiltrr o ob⸗ u ſie elst eiin dgn,⸗ eeinn ͤ efzn öfei eine . . Mo ne Grne D 4 ſon . tre, Gnnngun (marrino⸗ inm äimn, ebabegnn, lent Glenni mi 1 ſenirnt ng drtuhneffinihnan legttiſiͤ cog nhinggfiſiis eninenendig Bn mgen hiünt; dt,igild ennn Dmndſils d Ntd eglisi emis Mron ſßfck Nnti anin inr onores 1s ai uls, eſechen/ Ermnirnind ſat i, peunnore in ner iſn Prido nnut nati coao ans dot epſieniber pen bimns meini9 wrins dr aus ) alü cee. . r PDba t oi nere Tetcdha us Weons Crfandareni tiü pen Alria m ibi legti Ainarti inc iMil. eurg rgſiun ſPr tui iu lll ſci ning ainaf ſtmn oogteroſen hinc,. C De cognatiõe legali. uniuerſitas poſſit Zheꝛe iſtq cõprnitatẽ. nã ſepe cini tates cõſtituunt ſindicos ad hunc actuʒ/ Fre.in. d. conſilio.xv.conſuluit ꝙ nõ:qꝛ nemo qui nõ ſit ba priʒatus põt aliũ teneꝛe in baptiſmo: ut i.c.ĩ baptiſ m ue de cõſe di.iiij.ſʒ uniuerſitas nõ hʒ aĩam cꝛgo nõ ẽ capax huius cognatõis ſpũalis.ꝓ h̊.c.ꝛomana in. F. in nniuerſitatẽ.⁊.c.ſi ſnia de ſẽ.excõ.li.Vi. Sʒ credo poſſe attẽptari ut iſti conſtituẽtes ſindicum efficiaãtur ↄpꝛes:qꝛ diſpoſitio cõcepta in nniuerſita tẽ ꝛeſoluit᷑ ut cõcernat ſingulares ꝑſonas de uniueꝛ ſitate ſi actus nõ cadit in uniuerſitatẽ: ut res nõ ca reat effectu. Iſte ẽ tex.nõ. qui facit ad mulra in.c. ſi ſnia pᷣalle. facit qð nõt gl.in. d. S. i uniuerſitatẽ fac .l.ſtipulatio iſta. S. ſʒ ſi ſerui.ff. de. v. obli.=. c none rit ⁊.c.graue de ſen ex. ubi excõicant᷑ ſinguli ſtatuẽ tes ʒ lihertateʒ eccliaſticã:licʒ ſtatuãt noĩe uniuerſi taris Fre. tñ tenuid oppoſitũ Et nõ has tres qões uas puto qnotidianas et diſpurabiles. — B q nos. Si filij quoꝛu roͤpatrvʒ ꝑp quoꝛum alterum de nenmum ẽ ad cõpẽnitatẽ mẽimoniũ ghant ſeꝑant᷑:⁊ tpᷣe ↄctus ſcientes ĩpedimerũ illud denũci are tenẽtur. h. d. Et ſũt due ptes In pꝛma trimẽ brig cõſultatio. In fa cuiqʒ rñſio..ibi ſuper quo: 5 prĩo ꝙ iter baptiʒatũ ⁊ filios leuantis eriã añ genitos Zhit᷑ cognatio ſpũalis:que nõ ſolũ im pedit mr̃imoniũ inteꝛ eos:ſʒ ẽt dirimit ¶ H. fo quèlibet de ppło reneri ad ꝓpalandũ æ denũtiãdnʒ ipedimentum exns inteꝛ pöheꝛe uolẽtes. nam quilibʒ tenet qtum põt obniaꝛe peccato futuꝛo ne cõmitta tur.ij.q.i.ſi peccaueꝛit ? xxiij.q.iij. ꝑ rotũ ⁊ in.c.di lecto de ſen er.l. vi. EJn gl. fi. m nõ ꝛepelluntur a denũciatione.nõ bñ hanc glo.qꝙ excluſus ab accu ſatione qꝛ nõ cõparuit tp̃e debito: puta tpᷣe edicti: admitti᷑ per miã denũciatõis.⁊ eſt hec magna limi tatio ad.c.fi.I.qui ma.accu.poſ.ſed gl.ibi tʒ Sꝛiuʒ Moſt. dicit h̊ ꝙ ꝑ denũtiatõem ꝑ quã pꝛincipaliter agit᷑ ad pniam ẽ iſte admittẽdus. qꝛ ad talẽ denũtia tionẽ admittir̃ quilʒ qui nõ ẽ criminoſus iu) plene nõ. in. c. nouit de iudi. non tamen poreꝛit ille peni teꝛe niſi relicta iſta ↄiuge:⁊ ſic indirecte ſequit᷑ ſepa tio mẽimonij. tn buic itellectui mul ux ob tex.ĩ.d.c. fi.nã pᷣſumptio ẽ j denũc antẽ:ex quo tacuit tpᷣe qꝰ edicta emanarũt. ſed ſi edicta non emanaſſent:ſatis poſſer ꝓcedeꝛe dictum huius glo.ad hoc quod nõ. in.c.fi.de clãd.deſpõ.⁊ ſic poſſent reduci ad ↄcoꝛ. iſte due glo. Sꝛie.⁊ iſte tex.nõ ob. non enim dicit ꝙ; ↄſcij tpᷣe pctus ⁊ edicti debeãt nũc admitti poſt ipᷣs contractus. Attas⸗ 4 nteꝛ baptiʒatũ ⁊ fili X* litteris. um baptiʒãtis orit᷑ co gnatio ſpũalis impediẽs ⁊? dirimẽs matri moniũ ĩteꝛ eos hendũ. Hiuidit in duas ptes. In pꝛima iudicũ cõſultatio. In fa mandatuʒ.ibi mãda mus ¶ Mo pe ſaceꝛdos baptiʒans Iʒ hoc faciat ex debito officij: nibilominus efficirur pareꝛ ſpũalis baptiʒati. æ idem ĩ monacho baptiʒãte:ut nõ. glo.in c.peꝛuenit.xviij.q.ij.⁊ in.c.oẽs.xxx.q.i.⁊ per hũc actum baptiʒãdi oꝛi hec cognatio ſpũalis in oibus oĩa ſicut oꝛi ex ꝑſona leuãtis ſen tenentis in ba ptiſmno ut in. c. i. .. eo. li. vi. ¶ Nõ ex h ⁊ ex tex. ar. ẽt ad illegitimos filios nam h̊ iſta mulier erat filia ſaceꝛdotis qui baptiʒauerat iuuenẽ:æ mibilominus iter inuenẽ ⁊ eã fuit oꝝa cognatio ſpũalis.que po terat appellari frateꝛnitas ⁊ ſoꝛoꝛitas.erãt eni ſc 202 7 frater ſpũaliter de quo uide qð nõ. per gl.xxx.q. iij. in cn nõ ꝙ h et extgdit ad ſpurios filios ut ̊ pʒ in filia ſaceꝛdotis.¶ Qicet tex. poſſit et itel ligi de filia legitima ut nata an clencatũ¶ Dʒ pmũ dictũ cõir tenet᷑:ut nõt gl.in ſũ.pᷣdicta.=.j.n. pxc· i. ?= doc.ſupra eo.martinus.⁊ tacite ſẽtiũt h̊ õ ꝙ coꝛã uicario epi põt agitari cã mrimomialis.qð nõ pꝛo limitatione c. accedẽtibus de exceſ pᷣla.? eo rum que nõ j. de ↄſan.⁊ affi.c.i. limo nõ ꝙ exceptio pemptona põt opponi ⁊ ꝓbari poſt pubii cationẽ atteſtationũ.ↄcoꝛ.c.finẽ ⁊.c.ꝗut de qoet ↄtu.qð tellige ut plene dixi i.c.i.de oꝛ. cog. ¶n gl. i. ibi:ſe ĩ hoc non iueniebatur ꝓhibuum.hodie uero ẽ tex. ſatis clarus in. c.i.j.eo.li. Vi.⁊ foꝛe ut dicũt doc.dubitauit iſte nicariꝰqꝛ ſaceꝛdos ex ðbiio off cij baptiʒauit ſʒ nõ aio hendi iſtã ↄpruiatem ſeu cognatõem ſoũalẽ. Sʒ iſto nõ ob. Sruũ bic deci ditur.nã exquo eũ efficit xpᷣianũ.effectꝰẽ pr̃ iliꝰ ſpũ alis. uelit ergo nolit pr̃ ẽ:ſicut dicimꝰ in pꝛe carnali ubi ↄſiderat᷑ factũ z nõ uolũtas ſeu ꝓpoſitum facit .c.oẽs.xxx.q.i. t in fi. gl. hodie ꝓbat ↄcluſio gl. in. c. fi. .eo.li.Vi.ubi dꝛ ꝙ hec cognatio ſpualis ſolũ gᷣhit᷑ in ſacramẽto baptiſmatis æ ↄfirmat ois. uñ per pniam ben efficit᷑ filius ſpũalis ſacerdous. ſed nõ oꝛit᷑ cognatio ipediens ⁊? dirimẽs mr̃pimomũ 2 que predicta ſũi de baptilmate ꝓcedũt et in laico qui baptiʒaꝛet in neceſſitate:qꝛ iura loquũtur ĩdiſti cte in baptiſmate. Hã ſi laicus leuãs ſen tenẽs ĩ ba ptiſmate ↄhit iſtů cognatõem ſpũalem. foꝛtius ideʒ dicendum in laico baptiʒzante.⁊ idem dicit ſi mulier baptiʒaret tpᷣe neceſſitatis:qꝛ nõ eſt dꝛia iter maſcu lum ⁊ feiam quo ad iſtã cognatõem ſpũalè ut in. c. fi.J.e.ti.li.vi.⁊ in.c.ueniẽs ſupra eo. ¶e cognatione legali Kica. AViſo de cognatõe ſpũali merito ſubijcit᷑ de cogna tione legali ? nide ad mãm huius ti.tex.cũ glo.xxx. q.iij.c.i.? in.c ꝑ adoptionc.Et dic ꝙ adoptõ lega lis eſt quedã ꝓpinquitas a lege inducta per quam efficit̃᷑ quis filius uel nepos:uel deiceps ſeu fẽ ulł af finis qui nõ ẽ nãm imitans.l.adoptões.ff. de adop. Et qualꝛ ohit᷑ iſta adoptio:dic ut in gl.c.ſe. Et nõ ex rubꝛo iũcto nigro ꝙ lex ciuilis qnʒ inducit ipedi mentũ habile ad ipediendũ ⁊z dirimẽduʒ matrimoni umn. qz puto hoc ꝓcedeꝛe nõ ex diſpõne iuris ciuilis: ſʒ ex ſpãli appꝛobatiõe ecclie.unde ius ciuile ꝓhibet mẽimoniũ ĩteꝛ pupillã ⁊ tutoꝛc: ⁊ ĩteꝛ ſenatoꝛc ⁊ ſub ditũ ſeu rectoꝛem ꝓuincie ſeu ꝓuincialẽ nihilominꝰ de iure canonico tenẽt inteꝛ iſtos matrimoniũ:quia ius canonicũ ſpecifice ilas leges nõ appꝛobauit. ad hoc uide bo.glo.xxx.q.iij.in.c.i.? peꝛ Hoſti.in.c. penul.? ulti. ð ſecũdis nup. Abbas. *½ d 5 . —–— . „—— „2 . opti.⁊ quaſi expᷣſſum.qꝛ cognatio ſpũalis exiendi⸗⸗ ¶ We cognatide legali. Inteꝛ adoptatũ et filiũ adoptãtis nõ põt durãte adoptõe ↄſiſtẽ matri moniũ.⁊ n diuidit. ¶ MHõ p ꝙ; — ꝑ adoptionẽ legitie factã oꝛt᷑ ꝓ pinquitas ſeu cognatio: nedum inteꝛ pꝛeʒ adoptãtẽ 2æ adoptatũ:ſed ẽt int᷑ adoptatũ ⁊ filios adoptãtis. hec iñ cognatio ꝛeſpectu filioꝝ non duꝛat niſi durã te adoptione. ſiquis eꝛgo uult filiũ ſuum naturalem rradeꝛ in uirũ filie adopt e:ꝛemediũ eſt ut emãcipet filiã adoptiu.ᷣ ita dicit tex.i.c.p adoptionẽ.xxx.q. iij. Sed ̊ queꝛo ð duobꝰ.pꝰ pone ꝙ citra ſolenni tatẽ legalẽ aliquis coꝛã uicinis ſeu honeſtis uiris ꝛe cipiat aliquẽ in filiũ:nũq̃d ex iſta odoptiõe impedia tur mr̃imoniũ ꝓut h̊ dẽ.æ nũquid iſte filius acqrat lura filij legitimi adoptati:Hoſtien.tenet h ꝙ inon qð bñ nõbis.qm non fuata foꝛma coꝛruit ex toto iſte actus. Foꝛma eiʒ dat eſſe ꝛei:æ ↄſeꝛuat eã ĩ eſſe ut in. c. tua ᷓ de ſpon.⁊.c.qꝛ ꝓpteꝛ de elec.ꝓ h tex. n.l. nõ nu dis z. I.nõ eptis. C. de ꝓbat. debet enim adoptio fieri coꝛã magiſtratu: ꝓut hẽtur in glo.i.⸗ dic ut in ea. cdo quero: nũquid pᷣſbiteꝛ poſſit legitie adoptare Moſtiẽ ſentit ſuꝑ Nica ꝙ ſic.nec ob. inſti. de adop.S.illud qꝛ loquit i caſtratis ⁊ ſpa donibꝰ qui nãliteꝛ gñaꝛe non pnt. vñ ſicut non pnt hẽe filios nã es:ita nec adoptios:qꝛ iſta cognatio legalis eſt inducta ad inſtar nalis.vn imitatur nom inq;tuʒ põt.hinc ẽ ꝙ niſi quis pcedat adoptatum. xviij. ãnis:⁊ ſic in plena pubeꝛtate:nõ ualet ade ptõ inſti. de adop.ĩ. S. minoꝛc. ſaceꝛdos vo de facto et nãliteꝛ gñare põt. ꝓ hoc allego bo.tex.. l. ſi pat. ff. de adop.ubi dẽ ꝙ ꝑmaxie ſenibꝰẽ idulgẽda h̊ ptas adoptandi: ut in ſolatiũ nite eoꝝ poſſint ſibi acqui reꝛeę filios quos nãliteꝛ de facili habeꝛe non poſſũt. n gl ibi alij dicũt pᷣmã ꝑtẽ tenuit Inn. ſz opi. Sriã ꝗ ſequit᷑ tenẽt cõiteꝛ doc.⁊ ſpe.eo.iti.in prin.⁊ latis plʒ mihi. Dic eꝛgo ꝙ int᷑ filios namrales ad oprãtis ⁊? adoptatã nõ põt cõſiſteꝛe matrimonium: q;ꝙᷓ; adoptara non tranſiuerit in ptãtem adepiãtis: qꝛ nihilominꝰfamilia ẽ durãte iſta adoptione ¶ Et in fi. glo. nõ. iſtã glo.q vr̃ ſeqͥ opi Nugo.ut iſiud impedimẽtũ cognatiõis legalis nõ ſoſum ipediat. ſʒ etiã dirimat ⁊ hõc opi.tenʒ Jo.de lig.⁊ ſans mihi plʒ.ꝑ iſtũ tex.cũ dicit ꝙ adoptiõe durãte nuptie nõ pnt int᷑ iſtos cõſiſteꝛe.qᷓ ueꝛba clare innnũt ꝙ mr̃i moniũ de facto gctũ ſit nullum.ad ideʒ.c.i.⁊.c.per adoptionẽ.xxx.q.iij.⁊ inſti.de nup.in..ſed ſiqua iʒ ſpe tenuerit primã opi.⁊ vꝛ ibi ſeᷓ Jo.an. e.ti. ĩ prin. Fundamẽetũ ſuũ ẽ:qꝛ ſi mrimoniũ ſeꝑarciur: ſeꝑatio eſſet fruſtratoria. cum facta diſſolunione peꝛ emãcipationẽ ſtatim poſſit ↄöheꝛe mrimoniũ. Sʒ h̊ imagiatio mihi no plʒ: qꝛ ſatis eſt impedlimeniũ exi ſteꝛe ante emãcipationé. Itẽ ſatiffaciendum eſt iuri ut in ſili ẽ bo. tex. cũ glo.in cle.i.de ſup.neg.pꝛela. Itẽ ſatis ẽ hoc ipedimẽtũ poſſe eſſe ꝑpetuum.ideʒ eim iuris eſt de eo qð ẽ ꝑpetuũ qð de eo qð põt eẽ ppetuũ: ut in.l.iuriſpitos.ff.de excu.tu.⁊æ nõ.glo.in cle. ⁊ ſi pricipalis ð ſep. ¶ VItimo nõ ex iſta glo. ꝙ filius illegitimꝰ nõ põt pheꝛe mr̃imonium cum fi lia ſpũalia pꝛis ſui.dixi latius Sð ti.pꝛece.⁊ idem ſen NIdtriplex elicit qſtio.fo ſoluit ibi: nec. tiũt h̊ doc. reſpetu filie adoptine: nt quéadmodum filius illegitimus nõ põt pheꝛe cum ſoꝛoꝛe carnali le gitima uł cũ alia ↄſanguinea: ut in. c.ꝑ tuas de pꝛo ba.ita nec cum filia adopting. Abbas. ¶ De eo qui cognouit ↄſanguineã uxoꝛis ſne ſyica. ¶ Miſo de cognatiõe ſpũali ⁊ legali: de carnali ni den dũ reſtat. Sed qꝛ ex copula hita cũ ↄſanguinea uxoꝛis oꝛit᷑ affinitatis cognatio:de qua poteꝛat dubi tari utꝝ dirimeꝛet ul ipediret mẽimoniũ.ideo ſubijci tur hec Gica. ⁊ uirtꝰ torius ti. ↄſiſtit in hꝰ ꝙ affini tas ↄcta ex copnla cũ ↄſanguĩea uxoꝛis nõ dirimit mẽimoniũ pꝛius gctum:ſʒ ſoluit ſpõſalia de futuro. Itẽ pꝛiuat facultatẽ ↄhendi mẽimoniũ ⁊ ex actione debiti in uxoꝛe hita: ut patebit in ꝓſecunõe ti. matrimoniuʒ:ſed exactionem debiti impedit: ⁊æ cꝛimẽ ĩceſtus inhilitat qꝰ ad matrimoniuʒ obhendum pꝰ ponit᷑ thema.ex quo i 5 p' duas penas ↄmittẽtis cꝛimẽ inceſtus. pꝛia qꝛ pꝛiuat᷑ facul tate exigendi debitum carnale a ꝓpꝛia uxoꝛe. fa qꝛ pꝛiuat᷑ facultate Zhendi mẽimoniũ.Et iceſtus ꝓpꝛie ↄmittit᷑ cũ aff nibus.i.cũ ↄſanguineis uxoꝛis:uł cuʒ ꝓoꝛijs ↄſan guieis: ut ĩ. S.cũ g.xxxv.q.i.⁊ in.l.in teꝛ. ff. de adul. ¶ In glo. in v. ſcienteꝛ in fi. ſentiunt tũ doct.̊ ꝙ ex copula ignoꝛãteꝛ bita oꝛi affinitas: ut in. c.diſcꝛetõeʒ.j.e.nõ tñ talis copula ẽ punibilis reſpectu ignoꝛãtis.vn nõ pꝛinaret᷑ facultate exigẽdi debitũ:nec inhilitaret ad öhendũ mẽimonium. pꝛo quo uide bo.tex.in.c.in lectuʒ.xxxiiij.q.ij.⁊ facit.c. inebꝛiauerũt.xv.q.i. n glo. fi. ibi teneꝛet matri moniũ.⁊ hꝰ ꝓbat᷑.j.eo.trãſmiſſe.⁊ in fi.gl. Sʒ que ro quis poteꝛit diſpẽſare?: So.de papa nõ ẽ dubiũ: cũ iſtud ſit ivedimentũ iuris poſitiui.ad hoc.c. ꝓpo ſuit de ↄceſ.pben. De epo:puto ꝙ aut ↄmiſſuʒ ẽ ne rũ cꝛimẽ iceſtus:⁊ nõ põt diſpẽſare:niſi rõne iuuetu tis. quo cãu diſpẽſare poteꝛit. ꝓ hoc alle.c.ſi duo in fi. xxxv.q.vVi. Aut nõ eſt ꝓpꝛie cꝛimẽ ĩceſtus: utpu ta qꝛ ↄmiſſuʒ cum ↄſanguinea ſponſe: ⁊ tũc poteꝛit epᷣs diſpẽſare etiam citra iuuentutem.ſic intelligo.c. infra pꝛoxi. in pꝛin. Abbas. Eniens. Affinitas ſupeꝛueniens etiam ꝑ illicitum coitũ diſ ſoluit ſpõſalia ð futuro:ſj nõ matꝛimoniũ. 2= inceſtuoſus pöheꝛe nõ põt.h.d. pꝛimo deciſa cõſul tatio ſo diſtinguẽs H.ibi inquiſitioni. ⁊ fm mem brũ ibi ceteꝝ. ¶ Mõ pꝰ ꝙ affinitas ſuꝑueniens ẽ maioris potentie qᷓ; ſponſalia de futuro. Nã ꝑ affi nitatẽ diſſoluunt᷑ ſpõſalia. Et 20 c:qꝛ ſponſalia ðᷣ fu turo nihil aliud ſunt q; futuraꝝ nuptiaꝝ pꝛomiſſio ut in. c.noſtrates.xxx.q.v.ſed per affinitatem ſupeꝛ nenientem non poteſt adimpleri illa pꝛomiſſio:cum inter affines non poſſit conſiſteꝛe matrimonium: vt in. c.nõ dʒ.].ti. ꝓx.ꝗᷓ rõ ceſſat ĩ matrimõio iã ↄcto carnali copula non ↄſumato.iõ illud nõ diſſoluitur ꝑ affinitatem ſuꝑuenientẽ. ¶ Nõ fo ꝙ cognoſcẽs uꝑueniens poſt matrimoniũ ↄctum non ſolui ſcinieſces ncnbout tcioriirr etnig ſanſei pnrliclnintctich itgingno nicnchf⸗ uim Grfmanmeicits wnntcgee Cniumismcon geweng Iaociͦ o Aimd nie Cnnditbeblind d niineniem cbai deeocnidrin mn ni ſatimi ccſo icn ,t r. Mung irlcvbr r poſcſonciy ni, aco iit nunwmn ninciolie ho gd noch aſ nCoratorir ef gifniſe te uniuittrin (Sn zie nidnai Pionnoniſti⸗ Nichdgrnnndidi, ſiingtiiildtdig n ii ſmſitbNrtedenidrin ſeſnsiſten ninc ſſie pupntunßzlfuli nhe gnanni i⸗ ſi Günttbim riin Eineſts pin rinifl rangen unhr r 11 mminoni Eiſcctspoie lc̃ Ningingsnnisllan niſg ehgirnln 9Goindſcenaniſninne Waignoinabn id ifrins. enoömn uis opnni onbls Hinöͦuvant hulurexvitl aludi ninonumn ,v irlni ni, /r tc. ngobi mea nni riſniſetnf. Gare re Oo epnndetbiͤ: bnis oſtii dbo o ign m nſhelt ddr Needirceien rt.dairann ſdc Pie ameiche:nn ponlert itc oit nmma at, mam unmmn in Atng Anns – Geimgiun clit nöfmoß Hpomminonii. o ctels oſl fmnmen geriens e timmiſuon⸗ onuli wlntefmme⸗ Hioff öͤfe n Eide r poniio ¶ Nc eo ᷓ cog oſa vVx. ↄſanguineã ſponſe inbilitat᷑ ad mrimoniũ obẽdum et cũ alia. ¶ Sʒ põt ſecũ de facili diſpẽſari u hic. ccũ ius nõ ꝛeſeruet pape diſpenſationẽ tacite: uʒ ebo ptãrem idulgeꝛe iur theoꝛicã/ Inn. in. c. dile ctus de tẽp.oꝛ. ¶ Itẽ nõ ꝙ gꝛauius peccat cogno ſcẽs ↄſanguineã uxoꝛis q; ↄſanguineã e in prio caſu nõ idulget diſpẽſatio ſaltim ex facili cãᷣ ut in. F. ceterũ. ſed in alio cãu ſic: ut in prin. ¶ Eſa rõ diuerſitatis ẽ:qꝛ cognoſcẽs cõſanguineã uxoꝛis ꝓporie cõmittit crimẽ ĩceffus:qm ex copula hita cũ uxoꝛe Zcta fuit affinitas ĩter eã cõſãguineos uxo ris Sʒ ex ſpõſalibꝰnõ ẽ Zcta affinitas cũ oↄſãgni neis ſo ſe. ſj quedã pnblica honeſtas iceſtus ãt pro prie nõ cõmittit᷑ niſi cũ aff nibus uel ↄſãguieis: nt F. cñ ergo.xxxvi.q.i.? faẽ qd.j. dicã cũ gl. ¶ In gl.i. . paulo maioꝛ: ibiqᷓ nupta eꝛat ĩ hoc gl. dinat Itẽ ſi ueꝝ eẽt qðᷣ ſeqtur ĩ gl. ꝙ ille omiſiſſet ĩice ſtũ cognoſcẽdo mr̃eʒ ſpõſe:nõ eẽt opus ſuppleꝛe ꝙ; mẽ hẽbat maꝛitũ.qꝛ crimẽ iceſtus ẽ gꝛauiꝰ qᷓ; adulte riũ:ut in.c.adulteri ma ũ. xxxij q.vVij. unde dic meli us ꝙ ̊ in prio rñſo nõ ĩterceſſir ꝓprie crimẽ ĩceſiꝰ exquo ſpõſa nõ fuerat cognita. ut ſupra dixi.ſʒ qua ſi crimẽ iĩceſtus in eo uiolauit publice honeſtatis iuſticiã oꝛtã ĩter ſe ⁊ mẽeʒ ſponſe.⁊ pro p̊ bñ faẽ.c. duo pueꝛi.S. de deſpon. ĩpu. æ qðᷣ ibi dixi.⁊ ideo im ponit᷑ pnia paulo maioꝛ q; pꝛo adulterio nã ſi ↄmi ſiſſet Vvm crimẽ ĩceſtus:puta qꝛ cognouiſſet conſan guineã uxoꝛis tunc iponereĩ grauioꝛ pnia ? multo maioꝛ quã pꝛo adulterio.quod pʒ ex alio qꝛ adulte rium nõ inhabilitat ad mzimonium gbendum ut in c.ex Rarũ de eo qui dux.in ma. quã pol per adul. ſed crimẽ ĩceſtus ſic:ut.s.c.ꝓx.¶ In gl. in. V. eaʒ UVt clarius ĩtelligas glo. tex.opti ſi iſte cognouit ſponſã anteq; mreʒ. ergo fuit mꝛimoniũ cuʒ ſponſa ut in. c. is qui.S. de ſpõ.qð nõ dʒ diſſolui P affinita tem ſupnenientẽ: ut. e.ti trãſiniſſe 7. c. fi. cnins 3 riu n inuit tex. in fi ¶ So. metu Zrij gl. legit. C. ce terũ duplici᷑ ¶ Dꝛio ut exponaĩ vᷣbũ eã. mrez ſzʒ ſponſã qᷓ; priꝰ cognouerat bñ hebit. Sz iſta lec. & fugiẽda qꝛ eẽt ĩdubitabilis.qm ſi nücq cognouiſſz ſponſã.nõ põt adhuc hr̃c mẽeʒ obſtante publice ho neſtatis iuſticia.ut in.c.ſponſã de ſpon. fruſtra eꝛo papa pondeꝛaꝛet h ſi ſponſã cognouerit. ¶ Scda lec. gl.ẽ:ut exponat᷑ eã.ſ.ſponſã:⁊ iũc dic ꝙ hodie iſte tex.nõ ꝓcedeꝛet. ꝑ illud qðᷣ dixi in ↄꝛio.ſed eni tada ẽ iuriũ coꝛectio.⁊ maxĩe in hac cõpilatione ꝑ illud ꝙ het̃ g in ꝓhemio. ¶ Moſt. exponit extioꝛqᷓn do aliqualꝛ r̃am. ſed dic ponẽdo vam cõcluſionem iuris:ꝙ ſi ſponſã cognouit anteq; mẽem: ſponſã te nebit in uxoꝛc.ſʒ quo ad facultatẽ exigẽdi debimum dr̃ eã no hr̃e. tenet᷑ iñ ſibi ꝛeddeꝛe debituʒ ur. j eo. traſiniſſe. Di vo cognonit ſponſã pe ſtq; cogneuit mr̃em nõ põt unqᷓ; bꝛe ſponſã ꝓPpter affinitate ſuꝑ nenientẽé ut ſupra in prin. ? ſic põt exponi illa dictõ eã ꝛefeꝛẽdo ad ſponſã ppᷣe ipꝛope.? ꝑ h̊ nõ uariat intellectus iuris. Abbas. Eill o: Hoõ ſeꝑatur mr̃imoniũ ad di *ctũ unius aſſeꝛctis affinitateʒ iteꝛ ↄiuges pceſſiſſe.pꝰ ↄſulianio. fo rñſio bbi ꝛeſpondemus. C Nõ. ꝙ ex copula illicite Lita hit᷑ affinitas ĩpediens ? dirimẽs mẽimoninm inteꝛ affines. ⁊ ſic ñ ſolũ maritꝰ 2 uxoꝛ efficiũt una caꝛo P copulã: ſj ẽr foꝛnicariꝰ= fõnicaria: ut ꝓbat clariꝰ i. c.ĩ eo.xxxij .q.iiij.⁊ ſic oꝛitur affinitas ex illicita cõ iunctione. ſicut ex ↄiugio Fo nõ ꝙ copula poteſt eſſe notoꝛia:utputa ſᷣm doc.ſi publice tenebat iſtam mulieꝛem ar in.l.ſi. uicinis ſcientibuſ. C. de nup. Et nõ hoc dictũ:qꝛ facit ad mãm. c. uẽa de coha. cle. et mu. ut foꝛnicatio clerici dicatur noto ꝛia ſine alia ꝓ ꝓPbatione ſi publice tʒ concubinã. pꝛo quo uidctur tex. in. c.tua.e ti.iuncta gl.in.vᷣ.nõ ex enidẽtia.que Hpᷣ caꝛe nult ⁊ eĩ nõbis.¶ Vltimo nõ ꝙ de eo qð ẽ notũ indici ut notoꝛiũ:põt iudex fene ſniam ſin te ſtipus:ẽt ſi ſit noroꝛiũ facti trãſeũtis:ut h̊ nõbiliĩ bat᷑ pꝛo quo uið bo tex.cũ gl. in. l. i. C. qui æ aduez. uos: A na 4 nceſtuoſus mr̃imõi Rãſmiſſe. um heꝛe nõ dʒ. ſed ſi ↄhit tenet:⁊ tũc tenet᷑ reddeꝛe ſed nõ põt debitum exige? æ nõ minus tenetur uxoꝛ neceſſaria adminiſtra:e. prio ↄſultatio. fo ruſio. ibi: cpis veꝛo e e hz maritus puetur facultate exigẽdi debitũ:nõ tñ ꝑ hoc ꝛeleuat᷑ ab oneꝛe miniſtꝛa:i nxo ri neceſſaria ¶ Scðo nõ ꝙ iceſtus nõ diſſoluit mẽi mon ũ prius ↄctũ.łʒ priuet facultate exigẽdi debitũ Vltimo nõ ꝙ ex eoð facto oꝛũtur qnʒ due ſpẽſ delicti ambe punibiles. nam hic ex copula cum pri nigna cõmiſit iſte iceſium = adu teꝛiũ.inceſtum quia cognouit affinem adulteriũ:qꝛ ipſe eꝛat ↄiugatus ⁊ de quolibet põt accuſari ⁊ puniri pꝛo hoc.il.ſi adul teꝛiũ cũ ĩceſtu.ff. de adul.plene ꝑ Mar in.l.ſenatus .ff. de accu. ? uide qᷣ nõ.in. c. uirginibus.xxvij .q. i. Et ex hoc nõ ꝙ de iure canonico cõiugatus dẽ Omitte:e adulteꝛiũ:etiã cognoſcẽdo ſolutã pꝛo quo nide tex. xxxij. q.iiij. in. c nemo. z. c. cicat. iicer alind nideat᷑ de iure ciuili.de quo uide tex.⁊⸗ gl. in l. i. C. de a dul. z.l.iteꝛ. ff. eo Qꝛimo queꝛitur nũcuid poſſit diſpẽſari cum iſio ſuꝑ exactõe dcbit ¶ ¶Do cto.ꝙ ſic.nã ſi ecchia diſpẽſat n poſſit Sheꝛe de no uo:nt nõ.S.c.c.i.foꝛtius põt diſpẽſare nit poſt Zcinʒ poſſit exigeꝛe.ĩtellige cã ſubſiſtcte: puta inuenwns. ltio queꝛi᷑: nũquid uxoꝛ po ſſit denegare meri to iceſtuoſo petẽti debitum. Moſt. ꝙ ſic: fi eta oucro ꝛitate dni.xxxij.q.i.in.c.dixit.diẽ in ꝙ ſi nxoꝛ ſeł pe tit debitũ tenetur poſtea reddeꝛe: quaſi nideatur re cõciliatio fca. alle. c.ſi uir.. de adul.=. c. pꝛopoſuit ⁊2 qð ibi nõ.S de ↄiu.ſeꝛ. Sed do. Cardi.⸗ do.an.te nẽt oppoſitũ:æ melius. nam in iſto cãu maritus nõ pꝛiuat᷑ exactiõe debiti ex contemplatione nxoꝛis:ſed pꝛopteꝛ atrocitatem ſui delicti.ideo uxoꝛ nõ põt ſibi hanc penaʒ re mitteꝛe:nec ẽt exigẽdo ſibi debitũ ur nelle ſibi remittere. Sed in cõtrarijs ↄtẽplatõe uxo ris dũtaxat uir erat pᷣuatꝰ:utpnta propter adulteri um.iõ ſi uxor petit debitum a niro urf illũ recõcilia re:⁊ ſibi remittẽ. n gl. ij. in fi. itellige iſtos tres cãus ꝓut ple dixi ĩ. c.i.?.c. fi.ẽ de eo qui dux.ĩ ma. quꝗ pꝛius pol ꝑ adul. Abbas. B per eo. Non ſepatur mfimo niũ ad ↄfeſſio nem ↄiu gum qui dicũt affinitatem pꝛeceſſiſſe: ctiaʒ d q ¶ He cognatioe legali ſi rnmoꝛ nicinie cõſentiat. ? ẽ caſꝰ multũ allegabiſis 2z nõbilis.qꝰ ponit qõeʒ fo ſolutionẽ.ibi tue ¶ Mõ pꝰ ꝛegulã ꝙ ad cõfeſſionẽ ↄiugũ õ mr̃imoniũ ñ dʒ fieri mrimonij ſeꝑatio. Et 20 hꝰ dicti ẽ. qꝛ mr̃imo niũ nõ bẽt depẽdẽtiã ab hõie:ſed ab ipſo deo ꝛcci pit idiſſolubilitatẽ.xxxiij.q.ij.quos deus cõiunxit: 2z. xxxv. q.x.i. c.i.iõ cõfeſſio non nocet:cũ pꝛiĩcipa lit nõ ſit Z ↄfitetẽ. ¶ So nõ ibi: aliqᷓ ꝑs nicinie iun —–„ cto. v. rumoꝛ:qꝙ rumoꝛ nicinie ꝓpᷣe dẽ cũ aliqᷓ pars nicinie aliqͥd aſſerit. =in hoc diffeꝛt rnmoꝛ a fama. Mã fama ꝓprie ẽ qñ tota cinitas ſeu uicinia ma ioꝛ ꝑs ꝛeclamat:ut nõ.i.c.ĩquiſitõi in fi.j.de accn. Rumõð aũt ẽ qñ aliꝗᷓ ꝑs clamat: puta teꝛtia uł q̃rta ꝑs.nã lʒ appellatiõe ꝑtis ueniat medietas:ut in. c. ij i. Ee. de deci.li. vi. ? i.l.nomẽ filiap. S. poꝛtiõis. ff. de v.ſig. tñ ubi adijcit᷑ vpũ aliqᷓ tunc vificat ĩ qu libʒ mima ꝑticla. qꝛ dictio aliqᷓ ꝛeſtrigit. de quo i. 3 bo.glo.iĩ cle.i.de fo.ↄpe.quã tenebis ad hoc menti Et ſic ĩtellige gl. h qᷓ diẽ: aliud fama. aliud rumoꝛ. 2 ꝙ in minꝰ ſe hẽt rumoꝛ ꝙ famna.⁊ ſiłeʒ glo. bẽs ĩ c.ſi duo. xxxv.q.vi. ¶ Vluo nõ ꝙ mrimoniũ ſe ꝑat᷑ ppt᷑ ꝓpiquitatẽ pcedẽtẽ pctã:ẽt ꝑ illiciũ coitũ In glo.i. in fi nõ bñ iſiã glo.⁊ expediẽdo hanc mam cũ glo.fi. diſtingue plene ſic:cum queritur nũ quid naleat ↄfeſſio cõingũ ĩ cã mr̃imoniali ant agi tur de mr̃imonio pöbẽdo.ant de iã Scto.primo cãn ſola fama de ipedimento ſufficit ad ipediendũ mr̃i moniũ:ẽt ſi ĩ ſpõſalibꝰ itemeniſſz iuramentũ. tex. ẽ nõ. in. c. luꝑ eo.j. ti. ꝓxi. Itẽ ad dictũ uniꝰ.ſ.teꝛtij ipedit᷑ mrimoniũ phẽdũ:ſi nõ ĩteꝛueĩt iuramentuʒ: ut ẽ bo. tex.ĩ.c. pteꝛea el.ij.de ſpon.⁊ ĩ.c.ſuꝑ eo de reſt. Et ex illis duobꝰ. c. vr̃ ĩferẽdũ ꝙ plus ꝓbʒ fa ma qᷓ;ᷓ unus teſtis:qꝛ ut dixi ſola fama impedit:etiã ſi intuenit iuramatũ:ſecus ĩ dẽo unius. Sʒ ego cre deꝛẽ ꝙ ſi unus teſtis oĩo ĩtegeꝛ cõfiteꝛeĩ ipedimen tũ:ĩpediret᷑ mꝛimoniũ:ẽt ſi iuramẽtũ ĩteꝛuenerit:qꝛ nnus teſtis nõ minꝰ ꝓbat q; fama. ad hoc qð nõ.ĩ c. ueniẽs de teſti ⁊ in.c.i.de appella. facit.c.ſupeꝛ eo. S. i. . de teſt. ubi nidetur quaſi cãus. Et ad.c. pteꝛea rñdeo ꝙ ille reſtis nõ erat oĩo integeꝛ tũ qꝛ allegabat turpitudinẽ ſuam. tum oꝛ deponebar ſine publicatione ſui nõis S.c.ij. de teſti. Aur ſponſi cõ fitenẽ ipedimentum. æ puto ſnfficeꝛe eoꝝ ↄſeſſioneʒ ad ĩpedimẽdũ mẽimoniũ: ẽt ſi iterueniſſz ĩ ſpõſalibꝰ iuramẽtũ. NRoõ:qꝛ cũ poſſint ſibi remitteꝛe illã obli gationẽ iurataʒ: ut ĩ. c.ij. de ſpon.pᷣſũptio ẽ qð ñ fireãt falſuʒ: et ſic reſtringo iſtũ tex. ubi agit᷑ ð õcto meimonio ⁊ ſic ꝓpꝛie loquit᷑. Ant alt ex ſpõſis ↄfi tet᷑ iĩpedimentũ: tũc. aut ↄfitet ille qui ſtat õ ſpõſa lia:⁊æ nõ puto ſufficeꝛe:qꝛ ↄfeſſio ꝑ ſe nõ nalet.xiiij. q.ij. ĩ pꝛin. Et ſi diceꝛemꝰ SOꝛium: facile diſſolueꝛent ſpõſalia:cũ appetẽtes ſeꝑatiõeʒ ↄfiteꝛent ĩpedin mʒ. Aut cõfiet̃᷑ is qui ſtat ꝓ ſpõſalibꝰ: ⁊ tũc ſuffiẽ eius ↄfeſſio.ar.c.atteſtatiões ⁊ qð nõ.ibi Hoſti.s de de ſpõ.ĩpu ¶ Seðo can pꝛincipali cũ agit᷑ de ↄcto:dic ꝙ aur confeſſio tendit ad ſepationem thoꝛi: ⁊ ualer cõfeſſio otra cõfitenteʒ. vñ ſi uxoꝛ ↄfiter adulteꝛiuʒ: ſibi piudicat:ut in.c.ex lr̃is de diuoꝛ. qꝛ ꝑ hoc non ſepatur uinculũ mẽimoniale. Aut confeſſio fuit ſuꝑ ſubſtãtia vĩculi mꝛimonialis:⁊ ſiꝓ mr̃imonio ualet: dũmodo ũ neniat ĩ piudiciũ altenꝰ moimonij de q ↄſtet:ut le.⁊ nõ.iĩ.c.ij.de cla.deſpõ. Aut ↄfeſſio fit 5 mr̃imoniũ:⁊ tũc aut ↄiuges ↄfitẽtes ſtãt S matri moniũ:⁊ nõ ualet ↄfeſſio:ẽt cũ fama.ratio: qꝛ ofel ſio de ſe nibil ꝓbat:ex quo eſt ꝓ ↄfitẽtibus.fama tñ p ſe nõ ſufſicit ad dirimẽdum mẽimoniũ: ut in. d. c. ſi duo.⁊ hoc tenuit h̊ do. an qð ſatis placet.⁊ ſic li mita iſtud. c.ſiduo. Aut ↄfeſſio fit a ↄingibus ſtan tibus ꝓ mr̃imonio:puta qꝛ iudex inquirit ex officio: ut teꝛtius accuſat. ⁊æ tunc ſi concurrit fama cum con feſſione: V tex.nõ . in. d.c.ſi duo.qꝙ; debeat ſeꝑari mẽimoniũ. æ hoc uoluit iſta glo.̊ reſpondendo ad Zꝛium illius.c. Aobas tñ dicit hic diſpõnem illius .c. ꝓceſſiſſe de inre antiquo qn ꝓhibitio ↄiugij ex tendebatur ad. vij. gradũ qꝛ ꝓbatio ↄſanguinitatis nõ poteꝛat de facili hr̃i uſqʒ ad illum gradum: ſuffi ciebat fama de impedimento conſanguinitatio cũ confeſſione ↄiugum. ſᷓ cũ hodie pꝛobhibitio ſit reſtri cta ad qrtum gradũ:ut in. c.nõ dʒ. .ti. pꝛoxi. dʒ alit ꝓbari ↄſanguĩtas ꝓut habet᷑ in c. licet ex quadã de teſti. DHo. an. admittit dictũ abba. cũ agitur de ve dimẽto cõſanguinitatis.ſed ubi ageꝛet᷑ de alio impe dimento clandeſtino: puta de affinitate illicite Zcta: putat ſufticeꝛe famã cum confeſſione cõiugum. ſaris boc dẽm ultimũ plʒ. ſed puto ꝙ etiam in p cãn ſuf ficeꝛet fama cũ cõfeſſione cõiuguʒ.nõ ob. dẽo abba tis. rõ:qꝛ ex quo cõfeſſio emanat ꝓ aſtantibus pꝛo mimonio:nec ẽ pſumptio colluſiõis: ſtandum eſſet ↄfeſſiõi:etiam ſine fama:qꝛ nõ eſt pſumptio ꝙ quis 2 ĩreat᷑ falſuʒ õᷣ ſe.lfi. C arbi. tute.Et.hoc nolueꝛũt cõiteꝛ doc. in. d. c. atteſtatiões ⁊ hoſt. hic. foꝛtins er go nalet confeſſio qñ babet ↄcomitanuaʒ fame. nec ob.c. ſicet ex quadã. qꝛ loquit᷑ qñ nõ adeſt ↄfeſſio ꝰ ingum ſtantiũ ꝓ mẽimonio: ita ꝙ indiſtincte intelli geꝛem tex. in. d. c. ſi duo. Aut alteꝛ eoꝝ tm ofitetur cõtra mr̃imoniũ: ⁊ tũc aut ille qui ſtat contra matri moniũ:⁊= nõ ualet:e iam ſi concurrat fama: ꝑ ꝛõneʒ ſupradictã. Aut cõfitetur ille qui ſtat ꝓ mrimonio. 2 tunc dicit do an.ꝙ ſi allegat turpitudinem ſuam: nõ pꝛobat etiam cum fama. allegat nõ. peꝛ archi. in .d.c.ſi duo. Sʒ ceꝛte archi.etiam infeꝛt contrariam opi.⁊ illam puto ueꝛioꝛem: quia ubi agitur dge picu lo anime auditur allegans turpitudinem ſuaʒ: ut ple ¶ Itẽ ex ne dixi in. c.cum ſupeꝛ de conceſ.preben. quo iſte ſtat pꝛo matrimonio: ⁊ confitetur cõtra ſe: nõ eſt preſumptio ꝙ dicat falſum: ut nõ.in.d.c.atte ſtationes. maxime cum fama adiuuet ſuam aſſeꝛio nem. Et ex pꝛedictis habes plene hanc mateꝛiaʒ an 2 qñ naleat confeſſio coniugum uł alteꝛius ex eis õ Ziu emn.5 hẽs alibi mãʒ ita colleenn . ffinitas ſuꝑ Iſcretionem.ed l ſoluit ſponſalia de pnñti.Cõis diuiſio . fa ibi:ſuꝑ quo.Et in pꝛĩa dicit mulieꝛẽ ad ↄtinẽtiaʒ in ducendã.fa ibi:ꝙ ſi dicit quid iuris ſi ad h̊ͥ nõ põt iduci.ʒꝰ ſoluit tria obſtacula. Mõ pꝰ ibi reſtitui po ſtulanit: ꝙ ẽt an cõſumariõeʒ mr̃imonij põt alt cõin gũ perẽ reſtitutiõeʒ alteꝛiꝰ ſi hũit illi qᷓi poſſeſſiõeʒ. 7 h̊ tene mẽti. nã bñ facẽ ad nõ.ꝑ doc.i.c.ex ꝑte ð re ſti. ſpo. ko nõ ibi:lʒ iuitaʒ cognoneꝛit ꝙ mlieꝛ põt in aun n d. . v gilte Si⸗ v⸗ i eon C i f Nlmin/ adogon⸗ o ch r un ztemen rnoo ti⸗ Ali Nſſi, ninr i nα. d ſan umii ie keim Ne, ſs. . de nrei ninnoni aschtonins ined nnene i NaG ilrslni öͤfil fnmns 1G Mironmi Aeihidffniddeed ſonmne Geundaͤtd zut etadoene orinu rämtünnd m iecr nmi aunni ci eoci eyupott fl i mur Matrſuriuaſodan mi. punrmimn u hl (win⸗ No oinie ttir no d ei on u⸗ oöcchelei ſed gro A uni wn ſannoollt tehieni tberdſtnnoni Pntboſtui ſſcnirg bar brit grürtl Ciius peesdloncdanden n coid oſtewron aunetü gdictr⸗ ſoerandſefgtid,ndikg i buſt Geoalire münendn lecan intciimmiim alij init ſbiobicer auleinz or be n euror eſema d N ichöſſfſet i ozto. n nin ennclgtieſt c iwn rcinnſinmn nif gi 1e. MWrnideinſi iur ſigoe —– oin ſenn rglbatepoſtoi 3 n Propin . iß . üͤn , inn rwfictt et roſtſoft wi warin iihe inr an en eni rcen . cü crpubbtoſtrn nt =WWD lacrugic⸗ tdtnittn igurc e la lii ggenic ſoinrr nceafinneileirzn. mcorfeſiore ingon ans oimin cinſ ne gnz ob deb ebbe ſo enunu painnbiso id olts: tandoneſer mnrndck onniogens C rmime CuboeWteñn neſtnöes ? hoſt ſonnset ibuba Nomimmna; me nluntaf ntf olſo⸗ Pno. iug ilſtnaeineſi ,Dr urmcorti ofnnr le ctiſerlonmmni nicnanm ſnm t ur ſeovi iſn nfironio. 6degumpindren n. em. inhnin eian iſen Cnrdan Diti n cvat ign epin Gun zan e. nn ilc.caane ſne niſeni mnee. . . nante S. nita cognoſei A Er. quo arguo t talis copula ui oléteꝛ extoꝛta nõ firmat mꝛimoniũ ↄ meiũ pcedẽtẽ 2 facit optie ad id qdð dixi ĩ.c. Siakaräl 5 de ſpon. 2 p idubitatũ ubi iteruẽit uis pᷣciſ. a: puta a⸗ ðtẽta p alios uel ligata fuit cognita uid ãt ſi iteꝛueniſſz uis ↄditionalis dic ut nõ.in.c.is qui fidẽ.de ſpon. ubi ꝑ Jo. an. ubi tẽuit h nõ excuſaꝛe mulieꝛc.ſʒ do. an. ibi Z ꝛeſpectu mr imdij Oualidãdi.= 6 ultimũ pu to vius qꝛ nõ ꝛeꝑit᷑ libeꝛ ↄſẽſus qui iꝛeqit i mẽimõio ut in. c.cũ locũ de ſpon. tẽ nõ ibi pteꝛ ꝛeatum adalteꝛij iũcta gl.ꝙ adulteꝛiũ ↄminit᷑ cũ ſpõſa altiꝰ de pñti ʒ nõdũ cognita.⁊ idẽ uꝛ cũ ſpõſo ðᷣ futuro ſaltim ad ̊ ut ſponſa ⁊ uir poſſint accuſari de adul terio ꝑ tex.nõ in.l.ſi uxoꝛ.ff.de adult.ubi dicit᷑ ꝙ; nec mꝛimoniũ nec ſpem mẽimonij uiolaꝛe IHʒ.⁊ quate nus dicit de ſpe:loquit᷑ ꝓpꝛie in ſponſalibus ðᷣ futu 20. æ hoc ẽt uoluit glo.in.c.quẽadmodũ de iur̃iu.lʒ ↄꝛiũ tenuerit hic do Car.allegãdo pꝛo ſe glo.in.c. quidã. xxvij.q.ij.ſed pᷣmũ puto vius ¶ Je nõ ꝙ ſicut maritus põt dimitteꝛe uxoꝛẽ ꝓpter foꝛnicatõʒ ita eõ mulieꝛ maritũ nõ eni ĩ hoc iudicãtur ad iĩꝑia qð clarius ꝓbat᷑ in. . apoſtolus.xxxij.q.vij.æ ĩ.c. i. ut lit.nõ 9t. ¶ INrẽ nõ ibi ſz nec affinitaſ tex. aꝑtiſ ſimũ.⁊ neſcio alibi ita clarũ ꝙ copula ẽt illicita idu cit affinitatẽ.? hẽs h̊ caſũ in quo maritꝰ æ uxoꝛ ſũt affines. æ nihilominus exercet mr̃imoniũ ad petitio nẽ illius qui nõ fuit affinitatis ↄſciuſ. Airio n papã nõ artari ad ſequẽdã diffinitõeʒ ſuoꝛũ pdeceſ ſoꝛum.nec dʒ ſequi ſi eã nõ putat iuridicã. In gl. i. in fi. aduerte qꝛ itrat mãm nũquid maritus poſſit obiiceꝛe uxoꝛi adulteriũ cui ipſe occaſionẽ dedit.et allegat pꝛo * 5. 7 n fuit au ſ2 firmaꝛe pedes. Do. iputatur mulieri ut hic. ¶ Si vVo fuit occaſio muli eris nõ iuite.⁊ tũc quo ad deñ non fnit excuſata:ex quo nõ cõpellebat᷑ſed quo ad uirũ fuit excuſata ut ʒ eum poſſit replicari.⁊ bec diſtinctio nẽ de mente. Jo. an. 7 hoſti.qui ꝛeferũt.q.bar.brix.de quodam egꝛotãte ad cuius pces uxoꝛ cõcubuit cum medico nũquid poſſit nxoꝛi adulteꝛiũ obijceꝛe ⁊ ↄcludit᷑ ꝙ nõ ex quo ipᷣe fuit cã.⁊ uide glo.xxxij.q.vij.concu buiſti. S; ego addeꝛẽ unũ membꝝ ad illã diſtinctio nẽ.ꝙ aut uir fuit cã imediata adult᷑ij mulieꝛis.⁊ tũc nõ põt ſibi obijceꝛe adulteꝛiuʒ ut hic. aut fuit cã me diata puta qꝛ uxoꝛ deſeꝛta a uiro ↄmiſit adulteꝛinʒ. 2 tũc nõ ſufficit illa occaſio: qꝛ eſt nimis remota ut Ve pꝛobari in.c.ſignificaſti de diuoꝛ. ⁊ ita põt glo. itelligi in. c. ſi tu abſtines.xxvij.q.ij.⁊ ꝑ hãc diſtictio nẽ reduceꝛẽ iſtã glo.ad ↄcoꝛ. uide in ſ hi bo.glo.i.c. de ceteꝛo. de hbomi. In glo. in v. pᷣſeꝛtim.ibi tmn. ad ueꝛte qꝛ hec expoſitio ipꝛopꝛiat rex. Vñ Iʒ nxoꝛ ñ ſit excuſata quo ad deũ.ex qꝰ nõ fuit iuita.⁊ ſic loqnũ tur iura all.i gl. iñ quo ad maruũ ẽ excuſata. ⁊ tex. ꝓbꝛie loquũt de marito. vñ bic ẽ cãus aptus ꝙ ma ritus nõ põt uxoꝛi obijceꝛe adultenũ ſi ipe fuit aue toꝛ adulteꝛij.lʒ uxoꝛ fueꝛit ſpõtanea. nã dictio pᷣſeꝛtiʒ ꝓpꝛie ſumpta ponit idẽ ĩ cqu ꝛ10. ut nõ. in. c. audi tis. de elec. i. c. qm. ut lit. nõ ↄte. In glo.in v. nec affinitas in fi. glo.nõ rndet ad pꝛia. Jo. an. ꝛemittit ad arboꝛeʒ ↄſanguinitatis. dic ꝙ quo ad impedien ¶ De cognatõe legalt. dũ miimonium oꝛitur affinitas.? ſic loqᷣtur. c. ð illo 2.c.ſuꝑ eo.S.e.⁊ tʒ glo.in. .affines alł pꝛo ↄꝛio allegat ad hoc iſtũ tex. ſʒ quo ad alios effectus pro cedat Sriũ.⁊ hoc plus piʒ qᷓ ÿ̈ dictũ do. an. qui dicit lex ſolũ dicit ꝙ affinitas ẽ quedã ꝓpinquitas ex nuptijs ꝓueniẽs uñ nõ loqtur i ille tex. negatiue ſed affirmatiue nõ eni ſequit᷑ ꝙ alio mõ nõ poſſit affini tas Shi. ſed certe rñſio nõ eſt bona quo ad totum illum tex. ut pʒ ibi in tex. affines. nam loquitur ne gatiue. ſ.qn nõ õhituꝛ ni niſi ex nuptijs. 7 iõ ĩtellige nt ſupra 4 Jr gl⸗ 1gl. in. V. off cere in fi. dic ur nõ ĩ regula factũ lũime de ꝛc.iur.li.vi.⁊ in.l.ſi a me. alł.ĩ ↄriũ factũ erat ichoatũ nõ aũt ꝑfectũ.iõ irritat ſi ð uenit ad eũ caſũ a quo nõ potuit hr̃e pꝛincipiũ.hic vo matrimoniũ erat ꝑfectũ ex cõſenſu de pnii.idᷣo no irritat ex affinirare ſonuenenne egitur duobus Raternitati.r em unuz itellectũ.h.d. Ex ſponſalibus ↄctis cum puella que nõdũ compleuit ſeptẽniũ ĩteꝛueniente co pule attẽptatu oꝛitur publica honeſtas impendiens mẽimonium obendum cum conſanguinea. m aliuʒ intellectum hoe intendit.Copula carnalis habi ta cum puella.vij.annoꝛum dirimit mꝛimoniũ poſt ea gctum cum couſanguinea. ¶ Tots diniſio ¶ a ibi diuoꝛtij. ¶ Oppo . z lr̃am. ⁊ uidetur nullo mõ poſſe de iure ꝓcedeꝛe.aut enim ex publica honeſta te fuit ſepatum mẽimonium ↄctum cum ſoꝛoꝛe ⁊ ui detur hoc.contra.c.Fas ⁊.c.acceſſit.de deſ. ĩpub. nam publica honeſtas ſolum oꝛitur ex ſponſalibus contractis poſt completum ſeptẽnium. antea etiã cũ matre puelle poteſt contrabi matrimonium ut ibi. Aat ex affinitare oꝛta ex libidine extraoꝛdinaria. et hoc etiam ſtare non poteſt.qꝛ affinitas non contra hitur niſi peꝛfecte mulieꝛ cognoſcatur.ita ꝙ inteꝛne niat ſanguinis ſeu ſeminis cõmiſtio.ut ẽ tex.bo.i.c. lex diuine ↄſtõnis.xxvij.q.ij.ad idem bo. tex.cum glo.in.c.erxoꝛdinaꝛia pollutio.xxxv.q.iij.ubi dꝛ ꝙ Iʒ quis cognonuit puellã ciꝛca nãlia.exquo m copula nõ fuit hita itra clauſtꝛũ pudoꝛis nõ oꝛit̃ affinitas cum conſanguineis puelle. unde nõ obſtãte iſta pol lutione eroꝛdinaꝛia põt duceꝛe ↄſanguincã puelle ĩ uxoꝛc So. meru foꝛte Zꝛij.h.c.le.duobus mõis ut pᷣmiſi.p ꝙ mr̃imoniũ fuit hic ſepatũ nõ ꝓpteꝛ affi nitatẽ. ſʒ Phteꝛ publicã honeſtatẽ ꝗᷓ iſurrexit ex ſpõ libꝰctis cũ ſoꝛoꝛe.⁊ tũc fᷣm Jo.an.h.c.nõ fac ad titulum. ſz tu aduerte. aureni illa ſponſa opleuerat ſeptẽniũ.⁊ tũc ĩtellectus ẽ indubius ꝑ.c.ſponſã ⁊.c. ad au dieétiã s de ſpon nec eẽt tunc neceſſe pondera re etoꝛdinariã libidinem:qꝛ ſola publica honeſtas ſuffeciſſet: ut in dictis iuribus.⁊ ideo intelligo tex. ꝙ illa nõ dum cõpleuerat ſept nium tẽpoꝛe ſponſali oꝛum:ſed erat.j.ſeptẽnium.⁊ tũc ad ↄõria dic ꝙ int ueniẽtibus iſtis duobus.ſ ſponſalibus ↄctis cuʒ ꝓ xima ſeptẽnio ⁊z eroꝛdinaria libidine oꝛitur publica honeſtas. non enim ẽ honeſtũ ut quis ducat ĩ uxoꝛc ↄſanguineſ puelle cũ qua oxit ſponſalia æ exraoꝛ dinaria libidine polluit. z facit ad ti. in eo ꝙ ſponſa lia de ſe nõ ſuffeciſſẽt ad dirimẽdũ mzimoniũ ſʒ põ derat᷑ ẽt evoꝛdinaria libido.= iſte ĩtellecx extẽdit.e. e cognatiöe legali lias pall.æ ẽ confoꝛmis cũ ĩtellectu.c.ſuuenis g de ſpon.ſed ſᷣm ĩtellectũ quẽ ibi tenui multuʒ differt a deciſiõe iſtiꝰ tex.nam ibi puella fuerat ducta ĩ uxoꝛc ⁊ cõducta in domo uiri:nec ↄſtabat de attemptatu: ſed pᷣſumebat᷑.hic vo fuerũt cõtracta ſponſalia:⁊ pᷣ ſumebat᷑ copula.⁊ ſic ponit caſuʒ oio diuerſuʒ. ſᷣo legit iſte rex.ꝙ affinitas fuit cauſa dirimẽdi hoc ma trimoniũ:⁊æ tũc ad õriũ dic ꝙ exquo puella appaꝛet cognita pᷣſumit᷑ quod mature potuerit cognoſci niſi doceat᷑ ↄtꝛariuʒ.⁊ tũc opʒ ĩtelligẽ rex. ꝙ fuit exodia ria libido.i.erordiarium ⁊ iſalutum tẽpus puberta tis.⁊ tũc ceſſant ↄtꝛaria qᷓ ꝓcedunt cũ libido fuit ex clauſtꝝ pudoris.⁊ hic ſũpta occaſiõe diẽ Inn. qð niſi det ↄmixtio ſemis utriuſqʒ intra clauſtra pudo ris non cauſatur affinitas nec ↄſummatnꝛ matrimo nium. vñ non ſufficerʒ emiſſio ſemis nniꝰ.ponit exẽ plum ĩ frigido qui põt ꝓuoca? mulierem ad ſemis emiſſionem: nõ ti ꝑ hoc erit matrimoniũ ↄſumatũ uel ↄcta affinitas ex quo alter non ẽ potẽs ad mẽi monium.⁊ idẽ dicit eõ reſpectu mulieris.hec opio Inn. non multum plʒ hoſti. qꝛ de facili non poõt ꝓ bari emiſſio ſemis utriuſqʒ niſi foꝛte genẽata pꝛole. qꝛ tũc ſatis conſtat de ↄmixtione ſemis utriuſqʒ.et ꝓ boc vꝛ ſentire hoſti.ꝙ ad gñatic nẽ pꝛolis neceſ ſario concurrat ſemen utriuſqʒ.qð qnidam medici tennerũt.ſed ut audio cõis opi.medicorum eſt in õ rium.ſ.ut ſemen mulieris neceſſario nõ cõcurrit ad geneꝛationc.⁊ ob hoc.maxie dicit YFꝛede.conſilio. cclxxxx.ꝙ ad cauſandã affinitatẽ ſeu ad mꝛimoniuʒ cõſumandum neceſſario non ꝛequiritur ꝙ mulieꝛ emittat:ſed ſatis eſt ꝙ uiri ſemè ſit ↄmixtuʒ nẽ uxo ris. Ex grio eim ſequeret᷑ magna abſurditas. nam pone ꝙ ꝑ ãnum mulieꝛ nõ emiſerit:iñ cõcepit ex ſe mine niri ⁊ peꝑit.abſurdũ eſſet diceꝛe ſm Hoſt ꝙ miimoniũ non ſit cõſumatũ uel affinitas ſit Ocia.= bec opi.ſatis plʒ data hilitate utriuſqʒ ad ↄctũ mr̃i monij.⁊ ꝑ hoc hẽs pᷣ etie becre lectum. Abb. ffinitas ſupuentẽs X litteris * rumpit ſponſalia de futuro.uel latius ſic. Affinitas cauſata ex copuula illicita rumpit ſponſalia pcedentia.et prinat facultatẽ öhendi mrimonium. Cõis diuiſio. fa ibi nos aũt. C Dopo. ⸗ tex.ex quo eĩm filiã deſponſa uit in uxoꝛc nt dẽ in tex.nõ potuit eã ampliꝰ dimit teꝛe ꝓpteꝛ affinitatẽ ſuꝑuenientẽ ex ꝑſona mr̃is:qꝛ affinitas ſuꝑueniens nõ diſſoluir mꝛimoniũ: licʒ nõ dum cõſumarũ ut in.c.diſcretionẽ s̊ eo.So.dic tex.põt ĩtelligi duplꝛ.pꝰ ꝙ deſpõſanit puellã in nxo ꝛem. i. õxit ꝑ vᷣba de pnti.⁊æ tũc ad vriũ dic ꝙ ex quo iſta puella nundũ erat nubilis nõ potuit eẽ ma trimoniũ int᷑ eos:ſed iuris intpꝛetatiõe fuerũt ſpõ ſalia de futuro.ut in.c.unico de deſ.ipu.li.vi.et an e puella ꝑueniret ad etatẽ legitimã ſpõſus cogno uit mr̃eʒ puelle.⁊ ſic ſponſalia fuerunt ſublaia ꝑ af finitatẽ ſuꝑuenientẽ. qꝛ ꝓmiſſio mrimonij non põt adipleri.ut lc iſ cee voͤr meligt ꝙ iſte deſpõ ſauit puellã in uxoꝛc᷑.ſ.futurã.⁊ ſic in ceꝛta ĩ ueꝛbis fuerũt iſta ſponſalia de futuro.iqꝗᷓ tollũtur ex affinita te ſuꝑueniẽte ex ꝑſona mr̃is.⁊ hũc ĩtellectũ ſenſit gl i.? gl.ĩ.V. ſeꝑatis. Et ex his pʒ ðᷣciſio ad totũ tex. nã mateꝛ ⁊ nir ñ pũt ampliꝰ heꝛe ꝑꝑ cꝛimẽ ĩceſtus qð ↄmiſeꝛũt.ſi tñ pᷣherẽt de fcẽo teneꝛet meimoninʒ. intellige cũ e?neis.ut ĩi.c.trãſmiſſe S.e. nã iteꝛ ſe nõ tenẽt mr̃imoniũ ꝑpꝑ affinitatẽ ↄctam ex ꝑſona puelle 7 publicã honeſtatẽ oꝛtã ex ſpõſalbus cũ filia.ſpon ſa vVo pot᷑it ↄᷣheꝛe cũ alio ſi nõ fueꝛit ꝑticeps iniqui tatis ut qꝛ admiſit iſtũ uirum ignoꝛãdo ꝙ pꝛius co gnouiſſet mr̃em. ſecus aũt 5 fueꝛit ↄſia. ut in lr̃a. . dem quo ad ti. dicit ꝙ; En lens. decꝛetalis S pꝛoxia.pꝛima pars narrat factũ.fa rñdet.ibi cum igitur QHůõ ꝙ picnloſa ẽ ſexuũ ↄmixtio. ideo uitanda ẽt iteꝛ affines.ad hꝰ.c. mulieꝛes.iũcta gl.de iudi.li.vVi. 7 alibl dicit tex.ꝙ cohitatioeʒ ĩteꝛdicit adulteꝛinʒ.ut gn rni a: eue cũ qua plus iſte delinqt. Min. diẽ ꝙ q ad deũ nbi magis ↄtempſit. ſ̊ quo ad eccłiaʒ vẽ magis deliqniſſe cũ illa cũ qua ſoõſalia nõ Soxit.⁊æ nõ pꝛimũ dẽʒ VUin. ꝙ idiſceꝛnen da ꝙ;titatẽ rea us quo ad deũ attẽdit᷑ pꝛincipalꝛ cõ temorꝰpeccatoꝝ.⁊ nõ q̃ itas peccati.æ idẽ uoluit gl. in.c.cũ quidã S de iurein.ubi płe dixi.⁊ in.c.homo xpᷣianus.xl.di.⁊ ſic debes decideꝛe qõeʒ tactã.xiiij. q.ult.c.fi.ubi foꝛmat᷑ qſtio utrũ cũ turpi.ul cuʒ pul chꝛa magis peccet᷑. G gl. i. in fi. ul pores ĩtellige re tex. ꝓpꝛie.⁊ tũc dic ꝙ ſʒ a pᷣncipio nõ tenueꝛunt ſponſalia:tñ tractu tpꝛis ex ſuꝑueniẽtia ipᷣꝛis etatis ltime fueꝛũt ratificata cum iſte pueꝛ hitaret in domo ſpõſe.ut in.c.has iũcta glo.de deſpon.ipu.⁊ de iſtis etatibus qualiteꝛ diſtinguantur uide bo.glo.quaʒ te nebis menti in pꝛohe. ſexti. . — Affini Be fraternitatis. n ueniens non diſſoluit matrimoniuʒ. Com munis diuiſio.ſecũda ibi nos.¶ Mota ꝙ affinitas ſuꝑueniẽs ĩteꝛ maritũ ⁊ uxoꝛc pꝛiuat ſolum culpabi leʒ iure exigẽdi debitũ.ſʒ nõ abſoluit eum a ꝛedden do debitũ.cõſiliũ in eſt ut de ceto utqʒ al ſnineat ⁊z cõtineat. z de h̊ dic ut le.⁊ nõ.in.c.trãſmiſſe.æ in.c. diſcretionẽ g e ¶ In gl. i. ibi. i. affinitatẽ adueꝛte qꝙ iõ gl. ſic expõit:qꝛ ex copula illicita cũ affine ñ orit publica honeſtas:ſed affinitas.ut ĩ.c.diſcretionem 5 eo.ſʒ publica hõeſtas orit ex ↄctu ſponſaliorum uel mrimonij.ut in. c.unico.de ſpon.li.vi.⁊ qð ibi nõ.vñn in cãu huiꝰ.c.fuit oꝛta affinitas ex copula ↄ ſoꝛoꝛe uxoris:⁊æ nõ publica hõeſtas.⁊ ideo glo. ſic exponit.⁊ cõſileʒ expõeʒ facit in.d.c.diſcreionem: ſed põt dici ꝙ non oriat᷑ pubiica honeſtas. de qᷓ in dicto.c.unico.tñ honeſtum eſt.i.honeſtas expo ſtulat ut uxoꝛ non cõiugat ſe uiro qui ſoꝛoꝛem ſuã turpiteꝛ cognouit.Vnð ultra affinitatẽ hoc ꝛequirit honeſtas.⁊ ſic poteſt ſtare tex.pꝛoprie qui in princi pio facir mentionem de honeſtate in fi.de affinitate et ſic poteſt intelligi tex.d.c.diſcꝛetionem. O 2 d ane Summatum eſt. . c. pꝛo ximo. In prima parte onit᷑ młieꝛes petiõ. In fᷣa cãe cõmiſſio. ibi ea ꝓpt. ¶ Mõ p ꝙ affinitas ſupueniẽs n diſ ſoluit mrimoniũ pſũptũ ſiẽ nec vm. nam cũ iſta pu ella erat marrimoniũ pᷣſumptũ:qꝛ contraxit ſponſa lia:æ eam poſtmodũ cognouit:ut in.c.is qui ſupra » olrrgnĩ üaltegni 4 tndi i nindi önarne torchnucerceegnnien NeNGngunnrtifnirnon elrsſnſciin tiiniefnchr Tulgninsd ubbann nginen Zliris ierafsmin en Neint inn esns. ſtsnmn md. Iüfim er Durnirilcun intnid bien groteineng in G mi luehuinſneimmid ddüͤis naii⸗ Migriitlünüinoniü dderd Paticktitinmiden zene ſon. (Ka weifg nuriſe lumpnſisciinmme Sdor lyntce nlm eaſus ſrimme ncod imr natr gri e nuͤſften ten Ea⸗ mmoni, ten kinn. lhj kchirinelend z it r gig ai i, — anninoſes ige depheßicho önnenn nns a ſnnanenn ppigents nomirrabimaincono ngeccihnnigteſts Rügrumruiktd nnn weem. gformitgtia Ji fmnemittis,n Vrdi rinoniz, Aen iim NMugfinus ieyor uumr ſoumn hrbi ißnotbioit ums ndn tn ce cio iczetſiinar⸗ eatöin üintſeennc. Gltii ffniminheng Copuaitin niftei A Wrmnns id Acaidten Gnsli erden hoſſlieun ncncotrfen ſitch t cfmron finpgne õ ni, crnCGnn, ticionſts d onun citonſos ho ¶ De conlang. ? affi de ſpõ. ? ſic iſtud. c. põt nobis fuire uſtra capirula pcedẽ ia in mẽimonio pᷣſumpto. u fo nõ ? teñ mẽ ti ꝙ pubeꝛtas põt multũ pᷣuẽiri.nã hec puella nõdũ cõpleuerat.x.annũ ⁊ tñ potuit mature cogno ſci pʒ ex eo:qꝛ ex illa copula fuit inductũ mẽimonium. ¶ Erx hoc ĩfeꝛo ꝙ ex copula hita cum minoꝛe pre ſumit᷑ potẽtia coeũdi in ipſa minoꝛe:lʒ aliter nõ pꝛo bet᷑ qdð ʒ Vinc.ſupra.c. fraternitati. dicit tñ ꝙ; poſ ſet ꝓbaꝛi Zaium ꝑ a pectũ coꝛpoꝛis qdðᷣ plʒ ar. c.fini tatis ]. de frigi. ¶ o nõ ꝙ ecclia põt ↄpelleꝛe con iugem ad ꝛeddẽdũ debitũ Dingi. C Atuma qꝛ tex. hic dicit ꝙ uir exactus tenet᷑ ꝛeddeꝛe debitũ.qn dr exactus dicii Uinc.ꝙ exacius ʒ ſiue vᷣbo ſiue ſigꝰ exigatur debitiũ:nõ ſepe ſignis loq̃mur ut in c.cum apud ſupra de ſpon. nam ſepe mulieꝛes ueꝛent vbis peteꝛe debuũ nũquid aũt nir ille poterit exigere dic ꝙ nõ qꝛ priuatꝰ ẽ ꝓpter delictũ ſuũ ut in. c tꝛãſmiſ ſe.⁊.c.diſcretõem s eo.unde peccaꝛet moꝛtaliteꝛ exi gẽdo ſᷣm Winc.qꝛ õ pᷣceptũ canonis. ar. in. c. ij. de ma.⁊ obe.nec mir dʒ ſibi acqᷣeſcẽ ẽt ſi timeat ð ĩcõ tinẽtia uiri:ſj dic ꝙ ecclia pot᷑it ſecũ diſpẽſaꝛe ſi net᷑ de ĩcõtinẽtia ipſius ut dixi in.d.c.tꝛanſmiſſe. ¶ He conſanguinitate ? aflinitate Kica ¶ Viſo de cognatõe ſpũali æ legali ac de ꝓximita te quadã qꝗᷓ Shit ex copula cũ cõſanguinea uxoꝛis. Weruo reſtat uideꝛe de cognatõe carnali one ↄſi ſtit in cõſanguinitate ⁊ affinitate. mẽno peſt Ricaſ pcedetes ſubijcit᷑ iſta ⁊ qͥd ꝓpe ſit affinitas aut con ſangainitas dic ut habetur in eerbore. . eparur mzi Xlitteꝛis nenen iter affines primi geneꝛis z quarti gradus. z ſunt tres ꝑtes. In pꝛima caſus narratio. In fa rnſio.ibi qꝰ circa. In tertia iudicum inſtructio ibi ceterum. Ms prio tex.iuncta gl.qͥnta ꝙ ꝑ unũ teſtẽ ð an ditu ⁊ ꝑ aliuʒ ſine iuramẽto nõ ꝓbatx᷑ ſufficiẽter ĩpe diméetũ ẽt ad ipediẽdũ mẽimoniũ pᷣhendum qð bñ nõ. ad iĩtellectũ z limitatiõem.c.pteꝛea:el.ij. ſupꝛa de ſpon. ¶ Et ex hoc ĩfeꝛo ꝙ maioꝛẽ fideʒ facir fama ul unus teſtis cũ inramẽto ꝙ; duo teſtes.quoꝝ nunꝰ deponit de auditu.æ alius ſine iuramẽto. nã ſola fa ma de ſe ſufficit ad ipediendũ ut.j.c.ꝓxi. Itẽ diciũ uniꝰ deponẽtis ðᷣ vitate nalet. ut ĩ. d. c. pteꝛea. h aũt duo nõ ſufficeꝛẽt rõe pᷣdicta. ¶ Et ex b ⁊ ex tex.nõ ꝓ in cã mr̃imoniali teſtes debẽt eſſe iurati ẽt ſi aga tur ad mẽimoniũ ipediendũ. ? ꝑ hũc tex. puto ꝙ di ciuʒ. c. pꝛeꝛea dʒ intelligi ꝙ ille iuratus aſſeꝛebat ipe dimentũ. Iẽ nõ ꝙ teſtes pᷣſeꝛtiʒ ĩ cĩ mrimoniali de bẽt eſſe omni exceptõe maioꝛes.⁊ tencbis mẽti unã gloſella hic que dicit illos dici omni exceptione ma lioꝛes qui nulla exceptiõe ltima poſſunt repelli. uide etiã glo. nõ.inſti. de inuti.ſtipu. ꝗ. item vᷣboꝛuʒ obli Satio. que dicit illũ teſtem dici idonenʒ qui nulla ex ceptiõe repelli põt. qdᷣ nõ. ꝓ ſtatutis ſepe requirenti bus iſtas qualitates. Itẽ nõ ꝙ cum agi ad ipediẽ dũ ul dirimen lũ mr̃imoniũ idẽ qui denunciant uel accuſant pnt eſſe teſtes.⁊ hoc rõne peccati cum non agat᷑ de Zᷣnodo uel icõmodo eoꝛũ pꝛo hoc bo. tex. in.c. in omni negonio g de teſti. ¶ Altimo nõ duo ꝛeqᷣſita in eo qui nult diffiniꝛe cãaʒ mrimonia c.pꝛio ut hẽat iudicãdi ptãtẽ. o ut ſtatura caõica nõ igno ret.⁊ ꝑ hoc arguit hic hoſt. theologos qui dicũt eccliam poſſe regi ex ſola heologia. ¶ Sj qꝛo qd ſi alteꝝ iſtoꝛũ deficiat nũquid teneat ſma. Concludᷣ poſt hoſt. ꝙ aut deficit ptãs æ idubitanteꝛ nõ ualet ſnia q;tũcunqʒ det᷑ ꝑitia: qꝛ ſnia a iudice non ſuo la ta nulla e: ut in. c.at ſi clerici.æ in.c.iij.ſupra de iu di. .C.ſi a ñ ↄpe.iudi.pꝑ totũ. Si vo adeſt ptãs et deficit ꝑitia:tũc tʒ ſmia.ſed peccat iudex iudicando dʒ enĩ iudex alteri ꝑitioꝛi cũm delegar᷑.aut Piros cõ ſulere facit.ij.q.ij.c.fi.de pe.di.vi.c.i.⁊.l.cern.C. de iudi. Et nõ ex hoc iudicem oꝛdinarium poſſe de legare cauſam matrimonia em. Minc ſumpta occa ſione querit hoſti.pone qꝙ; duo ſunt elecii ad eundẽ epᷣatum quoꝝ unus ẽ theologus. alteꝛ canoniſta qs eoꝛũ ſit pfeꝛẽdus data ꝑitate. Concludii ꝙ ſiĩ loco magis vſatur cq uenlatio pfe:ẽdus e cancniſia. Si aũt ibi pullulat hẽſes uł locus ẽ uicinꝰ hereticis ⁊ tũc pᷣferẽdus ẽ theologus:ar.in.c.in canſs ſupra de elec.facit.c.ſuper ſpecula.de magiſt.mixtus tam eẽt pfeꝛẽdus utriqʒ.dicit ẽt ꝙ nõ eſt neceſſarium eps ſit magr̃ canonũ. ſatis enĩ ẽ ꝙ hẽat ſciam cõpe tentẽ qꝛ copetẽs ſcia tollerat᷑ i plato lʒ eminẽs deſi deret᷑ ut in.c.pe.de pben.⁊ in.c.cum nobis ſupra de elec.⁊ hec nõ. Ceglomi. duo ſing.ex iſta gl.pꝛimũ ꝙ cã mimonialis põt delegaꝛi nõ epo.nã iſta cã fn unum intellectũ fuit delegata iſti archipᷣ ſbitero ꝑ iſtũ abbatem caſſinẽſem qui hʒ iuriſditõeʒ plyenariam in caſtris monaſterij.⁊ eidem iſte archip ſbiteꝛ eſt ſubiectus ⁊æ hoc noluit Goff.hic. ⁊ hoc nõ pꝛo limitatione eoꝛum que dicũt doc.in.c.cqm mẽimonij de offi. dele. ubi dicunt de conſueiudine curie cãs matrimoniales nõ cõmitti niſi epis.de iu re vo poſſũt ↄmitti cuicũqʒ clerico ſalua diſpoſuio ne. c. ſtatutum de ꝛp.li.vi.ſᷣo nõ ex gl.ꝙ ex conſue tudine ſeu ex pᷣſcꝛiptione põt acquiri ptãs diffiniẽdi ⁊ cognoſcendi cãs mꝛimoniales.ſileʒ gl.habes ĩi.c. leas de reſt.ſpo.lʒ hoſt.ibi contra.ſed tene primum pꝛo quo adduco tex.quaſi expreſſum in.c.anditis de pᷣſcrip.Quis aũt de iure cõi habeat poteſtatem iudicandi de cã mꝛimoniali dicit hoſt. ꝙ eps:qꝛ cũ cauſa ſit grauis ad eũ ẽ pferãda.xxv.di. perlectis. 2 in. c.i.de.offi.archi. Ego allego tex. expꝛeſſum qui nõ eſt alibi in.c.accedentibus de exceſſ.prela. ubi d ꝙ dignitatis epalis ẽ cognoſceꝛe de cãis ma trionialibus.⁊ ſic nu lus pᷣlatus citra epʒ põt de in re cõi hoc attẽptare niſi iuuet᷑ iure ſpali. ¶ In gl. in v.coꝛã te.ibi ſpãle in mꝛimonio.⁊ hec ſo.plʒ. naʒ ſi ſnia nõ trãſir in rẽ iudicatã.ut i.c.tenoꝛ ⁊.c.latoꝛ. de re iu di.foꝛtius poſt publicationẽ ſelã pñi ꝓduci teſtes.?⁊ hanc mãm plene expiicaui in.c.iurauit.de ꝓ batio. ⁊ nõ.in.c.cum in tua. ⁊ in.c.ſeꝛies de teſti. ¶ In glo. in neꝛ. quarto gradu ibi diſpẽſatiue. hec ſolu. diuinat. idem dicendum ? melius ꝙ in antiqua decꝛetali dicebatur de. v. vi. z. Vij. ſed mentio alio rum gra duun fuit deciſa pꝛopteꝛ.c. non debet ifra 0.ubi pꝛobibitio fuit reſtricta ad quartum gradũ. ¶ He conlang. 7 aſti Affinitas ſupueniens Bp er eo. de qua ſaltim conſtat tamamm ſoluit ſponſalia de r⸗ diuiſio. Fa ibi inquiſiõi. ¶ W primo ſponſa de fu tuꝛo poſſe repetere ſponſũ nt cogat mꝛimomũ pheꝛ iux ꝓ niſſiõem ſuã. nã ſponſalia ſum futnraruʒ nup tiarum ꝓmiſſio. xxx. q. v. nr̃ates. 7.l.i.ff. de ſpõ. qð aũt pmittit᷑ neceſſe ẽ adiplẽi S. de pac. c.i. ij. .iij. C WMö ⁊ ið dic ĩ ſponſo.facit.c.pterea.el.i.de ſpõ. fo ꝙ allegãs turpitudineʒ ꝓpᷣiã audit ex qua vſaĩ piculum aĩe ad idẽ c. ptea. el.ij. S. de ſpõ. ¶ rõ ꝙ ſola fama ꝓbat impedimẽtũ matrimonij. 7 lʒ iſte tex. loquat᷑ ĩ affinirate ideʒ dicas in quolʒ alio impe dimto:qꝛ ubi eſt eadẽ rõ eadem dʒ e iuris diſpõ.i c. cũ dilecra de cõfir uti ulł iuti. æ ſic hẽs bic caſum ĩ quo fama fac plenã ꝓbatiõem:⁊ hoc 15 q2 agitur de modico p̃indicio. æ nt ĩ dubio euiet peꝛculum aie Et ex his infeꝛo ꝙ ĩ cauſis modici pindicij fa ma fac plenã ꝓbatõcʒ maxie ſi ex hoc euitat̃ picuiũ aiaxꝝ. æ uide qðᷣ dico ĩ. c. neniẽs.el.i S.qe teſt. ſecus ubi ageꝛet̃᷑ de magno piudicio. vñ ſi mr moniũ bic fui ᷓ; Sciũ ſola fama iĩipedimen nõ ſuffeciſſʒ ut in. c. ſi luo. xxxv. q. Vi. Bn mlo ij fi.nõ ex hac glo. qꝙ; iuramẽtũ nõ ſit ðᷣ ſubſtatia mrimen j ul ſpõſa lioꝝ.tñ addit foꝛtiꝰ uincnlũ. ꝓ h.c.fi.de fo. pe.li. vVi ⁊ uide qð dixi ĩ.c.pe.de iureiurã. n gle. in H ma feſtũ ĩ fi adueꝛte qꝛ gl.ſentit ꝙ maifeſtũ h ca pir notorio qſi nõ ſufficiat ĩpedimẽtũ ec maifeſtũ ſed ceꝛe glo.nõ bn loqui: qꝛ maifeſtũ in plus ſe bʒ q; fama. ut nõ.i. c. ur̃a ð coba.cle.? mulie. maxime ꝑ Jo. an æ JYo. cal ſed fama p ſe ſufficit nt hic g er manifeſtum ⁊? iõ ñ impꝛopriãdo lr̃aʒ tex. bic pꝛo bat ꝙ in plus ſe hẽt maifeſtum. q; fama.qð nõ et dic ut nõ.in.d.c.ur̃ ¶ En glo.fi.ibi plus fac fama nõ multũ iſtã glo.⁊ idẽ nd.glo.iiij.q.iij.O.itẽ pope ſʒ cene nõ puto glo.illã nerũ diceꝛe.⁊ eꝛꝛoꝛ oritur ex ĩtellectu illiꝰ. c pteꝛea.nã ut dixi i.c.ſuꝑ eo.S.ti. ꝓri.i.c.ptet᷑ea.nõ fuit ille tex.oĩo integeꝛ: tũ qꝛ alle gabat turpitudinẽ ſuaʒ: tũ euia nõ deponebar i foꝛ ma teſtionij nec uolebat nomẽ ſuũ publicari:⁊ ſic ñ inrauit in pñtia ꝑtis ſiẽ fieri dʒ: vt i. c. ij de teſii g nõ male ille tex: allar ꝑ iſtas gl vñ cꝛedo ꝙ cqʒ nni us teſtis iregri de vitate maioꝛe fidem faciat ́; fa ma qð pʒ ex eo qꝛ ĩ oĩ cã et criali duo teſtes ſuffici unt.ſʒ nõ ſic unus teſtis cũ fama: ⁊ ſic fama nõ ſem peꝛ hʒ uim uniꝰ teſtis. de quo nide qð nõ. bar. i. . 8 moꝛe i. F. toꝛmeta. ff. ð qſti. ꝑ tex. iũcta gl. i. c. tã lẽis ð teſt.? qð dixi ĩ.d.c.ueniẽs.⁊.d.c.ſuꝑ eo. „Si diſpẽſatur Bod dilecto:nm aliauivus ut poſſit Zbeꝛe i ceꝛo gꝛadu al ꝓbibito requirit᷑ ꝙ uteꝛaʒ pbenũ ioto gradu diſtet a ſiipite pſertiʒ ſi hoc hẽt cõſuetudo als ſumat᷑ ſine dictie ne pᷣſern.nr j. declarabo.pꝰ ponit caſuʒ. fo allai et S.ibi qð vr.ʒꝰ ruũdet ibi nos itaqʒ C Mo p ꝛegn I ĩ ↄputãdis gꝛadibꝰ int᷑ collatᷣales. nã cvoto gꝛa du diſtat alteꝛ a ſtipite tãto oiſiar a quolibʒ deſccẽdè tiũ ꝑ aliã lineã ab eo dẽe ſtipite.? ꝓcedit iſia regula n collarales ſunt ĩ linea eqti. Si uero ſunt ĩ linea lequali exẽplũ in fratre = filo alterins fratris : tunc ↄputatio fit a remotioꝛi ut in.c.fi.j.eo.ubi plenius dicerur ¶ fo nõ ꝙ ↄſuetudo mu tũ ualʒ i iteꝛptatio ne idulgentiaꝝ.ſicut eiʒ ↄſuetudo ĩteꝛptat̃ lege.ut in .c.cũ dilectus.de ↄſue.=.l.ſi de iteꝛptatione.ff.de le gi. Eodẽ mõ ite: ptat᷑ puiegiũ ſeu idulgentiã ut hic eſt caus nõ. ideʒ eadẽ rõe dicit Jo. an. in iteꝛpratõe ſtaruti. eꝛat eiʒ ſtatutũ pa dſue ut in ſingulis quattuoꝛ mſibus fieꝛet ↄcilium ſuꝑ male ablatis. fuit factum cõcilium in fine q̃ttuoꝛ meſiuʒ:qrebat᷑ nũquid de de cima die ſeqntis tpꝛis q̃ttuoꝛ mẽſiuʒ poſſit fieꝛi aliðᷣ cõcilium.⁊ rñdit ipe ꝙ nõ ne cõtingeꝛet diffeꝛi con ciliũ ꝑ ocro mẽles contra cõſuetudinem loci qii hẽ bat ur unũ cõcilium nõ diſtaret ab alio ꝑ quattuoꝛ menſes.facit quod nõ.in.c.in ſingulis de ſta.regu. ¶ S nõ ꝙ conſuemudo põt babiles inhabilitare ad mr̃imoniũ. de quo dic ut dixi in. c.ſupeꝛ eo. S de co gna.ſpi.⁊ aliquid dicaʒ.j.e.qꝛ circa. n glo. ij. tene menti glo.ꝙ ſelus papa diſpenſat in gradibus hbumana lege ꝓhibitis. Idem nõ.j. eo. c. qꝛ circa. = tenet ſpe in ti. de lega.in. S.nunc oſtendenduʒ ueꝛ. lxxv ⁊ iden Jo an. in addi. æ hodie uidet᷑ ſatis cla ruʒ ꝑ.c.nõ 4qʒ.j.eo.ubi ponitur pꝛohibuio ↄcilij ge neꝛalis. cõſtat aũt ꝙ nullus citra papam etiam ſi ſit legatus de lateꝛe põt diſpenſare contra conciliuʒ ut le.? nõ.in. c.dilectus ⁊ in.c.dilecto Sð ð̊ pꝛeben.⁊ ui de glo.in. c.cuʒ dilecti de electio. ⁊ quod ibi qixi. S. glo.in vV. uteꝛqʒ cõiungend pꝛo intelleciu glo. oppo. bnficium pꝛicipis debet lanſſime iteꝛpꝛeia ri. ut i iuribꝰ alle.in pꝛin. glo.ſed de iure eſt ꝙ quo to gradu diſtat remotioꝛ a ſtipite tanto gradu æc̃. ut gᷓ dictum eſt.eꝛgo iſta indu gẽtia legati non debe bat ita ſtricte inteꝛptari.Glo.dat duasiſol.pꝛia ꝙ ipe cõcedens põt inteꝛpᷣtari indulgentiã uit nult hec: ſo.nõ eſt rõnabilis.qꝛ ſi hec ĩteꝛpꝛetatio nõ fuiſſa iu ridica iſte rex.nõ poneꝛet ius.⁊ ſic nõ fuiſſz redacta i hac ↄpilatiõe. lia ſo.ẽ ꝙ hꝰ fec papa ꝑꝑ con ſuetudinẽ teꝛꝛe qi dicat ꝙ ceſſante ↄſuetudine papa fuiſſet iteꝛpᷣiatus idulgentiã fm ius.ſʒ ↄſuetudo fuit cã reſtringẽdi pᷣuilegiũ.⁊ hũc ĩtellectũ nõ.quẽ ſecvũ tur hoſt. ? Jo. an. Inn ponit a iũ itellectum diceés ꝙ pꝛuuilegiũ ò ius cõe cũ ſit odioſuʒ dʒ ſtricte ĩitelli gi ſʒ pꝛiuilegiũ nõ ſic odioſuʒ dʒ latiſſime ĩte:pᷣtari. 7 de tali loquũtur Sꝛia. hoc dẽʒ Inn. eſt neꝛiſſimuʒ in ſe. æ ſolet quotidie ad h allegari iſte tex.ſʒ allego tex magis aptũ in.c.i.?. ij. de fi.pſ.lib.vi.uide glo. de offi. oꝛ. in. c. oꝛdinarij ? ple ꝑ Jo. an. in. c olim. de vᷣ.ſig ? ꝑ ba .in.l.fi.ff.de ↄſti. pᷣn. Sʒ qꝰ ad iſiũ tex. nõ plʒ mibi dẽm Inno.qꝛ lʒ diſpẽſatio ſii ſtricti iuris: tñ dʒ reciꝑe ĩteꝛptationẽ a inre cõi ex quo lo qui in mateꝛa iuris.facit.c.ad audienti.de deci.et .c. in his de priui. nã ⁊ ſtatuta Iʒ ſint odioſa capiũt nibilominꝰ int᷑petratiõeʒ a iure.ut nõ Inn. i. c. ca ð rp.⁊ bar.in.:. ocs populi.ff. ð iuſti.? iu.? q hoc ſit uerũ induco finẽ huiꝰ.c.ubi papa fundat ſe ſuꝑ conſuetudine. nam ex cauſe expꝛeſſione colligitur mens diſponentis.ut in.c.intelligentia.de ueꝛbo.ſi gni ⁊=.l,. cum pateꝛ. in. S. dulciſſimis.ff. delega.ij. Dy in ꝛegula fi. de reg.iur.li.vVi.⁊ licet glo.hic in fi. dicat hodie non pꝛocedeꝛe hanc ingulgentiam. dic ꝙ licet hoc.c.ſit ſublatum quo ad exempla. 1eMm cis addeeaninonis Pppan bgngre ls nhe tt be⸗ ipcinr pemoniabi comnenni n iuamſiabipi MMalini/ ſittmiwmni ln muw ajſ⸗ Celtchi naj in nu g nome Mi repponi nun ibſannamn Cmnopoſti arcevo a toub n definpacii noeni oegni ſemm iegs ſoninil danus ccſn in 4 ictrkaei nhari in ſnt kderan ime derchiid⸗ )Bodſipen ⸗ Nsuroꝛs ieite Conmrabüteh⸗ t gpbiis ogir ninong 5 ſunt /ne ſotſnrcho dn M Neli g in cilngnins lieni unmng incz irn lane mnunither ppein rs lnin Gei⸗ 1ee t "N, R ponm hllo ſie vlwoain pmn aun halſne conn onrlignt ncdlozd Prben eli i⸗ Geci. ecros bichn, Pcömngener gointelean ichsscthalufineiryen dn go ſelte wechg er unn ſennnd gnduti, d ſn inan genakegen vond n. Go rngſol i nimm iubmiwonkte ſbr icpnto nö fiſi is l ifiſi chn ob'tiapr pcen õ ntüfnusg endaft 1diciuchei idcniſeti ontüiclnn ds üKaiaſdchleii Sõ zutech n nd zu o 0 n lnn Nuvun n ,i rit n uc . ¶ Be conlang. ? affl. quia ſexus gradus nõ eſt in ꝓbibſtione. hodie iñ ꝛemanet diſpõ hnius.c.ſi hodie papa diſpẽſaret nt diſtãtes a ttio aut quarto gradu poſſint adinicẽ õ here. multü tñ dent vba ĩdulgẽtie ene Abb. 7 nfideles cõiun hibitio lege canonica poſt baptiſmuʒ non ſepant᷑. Cõis diuiſio. ſa ibi ↄſultarioni.¶ Nõ pri mo iudeos nõ aſtringi legibus cãonicis circa ſacra mẽtalia ? cõcernẽtia aiam. unde licite hũt mr̃imo nia in gꝛadibus ꝓhibitis hũana lege tm. ad hoc.c. gaudemus de diuoꝛ. ubi bonus tex. ¶ Nõ. fo ꝙ ꝑ ſuꝑuetõem noue legis nõ dʒ mutari id qð geſtuʒ ẽ fin legem antiquã. exquo adbuc non emanauerat nona lex. Judeus eniĩ nõ aſtrigitur ad ſeꝛuãdã legẽ canonicã niſi poſt baptiſmũ.id ergo qð geſſit anqᷓ; ſe ſubijceret legi xpiane dʒ teneꝛe exquo nõ ẽ geſtũ legem diuinã al ſecus nã lex diuina eos aſtringit adeo ꝙ de tranſgreſſione poſſet papa eos punire. nut nõ. Inn. in. c. qd ſuper bis de uoro ¶ ʒ nõ iter iudeos ⁊ alios ifideles ẽ ueꝝ mr̃imonium.⁊ ſic hẽs unũ ſacramẽiũ quo utũtur iudei ⁊ alij infideleſ ¶ Nẽ ultimo nõ ꝙ priuatio pᷣſupponit hiĩtũ ſic aꝛ guit hic papa.ſi eni xps dixit indeis quos deus cõ iunxit hõ nõ ſeꝑet.ergo pᷣſupponit mr̃imonium int eos ſubſiſteꝛe ¶ Sʒ boc ⁊ 3 tex. oppo. nã eadeʒ rõ ſi xpianus phai in gradn humana lege ꝓhibi to:qꝛ quos deus piunxit.⁊c̃.cuius ↄꝛium invit tex. in. c. ꝓxi. in fi. So. dicit Jo. an.⁊ bñ ꝙ cũ papa ni carius dei hec matrimonia ꝓhibeat xpᷣianis deus nõ dẽ ↄiungeꝛe tales ꝓhibitos.ſed ifideles aoni non icludũtur lege canonica bñ cõiungunt᷑ exquo lex di uina eos nõ aſtringit ¶ In gl. fl. in fi. ſentit hec gl. ꝙ ſi iudeus ↄᷣheꝛet cũ indea pacto eypᷣſſo ut liceat daꝛe libellũ repndij ſᷣm ritũ eoꝛũ ꝙ nõ teneat matri moniũ qꝛ apponit᷑ pactum ↄ ſubſtantiam mꝛimonij doc.tenẽt oppoſitũ qꝛ exquo lex eoꝛũ h̊ ꝑmittit ici te deducit᷑ in pactũ nõ enĩ ↄſequit᷑ effectum ni pacti ſed ui legis.ſicut in ſilei dicimus ceſſare ſimoniã ſi id qð ieſt deducat᷑ in pactũ.nt in.c.ſignificaſti.?⁊ qð ibi nõ. de elec.⁊ in.c.olim el.i.de Enloo⸗ onſangninei ma Bod ſuper. riti cuʒ conſangni neis uxoꝛis licite contrabũt:hoc prio. In gradibus ꝓhibitis nõ pnt mẽimonia phi ẽt ſi h ba beat ↄſuetudo. hoc fo ⁊ ſunt duo dicta. fm ibi.ne at. ¶ Mõ p regulã ꝙ iteꝛ cõſanguieos uiri ? uxo rẽ pᷣhit᷑ quedã ꝓximitas.ita eõ ĩiteꝛ ↄſanguieos uxo ꝛis - ipm uirũ.⁊ hec appellat᷑ affinitas.qꝛ phitur ex eo: qꝛ extranea ꝑſona uenit ad finem gene:ationis alteꝛius ut dicit tex.in.l.nõ facile. in. S. affines ff. de gradi. æ nide glo. ſuꝑ arboꝛe affiniratis. ʒ iteꝛ mari tũ ⁊ uxoꝛc nulla Zhitur affinitas. al.non poſſet eſſe miimoniũ ĩteꝛ eos.ſunt eim ipᷣi affinitatis cã. ut nõ. in palle.locis.⁊ rõ huiꝰ dicti eſt qꝛ ꝑ ↄnubiuʒ uir et uxoꝛ efficiunt᷑ una caro ideo nxoꝛ cõicat marito ſu os conſanguieos æ eõ uir nxoꝛi ¶ Secũdo nota ꝙ iteꝛ cõſanguineos niri ? cõſanguĩeos uxoꝛis nul la oꝛi᷑ ꝓxi nitaſ nuillũ uinculũ.unde abſqʒ omni pec cato licite ireꝛ ſe hunt mrimoniũ Vimo nota et tene mẽti ꝙ ↄſuetudo nõ põt habilitari ihabiles lege canonica ad ↄhendũ mrimoninʒ ¶ Cõia qð oppo.de.c.i.⁊.c.ſuꝑ eo.de ↄg.ſpi.⁊ S.e.c.qð dilec tio So. edicit gl.fi.ꝙ ↄſuetudo põt ibabilitaꝛe al ba biles ut in ↄrijs.ſʒ nõ habilitare al inbiles: ut hic. Vinc:dat duas ſo.pꝛia ꝙ ↄſuetudo bẽns fomeiuʒ iuris antiqui põt inhabilitare ↄ iuns nouum.⁊ ſic lo quũtur ↄria ut ibi dixi.ſecus aũt ubi ↄſuetudo nul la lege iuuat᷑ ut hic.¶ Secũda ſo.ẽ ꝙ conſuetudo põt ihabilitare.qꝛ ihabilitatio eſt onus.non autem habilitare qꝛ eſt honoꝛ. viij.q.i in ſcripturis. Sdeʒ noluit Goff. in effectu dicens ptãtem õöbendi po ſſe reſtringi ꝑ ↄſuetudinẽ ſʒ nõ laxari hoſt. danat iſtas ſo. dicens ꝙ ſm eas plus oꝑatur conſuetudo ubi eſt debilioꝛ.nã qn inhilitat ẽ contra ius diuinũ.⁊ õ ius canonicũ qn hilitat eſt contra ius canonicuʒ.ſʒ fim ius diuinum.⁊ ſic ᷣm illas opi.ſola conſuetudo nalet ò ius canonicum.⁊ diuinũ.ſed quãdo ẽ iuua ta lege diu na nõ põt uincere legem canonicam qðᷣ ſonat in abſurdũ.exẽplum ſi ↄſuetudo hʒ ui ĩ quar to gradu poſſit mꝛimoniũ Sↄbi.hec conſuerudo ẽ ſe cundũ legẽ diuinã ut ſupra.c. ꝓxi.⁊ õ legeʒ canoni cã tmin.⁊ nõ ualet fᷣm il ã opi.ſi uero bʒ conſuemudo ut in quinto gradu non poſſit mrimonium contra hi hee ↄſuetudo ẽ ò legem diuinam ⁊ canonicã q ꝑ mittũt tale mꝛimonium.⁊ tamen uʒ hec conſuctudo Fm ul opi.uide tiu qð dixi in.d.c.ſuꝑ eo.⁊ puto ꝙ; H rõ hoſti.parũ ualeat.⁊ ſuſtinẽdo ꝛõnem glo.dico ꝙ conſuetudo inhilitans põt eſſe ꝛõabilis habilitãs nero nõ:qꝛ prima ẽ iducta ad caritatẽ ampliandaʒ ut hoĩes potius phant cũ erneis q; cũ conſangrĩie is ut amplietur uiciſſitudo caritatis.nã ꝑ hãc ꝛõem mr̃imonia fuerũt ĩterdicta iter ↄſanguineos.nt pe ne hr in. c.i.xxxv.q.i.ſed in ſo caſu conſuetmudo eſt 3 bonos mores ⁊ 3 bonum caritatis in eo. ꝙ ꝛcla xat ꝓbibitõem iter ↄſanguineos.conſuemdo arteʒ uel ſtatutũ j legẽ nutriẽtẽ bonos moꝛes nõ nʒ iit ĩ .c.fi.de cõſue.⁊ nõ bar.in.l.oẽs pꝑ li.ff. ð̊ iuſt.⸗ iu. Itẽ nõ ẽ vᷣm ꝙ in prio caſu ↄſuetudo diſponat õ legẽ diuinã ⁊? canonicã.qꝛ ſʒ ius canonicũ ⁊ diuinũ ꝑmittãt mẽimonia in quinto gradu.non m pcipiũt nt phant ut in.l.nõ qᷣcqd.ff.de iudi.⁊ in.c.conſulu it. de offi.dele.ſed in fo caſu cõſuetudo de directo diſponit ↄ pceptũ canonis:ideo aliud in pꝛimo cãu ꝙᷓ in fo. Itẽ cõſuetudo põt ĩteꝛpꝛetari ius diuinum ſicut lex. ut . Inno laeſo e⸗ cõſuetu. on ualet diſpẽſatio B 12 circa. brenta a papa ſupeꝛ matrimonio inteꝛ conſanguieos cõtracto i ibi cauſa falſa ſit expſſa niſi poſtea eam papa con firmaret h.d. ſᷣm ueꝝ ⁊ cõeʒ ĩtellectũ. pꝛĩio recitat iſ pẽſatiõeʒ:⁊ eã tacite dqnat.fo ibi cũ t toleꝛat diſpẽ ſationẽ ex cã. M pꝰ duas cãs diſpeſandi ſupeꝛ mr̃imonio öhendo ſeu ↄcto in gradu lege canonica ꝓbibito. pꝛia qn ex tali mꝛimonio de facto contrac to ſoboles eſt ſuꝑſtes. unde fauoꝛe filioꝛũ in tali ma trimonio diſpẽſatur. qð irellige ſicut dixi in.c.cum habeꝛet.de eo qui dux.in ma.quam pol. Secunda cã ꝓpteꝛ ſcandalũ euitandum. unde hodie quonidie papa diſpenſat iteꝛ ↄſanguieos ꝓpteꝛ bonum pacis . Cee cognatiõe legali. futurum uel ſcandalũ euitandũ æ hec cã ſufficiens c. nedum poſt matrimõiũ ↄtractũ:ſʒ an.qꝛ ꝓpt᷑ ſcã dalum ꝛecedẽdũ ẽ ad diſpõeʒ iuris poſitiui.ut in.c. ij. de no.oꝑ.nũc. 6 fo arg. optimũ ex tex. ꝙ narrata i ipetratiõe debẽt vificati ꝑ ipᷣm iperrantẽ. ſi eꝛgo ipetrãs diſpẽſationẽ nãrat plures cãs oʒ eñ pꝰ illas vificare. vnde onus ꝓbandi nõ incũbit op ponẽti.de quo nide ꝑ Jo. an. i. . unico de lit.cõte. li. vi.⁊ in addi.ſpec.de cla.deſpon.poſt principium. tẽ nõ ꝙ vitas narratoꝝ ẽ cõſideꝛãda ſᷣm tem pus ipetratiõis.nõ eim ſufficit narrata prius ſuiſſe va uel poſt ĩpetrationẽ vificata. hic eĩʒ ille ĩpetrans habuerar filiã nõ tñ eã hũit tẽpoꝛe ĩpetranõis:⁊ in tellige qñ vitas cãꝝ narrat᷑ de pñtt. ¶ In glo fi. nõ duo ſing.ex iſta glo.prio ꝙ ſurreptio in expſſio ne falſe cãe uiciat diſpẽſationẽ ipſo facto.⁊ licet gl. hũc articulũ diſputet allegãdo aliqua iura quẽè faci unt in ar. ego iñ allego tex. aꝑtuʒ in. c.ij. in fi. de fi. pſbi. li. Vvi. ubi aꝑte ꝓbat᷑ ꝙ diſpẽſatio ẽ nulla non ſolũ ꝑ ſurreptionẽ in exprimendo:ſed ẽt ĩ ueꝝ tacẽ do. nã deieſtabiliꝰ ẽ falſuʒ exprimeꝛe q; uexꝝ taceꝛe. ⁊ mñ diſpẽſatio coꝛuit ex taciturmtate ⁊ ideʒ diẽ in qualibʒ gẽa ſeu pᷣnilegio:ut le ⁊ nõ.in.c.ad audien tiã. el.ij. de Gep. ſecꝰ ẽ ĩ l̃is ĩpetratis ad lites. ille eĩʒ ex ſurreptiõe non ſũt ipo iure nulle ſʒ ꝑ exceprionẽ ãanulande:ut nõ.i.c.ceteꝝ ⁊.c.plerũqʒ et c.ſi aũt.de HKp. ꝛõe diueꝛſitatis dico in. d.c.ad audientiam. ad . a lata ĩ pn glo.dicit hoſt. ꝙ ponunt caſus ſpecia les ꝓpteꝛ fauoꝛem in eis cõtẽtũ. ſed in dic ſpãlius ꝙ in. c. ex ꝑte cã falſa fuit impulſiua æ non finalis. nã cã finalis ĩgꝛediendi ꝛeligionẽ eſt dei ſeruiiũ.et ſic nõ fuit pcm in cã finali. Itẽ reſpeciu legati dici mus ꝙ ſi talis cã expᷣmit᷑ q ſi eſſz falſa teſtatõ nullo mõ legaſſj nõ ualer egatũ:ut ĩ.l.cũ tale in. .falſaz ⁊ qð ibi nõ.ff.de cõdi.⁊ de.ſed ꝛegulariteꝛ cũ falſa nõ uiciat:qꝛ cã nõ coheꝛet legato ut ibi ad. S. ſem el dic ꝙ ꝓcedit fauoꝛe libe:tatis:qꝛ ſemel conceſſa ñ debet ꝛeuocari. ſed ĩ diſpẽſatiõe ut alia gꝛaria ſemꝑ pᷣſumendũ ẽ pricipè fuiſſe motũ ex cã ex ꝛeſſa. ut iĩ .c. cũ adeo g ð rp.⁊.c.poſtulaſti o 4. C Bec que do quid ſi motu ꝓprio papa diſpẽſat uel aliã geaz ↄcedit nũquid falſitaſ ꝑ eũ expᷣſia hẽat uiciaẽ gꝛaʒ: aliqui dubitarũt. ſed ego ſimplicit᷑ tenerẽ ꝙ ſi talis eſt cã qua tacita uel expſſa uel nõ exnte papa gꝛam nõ cõceſſiſſet tũc uitiat᷑.qꝛ ʒ morꝰ ꝓprius excludat ſurreptionẽ nõ tñ firmat gẽaʒ õ ĩiterionẽ ↄcedẽtis. ita nõbilit ſenſit Jo. an.i. c. ſi motu ꝓprio de pᷣben. li. vi.? uide ꝑ do.de ꝛota decif.xlv.⁊ alibi dixit nõ bilis glo.i cle.ſi ꝛomanꝰ de pᷣben. ꝙ motus ꝓpriuſ nihil opatur ultra caſus i iure expſſos.æ bec nöõ. Seo n ex glo.⁊ tenebis ſemꝑ mẽti ꝙ tollerã tia ? diſſimulatio principis in actu a iure ꝓhibito iducit diſpẽſationẽ cuiꝰ Sriũ vr̃ ꝓbare tex.in.c.cũ iam dudum in ſi S. de pᷣben. ubi dicit tex. q multa ꝑ patietiq tollerãtur. do. An. dicit hic aliqᷓ pulchꝛa nerba. Aut enim cõſtitutio pape a pᷣncipio cõit᷑ nõ Tcipitur ipᷣo papa ſciẽte ⁊ tolerante.⁊ tunc tolerãtia excuſat a peccato pꝛo hoc qð nõ.gl.iiij.di.in.S.le ges. ? in.c.i.de treu.⁊ pa.⁊ ĩ.c.cum młii.xv.q.ult. Aut a pᷣncipio a quibuſdã fcipit᷑ ⁊ a quibuſdã nõ. 2 tũc toleꝛantia nõ excuſar a peccato.ad hoc.d.c. ̃ iamdudum. boc ego intelligo z? limito quãdo maioꝛ ꝑs pplłi receꝑit. nã tunc peccat minoꝛ pars non ob ſeꝛuando.ſecus eõ qñ minoꝛ pars ppli obſeꝛuaſſet 2 maioꝛ pꝑs nõ recepiſſet.nam in ↄſuetudine inducẽ da attẽdit᷑ maioꝛ ꝑs ppłi.?æ nõ quod fac minoꝛ pars ut nõ. Jo. an. in. c.fi. de ↄſue.in glo fi. ⁊ idẽ in tra cta.de oſuetudie ĩ.c.circa quintũ. Aur ↄſtitutio pa pe a pᷣncipio fuit recepta cõiteꝛ ſupple ul a maioꝛi ꝑ te.qꝛ idẽ eſt ut Sᷓ dixi.ſʒ ſi ex poſtfacto aliqui trãſgre diunt᷑.⁊ tũc aut papa ſpecifice ſcꝛibit ꝙ uult certum actum toleꝛare ſeu diſſimulare. æ tunc talis diſſimu latio habet uim diſpenſationis. ⁊ iſte eſt pꝛopꝛie ca ſus huius.c.non eff enim ueꝛiſimile ꝙ papa citra di ſpenſationem mandaſſet iſtos toleꝛari in peccato ꝓ pteꝛ ſcandaluʒ contra.c.ij. de no.oꝑ.nunc/.Aut pa pa nihil ſpecifice ſcꝛibit.⁊ non uidetur diſpenſare.et ſic loquitur.d.c.cum iamdudum.quod ego itelligo ueꝛum niſi papa diſpenſaſſet cum iſtis rranſgreſſoꝛi bus circa aliquẽ actum tanqꝙᷓ; habilibus. ad hoc fac .l.barbarius.⁊ qð ibi nõ.ff.de offi.pꝛeto.⁊ ideʒ dic eꝛ omnia quo ad ſtatuta epiſcopi. ⸗ Teſtes qui de cõſangui . Ba nos. nitate deponunt compu tationem debent incipeꝛe a ſtipite nel geꝛ manis. Communis diuiſio ſecunda ibi nos igitur. ola pꝛimo ⁊ tene menti ꝙ appellatione nepo tis uenit fratris uel ſoꝛoꝛis filius.⁊? nõ recoꝛdoꝛ de alio tex. in iure canonico ita claro cum tex. met ex ponit hic:nide multas concoꝛ.quas ponit Joã.an. in.c.fundamenia.de elec.li.vi.peꝛ YFre. de ſe cõſił. xxxviij. ⁊ conclude ꝙ ex ꝓpꝛia ſignificatione uoca buli nepos ꝓpꝛie dẽ filius ex filio ulł filia. ut eſt tex. in.l.iuriſcõſultus.ff.de gradi.in..nepos.ſʒ filiꝰ fra tris uł ſoꝛoꝛis potius dẽ nepos ex còõi uſu loqndi.et fac ad qõeʒ nũquid ĩ ſtatutis appłone nepotis neĩat fratris filiꝰ:⁊ cꝛedo ꝙ ſic.qꝛ cõis uſus oqndi ꝑfeꝛt pᷣpꝛie ſignificatõi ueꝛboꝝ ĩ quacũqʒ diſpõne ut nõ. bar. in. l.oẽs ppli.ff.de iuſt.æ in. ? Inn i.C( olim de v. ſig. nide gl. in. c. nõnulli ð de Hp. ¶ Iõ fo non ualeꝛe teſtimoniũ ſuꝑ ↄſanguinitate ꝓbãda ad effec tũ dirimedi mẽimoniũ niſi teſtes ĩcipiant ↄputare a cõi ꝑente uł geꝛmãis.i.fribus a quibꝰ deſcẽdeꝛunt iſti. ð quoꝝ ↄſanguĩtare qᷓrit hodie.uide tex. magis expᷣſſuʒ ĩ.c.lʒ ex quadã ẽ de ꝛeſtgl Viuio nõ ꝙ teſti moniũ de auditu.ſ.alieno ẽ minꝰ ualidũ.⁊ ꝙ reglłꝛ tale teſti oniũ nõ ualet.vVn ꝓpꝛie non pnt dici teſtes ut nõ.glo.i.l.ĩ ſũma.i..labeo.ff.de aqua plu.ar.2= nidge qð dixi ĩ.c.quotiẽs ò de teſli. Abbas. On debet:n ſecundo ⁊z teꝛtio * affinitatis geneꝛe tol litur ꝓhibitio que oliʒ eꝛat in matrimonio SZhendo ſiliteꝛ tollitur ꝓhibitio de ſobole ſuſcepta ex ſecũdis nuptijs que oli nõ potat pᷣheꝛe cũ cogna tiõe pꝛioꝛis uiri.⁊ ꝓhibitio ↄingij ultra qᷓrtuʒ ↄſan guinitatis ? affinitatis gradũ n extedit. æ allat᷑ quo tidie iſte tex.qui ẽ ſing.i mã ſua.diuidit᷑. nã pꝰ excu ſat coꝛectiõeʒ iuris antiqui.fa ibi cum igitur. excu ſationem declarans in duobus illud tollit. tertio re ſtringit reſtrictionis cauſaʒ reddens ibi pꝛobibinio. zi vnipleftiſhin in ce . i citistlin iyn tl tlo d nmtht i (öbopenſainhäl cin ie eccteli e10 hoe uns iin ins . cſnenua oeinai ibeno i, igkasſüroni bſcit cclon fe mnbönnme cnae on pit icd ve ⸗ öolnimde Nnis de vini 1. Ntdd/2 bAl em Giz WünneaCdd NNGhdis) taid Aptiati⸗(Suncebenugtit Gin).int roine cetie iuſenimmnn lar tmiin ſot inbglomr icnih ſo gru⸗ mogon Mumpans avslrgn urnmmi no fiins gonide umſitluff enst lem due micscalmuig eo, Kogenmiſiez dagdinnmn lamqulnn 08, Ui⸗ ickcilngni turchmn onpn ttn lper ,ſſptere Cuioſimcrtirstgt. Genoni gihhclnafenedo ſomisflis törttogante Mdnndant. aer uscnsdat nn. A Npa ie deſeccſ. egar ponn ſonititoe iag niſiuserilonfiu, rer. Auun in rg fl di hvoraiiblſca hmns one ib niin ſctös in afti fei bori gnnciczeſorentt, aintn eeene DuhsN! ren RStinir hiii nütntethengn is .fibs vanb Alüten iurini l, il,n ui = 4 imn niii: eeh ſi wrew diteſes mofcei and, Ata. loncot iani ber⸗ ffinars gener o aleclyen in nannnono. g eſobole ſlcepis . Rhe⸗ her t̃ͦ cogſi 1gt.4 ¶De conſang. affl. ¶ Mnarto phibitõem reſtrictã foꝛtificans Oſtituti ones Zrias tollit æ cãs reddit ibi cum ergo ¶ Mö prio ꝙ ad vietatẽ tẽpoꝛũ debẽt mutari ſiatuta bũa na. qꝛ lex dʒ cõuenire tpi.iiij.di.erit aũt lex.ibi alibi dixit tex.notabilis ꝙ etas nẽi tpᷣis nõ patit rigoꝛeʒ antiquoꝛũ iuriũ cũ nobis defecerint merita ⁊ vtuteſ coꝛꝑales ut habetur in. c. frateꝛnitatis. xxxiiij. di. Aeo hodie ex ſunplici foꝛnicatõe clericus nõ vᷣpo nit᷑ ſicut olim idiſtincte deponebat᷑ ut ĩ. c.a multis. ðᷣ eta.?æ qua.ĩmo qdᷣlʒ peccatũ moꝛtale erat oli ðpo ſitõe dignũ.ðᷣ quo dic ut nõ in. c.at ſi clerici ðᷣ iud. ꝑ hec dicũt quidã nolẽtes detrabeꝛe ſcie iuris ꝗ; nõ ẽ ꝓprie ſcia:qꝛ ſcia ẽ de icorruptibilibus ? de j poſſibilibus aliter ſe hr̃e:ut hẽtur prio poſterioꝛuʒ ſñ ſcia iuris mutat᷑ quotidie. Sʒ dicẽdũ ꝙ iʒ mutet oſtões ꝑticulares nõ in murat ipᷣm dictamẽ ſeu cꝗ ſinalis iuris. nqᷓ ſeper lex ꝓdit᷑ nt appetitus noxius ſub iuris ꝛegula limitet ⁊c ut hx g in ꝓhe.finis eꝛgo iuris ẽ iuariabilis:ſʒ cõſtões mutatur ⁊ deſeruiũt fi ni. ſeper eni. I. dʒ eẽ rõabilis 2 ſic fũdata ſuꝑ ꝛc̃e nã liæ imutabili. al nõ ẽ ex.i.di.ↄſuetudo.ꝛ.iiij. di. eꝛt aut lex. ¶ HNõ fo ꝙ ꝑ neceſſtatẽ urgẽtẽ uel uriliia tẽ euidẽtẽ recedẽdũ ẽ a Giſpõe iuris. naʒ finis legis Acernit neceſſitatem uel utilitarẽ ſubiectoꝛũ. eꝛ tio nõ ꝙ leges ſũmoꝛũ põnſicũ ⁊ cõcilioꝛũ appellan turiſtatuta hũana:æ ſic ſtricte non pñt dici ius diui nũ.qdð nõ pꝛo limitatõe.c.nimis⸗ de iuriur.⁊ in. c.i. de iuꝛa. calũ. æ. c. qualiter de accu. ¶ Eiõ. ꝙ deus nonulla mutat. æ ſic uideĩ cõmutabilis S. c. iĩcen ura bilis. xxij. q.iiij. 3 tu nide bonã gl. ibi 2 qð hẽᷣ Vi. di. in. F. is ita.?⁊ qð nõ in.c.fi.de cõſue. Irẽ nõ. ꝙỹ hodie mẽimonia licite pbunt᷑ in fo ⸗ ʒz genere affinitatis gl. laboꝛat in declarãdo iſta geneꝛa:ſʒ dic bꝛeuiteꝛ ꝙ pſona adiũcta ꝑ carnis copuls ſanguini alteriꝰiducit primũ genus affinitatis ꝑſona Vo addi n pꝛio generi iducit fin genus ⁊ pſona addita fo ĩ ducit tertiũ qdᷣ declara ur i gl ¶]NDiẽ nõ. ꝙ mi: dz bfre pttẽ coꝛꝑis mariti ſiẽ eõ. eꝛgo iteꝛ maritũ et uxoꝛẽ quedã ꝛecipꝛoca obligatio. ⁊ dic ꝙ pificãtur quo ad debitũ ꝛeddẽdũ.ſʒ nõ ſic ĩ alijſ nã magis te net uxoꝛ fuire marito ꝙᷓ eõ. vn alibi dz ꝙ uxoꝛ eſt pene famula uiri. ut in. c. bec imago.⁊.c.mnlieꝛem Axxijj.q. v. ?æ uide qdð dixi in. c.ſiteꝛas.de reſii.ſpo. quero nũqnid ĩteꝛ aſcendetes 2 deſcedentes poſſit eſſe mfimoniü ultra q̃rtuʒ gradũ qð eſt queꝛe re nũquid diſpõ huiꝰ. F. cõce:nat oẽs conſanguine os ta collatales ;ᷓ aſcendetes 2 deſcẽdẽtes. ut nitra qrtuʒ gradũ phibitio nõ extendatur. uide Gof.in um e. ti. F. ite qrit. qui dixit ſic. vñ iĩtellexit iſtum iex. gñali. y Zꝛium tenuit Jo. an. in glo. ſua ſuꝑ ar boꝛe cõſanguinitatis. 7 oꝛiginalꝛ hoſt. i ſum. e. u. F. Jue coõſueueꝛit ſub. F qᷓit arboꝛ. in v. nono queꝛit. ? hic opi. cꝛedo viſſimã cũ tex. iuris ciuilis idiſtinc te Phibeat meimoniũ iteꝛ aſcẽdentes z deſcẽdentes in ifinitũ. ut i.l. nuptie. fl. de ritu nup. vn gl. ibi colli git ꝙ ſi adã niueꝛer nõ repiret nxoꝛc.qꝛ oẽs deſcen lunus ab eo. 7 cũ iug ciuile nõ reꝑiat̃ expᷣſſe coꝛec it:e ſit fundatü ſup honeſtate maxia non debemꝰ ꝑ dnez diſpe; canonicã dicere Zauʒ. ar. bonũ in. c. s de deſpon. ipu. bec in queſtio ꝑꝑ bꝛeuẽ boĩuʒ ni tã raꝛo danee A HMöõ. ex tex. cãs quaꝛe mrimöii E hhadie ꝛeſtrictũ a quamnoꝛ gꝛadus uide alias per o. an. hic. ¶ In gl. ij. idi qnʒ ex utraqʒ ut i uxo ribus duoꝛũ fꝛatrũ.hec gl. unlt ꝓ affinitas quado qʒ ex una copula qnñʒ ex duplici Zhitur nt in uxoꝛ i bus duoꝛum frarũ ille eni ſũt ſibi affines in fo gñe ex copula utriuſqʒ.naʒ frater mariti ẽ ſibi affinis in pꝛimo geneꝛe. uxoꝛ eꝛgo ſua cũ ſit iũcta pꝛio generi affinitatis ĩducit Im genus. ? idem é ꝛcpiꝛe ĩ uxoꝛe alteꝛius. n ea. glo. ibi publica boneſias ur ĩ uxo ribus duoꝛũ fratꝝ. hoc ĩtẽdit ꝙ olim quis nõ pote rat duceꝛe ſucceſſiue uxoꝛes duoꝛum fꝛatrum. ratio qꝛ ibi erat tertiũ genus affinitatis cum ſecunda.nã ut ſupra dixi duoꝛum fratrũ uxoꝛes ſüt in fo gencr affinitatis. ſed ſi altera poſt moꝛtẽ mariti nupſit ſẽ pꝛonio ille ſempꝛonius attiet nxoꝛi alteriꝰ fꝛis ĩ ſtio geneꝛe:qꝛ ẽ ꝑſona addita fo g⁊ neri.iõ moꝛtua nxo ꝛe ſua ⁊? marito alteriꝰnõ poterat oli ilia cucẽ cb ſtã te ttio genẽ affinitatis 7 ultra ipedimetũ affimtans ſuberat ipedimẽtũ publice hõeſtatis ut dixit tex.ĩ.c pono. all. in gl. ſʒ cũ ſᷣm ? t᷑uũ genus ſu ſublaiũ er go uf̃ ꝙ publica honeſtas tõqꝙ; acceſſoꝛia ſu he die ſublata ¶ Sʒ gl. nõbiliteꝛ ↄcludit illa pub lica ho neſtas ẽ que neniebat acceſſoꝛie ad ſm ⁊ tſtiũ gen? affinitatis ẽ hodie ſublata.qꝛ ſublato priĩcipali ⁊c.ſʒ publica honeſtas que nõ uenit ſic acceſſoꝛie ut in ea que oꝛit᷑ ex Sctu ſpõſalioꝛũ ſen mzimonij cuʒ cõſan guineo meo nõ ẽ hodie ſublata cũ de ea hic nula fiat metio:= ꝙ ſit vᷣm apte ꝓbat᷑ in. c.i.de ſpõ.li.vi Et nõ unq bonã ꝛegulã ex hac gl.in mã extenſio nis ꝙ ubi ſic ſe bẽnt ꝙ unũ ueit cõſecutiue ad reli quũ uno imutato ſen ſublato ẽt cõſecutiuũ itelligat̃ imntatũ ſeu ſubſatũ ad hᷣ tex. optimꝰ i. c. miramur 8 F.nõ oꝛdi. in. c. ꝙᷓuis ĩ fi. de elec.li.vi.? G diciũ gl. potes adducere ad qõem nũquid in di ſpenſatione ſit fienda mẽtio ſpecifica de affinitate 2 publica hõe ſtate ubi ſil coĩcidũt.aut ſufficiat facere mẽtionẽ de affinitate. qõ fuit ardua in ꝛomana curia. credo ꝙ adhuc pendeat ⁊ allabat iſta glo. ꝙ ſufficiat ſaceꝛe mẽnonẽ de affinitate qꝛ in ↄntiam fit ð publica hbo neſtate. In Zrium facit gl. ſuꝑ arboꝛe cõſã. pꝰ p:ꝛin. Sed cõcoꝛdãdo dixi ꝙ ſi publica honeſlas neceſſa rio cõpᷣhendit᷑ ſub affinitate ſatis ẽ de affinitare fe ciſſe mẽtõem ⁊ ſic ꝓcedit iſta glo. exemplum ſi impe tꝛo diſpenſationem ut liceat mihi ducere uxoꝛem cõ ſanguinei mei defuncti nõ obſtante affinitate i ftio gradu.nã ex quo feci mentiõeʒ ꝙ fueꝛat nxoꝛ cõſan guinei mei:oↄnteꝛ feci mentiõem de publica honeſta te. ? ſic ꝑ ↄniaʒ vꝛ ſublata uirtute diſpẽſatõis. Si neꝛo nõ ↄpᷣhendit᷑ ex narratiõe v̈boꝝ utpita ipetra ui diſpenſatiõeʒ ut liceat mihi duceꝛe titiam mulieꝛeʒ non obſtante ꝙ ſit mihi affinis in teꝛtio gradu non nalet diſpenſatio ſi ultra affinitatem eꝛat publica ho neſtas.ex quo de ea non fuit facta mẽtio expꝛeſſe uł tacite.ar.in.c.ex tuarum.de aucto.= uſu. pal:nã affi nitas põt ↄtrahi ſine mr̃imonio.ut in.c. diſcxctic nez g itu.pꝛoxi.⁊ hoc caſu pꝛocedat glo.ſupeꝛ arboꝛe. 1 glo. in. v. ſecũdis nuptijs. ibi in ſpõſa de fu turo. Icdẽ dic ⁊ foꝛtius in ſpõſa de pñti. naʒ matoz⸗ honeſtas exigit ut non ducam eam in nxoꝛem que ¶ De frigi. ? maleli. fuit ſponſa de pnᷣti oſanguinei mei ꝙ abſtineam ab ea qne eꝛat ſponſa cõſanguinei mei de futuro. ? hoc uoluit glo. in fi. ? ſic tenẽt doc. in. c. ſpon ſam. et ibi dixi 5 de ſpon. In glo in Vbo de ceteꝛo ibi non rraluntur ad prerita nõ. glo. qꝛ põt ſervire in alijs teꝛminis. ex hac. n. glo. põt inferri ꝙ ſi ꝛeuoca tur ſtarutũ n. cenſetur ꝛeuocatus effect' iam cau ſatus per ſtatumm: nec ur appꝛobatus actus geſtul 3 antiquũ ſtatutũ. ? ideo excõicatus et antict/ le ge indiget abſolutione etiã poſt legem vrenocatam: dic hoc ꝓcedeꝛe niſi in ꝛenocatiene cicaĩ̃ ꝙ aliqua lex debeat haberi ꝓ infecta. tũc. n. oĩs effe tus anti que legis eſt ſublatus ita ut excõicamns non indige ar abſolutione vt elt glo. in cle.i. de ſta. ꝛegu. in cle. nnica de imu. eccle. ⁊ tene menti iſtas euas 40. ſic inrellectas. ? in fi. glo. bec ultima opi. cõit : netur 2 mihi ſatis placet fauoꝛe matrimonij. . fBillans a ſtipite qvarte⸗ 1 Ir qu * gꝛadn uel cin ori cum di ſiante qninto uel ulreriori contraheꝛe põt boc. d. cum glo. ¶ õ p' ꝙ ꝛegula mna iſox ap pꝛobata a iure dʒ pꝛo inre ſeruari. (o nõ. ꝛe gulã ĩfalibilem ĩ cõputandis gꝛadibus in linea ironſ ucꝛſali ſeu collaterali ut quoto gꝛadu diſtat ꝛemoti oꝛ cẽ.ut in ſ̃a.? ꝓcedit bec ꝛegula in lines tranlueꝛ ſali etiã in equali. exemplum in patruo æ nepote. ſũt eĩm iſti i linea iequali.q. nepos deſcendu ꝑ unũ gꝛa dum. Vnde ubi linea nõ eſt eqis ſemꝑ fir oputatio a ꝛemotiori. Si neꝛo ſunt in linea eqli exemplũ ĩ fi lis duoꝝ fratrum nõ é uis. vnde fiat cõputatio: ſed quoto gꝛadu diſtat alteꝛ a ſtipite toto gradu fibi at einer. ? iſte ſunt due ꝛegule in computandis gradibꝰ ſiue equãdis inteꝛ collateꝛales. ſed ſecvnda aſcendẽ tium ꝛegula eſt ꝙ quot ſunt pſone tot ſunt gꝛadus depto ſtipite. æ iõ demitur ſuipes. quia filius ẽ ex ſã guine pris. vñ nõ fit deſcẽſus ꝑ duos gꝛadns: ſʒ tã rũ ꝑ unũ de quo pleniꝰ ĩ arbore conſanguinitaris. ¶ De frigidis ⁊ maleficiatis ⁊ ĩpotentia coeundi. — Nica ¶ Zito de plurimis ipedimentis matrimonij quia frigiditas eſt maleficiũ ? gñaliteꝛ ipotenria coeundi ſunt ipedimenta matrimonij Igeo poſt Neicas pce demtes ſubijciĩ iſta. nam aduene qꝛ bec ſica habet tres ptes. tractat eiʒ de frigidis. Item de maleficia is. Itẽ de ĩpotentia coeũdi: ⁊ ideo adiecit de impo tentia: qꝛ ultra frigiditatẽ ? maleficiũ ſunt ⁊ alij mo di ipotenne uiputa ſi uir eſt lectus ſeu caret nirilibꝰ Item potuit auctoꝛ addeie iſtud tetium ad denotã dum ꝙ ſufficit allegare ipotentni coeũdi licʒ nõ ſpe cificet ipotentia cocũdi.pꝛo quo facit. c. ij. J. eo. ⁊ qꝛ aliteꝛ diſponit᷑ in frigido ⁊ aliteꝛ in malefiato: ? aliĩ in alia impotentia cocũdi. Ideo auctoꝛ in hᷣ ica vo lmit omnia iſta ſpecialiteꝛ attingeꝛe. ⁊ de bis omnib? eiiam tractatur in nigro. Ccepiſti.ei ṽ V ſuo itellectu 2 ba pet tria dicta. ſecundum ibi illa. reꝛti um ibi ſi autez. ? cõiteꝛ nõ ſũmatux pꝛopteꝛ narietatem intellectwum. ¶ N pno ꝙ ſi maritus pt reclamare ⁊ peieꝛe ſe paratiõeʒ ẽt ex iĩpemento ꝓueniẽre a ſe. inteꝛeſt eim ſua ut ſepentur ſi nõ eſt inteꝛ eos ueꝛũ mẽimonium ut nõ teneat᷑ ad oneꝛa mr̃imooij. ¶ Secũdo rõ. ꝓ ꝓfeſſioni ↄingum ſuꝑ impotentia coeũdi plene non cꝛeditur. unde requirit᷑ alia ꝓbatio ut poſſit ſequi ſe patidis ſnia. (enio no ꝙꝙ uir dẽ caput mulieꝛis. pꝛo hoc.c.cum caput. xxxiij.q. V. ltimo nota foꝛmã ? pꝛaticam libellandi ex parte mulieꝛis cuʒ pe tit ſepationeʒ ꝓpteꝛ impotentiã mariti. Oppo. ↄtra tex. pꝛo de.c.landabilẽ. j.c. ubi dẽ ꝙ ſi allegat frigi ditas debet ſi' cobĩtare ꝑ triẽnium: 7 paſtmodum inare cũ ſeptia manu ꝓpinquoꝝ. ſed bic nihil dicit de triẽnio. eigo ⁊c. Itẽ ↄtra V. illa facit rex. in. c. fi. j e. ubi mulieꝛ fuit audita poſt octo annos allegans imporentiam mariu. ? hic Vñ inui ↄirariũ. ſed ꝓvĩ bec et mita aia Sia ꝗᷓ patitur iſte rex. doct. maxime Jano. naria ſcripſerũt ia ut ponus itricei ᷓ apia tur intellectus buius. c. ſz ut clariꝰ dicã capiẽdo me liora diceren ꝙ principium c. dʒ intelligi qñ ambo piuges ↄkfitent ipedimentũ. ⁊ põt ꝓbari ipedin eniũ ꝑ aliqua ſigna frigiditatis ⁊ cũ iuramẽto ↄingum ⁊ Pꝓpinauoꝝ. ut ↄiuges iurẽt de ueꝛitate. conſangui nei. de cꝛedulitae.i. ꝙ; cꝛedant illos ueꝛuz iurare. bis — ↄcurrentibus põt matrimonin ſepari incõtinenti n5 expectato lapſu triẽnij. illud ueꝛo triẽniuz requiritur ubi pꝛius peꝛ alia ſigna urgentia pꝛobari nõ põt: et hoc innuit tex. in. d. c. laudabilẽ. ibi ſi frigriditas pꝛi ns ꝓbari non poſſit ⁊c.⁊ ſic intelligo illa ueꝛba poſi ta in tex. ibi ꝑ ueꝛũ iudicium ⁊c. nam tria ſunt argu mẽra ad ꝓbationem ipotentie. pꝛimum aſpectus coꝛ poꝛis ut in. c. frateꝛnitatis. . e. nam ſicut mulieꝛ põt inſpici ira ? maſculus. Scðʒ ar. eſt cohĩtatio triéna lis iuxta foꝛmã dicti.c. laudabilem. eꝛtiũ eſt iu ramentũ ꝓpꝛiũ cum ſeptia manu ꝓpinquoꝝ modo pdicto vt. ſ. e. c. laudabilem. ut eꝛgo iſte tex. concoꝛ det cum. d. c. laudabilé debemus appellare hoc neꝛũ in dicium qn ultra iuraméra offeꝛ ꝓbatio per ſigna iporentie. ʒ glo nideat᷑ tin ĩtelligeꝛe de iuramẽto: ſed cene hec nõ eſt ſufficiẽs ꝓbario ut in orinenti debe ant ſeꝑari. ut aꝑre ꝓbatur in. d. c. landabile; V. illa. dʒ intelligi añ mulieꝛ ofueĩ ĩpedimentũ ? nir negar nec mulieꝛ pꝛoclamauit in exoꝛdio matrimonij.tũc eiz qꝛ ocurrũt due pᷣſumptiões Ztra mulieꝛeʒ. pꝛima qꝛ tarde ꝓclamauit. ſecũda quia uir dicu ſe eam co gnouiſſe non dʒ mulieꝛ audiri intelligo on ueꝛaciteꝛ nõ poͤr ꝓbare intentiõeʒz ſuã Iʒ aliqua ſigna iducat. tũc eiʒz dʒ excludi.ſ.ut nõ andiat̃ petẽs ꝓbatiõem de pñti. ſz poſt cobitationẽ trienaleʒ audieĩ ſi ꝓbat peꝛ alia ſigna puta qꝛ adbuc reꝑit᷑ uirgo.⁊ offeꝛt iura mentũ ꝓpꝛiũ cũ ſeptia manu ꝓpinquo.ar in. c. lan dabilem.j. e. poſſet ẽt itelligi iſte ueꝛ. oñ mulieꝛ eꝛat conupta. naʒ tũc de facili nõ põt ꝓbari ipedimentũ mariti. V. ſi aut. loquit qñ mulieꝛ in nouitate procla mauit. ? ꝑ aliqua ſigna põr pꝛobari impotentia ma riti: tũc eiz dʒ audiri incõunenti ꝓut dictum fnit in pꝛin. vñ diſcꝛetus dʒ eſſe iudex ⁊ ſemꝑ potiꝰ exigeꝛe ꝓbatiões ſuꝑfluas i; defecuuas cũ agat in ſeꝑatõe de piculo aĩaꝝ. ut dic Inn. ⁊? bñ.vñ qnñʒ exigat duo ex (lis tribus pdicuis argumẽtis. quõdocß oig tria. ti tgnotni o l da o da ſetthestrd⸗ rtſKuch NAne)irſehnanenpm mim tanclening decl ſoni Knämniit ni ir uch irpoſttycaraleui igreſere uunririni mimmni uv un lu bn. jGoKrai uefigcltret oiod gprr natfn Nbon uaſtens once ini dnr de lcibſtconmunm megl thrbi luſmnann ſigcinseipodinenm ſrinl Cun doni nſtanr oſe iän Ngacrlan ulſe echin Norcrmgi e tespoſin cgnoleitn or nuin ar ati cogno ſt lam bri 1 ed unſiſecmni lin og⸗ ntien Opue ſontt li c ⸗ i ſe⸗ ſcitigo ci ler. a nnſitain:nlond i Bodſecdi⸗IRunns imegninum taſnod u tdenii imngian nef W RN innnann NKnienrn gi 2dudnmm ſem NNmme hnei⸗ unpwtnsiftii bum hin nideipienn ne inhunn ccnigii, nbo ummii t otm ininnli Oadems tci mmid auim: Muges mna te einne conſangri cetnt los deng innre hs mummoniiſcpnn rcönnenn n neni ndded niiiz tegvirir alſgna umgoninobn nopon ar ndCNElfiſfigniinsgi lrdsiemtiniuuetnſoſ idenn i ,mniſchiin Pen oane ninm ihnsen ſammims ctn inr li l uts cen ANrinin Aan chudpbin. Shein n mi nn ginnor nacl Gtmtenn ah, ir nti widhene Mnlnie mioraninofen Nond einiric Prid hihlem. Ncho — Pun w nin o itn. ¶ De frigi. æ male. qnʒ ſufficiet nnica ꝓbatio.ut ſi eſt neceſiario conclu dens exẽplum ſi ex toto nirilia ſũt amputata maꝛito nam tũc fruſtra exq̃reret᷑ alia ꝓbatio. iſte rex.lc qt in ipedimẽto fꝛigiditatis. nam cum impedimẽto ma leficij ſeper ad minus dẽnt cohitaꝛe prius ꝑ triẽmũ qꝛ cũ illud ipedimẽtũ nõ ſit nãle ſed accidentale põt tpᷣe ꝛemoueri:ut ꝓbat᷑ in. c.fi.j.e.⁊ ſic ſtelligo iſium tex.Iʒ multa æ uaria hic ſcrihantur. Cn glo.i. ult ergo gl. ꝙ iuſtum iudiciũ appellat᷑ hic iuramentum ↄiugum cum ſeptia mann ꝓpinquoꝛũ:ſed mibi nõ plʒz hec expõ. unde dicerem ꝙ aut coniuges nolunt incõtinẽti ſeꝑari nõ expectato triẽnio ⁊ oʒ ꝙ ipedi mentum ꝓbetur per iuſtum iudicium.i.peꝛ aſpectũ coꝛpoꝛis ut ſalti appareãt aliqua euidẽna ſigna iĩipo tẽtie ⁊ tũc cum iuramẽto ꝓpꝛio ? ꝓpinquoꝛũ põt fieri ſeꝑatio quod ſentit tacite hic abbas:⁊æ ad hoc adduco.c.laudabilem.j.e.fᷣm itellectum queʒ ibi te neo ut rectum iudiciũ ponat᷑ pꝛo remedio ſeperato a iuramẽto coniugũ ? ꝓpinquoꝛũ.⁊ dic ut dicam mchudhpini rai it⸗ non credo ꝙ hoc obſtat itellige hanc gl.ꝙ pꝛimũ mr̃imonium dʒ reſtaurari quo ad uinculum exquo nunc apparʒ de potentia uiri. ſed reſpectu toꝛi ſeu mutui ſeruitij ſerua diſtinctionem pᷣcedentem. ut ſi ſolus maritus fuit in dolo poſſit uxoꝛ petere ſepationem quo ad torum ꝓpter adulterium cõmiſſum cũ illa alia. Si uero nõ fuit in dolo nel uterqʒ ↄmiſit dolũ tũc mẽi moniũ repꝛobabit quo ad oĩa.pro h.c. fraternitatiſ I. e.?.c.pe.⁊ uult.de adult.⁊ ſic diſtingue nõ h̊ per Jo. an. ⁊ hãc ſeꝑationem pꝛimi mr̃imonij uenit Sꝛium qð ſequit᷑ in gl.de.c.ſi per ſoꝛtiarias ubi dr ꝙ ſi mꝛimoniũ fuit ſeꝑatũ ꝓpter maleficinm uiri:lʒ uir poſtea ducat aliquã æ cognoſcat non peꝛ hoc ſe ꝑabitur primũ mr̃imoniũ cuius ↄꝛium hic dicit᷑.⁊ ĩ .c. lan dabilem... e. So. gl. dicit alind in ſeꝑatione Ppter frigiditatẽ zæ aliud ꝓpter maleficiũ:æ nõ ꝛed dit ꝛem diueꝛſitatis. unde aliqui diceꝛe uoluerũt ꝙ; illud. c.ĩ ͥ ſit conectũ: ⁊ tu tene gl.æ dic hãc eẽ ꝛeʒ diuerſitatis.nam frigiditas ẽ ipedimẽtum nale non reſtrictũ ad certam ꝑſonã. unõ ſi uir poſtea cogno neꝛit aliam appet eccliam fuiſſe deceptã cum eodem modo potuiſſer cognoſceꝛe pꝛimã. ſed maleficiũ qð fit inſtigante diaholo reſtringit᷑ ſepe ad cenã ꝑſonã ut oẽs poſſint cognoſceꝛe pᷣteꝛ uxoꝛc.ideo ſi poſt di noꝛtium ducat aliã æ cognoſcat non ꝑ hoc apparet eccliam fuiſſe deceptã. ideo nõ dʒ ſeꝑari fᷣm ⁊ reſtau rari pꝛimũ ⁊ ita ꝓpꝛie loquit᷑ illud.c. ſi ꝑ ſoꝛtiarias ꝓ h. c.fi.j.e.⁊ ſic ĩtelligo iſtũ tex. qui ſolet difficilis reputari:qꝛ vꝛ deuiare a deciſionibꝰ alijs. Abb. Bo d ſe d E: Innpotens ad copn trimoniũ hendũ ſiue ſit ipedimentuʒ eta tis ſiue nature. ¶ H pꝛio ꝙ pueꝛ nõ pꝛeſumiĩ q; gnare poſſit. æ dr̃ pueꝛ uſqʒ ad.xiiij.annũ.de q dic ult in. c. pubeꝛes ⁊. c.ij. de deſpõ.ĩpu. ¶ Secũdo no ta ar. ꝙ ſufficit allegari uiri impotentiã abſqʒ ec ut ſpecificet qualitas ĩpotẽtie. Item nõ ꝙ idẽ cꝑatur impotẽtia tpalis quo ad tpᷣs qð ꝑpetua in perpeiu tu: ut pʒ ĩ purificatiõe ꝗᷓ hic fit inter pnuerum er im potemẽé. ¶ In glo. fi. ibi hũanitatis ſolacium æc. * lam ẽ ipotens ad ma expone iſta Vba ꝓut nõ. in. c.nuptiaꝝ pal.in glo. in V. ? quibuſdã.ſenex enim iõ Shit:qꝛ hʒ habiitũ qñ qʒ ꝛeducibilem ad exercitium. ſed tex. dʒ intelligi de oĩno impotẽte.ideo dicũt hic doc.ꝙ ſpado utroqʒ teſticulo nõ põt ↄᷣheꝛe mẽimoniuʒ. ſecus ãt ſi careat uno teſticulo tm: ⁊ ſic põt ĩtelligi.l.ſi ſerua in. .ſpa donẽ.ff. de iuredo.⁊ uide gl.i.c.hi qui.xxxij.q.vVij. que tractat quid de eo qui habet uirgam erectam ſed non poteſt emittere ſemẽ ꝓpter impedimentum naturale uel accidentale. æ tenuit ibi gl. ꝙ talis põt mr̃imoniu n Zöheꝛe cum poſſit mulierem ꝓuocare ſʒ cõir tenet᷑ Zrium ⁊ hoc puto uerius:qꝛ exquo non põt generare.põt uxoꝛ diceꝛe ego nolo eẽ m c̃.ut ſupra.c.ꝓx.in.fi.de h mnaric eten mimnoe. . W½ Marurale ipedimẽtũ X* litteris. ad coitum inſeꝑabile arte medicoꝛum mẽimoniũ ipedii prio cõ ſultatio. o rñſio.ibi ꝛidemus. ¶Mõ ꝙ ad dirim dum miimonium nõ ſufficit quodlibet ipedimẽtum ad coit in:niſi ſit tale qd arte medicoꝛum reparari non poſſit ⁊ intellige ꝙ poſſit fieri reparatio abſqʒ piculo coꝛpoꝛis ut exponit tex.j.eo.fraternitatis. C In gl. iein fi. uulſt ergo gl. relata ad tex. ꝙ impe dimentum accidens poſt mꝛimonium Sctum ſʒ non dũ ↄſumatum nõ tubuit facultateʒ ſeparandi matri moniũ quod nõ nam matrimonium ↄctum ꝑ vba de pniti qdð ſemel tenuit nõ reꝑitur poſſe ſeꝑari niſi P ꝛeligionis ingꝛeſſũ ut in.c.ex ꝑte ⁊.c.ex publico ð conuer.coniu.credo iñ ꝙ ſit ſufficiens cã ut papa poſſit illud ſeꝑare ſi muliũ teneĩ de incontinetia ſa ni ad hoc qð nõ.in.d.c.expublico. ¶ In gl. in. V. a natuꝛa adueꝛte lʒ tex. loqᷓtur de ĩpedimento a nã õ cto. Idem dic ſi ipedimẽtũ fuit accidẽtale dũmodo pceſſerit mꝛimoniũ ꝓ hoc.c.pce.⁊.c.ſe.in qᷣbpuſ ſolũ pondeꝛat᷑ ipotetia coeũdi ⁊ hec ſentiũt doc.j.eo.c. ubi dicam. Onſul tationi. Contrabẽs ſci Eter cũ ipotenti ad copulã ab ea nõ ſeꝑatur. h. d. prio cõ ſultatio. o rnſio:ibi talter. ¶ M .paimmo ꝙ cum oĩo impotenti ad copulam non poteſt conſiſteꝛe ue rum mr̃imonmum nam deſinit cã inſtõnis mrimonij nam nec pꝛopteꝛ ſpem ſobolis nec ut euitetur foꝛni catio hoc mꝛimonium poteſt dici contrabi.? ideo dicunt doc.hic ⁊ bñ ꝙ ſi potens qui pꝛus ſcienteꝛ contraxit cum impotente gbit cum alia tenet matri monium cum ſecunda non obſtante quod eſſet obli gatus cum pꝛima ad moꝛandum tanqꝙᷓ cum ſoꝛoꝛe uide inſtantiam in eo qui contraxit cum minoꝛe.nã licet ſit obligatus ad expectandum donec perueni ret ad maioꝛem etateʒ:ut in.c. de illis ſupꝛa de deſ. impn.tñ ſi mr̃fimoniũ cũ alia ↄtraxit tenet matrimo niũ:ut nõ.in dicto.c.de illis facit.c.ſicut de ſpon.di cunt tñ Inno. ? Hoſtié. ꝙ tenetur iſte ſempeꝛ aleꝛe illã impotentẽ cũ qua ſcienteꝛ contraxit matrimoniũ quod bene nõ. plus etiam dicunt ꝙ ſi timeꝛetur de foꝛnicatione potentis poteꝛit eccleſia ſibi ſubuenire dan do ſibi licentiam cum alia contrabendi: ex quo cum pꝛima ñ ẽ uerum matrimonium remanebit ta men obligatus ad reddendum neceſſaria prime. E ¶ ¶Qui fi. lint iegi. Sed queꝛo de qua impotẽtia uerificat᷑ iſſe tex. qni dam uolũt intelligeꝛe qñ mulieꝛ eſt multũ arta. ſed doc.cõiteꝛ intelligũt in quacũqʒ iĩpotẽtia ẽt ſi accidẽ taliteꝛ ꝓnenirer impedimentum ante pctum matri monij. ꝓ hoc ſacit qð dixi S.c.ꝓxi.⁊ hoc pacet:qꝛ eadem é ꝛ0 in qnolibei impedimento. ¶ Vltimo qꝗᷓ ro quid intẽdit ha dũ dicit ꝙ ſi talis ſcienteꝛ cõtra bit cum iporẽte hẽbit illã ut ſoꝛoꝛem.dicit Jo.an. ꝙ ſecũ dʒ caſte niueꝛe ſicut cũ ſoꝛoꝛe. nam ſicut ue ri cõiuges pnt pꝛomitteꝛe cõtinentiam ſimul moran do. xxxiij.q.vV. qð deo ita ⁊ iſti poterũt ſimul moꝛa ri in continẽtia. Et pꝛo hoc adduco textum ĩ.c.oĩo xxxi.di.ubi paulus de uxoꝛibus apoſtoloꝝ dixit.nũ quid nõ hẽmus poteſtatẽ circũducendi mulieꝛes ſo 20zes ⁊cc. unde coniuges appellauit ſoꝛoꝛes in quib⸗ n exeꝛcet̃᷑ carnale ↄmeꝛtiũ ſic puto ꝙ capiaĩ.V. ſoꝛo ꝛes ¶ Ini gl fi. ibi ſic pcipit iudicãdũ h n ꝓcedit ĩ ſẽ gentia laca oꝛdine iudiciario ſeruato:quia tenentur alij iu licare fin ꝙ papa iudicauit licet nõ pꝛecipiat ſic in dicanduʒ:ut in.c.iĩ cauſis allł.in glo.ſed ĩtelige glo. non in ſententia ſed in cõſuetudine curie ꝛz oma ne ⁊ ſic ſentit in fi.nã talis cõſuetudo neceſſario n eſt ab alijs ſeruãda niſi papa pꝛecipiat.de quo nide glo. in. c. nnico de ſũ.tri. in v. docuit li.vi.vn Qan. exponit hic tex.indicare.i.teneꝛe:ut ſit ſenſus ꝙ cõ ſueuit ꝛomana eccleſia teneꝛe ut habeat᷑ ut ſoꝛoꝛ nõ aũt eccleſia ꝛomana pꝛecipit ut ſic fiat.⁊ ex h̊ poſſet inferri ꝙ ubi ẽ cõtraria cõſuetudo illa ſernuanda ẽ 2 non diſpõ huiꝰ.c.qꝛ ut pꝛedixi inteꝛ iſtos non eſt mr̃imoniuʒ:⁊ ita intellige iſtam glo.⁊c. Audabilem. Sce mhenn tia coeundi con t ſtatiz matrimoniũ ſeꝑatur. alias coha bitabũt ↄiuges ꝑ triẽniũ ⁊ ſi cũ ſeptima mann pꝛo pinquoꝝ iurãt ꝙ dederũt oꝑam carnali copule et nõ potueꝛũt cõiũgi ſtatiʒ ſeꝑant᷑:ita cõiteꝛ ſũmatur. ſed ego aliteꝛ intelligo.ut dicã.j.et diuiditur ĩ duas pꝑtes.primo loquitur quãdo unus coniugum dicit mr̃imoniũ ↄſumatũ ⁊ alteꝛ diffiteĩ:ſecũda ibi ſi aũt qñ uteꝛqʒ fatetur mr̃imoniũ non eſſe conſumatum 2 pria ꝑs ſubdiuidit.nã pria loqnit quãdo ſimil eẽ nõ conſentiũt.ſcdᷣa qn cõſentiũt:ibi ꝙ ſi. ¶ Motra prio ibi ſi frigiditas priꝰ ꝓbari nõ poſſit bonnʒ ⁊ nõbile tex.ꝙ ubi ipedimẽtũ põt ĩ prĩi.pꝛobari nõ ẽ opus ꝙ cohabitẽt ꝑ triẽnium uł ꝙ iducant conſan guineos ad iurandũ.utputa ſi ꝓbatur ꝙ nir habʒ membrũ aridũ uł ꝙ ex toto ſit ſectns uł qͥd ſimile. nã fruſtra expectat᷑ euẽtus cuiꝰ nullus induceꝛetur effectꝰ:ut in.c.cũ cõtingat s de offi.dele.qð itellige in ipedimento ꝓpteꝛ maleficiũ:qꝛ cum ſit accidenta le æ poſſit remoueꝛi ad tẽpus debet prius ſemp co — babitare ꝑ triẽnium iuxta foꝛmã.c.fi. ꝗ.co.¶ HNõ fo cãun in quo iurat᷑ tactis ſacꝛoſancto ſcꝛipturis ſeun euãgelijs:⁊ ſic requiri tactura euãgelioꝝ.nõ eiʒ eſſz iuri ſatiſſactum ſi iuraretur ſine ractura.de quo nide gl.ſing in.c.ut circa ð elec.li.vi.in.v.eoꝛpoꝛa li: nbi dicit ꝙ qn pꝛo foꝛma diſpo ſitio exigit tactu ram nõ nalet actus: niſi iuramentum fueꝛit coꝛpoꝛa liteꝛ pſtituʒ: ⁊ tenebis ſemꝑ menti illã glo.æ vide ad mateꝛiã glo.nalde nõbilem in cle.i. de heꝛeti. in ner. tacta quã nide ⁊ nõ¶ Nem nõ ꝙ ↄiuges nõ habẽt iurare ſpecifice ſupeꝛ aliquo ipedimento.ſed ſufficit ꝙ gnaliteꝛ gicqt ꝙ nunq;; potueꝛũt cõſumare matri moniũ.¶¶ Op. õ tex.de contrarietate. nam in pria ꝑte requirit̃ cohitatio triennij.in fᷣa ꝑte uidet᷑ innui oppoſitum.ſo. Inno.intelligit pꝛimã ꝑtem qñ alteꝛ ofitetur ipedimentum ⁊ alteꝛ negat. Scdðᷣam partezʒ intelligit qan uteꝛqʒ ↄfitetur.hoc eim cãu põt ſtatim ſeꝑari mr̃imoniũ ad iuramentũ ↄiugum ⁊ ꝓpinquo rum. ? Hʒ iſte intellectus nideat᷑ cõis pᷣteꝛ Hoſti. qui ipꝛopꝛiat l?am in ſuo ĩtellectu.mihi tñ non placet:qꝛ iſtud cohabitare ꝑ triẽnium datur ad expientiaʒ co pule coniugalis:ut ẽ qñ frigiditas pꝛius neꝛe ꝓbari nõ põtr:ut pʒ in tex.ſed hec ratio foꝛtius nendicat ſi bi locũ qn uteꝛqʒ cõfitetur frigiditatẽ ſine alia ꝓba tione qᷓ; qñ unus aſſerit æ alius negat.naʒ ſepe dubi tat᷑ utꝝ frigiditas ſit nalis ⁊ ꝑpetua: an accidentalis 7 tpᷣalis ⁊ ideo ex quo ueꝛe ꝓbari nõ põt uoluit tex. ut debeat expectari ꝑ triẽnium ut appareat ex curſu tpᷣꝛis an ſit ꝑpetua uel tpᷣalis. Item tex. in pꝛin. dat indiſtincte triẽnium ubi pꝛius frigiditas ꝓbari non põt:ſʒ ꝑ ↄfeſſionẽ ↄiugum non habetur neꝛa pꝛoba tio ut in.c.ſupeꝛ eo.de eo qui cogno.conſang.nxo. ſue.nec iuramentũ ꝓpinquoꝝ ſufficit:quia illi iurãt de cꝛedulitate:ut in glo¶ Itẽ nõ ſine miniſteꝛ io litte ra in pꝛin.fecit mentiõeʒ de iuſto iudicio.⁊ in fa pte de iuramento ↄiugum ⁊? ꝓpinquoꝝ ⁊ ideo intellige ꝙ aut põt ipedimentũ ueꝛaciteꝛ ꝓbari ⁊ tũc non eſt opus cohitatione triẽnij æ iuramẽto pꝛopinquoꝛuʒ: nt in pꝛin e a contrario. aut nõ põt pꝛobari neꝛe: ⁊ tũc ſi unꝰ ↄfitet̃᷑ ⁊ alteꝛ negat non dʒ ſeꝑari matri moniũ niſi is qui ſtat ↄtra mrimoniũ ꝓbet ipedimẽ tuʒ ꝑ iuſtũ iudiciũ.⁊ intelligo hoc cãu inſtũ iudiciuʒ qn cohabitaueꝛũt ꝑ triẽnium ⁊ poſtmodum pꝛobat p aliqua ſigna pura qꝛ pꝛobat ſe uirginem facit ad hoc qð nõ.glo.xxxiij.q.ði.c.i.ſi tũ habeꝛet ſigna ma gis euidentia poſſet illo tũc ſeꝑari matrimoniũ cum iuramẽto ꝓpꝛio ? ꝓpinquoꝛum:ut in.c.i.in ult. re ſpõſo S. e. Si ueꝛo ↄfiret᷑ nteꝛqʒ ſy aliteꝛ nõ ꝓbarẽt debent ſimul cohabitare ꝑ triẽnium ⁊ poſtmodũ iu rare cum ſeptia manu ꝓpinquox.⁊ ſic intelligo.F. ſi aũt. Vñ qð dr̃ hic de triẽnio conceꝛnit totam litte ram ſequẽteʒ ſᷣm ꝙ ego intelligo.⁊ iſte intellectꝰ ap plaudet litteꝛe ⁊ eſt multũ tutus. D . . ꝛopteꝛ arta Raternitatis.eʒ muleeꝛis ſi apꝑet ꝙ pᷣteꝛ dininum miraculuʒ abſqʒ Piculo coꝛpoꝛali abilis reddi non põt ſeparatur ma trimoniuʒ reintegrat᷑ tñ ſi poſtea appareat eccleſiam fuiſſe deceptã.h.d.pꝰ ponitur qſtio. fo diſtinguens ſolutio:ibi q;nig.teꝛtio infeꝛt ad alias duas qſtiões: ibi ꝓ hoc.¶ ¶ Mõ pꝰ ibi ꝑ multos annos ꝙ ĩpoten tia alteꝛius ↄingum põt allegari pꝰ plurimos qnos. nã tractu tpꝛis nõ firmat᷑ mrimoniũ nullum ꝓ h.ĩ. c.ꝓxi.ubi poſt octo ãnos mulieꝛ ꝓclamauit. ¶ Se cundo nõ ibi ꝑ archipᷣſbyteꝝ ꝙ infeꝛioꝛ epᷣo põt co gnoſceꝛe de cã mẽimoniali.⁊ foꝛte fm docto. iſte co gnouit ex delegatõe epiſcopi.⁊ de hoc nide ut plene diri in. c.i. de conſang. ⁊ affi ¶ ¶ Lenio nota ibi in mls: eini eleriuudib hpalſca⸗ *“ tis io⸗ Nowol e e akingiß n bun wiieg circ an 5 r Peroni eßinm on uckhtgl dtnke nidnn Unfim dm mng . ſanmrpeniünd. da cnons onncegin mm Nidarſpoſſoseins Coraun Cccdnne mnunſenm usnſhglae . Cirbratnſnn menr.W endlisr oguantnarin ſuurin rycnignoumade r. . ippntloanlaru n Einpml ſw. vulrr ol Minmi mor nöͦcinnmtauimm Cumr urugr anienig ontonmn ulertice n rii gi un e — nane la ticene Fündisartpastcrlamn sih antseng aldet mt i don N nig hnuies ten Akiwre lumnsfidsih ig llcsad Phbenang Ueſtimonümn ſlicteanit inſie Erbvuminunne⸗ toni lrck lini untißſtchr hawr nucigo. rimummn n lgonz: en irneſ ce⸗ l lgrtig hon,⸗ N Hati e⸗ D“ũü ſitee fhiwen⸗ Mrein ninie rgtt ⸗ DW ſeer line darur lctc⸗ inrdrit nn⸗ N1 nmnin Nrapr ranin l. emn kr in n, inufhiinnmi⸗ — ngnon ſuffet arin iini Wiiroſreninceio iee Griſiclin rifipte nt Pingnort icedinelige iencte Pbn tiit on nitinminywzinnon mo. mNdder⸗ e egu ronch leninen m mimmni prn irnte iurl twrcir i ciig umt ppſnochm gobat pober e igen bted cl Umbebem icno ne diücſepan nanironiͦun epoumminciind e inen Hiitnd Krand rntimn:indüit õõ clerinocnent vanin eleorſr intd cointliytil miim⸗ nm tnligeng mas ¶ De frigidis 7 male. ſue paꝛochie ꝙ iudex ex officio ſuo põt allato impe dimẽto faceie ĩpeditã ipotentẽ iſpici matꝛone ĩ ſpicientes déant eſſe ꝓuide ⁊? honeſte - de paꝛochia m iieris quã iſpiceꝛe debent.⁊ h̊ ideo:qꝛ pᷣſumũtur hẽe plenioꝛem noticiam.ar. c.ſcriptum.⁊.c.poſtquãꝗ ſupra de elec.? conſuluit Hoſti.ꝙ prius faciant la uari mulieꝛẽ in aqua calida ⁊ diu ibidẽ moꝛari. naʒ ꝑ medicias redduũt ſe qnʒ artas qbus pᷣdco mõ ob uiãdũ c¶ Mõ ẽt ibi ſiplici vbo an uoto ſolẽni ⁊c᷑. ꝙ uotũ põt eſſe ſolẽne ad ipediẽdũ æ dirimendum mr̃imonium poſtea ↄctum citra religionis igꝛeſſum 2 clarius h̊ ꝓbat lea in vſi.niſi ſe uoto ⁊ nõ recolo ge alia lĩa qᷓ ita bñ h̊ ꝓbet ſicut iſta. æ fac pꝛo opio ne do. An.in. c. rurſus g qui cle. uel no. ſed hodie ſta nus.c.i de uoto li.vi.æ dic ut dixi ĩ.d.c.rurſus tẽ nõ hic regulã ſatis nõndã in materia matri moniali: ꝙ oẽ ĩpedimentũ uiri uel mulieris ꝙ facto hũano ſine coꝛꝑali ꝑiculo remoueri non poteſt red dit quẽ ihabilẽ ad bendũ mr̃imonium ſecus eꝛgo ſi facto bumano poteſt impedimentum reuocari . 3. ibi cuius a ſili ꝙ ſi mulier eſt cognita ab uno uiro pᷣſumitur ꝙ ſit cognoſcibilis a quolibʒ ui 20. puto tñ ꝙ bec pᷣſumptio ꝛecipiat ꝓbationem in Zꝛium ut patebit ex.j. dicendis.¶ Et ex boc ifert᷑ ꝙ ubi duo parificãtur data potentia exeꝛcicij ĩ uno pſu nitur potentia etiã in alio. ¶ M ẽt ibi prextu foꝛnicationis ꝙ ſi ſponſa de pñti cõmittit foꝛnicati onẽ põt ſponſus eius ↄſoꝛcium declinaꝛe nõ tũ mi monium ſeꝑatur.ſecus in ſponſa de futuꝛo:ut in.c. quẽadmodũ ſupꝛa de iureiur. (Ho e ibi ar. iſte dubitabilis ⁊c. ꝙ Iʒ ꝛegulariteꝛ erroꝛ iuris non excu ſet ut in ꝛegula ignoꝛantia de ꝛc.iur.li.vi.ſi tñ eꝛꝛ02 ẽ ꝓbabilis excuſat:ad h.l.ꝛegula.ff. ðᷣ iu.2⸗ fa. igno. Et nõ ex eodẽ vᷣbo ꝙ ſi ꝓbabiliter pᷣſumens ſe ſo lutã alteri nubat nõ cõmittit adulterium Iʒ poſtmõʒ reꝑiatur nupta: qꝛ adulceriuʒ non committitur ſine doloꝗ.l.pe.fl. de a dul.xxxiiij.q.ij. cum per bellicam. C J glo.i. ibi ⁊ ꝑite in aꝛte illa ⁊ idem dic in alijl pitis in alijs arribus ut cꝛedatur eis cũ deponũt ſu pe: ꝑitia artis eoꝝ:ad hoc.c.tua 7. c. ſignificaſti. ij. de homi. vñ index dʒ in talibus adhibeꝛe ꝑitos ut 5 debeãt eſtimare ſumptus fcos in aliquo edificio uel medicos ad ꝑhibenduʒ teſtimoniũ an ꝑcuſſio fueꝛit letalis.⁊ idem in ſili dicendũ ⁊ in fi. glo.diẽ Hoſti. ꝙ iſta pꝛeſtatio iuramẽti ꝓpinquoꝝ hʒ locũ in omni cqu in quo nõ ↄſtat de euidẽtia ĩpedimẽti 2= hic foꝛ te fuit adhibitũ ʒ a nõ dicat. ſed quo ad cãuʒ huiꝰ C.placet dictũ glo. ut iuramentũ ꝓpinquoꝝ uel cõ iugũ nõ ſit neceſſariũ ex quo ꝑ teſtes euidẽteꝛ ꝓba ri põt ĩpedimentũ ut hic ſatis bene ꝓbat᷑ ⁊ in. c.lau dapilem S eo.i pꝛin. a Zꝛio ſenſu:nõ tñ dẽm Hoſti. In glo. ij. in fi. tene mẽti glo. iñcto tex. = idem tʒ JInno. in. c. ppoſuiſti de ꝓba. ¶ Erx hoc eiʒ infe ro ad.q.qua q̃ri᷑ an ꝑiti adhibiti ꝑ iudicẽ ad aliqd decemendũ ſm artis peꝛitiã debent pſtare iuramen rum ſicur alij teſtes. vr̃ pꝛimo ꝙ nõ:qꝛ poſſent de fa cili ſubire pinriũ cum nõ deponũt de re peꝛceptibili ſenſu coꝛpoꝛali ſed iudicio intellectus.ſed contrariũ eſt nep: ? dic ꝙ debent iurare de cꝛedulitate 2 non de neꝛitate ? ſic tollitur pcedens motinũ ⁊ h firmat Bir. in phe. flox. ⁊ facit.l. hac edictali. C. de fis nup.⁊ ad iſtũ tex.dic.qꝙ iſti iurarũt pꝛo boc tex.ibi in fide.uel ꝙ alia abiuratio epi hʒ uim iuraméti:ut nõ gl. in. c. cõſtitutis de appel. E n glo. in. v. diui num miraculum nõ. bñ iſtam gl. uſqʒ ad fi.qꝛ mate ria quotidiana:⁊ inſtat gl. ſuꝑ intelleciu.c.ſi peꝛ foꝛ tiarias ubi melius qᷓ; alibi ꝓbatur ꝙ per ipotentiã ex maleficio ꝓuenientẽ poteſt ſepari mr̃imoniũ nec ꝛeintegꝛat᷑ ſi poſtea ducat aliam ⁊ cognoſcat:ſed illi c.uidet᷑ obſtare iſte tex.ſj gl.prio rñdet ꝙ illud. c, ẽ hodie coꝛꝛectũ:? Idẽ tenuit Inn. in. c. ſupra ꝓx. ſʒ doc.cõir tenẽt oppoſitum.tũ qꝛ ex quo nõ apꝑet expſſe conectũ nõ dʒ ꝑ gl.magroꝛũ iduci coꝛꝛectio S6 lun ꝙ aliud ipotentia uiri ut ibi.aliud ipotentia mulieris ut hic:qᷓ ſolo ẽt repꝛobat qꝛ nir ? uxoꝛ nõ dent ad ĩꝑia iudicari:ut in.c.gaudemus de diuoꝛ. ¶ Eenio ſoluit gl. ? bene ꝙ exquo uir z uxoꝛ cohĩtaueꝛũt peꝛ triẽniem nec poteꝛũt mrimoni um conſumare pᷣſumitur impedimentum pꝓpetuum nam ut dicit Gof. ſepe iſta impedimenta ſunt ppe tua. unde qn moꝛtuus ẽ ille qui fecit uel maleficiũ ẽ Pditum nel ſi fuit datũ in potu uel cibo. Itẽ cũ ipſe actoꝛ ſolus poſſit tolleꝛe nõ uẽ poſſibilis ꝛeuocatio ſiue ꝛemotio cũ depẽdeat ex facto uniꝰ ut.l.apð iuł. in. fi. ff. de lega.i facit qdᷣ nõ Di in rla ſemel ðᷣo de ꝛc.iur.li.vVi.⁊ iõ tene ꝙ ꝓpteꝛ maleficiũ pᷣcedenſ mẽi monium põt fieri ſeꝑatio.ſeruatis tn his que habẽ tur in. c. ꝓx. æ põt quilibet tranſire ad alia uota = ultimum nõ. 5ẽ dubiũ utruʒ pᷣſumat᷑ pceſſiſſe mr̃imonium an ſecutũ fuiſſe doc.lʒ hic dubitent ni dẽtur ta nẽ magis iclinare in ſniam ur pſumat᷑ pre ceſſiſſe ⁊ ſic expediãtur iſti æ nõ maneãt ipediti nec ohſtat.c.lqʒ ex quadam in fi.ſupra de teſti.ubi dicit ꝙ in dubio ẽ pro mrimonio ſniandũ illud eni ꝓce dit ubi miinonium põt hꝛe ſuũ effectum.ſ.euitatio nẽ foꝛnicationis uel bonũ ꝓlis ꝙ hic nõ ẽ ꝓpter ĩ potentiã coeundi ⁊ nõ mirabilẽ limitationẽ ad illud c.ut nunq; pſumat᷑ ꝓ mẽimonio in dubio qn non põt hr̃e ſuũ effectũ.æ hanc opi.ſeq̃tur do.An.in.c ꝓx. ſed ego allego glo.in ↄrium.xxxiij.q.ði.in ſum ma que dicũt ꝙ impedimẽtũ pᷣſumitur ſubſecutũ fa nore můimonij pꝛ mũ dictũ plus mihi plʒ exquo nũ quã potuit cognoſcere illam mulieꝛc.nã ex futuꝛo ſumit᷑ circa pᷣteꝛitũ:ut nõ.gl.in.c. ſcꝛibã õ de pᷣſum. gl.ĩ v. ꝑ eꝛoꝛc: ibi ſi enoꝛ ꝓbabilis detegat᷑. nõ ſing. hãc ꝑticulã glo.ꝙ ſnia põt reuocari ſi eꝛꝛoꝛ ꝓbabilis poſtea detegat᷑ quod intelligo quãdo dete git̃᷑ nõ ꝑ ꝓbationes admittendas:quia nt nõ admit tantur poteſt excipi de tranſitu in rem iudicatam:ut in.c.cum inteꝛ de re iudi.ſed intellige quando alias in ipſa re apparuit de eꝛꝛoꝛe nt h̊ z peꝛ iura allegata in glo.pʒ ꝙ h̊ dictũ nõ ſit reſtringendum ad cauſaʒ mr̃i nonialeʒ:⁊ nide qð latius dixi in.c.ij.de purga. uulga.ſi tñ ꝓbationes iniuſte de facto admitterent iudex dʒ retractare ſniam nõ obſtante ꝙ trãſiret in rẽ iu dicatã:ita ſing.dixit Inn. in.c. cũ dilecta de re ſcꝛip.⁊ in.c.cũ beꝛtoldus de re indi. Itẽ ponit In no.̊ a iud ſingulare dictum ꝙ ſi notoꝛie appareat ſniaʒ eſſe iniuſtã dʒ ꝛcuocari nõ obſtante non fuit appellatũ:ut h̊ͥ z.c.ij.de purga.uulg.qꝛ vitati cedit eE 2 ¶ He frigidis ? male: opi. Viij. di. Vitate Y. c. cõſuetudo. Et nõ ex hoc ſin gu. ꝙ ſñia notorie iiuſta eſt nulla uel ſaltĩ ꝛeuocabi lis nõ obſtãte ꝙ appellatũ ñ fuerit ẽt ſi notorietas iniuſte poſtea acciderit ut hic qð nunqꝙᷓ tradas obli nioni. Et põt eſſe ꝛ0: qꝛ ſñia iiuſta a iure ſuſtiet: qꝛ pſu mit iuſta ꝑp auctoꝛitatẽ indicis: ut i.c.bone de ele ⁊ in.c.in pntia de ꝛenũ.q 2 ceſſat cum notorie cõſtat de ĩ iuſticia. æ iõ alibi diẽ Inn. alind ſinglłaꝛe dictũ ꝙ ſi ꝑs in cniꝰ fauoꝛẽ lata ẽ ſñia ↄfiteĩ eã iin ſtã dʒ eã iudex ꝛctractaꝛe: ita nõ in. c. qꝛ pleriqʒ de imu eccle. Eu gl im. Hc⸗ ſil i fi. nõ. gl. idẽ ſen tit gl. in. V. dẽat. ſ Inn. 2 Moſti. tenẽt oppoſitũ di cẽtes ꝙ ex quo facto hũano eſt facta apta pꝰ niro ʒ illa ꝛeſtitui.naʒ ſatis ẽ ꝙ ſine ꝑiculo moꝛis pot cognoſci. Et ex h eiʒ pʒ ꝙ; ipedimentũ nõ erat peꝛ peinũ.⁊ expõit Hoſti.tex.abſqʒ coꝛpoꝛali periculo i. abſqʒ moꝛte: q̃ſi uelit ꝙ ſi cũ picło ſit ꝛeddita ap ta ex quo in moꝛtẽ nõ ĩducit eſt ꝛeſtituẽda primo et ita cõiteꝛ uident᷑ ſentire doc. ſed ego diceꝛẽ h diciũ ꝓcedeꝛe ex pſumptõe qn nõ oſtat de dria ĩiteꝛ utrũ qʒ.ſ.uiꝝ ⁊ uxoꝛẽ̃.nã ſi uir ẽ adeo carnoſus ꝙ nü ꝙ poſſet defloraꝛe mulierẽ ſine ꝑiculo moꝛtis. Se cũdus vo uir magis gꝛacilis potuit eam cognoſcẽ tũc pnto ꝙ nõ ſit ꝛeſtituenda pꝰ łʒ ꝑ frequẽteʒ uſuz cũ ſcdᷣo ſit ꝛeddita apta pꝰ ⁊ h tacite iudicio meo ſẽ ſerunt De. ? Abba i qᷓdã diſtinctiõe quã po nit Jo. an. in fi. ſed. ego hoc ꝓbo ꝑ iſtum tex.qͥ diẽ ꝙ iſta erat cognoſcibilis a pᷣ ex quo potuit cõmi ſceri ſcdᷣo:qꝛ eꝛat ſimilis pꝰ.ſecus eꝛgo ubi nõ erat ſibis. vñ tex. arguit pſũptiue a cõit᷑ accidẽtibus ſecc g ubi ꝓbat᷑ apte diſſimilitudo mõ pꝛedicto ¶ In glo. in. V. foꝛnicatio ibi appeat ꝛetro fuiſſe factaʒ in iuriã. bec ſoło nõ ur̃ bona qꝛ idẽ ↄcludẽt ꝛeſpecin mrimonij cꝰ Sriũ innit la ĩ.V. qdiu.iõ dic ꝙ priꝰ nir põt obiſceꝛe foꝛnicationẽ ⁊ nõ mr̃imoniũ quaſi foꝛnicãdo dedit opꝑã ꝛei illicite.iõ iputant᷑ ſibi oĩa lIʒ pteꝛ intentũ eueniãt:ut in.c. tua de hoi:ſʒ öhendo cũ ſcdᷣo dabat opã ꝛei licite cũ putaret ſe ſolutã a pᷣ mo:iõ pꝛimꝰ ñ põt ſibi opponẽ ð adultio.ſj hodie ẽ dubiũ nũquſd pᷣhendo cũ ſcdᷣo poſſit ꝛepelli a pꝰ ptextu adultij. aliqᷓ enẽt ꝙ ſic ꝑ iſtũ tex. in. v. ſʒ modo. nõ dy ⁊c᷑. exponẽtes illud v.ſed ãmodo.i.pꝰ iſtam decretalé: ut ſentit Inno.q̃ſi oli.hᷣ qõ erat qu bia. hodie vo aꝑta. Alij exponunt ãmodo.i.poſt primũ coitum:qꝛ pꝰ primũ dʒ cognoſceꝛ ꝙ mr̃imo niũ erat cum pꝰ.⁊ h̊ͥ opi.mihi placet.nam credo ꝙ ẽt hodie iſta mulieꝛ licite Shẽt cũ ſcdᷣo poſt ſñiam diuoꝛtij latã ꝑ eccłiã nam põt pᷣſumi ꝙ alteri uiro erat apta qð eſt poſſibile fᷣm ea que s dixi.nec tene tur mulieꝛ ꝛedire ad primũ niſi ueriſitr cognoſcat pᷣ mũ fuiſſe aptũ a prin. ᷣm diſtinctionẽ ſupꝛadictã =z in fi. glo. Inn. decidit opi. primã Jo.qꝛ quilibet ẽt inſipiẽs uideꝛet ꝗ;ſit abſurdũ ꝙ ↄiunx alteriꝰita tꝛa craret᷑. vñ dicit Inn. ꝙ ex quo fnit cognita a ſecũ do dʒ irreuocabiliteꝛ ꝛeſtitui p Moſti. dicit ⁊ meliꝰ indicio meo ꝙ dʒ primo reſtitni ⁊ ſi ꝑ triẽnium ñ põt ab eo cognoſci dʒ ſcdᷣo ꝛeſtitui irreuocabiliteꝛ. nam pꝛeſumendũ ẽ ex curſu tanti tpᷣis driaʒ eſſe in coꝛporibus iſtoꝝ. ¶ Vltumo põderabis finẽ buiꝰ glo. qᷓ ponit unũ dictum ſinglaꝛe qð nõ ⁊æ nõ ẽ alibi ſentit em unũ ĩtellectuʒ ꝙ ſmia in canſa mrimonial tranſit ĩ rem iud.cũ eſt cõfirmata ꝑ duas ſnias: qð dẽem non placet do. An. qꝛ nullum uiculum põt fir mare ſniam quo minus enoꝛ poſſit detegi ꝑ ea que nõ.i.c. latoꝛ ⁊ ĩi.c.tenoꝛ de re iud. ſed ſaluando ali quatenus glo.dic ꝙ cum ſnia ſit bis confirmata nõ dʒ ꝗs ↄ eam audiri niſi cuʒ ſtricta cauſe cognitiõe. naʒ ut dicit Inno.in.c. renoꝛ de re iudi. etiã õ unã ſmiam nõ dʒ quis audiri de facili:eꝛgo foꝛtius qñ fu it bis ↄfirmata. Item ego do aliũ intellectum ad gl. ut ẽt in cã mr̃imoniali nõ poſſit teꝛtio appellari.non tñ ꝑ hoc excludit᷑ quin poſſit pꝛobari ſiue ꝓponi in iuſticia ſmie ꝑ uiam queꝛele.⁊ iſte ĩitellectus eſt neꝛiſſi mus in ſe:ꝓ h̊ ꝙ in ſili dicit gl.nõ.in.c.ad repꝛimẽ dã de offi. oꝛ.Et ẽ dꝛia magna utꝝ audiat᷑ quis peꝛ niã appellatiõis an ꝑ uiã queꝛele: ut nõ.in.d.c.ad ꝛc pꝛimendã. ¶ Vltio ſcias ꝙ bec ha inducit᷑ ad que ſtionem:an laʒarus ⁊ alij reſuſcitan recuꝑent uxore 2 filios ⁊ alia bona. JInÄẽ qritur de bapnſmo oꝛdie 2 pfeſſione religionis. Iteʒ ſi reiquit aliqua ecclijs nũquid poſſit illa repeteꝛe.de his nide glo.⁊ archi. xxxij. q. vij. c. ij ⁊ ꝑ Jo. an. hic qui allat ꝓ ⁊ poſt PBar. bꝛix. ?7 alios antiquos. ? vr ↄcludeꝛe ꝙ ea qᷓ ipꝛimunt᷑ aie nõ ꝑdideꝛit:⁊ ſic non eſt opus tractare de recuꝑatiõe.exemplũ in oꝛdie baptiſmo ⁊ ſilibus ſacꝛamẽetis ex quibꝰ caracteꝛ ipꝛimit᷑ aĩe.nã ſicut aĩa ipſa ñ moꝛit: ita nec ſibi impᷣſſa. Idẽ ſentit Jo. an. in pfeſſiõe nõ ꝙ P ꝓfeſſiõeʒ ipꝛimat᷑ caracteꝛ:ſed qꝛ obligatio inde oꝛta acquiri᷑ deo qui nõ moꝛitur: ut nõ in.c.fi.de condi. appo. In alijs ueꝛo que iheꝛẽt coꝛpoꝛi tenẽt ꝙ ſi neꝛe fuit moꝛtuus non recupeꝛat illa bona de rigoꝛe. ſecꝰ ſi cedebat᷑ moꝛtuus ⁊? non eꝛat ut qꝛ reꝑitur niuus in monimẽto. Idẽ in caſu dubij ⁊ facit hec lr̃a in eo ꝙ dicit ipedimentuʒ eẽ ꝑ peruũ qð ſine miraculo diuino nõ põt reme ueꝛi.ſed glo.ĩ. l. na ad ea.ff. de legi.⁊ in.l.ſeꝛuus de ac.⁊ ob li. ſentit oppoſitũ ut indiſtincte bona recuꝑet.dic eiʒ ꝙ reſuſcitatus rũpit teſtamentuʒ qð antea feceꝛat = aufeꝛt bona bẽdibus.? idẽ gñalꝛ uident᷑ ſeq Ray. z HGuil. de cu.? Oar.i.d.l.nã ad ea. Doniuuʒ eoꝝ pꝛincipaſe ẽ:ꝛ ſi reſtirutio pꝛincipis refeꝛĩ ad oĩa.l. i. in fi C. de ſen.paſ.⁊.iij.q.iij.in fi.foꝛtiꝰ reſtitutio dei dʒ opari h. nã reſuſcitatus vꝛ ꝑ ſũmuʒ pꝛincipẽ reſtitutꝰ. vVñ ut plena ſit reſtitutio dʒ oia recuꝑare. in uxoꝛe tñ ſecus ſentiũt:qꝛ illã nõ recupeꝛat reſtiin tus iure poſtliminij: ut in.l.nõ ut a patre ⁊ in.l.cum due ff. de cap.⁊ poſtli.reueꝛ.Sʒ certe de iure cano. nõ eſt dr̃ia ĩteꝛ filios ⁊ uxoꝛẽ: qꝛ ꝑ captiuitatẽinõ ſe ꝑarur mimoniũ ſiẽ de iure ciuili: ut in.c.dns de fis nup.⁊. xxxiiij.q.ij.cum peꝛ bellicam de rigoꝛe placet mihi opi. Archi.? Joã.an. qꝛ actio ſemel extincta ex tranſmiſſa de renũ.ſʒ de equitate ꝓcedit opi.legi ſtaꝝ.dico igit ꝙ ꝑ moꝛtẽ ſoluit religio:qꝛ nihil alidð eſt religio niſi quoddam uotum obligans in huma nis:ad boc quod nõ.glo.in.c.fi.de ſepul.li.vVi.⁊ ſic nõ obſtat motiuũ Jo. andre. qꝛ lʒ obligatio acqui rat᷑ deo tñ eſt reſtricta ad tps.vñ poſt reſuſcitatiõeʒ eſt noua uita.ſʒ de equitate põt ꝓcedẽ dẽʒ ſuũ ſʒ nõ eſt ſpale in religise: qꝛ ideʒ in alijs ſpalibus:ut ſupꝛa ſtifleann uurnd galn Prnimfin enngior 8no NlCconfinmniſnm igruſtnchüh i õ popinicmi ? mis r ſbo ter ho e co luik cſio mizcg ſpunoe nunn gpnvor no ſufar Nonerone menſ ino gus Pbꝛt di itſbano urgmnians ongo r dedin Cnſelns ogoniſedoc ind pdrn taifim oatiinmieſcomin Münianſz ncüine degi m 1der ns ern oni ppreidormtumnaninnin unſpaneßzſuiseſ lenetimn mkoisritn tmniin gefi i . 4 f übiimn 1e usſſih Z an Uicvlon Hotſir n lcerg Peaqre nitl lunncog ici Seofftnen . i⸗ e aiſe cogninioe nini doſenibgf üinlenmna poſſtero ſt Pubeiiſi . ehnnimone Mleigblt aiovenis Nwr ehoirgh ranh, oan Menialr ori ol nsr ſfolteega ntſenoncfons mome inromſe baprlto e ſtbus naripeini deni ſn di iinpl eſent Joan. Riczihinn angeſcd Kauni ed aüronwinnnet o. Naise vedehei er fitmomwns on ehen icrdehi nomst n unmninin iirl n M uinmmmci dinmno o r onnei iu girinllmscet te ſrarbomfepetcich Umenmzcdemer ſeent e GnueniſiKet Altna Demmen wid Phefti N inl 1ai ſiſom coun enlinns üimniihi uſrnchund Hoi HD nüi nlin nſent untmn tillan n Gunkcl nnecnd. a annnimii 4 ng ¶ De frigidis ? male dixi:nec amplius inſiſto qꝛ nunq; uel raꝛo pꝛatica itur iſta queſtio c. Ittere. Legit tribus mõis primo ꝙ loquat᷑ in maleficiato.et fᷣm hũc ĩtellectũ ſũmo ſic.ſi uir maleficia ius nuq; potuit cognoſceꝛe uxoꝛẽ cui per triẽnium cohĩtauit ipſis cũ ſeptia ꝓpinquoꝛũ manu h̊ iuran nibus mimoniũ ſeꝑatur.h.d. ¶ Scðdᷣo mõ legũ ſic ꝙ nõ loquat᷑ in maleficiato ſed in frigido.ut tenuit Yin.cuius lec.cõiꝛ nõ ꝛecipit ſed tñ in ſe Va ẽ:⁊ di cẽdum ut habuiſti ĩ.c. laudabilẽ.S.e.¶ Zertio mõ legit᷑ ibeꝛẽdo vᷣbis lr̃e generalit᷑ cũ uxoꝛ dicit niruʒ nõ hbẽe potẽtiã ſecũ coeundi nec exprimit ex qua cã ⁊? ſic facit ad tertiã ꝑtẽ rubrice ⁊ H̊.d. Si uxoꝛ dicit uirũ cui cohĩtauit per triẽnium nõ hꝛe porentiã co eundi eis hoc iuꝛantibus cũ ſeptima manu ꝓpiquo rũ miimoniũ ſeꝑat᷑. h.d.prĩio ↄſultatio.fo rniſio fa ibi quo circa. ¶ Mõ ibi octo ãnis elapſis ꝙ non ob. ãnoꝛũ numerus quo minulſ poſſit allegari impo tentia alteꝛutrius ↄiugiũ ⁊ peti ſeꝑationẽ mẽimonij hoc ẽ idubitatũ cũ uterqʒ ipotentiã ↄfitet᷑ ut hic uł cũ clare ꝓbaꝛi põt.nut ſupra.c.ꝓx.quid aũt ſi unus ↄfitet᷑ ⁊ alt negat ⁊ nõ hẽnt᷑ ꝓbatões euidentes dic ut dixi in. c.i.?.ij.ſupra.e.qui tex.ad hũc caſũ ꝓpᷣe adaptari debẽt cdo colligo hic ultra alios ca ſũ aꝑtũ ĩtelligẽdo ꝙ loquat in malcficiato ut cõiter tenet ꝙ exquo mimoniũ nõ ẽ ↄſumatũ maleficium pſumi pceſſiſſe mꝛimoniũ.nã ut hic nides nec alle gatio nec ꝓbatio facta fuit ſemꝑ pꝛioꝛitate tpᷣis ſed ꝓbato maleficio mr̃imoniũ ſeꝑatur.⁊æ nemo ad hꝰ ponderauit iſtum tex.nec ego al.ſʒ nũc mihi accidit legẽdo lec.⁊ ẽ gl.oꝛdi.xxxiij.q.i.c.requiſiſti.⁊ fac pꝛo opi.quã recitaui ⁊ tenui.S.c.pꝛoxi. ertio nõ bo.tex.pꝛo his que tenui contra cõem lec.in.c. laudabilẽ S.e.ꝙ ↄfeſſio utriuſqʒ cõiugum una cum ſeptima manu ꝓpinquoꝝ nõ ſufficit ad ſeꝑanduʒ ſi ne cohitatione triẽnij imo plus ꝓbat᷑ hic ꝙ nõ ſaffi cit ꝓbatio uirginitatis longo tpꝛe habite:⁊ lIʒ uir di ceꝛet ſe alias cognoniſſe hoc mñ nõ ꝓbatur. nec ob. ſi dicat lĩr̃am loqui in maleficio:qꝛ in tex. hoc nõ ex pꝛimitur ſʒ ſoluʒ gñaliteꝛ allegat᷑ impotẽtia coeũdi. 2z ex hoc ⁊vex tex. bene nõbis ꝙ petens ſeꝑari matri moniũ ꝓpteꝛ ĩpotentiam mariti nõ teneĩ ſpecificare cãm iĩpotentie:ſʒ ſatis eſt diceꝛe nirum nõ habeꝛe po lentiã ſecũ coeũdi:qð tʒ hic Moſti.⁊ tenet Jo.an. ⁊ cõiteꝛ ſeqũunt᷑ oẽs:⁊ idem tenui ſuꝑ rubꝛica. ⁊ ex hoc habes cãum ꝙ in actiõe ꝑſonali nõ tenet᷑ quis expꝛimeꝛe cãm:⁊ boc ideo ut arbitroꝛ: qꝛ dubietas ꝓuenit ex facto adueꝛſarij quo cãu admittitur libel lus gñalis ⁊ alteꝛnatiuus:ut in.c.conſtitutus ⁊ ibi ꝑ Inno. de reſti.in inte. facit.l.que de tota..inceꝛte .ff. de rei uen. z in.l.ij.ff. quoꝛum le.ſentit glo.nota. Xxxiij.q.i.c.requiſiſti.que etiã dicit ꝙ ꝓponẽs etiaʒ ghaliteꝛ ĩpotentiã coeũdi vr̃ omne ius ſuum in indi ciũ deduxiſſe:ut in.c.abbate ſane de re indi. lib.vi. p qð arguit hic Jo. an. ꝙ ſuccumbens in hac gña li petiione non poteꝛit poſtmodum allegare frigidi tatem nel a iud impedimentuʒ. ſecus ubi pꝛius ſe fũ daſſer ſuꝑ canſa ſpecifica.⁊ nõ.ſing.ex hoc dicto ꝙ mnia in tali cã trãſit in reʒ iudicatã quod n õmemini alibi me legiſſe. ? ꝓ hoc facit:qꝛ in hoc caſu ceſſar Piculũ aĩe rõe cuius ſnia nõ trãſit in rẽ iudicatã.nã ſi nõ põt ſtare ut uxoꝛ ſtabit ut ſoꝛoꝛ ⁊ ſic ut nulluʒ peccatũ iminet ſed meꝛituʒ:ut in.c.ſi tu abſtines.xx vVij.q.ij.⁊ in.c.ſi deo patri.xxxiij.q.ij.facit.c. cõſul tationi ſupra.e.æ hoc nõ. æ ſemper tenebis menti. Hoia ꝙ deus fuit actoꝛ ⁊ inſtitutoꝛ matrimo nij.? ex hoc habes unam excelletiam iſtius ſacramẽ ti. alia excellentia eſt ꝛatione ſtatus quia fuit inſlitu tum in ſtatu inocentie.ſ.in paradiſo uit in.c.i.ð no to li.Vi. Alia ueꝛo ſacramenta fuerunt inſtituta po peccatũ. Item excellit ꝛõne tpᷣis:qꝛ ab initio mundi fuit inſtitutum. Item ꝛe loci qꝛ in paradiſo. Item rõe cõitatis:qꝛ oẽs gentes fere utũtur eo.⁊ uide de his que nõ hic Hoſt. ¶ In glo.ij. in fi. ex hac col ligitur pria lec.ad tex.quã nõ.⁊ dic ut nõ.iũ fuit Sõ .c. ꝓx.in glo.in.vV.diuinum miraculum ubi dicitur latius de hac materia Inn. hanc lec.non appꝛobat dicens ꝙ ꝓpteꝛ maleficiũ nõ dʒmr̃imonium ſeꝑari cũ nõ ſit ipedimẽtum ꝑpetuum:⁊ intelligit iſtũ tex. in frigido.nam de maleficiato nulla mentio fit h ſʒ allegabatur ipotentia coeũdi in gñe.⁊ ad.c.ſi ꝑ foꝛ tiarias:dicit ꝙ ẽ coꝛectũ.hec lec.cõir.nõ appꝛoba tur ut ſupra dixi æ ꝙ poſſit ſeꝑari ꝓpter maleficiuʒ ſatis dixi in.c.ſupra ꝓx.in gl.pal.naʒ ut dicit Ho ſti. ? bñ ſi loqret᷑ de ĩpotẽtia nali nõ fuiſſet h̊ iiũcta pnia de cõmiſſis.qꝛ ꝑ pniam nõ tollütur de facili ĩ pedimẽta nãia. Item uir allegabat ſe potentiã hr̃e mulieꝛes alias cognoſcendi ⁊ hec lec.eſt bona ⁊ cõi ter appꝛobatur. ¶ Tertia lec. ẽ ut tex. intelligatur gñaliter ubicũq; allegatur ipotentia coeundi.nõ.n. tenet᷑ nulier ſpecificare cãm ĩpotentie cum de facili nõ poſſit ꝑcipi maxie per mulieꝛc.⁊ iſte ĩtellectus eſt ẽt bonus in ſe ⁊ nõbilis.⁊ pꝛo hoc facit Nica ĩ teꝛ tia ꝑte nbi fit mẽtio de frigiditate de maleficio ⁊ge neraliter de ipotentia coeundi.¶ In glo. i. v. inſti tuoꝛ ibi ab adã.lʒ gl.repꝛobet primã opi.tu tamen eã tene nec ob. motinuũ gl.qꝛ adã dixit illa vᷣba oꝛe ꝓphetico ut ẽ tex.xxxv.q.x.c.fr̃nitatis ⁊ uide de h̊ tex.cũ gl.in.c:i.de uoto li.vVi. ¶ In gl.in. v. conti nuũ in fi.nõ glo.⁊ dic ꝙ in maleficio iſta cohabita tio triennij ſemper requiritur: qꝛ illud impedimen tũ eſt accidẽtale æ nõnunqꝙᷓ; tpe remoueĩt̃ maxie poſt actã penitẽtiã/ In alijs ueꝛ0 ipedimẽtis naturalib ubi de his ueꝛaciteꝛ nõ ↄſtaret uel peꝛ aliqua ſigna euidentia nõ eſt opus triẽnio:ut in.c.i.sS.e.Gʒ ubi ſigna eſſent dubia tũc dat᷑ triẽnium ⁊ iſte ẽ ꝓpꝛius caſus.d.c.laudabileʒ S.e.⁊ dic ut ibi dixi ⁊ in.c.i.S .e. ¶ In glo. fi. ibi tñ ſi adulteꝛium omitteꝛetur nõ bene glo. ⁊ dicit Jo.an.qꝙ ſi peꝛ alteꝛum intellexit p bationem uirginitatis ꝑ aſpectum glo.ueꝛuʒ dicit ſe cus ſi intellexit de iuramẽto ꝓpinquoꝛum nota ſin gu. dictu n Jo. an.lʒ eiʒ ſuccinte loquat᷑.habʒ tamẽ dictum ſuũ iuncta glo.hanc ſmam: ꝙ ad ſeparatio nem matrimonij fiendam ꝓpteꝛ maleficium necario non requiritur pꝛobatio uirginitatis: quod dictum ſatis mihi placet ur uiduarum nuptijs non deſiji hꝰ remediũ ſeparationis:⁊ ꝓ hoc allego.c.ſi peꝛ ſoꝛtia rias.xxxiij.q.i.ubi nihil dicitur de ꝓbatione vgini tatis. Añ ad cautelam iundices feceꝛũt hic mulierem e 3 ¶ Be frigidis ? malefi. impici nõ eim é viſimile ↄinges falſũ iurare ex quo ꝓpinqui pfumunĩ hẽe noticiã ſtat matrimonialis iurãt ꝙ eos credũt uerũ diceꝛe:ſed iuramentũ ꝓpi quoꝝ ſempꝑ ẽ neceſſariũ:qꝛ ꝓbatio nirginitatis eſt: ar. fallax.iñ ꝛc odij poſſent mrimoniũ non conſu mare:⁊ ↄfeſſio cõiungũ non eſt multũ ualida:ut in c.ſuꝑ eo.de eo qui cogno.ↄſan.uxo.ſuc.Quid ãt ſi nõ poſſint haberi ꝓpinqui ſaltim numeꝛo ſeptem Cõcludũt doc.ꝙ paucioꝛes ſufficiũt maxime cũ fa ma:ar.c.ſi duo.xxxv.q.vi. In defectum tmñ pꝛopin quoꝝ debẽt uicini adhiberi: ⁊ ſi nõ pñt haberi ꝓpi diſcoꝛdiã uel qꝛ iſti ſunt foꝛenſes tũc ſufficiunt pau cioꝛes ut ᷓ dixi.non eiʒ eſt de facili recedẽdũ a foꝛ ma huiꝰ.c. ¶ Vlimo bic querit qñ incipit currer iſtud triẽniũ dicit Hoſt. ꝙ a tpᷣꝛe pacte pnie ⁊ mo niriõis facte ꝑ iudicẽ. Inno. Min. ? Abbas dicũt gufficeꝛe ꝙ ꝑ triẽnium cõtinuũ cohabitauerũt ſiue ante ſiue poſt:æ hoc mihi plus placet per iſtum tex. in fi. ibi. J.pꝛedictos.viij.ãnos.nã loquiĩ de illis ã⸗ nis qui pᷣceſſerũt querelaʒ nunc expoſitã corã iudi cibus fateoꝛ tñ ꝙ poſt pniaʒ iniunciaʒ debẽt coba biutare aliquo tpe ad arbitriũ iudicis moderãdo: ut ꝓbat hſa hic in. v.⁊ ſi foꝛte placẽt deo ⁊c.?æ dicunt aliqui neceſſario nõ ꝛequiri ꝙ iſtud trienniũ ſit con tinuũ:ſʒ ſatis ẽ ut cõputatis tẽporibus cohabitatio nis reſuliet triẽnium ↄtinuũ.vnde ſi in triennio ma ritus fuit abſens ꝑ ſex menſes in peregrinatiõe po terit ilmid ſuppleri ab anteriori tpꝛe alias tollereiur pegrinatio ⁊ alia negocia neceſſaria.credo ꝙ h̊ fu it de mente l̃e.ſed quo ad corticẽ linera uidetur in nuere contrariũ dum requirit triẽnium continuum 2 non interpollatum ⁊c. ¶ De mrimonio cto ð ĩteꝛdictũ eccłie. Rica. ¶ Mnia inteꝛdictũ ecctie ſup mr̃imonio oᷣbendo qnqʒ ioedit ipᷣm mr̃imoniũ:qnq; impedit ⁊ dirimit iõ poſt multa impedimẽta s tractata actoꝛ ſubijcit banc rubricam.⁊ uide ad materiam huius rubriee qð nõ.glo.s de ſpon.du.in.c.tua. Itter „ Mrimoniũ contꝛa *inteꝛdictum eceleſie pteꝛ boc ſolũ non dirimitur. impo nitrr tñ pñia ſic Zhentibus ⁊ ſeꝑã tur donec cognoſcat᷑ de cã interdicti.h.d. in effecin rotus iſte titulus:ſunt due partes.in pria facti nar ratio.in ſᷣa rñſio:ibi mãdamus. 6 primo ibi pnte ⁊æ ↄſentiente ꝙ ex ſponſalibus ↄctis ꝑ fꝛatrem ſoꝛoꝛ nõ obligat᷑ ex ſola pñtia:ſed oʒ ꝙ conſentiat ſaltim tacite ꝑ aliqua ſigna.ſecus in ſponſalibus . tractis ꝑ paꝛẽtes:quia tũc ſola pñtia hab etur ꝓ ſenſu: ut in.c. unico de deſpon. impu.li.vi.iu fi. et ibi Jo. an.firmat hanc concluſionẽ i nouella:ſic in tellige iſtum tex. ſecũdo ꝙ ꝛeceptio muneꝝ ãplexus ⁊ oſcula nõ faciunt ſponſalia tranſiꝛe ĩ mẽi moniũ ⁊ nimirũ cũ attentatus copule non ſufficiat ſed oʒ ꝙ plene cognoſcatur.ut in.c.adoleſcens iun cto.c.is qui de ſpon.⁊ nõ ꝙ teei mẽimonium cuʒ uel indicis factũ ſeu contractuʒ pꝛo alia ↄtractum nõ obſtãtibus ſponſalijs ? receptione muneꝝ ⁊ oſculis ⁊ amplexibus.⁊ in hoc tene menti iſtam lram: qꝛ neſcio alibi ita bonum tex. ¶ Mota bo.tex.qꝙ matrimoniũ ſequẽs cnʒ alia mulieꝛe rum pit ſpõ.pcedentria ẽt ſi pceſſit interdictũ eccleſie. In teꝛdictum eꝛgo iu dicis factum ſpõſo de futuro ne ꝰ trahat nõ hʒ dirimeꝛe mẽimoniũ cum alia cõtractuʒ uincit eꝛgo mr̃imoniũ ſpõ.⁊ ĩteꝛdictum. ĩtellige de iteꝛdicto facto ex cauſa tpali.ſecus ſi pꝛopteꝛ impedi mentũ ꝑpetuuʒ:qꝛ tũc tale iteꝛdictum etiam dirimit: nt nõ.glo.i.c.tua de ſpon.du n glo. iſ ibi expt ſe.idẽ dic ſi tacite puta recipiendo poſtmodum do na ab alio uiro tanqꝙᷓ a ſponſo uełillum amplexãdo nt ſponſam. nõ. glo.j.in v. tanqᷓ ⁊ nõ.ſing.illã glo. faẽc.c.ad id qð g de ſpõ.⁊ tex.cñ glo.in.c. lFas ẽ de deſpon: ipn. A In ra tio. ibi ſʒ frateꝛ ad hoc obli gatur.nõ.glo.qꝙ ꝓmittens ſe daturũ alicui ſoꝛoꝛcẽ̃ in uxoꝛẽ obligat᷑ ad iducendũ ſoꝛoꝛẽ ut cum illo hat 8 declara: ut plenius dixi in. c. ex His.ij.S de ſpon. &ESe glo. ĩ V. pꝛohibuiſſet ibi æ bñ nota ex gl.iũcto tex. unũ remediũ ꝓditum ſpõſo ſi dubitat ne ſponſa contrabat matrimonium cum alio ut imploꝛet offi cium iudicis ꝙ ſub pena excõis inteꝛdicatur ſponſe ne contrahat cum aliquo alio matrimoniuʒ. ⁊ ex hac glo.iuncto tex.nota ꝙ etiaʒ ubi non interuenit inra mentuʒ non licet ſponſo renlliꝛe a ſponſa ſine cauſa quod etiam ſentit glo.fi.nam hic mulieꝛ non iurauit led frateꝛ ⁊ ceteꝛa. X£ litteri 8. Sũmatum eſt ſup c. ꝓxi. ulł als ſic. Spon falia de futuro cuʒ una ẽt ↄtra iterdictum eccleſie ↄtracta nõ habẽt dirimeꝛe matrimoniuʒ po ſtea ↄtractum cum alia.in pꝛima narrat factũ.in fa illud diffiniẽdum cõminit:ibi mandamus.¶ Hota pꝛimo iudicẽ eccliaſticum poſſe pꝛecipeꝛe ſponſo ne ↄtra ꝓmiſſionem tranſeat ad alia uota:etiam ſi pꝛo miſſio nõ fueꝛit iurata ⁊ ſic facit iſte tex.in ax.ꝙ ſpõ ſalia line iuꝛamento efficaciteꝛ obligant. ¶ Mõ lccũ do ꝙ ſolum iteꝛdictum ecclie factum ex impedimen to nõ ppetuo nõ dirimit mꝛimoniũ poſt otractum. Altio nõ iũcta glo. in v. ſtrictius unũ dictũ ſatis nõbile: ꝙ lʒ iudex defeꝛat appłoni nibilominus põt pcipeꝛe parti ne attẽtetid ꝓpteꝛ quod appellauit et ſic appto nõ tuet᷑ appellanteʒ ut poſſit id faceꝛe ꝓpt᷑ qð appellauit:qð ſing.nõ.⁊ h̊ͥ idem tʒ Jo.an.ĩ.c.cũ appkonibus de appel.li. vi. Et ex hac etiaʒ elicit do. an. iudicem a quo poſſe attentare omnia tendentia n facilioꝛẽ exitum cãe applonis non tamen cogno iſcendo de niribus appellaeioniſ: ꝓ h.c.qua fꝛõte de appel.⁊ uide qð ibi dixi ⁊ latius ĩ.c.cũ teneamur.e. ti. ¶ In glo. ij. ibi ↄſciaʒ nõ. bñ gl. ꝙ ꝑ h̊ vba pci pio ſub pena excõicatiõis nõ feꝛt excõicatio in õ fa cientem ipſo facto ſi ad ulterioꝛa nõ fuit ꝓceſſum. ſed oʒ ꝙ dicat᷑ quã ex nũc ꝓfeꝛo ſi ↄ feceris uł ſilia Hba et eſt cõis ſnia doc.ꝓ quo facit tex.in.c.ſic de ſimo.⁊ ibi gl.uide etiã glo.in.c.i.de ſagi.⁊ ad iura alle. in gl. ꝓ ↄtrarijs dic ut in eis. 4 Si hi qui diceban „ muliere. tur conſanguinei cõ traxeꝛunt ð pceptum iudicis debent ſeꝑa Lui mntcruunu zm vopntne dorfethohe o Nöct lüns lna l Ma ter giin tpiimnoc o won Paren zuniirtnlnn de gint ie latriofninsonine SSüiürctin. P. Eyawlanckenmisinrtün dißſelcna geflimdemiani jiñpri pomz artitcedhbiun por Hur in p itii i dimdn d mnictati a i mgn igenſa ſcli opvgvetns. 1balänumn de ſc lononm conipgin dnun „Deriiuam pmnd nkhrnſohͤ 8 Praceſaſtatsogoſet neit en wammuicſutlain⸗ n ſpbitur rinn manaioer iſpbn ataß inenſaur hone muminonin rerbu i; binon inemnt inn clir 9 ſorfiſte anfn uumbiemſenoninvir Fimmi 4. D . Dn 1OCa dOrtendcnn ba dininer mmnnonine inpi unr ſud n utinunmng M poſe ucerr hbr alalronmin in chheriſeteri al ecbignnCödn cheſonna inpedinen fünoni M Mium, Nonns wiudiſas ARNüttinnins N nd engdet Pyeſuita ¶ Qui ſi. int legt. ri donec de cã cognoſcat᷑. ¶ No. ludicem debeꝛe ĩ terdicere mrimonium ſi uehementer ſuſpicatur de imopedimento inteꝛ hentes. ¶ Item noe ſi cã ipe dimenti eſt ꝑpetua mr̃imnniũ ẽ nullũ interdicium ſecus ſi tpalis:nam ut hic nides uʒ mꝛimonium cõ tractũ õ pceptum iudicis factuʒ ꝓpter ſuſpitionem ↄſanguinitatis ſi poſtmodũ nõ repiatur ↄſãguĩtas 2 hodie ↄᷣhens in gradu ꝓhibito eſt excõicatꝰ ipſo facto ut in. cle. unica de ↄſan.⁊= affi. ¶ In glo.iij. ibi ſed tutius dicit Jo. an. ꝙ imo neceſſarium qꝛ in abſolutõe ab excõicatiõe reꝑitur certa foꝛma:nec ſufficit ſolũ ſatiſfactio.ut in.c.cum deſideꝛes ⁊.c.a nobis de ſen. ex.ſecus dicit in abſolutõe a ſuſpẽſiõe nl in relaxatõe iĩterdicii.ſi eni iſta ferunt̃ ad tpᷣs nõ reqĩit᷑ pꝰ tpᷣs abſolutio:⁊= ẽ ro diuerſitatis qꝛ in hiſ caſibus ultis nõ reqrit᷑ certa foꝛma in abſolutõe uñ ſatis ẽ ꝙ cõſtet de mẽte iudicis. Ego allego tex.qſi expſſuũ cũ gl.in cle.i.de deci.æ uide peꝛ Inn.⁊ alios i. c.cũ bone de eta.⁊ quali.¶ Quid ãt dicẽdum in papa ſi excõicauit ad tpᷣs puta donec ſatiſfaceret. nũquid requiritur abſolutio poſt ſatiſtactionem du bium facit quia papa non ſubijcitur foꝛme ſed ex il la ſola noluntate poreſt abſoluez ab excõicatõe:ut ĩ cle.ſi ſimus de ſen.ex.do. An.credit ꝙ in dubio requiritur abſolutio qꝛ alio non apparente non uẽ papa uti ptãte abſoluta ſed oꝛdinaria:⁊ ſic dʒ impẽ di aaſolutio ſᷣm iuris ordinẽ — ¶ Qui fli ſint legitimi. ſeica. ¶ Supra niſum eſt de multis impedimentis matri monij:ſed quia ſepe filij naſcunt᷑ ex mrimnnio gcto 3 impedimenta eccleſie: æ dubitari poteſt an ⁊ qn fi lij ſunt ltimi. Ideo ſubijciĩ iſta Nica ðᷣ mã. xxvi.di. deinð.xxxiiij.di.uiduã.xv.q.vi.nõ nuꝑ.xxxij.q.iij. dicat ⁊z. xxv.q.vij.c.fi. Onqueſtus. Miſer ſo luto genit⸗ 7 ſoluta ltimatur peꝛ ſubſequẽs pa rentum coniugium etiam quo ad . heꝛeditatem: pꝛimo impetrãtis que ela.ſecũdo cãe ↄmiſſio ibi ideoqʒ ¶ Nota ꝙ iu dex eccleſiaſticus cognoſcit inteꝛ laicos de legitima tone cum nenit acceſſoꝛie ad cauſam matrimonialẽ etiam ſi contentio ſit ꝓpieꝛ heꝛeditatem tempoꝛalẽ. Mõ fo ꝙ filius genitus ante matrimoniuʒ legi timatur ꝑ mr̃imoniũ ſubſequẽs ẽt ut pfeꝛat patrno in hẽditate patna:⁊ nõ ꝙ ſine aſſignatiõe dotis ſen inſtĩis dotalibus ꝓles an nata ltimat᷑: Iʒ aliud nidea tur inueꝛe ius ciuile:de quo dicaʒ latius.j. e. c. tanta ubi ponit᷑ clauis huius mẽ In gl. fi. in fi. hec nl tima ſolo va eſt in ſe ſz diuinat ideo tene pcedenteʒ ſolonem. Vel fm Inno. dic ꝙ b̊ nõ perebat reſtitu tio bonoꝝ ſʒ ſolũ ut ꝓnũciaret᷑ iſta legitima uirtute mr̃imonij ⁊ ut poſtmodũ nõ iquietaret tanqiᷓ illegiti ma ⁊ hec ſolutio eſt bona. Hoſt. dicit ꝙ iſia ꝑſona Egl miſeꝛabilis:hec ſolutio diuinat æc̃. Separato matrimo Bm inter. nio in facie eccleſie O Kacto filij geniti uł ↄcepti ante ſniam ſunt leimi. prĩo ponit cãm diffnitõis. ſo diffinit ibi iõqz 15 ꝙ ꝓpter bonã fidẽ ꝑhentum hentiũ in fa cie ecclie filij iudicãtur ltimi ʒ poſtmodũ mimoniũ ↄſtet iter illos nõ potuiſſe oſiſteꝛe puta ꝓpter oſan guinitatẽ uel affinitatẽ Idẽ dic ſi alter ↄiuguʒ ſolꝰ erat in bona fide puta qꝛ reliquus ſciebat ĩpedimen tũ ut in.c.ex tenore.j.e.æ uide qð dixi.in.c.i.ꝭ.de eo qui dux.in ma. quã pol.¶ H. o maxime iũcta gl. ꝙ ubi agit᷑ de fauoꝛe filioꝛũ ↄcepti hent᷑ pꝛo na tis ad hoc.l.qui in nuteꝛo.ff.de ſta. ho. ſecus ubi agi tur de odio.¶ Mõ ↄcepti pꝰ lit.ot.ſuꝑ impedi mẽto ꝑinde ſunt ltimi ac ſi fuiſſent ↄcepti ante ↄte. ſatis ẽ enĩ ꝙ an ſnĩam diuoꝛtij fueꝛunt ↄcepti ⁊= pu tohõem eẽ qꝛ pendente lite ſuꝑ ipedimento non dʒ ſuſpendi exercitiũ mẽimoniale:ur in.c.ij.ſupꝛa ut li. pen.nõ dʒ eꝛgo ꝓdiꝛe pena ex eo ꝙ legitime factuʒ eſt. ¶ In glo. i. in fi. nult ergo hec glo. ⁊ idẽ ſeqns non ſufficere ad lũmatõem filioꝛũ mr̃imonium fuiſ ſe Zctum publice ⁊ ſine ↄdictione niſi etiam fueꝛit P miſſa denunciatio de qua in. c. fi. de clã.deſpen.ſʒ tu dic ut ibi plenius dixi. ¶ In glo. pe.in fi.dic cla rius ꝙ ꝛeſpectu ltimationis inſpicimus tps ↄceptõ nis ⁊ ips ſnie ⁊ nõ tpᷣs ↄt.lit.qꝛ ẽt poſt lit. Ot. coõiu ges utũtur ltime mr̃imonio ut ſupꝛa dixi.Sed quo ad hoc ut filij ſequant᷑ ↄditionẽ mẽis inſpicimꝰ 1ps poſt lit.ↄt.qꝛ ꝑtus ſeqᷣtur uentꝛc æ uterqʒ ĩcipit eſſe in mala fide poſt lite.ↄte. . Statur vᷣbo uiri = R anſmiſſe. mulieꝛis qui negãt Ialiquẽ filiũ niſi indicijs ⁊ teſtibus ꝓbetur Srium.prio ponit᷑ oſultatio.ſo rñſio ibi conſultati oni.¶ H.prio ꝙ ex eo ꝙ qs ſit nutritꝰin domo alicuius nõ pᷣſumit᷑ filiꝰnec renet᷑ nutritoꝛ eũ ut filiũ iſtitueꝛe qꝛ nõ ꝓbat h eẽ ꝙ ab h̊ ↄtingit abeſſe.ut ĩ c.ij. de traſla.pla.nã filij nõ ſẽꝑ nutriunt᷑ in domo ut in. l. quidã cũ filiũ.ff. de.v.ob. ¶ ¶Mõ fo aꝛ. op. ex tex. ꝙ ubi fama uicinie ſtat ꝑ filiatõe.dictũ auteʒ ꝑẽtũ ẽ in Sꝛiũ alia nõ apꝑente ſtat᷑ dicto ꝑemũ ut ſa tis inuit᷑ h ĩ fi.l̃e iuncto medio qð ſatis ẽ nõndum ¶ Mõ ʒ ꝙ aſlertio ꝑentũ negatina pᷣiudicat filio niſi poſſet ſe ꝓbare filiũ idicijs ⁊ teſtibꝰ. Et ex h in fert̃ ꝙ ſiquis ẽ in poſſeſſione filiatõis non dʒ exclu di ab hereditate nec a iure filiationis ex ſola negati one ꝑẽtũ ꝓ h̊ tex.cũ gl.in.l.i..ij.ff.de caꝛbo.edi. ⁊ ĩ.l.ſi poſtumꝰ..fi.ff.de li.poſtu.⁊ hͥ faciunt ad qõneʒ legiſtaꝝ in.l.filiũ.ff.de his qui ſnnt ſui uł ali. iuris ubi dẽ ꝙ regina quedã ueniẽs ad moꝛtẽ uoca ait filiũ qui cõit᷑ reputabat᷑ filiꝰ regis ⁊ ſibi ĩ ſecꝛeto dixit eũ ñ eẽ filiũ regis ſʒ cuiuſdã miliriſ:⁊ ſic regnũ ad eũ n ꝑtinẽ:ipᷣe vo paꝝ ſapiẽs ꝛenũciauit regꝰ:nã ut pʒ ex pcedẽtibꝰ ñ tenet᷑ filiꝰ cꝛedẽ vᷣbis ꝑentũ ex q ẽ ĩ poſſeſſiõe filiatiõis maxie cũ ipi ꝑentes pꝛius tractaueꝛũt eũ ut filiũ z eũ noiĩaueꝛũt ad h̊.c.ꝑ tuas de ꝓbaA In gl. i. v. negabãt ibi ſz Piudiciũ ñ gña bat h itelle cũ effeu eo ꝓbãte Sriũ.ſ. ꝙ ſit filiꝰ ſʒ eo ñi ꝓbãte negatio ꝑentũ fac plenũ pᷣiudiciũ:ut h̊ apxte bat᷑: ⁊ dic de mã ut pleniꝰ æ latiꝰ dicã ſuꝑ glo.fi. E glo. i.V. qõ mota ibi ꝙ eꝛãt ſc̃ monachi nora gl. ſin. quã neſcio alibi ex aua potes colligẽ q pete itrãte mõſteꝛiũ põt iltico filiꝰ petẽ ltiaʒ:⁊ ſic facit pꝛo ¶ Qui ſi. ſint legi. imtellectu. e.cum ſimus 5 de regula. ubi pleniſſime examinaui. boc dictum. 7 adde ad ibi riota. iſtam glo. æ dictum Har. in.:.ſiquis a libeꝛis i. F. ſiquis ſeptennij. fl. de li.agno. abi vult quod monaſterinʒ viuente pr̃e tenetur alẽ filiuʒ non at tenet̃ ad lumaã niſi pꝰ moꝛtem:de quo in.d. c. cum ſimꝰ ¶ NMota eriam ſequentẽ ſolonẽ glo.ꝙ pr᷑ põt in vita cedere hereditatẽ filijs retẽtis ſibi aliqoꝰ bonis. ¶In ea. glo. ibi ⁊ qꝛ uicinie fama boc hẽbat:aduene quod hoc uidetur õ tex. nã fama vicinie hẽbat ꝙ iſte eꝛat ſpurius ⁊ iſti dicebt eũ non eſſe filiũ ẽt ſpuriũ niſi glo. intellexerit ꝙ ꝛeſpectu intẽtionis agentiuʒ cõcõ darent qꝛ filij ltimi ſolũ agebãt ut excluderẽt iſtum ſolũ ab heꝛeditate æ ad bunc effectũ nõ ꝛefeꝛt an ſit nõ filiꝰ an ſpuriꝰ:⁊ ex hoc põt colligi unum nõbile dictũ ꝙ diueꝛſe ꝓbatiões diffeꝛentes in mõ ⁊? cõnue nientes quo ad intẽtionẽ agẽtis debẽt cõiungi qð ñ plʒ do. an. nec ẽt mihi qꝛ cũ ꝛeſultet Zrictas ꝛeſ pectu modi nõ debẽt cõiugi ar. in. . nubi ꝛepugnan tia. ff. de ꝛc.iur. ⁊ in. c.ſolicitudinẽ in fi.de appel.et nõ hoc dictuʒ qꝛ facit ad multa: ¶ In glo pe. ibi natus de ltimo mẽimonio uult diceꝛe ꝙ exq quis eſt natus de uxoꝛe alicꝰ pſumit filius illiꝰ. nã filiatio ex pꝑte pꝛis nõ põt ꝓbari. J0 diẽ lex ꝙ mateꝛ ẽ ceꝛ ta. pr̃ aũt ẽ ille.i.pſumit᷑ quẽ nuptie demõſtrãt: vt ĩ .l.quia ſemꝑ.ff.de in ius nocã.pᷣ pꝛocedit ſi mari mus erat pñs.ſecus li fuiſſet abſens tanto tẽpoꝛe ꝙ nõ potuiſſet iſtũ gñaꝛe:nam tunc potuilſſet iſtum ne gare eſſe filiũ æ uxoꝛẽ cõuinceꝛ de adulterio:finge eim ꝙ abſens ꝑ biẽnium ꝛeppꝑit filiũ in de mo triuʒ menſiũ: ut in.d.l.filiũ.ff.de his qui ſunt ſui uł alie. iur. Sʒ ſi pat̃ cohabitabat uxori tẽ pſumit filiꝰ ſu vs et ſi ꝓbaꝛet ꝙ eo tpᷣe vxoꝛ ↄmiſiſſet adulteriuʒ cũ alio:nã cũ poſſet eſſe filius utriuſqʒ debemus pᷣ ſumeꝛe fauoꝛe filiatiõis ꝙ ſit potiꝰ mariti ꝙᷓ; adulti ꝓ quo allego iĩ ſiłi bonũ tex.in.l.miles. F. defuncto .ff. de adul. z idẽ dẽ de eo qui naſcit᷑ ex ↄcubina de tenta in domo ut pᷣſumat᷑ filus cõcubinarij: ut hẽs glo. ſing. in. c. michael ð fil. pꝛeſbiteꝛoꝝ quã tenebis mẽti ꝓ filijs pᷣſbiteꝛoꝝꝛ EVn glo i ibi niſi ꝑ iudi cia exterioꝛa: utputa qꝛ in ſecreto appellabant iſtum filiũ ⁊ ita tractabãt:ſed ĩ publico ob aliquam cãm negabanteſed ut plenius heas hanc mm cũ qverit̃ qualit᷑ ꝓbet᷑ filiatio capiẽdo aliqua ex dictis do.an. hic cõclude ꝙ ſi ꝓbat᷑ natus ex mulieꝛe ꝛetẽta ĩ do mo ſatis ꝓbat᷑ filiꝰ mariti ſeu concubinarij: ut S di xi nec credeꝛet᷑ vbo pr̃is aſſerẽtis ↄriũ qꝛ non põt pr filiũ nõ agnoſcere:ut in.d.l.filiũ:maxime ſi fama nicinie eſt. ꝓ filiatiõe: ut in.l.ſi uicinis ſciẽibus.E. de nup. Aut ꝓbat᷑ ſolũ tractatus ꝑentũ qꝛ eũ troc tabãt ut filinʒ ⁊ iſte illos ut ꝑentes ⁊ ex h ſolo pꝛo bat᷑ filius ut nõ. Har.in.l.quida.ff.de ꝓba.⁊ apeꝛ ie hoc uoluit hic glo.pe.qᷓ plus diẽ ꝙ ꝓbatio huiꝰ mõi tractatꝰ pfeꝛĩ negatõi pentũ poſiea ſubſeqũti qð bñ nõbis:facit.c.ꝑ tnuas de ꝓba. Aut pꝛobatur ſola fama:⁊ tunc ſi nihil ꝓbatur in Sꝛiuʒ illa ſufficit ad ꝓbandum filiationẽ qꝛ cum bec res de facili ꝓ bari non poſſit ſnfficiũt ille ꝓbationes coniectura les qð iʒ bic do. Ant. Iſiud iñ dictũ ur̃ ſatis duxꝝ ꝙ lola fama ſine pꝛobatione tractatus ſeu ſine uo * 4 catiõe pentũ debeat płe ꝓbare ĩ pᷣiudiciũ ueniẽtiuʒ ab inteſtato cũ regulariteꝛ fama płe nõ ꝓbat: ut di xi S in. c. ueniẽs ð de te uãdoqʒ fama uicinie hʒ unũ ⁊ dictũ ꝑentuʒ hʒ oppoſitũ ⁊ ſtandũ ẽ dicto pentum ut hic qnʒ ꝑentes negãt aliquẽ filiũ ⁊ ille eſt in poſſeſſione filiationis ⁊ nõ ſtatur dicto ꝑentuʒ ut hic iũcta glo.⁊ in.d.l.i.C.de car.edic. ſecus ubi fi lius nõ eſſet in poſſeſſione filiatiõis ⁊ in fi.glo.nõ. glo. ꝙ ↄcurrẽtibus Sꝛijs pᷣſumptibꝰ ſtandũ eſt for tioꝛi:ſi autem nulla eſt ſoꝛtioꝛ tũc mutuo ſe tollũt ut in.celitteꝛas de pꝛeſump. 5 Illegitima ꝓles Auſam que. eſt quam uiro ui uente uxoꝛ ex adulteꝛio concepit ſine cum adulteꝛo ſiue cum uiro moꝛet᷑ æ pone cãum ꝓut po nit glo. in. c. cãqʒ que. j. eo. ¶ Eõ p ꝙ põt qͥs ꝓba ri filiꝰ adulteꝛi ʒ mateꝛ moꝛet᷑ cũ marito qð ĩtelligo qñ põt ꝓbari ꝙ tpᷣe ↄceptionis maritus nõ utebat cũ ↄiuge als puto pꝛium ꝑ idiqð dixi S.c. proxio. ¶Bto ꝙ excluſo aſcendẽte tanqꝙ; illegitimo ex cluduntur ẽt deſcẽdentes q;tuncũqʒ ſint legitimi: in hac eim cã agata nõ litigabat ſʒ filius ipius:ur in.c. cãm que.j. eo.ſʒ qꝛ filius petrebat heꝛeditatem aui ex ꝑſona agate matris diſputabat᷑ hic de legitimatione agate. Ex quo ifeꝛtur ꝙ łʒ filius ſit legitimꝰ ex quo pateꝛ fuit illegirimus nõ dʒ admitti ad Eaaners. Hiam dentiũ ut aui ⁊æ alioꝝ ꝓ hoc tex.j.c.ꝓxim ex ſobole nali tin non põt hr̃i ſoboles legitima quia oẽs deſcendentes ex filio nãli imn ꝓueniũt ex radice infecta:⁊ ſic nõ ſufficit ꝙ ipi ſint legitimi ad hoc ut admutantur ad heditatèe illoꝝ quibꝰ pateꝛ illegitimꝰ 5 potuit ſuccedẽ ad hꝰ. l.fi. C. de nãli. li. 2c. At or. Qõ natiuitatis oppo ſita pe tẽti heꝛeditatẽ coꝛã iudice ſe cnlari eſt ad eccleſiaſticũ iudicẽ tranſmittẽ da. Et eſt tex. multũ nõbilis ⁊ allegabilis:ſunt due partes: in pria appellãtis qõ:in fa cãe cõmiſſio ibi iõ: 6 p? ꝙ nepos legitimus ex filio naturali im nõ ſuccedit auo qꝛ cũ ueniat ex ꝑſona patris et pr̃ excludit᷑ tanqᷓᷓ illegitimꝰ debʒ excludi ipſe tanq ueniens ex radice infecta ⁊ latius dixi S.c. ꝓxio.ali quid dicaʒ.]. 5 fo id ad qð allegaĩ quotidie iſta a ꝙ ſi qõ ſpũalis incidit coꝛam iudice ſecula ri dʒ remitti ad iudicẽ eccleſiaſticuʒ ⁊ ſuꝑſedendum eſt in qõne prĩcipali ꝑ iudicẽ ſecularẽ donec qõ ĩci dens terminet᷑ ꝑ iudicẽ eccliaſticũ cõcoꝛ.c. iuam de oꝛdi.cogni. Anð intelligendus eſt iſte tex.ꝙ ꝛeus obiecit defeceũ natalium ꝓnenientem ex inualidita te mãimonij ita ꝙ qõ incidens erat iuris ⁊ nõ facti ut qꝛ dubitabat᷑ vrrũ mr̃imoniũ tenuilſſet inteꝛ iſtiꝰ gctoris auũ ? auiã maternã et de hac materia uið ut plenius dixit in. d.c.tuam. ¶ Tertio nota nnuʒ dictum qð alibi non ita bene ꝓbatur iudicẽ eecleſi aſticum ad quẽ cauſa ſpiritualis incidens ẽ delata poſſe terminum peꝛemptorium pꝛefigere opponen li exceptionem illam.j.quem teneatur pꝛobare: et hoc debet facere iudex ubi uehementer pꝛeſumitur de calumna excipienti⸗ unauid autem hoc ſẽ peꝛ ſit fiendum cum cauſa incidens defertur ad indicem eccleſiaſticum dicum docroꝛes quod non. l 4 ierad —– LeNretſte d ng ſonenoncom un 8 gine nmn uſiſ n E elncis ool ktaln⸗ Untnig cee ſtcoꝛ⸗ n ne CIglt aeben . 1goebilan n Seggankir darsnnfin sdetiuhar etet checn vt henficumifunmnen (nrges. Gisröbte Crrorfammq und mninfmadrmndmizunimi inndepbanamrin, ürenine ſe, linlbftcenin n. Gan ſch ulomunmmanpnoumtpotuſ ſipnn rlpimijgortorprinchaama torcunr ns gatann bor dm Ckun eniges volir Yno in⸗ Erſi ſo nsdioun nö rbebese in Dbmncicvancſeleztinun. I ohego nsigncdneg dan 9 nl fummde Wininrcnonce⸗ Peneninngen⸗ cuim uicns Cderrn kicte Pichunigtum tinimi ſmn neunr un onigesinmndnn npurdomimmn scffae r iun y banr nobig liclus ceß bünti n Crenſt umnintt 6 ee; r Piei i lens en bo i ir ieen erttmuflirie lee mioen ſach. ſopbi Ainitzef ſigeo 8 unn ſknitfr . umnolenliri, nqre. Niin D iquon nironi innengtſrn u Wämm gerho . N msb ene e AWcsn enüntmctie Nahdnsnminstdc Y. „„» oundilgdrzlni balantir mi ſtie nsz nnnii, ſir iin lugttu hflis iginin lmonng hauimnnanie lhumircktgiinnore hilis ulgnerqn⸗ . cacnin A teliangedc. znſtgmcin 4Mabicvoeskgumna tloriütm gmirancte tgiinn bgeniadteen ume lorcud anſecgen Ab'] Ccenil i, O muuiniu pvvi xruiiminui iller l ackia toi udaeunſnin öblist algtbilalun de 1scoin ficie toniſo bi s eguimns gfli ſunn iinergonnse Zind cn⸗ Glni NMeanc Gtusdst Noli Noiadedenn bi igisnadtconn ieg Miaiui till ¶ Qui ſi. ſint legi. Sed boc poterit iudex eccleſiaſticus fᷣm ꝙ uideꝛit expediri ex circunſtantijs æ malicia opponentis. Et inducitur iſte tex.ad ꝓbandum ꝙ ex cã poteſt pꝛe figi terminus ad agendum:ſile cum ſcholaris inten dens ꝛecedeꝛe æ dubitans ne in puncto ꝛcceſius ma licioſe oueniat᷑ petit ut imponat᷑ edictum cum certo termino.j.quem uolemes peter̃᷑ compareant ð quo uide per glo.æ doc.in.l.unica.C. ut nemo inuitus: iſte tamen tex.hoc non ꝓbat quia loquitur in excep tione. Item poteſt induci iſta ſẽa in argumentum ſatis notabile ꝙ ex cauſa poteſt reſtringi terminus pꝛefixus ad appellationẽ finiendam: de quo in. c. cũ ſit ꝛomana de appel. ¶ Mota ꝙꝙ nubi queſtio pꝛinci palis fuit intentata coꝛã iudice ſeculari non poreſt iudex eccleſiaſticus qui cognonit ðᷣ incidenti poſtea cognoſceꝛe de principali. Sed debet ꝑtes ꝛcmitteꝛe ad indicem ſecularem quia exquo cauſa principalis fuit inchoata coꝛam ſeculaꝛi non poteſt poſtea ueni ꝛe acceſſoꝛie ad cauſam incidentem:ſecus ſi nulla ꝗᷓ ſtione mota coꝛam iudice ſeculari ageꝛetur de legiti matione coꝛam eccliaſtico qꝛ tunc incidenter pe ſſet eccleſiaſticus cognoſceꝛe de cauſa principali:ut in.c de prudentia. . de dote poſt diuoꝛ. æ facit tex.in. c. ſſipea e. N⸗ l.i. in fi. de hac materia dic ut di cam.j. c. ꝓx. e gio pe ſbi 3 clam coniuncros. NMota gl. ꝙ clandeſtine ↄbentes non pſumũtur cõ iuges dicit ala hoc ꝓcedeꝛe ꝛcſpectu uiuenuum. ſʒ reſpectu filioꝛum pᷣſumumur coninges qð ẽ dictuʒ ſatis nõbile. Exquo infertuꝛ ꝙ natus ex maſculo = femina ſimul habitantibus pᷣſumituꝛ ltimus qᷓi fano ꝛe ltimatõis pᷣſumatur iter illos mrimonium ꝓ quo facit.l.in libẽ.ff. de ritu. nup.Sed reſpectu ipſoꝛum uiuentium canon pᷣſumit potiuſ ſtuprum:ut in.c.ali ter allegata in glo.⁊æ hoc ut inducatur ad palam cõ trabendum.z ſatis ꝓcederet hoc dictum ſi iſti uo cabant ſe coniuges ut noluit Inno. in. c. ex parte de reſti.ſpo.cuius dicium nõ qꝛ habes ex his mõʒ facilem ꝓbandi quem eſſe legitimum. Item ut ba bes hic glo. ſatis eſt probare ꝙ mater credebatur uxoꝛ. Et faciunt hec ad limitationem eoꝛum ꝗᷓ no tant legiſte.in.l.filium.ff.de his qui ſunt ſiui uł alie. iuris ⁊ in.l.ſi uicinis.C.de nup.dicit etiam Hoſti. ꝙ reſpectu ipſoꝛum uiuentium ſi ſimul diu cohabi taueꝛunt tanqꝙ; coniuges pᷣſumendum ẽ coniugium nam ꝓprer diurnitatem tpᷣis difficile eſt ꝓbaꝛe con tractum mẽimonij quod bene nõbis:⁊ facit ꝙ ipſe nõ. in. c. illud de pſump. ¶ In glo. fi. ibi incidẽter glo. nõ reddit rõnem huius dicti:nam ſi incidentia cauſe ampliat iuriſditionem:ut in.l.quotiens allega ta in glo.ubi ratione incidentie iudex cognoſcit de canſa ſtatus de qua alias pꝛicipaliteꝛ cognoſceꝛe nõ nalebat quare non ampliat hic iuriſditioneʒ iudicis ſecularis maxime qꝛ ſi cauſa tpᷣalis iucidit coꝛam iu dice eccliaſtico põt de ea cognoſceꝛe ratiõe inciden tie ut S dixi. So.dic ueꝛam rõem eſſe quia iudex ſe cularis eſt incapax cognoſceꝛe de cã ſpiriinali:unde incidentia cauſe ãpliat iuriſditionem indicis eccleſia ſtiei qui ſaltẽ in habitu hʒ illã iuriſditionem: ul qui ſa tim eſt capax illius iuriſditionis. iõ iudex eccleſia ſticus cognoſcit incidenteꝛ de cauſa tẽporali qꝛ ñ ẽ incapax illius iuꝛiſditõis:mo eã hʒ in habitn ſecus in iudice ſeculari. Sea aere nũquid in iſta qõ ne ſpũali incidenti coram iudice ſeculari delata ad foꝝ eccliaſticũ libellus æ alius oꝛdo iudiciarius ſit ſeruandus uẽ ꝙ nõ qꝛ eccliaſticus ſuccedit loco ſe cularis iudicis. Sed coꝛam illo non erit offerenduſ libellus ſuꝑ exceprione ꝑemptoꝛia nec lis conteſtan da qꝛ ſufficiunt libellus ⁊ litis ↄt.in.prin.litiſ ut nõ in. c.prudeniiam in S.ſexra de offi. dele.ergo nec coram iudice eccleſiaſtico ſubꝛogato Inno. refert hic ↄrias opi.⁊ dicit ꝙ tutius eſt ꝙ libellus offera tur ⁊ oꝙ ſit offeꝛendus plecet Hoſii.quia bec que ſtio eſt pꝛeiudicialis ad principalem tdem do. An. quia cum inſtantia iudicis ſecularis non tranſit in eccleſiaſticum reperierur iſta queſtio ſine fundamen to ⁊ ſatis mihi placet ꝛeſpectu ſibelli. ſed ꝛeſpectu lit. cont. eſt magis dubium.nam nidetur ꝙ contra abſentem ꝓcedi poſſet lit. non ↄt.ar.hᷣ duʒ dic ſi.. duos menſes iſte non ꝓbauerit æc̃. tu de ̊ uide qð latius dixi in.c.tuã de oꝛdi.cog.duas queſtões hic tactas ꝑ doc.dicam.j.c. ꝓximo ubi melius cadunt ideo omitto hic. A nta. Famoſum eſt 7 quotidie al legatur in utroqʒ foꝛo ⁊ ihe ꝛendo vᷣbis lre. h. d. in ſũma. Matuꝛaleſ le gitimant peꝛ ſubſeques ꝑpentum coniugiũ:ſpnrij vo nõ. Et ſunt due ꝑtes fa ibi ſi autem. ¶ Nota pꝛi mo ibi tanta eſt uis.i.nirtus ſeu potentiã æc̃. ꝙ ki matio filioꝛum antea genitoꝛum fundatur ſuper uirtute ⁊ potentia matrimonij: = ſic pꝛopter bonuʒ matrimonij quod eſt fauoꝛabile fingitur matrimo nium a principio fuiſſe contractum. ⁊ ex hac litterꝗ infertur ad queſtionem nunquid indiſtincte peꝛ ſub ſequens matrimonium legitimentur antca geniti et uidetur quod non quia inꝛa ciuilia ꝛequirunt quod matrimonium contrahbamur cum inſtrumentis dota libus ut inſti.de nup..aliquando ⁊ de heꝛe. que ab inteſ.defe.poſt.prin.ↄ in auc.qui.mo.na. effi. ſui.F.fi.unde ſecundum leges ubi non interuenit ĩ ſtrumentum dotale non ſufficit matrimonium ad legitimationem filioꝛum antea genitorum. Et ita expreſſe ſentit Hal.in libro feudorum in ti.ſi de feu.fue.contro.capi.naturales. Sed canoniſie mo dernioꝛes cõuer tenent oppoſitum: æ ita ſemper conſultum eſt peꝛ Gaſpar. de cal. do. Car. æ domi. Anto. ⁊ ita pluries in facto reſpondi ſequendo hãc opinionem pꝛo qua apeꝛte facit iſte texius qui fun dat ſe ſupeꝛ potentia ⁊ nirtute matrimonij ad cuius eſſe non requiritur inſtrumentum dotale: ⁊ ſic legi ſte communiteꝛ in pꝛatica ſequunur bhoc dictum et pꝛo hoc.c.i.ſupꝛa eo. Nrn ſecundo ibi poſt cõ tractum matrimonium ꝓꝙ ius iſtud non requirit ut nullum matrimonium ſit inteꝛmedium ſcilicet inteꝛ natiuitatem filioꝛum ⁊ contraetum matrimonij coum illa mulieꝛe. Et ex hoc infenur ꝙ ſi habens filios ex concubina contrahat cum alia mulieꝛe ? ea mortua contrabat cum concubina ꝙ filij legitimantur non obſtante matrimonio intenmedio: æ ita decidit Jo. an. in regula ſine culpa de regu.iur. li. Vi. in meꝛcu. ¶Kni fi. lint legi. ota ibi legitimi habeant ꝙ iſti anre geniti nõ vere ſunt legirimi ſed debent haberi pꝛo legitimis quia neꝛbum habeantur eſt ueꝛbum ficticinm. Et ex hoc dicit hic dominus Antonius ꝙ ſi ſtatntuʒ facit mentionem de legitimis non compꝛehendun tur iſti legitimati peꝛ ſequens matrimoniuʒ quia ſta intũ nõ vificat᷑ in cãu ficto:ut ĩ.l.iij. .hec vVba.ff. de nego geſt ſecꝰ diẽ ſi h vba ꝓferant᷑ a iure cõi ⁊z ſic trãſit hic.ſed ipſemet tenet oppoſuũ in.c.ꝑ uene rabilem in ꝛepetitiõe.j.e.in.xx.coł ⁊ iſtud puto ue rius quia iſti ſunt auctoritate iuris legitimi:nec ob ſtat vbum bhabeantur quia ubi ꝓfertur ab habente poteſtatem paria ſunt diceꝛe ſint legitimi 2 habeant ꝓ ſimis ⁊? ꝓ hoc.c.ex ꝑte s de ſpon.ſicut in ſimili diẽ Maꝛ. paria eſſe ꝙ ſtatutũ dicat habeanĩ ꝓ ci nibus nel ſunt ciues:ut nõ.in.l.ſi is qui ꝓ emptoꝛ .cff. de nſuca. æ in.l.ſi maritus.ff.de adul. ꝓ hoc fac qð.j.ſubijciã. Mõ ibi ſpurius ꝙ natus ex adultio dicitur ſpurius ⁊ ðᷣ ſpurijs ⁊ alijs uocabulis filioꝰ non legitimoꝝ habes bonã glo.in.c.niſi cuʒ pridẽ de ꝛenũ.in. V. mãzeꝛes. Et uide Hart. in. l. ſi geneꝛ .ff. de his qui. ut indig. qui dicit ſpurium appellari quẽlibet natũ ex coitu a iure ꝛepꝛobato. Vinc.ſen tit hic ꝙ ſolũ natus ex cõcubina appellatur natura lis ſimpliciteꝛ. Alij vo licʒ ex ſoluto ⁊ ſolnta poſſũt appellari ſpurij:⁊ ibi uide plenius qdð ueꝛbum nõ. quia non ſolet allegari peꝛ canoniſtas. ¶ Nõ.ibi 2z ab heꝛeditate ꝛepellẽdus ⁊c. arguendo peꝛ locũ a ſpali ꝙ ltimati ꝑ ſequens mrimonium non debent ꝛecpęlli ab heꝛeditate qdðᷣ ꝓbat᷑ clarius.j.c.pꝛoximo. D glor bibi quo ad oĩa nõ glo. ſingnlariteꝛ ꝙ; lnimarus ꝑ ſequẽs mr̃imoniũ eſt legitimatꝰ quo ad o a:⁊ no.ꝙ glo.ſentit ꝙ ſunt ltimi:facit pꝛo his qͥ dixi ſuꝑ tex. Er hãc glo.adduco ad queſtionẽ quã ponunt doctoꝛes S.c.ꝓximo vVrrũ legitimatus peꝛ ſequens matrimoniũ ſuccedat ꝑentibus in feudo: Vr ꝙ nõ ꝑ tex.ſingularẽ in.c.naturales in li.feud. in ti. ſi de feu.fue.ↄtꝛo.ubi dẽ qð nales etiã ltimati nõ ſuccedũt in feudo pꝛis ſed in teꝛmis noſtris con tꝛariũ tʒ ibi Ja.de bel.⁊= cõiteꝛ doc.? Hoſtiẽ.s.c. ꝓxio:⁊? ille tex.intelligi de ltimato ꝑ Nptum prici pis qꝛ cũ illa ltimatio ſit ſtricti iuris tanq; diſpenſa tio ius eſt ꝛeſtringẽda.ut in.c.ꝙ dilectia g de cõ ſang.⁊ affi. Sed matrimoniũ tanẽ fauoꝛabile pur gat oĩa pcedentia. Itẽ ſi ꝛeſcriptũ pricipis põt illũ babilitare ad feudũ ſi de hoc facit mentionẽ nt nõ biliteꝛ uult ibi glo.ultima quam notabis:foꝛtius eꝛ go mimonium ſubſequẽs qð tꝛabitur ꝛetꝛ0 ⁊ fingi tur ↄctũ añ natiuitatẽ filioꝝ uel ſilij cenſentur nati: tũc tpꝛe ↄctus mr̃imonij.Et ꝓ hac opione optime facit illa glo.que nõ ſolet allegari ad hoc:et hoc te neo indiſtincte. Sed Mal. in. d. c. nãles diſtinxit: Vtꝝ in conceſſione feudi ſit dictum ut tranſferatur ad poſteꝛos ex ſe lũme deſcendẽtes:⁊ iũc fᷣm eũ ñ fuccedũt. Aut fuit diciũ ſimplr ut trafferaĩ ad po Reꝛos legitimos ⁊ pꝛocedit prima opio:ſed ut dixi mihi indiſtincte plʒ prima opio qꝛ mr̃imoniũ ꝛetꝛo lingitur fuiſſe Sciuʒ:⁊ ſic ſunt iſti habẽdi ac ſi ltime deſcendiſſent fauoꝛe mr̃imonij:? pꝛo hoc adduco bouũ tex. in.c. cũ in cũctis ð elec.vbi dẽ ꝙ ꝓmouẽ dus in epᷣm dzʒ eſſe natus de legitio mꝛimonio:æ tñ legitimatus ꝑ ſequẽs mr̃imoniũ põt eligi in epm ut nõ. glo.æ cõiteꝛ doc.in.c. innotuit de elec. ¶ In gl. ij. in fi.nõ ſingularit᷑ iſtam glo.que hoc ↄcludere in tendit ꝙ filius ſuſceptus in adulteꝛio non legitima tur etiam peꝛ ſequens matrimonium licet alteꝛ igno raret ꝙ ↄmitteꝛet adulteꝛium: ⁊ in hac opinione re ſidet glo. Joã. an. dicit hoc pꝛocedeꝛe ubi non inteꝛ uenit matrimonium uulit diceꝛe ꝙ ſiquis ignoꝛanteꝛ contraxit matrimonium cum coniugato filij inde ge niti ſunt legitimi:ut in.c.ex tenoꝛe infra.e.ſecus ubi non inteꝛuenit contractus matrimonij: æ hec poteſt eſſe diueꝛſitatis ratio quia contrabens matrimoniũ dat opeꝛaʒ rei licite: ideo ignoꝛantia ſua excuſatur. Sed admittens nirum ſine matrimonio dat opeꝛaʒ rei i licite: ideo ignoꝛantia ſua ñ ẽ pꝛobabilis nec de bet inde ↄſequi pᷣmiũ: ⁊ hec opinio nidet᷑ etiam pla ceꝛe do. An.z eam puto neuiſſimã qꝛ dãri opeꝛã rei illicite imputant᷑ oĩa que uut bie nolutateʒ ſuã: ut in. c. tuaʒ.J.de homi. ¶ In glo. fi. in fi. nõ ſingu lariteꝛ hanc glo.ad quam quotidie fit remiſſio:ſʒ iu dic plenius q; glo.⁊ doc. hic ꝙ quidam ſunt legiti mi filij tantum ut adoptiui uel arrogati: æ dicuntur legitimi tin qꝛ m naturam nõ ſunt filij ſed fm.l.dũ taxat qꝛ l.iuenit illaʒ cognationẽ: ut pʒ õð de cogna. lega.in rubꝛo ⁊ nigro:⁊ iſti ſi ſunt legirime emãcipa ti a patre legitio in nullo ſuccedũt ipᷣi patri. Sed ſi nõ ſunt emãcipati ſuccedũt patri legitimo una cum alijs legitimis æ nãlibus:⁊ de his dic ut plenius nõ. in.l.fi. C. de adop.⁊ in. S. adoptiui inſti.ðᷣ here.que ab intel. defe.⁊ in.l.ſi pateꝛ.ff. de adop.uidã ſunt filij legitimi æ naturales ut ſunt nati ex legitimo ma trimonio ueꝛo uel putatiuo ⁊ dicunt᷑ naturales quia m naturã ſunt geniti æ dicunt᷑ legitimi qꝛ ↄiunctio pentum eſt appꝛobata a lege iſti ſuccedat pentibus ab inteſtato:unde oĩbus excluſis ipi pꝛefeꝛunt᷑ ut in auẽ.de heꝛe.que ab inteſ.defe.⁊ ſunt quaſi dqñi uinẽ tibus ꝑentibus:ſolum eiʒ deeſt eis adminiſtrario ut inſti. de heꝛe. quali. æ diffeꝛ.in. J. ſy ſui. Et ideo ex 9 ſuetudine a lege inducta filij comitũ appellant᷑ comi tes etiã in uita ꝑentuʒ: ut nõ. xxiiij.q.i.c.fi.? in.l.i. C. de digni.li.xij.ꝑ Mar. Ouidã ſt filij ſpũales = legitimi ut ſuſcepti ex baptiſmate ul ↄfirmanõe ⁊ iſti in nihbilo ſuccedũt ꝑentibus ſpũalibus qꝛ nõ repeꝛi iure cautũ ⁊ foꝛte ea rõe que cũ iſta cognatio conſi ſtat in ſpiritu nõ dʒ extẽdi ad bona tpᷣalia exteꝛioꝛa idem ⁊ foꝛtius dicendũ in ſpiritualibus filijs tantũ. Mam omnes chꝛiſtiani poſſunt dici filij pape z om nes dioceſani filij epiſcopi æ omnes de parochia fi lij ſaceꝛdotis:ut in.c.omnes.xxx.q.i. iſti eniʒ ut dixi in nullo ſuccedũt parẽtibꝰ ſpiritualibꝰ. Nuidã ſunt filij naturales tantũ:æ generalit᷑ omnes nati ex coi tu poſſunt dici natuꝛales.ſed quia aliquis coitus ẽ ꝛepꝛobatus a iure ciuili expꝛeſſe ut cum conſangui nea uel coniugara uel ſimili aliquis non appꝛoba tus nec ꝛepꝛobatus ut cum concubina retenta in domo:ut in.l.in concubinatu.ff. de concubi. Ideo lex diſtinxit inter natuꝛales tantum et ſpurios. Mã les tantum appellantur iſti qui ſunt nati ex con ubina retenta i domo loco vxoris ⁊ iſti ſuccedunt de ſnreon attnmen m ta 0n cos litrliten itbrs ulſali mtnſ ildi⸗ numm lc dis lend chüh oc ſvtlninin weni etdcre re Geibiin au oge n ns ocvbinarius l e ſppine ijvfint⸗ olirepon N miminſmu maln cnptmhenconbiniamd Drüdli gasſüntdi imobelkntii ann GWadraleorapen watg N ſentiettlcwin unnni tond⸗ isercin woba inn riisen oriroereonpten Cceinuſt enpniw alnin ileni gorr anit jſicci benne idhr ir mor ir Hicocairatoncd oſit rinen NoKEperiinenn In doder Ge Brr ind at Conphan epe lipnatni inid üban i⸗ fintfeentiscrchein nis tr ftusmnstk ndhintſtchn HHünsenin e enen nſd urin ſominſti Can afge naluutni Jucſtis vbinn , 9, ,1 Eirneenn in ſucch tamgenm . uſpen 1 Liniinndne ai ſon int dn Ongoſ nſi ſn an onett nlſoftn rche bie Pulcam ſnr lnii opnu Uelmnognize eanmnr mmtoͦinfli lfn i gnmiore goͤcecogn orriſſiſon cgrine nicion Mloſariü pingni. Gol dcttürpen ſettinonn ann s ADScuVerver. an ahhhimircrdteee lunf en Läſn mms n un mnr Lonnom nmn t dnf mnls e untdam gtinit i iu ue iiuali pontbs 1s cchloſpitanni rin Ccfe tſunt ami ciivide Eettcs Mninͤrtort han Hl Cider Nn ſii coni Mhn Nndiddiend. Pr. Omiifiiſins abmpuinate ityinmit i l hüſtmpe iünhent aſor rulb nnbni ri, u on l emiin ou lbusfls tanu. un hninabi⸗ eflipaperon nioſon in M , Oui filij ſint legi. pfi ab inteſtato in duabus uncijs totius heꝛeditatis dũ nodo non ſtent filij legitimi uel coniunx legitima ut in auẽ.ij pꝛi C. de natu.lib. Et nõ.qꝛ gl.hic ⁊ in .c.pᷣcedenti ⁊ in.c.niſi cũ pꝛidẽ de ꝛenũ. uidetur ſen tire hoc ꝓcedere de iure canonico cc. Sed Goff: in. c. ſupꝛa ꝓxio fuit in ria opi.ꝙ cum de iure ca nonico oĩs coitns pᷣter uxoriũ ſit expᷣſſie reprobatꝰ xxxij q.iiij.c.nemo ⁊.c.meretrices nõ dẽnt iſti ꝑen nibus in aliquo ſuccedere. Sed Hoſt. ibi ſentit op po. dicẽs ꝙ hodie eriã de iure ciuili ois coitus eſt ꝛepꝛobatus per auẽ. ð lenonibus ⁊ auc.ſcenicas mu lieꝛes coł.v.⁊æ in auc.ut non luxurie.contra naturã col. vi. ? in ſilibus in qͥhus ĩpatoꝛ dicit ꝙ ẽ caſtita tis amatoꝛ ⁊ ꝙ in iſtis ſpũalibus uult ſequi diſpoſi tionem canonum ut in auẽ.de ecc.tituł.coł.ix. Sed ip itoꝛ ſicut ꝑ ꝛeſcriptũ poteſt filios nãles habilitaꝛe ad heꝛeditatẽ: ut in auc.qui.mo.nã.effi.ſui..illud ita per geneꝛalẽ legem quaſi uelit dceꝛe ꝙ pꝛeſuppo ſito ꝙ coitus ↄcubinarius ſit hodie repꝛobatus.l. tñ uoluit ? potuit uocax filios ab inteſtato ad duas uncias:⁊ hec opi.plus mihi plʒ qꝛ in heꝛeditanbus ſtan dum eſt iuri ciuili ex quo ius canomicũ n diſpo nit expſſe in Irium allego rex.in.c. per uenerabileʒ . e.in fi. Qauidam ſunt filij ſpurij ⁊ pnit dici ſpurij oẽs nati ex coitu a lege ciuili ꝛepꝛobato:unð nulgo ↄcepti pnt appellari ſpurij uel nati ex ſoluto ⁊ ſolu ta exquo non erat concubina ut ſentit hic gl. ⁊ expᷣi ſius. Oar. in. d.l.ſi gener: æ iſti in nibilo ſuccedunt pꝛi:pꝛo hoc uide quod nõ Jo.an.in addi.ſpe.ĩ ti. qui fi.ſint.le.circa prin. ubi dicit q ꝓpꝛie.nãles im ſunt nati ex concubina ꝛetenta ĩ domo quiĩnimo na tis ex coitu ꝛepꝛobato iura ciuilia denegant alimẽta ut in auc.ex complexu. C. de inceſt.nup.Sed de iun re canonico alimẽta pᷣſtant᷑ ꝓpter equitatem nãſem nt in. c. cũ hẽret de eo qui dux.in ma.quã polł.per adulte. NHũquid aũt aliquid poſſit relinqui iſtis fili is dic ꝙ ſic ꝓpter alimenta. Itẽ pꝛo dore: de quo uide per Dar in. d auc. ex complexn æ plenius i. d l. ſi geneꝛ: ⁊ nide qᷓ̃ dixi ĩ.d.c.cũ hẽrer. pdicta ꝓce dũt reſpecin pꝛis:ſʒ reſpeciu mẽis dic bꝛeuit̃᷑ ꝙ aut c filus natus ex concubina ⁊ ſuccedũt mꝛi ꝑiter cũ legitimis ut in. S. uuigo concepti inſti de ſucceſſ. co gna. 7. in.l.ſi qua illuſtꝛiſ C. ad. oꝛfici. ẽt ſi mateꝛ ſit illuſtris ꝑſona ut ibi nõ. Aut eſt filins narus nõ ex concubina ſed uulgo queſuꝰ ⁊ ſuccedit mr̃i una cũ alijs legitimis niſi mateꝛ ſit illuſtris:ut in. d.l.ſi qna Aut eſt natus ex damnato coitu ⁊ tũc in nihilo ſne cedit ẽt mẽi ut in.d. auẽ.ex complexu. æ idem dic eõ ꝙ pentes non ſuccedunt filijs eo caſn quo ꝑentibꝰ lilij nõ ſuccedũt ut nõ. Mar. in. d.l.gener. in alijs filijs dic ut ſupꝛa dixi in patre. æ uide ꝛeſpectu mẽis quod nõ gl.? Har. in. d.l.ſi qua:æ peꝛ hoc habes plene mm huiuſ gl. ¶ Dueꝛo nũquid nati añ mri moniũ idiſtincte efficiani ltimi poſt Scium mẽimõij 0. an. in quadam apoſtilla uẽ ponere ꝛegulã ꝙ ex quocũqʒ coitu ſint nati dũmõ potuerit eſſe uxoꝛ eiꝰ ſi conſenſus affniſſet limant ꝑ ſequens mr̃imeniũ ſecus ãt ſi non poterit eſſe uxoꝛ eius ut in caſu fo huius. c. uel qꝛ ſaꝛacenns habuit filium ex piana: nain ſz poſtea efficiaĩ xᷣianus ⁊ cũ illa hat nõ iñ ꝓles ltimant᷑ qꝛ tᷣe natinitatis non poterat eẽ mãt moniũ:ut in. c. caue.xxviij.q.i. Idem dicit Ninc.ĩ nati. ex coitu inceſtuoſo ʒ poſtnodũ hant mꝛimo mun ꝑ diſpenſationẽ ecclie nõ in filij antea geniti ltimant᷑ qꝛ tũc non poterat eſſe m⸗imonium obſtan te impedimento affiniratis uel conſanguinitatis niſi aliud dicatur in diſpenſarione. Aduerte diligenter naʒ ex primo dicto. Jo. an. ſeqᷣtur ꝙ nati ex ſoluto ⁊ ſoluta indiſtincte efficiũtur lcimi qiᷓ; iter eos nõ eſſet ↄcubinatus. Cõtrariũ reꝑio aꝑte tene? Baꝛ. in.l.in.concubinatu in. F.i.ff. de concubi.ubi dic ꝑ ſequens mr̃imoniũ ſolũ timari natos ex concubia retenta in domo: æ credo ꝙ vᷣm dicit ĩſpecto iure ci nili:ut pʒ inſti.de nup.S aliqñn ⁊ iſti.de heꝛedi.ꝗᷓ ab ĩteſta. defe. poſt prin.? ꝙ tales filij timant᷑ = nõ alij conſuluit ẽt Oldꝛa. ſʒ in Sꝛium allego gl. oꝛdi.i.d. c. inoruit de elec.qᷓ; tz ibi Jo. an.? Goff. in ſũma de fil. pſbi. F. quid ſiquis.= Compo.i.d.c.ĩnotuit ⁊ in.d.c.qualis.xxx.q.v.= plʒ mihi hec opi inſpec ta mente canonum nam iſta littera non ſe fundat ſuper concubinatu ſed indiſtincte ꝓpter potentiam mr̃imonij ſtimat antea natos uel genitos: nec debe mus aduertere ad concubinatum qꝛ concubinatus eſt expſſe dinatus a iure canonico:ut i.c.nemo.xxx ij. q.iiij. Et ex contꝛaria opinione ſequeꝛetur ꝙ ma gis fanoꝛetur peccato diuturno æ continuo quam momentaneo.¶ Sed ius ciuile tempoꝛe ſuo habu it bonam conſiderationem quia cum concubinatus non eſſet damnatus:ideo ex illo genitos uo uit legi timare: ſed cum ius canonicum magis repꝛobat concubinatum quam foꝛnieationem ſimplicem iuxta notata in.c.ex parte ade.de teſtibus.foꝛtius debent legitimari nati ſine concubinatu quã in con cubinatu:æ hec nõ quia aperit multum irellectuʒ hu ius c. nec expreſſe tangitur hic per doct. Ad id qðᷣ dixi de nato ex ſaraceno Gaſpar. de cal. tenet hic contrarium dicens ꝙ cum iſte textus non excipiat niſi nnum caſum non debemus impedire legitimati onem in caſu pꝛedicto: nam poteꝛat eſſe matrimoni imm ſi ille effectus eſſz chꝛiſtianꝰ. unde ſatis eſt nõ ſubeꝛat impedimentum peꝛperuum. Sed mihi plus placet opinio Jo. an. quia matrimonium hoc caſu non poreſt retrotrahi ad tempus natiuitatis:naʒ ad hoc ut fictio opeꝛetur uim ſuam opoꝛtet ꝙ habeat extrema abilia ſcilicet tempus ad quod: 2= tempus a quo:ut nõ.in.l.ſi is qui pꝛo tempoꝛe.ſff. de nſucapi. onclude eꝛgo ꝙ ubi coitus non poteꝛat eſſe uxoꝛius obſtante aliquo impedimento non reuoca bili ſine diſpenſatione eccleſie non legitimantur filij peꝛ ſubſequens matrimonium. Et ſic intellige iſtum textum.naʒ ea ratio que eſt in exiſtentia matrimonij pꝛocedit in quolibet alio impedimento peꝛpetuo et ad plenioꝛem intellectum huius.c uide queſtiones quas foꝛmat Joã an. in regula ſine culpa in meꝛcu rialibus li.vVi.æc. Abbas. A uſam De cauſa ciuili inter lai cos non cognoſcit eccle ſia cognoſcit tamen an quis ſit de legitio mimonio natꝰ.pꝛio poni commiſſio fo ciꝰ foʒa c ¶ Qui ſi.ſint iegl. limitatio ibi uernzʒ. ¶ Mõ. pꝰ ꝙ inteꝛ laicos nõ dʒ papa iuriſditionẽ ſuã exeꝛceꝛ i ipᷣalibꝰ ex quo clariſ ſime infert papã nõ hr̃e ſaltẽ executionẽ iuriſditõis ipᷣalis:de quo hic in glo. de conſuerndine tamẽ dat ſas clerico õ laicũ:ſed non laico ↄ clericum:vt nõ. i.c.ſi clericꝰ ⁊ ĩ.c.ex traſmiſſa de for. compe Mi Fo quod iuriſditio cãax tpalium ꝑtinet ad regem in toto ſuo regno:⁊ ſic de iure hnit iuriſditionem in regno. ¶ ota tertio quod etiam de cãꝗ ſpoliatõ nis non poteſt papa int᷑ laicos cognocere quod in tellige niſi ſint perſone mifabiles:de qno dic ut in .c. ſignificantibus de offi. dele. z in. c. ex ꝑte de ſo. compe.⁊ in. c.ſuꝑ quibuſdam de v.ſig. ¶ p. 5 tex. de.c.i.sõ.e.ubi papa ꝓnunciat ſuꝑ heditate cũ uenit acceſſorie ad cãm lt atõis cꝰprium h̊ inuitur. So.ibi ꝓnuntiat ĩcident᷑.ſ.poſiqꝙ; cognouit de ltia tione:un acceſſorie põt bene ꝓnuntiare ſuꝑ tempo ralibus:ut in.c.de pꝛudentia de dote poſt dinoꝛii. Secus eꝛat pricipaliteꝛ:ut hic: nam ante pꝛobatio nem legitimationis mandat ꝛeſtitutionẽ fieri:et tene menti iſtũ tex.qꝛ quotidie ad pᷣdicta allegat. ¶ II glo. ij. in fi. nõ bñ iſtã gl ad quã quotidie fit remiſ ſio ⁊ uarij fuerũt doc. circa hãc queſtionẽ. Et inteꝛ cereꝛos Hoſti. tenet nitimã ꝑtem glo.dic iñ ꝙ in pᷣ iudiciũ alioꝝ papa nõ dʒ uti iuriſditione tempoꝛali vt in.c.ueneꝛabilẽ de elec.⁊ h̊ ſed iperatoꝛ ſic: dicit ẽt ꝙ ſi imꝑatoꝛ delinqueꝛet ẽt in tempoꝛalibꝰ poſſʒ puniri a papa ſicur inferioꝛ ꝑ ſuꝑioꝛẽ qð dictum te nebis ſempeꝛ menti.æ bodie tenendum eſt in dubio qð dẽ h̊ in ultima opi.glo.qð hẽtur in extꝛauagãti bonifacij unã ſancta. Et uide qð nõ Hã. in. l.i. ff. de reꝗ. ꝛc. z plenã z bonã glo.in cle. adueꝛſus de be ꝛeticis. ⁊ pleniſſime tetigi in.c.nonit de iudi.⁊ dic nt ibi. vbi rango an habitũ iuriſdiriois in tẽporali bus poſſit papa in aliquibus caſibꝰ deduceꝛe ad ac m. In glo.: penul.in fi.nõ glo.æ uide qð nõ.xxuij .g.ij in ſumma. xtꝛa glo. queꝛo poſt Innoc. nũquid poſſit quis peteꝛe ſe ꝓnũtiari legitimũ. In no. inſtat finalit᷑ cõcludit ; non niſi ad aliquem ef fectum pura ſi agituꝛ de ſucceſſione ⁊ imponit᷑ ſibi ꝙ nõ eſt legitimus:nam tũc põt peteꝛe ſe ꝓnũtiari legitimũ:ut in.c.i.S.e.uel ſi diffamatur de legitimi tate ar. in.l. diffamari. E. de ingen. manu. Quidaʒ iñ dicũt ut ipſe ꝛeſeꝛt ꝙ in boc caſu non petitur ut ꝓnũtietur legitimus ſed ut ceſſet diffamatio.ſed pri mum dictum eſt ſatis equnʒ. An aũt hec ſñia ĩ cã legitimationis noceat ⁊ pꝛoſit alijs: vide hic plene Inno.qui cõcludit ꝙ nõ ꝑ ꝛegulaʒ ꝛes inteꝛ alios acta alijs ⁊c. Et nõ h̊ dictum Abba. Si mulieꝛ ꝑ iudicium Erlatum. eceleſie ſeperata a pri mo uiuẽte illo Zhit cũ fo:legitima erit ꝓ es quã ex illo ſuſcepit.h. d. Sunt due asr ma facti narratio.in fa cõmiſſio ibi ideoqʒ. 6 pꝰ ꝙ ſola abntia cõingis qtũcũqʒ diuturna non p ſtat cãm legitimã ſepandi mrimonium etiam ſi nxoꝛ dicat ſe amplius nõ poſſe cõtineꝛe:cõcoꝛ.c.in pntia de ſpon. uñ intellige h̊ ꝙ iſta mulieꝛ allabat impedi mentũ ꝑperuũ puta cõſanguinitati uł foꝝe dicebat maritum moꝛwum. E ſo indicem poſſe cõſti in— 65 wueꝛe nuntiũ ad citanduũ etiã eonfanguineũ citandi facit.c.cum dilecti:⁊ qð ibi nõ.de dolo ei cõtuma. ¶ WM ienio in fi. ꝙ eccleſia cum cognouit de legi ctimatione põt ⁊æ debet ſe ĩteꝛponeꝛe ne is quem legi timũ ꝓnuncianit ab heꝛeditate excludatur: ⁊ ſic ipe dit ſe de cpalibus cu n ueniũt acceſſoꝛie ad ſpũalia. ¶ In glo.i. in fi.adueꝛte ut clarius intelligas iſtuʒ tex. ¶ Oopo. de.c.qm. S. poꝛo ⁊. SF. ſi auteʒ ut lit. nõ ↄte. ubi dẽ ꝙ coniugẽ abſentẽ nõ cõtumacem nõ deber ꝓcedi ad inſtantiã alteꝛius coniugis ſi pe ti᷑ mꝛimoniũ ſeꝑari ab aliquo ipedimento qꝛ cuʒ cã iſta ſit grauis non dʒ ꝓcedi ad ſniam õ abſentẽ qꝛ ſi foue ille eſſet pꝛeſens habeꝛet in pꝛomptu defẽſio nes cuius contrarium hic dicit. Sol. hoc.c.legitur multipliciteꝛ.pꝛimo nt ſentit hic gl. ꝙ iſte fuit hic cõ tumax:⁊ hanc opi. tenuit etiam Goff. ſed cene bec lectura non congruit litteꝛe quia non apparet ci tatio unqᷓ; iſtum affeceꝛit. fa lectura colligitur ex fa glo. ꝙ h̊ fuit pꝛoceſſum ne ius mulieꝛs penret: foꝝe enim non poruit reſiſteꝛe ſtimulis carnis hec lec.nõ eſt ueꝛa quia in hoc caſu licet mulieꝛ puniat᷑ ſine cul pa nõ tamen ſine cauſa:ur dicit tex.in dicto.ꝗ. ſuau tem. Teꝛtia lec. ꝙ hodie iſtud.c.non procedat ſed ſtanduʒ eſt contrario.ſed iſta lec.eſt contra id ono habetur in pꝛohemio huius compilarionis ¶ Quar ta lectu.ponitur in fi.glo.ꝙ iſte epiſcopus male pꝛo ceſſeꝛit ſed quia mulieꝛ nupſit auctoꝛitate eccleſie filij debent eſſe ksnmn 4 Mota ſinguiariteꝛ iſtam lec. ex qua habes ꝙ licʒ ſententia ſeparationis ſit nulla: ex quo lata eſt ab eccleſia filij geniti ex alio mr̃imo nio ſunt legitimi. Ego tamen aliquantulum dnubito utruʒ ſit ueꝛa quia enoꝛ iuris non debeꝛet excuſare etiam mulieꝛeʒ niſi in caibus expꝛeſſis:ut in.l.penlr. C. de in.⁊ fac.igno. niſi dicamus quod eꝛꝛoꝛ eꝛat pꝛobabilis qui habet regulariteꝛ excuſare:ut in.l.re gula. ff. de iuriſ.? fac.igno. Quintam lectuꝛam taci te ſentiunt hic docto. ſed clarius loquitur Innocẽ. in. c.fi.de eo qui mit.in poſſ.canſa rei ſeꝛuan. dicit enim ꝙ ex quo maruus ſe abſentat a mulieꝛe ſi nõ apparet de cauſa leg tima pꝛeſumiur ſe abſentare in fraudem ⁊ malicioſe: ideo ſicut contra abſentem malicioſe poteſt pꝛocedi:ut dicto.F. ſi ueꝛo ita ⁊ cõ tra iſtum qui abſentauit ſe cauſa legitima non appa rente quia pꝛeſumitur abeſſe etiam in fraudem: naʒ quod opeꝛatur ueꝛitas: in caſu neꝛo opeꝛatur pꝛe ſumptio in caſu pꝛeſumpto ut in.l.ſi poſſeſſoꝛ:⁊ qð ibi nõ. ff. de reli.? ſump.fune.facit.c.is qui.? quod ibi dixi ſupꝛa de ſpon.⁊ tene menti iſtum tex. ſecun dum hanc lecturam æ facit quod legitur ⁊æ notatur in.c.i.infra ti.pꝛoximo: ⁊ pꝛo hac lectura facit iſte tex. dum dicit ꝙ epiſcopus in hoc negocio fuit pꝛo uidus ⁊ diſcꝛetus: eꝛgo iuſte pꝛoceſſit. Abbas. 0 d n obi g. Filij nati ex ma trimonio clande ſtino peꝛ eccleſiam appꝛobato ſũt legitimi boc dicit. Inbeꝛendo litteꝛe. ſed.. clariuns patebit uerus intellectus. ota primo ꝙ cum dubi tatur de legitimitate poteſt quis licite peteꝛe pꝛonũ tari ſe legitimum facit ad ea que nõ. Inn. 5. e. ca; itinmiriann nanſnde nGNcanpincg um 10 Merſeham Lacnigenan r eeto bir eih rui nprmm npvim , lonn ic tvls ſimu umm Ny pſzcfilgiimdd jim cſpofinfgiur tb no⸗ prteptroticeiednend un cylloultinr tfiaon igommnet Foſeihetinimnt bancon un ſgoriuisti, Wn S enfnente. Sunllgin t gs nſe innnocon buſtim lgum iir eb ul uiaerxnmn inn almn a ſannnman⸗ bitdi (Moninovng inetnococ ontnf 4 l n * eni Nrdi hisltan e – in ſ rlt ſ . ſanre, ue dene i ditn d ſalee ckconnn Goros buns Contplanoni r — Sog ſeqnichns nen anmftucnint algeͤi nſngnarteriſtnnle, nonaſcennumanisſanrla⸗ tca fii nnisg iorind Cgoummiidnnunn Kbnn enor uns non cee onnſne incitus aprſanr ilpoli .,Midaamus Mae plunmalirn inlir o. Quimun lomum nej Addnus oonim Yrote⸗ antaleun. di slepenmamtierſini ina untii Wormee Ne:Grdſn Coth Weſen Nelrmdad Kuedind Grmdſeaſ egnin mmm un obeſtanmn mndnenij ens: yeonin e ltwſeſint Qur fi.ſint legi. ¶ R to ꝙ iudex eccłiaſticus qui ꝓnũciat filiũ ſii mũ põt ſimul ꝓnũtiare cũ heredẽ. Mõ .ar. ex tex. ꝙ filius pᷣſumit᷑ heꝛes.uñ ad gallatas qꝛto filiuſ g per̃s. Et faciũt h̊ ad qõem nũqͥd agẽs filiũ ranqᷓ; heꝛedẽ pꝛis dẽat ꝓbare illũ eẽ heꝛedẽ ⁊ ur̃ ꝙ nõ ꝑ pᷣdicta. Cõtrariũ dicit bar.in.l.neceſſarijs.ff de ac qui. heꝛe.qꝛ cũ filiꝰ hẽat hodie bificiũ abſtinẽdi ab hereditate prna oʒ ꝙ ꝓbet᷑ ꝙ ſe imiſcuerit heredi lati qdðᷣ nõ. Sʒ qro nunqͥd oẽs filij nati⸗ex clãdeſtio mẽimonio ſint ltimi poſt appꝛobationem ecclie ſiue ſint nati poſt appꝛobationem ſiue antea. Glo. fi. cõ cludit hic ꝙ aut nullũ impedimentũ ꝓbatur contra mẽimoniũ ⁊ oẽs indiſtincte ſũt liimi ⁊ ̊ oẽs ſequũ tur ⁊ uidet᷑ ꝓbari in.c.ij.ſupra de cã.deſpon nam appꝛobatio ꝛetꝛo trahit᷑ ⁊ ꝑinde eſt ac ſi a pꝛincipio in ↄſpectu eccłie mr̃imonium fuiſſet Sctum ut ibi. Aut ipedimẽtum ꝓbatur poſtmodũ Sↄ mẽimoniuʒ 2 tunc vᷣm gl.geniti poſt appꝛobationẽ ſũt lrimi ſed anñ appꝛobatõnem nõ Jo. an. tʒ idiſtincie ꝙ oẽs lti mãtur ſʒ mr̃imoniũ poſtea ſeꝑet᷑ detecto ipedimẽto mouet᷑ ꝙ mr̃imoniũ oĩa pᷣcedentia purgat.S.e.c.tã la ⁊ hec lec.placet ẽt do.an.Sed Jo.calder. tenet oppoſitum:qꝛ ad hͥ ꝙ matrimonium ſequenſ ltimet filios pcedentes opʒ ꝙ potuei eſſe ipᷣe ↄcepnionis 2 ipᷣe mr̃imonij ↄcti:ut ſupra.e.tanta ſed iſtud mꝛi moniu n non poteꝛat eſſe ipᷣe conceptionis obſtan. ipedimẽto ergo æc. Et pꝛo opi. Jo.an facit.c.ij.de clã.deſpon.ubi dicit᷑ ꝙ oꝑatur approbatio clãdeſti ni mẽimonij ac ſi a priꝰ in conſpeciu ecclie fuiſſet õ ctum. Sed ſi eſſet a principio ctum fiuij ſũt ltimi: licʒ poſtea ſeꝑetur detecto ipedimẽto:ut ĩ.c.ex teno ꝛc.. e.eꝛgo ⁊c. Et hãc opi:qñʒ tenui ſed muliũ me urget nunc in oppoſitum. c.fi. . ſiquiſ de clã. ðᷣſpõ. ubi dr̃ ꝙ ſoboles ſuſcepta ex matrimonio clãdeſti no ꝓrſus eſt illegitima detecto ipedimenro ? ad.d. .c.ij. poteſt rnderi ꝙ fingitur ab initio ↄctum qn ñ appaꝛet poſtmodũ de ipedimento.nam ↄhendo ſic in occulto uidẽtur affectoꝛeſ ignoꝛantie ⁊ ſie pſumũ tur ſciuiſſe ipedimẽtum ⁊ hanc opi.puto vVioꝛeʒ de rigoꝛe iuris ⁊c̃. Abbas .0 Si ſcientes iter ſe Weeante. ipedimẽtũ mr̃imõi Zhant illeguia ẽ ꝓles eoꝛum nel ſpãli us ſic. Mati ex mꝛimonio ↄcο publice honeſta tis iuſticiam illegituimi ſunt æ ab heꝛeditate parentuʒ excludendi ⁊ tene menti hunc caſum:qꝛ ſepe ꝑ Re- rantiam accidit. Dꝛimo ponitur conſultatio Mſio ibi tibi.¶ HNHõ primo ꝙ impedimentũ publi ce honeſtatis quod oꝛitur̃ ex ſponſalibus inteꝛ ſpõ ſum ⁊ ↄſanguineos ſponſe ⁊ econtra neduʒ impedit matrimonium inteꝛ eos contrahi. ſed etiam dirimit ſi filij ex tali matrimonio nati ſũt illegitimi nõ ſuc cedunt ĩ bonis parẽtum ⁊ ſic extẽde.c.ſponſam ſupᷣ de ſpon. 5 ibi ecclie ꝑmiſſionẽ ꝙ ecelia põt di ſpenſare contra impedimentum publice honeſiatis. nã illud ipedimentũ non eſt a iure diuino ſed huma no qð papa põt diſpenſare:ut in.c. pꝛopoſuit de conceſ.pꝛebẽ. Das reno ꝙ· papa diſpẽſando ſuꝑ matrimonio peꝛ conſequentiam diſpenſat ſupeꝛ legi timſtate filioꝛum etiam ꝛeſpectu beꝛeditatum ⁊ ſic ẽ caſus in quo diſpenſat papa cum laicig ſuꝑ legiiia tione ðᷣ quo ĩ.c.per uenerabilẽ.j.c. Srlnno duos caſus in quibus nõ obſtante impedimenio ꝓ les eſt legirima. Orimus ſi pꝛeceſſit diſpenſatio ecc cleſie. Secundus ſi ꝑentes ignoꝛanteꝛ contraxerunt Sed eſt dubium nunquid quelibet ignoꝛantia excu ſet certe ignoꝛantia facti ꝓbabilis excuſat: ut in.c. ex tenoꝛe.j.eo.⁊ foꝛtius ignoꝛantia iuris ⁊ facti. Sed de ignoꝛantia iuris tantum poteſt dubitari ꝓ quo uide bo.tex.in.l.que in pꝛouintia.ff.de ritu. nup. ubi uidetur ꝓbari ꝙ enoꝛ iuris cum longiqui tate tempoꝛis excuſat ad hoc ut filij dicantur legiti mi. Ad hoc etiam facit.l.ſed ⁊ ſi lege. .ſcire·ff.e peti. heꝛe ubi dicitur ꝙ eꝛꝛoꝛ iuris non tollu bonaʒ fidem quo ad faciendum fꝛucmns ſuos ſed in contꝛa rium facit.c per ueneꝛabilem.j.e.⁊ dic ui ibi duam 2 cetera. . Abbas. Zzuenit. Ad docendum Fleʒ ille gitimã nõ ſufficn ꝗ baie ipedimentum matꝛimonij ſi fuit in facie ec cleſie contꝛactum. Drimo ponitur mulieris queꝛe la ſuper qua datur iudex. Secundo inſtruitur ſu per modo decidendi. ¶ Nõ primo modum ꝓbean di quem eſſe legitimum ſ.ſi pꝛobatur quod paꝛen tes ſui legitime contracxerunt ſ. quo ad ſolẽnitates extrinſecas ⁊ ꝙ dum uixerunt matrimonium ecꝛujʒ non fuit impeditum.i.accãtum de quo.j. plenius. ¶ Mõ. ſecundo ꝙ cum quis moleſtatur ratione il le gitimitatis ꝓnenientis ex deſectu matrimonij de bet petere ab eccleſia ut legitimus ꝓnuncietur. Cõ tra iſtum tex. oppo.de.c. cauſam ſupra.co. ubi poſt moꝛtem parentum inquiritur de ualiditate matri monij ipſoꝛum.hic autem papa non admittit pꝛoba tiones ſuper impedimento cummodo poſſit con ſtare ꝙ in facie eccleſie contraxernunt uel marrimo nium fuit conrracm. So. glo. inſtat ponendo ua rias ſolutiones ¶ Drima ſolutio quod quinqueni um erat hic elapſum a moꝝe parentum et ſic non poteꝛat mr̃imonium accuſari peꝛ rirulum. C. ne de ſta. defunc. Se i hec ſolutio diuinat ad texmʒ. Ateʒ peꝛ modeꝛnos communiteꝛ repꝛobatur quia mate ria illius tituli loquitur in caſu diueꝛſo ſcilicet cũ neꝛ titur in dubiuʒ de ſtatu ſeꝛuilis conditionis de quo dixi in.c.licet ſupꝛa de coniugio ſeꝛno.h neꝛo lecui mur de legitimatione pꝛobanda ⁊ ex hoc ſentiunt modeꝛni ꝙ etiam longe poſt quinquenium põt filiꝰ impeti de illegitimitate qð ſatis placet ʒD hoſti.uidea tuꝛ ſequi dictum glo.ſed in pꝛatica tenebis ſemꝑ mẽ ti dictum glo.coꝛꝛoboꝛatuʒ auctoꝛitate hoſtien. SZe cunda ſolu.glo.eſt ꝙ dicebatur ꝙ matrimonmm ſu eꝛat nuſlum impediente ſtam. ene ſolu. non placet glo. quia diuinat Et nõ. ex hac glo. contra ſolutio nes diuinantes. Item dic ꝙ ex alio hec ſolutio non pꝛocedit: quia pᷣſuppoſito ꝙ alteꝛ fuiſſet ſeꝛnus aut ſcienteꝛ contraxeꝛunt ⁊? tenet matrimonium ut ſupꝛa de coniu zio ſeꝛuo peꝛ totum. Aut ignoꝛanteꝛ 27 P pteꝛ ignoꝛantiam pꝛoles eſt legitima ut in capitulo ex tenoꝛe infra eo ¶ Keꝛtia ſoluno glo. eſt ꝙ hit (Mai fi. ſint legt. oſtabat ꝙ matrimoniũ otraxerãt. Sed in cõtrarios dicebat᷑ oppoſitũ.⁊ ut habeas gl.⁊ dicta docto.in effectu ſic diſtingue qꝙ aut filius agit dicẽs ſe legiti mũ aut cõtra eũ agit.pꝰ cqu dʒ ipᷣe pꝛobare ſe eſſe legitimũ cũ ſit cã ſue itctiõis nt hic ⁊ ꝓbat ſe legiti mũ multis modis. Drimo mõ ſi doceat parent ſuos cõtraxiſſe matrimoniũ publice ut hic ¶ Scõo ſi ↄmunis opinio uicinie habebat ꝙ erãt maritus 2 uxoꝛ ut dicit glo.hic in fi.quam notabis.Ex qua habes ꝙ cõmunis opinio uicinie ꝓbat matrimoni um quo ad cffcetũ legitimitatis. Genno modo ſi ꝓbat ꝙ parẽtes ſui tractabãt ſe ſicẽ maritus ⁊? uxoꝛ ut nõ. Inno. in. c. ex pte de ꝛeſtitu ſpolia. Et adde alios modos qui notãtur S eo. tranſmiſſe ? in.l.ni cinis ſcientibus. C. de nup. z in.l.ſilium.ff. de bis qui ſunt ſui uel ali.iuris.An aũt aduerſaꝛins cbe at admitti ad ꝓbandũ Sↄriũ:glo.hic ſentit ꝙ ſic:ſʒ Inno. cõtra. Et dic latius ꝙ aut aduerſarius uult ꝓbare ꝙ nõ ↄtraxerunt ⁊ debet admitti ad hoc.c. ex tenoꝛe de teſt. aut nult ꝓbare ꝙ ſciebant ĩpedim tum ul ꝙ clãdeſtine cõtraxerũt cũ impedimẽtũ ſub eſſz ⁊ ẽt dʒ admitti nt ĩ. c.fi.de clade.deſpõ.aut ułr ꝓbare ſolũ ipedimentũ ⁊z nõ dʒ admini:quia ꝓbaꝰ ſua nõ releuaret: qꝛ ꝓpteꝛ ignorãtiã pentũ ꝓles eſt legitima ipedimẽto non obſtãte ut in.d.c.ex tenoꝛe 27. c.ij.S eo.æ in hoc caſu iĩtelligimur iſte tex. preſumi tur eim ignorãtia niſi fit factũ manifeſtum ut in ꝛe gula pſu nitur de reg. iur.li.vi. Secundo caſu pri cipali cũ aduerſarius agit contra filiũ dic ꝙ ant ne gat matrimoniũ ⁊ tunc filius debet ꝓbare modis pſcriptis.aut cõfitetur matrimoniũ:ſed dic q non fuit legitimũ ꝓpteꝛ ipedimentũ ⁊ nõ dʒ admitti ꝓp teꝛ ꝛ2ões ſupꝛa dictas:ſʒ opoꝛtet ꝙ ꝓbet uel malam fidem cõtrabentium uel clãdeſtinitatem ut Sᷓ dixi. Et pꝛedicta nõ. æc. abbas. Er tuꝗas. Starmn dẽo teſtiũ ꝗᷓ pꝛo at aliquẽ legitimũ lʒ fa Rare. ta doni ↄſultatio in fa rn ſio ibi nos igitur. ¶ Mõ.ibi maioris ꝑtis uicinie bo.tex.ĩ ar. qꝙ; ad ꝓbandũ legitimationẽ ſatis eſi ꝓbare ꝙ opi. uicinie habebat parẽtes illius fuiſſe cõiunctos legi time ⁊ ſic ecotra ad ꝓbãdũ illegitimitatẽ ſatis ẽ ꝓ bare ꝙ opio uicinie hebat parẽtes illius fuiſſc con cubĩarios ⁊ nõ.ꝙ ſufficit maioꝛ ꝑs uicinie ⁊ H̊ pꝛo cedit niſi ꝑ teſtes ꝓbaret᷑ oppoſitũ. Et ex hoc ⁊ ex tex.collige q/ ꝓbatio teſtiũ pfert᷑ cõi opi.uicinie et tractui parẽtũ. NRatio qꝛ ex dictis teſtiũ colligit va ꝓbatio.nõ ſic ex opioe uicinie ⁊? traciatu parentuʒ. Hõ fo-tex. aꝑtũ ꝙ dicio parentum ſupeꝛ filia tione non ſtat᷑ etiã cum iuramento ſi tractatus pꝛe ee iann nicinie hẽbat cõtrariũ qð bñ nõbis M. ꝙ natus ex ſponſa de futuro eſt legitimus Iʒ mr̃imoniũ aliteꝛ n fuerit publicatum qð ur pcede ꝛe ipedimento matrimonij non ꝓbato als ſecus ꝑ c.fi.de clã.deſpon. Et ut expediã itellectũ huiꝰ.c.ſi mul foꝛmo tres opi.õ tex. Drio eim ur̃ ꝙ ex qno pat᷑ aſſeruit illũ legitimũ ĩ teſtamẽto vr illum legiti maſſe pᷣſuppoſito ꝙ als nõ fuiſſet iſte legitimꝰ cũ eſ ſet natꝰ ex ↄcubia ut ĩ auẽ. Iẽ ſi qs.C. de nãli.li. ma uicinie ? traetatꝰ parentum habeat Iiẽ ⁊ fo ſi ſtat᷑ dicto pentum cũ negãt aliquẽ eſſe ſi lium ut in. c.tranſmiſſe Sð eo. Foꝛtins vr ſiandũ cnʒ ꝓlitent aliquẽ eſſe filiũ cuiꝰ Oꝛium inui ̊ cnʒ papa noluit ſe fundare ſuꝑ vbo patris: ſed ſuꝑ ꝓbationi bus. Leꝛtio arguit᷑ ubicunqʒ iudex expꝛimit falſam cauſam ſnia eſt nulla licet ex alia cauſa poſſit ſnia to leꝛari ut in.c.tuʒ ex lris de reſti.in integ.? melius in .c.ex parte de conceſ.pꝛeben. Solu.glo.iij. quo ad pꝛimũ ſentit nõ tamen clare ꝙ iſte habebat alios ſili os legitimos ⁊ ſic ceſſat õrium de auẽ. Iteʒ ſi quis Hh ſolutio dininat Jo. and. dicit ꝙ foꝛte mateꝛ iſtius eꝛat moꝛua quaſi ſentiat ꝙ ad hoc ut inducatur le gitimatio cum pateꝛ appellat filium naturaleʒ ſimpli citeꝛ opoꝛtet ꝙ mateꝛ uiuat quaſi nideat᷑ runc cũ ea ficte Zheꝛe mẽimoniũ quod non placet h̊ do.an. 2 tex.in.d.auc.loquit᷑ idiſtincte ⁊ inſtat ipe ſuꝑ ſolutio ne huius Sꝛij. Sʒ ego clarius dico ꝙ illa auẽ. non poteꝛit hic habeꝛe locũ:qꝛ pateꝛ ꝑ illa ueꝛba nõ ĩiten debat tunc legitimare cuʒ pꝛius dixiſſet ꝙ matrimo niũ ↄtraxeꝛat cũ matre anteq; ſuſcepiſſet filiuʒ ⁊ ſic illa ↄfeſſio nõ diſponebat. hinc eſt ꝙ teſtes dpoſue runt poſtmoduʒ ſuper contractu matrimonij:ſccus ſi filius fundaſſz ſe ſupeꝛ illa nominatione duntaxat. tunc enim habebat locum contrarium. Et hoc quo ad pꝛimũ. ¶ Ad ſecũdum nero contrarium dic ꝙ; aſſeꝛtioni parentum ſtatur ſupeꝛ filiatione ubi nõ ꝓ bat᷑ contrariũ ut in.l.i.ꝗ. Julianus.ff.de lib.agno. 2 ſic poteſt intelligi.c.tranſmiſſe.S.eo. ſed hic cõtra aſſeꝛtionem patris eꝛat fama uicinie. Item tractatrꝰ ſuus pꝛecedens:quia tractaueꝛat illam ut concubinã non ut uxoꝛem. Item factuʒ ipſius patris pꝛecedẽs. nam relinquendo illam mulieꝛem ⁊ tranſeundo ad alia uota tacite uidetur confeſſus illam non fuiſſe ſu am uxoꝛem: ideo non cꝛeditur ſibi poſtea aſſeꝛenti contrarinʒ. Et foꝛte ob hoc papa dicit hic ꝙ decꝛc. tranſmiſſe loquimur in caſu diſſimili. Et uide ibi qð dixi in dicto.c.tranſmiſſe uo ad tertium con trarium dic ut ſentit hoſtiẽ. ꝙ pꝛocedit quando uni ca cauſa ⁊ falſa eſt expꝛeſſa in ſententia:ſecus ubi ex pꝛimuntur alie cauſe.tunc enim uirtute aliaruʒ ſuſti netur ſententia ut hic eſt caſus notabilis ad hoc .c. cum. J. z. a. de re iudi. hic enim epiſcopus funda uit ſe ſupeꝛ decꝛetali tranſmiſſe que loquitur in caſu diſſimili. Item ſupeꝛ pꝛobationibus ⁊ ſuſtinetur ſen tentia uigoꝛe pꝛobationuʒ ⁊ facit notabiliteꝛ iſte tex. pꝛo dicto Inno.in. c. In pntia de renun. ubi dicit ꝙ ſi due cauſe expꝛimuntur in ſententia una contra ius litigatoꝛis. alia ↄ ius cõe ſuſtinetur ſnia ꝑꝑ illaʒ que nõ eſt S ius cõe ⁊ hec pꝛocedunt intelligeédo ꝙ; illud ueꝛbũ non tam poſitum in tex. ſtet pꝛiuatiue ut ſit ſenſus ꝙ papa fundanit ſe in ↄfirmatiõe nõ ſuꝑ illa decre. tranſmiſſe ſed ſupeꝛ pꝛobationibus. Si aũt intelligit ꝙ ſtat cõꝑatiue ut ſir ſenſus ꝙ magis fundauit ſe ſupeꝛ ꝓbatione qᷓ; ſupeꝛ illa decꝛe.tunc illud dictum non colligitur. Et ex hoc colligit Jo. an.aduocatũ fouentẽ iuſtã cãm debeꝛe etiaʒ allega re iura non multum efficatia. quia ſi iudex non eſt multum doctus mouetur potius ex quibuſdam co loratis non concludentibus ꝙ; ex dictis neceſſa rio concludenubns. CIn glola in neꝛbo filiũ ibi R iſiexa Cho n usle ind nceinthhis tet Jantigt rlore llegüngeegünmemn Gisdiet nisntdum würe onaibas unt nnentnantaetn gon am incligrurleninar an ouli twrummrulinum wnc jnnig ueti. Oidur n piſtu ijpnim onno inlammch ol uen Cruncs ibcdnidinn i 0gimnpobrquiz ionihes toſenaiamn rceottſtin cane tunontſinlininen aumn neue Mrngunzrmönivosinnrcdu n Ntd laetstcſunenn enict luncenser nſsinner Gſinos Donſogſtnontngein Guaru 8 Puulie wlntni omnnis ior 5 eicen olnbig ſ . r. . rinenln — rtyr hir ſotliza hnir a⸗ Mornino i⸗ s chnnimrinen, umnconmmnumn Ahor ro mnero lonnnrinmncde 9 ſperfſinoſenbin 1). Aimnsft lbagro. muſnlee. lbictie anudne Nnnmun- Ancuvem lan cno Gnfnawzihinspanspnectes. Uum mwern einmſenntone mr nſſus lun o ilei r anlantipoſftnollmni bloppudiniclu. hent. Grucebic (en tnunen õ Ghinſoncniglasldie cinunmit ieni;ii Gchs dls We mdetingeneinin rrinſt ar gin nicn vemmmtiſmn i i tiwruntin ikir⸗ Poiudenm, lbidt nnenl ſile eme , e clgt Zo. er ain; dlegs ſſc der gee nnd pſena holns. Cins c Gntbrs g. etofin rcoen ¶ Dui ſi.l. nt legt in publico ĩſtrumento. ? differt iſte cãus ꝗ Ppmo: qꝛ ibi loquit᷑ de teſtamento.hic de alio iſtrumeto. æ nõ glo. ex qua hes quatuor mõs legiptimãdi filios na turales uide alios modos per hoſti. in ſumma eo. ti. F. qualiteꝛ ⁊ a quo. Et in fine glo. an autem 2 qn nominatio parentum proſit nel noceat filijsidixi in .c.tranſmiſſe.S.eo.⁊ per bar.in..i. FH. iulianus. ff. de lib.agno.⁊ per nõ. in locis pꝛealegatis ſoluiuꝛ contrarium hic formatum. n glo. fi. ibi hic ue ro pro ipſo filio hec diſſimilitudo quaʒ aſſignat gl. paꝛum ualet ſjm Jo. an. æ bene quia aſſenio ꝑentuʒ facit fidem in preiudiciũ filationis ut ibi fortius de bet facere in fauoꝛem iõ Jo. an. allegat allias diſſi militudines dicit enim ꝙ ibi negatur filiatio hic an tem qualitas:quia dicebatur non legiptimus. Item ibi aſſertio parentum non hebat tractatum in con trarium hic autem ſecus ut.S.dixi. Item ibi eꝛar di ctum urriuſqʒ parentis. hic alterius tn¶ Item adde id quod. s. dixi. Ex quibus claꝛe patʒ ꝙ. c. tꝛanſmiſ ſe loquitur in cãu diſſimili huius.c.merito hic non debebat ſimpliciter ſtari dicto patris. Abbas. 2 . ifficile E uenerabilem.? mnus famoſuʒ. c. æ poſt abb. Jo. an. ſũmat ſic. Mapa non legitimat in tpalibus aliene iuriſditio ni ſubiectos. Ego ueꝛo latius ſic ſũmo ſ̃m intellec tum qui mihi plus placet. In terris eccleſie poteſt papa libeꝛe illegitimos legitimare in teꝛris neꝛo ali enis nõ niſi ex cauſis multum arduis nel niſi in ſpi ritualibus.tunc tamen indirecte ⁊ per quandam cõ ſequent am intelligitur legitimaꝛe etiam quo ad rem poꝛalia.hoc tamen ultimum non eſt ſine ſcrupulo nt. J.clarius patebit.Hiuiditur principaliter in du as partes.in prima petitio in ſecunda ꝛeſponſio ibi quod autem. Secunda ſubdiuiditur in quatuor. In prima pꝛobat quinqʒ rationibus quod dupen ſationem petitam faceꝛe poteſt. in ſecunda ibi uide batur ponit ſimilitudinem quam inducebat petitoꝛ quam quinqʒ ratõnibus impꝛobat. in teꝛtia pꝛobat auẽtibꝰ ueteris teſtamenti ⁊ noui quod ubiqʒ terra rum certis ex cauſis inter criſtianos poteſt ſe de tẽ poꝛalibus intꝛomittere.in quarta ibi licet penitioneʒ exandire noluit:quia omnis lex contradicebat. C M primo ex prin. iuncta ſupraſcriptione cleri cuim etiam pꝛelatum pꝛomoneꝛe poſſe cauſam laici apud ꝛomanum ponnficem. ?7 ex hac littera colligit abb. ꝙ clericus poteſt eſſe pꝛocuratoꝛ laici in iudi cio eccliaſtico ⁊ ð hoc uide quod nõ.in.c.in noſtꝛa de pꝛocura. ubi plenius dico. z per fꝛe. conſilio clxiij. quinimo plus dico ꝙ etiam in foꝛo ſeculari poteſt eſſe cleꝛicus pꝛocuratoꝛ laici in una cauſa ⸗z iura pꝛohibentia ralem pꝛocurationem debent intel ligi de geneꝛali pꝛocuratoꝛe. ita uoluit ſit ingulariter mo. in. c. unicõ de obliga. ad rõ.æ ſenſit ſupꝛa in c.ij.ne cle. uel mo. æ notabis iſta dicta: quia cõmu niteꝛ ignoꝛantur. æ uide peꝛ archi.in.c.peꝛuenit.lxxxx Vi. diſtinctione 2 peꝛ collectu.in.c.dilecti de arbi. et Eꝑ hoc alias dixi in queſtiõe facti ꝙ etiam in foꝛo ſe oslari põt eſſe cleꝛicus pꝛocuratoꝛ cleꝛici cum poſſit eẽ laici quod foꝛtius ẽ ut q̊. ¶ M ſecundo ibi de corare ꝙ legitimario eſt decoꝛ z honoꝛ. Ex quo in feꝛtur ꝙ oppoſitum eius eſt ignominia. nam z non ſit peccatum generari ẽ iñ defectus. quare autem il legitimi nõ poſſũt moueri nide bonam glo. in. c. ij. de fi. preſbi.li.vi.¶ Mõ ibi diuerſis cauſis in ſpectis ꝙ legitimatio ue diſpenſatio cum illegitimiſ non ebet fieri ſine cauſa rationabili peccant eꝛgo qui indiſtincte diſpenſant ſine cã. naʒ ut dicit io.an. 2 bene papa ẽ homo 2z peccare põt ſicut alij.ix.q. iij.alioꝛum dicit tamen do.an.qꝙ in papa hoc eſt de honeſtate. nam ipſe poteſt de ſola uoluntate diſpen ſare in beneficialibus = in alijs ꝓhibitis lege cano nica tantũ pꝛo hoc dicit eſſe tex. nõbilem in.c.cũ no ſtꝛis in.V. nos de cõceſ.pᷣben.ſed certe ille tex. non clare ꝓbat.ſed tex.eſt melioꝛ in. c. ꝓpoſuit eo.ii.⁊ ĩ c.innotuit de elec. Et hoc dictum do.an.dico p oꝛiginaliter eſt innoc.in.c.cum ad monaſteꝛium de ſta.ꝛegula.⁊ ibi dixi ego limito hoc quo ad eccliam militãtem qꝛ nemini ẽ licitum diſputare an licite er bene diſpenſauit.ſed quo ad denm dico ꝙ peccat ſi diſpenſat ſine cauſa maxime ex affectione carnali: qꝛ dʒ eſſe prudens ⁊ diligens pẽfamilias.⁊ cum ge rat uiccs dei dʒ ſe confoꝛmar᷑ q;tum poteſt cum uo luntate dei.ut in.c.ut noſtrnm ut eccle. bñfi. in p̃n. uide qdð dixi poſt beatũ tho.in. c. de multa de pbẽ. Irem uide peꝛ Jo. an in. c. ſi ñ de rp.æ in.c. ſigni ficauit de off.dele.¶ M. ibi ſediadulterinis et cu n adulterinis põt diſpẽſari ꝑ eccliam ut ꝓmoue antur ẽt in epos.dic ẽt in ſũmos pontifices poſſũt ꝓmoueri ⁊ uide plures qui ex clericis geniti fuerũt noti in ſũmos pontifices in. c.oſiuſ.ivi.di. IJtem xpᷣs deſcendit ex adulterino oplexu mediate no di co ime liate:qdð ĩtellige ut habes in.c.dominus. ea. di. ¶ M ibi ꝙ in maioꝛi conceditur tex. ualde ſin gularem quem neſcio alibi ꝙ in mateꝛia diſpenſati onis licitum eſt arguez a maioꝛi ⁊ facit contra opi. qᷓ bʒ ꝙ ſz epᷣis concedatur aliquis caſus non ꝓpteꝛ hoc ſibi nidetur data ptãs ut poſſit in maioꝛ diſpé ſare iſte tex. qui nõ allegatur per aliq; nec unq; ad hoc inducit᷑ facit multum in oppoſitum de nꝗ uide quod nõ i.c.at ſi clerici in.F.ð adulteꝛijs ce iu. Sʒ ſi uis teneꝛe illa opi.ↄꝛiam dic ꝙ hic papa loquituꝛ allegado. 6 ibi id aũt in prfimonio æc. ꝙ; dõa tio facta per conſtantinum appꝛobatur hic ⸗ clari us.j. eo. in. J. rationibus. adhuc clarius in cle. Ro mani de iuꝛeiur.facit.c.fundamenta de elec. lib. Vi. quod eſt contra illos qui dicunt ꝙ de illa donatõe nõ reꝑiunt ſcripturã auc.iõ uideas tex. nõbilem in d.c.fundamenta. ubi dicitur preſertim de ꝛcma miraculoſe ⁊ ex diſpoſitione diuina illa donatio fuit facta. Et nota ꝙ in patrimonio eccleſic habet papa plenam poteſtatem in tempoꝛalibus ⸗2 ſpiruiualibꝰ et tex.in.d.cle.Romani dic ꝙ pleniſſimã. hbʒ eꝛgo ibi papa iura impeꝛij =æ iura pontificis. ſtanduʒ eſt eꝛgo iſtis texibus ⁊ deteꝛminatiõi ecchie licet legiſte diſpu tẽt de ualiditate illins donationis z uide peꝛ bal. in ꝓhemio. C¶M ibi in v. uidebat ꝙ nõ idiffeꝛcẽ teꝛ oibus eade gẽa eſt ↄcedẽda fac.c.petiſti.vij.q.i. ota in ueꝛ.ſupeꝛ ꝙ rex francie non cognoſcit „ 2 ¶ Dui flij ſin leginimi. ſapioꝛem in tẽpoꝛalibꝰ. Idẽ dicit glo. de ꝛege hiſpa me in.c.adanus. riſctt an ſutl eccen nõ obe diendo imꝑatori dicam. j. 5. tex. ſingularem quẽ tenebis ſemꝑ mẽti ꝙ pricipes nõ ꝛecognoſcen tes ſuꝑioꝛc ĩ tẽporalibus ſaltẽ de facto poſſunt exeꝛ ceꝛe ea que ſunt ꝛeſeruata ĩparori in ſignũ ſpãlis P nilegij ut legitimare fame ꝛeſtitueꝛe iteꝛponẽ auẽteʒ. in aꝛogatiõe ? ſitia. Ex h̊ ĩfeꝛt ꝙ ciuitates italie ꝗᷓ podie nõ cognoſcũt ſuꝑioꝛẽ ĩ tempoꝛalibꝰ poſſunt exeꝛceꝛe hec iura pꝛo hoc nide qð nõ. baꝛ in.l. infa mem. fſ de publi.iudi æ in l.i ff.de aqua plu. arcẽ. ſed ̊ eſt tex apertus ⁊ uide alium tex. ſingularem in c.ſupeꝛ quibnſdam de uer.ſigni. ꝓbante ꝙ; b iura pricipis poſſunt pᷣſcribi ꝑ tantũ ips de cuius initio non eſt memoria ⁊æ nõ. peꝛpetuo illum tex. ? iſtum. NMã ibi iuriſditioni noſtre ꝙ leginimare eſt iurif ditionis quod apte ꝓbatur. hic an aũt ſit no tarie an contentioſe aut ꝓꝛogabilis ex conſenſu paruum F5 ſubijciam. Iſte tamẽ tex. muſtũ ſinglarii facit ꝙ; nõ ſit ꝓꝛogabilis ĩ eo ꝙ papa dicit ꝙ ꝛex francie potuit ſe ſubijceꝛe iuriſqdinõi pape:qꝛ nõ ꝛcce gnoſce bar ſuꝑioꝛẽ in tẽporalibus.iſte vo nobilis erat ſub iectus alteri gꝰ ut apte hec allegatio concludat mãi feſte colligit᷑ hic ⁊ alibi non ita bene ꝗ pateꝛ nõ põt in legi:imatiõe filij ſubijceꝛe ſe iuriſdinioni alteriꝰ ſi ne cõſenſu ſui domini quod eſt contra mlies maxi me 3 Hal. in ꝓhemio. C. ut. J. ſubijciam. ¶ Mõ. ibi. diſpẽſaꝛe ꝙ legitimatio eſt quedam diſpenſano. Irem nõ. ſingularit᷑ ꝙꝙ princeps põt cum filijs pꝛo prijs diſpenſare ſicut cũ alijs ſubiectis non 1 ; pẽ cũ fuijs: ſed tanq; priceps cum ſubiectis. Ex ene et collige ꝙ diueꝛſe qnalitates poſſunt concurrere in eodẽ bomie que faciunt ut ſuſtineat uices pliurimo rum facit ad mãm qð legitur 2 nõtur in. l. oui iuril ditioni pꝛeeſt de iuriſdi om. iudi. ¶Weis ibi i. vVv. 2nibꝰ ꝙ ad deciſionẽ dubioꝝ licite ꝛecurrũ ad no num ⁊ uerꝰ teſtamẽtũ. ¶ Nõ ibi rẽpoꝛale iuriſditõ nem cauſali exeꝛcens tex ualde nõbiſẽ ꝙ in terris alicnis papa regularit non põt exeꝛceꝛe iuriſdinõeʒ tẽpoꝛaleʒ:ſed cauſaliteꝛ ſic ⁊ ꝓbat hec littera ꝙ ubi factum eſt ualde arduum põt papa uii inriſquione ẽpoꝛali ex auctoritate dei ꝓ.hoc.c.i.de homici li. vi. et uide qð plene dixi in.c.nc nit de iudi. Et ex hoc põt adduci iſta litrera in argumentũ ꝙ ex ma gna ⁊ ardua cauſa põt papa deponeꝛ pricipes ſecu lares Iʒ ſibi non ſint ſubiecti ĩ tẽporalibus.nam als depoſuit enã regẽ francie ut in. c. alius.xvV. q. Vj. CQ15 ibi ſaceꝛdotis imꝑio ꝙ papa appellaĩ ſacer dos. Itẽ ꝙ dẽ habere ĩperiũ. eſt. n. imperatoꝛ i ſpi ritualibus.pꝛo primo facit.c.legimus.xciij. oiſtin. Hõ ibi urbẽ fugiẽs ⁊c ꝙ ſedes apoſtolica c di ninitꝰ collocata apud urbem ꝛomanam. Ex qno in feꝛo ꝙ papa ſine cã nõ põr inde tran ſſeꝛꝛe ſedem ð no nide ꝑ Jo. an. in. c. fundamenta pꝛeallegata. HMõ ibi fres iĩtelligẽdo de cardinaubus tex. val nobilem ꝓbantẽ iudicio meo ꝙ cardinalams ſit de iure diumo cum papa bic arguat ex ueteri teſtamen to et peꝛ ſacerdotes leuiticos intelligit ipſos cardi nales nec ſcio alibi textum melius pꝛobantem hoc nide quod dixi in. cap .ex geſitis de clericis non reſi.⁊ ibi peꝛ hoſti. ¶ Mota ibi indicabunt æcc. tex. notabilem ꝙ papa non debet ardua explicare ſine conſi io cardinalinʒ ? uiderur ad hoc tenerꝛi de iure diuino. unde licet Jo. mo.i.c.ſupeꝛ eo.de heꝛeticis libꝛo ſexto. dicat ꝙ collegium cardinaliuʒ eſt in iſta quaſi poſſeſſione ex conſuetudine ⁊c Ego dico ꝙ; de iure diuino intelligendo iſtam auctoꝛiatem hic contentam modo pꝛedicto. Et licet aliqui intelligãt de epiſcopis non tamen hoc multum congruit litte re:quia ipi nõ pꝛeſunt urbi romane miſi dicas ꝙ di niſio epiſcopatuuʒ ſit de iure poſitiuo licet pumo pe trus ⁊ alij apoſtoli peꝛant toti oꝛbi.epiſcopi autem tenẽt locum apoſtoloꝛum ⁊ papa locum eſt rin ota .c. in nouo.xxi. di. ? in.c. uidentes.xij.q.i. ultimo ꝙ ubicunqʒ in iure canonico repeꝛitur pena moꝛtis debʒ exponi pꝛo ſentẽtia excõicationis quod gene menti: quia alibi non ua bene pꝛobatur: qꝛ du plex eſt moꝛs quedam tempoꝛalis que eſt illa ſepeꝛa rio anime a coꝛpoꝛe a ia ciuilis ut excommunicatio peꝛ quam ſepeꝛatur anima a grana dei. nam deus eſt uira animarum. Et ideo iſta eſt e nos q; pꝛima niſi quis ab illa libeꝛetur. n glo. ij. in fi. ex hac glo. colliguntur explicite tres opinie nes. EDꝛima ꝙ papa non legitimar pꝛincipaliteꝛ in tempoꝛalibus in teꝛis impenij: ſed legitimando quẽ ad ſpiritualia peꝛ quandam conſequentiaʒ legitim ( Ee quo ad tempoꝛalia ⁊ bec fuit opinio Jocan. cun da opinio eſt beꝛ. gloſatoꝛis aſſeꝛentis ꝙ in teꝛ ris impeꝛij pape legitimatio ſe non extendit niſi ad actus ſpirituales. Sed teuia opinio ponuur in fine glo.ꝙ qui legitimatur quo ad ſpiritualia cenſetur le gitimatus quo ad alios honores ſeculares inheꝛen tes pe:ſone puta ut poſſit eſſe iudex æ habeꝛe alias dignitates illegitimis inteꝛdictas non autem quo ad heꝛe ditatein ⁊z ratio diueꝛſi auis poteſt eſſe ſecũdum hoſtien. quia pꝛimo cãu non tractatur de pꝛeiudicio alteꝛius: ſed ſecũdo ſic quia aufenur heꝛeduas ueni eatibus ab inteſtato. Ex glo.eſt qrta opi.quã hoſt. ponit dicẽs ꝙ nedũ idirecte:ſ̊ ẽt direcie ⁊ pꝛincipa ſit pot papa legit are ubiqʒ ⁊ ꝙ ad eum pꝛopꝛie peꝛ tinet legitimatio ⁊? nõ ad aliuʒ:qꝛ illegitimitas pꝛoue nit ex defectu mẽimonij papa auteʒ ſolus eſt qui põt ſuꝑ mẽimonio diſponeꝛe nõ aũt imꝑatoꝛ ut in. c. iu am de oꝛdi.cogmi. vñ ſicut in pꝛincipali ita ⁊ ĩ accel ſoꝛio ſpectat ad eũ diſpẽſatio.nidemus eĩz ꝙ papa dacit il egiti natõeʒ ꝑ ſaas ↄſtões ipediendo mẽimo nium. nam filij duoꝝ fratrum licite contrabũt ðᷣ iur diuino.j. de diuor.i.c. gaudemꝰ ⁊ ĩ.c.de ifidelibus ʒ de cõſang.⁊ affini.ſed lex pape ipedit ⁊ alios legi timos faẽ illegitios ex tali matrimonio ſuſceptos: ſiẽ ge põt illeguiare qð ẽ odioſuʒ ſic legiimare q8 E fauoꝛabile.̊ opi.vr colloꝛata:ſed nullum bonum habʒ fundamentũ: qꝛ illegitimado diſponit ſuꝑ mr̃i mo nio qð ſpectat ad iuriſduionẽ ſuam. Sed legitia re pꝛincipaliteꝛ nõ ĩcipiẽdo a radice matrimonij eſt diſponeꝛe de tempoꝛaubus pꝛĩcipalꝛ quoꝝ exercitiũ nõ ꝑtiner ad eũ in tenis unpij ut ĩ. c. cam ᷓ eo. Jo. an. ponit qntaʒ opi. 7 ſatis nõbilẽ. dic eiʒ ꝙꝙ aut pa pa utt ltiare ꝓlẽ uſceptaʒ ex coitu nõ matrimoniali ſaltẽ ↄſenſu ⁊ affectiõe ⁊ nõ pot q; ex a ueꝛ pꝑeles * icaſenm gann . eſnionngaͤten gdl 65 . Sn Pponsmmn cft hobs del l cno bin onodum cſe cplNNſiggeaſnn guüms win! lotneriataed un imin cmacenink Kinran t cnc Poſecloentneamtiſgoo Connni nyninna cono nu in gl aan IMemwvalas menmn amduiſemimn. unnnitopr coi hminrer wnm Euheninororn taniſe gochschen pohbisin noincigo inens en ulnmut Aiſtanin nagi wahe ſſttſhgſmn Gelgnen cihe Eicndoſenſternaum anſn tnen Ammde n mandm nepmhenſicgumnuninani Munninſteistel Dofeſiz Anmne myſeumminmni ſcoinn ltuo mo gn dotcſpehigren guncnpnlann epe, AMeyucs ſi⸗ enict g 111 eli lit rmiiannb kirin unemnninonii . en difi 1beſtio⸗ 4 lnnifn ei euireler ſtzſröd dchi 1lber, o.iir moplairnscinenes Eyunn guncpnin penl gninmnco re nonſeapentegegrn ftopno Nen. (Ee⸗ Wants 1ſenntsginl midſendnenendt Niad Atena opnd nm gee 1 vO d ſonmiaceſemte os honorrz ſeloſes ibem rdle vurt berali Nctazs oN iNNαM£ l ms omſ ſe iuinin ontruanur e rundo⸗ nfenm berctusi Soctiſnohͤbaf. crcharnece Nindn Ntan nee Aüpegmmmſt umſCrscſenpa Verto minpzn i ͦimnunn in hilmn unteii mn r/ isulac in . m kir mtuͦdin veic ficbbis . eſelt os lei nunnmnn ſſeepios: , aſnſt eGunngt 65 — amiſn l unibin Gt i nle nanimnd i nid ateng, nn unmn, Gcat r 44 ¶ Mui filij ſint legitimi. nõ fuit mr̃imonium ſaltẽ de facto nõ poteſt papa in ducere mẽ'imonium ſuppledo conſenſum. ⁊ ſic cum nõ poſſit ſuppleꝛe cõſẽſum nec diſponeꝛe in mr̃imo nio nõ poterit legitimaꝛe:qꝛ eſſet diſponeꝛe directe ſupꝑ tpalibus. hoc uerum niſi uellet legitimare in ter ris ſuis uel uacante impeꝛio.ut in.c.licʒ ex ſuſcepto de fo. compe.uel quo ad foꝛum ſunm uel quo ad ſpũalia. Aut ꝓles fuit ſuſcepta ex coitu matrimoni ali licet matrimonium de iure non tenuerit.⁊ tunc aut matrimonium non tenuit impediente lege diui na. ? non poteſt legitimare:qꝛ non põt diſponeꝛe in illo matꝛimonio contra legẽ diuinã. Aut nõ tenuit impediente lege canonica. æ tunc aut papa utit᷑ uer bo legitimatõis ltimãdo.ſ.matrimonium ⁊? ꝓlem.2z efficitur ꝓles ltima quo ad utrũqʒ foꝛum. qꝛ papa põt tolleꝛe ĩpedimẽtum inductum peꝛ canonem ⁊ ſic remanſit matrimonium ualidum. Aut utitur vbo diſpenſatõis:æ tunc qꝛ diſpenſatio eſt ſtricti iuris ꝛc fertur ſolum ad ea in quibus expᷣſſe eſt diſpenſatuʒ ꝓ hoc.c.i.⁊.ij.de fi.pꝛeſbi.li.Vi. Nec. ob.ſi dicat papã poſſe ex cã diſpenſare in gradibus diuina le ge ꝓhibitis.ut nõ ꝑ aliquos in.c.Eas de reſti.ſpo. qꝛ illud uerum fᷣm enʒ diſponẽdo ⁊ legitimãdo ma trimoniũ:nt ex nũc:nõ aũt ui ex iunc ina ut filij añ geniti cenſeantur legitimati Conſtat autem papam habere maioꝛem ptãtem in gradibus humana.l.qᷓ diuina ꝓhibitis:ut in d.c.lr̃as ⁊ nõbis hoc ultimũ perpetuo quia non pꝛobatur expreſſe alicubi quod papa poſſit ex cauſa in gradibus diuina.l.pꝛohibi tis diſpenſare z facit quod nõ. in ſimili in regula ſemel de re.iu.li.vVi.in meꝛcu.ubi concluditur papã poſſe diſpenſare cum religioſo nt contrabat matri monium ad idem quod nõ.in ꝛegula actus legitimi in mercu.⁊ alias memini audiuiſſe agitari in curia. Munquid papa poſſit diſpenſare ut patruus duce ret neptem in nxoꝛem.nam iſte gradus dicitur diui na.l.pꝛohibitus:ut nõ.in dicto.c.litteꝛas ⁊ in dicto .c.gaudemus:⁊ ad inſtantiaʒ magni pꝛincipis audi ni fuiſſe diſpenſatum. Sed puto talem diſpenſatiõeʒ fieꝛi non poſſe niſi ex maxima cauſa z ardua. Et ex hoc dubitat hic Jo. an. nunquid papa poſſer legiti mare pꝛolem ſuſceptam ex matrimonio contracto ꝑ clericum in ſacꝛis uel pꝛofeſſuʒ. Et pꝛimo peꝛ pᷣdicta nidetur ꝙ ſic:qꝛ mairimoniũ eſt eis inteꝛdictum de iure poſitiuo.eꝛgo papa põt diſpenſare tollendo im pedimentũ canonicum.⁊ peꝛ ↄſequẽs ltiare proleʒ. In Zꝛium facit: qꝛ uonũ eſt de iure diuino ⁊ ipedit matrimoniũ contrahi peꝛ iſtos:licet ius canonicom dirimat tale matrimoniũ ad hoc. c. unicum de noro li: Vi. ſic ſi eſt impedimentũ diuinũ nõ põr leginima re u ſalteʒ retro trahat᷑.⁊ queſtio ẽ ſatis dubitabilis Gaſp de cal.nitit᷑ in metis ĩpꝛobare hãc opi⸗ oã. an. ſᷓ qꝛ rões ſue nõ uidentur mibi concludeꝛe ideo obmitto. ipe aũt Gaſpꝑ tenʒ opi. ut papa poſſit legi timare et in tenis imꝑij:qꝛ legitimare ẽ iuriſditiõis nolũtarie que põt exeꝛceꝛi in non ſubditum 2 extra tenitoꝛium.ut in.l.emancipati ff. de adop. ⁊ in.l.ij. ff. de offi. pꝛocõſul. bar. in anẽ ex complexu. C. de inceſt. nup. apeꝛte tenet contra dicens peꝛ iſtum tex. bapam nõ poſſe legitimare in teꝛꝛis impeꝛij. æ idem ſenſit Jo. an. ſi bene ponde:entur pᷣdicta.nam ſolũ .an. pmitit qñ papa legitimat incipiendo a radi ce mr̃imonij. do.an.multa hic dicit. Sed in effectu uidetur coneoꝛdare cum opi. Jo. an. miſi in quobꝰ DMno enim uult ꝙ ipedimentum licʒ fuerit canoni cum in mẽimonio ex quo ꝓles fuit ſuſcepia iamen legitimatio ſequens non trahitur ad ꝓlem iam ſu ſceptam ſed futuram:qꝛ nõ põt ꝛetꝛo trabi cum imi neat ipedimẽtum canonicũ ꝓpter ſuſceptionẽ ꝓlis ſed quo ad prolem futuram bene nalet legitimano cũ nullum ipedimẽtum reperiatur ꝓPpter leguimati onem matrimonij pᷣcedentẽ. Ego pꝛo concoꝛdia di cerem ꝙ aut papa ſimpliciter legirimat nüc mẽimo nium.⁊ ꝓcedat opi.do.an. Aut legitimat: matꝛimo nium ut ex tunc.i.ac ſi a pꝛincipio fuiſſet legitime õ ctum: ⁊ tũc lrimatur ꝓles pcedens.⁊ ſic intelligatur opi. Jo. an. moueoꝛ peꝛ tex.iuncta glo.ſingulari in cle.i.de imu.eccle ubi dicituꝛ ꝙ tanta eſt pape ptãs circa ius poſitiuum ut poſſit tollere conſiitutionem etiam quo ad effectus preteritos adeo ꝙ excõica tus uigoꝛe illius ↄſtitutionis non indigebit abiolu tione quod ẽ nalde nõndum. ¶Secundo diſcꝛepa uit ⁊? ſequitur opi. Jo.de qua.in glo. cum limitatio ne tñ.dicit enim ꝙ legitimatus quo ad ſpũalia ſecu to tamen clericatu erit legitimatus quo ad tempoꝛa lia:ſecus ubi non eſſet ſecutus cleꝛicatus ⁊ hãc opi. ſenſit etiam gaſpar.⁊ certe boc dependet ab intellec tu huius tex.in prin.nam ſi inteligimus ꝙ ponat ueritarem ꝓcedit hec opi.ſi intelligimus ꝙ papa lo quitur allegando pꝛocedat opi. contraria. Inno. ponit utrãq; opi.⁊ uidetur ſibi plus placere quod in principio iſte tex.loquatur allegando.queſtio ui detur mihi ſatis dubia æ de equitate placent opi. Jo. an.⁊æ do. an. æ de ſubtilitate iuris plus placet opi. Jo. æ ber.⁊ illam uideo ſeruari in pratica. nam legitimati quo ad oꝛdines non admittuntur ad ſucceſſionem parentum una cum alijs legitims ⁊ conſuetu ſo eſt optima legum interpres in.c.cum dilectus de conſu.æ in.l.ſi de interpreratione.ff. de legi.?æ pꝛo hac conſuetudine facit.qꝛ ſpualia =æ tpᷣa lia ſunt diuerſi iuris.⁊ diſpenſatio eſt odioſa.?æ iðo non amplian da ſed reſtringenda ut non excedat teꝛ minos pꝛoprios ut in.c.i.⁊.ij.de fi.preſbi.li.vi.et maxime tene em hanc opi. quando diſpeſatur quo ad ſpũalia cum filijs adulteꝛinis uel inceſtuoſis.naʒ iſti etiam in iure diuino nidentur repulſi ab heꝛedi tate parentum pide duos tex. quos ienebis menti .xxxij.q.iiij.c.dicat ⁊ in.c.unico.xxxv queſtiõe.vij. 2 anteqꝙ; ſubijciam quid mihi uideatur aningo aliaʒ queſtionem quid in imꝑatoꝛe ⁊ in iſtis hniubus ab eo poteſtatẽ ut ſunt comites palati ni nuquid pnir le gitiare iĩ tris ecche. omiſſis miuis ar.qᷓ i mã fieꝛi pnt dic ꝙ i h̊ uarie ſt opi. Nã Ja.de bel. diſputauit et ponit i auc.quibꝰ mo.nã.efficiãt̃ ſui.æ recirat Joã. an.⁊ ocludẽdo dic ꝙ ſic.motꝰ pꝛincipalꝛ:qꝛ ltiare ẽ iuriſditiõis uolũtarie.⁊ ſic potuit ꝓꝛogari iuriſditio iſtoꝝ ꝑ nõ ſubiectũ ↄtrariã opi. tenuit Ja. butri. in .l.iij. ff. de offi pꝛeſi. qn imꝑatoꝛ nullaʒ habet pfateʒ in t᷑ris ecclie imo centet᷑ pꝛiuata pſona ar. in. d.l.iij. S, ex tenitoꝛũ quis nõ exeꝛcet ptᷣateʒ: ut in. c.ij. de 3 4 EBvi ftlij ſint legitimi. cõᷣſti. i. Vi. bal. in ꝓhemio ſen ſuꝑ rubrica. C. cõcoꝛ dando dicit de ↄſenſu ꝑtis põt hoc fieri: qꝛ nõ trac gatur de pᷣindicio alteriꝰ: ⁊ ſic ſentit ꝙ iſta iuriſdutio ſit ꝓꝛogabilis ꝑ partẽ. do. an. uidet h dubitare. Sʒ potius in h̊ uidet᷑ iclinare ut nõ ſit ꝓꝛogabilis ꝑ paꝛ tẽ ⁊? ꝙ nõ ſit ꝓꝛogabil ego teneꝛẽ ĩdiſticte ꝑ tex.aꝑ rum hᷣ in. Vv. iſuꝑ ubi pateꝛ petebat ut papa legitima ret filios ſuos ſicut legitimauerat filios ꝛegis fracie et papa inteꝛ cetera rũdet ꝙ Rex francie nõ cogno ſcit ſuꝑioꝛc in tẽpoꝛalibꝰ:iõ potuit ſine iuris alteriꝰ leſione ſe in eo ſubijceꝛe iuriſdironi pape. Sed iſte nobilis erat alteri ſubiectus g aptiſſime ꝓbat ꝙ al teri ſubiecius nõ potuit ꝓꝛogaꝛe in h iuriſditioneʒ alterius ẽt pricipis.cuiꝰ dicti põt eſſe duplex ꝛatio. POrima. qꝛ legitiare vr̃ ꝛeſeruatũ priĩcipi in ſignum priuilegij ſpãlis. Itẽ tanq; arduũ: qꝛ vꝛ mõſtruoſũ ur no legitimꝰ efficiat legitimꝰ 2 H ꝓbat h i. v. iſuxꝑ fac.l.i. F. ait ptoꝛ. V. ðᷣ qua.ff.de poſtu. nidetur tex. in auẽ. qui. mo. nã.effi. ſui in. J. illud ubi dicit tex.ꝑ ſyptũ noſtrũ ⁊c.iſta ge que ſunt ꝛeſeruata principi nõ dʒ ſubiectꝰ poſſe in aliũ tranſſene. ¶ Scdᷣa 20: qꝛ ſʒ legitiare ſit iuriſdinõis nolũtarie eo reſpectu: qꝛ exeꝛcet᷑ in ↄſententẽ:qꝛ pꝛ non põt obtineꝛe legi timationẽ filij niſi filiꝰ cõſentiat:qꝛ filiꝰ non cogitur tranſire in ptateʒ patris iuuus ut in auẽ palle.i. . generalit: tñ alio ꝛeſpectu iſta pkas ſeu iuriſditio nõ eſt pure uolũraria inqtũ excludit agnatos ĩuitos qͥ ſuccederẽt ab ĩteſtato. vñ ſi ĩꝑatoꝛ nõ hẽt iuriſditio ncʒ in terris eccleſie nõ ur̃ ꝙ poſſit ̊ piudiciũ afleꝛ ꝛe nõ ſubiectis ⁊ tolleꝛe honoꝛc ꝛeſeruatũ principi. Arẽ illud ĩdubitatũ ẽ ꝙ imꝑatoꝛ uł hũs poreſtatem ab eo nõ põt legitimare quo ad ſpũalia. Et iõ łegi timatꝰ ab ĩpatoꝛe nõ põt ꝓmoueri ad oꝛdines.pᷣ tʒ glo. i. c. lege. x. di. ⁊ ĩ. c.ſi officia. lix. di. ſentit. No. an dꝛe. H ⁊? bar.i. d. auẽ. ex ↄplexu. Aliud dictuʒ valde notabile ſi eſſet ueꝝ ponit h̊ do.an.dicens ꝙ iſti co mites habẽtes poteſtatẽ leginimãdi ab imperatoꝛe ñ poſſunt legitimare in pꝛeindiciũ agnatoꝝ. Vñ opoꝛ tet ꝙ non ſolum pateꝛ ſʒ et agnati oſentiãt.qꝛ h po teſtas tãqᷓ; alijs piudicialis ꝛeſtrigẽda ẽ ar.ĩ.l.ij. i. ſiquis a principe.ff.nequid ĩ loco publico. Ego di ceꝛẽ iſpiciẽda vᷣba poteſtatis collate. naʒ ſi ſin pl cit̃ eſſet data poteſtas cꝛederẽ ꝙ poſſet leginaꝛe et in pᷣ indiciũ agnatoꝝ quẽadmõʒ ĩpatoꝛ:qꝛ ĩ hac legitia tione iura nõ faciũt mẽtionẽ niſi de patre:qꝛ agna ris nõ piudicat᷑ niſi ꝛeſpectu ſpei.⁊ hac opi.reperio ſentire bal. in loco palle. Sed tene opi. do. anto.mẽ ti: quia non eſt modice auctoritatis. Et pdicta ꝛcaſ ſumendo ſub epilogo dicendum ꝙ aut queritur de legitimatione fienda peꝛ papam aut ꝑ imperatoꝛem ſen habentem poteſtatem ab eo. PDrimo caſu ſi ult legitiare in pꝛimonio ecclie liber̃ põt ut h.ſi ĩ terris alienis Aut ſubeſt maxima cꝗ ? ardua ? credo ꝙ poſſit licʒ legitimãdus ꝛecognoſcat aliũ in qnʒ.mo neoꝛ ꝑ iſtũ tex.i.V. ꝛõnibꝰ. naʒ ſi iſte auctates noui 2æ ueteris teſtamẽti nõ ↄcludeꝛẽt ĩ actu legitiationis fruſtra eas papa adduxiſſer h. Finge enim ꝙ ex le gitimatiõe filij alicuiꝰ principis ſequatur magna fi dei dillatatio. NHam mnc ob eam cãm uel ſimilem poterit papa exercere iuriſdiuonem temporalem:vt hic ⁊ in.d.c.pꝛo humani de homici. libꝛo ſexto. Aut ceſſat arduitas cauſe ⁊ ſi nult legitimare non recognoſcentem ſupeꝛioꝛem ſeu filios ⁊ poteſt ut pᷣ in ueꝛ. inſupeꝛ. Aut uult legitimare recognoſcentem ſupeꝛiorem ſen filios ? non poteſt niſi ſupeꝛioꝛ con ſenriat ut arguit iſta litteꝛa in neꝛ. inſupeꝛ ⁊ latius pa tet ex pꝛedictis:niſi uellet legitimare in ſpiritualibus ut ſupꝛa de fi.pꝛeſby.in.c.i.⁊.ij.lib.vi.uel niſi uellet incipeꝛe a radice matrimonij ut in. c. tãta ſupꝛa eo. 7 in.c.quod circa ſupꝛa de conſang.⁊ affi. quod de clara ur ſupꝛa dixi in diſtinctione Jo. an. In imꝑa toꝛe dicenduʒ ꝙ incipiendoa radice matrimonij nõ poteſt legitimare de iure: quia legitimatio eſt fſame reſtitutio:quia non poteſt ipe diſponeꝛe ſupeꝛ matri monio ut in.c. tuam de oꝛdi. cogn.aut peꝛ reſcriptũ nult legitimare ⁊ tunc in ſpiritualibus non poteſt ut ſupꝛa dixi maxime pꝛopteꝛ rationes quas tangit gl. in. c. ij. de fi. pꝛeſby.li.Vi. In tempoꝛalibus neꝛo po teſt in tenis ſibi ſubiectis mediate uel immediate im mo ge iure ipᷣe ſolus poteſt in toto impeꝛio. unde re ges ⁊ alij pꝛincipes qui recognoſcunt impeꝛatorem in dominum de iure non poſſunt legirimare:quia le gitimatio ſicut ⁊ fame reſtitutio ⁊ ſimilia uidentur reſeꝛuata ſoli pꝛincipi ut ſupꝛa dixi: ſecus ſi eſſent pꝛincipes non recognoſcentes ſupeꝛioꝛem uel ciuita tes. nam habent iſti tantam poteſtatem quantam ha bet impeꝛatoꝛ in impeꝛio ſuo ad hoc iſte tex. in neꝛ. Inſupeꝛ ⁊ quod nõ.bar.in.l.infamen in fi.ff.de pu bli. iudi. Et uide ad pꝛedicta Innocen. in. c. cum. p. de fide inſtrumen. Aut uult legitimare in teꝛꝛis eccle ſie æ non poteſt eiſdem rationibus de quibus ſupꝛa dixi in papa. Idem ⁊ foꝛtius dicendum in babente poteſtatem ab eo. Mis pꝛemiſſis queꝛo de ſolemni tate adhibenda in acin legitimationis. Solutio dic ꝙ primo debet qualitas illegitimationis plene reſe rari principi utputa ꝙ ẽ inceſtuoſus uel adulterinꝰ ut inceſtuoſus ⁊ adulterinus ſim ul alias leguimatio eſſz ſubrepticia per ea que dixi in.d.c.qꝛ circa.⁊ ꝛc gulariteꝛ dicendũ ꝙ omne rtacitũ quo expꝛeſſo prin ceps non ita de facili conceſſiſſet leginimationem bʒ ipam uitiare ad H. c. poſtulaſti ðᷣ reſcriptis.? in..i. ff. de nata.᷑ reſti. ꝑ boc notãter dicit Jo. an. in ad di. pe.e.ti.v.ſʒ queꝛo ꝙ ſi legitimãdus dixit ſe ſpu rium ſi erat ſpurius duplicatus utputa natꝰ ex uxo rato ⁊ nxoꝛata non nalet legitimatio. Ide dicendũ in ſimilibus ꝑ hoc etiã dico ꝙ ſi habẽs fratres legi ctimos ? naturales impetrauit legitimationẽ et non fecit mẽrionẽ ꝙ habebat fratres legitimos nõ ualʒ legitiatio:qꝛ princeps non ſolet legitimare en legiti mãdus bhʒ fꝛes legitimos ul ſaltiʒ nõ iia de facili nt ſentit Jo. an. in additione ſpe.in ti. de ſucccſ. ab in teſta. S. i. ueꝛ. ſed ex facto queꝛitur quod bene nota bis pꝛo quo facit tex.in. .illud in auc. qui.mo. nã. effi. ſui. ¶ Decundo requiritur ꝙ legitimandus cõ ſentiat item ꝙ pateꝛ ut in dicto. J. generalueꝛ de agnatis dubiratur utrum debeant nocari ⁊æ conſemi re. Jaco. de bel. in auẽ. quibus modis natura. effi. ſui diſputat ⁊ tandem ſentit ꝙ ſic alias non ualebit in pꝛeiudicium eorum.ſed cõiteꝛ tenetur oppoſuum at nõ. Jo. an. in dicto neꝛ. ſ ex facto. ſentit ? bic ipe taſno buns Mbn f⸗ eucn 6lerſannatcnebann iutclum oaterebo finmid lgfeonroch n eoveneniarn gNahden gink N AANiſusſagi (. Go NNdrams Goneo idd iitgg ugo node ii tlinlez fi ofiun diurͦs ilalt hreti u gun dhidh Iiruv tſun rd ni lmn I Pxyuetann its mr un nmmin cno a ig um n ſitmeneens geln narsnaro Gntotnwrbenrinne gei not⸗ lnsi fiens tdaſamg,. ſtninnunlrnnirt o ln mnhin scſennnoninn io er ouubinn Ann in done Luna tin un . nalinacſinins Niſemniibeir enn ntigel Chrbar n imn niinee lb s ncenilbne e aige nidan te do⸗ iimctadien cunng bigi wncc umen n animan Hinſyncin:inbsl aſen Dolensſheion g anin unan porſtnen aranan ba Veio ſond hoeiſeterinpen. öber nlitmennfiſ cep Anrün Imonncanh. Aunikknowentetsae aldentuonidos d ütshe Gont ſomns cicncninbabene Mormsevce nn alxiimons Clinot ins gtinmmonshne e ſeitcſnols velocntenn iennrsſinulaits gtheno Gcpecinind nnt 1 omemmünanſohin dcdhtannnnd 1 Nddd AKänd dorammt vrnglehtmült⸗ ine nus Nlans n mm und . ans aghoso Ua; . inett n ne g ceſcgſi Ari Arer ſen olbat won met ? bar.in.l.gallus.S.quid ſi tantum.ff. de libe ris ⁊ poſthu.unde concludo ꝙ aut pater niuit ⸗ ſa tis eſt ꝙ pater conſentiat adeo ꝙ etiam agnatis ab inteſtato ſuccedit iſte legitimatus. nam princeps qui abſtulit iſtis baſtardis ius agnationis æz cogna tionis poteſt eos reſtituere ſine alterius imiuria ad ius nale primeuũ:ut in.d. F.gnãliteꝛ. Si uero pateꝛ eſt mortuus ⁊ iunc ſi pater diſpoſuit uit iſte legitia ꝛetur: æ non eſt neceſſe nocare agnatos ar. in auẽ. Nem ſi quis. C. de nãi.li. Aut pater nihil diſpo ſuit ⁊ tunc eſt opus ꝙ nocentur agnati quibus be reditas paterna acquiſua eſt ar. in.l.i.? fina. ff. de nata. reſti.alł non naleret rptum leginimationis ſeu ſaltem non haberet regreſſum ad bona paterna. hec uera niſi princeps ex ccrta ſcientia uellet legiti mare agnatis non uocatis.ut nõnter dicit bar.in dicto. ꝗ. quid ſi tantum. oteſt enim princeps ex ceꝛta ſcia reſtitueꝛe in inregrum cum pꝛeiudicio alte rius ad hoc quod nõ. C. ð ſen. paſ.l.fi.? in.l.in cãe ff. de mino. Sed alia qneſtio nõbiis eſt. Mone ꝙ bater non habens filios legitimos fecit legitima ri naturales demũ habuit filium leguim um nũquid euaneſcat illa legitimatio in qua queſtione ſententie ꝛeperiuntur uarie ut nõ.per ſpec.? Jo.an. in dicto vV. ſed ex facto latius per bar. ff. de uulga.2 pnp. in.l.ex facto.et tener bar.ut ſuccedat una cum legiti mis:qꝛ ex quo ltimatio fuit ꝑfecia nõ dʒ irritari ex facto ſuꝑuenienti ar. in regu a factum leginime de reg.iu. li. Vi. gn ihi ſatis placet æ uide latius in loco pᷣal. ¶ In glo. in. v.nõ nãibus.nõ.bene iſiaʒ glo.in eo quod dicit ꝙ laꝛgo modo inceſtuoſi adul terini ⁊ ſimiles filij poſſunt dici nãles ⁊ uide Jo. an. in addi.ſpe. e.ti.ciꝛca.pꝛin. ubi dicit ꝙ lʒ oẽs na ti ex ſoluto ⁊ ſoluta ex cõi uſu loquendi dicãtur nã les: Dꝛopꝛie tamen nãles ſunt nati ex concubina retenta in domo:qꝛ alij licʒ nãliter ꝓprie ſint geniti nõ ta meameꝛétur appellaꝛi nãles ex quo ſunt nati ex dqãnatolcoitu: ut hetur in auc.qui mo. nã. effi.ſui. §. ſi quis aũt defũctus.⁊ hoc ẽt ſentit glo.in.c.miſi cũ pridẽ de renũt.⁊ uide in ſpe.in ti.de ſucceſ.ab ĩiteſ. F. i. V. nũc de nãlibꝰ.ubi qic tria requiri ad łʒ fi lij dicãtur nães.¶ ¶ Mriĩo ꝙ ſint nati ex ſoluto et ſoluta ita ꝙ iter eos eſſe mꝛimonium pot Se cũdo ꝙ ex ↄcubina ꝛetenta in domo. A S ſit unica concubina.nam ſi quis habens plures cõ cubinas ſuſcepit ex eis filios:iſti nõmerẽtur dici nã les ꝑꝑ effꝛenatã libidinẽ pentum hoc uẽ? de mente tex.auc.preal.Et hec bene nõbis ꝓpter ſtatuta que faciunt mẽtõem de nalibus.⁊ uide bo.tex.xxxij.q. liij. c. fi. Et iõ glo.nõ bene dicit dum inquit ꝙ ple rũqʒ ⁊c. nam debet diceꝛe ꝙ regulariter illi dicũiux nales zc. Et rõ pᷣdictoꝛũ ẽ:qꝛ iure ciuili concubina tus non eſt ꝛepꝛobatus cum retinet᷑ unica in domo loco uxoꝛis:ut.ff. de concubi.peꝛ totum ſed de iure canonico eſt ꝛepꝛobatus: ut in capitulo nemo.xxx ij. q.iij. ¶ In glo. in uer adulteꝛinis Ill ð. iſiam glo. ?æ tene eam menti quod filij preſbiterorum dicuntur adulterini. CE quo infertur quod etiam matri ſuccedere non poſſunt:quia tales nan ex damnato coitu repelluntur ab hereditate par ¶ Oui lilij ſint legitimi lum:ut in autentica ex complexu. C. de inceſt. nup. dem dicit de natis ex alijs clericis conſtirutis in ſacris de qno uide gl.in.l.ij. C. de epiſ.? cle.quod Scedit etiã ſi ſunt nati ex unica concubina cleꝛici:ut nõ bar. in. l. ſi gener. ff. de his qui. ut indig.qꝛ con cubinatus eſt ſpecifice dãnatus in ipſis clericis ut S de coha. cle. æ mul. per totum. Sed dubitari poteſi quid de natis ex clericis non conſtuutus in ſacris bñnficiatis tamẽ collige ſolntõem ex nõ ꝑ JYo. an. in regula ſine culpa de reg.iur.in.mercu.Et ex nõtig ꝑ bar.in.l.in concubinatu.ff.de concub n gl. in. V. nõ ſeruatum in fi. nõ bene iſtã glo. ? uide qð hodie hẽtur in cle.diſpendioſã de iudi.Et qꝛ ſuper glo pᷣcedenti feci mẽtionẽ de filijs adulterinis ſcias bal. in.l. um legitime nuptie.ff. de ſtatu ho.dicit ꝙỹ filij nobilium baſtardi non dicuntur de ſtirpe pa rentum:qꝛ ſoꝛdes nõ merentur computari ĩter pre cipuos. ar. in.l. ſi qua illuſtris. C. ad oꝛfi. nec pni er Poꝛtare arma parentum quod etiam ſequitur do. an. hic. An antem baſtardi dicãtut᷑ de domo nobi lium uel aliorum pentum maxie ꝓpter ſtatuta qᷓ qnʒ puniũt de ceꝛta domo nũquid ↄpꝛehendãtur baſtar di uide plene per bar.i.l.fi. C. de. v.ſig. ⁊ in.l.pro nũtiatio.ff. eo.ti. in ff. de capi.dimi.ubi plene de hac qõe.¶ In glo. in. v. de tribus ibi.i. ipſe deus põt gl.intelligi dupliciter. MDꝛimo ꝙ ipſe deus fuit ꝓles in mrimonio oõcto inter Joſeph. et ipſan beatam uiꝛginem ſicut nõ ĩ.c.omne alle.i gl. Secundo poteſt intelligi ꝙ in quolibet mꝛimonio deus eſt ꝓles.i.quo ad ſeruitium dei debet hoies itendere ad gnãtionem ꝓlis.i.ut pꝛoles ſeruiat ipſi deo.⁊ uterqʒ intellectus bonus eſt in ſe. primus tim mihi placet plus. ¶ In glo. i. V. dubitari in fi. uult iſta glo. ꝙ iſti filij regis francie in ueritate erant le gitimi ex quo rex oxerat mꝛimonium cum ſecunda auẽcte ecclie. Sed glo.ſequens in fi. aperte tenet cõ trarium dicens ꝙ ex quo ſententia ſeparatois fuit nulla ꝓpter iudiciarium ordinem non ſeruatum les ex ſecunda fuit ilegitima.⁊ attende quia boc di ctum gl.ẽ de direcio cõtra glo.in.c. platum ſupra eo. Doc. uidentur hic nelle ꝙ nullitas ſnie nõ habʒ reddeꝛe filios illegitimos ex quo parentes de ſenten tia confici contraxe:ũt in facie ecclie:ut in.c.peꝛlatũ 5 eo. Ad iſtuʒ tex.reſpondent ꝙ. licet rex ſuſcepiſſet fam ↄingẽ poſt ſniaʒ æ añ ꝓhibitiõeʒ m filios ſuſce pit poſt ꝓhibitiõeʒ.⁊= ut itelligas ſcias ꝙ cto matꝛi monio cũ fᷣa regia ꝓpoſuit ſe ſpoliatã ⁊ petijt ſe re ſtitui allegãdo nulliratẽ ſnie papa nõ ↄſtito de nulli tate ſnie mãdauit reginã reſtitui ? regi inteꝛdixit fᷣm mr̃imoniũ ĩ euẽtu cãe.pꝰ hãc ꝓbibioeʒ rex ſuſcepit filios ex fa. ? ſic nõ põt dici ꝙ bona fide filij fuiſſet ſuſcepti.⁊ ex h̊ itelleciu ſentiũt doc.dqᷓ ualde nõ. ꝙ ignoꝛãtes ipedimentũ ẽt iuris eꝛꝛoꝛe excuſant q ad ltiatiõeʒ ꝓlis qð ẽt uoluit glo.i.d.c.ꝑlatũ.⁊ uið qð ibi dixi.nã puto h̊ ꝓcedẽ ubi enoꝛ fuit ꝓbabil. In gl. i. V. recognoſcat i fi.nõ.ð ſinglꝛ iſtã gl. ex qᷓ hes ꝙ rex fracie de iure ñ ẽ exeptꝰ a rõno ĩꝑio imo diẽ ꝙ de iure ſubeſt pape ⁊ ni ĩꝑatoꝛi.hoſti.tʒ pᷣmũ dicens ꝙ oes pꝛincipes ſeculares debent et regnoſcere ipe ratoꝛeʒ in dominũ:ut in.c.adrianus.lxiij.diſtinctio. ¶ Qui filij ſnt legitimt. Er er k diẽ quod Reges hiſpanie fracie et anglie tenẽétur de iur̃ obediꝛe imperatori ſʒ de féo non obe diar. Munquid aũt peccãt non obediẽdo et nunqᷣd poruerunt pᷣſcibere imꝑium:ꝛeſpeciu pᷣſcriptionis ſentit quod non miſi pᷣſcriſiſſt paſſie.i.noĩe romane ecclie ad hoc quod legit᷑ æ nõtur i.c cũ ex officij et c.cum non liceat de pᷣſcrip. Reſpẽu pᷣmi diẽ ꝙ ex cuſãtur forte a peccato dũ ipator non exigit ab eis obedientiã ſiẽ ĩ ſili nõtur ĩ decis ut in.c.cũ hoĩes ðᷣ deci. cum hoc dẽo traſu Jo. and. æ do. anto. Sed do. card. diẽ poſſe defendi quod iſti pſcripſerũt 5 impꝑiũ. nã plures poſſẽt eẽ iꝑatores quẽadmõʒ qñ plures eliguntur iĩ diſcordia ? de ↄſue. vterqʒ admi niſtrat ut nota. glo.i cle. Romani de inreiuran.pu to ꝙ iſti pricipes poſſunt pꝛeſcribeꝛe iura ĩpij in eo rum regnis ar. c. ſuꝑ quibuſdã de uer. ſigmi. Et ex his qᷓ nõt Jo. an in. c. ſi eps de offi.ordi. libꝛo. Vvi. vbi diẽ quod pᷣlatus ĩferior epo põt pᷣſcribeꝛe inra epalia ĩ certa ꝑie diocef.quod pleniꝰ dico ĩ.c.cum ↄngat de fo.ↄpe. Sʒ qð priceps poſſit pᷣſcribeꝛ vVt ippe non ſit ſub ipio non nideo b peſiibie ĩ iure:qꝛ ſin poſſeſſione pᷣſcriptõ non ꝓcedu. Sʒ qꝗs non pot poſſidere ſe ipm: ⁊iõ Iʒ papa ł ali potuiſſ pſcribeꝛe 3 imperatorem tn actine nõ ꝓcedit pᷣſcriptõ guod declara ut dixi.ĩ.d. c.cum non liccat. C glo. in v. regi ibi ut ſrae E oriunn dl eẽ nerum ut colligit n. v. Inſuper. ¶ In glo. . v. iteꝛ ſagn em hec voa uario mõ exponuntur ꝑ doc.ſed placet in tellecrus ꝗᷣ elicitur ex glo. ur ꝑ illa vba ſaguieʒ 2 ſã guinẽ denotet᷑ cã criminal foꝛi ciuilł ⁊ ꝑ vYba leprã z lepꝛã denotet᷑ cã crialis fori eccliaſtici illa aũt ueꝛba cauſã z cãm denotant cãm ciuilem utriuſqʒ fori Et in ſũma h̊ uult illa auctoꝛitas ꝙ qualitercũqʒ oriat difficultas æ ambiguitas ſiue in foꝛo ſeculari ſine ec cleſiaſtico ſiue in cã criminali ſiue cinili ꝛecurrencuʒ eſt ad iudicium pape. Ex quo notãt doc. õ legiſtas qui in caſibus dubijs de iure ciuili nolunt ſtare ce terminationi facte peꝛ canones. Done exemplum in detꝛactione duarum quartaꝝ de quibus in. c. Rainucius 7 KRainaldus de teſia ⁊c. Si cõiugatus niuente X tenoꝛe. pria i facie ecclie Ohit cũ fa hoc ignorãte leginima erit eoꝝ ꝓles 2 ſunt due ꝑies.in pria iudicũ cõſultatio.in ſecũda ꝛeſponſio ⁊ eius 20 ibi ĩtelligetes. ¶ Hõ primo ꝙ lʒ nepos ſit legitimus m ex quo ſuſcepius ẽ ex pr̃e illegitimo nõ admitit᷑ ad ſucceſſionem ani ſni. cuʒ eim filiꝰ nenit ex peꝛſona patris:ſi luditur ꝑ cõſequẽtiam excludimr filius. ota ſecũdo ꝙ ad legitimationẽ ꝓlis ſufficii ignorãtia alterius co iugis etiam ſi ſuberat impedimentum coniugij et ad hoc quotidie allegaiur iſte tex. ¶ Mota ulumo ꝙ ignorantia debet ſubeſſe tempoꝛe cõceptionis fi lij. vnde non ſufficit ignoꝛantia tempoꝛe contrac tus matrimonij. Sed queꝛo: quia textus dicit ꝙ ad legitimarionem pꝛolis ꝛequiruur ꝙ in facie eccle ſie fueru conrractum matrimonium:ſed quando d catur in facie cccleſie contractum. Solmio dicnnt doctoꝛes qnando coadiunctis amicis nulls ſeꝛioſe exciuſo matrimoninz contrahitur pꝛo hoc.. ſi nicinis ſcientibus C. de nup. Innocen. tamen er Hoſtien. requirunt ut ſeruetur ſolemnitas.c.fi.de clam. deſpan.æ boc dictum nota: ſed uide quod ibi dixi. QAn hic queꝛitur quid ſi coniuges ſcie bant impedimentum:ſed contraxeꝛunt in facie ecclie nemine contradicente: nunquid proles ſit egitima. dic ꝙ non:ar.hic dum pondeꝛatur ignoꝛantia muli eꝛis ut in dicto.c.fi. Nam licet Goffre. reſtringat .c.fi. quando ſubeſt impedimentuʒ conſanguinitatis tamen dicit Jo. an. ?æ bene ꝙ eadeʒ eſt ratio in quo libet impedimento.quanqᷓ; enim illud.c.fi. uidestur penale tamen ex quo emanauit fauoꝛe animaruʒ nõ debet reſtringi:ſed dilatari cum per dilatarioneʒ eui tentur animarum peꝛicula æ bomines retrabuntur a contractu illiciti matrimonij. ota ſingu ariter hanc rationem Joannis andree. æ non tradas obli nioni:quia conſtitutio penalis debʒ extendi ⁊ largo modo inteꝛpetrari quando emanat ut euitentur ani marum pericula uide quod in ſimili no. glo. in. c. ſci. ant cuncti de electio. libꝛo ſexto. le ſibi.. iij. ubi dicitur ꝙ ſi libeꝛa contraxit cum ſeꝛuo quem putabat libeꝛum ſoluto matrimonio pꝛopter eꝛꝛo26 filij non ſunt ingenui ſed ſpurij ex quo ſunt ſuſcepti ſine legitimo matrimonio. Joã. an. renet hic conira rium dicens ꝙ de iure canonico ex quo matrime ni um tenebat inteꝛ ſeꝛuam ⁊? libeꝛum data ignoꝛantia debet pꝛoles cenſeꝛi legitima data ſciẽtia argumeto hic. Sed de iure ciuili ſecus quia ſecundum illud ius inteꝛ eos non poreſt eſſe matrimoni m. vnd in hoc dicit ꝙ aut libeꝛa contraxit cum ſeruo quem putabat liberum ⁊ filij ſunt legitimi. Itẽ ſunt lberi quia ſequũtur conditionem uentris g de natis ex libe. uen c. unico. Aut libeꝛ contraxit cum ſerua quã putabat liberam ⁊ tunc filij ſunt legitim iq łte⸗ ignoꝛãtiam patꝛis non potuit faceꝛe quin filij lequã tur uentrem ¶ Et nõ ex hoc dicto iuncia glo. ꝙ ſu ſcepti ex matrimonio putatino ſunt legitimi ettquo ad oꝛdines qð eſt bene notendum. M.oſſer tamen inſtari in Srium:quia in ſpiritualibus attẽdi vitas 2 non opĩo:ur nõ.archi.in.c.unico de uoto .li. Vi. Sed pot ꝛeſponderi ꝙ filij ſunt uere legitimi ꝓpt ignoꝛantiam parentum nec debent filij illegitum ꝓ parte reputari ⁊ legitimi pꝛo parte. Altimo cir ca ignorantiam conelude ꝙ aut matrimonium eſt clãdeſtinũ ⁊ ignoꝛãtia parẽtũ non ꝓdeſt. ut in. c. fi. de clã. deſpõ. Aut fuit in facie eccleſie Sctũ ⁊ ſi am bo ſciebãt ipedimẽtũ ꝓles e i legitia dũmodo ſit ta le ipedimẽtũ cui ↄiuges renũtiare nõ poterat. puta ipedimentũ cõſanguinitatis uel alterius cõiugij. aut ignoꝛabant ambo uel alteꝛ eoꝝ ⁊ ſi eſt ignorantia facti ꝓles eſt legitima ut h. Si Ho ẽ ignorãtia iuriſ tunc eſt magis dubium ⁊ dic ut in.c.pꝛecedenti et .cc. refeꝛente ð eo. Abbas. 5 Pꝛoles ĩfideliũ qᷣ udemus * poſtea ouertuntur legitima eſt eriã ſi parẽtes ſũt ĩ caůu ꝓbibi 1o l. canonica. ¶E5 prie i dilatõe fidei vſatur publica utilitas. o ꝙ inteꝛ mmfideles tenet l 4 mrceinecumd an iec eddd inm GNücnNd ienu. õ di . Eiſttengor unsdoge nwuenijflitentinna ninon lofalſfciun oub daum iſtnan/4 ltioour⸗ , irninmunnürſeſintam eat. zia. a Nfinonist deiedinenis e Im Mernertd eſganendrs m lnnimonatuanmn uclmentn ſohutenbns ACnNS wannd fniniti unn ni nunoniun A 1tpbm nſifean eſe u nd u numt enimri n lllatoxs matftsanmn niionnn E unnrbre Plins ra ainum c UIIlſevnn unmntui tſelm unin SAniien Nwo inſinii, AKÜ vi. c , ti omnertn ſvn umnonoppprr awr hwnſor oo in icni doi n tena bicconne hoßico er avo mannoni 1 beum Gun Gronnte um nnſoenn nne ſccs qinſconcon lrd Achenummndram d connamt cumſeno eten imn kguin Niln ben mmnummns ch us Nm Nnini n rſlſln lgunttfti mi ſuer oni ſii lui cdap inen goig in nolmn kgnnm ino unin Pehaunch rmapis iii u Wid E iuundet irid ntd Mirwar. m onan 1 n uinmlii 4 ¶ Eri matri. accuſ. poſ. mirimonium Zctum in gradibus.j.canonica pꝛohi bitis tm.⁊ ẽ rõ qꝛ lex.canonica non aſtringit ĩfide les:ut in.c.gaudemus.j.de diuoꝛ.unde ↄſideratur ipm ius diuinũ ad hoc. c.de ifidelibns ſapra de cõ ſang. ? affi.? ex his opponitur õ tex.ibi dum papa dixit uolumus.nam iſtud nerbum impoꝛtat ius no um nel quãdã gratiã nt nõ in cle. unica ð offi. nica. Sed de iure ſcripto iſti filij ſũt.cenſẽdi legitimi cuʒ inter infideles ſir ym mr̃imonium ex quo non ſub eſt impedimentum niſi.l.canonica inductum ut in .d.c.de ifidelibus. So. iſte tex.iĩtelligitur dupliciter ſm gl.⁊= doc. Drimo nut itelligatur in matrimonio ↄcio in gradu conſanguinitatis ꝓhibito.l.canoni ca tantũ.⁊ ſᷣm hunc itellectum ut ſileat contrarium exponit Hoſtiẽ. vPpum uolumus.i.uelle debemus. Secundo nt intelligatur de ꝓle ſuſcepta ex ſecũdo mẽimonio ꝛepꝛobato repudiata pꝛima coniuge fᷣm .l. infidelium. æ tunc ybum uolumus ſtat pꝛopue:qꝛ meimonium non ualet cum fa prima uiuente: ut in .c.gau demus.j.de diuoꝛ.ſed de equirate æ de gra tia filij et reputãtur lumi poſt connerſionem ꝓ boc facit fm io.an.qꝛ ſi inteꝛ xpianos ſufficit opi.hen tium ad ltimationẽ ꝓlis foꝛnus dʒ ſufficeꝛe iter infi deles:qꝛ cꝛedebant liime poſſe contꝛabeꝛe poſt ꝛepu dium datum prime coniugi. ¶ Hõ bene hoc dic tum:qꝛ ceꝛte nullibi ꝓbatur. nam hoc.c.ſi bene pon deꝛetur loquitur quando ſuberat impedimentum le ge canonica tantũ ſed in alio itellectu ſubeſt ipedim tum de iure diuino cum xps expꝛeſſe ꝓhibuit duci fam uiuẽte prima:ut in.d.c.gaudemus. Ignoꝛan tia ueꝛo iuris diuini non dʒ excuſaꝛe ut i.c.qꝛ ea.xx xviij.di.Et ſic de rigoꝛe iuris h̊ opi.ẽ vioꝛ.ſj hĩto reſpeciu ꝙ filij fuerũt ſuſcepti ex mꝛimonio putati uo Fᷣm.l.ifidelium põt h̊ dictum ſuſtineꝛi. ſed ut dixi nullibi pꝛobatur æc̃. . Eui mr̃imonium accãre poſſunt ⁊ contra illud teſtificaꝛi. Kica. ¶ Eito de mr̃imonijs ⁊ de ĩpedimentis eoꝛum ſe quitur uideꝛe merito de ſeꝑatiomibus ſen dinoꝛtijs ſed qꝛ ad diuoꝛtia ꝑuenitur accuſatiombus ⁊ teſtio nijs pcedentibus.iõ tractaturus auctoꝛ de diuoꝛti is pᷣmiſit iſtã Ricam qui mẽimonium accuſaꝛe poſ ſunt.⁊ õ ipſum teſtificari.⁊ ſic hʒ iſta rubrica duas partes tractat enim qui ſunt accuſato ꝛes idonei. ⁊z qui idonei teſtes contra mzimonium Inn. ꝓſequi tur mam rubrice huius.æ circa pꝛimum dicit ꝙ aut agiiur ad ſeꝑationem thoꝛi ⁊? ſolum admitumur cõ iuges ad accãtõnem:qꝛ alterius non inteꝛcſt.? pꝛo boc.c.quẽadmodum Ss de iureiu. Aut agitur ad ſe parationem uinculi:æ admittũtur omnes conſangui nei. tñ pfeꝛuntur extraneis cum agimr de impedimẽ to ↄſanguinitatis: ut.j.e.uidet. ⁊ iteꝛ extraneos pᷣfe runtur maturioꝛes z antiquioꝛes de uicinia. xxxv. q.vi.in.c.i.?.ij. hoc intellige neꝛum niſi ſubſit tale impedimentum cui comrabentes poſſunt renuntia te puta impedimentum enoꝛis conditionis ? ſtatus uel frigiditatis. nam poſſunt partes ſimul ſtare: ut in cc.conſultationi g de frigi.? male.æ de coniugio ſeꝛ no.per totũ.æ ideo non debʒ admitti extraneus aũᷣ accãtionem. ¶ Qirca fam ꝑtem rubrice diẽ Inn. ꝙ quiſqʒ ad accãtionem mr̃inonij non eſt idoneuſ teſtis. æ ad nittũtur conſangumnei ⸗2 Pentes in teſtio nium dic ut dicam.j.e.c.ut̃ Sed.queꝛo nũquid in cã mrim niali ideʒ poſſit eſſe accuſatoꝛ ⁊ teſtis. In no. dicit ꝙ ſic.⁊ facit.c.cum in tua.⁊=.c.preteꝛea.S. de ſpon. Jo. an. in addi. ſpe. eo. ti. poſt prin. dicit ſe nõ poſſe cõcipeꝛe ꝙ accãtoꝛ qui tenetur ſaltem ad expenſas ſi ſubcũbit ſit idoneus teſtis. Sed poſſer ꝓcedeꝛe dictum Inn. qñ officialis publicus denũti auit ut in. c. pteꝛea de teſti. cogẽ.ulł qñ quis ducius ↄſcia denũtiauit impedimentum iudici:iudex ipe ex officio iĩquireret. tunc eni iſte poterit eẽ de ueritate 7 nõbis ſeꝑ hãc limitationẽ. El atum Cum agitur de fede ma trimonij. Reo abſete cõ tu maciter poſſunt ſuper impedimento ma trimonij ꝛecipi teſtes. duũmodo ſint legitimi æ ad di cta eoꝛum fertur ſnia. cõis diuiſio fa ibi ceterum. Mã iudicem poſſe citare ſubditum ex territoꝛium exiſtentem ſiis ſuis.⁊ ſic non habet neceſſe requiret iudicem alterius territoꝛij: ut illum citet ad hoc fa cit.l.omnes. C. de epi.⁊ cle.? uide per Jo. an. in c.ꝛomana..contrahentes de fo.compe..li.vVi. et dixi plene in capitu. fi eo. ti. ¶ Mota ſecnndo ꝙ contra abſentem neceſſario pꝛoceditur ad ſententi am quando abſentia ſua culpa ſeu ex delicto pro prie eſt contracta nam debebat procuratoꝛem dimittere ¶ Er nota quod pꝛocedi poteſt etiam ad ea que ſunt grauis preiudicij quod nõ. contra iſtos qui timoꝛe accuſationis faciunt fugam pro quo facit quod legitur z notatur in.l. pãpinianus exuli.ff. de mino. (Jn gloſa.i.in fi. dic quod non expedit hoc inueſtigaꝛe: quia quod hic di citur de numero annorum eſt narratio facti. 1 glo.ſecunda in fi. de materia an zæ quando uxoꝛ teneatur ſequi uirum uel econtra dic u dixi in capitulo.i.de coniugio lepꝛoſo.?æ ad iſtum tex. dic quod ex duplici capite uxoꝛ non tenebatur ſe qni nirnum. ¶ ¶ Dꝛmo quia negabat matrimonium eſſe inteꝛ eos ſaltem legitimum obſtante cognatiõe ſpirituali. ¶ Secundo ꝙ iſte uir nagabarur. Sed que:o nunquid in cõtractu matrimonij poſſit appo ni pactum ut uxoꝛ non teneatur ſequi maxitum: ſed at maritus moꝛetur cum uxoꝛe ⁊ in ceuo loco pe.= Aob. ? communiteꝛ docto. ſequentes tenent ꝙ ſic. nam ſicut in traditione rei poteſt apponi pactum ut in.c.neꝛum de condi.appo. ⁊ in.l.i.C.de pac. con uen. ita ⁊ in traditione mulieꝛis æ hoc ueꝛum niſi onatur noua cauſa pꝛopteꝛ quam marimm opoꝝe at ſe abſentare ut poteſt poni exemplum hic in texiu no ſtro facit.l. ſi conneꝛit cum ſequen. ff. pꝛo ſocio abi ſocietas poteſt ex cauſa ſupeꝛuenienni diſſolui ante tempus. an autem committatur pena ſi fuit appoſita refen dominus antonius ſe reſpondiſſe in queſtione facti quod non exiſtente noua cauſa con mittitur pena.quia non eſt contra libertatem matri monij nec in coniungendo nec in ſeperando. Sʒ ſi ¶ AQui matri. accu. poſ. noua cã abſentie orit᷑ tunc nõ ↄmittit᷑ pena:qꝛ eſſet cõrra libe:tatẽ ↄcernentẽ ipſum matrimoniuʒ . vult dicere ꝙ ſi ex cã ſuꝑneniente opoꝛteꝛet maritum ſe abſentare pactũ vꝛ illicitũ ut uxoꝛ non teneꝛetur ſe qui eum.nã ſic daretur nia utriqʒ ad adulteranduʒ nec peꝛ pactum expſſum poſſunt ſe obligaꝛe ad hoc etiam cum inramento.ut in.c.tua de iureiuran. Et nõ. ſemper hanc queſtionem:quia ſepe accidit quã do matrimonium contrabitur inteꝛ ciuem ⁊2 foꝛen ſem. n glo. fi. ibi coꝛrigitur hec ſolutio nõ eſt bona peꝛ id quod habetur ſupra in pꝛohemio:ido dic ꝙ ex quo maritus eſt abſens culpa ſua ⁊ diligẽ teꝛ peꝛquiſitus non ꝛeperitur poteſt contꝛa enʒ pꝛo cedi ad diffinitinam ſentẽtiam. nam fuit in cnlpa nõ dimittẽdo pꝛocuratoꝛem. Item delictum ſuum de dit cãm abſentie.⁊ ad.c.quoniã allegatuʒ pꝛo orio dic ꝙ ibi loquit᷑ qñ ex cauſa pꝛobabili er non mali cioſe ſeu cuſpa ſua coniux ſe abſentauit. Iſtud vo quando ex delicto ſuo.c.pꝛelatum s ti.ꝓximo lcqͥ tur quãdo ignoꝛabat cauſam abſentie:ideo ĩ dubio pꝛeſumendũ eſt ꝙ in fraudem uxoris ſe abſentauit ex quo tenebatur cohabitare nxori ⁊ caula non ap parente ſe abſentauit. de materia ⁊ intellectu iſtoꝛnʒ capituloꝝ dic ut plenius notat Innocentiꝰ in. c. fi. de eo qui mit.in poſ.et tetigi in.c.quoniam allega to in contra.⁊æ hodie nide quod hebetur in clemẽ. iſpendioſam de iudi. æ nota bene iſtum caſum ſecũ um intellectum pꝛeallega. Alccuſatio et teſtimoninzʒ „ obis * in cauſa matꝛimo niali peꝛ ſonalit᷑ ⁊ nõ ꝑ lẽas fieri debent. In pria parte ponitur queſtio.in ſecunda ꝛeſpõſio ibi ad h. Mota prio ꝙ uarie pᷣſumptiões poſſunt cõiũgi ad ſniaʒ ꝓferendã pꝛo h.c.cũ cãm ⁊ qð ibi dixi de pꝛoba. Itẽ nõ iũcta glo.i.ꝙ teſtis non debʒ depo neꝛe peꝛ ſcripturam:ſed noce uina ? ſecundum bũc intellectũ vꝛ h tex. cõtra bar.ĩ.l.theopõpꝰ.ff. de do te pꝛeallega.ubi dicit ꝑ illa.l.nalere teſtimonium ſi teſtis ſcripſit dictũ ſuũ z poꝛꝛexit iudici licʒ fateatur iundicem poſſe ꝛeſpueꝛe talem depoſitionẽ ⁊ petere nt niua noce deponat ut ex trepidatiõe ⁊ titubatiõe facilius poſſet neritatẽ ↄphedeꝛe:ſed illud dictũ nũ qᷓ;' mihi placnit ⁊ tex.in ↄriũ ur̃ hic ut dixi ubi di cit᷑ tales ↄſcriptões nõ ſufficiunt ad ſniam. item allego aliũ tex.iij.q.ix.in.c.teſtes.ubi dꝛ ꝙ teſtis in pñtia debet deponeꝛe ⁊c̃.facit ẽt in ſili qð hẽtur de ofitẽte de pe.di.i.quẽ penitet.⁊ ad.l.theopompus ſuꝑ qua ſe fundat bar.dic ꝙ ibi ille non erat ꝓpᷣe teſtis:ſed loquitur in eo cuius fidem teſtatoꝛ elege at. Et dicendum ut ibi ege nõ. n cã matrimoniali ſuꝑ . Igetur. cõſanguinitate ⁊z Zciu te ſtificari poſſunt ↄſanguinei z parẽtes tria kacit. rio voni dictũ.fa ibi ideoqʒ ipſius 20 nes. tertiã ibi ꝙ vo ſoluit ↄriũ quoddam ⁊ incipe ſic poneꝛe caſum. Titius petebat quãdam in uxoꝛc 2 ad ꝓbandũ ↄoctum iducebat parentes ſuos ipſa vo mulieꝛ cõiuncta excipiebat de ↄſanguinitate ad quã pꝛobandã inducebat ſuos conſanguineos que rebaĩ an iſti eſſent admittẽdi æ reſpondet᷑ ut in ſg. ¶ W. primo regulam ex tex. iſto ꝙ ĩ cã matrimo niali ſiue agatur de matrimonio ↄinngendo ſiue ſe peꝛãdo ꝑentes ⁊ ↄſanguinei utriuſqʒ ſexus coniugũ ſunt admittẽdi ut idonei teſtes quinimo ipᷣi reliquis pfeꝛuntur: qꝛ pſumũtur hr̃e plenã noticia tam ↄſan guinitatis ꝙ; contractus matrimonij V fo ꝙ quis pꝛeſu mitur ſcire genologiam ſuam ⁊ ex hoc in feꝛtur ꝙ allegans ignoꝛantiam conſangninitatis ſue nõ eſt de facili audiendus.¶ Nõ ttio ꝙ fm.l. non tenet mꝛimoniũ ↄtractum ꝑ filium niſi pateꝛ ↄſenſe rit qð tñ nõ ꝓcedit in filio emãcipato ut in.l.ſi filius eff. de riiu nup. Sed fᷣm canones indiſtincte tʒ ma trimonium ut dictum fuit in. c.i.de deſpon.impub. ¶ Mo aliã quartaʒ regulam ꝙ in cã matrimoniali ſeu ciuili pateꝛ nõ teſtificat᷑ in cã filij nec eõ quinimo nec uolẽtes poſſunt ĩteꝛ ſe ſen adueꝛſus ſe feꝛꝛe teſti moniuʒ.iiij.q.iij.ꝑentes. fallit tũ in quibuſdã caſiꝰ quos uide ꝑ ſpe. in ti.de teſti..i.poſt pꝛin. ¶n glo.iꝛin fi.idẽ vr firmare gl.pe.ut iſte tex. admittat Pentes ad teſtimoniũ qñ agit᷑ de ↄſanguinitate pꝛo banda ul impꝛobãda:ſecus ſi ageꝛet᷑ an matrimoniũ ſit ↄcium. Sʒ ceꝝe iſte tex. pot intelligi utroqʒ caſu. patet ex eo: qꝛ admittit ꝑentes qui ſolent iteꝛuenire in ↄctu gꝰ admittũtur ad deponẽdum ſuꝑ ↄtraci. Muare ↄclude poſt Hoſti.qꝙ aut ſponſus filie ẽ di tioꝛ aut nobilioꝛ ⁊ tũc teſtimoniũ ipᷣius filie ẽ ſuſpe ctũ ſiue queꝛat᷑ de ↄſanguinitate ſine an mẽimoniuʒ fueꝛit Sctum ar.i.c.ſuꝑ eo.S de teſti.nã ⁊ ſuꝑ ↄſan guinitate poſſẽt ꝑentes deieꝛare ponẽdo pꝛimũ gra dum ꝓ ſecũdo ar. in. c. ſeꝛies de teſti. Si vo filia eſt equalis ſponſo ⁊ tunc indiſtincte adminũtur pentes nt h̊ ⁊ in.d.c.ſuꝑ eo de teſti.niſi appareat ꝙ filia af fectet illud matrimoniũ uel ex circũſtantijs eoꝝ teſti moniũ appareat ſuſpectũ idẽ ⁊ foꝛtius eſſet dicẽduʒ ſi filia eſſet ſupioꝛ æ in hac mã in vᷣitate nõ põt dari ceꝛta regula. Sʒ ꝛelinqnẽdum eſt arbitrio iudicis ut ex circũſtantijs dephendat an teſtimoniũ ſit ſuſpeciũ ꝓ hoc.l.iij.ff.de teſti.uide bonaʒ glo.in.c.in litteꝛis eo.ti.⁊c. Abbas. Nſupe: Innita deſpõſata poſtea ſponte cognita cõtra ma rimoniũ non auditur. In pꝛima parte po nitur ↄſultatio.in pᷣa rñſio ibi in h̊ ¶ ¶Mõ pꝛio ꝙ matrimoniũ nullũ ex defectu etatis ⁊ rõe metus ĩteꝛ ueniẽtis ↄualidat᷑ ex ſpontanea cohitatione ĩteꝛueni ente poſt etatẽ legitimã maxiĩe ſi ĩteꝛceſſit copula car nalis de quo ſatis fuit dictũ in.c.ad id qð ⁊ in.c. ſultationi de ſpon. ⁊z uide qð legit᷑ ⁊æ nõ in.c.i.ðᷣ de ſpon.impub.li.vi. 6 fo ꝙ etas.xij.annoꝛũ eſt legitima in feia ad henduʒ matrimoniũ. In maſcu lo vo requirit.xiiij.annum ur in.c.atteſtationes de deſpon unpu.1 5 rain in quo minoꝛibꝰ currit pſcriptõ.nã nides ꝙ ſi puella n ↄdixit poſt.xij.an num nõ audit᷑ ꝛeclamãs ò mr̃imoniũ ⁊ h eſt ſpãle ĩ in cã matrimoniali:qꝛ alias multa mrimonia legiti ma diſſoluerent᷑ fac.c.ſi annũ de indi li.vi.uero quid ſi iſta fuit iuita cognita.dicẽ Inn.ꝙ tũc nõ fir ma:ꝛet᷑ matrimoniũ qð nõ. ⁊ uide qð dixi.in.d.c cõO ſultatõi æ quod nõ.in.d. c. Js qui fidẽ ⁊c. ¶ Abb. tinmi n 4 . um e aiftmin ſinl n n uſnnino nmnn ioſtn – utmhliins ktin ſn ge mminnnnfin ſ sänatbl na Kee bonoen riald ſ clefnoft nt ſunun e lrganlmm Jmin 4 lam ulm. eremmmper e t kor ni mun in mmm Chen imemonsdt oiim . . 4 õ Donrodled gnomnene ma CNer ron dict lammalicſe⸗ CON Kecnndo dſtngnens ono d Afn nenrum bistognin mno Mnw gnſtmp ijdoc arh⸗ Vuamcuuin cur uam funr in ſglhainttiin r in mnun Lifenmomezorfinnsin doctt. Untsctsftnbusorininr igion nngſnanfmninclin, onengetiage In oec Geones nsſnise — Grnchn 9 nlkk. arns oſerifinni mmbinn Nn n g mirxr orun ⸗⸗ Sntinenednimnrd. hrina nninoſgt le gigidiinn en Anit ſarrdi aihtinſäen . nchnſſen i i . jiſe n min * bgnninp —– mgimii titovenre cgmidmnſbonn, Dſig m ſalſisfeiti, ierſmmnii usfeiſthe Umpiniarſte Mnifronig⸗ inen zdenht uürlidgſn Entes Kegeſcſtinirign rincſaes e di diſnc wwr Ndſtinezaninünr dents cO Mi nwrergly Mii mſerainiſunnizurnfß ũ tſani r diid or niin, ſineni urdi wcnneſarbinoincl nin meſtnoniütuſoſheai dedonezein nluets Arin ohum Wn one calni i inwnnim JrNinN finilohn, hng a im ans t iins e 4 hinne ſeneni iuriſimſichif 1 4 . 4 7 rdi ℳ 4 ehet eob ottöinci. . ſogens ihin Iumaſcn roni⸗) id — ¶ Qui matri. accu. poſ. J gnificante. MKepellit accu ſans mẽimoniũ pꝛio mat:ẽ ſponſe ſeu uxoꝛis poſſe accuſare mẽimo niũ de ↄſanguinitate ſen alio impedimento. potius tamen eſt quedã denuntiatio ꝙ; accuſatio cuiꝰ finis tendit ad uindictꝗ. ſed finis huius cſẽe tendit ad ſe ꝑationẽ mr̃imonij ne ſtent coniuncri in peccato:ut nõ. S. e. c. ij. 6 fo ꝙ pleꝛiq; malũ non agunt: qꝛ deſunt eis ĩſtrumẽta nequitie explicande. s tertio ꝙ accãtio ĩſtituta ob tuꝛpem cõm non debet admitti.? dicunt quidã doc.hic ꝙ iudex ex officio ſuo in caſu huius. c. poſſet ꝛepelle? iſios accuſatoꝛes qꝛ timet᷑ in hac mã piculum aiaꝝ. Ego cꝛedo g et in alijs accãtionibus hoc idem poſſet iudex paꝛte nõ opponẽte:ut legit᷑ 2 nõ.in. c.querẽdum ⁊.c.ſi 4 ſũt. ij. q. vij. Sed queꝛo qualiter ꝓbari põt ꝙ cau ſa queſtus iſta mulier inſtituit accãtionem So. dic. doc.ꝙ per mediatoꝛes. Item per teſtes quos ipſa noluit coꝛꝛumpeꝛe ob:iſtam cauſam. G gl. fi. in fi.de hac mã utrum in matrimonio cum ſir unum de ſeptem ſacramentis ecclie conferatur gratia dic ut nõ per doc.in.c.i.de ſacra.unc. Abbas. one mẽimonij qui de nũtiationis tempoꝛe tacuit nilſi denuntiati onem pꝛobabiliter ignoꝛaueꝛit uel iuret de nouo di diciſſe ⁊ ꝙ non obijcit illam malicioſe. pꝛimo pomt queſtio.ſecundo diſtinguens ſolutio ibi ſuper quo 2 ſin membrum ibi alioquin. tertio excipit ibi niſi. 5 primo ꝙ exiſtens in dioc.pꝛeſumitur habe ꝛc noticiam eoꝛum que palam fiunt in ciuitate. Et nõ. ꝙ illa edicta ? bana que fiunt in ciuit publi ce afficiunt omnes exiſtentes in dioceſi. ¶ Hõ teꝛ tio tres caſus in quibus pꝛeſumitur i noꝛantia eo ꝛum que palam fiunt in ciuitate. 4 Wrimus ſiqs cxiſtebat tunc ipᷣis extra dioc. æ nalet iſte caſus ad malta maxie qñ fit ſtatutum penale aliquo exiſtente extra dioceſ. Secundus caſus ſi quis eꝛat tunc tem poꝛis ĩ teneꝛa etate ita ut non ualebat geſta compꝛe bende?. Tenins caſus ſi ex infirmitate paticbat mentis exilium. Idem tn eſt in alia legirima cã ur ſe quitur in tex. ut puta fʒ abb. qꝛ eꝛat excõicatus tem poꝛe denũtiationis.⁊ ſic nõ poteꝛat matrimoniuʒ ʒ benduʒ denũtiare. facit. c. qꝛ diueꝛ ſiratem de concef. pꝛeben. Sʒ queꝛo de quibus bãnis intelligatur iſte tex. ſo. dicit Inno. ꝙ bãna qnʒ capiũtur pro edicto facto ſub pena pecuniaria:ut.xvi.q.i.ſtatuimus.ſed bic ſumitur pꝛo denuntiationibus que fiunt tempo re contrabendi matrimonij ↄtinenribus ꝙ quicũqʒ ſcit impedimentũ debeat illud denũtiare.j. ceꝛtuʒ tẽ pus ? ſi non ſit pᷣfixum ceꝛtum tempus dicit Inno. ꝙ dʒ quis compareꝛe ſtatim cum põt cũ temꝑamen to tñ qꝛ nõ ↄpellitur illico curreꝛe ad H.l. qð dicimꝰ fl. de ſolu. Ei nõ hoc dictum Inno. ꝙ edicta poſ ſunt poni ſine plixiõe tempoꝛis ceꝛti.⁊ uide qð ĩ ſili dixi in. c. cum pati de appel. dicit etiaʒ Inno. ꝙ iſta edicta geneꝛalia admirtũtur quando plures admitti pprer queſtũ. In pꝛima ꝑte ponitur facti narratio in fa cꝗe ↄmiſſio ibi cum igitur. ¶ Mõ. poſſunt ad agendum uel ad aceuſandum ⸗ neſcitur que perſona ſit citanda ſpãliter. NHõ ſingularit᷑ iſt dictũ.nã potes colligeꝛe iſtã concluſionem ꝙ ualet etiam citatio gnãlis ꝑ edicta qn neſcitur quis ſpãli ter ſit citandus:ut in.l.i.= auc.ibi poſita.C. ſi mi noꝛ ab heꝛedi. ſe abſti. al aũt citatio non debet eſte generalis per edicta ſed ſpãlis:ut in cle. i.de iudi.et qð ibi nõ ⁊ facit iſte tex. pꝛo conſuetudine que ino leuit ꝙ ſcholare uolẽte ꝛecedeꝛe a loco ſtudij fiant ꝓclamata ⁊ edicta in ſcholis ut uolenteſ aliquid ab eo peteꝛe ↄpareant.j.certũ tpᷣs de quo per gl. in. l. unica. Cint nemo initus ?= per bar.in.l.titia.ff. de accu. ¶ In gl. in. v. inãnis in fi. uel ſcoᷣm Jo. an. ſciebat iſte conſanguinitatẽ. ſed ex defecin etatis nõ cõpꝛehẽdebat ꝙ illa dirimeꝛet matrimonium. Sed extra gl.quero de qua etate debeat intelligi iſte rex. dicit Inn. ꝙ uſqʒ ad.xiiij. annum uidet quis excu ſari. ul fm eum uſqʒ ad doli capacitatem. nam ſicut doli capax poteſt peccare ut in.c.i.de delic.pue.ita poteſt denuntiare peccatum cõmittendum. OQibus n. fuir dẽʒ ſi peccanerit in te frater tuus ⁊c.ij. q.i. ſi peccauerit.als autem minoꝛes non admitiuntur ad agendum ut inſti. de curaro. F. Item inuiti. in .c.ſi annum de:iudi.li.vi. Ego hec dimitterem iu dicio iudicantis ut habeat diſcernere qualitatem et diſcretionem pueri. Mam iſte tex.ſolum conſideꝛat utrum iſta etas ſolum ſufficeret ad compꝛehenſio nem impedimenti æ? denuntiationem. Et nõ. ſingu lariter:ex illo dicto Innocen. quod doli capaces admittuntur ad denuntiandum delictum alterius iuxta foꝛmam euangelij. n glo. in. v. repellen dus ibi remouetur a denuntiatione. uult ergo glo. quod repulſus ab accuſatione quia non comparu it in termino non debet admitti etiam ad denunti andum impedimentum. Sed contrarium nõ. glo. in capi.tua de cogna.ſpũal. Hoſti.hic dicit quod aut denuntiatio fit pꝛeciſe ad peccatum corrigen dum ⁊ debet admitti aut ad diſſolutionem marri monij.⁊ non debet admitti.Certe hec ſolutio nide tuꝛ mihi nerbalis ⁊ quia non poſſunt iſti ageꝛe pe nitentiam niſi diſſolneretur matrimonium pꝛobato impedimento ⁊ ſic idem ꝓꝛſus eet effectꝰ in denũtia tione qui ẽ in accãtõe. Itẽ qꝛ denũtiãs et ad pecca tũ coꝛꝛigendũ dʒ eẽ ſine oĩ ſuſpitõe:ut. iij. Vij. poꝛ 20. unde tenerẽ iſtã glo. indiſtincte. Soer. in fi.nõ glo.dicit tamẽ Jo. an. ꝙ hic iuramentum nõ recipit᷑ ſuꝑ eo articulo in quo erat iuris pſump tio:pᷣſumptio iuris ẽ iſtum ſciuiſſe denuntiationes emanaſſe.⁊ iuramẽtũ recipit̃ ꝙ ipedimẽtũ ſciuit et didicit poſt denũtiatões. Jo.cal. dicit ꝙ glo. babet bonuim intellectum. nã pᷣſumptio iuris eſt ꝙ iſte ſcie bat impedimentũ tempoꝛe denũtiationis.⁊? ad illam pꝛeſumptionem excludendam recipitur iuramentũ. Ego diceꝛem ꝙ ſecundum qualitatẽ pꝛeſumptionis iudex arbitrabitur an ſit iuramentũ ſufficiens. nam qnʒ pᷣſumptio eſt ita leuis ꝙ peꝛ iuramentũ excludi tur ad hoc.tex.in.c.nulli de elec.li.vi.ubi electoꝛes admittuntur ad opponẽdum ↄtra electum ſi iurant ꝙ ea que obijciunt de nouo didiceꝛint ad idem tex. in.c.ſupeꝛ eo.de ſenten.excommu. ⁊ nota glo.in.c. C De diuomijs Innowuit de elec. quandoqʒ pꝛeſũptio ẽ ita ſtrigens æ urgens quod iuramentum pꝛopꝛium non ſufficit ad eam excludendam pꝛ0 boc tex. cum glo. in. c. nidua de regula. ¶ Ex quibus concludendum el— n quod dictum glo.non eſt uniuerſaliter Verũ. glo. fi. ibi modicum fit pꝛeiudicium nel dic clarius qð accuſator non cauſat fundamentum ⁊ ſubſtãtiaʒ accuſationis ab ea ꝑſona a qua audinit impedimẽ tum: ſ a teſtibus æ ꝓbatõnibus. Et iõ non obſtan te ꝙ actõ ſciẽs excludat᷑ ex culpa ꝓpꝛia dʒ iſte ad mitii qui nõ fuit in culpa:ſed teſtis qui deponit de auditu totã ſubſtãtiã teſtimonij fundat ex ꝑſona al Icrius a qua audiuit: .iõ ſi actõ ꝛepellit̃ tãqᷓ; ihabilis det ⁊ iſte ꝛepelli ⁊ ſic ꝓpꝛie loquit᷑.c.licet ex quadaʒ de teſti. allegatũ ꝓ 5no . Er in f. glo. n.l iglarit glo. que facit ad queſtionẽ quã pᷣdixi ſi ſcholaꝛ no lente ꝛecedeꝛe a loco ſtudij pꝛefigitur terminus uo lentibus ageꝛe utrũ poſt terminũ debʒ quis audiri iſta glo. facit ꝙ ſic ſi ꝛes eſt integra:ſʒ ego intelligo rẽ eſſe integrã qñ nõ fecit pꝛepamentũ ad ea qᷓ ſine dãno ſuo obtineꝛe nõ põt: aꝛ. in. c. in cauf̃ æ qð ibi nõ. de elecri.¶ Æ uid. n. ſi ſponſus elapſo termino edicti pᷣparuit multa q̃ non poſſunt diffeꝛi ſine ma gno diſpendio. Certe abſurcũ eſſz diceꝛe acenſa to ꝛem admittendũ poſt teꝛminũ ⁊ dic latius qnã glo. cõpꝛehendendo mentem Inno. ꝙ aut terminus fu it pꝛefixus a lege cõi nel municapali 2 poſt rerminũ non debet quis audiri niſi pꝛobato iuſto impedim lo pꝛo h.l.ↄmiſſa. C. de adul.⁊.l.fi.ff. de dec. ab oꝛ di.fa. aut terminus fuit pꝛefixus ab hõie ⁊ tunc ant index tulit ſententiã iponendo ſilennium oibus: 2ñ deber quis audiri etiam ꝛeintegꝛa niſi peꝛ appella tionem ut in.1 titia. æ qð ibi nõ. ff. de accuſa. ? qðᷣ nõ. in. I. diffamari. C. ðl nge. manu ⁊. in. c. ↄqueꝛẽte 2 qð ibi nõ. Inno.ede offi.oꝛdinarij. Aut ſentẽtia non fuit lata:ſed iudex ſimpliciteꝛ pꝛefixit rerminnʒ æ tũc tene diſtinctionem glo.ꝙ aut res eſt integra ⁊c̃.cum temperamento qð s; tetigi An autem nale at pꝛefixio termini ſine cauſe cognitione. Dy. in ꝛe gula indultũ de ꝛeg.iur.ii.vi dicit ꝙ ſic.õrium ſen tit glo ĩ. d.l.unica.C. ut nemo inuitus ⁊ bar. in. d. .l. titia. Dꝛo concoꝛdãtia dicereʒ ꝙ in caſu ĩ quo ius mandatr pꝛefigi teꝛminuʒ ſeu edictũ emanaꝛe ñ ꝛequiritur cauſe cognitio. Exempluʒ hᷣ ⁊ in. c.fi. de clã deſpon. Sed ubi edictuʒ fit iuris regulas:pu ta quia ſtatuitur teꝛminus uolentibus ageꝛe: 7 tũc non debʒ fieri ſine cauſe cognitione qꝛ eſt 3 tex. illiꝰ 1. C. ut nemo inuit. 7 dicit bar. in. d.l. ticia ꝙ ſi ſiñ cauſe cognitione pꝛefigitur terminns pars ꝛelenabi tur ꝑ remedium appellationis quaſi ſentiat ꝙ niſi aopellet non debet audiri. Ego aliteꝛ diceꝛẽ ꝙ aut iu dex in iudicio pꝛefixit terminũ ⁊ hẽt locum dictũ bar. quia actus iudiciales tranſeunt in ꝛem iudica tam. niſi appelletur ut in.c. cum inter de re.indi.eiiã ſi ſit interlocutoria ut in. c. dilecti de elec. in. fi. Aut iudex extra iudicium pꝛefixit terminum hunc ſine cauſe cognitione ⁊ dico ꝙ citra appellationem p? terminum uolens ageꝛe debet admini: ouia graua mina illata extra indicium non tranſeunt in reʒ in dicatam: ut in. c. legttima de oppella. ibꝛo. vi. Et le quitur quando pꝛefigit terminum contra iuris ꝛc, gulas ut 5 dixi zc. Abbas. e diuoꝛtiſs. ſica. ¶ Kötinnata h ſeica ĩ pcedenti titulo. uel põt ſit otinuari S ĩ pcedentibus uiſum ẽ qual: mẽimonia 9 iungant᷑ æ qualłꝛ accuſent᷑ meꝛito reſtat uideꝛe qual: diuidant᷑. Et ſcias ꝙ diuoꝛtiũ fit dupł. Dꝛio quo ad ſubſtantiã uinculi mrimonialis ut qñ ſeꝑat᷑ matri moniũ ꝑꝑ ipedimentuʒ ꝑpetuum: qnʒ fit quo ad to rum ? mutua ſeꝛuitutem ut pꝛopteꝛ adulteꝛium cõ ingum zc. Mobas. J qu qa: Hꝛene eſt ? peꝛ alia ueꝛba poteſt ſic ſuma ri. Homicidium neceſſarinʒ nõ pꝛi uat ſpe coniugij: ſed machinatio in moꝛtem coniugis ſic. ota pꝛio ꝙ bomicidiuz cauſa defenſionis non imputatur ad culpam etiam quo ad penitentiam imponendam ad hoc tex. cum glo. in cle. ſi furioſus de homi. uide glo. xxiij. queſtione. Viij. in ſumma. ¶ Mota ſecũdo ꝙ pꝛopteꝛ machinationem in moꝛteʒ coniugis ſecu to inde aliquo homicidio pꝛinatur machinatoꝛ ſpe coniugij unde poſt moꝛte; coniugis non poteꝛit cũ alia contrabeꝛe matrimoniu ed queꝛ0 quid ſi monem mariti mulieꝛ continue inſidiatur nec poteſt quoquo modo compeſci nunquid liceat hoc caſu mariro eam deſereꝛe.tex. hic non apeꝛit. Sed hoſii. foꝛmat queſtioneʒ ⁊ dicit ꝙ ex quo cautionis reme dio pꝛouidei non poteſt. Poreſt eam reppelleꝛe 2 ſibi petenti reſtitutionem obſtabit exceptio ſeuicie pꝛo hoc bonus textus in. c.litteꝛas in fi. de reſtimu. ſpo.ubi nidetur pꝛobari idem f. ꝛe in marito pꝛoſe quente uxoꝛem odio capitali ? peꝛ illum textum di co ꝙ peꝛ iudicem hoc caſu poteꝛit ſeperari matrimo nium quo ad mutuam cohabitationem ? norabis ſempeꝛ illum textum in fi. quem neſcio alibi. remane bunt tamen maritus ⁊ nxoꝛ licet ſepeꝛari ut infra iin .c.pꝛoximo facit. c.hi.qui.xxxij.queſtiõe.vij. n glo. i. ibi in fi. in caſibus hᷣ glo. nõ recte excipit a pꝛe cedentibus. nam ſupꝛa locuta eſt de homicidio necel ſario. Sed iura allegata in exceptione loquuntur de homicidio noluntario quando quis ſcilicet nolunta rie inteꝛfecit uxoꝛem ⁊ ſenſus eſt ꝙ pꝛopteꝛ homici dium geneꝛaliteꝛ commiſſum non pꝛiuatur quis ſpe coniugij niſi in caſibus exceptis de quibus uide bo nam glo. cum tex in. c:ij. de peniten.⸗ remiſſio. ? in F. de penitentibus.xxxiij. q.ij. n glo. ij. ibi ubi de hoc. Et dic ꝙ regulariteꝛ punitur quis licet nen peꝛfeceꝛit delictum ex quo peꝛuenit ad actum pꝛopin quum nec peꝛ eum ſterit quin delictum peꝛfeciſſet de pe. diſtinc.i.ſi quis cum telo.⁊ ſi quis non dicam ra peꝛe. Et uide plene de mateꝛia in. c. i. de eo cvi mit. in poſſeſſi. t in fi. glo. nota glo. ꝙ delicta que impediunt matrimonium contrabendum non diri munt iam contractum quod intellige niſi in caſibꝰ expꝛeſſis ⁊ uide de hoc quod dixi in. c.i. ſupꝛa cke conueꝛſio.infideli.?cQ6. L 4 inr n en . 2 n ce m d ſ v cnpon aigſ i Man 1 ifeitpinronan Nkünpro ctaan emaf weiſntnumnni 4 . Bnetbu emtnde etiwiodſennann nrponm Genoſencgikenrügnd matis in ieRiocre deden anaie Li mlimanmmſenimret e elannſomncnnons dninn ben bof qyhncnir buniunmmm ni nidin rconln ne r ſei dtmn veiit un w hor cMvnn i iirdemnin niheni ibm gun Ipmwhſdſhpſio man nimn cbn 1 ke nppnnre . npopengone nc inisc/ Lelite minſumn. NMnito onirnonm cnugs ſen dopium mattinmn e Horg Conincsnenporeiti inna RCCpumweſhſdinur necpotek Ne mnenid eenr hoc aſt NNDANNe Dalboſi. tcn nd antgtisfene 1potct, Ponc em iehdet monmobſubi nmno dſtt ms ncIrus ijf, nſn. intr inmmopol piul tpe lin iumn G. ai poei ipenan enine n cobubimtonent fotcbis ficnennec ſri anne uminenſn Nanmtiadti N Gmdhnnndanſ n mabncnne . jone nanningtirumn unec⸗ otpaboncn unn liz mlnud muirto ntNlo. ?in r tiobi nun cvilcen nen mniaß neam 1 nnmnpetalen umtmn iim —— ngt, end lan mnbmamm nn u inclige nſt imttun ci (De diuortiſs. . eſiuit. Toniuges Ppteꝛ alteri = crimẽ non ſeꝑantur:niſi ſpũ aliteꝛ foꝛnicẽtur:æ munc durat coniugi um eis t ſeꝑatis: et ſunt tria dicta:fm ibi ueꝛuʒ:teꝛ tium ibi in uiris. 36. pꝛio hic rłam. ꝙ qualecũ qʒ delictun cõ nittat alteꝛ coniugum non poteſt reli auus ob hoc peteꝛe ſeparationem coniugij ẽt quo ad thoꝛum fallit in delicto foꝛnicationis:ſiue ſit foꝛ nicatio carnalis ut j. eo.c.ex ſis:ſiue ſit foꝛnicatio ſpũalis ut. j.eo.quanto ut qꝛ incidit in heꝛeſim:de quo uide qð le.æ nõ. de conueꝛſio. ↄiuga.c.fi. An aũt ꝓpter crimẽ ſodominicum cõmiſſum a marito poteſt uxoꝛ peteꝛe ſeꝑationem mr̃imonii:quẽadmo dum petit ꝓpter aduſterium: uide per Inn. in. c. i. de adul. ubi plene dixi ⁊ per glo.in c.oẽs cãtiones. xxxij. q. Vij. ⁊ in. c. maritis de adul.æ ibi nide opi. Sedðᷣo queꝛo:quid ſi maritus conat᷑ uxoꝛẽ adduce ꝛe ad aliud delictum preier heꝛeſim nunquid nxoꝛ poteꝛit ob hoc pereꝛe ſepationem quo ad mutnam cohabirationem. Inn. ſentit hic ꝙ ſic: 2 ꝛemittit od nõ.j.e.quãro:idem tener in.c.i de adul.preal. In Sunm facit qðᷣ nõ gl.in.c.nxoꝛ xxviij.q.i. S ed ad primu n dictum facit. c. idolatria. xxviij q.i æ ſaris poteſt dici ꝙ ſi nõ põr ↄpeſci ab iſta inſolertia:po terit fieri ſepiꝛatio:nam pꝛeſumptio eſt cuiuſdaʒ in fide itatis:ſi perſiſtit coniunx in trabendo coniugeʒ Keana an ab hac prauitate compeſci poreſt. aerit terno ſi ſeꝑarerur mẽimontuʒ; ppteꝛ foꝛ nicationem ſpũalen:nũquid innocẽs ſit abſolumus a redditione debini carnalis. E uidã tenuerunt ꝙ non ſed tm a mutua ſernitute:qꝛ xpᷣs ſolum excepit delictum foꝛnicationis:ↄrium bic tʒ hoſt.⁊ melius qꝛ qʒ excepit foꝛnicatianem nõ tñ d ſtinxit ĩter ſpũa lem ⁊? carnalem. unde fauoꝛe fidei debemus intelſi gere ẽt de ſpũali pꝛo hoc.c.idolatoria palie. ⁊ nota bñ hoc dictum:ꝙ in mã penali vbum gnãle ĩtelligit largo modo:ſi diſpoſitio tendit in fauoꝛeʒ fidei ⁊c᷑. Nico. abbas rro Vir nõ põt dimitteꝛe nxoꝛeʒ *ſine iudicio ecclie etiaʒ ꝓpter ipedimentum ꝑentele nontoꝛium. h. d.pꝰ fo. Si fama ꝛefert impedimẽrmm cõiugij ẽt nemine opponẽte eps ex officio ſuo põt de eo inqniꝛer̃ Si vo impedimẽtum ẽ notoꝛũ: põt eps ex officio ſuo mimonium ſeparare ? ſm dictum ibi preterea. primo ꝙ mẽimonium ſemel ZSctuum nõ dʒ abſqʒ iudicio ecche ẽt ſi impedimentũ ſit noroꝛium ſeparari ⁊? nõ p̊ ultimũ qꝛ neſcio alibi. Et 2 poreſt eſſe qꝛ mulra dicũtur notoꝛia que nõ ſũt ut in. con ſuluit de appel.iõ nõ dʒ tãtum ſacramẽtũ ꝛeſcidi ex lola opi. ↄiugum cꝛedentiũ foꝛte iniuſte ipedimentũ notoꝛiũ:de h̊ aliquid.j. ¶ Mo fo ↄiugem poſſe ⸗ peli ꝑ excõicationeʒ ad recipiendum uxoꝛem icaume dimiſſam ſeu remeꝛe. m. F. pteꝛea ꝙ ſuꝑ ipe dimẽto mr̃imonij iudex põt ex officio ſuo ꝓcedeꝛe. lẽ nõ nõ eſſe facile: ut conſanguinitas ſii notoria in pꝛimo uel ſecundo gradu conſangnitatis: naʒ fra tres qui ſunt in pꝛimo zefilij duoꝛum fratrum qui ſunt in fo de facili exhibẽt ſe cunctis pꝛo conſangui neis. non autem ſic contingit in ulteꝛioribus gra dibus ? ſic nõ ꝙ licet parentella ꝓbetur ex pꝛeſũpii one:puta ex comuni tractatu mibilominus põt ſte notorium ⁊ appellatur hoc notoriũ pᷣſumpnõis ſen iuris. ¶ Oopo. ↄ primum dictum. nã vi qð cogna tam uxoris defuncte licite qs ducat in uxorem. aus enim eꝛat cognata uxoris quia fueꝛat uxoꝛ frarris uxoris: æ tunc cum iſta ſit ĩ ſecundo geneꝛe affinira tis: non vꝛ cun ea ꝓhibitum matrimomü: ur i. c. nõ dʒ de ↄſang. æ affi. Aut erat cognata nxoris quia abe fueꝛãt ↄiuges duorũ fꝛatrum:æ enam nõ dʒ im pediꝛi qꝛ artinebar iſti ĩ rertio gradu affinira is ce qꝰ hodie non eſt curandum: ur in. d. c. non dʒ. Eʒ ſi itelligimus quod erat cognata uxoris modis pꝛe dicns doʒ quod ꝓcedit iſtud de iure ãtiquo: ſʒ pot itelligi quod eꝛat cognata uxoꝛis defuncie.i.ↄſagui nea. nam conſanguinei dicuntur cognati ut. ff unde coʒ. li. NW in fi. nota bene fi glo. maxime in eo ꝙ nullam mentionem facit de citatione:ſed ali teꝛ dicit in.c.ad noſtram s de iureiurã. ſed tu dic ut plene dixi in. c. ueſtra de coha.cle. æ n ul. G n gio. ij. ibi pena eſt nõ. glo. Jo. an. dien ꝗ; cũ fit ſex euo Poteꝛ à du teꝛ ũ eſt ppꝛie penalis ſnia ⁊ cꝛedo ne lioꝛ ſit ratio ꝙᷓ; reigi in notabilibus quia homines fallũcur in diſceꝛnẽdo an aliquid dicatur notonũ qꝛ ut diẽ Jo. ij. q.i.de manifeſta de notoꝛio loquimur 2 quid ſit notoꝛium ignoꝛamus:⁊ ideo debet requi ri iudicium eccleſie in ſeparanione rann ſacꝛen eni: non tamen inteꝛim debent ſibi debitum reddeꝛce ſi firmiteꝛ cꝛedunt parentelam eſſe inteꝛ eos ut in. c. ſit teꝛas de reſtirurione ſpo pꝛo hoc quod di citur in Go ſegu mti glo.iij.in fi.ſed contra banc ſo. glo.æ iex. opponirur. nam perenn reſluuno nem obſtare debet quo ad omnia excepno defecius pꝛoprietatis notoꝛie: ut eſt textus in. c. ad decimas de reſtitunone ſpoliatoꝛum li.vi. optime facii infra c.p:oximo:ubi adulteꝛium notoꝛiuʒ muliens obſiat eidem petenti maritum reſtitui: dicit ibi Innocen. hoc pꝛocedeꝛe nedum in cauſa matrimoniali:ſʒ in qu alibet alia.hoc contrariuʒ difficillimũ eſt æ uario modo peꝛ modeꝛnos ſoluitur hic æ in.c. ſequenti. Mꝛimo dicunt ꝙ iſte textus non dicit exceptione non obſtante ſed ꝙ mariius nõ debet dimitteꝛe uxo rem etiam ꝓpteꝛ parentelam notoꝛiam ſine indicio ecclclie:nam ſi bene pondeꝛatur textus hic non exci piebatur de parẽtela notona. cundo ſolui ꝙ paꝛentela obſtat matrimonio quo ad carnalem co pulam non autem quo ad mutua ſeruitia. nam po teſt quis habere mulierem ut ſororem quam non poteſt habereiut uxorem:ut in.c. conſuliatoni ſu pꝛa de fri.⁊ male.et ſic hec exceptio noꝗ ude bat ex toto defectum pꝛoprierans Ta zis ſolms quod hic loquitur de nororio pꝛeſumptionis que d certitu dinaluer probari non poteſt. Contrarium ꝓ ce dit in notorio facti quod clare pꝛobari poreſt. HMec ultima ſo. non multum mihi placet. qꝛ hoc no torium ſufficir ad diſſolunonem matrunomij ſine alia pꝛobatione:ut patet hic in fi.c.ergo debet ſuffi cere quo ad repellendam coniugem a peutic ne reſti tutionis. Et ideo tene pꝛecedentes ſolunonis: et ſic babes clare intellectum buius. c. quod a pleriſq; 8 ¶ De d difſicile reputari ſoler. Abbas. tens ꝛeſtitutionem. —, ,— uortijs. mariti ſi notorie fomicata ẽ æ maritus cõ tinuit. Cõmunis diniſio: fa ibi cõſuliationi. ¶ ES prio maritũ poſſe ꝑ eccleſiam excõicari:ſi ſine iuſta cã dimitrat nxoꝛem:nec credit᷑ ſibi aſſerẽi uxoꝛem fuiſſe adulterã ꝓ h.j.c.ꝓxio.¶ Mora fo ꝙ uxoꝛ dimiſſa temeꝛe a marito non excuſatur ab adultio qð ſic ꝛelicta ꝑpetrauit.nam pꝛetexin panpertanis non debʒ mulieꝛ cõmitteꝛe tantã ignominiã. ff. de ri tu nup.l.palã. noncim U. n adulteꝛiuʒ mu lieris põt eſſe notoriũ qð pot cõtingeꝛe multis mo dis puta ꝑ cõfeſſionẽ ipſiꝰ:uł qꝛ pepit filiuʒ licet ma ritus ſecũ nõ babitauerit ꝑ ãnnʒ ¶ uſſio ꝙ pe tẽti ꝛeſtirutionẽ obſtat exceptio defectꝰ notorie pꝛo prietatis ſiue defecius cõcludens ad executionẽ pꝛo prietalis notorie. nam adult᷑iũ ñ pᷣuat ſeu ſeꝑat ma trimoniũ:ſʒ priuat dũtaxat executionẽ mr̃imonij:et uige qð dixi ̊ in. c. ꝓxio.⁊ tene mẽni in h̊ iſiuʒ tex. S glo. i. ibi niſi eã initã: Idem ſentit Jo. an. ſi noſentẽ eã adulterandã tradidiſſz alteri. tñ ñ reſpon dẽt ad oriũ. Sed dic ꝙ aut maritus dat uxori in e diatã cãm adulterãdi puta inducit eam ad cõmitten dum adulteriũ: æ tũc non põt ſibi adulteriũ obijceꝛ ? ſic intellige iura allegata in pricipio glo.non m ꝑ h excuſat᷑ mulieꝛ a pena legis:imo uteꝛqʒ punieiur maritus ⁊ uxoꝛ nt in.l.ij.S.ſi publico.ff.de adulte. Aat pꝛeſtat cãm mediatã ſeu ꝛemotã puta quia eã ꝛcliquit ul in neceſſarijs nõ ꝓuidit:æ tunc non põt ſibi obijceꝛe adu teriũ ut h̊ ⁊ in.c.ſe.⁊ uide qð dixi in.c.diſcꝛetionẽ alle.in glo. ta ĩtelligit:nõ bñn hãc ꝑticulã glo.⁊ idem tʒ gl.in.c. l̃as de ꝛeſti.ſpo.⁊ in.c.ĩtelleximꝰ de adul.? Inno. in. c.neniens de ꝛeg. ſpe.in ti. de ſpon. F. fi.v.i. et le. ¶ In fi. glo. nõ hãc queſtionẽ: ⁊ 2 deciſionis ẽ ꝙ ultia moꝛa nocʒ ut ĩ.l.iliud.ff. de peri.⁊ cõmo. ꝛei nen. ¶ In glo. fi. ibi oponẽt ꝓbare: uult g gl. qꝙ uxoꝛ poſſit ꝛeplicare de adulterio mariti ẽt ñ no toꝛio. In priũ facit qdᷣ nõ.glo.pꝛecedens:ſed con coꝛdando dic ꝙ maritus non ẽ audiẽdus ad impe diendum ꝛeſtitutionẽ cõiugis niſi excipiat de adulte rio notorio. Rõ qꝛ cã ꝛeſtitutionis eſt priuilegiara: ut in. c. fi. de oꝛdi. cogni. Sed uxoꝛ bene replicat de aduterio mariti non nororio:qꝛ maritus nõ perit ¶ In ea. glo. ibi ſpolia ꝛeſtitutionẽ:ſed excipit ↄ petẽtẽ:⁊ ſic ceſſat ꝛõ ꝗ ẽ in priori cãn. Et ex h̊ nõ ꝙ adulteria ↄiugũ murna ⸗ↄ penſatiõe tollunt.qʒ differãt ĩ qtirate:ut qꝛ adultium uniꝰ ẽ nororiũ.reliquũ vo occultum ?c. Abbas:· FF litteri S: ¶ Darrimoniũ ſepaĩ *pꝛopteꝛ adulterium mulieris:⁊ ſi nir poſtea foꝛnicetur:⁊einte giꝛatur. 2 eſt bonus caſus ? multũ allegabil: fa paꝛſ ibi nʒe fraternitati¶ Mõ p ⁊ tene mẽti ꝙ ↄfeſſio pingis ualet pᷣ executionẽ mr̃imonij ſen ð ſequẽtia ad ipſuʒ mr̃imoniuʒ ucl ꝑ alia vba ſic nota. ꝙ vbi agitur de adulterio ad ſeparationem thori nalʒ cõ feſſio ſolius cõiugis:nã ad ſolaʒ cõfeſſionem mulie ris fuit h̊ ſepatũ mr̃imoniũ quo ad toꝛũ.ſecꝰ ẽ nbi agit de ſubſtatia niculi ut ĩ.c.ſuꝑ co.ð eo qni cog. ℳ₰ℳ 9. . † ↄſang. uxo. ſue ? ibi plenius dixi ratio diueꝛſitatis: qᷣꝛ pꝰ cqu ſolũ tractat᷑ de pᷣiudicio ↄfitentis. ¶ H5 fo maritũ teneꝛi ad ꝓuidendũ uxoꝛi in neceſſarijs: 2 ſi habuit dotẽ tenet᷑ ꝓnideꝛe fſᷣm qtitatẽ dotis ut in.l.ſi cũ dotẽ..ſin aũt.ff.ſo.ma.Si nõ habuit do tem tenetur pꝛouideꝛe de ſuo: ut dicitur in.c.peꝛ ue ſtras.j.ti. ꝓxi 6 tenio maritũ poſſe acceuſare uxoꝛem de aduſteꝛio:̊ tpᷣe adulteꝛij denegaueꝛit ſibi ꝓuideꝛe in neceſſarijs: nõ eĩʒ excaſatur ꝓpteꝛ h mn lieꝛ de adulteꝛio:dʒ eiʒ ageꝛe õ uirum ⁊ peteꝛe alimẽ ta. Item nota ꝙ ꝓpteꝛ delictum adulteꝛij nõ ſeꝑat᷑ mr̃imoniũ quo ad uinculũ ſʒ tin quo ad toꝛũ ?⁊ mu tuã cohabitatõeʒ:unde ſeꝑati remanet coniuges ad B.c.ij.S eo.⁊ xxxij.q.vVi.c.ij HNota ꝙ ſi nir in nocẽs nõ cõtinet poſt ſeꝑationẽ factam ꝓpteꝛ adul teꝛium mulieꝛis dʒ mꝛimoniũ reintegrari:æ eſt cqus ſingularis qui nõ ẽ alibi ſᷣm unũ itelleciũ ꝙ adul teꝛiũ uiri æ uxoꝛis ↄpenſat᷑ nõ ſoluʒ añ ſnĩiam latram ſʒ ẽt poſtea: de quo plenius dicet᷑ cũ glo.pe.⁊ iſtum tex. ĩducit Jo.in.c.qdð deo pari.xxxiij.q.vV.⁊ i.c.no ſce.xxx.q.i.ꝙ ſi coniuges pari conſenſu uouẽt cctii nẽtiam:æ alteꝛ poſtmodũ nõ ↄtinet ꝙ mẽimoniũ dʒ reitegrari. Sʒ dicit Jo. an. ꝙ parum facit ad h iſta decꝛe.⁊ remittit ad nõ.in.c.dudũ de conueꝛſi.coniu ga.·⁊ dic ꝙ parũ facit ex eo ꝙ mulieꝛ h̊ que deliquit nõ tenet᷑ ſeꝛuare ↄtinẽtiaʒ ex uoto ſed tin qꝛ pꝛiuata eſt iure ſuo ꝓpter ſuum delictum. Sed marito poſt modũ delinquẽte ↄpenſat᷑ adulteꝛiũ ſuũ cum aduite rio mariti:ſʒ in can pᷣmiſſo ſempeꝛ illi obligantur ad otinentiam ex pꝛopꝛio noto:unde cꝛedo ꝙ etiam ex officio iudicis nõ debet matrimoniũ reintegrari:ne ueniãt ↄ uotum ↄtinẽtie:⁊ h̊ uidetur uelle tex.in.d. c. qðᷣ deo. ¶ In glo. i. ibi. l. ultima ubi excuſatur pa teꝛ qui ꝑꝑ neceſſitatem famis uendit filium: ſed dic ꝙ illud nõ ẽ delictum: maxie cũ facit auẽte legis:ſed adulteꝛiũ in ſe ẽ malũ æ omni.l.ꝓhibitum:nec ex ali qua cã põt fieꝛi bonũ ut in.c.? ſi xpus de iureiurꝗ. GC In eadeʒ glo ibi auẽ. ſʒ ſi poſt ubi filia que poſt .xxv. ãnuʒ inupta peccanit in coꝛpus ſuum nõ põt a patre exheꝛedari:qſi pateꝛ fueꝛit in culpa difleꝛendo nuptias eius tanto tẽpoꝛe:ſᷓ dic illuq ꝓcedeꝛe ĩ odi nʒ pr̃is:⁊ qꝛ alia neceſſitate ur̃ inducta ꝙ; famis:ſe cus aũt in uxoꝛe:qꝛ alijs ꝛemedijs qʒ ſibi querer ni ctum:⁊ nõ bñ hũc caſum n glo. ij. ibi ipm fẽʒ ꝛeſpiceꝛet quaſi uelit diceꝛe ꝙꝙ cum iudex nõ debeat ſuppleꝛe de facto ut nõ.in.c.bone de poſtu.pꝛelato. nõ debeat epᷣs poſt cõfeſſionẽ hitã iſtare ſ tene õri um ut ẽt ꝓbat iſta a. Et hꝰ dicri triplex põt eẽ 20 Prima ꝓpteꝛ periculũ aiaꝝ qð iminet pꝛopteꝛ ſe parationem mꝛimonij. ̃a ꝓpteꝛ fauoꝛem matrimo nij. tertia ne cã colluſionis iſta cõfiteretur: ar. in.c. audinimus.. de colluſio.dete. Et in fi.no.ſingulari teꝛ ultimũ dictũ glo.⁊ nõ tradas oblinioni ꝙ cõfeſ ſio facta caloꝛe iracũdie non piudicat niſi detur ꝑſe uerantia:als aũt nalet confeſſio factai in criali: nec exigitur alia ꝑſeuerantia ut in.l.confeſſus.ff. de cu ſto.= exhi. ꝛeo.⁊ in.c.ij.de confeſſ.⁊ in.c.ꝑ inqniſi tionem de elec. Mel põt intelligi tex. ſm hoſt. ꝙ in continenti anteq; cõfeſſio ſit deſcripta in actis põt fieꝛi reuocatio ⁊ nõ ſingularit᷑ h̊ dẽm: pꝛo q allego nrnonoczon e ie ammm ilgenanr ninn ⸗ at anvilncniutni/ ⸗ e gocut öachſon⸗ ocdorctuedemann⸗ n ſtinin wollen nninß ſn GGtclenniin ſinſgunimnsfin iCbnnentstoaunnaiine nuine un atavitnii nimonun⸗ hotocſetchin nil dode 1codocen Ededs e ACrndeeNitter Rade u Joeatintegdafnn 1.ite Abes. Sun jum wpr, opir aun tacum muſr onrt ulcumaen cfuſtr iyn: ib Cogiminn ſiil Prfnmn nigenctetd ins oien Molhelmm ſa edlan tcieadn Kmniinfttimigengr. Acde nond eürſongid icise Dnſfiterlinchimeäie nconpelt tdleſens n Gmn heue: an / bom ttio anngt — rce n c go in e⸗ . ſi puſen ſegain nanclicl th vſer ühnmanuffaman ſ – eN ni ni nri ſnugesemn anly huanicr cio n ,ninoni Non nn rt dhſ inccci ce conneſt conin tareognmindaretciari iinertaoſding nnan umn Sciamm Sri nariopoc Ni Alreii ii an adte nbridoſeneann Rſcnnros wpionddeMecrlagdena o ba muninoniͦonegenne Aniner idnr cleernd. iiilalimttianiunn n anisndrflun M. mmmmti u nir go i itomil phbimmtc/ iuincalHscenneind. nihi aſtchſfinchehei uitinconsſdun tlat nenirtd ltienin oi Nichln Raveni fun. Aeo⸗ uiu iei —– en 2iltiub zn e inn cten cdergN1 uu l zi i mi tii nnehe nn Be dinornfs. glo. in. c. apud. xxxij. q.i. . in. c. fi. de iureiu. Ij. vi. Mõt ⁊ tertio intelligi tex. ꝙ coꝛã epo 7 ſocijs er locum iudicij iſta mulieꝛ fuit confeſſa:iõ epᷣs admo nuit ur dicat vitatem alie pꝛecedentes ſolutiones ſũt notabilioꝛes. C. N glo. in. v. inuicem nõ. bene iſtaã gl.? nltimã ꝙ ſi mr̃imonio ſeparato ꝓpter adulteri um altertus cõiugis ꝛeliquus nõ cõtinet:dʒ mẽimo nium reintegrari non obſtante ꝙ ſnia ſepationis la ta fueꝛit idem firmat gl. j. ꝓxima quidã tenuerũt g ꝛium: ꝙ ex quo ſnia fuit lata ꝑdidit ius ſeruitutis oẽ ꝙ hẽbat in marito qð uẽ nõ poſſe recuperaẽ ex delicto niri ſuꝑneniente z uide bo. gl. que . late dii putat in.c.apls.xxxij.q.vij.⁊= doc.antiqui fuerunt narij in h. Sed opĩo coĩoꝛ ⁊ fauoꝛabilioꝛ eſt ut ma trimoniũ reĩtegret᷑ ſalti ex offieio iudicis quod tenz Inn. in. c. ꝓximo:? hoc ſatis mibi plʒ:ne iſti ſic ſe parati incidant in adulteriũ: qꝛ ſtante ninculo matri moniali nõ põt dici ꝙ ĩiuria ſitillata mulicri ſeu ipi mr̃imonio dʒ hinc inde fieri compenlſatio.⁊ ex h̊ nõ ꝙ ſnia ſuꝑ ſeꝑatione mr̃imonij. quo ad toꝛũ nõ tñ tranſit ex toto in rem iudicatã: ꝓ quo facit qð nõ.iĩ glo. ſe. ¶ In glo. fi. in fi. nõ cõcluſionẽ gl. 7 h con cluſio cõioꝛ eſt ut dicamus ꝙ; anteqᷓ; nxoꝛ cõfiteat poſſit in uita ꝛeconciliari maꝛito. ʒ fueꝛit ſepata iudi cio eccle. nam illa ſmia ſepaꝛationis fuit lata ĩ fanoꝛẽ nõ delinquentis iõ nõ dʒ ꝛetoꝛqueri in eius leſioneʒ maxime cum duret uinculũ mr̃imoniale inter eos. Et pꝛo hoc facit optime auẽ. ſed hodie. C. de adul. 2 quod nõ glo.in.c gaudemus g de conueꝛ ↄiuga. 2 multum bene facit tex.ibi ⁊ de ultimo contrario glo. dic ut nõ.in regula factum legitime de re. iuris li. V. cc. Abbas. Eilla Si uxoꝛ a niro lapſo inheꝛeſiʒ Ppꝛopꝛia auctoꝛitate diueꝛtit ad eum reueꝛſum redire compellitur: ſecus ſi peꝛ indicium eccleſie ab eo fuiſſet ſeparata:æ ſecũda ibi ſi vVo. 6 p ꝙ ſi maritus ſpũaliteꝛ foꝛnicat poteſt uxoꝛ ꝓpꝛia aucte ab eius conſoꝛtio declinare nec compellitur peꝛ eccliam redire ad marituʒ peꝛſe neꝛantẽ in ĩfidelitatis enoꝛe. Et ex hoc nõ nnũ cãuʒ in quo diffeꝛũt foꝛnicatio ſpũalis æ carnalis:nam pteꝛ ſpũalem licituʒ eſt inocẽti recedeꝛe ꝓpꝛia aucte nec compellit᷑ redire ſecus in carnali m hoſli. Sed adueꝛe: nam ſi foꝛnicatio carnalis eſſet notoꝛia pnu to ꝙ poſſet recedeꝛe alteꝛ ꝓpꝛia aucte:nec compelli tur redire ut eſtglo.in.c.fi.de adul.2 ibi plene dixi. Sed dr̃ia pꝛedicta poſſet pꝛocedere ubi non daret notoꝛietas delicti: æ hoc poſſet admitti S penin culum infectionis:quod eſt cꝛimẽ heꝛeſis Mora fo ꝙ ꝓpteꝛ foꝛnicationẽ ſpũaleʒ põt ſeparari matri monium quo ad thoꝛũ:de hoc in.c.fi.de conner. 9 iuga.æ. ].c.pꝛoximo. p. tex. de. c. ẽ pꝛoximo ubi maritus cõpellitur redire ad nxoꝛem poſt ſentẽ iam ſeparationis cuius priũ p̊ in fi. d. So. ibi ma ritus cõmiſit adulteriũ poſt ſniam: ſed uxoꝛ hic nõ deliquit poſt ſniaʒ:uł ibi nõ fuit lata ſñia.ſʒ tene pꝛi mã ſol. Sed oppo,vẽ.n.ꝙ ex quo maritus incidit iĩ heꝛeſiʒ ꝙ ñ teneat᷑ uxor cũ eo recociliari qtũcum qʒ ſit conueꝛſus ſicut dicimus ĩ mẽimonio ſepeꝛato cpoter adulteriũ carnale. ſo. dic ut le. æ no.ĩ.c.fi.ds Sueꝛ. ↄin.⁊ uide ibi aliquas dzias ĩter ſeparationes factas ob adulterinm carnale 2 ſpuale. En gl. fi. in fi. uult ergoiiſta gl. ꝙ ſiue iudicio ecclie ſiue non mulieꝛ ꝛeceſſeꝛit a uiꝛo lapſo in heꝛeſim:compellitur tamen ꝛedire ad eum reuerſum niſi uellet itrare ꝛcli gionem:⁊ fuerit ſeꝑata iudicio ecclie:⁊ idẽ tz glo. fi. j.c. ꝓxi.⁊ glo.in.c.fi.de ↄuer.cõiuga.aliqui õ ꝛe ducẽtes iſtã decꝛetalẽ ad ↄcoꝛdiaʒ cũ.d.c.fi.lʒ opio gl. ſit cõis: facit iñ tex. iſte multũ in Spꝛium. un pꝑ ar gumẽetũ ſũptum a orio ſenſu in. d. c.fi. non debemꝰ iĩpꝛopꝛiaꝛe iſtum tex. qui aptiſſime loqtuꝛ concluden do.eꝛgo dic ꝙ aut alteꝛo ↄiugium lapſo in heꝛeſim alteꝛ ꝛeceſſit ꝓpꝛia aucte æ non compellitur ꝛedire ante conueꝛſionem alteꝛius:ſʒ poſt conueꝛſionẽ cõ pellitur. ut hic. Aut ꝛeceſſit iudicio ecclie:⁊ ſi uult traꝛe ꝛeligionẽ nõ cõpellitur ꝛediꝛe ad cõueꝛiſũ ut in .d.c.fi. Aut nõ uult intꝛaꝛe ꝛeligionẽ:⁊ ſunt opi.de qbus s:⁊= dic ut ibi:nũquid poſſit ꝓpter heſim ſeꝑa ri mꝛimoniũ:dicã ĩ.c. j.ꝓxio. B aguto Ainculũ cõiugale non diſ ſoluit̃᷑ alteꝛo ↄiugum fide lium ĩ heꝛeſim lapſo:ſed ſi unus ifidelium iugum ↄuertatur ad fidẽ:æ alter nolit ſibi cohitatr̃ uel nõ ſine blaſphemia nel ſine peccato moꝛtali ſol uitur coniugium ⁊æ ↄueꝛſus pᷣheꝛe poteꝛit:cõis diui ſio fa ibi nos igit᷑ que diſtinguit ?= ſᷣm mẽbꝛum pꝛo ſeqtur ibi ſi ueꝛo ꝛõem diueꝛſitatis ponẽs ibi.nã ob ſtaculum ſoluẽs ibi nec ſubmittẽs duplicem ſolutio nis effectũ ibi peꝛ e b i quo neꝛum mrt̃imonium ↄſumatũ diſſo nitur. ſ. qn alter ĩfideliũ nenit ad fidem reliquo nolẽte ſecũ cohitaꝛe uel nõ ſine blaſpbemia dini noĩs. Et ex hoc hẽs caſũ quot tidianum in iſtis iudeis:qui qñʒ ueniũt ad fidẽ uxo ribus remanẽtibus in iudaiſmo.poſſũt eniʒ cũ alijſ mulieribus de nouo oöheꝛe:ſi uxoꝛes eoꝝ nolunt ſe cuʒ cohitare.uel non. ſine peccato. Et ex ̊ nõ. ꝗꝙ ↄuerſus ad fidem licite hitat cum uxoꝛe infideli: ex quo uult ſecum hitare ſine peccato. Ex quo nõ ſin gulariteꝛ caſum in qno põt ecẽ mr̃imonium iteꝛ xpia num ⁊ ifidelẽ:⁊ ̊ iõ ẽ qꝛ mr̃imoniũ fiit ab initio 3 ctum al.non teneret mẽꝛimoniũ ſi Zherct᷑ ĩter xpia num ⁊ ĩfidelẽ ut in.c. caue.xxviij .i.(7o g ne⸗ infideles ẽ ueꝝ mimoniũ: ʒ nõ ſit ita firmũ ⁊ idiſſo lubile ſicut ĩteꝛ pianos Eotaeni ꝙ matrimo niuʒ conſumatũ inteꝛ xpianos durat ſempeꝛ nec po teſt diſſolui aliquo eaſu:æ eſt iſte tex. ad h optimus ? peꝛ rationem ſuam poſſet argui ꝙ etiam elcceſia non poſſet illud diſſolueꝛe:de quo nide diſputatiõeʒ Joã. an. in regula actus legitimi lib. vVi. in meꝛcu.et nide quod dixi in. c. ex publico de conuer. coniuga. o, pᷣdicta ⁊ õ tex.nam cũ mꝛimoniũ ſit ueꝛũ iteꝛ ĩfideles ut hic in tex. ⁊ in.c.j.ꝓximo nõ nidetur ꝓ poſſit ſeparari non obſtante defeciu bapti. nam chꝛiſtus inteꝛogatus a iudeis qui non babebãt ba ptiſinuʒ reſpondit:quos deus coniunxit homo non ſeparet ut in. c. de infidelibus de conſangui.⁊ affi.⁊= ſic oſtendit idiſſolubilitatem matrimonij etiã iĩteꝛ ĩfi deles ad idem facit quia matrimoniũ inſtitutum fuit longe ante baptiſmuʒ. ſ.in ſtatu inocentie in paꝛadi ſo ⁊ ibi recepit indiſſolubilitatem ſuam cũ fuit dictũ g 2 ¶ We duortijs. er erũt duo in carne una ut le. ⁊ nõ.in.c.i.de noro i. Vi. ? ĩ.c. frat᷑nitatis.xxxv.q.x.ſol.doc.non tãgũt ſed puto ſic dicendũ ꝙ; iõ põdeꝛatur baptiſmus in indiſſolubilitate mrimonij: qꝛ nbi nõ ẽ fides xpiana matꝛimoniũ non bẽt ſuũ ſignificatum: nã mr̃imoni um conſumatum denotat unionẽ = cõformitatẽ: qᷓ E int deũ æ eccłiam ꝑ aſſũptionem carnis bumane ut in. C. debitum & de biga. unde ſicut figuratum ẽ idiſſolubile:qꝛ carnem quam deus aſſũpſit:nunq dimiſit ita ⁊ mairimonium illud figuꝛãs dqʒ eẽ idiſſo lubile ſicut figuratũ:ꝓ quo nide bo.glo.in.c.quia ꝓpteꝛ.xxvij.q.ij Moc aũt ſignificatũ non bʒ matri moniũ:qð ẽ int ĩſideleſ:qꝛ negãt aſſumptionẽ caris 2 ſic matrimoniũ inteꝛ eos non ẽ ita firmũ ⸗ indiſ ſolubile:qꝛ ceſſat inteꝛ eos 20 indiſſolubilitaris:nec ob.qð dicit:quos deus cõiunxit homo nõ ſeparat æẽ. qꝛ nõ ẽ hõ qui diſſoluit ĩ caſu ſed eccleſia aucto ritate diuina: nã ecchia iterpretaĩ in hoc ius diuinuʒ æ induxit h̊ ẽt fauoꝛe ſidei:ne ifideles tepeſcerent ꝛc dire ad fidem uidentes ſe artari ad cõtinentiaʒ uxo ribus ꝛenuentibus ſecum cohabitaꝛe. ¶ In glo. in .v. qui ꝛelinquit᷑ ibi circa eũ.i.qui conuenitur vult ge glo. æ melius tex. ꝙ ꝛemanẽt in infidelitate dicit relinquereꝛe tranſeuntẽ ad fideʒ. ſed potius uideꝛeĩt dicendum oppoſitũ qꝛ infidelis fuit relictus a cõiu ge tranſeũte ad fidẽ:ſed dic ꝙ iõ dẽ ille relicius:qꝛ cũ ambo deberẽt accedeꝛe ad ſideʒ: ſed alteꝛ accedit 2 reliquus nõ ſequit᷑ dẽ illũ relinqueꝛe. Et nota gl. in eo ꝙ dicit ꝙ matrimonium nõ põt claudicaꝛe.i. ex parte unius teneꝛe ⁊ ex ꝛeliqua non. Et intelligo H quo ad ſubſtatiam uinculi:nam quo ad debitum ꝛeddendũ qñqʒ claudicat ut in.c.quidam de Oueꝛ. cõiuga. uel quo ad obligationẽ expectandi reliquũ ut in. c. de illis de deſpon. impu. ¶ In ca. glo. ibi 2z non peꝛ eccleſiam quaſi dicit non eſſe opus ut in dex ferat ſñiaʒ diuoꝛtij:ſed ipſo facto ex contumelia ereatoris ſeparatur matꝛimonium diẽ m̃ hoſt.tutuʒ eſſe ut a iudice ſtatuaĩ terminus ifideli ad cohĩtan dum cũ conueꝛſo quo elapſo ſi noluerit cobĩtaꝛe ſo lutum erit mr̃imoniũ:de quo dic ut latius dicam in .c.fi. J.eo C In glo. fi. in fi. glo. H inheꝛet opi. ſue quã g tenuit in.c.pꝛoximo.ſed tu dic clarius ut ibi dixi: ⁊ iſte tex. parũ facit ꝓ opi.glo.quia non loqui tur qñ mr̃imoniũ ſeparatur iudicio eccłie ꝑꝑ beꝛeſi alterius. vnde uolendo teneꝛe opi. priam poſſet iſte tex. ꝛequci ad terminos.c.pꝛecedẽtis ⁊c. Abbas. Hoc.c.principalit Audemus vhabet tria dicta et .b. d. in fũma. Dagani iuncti in gꝛadu ꝓ tur boc primo: Si paganꝰ prius plures uxoꝛes ba bebat poſt fidem ſuſceptam adheꝛebit prime hoc Fo. Et ſi repudiata uxoꝛe cũ fa ↄtraxerit etiã poſt baptiſmũ dimittet fam æ adheꝛebit pꝛime ꝛepudiate &t ſi repudiata cum alio cõtraxit:ſecus ſi foꝛnicata fuiſſer ̊ tertio uſqʒ ad ſi ictum ibi quia vVo⸗ tertium ibi qui aũt. 5 prio unõ regulã gnalẽ ꝙ lex canonica ĩ ꝓhibitiõe mẽimonij nõ exiẽdit᷑ ad infideles: ? idẽ dicẽdũ in alijs ſpũalibus peꝛ ilſa auc toritatem apki. quid ad nos de bis que foris ſunt dlto.l.canonica tin conuerſi ad fidem non ſepaꝛã iudicare dic foꝛis.i.extra ecchiaʒ nel fideʒ catholic Secũda regula colligit᷑ extex.ꝙ lex diuina oẽs infi deles ↄpꝛedendit: unde mr̃imoniũ eoꝛuʒ ↄctuʒ ↄtra legem diuinã eſt nullũ. Ex quo infeꝛo ꝙ pagani ſeu iudei delinquẽtes S.l.diuinaʒ pnt puniri ſecus ſi de linqueꝛent Sↄ.l.canonicam diſponẽtem ſupeꝛ ſpiritua libus:de his uide que pulchꝛe nõ. Inno. in. c. ꝙ ſu peꝛ his de noto. eaiittn p appellatione fratris compꝛehendit᷑ quilibet chriſtianus:nam oẽs xpᷣiani ſunt adinuicem fratres:qꝛ hñt unum patrem ſ. deum: z uide tex. cum glo. in. c. ad menſam. xi. q. iij. Gs ꝙ inteꝛ fideleʒ ⁊? infidelem põt eſſe matri moniñ qð intellige qñ mꝛimoniũ fuit Zctum ante ↄ neꝛſioneʒ ad fideʒ alias aũt inteꝛ diſpares fidei non põt eſſe mr̃imoniũ ut in. c.caue.xxviij.q.i. Nõ ꝙ ꝑ baptiſmũ dimittũtur cꝛia:⁊ dic ꝙ dimittũtur omnia etiã quo ad penã: ita ꝙ ſi baptiʒatus tunc moꝛiret nõ ſentiret etiqꝗ penã purgatoꝛij ut dicir aug.de pe. di. vij. c. fi ¶ Pa in. F. quia ueꝛo ꝙ non elt lici tum cuicunqʒ quantuncunqʒ infideli duceꝛe ſen ha beꝛe eodem tempoꝛe plures uxoꝛes. hoc enim eſt cõ tra.l-diuinam. Et nota ex tex. plurimas rationes ex quibus concluditur unicam uxoꝛem eſſe debeꝛe. Nota ꝙ pꝛopteꝛ foꝛnicationem ↄiugis nõ ſeꝑa tur matrimoniũ quo ad uinculũ eti ĩteꝛ infideles. ¶WMõ i. F. qui aũt ꝙ repudiũ fẽm in ifidelitate nõ nalet poſt ↄueꝛſideʒ ad fidẽ:nec ẽt pꝛio ualuit ſcõᷣm ueꝛitatem. s repncͤinta ſecundum ritum pa ganoꝛum contrabendo cum aliquo non cõmittit ad ulteꝛium: ideo maritus conueꝛſus ad fidem non põt illi nolenti redire obijceꝛe adulteꝛiuʒ. Sed ↄtra boc opponit᷑ ignoꝛantia iuris dinini neminem excuſat. hʒ eiʒ locum illud dictũ aplłi qui ignoꝛat ⁊c.xxxviij. di.in.c.qui ea: ſed de iure diuino nemini licet mitte re libellum repudij: eꝛgo repudiata alteꝛi nubendo cõmittit adulteꝛium. ſo. ↄꝛium pꝛima fronte nidetur difficile:ſed põt ſic ſolui¶ Mepudium eꝛat appꝛoba tum.l. antiqua. ſ. ueteꝛis teſtamenti: unde utentes illa .l. antiqua nidentur excuſari ab adulteꝛio: nam adul teꝛium non cõmittitur ſine dolo ut in.c.in lectum. xx xiiij. q. ij. in.l.pe.ff.de adul.nõ eĩiʒ uident᷑ eſſe ĩ do lo ifideles:ex quo non recognoſcunt fidem xpianaʒ nec ſubij ciũtur euãgelio a quo repudium fuit repꝛo batum. Conclude eꝛgo ꝙ repudium non tenuit cuʒ contrahẽs excuſatur ab adulteꝛio ratione pꝛedicta. In glo. i.ibi ſed nõ omnes dic clarius: ꝙ ſcðs gra dus eſt ꝓhibitus.l.diuina in linea iequali:exempluʒ in patruo ⁊ in nepte:nã iſti pꝛohibẽtur.l.diuina ut ĩ glo. ſed ſecũdus gradus in linea equali eſt ꝓhibitus ſoluʒz.l.canonica. Et de iſto gradu loquitur iſte tex. exemplum in duoꝛum fratrum filijs « nota ex glo. peꝛſonas pꝛohibitas.l, dinina. ? dic latius ur dixi in .c.lt̃as de reſti.ſpo TIEE glo.i.in neꝛ. conſtitutio nibus ibi ſed indirecte:ſed dic melius ꝙ ſi indei nõ ſubſint eccleſie quo ad tempoꝛalem iuriſditioneʒ ca nones ad eos non extenduntur nec directe nec indi recte:quia eccleſia non ſe impedit de laicis niſi ratio ne anime. Sed de animabus iudeoꝛum eccleſia non curat ex quo nolunt redire ad fidẽ:ſi tũ delinqueꝛẽt iudei contra.l.diuinã bene poſſet papa ut nicarius iſͤtim ninn Pund Zue olavefger Leminmn amanenm enr abiafkiolin imiumearſcſertq me weindr waränwiun Sannboräm OMirieſkiinaninode n Den endonmnriſiceis as Sgodis pprer poſtitgnolt an Poetimim Ainiton rcdonr aedn mnmne Nn inornivranmco ma twn⸗ illcn rymun nu in ow idaf imont lin oblean dꝛnii mſeniſonen eenmmn ſen tcvlcötan cefnli ſ ichen ecfi aſtannn n uime bifniſcunihm do wiimen rwmmifuna Anmone de⸗ nunm Imceinegiane nor ainrſ nldcis iun d⸗ 1 ſen wſſtonynen Mordines ineznlnigg. nſ. linenican. nonnmlrzn. mnath, f. Cideſſile i 5 hel ndlr Ginn Anninegghin nnn lasſa benſperſpft n n Kizn incg anpihrinan h ſingnen “ es eont unnnn dwenſamn einſisen⸗ A. 6 iitn dckenn wmnnüfit) tez unmne, nnſprs ſei inon dminmn 1 chthn Ndr mönic nſnu r mnki mnamyifilii iner ri panm r gin i agrpunims uigttzr mumwneſeceher. vnſcnonon igs ni Muinaliai iefeeſs. nmdüſmninfeinn n Uiderrir piontiitſcön Ndanſcumduntiunpe ominNGiA SCelts Afdentor. dicer Annei Gedomd 1unsdun nonron Inir õ ineduiv /nii Menmir nncim ahi ta ium gina foneideur Awdmnen mon⸗ chunemimncenantsla milignmun ihug nuund AMuiniiild, Nrpgeniennin brc iniln il * lun wruic denen n, Ciro uinn nt in ii um in uliunn n ghin Antti dei illos punire ẽt directe uel ſi eſſent ifeſti fivi xpia ne ut pʒ.j.per totum tirulum de iudeis:æ illa aucto ritas apli quid ad nos ⁊c. pcedit quo ad ſniam ex cõicationis:item quo ad ſidẽ ⁊ quo ad ſpũalia ſunt ãt iudei ſubiecti ꝛomano imꝑio: ⁊ delinquẽtes pñt puniri per iudicem ſecularem ẽt dũ ueniũt S.l.diui nã in Zhendo mẽimoniũ ui in.l.ij.? in.l.nemo. C. de iudeis. Et uide ad mãm glene nõta ꝑ Inn. i. d. c. ꝙ ſuper his de uoto. eng de ibi ꝙ ſi doꝛmierit.dic ꝙ ibi pꝑmittũtur plures uxoꝛes nõ eodẽ tpᷣe ſed ſucceſſiue.Et nõ. glo. ꝙ numerus plu ralis qñqʒ ponitur ad excluſionem maioꝛis numeri nt hic. qñʒ minoꝛis ut in.c.lʒ nniuerſis:⁊ qð ibi nõ glo. de teſti. Ooebet eꝛgo cani ille intellecius ᷣm quẽ euitatur abſurditas. Eaamg Hns ad iparia in fi.nõ bene gl.⁊ pꝛo eius concluſione facit:naʒ maꝛi tus ꝛeuocat uotuʒ uxoꝛis ⁊ nõ e ut ĩ. c.noluit.xxx iij. q.v.? uide bo.gl.in. c. manifeſtũ ea. q. Item ma ritus accuſat uxoꝛem de adulterio crialiter ? nõ eõ xxxij.qi. ꝑublico: æ uide quod nõ.in.c. tue de ꝓecu. o gl. in. v. compellent ibi dixir Jo. æ hoc et tʒ glo. in. c. ſi infidelis.xxviij.q.i.⁊ in.c.fi.ea.ca. ⁊?.q.ij. Hoſt. dicit hic ꝙ inteꝛ fideles matrimoniuʒ non diſſoluitur ut ſupra. c. pximo Inter infideles vo dʒ iudex pꝛefigeꝛe teꝛminum ꝛemanenti in infide litate: ut cohabitet fideli:quod ſi nolueꝛit diſſoluituꝛ mfimonium: ⁊ ſic ſentit ꝙ ante prefixionem teꝛmini non eſt mꝛimonium ſolutum:hoc dictum mibi non placet: qʒ utile ſit illud a principio ſeruare: ut clare appareat de noluntate infidelis ſatis eſt enim ꝙ ali is modis appaꝛeꝛe poſſit ꝙ nolit cum fideli hĩtare ¶ In glo. fi. ibi beneficium alicui competens. Mõ bene gl.⁊ dicunt hic doct maxime Inn. ꝙ ꝑ baptiſ mum non tollitur accuſatio cris.⁊ poteſt eſſe ratio iudicio meo:nam pena in foꝛo iudiciali imponiiur qꝛ delinquendo leſit reʒ publicam:baptiſmus ueꝛo oꝑatuꝛ remiſſionem peccatoꝛum reſpeciu leſionis dei:als quiſqʒ iudeuſ de facili poſt delictum diceꝛet ſe uelle effici criſtianum ut euitaꝛer penam. Item peꝛ baptiſmũ ſecundum doc.rolliuꝛ omnis ſequela peccati:ut infamia contracta ranione delicti:exemplũ in uſurario ¶ Jdem de irregularitate que pꝛouenit ratione delicti ut ſi infidelis alium occidit reueꝛſus ad fidem poſſit pꝛomoueꝛi ad oꝛdines. quia tollitur illa irregularitas: cum ſit ſequela peccati pꝛo hoc.l. di.ſi quis uiduam. Sed eſt dubium quid de irregu laritate contracta ſine peccato: pone ꝙ paganus ra tione officij publici aliquem facit moꝛi. Et in h doc to. ſunt uarij. Hoſti.?æ Jo. an. æ do. Anto.ſentiunt ꝙ hec irregularitas non tollatur pe: baptiſmum:qꝛ non eſt ſequela peccari peꝛ hoc dictũ.c.ſiquis nidu am. Sed Mu. tan. æ Joã. cal. tenent conirarium ꝙ, indiſtincte omnis irregularitas contracta ex bomici dio tollitur: quod mihi plus placet: pꝛio per ar.a ʒ rio ſenſu gñaliteꝛ ſumptũ ex.d.c.ſiquis niduaʒ 2. l. di. c. i. Itẽ quis efficit irregularis ex homicidio cõ miſſo ſine peccato rõne cuiuſdam eꝛꝛoꝛis: V eiʒ qui dam enoꝛ ꝙ is pꝛomoneatur qui fecit homineʒ mo A: que rõ ceſſat in infidelibus: cum peꝛ baptiſmnm uideatur nonus homo.. diſt. fenum. Item iſta irre gularitas pꝛoceſſit ex conſtitutione eccleſie:ideo nõ dʒ extendi ad infideles nit hᷣ iuncto.c.is qui de ſen. excõ.li.vi.facit noꝛabile dictum Inn. in. c. ad audi entiam de homi.ubi dicit ꝓ cum irregnlarias ſit de iuꝛe poſitino debemus in dubio inteꝛpꝛetari quẽ non eſſe inegulaꝛem. Irregularitas neꝛo contracta ex defeciu ſacramenti non tollitur per baptiſmuʒ ut eſt bigamia. xxvi.di.in.c.acurius.⸗2 in.c.de ide. Ex pꝛedictis infertur ad claram deciſionem iſtius qõis nam eo ipſo ꝙ uxoꝛ cõmiſit adulterium fuir ius ac quiſitum marito: ut poſſit uxorem adulteram a ſe abijcere:ideo per baptiſmũ hoc ius marito ↄpetẽs non tollitur. Er gio drerleutnwmtſeli uxoꝛ reuerſa ad fidem gaudeat priuilegio dorium cõceſ ſo mulieꝛibus ab imperatoꝛe in dotibus ꝛepetendis ut pꝛeferatur omnibus creditoꝛibus de quibus in l.aſſiduis.C. qui po.in pig.ha. dixi in. c. ex literis de pig. Concludunt docto.ꝙ ſic: quia ſi imperatoꝛ potuit concedeꝛe: foꝛtius ipſe deus. hec ralio paruz concludit:qꝛ non apparet ꝓ per baptiſmum deus noluerit concedeꝛe. Sed ego allego rex. in auẽ item priuilegium.C.de hereti.ubi dicitur ꝙ pꝛinilegiuʒ dotium non competit bis qui non participant de fide a Ziio:eꝛgo oĩbus participantibus compeni:ſa tis eſt ergo ꝙ tpᷣe quo uult nuti pꝛiuilegio eſt in fide ar. eoꝛum que nõ baꝛ.in.l.ex facto.ff. de uul. æ pup. ſatis enim eſt qualitatem ſidei ineſſe tpᷣe uſus priui legij. timo inducit hec ſia ad qõem quid ſi fi delis dicat pluribus mulieribus:duco uos in uxo ꝛes ⁊ ille pariter rũdeant ⁊æ nos te in maritum que iſtarum ſit coniunx. Concluſio eſt ꝙ nulla quia nõ hũit aium obligandi ſe preciſe nni qð ꝓcedit ẽt ſi ĩ ter illas una fuiſſet apta ad meimonium iſtius:detic enim bic conſenſus reſpeciu iſtius niri tantum et cLetera. Abbas. Eus Ponit diſpen ſationeʒ eccleſie cum nouiteꝛ conue:ſis ad fideʒ nt utantur matrimonio cum relictis fra trum contracto ſecũdum.l.moſaycam. Vl ſũma ali teꝛ ſic. Mon licet relictam fratris in uxoꝛem accipe re ⁊ de facto ducxa ſeparanda eſt niſi eccleſia alit᷑ di ſpenſet. wra pꝛnno ꝙ ſecundum.l.moſaycam licebat duceꝛe uxoꝛeʒ fratris defuncti duobus tamẽ iteeniẽtibus. Dꝛimo ꝙ frateꝛ deceſſeꝛit ſine ꝓe. Secũdo ut duceꝛet cauſa ſuſcitandi ſemen defucti: nam ſoboles in ſuſcepta atribuebatur fratri defunc to: unde iſte ſupeꝛſtes eꝛat pateꝛ carnalis:defuncius neꝛ0 eꝛat legalis: unde filij attribuebãtur defuncto: ⁊ illud olim fuit inſtitutũ in figura:que hodie ceſſat cum ueꝛitas illuxeꝛit:de quo uide tex.in. c. oliʒ. Viij. queſtione.i. ecundo nota papaʒ ex maxia cau ſa poſſe diſpenſare contra nonum teſtamentum. Nota ultimo hodie non liceꝛe duceꝛe uxoꝛem fra tris relictam in uxoꝛem eniam ſecũdum diſpoſuiõeʒ .l. moſayce æc̃. Mico. abb ¶ H. donationibus inteꝛ nirum ? nxoꝛem ? dote poſt diuoꝛtium reſtituenda. Nica. * 3 ¶ De oonationibus (Sapra niſum eſt de diuortio. Sed quia dinoꝛ tio facto dos ꝛeperi ſolet: cõtenditur plerunqʒ de donatiõe ſacta conſtante matrimonio:ideo poſt ru bricam pꝛecedentem ſubijcit iſtam:in qua tractatur tã de donatione facta inteꝛ uirum æ uxoꝛem ꝙᷓ de dote poſt diuouium reſtiiuenda æc. Blieres. Shamo 1 te matrimonio dos eſt ꝛeſtituenda hoc dicit. Mõ pꝰ ꝙ anqʒ matrimo niũ ex — eã licita ſeparatur puta ꝓpt ↄſ 4 Fuinitatẽ 2 affinitatẽ uel aliud ipedimentũ. Et qu ia iſte tex. loquitnr idiſtincte ⁊ gñaliteꝛ ibi fuerit ſepa rate. Eredo diſpoſitioneʒ tex. habeꝛe locum etiam ſi ſit ſeparatio facta quo ad thorum et mutuaʒ ſeꝛ nitutem. In eo caſu in quo mulicꝛ non nenit dote priuanda: utpura ſi ꝓpte⸗ nimiam viri ſeuitiam ſe paratur marrimonium. uel quia uxoꝛ ad fidem eſt conuerſa uel in caſu ſimili.¶ Hora ulimo ꝙ ma trimonio ſeparato dos debet integre reddi:nihil eꝛ go de inꝛe maritus debet lucrifacere pꝛopteꝛ expen ſas factas:nam ius ſolũmodo concedit ſibi fructus dotis ad onera matrimonij ſuppoꝛtanda ut in. c. ſalubriter de uſuris.? in. I. unica. C. de rei uxo act. ¶ In glo. ij. ibi in quatum facere poteſt. Jo. an. dicit glo.loqui contra tex.cum tex. dicat totam do tem reddi debeꝛe. nec obſiant iura allegata in glo. loquũtur enim quando nerum matrimoniũ ſoluit̃᷑: tũc. n. ꝓpieꝛ reliquias prioris matrimonij ceferiur marito: ut non conueniatur niſi in quanium poteſt Sed iſte tex. debet intelligi in matrimonio putauio: pnta cum matrimonium ſeparatur de facto pꝛopt impedimentum aliquod. nam tunc cum appareat il lum non fuiſſe maritum non deber ſibi conſuli cũ pᷣ iudicio uxoris. Item iſto cãu nõ datur actio ð do te: ſed agitur cõditiõe ob cãm uel ſine canſa:ut nõ. glo ]. eo. c. de prudẽtia.merito ceſſat priuilegiũ tri dutum marito in ꝛedditione dotis. Et nota bñ hoc dictum quia multum limitat iura ciuilia allegata in glo. eo tamen calu quo merito competit prinilegiũ. dicir Jo. an. ? bene ꝙ non nanſit ad heꝛedes mari ti exrraneos. Et debet conſiderari quantum faceꝛe poteſt maritus habito reſpectu ad tempus conden nationis ut in. l. maritum ⁊ in. l. ꝛei iudicate.ff.ſolu to matrimonio. Abbas. ⸗“ E Soluto mrimo 38 nificauit nio cogitur nir dotem ꝛeſtitueꝛe æ bona dinideꝛe:que cõiĩ eis obuenerunt. boe dicit. Mrimo ponit duplicem mulieꝛis querelam. o cae cognitionem ibi ideoqʒ. Mõ.primo optimũ ar. qꝙ ecclia põt pricipalit̃ adi ri ſupeꝛ reſtiiutione dotis mr̃imonio prius ſepara 10. 5 fo ꝙ obuenientia cõiteꝛ marito ⁊ uxori debent dinidi ſoluto mrimonio: ? imellige ut dicii i. glo. de acquiſitis ex bonis utriuſqʒ. Vel extra glo. intellige de donatis uel ꝛelictis utriſqʒ. Mel fʒ ↄſue tudinem quorundam locorum ſecundum quam ac uiſita per alterum coniugum conſtante mrimonio efficiuntur cõia. æ veniũt diuideda ſoluto mr̃imõis Er ſm iſtumm inrellectuʒ collige tales conſuetudines ſeu ſtatuta nendicare ſibi locũ enã i mrimonio puta tiuo: 2 ſic declararo mr̃imonio nulla bona pꝑ alteꝛuʒ acquiſita neniũt diuidenda ac ſi matrimoniũ tenuiſ ſer: ceſſantibꝰ aũt iſtis cãis uel ſitibus nxoꝛi reſtituit dos:dũtaxat quia oĩa pſumũtur acquiſita ex bonis mariti ut in.l.ceꝛtuʒ. C. de dona.inteꝛ ui. ⁊æ uxo.⁊ in .l.quintus.ff. eo.ti.Et ideo ſi mulieꝛ repeꝛitur aliqd habeꝛe ultra dotem: illud poteſt peꝛ maritum uendi cari: quia pꝛeſumitur acquiſitum de bonis ſuis niſi ipſa contrarium doceat non enim debet pꝛeſumi ꝙ illiciro modo acquiſiueꝛit. 12 3 elegatus ad g prudentia. cauſam mr̃imo nij ſi feꝛat ſententiam dinoꝛtij pꝛonuncia re debet dotem reſtitui: æ eſt caſus mulium allegabi lis. duo ſacit: pꝛimo ponit delegatoꝛum repꝛebenſ bi le factum . ſecundo illud emendari precipit ibi quia igitur. ¶ Mota pꝛimo iudicem eccleſiaſticum poſſe cognoſceꝛe de caunſa tempoꝛali laicoꝛum: cum uenit acceſſoꝛie ad cauſam eccleſiaſticam: ? ad hoc allega tur quotidie iſte tex. ſecus aũt ſi cã ſpiritualis icidit coꝛam iudice ſeculari:naʒ de ea non nalet cognoſce ze ſecularis:ſed illam remittit ad eccleſiaſticum ut in c.latoꝛ qui fi. ſint legi..c.iuam de oꝛdi.cogno. ſe cus eſt in eccleſiaſtico quo ad tempoꝛalia ut hic ui des: ⁊ rationem diueꝛſitatis tetigi in dicto.c.lator. Et adueꝛte quia plus pꝛobat iſte texiꝰ qᷓ; ſoleat alle gari: nam non ſolum eccleſiaſticus cognoſcit de tem porali cauſa incidenti ſeu pꝛeindiciali ſed etiam de cauſa tempoꝛali: que uenit acceſſoꝛie ad cauſaʒ eccle ſiſticam:licet non ſit ipᷣius pꝛeiudicialis: nã ſine can ſa doris poteſt decidi cauſa matrimonialis: ⁊ ſic nõ eſt pꝛeiudicialis ad cauſam matrimonialem: æ= nihil ominus iudex eccleſiaſticus cognoſcit ratione acceſ ſoꝛij:dependet eniʒ a cauſa matrimonij: quia ubi nõ eſt matrimonium non eſt dos ·l. iij.ff. de iure dotiũ. quod bene notabis ¶ Mota ꝙ commilſſa cauſa pꝛincipali niderur commiſſa cauſa acceſſoꝛia facit.c. prudentiam de offi. dele. ota ultimo ſecunduʒ ueꝛum intellectum indicem delegatum non dici offi cio ſuo functum:ſi non pꝛonunciauit ſupeꝛ dote:qᷣ declara ut infra latius. n glo.i. ibi conditione ſine cauſa nota bene glo. ꝙ ubi conſtat matrimoni um nullum fuiſſe non agitur actione de dote ad re ſtitutionem dotis: ſed conditione ſine cauſa: ? pꝛo hoc tex. in.l.fi ff. de condi.ſine canſa: = dicunt doc toꝛes ꝙ bec conditio eſt ita priunilegiata quo ad ip ſam mulieꝛem ſicut actio de dore. ff. de pecu.l. ex fac to ⁊ in. l. ij. ff. de pꝛiui.cꝛe.uide peꝛ ſpecu.eo.ti..fi. ueꝛ. ſed ſi matrimonium: æ ſic prefertur alijs credi toribus: ſicut ſi uerum fuiſſet matrimonium pꝛout habetur in.l:.aſſiduis. C. qui po. in pigno. ha. ? i. c. ex ſ̃is cuʒ ibi notatis ð pigno.¶ In ea. glo. ibi. tri na dic.i. Mrimo anno reſtituebatur tertia pars: in ſecundo anno alia tertia. in tertio reliqua tertia: ſed bodie pꝛocedit quod dicitur in fine gloſe. ut ĩ mobilia reſtituantnr ſtatim: mobilia uſqʒ ad annũ. Muidam autem ſi interim uxoꝛ non haber unde aiuat: dic ꝙ debet alimentari ab herede. marin ahicitc unſtnn in irmnainſſn innmen ſPbor⸗ o borſc nn e lcelammno Cd urli litommim niheſe ſiri imcſßin oneit mio in in adiin din niſrinsn lco wlcsil detr f pleiduagchrr önlin Drareransned iion en dMaerpno dcpoſto gonn poodnore eſimnons avin winie e lintonr d Ircuulns gir nplusch ls Ilum iophns aunſoar meninn Nli aannſa in ai in no muimt titmmnim glangd s ium Gfeoſtona doson olcs anids aii rſcini inlocringr inaakun ina. Mgzbd 10. Amoſen , A(biſn rion umgi unsl Icm coinmn nrpr n Ridco ent Nrnc eltain gmilkiwnonn iu bon 3 Alenz ennn onitn ei wlminſini kin unlucrdon⸗ unllenwei mnarim äii n ammnmntengi nuncebnzſi na Deſnnig ontig Den 1 ulllin ſiſno Nm Aunh Pornncn ddstim nndnnmthihit Adennmngſiin nnd ndinnulfifnn eſe iiommr an oit harliaſtmm d ghweilie iastũͦ ſci ſhninels nct m ceas on oalr wgoe mint adacktiatianmrrin Rt uun ceont ogro, ſe 9cno 1 nponia biei cltmns Kiclindigo,Kror. soduſee enale uddains drtcen ni oendiadn Aatnde We vnt cſoiend anſgdde sprin is niſſeen ahmuniwnilerr ſb um unnnatn,r h insagvlt minr autf Nummmonii bind Adesliiſorineconi. ag nmſtcni 1cuta cſoiafttt Ae. Cadinaſawen, ien enumnnd G acun ved K So mdiin pionbrummc g/ . Grddiexl ſe ¶ De donationibus. ut nö. in.l.i. all. ĩ glo. ?⁊ an naleat ſtatutũ ut qdiu be ꝛes diſtulerit ꝛeſtitueꝛe dotẽ ſoluat ceꝛtum quid mu lieꝛi pꝛo centenaꝛio:uide peꝛ Jo.de lig. in cle.unica de uſu. ubi nẽ concludeꝛe ꝙ non:⁊= cꝛedo ꝙ annus iſte dʒ dari ubi mr̃imonium tenuit:ſecus ſi ſepatur ꝓpter ĩpedimentum ut dixi in.c.i.ſupꝛa on gl. ij. ibi coꝛam iudice ſeculari nõ bene gl. ꝙ ubi de do te agitur pꝛincipaliter: utputa qꝛ non ſuit diſpuratũ de niribus mr̃imonij iudex eccleſiaſticus non eſt cõ petens ĩteꝛ laicos:ↄꝛium h tʒ Inn. dicẽs ꝙ cum cã dotis ſit multum ↄiuncta mꝛimonio: põt de ea iudx eccliaſticus cognoſceꝛe:⁊ ſic uteꝛqʒ.ſ.eccłiaſticus ·⁊ ſecularis erit competens.do. An. tenet dictum gl. niſi ꝛepetens dotem eẽt uidua ⁊ oppꝛeſſa. Oꝛo dic to Inn allego tex. in. c. i. . ij. ſupra eo. ⸗ in. c. ꝑ nue ſtras.j.e.nam ꝛõe connexitatis ampliatur iuriſditio ut in.c.quanto ð iudi. Item ecclia dʒ eſſe fanoꝛabił mulieribns in dotis ꝛecuperandis.j.e.nupeꝛ ⁊ tene menti dictum JOnn. in fi. glo. uult eꝛgo glo. ꝙ index deputatus ſuper canſa principali ſi in diffinitione ipſius nihil dixit de acceſſoꝛio non poteſt ampliꝰ de illa ſine noua cõmiſſione ſe interponeꝛe: quod bene nõbis pꝛo quo bene facit.c.cum appellationibus ð ap.li.Vi.⁊.l.terminato.C. de fruc.x li.expen. do. An. dicit contrariam opi. poſſe ſuſtineꝛi :quando ꝓ cã acceſſoꝛia competit actio ut in caſu noſtꝛo qꝛ tũc utraqʒ cã uẽ principaliteꝛ ↄmiſſa:ſecus ubi expediꝛe tur officio iudicis nihil allegaꝛer: ſed pꝛo hoc dicto quh mihi placet allego tex. nõ.in.l.iiij. C. de poſi. ubi uꝛ tex.aꝑtus in eo ꝙ ibi ponderat᷑ unicam acti onem ↄpeteꝛe pꝛo depoſito ⁊ pꝛo uſuris ꝛeſtituẽdis ⁊ pꝛo dilatione reſtitutionis depoſiti:ideo iudex q pꝛonunciauit ſuper reſtitutione depoſiti:⸗ nihil di xit de uſuris non põt amplius de illis cognoſceꝛe q̃ ſi ſecus ſi pꝛo uſuris acceſſoꝛie nenientibus cõpete ret alia actio:ſed in caſu nꝛo pꝛo ꝛeſtitutõe dotis cõ petit alia actio ut in prima gl. ergo nõ põt dici iudi cem fũctum officio ſuo:quia dos non ꝛeſtituit᷑ ex of ficio iudicis. Et nobis h̊ dictũ. ⁊ ſic limita dictũgl. ita loquũtur iura alłata in ea. Terũ qz. Walieꝛ ꝓpteꝛ adultiuʒ 1)”*a uiꝛ0 ſeꝑata pdit doteʒ .h. d. ¶ Mõ ibi foꝛnicationis.qꝙ foꝛnica tio eſt nomen, gnale ↄpꝛehendẽs in ſe adulte:ium 2 oẽm illicitum coitum. xxxvi.q.i.in pꝛin. Prots ibi iudicio ecclie ꝙ maritus nõ lucratur dotem ob adulteꝛium uxoꝛis ſeparato matrimonio a iudice ſe culari.nam index ſecularis non eſt in hoc competẽſ quando agitur ciuiliter ut in capi.tue.⁊ quod ibi nõ de pꝛocu. uide per Jo. an. in. c. fi. de fo. compe. li.vi. æ quod plene dixi in.c. cum ſit gñale de fo. cõ pe.¶Hiõ teꝛtio ibi aut ꝓpꝛia uoluntate:⁊ tene mẽ ti ꝙ ſi uxoꝛ recedit a uiro pꝛopꝛia uoluntate inrelli ge propteꝛ adulteꝛium: ut quia timuit maritum ſibi repetenti dotem obſtat exceptio adulteꝛij. Et ex hoc nota ſingulariteꝛ q maritus poteſt conſequi dotẽ ſi ne accuſatione adulteꝛij excipiendo modo pꝛedicto. Alij exponunt de pꝛopꝛia noluntate mariti poteſt conſequi doteʒ: ut quia maritus eã expulit:æ ſᷣm iſlũ itellectũ quẽ nõ appꝛobant doc 6 ꝙ maritus in..fi. C. de de adul. (N põt ꝓpria auẽte a ſe abijceꝛe uxoꝛc adulterã:quod itelligitur adulterio exñte notoꝛio ut dico plene in c.fi.j.de adul.ubi glo.⁊ hoc ẽt caſu uxoꝛi repeten ti dotem obſtat exceptio adulteꝛij:⁊ ſic nõ. ꝙ quo ad dotem lucrandã paria ſũt mrimonium ſeꝑari in dicio ecclie nel ꝓpꝛia nolũtate nxoꝛis uel mariti ob cãm foꝛnicationis. ¶ Mõ. ibi recõciliatam ꝙ uxoꝛ adultera recõciliata per maritum nõ dʒ ꝑdeꝛe dotẽ Sed queꝛo quid de uiꝛo cõmittente adulterium di co ꝙ dʒ ꝑdere donationẽ ſpter nuptias:quaʒ feẽ uxoꝛi ⁊ pari mõ põt mr̃imonium ſeparari quo ad toꝛum iſtante uxoꝛe nt eſt tex. in.c.i.ſupra ut lit.nõ ↄte.nõ enĩ quo ad hoc iudicant᷑ ad iparia maritus ⁊ uxoꝛ ut in.c. gandemus ſupra ti. ꝓxi. ⁊. xxxij.q. Vi.nihil ĩiquius. cundo queꝛo nũquid heꝛes marui poſſit uxoꝛi obiſceꝛe adulterium ad effecum ipediendi ꝛeſtitutionẽ dotis: ſpe.tangit eo.ti. H. fi. V quid ſi mulieꝛ agat ⁊ in ii.de excep.in..dicto.vᷣ. tem qritur ſed plenins per bar.in.l.rei iudicate .ſo.ma. ubi cõcludit ꝙ nõ per illũ tex. ex quo ma ritus tacuit in uita:qð ſatis mihi plʒ: ar. in. c. fi. de dona. Sed nunquid maritus poſſit obijceꝛe ) heꝛe dem uxoꝛis defuncti:dicẽdum ut hẽtur in tex.⁊ gl. n gl. in. v. dotaliũ nõ qu as ultimas expoſitiones gl. Prima ꝙ uxoꝛ ẽt do nationẽ ꝓpter nuprias peꝛdit:quam debebar lucra ri ex pacto ſoluto mẽimonio.ſo ꝙ perdit etiam bo na ꝑafrenalia. Er dicuntur parafꝛenalia bona que mulier bʒ ulſtra dotem. hec tñ ultima expoſitio non uẽ ꝓcedeꝛe:qꝛ appellatione dotis uel dotalicij ex ꝓ pria ſignificatione non ueniunt parafrenalia:z ideo cum ſumus in mã penali uerba non debent extendi ſed potius reſtringi ut in. c. ſtarntum de elec. li. Vi. ⁊ in rla odia ⁊ in rla in penis de reg.iur.li.Vi. Et ideo doc. uidentur approbare expoſitionem prece dentẽ in glo.tamen tenebis menti glo. ꝓpter ipſius auct̃em ⁊ põt appellari dotalitium dotis precium. In gl. fi. ibi:⁊ iſtud uerius credo. Mõ. gl. ſingulari teꝛ qꝛ facit ad multa:æ cõir doc.ut Inno.⁊ Hoſt. 2 BGoffie. 7 Jo. an.ſequuntur glo. ꝓpteꝛ rationes ipſius æ maxime ꝓpter.l.ſi nxoꝛ.ff. de adul.ubi qĩr ꝙ nec mẽimonium nec ſpecie mr̃imonij niolare licet unde ꝓpter prauam intentionem mulieris:⁊= qꝛ iaʒ ſnia tranſiuit in rem iudicatam non debet mulier dotẽ recupeꝛare: lʒ nũc appareat matrimoniũ fuiſſe nullum:⁊ maxime hoc eſt tenendum.ne detur mulie ri cauſa fallandi pꝛobationes: nt dotem recupeꝛet: 7 facit pꝛo hac parte queſtio diſputata in regula cũ quis de regulis iuris libꝛo ſexto in meꝛcu. ubi deci ditur ꝙ ille qui cognonit ſolutaʒ cꝛedens cognoſce re maritatam punitur pꝛo cꝛimine adulteꝛij: 2 ſy ali qui aliteꝛ diſtinguant:mihi tamen placet ut ſupꝛa di xi:opi.glo.que etiam uidetur eſſe cõis.Abb. T ſi neceſſe Nꝛopieꝛ narieta tem lecturarum nõ ſolet ſũmari: ⁊ ſm itellectũ qui plus plʒ intẽdit. Cogit᷑ mulieꝛ ex officio iudicis donata ſibi a uiro ꝑꝑ nuptias ꝓ ↄſeꝛuatione illiciti mrionij re laxare:ſi talis donatio pᷣſtet ipedimtum diſſolutioni 9 ¶ We donationidus talis matrimonij diuidit: nã ponit madatum pꝛemiſ ſa triplici ipſius cã.quarũ prima conſiſtit in facto: zelique in iure. ſa ibi cum caſtra. teꝛtia ibi ne autẽ. 5 ibi ĩ dotẽ: ꝙ nir anʒ dotar muliereʒ gl. tñ prima exponit dotẽ.i.donationẽ ꝓpꝛeꝛ nuptias: =z tunc nõ colligit᷑ illud notabile. ſed tenendo tex. prie dicit Vin. ꝙ loquit᷑ ſecundum cõſetudine biſ panox: qui nuxoꝛes dotant. ¶ Ex quo nõ. ꝙ licite maritus dotat uxoꝛem.i.conſtituit ſibi dotem ex ꝓ pria ſubſtãtia:ſed tu hoc limita:quãdo iſta oonatio dotis fit ante contractum matrimonij:ſecus autẽ ſi poſt contractũ uel ſi effectus donationis ꝛeferretur in tpᷣs matrimonij:qꝛ tunc nõ ualeret ut i. l. i. 2 qð ibi nõ. C. de dona. ante nup.niſi plebeius ꝛccipeꝛct nobilẽ in uxoꝛeʒ:⁊ tũc uideatur donaſſe cauſa ꝛecõ penſandi cum nobilitate : ut ibi nõ. æ peꝛ bar. in. I. ſi diuoꝛtio. ff.ſo.matri. ¶Mora ſecundo non ualeꝛe pacta que diſſolutionem matrimonij 3 iuris diſpo ſitionem difficultãt: nã mrimonia debent eſſe libera in Zhendo ⁊ ĩ diſſoluẽdo ut in.l.libeꝛa. C. de inuti. ſti ¶ Mota teꝛtio ꝙ ubi non eſt mrimoniũ non põt dici dos:⁊ ꝙ talis dos ſoluta pꝛetextu mr̃imo nij nulli põt ꝛepeti cõditione ſine cauſa:de quo ĩ.:. ãminiculo.ff. de condi.ſine cã:erant eim iſti conſan guinei in gꝛadu ꝓhibito ur in glo. ota ꝙ nõ oʒ quis ſentire comodũ:unde dʒ penã ſuſtineꝛe. Mtimo collige indicẽ eccleſiaſticũ poſſe ſe intꝛomit reꝛe de ꝛeſtitutione dotis maxime cum difficultate diſſolurione illiciti matrimonij. ¶ In glo. ki. ĩ fi. nõ ſingulariteꝛ iſtã glo.que ſatis plene d ſcutit an et añ obẽtes mr̃imonium ; leges debeant peꝛdeꝛe do teʒ 2æ donationem pꝛopteꝛ nuptias:z collige ex ea quin qʒ ſolutiones ſeu lec. rime ꝙ iſti ignoranteꝛ convraxerunt: iõ fit ꝛeſtitutio hĩc inde ⁊æ bona nõ ap plicãrur fiſco:hec ſo. ueꝛa eſt in ſe:æ pꝛobatur in.. qui.·g2 auẽ. inceſtas.C. de inceſt.nup.ubi pena cõ fiſcationis iĩponitur ſciẽteꝛ hentibus: ſed hec ſolo non placet glo. quo ad iſtum tex. quia iſti dicebant conſanguinei in o gꝛadu:⁊ ſic non erat ꝛcaptiO ignoꝛantie. ¶¶ Mota diligẽter hoc dictum ꝙ cõiũ cti in gꝛadu pꝛopinquo pꝛeſumuntur habeꝛe notiti am conſangninitatis. Scdᷣa lec. ſeu ſo. ꝙ iſti ſciebãt factum:ſed ignoꝛabant ius:foꝛe eniʒ credebant ꝙ regibus liceꝛet contraheꝛe in gradu pꝛohibito lege canonica: ? fuit bec lec. Jo. ex qua collige ꝙ igno rantia iuris excuſat ab illa pena confiſcationis bo norum: qð non uidetur placeꝛe Jo. andꝛc. hic. dicit enim ꝙ ignoꝛantia iuris non excuſaret iſtos:quin immo nec femina cum illa non excuſetur niſi in caſi bus a iure expꝛeſſis:ut eſt textus notabilis in.l.nec paſſim. C. de iuris ⁊ facti ignorantia.poſſer tamen pꝛocedeꝛe ſecundum eum: ſi eꝛꝛaſſent in facto: puta quia credidiſſent diſpenſatum:et ſic tranſeunt doc toꝛes cõmnniteꝛ hic: æ uidentur tenere legiſte in. l. qui contra preallegata.? in. l. amminiculo.ff. ð con ditionibus ſine cauſa:ſed HBart. tenet ibi contrari um ſequendo iſtam opinionẽ. Jo. licet de es non faciar mentionem ⁊ hoc peꝛ autentica inceſtas:ubi pena apponitur ſcienteꝛ contrahentibus faciat.l. ſi adulterium. ff. de adulterijs. ubi errantes in in re excuſãtur a pena inceſtus ⁊ adulterij:nec ob.dẽa .l.qui contra que requirit iuſtũ erroꝛẽ:nã loquitur ſm eũ qn agit᷑ de pena amiſſiõis lucri:nõ.n.ex pẽo pcedẽti poterit alẽ ↄiugũ ex tali mꝛoniio aliquid lu crari niſi iuſto erroꝛe tłe mꝛioniũ oxiſſet.Et iõ con clude tria:ꝙ aut agit᷑ de pena adulteꝛij ſeu ĩceſtus:⁊ eꝛꝛoꝛ iuxis excuſat ut.d.l.ſi adulteꝛium ubi tex.nota bilis ¶ Aur agitur de pena peꝛditionis pꝛopꝛie ſub ſtantie ut dotis ſen donationis pꝛopteꝛ nuptias: et idem argumen. in dicta auẽ.inceſtas. Aut de pena peꝛditionis lucꝛi:⁊æ non excuſat ut in dicta.l.qui con tra:⁊æ hanc opinionem teneo maxime cum ſimus in penalibus: ⁊ ſic aſſumẽda eſt mitioꝛ opinio ut in re gula in penis libꝛo ſexto. Et notabis bene hanc opi nioneʒ:quia nemo ponit hic: ſed doctoꝛes modeꝛni cõmuniteꝛ tranſeunt cum opi. Jo. an. bec tamen ſo lu. licet ſit ueꝛa in ſe: tamẽ non puto congrueꝛe huic litteꝛe:quia hic pꝛeſupponitur ꝙ iſta puella eꝛat di gna pena ex tali coniunctiõe: eꝛgo non enauerat in iure peꝛ dictam.l.ſi adulteꝛium. ¶ Leꝛiia ſolutio ꝙ; pena confiſcationis habebit locum. ſed papa ꝓ bo no pacis ex officio ſuo hoc pꝛonidit ⁊ de hoc infra in fine GC Muarta ſolutio ꝙ hic non poteꝛat pena confiſcationis habeꝛe locum: quia iſti reges non re cognoſcunt ſrenta Plrmahand i ueneꝛabilem qui filij ſint legitimi. ota hanc ſolutionem ſin gulariteꝛ: ex qua ego colligo notabile dictum: ꝙ in non ꝛecognoſcentibus ſupeꝛioꝛem de facto papa nõ uendicat ſibi penam a lege impoſitam:⁊ ſic nidetur ꝙ in iſtis papa non ſuccedit loco impeꝛatoꝛum:⁊ ſi eſſz ueꝛa ſingulariteꝛ limitabit dicta Innocen. in. c. licet ex ſuſcepro de foꝛo competen.ubi dicit: ꝙ ubi deeſt ſupeꝛioꝛ de iure uel de facto recurrendum eſt ad papam ex geneꝛali poteſtate quaʒ a deo recepit: = idem ſentit hoſtien.in.c.nouit de iudi.poſſet enim dici ꝙ papa ſuccedit ut faciat iuſticiam non autem ut exigat penam a lege impoſitam: poſſet tamen in ſtari:ſed pꝛonunc tranſeat: ⁊ tene ſempeꝛ menti illaʒ ſolutionem ſic intelleciam. ¶ Quinta ſolutio ꝙ rex non poreꝛat aliteꝛ induci:ut recedeꝛet ab illa coniun ctione niſi caſtris reſtitutis: æ hec ultima ſolutio in cidit cum teꝛtia:quod papa ex officio ſuo pꝛouidit. Alij extra gloſam dicunt ꝙ iſta eꝛant bona regni que non poteꝛant alienari ut in capitulo ĩtellecto de iureiuran. Mec ſolutio eſt bona in ſe: ſed non con gruit litteꝛe: cuius rationes ſunt uniueꝛſales. Alij di cunt ꝙ hic fueꝛunt bona donata pꝛo conſeꝛuatione illiciti marrimonij:et ſic non ualebat pactum:cum impediret diſſolutionem matrimonij:ct ſentit hanc ſolutionem. dominus Antonius. ſed certe liect ſit nera in ſe ante traditionem ꝛei:non ramen ualet pꝰ traditionem:quia in pari cauſa turpitudinis melioꝛ eſt conditio poſſidentis nt in regula in pari in.vi. Er concludendo materiam cum dictis doctoꝛum. hic dic aut ſunt contracta ſponſalia tantum de futu ro:et non habet locum illa pena confiſcationis bo norum etiam in ſcienteꝛ contrahentibus. ut eſt tex. ſecundum communem lecturam in dicta.l.aminicu lum. Idem putat hic dominus Anto. ſi fuit cõtra ctum matrimonium z nondum conſumatum des pkſemalt gn nli h mnii Gann zſns n 14 mmmni n nmm / ſa obleumn cuun ahunnnn m mt Ps rawvnal Al armng dunlicon ocviunr voon Gmneee: Qonnmiun Confolu do. Aigmdmmt Mtlenugtcb giridsſertivibns nonis erun ongalegenod crerkda db iieeorin Jen endntsdn õ Gaad treteeſenper nenn dcie conſßnisgoezt poteni dcen nims inonimn iudinri nlea: A, Zperonobis iconinidoms ten hzen Auühpinsnonnanſenin an hs ter Nen cteo giſid cnenner tparteninberliman inicnenn Aneredlaumi oſcziOwnd ſn daniotrucio di udrumtſcenn nnriyduscnnclbe ncin nnr ynri,luen oanes gone e rainnn Hoſſonen tunſnanut i irulin unallbiiicſoner⸗ n iſtppna Q; aaff infan X ian mſlundifnmn irt turcl se l ocliteini Zaushni ithm arnn voher wiii eherifr vhieronn en pamn glu ſiegss one iincpanaenbien Mon bane ſoutoren ſin dlgo orblecienm gin Bſriomn defne nnn Nakgeinddame cvdenr Nedircoinemdnnd ſ e iminitdien neen ne⸗ ſov onpenn ohidein oht i euch pur n, do unl: cvut il oliranin ſunt iuſtcunm nononten õ ntenr ewananiſ n.(Snm uahi Mcriocien din Gnim D 1derhinaſnioi⸗ Rlwntafeotubitt ampſhon lu, ſpun uhhinbi ¶ De donationibns oc dicto ſatis poteſt dubitari.? contrarium apeꝛ te ſentit bar.in.d.l.ãminiculo:ubi uidetuꝛ ſentiꝛe contracto matrimonio per uerba de preſenti habet locum illa pena.nam nullus tex. expꝛeſſe exigit copn lam facit.l.cum h ſtatus in fi.ff. de dona.inter ui.et uxo. Tene tamen menti opi.do.An.qꝛ cum ſimus in penalibus poſſet obſeꝛnari aut marrimonium fu it conſumatum.⁊ tunc ſi ſcienteꝛ contraxerunt habʒ locum illa pena cum limitatione pꝛedictoꝛuʒ niſi ſu perioꝛ ex officio ſuo uelit ꝓuideꝛe pꝛopter bonum pacis uel ur facilius diſſoluatur tale matrimonium: 2 in hoc caſu intelligeꝛem pꝛopꝛie iſtum tex.nam nõ uideo ꝙ iſti regi competijſſʒ actio quia ðᷣdit ob tur pem cauſam: z tamen fuit ſecuta de facto. licet aliteꝛ innuat ratio litte?: ſed nidetur tcxtus. c hccin dic ta.l.aminiculo niſi dicas ꝙ licet fiſco competat ius auffeꝛendi: non tamen delatoꝛi deeſt ius ꝛcpe tendi contra nxoꝛem:ſed contra hoc facit illa regu la in pari cauſa. Aut contraxeꝛunt ignoꝛanteꝛ ⁊ di ſtingue qualitatem ignoꝛantie:ut ſupra dixi. xX ira glo.hic queꝛo nunquid illa pena confiſcatie nis habeat locum contra contrahentem in gꝛadibus ꝓ hibitis lege canonica. Aliqui dixerum ꝙ nen cquia tex.in dicta.l.qui contra loquitur in contrahentibꝰ contra leges. Contꝛarium conſuluit do. meus do. Caꝛ. cuius dictum appꝛobo:quia ex quo lex appꝛo bat in iſtis ſpiriinalibus canonis uiderur contrabe ꝛe contra legem qui contrahit contra canonem:fac .c.i.de no.oꝑ.nũt. Item canones dicuntur leges: ut in.c.nicena.xxxi.di.hoc aperte ſentit iſta glo.re lata ad tex.⁊ tene ſemper menti h̊ dictum:quia facis ad conſimiles qõnes ⁊ poterit adduccre hanc mam otra ↄhentes mr̃imonium ipediente iuſticia publice honeſtatis. Aobas. Bpe ra nobis. Aſufꝛuctua rius ſine eõ ſenſu domini donans rem ipſam uxoꝛi ꝓ pteꝛ nuptias non tranſtert in eam plus iuris q; ipſe habeat. Idem de eo qui ſub conditione adimente habet rem in heꝛeditatem nel in fendum. h. d pꝛio duplex qõ ſecundo utriuſqʒ ſolutio ibi nos teriio qᷓ dam inſtructio ibi illud. prima ? ſecunda pars diui duntur in duas:qꝛ quelibet ꝑonit qõnem ⁊ ſolutio nem ut patet in ue Pr rꝛes ſpecies conceſ ſionis que de re aliqua fieri poſſunt. nam quãdoqʒ donatur ſeu conceditur in heꝛeditatem.i. ut poſſit donatarius ad libitũ diſponeꝛe z heꝛedem i illa iſti tueꝛe ſicut in re ꝓpꝛia.Onʒ ↄcedit in feudũ:ut urile dnium trãſeat in naſallum directum ueꝛo ꝛemaneat penes dũm de quo in.c.i.de feudis. Qnʒ ↄceditur donec uixeꝛit is qui recipit: æ nidetur hoc caſu con ceſſus uſufructus rei. Sen nota ꝙ ecclia tene tur defendeꝛe dotes niduaꝝ. non in contra iuſtitiaʒ Ex quo nota ꝙ rõne fauoꝛabilis ⁊ pie cauſe nõ eſt alicui ifeꝛẽda ĩ iuſtitia: æ facit ad illud nulgare. unuʒ altare nõ eſſe diſcooꝑiendum: ut coopeꝛiatur alið coꝛ. c. cum cãm g de Paben O Daſmmdt ibi 2 he ꝛedi ꝙ appellatione heꝛedis quãdoqʒ ueniũt filij le gitimi tantum: de quo tamè dicendnum ut plene nõ. bar. in.l. gallus. ff. de lib.? po. Sr uſn frcuctuarius põt ius ſuum alijs conceder in nita fna Item nõ ꝙ uaſallus põt concedeꝛe ſeudũ ſen pteʒ feudi in dotẽ ſeu donationem ꝓpter nuptias. Et di cit hic Inn. ꝙ ex cã dotis aliter nõ ꝑminitur aliẽa tio feudi:æ nõ bene h̊ dictũ de quo nide qð pleniuſ nõ.in.c.que in eccłiaꝝ de conſti. hoſti. dicit ꝙ ẽt ex alia cã poteſt alienari dũmõ ad tpᷣs ut h̊ remittit ad nõ in. c. fi. ne pꝛela. vi lin. ¶ luno nõ ꝙ dominꝰ 2ſentiens alienatõni facte de re ſua ſibi preiudicat. Portes ẽt colligeꝛe in fine Ĩe:ꝙ conſulens debeti uti uocabulis ꝓprijs. hic enim papa quodãmodo reprehendit iſtum de ineptitudine nocabuloꝛum in eo ꝙ in conſultatione dicebat nirum dediſſe uxoꝛi dotem.nam debebat diceꝛe donationem ꝓpteꝛ nup tias. Doſſet tamen intelligi tex. pꝛoprie pꝛout dixi ſupra.c.ꝓximo. ppo. uidetur enim hec litteꝛa ſine dubio.nam ſoſuto matrimonio donatio debet redire ad uirum ſicut dos ad mulieꝛem: ut.j. c.fi.eꝛ go iſta uxoꝛ non poſſʒ compellere retentoꝛem buiꝰ ꝛei etiam ſi fuiſſet pꝛopria mariti ex quo nir erat moꝛtuus Solu.doc.intelligunt ut decꝛe.babeai qu bium ꝙ erat pactum ul conſuetudo ut uxoꝛ ſuꝑſies lucrarctur donationem ꝓpteꝛ nuptias uel ſaltem in uita ſua tenẽt: ſed ꝛõ decidẽdi in orium pʒ in ſ̃a:qꝛ maritus nõ potuit plus iur. æc̃. Et ex h̊ͥ nõ.ꝙ mari tus nõ põt ſibi ꝛetineꝛe ꝑtem dotis m ↄſuetudinẽ loci ſi res dotalis fuit ↄceſſa uxoꝛi ad uitã ſuã exqꝰ collige ꝙ reſoluto iure auctoꝛis reſoluitur ius ſuc ceſſoꝛis concoꝛ.tex.ff. de pigno.l.lex uectigali. Abbas. Er ueſtra 8. Marito vgẽte ad inopiã pꝛo dote ſa tiſdatio poteſt peti. Ita ſũmat abb.⁊ ſᷣm hũc ĩtellectũ eẽt hic caſus ſingularis qui non ẽ albi ſʒ ibeꝛendo vᷣbis lr̃e põt ſic ſũmari. Vir agens pꝛo dote nõ oĩo excludit᷑ ex eo ꝙ vᷣgat ad inopiam nec pciſe cogitur ſatiſdare ultra facultatẽ ꝓpriã ſʒ dos ſibi aſſignat᷑ ſub caurõe quam pᷣſtare pot:⁊ ſi ꝑ illaʒ cautionem non eſſet ſufficieteꝛ ꝓuiſum ↄſumptioni dotis deponet᷑ dos apud meꝛcatoꝛẽ: ut de hbonleſto lucꝛo uir ſuſtineat oneꝛa mrimonij. h.d.ſᷣm itell eciũ quẽ teneo:⁊ ẽ cãus nõbilis z quotidianꝰ. diuiditux nã in pꝛia ↄſultatio. in fa rnſio cũ mãdato ibi cum g. Mꝛia ꝑs ponit cãe delegationeʒ actoꝛis pentio neñn rei exceptiõeʒ: ⁊æ iudicis iteꝛlocutionẽ. Scðᷣa po nit dquas cãs mãdati altnatiui qð ĩteꝛ illos ĩteꝛſeꝛit. WMi p ar. oprimn ex tex. ꝙ ecchia põt ſe impedi re de dote nõ ſolũ in fanoꝛẽ uiduaruʒ ut S.c.pꝛoxi: ſ ẽt in fauoꝛẽ mariti petentis dotem ſibi pꝛomiſſam ⁊ ſic facit pꝛo opi. Inno.quã tetigi in.c.laroꝛ õ qui fi. ſint legi.niſi dicat᷑ ut dixeꝛũt quidam ꝙ iſte actos eꝛat paupeꝛ ⁊ miſeꝛabilis peꝛſona:ideo poinit ꝛecux reꝛe ad eccleſiam.lxxxvij.di.in.c.i.Et ex hoc intelle ctu nota ꝙ paupeꝛ z miſeꝛabilis peꝛſona poteſt ali um conuenire coꝛam indice eccleſiaſtico peꝛ hoc.c. ſupeꝛ quibuſdaʒ.j.de v.ſig.⁊.c.ſignificannbus ubi Eꝑ Inno. de offi. delega.⁊ tene mẽti ntrunqʒ dictum nã reus h̊ eꝛat laicus qð pʒ ex eo:quia pꝛimo fueꝛat cõuentus coꝛam conſulibus ciuuatis.¶ V ſcdo ¶ Me donationibus inter ar. optimuʒ ex tex. ꝙꝙ niꝛ pᷣt ꝛepel eꝛe nxorẽ ſi dos fibi pꝛomiſſa non ſoluitur: quia cum ex dete teneat̃ ſuſtinere onera matrimonij ut in c.ſalubrit ifra de nſuris ⁊ in.l.ſi cum dotẽ..ſi maritꝰ.v.ſin autẽ.ff. ſo. ma poteſt recuſare hec oneꝛa cx quo non babet unde ſumat emolumenta ⁊ plus notanter pꝛobat H lr̃a quod et am uxore ex hac cã abiecta poteſt ma ritus agere ad dotem ſibi pꝛomiſſã ex quo ꝑarnʒ ſe reddit ſoluta dote uxorẽ reaſſumẽ:⁊ h ſentit hoſſi. B. Ec q etiam ifero maritũ non teneri ad traducẽ dum uxoꝛem dote prius ſibi nõ ſoluta. Quid autẽ ſiquis ducit uxoꝛẽ ſine dote dic ꝙ maritus tenctur eaʒ aleꝛe de ſuo ſm ſtatum peꝛſone ita notanteꝛ uſt Inno. hic ⁊ glo.in.d.v.ſin aũt.facit tex.in.liꝙ ſi nulla. ff. de ꝛeligio.qð bene notabis. C Item nota ꝙ ſi obligatus ex iuris diſpõe ad pꝛeſtandum cauti onem idoneam ut fideiuſſoriam ſen pignoraticiam ſi ulam preſtare non poteſt admitiituꝛ pꝛcſtans eam quã põt puta iuratoriã ꝓ h̊ iura allegata in glo.an tepe.⁊ ad hoc ſolet allegari iſte rextus.quod tamen limita ſᷣm nõ.in.c.ſi.sS.ð pigno. Itẽ nõ caſũ ſingu larẽ qui ñ ẽ alibi de iure canonico ꝙ ex pecunia ce poſita apud meꝛcatoꝛẽ licite põt capi paꝛs ho neſii lucri:⁊ ſic ex pecunia cũ miſterio altius põt ꝓuenit honeſtũ lucrũ:⁊ facit optie hec li tera in argu.ut ſo lius mercari ex pecunia poſſit ageꝛe contra debito ꝛem moꝛoſuʒ ut ſo/ uat loco inteꝛeſſe id cðᷣ vᷣiſimilit᷑ fuiſſet lucratꝰ ex pecunia tꝛadita:de quo uide qð la tius dixi in. c.cõqueſiꝰ.j.de uſuris. Sed qneꝛc q̃li teꝛ fiet iſta depoſitio apud meꝛcatoꝛem. Jo. an. dic ꝙ mercatoꝛ pꝛeſtabit cautionem de xccunia iĩitegra liteꝛ ꝛeſtituenda: æ de parte lucri ꝛeddenda ita ꝙ cõ penſato lucro cum dãno de eo qð ſupeꝛeſt ex lucro ſoluat᷑ certa ꝑs pꝛo oneribus mr̃imonij ſuſtentãdis ad h inſti.pꝛo ſoc.in..de illo ⁊ in.l.ſi non fuerint .F. ariſto.ff. eo. æ ad primũ dictũ de cautiõe ꝑꝛeſſa da a mercatoꝛe adduco.l.ij.ff.ſo.matri.Mota ſingularit᷑ h̊ dẽʒ qꝛ neſcio alibi.nam ex h̊ infert unũ mirabile nt pecunia poſſit deponi apud meꝛcatoꝛeʒ cum hoc ut capitale ſemꝑ ſit ſaluũ:⁊æ ꝙ de lucꝛo ſol natur certa pars. Et uide hanc queſtionẽ plemꝰ tac tam ꝑ Moſt. in ſũma in ti. de uſuris in. SF. an aliqᷣd ubi tenuit expᷣſſe ualeꝛe p: ut deponẽs pecuniaʒ ũ ſentiat dãnuʒ in capitali.mouet᷑ qꝛ h pactũ nõ eſt ſed pᷣieꝛ nãm ↄctus.pẽʒ aũt factũ pᷣteꝛ nãʒ ↄctꝰ ualʒ .l. i. ffl. depoſiti. æ in.c. unico ð ðᷣ cõmoda. Dicit tñ poſtea ꝙ ſi capitale eſſet ꝑdituʒ caſu foꝛtuito debe ret deponens remitteꝛe in foꝛo anime. Sed ego nõ credo ꝙ talis ſit honeſta ⁊ licita ſocietas quoniam poſſer cõtingeꝛe ꝙ ponẽs oꝑam ſentiꝛet dannuʒ in operis amiſſis ⁊ in capitali pecunie qð eſt contra nam ſocietatis:cuʒ ſocietas ſit quedam frat᷑nitas.l. nexꝝ.ff. ꝓ ſoc. hec aũt ſocietas eſſʒ potiꝰ leonina.l.ſi non fuerit palle.? ꝓ h̊ allego bonam glo. in. c. pleri qʒ.xiiij.q.iij.que dicit ad hoc nt ſocieias ſit hone ſta ⁊ licita inteꝛ ponentem pecuniam ⁊ ponentẽ ope ram oʒ ꝙ ponens pecuniam ſentiat de lucꝛo et de daãno: hac ẽt ſñiaʒ uẽ? iudicio meo ſentire Cal.in re petitione.c.nauigãti.j.de uſuris ⁊ ad..de illa qui multũ obſtar nbi ur̃ ualeꝛe pẽm ut alteꝛ non ſentiat * de dãno ſed de lucꝛo. rñdet Cal. ꝗ dʒ intelligi nõ de capitali ſʒ de danis ⁊ lucꝛis ↄtingẽtibus ſaluo capi tali. Ego vo do aliam ſolutionẽ clariorem. dico eĩiʒ ꝙ ille tex. ꝓcedit quo ad ponẽteʒ oꝑam. eſt eiʒ licitũ 7 honeſtum pactũ ex pſona ipius: ut ipe nõ ſentiat dãnum in oꝑis.ſ.amiſſis in capitali.rõ quia ipᷣe ſen tit dãnuʒ in oꝑis.nũ tm affeꝛt opeꝛa illius q;tum pe cunie alteꝛius quinimo ut ibi tex. diẽ oꝑa ⁊æ ĩduſtria põt eſſe tanta ut ualeat peccatũ.ut ipe lucꝛetur duas partes ⁊ teꝛtiã hẽat ponẽs pecuniã. In dubio auteʒ cum duo ↄhunt ſocietatẽ æ unus ponit pecuniam ⁊ alteꝛ oꝑam vꝛ actũ ut lucꝛuʒ equaliteꝛ diuidat᷑ inteꝛ eos:de hoc ẽ glo nõbilis quã oẽs tenẽt in.l.i.C. ſoc. nec iſta lr̃a õ dicit pᷣdictis cũ nihil dicat ut capita le debeat eſſe ſaluũ nec eſt ſpãle in pecunia dotali.ut quidã ſõniaueꝛũt:qꝛ ẽt ꝓ redimendis capt᷑.nõ lʒ fe neꝛari:ut in.c.ſupeꝛ eo.j.de nſuris quinĩmo tex.iſte apꝑte dicit ut capiatur pars de honeſto lucꝛo:nec cti am cꝛedas ꝙ ſit licituʒ a pꝛincipio paciſci ut habcat deponẽs.x. pꝛo centenario uel aliã q;titatem ſicut fa ciũt quedam uidue cꝛedẽtes h̊ eis liceꝛe ⁊ ſolẽt aliqͥ ad eaꝝ defenſionẽ allegare iſtũ tex. cuʒ illa opi. Jo. an. Cene h nõ eſt licitũ:qꝛ nõ Iʒ ex pacto q;tuncũqʒ inimo capeꝛe ex pecunia ſi non ſubijcit ſe peꝛiculo xiiij. q.iij. ꝑR totũ ? h notabis. ¶ In gl.ij. ibi audi ri non debuit:ſʒ h̊ vr̃ õ tex. ubi fuit auditus reſſitu tiõe pꝛius nõ facta.hoſti. dicit ⁊ bene ꝙ ille qui do tem ꝓ miſeꝛat cũ ↄueniret᷑ ex promiſſione ſua nõ po teꝛat obijceꝛe de ſpoliatiõe mulieꝛis maxime cuʒ ipe dediſſet cãm huic ſpoliationi dotem non pꝛeſtando nec obſtat ſi dicatur ꝙ ex quo non ſuſtinebat one ra mr̃imonij nõ debebat audiri petens doteʒ:qꝛ fſʒ eum iſte paratus eꝛat uxoꝛẽ reaſſumeꝛe ſoluta dote: 2 h mibi plʒ:licʒ Inno.qdicat ꝙ illa exceptio ꝙ uxo rem abieceꝛat nõ eꝛat ueꝛa in facto. nam dico ꝙ pᷣ ſuppo ito ꝙ eſſet ueꝛa non tenebatur ſubire oneꝛa matrimonij ex quo dos ſibi non ſoluebatur:niſi ue lis diceꝛe ꝙ ex quo recepit pꝛomiſſionem ab extra neo debebat ageꝛe contra extraneum ⁊ non repelle re mulieꝛeʒ:argumen.in.i.ſi extraneus.ff.de iur.do tium.⁊ ſatis hoc poſſet admiiti in mariio diuiie: ſ iſte eꝛat paupeꝛ ut dicitur in litteꝛa C In glo. in ueꝛ. tacita ueꝛitate nota gl. ꝙ litteꝛe impetrate ad de legatum ſunt ſurrepticie ſi in eis nõ fiat mentio de pꝛoceſſu negocij coꝛam oꝛdinario:⁊ ideʒ ſentit glo. in. c.ut debitus de appella. Sed tunc obſtat iſte tex. ubi hec exceptio non fuit admiſla: hoc contrarium multipliciteꝛ ſoluitur: pꝛimo ꝙ ob hoc fuit appella tum ⁊ papa pꝛouidit:ut ſequitur in litteꝛa uel ꝙ iſti iu dices nihil noui feceꝛunt ſed adheſerunt ſentẽtie illorum conſulum uel peꝛ relationem retulerunt ne gocium ad papam uel ſecundum Hoſtienſeʒ ſenté tia conſulum erat nulla tanqꝙ; obligans iſtuʒ paupe rem ad imooſſiile.l. fi. ff. de ſen. ſine ap.æ ſic non fuit opus de tali ſententia mentionem faceꝛe in lr̃is 3 bene boc dictũ ꝙ de pꝛoceſſu nullo ſeu ſen tentia nulla coꝛam oꝛdinario non eſt opus facẽ mẽ tionẽ i ipetratõe laꝝ ſuꝑ:eadẽ cã quéadmõʒ nec ðᷣ poribꝰ lr̃is nulł de q uidð gl.i.c.ex tenoꝛ ðᷣ ſp.⁊ ĩ .C.ſug geſtũ de iurepa. et in.c.cũ nr̃is de cõceſ.pbẽ. Goa ad orins n⸗ 1 ehaad ondce naii⸗ Minnletn ſnc lbi une ym pitz itiſiün dodtan ViGrhsris ni udit n ut pr nus it AMos ,. Hitoypo iſti er ce unbus ulin⸗ ts ni nas er gindns aibrn ynecote uſbi ſigrei beütnon ialot nurto z antdend choni MüecdhorMäe nun ſc daie iſon wi osſernatii Ohen nartt. Son d.Dniod Mtar la inra ſaoins Aegemndaſo Mg gſſepio nt i punpert e i ſipeei vrb ci foh deg nitchfun glon ſtrg har neſb lrch AMo deg lte⸗ nöeniconezad cole nnpengi lid nelamurhiro, nnit der . gſniacficerericc i fuen odier ſermrii lbeao⸗ ra rtſeliafe türsze⸗ lort ſligl lum iſim ajib eni dh mcrnö hangromniq; uſinſtltlinn nenbs, (Orglitianct oier wbifut ancdins eſitn don dcttbeegiegnid nnd aronſſoneſnnöpo NWide nirisnntan e mon donnton gcſed, rαvo on ſotnchn dne tetar unn mogzrh ramimnor iabuche⸗ n darlanmm uen ituv. uni nor cncvuwr ibireonen sſbi on ovchantnlive ent gonſtcnan benn Gomemmenm tontchee nlenwenſden a ” om ninen Crcon enng ginrnhinnc nmrae iycsſutn mnc mmmlumt lii go. gmmckuſtenr. ii nih. wrlonuroriun Pbocfni yeſe minineudlgi ¶ De oon alionibus ¶ In gl in. v. ad iopiã nõ ſo.gl.ꝙ lʒ aliqni bane limitationẽ teneãt ad iura ciuilia alłata in prin glo. LZnñ cõir nõ tenet̃ maxime per legiſtas in.l.ubi.C. de iur. dot. ⁊ ibi per Cy. ? pleniſſime bar. in repeti tione.l.ſi ↄſtante.ᷣff.ſo.ma.Et ↄcluſio cõis legiſtaꝝ ꝙ qitcũqʒ maritus vᷣgat ad iopiam ẽt ſi ſine culpa ſua põt uxoꝛ ageꝛe ad dotẽ: ꝓ hoc iſte tex.ubi non põderat᷑ culpa iſtius mariti:ſʒ ſolũ:qꝛ uidebat᷑ vᷣgẽ ad iopiã ⁊? ſcias ꝙ uaria iura emanaueꝛũt i hac mã primũ fuit ius.ffoꝝ:ut in.d.l.ſi ↄſtante ubi dicitur ꝙ ſi ſubã mariti nõ ſufficit ad ſatiſſactionem donis 2 alioꝝ cꝛeditoꝛũ põt uxoꝛ repetere dotem poſtea emananit ins codic.ut hẽ in.d.l.ubi ⁊ ibi diſponit ꝙ ſi maritꝰ ita ſe gerit ꝙ vᷣgit ad inopiã põt uxoꝛ repetere dotẽ:⁊ ſic ꝓuidit latius qᷓ; ius ffoꝝ:qꝛ nõ req̃rit᷑:ut ſubã mariti nõ ſufficiat ſed ſatis ẽ q; vgat ad iĩiopiã:utputa qꝛ ẽ nobilis:⁊ uult faceꝛe ſumptus ultra quã patiãtur facultates ſue. Tertium fuit ius auctẽticoꝝ ut hẽtur in ant᷑.de equalitate dotis ubi dicit᷑ ꝙ ſi maritus male iĩcipit uti ſubã ſua põt nxoꝛ ꝛepetere dotẽ:⁊æ ꝓuidit adhuc latius quã ius codic. qꝛ pſuppoſito ꝙ non vᷣgat ad inopiã: utputa qꝛ di tiſſimus ẽ exquo tñ male utitur ſubã ſua põt uxoꝛ ſibi repetere dotẽ:un in quolibʒ iſtoꝝ caſuũ poteſt nxoꝛ ad dorẽ agere ⁊ foꝛtius excipeꝛe õ maritũ pe tentẽ dotẽ:ut h.ita notãter uoluit bar.in.d.lł.ſi con ſtante.⁊ ſic nõ dẽmus hr̃e reſpectum utrũ ſit ſuſpec tus ðᷣ dilapidatõe an ne:ſed ſatis ẽ ꝙ ſumus ĩ aliqꝰ dictoꝝ caſuũ. Jus eni timet in iſtis caſib ↄſũptõeʒ dotis:⁊ ſcias:ꝙ nxoꝛ põt in his caſibus nedũ age ad dotẽ ſʒ ẽt ad donatõeʒ a marito ſibi factã ꝓpter nuptias nt é tex. nõ. in.d.l.ubi nam dos ⁊? donatio ꝓoter nuptias ſubijciũtur hodie onerib mr̃imonij ut ibi. Et ex bis hẽs unũ nõbile effectum iſtius do natõis ꝓpter nuptias. uide alios..c. ꝓxio.¶ ¶ Sʒ nũc oppo. iſtũ tex.de iuribus ciuilibus ſuꝑius al legatis. nã in eis dicit᷑ ꝙ in dictis caſibns põt uxor repeteꝛe dotẽ ut ſibi aſſignet᷑. Sᷣ aũt nõ aſſignat᷑ nxo ꝛi ſed ipſi marito cnʒ cantõe nel deponi᷑ apð meꝛca toꝛẽ:⁊ cũ iſto tex.uʒ aliqᷓtenꝰ concoꝛdare tex. in.l. ſi cũ dotẽ.ff. ſo.ma.ubi dos ſequeſtrat ꝓpteꝛ ſuſpici onem mariti. Solu. do. An. pꝛio dicit ꝙ iſlud.c. li mitat illa iura ſuꝑius allegata uel loquit᷑ iſte tex. an uxoꝛ a pꝛincipio Sxit cũ panꝑe:⁊ ideo eſt qͥd ſibi im putet᷑.vñ ꝓcedet᷑:ut h̊ dꝛ:fo h diẽ ꝙ utrũqʒ remedi um põt obſnari:plus m ſibi plʒ pcedẽs ſoło.ſʒ In no. quẽ nõ allat do. Anto.diẽ ꝙ uxoꝛ eꝛat ſuſpecta ſeu nõ eꝛat idonea ad dotẽ recipiendã: iõ fit depoſi tio apud meꝛcatoꝛẽc:⁊ hãc ſo. ſentit bar.in.d.l.ſi cõ ſtãte: dicẽs ꝙ ſi mulieꝛ eſt idonea ⁊? induſtrioſa dos ſibi reſtituetur ut alat ſe æ maritũ æ libeꝛos.d.l.ubi. alias fiet ſequeſtratio ꝓut qr i.d.l.ſi cũ dotem ⁊ ſic ẽt põt rñdeꝛi ad iſtum tex. Item ut dicit Inno. ſa tis hʒ uxoꝛ ſi deponitur apud meꝛcatoꝛem loco nxo ris:⁊ hec ſolu.eſt bona. Iſte tamen tex.pꝛonidet de uno quod nõ repeꝛitur in iure ciuili qꝛ reuenũ dos penes maritũ ueꝛgentẽ ad inopiam ſi pꝛeſtat cautio nẽ ⁊ ex hoc ſumit᷑ una ſingularis limitatio ad tomʒ tituluũ. E. ne fideiuſ. do. den. ubi dicitur ꝙ fideiuſſo res non poſſunt imeꝛuenire pꝛo dote reſtituends a marito ne oꝛiat᷑ ꝑfidia ĩter uirum ? nxoꝛem. nam pꝛocedit illud niſi maritus uergat ad inopiam:tunc enim licite poſſunt interuenire fideiuſſoꝛes pꝛo do te ſoluenda ⁊ reſtiuenda:ut h eſt tex. nalde ſingula ris: ⁊ ad h̊ allegat eum bar. in. dicta.l.ſi conſtante ⁊z hoc teneas:licet Jo.an.timoꝛe illius tituli. dixerit quod h̊ deber intelligi de cautione iuratoꝛia. quod certe non pꝛocedit.quia papa dicii ut preſtet quam poteſt:nam iuratoꝛiam quilibet preſtare poteſt ſi qᷓ tũcũq; pauꝑ:ergo non intelligitur ſimpliciter de iu ratoria:ſi ergo potuiſſet maritus preſtare fideiuſſo riam:uel pignoꝛaticiam fuiſſet obligatus ad illã pꝛe ſtandam ⁊ ſic potuiſſet interuenire fideiuſſoꝛ pꝛo dote reſtituenda. Tanc.dicit ꝙ foꝛte iſte tex. pꝛoce dit ex conſuetudine loci:⁊ nõ hanc ſolutionem in ſe ut naleat conſuetudo:ut maritus preſtet fideiuſio rem pro dote reſtituenda quod non puto procede re ceſſante cauſa. quia non nidetur rationabilis: ar. in dicta.... C. ne fideiuſ. do. denEt ad predi cta uide Inno. h qui dicit quod iſia cautio preſia tur per maritum ut euitet reſtitutionem dotis: dic etiam clarius ꝙ iſta ſatiſdatio exigi a marito in fa norẽ ſuũ ut releuet ſe ab onere dotis reſtiucde.naʒ maioꝛ ꝑfidia æ maius ſcandalũ oꝛit᷑ cum dos ex to to eripitur a manibus niri ꝙᷓ; qn adminiſtꝛatõe ſibi ꝛelicta pᷣſtatur ab eo cantio:⁊ ſic ceſſat ꝓhibitio illiꝰ tituli ne fideiuſſ.do.den.cum hoc fiat in fauorẽ ipi us mariti. Sed queꝛo qꝛ tex.hic loquitur alternati ne ut dos hic ſoluatur a marito ſub caunone quaʒ pꝛeſtare poteſt uel nt mercatoꝛi committitur æc. cui dabitur oprio illiuns alternatiue. Quidam dixerunt quod ubi per ſatiſdationem non eſſet ſufficienter prouiſum periculo dotis.poteſt uxoꝛ petere nt fiat depoſitio apud mercatoꝛem. Ego credo totum hoc relinquendum arbitrio iudicantis:ut ſi uideat cautionem ſufficere ſu contentus prima parte alter natiue ſi uideat non ſatis cautum faciat fieri depoſi tionem ſeu traddat nxoꝛi ſecundum diſtinctionem predictam.nam in alternatiuis iuris optio datnxr indici niſi uerba dirigantur ad partem ut dixt i.c.ꝗ crapula de ui. ⁊ bone.cler. ⁊ ibi gl.ubi uice .¶ Vl terius qᷓritur quid ſi uxoꝛ a principio pxit cum pau peꝛe uel cum urgente ad inopiam uel cuʒ male uten te ſubſtantia ſua: nunquid poſſit ageꝛe ad repetio nem dotis:ut ſupꝛa dictum eſt ⁊ uidetur ꝙ non: qꝛ ſemel appꝛobauit moꝛes illius:ut.xxxij. queſtiõe.v. hoꝛꝛendus ⁊ in.l. fina.C. de ſpon. Contrarium te net barto.in dicta.l.ſi ↄſtante quia non potnit uxoꝛ peꝛ tacitum peccatuʒ ſibi piudicare z ꝑ bar.uideiur H tex. nam publice utilitatis eſt nt dos remaneat ĩite gra mulie:ibus..fi.ff.ſo.ma.¶ In glo. pe. ĩ fi. hoc nõ pꝛocedit de iure canonico:quia nõ tenetur cura toꝛ alaʒ ſuã impendeꝛe cõmodis pupilli.xlvi.di.i.c. ſicut nec ſuo.⁊? quod ibi nõ. α Mꝛima pars demöſtrat Onatio. quando zæ qualiteꝛ dona tio facta inteꝛ coniuges ualeat nel reuoca ta intelligatur. in fa docet an reddẽda ſit dos æ do natio ꝓpteꝛ nuptias ſoluto matrimonio: ſecũda ibs ðð1 ¶ De donationibus inter ſane. Et ̊ diuiſio ſufficit pꝛo ſũmario quia decrer. ſatis ſeipam ſũmat. 5 primo rlam ꝙ nedũ de iure ciuili ſʒ ẽt canõico non ualʒ dõatio facta int 9 iuges ↄſtate matrimonio dũmõ ex illa dõator effici atur pauperior ⁊ recipiens locuplenior.a orio ergo ubi donator non efficeret pauꝑior nel recipiens lo cupletior ualẽt donatio quod qn conting ere poſſit dic ut in glo.ij.⁊ quẽ fuit cã hꝰ ꝓhibitõis dic ut in glo. pretea. ¶To nõ quod dõatio fca ↄſtãte mꝛimo nio non ẽ oĩo nulla.nã ut nides ↄfirmat᷑ obitu do natoris eo exnre in eadẽ uoluntate. I nota ircs caſus in ꝗbus proſus renocatur dõatio facta ↄſtã te marrimonio:ita nt non ↄfirmet᷑ obitu dõatoris. primus ſi donatio fuit tacite reuocata ꝑ dõatoꝛeʒ⸗ Fus ſi expᷣſſe ⁊ põe exemplum: ntĩ gleiij.ttius cqus ſi pus moritur – 158 i. F. ſane ꝙ de in ꝛe cõi ſolut o matrimonio nihil lucrat᷑ maritus de dote uxoris:nec nxoꝛ de dõatõe lſibi facta mariio pꝛopteꝛ nuptias ſed dos integra redit ad mulierem ſiue ad eius bẽdem ⁊? donatio pꝛopter nuptias ad uirum ſeu ad eius hẽdem. Item nõ ꝙ valʒ ↄſuetu do de lucrãda dote ł dõatõe ꝑꝑ nuptias ſoluto ma trimonio: ⁊ foꝛtiꝰ ualebit ſtatutũ:cũ ſtatuiũ habeat oↄſenſũ expᷣſſũ:ↄſuetudo ſolũ tacitũ.l.ð qbꝰ.ff.de le gi. rca ieleeĩ decre.pꝰ queꝛo nũquid dona tio inteꝛ ↄiuges idiſticte ãnulet᷑.dic ꝙ ꝛegulariĩ ꝓ bi bet᷑ dõatio oĩo pura:⁊ illa dꝛ pura donatio ꝗᷓ nulla 20e cogẽte fit. ſediſola liberalitas eſt cã donationis .l.i. ff. de donat. ? i.l.donari.ff. de ꝛeg. iur.iõ dona tio ꝛemuneratiua nõ ꝓhibetur int᷑ niꝝ ⁊ uxo.ut i.l. ꝙ aũt.F. ſi nir. ff. de dona. inter nir.æ uxo.ubi patʒ ꝙ ſi maritus donauit unã ꝛeʒ nxori ⁊ uxoꝛ aliã ma rito fit hic inde ↄpẽſatio.Et ꝑ h notant᷑ dixit bar. in.l.ſi uolũtate.C. ð dote ꝓmiſ.ꝙ ſi nobilis nubit plebeio põt ſibi ↄſtitueꝛe dotẽ aio donadi:lʒ confe rat᷑ in ipᷣs mr̃imonij qꝛ iſta nõ eſt ſimplex dõatio qᷓ ꝓhibet᷑ int cõiuges:ſʒ ẽ ꝛemuneratiua:qꝛ nob łnu bẽdo plebeio ur̃ ſibi quoddã munꝰ ofene:⁊ ſic ma ritus donando ur᷑ ꝛemunerare:⁊ nõ ſunplici᷑ dona re ad h.l.acquiliꝰ.ff. de dona.⁊ nide qðᷣ no.gl.i. d. .l.donari. æ bar. in ꝓhemio.fſoꝝ. ⁊ ſic limita mar tex.⁊ multa alia iura anulãtia hanc donationeʒ:7 nõbis quia non ſolet tangi h. ¶ Scdo qrũ an alt dẽ fieri locupletioꝛ ⁊ alteꝛ panꝑpioꝛ. So.pauperioꝛ fit donatoꝛ qn tradit de ſubſtãtia ſua ita ꝙ diminu it primoniũ ſuũ:ut i.l.ſi ſponſus i.O.maritus.ff.e. i. ſecꝰ gꝰ ſi ꝛepudiat heꝛediratẽ ut ueniat ad uxoꝛc ſibi ſubſtitutã.nã tũc n acqrẽdo n dẽ fieri pauꝑpioꝛ 7 idẽ ĩ ſilłi cau locupletioꝛ fit ꝛecipiẽs an ↄſeruat ſi bi ꝛc donatã uel eã expẽdit ĩ ntilẽ cjm. Secus aũt ſi iutilit᷑ expedit:puta nxoꝛ emit ſibi ungueta ul ↄſũp ſit in ↄuiuio fiendo nl alit iutilit.tũc.n.illa tat dona tio nõ ꝛeuocat᷑.qꝛ uxoꝛ nõ cẽ effecta locuplerioꝛ nit ĩ .l. qð aũt.S. ſi uir. ff. eo. ſecus eſſz ſi hẽs mariti iuti lit᷑ expẽdiſſj.qꝛ tũc tenet ꝛeſiceꝛ:ut in.l.q de bonis ff. ad.:.fal.qꝛ ſatis ẽ ꝙ dõatariꝰ fuerit effectꝰ locu pletioꝛ. Gräni nũqͥd hec donatio ↄfirmet̃ iura mento uel ſaltẽ naleat nigoꝛe iuramenti. Quidam uoluerunt ꝙ nõ:quia fuit ꝓhibita pꝛopter bonos moꝛes ne maritus ⁊ uxoꝛ ex nimio amoꝛe ſe ſpolia rẽt adiuicem.l.i.?.ij.ff. e.ſj iuramentũ p̊ bonos mo res nõ ualet:ut i regula nõ ẽ obligaroꝛũ de re.iur. li.Vi.⁊ H̊ͥ ẽ ꝑs multũ ꝓbabilis.ſʒ opi. ꝛia cõit᷑ tenet E doct.nut nõ.bar.ĩ.l.ſiqs ꝓ eo.fſ.de fideiu. Jo.de lig.i clc.ne romani de inreiuran. uide peꝛ do. An. i. c.cũ ↄtigat.e.ti.de iurein.optie facit ille tex. ꝓ iſta fa parte nec obſtat quod dixi de bonis moꝛibꝰ: qꝛ dʒ ĩtelligi qn iuramentum eſt ↄ bonos moꝛes nãles nõ aũt de bonis moꝛibꝰ ciuilibꝰ nã omne iuramen tũ õ legẽ põt dici ↄ bonos moꝛes ciuiles: qꝛ qz lex ẽ fũdata ſupꝑ bonis moꝛibꝰ cinilibus.iiij.di. eꝛit aũt lex:ſʒj nidemꝰ ꝙ ĩ mlis cãibus tʒ inrameniũ legẽ nt. d. c. cũ ↄtĩgat: ⁊ ĩ.c.debitoꝛes.e.ti. Wre 3 rit᷑ i..ſane.utrũ dos redeat ĩdiſticte ad muliereʒ ſo luto matrimonio.dic ꝙ nõ:ſʒ tex. vificat:qn ipa mu lieꝛ donauit dotẽ de ꝓpꝛia ſubſtãtia: vñ debes ſcire ꝙ aut ey?neus ↄſtituit dorem mulieꝛi aut mulieꝛ ſibi ipi. Aut pateꝛ ꝓ filia ⁊ er̃neũ appello quẽlibet qui nõ hʒ mulieꝛẽ in ptate: ut diẽ tex.i.l.unica ĩ.. acce dit. C. de rei ux. act.pꝰ cqu qñ eỹnens ↄſtituit dotẽ tũc aut ſtipulatus fnii doteʒ ſibi reddi ſoluto matri monio ⁊ reueꝛtitur dos nõ ad mulieꝛem:ſed ad illũ e?ᷣneum. Aut non fuit ſtipulatus ut ſibi reddeꝛet = nidetur tũc donare ipi mulieꝛi: ⁊ ſic redit ad ipſam ESe mulieꝛem:ut eſt tex.nota.in dicto.F.accedit. ¶E cundo caſu quando ipᷣamet mulieꝛ conſtituit ſibi do tem:tunc dos ad eam reueꝛtitur ⁊ fingitur ſtipulata dotem ſibi reddi: ut dicta.l.unica Zene caſu quando pateꝛ conſtiruit pꝛo filia ant fuit ſtipulatus dotem ſibi reddi æ reddit ad patrem aut ſimpliciter 2 tunc ſi pateꝛ emancipat filiam efficitur filie. ſi au tem p:ius moꝛitur mulieꝛ:actio competit patri.:.ij. ff.ſolu.matrimo.⁊ in dicta.l.unica ⁊ dicit hic Vin cen. ꝙ dos hoc caſu redit ad patrem quando filia pꝛedeceſſit etiaʒ ſi extent libeꝛi ex ipſa filia peꝛ.l.dos a patre. C. ſolu ma. ⁊æ notabis ſingulariteꝛ hoc dic tum uſtimum.nam canoniſte communiter tranſeunt cum hoc dicto:⁊ idem uidetur teneꝛe glo.in dicta.l. dos a patre pleniſſime diſputat Mart. in. l. poſt do tem. ff.ſolu.matri. Et tandeʒ ſequitur iſtam parrem ſed multi tenuerunt contrarium:ut ipſe refeꝛt. ¶Et ex hoc habes caſum in quo dos matris nõ ueit ad filios quando ſcilicer dos fuit pꝛofecta a patre ⁊ ſi lia moritur non emancipata niuente patre: ⁊ ceſſat hoc caſu ꝛegula illius ancẽ. ꝙ in ſucceſſione prima cauſa eſt filiorum:de ꝗua in autẽtica ĩ ſucceſſione C. de ſuis ⁊ legi. n queritur quid inten dat iſta litteꝛa in fi.dum dicit ꝙ ualet pactum ð lu cranda dote et donatione pꝛopteꝛ nuptias ſoluto matrimonio:dum tamen ſit equale hbinc inde. So lutio dic Inno. ꝙ poſt nuptias contractas debet eſſe equalis dotis et donationis pꝛopteꝛ nuptias et etiam lucri querendi. non enim poteſt augu mentari dos quin augumentetur donatio pꝛopteꝛ nuptias:argumento in.l.fi.cum auẽ.ſua.C.de do nat. ante nup. Item ſi fit pactum de lucranda dote debet fieri pactum de lucranda donatione pꝛopteꝛ nuptias peꝛ ipſam mulieꝛem. vnde ſi fit pactum ſo lum de lucranda dote extenditur ad donationẽ ꝓp teꝛ nuptias:ut mulieꝛ lucretur donationem pꝛopter Püimnfun tsmichnuiNsatnd u avmrianbmi iüddnd inndiofie usihnndi pmsircor umndh hieib jelsbuz oir or udartim bi iiſſto ttns ins on ie eui n mircurnupundic o irue nnl ni oein cent deiipe ne neprmmnio vegenesdiopiinn tlioibusnmrii titilne i dont iumwhniagni chilcgenine ane indlDnnii anm umn merdiragen paent gan opmampusſonagtrit unaen ſ ſ — t.ceeein gannezin Eunno ſo uns nlnpe mr pntb i mlen raice Ninlgn⸗ t mnerilinmine . Gclan; boche ha⸗ elanz hwalene iscitentnn n irehm ine in önien niſ in nianmn t eftiinnn eNhendsnagis n ee. — eltictcgni pr in⸗ nſem tetii ipnamsnr ſbi reccenre ehimien eſenut u i vonn indo ſ act, oipamammleronfimiſbido Imeveminr 1fngimr ſionlern udcnl mia. (Toro aaſt nhümiroiln urſtt ſtaus 1 CAraApmenanſmnharer anmndr Hian cſfiurfie, Kr mulenano onpot nil, tirdin ,unint dit bi 10 nu, n nvof mr bri ioiocen e onbis ſoleric kocdt ponitt conmrunierenunt nudam mcegoincdiend. e Dn uld Guande bim Cunnenn NCNdNeNſende, ummincnd do nans ſbig en we ir oftnin Prnnimnr MM1 — urſine inn P 17 1 eſone ſinorerim uc inen S lr moͤſl n nan ahin ſoio e ege o . ¶S. ſecundis nuptjss nuptias uiꝛo pmoꝛicte.ſi aũt pactũ fuit de lucrãd maioꝛi ꝑte dotis quã donatõis ꝓpteꝛ nuptias:tunc pactum de maioꝛi ꝛeducit᷑ ad minoꝛem quantitatem Al.fi. C. de pac.ↄuẽ.tã.ſupeꝛ do.⁊ pꝛocedit h̊ ut di xi poſt nuptias ↄctas:⁊ hoc pactum extitit ne fran dibus excogitatis neniant ↄiuges contra ꝓhibitio nem factam ne fiat donatio conſtante matrimonio ſed ante nuptias dicit Inn. ꝙ poteſt eſſe diſpitas ĩ dote æ donatione ꝓpter nuptias ⁊ in quantitate lu cri alt.l.ex moꝛte. E. de pac. cõuen.ſuꝑ dote. Et nõ h dictum ſed iudicio meo tex.uidetur hodie de inr̃ aucteticoꝝ ĩ auctẽtica equalitas.e.ti.de pac.conuẽ. ꝙ dos ⁊ donatio debẽt eſſe equales æ pacta de lu cꝛo dotis uel donatiõis dẽnt eſſe equalia:æ ita ſer natur in hac cinitate ubi cõir donatio ꝓpt᷑ nuptias eſt eiuſdem quãtitatis cum dote ſed in multis locis nõ ſeꝛuatur:unde ut ibi dicit gl.illa auct᷑.eſt ſublata hodie per conſuetudinem:qꝛ ↄſtituitur dos ⁊ ſepe nulla donatio fit a niꝛo:ſed iu dic conſuetudinẽ ſeꝛ nandam ubi nigʒ al.ſerna diſpoſitionem illius auẽ. 2 tene eã menti.Sed tu diceꝛes quid oꝑaĩ iſta dõa tio ꝓpter nuptias que fit a marito:cũ maritus ẽr teneat bona donata cõſtãte mr̃imonio:æ fac fruciꝰ ſuos.ſoluto vo mẽimonio redit ad eum primũ pꝛo batur in.l.ubi.C. de iur.dot.ſᷣm ꝓbat᷑ ̊ So. dicit Jo. an. poſt De.⁊ abbatẽ ꝙ oꝑatur multos effec ms.primũ ꝓpter pactum qð fit de lucranda dote. nã extẽdit᷑ in fanoꝛẽ mulieꝛis ad donatõnem ꝓpter nuptias.ut ſicut maritus ex peccato lucrat dotẽ pᷣ moꝛtua nxoꝛe ita uxoꝛ lucraĩ illã dõatõeʒ pᷣmoꝛtuo niro ut h̊ fo foꝛiiꝰ ius hʒ młꝛ in rebꝰſibi dõatis ꝑꝑ nuptias in dote ꝛecuꝑanda ꝙᷓ ĩ alijs bõis mariti nã i alijs bõis põt uxoꝛ renũciare iuri hipothecaꝝ ſed in iſtis ꝛebus dõatis nõ ut ſic ſit:un poſſit ↄſuli ma lieri in dote recuꝑanda de quo in auc.ſiue auie.C. ad nelł.dixi plene in.c.ꝑuenit de :ẽp.⁊ uẽ.ubi uide ttio oꝑat᷑ qꝛ marito uergente ad iopiã nxoꝛ põt ẽt a creditoꝛibus mariti nẽdicare tã dotẽ q; donatio nẽ ꝓpter nuptias.nã debẽt deſeruire oneribus mr̃i monij ut. d.l.ubi. teꝛium mulieꝛ põt ageꝛe ut lucꝛetur illam donatiõeʒ pꝛopteꝛ nuptias:ſicut agit uir ut lucꝛetur doteʒ mu lieꝛis quãdo mulieꝛ adulteꝛatur:ut in.c.i.ut lite non conte.ubi de boc ⁊ in.c.pleꝛunqʒ ſupꝛa eo.⁊ h̊ nota bis. Ex quibus ſis cautus ut ſempeꝛ fiat iſta dona tio pꝛopteꝛ nuptias ipi mulieꝛi: æ uide quod dixi in .d.c. ꝑuenit. 6 J n glo.i.ibi legitimũ modum olim nõ licebat donare ſinc iſinuatiõe uſqʒ ad tricentos aureos cuicunqʒ. hodie ueꝛo ualet donatio uſqʒ ad quingẽtos abinde nltra nõ ualet niſi iſinnetur: ut in .l. ſancimus. C. de donat.⁊ eſt ĩſinuatio deſcriptio ipius donatiõis in actis publice corã iudice.et fuit boc adinuentum ne ex clandeſtina donatione homi nes multum fraudentur de hac inſinuatione. uide plene peꝛ Harro.in.l.modeſtinus.ff. de donatio. ? in.l.donationes. E. eo. ¶ In eadem glo. ibi. ſed ſas non eſt. doc. hic concludunt ꝙ aut donatio eſt facta concubine:et ualet ex quo non tenebatur ut uxoꝛ: intellige niſi donator fuerit miles uel clericus ut in. l. ij. ? quod ibi nota. C. de dona. inteꝛ nirum uaꝛto ſi uir committit adui ⁊ nxo.dixi plenius in.c.i.de cle.egr.ſed iſla glo. cedit in mꝛimonio putatiuo:ita ꝙ dõatoꝛ cꝛedebat mr̃imonium tenere.nam tunc eſt eadem ratio que ĩ uero mr̃imonio:ſed ſi donatoꝛ ſciebat matrimoniũ non teneꝛe: uel uterq; ſciebat donata applicantur fi ſco. l. cum Hᷣ ſtatus in.fi.ff. e.qdᷣ nõ. In aliſibt ꝛem alienã ĩtellige qñ ipſam uſucapir. Item ibi. ff. e. ꝓ ſi uir:ubi dici ꝙ ſi maritus dedit uxoꝛi pecuniã ꝓ refectione ediũ dotalium ualet donatio quatenꝰ refectio poſtulat ⁊ alios caſus in quibus uʒz dona tio ĩteꝛ ui.? uxo.⁊ uide per hoſt.in ſũma.e.ti. . q 20 'que donationes.v.poꝛo. ¶ In gl. ijj. ibi inter parentes ⁊ libeꝛos:⁊ hoc pꝛobatur ĩi.l.donationes .C. eo.ti.et hoc ꝓcedit quando donatio fit filio exi ſtente in pr̃is ptãte ⁊æ non tanq; benemerito:ſecus ſi fieret emãcipato uel filio in ptate tanq; benemerito uel rõe caſtꝛenſis peculij de quo dicendum ut plene nõ per bar.in.l.frater a fratre.ff.de cõdi.inde.⁊ in .l.i.in. J. nec caſtꝛenſi. ff. de colł. bo.ubi: etiam nota ꝙ ſi pater donauit filio ſcholari libꝛos uel pecuni as pꝛo ſumptibus.nunquid debeant computari in legitima ſua uel nunquid filius moriens poſſit de illis teſtari: æ dic ut ibi aliquid de materia etiam nõ in.l.ex teſtamento.C.de colł.? uide quod: nõ. hoſt.in ſumma huius ti..qualiter inutilcs ad fi. Abbas. . ¶ De ſecundis nuptijs Nica. ¶Supra in pꝛecedentibus titulis dictum eſt de matrimonio in genere nunc poſtꝛemo ſubijcit de ſe cundo matꝛimonio uel magis ad ꝓxima. Continua ſic qꝛ diuoꝛtio facto ſolent bomines tranſire ad ſe cundas nuptias:ideo uiſo de diuoꝛtijs competenti oꝛdine ſubijcitur de ſecundis nuptijs:⁊ ſcias ꝙ ne dum ſecunde nuptie appꝛobantur ab eccleſia:ſʒ etiã tertie ⁊ ulterioꝛes:unð non ſolum bigamus ⁊ triga mus:ſed ẽt octogamus quis effici poteſt ut dicẽ tex. in.c.aperiant.xxxi.q.ði. A pellanum: Secunde * nuptie nõ benedicũtur æ benedicẽs puniẽdus eſt. ¶ Nõ pꝛio illud neꝛbum capel lanum. rectoꝛ eniʒ ꝑochie ad quem ſpectat benedictio nuptiarum põt dici capellanus in tum peſt illi capelle.idẽ ueꝛbũ bẽs in.c.capellanus 5 de feꝛ. ¶ Mota ſecũdo ꝙ ſecunde nuptie nõ ſunt benedicende:rationem uidebis cum glo.⁊ nõ.j.eo. c.uir antez. ¶ Sed queꝛo pꝛo intellectu lr̃e: nüquid iſta pena ſuſpenſionis ab officio æ beneficio ſit oꝛdi naria. Item nunquid benedicens ſit ſempeꝛ mitten dus ad ſedem aplicam dic ꝙ nõ:fuit eiʒ iſta qdaʒ uiſio aplica: vñ pena h̊ cãu ẽ arbitraria. ⁊ ꝑ h ifeꝛt ꝙ iſta ſuſpeſio de qua i tex.nõ ifligit᷑ ipo fcẽo: ut uo luit hoſti.æ bñ Iʒ quidã S qͥnimo ex grauitate pene. putat Jo. an. iſiũ tex. ꝓcedẽ cũ niuẽte pꝛia ſaceꝛdoſ bñdixit fas nuptiaſ:̊ᷣ iñ dicit ex antiqᷓ nõ patẽ ⁊? iõ ſatis puto quod predixi hodie attentis circunſtan tijs ⁊ loci conſuetudine imponatur pena arbitraria ¶ BDe ſecũdis nuptiss; ¶ In glo. ibi q;ꝛ ſacramentum nõ dʒ iteꝛaꝛi. Sè iit ꝓ hoc gl.ꝙ bñdictio ꝗᷓ ipendit᷑ nuptijs ſit ſacꝛa mentum qð non appꝛobat. Jo. an. ? bn. nõ. n. reꝑi inteꝛ. vij.ſacramẽta ecelie de qbpus ꝑ glo.i.c.ueni ens de trãſac.⁊ glo.in.c.i.S de ↄiugi.ſeꝛuo.⁊ per JYo. an.ſuper Nica de ſac.ñ ite.ſ̊ potius ẽ qᷣdam ſacmẽtale.i.ſacre rei ſignum:ipᷣm ii matrimonium ſacꝛamẽtum ẽ: ut ĩ.c. debitum ð biga.⁊ vide ad hãc mam:quod nota.j. eo. Vir autem. Ominus: Dubitans de morte „IEENL.²* coniugis niſi prius ceꝛ tificet᷑ cõtrabeꝛe nõ dʒ:⁊ ſi cõtraxerit ꝛed dat ſed non exigat debitum:æ ſi poſimodum ſciat primam uiueꝛe dimittat ſam:æ tria ſunt dicta ſcᷣm ibi ſi neꝛo. tertiũ ibi quod ſi. ¶ Mo pꝰ iñcta ſupꝛa ſcriptione q ꝓpteꝛ captiuitatem ẽt infidelium non diſſoluit᷑ matrimoniũ ð iure canonico:licet ſecus el ſet de iure ciuili ut in.l.nõ ſicut.ff.de cap.ſola enim moꝛs nalis ſeꝑat matrimonium: ut in.c.i.⁊.ij.xxxij q. vij. ? in.c. pe.? ultimo.j.eo.¶ Secundo nõ ꝙ exiſtens in captiuitate poteſt heꝛe matrimonium. Ex quo ifertur ꝙ exñs in carceꝛe põt mrimonium obeꝛe ⁊ tʒ matrimoniũ ex quo nis nõ infeꝛt᷑ in mẽi monio ghendo. Et ex hoc infeꝛo ꝙ ſi matrimoninʒ tenet ꝙ ꝛequirit libeꝛtatẽ maximam:ut in.c.cum lo cum s de ſpon. foꝛtius tenebunt alij contractus in carcere geſti de quo uide quod dixi in.c.cum locũ pallega:æz quod nõ.in.l.in carceꝛe.ffl.quod me.cã. Lertio nõ ꝙ cõtrahens cum fa non habita ceꝛ titudine de moꝛte prioris coningis non deber illico dimitteꝛe ſecundã ſed dʒ debitum ꝛeddeꝛe:nõ auteʒ exigeꝛe qð intellige:ubi ueriſimiliteꝛ dubitat ð moꝛ te prioris.¶ Vltimo nõ ꝙ ſiquis pendẽte cõtrac tu cuʒ fa certificatur de uita prioris ſi non illico di mittit fam cõmittit adulteriuʒ:licʒ a prinꝰ nõ fuerit in dolo. Et facit iſte tex. in aꝛgu.ꝙ licet a pricipio li tigij quis fuerit in bona fide:ſi tñ in pꝛoceſſu canſe inſtruit de iĩiuſticia ſua ⁊ cãm nõ delſerit ex tũc venit condemnãdus in expenſis ꝓ hoc bonus tex.in.l.ſi quis ĩficiatꝰ.ff. depoſiti.⁊ ibi ꝑ bar.⁊ ad materiam hꝰ. c.uide quod plene dixi in.c.in pntia g de ſpon. Ir autem. Hreue eſt ul ſic. Si g eenke unus ex coningibus fuit alias benedictus nõ debẽt coniugeſ ð nouo benedici. Cs ꝙ nõ tm uir ſed etiam muli eꝛ dicitur traſixe ad bigamiã cuʒ tranſit ad ſecũdas nuptias. ¶ Mõ fo arg. optimum ex texiu ꝙ con iunx als benedictus ĩ pꝰ mr̃imonio cõicat bñdictio nem ſuã fe nxori:vñ tex.h dicit ꝙ iſti ſunt bndicti lʒ alt᷑ ipſoꝝ tm fuerit bñdictꝰ ſiẽ in ſili dꝛ ꝙ ſi oleũ nõ cõſecratũ admiſceĩ oleo cõſecrato toiũ efficiat oſecxatũ: ut in.c.qð in dubijs de cõſe.eccle.uł alta. In conrrariũ tñ facit qꝛ maritus licʒ cõicet nxo ri actiões ſpũales nõ tñ paſſiones:ut nõ.glo.in.c. i. de cogna.ſpiri.li.vi.facit.c.cũ marthe.⁊ qð ibi dixi de cele. miſ. ubi pʒ ꝙ ſi uinũ additur ſangnini xpᷣi poſt cõſecꝛationẽ nõ efficĩ ſanguis:vñ uerioꝛ 25 ur̃ ꝙ cũ iſta bñdictio ſit cõis marito et uxori ex quo alteꝛ fuit benedictus non dʒ bndicuio iterari: qꝛ iteraretur in ꝑſona alias bñdicta¶· In gl. fi. ibi nõ ſit ſacꝛamentũ.nõ.qꝛ glo.uult ꝙ extꝛema nnetio nõ ſit ſacramẽtũ cuiꝰ Sriũ nõ.i.c.ueniẽs.s.de tran ſac. ubi glo.met enumerat iſtud iter.vij. ſacramẽta 7 poĩt Jo.an.ſuꝑ ſNica de ſacra.nõ iteꝛan. Sed qꝛ in iſto fẽo nõ ĩiprimit᷑ caracteꝛ iõ põt iteꝛari ſine ipiꝰ iiuria 'm Jo. an. æ bene ⁊ tene mẽti ĩ B iſtam glo. Item nõ. glo. in eo ꝙ dicit ꝙ ſolemnis penitentia nõ dʒ iterari ⁊ intellige de penitẽtia ſolemni ⁊ publi ca de qua in.c.in capite.l.di.que nõ imponitur niſi pr o ſcelere adeo graui ꝙ ↄmouet totam urbem: ut ibi nõ.?æ nide ad mam quod nõ.in.c. ꝙᷓuis all.ĩ.gl. ltimo nõ. ex glo. ꝙ etiã ſi vᷣgo ducitur in nxo ꝛem a tranſeũte ad ſecundas nuptias non dit tals nuptie benedici niſi ſubſit ↄſuetudo loci quaʒ papa ſcit ⁊ tolerat.Et nõ.qꝙin conſuetudine exigit᷑ tacitꝰ ↄſenſus pape cuiꝰ rium nõ.glo.iiij.di.leges.Sed concor.dic iſtam glo.procedere in ſacramentalibus 7 in hoc tenebis ſempeꝛ menti iſtam glo. B per illa Mulier nubens J. * gnnuz lugubrem infa miam nõ incurrit.h.d.cũ ſe.ponit queſtio neʒ cui reſpondet ibi rũdemus. NHõ.pᷣmo ꝙ mulieꝛ dʒ ꝑ annũ lugere mortem mariti hodie tamen eſt ſi bi remiſſus oĩs luctus ⁊ ſolemnitas ueſtis lugubris ut. hetur in. l. decreto. C. ex qui ca. irro. infa. æ renet luctum ducere in nita niduali dũtaxat:ut ibi hr̃. Secundo nõ.ꝙ illico poſt mortem mariti ſoluitur mulier a lege ipſius: unde in alio ſeculo nõ recogno ſcunt ſe pꝛo coniugibus:ut in.c.licite.xxxij.q.vij. Item nõ. ꝙ dicta apli ſunt preferenda legibus ciui libus et in diffinitionibus cãx occurentium ꝙ ſaris poteſt ꝓcedere generaliter in iſtis ſpiritualibus Sʒ q̃ro quid intendat tex.cũ dicit nubat in dĩño. So. dicendum eſt ꝙ poteſtas eſt ſibi indulta ut tandem nubat regularit᷑.ſ.ſecundum deum ⁊ leges criſtiano rũ ⁊ Materiaʒ buius.c.uide infra.c.ſequenti. ſtoluz. Bm ſecudum apo iz. matur ut pꝛecedens ⁊ pꝛeęmiſſa ratione po nit dictum: æ ſoluit obſtaculum. ¶ Mota ꝙ leges ci uiles in iſtis pꝛeſeꝛtim iſpiritualibus ſubijciuntur dic tis apoſtoli ? cannonum. ¶ Nora ſecundo ꝙ illud quod pꝛohibetur ad tempus poteſt dici pꝛohibitũ: 2 illud quod ſimpliciteꝛ conceditur nidetur conceſ ſum ſine tempoꝛis pꝛefinitione. Et peꝛ iſtam ratio neʒ que ponitur in fine:litteꝛe dicit hic notanteꝛ Jo. and.ꝙ omnes.ll.ciuiles que ex aliqua ſpeciali cauſa pꝛobibent matrimonia contrahi:ut infra tempus lu ctus pꝛopteꝛ turbationem ſanguinis:ut in.l.libeꝛo⁊ꝝ ff. de his qui nõ.infa. uel ne ſuſpitio ex feſtinatione oꝛiatur marito:ut in aut.de reſti.? ea.que.pa. .ue rum. EWem im matꝛimonio inteꝛdicto inteꝛ pu pillam ? tutoꝛem ſeu curatoꝛem ⁊ liberos eorum nt .C. de interdic.matrimo.inteꝛ tuto.et pupil.peꝛ to tum. ¶ Item inteꝛ rectoꝛem pꝛouincie ? pꝛonincia lem:ut.C.ſi rectoꝛ pꝛonincie.l.i.recipiunt correcii onem a lege canonica:æ nota bene hoc dictum et tenebis ſempeꝛ menti ꝙ hodie licite contrahit̃ mr̃i mo nium inteꝛ pupillam ⁊ tutoꝛem ſeu curatorem ſen eorum libeꝛos uel alias perſonas o numeratas hi Vsin inidin ger n in criaurune ſe darimnſpderf⸗ oliti⸗Cdeſ d e Grſicummſon ie coe nhorum cmiad tMNd mun mnian lecndonfu ditincdnn n re nionfhiomma ndur d Pragin llbedumtn. seicrgiod lntainghil. dann imp iſ Repobaindian Lden inmnpc uino lns lnzo lc lt dudn lns/ Veſſiiennr ſ onmrinn buunots weetgele m gr mir epſtnomn nmii mn orc⸗ haitnont Ni arſinin , Ngeunminlihnnonetſet 8 aſcmiie udeen irtir iſfenegns niſesahda d ongppobaindl eondic ſo⸗ nnmmns Yj dllteommnn niheceann in ſpaiitone c. ie ſiiufonr; opiniomutu Uaiechert a p Mtiniöstisnumnen Er eminsniſts linbnis 5 Nuin nidl innn n ib hf, Popoſtnonen neri ovinr. Nos updenniiolniond lecogno Nmdnsidingi ai. fnnnbisdi,tannnin gins r gngiinr in iſti; ſoninenns Ahrr dider utrin punſi, ſijml ar n Mumimdunzluvlſa õ ſeudumaore, upreies Anie na ſck nönades wrndh. Gnn ſnmage nsot linnthii ¶ Me ſecundis nuptis⸗ ¶ Nẽ S lex lecularinm nõ põt ꝓhibeꝛe mẽimoniũ ad tpᷣs uel ẽt ĩiter certas ꝑſonas:⁊ idẽ peꝛ oĩa ſequi tur Fꝛe. conſilio. xxxv. In glo. ij. ibi. E. de ſecũdis nup.l.i.pꝛo euidẽtia ſcias ꝙ multe pene inferuntur mulieꝛi tꝛanſeunti ad ſecundas nuptias.j.annum lu ctus.i.j.annum a die moꝛtis marin computando nam efficiebatur infamis tã ipſa quã ſecũdus mari tus. 7 nõ poterat dare marito fo ultra tertiã ptem bonoꝛũ ſuoꝛũ nec ſibi ꝛelinqueꝛe in teſtõ. Itẽ muli eꝛ nõ poteꝛat caꝑe heꝛeditates: legata fideicẽmiſſa 7 donatões cã moꝛtis ⁊æ ꝑdebat omnia ſibi donata 2 ꝛelicta a marito.prio iſte pene hntur in.il.i 7.ij. & de fis nup. Alie ẽt pene inferuntur mulieri traſeun ti ad fas nup.poſt annũ:ſi hʒ libeꝛos ex pꝛimo ma trimonio de qbus in.l.femine ⁊ in.l.hac edẽcali.⁊ ĩ .l.fi. æ in auc. hiſdem penis. C. e. æ in auẽ de reſti.⸗ ea que pa. ? in auc. de nup. S. qꝛ vo hactenꝰ: æ in.. oẽm matri. C. ad tercuł.¶ A nũc dubitat᷑ ntruʒ ꝑ hoc.c.ſint ſublate oẽs pene. Glo.nariatiut h ui des Inn. æ cõir alij. doc. ſic diſtingũt ꝙ pene ipoſi te in odium fi mimonij ſeu ꝓpter feſtinatõeʒ:ut qꝛ noluit Zheꝛe.j.annum luctus ſint ſublate.nã exquo mulier licite Zhit nõ dʒ ex pctiu licito ⁊ ꝑmiſſo ſuſti neꝛe iacturam: æ ſic hodie ſunt ſublate pene de qui bus in.l..i.?.ij. C. de fis nup.ſed pene appoſue fa noꝛe filioꝛum: ut ſunt ille que apponũtur mulieꝛi tꝛã ſeunti ad fas nup.poſt annum non ſunt hodie ſub late:qꝛ non ſunt appoſite in odium mr̃imonij:ſp fa uoꝛe ipſoꝛũ filioꝛum: æ cum hac opi. uider tranſire Harr. æ gl. in. d.l. libeꝛoꝛum æ in.l..i. E. de fis nup tijs: licet aliud ſenſerit gl.i.l. decreto. C. ex qui cau. iꝛꝛo.infa. Reꝑio bal.in. dicta.l.decꝛeto ꝛefeꝛentẽ g rainerius de foꝛliuio ſolẽnis leguʒ doctoꝛ.?= Dau lus de leaʒ a. doctoꝛ decꝛeroꝛum ſatis famoſus tem poꝛe ſuo conſuluerunt ꝙ ſi oꝝtur incertitudo ꝓlis bnit locum oẽs pene legales: ut qꝛ mulie: pepit i. xi. menſe poſt moꝛtem mariti.nam poteſt attribui pꝛio 2 fo:qꝛ in nono ⁊. vVij poteſt mulieꝛ ꝓduceꝛe fetuʒ completum.nt in.l.ſeptimo menſe: æ qðᷣ ibi nõ.ff. ſta. ho. ⁊ ſic mulieꝛ nolens euitare illas penas debʒ ſaltẽ diffene ꝑ tres mẽſes:⁊ Iʒ bal. hãc opi.ſimplicit non appꝛobat in. d.l.decꝛcto:ſed ſola recitatione ſit contentus. Zn in. d.I. ibeꝛoꝛum eam appꝛobat ? eã ſequit᷑ pe. de ancha.in repetitione. cccanonum de cõ ſti. Et vẽ pꝛia fronte h opinio multũ pꝛobabilis. nã ex cq ĩteꝛdicit ad tpᷣs uſus matrimonij ↄcti.v.di.ad eiꝰ vo.⁊ nõ.xxx.q.iiij. in ſũma foꝛtius ex cauſa põt mrimoniũ ↄhendum ad tpᷣs impediri. Sed iudicio meo iſta litreꝛa multum obſtat. dum dicit ꝙ infra tẽ bus luctus libeꝛe poteſt mulieꝛ contraheꝛe: unde põ deꝛa illam dictionem. j. que apeꝛte denorat licentiaʒ conceſſam in qualibet parte anni. Si eꝛgo mulieꝛ li cite a pꝛicipio nupſit nõ dʒ deludi auẽte legis. nt ſic ex ĩceꝛtitudine que poſimodũ oꝛit᷑ debeat incurreꝛe benas legales ⁊2 pc iſta lĩa loquit᷑ de ifamia: tñ rõ hie ulis quo ad oẽs penas. ꝓbat᷑ ̊ ſatis ĩ antiqua dqum papa pꝛohibuit ne ad iacturam uel ad infami am allegaretur iſte tranſitus ad ſecũdas nuptias cõ tra iſtam mulieꝛem: z ſi audacia oↄcedeꝛetur teneꝛem coõtra cõem opi. ꝙ etiam penas inflictas ſauoꝛe filio rum mulieꝛ non debeꝛer incurreꝛe:prio qꝛ fauoꝛ fili oꝛum non dzʒ eſſe cã puniendi in ꝛeſ nel ipediẽdi mẽi monium a deo ↄceſſum. Itẽ ex defeciu ptãtiſ ſtatu entis. nam impatoꝛ non habet prãtem inteꝛdicendi mr̃imonium ad tp̃s nel apponẽdi penam peꝛ quam tollitur in directe libera facultas phendi facit qdᷣ nõ 0. an. in. c. ſtatutum de bereticis li. vi. NMec lex tollit hoc caſn lucrum quod ipſamet impenderit: ſed tollit relicta uxoꝛi ab ipſo marito: æ ſic ſumus extra glo.c. cum ſecundum leges de hereticis li. Vi. Mon enim negari poteſt quin ex iſtis penis etiam inflictis fauoꝛe filioꝛum intimidetur matrimonium ? tollitur libera contrahendi libertas:? ſic poſſet mulier incurrere peccatum foꝛnicationis abſtinen do ſe a ſecundo matrimonio ne incurrat penas iu ꝛis ¶A dmitterem tamen illas penas quas incurrit ex facto ſuo. utpunta quia obligauit ſe ad tutellam filioꝛum ? poſtnodum non reddua ratione nec pe tito tutoꝛe filijs tranſiuit ad ſecundas nuptias: ut in.d.l.omnem matri.= in dicta auẽ. eiſdem penis: nam nunc non punitur quia contraxit ſed quia nõ licite ad miniſtrauit ſicut tenebatur adminiſtrare. In iudicando tamen nel conſulendo graue eſſet recedeꝛe a communi opinione doctoꝛum quam nõ reperio in hoc per aliquem uiolatam. Et ideo non attentarem uenire contra opinionem doctoꝛum aan toꝛum. Et iſta ſufficiant quo ad finem libri ad lau dem dei omnipotentis nec non ſancte =z Andiuidue trinitatis patris ⁊ filij et ſpiritus ſancti:ac gloꝛioſe Mrrie uirginis et beati Sebaſtiani totiuſqʒ cu rie triumpbantis. Amen. Abbas. . ¶ cplicit lectura do. Abb. ſiculi ſuper quarto libꝛo decretalium: ſequitur lectura einſdem ſuper quinto 1 7 4 N . ajain mlrhin Zgüimne Rona L ninidui ſ. nan Guns menn mmirnl Enich luci. ⸗ o qun inuliali 1Ri nlaieo⸗ ico tino 4 er etelinmnmn aniine Piuen nelt cot ſun n n nſie n ronezfſceadnl nc taodinanid goinci⸗ r zicethiſen e tn tgoinl nbröhliſuminskam Eelaenenonemmoninekemts enledrti ee Imin e dMltnprberereepio nelt conte. yporeſhor n n vnbus preilega Ip oeuommn iromumni bane Nprer mmein oſtnmn aunn npͦiſiſ annto ein an Eclrp eod iö ineiſ ronte IScA Kenper Undeuncicenaſnor rmim onſbaberdereſco otone ien encnm ufinn den en Neln iſen antihnonentechun Ptn fo öwiim nn lbos u ſfto ſtn ß pnn⸗ lluncüm i e öenent Ggii iin iben ir⸗ Onittares lgiirös incheſe gioſs E, 5 Grit * ¶ De accuſatwilibus ¶ De accuſationibus et inquiſitionibus et de nũ tiationibus ica. Dec ſeica conninuari poteſt duobus modis pᷣ mò ad pcedẽtia. ſco ad ſequentia. Et primo o ui ſum eſt de accuſationibus cinilibus ſequitur vide ꝛe de criminalibus.uel ſic et ſcðo ad ſequentia Tra ctaturus auctor in quinto de criminalibus et penis eorum:quia ſuper eis qũqʒ pꝛoceditur peꝛ accuſati onem.quandoqʒ peꝛ inquiſitionem. qũqʒ peꝛ denũ ciationem:ideo primo de his premittit. ſũma. De ꝑſona accuſatoꝛis pꝛi us qꝛendũ eſt in iudicio uel alit᷑ ? ſic. Ad petitionẽ illegirimi ac cuſatoꝛis ꝛeus non eſt ad indici um trabendꝰ. Et nõ diuidit. ¶ Nõ prĩo ex tex. ꝙ a te oĩa qꝛendũ ẽ de leginatione ꝑſonaꝝ ↄtendere n lentiũ in iudicijs.ff.de teſta.l.ſi qꝛamus.ij.q.i.in pꝛimiſ cũ ↄcoꝛ. ¶Ws ſecũdo ibi nõ ſatiget᷑ ⁊c.ar. ꝙ exceptio de illegitimitate accuſatoꝛis eſt dilatoꝛia 2 ideo eſt ponenda ante lit. cõt. facit tex. in.l.ſi mari tus. S. pᷣſcriptiones.ff de adul.in. c. exhibira ð iudi. facit quod in ſimili nõ glo.in.c.i.de elec.li.vi.⁊ ple ne in. c. exceptionem de excep.⁊ glo.in.l.ꝛeum. C. ꝭ Pu. bar. tʒ in.l.i. ꝗ. accuſatus.ff. ad turpi. ¶ Iez de illa exceprione tua non inteꝛeſt:ut nõ glo. in. c. ex pte ade ð teſti.? per Inn. in. c. ſuper his.j.eo.⁊ ſi omittitur hec exceptio ante lit. conte. poſtea ꝓponi non poteſt:ut nõ in uribus preallega.¶ Ego pu to hoc uerum niſi ignoꝛauerit hanc exceptionem ſi bi competere:⁊ tunc in poſterum admittatur ꝓ hoc glo. nõ. iij.q.vi. ꝗ exceptio ⁊ in.c. ad audientiam el ij. de reſcrip.⁊ quod nõ in.c ij. de oꝛdi.cogn.facit optime. c.nulli ðᷣ elec.li.vi. Et idem ꝑ omnia quod ſupra dictum eſt de accuſatoꝛe dicendum eſt de ac cuſato ut ſi habet beneficio perſone aliquam excep tionem contra accuſatoꝛem debeat eam ꝓponer᷑ añ dteſtat. lit. ſeu anteq́; nomen receptum ſit inteꝛ eos poſtea vo nõ auditur: ut. in. I. bos accuſare. ꝗ. hoc bũficio.ff. eo.ſʒ puto limitandũ: ut ſupꝛa dixi oñ ſci ebat ⁊? nõ excepit. ¶ In gl. i. in. fi. hec gl.in effectu ponit tres qualitates illegitiatõis accutationis. pꝛĩa qꝛ non dʒ eſſe crioſus Secũda qꝛ debet eſſe bone uite ?æ non male fame. Terria quia non inimicus. ¶¶ Sed circa primã qualitateʒ. queꝛo nũquid qdᷣlʒ crimẽ repellat accuſatoꝛem. Glo. nec doc. aperiunt hbunc paſſum. Sed puro ſic dicendum.qꝙ de inꝛe ci uili non repellat criminosſus niſi ſit de tali crimine condemnatus.ꝙ merito appelletur criminoſus. uel ſit effectus infamis ipo iure. hoc nidetur uelle in dicio meo tex. in.I. qui accuſare ff. e. ubi patet ꝙ cõ demnatus de cꝛimine admittitur ad accuſanduʒ de nouo ſi non peꝛdidit ciuitatem uel libeꝛtatem ut ibi ⁊ in.l.is.qui reus.de publi.iudi. ¶Vitrum autem cuiminoſus admittatur ad accuſandũ cꝛiminoſuʒ. ni de tex in. F. in hoc.ij. q. vij. æ ibi bonom glo. que ꝛe pꝛobat pꝛealle. tex. 2 declarat in quibus caſibns ad mittantur criminoſi Z cꝛiminoſus. ¶ Irem facit ſi mile de teſte. nam de iure ciuili nõ repellitur niſi ſit ↄdẽnatus ⁊ effectus infamis.l.iij. ff. de reſt.æ nõ.in .c.ſuꝑ eo.⁊.c.teſtimoniũ ſupꝛa de teſti. de iuꝛe autẽ canonico nõ ꝓceditur ua ſtricte. unde ſatis ẽ ꝙ nũc poſſint ꝓueniri de crie graui ad hboc.c.cum dilectꝰ j. e.c.ſi qui ſunt.ij q.vij.⁊.c.queꝛendũ.non enĩi ux uelle accuſa? bono ʒelo pꝛo nindicta publica:exquo ipſe ꝑſeuerat in cꝛimine. CIdem puto de quolibʒ crimine ⁊? peccato moꝛtali ex quo perſeuerat in eo Hʒ al fuerat ↄdẽnatuſ ut in iuribus preal. Et hec ſũt nera ut pᷣtextu cris repellat̃ quãdo ꝓſequirur uindi ctam publicam.ſecus enim ſi ꝓpriam:tunc eniʒz qui libet criminoſus admittitur.ij.q.v omnibus 2. ij. q i. ꝓhibentur:⁊ ita limita iſtam glo ¶ Oirca fam qualitalem. ſ.infamie queꝛo an quelibet infamia tã iuris quã facti repellat quẽ ab accuſatione ⸗z de in famia iuris nõ eſt dubium tam de iure canomico qᷓ; ciuili.ut.vVi q.i.infames.⁊= in. c. queꝛendũ.ij.q. xij.= l.qui accuſaxe.ff. eo.de infamia facti eſt dubiũ gl. hic ſentit idem ꝙ repellat z idem gof. in. c. omnipo tens. .e. ⁊ in ſpe. eo.ti. .i.v. Ittem quid ſi ſuſpec tun. Sed bar tʒ oppoſitum.j. palle.l. qui accuſaꝛe dicens ꝙ de infamia facti non eſt iure cautum ⸗ i ſoc.in alio. v. qui incipit. Item quid de his eo.ti. Do. anto.dicit relinquenduʒ arbitꝛio iudicis Ego puto ꝙ de iure ciuili non repellat cũ nõ reꝑitur iur̃ caumum: æ oẽs admittũtur ad accuſandũ qui nõ ꝓ hibẽtur:ut in dicta.l.qui accuſare.⸗ adduco. d. l.is qui reus nbi cõdemnatus de crimie admittitur ad accuſandũ ⁊ ex ↄdẽnatione criali oꝛitur infamia fa cti.l.qui honoꝛe.ff.de obſe.facit.c. teſtimonium de teſti.?ẽ quod nõ y. in regula infamibus de re. iur. li. vi. Sed de iuꝛe canonico aliam opi. puto p cedere per.c.ſi qui ſunt:palle.⁊ per. c.cum in tua de ſponſa.nõ enim uidet᷑ integra pſona. ¶ Eirca teitiam ⁊ uſtimã qualitatem.ſ.inimiciciaꝛũ dico ſic ꝙ de iure ciuili inimicus nõ repellit ita ſentit glo. in.i.qui accuſare.pᷣalle.⁊ induco pro illa glo. quia hoc nõ reꝑitur iure cautũ gꝰ zẽ. Icẽ ex accuſatione oꝛiũtur graues inimicitie facit.c.memimus infra.e. 2 ꝑ bar. in.l.i:ad turpi.⁊ tamẽ de iure ciuili accuſa tus recuſat accuſatoꝛem ſuũ: ut.d.l.is qni reus. Sʒ de iure canonico ſecus: ut in iuribus hic allegatis ĩ glo. ſed debent eſſe inimicitie graues non lenes. fa cit.l. ſi ini micitie.ff. de his qui.ut indi. 2⸗ in. c. cum oꝑoꝛteat infra.e.facit...iij. in fi. ff. de adimen. lega. S⸗ glo. ſunt ⁊ alie qualitates nam mulł: pupil lus ꝓpteꝛ etatẽ æ paupeꝛ ⁊c̃.regulariteꝛ non admittũ tur ad accuſandum qð ꝓſequeꝛe ut habes bonum tex.ij.q.i.ꝓhibent᷑.=.fl. ad.l.iul.maie.l.in queſtie ni bus. ⁊?. ff. .ti. l.i.?..ij. ⁊ inſti.de ſuſpec. tuto.. conſe quens. ¶ Sʒ dubitatur de minoꝛe nũquid repellat ab accuſando pᷣtexiu minoꝛis etatis? ⁊æ dic ꝙ pupil lus regulariteꝛ nõ accuſat niſi ꝓſequat᷑ ininriã ꝓpꝛi am nł parentũ:ut.ff.e.ti.l.ij.O.pupillus:⁊ tunc ſi eſt infans accuſat tutoꝛ nomine ſuo:⁊ inſcaibit ſe ad pe nam talionis:ut nõ.bar.in pꝛealle..ij ¶ Di ueꝛo ẽ maior infante:impubes tñ:tunc põt accuſare nʒz an cctoitate tutoꝛis. de quo dic ut in pᷣal. tij. fl. de aue. h 22 ¶ VDe accuſationibus pieſtan. . damr. Si vo pubes tuͦc ſunt opi. ſz coit nident᷑ doc. ↄcludeꝛe in locis pal. ꝙ ſit in.xx.anno. nam nõ admittit᷑ in ꝛei neritate ad denuntiandũ uel ad teſtimoniũ in crimiali niſi in illa etate.iiij. q.iij. ĩ teſtimonium. ſed puto ꝙ ſi exceſſerit. xiiij. ännʒ poſ fit cũ auctoritate curatoris.lʒ bar.uelit Sriũ in pᷣal. .l. iſ. NOoueoꝛ ꝑ.l. claꝝ. de auẽ. pſtã. vbi pmittitur minori accuſare cũ auctoritate curatoris. Itẽ quiſ qʒ admittitur ad accuſandũ qͥ n ꝓbibet᷑: æ de pubẽ nõ inenit ppibitũ:imo cõceſſuʒ a orio ſenſu qꝛ cuʒ int᷑ icit᷑ pupillo tacite cõcedit᷑ puberi. Itẽ aꝛg. lo cuʒ a ſpeciali minoꝛ.xxv. annis pꝓhibet᷑ accuſaꝛe de adulterio.I. ſi maritus. F. lex iuł. ff. de adul. eꝛgo in alijs crimibus nõ ꝛeꝑitur iſta etas.nec cbſtat mori num doc.iuris ciuilis inquãmm ſe fundant in ſiłi ð reſte.qꝛ maioꝛ idoneitas ꝛequirit᷑ in teſte q; in accu ſatorivus quia crimina pꝛobãtur teſtibns non accu ſatoribus ſic nõ glo.in.c.cum. R. de offi. deleg.et nõ. Inno. in. c. cum uenerabi is de excep. ? nide de hoc tex.in. c.licʒ ð ſimo. ltio ſcias ꝙꝙ inteꝛ ce teras qua itates illegitimitatis numeratur pauꝑtas. nam paupeꝛ ꝛepellitur ab accuſando utꝛoqʒ iure.ij. .q.i.ꝓhibent᷑:⁊ in palle.l.qui accuſare cuʒ.. ſe. ſed a duerte qꝛ glo.in utroqʒ loco dicunt ꝙ; ſi paupeꝛ ẽ boneſta pſona æ nõ ſuſpecta nõ ꝛepellitur pꝛetextu pauꝑtatis.⁊ dẽ pauꝑ qui non habet ĩ bonis qͥnqua ginta auꝛeos. ij q.i. ꝓhibetur.⁊ in pꝛealle.l.qui ac cuſare:ſed dic illud pꝛocedeꝛe ubi eſt expꝛeſſum. Et conclude tria membꝛa ꝙ ubi exprimitur in iure ſtã dam eſt expꝛeſſioni iuris:ut in iuribus pꝛealle. ubi ceſſat cauſa ſtatuti. ubi aũt non ẽ expꝛeſſum. ſ fit ð paupꝑtate mentio tũc eim ſtatur nulgari opinioni in bis que ſũt lenis pꝛeiudicij an ſit pauꝑ / In bis ue 20 que ſunt maqni pꝛe u ſicij:hoc relinquit̃ aꝛbitrio boni iudicis ſm qualitat ꝑſonaꝝ ⁊ cãe facit glo.in c.fi. ð ꝛe iudi.li.Vi que dicit ꝙ cã ẽ magna uel par ua ſin qualiratẽ ꝑſonaꝝ:nam magnus dominus iu dicaret᷑ pauꝑ ſi habeꝛet tria milia floꝛenoꝝ ĩ bonis 7 plebeius indicaret̃ diues: ar. in. c. de cauſis ð off. delega ¶ In glo. ij. in fi. nõ. duo ex hac glo.prio pꝛacticã pꝛocedendi quando accuſatoꝛ repelluiur tã q; idignus. debet enim ꝛeus abſolui ab obſeruatio ne iudicij:? ſic ꝑimnntur omnia geſia. ¶ Nem nota ex fi. glo.ꝙ ẽt contra infamatum de crimine nõ ad mittitur illegitimus accuſatoꝛ: ſed infamato indicit purgatio ofſicio iudicis qð limita pꝛout nõ. in. c. cñ .p. 7. e. ? in. c. peꝛ tuas de ſimo. ¶ Exy glo. op. ↄtra rex. ⁊æ uidet᷑ ꝙ accuſatus fatigatur ad petitionem il legitimi accuſatoris:qꝛ ſaltẽ debet uenire ad excipi endum accuſatoꝛem:ut in. c.ueniẽs.j.eo.⁊.c.licet æ in.l.ſi quis ex aliena.ff.de iudi.Sol.duplex ſcdᷣm doc.prio ꝙ nõ debʒ fatigari reus etiam in ueniẽdo ſi notoriũ ẽ accuſatoꝛẽ eſſe indignũ. ſed dʒ iudex ex ceptio nõ tin pceꝛnit ↄmodum pꝛiuatũ ſed honoꝛe iudicis ⁊ ↄmodum publicuʒ:ut in.c queꝛcduʒ.ij.q. vVij. Secũda ſo.eſt ꝙ nõ debet reus fatigari in ꝓſe cutione iudicij quaſi dicat ararere A d repelli tur ꝓſequi pꝛobata exceptione. ed circa hanc ſolutionem queꝛo:quid ſi accuſatus comparet in iu dicio ⁊ indiciũ eſt inchoatũ ⁊ nõ excipit ⁊ accuſatoꝛ eſt idignus. nũquid tenebit iudiciuʒ:de hoc nide in .l.qui accuſare. in.l.hos accuſare.ff.e. ubi dici ꝙ; ſic. uide tex.in.c.pia de excep.li.vi.ubi nalet indiciũ cum excõicato ſi ↄ eũ nõ fuit exceptum.⁊ nide in. c.i.de reſcꝛip.li.vi.ubi dicitur ꝙ ſic.¶ Vltimo queꝛo quid ſi accuſatoꝛ tpᷣe accuſationis eꝛat idone us ſʒ in ꝓſecutiõe ſuꝑuenit indignitas: nũquid poſ ſit repelli. Har. in.l.neꝛatiꝰ.ff.de accu. tenet ꝙ nõ. 2 in.l.is qui reus.ff.de pub.iudi.ꝑ illũ tex.naʒ con demnatus ibi ? ẽt depoꝛtatꝰ admitti ꝓſequi nolẽs accuſationẽ inchoatam:ſed de nouo ichoare nõ põt nõ ob. ſi dicat᷑ ꝙ res qñ deuenit ad ſtatũ a quo nõ potuit hꝛe pꝛincipiũ ificitur:ut.l.neꝛatius.pal. et nõ in regula factũ luime in vi.qꝛ illud ꝓcedit qn eſt de fec us in ſuꝑueniẽti uel oꝛiginali. ar. in.l.quãuis.. de adulte. ſecus ſi ſupeꝛueneꝛit in peꝛſona accuſato ris:qꝛ iudiciũ ſuſtinetur ꝓpteꝛ bonum publicum et iudiciariam auctem.ff.de adulte.l.ſi quis.ſecus ubi bñnficium ſupeꝛuenit accuſato ex peꝛſona ſua: qꝛ tũc põt illo uti facit.l.hos accuſare..hoc beneficio. ff. .e. Intellige eꝛgo hoc.c.qñ accuſatoꝛ ipᷣe accuſatio nis eꝛat illegitimus. Abbas. J quis epiſcopus. A denuciatione repellit᷑ is qui nõ pꝑꝛ monnit. h. d. æ nõ diuiditur. 5 p* ex tex. ibi ↄuentus de ſignificato huius vbi. dr eniʒ quis ↄueniri eriã qn extra iudiciũ inteꝛpellatur. naʒ H exponit ↄuẽtus.i.ↄmonitus ⁊ facit ſi aliquis obli gat ſub pena nõ ↄuenire aliũ ꝙ ſi iteꝛpellauit er in diciũ ĩcidit in penã ↄuentionis: iñ cõis uſus loquẽ di hʒ oppoſituʒ cui ſtandũ eſt: ut nõ.in c.ex litreꝛis q deſpon. ⁊ in mã ſtatutoꝝ ⁊ de ↄſimilibus ueꝛbis. nide ꝑ 1. in. I. amplius. ff. rẽ. vra. ba. ? in. l.omẽs populi.ff. de iuſti.? iure ¶Hiora ſecundo ꝙ plu res non debeant admitti ad accuſanduʒ l.ſi plures ff. e. ad denũciandum in admittũtur ut hic. Ego tñ dico ꝙ idem ſit in denũciatoꝛibus qð in accuſatoꝛi bus: ut ex pluribus uolentibus accuſare uel denũcia re eligatur magis idoneus: ſi iñ non excipitur æ ad mittunt᷑ oẽs ualet iudicium:ut in.l.ſi accuſatoribus E. e.⁊= in.c.i de collu.dete.⁊ in.c.quotiẽs de pur. cano. Mõ Harto. in pal.l.ſi plures.⁊ hoc intellige qn plures agũt ad uindictam publicam ſed pꝛo ſuo inteꝛeſſe agentes omẽs dñt admitti: ut in.l.iij.ſi plures. ff. de ſepul.nio.⁊ ĩ.c.olim.j.eo.ti. ¶ Mõ ʒ· Senciin gtscit nii d d lonecmi ſmi rn inecaſis 1cch, ca 9.n. nur nanur lmmnioun . iin nunininangai n ir ut tgenirinchalini Iyuaſaorsiiſh oco ĩ id gind um incibas enuntnn g illnniio irce ſur ren idchbtidchce negedoc gltczert Matſnd a Kennen⸗ Gcnider gi ecien ancädenn Iddemdmmun dene deanin iinonito ncutbus vun nöbien ſlaocimng ſmi o olant in iſsſbifnonins aru inr inin ltinonmofn Gllanin loc ltitlein Cckatnt ſnn me nmna Cege Gni ſiundiam iüͤtin ginc nniceat nttini⸗ inchoonmsf C gulecig i i ns iicdene ein Gungrinftninmincniane ꝙ de crimĩe epoꝝ põt agi coꝛã primatibꝰ ⁊ dicunt pᷣmates ſm doc.uel cõciliũ ꝓuĩciale cui pꝛeſunt pri mates ⁊ pr̃iarche uel archiepi:uel ĩtelligitur ꝓpꝛie de archiepis qui ſũt iudices epoꝝ. Sed tu dic clari us ⁊ melius ꝙ ſi crimen expoſcit depoſitionẽ ſolus Ni archieps nõ audit talem cõʒ ſed dʒ ↄciliũ epoꝝ ſuo rũ ꝛequireꝛ z poõt audixe cam:ſed nõ diffinire:quis offieio ſuo ipᷣm ꝛepelleꝛe. ¶ & nõ ex hac ſolutiõe ꝙ iudex ex officio ſuo dʒ ꝛepelleꝛe illegitimvm accu fatoꝛc. facit glo.in.c.nulli.J.e.⁊ bona gl. in. c glieni ij. q. Vij facit.l.quos ꝓhiber. fl. de poſtu ¶ Won ob. ꝙ iudex nõ debet ꝓcedeꝛe ad cõmodum priua tum: ut in. c. ad noſtram. de iureiurã ꝑ Inno. 7 i. l. iiij. F. hoc aũt inteꝛdict. ff. de dam. infec.qꝛ iſta ex „— Neani v annedicdo ſode giaeni l is oß D in gril gettfſce. ongini or inl uns & Denmment in eonn ganſaro mr ppre bepun poblcvmnet tcadnie ſtcnis ſesbi Nalmdrpeſcaſne tüc Aarſae dor beneſco f. NACCn Airrihe tatſnn . Bos. gtisepiſcopns⸗ miͦinvye rliis oitunn ueiuin li, Aſciiam kus hi c ant udai iuenelimn nn; õ te Mngliehelnntefin Gnionis: d s dſs bali mi NdiN Gis rmmn K Snikneicd⸗ zn ſtie abrrn)ons Aknue ,Anich 11 dwaN 1, de nni ltuzhi Allltonn ¶ De accuſationibus ſolus papa epos deponit.ijj.q.v. accuſatus . c. ᷓ nis.ſed ſi crimẽ ẽ ꝑuum nõ expoſcens depoſitioneʒ uel magnũ ſʒ nõ agitur ad depoſitionẽ tũc ẽt ſolus archiepᷣs põt cognoſceꝛe ut in.c. ſacꝛo de ſen. exco. 7 per Ao. an..in. c.ut litigantes.de offi.oꝛdi.ii. vi. 6 quarto ꝙ denũcians crimen alterius moni tione nõ pᷣmiſſa nõ ex toto repellitur ſed põt emen daꝛe æ monẽ. Et nõ ꝙ monitio dʒ eſſe caritatiua 2= ut crimen emendet ⁊ in caſu buius.c.reqrit᷑ triplex monitio: ut in.c.nouit ðᷣ de iudi.ſed ſi fit ex iundiciũ ſufficit unica monitio:ut in.c.ſi epiſcopus.xviij.di. 2 in cle.i.de ſup.neg pᷣla.⸗ itellige quãdo fit ad cõ uincendã negligentiã ſupioꝛis tunc eni dʒ eſſe trina 2 ita uult illa cle. i. ezre uidetur ꝙ iſti ac cuſatoꝛes dñt admitti.qʒ nõ pmonneꝛint accnſatum qꝛ nullo iure cauet᷑ accuſatoꝛc dẽꝛe pᷣmoneꝛe accuſa tũ:ut in.c.ueniẽs ⁊?. c. . J. e. ⁊ gl.in. c. ʒ helpy. in gl. Vij.de ſimo. So. gl.mern hbuius contrarij intelligit iſtum tex. in denũtiat.æ non in accuſationibus ? ex ponit accuſatus.i.denuntiatus qꝛ in denunciatione regulariter admittitur admonitio: ut in.c.nonuit de iudi.tqᷓ in denuntiatione euangelica quã iudiciali ca nonica ⁊ regulari:ut in.c.pᷣal.nonit Et ex hoc nõ ꝙ accuſatoꝛes largo modo pñt dici denunciato ꝛes nũquid auteʒ in ciuilibus requiratur ꝙ debeat pᷣmiti admonitio? dic de neceſſitate nõ ꝛequiritur ut nõ in. d. c.lʒ heli. in gl. que incipit ex hoc. illa glo. itelligit iſtuʒ tex.⁊.c.accuſatio.⁊.c.ſequens.ij .q. Vij qñ ciuiliter agit̃ de crie:ut.l.quidã iberus de ſeꝛui. urba. pdi. ſed de urbanitate bene requiritur habet tñ pᷣmonitio in cinilibus unum nõbilem eflectũ. naʒ ſi reus cõpaꝛens cõfiteat᷑ nõ cõdẽnat᷑ in expenſis ci tatõis ſi nõ fuit pᷣmonitus qꝛ nõ fuit inculpa:ſecus ſi fuit pmonitus fᷣm Gnil.ð cu.in.l.oẽs.C. ð epiſ. ? cle.⁊.in.l.edita.C. de eden.⁊ refert ange. in. l. de bitoꝛes. C. de pig. Etnõ iſtum dictum per quod li mitat nõbiliter glo. in. c. querelã de ꝓcu.⁊= gl.in. c. i.de do.æ cõtu.li.Vi.⁊ gl. in. c. honoꝛatus.lxxiij.di. ? gl.in. c. quiſquis.iiij.q.v.que nolũt ꝙ lz quis nõ fueꝛit cõtumax in fa nec in tertia citatione nihilomi nus cõdẽnet᷑ in expenſis pꝛime ſi nõ nenerit.⸗ ideo in libellis r̃ ꝛeus ꝛequiſitus noluit ſatiſtaceꝛe ⁊c᷑. ? hec ꝓcedunt quo ad pꝛimuʒ intellectum huius.c. Aliqui dicũt ꝙ boc.c.ponit ſpeciale in epis ꝙ nõ accuſent niſi pmoneantur quod nõ cꝛedo peꝛ. c. ue niens 2. c. ʒ. . e. ſed bene ſpeciale eſt in epo in caſu c.ſi quis erga.ij.q.ðvij.ſ.cum ſubditus bʒ cqm ciui liter ð epᷣm nõ dʒ adire iudicem niſi primo pᷣmonu erit epm.= ẽ caſuſ nõ. Et ideo intellige hoc. c. in de nũciatõibus:ſecus in accu ſatoꝛe qꝛ tunc non eſt ne ceſſe ut pᷣmoneat᷑: ſy bona eſt ipſa monitio. Conclu ſio ꝙ in accuſatõe nõ ẽ neceſſaria monitio: ſʒ ĩ de hüciatiõe ſic nõ beñ abb. 4 Lla prepoſitorũ.il e Auorum intereſt at accuſatio eſt nulla .Vel ſic Criminatio prelati debet tractari coram ill quo rum intereſt. æ primo ponit᷑ deciſũ factũ.ſcdᷣo diſpo ſitõ ibi ſi Vo. s em ex tex. ꝙ illi ð monaſte rio pnt abbatẽ ꝓpꝛiũ acculare ut de cꝛiminibus nũ .„ ciaꝛe. ? cũ hec r̃a loquat indiſtincte:iĩfeꝛo ꝙ nedum monachi ſed conuerſi laici dñt admitii ad accuſati onem abbatis cũ eoꝝ inteꝛſit hĩre bonum abbatem nec ſunt puri laici.pꝑꝛo ꝗuo facit glo. in. c. x eo de Tu in fo ꝙ culpa ⁊z reatus ponuntur hic ut diueꝛſa ⁊ ut differant põt dici licʒ culpa ſit generale crimẽ:iñ ponitur ur ſpẽs ut eomphẽdat delictũ ſine dolo.ſed reatus eſt cum dolo quaſi tex. uelit diceꝛe ꝙ tã de negligentia et non doloſa quaʒ de delicto poſſit accuſari. pꝛo quo oprime facit. c. ſi quis abbas. xviij. q.ij. ubi ſola negligẽtia poteſt abbas pꝛiuari.uið glo.in.c.ea que de offi. archi. qᷣ dicit ꝙ negligentia plati eſt peccatum moꝛtale ſic ⁊z alfit dria iter peccatum ⁊ delictum de quo nide gl. in. c. peccatum de ꝛe.iuris li. Vi. ⁊ facit.lxxxi.di.c.i. ¶ Mõ. tertio ꝙ accuſatio pᷣlati tractatur cum bis quoꝛũ ĩteꝛeſt qui ãt ſint illi gl. uidet᷑ itelligeꝛe de carx dinalibus quãdo papa cognoſcit.uel de canonicis añ cognoſcit epᷣs.⁊ hoc ſentit dum allegat.c. ſi qᷣd Vo. xxxvi.di. Inn.exponit duplicit᷑ prio. ꝓ ſubdi tis accuſantibus.ſᷣo pꝛo pᷣlatis accuſatoꝛũ qui inteꝛ ſunt ut ↄſulant. ⁊ ſic tꝛanſeũt cõir doc. Sed dic cla rius ⁊ melius ꝙ accuſatoꝛes ſemꝑ dent eſſe pñtes nec ualet quod agitur in eoꝛũ abſentia nõ data con tumacia:ut in.l.ſi accuſatoꝛibus. C. e. z.iij. q.ix. ca ueant ⁊.c.oĩa. Dꝛelati vo ⸗ ſuꝑioꝛes accuſatoꝛuʒ de neceſſitate nõ ſunr uocandi ar.in.c.neniens.⁊ in C. I.j.e.ſed pñt ad cautelam uocari.⁊ ſic intellige nn. B: ſi tamen ſponie ſe offerunt pꝛo inteꝛeſſe eo rum dico eos admittendos 2 per ſe ⁊ per pꝛocura toꝛem ar.in.l.fᷣuꝰ.ᷣff. de pu.iudi.= ſic põt ĩitelligi iſta lza.⁊ facit qðᷣ nõ bar.i.l.pe..ad crimẽ.ff. de publi. iudi.ubi nõbiliter dicit ꝙ pꝛo ſeruo monacho uel ſubdito accuſato admittitur dns uel ſupeꝛioꝛ pꝛo inteꝛeſſe ſuo.dico etiã ꝓ ⁊ teꝛius in fauoꝛẽ reipubli ce põt admitti ad defenſioneʒ accuſati æ abſentis ut ſingulariteꝛ nõ. bar.in.l.ubi.C. de tranſac.ubi dicit ꝙ ſi quis occidit bannitum = nõ audet compareꝛe. Teꝛtius uolẽs pbare occiſuʒ eſſe bãnituʒ debet ad mitti:quia inteꝛeſt reipublice.ar.in.l.i.=.ij. C.qñ li cet ſe uindi.æ hec nõ. qꝛ limitant illa iura geneꝛalia ꝙ in cauſa cꝛiali nõ admittit̃ qͥ pꝛo alio: ut dicam plene in.c. ueniẽs infra.e. In glo. iij. nõ glo. z7 te ne eaʒ mẽti.ex qua iũcto tex.collige ꝙ patroni eccle ſie ⁊ pochiani pnt ageꝛe ciuilit᷑ de cꝛĩe 5 platum ut pꝛiuet᷑ ecclia qꝛ eoꝝ iteꝛeſt bje bonũ platuʒ ar. Viij. q.i.audacteꝛ.⁊= idẽ nõ i.c.maxianus.lxxxi.di.2=.xvi. q.vij.filijs.⁊ uide bonam glo. in. c. ex ꝑte ade.de te ſti.? in.c.ueneꝛabili.de offi.dele. Alij neꝛo laici nõ ad mittũtur etiã ciuilit᷑:ut hic ꝓbat iücta glo. qð ẽ Fredeꝛicum de ſenis 2ſilio.xxiiij.qui tenet quelibet laicum admittẽdum ad agendũ 5 platum ciuiliteꝛ ꝑ ⁊.· tã kis.de teſti. z.c.qm.e.ti.qdð etiã dictũ vx⸗ ſequi o. an.?æ do. anto. in pal.c. ex ꝑte ade. Sed pꝛimuz plus mihi placet ar. opti..? iura in Sꝛium allegata loquũtur in teſtibus qui cũ ſint citati non pꝛeſumũ tur doloſe uenire:ſicut accuſatoꝛes qui neniunt ſpõ te ⁊ laici cleꝛicis oppido ſunt infeſti.ij. queſtiõe. Vij. laicos.c.laici. Va gion⸗ in fine nota bene finem glo. ꝙ non ſufficit ad ualiditatem ſententie ut poſſit b 2 △ ¶ De accuſationibus certificari P ꝛelationem ad aliam ſeripturam niſi ſir illa ſcriptura in actis.oʒ eigo q; ſñia ſit certa ex ſe nel quod poſſit certificari ex aliqua parte actoꝝ.et hoc nult ſingulariteꝛ. l.quã allegat glo. 2 idem vult Inno. in. c. ij de liel.obla.⁊ idem tener Jo. an. in addi.ſpe. in ti. de ſenten. pꝛola. F. qualiter. V. quid ſi index. Ex quo inferĩ ꝙ ſi index ꝓnunciat fm conlſi linm talis ſapientis non ualet ſeutentia: maxime qꝛ conſilium non eſt in actis. æ de boc in. I. ij. C. ſi ad leꝛ. libeꝛ. ꝑ glo. ⁊ doc. tene mẽii. ante. . ui de aliquo Mnipotens * crimine gecuſai ud denunciatur interim ꝓmoueꝛi nõ pot b. d. ¶ W prio ex tex. ꝙ pendẽte accuſatione ſeu inquiſitiõe Z aliquẽ nõ dʒ iſte ꝓmoueri ad aliquod bnficium uel officium: ut in. c. fi. ð. de teſti.ubi oĩo uide ⁊ hoc procedit etiam in dignitatibus ſeculari bus ur eſt rex. in. l. qui deliberate. ff. de libe. ců. ? in l.ꝛeus fl. de mune. ? hono. vbi clarius.? in. 1. ᷓᷓ ſta ius. ff. de ꝛec mili.? 20 ꝛeddit᷑ ̊ in glo. ota fo ꝙ ex pendentia accuſatiõis gꝛauatur opinio accuſa ti: ut interĩ nõ dicat᷑ ꝑſona itegꝛa oĩno licet eꝛgo pẽ dentia accuſationis non priuet quem iure iam acqᷓ ſito neqʒ exercitio illiꝰ iuris: ut nõ. glo. in. c. ſepe de appel.facit tex.ff nil no. ap. pen. in. . i. F. integeꝛ. et Ʒ ut li pen. ꝑ totũ tñ ibabilitatur quo ad acquiren dum de nouo. ¶ In glo. i. in fi. queꝛo quia h dicit ꝙ nõ dʒ honorari pendente accuſatione ſen denun tiatione. nũquid eꝛgo poſſit interiʒ eligi. Innocen. ꝛecitat duas opi. aliqui tenent electionem fieri poſſe ak de facili poſſet impediri eleetio alicuiꝰ. quia ſi ſpe raret᷑ electio de aliquo incõtinẽti poſſet accuſare. et ſic fraudulẽteꝛ ipediret ſed nia figmentis aperiẽda non eſt. de diuoꝛ. qᷓto. Alij tenent oppoſitũ ⁊ dicũt ꝙ terminus dʒ pfigi accuſatoꝛi. Moſti. etiã dicit ꝙ; inquiſitus eligi non põr qꝛ inquiſitio non fit niſi p cedẽre ĩfa nia: ut in. c.qualit᷑ ⁊ qn. . e. il. ij. Si vo ẽ accuſatus diſtinguit ꝙ aut nõ e ifamatus. ? põt eli gi: ant eſt ifamarꝰ ? nõ põt eligi ꝛ2õe infamie. hũc ar ticulũ latius examinat Inno. in.c.accuſatũ ð ſimo. 2 ibi ↄcludit ꝙ; iquiſitus eligi nõ põt ꝛatione pꝛedi cta. ſed accuſatus uel denuntiatus uel is S quem ex cipitur de crimine põt neduʒ eligi. ſed etiã ofiꝛmari 2 ↄſecrari. ſed certe iſta opi in accuſato vr 3.1. ꝛ euſ pal. nã ſi nõ põt ꝓmoueri pendente accuſatione adh dignitatez ſeculaꝛem: foꝛtius nec ad eccleſiaſticam: vVbi maioꝛ ꝛeqrit᷑ idoneitas. ar. xj. diſtin. miramux in fi. ⁊ in denũciato uideturtex. H. z ideo ſic puto dicendum ꝙ inquiſitus etiã eligi non põt quia iam pceſſit infamia. ⁊ elecno à tali fieri nõ põt:ut ĩ.c.cũ in cũctis õ de elec. ⁊ in.c. tantis daniel.lxxxi.di. Si Ho ẽ accuſatus ⁊ tũc aut pceſſit ifamia:æ etiam non põt elegi qꝛ ſola ĩfamia facti impedit.l.ij. C. ð digni. li.xij. æ in regula ĩfamibus de re. iuris li.vVi. ubi peꝛ Dy. Si vHo nõ pceſſit ifamia ⁊? tũc pꝛomoneꝛi non põt: ut in. :. reus. pal. in.l. qui de libeꝛtate. ?⁊ H. ſed eligi poreꝛit ne malicioſe ſit attẽptata accuſatio.arg. opti. in. l. i. F. cñ quis.ff. de qõni. ſi ueꝛo eſt denũcià tus ⁊ tũc ſi pceſſit ifamia etiam eligi nõ põt ratione pꝛedicta ſi non pꝛeceſſit. ant ſnpeꝛioꝛ inquirit ? inte rim põt eligi ſed nõ ꝓmoueꝛi: ut h. ſed ſi denuciatio fit debenti cõfeꝛꝛe uel eligeꝛe nõ tenetur hus ofeꝛꝛe uel eligeꝛe obtempꝑare: ſed põt eligeꝛe ſen ofene. ? ſi poſtea oſtiteꝛit eũ cꝛioſuʒ pꝛiuabit᷑.? hũc ultimuʒ ar ticulum ꝓſequeꝛe: ut plene nõ. Inno. in. c. ad diſſol uendum. de deſpõ.ĩpu. in. c. cũ inteꝛ. de elec.? ideʒ dic ſi agit᷑ de cꝛie ꝑ uiam accuſationis ut poſſit pro moneꝛi ſi nõ eſt oꝛta infamia. de quo in. c. ſupeꝛ eo de elec.⁊.c.ſupeꝛ bis.j.eo.ti. Abbas. . , Epus Blli epiſcoporũ. Meptio nẽ cus illum ab accuſatiõe ſua repellẽ nõ põt quem ante a ſua fami iaritate neglexit ſepeꝛare. N p pſumendum ↄtra p atum detinentem in honeſtos familiares iudicat᷑ enim quis ex moꝛibus ſocioꝛum. ¶ o fo ꝙ repellens a familiaritate eũ a quo ſciebat ſe accuſandum etiã excipeꝛe ↄtra eum non poteſt. debet eꝛgo iſta expulſio fieri anteq; ſciat ſe ipetendu n ab eo nam ſi fecit poſtea pꝛeſumitur fe ciſſe in fraudẽ ar.in. c. ſuggeſtum. ? in. c meminim? ͤ de ap¶ In glo. i. in fi. NMõ ſemꝑ bc glo. ex qua collige ꝙ ʒ accuſatus in odiũ ſui nõ poſſit excipeꝛe ʒ accuſatoꝛem de ſua indignitate iudex tñ ex officio ſuo hoc põt. Contrarium iñ in ſimili uideĩr̃ ſentire Hꝛr. in.l.nõ ſoluʒ. F. fi. fl. de inin ubi tʒ ꝙ ſi alicni denegat᷑ audientia uigoꝛe ſtatuti nõ poteſt index ex officio ꝓcedeꝛe ↄ offenſoꝛem illius Sed mihi placʒ maltũ hec glo. arg. in.l. licitatio F. quod illicite ff de publica. Ec delicto eniʒ acquiritur ius pꝛiuato ⁊ rei publice lʒ pꝛiuatus nõ admittatur uel nõ ve it agẽ. facit qð nõ.bar.in.l.inteꝛ omnes. recte.ff. de fur. nã illtimus accuſatoꝛ debet repelli nedum ad cõmo dum accuſari:ſed ꝑꝑ dignitateʒ iudicio ideo poterit ejã ex officio repelleꝛe. ar. in. l. quos pꝛobibʒ.? quod ibi nõ. ff. de poſtu. æ facit qð nõ. glo .in. c. i. de elect. li. Vi. facit etiã ꝓ iſta opi.glo.nõ.in.c.i.de iudi. lib. vi. que nult ꝙ lʒ in cã cꝛali nõ poſſit inteꝛnenire ꝓ curatoꝛ in ſi inteꝛueneꝛit tenet iudicium cum eo agi catum. Sed glo. poſtea notanteꝛ dicit ꝙ iudex taleʒ pꝛocuratoꝛem põt ex officio ſuo repelleꝛe: æ non rin põr ſʒ etiã dʒ.⁊ ſic dicimus ꝙ nõ abſolute qꝛ ſi ꝑ ſia tutũ denegaret᷑ audientia pti. poſſet index ex officio ꝓcedeꝛe:ut hᷣ dr nõbiliteꝛ. dic ꝙ Iʒ poſt lit. conte.nõ poſſit reus peteꝛe cautionẽ a ꝓcuratoꝛe tamẽ iudex ex officio ſuo ne officium ſit fruſtratoꝛiũ põt ↄpelle re ꝓcuratoꝛẽ ad oſtendendũ mandatũ uel ad docen dũ de mãdato. n glo. fi. ibi de cꝛimine excepto. hec ſo. va eſt in ſe. de quo dicet᷑ plene in.c.cuʒ.p.ʒ. e.ſed nõ ↄgruit huic litteꝛe. ⁊ ideo tene ſecundaʒ ſo lutionem ſequentẽ ut ſit ſpeciale in odium eporuʒ. 2 ideʒ nõ. glo.ij. q. vij. F. in hoc G Ded contra hoc op. nam familiaris nõ auditur accuſando dominuz; imo debet puniri: ut.iij.q.ultima.c.fi.⁊.l.iniquum E. qui accu.nõ poſ. So. duplex Zꝛia loquuntur de familiaribꝰ nutritis a pꝛimena etate in domo ſecus in alijs. Secũda ſo.ut etiam illi nutriti in domo ad mittantur ad accuſandũ epm ⁊ boc in odiuʒ ipoꝝ: quia debent habeꝛe peꝛſonas honeſtas.pꝛima ti ſo. mihi plus placet nam familiaris in domo nutritus lmt g mn uln r u ntucl⸗ mli. lünnciite miahnini wit um il gummnſitnn and lman elre peelt Gitin ſi Noor iſſei em imni nmia ſi ceinet nuisieltniin GN Gnattstdis tenunſimainti ntinu ai inniced1 ütgtone cerin ulus ir ionnbuor ſtom orin. at omvi e nii. ori ei. Elnau o Amumvin wpr ſer ſit i i aun n lun lucltin fm an i nb gerner nönluifſceſais di n ſeint einttäinnnmi ie ihehhnin gntanezindcdieſtl Afereftmgapinhendarchi uOdoümn NNad ech nioteſtlnaner op ſi f irnii lnir n nl inif 4 nirinulmelcnfſſorn . mnicpial nit inum nfmrnieine⸗ frtlc ntingi n nirlgm entk ſ ateſtnb Polgendo iuc emerin a l mſin llaſnin ſ — feinmti Wunmaaceheranann apin nſiofan mti i vemmifriſpſn rimtre Minc ſygſin eind nniin inginocli ii oſt eppere ein ind grinre certi roffco onrarummiinſniividct ſennire n Küftceinn bigſ ici nanigon iama dd porckinderer 4) anſcen lins Ged nibieg Dg N)tand aled lcteſe iad cnz uqinim nsptumt ri mums no Mrinamr vd o retacl⸗ r in Lina onmes,,. uurfcfn. Auammdtt xl umnmti dyninz, o inj Munnt Cr ru zhrhſi tnd ttutco goinl rte. ſnonigond tich icl lb. Gdücini t nttſeneſteh, Eudei a Mcnnauned 1 Acrd ü vKacimggin nn Haſ Nmns otnſhtt 6 gi glenngi tlnan Gein nd lllnne, hin mr Mi ( e accuſationibus repellit᷑ pꝛopt᷑ odiũ ſui æ qui nõ videt᷑ honeſtũ.vñ quãtũcũqʒ ſit bone fame non dʒ admitti ↄtra dnm ꝓ vindicta publica æ hoc idem puto ꝓcedere ĩ epo Iʒ aliqui ↄtra. ¶ Vltimo quero quid ſi epᷣus accu ſat᷑ a ſubdito:nunquid poſſit cõtra eũ opponẽ ð cri mine:? æ nidetur ꝙ non pari ratione qꝛ neglexit enz pᷣuz panire. Cõtrarium tʒ Inno. ? cõiteꝛ alij. nam iz platus non puniuerit ſubditum non ꝓpt᷑ hoc ap pꝛobauit eius moꝛes:foꝛte enim nõ heẽbat ꝓbatio nes i0 ſilebat.ij.q. vij.pleriqʒ.ul omiſit rõne ſcãda li de pᷣben.cũ iã dudum in fi.uel etiã ſi neglexiſſer. aliud eſt non coꝛrigẽ ſubditũ æ alind appꝛobaꝛe ali quem ad officium familiaritatis cũ debeat hr̃e ho neſtas ? pꝛouidas ꝑſonas.ij.q.vij:cũ paſtoꝛis.æ G c.intellige qn ſunt familiares clerici.nã ſi eẽnt laici nõ ad mitrerẽrur qꝛ laicꝰ clericũ crialit᷑ accuſare nõ põt: ut in.c.de cetero.de teſti.et quod ibi dixi tene menti. Aobas. Ebis HMoc dicit. Abſolutus de ceꝛto crimine de eodeʒ iterũ accuſari non põt. Et nõ diuidit᷑ qꝛ ↄninet unum dictũ. 6 pꝛio ꝙ ſnia in criali cã lara trã ſit in rẽ iudicatã etiã quo ad teꝛtium. vn ſi non fuit appellatum non põt accuſatio inſtitui etiam a teꝛtio 7 hoc clare ꝓcedit qn ſnia feꝛĩ abſolutoꝛia pꝛo reo. Quid aũt ſi feꝛt õ reum nũquid tranſeat in rem iu dicatꝗ: doc.in cle. paſtoꝛalis de re iudi. nidentur uel le ꝙ non ſi iminet pena moꝛtis nel alia pena coꝛpo ralis qꝛ tranſitus in rẽ iudicatã cauſat᷑ ex quieſcẽtia ↄdenati.c.qð ad ↄſultationeʒ.de re iudica.ſed cum nullus ſit dĩs membꝛoꝝ ſuoꝛuʒ: ur in.l. ubeꝛ homo ff.ad.l.acqui.⁊.xxiij.q.v.ſi non lʒ.⸗ in. c.otingit.j. ge ſen. excõ. eꝛgo ↄdemnatus in coꝛpe nõ põt acqᷣe ſceꝛe ſnie. æ hãc opi.qnʒ etiam fui ſecutus Sed iue ſtigata diligẽteꝛ Vitate puto eã nõ ꝓcedeꝛe.pꝛimo ꝑ tex.nõ.in.l.diui.ff.de penis ubi patʒ ꝙ ſnia coꝛꝑis aff ictina nõ põt iure cõi retractari poſt lapſuʒ.x. die rũ Iʒ appareãt ꝓbationes inocẽtie:ſed ex gratia ſpe ciali fit reſtitutio a pꝛincipe.⁊ in hoc eſt ibi tex. ſing. nec ob. motiuum ↄtrarium quod ꝓcedit qñ iniuſte quis uelit exponeꝛe coꝛpus ſuũ: ſʒ qñ nõ appellauit tacite nidet᷑ ↄſentire. ar. in.l.furti.ff. de hbis qui nõ. ifa.nã ? hoc uidemus in confeſſione uera cuius nir tute ẽt ad penã capitalẽ quis dãnatur.l.qui ſniam. C. de pe.æ qðᷣ nõ Inn. in. c. qualiteꝛ el.i.. e. ? hãc ſniam nõ põt reuocare niſi aliter impetretur ad hoc qð nõ ĩ.c.cũ ſpeciali.de ap.nbi tetigi. In gl.i. in fi⸗ nõ. gl. que quotidie allegatuꝛ æ nide quaſi conſimilẽ glo.ij. q. Vv. habet z circa hanc materiam. aduerte la tius colligendo multa dicta. nam quãdoqʒ accuſatꝰ abſolutus ẽ ab obſeruatõe iudicij:⁊ põt iternʒ accu ſe ri.l. lbelloꝛum. ff. eo. canoniʒata. ij. q. viij. libelloxꝝ ⁊? fact.c.cum.p.j.e.Et an hoc caſu ille idem poſſit accuſare uide tex.ij. q.i. ꝓhibentur æ uide bo.glo. ibi in Ybo pnblica quandoqʒ quis eſt abſolutus ni goꝛe tranſactionis qꝛ tranſigit cum accuſatoꝛe. ? tẽ ſi tranſactio tenet põt accuſari a tertio:qꝛ non facit piudicium. tenio nt nõ. in.i.tꝛanſigeꝛe. C. de trãſac ti. ſed ab eodem accuſari nõ põt Si vo tranſactio no tener tunc a temno in dubio accuſari põt: ſj an ab iſio qui tranſegit. dic ut nõ. baꝛ. in..ſi maritus. F. ſi negauerit. ff. de adul. Onqʒ quis fuit abſolutus E uiam exceptõis.⁊ tunc aut erat tale crimen ꝙ etiã E uiam exceptõis debeat puniri pena naturali = nõ põt iterũ accuſari:⁊ que ſunt iſta cria noõ .in. c.i. de excep.⁊ in.c.ij.de oꝛd.co gni.2⸗ in.l.ij.F.ſi publico .ff. de adul. ſi vo nõ ſunt talia cria. ⸗ tunc potit ite rum accuſari ⁊ exceptio de ſui natuꝛa non tendit ad uindictam facit c.ij.? quod ibi nõ de oꝛdi.cog.⁊.c fi. eo.ti, aut fuit abſolutus per uiam denũciatõis = dicit Inn. in. c. dilecii ö purga. cano. ꝙ põt iteꝝ ac cuſari qꝛ denũciatio nõ fit ad nindictam:quod pu lat uerum ſdem quoſdam:niſi ſatiſfeciſſet ex toto delicto. quod ego puio neꝝ qñ niam denũciatõis ſoluiſſet penã nãſem delicti:alł ſecus qnqʒ quis fuit abſolutus in pnia = gl.h̊ concludit ꝙ põt ice:ũ accx ſari ꝙ limita ur duobus modis fᷣm aliquos. naz ſi pnia fuit publica ſn aliquos nõ poteſt iteꝛum acen ſari quod tenet h do.anto.alt. Moſt.in. c. tue de cu.ſed mihi nõ plʒ.nam pꝛo delicto iponitur pnia ĩ foꝛo aĩe ut ſauſfaciat deo ⁊ aie.ideo punitur a con feſſore ſuo tin ubi deliquit.xxi. q.v. placuit. Item punitur in foꝛo contentioſo ſeu iudiciali:qꝛ leſit rẽ publicam ut.l.licitatio.O.qdð illicite.ff. de pu. hinc ẽ ꝙ debet puniri ubi deliquit.iij.q.vi.c.i.æ in anc. qua in pꝛouintia.C. ubi.de cri.agi.oʒ. Cum eꝛgo iſta tendant ad diuerſos actus ſiue effectus impoſi tio unius nõ ponitur ꝑ diſpõnem alterius. aꝛ. in. l. an eadẽ. ff. de excep.ꝛei iudi.non ob.ꝙ eſt publica. qꝛ ſemꝑ ẽ idem finis ut ſatiſfaciat deo z aĩe ſue:ſed iponitur publice qnqʒ ad ſedãdũ ſcãdalum. xxvi. q. vi. c. fi. Ad hoc optime facit.c.felicis..fi.deppe. li. vi.ubi ſingulariter ꝓbatur ꝙ pũitus ꝑ iudicẽ ec cleſiaſticũ de crie eccleſiaſtico põt iterũ puniri ꝑ iu dicẽ ciuilẽ qᷓtenꝰ pena excedit᷑ legał.ſʒ pnia eti ſi ſit publica leuior ẽ ꝙ; pena nãlis delicti ut xxxij.q .ij. admonere. Secunda limitatio ẽ ꝙ abſolurus in pe nitentia nõ põt iterum accnſari de crimine cõmiſio ante batiſmum ꝙ tenuit glo.xxxij.q.i.quod autem ? xlix.di.in prin.Et ſentit etiam hic do.anto. ſed õ rium ſentit glo.in.c.gaudemus de diuor.æz in pre al.c. admo nere.⁊ hoc mibi plus placet quia batii mus tollit peccatum æ penam peccati quo ad deum adeo ẽt ꝙ penam purgatorij non ſentit ut eſt tex. Angu. de peni.di.vij.nullus . Sed non tollit quo ad rem publicam. iſta enim ſunt diuerſa ſicut non tollit ius competens tertio ita nec ius queſirum rei publice.primuʒ iñ equius ẽ ſi daretnr baptiſmus ſi ne ſimulatione qñqʒ quis fuit abſolutus dum agẽt ciuiliter de crimine æ nunc accuſatur crinaliter nun quid poſſit ⁊ circa hũc caſũ aduerte:nã ſi utraqʒ pe na tẽdit ad uidictã abſolutꝰ ciuiliter nõ poteſt accu cuſari crinaliter. ?æ hoc nult tex.i.l.ptor edixit.ff. de iiu.uñ abſolutꝰ ab actione iniuriarũ nõ accuſat᷑ cri naliter quod iliũ occideꝛit.ſi vo ciuilis accuſanio tẽ derit ad rem familiarẽ crialis vo ad uidictaʒ æ tũc aut fuit abſolutus qꝛ accuſatoꝛ non ꝓbauit: 2z põt iterũ accuſari crialiteꝛ: ut in.l.i.C.quãdo ciui.ac pᷣ iu. cri.nõ. Inn. in pal.c.cũ dilecii de pur.ca.ſi vo fuit ꝓnunciatum ſuꝑ facto qðᷣ nõ comilſſit æ tũc nõ 5 ¶ Be accufationibns poteſt accuſari etiam ciniliter. ar. in. l.ſi quiſ cum t0 tum. ff. de excep.rei iudi.quod eſt neꝝ ab eodẽ. Dʒ ſi a tertio poterit accuſari: ut noluit bar. in.l.iij.f. vi bo.ꝛap.per.l.qui de cꝛimine.C. de accu.qnqʒ fu it abſolutio facta per diſpẽſationẽ.⁊ dic ut in glo. 2 adde quod nõ.in.c.at ſi cerici.s.de indi. Qñque abſolutio eſt facta quia purgauit ſe de delicto æ dic ut in. c. ij. in. c. ex tuarum. de purga. cano. ubi di cam qñque fuit abſolntus quia confugit ad eccleſiã preſtito iuramento per iudicem cinilẽ de ĩpũitate ip ſiuſ accuſati ⁊ nõ poteſt iterum accuſari.xvij. q.iiij. id conſtiruimus.qñqʒ fuit abſolutus ꝑ uiã iqſitõis 2 dubitatur:nunquid poteſt accuſari: Inno ponit duas opi. in. c. cum dilecti. de pur. cano. ubi tener quod nõ poteſt accnſari ⁊ tenʒ bar.i. l.ſi cui. ff. e. ti. 2 mihi placet:nam de iure ci.non uidet᷑ tin dubiuʒ quia eadem pena impt nit᷑ ſiue agat᷑ ꝑ accuſationem ſiue peꝛ denũciationem ſiue peꝛ inquiſitionẽ ut dico ſuper ſyica de iudi. Sed de iure canonico poteſt eẽ dubium quia imponitur minor pena ꝑ modũ iquiſi tionis: ut in. c. qualiter el.ij.j.eo. Sed hoc non ob ſtante puto primum dictum ꝓcedere quia h minor ſit pena utraque tamen tendit ad nindictam ergo ñ põt iterum agi ar.optimum in.d.l.ptor edixit.ff.de iniu.qũqʒ actuʒ fuit primo crialiter ⸗ fuit abſolutus 2 queritur utruʒ iterũ poterit accuſari crialiter: 2 di citur qð nõ ut hic ⁊ in pal.l.ſi cui.ff.e. ti. fallit in ca ſibus bic exceptis. primus qñ põt ꝓbari ꝙ primus accuſator fuit prenaricator 2 qtiter ꝓbabir dic oð per teſteſ qui interfuerunt qñ accuſaror ? reus oue nerunt ſuꝑ colluſiõe fienda: ſed quia boc difficile ẽ ꝓbare uide nõbilẽ theoricã bar.in.l.i.F.pꝛeuarica roꝛc. ff. ad turpil. ubi dicit ꝙ ſi accuſatus conneꝛſa batur cuʒ accuſatoꝛe pꝛeſumitur colluſio quia ex ac cuſatione criminali oriũtur inimicitie capitales.l.i. z.1l. ſi inimicitie. ff. de his qui. ut indig. Si cꝛgo ac cuſatus nõ curat de accuſatiõe ⁊ familiarit᷑ cõueꝛſa batur cum accuſatoꝛe pᷣſumit colluſio qð eſt bñ no tandũ.ad boc.c.J.ꝓximũ.adduco in argu. c. ꝛepel lantur.j. e. z.c. eiciens.xxxxiij.di.⁊.c.ſilij de hereti cis li. V.. Secũdus caſus exceptus eſt qñ ſecundus accuſatoꝛ ꝓſequiĩ iiuriã ꝓpꝛiam ? ꝓbat ſe ignoꝛaſ ſe accuſationẽ inſtitutã ꝑ aliuʒ. ¶ Er nõ circa hũc caluʒ qualit᷑ ꝓbabit᷑ ignoꝛãtia ⁊æ nide glo.in pꝛealle. . ſi cui 2 in. l.V. C. de ꝑi. tu. ⁊ ſpe.in ti.de aboł. .i. H. ſed liteꝛ. dic ꝙ animꝰ ꝓbabitur ꝑ iuramen tum ar. in. c. nulli de elec.li.vj.et quod nõ glo..c. inotuit eo.ti. in antiquis. Itẽ ꝓbabit abſentiã a lo co tpe accuſationis nel ꝙ eꝛat in miĩori etate conſti tutns ut eſt bonus tex.in.c.fi.qui ma.accu.poſ.ſcia eim pᷣſumit ſi in loco erat fama de accuſatione uel iſte erat nicinus ar. in. c. quoſdã. z. c. qᷓto de pᷣſũp. ? in.c.i.de poſtu. pꝛela.? gl.ĩ.d.l.v.qnqʒ quis fuit accuſatus de crimine ſine ceꝛta qualitate ⁊ abſ. olutꝰ nũc aliꝰ vult eũ iteꝝ accuſare addẽdo certã qualita tem. puta pꝰ é accaſatus ꝙ ꝑcuſſit ſempꝛoniũ:nunc accnſat̃ ꝙ pcuſſit eũ cum ſangu s effuſiõe nel cum abſciſſione mẽbꝛi nunquid põt. magna ⁊ nõ.eſt qõ. iõ diſtingne. aut fuir abſolutus aut condemnatus ſi fuit abſolutus ⁊ dic ut ꝑ HBar. inj.l. denunciaſſe.f. de adul.ſi fnit Odemnatus æ? tunc agitat᷑ ut grauius ↄdemnet᷑ ꝑꝑ qualitatẽ adiectã ⁊? dic ut nõ. bar. in.:. ſenatus.ff. eo.ti.? uide ad ꝓpoſitum peꝛ eundem in .l.ſepulchꝛa.de ſepul.vi. . De ſũ lpõ Epellantuꝛ. oluman Roba bitantes inimicis accuſati ab accnſatione repellunt.pꝛimo ponit ſtatutũ.ſecũdo rõeʒ ibi.quia. pꝛo ex tex. unũ modũ ꝓbandi amicitiam ⁊ inimicitiam. nam amicitia pꝛobatur ex frequenti con ueꝛſatione cum amicis. ar.op.i.late culpe..amicos ff. de v. ſig. Inimicitie pꝛobantur ſi conueꝛſar̃᷑ qnis cũ inimico meo ⁊ intellige de conueꝛſatione freqnẽ ti ut S dixi. ⁊ facit.c.eijciẽs.lxxxviij.di.⁊ ex hoc 56 ꝙ amicitia æ inimiciria pꝛobantur ex ↄiecturis:cum oꝛiantur ex aflectione animi z animus niſi peꝛ piec turas ꝓbari nõ põt ut in.c.ij.de renũ.li.Vi. ⁊.l.o lum. E. de dolo. ⁊ circa hoc nide quod nõ.in.c.cuʒ adrianus.lxiij.di.⁊ ibi glo.que dicit ꝙ ſi quis alinʒ non ſalutat pſumit᷑ eſſe inimicnus quod intelligo on eꝛat ſolitus ſalutareſ Wo ꝙ affectio inimicie anʒ iducit hoĩem ad male loquendũ ⁊æ ad blaſfemãdum inimicũ amici qð tñ eſſe nõ debet: non enim ꝓ ami co aliquid iboneſtum faciendũ eſt: naʒ ut inquit Ci ce.hec lex in amicitia ſanci᷑ ut nec rogemus res tur pes nec ut rogati faciamus.⁊ ut narrat ualeꝛius qũ quidaʒ impꝛopeꝛaret amico cur nõ faceꝛet quod ro gabat quid mihi pꝛodeſt amicitia tua ſi pꝛo te aliq̃d inhoneſtum facturus ſum. ¶ In gloſa prima ibi nam ſocius ſocij mei non eſt mens locius:ut in.c. lcgit᷑.lxxj.di.ubi dẽꝛ ꝙ q ſunt cũ ſoꝛoꝛe mea n ſunt ſoꝛoꝛes mee:eꝛgo ad ꝓpoſitum conuerſantes cum inimico meo non debent dici mei inimici. Sol. du plex ut colligiĩ ex dictis doctoꝝ primo quia iura al leg. iĩnitũtur vVitati qꝛ in Vitate non eſt meus ſocius ſed iſtud.c.fundat᷑ ſuꝑ pſũptiõe quia ut dixi inimici tia pꝛobat᷑ ex piecturis qꝛ oĩo ſocius ſocij mei non eſt ſocius meus ꝓbatur qꝛ ad bhendam ſocietateʒ requiritur ↄſenſus:ſed ad ↄhendã inimicitiã ſumit affectio que pſumit᷑ ex cõueꝛſatiõe iſta. Sed an oĩs inim citia ſuffticiat ad ꝛepellendũ ab accuſatione vin cen. ꝙ non. ſed dʒ eſſe capitłis ut in aucẽ. de teſte. ſi vo qð nõ.⁊ dẽ inimicitia capitalis qñ fuit ſibi mi natus moꝛtẽ ſeu accuſauii eum crialiteꝛ.uel eſt con tentio de maiori ꝑie bonoꝝ:de quo dic nt nõ. glo. in. c.cum opoꝛteat.j.e.⁊.l.licʒ.ff.de arbi.⁊ in dicta guẽ. de teſte. ¶ Witimo ſcias ꝙ ad pᷣhendum ini micitias non inſpicit᷑ iuſticia uel iiuſticia aĩe ſufficit eim ꝙ tale qͥ pceſſit qdð habuit ꝓuocare animũ al terius ad inimicitiã pꝛo hᷣ tex.in.l.i.ffl.de his.qᷓ ut ĩ dig. ubi Oar.pro hoc.c.cuʒ J.?.a.de re iudi.nnðᷣ etiam infero ꝙ ille qui fuit cã iimicitie põt excipere õ umicum ſuũ de inimicitia ut nult archi.i.c.ſtatutũ de reſcrip.li.vVj.ar.l.nec timoꝛem.ff.qð me.cã.licet gl. in v. ſi minus ronabilit̃ priuʒ ſentiat ? male in. c. ut debitus de ap. in fi. Ad unum tamẽ aduerte qð ille qui fuit cã inimicitie indiſticte non repellit inimi cum ſʒ debʒ ↄſiderari an hoc fecerit malicioſe:ideo relinquit᷑ arbitrio iudicis:ut eſt tex.nõ.in.l.i.O.cum quis.ff. de queſtio.unde bar.reciiat ibi de quodam Eifetgmenriimmemn jellirgaſunam uuinen i J trimiuliLANNnud claridenndei nid ve ſoe 6Inc udrtdasſdigatnn Natrie omn tmag la onc wdinccdebe zet bot ſins n ioftanin ſoꝛo oi ai on oliraa voyj nlui nin io ieliet M⁵Nρ„ναρορανvnααααα Uyriſancnvvonng:nigid gvolta ijnec otel ponei nin in ad⸗ unroer cengfentsieme ic n an⸗ Imleſitnes criecnonicet vide n Niroft nidni ſt eenan incet giaindenst ſen mncbeſpoſitnan endii noi. linſ. Nug eponitignompi Chonſtignoidigon vun fn hrim igniri noeten iin mmlmn vdt tiiut mmnij lens na n e anarnlaein uunimb d ni o Pcaflnidiinen geſoeneniigan Hliſeniun eſerocthn nain pani nſwindicft mmn neri Ki nſuni nnecrogenns res n cannsAN ann glins i raamicd r höfateen rod ro Podanicta iigi rahiͤ wos ſon. (Ro Min bi meinonct meus locnsntint. i/αtrirnanͦ u groiumconuriinns Itonduina innd. d Nusdoaozprimooinl in tar non et nus oeins iſigtie ticii nnit ncioſCeltsſoch niten Aun rad idenan cem And enhuinictd imi igcnrinide in Naln tunan palun Pctlnignnu a ancattki utxian giiin / h wr. eu o Aentit idies l.e. ¶ Be accuſationibns qui cum ſciret non poſſe pꝛobari debitum ↄtra eũ niſi ꝑ unum teſtẽ dedit illi alapã ut ſic poſtea ſi pꝛo duceretur ĩ teſtẽ ↄ enʒ poſſet repelli prextu iimicitie hoc tamèẽ iudex conſiderabit ex circũſtãtijs. nec ma litia dʒ ſibi prodeſſe:ut in.c.iquiſitionis in..⁊ an fides. J. eo. Abba. Ccuſ. aſti Ponit pniam aecuſa toꝛis calũnioſi cum ſeqͥ tur inde mors uel mẽbri debilitatio. Hõ primo quod in foro pniali imponitur minor pẽa q; in foro iudiciali nã in foro iudiciali ĩponerer̃ pena ualde acrior:⁊ facit ꝙ dixi in.c.de hiſ.s A In glo. in v. niſi pro pace in fi. uel dic clarius col igen do dicta doc.ꝙ iſta dictio niſi poſſet eriaʒ ꝛcferri ad ſequẽtia: ut pñia ĩponatur niſi omittatur pꝛo pace 2 pꝛo ſcandalo qð inde ĩminet.põt ẽt ꝛeferri ad pecca lum ut ſit ſenſus ꝙꝙ ſi in vitate accuſauit crioſũ: ſed malo ʒelo tũc in foꝛo aĩe punit᷑:nt h̊ dr̃ qꝛ nõ debuit malo ʒelo accuſare ꝓximũ:ſed ſi fecit pꝛo pace ⁊z ze lo iuſticie: ut aliqui quiete niuãt:tunc non dʒ puniri etiam in foꝛo anime.unde talis eſt imunis etiã ouo ad deum. ſed nõ euitat irregularitatem qꝛ illa pbit etiam ſine peccato.⁊ de hoc dic ut nõ.in cle.i.ð ho mi. ⁊ per glo.in ſũma.li.di.Et ex hoc ſolui᷑ qõ.qui dã iterfecit patrem meũ uel tutoꝛẽ meum ⁊z penituit nũquid licite poſſum enm accuſare:nã ſi nõ accuſo ꝑdo heꝛeditatẽ ut.l.ij. C. de his qui.ut ĩdig.ſi neꝛo accuſo uideoꝛ moueꝛi malo ʒelo exquo egit peniren ti. Minc. dubitat7 plus ſibi placet ut abſtineat ab accuſatõe. Jo. an. tenet ꝙ licite poteſt eum accuſare ꝑ nõ in. c.de his S. e.æ hoc vius .nam nut dixi abſo lutio.facta in foꝛo pñ ali non tollit accuſationem in foꝛo iudiciali.¶ Item qꝛo qũo ĩtelligitur f̃a dum dicit ꝙ dʒ peniteꝛe in pane æ aqua per.xl dies cum ſeptẽ ſequẽtibus annis:nũquid quolibet die dẽat ie iunare.dic ꝙ nõ:ſed iponet᷑ pnia ſᷣm arbiurriũ ſacer dotis ut per ceitas feꝛias ieiunet ſic in qualibʒ ſepti mana ⁊ ſũt tres ferie canonice.⁊ uide in tex in.c.̊ a ł.qui nõ facit mẽtionẽ niſi de quarta ⁊ ſexta feria tex.ẽ in.c.pe.xi.q.iij.⁊ ibi nideas ⁊ ſic intellige cia iura que iponũt pniam certoꝛũ ãnoꝛũ. n glo. ſi. in fi. Iſta gl. exponit ignotũ pꝑ ignotius.nec dicit uerum vᷣm ꝓprium ſignificatũ uocabuli æ docto.̊ ſimpliciteꝛ tranſeunt.ideo dic ꝙ ꝓprie debiliratio Oingit qn ipedit᷑ exercitiũ alicuius mẽbri:ut ꝓpter pcuſſionẽ nõ poſſit libeꝛe exerceꝛe officium brachij uel pedis:ita ꝙ ↄtingit debilitatio ſine abſciſſione mebꝛi. uide aliqd in.c. ſicut urgeri.i.q.i.⁊ in.c.ego ſupꝛa de iureiu.? in.c.i.qui cle.uel no.⁊ nõ bar.iĩ.l ij. f. de publi. indi.æ ibi rangit ꝓprie qͥd ſi mẽbri mutilatio ↄtingit enim ex abſciſſione mẽbꝛi:un mu tilaꝛe. idẽ ẽ qð detrũcatr᷑.ad hoc qð nõ in cle.i.ðᷣ ho mi. 2 in. d. c.i. qui cle. uel uo.?æ hoc no ꝓ ſtatutis fa cientibuſ mẽtionẽ de hoc. HZ q Snꝑ notoꝛio ꝓcedit Bidentia. nemine accuſaã te. h. d 5 pꝛimo caſum in quo iudex ex officio ſuo ꝓcedit: ut qnãdo delictum ẽ euidens ⁊ notoꝛinm.⁊ ideo iſtud eſt:nam accuſatio inquirit ut crimẽ manifeſtetur ⁊? in iudicio publiceĩ ꝑ ꝓbati ones:ſʒ hũc finem hẽmꝰ ꝑ euidẽtiã fci. frſtra g req; ritur accuſator. Er aduerte qꝛ lſʒ hec.non aperiant intellectum hꝰ.c. Ego puto hoc.c. ꝓcedere in noto rio facti pmanetis qð indicat tex. ibi euidentia. nam euidẽs eſt id qð ſemper apparet.de quo uide glo. in. c. ij. de.V. ſig. li. vj. in v. manifeſtũ. ⁊ ĩ tali no õto non requiritur accuſator:ut h. nec probatõ nt.ij. q. i.de manifeſta. ubi bo glo.ſecꝰ puto in notorio facti tranſeuntis:lʒ illud fuerit notorium alijs non in eſt notoriuʒ iudici ut iudici.iõ dʒ pꝛocedere ordine iu diciario ut eriam ſentit Jo. an. ĩ. c. fi. de fo. ↄpe.li. Vj.in nouella.ſʒ ad hoc nide glo in.c.ad noſtrã de iureiu.æ ponebant h̊ aliqͥ exemplũ ð eo qui deliquit in pnñtia iudicis æ aliorum:ſed tu de hoc dic melus ut nõ in.c.vVra.de coha.cle.⸗ muli. æ. in. ij.q.i.. i. 2. F. qñqʒ ⁊æ proſequere mãm nt nõ in d. c. ueſtra z nõ non eẽ intelligendum hoc. c. de notorio facti rr ſeũ is qdðᷣ non habuit permanẽtiã. ſi habuit perma nentiam certo tꝑe:ita ꝙ nõ potuit terginerſari nec iu dici nec alijs: tẽ iudex ex offo ſuo põt iudicare de hoc qʒ non iudicet de eo quod eſt ſbi notũ ut noto rium ⁊ ſic ĩtelligo glo.ſingularẽ i.l.i.C.qᷓ ⁊ aduer. quos quam uideas. abb. Bm. p. manconela. Laici uel inimici clericos accuſare nõ pñt ⁊ facit tria primo repellit unũ accuſatoꝛem:qꝛ laicꝰ Secũdo repellit aliuʒ qꝛ inimicus.Leꝛtio ꝛepugna tionẽ includit fa ibi eũ tertia ibi:ſed utꝛiqʒ ſ WM õ. prio ꝙ uolẽs teſtificari õ aliquẽ in cauſa criminali pſumit᷑ eius inimicus ⁊ ꝓpteꝛ hoc põt poſtea ab eiꝰ accãtione repelli. Ex quo infero ꝙ ex tali teſticatio ne ſeu ex conatu ipſius teſtificationis oꝛitur inimici citia capitalis: nã ał nõ ꝛepelleretur ab accuſanone: ut dixi in.d. c.ꝛepellantur ſupꝛa. eo. ⁊ facit.l.inceꝛta ⁊.l.inimicitie.ff.de his qui.ut indi.⁊a hoc limita.ut .j.dicam.¶HNõ ꝙ ex accuſatione criminali neouz onuntur graues inimicie inter accuſatoꝛem 7 accu ſatũ: ſed et ĩreꝛ accuſatum ⁊ fꝛarnem accuſatoꝛie: öᷣ nõ ¶ r quo nõ ꝙ inimucitia contracta cum uno ex attinẽtibus tranſu ad alios ꝓpinquioꝛes in 92 du ¶ Deruſini hoc non ſeꝛuant quia non faciunt uindictam publicam niſi de fꝛatꝛe carnali. ſacit. .i. .C. ſi qua. pau fec. dicatur 27 optime.c. accedens.ij. ut lit. nõ ↄ Hõ ꝙ ſublata accuſatione pꝛopter indignitatem accuſatoꝛis põt accuſatus iteꝛum ac cuſari ab alio ſi alia rõnabilis cauſa nõ obſiſtat de quo plenius dixi in. c. de his g eo.ti. ota ulti mo laicum repellendum ab accuſatione cleꝛici etiam ſi cleucus ſit infamatus tem colligi põt ſingu lariter ex tex. iſto.qdðᷣ de iure canonico adeo inimici ꝛepelluntur ab accuſatione ut etiam infamatos ñ ad n ttn iuur etiã in criminibꝰ exceptis:qð tene mẽti 2 fac.c.ꝑ iuas.:dę ſimo. S ado u laici ⁊ bo ne fame. iora hanc glo.⁊= colligẽdo totam mãʒ diſtingue faciendo quatuor mẽbra quod ant queri tur nunquid laici poſſint accuſax cleꝛicos. Iteʒ nun quid clerici clericos.⁊ nunquid laici eAn. ad primum menbrum diſtinguo: quod aut ſaicus ault accuſare clericum criminaliter aut ciuiliter. b a ¶ BDe accuſationibus prio cãu ꝛegularit᷑ nõ admittit᷑ ẽt ſi laicus eſſʒ patꝛo nus eccleſie ut nõ glo.ij.q.vij.in ſũma.et eſt rario bꝰ ꝓhibitiõis qꝛ laici pſumuntur ex odio accuſare clericos: ut ij.q.vij.laicos ⁊.c.laici. Itẽ quia debẽt clericos ꝛeuereꝛi tanqꝙ; pres.ij.q.vij.oues. et.c.ſa ceꝛdotes. Fallit hec ꝛegula in caſibus ut ſi laicus uellet ꝓſequi iiuriã ſuã uel ſuox. ut in. c.de cereꝛo g de teſti.uel ſi crimẽ ẽ exceptũ qꝛ tunc diſtingue ut ĩ glo. oʒ iñ ꝙ accuſatoꝛ poſſit aſcendeꝛe ad illum oꝛ dinem in quo ẽ accuſatus.ij.q.vij.ipi apli. unde ir regulares nõ admittunt᷑ ad accuſationem clericoꝝ. qꝛ nõ pñt illũ oꝛdinẽ bẽe:ut in palle.c.ipᷣi aplłi.⁊ ꝑ Inno. H. Si neꝛo uult accuſare de crĩe ciuiliteꝛ: et tũc patronꝰ adminit etiã ſi priueĩ bñ ficio:ut nõ.in .c. ex ꝑte ade de teſti ⁊ in. c.filijs.xvj.q.vij.ð paꝛo chianis ẽ dubiũ:ſed dic ur dixi in c.illa.S.eo.⁊ dixi ct in pꝛealle.c.ex parte ade.Alij vo laici nõ admit tũt᷑ Ʒ clericũ:exquo nõ ꝓſequunt iiuriã ꝓpriam.ut dixi in. d. c. illa. I Secundũ mẽbrũ fuit nunqd cle rici poſſint accuſare laicũ. Inno.in hoc unarianit p dixit h̊ in iſto.e.ꝙ; nunqᷓᷓ clericus crĩaliteꝛ põt accu ſare laicũ etiã ſi ꝓſequaĩ iiuriã ſuã.xi.q.i.clerienm nullus. nam et teſtimoniũ fene non põt in cã crĩali. xj. q.i.teſtimoniũ.ᷣrefeꝛt alios diceꝛe ꝙ põt accuſaꝛe ſi nõ nenit imponẽda pena ſangnis. Ego latius di ftinguo q; ad uindictã publicã clericus laicñ accãꝛe non põt ẽt ſi nõ uenit ĩponẽda pena ſanguĩs et pꝛo boc adduco.c.ſaceꝛdotes.ij.q.vVij.⁊ 25 ẽ qꝛ accuſa tio dẽ genus illandabilis intẽtionis.ij.q.vVij.ſi cnis vVñ clericus ſe imiſceꝛe nõ dʒ huiuſmõi odioſis liti gijs. qdᷣ nõ. Itẽ clerici qñt eſſe ſegꝛegati a nita lai co: ut nõ in pᷣalle.c. ſicnt. Item uides in ſimili ꝙ clericus non põt aduocare ne nideat̃ alteri nocere cũ ipſe dẽat uelle oibus ꝓdeſſe: ut in.c.fi.de poſtu. fortius eꝛgo dʒ ꝛemoueri ab accuſatiõe qne eſt ma gis odioſa: ut ᷓ dixi. ant clericꝰ ꝓſequit᷑ iniuriã pꝛ0 priã.ut eccleſie ſue:⁊ tũc ſi pena ſanguinis non neit imponẽda põt licite accuſare laicũ:ut in. c. enm ſit gñale de fo.ↄpe.⁊ in.c pꝛelaris.de homi.li.vVi.⁊.c. oliʒ de iniu. facit.c.grauis de ꝛeſti.ſpo. Si ueꝛo ne nit imponenda pena ſanguĩs etiã põt accuſaꝛe laicũ ꝓſequẽdo iniuriã ꝓpriã:dʒ iñ ꝓteſtari non ĩirẽ dit accuſaꝛe ui pena neeanluf de hoc in. d. c. pꝛelatis de bomi.ii.Vi.¶ Tenium membrum fuit nunquid clœici clericos poſſunt accuſare:⁊ dic ꝙ ſi ſunt bone fame pñt accuſare ctiam eorum ſuperio ꝛcs: ut in.c.ex parte.⁊ in.c.ueniens ⁊ in.c.licet.].e. ſi vo ſunt male fame non admittunt᷑: ut in.c cũ dile ctus.j. e. niſi ĩ exceptis cribꝰ qꝛ ĩ ił admirtunt̃ ẽt ⸗ nõ infamatos:⁊ in hoc differunt a laicis.et de hoc in. c. i. de cõfeſ. z. xv. q.iij. c.fi. ¶ Vltimum mẽbrũ fuit nunquid laici pnt laicos indiſtincte accuſare:et dic bꝛeuiteꝛ ꝙ ſi crimen ſit publicũ ſtricte.large uel largiſſime:quiliber de populo admittitur ſi ſpeciali ieꝛ nõ ꝓhibet᷑.l.i.ff.de pnbli.indi.inſti.eo.ĩ pri.⁊.l. qni acculare.ff.de accn. Si vo eſt crimẽ priuatũ et tũc ad penã coꝛpoꝛalẽ tmn accuſat ille cuius inteꝛeſt. ſed ad penã pecuniariã admittit᷑ quilʒ de populo.et hoc uitimũ uoluit glo.æ baꝛ.pꝰ eam in Gica. ff. de popu.acti.⁊ cui applicetur pena pecuniaria. dic ut nõ. in.l. teꝛtia. ff. de ſepnl.uio. ? in.l.agaria.ff.de ter mi.mo.⁊ dico ðᷣ de iudi.in Neica.⁊ intelige on laici accuſatoꝛes ſunt bone fame:ſi auteʒ ſunt male fame nõ admittũtur ut dixi in. c.i.S.e.niſi in cꝛaiminibꝰ ex ceptis. nã in illis etiã admutũtur S nõ infamatum: ut in d.c.i.de confeſ.2.xv. q.iij.c.fi.⁊ h pe: Inno. que aũt ſint cria excepta.hᷣ habes glo.= aliazʒ magis nõbilem.iij.q.vVij.in ſũma n eadem glo.in fi. lIʒ hec ſolutio ſit neꝛa in ſe nõ tamen congruit litteꝛe qꝛ papa repellit eũ qꝛ laicus nõ quia inimicus. ideo Inno. ſoluebat aliteꝛ ꝙ foꝛte iſte accuſatoꝛ eꝛat ma le fame.uel ſecũdum VWinc.tempoꝛe quo fuit iſte re pulſus nõ eꝛat iſte cleꝛicus ifamatus:ſed ex his que boſtea ſurrexꝛũt ĩ indicio.ſurrexit infamia ⁊ hec rõ eſt melioꝛ. ¶ In glo. fi. ibi. ſuo iuramento. Nõ gl. ?z nide quod nõ. Hoſti.in.c.inteꝛ de pur.cano.⁊ in fi. glo.illud.c.in pꝛimis alł ꝑ glo.nihil uel parum fa cit fᷣm Jo. an. æ bene ſed melius facit. c. cnʒ in iunẽ tute.de pur.cano.ubi glo.fi.hoc tenet.⁊.xviij.q.ðij. in decima.⁊ nide bo.glo.lxxxi.di.c.cleꝛici.que dicit ꝙ ſi duo cleꝛici dicunt me cõmiſiſſe nnum cꝛimen ta li die ⁊ duo laici dicunt fuiſſe cuʒ illis rota die ⁊ nõ uideꝛunt me illud delictum cõmitteꝛ e ꝙ tunc ſtarur dicto laicoꝛuʒ quod nõ.ſingulariteꝛ. Ex quo habes ꝙ laici poſſunt teſtificari in canſa cꝛiminali pꝛo cleꝛi co licet nõ contra.facit.l. quo minus. C. de procu. Item aliud ſingulare colligitur ex illa glo. q quan do paꝛtes uel quando teſtes utriuſqʒ partis ſum cõ trarij ſtandũ eſt dicto illoꝛuʒ qui deponũt pꝛo reo: licet alij ſint magis idonei ⁊ boc quia illi deponunt neꝛiſimilioꝛa. quia de quolibet pꝛeſumendum eſt bo num ⁊ ſic limita nõ. ꝑ glo.c.in nr̃a de teſti¶ Vlti mo extra glo.opp.⁊ uidetur ꝙ iſte pꝛeſbyteꝛ.b.non debebat repelli ab accuſatiõe ex eo qꝛ fuit ꝓducius in teſtem illius cãe:qꝛ neceſſarium eſt officium teſlis ⁊ ↄpellitur peꝛhibeꝛe teſtimoniuʒ.l.ſi onñ. C. de teſti. ⁊Z nõ in.c.dilectoꝛum.de teſti. cogen.facit.c.dilecto de teſti ergo ex hoc nõ debʒ reputari inimicus excu ſat᷑ enim rõe publici officij.ad hoc quod nõ.in.c.in teꝛ dilectos.de fide inſtru.⁊ ĩ.c.ex litteꝛis.de trãſac. hoc ↄꝛium uidet᷑ difficile æ dixeꝛũt cuidem ꝙ ad õ hendum inimicitiã nõ debemus reſpiceꝛe an pceſſit iuſta cã uel non: ſʒ ſatis eſt ꝙ animus ſit ꝓuocatus ad inimicitiã: ut dixi in.c.repellant᷑ S. e. nam ex teſti monio cꝛiminali ſolet accuſatus ꝓuocari ad inimici ciam. hec ratio mihi nõ plʒ ex eo qꝛ ille qui ꝑhibuit teſtimoniũ põt reum repelleꝛe nt ꝓuocatus ad inimi citiam ſʒ nõ eõ qꝛ ille qni tulit teſtimoniũ nõ habuit cauſam ꝓuocandi animũ ſuũ j reum. ⁊ ꝓ hoc glo. nõ.iiij. q.iij. S. iteʒ in cꝛiali.que tenet ꝙ teſtis qui ſe mel ꝑhibuit teſtimoniũ in cã cꝛiali põt in alia cauſa ʒ eundẽ ꝑhibeꝛe teſtimoniũ. ? pꝛo hꝰ adduxo tex. in.c.pꝛeteꝛea ̊ de teſti.cogẽ. ubi dixi.⁊ ideo in hac mateꝛia concludo ꝙ aut teſtis inui tus peꝛhibnit te ſtimonium in cauſa cꝛiminali æ non poteſt repelli ut inimicus in illa cauſa uel in alia. aut ipe ſponte uenit ad feꝛendum teſtimoniũ:⁊ tunc pᷣſumo eum inimicũ Ar. in.. que oĩa. ff. de ꝓcu. facit. c. cnʒ in tna de ſpõ. 2 in h̊ cau ĩtelligo iſtum tex. quẽ ad h̊ nõ ut ſingula rem ? maxime qn frateꝛ accuſabat. tonutic Min idti ettur i mn noiaſbi r ij unal busc/ Sect onvs honotare ietionn. ! ti no nur ilient ug thu talchalr ite⸗ uſtaren ulltitnn icrit age iti mnons h uniſui ſeſapimme ill eniir uld Ponnfeio (No i Teha⸗ onecNNircndant den amentus cn boa Acee Vin dcn gifonna itig⸗ ucbun cenücine ali oi abbaren ſanit ciudalmt a niam ein iuee uccons tenus MMioriAniir nonaſtnumr Mpo o tenmo d , c ancn Ginqneif menid noſucdus hir Pirckrrbecſce ume ſbulgeſt Gaſegg ochuun nadlia daduſcuſenui ms pr 5dengii nbipuspzgerſtunter Zur r li uulne gni Paun ppnü iite ini aubeblllnlst no p hoc Ac Daltons glie irag i e eilta I; dli 4 Ullrſiaf, nise mniifne ed n! ineſe Abckien vnrfuſf n lis oncer lam nitern Uunc ſotnr nͦſipnenin Er no hibeg Caninaſg ainingt Pro geri al nonins Lgefrocn. ne ligewr giin Go. g ven Ndorches uninſc; unsſand Badomgaliienindo ro. Coneit doc in ſiecenent 1 volbarretnencumncto. iͦpgoe int cent tudmr ſr oxſnmn ö ner nv grſir ſclans bMencſrimn ehefunmtis Eſinonoz Alc Ccrteſt Geiefi. cogen t cdieno itchnenm ifimnsee czadboe dtdnn GGrnsit Aieis eriſie. ceräeinctim) o taneſihternfſt hlnscſg mnms ſ nn irnmlni ni luulm m n n rnigferv rhil i mnirn mind a in en len nonu roharoit ae oe go⸗ Gctocniſi d.fa ibi Iʒ:tertia ibi quibus. X£ paꝛte: Monach accuſaz põt abbatem ⁊ de boniſ mo naſterij expẽſas lit.neceſſarias habebit.h. ¶ W pꝛio ꝙ 26 ſub lectionis ⁊ obedientie que ĩfeꝛioꝛ tenetur ſuperioꝛi nõ aſtringit quo minus ifeꝛioꝛ poſſit accãꝛe ſupeꝛio ꝛem ſi malus eſt.nõ eni in hoc uenit ↄ obedientiam qꝛ in licitis tenetur obediꝛe nõ aũt toleꝛar̃ ſi malꝰ ẽ cudo nõ ꝙ monachi dir ꝓcura:e utilitatem accuſando ꝓpriũ abbatẽ qꝛ inteꝛcſt monaſterij nõ bẽe pꝛo paſtoꝛe lupum: æ iõ dẽnt habeꝛe expenſas a monaſterio. ¶ In gl.i. ibi nõ renet obediꝛe ⁊c̃.nõ intelligas glo.ꝙ pendente lite iſti accuſaioꝛes non ienẽtur obedire abbati:imo tenetur ei iteꝛim obedi re.viij.q.iiij.nõne.dũmõ ex hoc cã nõ impediaiur nut in c. olim. .e.ſed nõ tenẽtur obedire ſi abbas pᷣ cipet eis ut nõ accaãꝛent cũ qꝛ tũc nõ ẽ ꝑendum qꝛ ẽ iiuſtũ pceptũ.ix.q.iij.iulianus Et in fi.gl.i.nõ glo. ꝙ rotũ litigiuʒ explicat᷑ ſumptibus monaſterij:nem monachi dnr ꝓcurare unluate monaſterij in quan tũ dicũt abbate idignum. abbas dr ꝓcuraꝛe utilita Iem monaſteꝛij qꝛ ſi ipe eſt idoneus ut aſſeꝛit iteꝛeſt monaſterij nõ mutaꝛe ſuꝑioꝛem.⁊ dicit hic Minc.? Jo. an. ꝙ abbas hebit expenſas ẽt ſi eẽt ꝛemorꝰ ab admminiſtratoe ar. in. I. ſi iſtituta. ff. de ioffi. teſta. æ in tellige quado ẽ ꝛemotus ab admiſtratõe tm:no aũt ſi eſſet pꝛinatus titulo qꝛ iũc nullã coĩone hr̃et eum monaſterio ¶ In gl. ij. bi. Sed ↄtra u? Inn htʒ ꝙ monachi poſſũt denũciare quecũqʒ ʒ nõ accãre ut Laurentius diccbat ꝙ hoc et poterat abbate ꝓ qicee. Vin. dicit ꝙ ĩ foꝛma iudiaj nõ admiuẽt mo nachum denũciate aliũ quã abbatem ꝓpꝛium quaſi ſentiat ꝙ eriudicialiteꝛ ⁊ ad pniam poſſent denũcia re in vitate ⁊ hoc cõius ⸗ nerius.nec ob.c.placuit. XvVi.q.i.qr.ibi exiuit monaſterium pꝛo lucꝛo aiaruz 7 nõ pꝛo lucꝛo terreno qð nõ.⁊ circa hoc cic lanꝰ ꝙ aut querit nunquid monacbus põt accãꝛe pᷣlaiũ ꝓpꝛiũ.⁊ eſt tex.hic.ꝙ ſic:ueꝝ tamẽ archi.ij.q.vij. cu paſtoꝛiſ poſt Gof. tʒ ꝙ nõ dʒ admitti niſi petita uenia ⁊ lnia ab abbate ſicut ſeꝛuat in filio ciꝛca pꝛeʒ ſed Inn. S. c. ꝓxio tʒ ꝙ nõ exigat᷑ h caſu licetia cðᷣ mihi plus plʒ peꝛ iſtum tex. Aut qritur nũquid põt aliũ accuſare quã platum ꝓpꝛiu. æ tũc aut uult ac care platũ cuius ẽ cubicularius æ pot m Inn. S. c.ꝓxio ꝓ hoc.d.c.cũ paſtoꝛis:aliteꝛ officiũ ſuũ lau dabiliter nõ exeqᷓret uel ſaltẽ denũciet crimè illius z bᷣ magis ſibi ↄſulit aut uult accaꝛe eĩ neũ ⁊z põt duo bus ↄcurrẽetibus.iſ.ꝙ iterſii monaſterij = hẽat licẽ ti abbatis. al. ſecus.xvi. q.i.monachi. ¶ In eadẽ gl. ibi pꝛo alienis debuis. Item nec pnt obligare li bꝛos ſeu alias ꝛes peculiaꝛes ſicut nec filiuſfa.l.i.. i.fl. que ꝛes pig.obli.poſ.⁊ foꝛtius nec donare uit ĩ Pal.l.i. .l. filiuſfa. ff. de dona. Sed an belimoſinaʒ coõpetẽtẽ facere pnt uide gl.in cle.i.de ni.⁊ ho.cle. que dicit ꝙ ſic. ¶ In ea. glo. ibi ſi abbas ⁊c.nõ gl. 2 fuit additio ſᷣm Moſt. ex que ẽt dicit Hoſti.ꝙ et ꝓ neceſſitate ꝓpria non põt obligaꝛe monaſterium ſine ſpaãli conceſſione abbatis hoc dictum nõ eſt ue rũ: ? lo diſtingue ſic ꝙ aut habuit licẽtiã a ſuꝑioꝛt 7 ꝓmiſit ſuperioꝛ ſibi faceꝛe expenſas:æ tunc ſine De accnſationibs alia ↄceſione põt obligare monaſterium uſʒ ad expẽ ſas quas promiſit ſibi mittẽ ſuꝑior.optie hoc pro baꝛtur in filiofa. ut in.l.ſz iuł. F. ꝙ ʒ. ff. ad mace. nã uno ↄceſſo uidentur ↄceſſa oĩa ſin qbus ⁊c.i.c. pꝛu detiã ðᷣ offi. dele.ſʒ ſi fuit conuẽtũ ur aliqs ex attinẽ tibus faceret ſibi ſumptus. uel neller obligare mona ſterium u tra expẽſas ſolitas ſibi mitti:tunc non põt intelligi hec glo.æ hoc eriã tʒ archi.in pak.c. cum pa ſtoris ⁊ in. c.ij.ne cleri.uel mo. li. vj. n glo. fi. ĩ fi. ex iſta glo.nõnt doc. ꝙ iſte expenſe dabuntur et pro lite exeqnda. Sed certe ꝓ hoc & tex. clarꝰ j e. c.olim. un accãtores habebunt nedũ expẽſas nicus ſʒ etiam litis. Et circa hoc colligẽdo dicia doc. diſtiĩ gue ꝙ aut monachus ꝓſeqt cãm ꝓpriaʒ puta cãm electionis ſue:æ tunc nõ hẽbit expẽſas a mõaſterio nictus ad hoc.c.cupietes. S. ſi vo in diſcordia de elec.li. Vj.aut ꝓſequitur cãm monaſterij puta accãn do abbatem:⁊æ tunc aut hʒ aliqð peculiũ æ nõ hẽbit a monaſterio expenſas ar.in. c. qᷓto de offi. ordi. ⸗ faẽc etiãm iſte tex.a ↄtrario ſenſu ⁊ etiã nõ. Spe. in ti. de inq. S. ft ꝓpe finem. aut non hʒ peculiũ æ babe bit expenſas a monaſterio.dicit tñ Inno.⁊ bene ꝙ indiſtincte non admittiur monachus ad excuſandũ abbatem. ſz cae cognitione pcedẽte enam ſine preſẽ tia ꝑtiuʒ an ꝓcedat bono uel malo ʒelo:ut.ij.q.vij. queren dũ ⁊.c.ſi qͥ ſt.⁊æ ſi admittitur ad accuſãdum uel proſequendum denũciationeʒ habebit expenſas incontinenti.lʒ alij aluer dicant ⁊ minus bñ.ſi vo ẽ clericus ſecularis qͥ uult alium accãre ſiue denũciar: ⁊ tũc ſi ẽ paupeꝛ ⁊ denũciat habebit expẽſas ab illa ecceſia.ſecus ſi accuſat qꝛ accãno eſt illaudabilis in tentionis.ij.q.vj.ſiquis. uid de nxore que ac cuſat matrimonium de conſanguinitate uel alio im pedimento an debeat habere expenſas a marito cuʒ nihil habebat.doc.quod ſic quod etiam tenet Ho ſtienſis. in ſumma eo.. quis poſſit in. v.quid ſi cũ aingit ⁊ ſpe.in n. de inqui..fi.V.ſi matrimonium. 2 hoc nota. Abbas. Nconſtiterit. Notent multi pliciter intelligi ⁊ ut conueniat omnibus litteꝛiſ ſic ſumma ri poteſt reſbiter ebrioſus miſſam celebrans non pꝛemiſſa digeſtione eccleſia priuari debet boc dicit QOiuiditur: nam pꝛimo inſtruit indicem quan do contꝛa actoꝛem pꝛonunciandum ſit. ſecundo quando contra reum ibi ceierum. ¶ HNota pꝛimo ex tex. ꝙ in dubio eccleſia preſumitur conceſſa in ꝑ petuum ⁊ non ad ipᷣs ⁊ dicenti contrarium incum bit onus ꝓbandi: ut H. An autem poſſit ad tps cõ cedi conclude ꝙ titulo ſeruiendi ſic: nam hoc etiam fieri poteſt ab inferioꝛe de quo eſt dicendum ut in. c. nemo de elec.i. Vi. In titnlum poteſt concedi ad tempus a ſolo papa non autem ab inferioꝛe ut in. .c.ſi gratioſe de reſcrip.li.vi.iuncta glo.⁊ nõ.vij. .q.i.paſtoꝛalis ⁊ plene de boc nõ.in preal.c.nemo. Miö ſecundo ꝙ ſo um delictum ebꝛietatis non ẽ priuatõe bnficij dignum. ̊ eni nõ ſolũ mandat᷑ inqͥ ri de ebrietate ſed quod celebꝛauerit non facta di geſtione rimum enim peꝛ ſe non ſuffici. immo —.tß— ¶ He accuſationibus ebꝛietas ſi ꝛara eft peceatum ueniale ſed nõ monale xxv. di. F. ea demũ.et de hoc in. c.a crapula ð ð ui. æ hone.cle.⁊ in.c.clerici.e. i ¶ Lerio nõ unum de lictũ priuatiõe bñficij dignum.ſ.qn pᷣſbiteꝛ celebꝛat nulla mnſſa digeſtiõe. an aũt tunc conficiat uerum coꝛpꝰ xpᷣi cõiteꝛ teneĩ ꝙ ſic Iʒ gꝛauiteꝛ peccet:ut n5 glo. de ↄſe.di.ij.c.liquido ⁊ in.c.qð a pr̃ibus.lxxv. di.nam ⁊ xpᷣs hoc ſacramẽtũ inſtituit in cena.fac̃.c. fi. de cele. miſſa. ⁊ uide pᷣalle.c.liquido ubi nõ.quat nos cõficimus ſacramentũ euchareſtie ieiuno ſtoma cho eũ hoc ſacrm fuerit inſtitutũ ĩ cena.¶ Nõ ul io ꝙ pſbiteꝛ pᷣ puatus ? ↄdẽnatꝰ ꝑ ſẽtetiã ecclia ſua ſi appellat nõ dʒ interĩ ſpoliari qꝛ appellatiõe pẽden te integeꝛ manet eiꝰ ſtatꝰ:qꝛ vᷣtus ſnie tollitur ſeu ſu ſpendit᷑ ꝑ appellationẽ.ff. nil.no. ap.pen. l. unica. F. integeꝛ ⁊ in.c.dilecti g̊ de app.unð ſi ẽ plat? poteſt interĩ excõicare ſubditos ⁊ officiũ ſuum aliter exeꝛ ceꝛe.de quo in.c.ſepe de appella. C In glo. i. i fi. Oo. 3 tex. æ V ꝙ cũ iſte agẽt poſſeſſorio et peteꝛet xſtitutionẽ nñ debebat admitti exceptio cris.ut ĩ.c. itẽ cum q̃s de ꝛcſti. ſpolia.nec exceptio ↄcernens ꝓ prietatẽ ſeu defectũ tituli:ut in.c.in litteris.e.ti. naʒ 27 pdo ante oĩa ꝛeſtituẽdus ẽ ut ibi. Sol.hoc.c.mul tiplicit̃ ut pᷣm ſi ĩtelligi põt ⁊ dixi male declaratur ꝑ glo ⁊ doc. dic eꝛgo ꝙ iſte epᷣs pꝛoceſlit 3 illuz pſbi terũ iudicia it᷑ ⁊ pꝰ cõnictionẽ eũ pꝛiuauit ⁊ eccłiaʒ ſuã cõtulit iſti ut in tex. pſbiteꝛ vo dicebat ſe ininſte ſpoliatñ ⁊ petebat ſe ꝛeſtitui ex adueꝛſo dicebat̃ ꝙ iſte inſte fuerat ſpoliatus ꝑ ſñiaʒ. Manc lecturã ſen tit hic glo. ?æ Jo.an.ſuꝑ tex.qui ad lam ſupplet ꝙ etiam fuit cõdemnatus:⁊ tũc ad ↄria dic ꝙ cum iu dex ſpoliat iudicialiteꝛ non põt agi poſſeſſorio quia index nõ dẽ facer̃ uiolẽtiã quãdo iuſte pꝛocedit.vij. .i.pñtiũ ⁊.c.cõqueꝛẽte de ꝛeſti.ſpolia.facit.l.iij.ff. ꝙ me. cã. Itẽ iſte exceptiões cõceꝛnũt etiam poſſeſ ſoriũ qꝛ ſi fuit ↄuictus ⁊ ↄdẽnatus eꝛgo ñ ſpoliatꝰ ſed Iʒ hec lec.ſit va in ſe iñ nõ hẽt dubium nec con gruit huic littere ubi uihil dẽ de cõdẽnatiõe ſeu de ſnia priuatiua:ſj tin fit mentio de ſpoliatiõe qᷓ ſõat in uiciũ:iõ hoc mõ põt intelligi ꝙ iſte pᷣſbiter fnit nictus ⁊? cõdennatus ꝑ epm ſuũ:ſedipoſtea ſpoliatꝰ P iſtũ = 3 eũ nũc agebaĩ poſſeſſorio⸗ Sed tunc ob ſtat ↄriũ qꝛ nõ dẽbat admitti excepiio criminis:ſed rũdetur defendendo hãc lec.ſ.ꝙ cũ hec exceptio ñ porerat eſſe nõ notoria qꝛ in indicio fuerat cõdem natus.iõ non obſtat exceptio petenti ꝛeſtitutionem: qꝛ eꝛat exceptio defectus ꝓprietatis notorie ꝗᷓ ob ſtar petenti ꝛeſtitutionem maxie ĩ bnficialibus:ut nõ Inno. in. c. conſtitutꝰ de fi.pᷣſbi.ad idem.c.ad deci mas de ꝛeſti.ſpo.li.vj.⁊? qe hoc dic vut nõ.in.c.ĩ lit teris 5 de reſti. ſpolia. ¶] Tertio ꝛetentis eiſdeʒ teꝛ mins põt inrelligi ꝙ agebat᷑ petitorio qð inuit lea dum ppetuũ ſilentiũ mãdat iponi.⁊ in fi.dũ mãdat ꝙ dimittatur poſſideꝛe in pace. Et fʒ hũc itellectũ quẽ ſentir hic Inno.ſr̃a ẽ nalde clara: nam iſie ex ceptiones cõtinebãt ꝓprietatẽ ⁊æ non poſſeſſionem 2 inferebant defectum tituli ipſo iure.ideo admitti debnerunt iur theoricã Inno in. c. iteꝛ dilectos de excel. pꝛela.¶ Quarto mõ ⁊ ſubtiliꝰ.⁊ lr̃e ↄgruẽtiꝰ pot itelligi ꝙ iſte pſbit᷑ fuir conuictus nel confeſſus de crimine:ſj anqᷓ; fuiſſet per ſniã puat fuit ſpoliatꝰ per iſtum.g. quẽ agebarur nẽ poſſeſſorio/Sed op ponebatur prout dẽ ĩ lr̃a ꝙ fuit cõnictus uł ofeſſus de crimine ꝙ ſufficit ad priuationẽ:ſʒ tũc fortiſſime obſtant Sia: qꝛ ex quo nõ eꝛat pꝛiuatus non c; ad mitti exceptio cas que nõ infeꝛt pꝛinationẽ ipo fẽo lʒ ↄcludat facultatẽ pꝛiuãdi iur theoꝛicam Inno.in palł.c.ĩteꝛ dilectos. Sʒ tenẽdo iſtã lec.que ẽ nõbilis 7 e ↄſentanea ubi nihil dr̃ de ſnia ſed tantum man datur inquiri an fueꝛit Zuictus uel confeſſus. dic hoc delictũ eꝛat notoꝛiũ: qꝛ in iure conſtabat de cõ nictione uel ↄfeſſione. ad hoc.c.cũ oliʒ de vbo. ſig. ⁊ exceptio delicti notorij dʒ obſtare perenti bene ficij reſtitutionem ex quo concludit facultateʒ pꝛinã di ⁊ hoc potius ſupplente iudicis officio ꝗ; uirtute excipientis. non enim debet ſuperioꝛ reſtitueꝛe eccle ſiam notoꝛio cꝛiminoſo quinimo debet incontinẽti ipm vꝛiuare eccła etiam ſine accuſatoꝛe: ut in. c. de manifeſta.ij. q.i.⁊ in.c.euidẽtia S̊ e.⁊ turpius eijcit ⁊ nt in. c.quẽadmodum de iuꝛeinran. ⁊ cꝛiminoſis 2 infamibus nõ debent pateꝛe poꝝe dignitatis:ut in requla infamibus de re.iur.li. vi. nec debent ꝑmitti etiã in dei ecclia miniſtrare:ut in pᷣal.c.inteꝛ dilectes 2. ij.q.vV.pꝛeſbiteꝛi/ Item agenti poſſeſſorio adipi ſcende in beneficialibꝰ obſtat exceptio cris infamie non obſtãte ꝙ habeat titulũ:ut in.c.accedens.j.e. ita agenti poſſeſſorio ꝛecuperãde debet obſtare ex ceptio cris notorij:licet eniʒ nõ cõcludat nullitatem ipſo inre.ſatis eim eſt P det facultatem priuandi. et ita limita.d c.itẽ cuʒ qs nt ꝓcedat:qn delictũ nõ ẽ nororiũ ſic ẽt reſtrige theoricam Inno. in pꝛealle. .c.inteꝛ dilectos.⁊ Iʒ hec lec. uideat᷑ difficilis ad ſu ſtinendũ:tñ põt ꝑ pꝛedicta ſatis ſuſtineri qꝛ ur̃ ma gis cõſentanea ke. ⁊ facit. c.ad petitionẽ.j.eo.⁊ qð ibi nõ.⁊ ꝑ eã habet᷑ notabił caſus ⁊ ſingularis hic lim rĩs infinita iura.⁊æ ꝑpetuo eſt talls limitatio no tan da qꝛ ſepe nenit in pratica. ¶ In glo ij. in fine Mã glo ex qᷓ collige ꝙ ↄmẽda eccleſie põt rolli ad lib tũ cõmendantis:nec cõmendatarius de hoc põt cõqueꝛi.⁊ idẽ ſentit glo.in.c.ꝗqᷓ plures.xxi.q.i.ſʒ gl. in pꝛeal.c.nemo tenet oppoſitum quia titulus ↄmẽ de eſt ſtſimus.eꝛgo non ad libitum põt extingui: ſed concoꝛ. quia aut cõmenda eſt facta ad tempus ⁊? ex cauſa:⁊ tunc niſi ceſſet cauſa non poteſt reuocari.et ſic intellige illam glo.ant eſt facta ſimplicireꝛ: z tunc reuocari poteſt. ita pꝛocedit iſta glo n glo. peꝛ noctaueꝛit. nota ex ęa ꝙ iſta dictio p?Rotat peꝛfec tionem ? augumentum eius cui additur. In glo in neꝛ.doꝛmitione.nota glo. nam relata ad textum ui detur ſentire ꝙ dormitio ſit de ſubſtãtia digeſtiõis: 7z quia non debet pꝛeſoyteꝛ celebꝛare doꝛmitione nõ facta:⁊ aliqui hoc caute ſeꝛuant in uigilia nanitatis domini quia habent eelebꝛare media nocte pꝛemit tunt doꝛmitionem: ſed dic ꝙ iſtud non eſt neceſſari um:ſed ſatis eſt ꝙ ſit peꝛfecia digeſtio ſine doꝛmiti one:naʒ ille dicitur ieiunus qui peꝛfecit digeſtioneʒ: ut in.c.ſacꝛamẽta de conſecia. di.i.Et ideo dicit hic Hoſti. ⁊z bñ ꝙ neqʒ itrare tabeꝛtam neqʒ celebꝛare goꝛmitiõe nõ pmiſia fuit cẽ pꝛinatiõis: ſʒ Va cã fuin Juinia nn Sio wiunmi 8 d gltisti Nen Adince gint 1 — otöortca onfrla . Meni aeuatiien wa, umſaientndn ndidtionei oh ſen tdden mugivg iktilno min buiralcuid unsdl n amirenn hyhmne olri nanri cinmo ſ arn rt. g⸗ pun oor oltun ſ biddd gin anpupemtin c inciſtrtbvendisct ncair cecec ld in go t dee n Riinrun ſtebacclinidennin 9eh euinitiinminuinn ng venſtac iucſci ſcreſed Ienecrendebar g dhäe. 1 u unulis tynin laccuſronsgt n e incCcii i. ſöcecle eit, nce acep. Nen nunfef Haicdesoff⸗ Cältn iuitrzuicim in ſictuſu ſtbitian W mitpbatſſi uch iliimneni on blnch cenrticf itii gin reintiddllnim Wmndeinmfuit nimiuingitritti wri ki irrtmimn rn n n 1 rAd , uin ip ur wilin in, m AAAAA Ae itatm iain inn hl mnpNgelnend 1rtrmib. bhirfi . gicbrg ninttttſiii iries GIIi V Arnndlener. eIENNa aeANNNtN kamstan Uttamnen orn mmimn mniunl vtmuin . toigud ² n/ mnisg, m li m mmniin muunb hebn dhin vhaße gununn c eni Ds genduttah 1An ein ma cin Ngoncr Gotne Nen — — Se accnſationibus ijꝛ ebꝛioſus celebꝛauit qued pᷣſumitur qꝛ peꝛ totam noctem ſtetit in potatione z mane incontinenti cele bꝛaueꝛit:⁊ ſic pſumitur nõ ieinuus.⁊ diẽ hic abbas ꝙ habuit quẽdã ſocium qui pꝑ octo dies nõ doꝛmi nit ⁊ t potniſſet dan Z a n van epᷣm ibi ? pnti aduerſario.dic ꝙ aduerſarij pnia ꝛeqrit in his que tẽdunt ad cõmodũ pꝛiuatũ.ſʒ nõ in tẽdẽ tibus ad publicum ubi iudex ſuppiʒ ex offõ. de hoc ur nõ in. c. cũ dilectus de appel.x in.c.cum dilecti g̊ ge elec. 3 2minim nimicuſ ẽt a uo Em mmus. luntaria exceptõe repellit᷑. Et pꝛio ponit mandatũ nõ execu tum ⁊ eius cãʒ. fo cꝗm ipꝛobat ⁊ illud exequi man dat idi qꝛ vo. (prio ꝙ electa in abbatiſſam æz ↄfiꝛmata põt appellari abbatiſſa an benedictionẽ 2 idẽ nẽ dicẽdũ in abbatibus Iʒ in eis ſit magis du bium.ad hoc.c.i.de ſup.neg.pla.ſecus in electo in epm uel archiepᷣm qꝛ lʒ ſit cõfirmatus nõ dʒ appel lari epᷣs uel archiepᷣs ſed electus:ut in.c.tua ð bis que fi.a pla.facit qð nõ.in cle.una de bap.⁊ in.c.ni ſi ſpalis de auc.æ uſu pal.Et põt eſſe diueꝛſitatis 20 qꝛ ꝑ ↄlſecrationẽ epᷣi ↄfertur oꝛdo:ut nõ gl.in ꝓhe mio ſexti.ſed nõ ſic per bnñdictionẽ abbatis uel ab batiſſe. Irẽ in epo ꝛeſtat maioꝛ dignitas:naʒ nõ cõ ſequit᷑ nomẽ pontificale anteqᷓ; obtinegt oꝛdineʒ ex quo nõ exercet pomtificalia G Hi. fo ꝙ ſicut otra petentẽ ↄſecꝛationẽ epᷣalem põt excipi ꝙ nõdum ſit ↄſecutus plenũ ins:ut in.c.ſuꝑ his.j.e.ita ⁊ petẽ tem bndictionẽ qᷓ ſolʒ ↄfeꝛꝛi abbati uł abbatiſſe. Ex quo infeꝛo ꝙ iſta bndictio non ſit meꝛi facti:ſed tri buit aliquid iuris al.nõ admitteꝛetur exceptio ↄtra habentẽ plenũ ius:ut ĩ.c.ↄſtitutus de app.⁊ qð ibi nõ. ¶ Mõ teꝛio bonũ ar. ex tex. ꝙ ↄfirmatus peꝛ papam nõ põt ↄſecꝛari ſen bndici ꝑ infeꝛoꝛem ſine licẽtia pape: ut in.c.in diſtribuendis de tempo.oꝛdi. ⁊ in.c.añpe.de elec.lib. vi.in glo.⁊ hoc niſi habeꝛet alið ↄſuetudo.¶ Nõ q̃rto ꝙ ininicus nedũ repel lit᷑ ab accuſatiõe:ut in.c.cũ.p.s.e.ſʒ etiã ab exceptio ne nolũtaria:⁊ dr̃ exceptio uolũtaria qn nõ moleſta tus uenit ad iudiciũ ſʒ ſpote ſe oppoſuit nt faciebat iſte nec ptendebat aliqͥd ſpãle. ̊ eiʒ exceprio nolũta ria in multis bʒ uim accuſatoꝛis:ut nõ. Inn.i.c. ſu ꝑ eo.⁊ in.c.dudũ.ij.ẽ de elec.⁊ ĩ.c.cũ iteꝛ ⁊ in.c.di lecti de excep. Itẽ nõ ꝙ manitfeſtus inimicus dʒ re pelli ex iudicis ofſicio. iio nõ ꝙ abbaniſſa bñ dicit᷑ ſicut abbas ut i.c.ĩdemnitatibus de elec.li.vi. an autẽ de neceſſitate ſit bñdicenda.dic ꝙ in mona ſteꝛio nbi abbatiſſa ſolita eſt benedici miſi faciat ſe bndici infra annũ eſt pꝛiuata bnficio iam queſuo:ſʒ ubi non eſt ↄſuetudo bñ põt obmitti talis bnñdiciõ nide tex.cum glo.in.cle.attẽdẽtes de ſtatu regu.Et aduerte quia iſta bnidictio nõ bʒ eũdẽ effectum queʒ hbʒ bndictio abbatis:qꝛ abbas pot ↄferre ordines minores:ut in.c.cum ↄtigat de eta.⁊ q̃i.ſʒ abbatiſ ſa non põt ↄferre ordines qꝛ illud eſt uirille officiuz 2 uide de hoc glo.in pał.cle.attẽdentes q hoc pxo ſequitur dle In WMiiti ber glo. faẽ ꝓ bis ꝗ di xi ſuper tex. ut bndictio ↄferat aliqd iuris in abba nſſam. un pot ð eã excipi ut repellatur a bndicitone obtinẽda. põt èt accãri nt ꝛepellat a iure iam obtẽ to ? acquiſito ꝑ electionẽ ⁊ ↄfoꝛmationẽ:⁊ ita intel lige iſtam gl. ¶ In glo. fi. in fi. ibi ⁊ ob hoc ſolum ⁊c. Hõ bñn gl. iuncto tex. ꝙ ex ſola teſtificatione in c cꝛlali teſtis pᷣſumit᷑ inimicus:⁊ põt in alio iudicio tanq inimicus repelli.⁊ ſic facit ꝙ ad ↄhendum ini micitiã nõ dʒ attendi an pceſſerit cã iuſta uel iiuſta: ſed an potuit ꝓuocare animum ad inimiciriã de qꝰ dixi in.c.ꝛepellantur ⁊ cum.p.ſupra.eo.⁊ intelligit. Hoſtiẽ. hoc ꝓcedeꝛe qñ ſe obtullit teſtimonio ſine coactione ſeu ſponte nenit. ſecus ſi ꝛequiſitus qꝛ tũe mãdato iudicis ꝑnit ? bonuʒ obedientie excuſat ab oĩ calũnia ⁊ ſuſpitõe.xxiij.q.i.quid culpat᷑ õ de rem po.oꝛ.ad aures..i.⁊ in hoc nõ ꝛepellitur.? idẽ te nui in.c.cũ.p.ſupra.e.⁊ tene mẽti hoc dictũ Hoſt. X gl. op. æ uẽ ꝙ pendente accãtione ſeu denũci atione criminis non dẽbat abbatiſſa benedici P.c. omnipotens ſupra. e. So. dic ꝙ illud. c. omnipotẽs loquit qn pendebat accãtio ſen denũciatio actualit hic aũt nulla pendebat denunciatio ſeu accãtio ĩmo tanqꝙᷓ inimicus fuit ꝛepulſus.unde nulla infamia fuit inde oꝛta. facit.c. cum in iuuetute de pᷣſum. ? glo.in c.qualiteꝛ in.v.a maliuolis.j ( Behi⸗ oppo. 2 ur̃ ꝙ exquo iſte epᷣs detulit appellatõi non dẽbar ſe amplius de negocio impedire: ut in.c.cum appel lationibus de ap.li.vi. So.qñt doc.ꝙ iſte non de tulit ſʒ uidebat᷑ differre nõ ipẽdẽdo munus benedic tõis.uel ẽt poſito ꝙ detuliſſet: tamẽ exquo ĩiuſte po tuit iudex ad quẽ ꝛemitteꝛe cãm ad pꝛioꝛẽ iudicẽ ſiẽ fecit hͥ papa ad hoc pᷣal.c.cum appellationibus. et quod ibi nõ. Abhas. J ce t in bea to. A nte iſcꝛipti onem põt ac cuſatoꝛ ab accãtione deſiſteꝛe ſine pena.et ſi ad terminũ nõ uenerit ei ſilẽtiũ ĩponit.h.d.uł alit 2⁊ ſic.Oicẽſ ſe aliquẽ accãtuꝝ coꝛã iudice ante ĩſcꝛip tionẽ põt ſine pena deſiſteꝛe æ nõ accãre ſed ei deſi ſtenti ſilẽtium iponitur in ꝑpetunm. Et ſᷣm hoc ſũ marium iſte tex.eſt nõbilis diuiditur nã pꝛio narrat factũ.ſo ibi nos igit᷑ duo diſtinguit æ tertium ↄmit tit. ſin ibi qꝛ vo. tertiũ ibi ne a6r i6 prino lʒ accãtio nõ põt fieri peꝛ lr̃as:ut.ij.q.viij.ꝑ ſcꝛipta tamen denũciatio criminum poteſt fieri ꝑ kas. Itẽ poteſt peti ⁊ reus citetur ut neniat reſponſurꝰ libel lo:nam pꝛima citatio de facili conceditur. ideo etiaʒ hoc ꝑ nunciũ fieꝛi poteſt ſecunduʒ Innocen. quod eſt notandum. Muic tamen dicto Innocen. ? litte re obſtat.l.ij. C. de exhi. ⁊ intro.re. ubi dicitur ꝙ quando reus eſt citandus de longinquo non debet fieꝛi citatio ante inſcꝛiptionem. eꝛgo ille qui nult ac euſare debet eſſe pꝛeſens ⁊ peꝛ ſe peteꝛe citationem 2 faceꝛe inſcꝛiptionem ad penam talionis. doctoꝛes non tangunt.ſed poteſt dici ꝙ illa.l. pꝛocedat de iu re:ſed de conſuetudine non ſeꝛuatur in aliquibus lo cis ꝙ fiat citatio inſcꝛiptione pꝛemiſſa ⁊ ita nult bic tex.alias antem papa non ſeꝛuaſſet iudiciariam gra uitatem ſicut in pꝛincipio teſtat ſe ſeꝛuaſſe ⁊ põt alle gari iſta litteꝛa ꝙ naleat talis ↄſuetudo.æ hoc nota ¶ W fo ꝓ canonici ⁊ ſic infeꝛioꝛes pñt accuſare *,„. s=ss ¶ Be acculationibus ꝓpriũ patũ ⁊ eiꝰ cria denũtiare. ¶ Miẽ nõ. tex. et tene menti ꝑpeiuo ꝙ in citaniõe fienda in cã criali nõ é neceſſe ꝙ inſerat᷑ tenoꝛ libelli. vnde iſte fuit ci rus ut uemiret rnſurus obiecf. lbello nondũ obla . et ad hoc allegat Mar. hãc decre. in. . ireꝛ accu ſotoꝛc. ff. de pnbli. iudi. Sed huic dicto nebement᷑ obſtat. c.ſi primates.v.q.ij.ubi non debẽt citari in criali niſi in citatiõe expmat᷑ cã citatiõis ut ſic ꝑatꝰ neniat ad rũdendũ.⁊ idẽ nõ glo.in.c.ij.de dila.et ꝓ hoc qdᷣ nõ.iij.q.ij.in ſũma.ſ.qꝗ; dilatorie ñ ſunt dande. quare pnro ſic dicendũ. q; aut citatio fit de lõginqno: ⁊ tũc nõ ẽ opꝰ ꝙ iſerat᷑ tenoꝛ libelli de ne ceſſirate ſic loquit᷑ iſtud.c.⁊ dictũ Mar.ſed dʒ expᷣ mi in citatiõe ĩ effectu qdᷣ opponit᷑ ꝛco ut citatꝰ nẽi ar: ut ĩi. d. c.ſi primates.⁊ iõ dictũ Maꝛ.nõ ẽ ſimpłꝛ nez dũ diẽ ſufficeꝛe ꝙ citer̃ ut neniat rnſurus accu ſatus uł inquiſirus. Aut citatio fit de ꝓpinquo et maxie ſi eſt in eodẽ loco: æ tũc ꝓcedit dicũ Mar. qꝛ citatꝰ poterit ſcire ex quo ẽ qſi pñs:vn iſtuʒ tex. intelligo ꝙ cria fuerũt expᷣſſa in citatiõe:ut pꝛobat tex ibi ſuꝑ piurio ⁊ crie ſimonie iuncto.v.ibi reſpõ ſurus. ¶ M uiterius ꝙꝙ deſiſtens ab accãnõe no põt amplius de illo crie accuſare ꝛeũ ⁊ iudicio meo plus ꝓbat lr̃a iſta ꝙ ne dũ accuſans ⁊ deſiſtens ꝛc pellat᷑ ſʒ ẽt ille qui dixit ſe accãtuꝝ corã indice ⁊ po ſtea deſiſtir:nã iſti nõ poterãt accare ꝑ lr̃as nec per nũciũ:ſj dicebat nũtiꝰ ꝙ ualebat accãꝛe ⁊ nihilomi nus iſtis nõ ꝓſequẽtibꝰ iponiũ ſilẽtiũ in perpeiunʒ quod ẽ ualde norãdũ.æ ad ̊ nemo allegat iſtũ tex. iʒ Hã.faciat mag“ feſiũ ĩ.l.miles.F. ſocer.ff. e ad nl. de illo tex ſed iſte tex. õge melius probat iducen do ur. . ¶ Vltimo põt colligi ꝙ ad denũnanienẽ alicꝰ pſone ꝓbe committitur inquiſitio ſuꝑ fama de nũriati nõ ſuꝑ crimin s vitare ⁊ de boc. ¶ In gl. i. ibi qꝛ accãtor monẽdus ẽ nõ.glo.⁊æ nide qð nõ. iiij. q. V. quiſquis ? Hoſti. dicit ꝙ iõ fuerunt requi ſiti qꝛ añ iſcriprionẽ deſiſtebãt ⁊ ꝑ mõʒ accuſationiſ ſz denũtiationis cria poſuerũt Lu dic clarius ⁊ me lius ꝙ qnʒ ſtatuitur teꝛminus accãtori it debeat ac euſare ſeu accãtioneʒ ꝓſeq̃: ⁊ tũc ſi hoc non fecit.j tminũ ĩponit᷑ ſibi ſilẽriũ:ut in.l.diffamari.C.ð ĩge. ma.⁊ in pał.c.qſquis ⁊ ĩ.l.ſi eũ.C.qui accu.ñ poſ. qnʒ terminꝰ ſtatuit᷑ accãto ad inſtatiaʒ accuſatoris 2 tũc ſi accãtoꝛ nõ cõꝑet in termino non debʒ incõ nẽti impoui ſilẽtiũ accuſatori:ſʒ dʒ iteꝝ citari ſalteʒ quo ad hoc ut accãtus abſoluat᷑ ab inſtãtia iudicij ad hoc.l.qui crimen.C.qui accu.non poſſ.et nide qðᷣ nõ.i. c.ↄſuluit de offi.dele.æ ſi non cõparuit pꝰ iſtã citationẽ ĩponit ſibi ſilentiũ ut hic.⁊ iſta requiſi tio de qua in tex.fuit neceſſaria ad hoc ut iponent ſilentiũ in ꝑpetuũ.⁊ ſic poſſunt ꝛceduci ad ↄcoꝛdiam opi. glo. ¶ In eadẽ glo.ibi ſed excuſantur ꝑ nũci um opponit᷑ foꝛtiteꝛ. ſi eim nũcins exceſſit fines mã dati nõ debebãt iſti hr̃i ꝓ accãtoribꝰ.⁊ ꝑ cõſequẽs nõ debebat eis imponiiſilẽtiũ in ꝑpetnũ tãqᷓ; deſiſtẽ tibus. Iteʒ uana vr̃ 2 lr̃e dũ dicit ꝙ eo ꝙ deſiſte rũr citra uinculũ iſcriptõis nõ ĩputat᷑ eis:ſi cim ac cuſauerũt nec accãre intẽdebãt.gꝰ nõ dñr deſiſteꝛe. qꝛ pᷣſupponit᷑ ꝙ ĩchoaſſent. Itẽ ⁊ foꝛius ſi nũcius iſte nõ bẽbat ptatem faciedi citare archiepmn et pꝛo ☚ ponẽdi accuſationẽ quare papa adhibuit ſibi fideʒ cũ tñ dicat᷑ in lr̃a papã ſuaſſe gꝛauitateʒ iudiciariaʒ 2Z ꝓpteꝛ hec Sria ſpecifice nõ tacta per doc.hec lr̃a mihi nalde eſt niſa itricata maxie pſupponẽdo id ꝙ dr hic in glo.qꝙ ꝑcitur eis qꝛ nũcius exceſſit fines ⁊ certe tenẽdo glo.hec Sꝛia uidentur inſolubilia ideo ĩ hac materia puto ſic dicendũ ꝙ iſta fuit allegatio canonicorũ ꝙ nũtius exceſſit fines mandati cui pa pa noluit ſtare.vñ proceſſit õ iſtos tanq; accãto res ſea profeſſos ſe uelle accãre ⁊ ideo in lra impo nitur eis ſilentiũ qꝛ deſtiterunt nec iputatur eis.qꝛ hoc fecerũt añ inſcriptionẽ ut in l̃a.ſʒ in expenſis ñ fuerũt condẽenati uel qꝛ foꝛte bhoc non fuit petitum. uł qꝛ illa citatio nõ fuit oĩo fruſtatoria: nã habuit effectũ reſpectu denũciatõis.un in fine comiſſa fuit inquiſitio fame reſpectu illius denũciatois:poſſet ẽt dici ꝙ iõ eis imponitur ſilentium preſuppoſuo ꝙ ñ accuſaſſent ſʒ denũciaſſent.qꝛ ex quo aliquis aliũ in fa mat de crimine põt ſibi terminus pᷣfigi ad accuſã dum ꝓꝙ ſi nõ valt facere imponitur ſibi ſilẽtiũ.nt in pall.l.diffamari. ⁊ Iʒ bec ſo.ſii Va in ſe.tñ boc hec ſr̃a nõ patituꝛ qꝛ ſilẽtiũ imponit᷑ eis tãq; deſiſtẽtibꝰ ut in l̃a.ideo tene pꝛimaʒ ſo.⁊ ꝑ hoc ſatis ceclarat iſta .G In glo. in V. foꝛmazʒ exceſſit ibi nec pᷣiu dicat eis.ſʒ hꝰ militãt õꝛia que foꝛmani ̊ in pce dẽti glo. ideo dic meliꝰ ut ibi dixi. ¶ In glo. in v. de ceteꝛo in fi. dic ꝙ ðᷣ hoc ẽ tex.hic:nam tin impo nit᷑ iſtis ſilẽétiuʒ ſuꝑ cꝛibus ↄtẽtis in tex.nõ aũt ſu alijs. z facit qðᷣ nõ.in.c.adueꝛſario de excep. I In glo. in Y citra uinculũ. ¶IHõ ex glo. ꝙ accuſator põt añ lit.ↄte.deſiſteꝛe.nec incidit ad turpilliannʒ = hãc opi.qͥdã tenẽt ut refeꝛt Jo.and.æ nihil nltra di cit. ſed tu adueꝛte latius:nam legiſte æ maxie Maꝛ. ꝓſequit hãc miʒ in.l.queſitũ.ᷣff. ad turpil.⁊ dicẽdũ ꝙ quoddã eſt tps pꝰ lit. ↄteſt.æ⁊ fm oẽs pꝰ iſiò tpᷣs nõ lʒ deſiſte? ipune:ut in.l.ſenatus.ff. eo. quoddã ẽ tps añ lit. cõteſt. ſʒ poſt datos fideiuſſoꝛes de lite ꝓ ſequẽda:⁊æ adhuc non licʒ deſiſteꝛ ipune:ut.l.i.ff ad turpil. quoddã ẽ tpᷣs ante lit. cõteſt. æ ante datos fi deiuſſoꝛes:ſʒ poſt datũ libelũ.⁊æ tunc non licet deſi ſteꝛe ſi citatio eſt facta.vt in.l.abſentem.ff.de peniſ cũ auẽ.qui ſemel.C.qũo.⁊ qn iu.quoddã eſt ſpᷣus ante datũ libellũ:⁊ tunc licʒ fuerit pꝛofeſſus ſe nelle accuſare ⁊ tamen impune poteſt deſiſteꝛe etiam ſi ci tatio ſit facta:⁊æ ita loquitur pꝛopꝛie h̊ capitulũ ad idem.l.miles. J. ſoꝛoꝛ.ff. de adnl.⁊æ per hoc reſtrin ge iſtum rextum ſed ideo iſte textus. facit mentio nem de inſcꝛiptione quia inſcꝛiptio ſolet fieꝛi ad pe nam talionis cõmuniteꝛ in libello:ut in.l.libelloꝛum eff. de accuſa. canoniʒata.ij. q.viij. ideo qui deſiſtit poſt libellum oblatum uidetur deſiſteꝛe poſt inſcꝛip tionem ideo rene diſtinctionem pꝛemiſſam ? eam nota. ¶ In gloſa finali ibi pꝛiuilegium bone fame 2 ceteꝛa. Sed opponi.contra glo.⁊ tex.ſi enim pa pa magis delectatur in fama bona quamſin fama mala quare hic commiſit iſtaʒ inquiſitionem fiendã contra archiepiſcopum cum non appareat ꝙ infa mia pꝛeceſſit:⁊ ſic contra.c.cum opoꝛteat ⁊.c.quali teꝛ ⁊? quãdo infra.e.Sed ſecundũ doc.dic ꝙ quedã eſt iquiſitio fame ⁊ nõ ſuꝑ ueꝛitate cꝛimis.⁊ iſta cum ſun cdici lan iainniii . rlei r Kar irau ncint ichſeiſniemnmrin euth idrenſikdeſn m nchkedirthrünnirn iemm anritbotpu⸗ nlſn Iſtluncind ſurit nvriß cimivſrerbimnite ns ſprmtreiommimin cue: oAvdtinn wmmn ftcelogingroczianun tane men Eliens inn Ced Sed adort Wehrtiginbot euade wügrin 2lc. N Peanidi ädrecii Curchpoſſe glegereänedſenne Nu no mientes cime ppoſnun Venmundoro alenivs nö gininin lunſ ſwre immemi ſbi ſur i 1 Oniti un gim go unn uoni Ctmoner vunganone fa hnnoer er ſos no Nrnftuntnrei cln n nneſtens tein Plum roͤbref türtechhu Eßſ. Flaitii neii h⸗ ncintcehongr ltentanisd e ereinlrnd Ontriehi cie e d Au i e Pinlkn ſ 4 ” ac mine uu M weht ir litiele eil zan Rð RKH’Z“ 7. RDZZ , ſictoei nkanrg * Newwigzi rli ne n ihͤ * . Wiin, e,r õ lliin Sanfmmi irhuin Ai ANWung ün iminti Ain,ntin aaris uitrn , muGzA ianltdi Gulden tintun ſtſi wraul GRfl tii õ iniägelit iistidintte aettliiiini mmeim filkaunini —— i efllrni errrrr Wrerre n e accuſationibus nõ ſit multũ piudicialis põt fieri modica infamia pᷣ cedente uel ad denũciatõeʒ ꝓbe ꝑſone ut h ꝓbatur qdam ẽ ĩquiſitio ſuꝑ Hitate cris. ⁊ iſta non qʒ fieri niſi pcedat infamia. ita loquit᷑ Sorium. hic eni non fuit cõmiſſa iquiſitio ſuper vVitate ſed ſuꝑ infamia. t ex boc nõ ſingnlarẽ mõʒ ꝓcedendi qñ denũ ciant cria nõ ifamati.ſi eni denũciatꝰẽ ꝑſona idõea nõ dʒ cõmitti ſed dʒ fieri ĩquiſitio ſupeꝛ ifamia priꝰ ꝙ ſuper vitate. Si vo ꝑſona denũcians nõ cſt ido nea nulla fit inquiſitio niſi ad cautela. ad hoc. c. cuʒ in iuuẽrute. ⁊ qð ibi nõ s de pᷣſũ.⁊ ſi conſtiterit de ĩ famia ꝓcedit̃ poſtea ſuꝑ vitate: ut in. c. qualiter et quãdo.j.e.¶ Op. To tex.⁊ ur̃ ꝙ cuʒ citatio fue rit facta ꝑ Celeſtinuʒ qui deceſſit anteq; reꝰ ↄpeꝛet ꝙ nõ tenebat᷑ cõpeꝛe niſi de nouo citaret᷑:ut ĩ.l.edi ctũ.ff. de iudi.lʒ emi ſucceſſoꝛ in dignitate ſuccedat in cã: ut in. c.qm abbas de offi. dele.⁊ in.l.moꝛtuo ff. de iudi. tamẽ nõ ſuccedit reſpectu edicti ſed iteꝝ qʒ citari: ut in pall.l.edictũ.⁊ facit.l.? poſt edictum ff. de iudi. So.dicit Moſti.ꝙ iſte cõparuit ſponte nõ enim tenebat᷑ cõꝑeꝛe ſine noua citatione peꝛ inꝛa pᷣdicta. ̊ õ hoc facit cle.ne ꝛomani in fi.de elec.ubi dr̃ ꝙ illi tenẽtur ueniꝛe ad cnꝛiã dent nenie nõ ob. uocatione ꝙꝙ de ꝓxio uocat᷑ refoꝛmatioHo. an. di cit ꝙ dʒ attendi foꝛma citatõis ar.c.ſi goſe de rp. li. Vi. dic plenius ut nõ.in pall.l.edictum ꝙ; aut nu merus citationum nõ fuit cõpletus ꝑ pᷣdeceſſoꝛem: 2 tunc ſucceſſoꝛ debet compleꝛe.aut fuit compleius 2 tũc dʒ ſaltẽ ſemel citare maxiĩe ſi mutauit tribunal. 2 facit.l.oꝛone in fi.ff.de fer.ubi ſi citatio paſſiue facta eſt de pdeceſſoꝛe nõ tranſit in ſucceſſoꝛẽ ſʒ dʒ irerum citari. æ hoc puto indiſtincte ꝓcedere q̃it᷑cũ qʒ ſit facta citatio ſiue ſub noĩe dignitatis ſiue non: qꝛ iſta citatio fit ex hũanitate iuris ne ſucceſſoꝛ poſ ſit ptendere ignoꝛantiã: ut in cle.ne ꝛomani pᷣal.dic Et do. An.qꝙ ꝓcedit in curia ꝛomana qꝛ cũ citatio fit de lõginquo dʒ iterari tene menti. Enien 8. Qui iuꝛat aliquẽ non ac cuſare ꝛepellitur ab eius accãtõe.h.d. Sed qꝛ hoc.c.ad aliud ſolet allegari 2? in hoc ẽ nalde uulgatũ.ideo aliter ſũmo = ſic. Ad ꝓſequẽdã accãtionẽ crialẽ nõ admittit ꝓ cur.ſ poſſet allegare cãm abſentie ſeu alias excepiõ nes nõ tangentes crimẽ ꝓpoſitum: æ qui iurauit ſta re mandato alicuius nõ admittitur ad accuſandum illam ſi Vtute iuramenti ſibi fuit iiũctũ ut nõ accuſa ret. Diuidit᷑.nam prima ꝑs narrat factũ. a ꝓnun ciationẽ citationẽ ⁊æ purgationẽ.fa ibi cum igitur. ¶ F primo exr tex. ꝙ ſolus canonic' põt accare ꝓprium platum ⁊ maxie ſi dicat eum itruſum. cum eiʒ inteꝛſit eius talẽ in platuʒ nõ bre facit.c. ex pꝑte ⁊ as ibi dixi 2. c. cuʒ. p.ö.e. ¶ Mõ fo ꝙ pᷣſtare hõa giũ alicui ẽ q̃i quedã ſpẽs fuitutis:naʒ recognoſcit eũ in dũm. æ de bomagio bodie uide tex. cum glo. in cle. paſtoꝛalis de re det d auis dicit lr̃a ꝙ 53 pꝛinilegiũ ecclie hoc iuramentũ pᷣſtiteꝛit. Ex quo infeꝛt in quoſdam ꝙ pꝛinceps ſeculi hʒ intentionez fundatã de iure cõi ſuꝑ tpalibus etiaʒ ab ecclia con ceſſis tenẽtur plati pᷣſtare homagiũ rõne boꝝ tem poꝛaliũ niſi eximantur pꝛiuilegio: ſed ego iteilige an hec bona fuerunt ↄceſſa eccleſie:ĩ feudũ tunc eni do mino feudi lʒ ſeculari pᷣſtat inramẽtũ.ad hoc.c.ueꝝ de fo.cõpe.⁊.c.ſolite de ma.⁊ ob.ſecus ſi hec bona tpᷣalia ſimpłꝛ eẽnt cõceſſa eccłijs ⁊ nõ in feudũ qꝛ tẽ dñs tpᷣalis in aliquo nõ ꝛecognoſcitur facit.c.noue rint.x. q.i.⁊.l.ut ĩter diuinum.C. de ſa. ſan.eccle.? qð nõ Inn. in. c. ſolite pal.æ ſm hanc diſtinctioneʒ intelligo iſtum tex.æ dicia doc. ¶ Mõ ibi ad feſinʒ reſurrectionis ꝙ ualeat citatio ad diem feriatam de quo tamen dic ut nõ. Inn. in. c.ſi.de fer.? Moſti. exponit tex.ad feſtum.i.nſqʒ ad feſtum. æ credo ꝙ fuerit mens le apponeꝛe illum teꝛminum nõ ut ĩ eo ꝓcedat:ſed ad deſignanduʒ quo tpᷣe debeat ꝓcedi quaſi imediate poſt feſtum illud ſir ꝓcedendum: un in feſto debebat eſſe in curia nõ tamen ad ꝓcedẽdũ diſcria uiaꝝ nõ inducunt iuſiã excuſatio nẽ nõ comꝑendi:ſed itellige hoc ſane quãdo &ẽ alla tio gnãlis puta ꝓpteꝛ frigoꝛa. uel quia uie erant lu toſe:iſte enim non excuſant ut in. c.cum dilecti de do.z contumacia. ſecus ſi allegaretur diſcrimen ui arũ ꝓpter ltimũ timoꝛẽ hoſtiũ ſen inimicoꝛũ:ut i.c. accedens &ͤ ut lit.non conte.⁊ in cle.paſtoꝛalis. . piſana. de ꝛe. iudi.? ſic intellige iſtum textuʒ. - ta contumacem ꝛeputandum qui perſonaliter citat? comparet peꝛ pꝛocuratoꝛem:etiam ſi alleget excuſa tiones friuolas. IT 6. ſingulariter ꝙ licet pꝛocu ratoꝛ non admittatur in cã cꝛimiali ad diſputanduʒ ſuper crie. nõ admittitur ad ꝓponendum exceptões contra accuſatoꝛẽ de ipſius indignitate quod nõ.⁊= neſcio alibi ita bonum tex. ut nõ ſolum admiitat ꝓ curatoꝛ ad allegandum cam abſentie qni ſui que cõ ſiſtit in facto ſed etiam cauſam abſentie que conſiſtit in iure ad ꝓponendum exceptiones expulſiuas in digni accuſatoꝛis.⁊ ſic concoꝛda iſtum textum qui uidetur ſibi contrarius quia primo dicit quod non poterat admitterc pꝛocuratoꝛem ⁊ poſtea tamen ad miſit. 6 rem nõ ꝙ citatus ad inſtantiam legitimi accuſatoꝛis tenetur compaꝛeꝛe ſaltem ad allegadum priuilegium ſuum ⁊ ſi nõ comparet poteſt puniri ꝓ contumacia ſua lʒ poſtea cõſtet ꝙ accuſatoꝛ fuerit illtimus. nam exquo no ↄſtabat ippᷣe citationis debe bat cõꝑeꝛe:unde in fine ꝓpter cõtumaciã papa iſtuʒ denuo citat: æ ſic ꝓcedit.l.ij.ff.ſi quis in ius uo.nõ ije. z. l.ij. ff. ſiquis ius dicẽ.non ob.ut poſſit iudex punire contẽnentem preceptum ſuum non ſolum quando adhuc non conſtat de indignitate acto ris ſeu accuſatoris:ſed etiam poſtquam conſtiterit qꝛ iam contumacia per pꝛius erat ↄmiſſa.⁊æ hoc no ta. Jtem collige optimũ argumentum ex fine litteꝛe ꝙ ex contumacia non debet quis mulctari incon tinenti: ſed debet in ipſa mulcta infligenda de nono citari ad hoc quod nota. in dicta.l.ij.ſi quis in ius uo. nõ ije. dixi plene in. c.i.de iudi.¶ In glo. i. hec gloſa pꝛocedit in hac difficillima mateꝛia ponendo regulam æ excipiendo caſus 2 compꝛebendendo omnia contenta in gloſa ⁊æ alibi ſcꝛipta tam per le giſtas quaʒ peꝛ canoniſtas ſic poteſt diſtingui quod aut queꝛitur nunquid in cꝛiminali poteſt inteꝛueni re pꝛocuratoꝛ.aut nunquid poſſit inteꝛcedeꝛe excu ſatoꝛ qui.ſ.nullum habuit mandatum pꝛimo cau in D ¶ He accuſationibus Peuratore.die conphẽdendo ẽt cãm cĩnilẽ ꝙ in ci nilibꝰ reguralit᷑ ĩteꝛuenit pꝛocuratoꝛ. vVt.i.l.i.O.uſuſ .f. de ꝓcu. ð de ꝓcu.ꝑ totũ. Sʒ in accãtõe ppla ri ʒ inteꝛueniat ꝓcurator ex ꝑte rei:non tñ ex paꝛte actoris.ut.i.l.ʒ.ff.de ꝓcur.⁊ ĩ ̊ caſu ꝓcedit dictũ bꝰ gl. nã illa.l. ꝓprie loquit̃ i cinili: vñ puto quod recte iſte caſus excipit᷑ a rłka formata iĩ pn. gl.⁊ ẽ rõ qꝛ ex ꝑte agẽtis nõ ĩtuẽit ꝓcurator qm nõ poteſt dici cã iſta ꝓpᷣa cũ ſit pplaris.gꝰ ñ hʒ locũ ↄſtõ ꝓ curatoris qꝛ ꝓcurator ↄſtituit̃ a dno:ut i pall.l.i. Itẽ non magis inteſt oſtitnẽtis q; ↄſtiimti cx quo pplaris ẽ actio.fruſtra ergo dicet ꝓcurator alteriꝰ .nʒ tutores.C. de ꝓcu.⁊ h ꝓcedii an lit. ↄte.ſed poſtea cũ ſit effectꝰ dns ex lit.ↄte.l.ſi cui.ff. de vᷣ. ſig. ⁊ in.d.c.ij.ð ꝓcu.li.vi.poterit iſte ↄſtirnẽ Pen ratorem Iʒ actio ſit pplaris.q; tʒ Haꝛ.iĩ pᷣall.l.ʒ ſile i tutoribꝰ? curatoribꝰ qͥ an lit.ↄte.nõ ↄſtituũr ꝓ curatorẽ qꝛ nõ ſt᷑ dñi:ſed pꝰ lit.ↄte.ſic:ut in pᷣallł.li nec tutores.⁊ ex hac rõe ĩfeꝛ ꝙ ĩ publicis iud cijs añ lit. ↄte.nullo caſu põt ĩtuẽire ꝓcurator quoò ẽt noluit Maꝛ. in pa l.l. Hʒ ⁊? ſic limita ⁊ ĩtelte iſtã glo. quo ad iſtã ꝑrẽ. In crĩaliabꝰ vᷣ nunqͥd poſſit inter nenire ꝓcur᷑.dic ꝙ aut agit᷑ de crĩe ciuilᷣ ⁊ põt int nenire ꝓcur̃.ut in.c.tne de ꝓcu.⁊.j.c.pꝛoxime in fi. ⁊ ſub iſto caſu ↄphendit᷑ caſus excepius in glo. Vʒ in crĩie ſuſcepti tutoris:nã ille caſus pꝛoprie non excipit᷑ a rla:qꝛ aut agit᷑ ↄ ſuſpecpiũ tutoꝛeʒ ad hoc ut ꝛemoueat᷑: ⁊ iſta cã ẽ ciuilis qꝛ tendit ad cẽ̃mocũ prinatũ:qꝛ iteruenit ꝓcuratoꝛ aut agi ut ſuſpecius tutoꝛ puniat᷑:? tũc qcquid dicat iſta glo.nõ iterueit ꝓcuratoꝛ ſicut nec in actiõe ĩinriae cũ pena ſit ax bitraria. ita dicit bar in.l.pe.F. ad crimẽ.ff.ðᷣ pub. iudi. Itẽ ſub illo cãn põt cõpꝛehẽdi alius caſus ex ceptꝰ ĩ glo.ſ.cũ qs accãt᷑ de ĩgꝛatitudie:illa enim cã ẽ ciuilł cũ agat᷑ ad ↄmõʒ priuatũ ut libertꝰ ꝛedigat in fuitutẽ nt ẽt noluit Mar. in pᷣalle.F. ad crimẽ:= iõ nõ ꝛecte excipit a ꝛla. Qnʒ agit᷑ de crie crialiteꝛ: 2 tũc aut qͥs appet ut tertiꝰ ꝓ ĩteꝛeſſe ſuo: aut tãqᷓ; pricipalis.ſi tãq; tertiꝰ tũc põt ĩteꝛuenire ꝓcur̃.quia quo ad eũ nõ põt dici cã crĩalis:⁊ ſub iſto põt ĩtelli gi caſus exceptꝰ ĩ glo.dũ dicit ꝙ dñũs defendit fnũ in crie.nam dñs nenit ꝓ inteſſe ſuo:⁊ ſic nõ ꝛecte ex cipit᷑ iſte caſus a ꝛla.idẽ ſm Mar. in pallł.F. ad cri men. Si abbas neit ad defendẽdũ mõachũ ſuum ⸗ epᷣs ꝓ clerico:oẽs eĩm iſti ⁊ cõſimiles admittuntur 7 ꝑ ſe ⁊ ꝑ ꝓcuratoꝛc.l.ſi ſenus.ff.de pub. iudi. et iõ ſi factoꝛ alicꝰ eſſet ↄdẽnatꝰ ad moꝛtẽ pe teſt dũs peteꝛe nit differat᷑ executio donec adminiſtrationem ꝛeddat:vt nõ.pꝑ Cy.in.l.i.C. de bo.dã.Si vo neit tãqᷓ; pricipaliteꝛ:⁊ tũc aut ñ põt ↄpareꝛe ꝑ ſe ꝓxt ĩ poſſibilitatẽ fẽ qꝛ ẽ nniueꝛſitas:⁊ tũc põt ĩterneniꝛe ꝓcntr᷑.ut nõ.in.c.dilectꝰ de ſimo.⁊ ĩ.l.aut facta.ſff. de pe.⁊ dixi ĩ.c.i.S.e.uł ſi ñ põt ipedimto iuris.ut qꝛ ẽ monialis ꝗᷓ ꝓ nulla cã dʒ egꝛedi mõaſteriũ:vi ĩ .c.i.de ſta.mo.li.vi,.⁊ tũc põt inteꝛuenire ꝓcur᷑. In monialibꝰ t põt diſtingui.quia ſi iudex põt accede ꝛe ad monaſteriũ dʒ ibi cãm agitare:ſed ſi eſſʒ talis iudex quẽ nõ decet ire ut eps:⁊ tunc põt iteruenire ꝓcutr᷑.ut ĩ ſili dẽ de teſte in c.ij.de iu.li.Vi. Si neꝛo põt ꝑ ſe ĩteruenire:æ tunc ad exceptionẽ ꝓponẽdaʒ nõ ↄcenẽteʒ cꝛimẽ põt ꝓcnratoꝛ ĩteꝛuenire: utpnta 94d ꝓbonẽdam exceptionẽ dilatoꝛiã 3 accuſatoꝛẽ uł Z indicẽ ul ſilem:nã cũ nõ diſputet᷑ de cꝛie nihil ob. ꝙ nõ poſſit iteꝛuenire ꝓcura:æ ita nult glo. dum di cit ꝙ ad excipiẽduʒ põt ĩteꝛnuenire ꝓcura. Inn. uult idẽ S.c.ꝓxio ⁊ clarius Har. in pal. S. ad cꝛimen et Pbatur optie h in iſto tex. ubi ꝓpoſita fuit exceptio Z accuſatoꝛẽ ꝑ ꝓcuratoꝛc ? admiſſa ⁊ ᷣm eum fuit ꝓnũciatuʒ: æ ideo nõ puto eſſe neꝝ dictũ Joã an. ſ. ꝙ exubeꝛauit iudiciſ officiũ in eo ꝙ papa ipoſnit ſilentiũ accuſatoꝛi abñte ↄtumacit᷑ accuſato ⁊ ꝙ in alio ſuppleuit ex officio qꝛ admiſit excuſarionẽ ſuꝑ pꝛincipali Hᷣ puto non bene dictũ qꝛ h̊ potuit ꝓcur. iteꝛuenire cũ nõ diſputaret᷑ de cuie. Si vo exceptio Ocemnit cꝛimen: ⁊ tũc ſi opponit᷑ in nim dilatoꝛie ut qꝛ dẽ ꝙ al. fuit abſolutus. ⁊ tunc ſi notoꝛia eſt hec exceptio põt ĩteꝛuenire ꝓcura:qꝛ iudex deber ex offi cio ſuo abſoluẽ accuſatuʒ ſi notoꝛie ſibi comperit ex ceptio.l.qui cũ maioꝛ. ff. de bo.libeꝛ. ſecus ſi dubinʒ ẽ ut nõ. Bar. in pal.F.ad cꝛimen.ſi ueꝛo exceptio ẽ talis que ſeꝑatim a caĩe diſcuti:⁊ iũc cõiteꝛ tenet᷑ q aut ifeꝛt᷑ ad deciſionẽ cꝛĩs ⁊ nõ põt iteꝛuenire. Exẽ plum accuſat᷑ ucius de homicidio excipitur ꝙ occi ſus eꝛat bãnitus: ⁊ ſic poteꝛat ĩpune occidi replicat ꝙ banum eꝛat cãcellatum triplicat̃ cancellatio nõ naluit ⁊ de hac triplicatione ſeu exceprione tin nunc diſcutitur:ſʒ cene nõ põt inteꝛuenire ꝓcur. quia in feꝛtur ad deciſionẽ cꝛis: quia ſi cancellatio fuit inſte facta tenetur de homicidio. ſecus ſi non infeꝛtur ad deciſionem cꝛiminis: ut.l.pꝛeſes.C. de plagea ⁊ ſic fuit ↄſultũ ꝑ Har.⁊ multos ſʒ quidã S. Si vo eſt excepiio pemptoria:tũc ideʒ dicẽdũ ac ſi ↄſtimeꝛet in tota cã criali quia a quocũqʒ ꝛemonet᷑ genus et eius qꝗᷓʒ ſpes:ut in.l.i.ff.de ſuis ⁊ legi.⁊.c.paſtoral S.itẽ cum totum de offi.deleg.⁊ enã maxime quia ſupeꝛ acceſſorio nõ ꝓnunciat᷑: ſed ſuꝑ principali:nt in. c.i.de oꝛdi.cog.⁊ ideo dic ut in ſequẽti mem bꝛo Si neꝛo ꝓcuratoꝛ inſtituirur ad totam cauſam:et tunc ſi nenit iponenda pena capitalis ut moꝛtis uel amiſſionis libeꝛtatis uł ciuitatis fm ocẽs non inteꝛ nenit ꝓcur᷑.ut in.l.i ſf.an ꝑ aliũ cau.app.⁊ in abſẽ tem. ff.de pe.⁊ ĩ palle.S. ad crimen. Si neꝛo nenir ĩ ponẽda pena ꝛelegationis.glo.hic tʒ ꝙ põt interue nire ꝓcuẽ. ⁊ idem dicit in qualʒ pena citra relegati onẽ ⁊ fuit hec cõis opi.glo.iuris ciuilis in.l.ſeruuʒ quoqʒ.ff. ̊ ꝓcuẽ. æ in pal. S. ad crimẽ qð tenuerũt Ja. but. Guil. de cu. cũ Frãciſ. accur. ⁊? cõiteꝛ oẽs ſed Ja. de are. De. ⁊ Cy. ſentiũt Zrium in.l.reos C. de accu. Mar. in palle. . ad crimen dicit qdᷣ ⸗ ſuleꝛet ſn primã opi.q̃ ẽ ſatis cõis ſʒ diſputatiue. alia vꝛ Vioꝛ: vñ ↄcludit poſt illos ꝙ ĩ nullo crimie publico nel priuato ꝓcur᷑.reglarit᷑ iteꝛueire põt niſi ueniat iponẽda pena pecuniaria: ar.in.l.ij. C. de p cur᷑.nbi ꝑmittit᷑ in pecuniaria ad idem tex.i.l.fi. E. de iniur.iuncta.l.fi.ff.eo. nam in crimine iniuriarũ non interuenit ꝓcuratoꝛ niſi peꝛſona ſit illuſtris et tamen uenit imponenda pena ꝛelegationis non aũt ictus fuſtium ex quo eſſet illuſtris ad hoc.l.fi. pꝛeal lega.ff. de iniurijs. ⁊ multa alia ad hoc inducunt:ſj prunan opinionem tenet Moſtien. ?æ Fꝛe. de ſenis rn Mis duum tin nialſfeniininded eiſsde UGnräsgute dinana te CnüffdnmfanitckaAl nincnotdinihrso kin ig ihcich blcs ittüimig priuenteneis t dfnd Smnmnin id lnũ ezßin r pon, tls dor nniae ienenir enaprr ind/leni boeicto heblens omualrr po iuni ſopotſenenir gennnor en 1Monmmſimſchnn din aie vonder tutnnſilae Nedies fiig Mre porwcrcehcli es orſenen veigennan pemndis önmen nnunm wnod hlle nnil . t ur höognimringoemn ſeclchuiſbe aanniiiy mi thtiiiri Ant miii mw/anij mi m õ õ MotodNnſaneiate MM O ai ü StoNEüAIE MWiin õ ktiA Atm duuni mitstiiſe ſiinn mitandubnefnin iir r ig grtb n ſa Nis nl nn *“ ui ni n / a aic⸗ filumtiin ne li im ulis Mne gcmndid e sd, nnin. mi i gie lnai eniu hitmi il Hn i il enbnnilin⸗ ¶ De accuſationibus oↄſilio. xciiij.? nt dixi fim eam ẽ ↄſulendũ qꝛ ẽ cõis ſed vᷣitate iſpecia potius ẽ tenẽda ↄria opi.ut ĩ nul lo crie regulariter ĩterueniat ꝓcuratoꝛ non ueniat ĩ ponenda pena pecuniaria. ? iteꝛ alias ꝛõnes placent mihi due urgentes.prima ꝙ ꝓcuratoꝛ non põt de fendeꝛe alium niſi legitimet ꝑſonam ſuam per ſatiſ dationem de iudicato ſoluẽdo.l.qui ꝓprio.ff.ð p cur. ? iſti. de ſatiſda.S. ſi Vo:æ hoc eſt clariſſimum. Sed ubi nõ uenit iponẽda pena pecuniaria:ſʒ alia nõ põt ꝓcuratoꝛ in ſe ſuſciꝑe iudiciũ qꝛ non poteſt ſolueꝛe ↄdẽnationẽ:nam ſi ↄdẽnatur quis ut ſit ꝛe legatus in certa ꝓuincia qũo põt ꝓcuratoꝛ hãc pe nã ſolueꝛe. nã relegatio ẽt hoc mõ fieri non poteſt .l. relegatoꝝ. ff. de iterdic. æ relega. Item ſi ictus ſu ſtium uenit ĩponẽdus nel alia ſilis pena:ſʒ qñ nenit iponẽda pena pecuniaria optime põt ꝓcuraroꝛ ltia re ꝑſonã ſuã qꝛ põt ſolucꝛe illa penã:⁊ iõ nõ ſiñ mi niſterio iura aꝑte dixerunt ꝙ ubi iminet pena pecu niaria põt ꝓcuratoꝛ iĩteruenire non ſic dixerunt de alijs penis. Secũda 20 lʒ nõ ita efficax eſt:qꝛ ubi ne nit iponenda alia pena quã pecuniaria tractatur de magno pᷣiudicio:qꝛ qlibet pena coꝛpalis eſt maioꝛ qibet alia pecuniaria.l.in ſuox.ff.de pe.ſed per ꝓ curatoꝛc quis nõ ita diligẽter ꝓſequit᷑ factũ ſuũ ſiẽ ꝑ ſe ipᷣm ergo ⁊c̃.uñ itereſt ꝛei publice ne quis dãne tur inocẽs uel nocẽs abſoluatur qᷓre ut hoĩes ĩdn cant᷑ ad iſiſtendũ in indicio ꝑ ſe ipſos noluerunt in ra ꝙ in iſtis grauibus nõ ĩterueniret ꝓcuratoꝛ ſed tota difficultas ſtat in ꝛidendo ad.l. abſentẽ ? ad.l. ſeruũ quoqʒ pᷣalł.in qpus cõir dicunt glo.⁊ eſt cõis opi.ꝙ ubicũqʒ; abſens põt dãnari ꝙ ibi põt ꝓcnꝛa toꝛ ĩteꝛuenire qꝛ melius eſt ꝙ defendatur ꝑ aliquẽ ꝙᷓ; a nemie.ut in.d.l.ſeruũ quoqʒ ſʒ in.l.abſẽtẽ clat ꝓbat᷑ ꝙ pena relegatõis põt ĩponi ẽt abſenti.ergo põt iteruenire ꝓcuꝛatoꝛ:ut in.d.l.ſeꝛuũ quoqʒ.ſed ad hoc rndeo ꝙ ſ abſens ↄtumaciter poſſit relega ri:tamẽ nõ põt iterueniꝛe ꝓcuratoꝛ qꝛ nõ põt ltima re ꝑſonam ſuã ut ſupra dixi.⁊ ſic non põt iudicium recta uia in ſe ſuſciꝑe. Iteʒ hoĩes ↄfiſi ꝙ põt inteꝛ uenire ꝓcuratoꝛ de facili eos conſtituẽnt.æ qnʒ per negligentiam ꝓcuratoꝛis dãnarentur cui fuit obui andum. non ob. y. publice quia ille. S. nt notanter dicit Oar. nõ loquitur in pꝛocuratoꝛe ſʒ in excuſa toꝛe ut pʒ qꝛ diẽ ꝙ quecũqʒ ⁊c.ut ntit᷑ ſitibns vᷣbis que clare dicũt quẽlibet admittẽduʒ ſiue ſit feia ſiue minoꝛ ſiue ſit alia peꝛſona illegitia:vñ nõ põt intelli gi in ꝓcuratoꝛe.nec ob.ꝙ tex. ibi dicit ꝙ adminat ad excuſandum inocentiam qꝛ excuſatoꝛ dʒ admitti etiã ad excuſandum ſupeꝛ crie:ut.j.dicam qꝛ ex quo iudex põt ꝓcedeꝛe in illo caſu ↄ abſentem debet ex officio ſuo ſuppleꝛe pnñtiam abſentis ⁊ inueſtigare eét de eius inocentia ad hoc.l.pꝛopeꝛandũ.C. de iudi. 2 in auẽ. qui ſemel. C.qũo ⁊ qñ iu.facit.c.ij.de at bi.ſi ꝑ ſe hoc dʒ faceꝛe foꝛtius dʒ admitteꝛe quẽlibʒ nolentẽ oñdeꝛe inocentiaʒ accuſati qꝛ excuſatur qua liſcũqʒ ſi põt pꝛodeſſe ſed non obeſſc cum non hẽat mandatũ:ſed pꝛocuratoꝛ etiaʒ poteſt obeſſe.hec om nia intelligo pꝛocedeꝛe niſi reus ſit in uinculis quia tunc cõiteꝛ tenet æ obſeꝛuat᷑ ꝙ admittat᷑ pꝛocuratoꝛ qð tenet Mar. in. d. I. ad cꝛimen qꝛ iudicinʒ nõ po teſt eſſe deluſoꝛium cum reus ſit in ninculis. Et cer te ʒ hodie ſit equũ:tamen de ſubnilitate iuris poreſt dici oppoſitum:qꝛ ut dixi iʒ ceſſat ratio qꝛ iudiciu,ʒ nõ erat deluſoꝛiũ:nõ tamen ceſſant alie rationes ꝓ hibitiue qꝛ nõ põt ꝓcuratoꝛ ltimare ꝑſonam ſuam per ſatiſdationem. Itẽ melius quis agit cãm ſuam p ſe quã ꝑ aliũ.? H̊ ur̃ ꝓbari in.l.i.ff. an ꝑ aliuʒ cã appł.ubi dꝛ ꝙ reꝰ dʒ intereſſe in auditoꝛio iudicis. Et iõ in aliqbus locis obſeruatur ꝙ reus ducitur uinculatus ad iudicium ⁊ per ſeipſum ſe defendit. Item hec vᷣba ut ꝓcnratoꝛ non poſſit iteruenir̃ an ↄcluſionẽ in cã ſed poſtea ſic:nam tunc ex ꝑte acto ris ſi caimen ẽ ꝓbatum põt ĩterueniꝛe ꝓcuꝛatoꝛ qꝛ nihil ob.ut.l.qᷓuis ⁊ quod ibi nõ.C.de adul.⁊ hec ꝓcedunt quo ad ꝓcuratoꝛem. Si neꝛo qrit᷑ de ac cuſatoꝛe qui non hũñs mandatum nenit ad excuſan dum nunquid iſte debet admitti ? quid poſſet ꝓpo neꝛe Inno. hic tꝛactat:ſed clarius ⁊ latius Har.qᷓ Et aſſumpſit hec dicta Inn.dicit ꝙ quedam ſunt ex cuſationes neceſſarie ut qꝛ ꝛeus eſt infirmus uel te netur in uinculis ſeu alio impedimento ĩeuitabili et fſim eum has oẽs excuſationes poteſt ꝓponeꝛe excu ſatoꝛ licet nõ habeat mandatum:ut.d.l.reus.C. de accu.canoniʒata.vV.q.iij.nam uelit uel non uelit ꝛe uas factum ſic ſe habet.⁊ iõ nõ mirum ſi quilib et ad mittitur etiam ſince mandato. Quedam ſunt exceꝑti ones ꝓbabiles:nõ tamen neceſſarie nipuia qꝛ reus nõ põt ueniꝛe ꝓpteꝛ iimicitias:⁊æ iunc excuſatoꝛ nõ admittitur qꝛ ignoꝛat uoluntatem rei.quedam ſunt exceptiones oio uoluntarie:utputa iu non es iudex rei ⁊ foꝛtius nõ admittitur excuſatoꝛ quia reus poſ ſet ꝓꝛogaꝛe iuriſditionem iſtius.⁊ iſte excuſatoꝛ cuʒ non habeat mandatum nõ debet iterpretari nolun tatem alterius. Itẽ ad allegandum cãs cauſe ſolet dici ꝙ nõ admittitur excuſatoꝛ ad diſputancũ ſuꝑ crĩe:ſed dic ꝙ in vitate ẽt ad excuſandnʒ inocẽtiaʒ ſuꝑ cae dʒ admitti excuſatoꝛ ex quo poteſt ꝓcedi ĩ abnitia ut eſt caſus ſingularis in.d..publice.⁊ ſen tit ibi Har.nam cum iudex ad hoc teneat᷑ ex offõ ut dixi ᷓ foꝛtius dʒ admitteꝛe quẽcũqʒ. Itẽ tex.ibi dicit ꝙ admittitur ad excuſandum inocẽétiã.⁊ ſic lo ꝗq̃tur qn excuſat de crie ondẽdo eũ inocẽtẽ ⁊ fac op time tex.in ar.i.l.nõ tm.ff.de appl.ubi ĩ crie qͥs ap pellat ꝓ alio etiam iuito:de quo.ij.q.vVi.in ſumma. Vltio circa pᷣdicta qᷓri quid ſi ꝓcuratoꝛ interuenit nbi nõ debebat ĩteꝛuenire. nũquid tʒ iudiciũ gl.ĩ.c. i. de iud.li.Vi.tʒ ꝙ ſic.idẽ gl.i.l.q;uis.C.ð acul.ali qui õ bar. mutauit opi.i.d. S. ad cꝛimẽ.⁊ tenuit ipᷣe finałꝛ ꝙ iudiciũ ſit nulluʒ ſiue iteꝛueniat ex ꝑte acio ris ſiue ex ꝑte rei.? mouet᷑ ꝑ tex.ibi dicenteʒ ꝙ fru ſtra iteꝛuenit ꝓcur. g ſi indiciũ eẽt aliqð n ireꝛueni ret fruſtra qꝛ ſaltẽ poſſet madari executiõi qncunqʒ caꝑet᷑ reus ſi nõ põt hr̃i ꝓ pnii ſiẽ dicimꝰ i iudicio icepto õ cedentẽ bonis:ut.j.de ſo.odoardus. Itẽ qꝛ ille ꝓcuratoꝛ nõ ita ꝓuide ꝓmouet cãm ut pᷣnci pal.fallit ĩ cãu.l.q;uis.C. de adul.ut dixi. Aduer tendũ tñ ꝙ ĩ mitis cãibus põt inteꝛuenire nalið pꝛo curatoꝛ ut ſupꝛa dixi ⁊ in illis non eſt dubium ꝙ Vʒ iudicium: ſed ubi dixi ꝓcuratoꝛem non poſſe in geꝛuenire ibi eſt dubium. do. Anto. hic diſtinguii ꝙ aceuſationibus agnut ſumus in caſibus ubi põt abſens condẽnari:æ tunc tʒ indcium qꝛ ibi ẽ defectus i ſolẽnitate qꝛ nõ potuit pᷣſtare cautionem de iundicato ſoluẽdo qꝗᷓ cau tio non põt peti litte ↄte.ĩmo defectꝰ tollit᷑ ꝑ ↄteſta tionem lit: Vt ĩ. l.filiuſfa.S. veterani.ff. de pꝛocura. Si vo ſumꝰ i caſibus ĩ quibus abſens non potnit odẽnari:⁊æ tunc non nalet indiciũ qꝛ nõ ẽ h defectꝰ ĩ ſolẽnitate:ſʒ cũ abſẽs nõ poterat ↄdẽnari ↄteſtatio ur̃ nulla.⁊ q;ꝙᷓ; in ueritate hec uideatur optia ↄſide ratio:tñ turiuſ credo tenẽdũ eẽ opi.ut indiſticte iudi cium ſit nullum:qꝛ aut interuenit procurator ex par te actoris ⁊ reus fuit aaſolutus forte ex negligẽtia procuratoris qui nõ fuiſſet ſi actor fuiſſʒ pnñs quia diligenter tractaſſet cãm ſuam.ut interuenit ex pꝑte rei:⁊ tunc forte ex negligentia procuratoris inocẽs fuit condẽnatus ita quod ſi fuiſſet reus pñs euitaſſ cõdẽnationẽ: ⁊æ inteꝛeſt ꝛei publice ne inocens cõdẽ netur nel nocẽs abſoluat᷑ æ in fauoꝛẽ publicom hoc ſtaturum fuit cni ꝑtes ẽt expꝛeſſe ꝛenũtiare non poſ ſunt. l.ius publicũ.ff. ce pac. Itẽ tex. in. d. S. ad cri men dicit ſimpłr ⁊ idiſticte ꝙ fruſtra internenit ꝓ curatoꝛ ? de ꝓpria ſignificatiõe huius vbi fruſira ẽ denota? ꝙ;dã ãnihilationẽ ⁊? actus nullitatẽ ʒ enʒ impꝛoprie aliud ĩpoꝛtet:⁊ iia le quitur.c.qꝛ fruffra .j.de uxuris:ſed ipꝛoprietates ſũt excuſande et fugi ende nõ aũt in ↄſequẽtiã tꝛahẽde ut nõ.c.ĩtelligẽtia 2 in.c.ex parte de vᷣbo.ſigni.⁊ hoc dico qꝛ quidaʒ 27ͤ minus bene monebãtur in cõtrariaʒ ſniaʒ peꝛ. d. .c.quia fruſtꝛa ⁊ intellige ꝙ nõ ualet indiciũ an cõ cluſionẽ in cã: ſed poſt cõcluſionẽ fna.l.q;uis. C. ðᷣ adul. ur ᷓ dixi. ¶ In glo. in. v. ſilentũ ibi de inre 2 5 in notabilibus. ¶ In eadeʒ glo.ibi dixit ſe uel le accuſare.dic melius ꝙ ant quis ꝛenunciat accuſa tioni ꝓpoſite aut ꝓponẽde.ſi ꝓpoſite dic ut dixi ĩ .Ec.pꝛecedẽti.ſi ꝓponẽde ant ꝛcnũnat in caſu ĩi quo licitũ eſt tranſige e ut ſuꝑ iniurijs ⁊? ſihibus æ non auditur amplius:⁊æ hoc caſu ꝓcedit iſta glo.aut nõ erat licituʒ trãſigeꝛe:⁊ tũc aut fuit pꝛeuẽius ab alio 2= nõ audit᷑.ſecus ſi non fuit pꝛeuẽtus:⁊ iũc audiiuxr nt. l.iij. S. ſi is cuius.ff.de ſepul.uio.de quo ꝑ bar. in. I.ſi maritus.S.ſi negauerit.ff.dc adnul. Et in fi. glo.ſed iſte non fuit abſoluius a crimine.ſed ꝓpteꝛ illegitimitatem accuſatoris:ideo alius audiri debet: Vt in. c.cum.p.S.e.⁊ nõ ·ij.q.i. ꝓhibentur. n glo.ſi. nõ bene ex glo.qncitatꝰ debeat ↄparer̃᷑ ⁊ qũ nõ. dic ut dixi in. c.fi. de fer ¶ An eadẽ glo. in fine nõ glo. ꝛ ſemꝑ allat᷑: æ nide no.ij.q.iij.c.ſi es et plene ꝑ Inno. æ alios.in. c. pteꝛea de dila.? ꝑ Jo. an. in ꝛegula ſcienti de ꝛegu.iur.li.vVi.in mercu.ubi diſpurat nunquid naleat pꝛoceſſus contumacie pu nitiuus 3 nõ oparentem hnteʒ m leginimã cqꝗm nõ cõparendi. (Zinmo⸗ op. hanc l̃aʒ æ ur̃ ꝙ pur gatio nõ eꝛat indicẽda huic epo ꝓpteꝛ infamiaʒ in ſurgentẽ ex calũnioſo accuſatoꝛe ar.in.c.qualiteꝛ et qñ el.ij..⁊ in.c.cũ in iunuentute ð pꝛeſump.Sol.di cit Gof.ꝙ non ꝓpteꝛ talẽ accuſatoꝛc:ſed ꝑꝑ ifomi am ꝗᷓ foꝝe prius inſurrexerat fuit indicta purgatio nel foꝝe põt dici ꝙ infamia trãſiuerat ad bonos ⸗z graues uiros. vñ ꝑꝑ eos h purgatio erat indicen da ad hoc qð nõ. in. e. cuʒ dilectus de pur. ca.? peꝛ glo. in. d. c. qualꝛ æ qn.j.e.⁊ ex his dicẽ gl.nõ bñ di ceꝛ.ij.q.V.oĩbus que dicit ꝙ ꝓpteꝛ infamiã ortam ex calumnioſa accuſatiõe eſt indicenda purgatio.ſed tu dic ut Sᷓ dixi ⁊ foꝛte poſſet attemptari ꝙ ſi ceꝛtuʒ eſſet infamiaʒ ꝑueniſſe ad graues peꝛſonas ex facto tin calumnioſi accuſatoꝛis ꝙ purgatio nõ eſſet indi cenda iuxta nõ ꝑ Oar. in. I. de minoꝛe. S. roꝛmenta .ff. de queſtioni. Abbas. per his. Denunciatoꝛ cꝛimi nis non ſe inſcꝛibit quia ad conectionem tendit: accuſatoꝛ Vo inſcꝛibit quia rendit ad penam:excipiens ueꝛo inſcꝛi bit ad penam extraoꝛdinariam ſi peꝛ exceptioneʒ de ijcitur ab obtento al.ſecus h̊ pꝰ fo dici᷑. Quod dũ diſcuti᷑ dꝛ cꝛeʒ ꝑ nodũ exceptionis põt ĩteꝛuenit ꝓ curatoꝛ. Diuiditur in duas ꝑtes pꝛincipales ſecũda ibi Iʒ. ?æ pꝛima ſubdiuiditur quia pꝛimo põit modos tres opponẽdi cꝛimen. ſecundo illos pꝛoſequitur ibi qnãdo¶ ¶ M pꝛĩo ex tex.finem accuſationis denũ ciatiõis ⁊? exceptiõis:nam accuſatio tendit ad depoſi tionem quia accuſatus deponitur ab officio ? bene ficio li fueꝛit conuictus. dic etiam ſi cꝛimen eſt enoꝛ me debert derrudi in ꝑpetuum carceꝛem:ut in. c.tue .j.de pe.denũciatio ueꝛo tendit ad coꝛꝛectioneʒ:nõ autem ad puniẽdum delictum pena condigna: ſʒ ut cogatur deſiſteꝛe a peccato ⁊ agere penitentiaʒ ⁊ bo pꝛocedit tam in denunciatione euangelica qᷓ;ᷓ canoni ca regulari ⁊ iudiciali.nam finis pꝛincipalis cuiuſcũ q; eſt ur denuuciatus ſe coꝝigat:ſed quandoqʒ com pellitur ſatiſfaceꝛe ſi aliteꝛ ſe coꝛigeꝛe nõ põt ſed ad uenit per quandam conſequentiam de quo in.c.no ut de iudi. Exceptio ueꝛo pꝛopꝛie ⁊ fm naturã ſuã ꝓpꝛiã tendit ad reppel endũ:ut in.c.ij. ẽ̊ oꝛ.co.⁊.c. a nobis de excep.⁊.l.i.ff.e.ed quãdoqʒ ꝓpter cõ nexitatẽ iuris obtenti cum iure a quo repellitur deij cit᷑ a iu? ẽt queſuo:⁊ iſta ẽ ratio huius ĩ̃e ꝙ pꝛioꝛa bnficia nõ amittit ꝓbato cae ꝑ uiam exceptiõis qꝛ ut dixi exceptio nõ rendit ad uindictam Et nõ ꝓ eo qð dẽ ꝙ cꝛia ubicũqʒ clarueꝛint ſunt punieda.xxiiij gq.iij.c.ecce.debet enim nneſſte. ſunt punienda ſʒ modum ꝓpoſitũ ⁊? ꝓbatũ. 6. ꝙ an ↄfi:ꝛmatio nẽ nõ dẽ qͥ adeptꝰ bnficiũ ſed agit ⁊ certat ð obti nẽdo bnficio.ſʒ pꝰ ↄfirmationẽ dici obtinuiſſe bñ ficiũ licʒ adhuc ꝛeſtet cõſecratio uel aliud ius:et ex hoc infert᷑ ꝙ ꝑ electionem æ ↄfirmationẽ queruur ius in bnficio ſicut ꝑ collationẽ:nã collatio hẽt im nim electionis æ ↄfirmatiõis.vti nõ Inno. in. c. cnʒ oli de cã poſ.⁊?⁊ ꝓprie.⁊ ꝑ collationẽ acquiritur ius in re:ut in.c.pe.de pᷣben.li.vi.⁊ in.c.fi.de ↄceſ.pꝛe ben. e. li. Infert ẽt ex pdictis ⁊ ex tex.ꝙ ꝑ electiõeʒ acqᷣrit tin ius ad ꝛem nõ i ꝛe ⁊ de hoc.lxiij.di.qto ubi bona glo.. C. de iuriſ.om.iudi.l.priuatorũ 2z qð nõ.in.c.tranſm ſſa ̊ de elec.in glo. ¶ Mota petẽs oꝛdinari ſeu oſecrari dꝛ peteꝛe aliqd iuris.iõ petẽti ꝛecte excipi. ſec aũt ſi peteꝛet aliqͥd fi ↄſecun nũ ad ius obtẽtũ ð ptẽito:tẽ enim nõ põt excipi ſʒ QAʒ accãri: ꝗe i. c. ↄſtitutꝰ de appł.⁊= ĩ.c. accedens j.e ti. ¶ Mtimo nota qð cum diſputatur de crie obiecto ꝑ uiam exceptionis qõ non dicitur crialis ocliciino ui nontr ig nitsninmit nrbd 8 ſoenci tatnpiinid di⸗ tmidrq ſanstien uprif, oictris cnand d ccs ii eraänit non eſa o⸗ Doer d⸗ Nede Funntonen cenſeganonen epiecriegt tpno : pprieandl ucñ o g:? inl iKoͦarm. Iolamnioneſc cifnmmtone mlin llm mit icie co ri JIn g ſeſan n tiins mce not ppne pweh ten polnchiuder iperſs lqn,idfoſercchider cian fect a incine deter (Nogoiid müibisſaingiſticti rfnb rinm gi Gcneins n or gn i por nodtspoſſthpaſi echeeine ltagi Gecininenam ginen op inniſ Aev ſpoum müninnn 4 in por egie nnio nog r i 10 gt et znnn poſimm lültini g aiaun 1 Demunanron iet tianm niltunmgi⸗ Amänkemſnerimn Kimtigtpimgt Ankmntnninin AnedhNfts ctisditd AaEmtmeſtonguſctamtezen wierlünkongrtid d I wvmhr ANNGrun onn Eai owunperfymiii atniniin iut, kamtllle ing n ü Cntſtinindisiegin mm Pen r unclhie umünäümäntid / 7 7 ¶ De accuſationibus et ſi exceptio deijciat ab obtento ratione onexitatis cũ iure futuꝛo crialis.eꝛgo dicitur qõ cum finis ten dit ad uindictã publicã. ut delictũ puniatur de pe na debita ⁊ nãli ex hoc ſoluit᷑ qõ quotidiana ſi agit g dericũ ſolũ ut priuet᷑ bñficio ꝓpter crimẽ:nũquid iſta qõ ſit crialis ut nõ poſſit inteꝛuenire ꝓcur. Fꝛe de.de ſenis cõſi.xxiij.conſulit ꝙ non eſt criminalis qꝛ finis accuſationis tendit ad depoſitionẽ non ad priuationẽ beneficij tin nt hic. Item quãdo agitur ut ſolũ priuetur bnficio hoc nẽ attẽptari ꝓpter in habilitatẽ ipſius clerici nõ aũt pꝛincipaliter nit delic tũ puniat᷑ hic ẽ ꝙ pochianꝰuel pꝛonꝰ põt ̊ mõ age ie p clericum ut pꝛinet᷑ bñficio.ut ipſe Fꝛe.nõ.ↄſi. xxiij.al. xxviij.⁊æ ut dixi in.c.illa S.eo.⁊ in.c.ex ꝑte. ade ſupra de teſti pꝛo h̊ dicto ꝙ dicatur agi cinilit ego allego tex.expᷣſiuʒ in.c.peꝛ tuas el.i.j.de ſimo. in. v. tales ubitex. nõ. dicit ꝙ nõ agebarur crialiter it deponeꝛet᷑ ab oꝛdie ſed ciuiliter ut ab adminiſtꝛa tione amoueꝛetur tanꝙᷓ; imeritus z dãnoſus ⁊ ille ẽ tex.indicio meo nalde ſingulaꝛis ut Iʒ tendat᷑ ad bo num publicum ⁊z nõ ad ↄmodũ priuatũ nihilominꝰ dr̃ agi ciniliter exquo nõ agitur ut iponatur pẽa nã lis ipſius delicti imo ut dixi non ufñ agi ut pena ĩpo natur. ſed potius ut ĩmeritꝰ amoneat᷑ dicit tñ ̊ do. an.ꝙ ſi pena delicti eẽt tm priuatio bnficij pnta uit ſi ſtatutũ dicit ꝙ ſiquis luſerit ad aʒarũ priueĩ bene ficio:tũc ſatis accuſatio qr̃ crialis.qꝛ agit᷑ ad penaʒ nalem ipſius delicti qð ſatis puto neruʒ. nec YFꝛed. lſenſit oppo. ¶ Oppo. z tex.⁊ pᷣdicta.? ũ ꝙ õʒᷣ petẽtẽ ↄfimationẽ nel conſecranionem non poſſit excipi de crie:qꝛ exceptio ẽ ꝓprie actõis excluſio ut in.c.ij de oꝛdi.cog.⁊ in.l.ij.ff.ð excep.ſʒ ille qui pe tit ↄſecrationẽ uel cõfirmationẽ nullã actõem iĩtẽtat ſed tm h petit a indice. So.dicit Inn. ꝙ iſta excep tio ẽ facti ſeu ĩtẽtionis.unde nõ ẽ ꝓpꝛie exceptio ſʒ ẽ ꝓponẽ da:⁊ ea ꝓpoſita dʒ iudex ſuperſedeꝛe dõec exaĩetur huiuſmõi exceptio:⁊ etiam facit ad ea que nõ. in. c. ſuper eo de elec. ¶ In glo. i. ibi 2 quartũ modũ hẽs.ſ.peꝛ inqniſitõeʒ ⁊c̃.? ᷣm h̊ papa fuiſſet diminutꝰ. æ iõ dic melins m doc.qꝛ aliud ẽ ꝗqreꝛe quot modis poſſit opponi de crie:altud quot mõis poſſit agi de crimine:nam crimen pꝛopꝛie nõ oppo nitur niſi alteꝛo iſtoꝛum triũ mõꝛum de qnibus in tex. ſ agi põt de crie multis mõis.⁊ tũc ẽt congꝛue addi quartus mõus adiectꝰ in gl.quaſi doc.uelint diceꝛe z bñ ꝙ opponeꝛe denotat factũ ꝑtis.ſed ĩ ac cuſatione hoc ceſſat ⁊? iõ nõ cõgꝛue adaptat᷑ ad tex. nim bẽmus æ? ᷣm Jo. an. alium modũ actionis ꝑ quẽ qͥs petit᷑ ꝛemoueri a bñficio ſuo:ut in.c.qꝛelam de elec.?æ dic ꝙ uerbũ accuſatio poſitum in tex. qʒ itelligi large. ut ↄpꝛehẽdat ſtrictã accuſatiõʒ qñ agit᷑ ad uĩdictã publicã: æ ẽt ut ↄpꝛehẽdar accuſari onẽ largã qñ ſolũ agit nt pꝛiueĩ beneſicio ſuo. illa eniʒ nõ eſt ſtrica accuſatio:qꝛ ñ tẽdit ad depoſuõʒ ab oꝛdie. Ju glei .ibi ĩ crie abigeatꝰ . hoc crimẽ co nittit cũ quis abigit.i. pꝛofugit ſeu repellit gre gẽ cũ pano rubeo uel alio mõ qᷓ; poſtea furat᷑ cum ſocijs. ¶ In ea. gl. ibi que apitõeſ referũt expõe a hitoꝛes.i.nũcij publici.? iſte caſus nõ recte excipit lin doc.qꝛ lex loquit ĩ denũciatoꝛibꝰ qͥ denũciarũt eria notoria nec eis creditur niſi in notorijf: nt.l. ea qdem.alł.in glo.canoniʒata.iiij.q.iiij.c.aliqn. uis að nõ.ibi. Sunt ⁊ alij caũs excepti in qbus non eſt necia inſcriptio nut ſi agatur de adu t᷑io qn maritus accuſat iure mariti.l.qᷓuis. C. ðᷣ adul. ſecꝰſi accuſat ut eyneus ut in. c.tue.S. de ꝓcura.qð ſic debet ite li gi fʒ hoſti. Item fallit cũ q̃ᷓs accuſat de falſa mone ta.l. i. C. de fal. mo. Item fallit cũ qͥs accuſat rõne officij:ut tutor ſeu curator qui non punit᷑ licʒ defici at niſi euidens ſit calũnia.ut.l.ij. C. ꝗ. acc.non poſ. Irem cum quis ꝓſequit mortẽ illiꝰ cui ſucceſſit ne priuet᷑ hẽditatate.ff. de his q̃.ut in dig.l.mtor. Iteʒ cum mlier uel tutor ꝓſeqᷣtur iiuriã ꝓpriam uel lſuoʒ frad turpil. l.ij. æ.I. pterea. . accuſationẽ eo .ti . C J. ea. glo.in fi.aduẽete ꝙ triplex repeꝛi ĩ h opi. ut nõ.in.l.ſi cui.ff.e.⁊ in.l.i cãiſ.C.e.nã quidã qũt ꝙ iſcriber̃ eſt qũ accuſator ꝓfitet̃ in fine libelli aceu ſationis ſe ꝑfectũ libelũ dediſſe P ꝙ ſtati intelligitur obligatuſ ad talionem. Alia ẽ opi. ꝙ inſcribeꝛ ſit cũ Pꝓfitetur ? ꝓmittit de ꝓſequẽda accuſaiiõe uſqʒ ad finem. Tertia opi.eſt illa q̃ tĩgit᷑ ̊ in glo. ut obliget ſe ad penã talionis. æ hãc dicit Jo. an. tenendam q̃ ſatis ꝓbat᷑in.c.tue.de ꝓcu.in fi. Sʒ circa hoc qit᷑ nũqiud inſcriptio ad penam talionis ſit neceſſaria. Jo. iiij.q.iiij. inſcriptio.diẽ ꝙ ſic.⸗ fac.l.qui crim. C. qui accu.non poſ.⁊.ij.q.vViij c.quiſqꝗs.ſʒ accuꝛ.j l. ij. C. de fide inſtru. in. d.l. in cãis. de accu. ↄclu dit ꝙ lʒ non fiat inſcriptio:deficiẽs miin acnſatione dʒ puniri pena talionis.⁊ ẽ hec cõis opi.hꝰ et ſentit HBaꝛt. in. d.l.ſicut.? Jo. an. hic. Et pꝛo hoc addu co tex.ij.q.iij.qui nõ ꝓbat ⁊ dicit Spe.in ti.de ac cu. in. V. itẽ qðᷣ nõ ꝛecte.qð hodie in multis lociſ nõ ſeruatur iſta ſolẽnitas iſcriptõis ⁊ ſatis põt tolerari ꝑ l oꝛdo.ff.de pub.iudi.⁊ peꝛ.l.hodie.ff de pe.un ãt dicatur talio.⁊= quid eſt diceꝛe.dic ꝙ ꝓprie talio ẽ idẽ ꝙ ꝛepnitatio ſeu cõſile.qꝛ qͥs dʒ paii ↄſile qð ĩ fert ſiue iniuriam ſiue beneficium ſecundum papiaʒ n glo.in. v. accuſatoꝛe ibi accãꝛe nõ dʒ h̊ ueꝛũ ẽ niſi ꝓſeqret᷑ iniuriã ꝓpriã.qꝛ tũc nõ ꝛepellit̃ pre textu cꝛis.iiij.q.vi.oiĩbus ⁊ dixi in.c.i.ã.e. Itẽ ĩ ca ſu. c.nulli.S. e. n ea. gl. ibi ſed ab excipiedo nõ repellit᷑ pondera gl.qꝛ ſentit quẽ poſſe excipe cõtra electũ ſeu ↄfirmatũ.lʒ ſit crioſus:⁊æ lʒ ꝓſequatur in tereſie publicũ.ał gl.nõ aduerſaretur principio. Sʒ Inn. circa hoc multũ laboꝛat.nũquid crimioſi poſ ſunt exciꝑe de crie õ electũ ſeu ↄfirmatuʒ .æ primo dicit ꝙ nõ dʒ admitti cꝛiminoſus niſi ꝓſequaturin teꝛeſſe ꝓprium nt qꝛ iſte S que excipit eſt ſuus futu rus platus.uel aliud ꝓpriũ ĩtereſſe ptendit.Et nõ. ſingulariter hoc dictũ ꝙ ſubditꝰ excipiẽdo ð cꝛie ułᷣ agẽdo 3 pꝛelatũ ſuũ d; ꝓſequi ꝓpꝛium itereſſe. 2= ſic nõ d reꝰ excipiẽs uolũtaꝝꝰ.facit qð dixi i.c.cũ iter. ð excep.⁊.c.dilecti.e.ti.Et ꝓ p dicto ꝙ crio ſus ꝓſequẽs itereſſe publicũ nõ admittatuꝛ ad exci piendũ inducit Inno.ꝙ iſte excipiẽs uoluntarius tenet uices accuſatoꝛis.ut nõ.in.c.ſuper eo ð elec. unð ſicut accuſatoꝛ repelli pꝛetextu cris:ita z iſte uolũtarius excipiens:⁊ pro hoc ur tex.in.c. illud. xxiij.di.nec ob.tex.in.l.apud celſum.g.marcellus. ff. de doli. excep.æ qauod no. i. c. dilecti. de excep.qð i ¶ De accuſationibus q. V. pſ bꝛ. 27 S ibi nõ. ? nõ iſtã glo.qꝛ reputo ipſaʒ ſingularẽ. n glo. in uer. arbitriũ ĩ fi.nõ. tria ex ʒ excipiètem de erie:nõ ob. replicatio cris:qʒ illud neꝝ qñ alius agit 3 excipiẽtem.ſed ille qui petit cõ firmationẽ nel cõſecrationẽ nihil petit ab excipiente MReleꝛt fo Inno.alios teneꝛe priũ quos ipſe ſequi tur ut crimioſi adminant ad excipiendum. qꝛ ille q petit cõfirmationẽ uł ↄſecrationẽ ſi hẽt aduerſariũ debʒ dare libellũ ⁊ litẽ cõteſtari.⁊ ſic agit.eꝛgo ) ex cipiẽtẽ de crie nõ debẽt admitti ꝛeplicatio cris.ut in iuribus palle.nõ ob. fm eũ.c.illud pᷣal.ubi dicit̃ ꝙ prius ſũt examiande ꝑſone qꝗᷓ obiiciũt cria.quia fᷣm eũ nõ debet exaĩari niſi an babeãt ꝓbatiões in ꝓm pru ne diu diffeꝛat᷑ ꝓuiſio eccleſie uel debeãt exaĩa ri an ueniãt bono ʒelo:an ꝑ inuidiam nel odium.ſʒ archi. bene ꝓſequendo hanc materiam in. d.c.illud ↄcludit ꝙ eñ crioſus pꝛoſequit᷑ ſuũ inteꝛeſſe admit titu ad excipiẽdum. ⁊ plus dicit ꝙ etiã ꝓcur̃.capli non admitritur ſi canonici ſũt cõſpiratoꝛes ſen crio ſi. ⁊ hãc opi.ſequi hic Jo. an ⁊ ur̃ nerioꝛ ut diſtin guamus an ꝓſequat᷑ ppriũ inteſſe æ admittat᷑.an pnblicũ ⁊ poſſit ꝛepelli.qꝛ ut dixi in vitate iſte tenert locũ aecuſatoris Et ex pᷣdictis infeꝛĩ ad deciſionẽ qõis:nũquid priceps ꝛegni adminat᷑ ad excipiendũ de crie ↄ electũ.æ dicit Inno.ꝙ pria fronte vr ſu ſpectꝰ:qꝛ pᷣſumit faceꝛe cã exroꝛqnẽdi pecunias.iõ nõ dʒ admitti. ſed ſi ceſſaꝛet ſuſpitio eſſet pᷣalijs ad mittẽdus.ar.xvi.q.ði.oſtirntũ ea.cã ⁊.q.vij.c. filiis 2 plꝰ diẽ ꝙ ẽt ſi pricps eſſiz ſuſpectꝰ ſi excipit ele ctũ ꝙ eũ tiet de ↄiuꝛatiõe ſeu ð̊ ꝓditiõe prie ſeu ꝛe nelatiõe ſecretoꝝ ſuoꝝ ⁊ hoc ꝛõne prĩe uñ electꝰ eſt oriũdus ut ꝑꝑ pꝑẽtes ſuos qui ſibi fuerũt ĩfeſti.⁊ tẽ ſatis ẽ andiẽdus pᷣnceps qꝛ ſatis ꝓſequũ inteſſe ꝓ priũ.hoc dictũ ſingłarit᷑ nõ.qꝛ ſepe accidit in pꝛari ca. n⸗ v. ipedit ꝓmouẽdũ in fi.nõ.glo.que nult ꝙ vrute hb excepnõis ꝓbate ꝛepel aĩ iſte electꝰ nedũ ab illa dignitate ad quã fuit electus: ſed ẽt a qualibʒ dignitate cõſequẽda in futuꝝ.ſʒ glo.ſeques ur̃ hoc limitare ueꝝ qn ex tali ꝓbatiõe eſt grauata eiꝰ opi ſed dic ꝙ ĩ vitate ſemꝑ ur̃ gꝛanata arg.l.lu ciꝰ. ff. de his qui no.ĩfa.⁊ in.c.cũ tn.s.de teſti.⁊ in .c.ſuꝑ eo de elec ¶ Sʒ tũc opp. exceptio ñ dʒ oꝑa ri ultra eiꝰ nãʒ ? intẽtũ excipiẽtis:ſed h̊ exceptõ fuit oppoſita ad repellãdũ tm a dignitate iſta. eꝛgo non dʒ opari ꝛemotionẽ a qz alia. So.dic ꝙ boc ñ oꝑ athr Vtus exceptõis:ſʒ aggꝛauatio opionis que iſu rexit ex prima ꝛepnlſiõe.⁊ dic ut nõ. in. d. c.ſuꝑ eo. 3 de elec Et adueꝛe qꝛ gl. ſeqñs in fi. ualð ſingula riteꝛ diẽ ꝙ ſi iſte põt ſe purgare nõ ꝛepllit̃ ab aliqᷓ dignitate cõſequẽda. ã ) hoc oppo. qꝛ purgatio nõ hʒ locuʒ niſi qñ deliciũ ẽ ueꝛe ꝓbatum: ut in.c. cũ dilectus de purgatiõe cano. ? in. c. ad noſtrã de ꝓba. So. dicit Jo. an. ꝙ alit᷑ pot intelligi. . de pur gatione fienda ꝑ ꝓbationẽ inocẽtie. æ nõ ꝑ inramẽ tũ tin ſimile ĩ c. ſi diligẽri de fo. cõpe.uel ↄriũ ĩ ꝓba tione directa ex ꝗᷓ põt ferri ſnia. ſecus aũt ĩ ꝓbatio ne iſta idirecta q̊ facta ꝑ uiã exceptõis. ? tẽ admit tar̃ purgatio Va cũ inramato ⁊z ſimilibꝰ ut admitta tur ad alias dignirates qð ſemꝑ tene menti. æ uide qð nõ·i.c. int᷑ ð pur. ca.ĩ gl.ij.? pꝛo hoc dicto fac̃. qꝛ ut S̊ dixi aggrauatio opionis E illa que ꝛepeliit a dignitate futura. qͥ ſatis tolliĩ peꝛ purgationẽ. ij. iſta glo.pꝰ ꝙ ĩ cõmiſſis arbitrio iudicis põt appel lari ſi inique arbitret᷑.⁊ facit.c.i.ð dila.⁊ qð ibi nõ. nã itelligit᷑ cõmiſſum arbitrio indicis non ut faciat ad libitũ:ſed ut faciat ut quilʒ bonꝰ uir.l. fidei com miſſa. F. qᷓ;. ff. dele.iij.? quod nõ.in.c.ij. ð copo. niti. in. gl. Sed 5̊ hoc foꝛtiter obſtat dictũ Inno.i .c.ſtatutũ.de reſcrip.li.vi.ubi dicit ꝙ qñ iudex co gnoſcit nt bonus uir nõ põt ab eo appellari ſic̃ nec appellat᷑ a dicto boni uiri. z illud dẽ; Inno. ſequit bar. in.l.i.ĩ fi.ff. de le.ij.lʒ quedã lec.nõ hẽant illud dictũ. Sed ꝓ concoꝛdia puto ſic dicendũ ꝙ aut iu dex cognoſcit ut iudex licet illud ſuper quo agu et cognoſcit ſit cõmiſſum arburio ſuo:tũc nibilominꝰ põt appe lari.⁊ ita ꝓcedit iſta glo ut ꝓbo per tex. in.l.ſi qua iũcta.l.aliud..ĩter.ff. ð uer.ſig. ibi eniʒ iponit᷑ młia arbitrio iudicis.⁊ tamẽ põt appellari ſi modũ excedit ut ibi.hoc idẽ ſentit gl.aꝑte in.d.l. ſi qua.⁊ clariꝰ ibi bar.iĩ fi.ubi ꝓprie in his terĩs dicit i ultia qõne ꝙ ſi pena debeat iponi ad arbitriuʒ in dicis põt ab eo appellari.ſecꝰ dic qñ aliquid libere omitteret᷑ arbitrio indicis ar.l.nõ quicquid.ff.ð iu di.⁊ i.c.oſuluit.de offi.dele.tũc eni ab eo n appella tur ad hoc qð nõ. Jo. an. ĩ addi. ĩ n. de cita. J. ſeqᷓ tur. v. ſ nũqͥd credet᷑. Item ſi ↄmittit ↄſcie iuidcis ð quo nið gl ĩ. c.ſtatutũ.F.aſſeſſorẽ ð reſcꝛip.li.vVi. quã tn glo.limita ꝑ gl.cle.i.de iure pa. ubi ſuꝑior ex officio ſuo põt redutere illud ad bonã equitateʒ 2⁊ facit.c.paſtoꝛalis.de ap.Onqʒ iundex cognoſcit ñ ut iudex.ſed tanq; uir bonus: ſeu ſuccedit loco bõi uiri. ⁊ tũc nõ põt ab eo appellari. ⁊ hoc caſu proce dit dictũ Inno. æ bar. z ideo dr̃ ꝙ a iudice ruꝛſus nõ aphellarur. poſſet mñ attẽptari ꝙ poſſet peti recu ctio ad bonã equitatẽ ꝑ ſuperioꝛẽc.⁊ ita intelligitur gl. ſequẽs ꝗᷓ dicit ꝙ ſi iudex excedit modũ dʒ faciũ ſuũ reduci ad arbitriũ boni uiri. Mel põt intelligi il la glo.qn iudex ꝓceſſii ey indiciũ in cõmiſſis arbi trio ſuo puta ĩ iniungedis peniten ijs uel diſpenſa tionibꝰ fiẽdis.⁊ in hoc nõ.illã glo ſingularit᷑.qꝛ nõ legi alibi.ſed ſi iudex ꝓcederet iudicialit᷑ opꝰeſſet ap pellariõe ẽt ĩ ↄmiſſis arbitrio ſuo ał traſiret ſnia in rẽ iudicatã.qð tenet do. an.⁊ ꝓ hoc allego tex.i.c. qð ad cõſulrarionẽ.⁊ qð ibi no.S.de ſen.⁊ reiudi.⁊⸗ dico plene in.c.i.ðᷣ ↄſti ¶ ¶2 nõ ex iſia gl. ꝙ a pena legis nõ appellat.hbꝰ nerũ qn lex eſſet generalis.ſec⸗ ſi ſpalis.⁊ ſpãliter õ ipſum facta eẽt lex.uel ſtatutum fm bar. in.l.ſiqua pena.ĩ pꝛin. ff.de uer.ſig.qꝙ ĩitelli ge qn quis ↄfiteĩ factũ.ſʒ uult redarguere legem ð iniquitate Zæ ꝙ iponat magnã penã. ⁊ nõ põt ſeeus autẽ ubi allegaret ſe nõ icidiſſe in penã legis:qꝛ iũc iudice declarãte ipſũ ĩcidiſſe optie põt appellar. uiõ gl.nõ.in.c.cupiẽtes de elec.li.Vj.⁊ facit.c.ꝑueĩt c 1 ap.tũc.n.potius appellat a iudice qᷓ; a lege. ¶ ʒ nö ex glo.hac ꝙ iudex in ↄmiſſis arburio ſuo debet equitatẽ ᷣuaꝛe ubi ius expꝛeſſũ nõ ẽ.Et h ultimũ ſeq̃re ut nõ. Inn.i. c.i. de ↄſti. iſte due glo.cũ m ſua hñt unam lec.qꝛ nõ ſolẽt exaĩari ꝑ doc. n gl. i. V. crialis ibi pñtia płũ epoꝝ. Idem Jo. phi. 7 dicit hoſtiẽ.ꝙ ſolus metrapolitanus non poſſet i i n⸗ aains ecet hinzn at inle n cNrorim g,dai ginſiuni ones, i vdare roflious inbohl orsin ihiſon ten Psulnnicsenincitüm nthiunmn irnmehienn. lerk Klenad nanunnim Ge ri alud dcätinen 1AcicRn140 Sniceceel. iebmncopl iſe liteniglingcrana ein Ohiimßnichan dargchn Iiiur tais an gomn c Nons Coum, orwuitnmn ag eufin unimncſitz ochinns. Conmunonn lginen encprionn voſtchn aun ci godini osihior Com loends n Rolgnabencicas 4 dar ali on gliirch m 3 loni atenl Ct⸗ Nn in lulo moporexcipee nmaniede it lit r gepforus ne Pochianvs p rſtmn cll raß bichn eo. h 1 auſi Alllſotiögnt * 9 lhi pehnunr nrrſe nr n; . An,, ce gn . Piarmti ſinſ dn HWũ/ ides NRan Ani lteſonrf Fi Ppan tin er unatt 6 el Ii ensi 8 tagef teren N iin,g. Wan ſi dn i urhii in iitat Wape äcnli e Un nn N „4. ßti iarartri Naner Tpmiumng . irln r ntlter nrwtinn cgintö a keſ üini dcine Naöͤ⸗ minttin din ilmi Yent ni Krlit⸗ ithmi cidſnl n aien hier uAbfnfündtm luwiteg Aimiad, Oigngoin n Alamg ur dons in tiboti ta i bNn rarbene Im tin vitiutni⸗ un. onnimnnimn u miemmni, imn i tumn ihil ariuamgni hi Aumcinninn Itſundl Kärhinenis rn umiiefimnisl in ninöhirit kenicnichinn lina lnafrinecn ae 8imnotpin . a e Anit Auitnh iumi imi i gten un niiigl al i, itt Giasſmnun lin ivuftn ſeg icl ¶ Be accuſarionibus cognoſcer̃ de hac cã õ electũ.ad hoc.c.ij.de tꝛãfla. pla. hoc dictũ doc.itellige qn excipit᷑ õ ↄſecrãdũ in epm. qꝛ tũc cũ ꝓbata exceptõe ueniat electus ⁊ con fumatꝰ ꝛeijciẽdus nõ põt iſcꝛioꝛ a papa hãc qõnem diffinire ſine pntia alioꝛũ epoꝝ. Sʒ ubi excipitur g ꝓimouẽdũ ad ifeꝛioꝛẽ dignitatẽ ibi ſufficit ſolus epᷣſ cum nõ agatur de depoſuõe ab oꝛdine. ad h.xv. ꝗ. vij.i ſũma ⁊.xviij.q.ij.ſiquis abbas n ea. gl. in fi.? de hoc an teſtes ſint compellendi cum agitur per uiam exceptionis.dic ut nõ in.c.dilectoꝛum de teſt. cogen. per doc. Extra glo.queꝛo pꝛo declarati one he qui admittẽtuꝛ ad excipiẽdum de crie õ elec tum ſiue 5 petentẽ ↄfirmationẽ ↄſecrationẽ uel oꝛ dinem Inn. uẽ multũ dubitaꝛe de hac qõe. unde in diuerſis loics narias ꝛefert opi.prio.n.dicit ꝙ ſicut qʒ ad nittit ad defedẽdum aliũ.l.ſeruum quoqʒ.F. puolice.ff.de ꝓcur.ita ẽt qͥʒ dʒ admitti ad excipien dum cum defendit ecchiam. æ maxie qꝛ ius publicuʒ Olſiſtit i ſacris ſacerdotibꝰ z⁊ magr̃atibꝰ.i.di.ius pu blicũ.un cuiuſſʒ iteꝛeſt ne malus pᷣfeꝛat᷑ ut dicit bõa guida aretinus.⁊ de eo fecit mẽtõem aꝛchi.de elec. li. Vi. c.i. In prima gl. dicit ſe dixiſſe nõ determinã do:iñ ut qͥʒ admittat᷑ cũ cuiuſlʒ interſit eccłiam br̃e bonos fuitoꝛes.⁊ in hac opi.u ꝛeſideꝛe Inn.lʒ nt dixi pluꝛes ꝛeferat opi.ſʒ ↄtra foꝛmã electõis diẽ tin illos admittẽdos quoꝝ ĩtereſt.⁊ uẽ tin itereſſe eligẽ tium ⁊ debẽtium ↄfirmare.ſj ipſemet Inn. in. c. i. ð elec. li. Vi. ſentit ꝙ ẽt foꝛmã admittit᷑ qᷣʒ qui põt ðᷣ crĩie exciꝑe.⁊ illud dictũ tʒ ibi archi.⁊ inuat ʒ Jo. an. ex illo.c.i.pal.⁊.c.ut circa.⁊.c.pꝛocuratoꝛ ⁊.c. is qui de elec.ii.vi.⁊ hanc opi.nꝛ ſequi Jo.an.hic uide ti gl.in.d.c.ut circa.que ꝛefert aliam opi.in.c. cupiẽtes pal.do.an.hic dicit ꝙ ↄ electum in epᷣʒ ad mititur qʒ ſubditus tam 5 ꝑſonam ꝙᷓ; foꝛmã ele ctionis. Contra ꝓmouẽdum ad eccliam curatã ad mittituꝛ qtibʒ ꝑochianus. Contra pꝛomouendũ ad dignitarem principalioꝛem poſt epᷣm admittit̃ qᷣʒ dᷣ dioceſi.qꝛ quodãmõ ẽ eis ſuꝑioꝛ. Contꝛa cãonicos 7 alios electos ad ꝑricularia beneficia admittũt᷑ oẽs de eccłia:⁊ ẽt illi quoꝝ ſpalit᷑ iteꝛeſt tam õ ꝑſonam ꝙᷓ õ foꝛmã electõiſ. Ego puto aliteꝛ dicẽdũ ꝙ laicꝰ nullo mõ põt exciꝑe ⁊z maxie de cꝛie p electũ niſi ſua iterſit ut qꝛ pronus nel ꝑochianus nel aliteꝛ ſua in terſit ar. c.illa.? qdð ibi dixi S.eo.hʒ eni nĩ bec exeegp tio cuiuſdã accuſatiõis ut dixi a qua laicꝰꝛemonẽdꝰ eſt niſi ſuũ ꝓſequatur inteꝛeſſe.ut in pal.c.illa.? qð ibi nõ. æ in.c.ex ꝑte adde de teſti. Aut clericus ex cipit.? tunc credo ipſum indiſtincte admittendum ſi alia cauſa ꝛabilis non obſtat. nam inteꝛeſt cniuſlibʒ clerici ne pficiatur malus in eccleſia/ Yiem ſicut cle ricus põt accuſaꝛe aliũ ceicum ꝓſequẽdũ ius publi cum ut in. c.cũ.p.S.e.ita ⁊ foꝛtius dʒ admitti ad ex cipiẽdũ ut in ꝛegula qui ad agẽdũ de ꝛc.iu.li.vi.nã tuꝛpius eiicit᷑ zc.æ in.c.quẽadmodũ ð iuꝛeiu.ꝓ hoc facit qꝛ clericꝰnõ reꝑi ꝓhibitꝰ.imo potius uideiut admiſſuſ.cũ hoc.c.loquatur geneꝛalit᷑.et ſic ẽt loqt pal.c.i. .c. ut circa ⁊.c. ꝓcuratõ.=.c.is qui de elec: li. vj. ¶ S; qro nũqd obiicies õᷣ electum ñ ↄfirma tum. ? ſuccũbens ſit aliqua pena puniẽdus. Moſt.⸗= coic doc.quod ſic.nã pnnit pẽa.c.i.ð clect.li.vj.nñ V diẽ Jo. an. ꝙ aut electio nõ eſt ↄfirmata ? bʒ ocnʒ illa pena. ut eſt ↄfirmata. ? dʒ excipiẽs ↄdennari ad grauiorem penam.⁊æ hoc qũ pena imponit̃ ad arbi trium iudicis. Certe illud.c.i.oquit᷑ ĩ excipiẽte ł ap pelãte.iõ ↄcluderẽ ꝙ aut excipit᷑ electum.⁊ nõ ap pellatur:⁊ tũc ſuccũbẽs nulla pena uenit puniedus. 2 ita ur᷑ innuere iſta littera.aut excipit᷑ ⸗2 appellat᷑. 2 tunc qꝛ magis aggrauauit aduerſarium in eundo ad iudicem appellationis habet locum diſpoſitio.c. .i.de ellec.lſi. vj.⁊c̃. alias uidepper Inno. Be Baliter ⁊ quando. Ge les inquiſitores ſi nõ ſeruanerunt debiinʒ inquiſitionis ordinem prudenter ⁊ caute corrigẽ ðᷣ bent. hoc pꝰ.fo ponit fermã iuramti quã iquiſitõeſ exigunt ab iquiſitis.ᷣa ibi.formam vo.pᷣma ſubdi nidit᷑.nã in.pᷣn.? ĩ fi. mdat ⁊ ↄfumat inquiſitores ſi bñ ꝓceſſerunt. In medio Vo.ſ.in:v.ſi uero.iſtru it ſi male ꝓceſſerunt ¶ Nõ p ex iſto tex. ꝙ iquiſi tio hẽt ordinẽ ſuum ⁊ nimiꝝ.nã z notoria habent ordinem ſuum ut in.c. ad nr̃am de iur̃iu.æ de ordie inqſitionis habetur maxie ĩ.c. q̃titer.? qn i.F. dʒ. j. e¶ 1 nõ ꝙ iudex ⁊ qʒ diſcreta ꝑſona dʒ errorem ſuum caute corrigere.nã ⁊ ſi ĩ aliq errauit ñ dʒ ſpõ te fateri erroreʒ ſuũ ne uileſcat eiꝰauctitas.nec debʒ errorem ſuũ defendẽ ſeu ĩ eo ꝑſeuerare.ſʒ dʒ cautiꝰ 2 prudentius ꝙᷓ; põt ſe corrigere.⁊ alibi dic tex.ma gne ſapie ẽ homineʒ corrigez? qð male loquutꝰ c.xx ij.q.iiij.magne.qð nõ.õ iſtoſ qui uolẽteſ pertinacit defender̃᷑ nnuʒ erroꝛẽ incidũt in ĩfinita ĩicõuenientia nec talis põt dici ſapiens.ſed potius pertinax//Mõ 3 iudicem debere laborare ne uileſcat eius aucrori tas.⁊ alibi d auctẽ dignitatis dʒ index ſuo ingeni augeꝛe.:.obſeruandum in fi.ff.de offi.pſi.¶ Nota quarto male pᷣncipiãtes ali negocium. nã n põt inde aliquid oꝛdiabilit ſequi.⁊ alibi nõbilit̃ dicit ca nõ. difficile eſt ut bono pagantuꝛ exitu ea que malo ſut ĩichoata pꝛicipio:⁊ exponit ibi gl.difficile.i.ĩpoſ libile. i. q. ipeinapat. g. 510. aun oin. F. foꝛmam uero.pꝛacticã unã recipiẽdi iuramẽtũ ab inquiſitis ſeu a teſtibꝰ recipiẽdis ſuper inquiſitione ut iurẽt ſe dicturos plenã ⁊æ merã ueritatẽ exceptiſ occultis cri minibꝰ. aliã foꝛmã uidebitis i.c.ſe.¶ Itẽ nõ. unaʒ diiã iter modũ iquiſitioniſ æ accuſattonis.nã ĩ ĩqui ſitiõe nõ diſcutĩ ð occultiſ cribꝰ:qꝛ ñ dʒ fieri inqui ſitio de ueritate criĩs niſi pᷣcedẽte ĩfamia. ut.in.c.qii ter.j.e.ſed accuſatio põt fieri de occuleis criibꝰ dũ mõ poſſint ꝓbari.ij.q.vij.pleꝛũqʒ. ¶ Jn glo.i.ibi ſecus in caſu iſto. No glo.uſqʒ ad fi.qᷓ ponit duas ſo. ad orium: prima qꝛ geneꝛaliſ inquiſitoꝛ ſeu gene ralis delegatus.i.delegatus ad uniuerſitatem cauſa rũ põt conigeꝛe ſuã ſniam ẽt diffinitiuã ſi errauit in indicãdo.ſecus in delegato ad unã cãm tm.¶ Et ĩ hoc nõ.bñ iſtã gl.⁊= ẽ diueꝛſitatis 2:qꝛ delegatꝰ ad uniuerſitatẽ cãrum cenſet᷑ quaſi oꝛdinarius:⁊= iõ di cẽdũ ẽ ꝓut de oꝛdinario.⁊ pꝛo h.l.cũ pᷣtoꝛ.ff. ðᷣ iu di.⁊ uide bonã gl.in.c.cũ cãm de ap.ſed delegaius ad unam cãm deſinit eſſe iudex per pꝛonunciatõem quo ad principalem negocium:ut in.c.in lĩiſ ̊ offi. dele.æ ſentiunt etiam do. de ꝛota deciſio.cccxv. 12 ¶ We accaſationibtis aſtas. cccxxxv. Seda ſo. ꝙ iſti errauerũt ĩ ꝓceſſn 2æ nõ in ſina diffinitia. ꝗᷓſi uelit diceꝛe ꝙ qualiſcũqʒ ſit iuderx ſi errat in ꝓceſſu quia adhuc ꝛeanet iundex poteſt eꝛoꝛem ſuum conigeꝛe.ſecus eſt ſi enat ĩ ſẽ tentia diffinitiua. Moſti. dicit aliqua ueꝛba.ſed iu di ſtingue 'm Jo. cal. ꝙ aut querit᷑ nunquid extra in diciũ poſſit quis enoꝛẽ ſuum coꝛrigeꝛe:ant in iudi cio.pꝛimo cau dic ut nõ.in.c.noſti.de elec.⁊ in.c.ſi quis pᷣſbiteroꝝ.de re.eccle. non alie.⁊ dixi in.c.di nerſis falacijs.de cle.cõin.ſi neꝛo in iudicio ant in pte.aut in toto.ſi in ꝑte an ⁊ qn poſſit ꝛeuocaꝛ.die ut in. c.fi. de cõfeſ.⁊ in.c.cum cãm.de app.uide gl. in. c.cũ in poſuiõibus de iureiur.li.vi.⁊ aliquid in .c.ſe. In iudice ueꝛo eſſet mã nr̃a.⁊ dic ꝙ aut erra uit in pꝛoceſſu. ⁊ põt coꝛrigeꝛe eꝛꝛoꝛẽ ſuum:ut.c.cũ ceſſante.S.de app.⁊.l.qð iuſſit.ff.de ꝛe iudi.hoc m limita nt plene nõ.in dictis iuribus.aut eꝛꝛauit ĩ diſ finitiua. æ tunc aut queritur nunquid index poſſit ĩ teꝛpᷣtari.aut nunquid poſſit coꝛrigeꝛe ſen addeꝛe nł᷑ in totum aliteꝛ ꝓnũtiare.⁊ ſi uult inteꝛpꝛetari põt ſi habet merum imperium:capiendo inteꝛpꝛetatiõeʒ ꝓ ↄgrua ueꝛboꝝ expoſitione ut ẽ tex.nõ.cũ glo. in .l ab executoꝛe.ff. de appel. Si ueꝛo nult coꝛrigeꝛe nel addeꝛe circa acceſſoria:ut circa expenſas põt il la die:ut in.c.cum appellatiõibus de ap.li.vi.l.pau us.ff. de ꝛe iudi. Itẽ põt expedire ea que ueniunt ex officio nobili y ſint extriſeca:ut ꝛemitteꝛe uel mit tigare mnlcrã ipoſitã.l.illicitas. F. fi. ff.de offt. pꝛeſi. aut uult diſponeꝛe circa ipm principale.? tunc ant coꝛrigẽdo de latinitate ſnie:⁊æ põt ut.l.actox.ff. de ꝛ⁊e indi.aut circa effectum ſentẽtie.⁊ ſi ꝛeſeruat ſibi poteſtatẽ iteꝝ ꝓnũtiandi.⁊ põt:ut.l.item labeo.ff. famit.herc.facit qd nõ. Oarto.in.l.qui t.ff.de ax bi. aut nõ reſeꝛuauit ſibi hãc ptãtẽ:⁊ tunc ſi eſt ap pellatum ſpectat ad iudicem ad quem mutar̃ ſniam 2 cõfirmare.ut.ij.q.vj.c.fi.⁊ in.c.ut debitꝰde app. Si ueꝛo nõ ẽ appellatũ:aut ſnia tranſinit in ꝛem in dicatã.⁊ non põt ꝛenocari ab inferioꝛe a prĩcipe.qꝛ iam fecit ius inteꝛ partes.ut in.c.cum iteꝛ.de ꝛe iu gi. 2.l.ꝛes iudicata.ff.de ꝛe iudi.ſed priceps põt qꝛ tranſitꝰ in ꝛc iudicatã ẽ de iure poſitiuo cui priceps non ẽ ſubiectus.ut in.c. ꝓpoſuit de cõceſ.pꝛeben. ? in.l.pꝛinceps.ff.de legi.aut nõ trãſiuit in ꝛc iudi. et tunc aut querit᷑ de arbitro aut de delegato. aut oꝛdinario prio cãn aut nõ ſeꝛuat foꝛmã ↄpꝛomiſſi: põt iteꝝ ꝓnũtiare: ut eſt tex.nõ.i.d.l.qui tñ.⁊ ideʒ in delegato ut nõ.jʒ Inno.i.c.i.de offi. dele.⁊ ideʒ ſi delegatus eꝛꝛauit in facto ut iterũ poſſit ꝓnũcia re qð nõ. Aut errauit foꝛmam cõpꝛomiſſi.et tunc ſi eſt ad unã cauſã deputatus non põt iteꝝ ꝓnũcia ac ſiue teneat ſiue nõ.⁊æ hoc modo itellige iura q̃ di cũt eũ functũ offõ ſuo ſiue bn ſiue male:ut.l.ſi ut ponis. C. qũo ⁊ qñ iu.⁊.c.ĩ lr̃is de offi.dele.Si ne 20 é delegatus ad. uniuerſitatẽ cãe puto dicendum ut in oꝛdinario ꝑ ſupradicta. in quo dic ꝙ aur ſnia ſua tenuit ʒ ſit iniq.? nõ põt alit pnũciare.l.cũ que ꝛebatur. ff. de ꝛe iudi.=.l.ij. C. ſen.ꝛeſcin.non poſ. aut ſnia fuit ipſo iure nulla.⁊æ tunc cõiteꝛ dꝛ ꝙ aut nullitas ſurrexit ex turpitudine iudicis. et non põt ipſemet coꝛrigeꝛe ⁊ aliteꝛ ꝓnũciare:ut in.l.abſentẽ. C. eo. ti. aut aliunde ſurrexit nullitas ? pt ipfemet coꝛrigere ⁊ alit᷑ pꝛonüciare.l.ſi pꝛeſes.C.qũo ⁊ eñ iu. =.l.ſi accuſatoꝛibꝰ. C. de accu. ⁊ de hac materia uide ꝑ Di.i regula qui ſemel de reg. iu. hi. Vi. et per bar.in.l.iudex de re iudi.ꝑ canoniſtas in pꝛealle.c. in lris de offi.dele.⁊ hãc diſtincrionẽ bene no.? ꝓ ea facit.c.de teſtibꝰ.⁊ qð ibi nõ.S.de an. (Ses op.cxᷣ glo.⁊ ur̃ ꝙ iuramẽtũ nõ debebat hic ſibi pre ſtari.ĩmo ſunt exhihenda capła de quibus fienda ẽ inquiſitio.ut in.c.qualiter..debet.j.e. Sol.dicũt doc.ꝙ ille..loquit in inquiſitione ſpãli.iſtud.c. in inquiſuiõe generali.⁊ dic ꝙ qn fit iquiſitio ſpãlis õ aliquẽ deberẽèt illa crimina ſuper quibꝰfit inquiſitio exprimi.⁊ teſtes tin iurãt ſuper illis capitulis.⁊ dic plene ut ibi nõ. Si uero inquiſitio eſt generalis.ut puta fit inquiſitio ↄ epᷣm ⁊ canonicos.el in una ci uitate generaliter.⁊ iunc teſtes iurãt ut h.ſ.ꝙ dicẽt ueritatem quã ſciunt uel credũt in illa eccleſia refor manda.exceptis occultis criminibuſ ut hic.nam de occultis fit inquiſitio nbi nõ pꝛeceſſit in famia.quia deficit uerus ⁊ fictus accuſatoꝛ. ¶ IA querit in quo iſti pmiſerunt oꝛdinẽ iuꝛis. So.dicit Hoſti.ꝙ for te inquiſiuerũt de neritate criminis prius q; inqui rerẽt de ifamia qð ñ eſt fienduʒ ut i. c.cũ oporteat .. e. .c.qualit᷑.⁊ iõ dicit ꝙ iſti iterũ debeãt iquireẽ de ifamia. æ Iʒ poſtea ðᷣ ea ↄſtaret.nõ tam ualebant dicta pꝛioꝛũ teſtiũ ſuꝑ vVitaie:qꝛ nõ pᷣceſſerat ĩfamia uñ dicit ꝙ ſʒ ſu pnñs inquiſuꝰ z nõ opponat ꝙ nõ ur̃ ꝑ h̊ renũciare iuri ſibi cõpetẽti ut pꝛiꝰ fiat iqſuio ſuꝑ ĩfamia. ſz ut dicit Jo. an.æ bene hꝰ dictũ ẽ fal ſum.⁊ hodie apꝑet ĩ.c.ij.eo ti.li.vVi.qꝛ ſi iquiſitꝰnõ oppõit ꝙ ifamia n pceſſit:⁊ patit᷑ pꝛocedi ſuꝑ vᷣita te:nõ põt ãpliꝰ opponẽ ꝙ ifamia nõ pᷣceſſit ? iõ dʒ poni aliud exẽplũ foꝛte nõ nocanit iquiſitũ. uel nõ tradidit illi capitula ſuꝑ qᷣbꝰ erat fiẽda ĩquiſitio uel qͥd ſiłe. ¶ Auo qro nũqd ſuꝑ occultis circũſiãtijs cris teſtes ſint iterrogãdi. Inn.⁊ hoſti.cõcludũt ꝙ; ſic. ſatis ẽ eni ꝙ crimèẽ nõ ſit occultũ. ſʒ ſi eſſet infa matꝰ ð foꝛnicatiõe ĩ genẽ:⁊ młier eſſet iĩcerta nõ dʒ teſtis reuelare hãc foꝛnicationẽ.qꝛ ẽ occulta.qð eſt nõn. ſʒ ſi mlier ẽt iſamata tũc teſtis dʒ ſuꝑ hꝰ dᷣpõe re ẽt ſi pꝛiꝰiuraſſet ex iudiciũ hꝰnõ pãdẽ:qꝛ aut quũ iurauerit nõ pãdẽ cogitauit teſtis hũc caſum ⁊ tale iuramẽeétũ ẽ temerariũ ut i.c.ĩtimauit.ð teſti.⁊ in.c. .i.ðᷣ cri.fal.aut nõ cogitauit hũc caſũ: ⁊æ nõ extẽdit iuramẽtũ ad S.ar.i. c.i.de iureiu.li.Vi.⁊ hᷣ vm niſi hũiſſet ĩ ↄfeſſione:qꝛ tũc non dʒ reuelare ẽt ſi ꝓdu cat᷑ ut teſtis:qꝛ ſcit ut deꝰ. ? ꝓducit᷑ nt teſtis ⁊æ hõ. ut in.c.ſi ſacerdos.ð offi.oꝛdi.⁊ ĩ.c.dileciꝰde excel ſi.pla.ſʒ caue tibi.qꝛ nõ dr̃ peccatũ reuelatũ ĩ ↄfeſſi one:ex eo qð qͥs dicat amico.⁊ hoc tibi dico ĩ ↄfeſ ſiõe ⁊ ꝑ ſilia vba.ſʒ opoꝛtet ꝙ dixerit in ↄfeſſione ad ſalutẽ aie ſue.ut Inno.ſingularit᷑ dicit in.c.oĩs utriuſqʒ ſexꝰ de peni.⁊æ remiſ.? hoc bene nõ. BSi is contra quẽ Bm dilecti. eer iurauit reſpondere tantum ad inteꝛꝛogata poſt ⸗ feſſionẽ audit̃ nolens ꝓbaꝛe accuſatiões.ꝗᷓ ↄfeſſio nẽ nõ ꝑimũt.ſʒ exponũt.ſecꝰ ſi iurauerit plenam et merã ueritatem diceꝛe. h. d. Mrio ponit legatorũ . lctwonttſo bui it mn i luſwltiii u⸗ ins t nn ſaun nh gruumin Eg doe cno hir 1nnn uahi tinicteheſtnn Gernsiniſamunend in enecler iͦ doeinanoni cin uenctaad nendenn e agdin (Winnſugimmar dGran e morgnen A donumn vo unen pumfonre ſonninn⸗ puio innmii onet fenenn Inulano er aslnas eh icrax le lſſns por ibomtu mum tnj likcoje imdcj nn ofſone tni nſactcöcbinccienſſanter ieer eſonr ioins hi id ednotdeſc dndoeei ingio zinl atfutdedr nldeel Ae Jon 0 rincide Doſt puilg 8 ginhnliors in clets glo oijſer s uiin lh ſog gleani’ 9 Aonn balt n liſet ci edan peinig 4 ſpotr ble cc⸗ uhcttf ngze laicen an nte, auk Unithſirheen 4 ir uuſ itiha / c anſn s . la 9 r amurqnißz git tzi e e ih i n bingndin tdiginicteiigti Waitzmimiitn tämnſmegnzimim nsbaiid nn tümmndhtitukiricte mlhaia ntdard inti ”””c 1, 7 ,. 4 umi iltr i unl oin i mi in iin / ſaji iummui nii. nli n lyß ſitr in 1 ſin ijti aisetiſitß mnü uunlilui igamt iſt lli. i iiettindi n Mäimmattin antinmiti ld n „ a h röritennd miaiͦ Dtcäüd ne AN inidimittlint unn tmm utſini rg ſcts 1b, N tgucfn 64, rcet SiN,,, lciceee 1i0fiol til ine, i lni i9e Lttigi tild ii zsdan/ ,Aertin ſon 5 ſahe⸗ et n baeſd. ſen Golrhntt e. mid Gtzcnn ¶ He accuſationibus iquiſitio. In fa ibi. qꝛ eoꝛ dubiũ ꝓpteꝛ quod fuit facta ↄmiſſio.tertia ibi mãdamꝰ. ↄmiſſionis foꝛma bimbꝛis. ¶ Mõ. prio mõachos poſſe deputari ge nerales iquiſitoꝛes a ſeðᷣ aplica. hodie dic ur ĩ. c.ſia tutũ de ꝛeſcrio.li.Vi.æ uide quod dixi in. c. cum cãʒ de iudi. 5 fo ar. ex tex. ꝙ generales inquiſito ꝛes poſſunt pꝛocedeꝛe ad inquiꝛendum de ueꝛitate cꝛiminum etiam non ꝛeceptis teſtibuſ ſupeꝛ infamia ſatis enim eſt ꝙ eis conſtat de ifamia ꝓpter fꝛequẽ tem clamoꝛem. ſecus in delegato ad unam cauſam nantum de quo dic ut dicer in. c. ſeq. ¶ Nõ teꝛtio duplicem foꝛmã iuramẽti pᷣſtandi in cauſa inquiſiti onis. nam poſſunt teſtes nel inquiſiti iuraꝛe meram 7 plenam dicere Vitatem.⁊ de hac foꝛma beẽtur S.c. ꝓxi. in fi. Item inraꝛe ꝙ ad inquiſita ad ĩteꝛꝛogata . e. neraciter reſpondebunt:de quo aliquid. j. q̃ꝛto ꝙ cõfeſſio facta precedente illo iuramento plenam ? meram ⁊c̃.nõ ꝛecipit excuſanones ex poſt facto.qꝛ a pꝛincipio nihil debebat faceꝛe qð idem factum attingeꝛet neqʒ admiſceꝛe aliquid falſitatis quod nõ.ſed confeſſio facia ſub ſecunda foꝛma iu ramenti quod ꝛeſqondebit ad inteꝛꝛogata ꝛecipit ex cuſationes que tamen ↄfeſſionem non ꝑimant.ſʒ ex exponãt ut in Ra. Et ex hoc nõ duo.pꝛio ꝙ ↄfeſſio ẽt iurata ꝛecipit excnſatõeʒ ⁊ expoſiionẽ. Item p ꝛeſpondens pᷣmiſſo iuꝛamento de calunia põt ↄfeſſi onem excuſaꝛe tñ hoc iuꝛamentũ calũnie fit ut rñde at ueraciteꝛ ad itenꝛogata de quo in. c.i.de iura.ca lũ. ¶ Mõ q̃mo ſingulariter ex tex. ꝙ ubi confeſſio ẽt iurata põt ꝛetoꝛqueꝛi ad bonum ⁊? ad malum.ex quo tamen pꝛima fꝛonte ſonat in malũ dʒ fieri inter ptatio in malã ꝑrem= S ↄfitentem niſi conteſſioneʒ excuſans ꝓbet illas excuſatões ⁊ de hoc eſt hic tex. ſing. nã dicit tex. ꝙ ille ↄfeſſiones poteꝛant ꝛetoꝛqri 7 ad bonum ⁊ ad malum.a ti ſi iſte eps uult uiraꝛre ↄdeẽnatõeʒ oʒ ꝙ excuſet ↄfeſſionẽ datã ⁊ excuſatoõcs ꝓbet facit qð dico in.c.cũ neniſſent de inſti.¶ Itẽ nõ ꝙ ex ↄfeſſione alicuius capit᷑ illud qð 5 eum eſt. nõ ãt qð pꝛo eo elici põt:æ hoc qñ inſuꝛgit mala p ſumptio ↄ illud qð facit pꝛo eo.de quo tamẽ plene nõ in. c. i. de ↄfeſ.li.Vi.per Jo.an.? Ci.l.i.C. e. di co plene in.c.i.de poſtu. pꝛela.⁊æ in.c.bone.eo.t. . : inquiſitoꝛes ſeu indices poſſunt deponẽ ſuꝑ geſtis coꝛã ſe:⁊æ eis cꝛeditur depoſito officio.et ad hoc ſolʒ allegari h.c.?æ ↄeoꝛ. c.inter dilectos de excel. pla. z. c..ij. ſupꝛa dc arbi. æ. c.cũ dilectꝰ.¶ elec.· ⁊? plene tetigi in.c.cum a nobis.S.de teſti. 60. ultio ꝙ cꝛedit᷑ actis õ ꝑtẽ ſen deponetẽ.Iʒ ꝑs ſen deponens nũc dicat ſe aliter dixiſſe. facit.c.ad audi entiam de pꝛeſcꝛip.⁊? nide quod dico in.c.ſicut. de teſti. ? fac iſte tex.in ar.in eo qð dicit qð ſolꝰiſta exa minabit ⁊c ꝙ ĩ examiatõe teſtis ſeu ꝑtis ñ ẽ neceſſe adbibere teſtes foriſecos.ſʒ põt probari dẽm ex ſo la ſcriptura norij.ð̊ quo in. c.qm.? in. c.poſt ceſſio nẽ. S. de proba. æ in. l, in donatiobꝰ. E. de dona. fac qð nõ.in. c.ut inqſitionis.de here.li.vꝛ.al incipit ut offm. Sa i mr. uſtonent ibt ñ credit᷑ iudici ĩ piudiciũ ⁊c. Hoc dẽm uẽ ᷓ tex.iſtuʒ.nam hic credi tur iſtis inqſitoribꝰ niſi iſte inquiſitus ꝓbet Zriũ ꝑ teſtcs. Inn. pic diẽ q iſti inqſitores nõ recipiuniur hie ut teſtes. ſj qꝛ fuerunt iudices oſuluntur in iſta cq.? ſic non ob.ij.q.vj.ſiaruendũ.nã æ al ille q n6 põt eſſe teſtis interrogat᷑ de facto ſuo,l.prouiciarũ. C. ð ferijs.? creditur iſtis quo ad pꝛeſumptione:n quo ad plenam probationẽ ſicut dicimꝰ in matre 4 deponit ſuper etate filij. ut in. l. etiã. ff. de ꝓba. hoſti. dicit ꝙ quicq̃d dixerit Inn. iſtis qnqʒ creduur etizã ad plenam probationem.ut in.c.inter dilectos. de exceſ.prela.ſed ↄcludit ꝓ durante officio non poſ ſunt eſſe teſtes ſuꝑ geſtis coram ſe:quia alius deber eſſe iu dex.? aliuſ teſtiſ.iiij q.iiij.c.i.⁊æ.d.c.ſtiatuedũ. ⁊ in.c.dilecto.de teſti.ſed depoſito officio uel ſi ali quis articulus nentilatur corã alio iudice poſſunt adhpiberi: ut teſteſ de geſtiſ coraʒ ſe ſi laus ul mtupe rium eis aſcribi non poteſt.de geſtis E ſe idiſtincte non credi hoc dic ut in. c. cum a nobis. 5. d teſti. n glo.in. V. ualent retorqueri in .ESe glo. uẽ contra tex. nam hic fiebat interpretatio con feſſionis in deieriorem ꝑtèẽ non fuiſſet ſequuia excu ſatio æ excuſationis probatio.⁊ iõ dic nt dixi ĩ nõbi libus ꝙ quedam ſunt que pariter poſiunt retorqri ad bonum ⁊ ad maluʒ:æ tunc fienda ẽ interpretano in meliorem partem. ? ſic intelligat gio. Quedam ſunt que lʒ poſſunt retorqueri ad utrunqʒ:habet in pꝛima fronte aſpectũ mali.= ſonant in uitium. ?æ tũc fit interpretatio in deteriorem partem. ⁊ de hoc eſt tex. hic.idem ⁊ fortius qn aliqua ſunt mala in ſe. z licet poſſint excuſari recipiunt interptationem i gete riorem partem: ut in. c.fi. de tranſla. pla. ¶ In gl. in. v.dilapidatione ibi nihilõiꝰ furrũ cõmiſit 2c. Sʒ contra hoc ur̃ tex.in.l.falſus.i. . ſi iactuʒ. ff. ö. fuꝛ. H oclude ut ibi nõ.quod aut res ex naufragio erat babiata pro derelicto.⁊ eã capiens nõ cõmittit fuꝛ tum. imo efficit᷑ occupantis.qꝛ qðᷣ in nullius bonis eſt nali rõne occupãti ↄcedit᷑ ut inſti. de re.diui. F. fere.qð.nõ. Si uero res non erat habita pro dere licto ſʒ fuit proiecta ut euaderet maiuſ periculum. ⁊? tunc proiiciens remanet dns.? cãꝗ occupans animo retinendi omittit furtũ ut in gl. = ſi ſimpliciter acce pit rem non ↄſiderando an brer pro derelicta uel ne. etiam excuſatur a furto. ut eſt ibi tex.nõ. an aũt ſit preſumẽdum ꝙ proiiciens haberet eam ꝓ dereli cta uel ne. recurrendum eſt ad coniecturas.ſi enim piicit librum apertum in mari pᷣſumenduʒ ẽ ꝙ aĩo derelinquendi. ſecus ſi clauſum ⸗z paãnis inuolutum. ⁊ ſic de ſingulis.Ouid autem ſi reperiens rem alte rius non reperiat dim nunquid licite poſſit retinet conclude poſt bar. in preal.l.falſus. F. ꝙ alienum. aut putauit eam rem ꝓ derelicta Iʒ non eſſer.= tẽ poteſteam rem uſucapere.ff. pꝛo derelict. per totum aut hoc non putauit.æ tunc ſi non reperit dominũ facta proclamatione debet eam donare pauperibus ar. in. auc. ut oms peregrini. C. cõia. de ſuccel. facit quod legitur ⸗z nota.xiiij.q.v.ſi quid inueniſti.⸗ nota. in. c. quia fruſtra. . de uſur. ¶ Extra gloſa. oppo. contra tex. æ nidetur quod ex ſola infamia or ta contꝛa epᷣm non debeat fieri inqſitio ſuꝑ ſtatu to tius eccleſie.nec contra canonicos ex quo nõ erqt ĩ famati.So. Inn. hic. in.c. hely j. de imo.dicit quod ubi infa mia eſt ex caput potelſt fieri inquiſino i 3 — — — ¶ De acculationibus Et contra mebꝛa: qꝛ ẽ pſumptio 3 canonicos exquo eps ẽ malus.nam coꝛpoꝛe ſen capite languente ccte ra mẽbꝛa coꝛpoꝛis ĩſiciantur uel ſecundum eum bie canonici erant infamari. pꝛimũ diciũ hic non plʒ ho ſti. qui dicit hic ꝙ lʒ eps ſit ifamatus nõ qʒ tamẽ fi eri iquiſitio S canonicos niſi pcedente infamia.⁊ B plus mihi plʒ.lʒ enim ſit aliqua pſumptio contꝛa ca nonicos:qꝛ ex ſola leui pᷣſumptione nõ põt fieri in quiſitio de ueritate criminum.nt in. c. qualit᷑.ʒ.e.ſed poterit fieri ĩquiſitio cõtra canonicos. nᷣ inqniſitio de fama uel de ifamia fit facilit᷑ cum nõ ſit multum piudicalis.ad h.c.j. ꝓxi.⁊.c.licʒ 3. eo. Et põt rnde ri ſᷣm Moſti. uel ꝙ canonici erãt infamati uel meli? ꝙ hic nõ dẽ inquiſitionẽ fuiſſe factã S canonicos: ſed ꝙ fiebat inquiſitio ſuꝑ ſtatu eccleſie. nam ex ĩfa mia epi dʒ fieri ĩquiſitio tã in capite qᷓ in membꝛis qꝛ dʒ iquiri q̃it᷑ eps ſe hẽat circa canonicos ⁊ aliol clericos. ⁊ qualit ſe geſſit tã in ciuitate qᷓ; i diocef. Scdo op. z ur̃ h̊ iurameniũ debeꝛe pᷣſiari fʒ foꝛ mã in.c. pcedẽti poſnã ubi papa dicit ꝙ in illa inqᷓ ſiriõe nult illam foꝛmam obſeꝛuari. So. dicit hoſti. gm aliquos ꝙ utraqʒ foꝛma põt imiſceri ui.ſ.iurẽt diceꝛe plenam ⁊ meram ueritateʒ.⁊ ꝙ; ad intenc ga ta ueracit᷑ rĩdebũt. nam bonoꝝ optima eſt mixiura xij. di. nouit in fi Inno. in. c. ij bely. . de ſimo. eiẽ ꝙ aut fit inquiſitio de cenis eribus et debet ſeruari illa foꝛma ut dicant plenã ? meꝛqᷓ ueritatẽ. aut fit in quiſitio generalit᷑ de cribus.⁊ tunc piculum E iurar̃ Fm illam foꝛmã. vñ ſubiret iurans anceps peꝛiurij. d 5 ̊ ob. c. pcedẽs qðᷣ loquũ in inquifuiõe generali ⁊ iõ cõcludit ꝙ ſufficit iurare altꝛ0 iſto rũ modoꝝ qiᷣcũqʒ agat.? hoc cõit᷑ ur̃ placeꝛ doc.Sʒ ego boc nõ puto vm. qꝛ papa in. c.pꝛecedẽti dicit. in ſimilibꝰ uult obſeꝛuari illã foꝛmã: ideo dico ꝙ iudex ſemꝑ debet exigeꝛe inramentũ ſub illa foꝛma: æ ſi non facit male facit. actꝰ tn tʒ ut hic.nã h nõ dẽ ꝙ iudex bñfecerit. ſed tin qauerii an admutatur ex cuſatio qñ iurauit ſub illa foꝛma. Aiemo op. ram. ? ur indiſtincte ꝙ ſub qᷓfũqʒ foꝛma fuerit iuꝛa tũ debeat admitti excuſatio. nã an ſniaʒ poteſt quis ex iuſto enoꝛe cõfeſſionẽ ꝛenocare.ur in. c. fi. de cõ fef.( enoꝛé. & de iur. æ fac. igno. 7. l nõ fatet ff. de ofeſ. So. dicit Hoſti. æ bñ ꝙ aſiud ẽ ↄfeſſioneʒ ꝛe uocare ꝓpreꝛ eꝛꝛoꝛc. ⁊ alind ↄfeſſionẽ excuſaꝛe.naʒ ꝛeuocãs ꝓpreꝛ enoꝛẽ hẽt ꝓbare enoꝛem pꝛobãdo Zriũ. vñ ſi iſte nolniſſer ꝛeuocare cõfeſſionẽ habuil ſer ꝓbaꝛe ꝙ nullã ꝛem eccleſie alienaſſet.uel ꝙ nihil ꝛeceꝑat ex naufragio: ? hoc fuiſſet difficile pꝛobaꝛe. ſed excuſans ↄfeſſionẽ nõ hẽt neceſſe ꝓbare oriuʒ. ſeꝗ tin excuſatiões ſuas.⁊ hoc tene.ł̊ alij dixerunt: ↄfeſſionẽ iuratam nõ poſſe excuſari:qꝛ hoc E falſuʒ ut hic: ⁊? i.c. cum pofitionibus.de iureiurã. li. Vj. De nerita Bm oporteat. ceniminum non inquiritur niſi prins ↄſtet de ifamia c tunc non inimici uel ꝑiurij: ſͥ idonei uiri ad ꝓſe quẽdũ ĩquiſitionẽ ⁊ teſtimoniũ admittunt᷑ ? nõ pꝛo bato crĩe indicit ifamatis purgatio. In prĩia denũ ciatio epi ? inquiſitoꝝ datio. In fs ibi nerum ↄpi tio ⁊ allegatio epi ð denũciates ⁊ teſtes. In tertia ibi diſcritiõi. inqulſitoꝝ triplex inſtructio.fa ibi qſi. tercia ibi ⁊ ſi nibil: ¶ Mõ.pꝰ ꝙ ad denunciationẽ alicuiꝰ ꝓbe ꝑſone dʒ ſuperioꝛ ↄmittere ĩquiſitioneʒ ſeu ꝑ ſe inquirẽ.nõ tñ dʒ inquiꝛere ſuꝑ ueritate cri minũ denũciatoꝝ:ſʒ priꝰ ſuꝑ ifamia.an.ſ.ſit de cri minibꝰ pdictis ema er ev boe nõ. ꝙ ex ſola de nũciatione cꝛiminũ facta õ aliquè n oriĩ ifamia ſuf ficiẽs ad iquirẽdũ de ueritate qð nõ. ¶Mõ. 2 ſimpłr ↄmiſſa ĩquiſitõe ſuꝑ crie tacite intellłi omiſſũ ut priꝰ fiat ĩquiſitio ſuꝑ fama. Iſtud eni ẽ quoddã pambulũ ad iquiſitionẽ ð neritate. Et ex hoc nõ. ꝙ ↄmiſſio ↄñti intelligi᷑ ↄmiſſũ ancedes.⁊ ſic cme id ꝑ qð ꝑuenit᷑ ad ↄns.ſicut aliquo ꝓhibito intelligiẽ eſſe ꝓhibitũ ome per quod peruenit᷑ ad illud. ut in .lI. oz0. ff ibaer H faciũt ad extenſionẽ mae.c.p. =. g. ö. de offi. dele. ut ſic le decgatc ꝛie extẽdeniur ultra expꝛeſſa. ¶ Mõ. ꝙ nõ ſolũ inimici repellunt̃ ab accuſando ut dixi in. c.i.S.e.ſed ẽt a denũciãdo æ ad eã ꝓſequẽdo. JItẽ ꝙ ↄueꝛſantes cum inimicis & ↄſanguinis inimicoꝝ ſunt ſuſpecti de quo.j. Iij Mõ.ꝙ ſʒ ꝑ inquiſitionc nihil ſit ꝓbatũ infamatũ tñ ſunpłr nõ abſoluit reus:ſed inducitur ſibi puꝛga tio ppt᷑ infamiã. ut nõ.glo ij. q.v.pſbr.⁊ in. c.ij. de purkca A In gli,nd 2 ſocius.ſolue hoc orium ut dixi in. c. repellant.õẽ e. ¶ In glo. ij. in fi. uult eꝛgo iſta glo. qꝙ ĩ cã criali nõ admitut᷑ conſanguineus ꝓ conſanguineo. ? ideo iſti poterant repelli. bb. diẽ 2 vr ſequi Jo. an. ꝙ ſi agitur ð crie criminaliĩ.tũc procedat iſta gloſa. ſecus ſi agitur de crimine cini lit᷑.qꝛ tunc e ebe teſtis ꝓ fratre:ut.c.Ras 5. de pᷣſump tẽ qꝛ hoc caſu non reperitur pꝛo hibitũ ergo admittẽdũ.ut.l.i.ff.de teſti.⁊ in.c.i e. ti. ſed glo.iij. q. V. in ſũma vꝛ uelle ꝙ etiã in cã crĩa li admirtat᷑ cõſanguineus ſi eſt adeo bone opinidõis ut nõ pᷣſumat᷑ deuiare a neritate ratione ↄſanguini tatis do. anto. dicit hoc arbitrariũ ſʒ bar. in.l. qui teſtõ.ff. de teſta.nbi proſequi hãc mom ſimplicuer dicit eũ repellẽdũ in cã criminali. Circa hoc ego ſic puto poſſe dici ꝙ aut eſt cã mere ciuilis ⁊ uide bo. glo. in. c.i lis. ð. de teſt. æ nõ eſt ꝓpꝛie m nia:⁊ ꝙ nõ. in glo. in. l. ꝑentes. C de teſti. aut agitur de crie ciuilit. æ tũc in actione iniuriaꝝ nulo modo dʒ ad mitti conſanguineꝰ uel affinis ꝓ cõſanguineo: quis iniuria illata uni de cõſangaineis ſuis uẽ illaa omi bus de cõſanguinitate aut affinitate ad hoc bo. iex. in. l. lex coꝛnelia. ff. de iniurijs. Si uero eſt alia cã ſi ſunt i prãte eiuſdeʒ nõ debẽt admitti. ut nõ. d.l.ꝑen tes. ſi uero nõ ſunt in poteſtate eiuſdẽ tũc dʒ admit ti. ſʒ cũ diſtinctione affectionis:⁊ minꝰ creditur cuʒ agitur crimine cinilit ꝙᷓ ſi ageret᷑ mere ciuilit᷑. ad h qð in ſimili no.ᷣin.c.in lris. S.de reſti.ſi uero agitur de erie criminalit᷑: æ tũc aut ꝓſequit᷑ nindictã publi cã. ⁊ erit arbitrariũ q;tũ credatur.⁊ an admittatur. 2 ſic ꝓcedit glo.iij.q.v.in ſũma.⁊ pꝛo hoc uide bo nũ tex.ĩ.c. cũ.p.s.e.ubi frater carnalis fuit adductꝰ in teſtẽ in cꝗ crinali.nec illo reſpeciu apparet ibi re pulſus.aut ꝓſequit᷑ iniuriã propriã ⁊ indiſtincte cõ ſanguineus repellitur. æ ſic ꝓcedit dictum bar.? fa cit.l. lex coꝛnelia. preal.?æ uſqʒ ad quem gradum re pellant᷑ ſatis põt dici ꝙ uſqʒ ad illũ gradum inf:rs mnl. umun Ace o du iy i irglne ſihen ſe toünr inete hinſs u bi vügtcinn an aus beſcſiiß ſocſhoimn esiiniinemn 6ebis atimidignot ide sa Ged ndor eſc⸗ ra iniane ſn enesne enesa n amn Ginarümmn g. doe ſeſngir wino udds Zmardurebi pials idl r anienaͤ ſpno in uatt oorunamus n n⸗ nuliſti umry⸗ niſmm inent on ficr gieh iinoſt is ginmieo leumn Pnicriendummel rr domns, Aenitſtietlän ſinoni en nrfimenn rirlinis ſumi ic ſſefrli⸗ Dpcrünen prenish wlatimiätirontwlnr lut nilego⸗ inove leuigegoinae den n an nain ſann lbein⸗ ain iſtcßri — Nn nrigi ana üſrln 1 iiatidii ni . lge i uannalzeſtan ni⸗ tmnſumr Mii inii inni 1 iingtuituinifnnn i b ſafſtitnſ⸗ Anütſang ſurdo ümd Kize Ggaininmtag cih Wunni gingnne) MiRNNdribct Rnim dctnmmn i Al h Esn ren Aen ”õl eoboanir e vunniin M tudi iu im d⁰α0⁰10 ir muns ilſ , nrqini⸗ auariuminr niit inun Ar dentemi tn ni Nmn iinitirin wus Kündnmaatie emdärctcik tedd 4 rech Nenüſnd S lc dl etun . veWom tuunn un n Ningie n mtonuini Amm . urttln. madſ elten mulius mn N uttealuun u⸗ tm orimn i o. mria imntii⸗ Ah iiſ mnoagin 4 s5/ eihtl ez ori nCNe in itn modna . 55 . i oboen Cnan⸗ t ao Afnii Gd b 0 zöͦetm. geted ¶ De accuſationibns quẽ ↄpellit᷑ teſtificari Z̊ cõſangnineũ de qbus in.. lege iulia.᷑ff.de teſti. canoniʒata.iiij.q.iij.uel poreſt dici æ melius ꝙ attenditur qualitas atfectionis fᷣm ↄſuetudinẽ patrie:nã in aliqbus locis dilectio ſtric te durat iter ↄſanguineos uſqʒ ad ceꝛtum gradum tantum. In qᷣbuſdã locis durar indrnter inteꝛ oẽs eiuſdẽ cognatõis:faciũt nõ.in ſihi.in.c.poſtꝛemo.S. de ap. per Jo. an. io. imr vns denunciadũ in fi. Jo. an. dicit ꝙ in enangelica denũciatõne ꝓce dit opi. Jo. ut admittatur iĩfamis.ᷣſi nõ ẽ cꝛioſus.ſʒ in denũciatõe indiciali.uel canonica ꝓcedit opi. beꝛ. ſzpſequere hũc articuluʒ ut plene nõ.in.c.ne nit de iudi. ibi dicoYa gio ſh v. iimicos. nõ glo. ad quã quotidie fit remiſſio.⁊ pꝛio inqiũ dicit ꝙ iimi citie capitales ſen graues ſũt que ſũt de ſiain hoĩs uel bonis eius.uide gl.in.l.łʒ.ff. de arbi.? auẽ. ð te ſti. F. ſi Vo. ubi gl. dicũt ꝙ iimicitie capitales ſũt cũ quis alicui miat᷑ moꝛtẽ:uel cũ odit.uel ad moꝛtẽ de ſiderat uel qui accuſauit eum crinaliter.⁊ idem dic qn ẽ qõ de oibus bõis ul maioꝛi ꝑie ar.ĩ. c. frcq̃ns gel ꝛeſti. ſpo.li.vVi.nam bona tempoꝛalia ſũt uita bo minum. l. aduocati. C. de aduo. diuer. iudi. æ dicit et ꝙ lʒ iſtud ſit ꝛegulare.iñ qnqʒ ex ſpoliatõe ꝑticła ris rei oꝛiũtur iimicitie capitales ad h.c.accedẽs.ut lit.nõ ↄt.⁊.c.item cum quis de reſti.ſpo.⁊ ex facio honeſto qñʒ oꝛiunt᷑ tales iimicitie:ut in.l.i.⁊ qðᷣ ibi nõ.ff. de his.qui.ut idig. facit. xxiij.q.vV. non eſt cru delis:⁊æ ideo in hoc iudicio multũ vᷣſatur aꝛbitrium an iimicitie ſint graues uel leues.æ hoc quo ad pꝛi mum dictum gl. Sʒ inquãtum glo. poſtea dicit ꝙ hoc relinquiiur arbitrio indicis qᷓ iimicitie repellant Tancre.dicit ⁊ bñ ꝙ capitales indiſtincte ꝛcpellunt ut h.æ in.d.c.accedẽs.ſi Vo nõ ſunt capitales.⁊ tẽ ꝓcedit glo.ut ꝛecurramus ad indicis arbitrium. et facit.i..i.ff.de qõi.¶ Itẽ aduerte ꝙ ad repellendũ quẽ pᷣtextu ĩimicitie non ſufficit ꝙ ſic facta ꝛccõcilia tio dũmõ ſit ꝛecẽs.qꝛ inimico de ꝛecenti reconcilia io non ẽ cꝛedendum: ut eſt tex. bonus.iij.q.v.c.ij. Sed quid ſi tpᷣe redditi ieſtimonij erat iimicus.ſed ante ſniam erat ꝛecõciliatus.dic ꝙ nõ credit᷑.qꝛ cũ pᷣſumat᷑ tũc dixiſſe falſũ ꝓpier ĩimicitiã.ꝛeconciliatõ ſuꝑueniẽs Iʒ tollat iimicitiã non tollit falſitatẽ ſi quã dixit. uide glo.in auc.de teſti. ꝗ. quoniam vo in. v. adſit ? ponit Jo.an.in addi.ᷣſpe.in n. ð teſte. S. po nit᷑ in pꝛin. æ nide multas qões conſimiles in addi. ? nõ iſtam glo.¶ Blo. in. v. per niꝛos idoneos in fi.nõ glo.quotidianã z Inno.pᷣ in hoc aꝛticulo ſic diſtinguit ꝙ aut ipetꝛatoꝛ adbibuit nudum miniſte rium:⁊ eo ꝛepulſo poteꝛit iudex ex officio ꝓcedere uel aliũ peꝛ moꝛtẽ inquiſitoꝛis inſtitueꝛe. aut nõ ad bibuit nudũ miſterium ſed fuit anctoꝛ. ⁊æ tunc eo ex pulſo dʒ index ſuꝑſedeꝛe peꝛ ꝛõem poſitã in gl. Oñ aut dicat᷑ adhibuiſſe nudũ miniſteꝛiũ dic ꝙ ſi nõ eſt eypᷣſſim nomẽ ĩpetrantis.ut qꝛ papa dicit ad andiẽ tiã nr̃am ꝑuenit multoꝝ clamoꝛ ⁊c̃ tunc ur̃ adhibn iſſe nudũ miſteriũ. nam dixiſſet papa eriã r̃as ſine il lo. ſecus aũt ubi eſſet expſſum nomẽ impetrantis.et boc mihi ſatis plʒ. Quid aũt ſi impetꝛans fuiſſet ex cõicatus. Inn. idem concludit ſm diſtinciionem pᷣ dictam. Sed uide glo. in. capi.i. de reſcrip. li. vi. bdicta ſunt uera fm Inn. niſi papa mãdaſſet inqui ri de fama. qꝛ tunc ſi ↄſtat de fama per uiros idone os põt procedi ad ulciora licet repellaĩ impetrans. q̃ſi nelit Inno. ꝙ ubi mandauit iuquiri de fama pa pa non hũit reſpectũ ad ipetrãtẽ.⁊ iõ oĩo proceden du eſt in cã. H nũqd papa limplicit᷑ indſitionẽ ↄmittẽdi teneat᷑ ſemꝑ delegatus pus inqͥ rere de fama. Conclude ꝙ aut papa ſimpłr commi ſit inqſirioneʒ: ur nullã merõem facit de fama.⸗ tunc ſinꝑ delegatus dʒ pᷣus inqrere de fama: qꝛ ur̃᷑ boc ↄmiſſum tãqᷓ pabulum.ut.s. dixi.? ſi uellet ꝓcedef ſuꝑ ueritate ñ fcã prius fide de fama poterit appel lari. ar. h̊ ⁊ in.c.ij.e.ti.li.vj.⁊ hoc oẽs ↄcedũt.Aut papa facit mẽtionem de fama:ut qꝛ dicit młtorũ cla mor ad nos ꝑuenit talẽ infamatũ de tali cꝛie,. ⁊ ideo inqras ⁊c.tunc dicit Jo. ꝙ delegatus non tenct᷑ in quirere de fama ex quo papa aſſerit eum infamatuz Contrarium rʒ Lãcre.qꝛ potuit hoc puenire ad pa pã ꝑ iimicos ⁊ ↄſpiratores iſtiꝰ denuuciati uel falla relatio facta eſt pape.lʒ per alios. Jo. an. diſtinguit 2 bñ quod aut papa hoc aſſerit per uerba aſſertiua ? procedit opi. Jo. aut per uerba naratiua. æ pro ce ſit opi. Lancre.⁊ uide in ſpe.in ti.ð iquiſitore.in .F. nunc tractemus. v. hoc aũt notandum.z ibi di cit Jo. an. quod uerba aſſertiua ſunt ſi dicit cũ con ſter nobis talẽ infamatũ:uel relaiu fidedignoꝝ per cepimus talẽ ifamatuʒ ⁊c.uel per ſilia uerba.iũc eni nõ eſt opꝰinqrere de fama. ? facit cle.ris.de pꝛc ba. nerba uero narratiua ſũt ſi dicat mitorum clamor ad nos ꝑuenit talẽ infamatum ⁊c.nã tunc papa nõ aſſerit talem infamatũ: uel hꝰ ꝑcepiſſe a fide dignis. ⁊ idem dic ſi papa diceret relatu fidedignorum ꝑce pimus talẽ ↄmil ſſe hoc crim.nã ꝑ hoc non tolli ꝓ ceſſus fiendus ſuꝑ fama. nã pſuppoſito quod a fide dignis ꝑcepit delictum ↄmiſſum n ſeqtur ꝙ ille de boc ſit iufamatus:ut ꝓbatur iĩ. c.ĩqſitõis..tertie.j. e. ¶ S; iu hoc qrit nũqᷣd generaliter ualeat pro caſſus ſuper ueritate cris non facta pus inquiſiudõe de fama. Cõcludo aſſumendo multa dẽa doc. h. 2 iĩ .c.qꝗᷓliter. j.e.? aliqua addẽdo ꝙ aut iudex ẽ delega tus.aut ordinariuſ.ſi delegatꝰ.aut eſt fcã mẽtio de fama in reſcripto mõ pᷣdicto:⁊ ualet ꝓceſſus ſuꝑ ue ritate.ut.S.dixi.aut nõ eſt fcã mẽtio ĩ reſcripio ð fa ma.⁊ tũc ſi iudex ꝓceſſit inqᷣſito pnite ⁊æ nõ ↄdicente ſuꝑ ueritate omiſſo proceſſu infamie: æ ẽt ualet pro ceſſus.qꝛ iſta excep ꝙ nõ pceſſit ifãia eſt dilatoria. ⁊? inducta ĩ fauoreʒ inq̃ſti.æ iõ ſibi iputanduʒ ſi ĩ pn cipio non excepit ut ex eſt tex.nõ.i.d.c.ij.e.ti.li.vj. aut iqᷣſitꝰ erat pñs.ſj ignorabat ꝙ teſtes deponeret ſuꝑ pᷣncipali:æ nõ ualet ꝓceſſus.ad hoc.c.inquiſiti onis..tertie.j.e.ubi tex.ſi uero erat abñs.ant nõ contumaciter:⁊ idem. ar.in dicto.c.ij.aut cõtumaci ter.? tunc non põt opponere iſtam exceptionem ꝓ non pꝛeceſſit infamia niſi proceſſus ſit in eo ſiatu in quo ſi eẽt pns poſſet admitti.iõ ſi eẽt proceſſum ad actũ qui ſolet fieri poſt lit.ꝰt.nõ admineret̃ ampliꝰ ad h̊ glo. nõ.in.c.i.de elec.li.Vi Et ad pᷣdicta uide nõ dictũ Inn. in.c.pterea de dila.in ujtia colump. nõ.n. dʒ eẽ melioꝛis ↄditionis ↄrumax in facultare opponedi ꝙ; obediẽs qui fuit pnis æ peꝛ illud dictũ g4 ¶De accuſationibus Inno. ita limita pallegatu.c.ij.eo ti.ubi tex. exigit pntiã ẽt Sdicẽtis.ſ idẽ itelligo ſi eꝛat abſens cõin maciteꝛ ꝑ illud dictũ Inno. ? uide optimum tex.in auẽ. qua in ꝓuĩcia. C. ubi de crie agi oʒ. Si vVo in quiſitus pns oppoſuit ut prius inquireꝛet᷑ de fama 2 appellauit: æ tunc non ualet ꝓceſſus ſuꝑ ueritate: qꝛ ẽ leginima cã appellãdi ut hic ⁊ in. d.c.ij. Et ſi delegatus dʒ ꝛeciꝑe teſtes ſuꝑ infamia.nec ſatis ẽ ꝙ- dicat ſibi conſtare de infamia. ar. h ? in dicto.cꝰ. ij. æ ſentit hoſti. hic. Si vo ẽ oꝛdiarius ⁊ tũc aut ꝓ cedit alio pricipalꝛ ꝓmonete inquiſitionẽ.? ideʒ qð 3. Ant ex officio puro.⁊ tunc ſi nult põt ꝛecipeꝛe te ſtes ſuꝑ infamia. ſed ſi nõ uult ⁊ ↄſtat ſibi de infaĩa ꝑ inueſtigationẽ eriudicialit᷑ factã q;tũcũqʒ ps ↄdi cat põt ꝓcedeꝛe ſuꝑ ueritate. ar. in. c. qualit.j.e.ti. Satis eſt eiʒ ꝙ ad euʒ ꝑuenit inſinuoſa ? fꝛequens ꝛeclamatio:nec hẽt alicui faceꝛe fidẽ.ſʒ ſi iſte appel lauit dicendo ꝙ imo non eſt ifamatus.⁊ tunc oʒ ꝙ apud iudicẽ appellatiõis iudex oꝛdinariꝰ faciat fidẽ ge fama. ut nõ. . e. qualit᷑.? ꝑ ſpe.in ti de inquiſitõ ne. F. nunc tractemꝰ. v. H aũt ſcias. Et nota bñ qꝛ ex pdictis hẽs pꝛaticã alibi non ſic collectam ¶V timo queꝛo nũquid ꝓbata ifamia ꝑ teſtes põt ĩqui ſitus ꝓbaꝛe ſe eſſe bone fame: ⁊ ſic ꝛepelleꝛe inquiſi tionẽ ſuꝑ vitate ? tolle? male fame ꝓbatiõeʒ. ⁊ hec qõ ẽ ſubtilis ?æ notabilis ⁊ quotidiana: ſunt uarie opi. ? Jo. b ſentit ꝙ nõ dʒ admitti ꝓbatio ſuꝑ bo na fama: qꝛ uideret᷑ fruſtatoꝛia. nã ſi cẽtum dicerẽt quẽ eẽ male fame:⁊ mille ꝙ eſſz bõe fame. ꝓbõ ſuꝑ bona fama non ꝛeleuat quin ſaltẽ ꝛemanet infamar? apud alios: æ illoꝝ ꝛeſpeciu fienda eſt inquiſitio. Tancꝛe.tʒ Zriũ cõcludens ꝓbationẽ admittẽdã in priũ.⁊ ſtandũ dẽo plimoꝝ.⁊ idẽ ſpec.in.d..nunc tractemꝰ. v. qd ſi pluris. Moſt. diẽ ꝙ ſiꝓba admit tetſzʒ an piudicet ↄrie ꝓpatõi dʒ artẽdi quid hẽat cõis uxoꝛ exterioꝛ. ⁊ attendit qualitas teſtium ⁊ ꝑſo naꝝ. ? fm boc iudex arbitrabit que ꝓbatio naleat. Inn. tetigit in. c. iqſitiõis.j.eo.ti.⁊ ꝑ ueꝛbuʒ unũ ĩ fi. poſitũ qð ꝛeꝑit᷑ in origĩali:nõ appaꝛet quid uelit ſm Jo. an. ibi. Sed ipſe Jo.an. dicit ꝙ ſi primi ⁊= fi reſtes deponũt ſuꝑ fama uicinie. tunc ꝓcedit dẽʒ Tancre. aut primi teſtes deponũt de uicinia et alij de alio loco ałr: æ ꝓcedit opi. alioꝝ.⁊ ſic erit pꝛoba ta infamia. hoc dictuʒ indiſtincte ꝓcedit. licet putet Jo. habuiſſe bonũ ĩtellectũ:ut.q.dicã in ꝓſequẽdo do.an. aꝛefeꝛendo dictũ Inno.i.d.c.inqᷣſitiõis. dicit ꝙ ſi teſtes deponũt de ĩfamia: ⁊ cõis uox eſt in op poſuũ ð qᷓ iundex ꝓprijs auribꝰ ſe poterit ĩfoꝛmaꝛe. er rũc nõ fiet inqſitio ad dictũ illoꝝ teſtiũ. ꝓ hoc.c. inqſitiois.j.e.aut iudex pᷣdicto mõ nõ põt ſe infoꝛ maꝛe. ſʒ ꝛecipit teſtes ſuꝑ bona fama.⁊ tẽ aut utriqʒ teſtes deponunt ſupeꝛ fama habito ꝛeſpectu ad cõeʒ opi. ⁊ habʒ locũ dictũ Tancre.aut habito ꝛeſpectu ad ſe:qꝛ teſtes unius ꝑtis dicũt eũ ifamatũ apð ſe. alij dicũt oppoſitũ.⁊ tũc ĩdicet purgatio.ex quo eſt infamatus apud niros ꝓuidos. ij. q. V. oibus. Ego aſſumendo aliqua dicta bar. ᷓ poſuit in tꝛibꝰ gõibꝰ i.l.ð mioꝛe. S. toꝛmẽta. ff. de qõi. ſic diſtinguo. aut teſtes utriuſqʒ ꝑtis deponũt ſuꝑ fama eiuſdem loci er eiuſdẽ tẽporis. aut deponũt ſupeꝛ fama diuerſi loci. pꝰ caſu ex quo ꝓbatidões ſunt grie oĩo hito re ſpeciu ad tps ⁊ ad locũ: ſtandũ eſt teſtibus magis idoneis. ad hoc quod nõ.in.l.hoc carmẽ.ff. ð teſt. 2 i.c.iĩ nr̃a.de teſti.facit.l.iij.ff.e.ti.⁊ qð nõ.gl.ĩ. c. cũ ĩ tua.S.de ſpõ.ſi teſtes hincinde ſint equales. et tũc dʒ ſtari numero:uel data qualitate numeri ꝓba niõi magis vHilimili. æ puto ꝙ ꝓbatio magis vViſilis pferat᷑ alreri ꝓbationi:lʒ illa aliqualit᷑ excedat in nu mero uel qitate teſtium:lʒ bar. aliter ſenſerit ꝓ hoc tex.l.d.l.iij. æ.l.ob carmẽ.ff.de teſti.⁊.iiij.q.iij.ſi te ſtes.æ qdðᷣ nõ. Inno.iĩ.c.auditis.de pᷣſcrip.⁊ glo.in .c.i. e.ti.li.Vi.⁊ maxie ĩ ifamia dʒ attendi ueriſiłitu do.qꝛ ut ſingularit᷑ dixit bar.i.d.S. toꝛmta nõ ſul ficit teſtes dicere ĩfamia ĩeſſe apud ppłʒ:qꝛ uane uo ces ppłi nõ ſunt audiede.ut in.c.oſiꝰ.de elec.ſʒ dʒ reddi cã ſurges ex aliqua ſimili pſumptiõe.qð nõ. 2 idẽ ſentit tacite Inno. in h ultio. ſi vo teſtes utriuſqʒ ꝑtis deponũt ſuꝑ dinerſo tẽpoꝛe: ut qꝛ ꝓ batr᷑ ifamia exiſtẽs tẽpoꝛe ↄmiſſi maleficij. ⁊ bõ.ꝓ bat᷑ ꝑ alios teſtes ð pnti.æ tunc pferenda ẽ iſta fᷣa ꝓbatio:qꝛ potuerũt oẽs mutaꝛe opi. ad hoc.l.ij.ff. quis oꝛ. in bo. poſ.ſerue: ⁊ fac̃. c.nõ dʒ.ð conſang. 2 affi.⁊.c.cetere.xij.q.i.ſi uero ꝓbatiões ↄcludũt ſuꝑ diuerſitate loci:ut qꝛ teſtes uniꝰ ꝑris dicũt euʒ ifamatũ ĩ tali loco uel caſtro.alij dicũt eũ bõe fame in ciuitate: æ rũc attendi debet ex circũſtatijs ꝗᷓ pro batio pꝛeualet. finge eniʒ delictũ cõmiſſum in loco pariter diſtante a ciuitate ⁊ caſtro.nã tũc ſi infamia eſt in caſtro æ bona fama ĩ ciuitate debet iudex attẽ dere ad rationẽ ſuꝑ qua ſe fundant teſtes:⁊ ſi oĩa ſunt pariter ueriſimilia ꝓbatio ſuper bona fama cõ fundat aliam. ut nõ.in ſimili in.l.admonẽdi.fl.ð iu ꝛeiurã.⁊ in.c.fi.eo.ti.ſecus eſſet ubi ĩfamia eſſet in loco cõmiſſi delicti:⁊ in alio loco eſſet bona fama. qꝛ tũc pꝛocederet opi. Jo. quã ad hũc caſuʒ reſtri guo.⁊ ſic puto intellexiſſe. Abbas. A denunciati Bm dilectus. ne repeluur publicꝰ cõcubinarius :excõicatus ⁊ cõſpi ratoꝛ:⁊ is qui non pmonuit.b.d.pꝰ inſtruit indicẽ ſuꝑ declinatoꝛijs ⁊ eis deficientibus ſuper princi li. ꝛ inhibitionẽ fieri mandat.fa ibi eidẽ. 5. pꝰ.ᷣibi quoꝝ noĩe ⁊cẽ.ꝙ iʒ accuſatio non poſſit ſfieꝛ per aliũ ſeu per ſcipturã.ut.ij.q.viij.ꝑ ſcripta: lecꝰ tamẽ eſt ĩ denũciatione ꝗᷓ ꝑ aliũ fit ut h. ⁊ in.c.licet .5. e. ⁊ põt ĩteruenire ꝓcur᷑.de quo ĩ.c.ſuꝑ his.⁊ ĩ .c. ueniẽs. ö. e. ¶ Mõ. 2. ibi tũc fuiſie ⁊c᷑. ꝙ ad cõ ſiderandum naliditatẽ reſcripti reſpecin idoneitatis impetꝛantis attendit᷑ tempus impetrationis de quo Fg de reſcrip.eã.te.⁊ glo.in.c.dilectus.de preben. ö. ʒ. ar. ꝙ concubinarius ⁊ ſic uilis ꝑſona põt denũciare. nam b̊ conſideratuꝛ excõicatio lara ſuper cõcubinatu. ergo ſolus cõcubinatꝰ nõ ſufficit ſed pꝛium puto uerũ.at. S. c. ꝓxi. æ.il.q. i. ſi pecca nuerit. z. c. nouit. de iudi.⁊ ad iſtũ tex. reſpondeo ꝙ hic fit mentio de excõmunicatione ad maioꝛem aggrauationem. ¶ Wltimo nõ. ex fi. littere ꝙ pen dente denunciatione contra ſuperiorem non debet ſuperior pꝛocedere in aliqua cauſa contra ſubditũ ſed puto ſic dicẽdũ ꝙ aut impeditur aliquo modo te Doitungnnni ſunuo. ſbeinero Ghrn errqnn unshcehni cuſtvsiy Mun dos tisn itisſi (inech gn Peſco eicd d nen d. Ecre ingsiilidondoin dat Nnrtdi ſidan ecnoe Geire nii nd Gain nd peiidt ninpoepen⸗ punt zpuotveal o bo le. in. o ce oo ſpub al c blnftadti Garskv, unlinmsce nepe ai imi Nlinmmsnijacios eftcent lun nitſc itceine awicopectir ci aitniliſ ihence CealtCndmchbu⸗ in nd we d de Mlind G ſtingen i us anonli ts uie⸗ lnbenli fanint peeludenbe Neiiti ieni henn gimret ilhn ebi E e iemͦr ul linino geecli pij nen⸗ uni Pralipuiz ignlinon aiirzri ittert ac e Magrn;ge tagen J ateineu de enple tst i fmidmin in dſ in ſͤf cm 6rnee Ance s Mltr iinnie ip lmurgn iſn /f wl etleciczdenin ngll m bnun ci angrſtemn sdi 4, atoai tittibde ine umidtaactiſmisi n D Z WMt1Cr aiktefna Naſmia Nnn. NeN inmdntten Minis pbnio ve onſmtd nö nni n achit o CAmailwzaſrmi ininſh Antun wſr M i mmn , git tü ahii ſe. Rov. ne Aenwin clecns. ner Sttarts dnd i 4 iuedi Uunrvut Nisiclialtineiii vinmmuſd i tthinnn c iemin i i r gigitcl nn elhtut ma iſii 0 ðð nnhmun en ns,de ir9 totſenis gon cäcno denũciatõis cã per ꝓceſſum fiendũ ĩ alia cã:æ debʒ ſuꝑioꝛ ab oꝑe ceſſaꝛe:ut in.c.oli.j.eo.nõ eni tenet ifeꝛioꝛ denũcians obeditr̃ pᷣcepto ſuꝑioꝛis denũciati ſi inde ſuꝛgat ipedimẽtum cãe ut ibi. Aut tale impe dimẽtum non ſurgit:⁊æ tunc tenet᷑ ſubditus obediꝛe 2 cãm ſub eo ageꝛe.viij.q.iiij.nõne.⁊.d.c.olim ſed poterit eũ tanꝙᷓ ſuſpectũ recuſare:qꝛ ex hac denũci atione ſolẽt oꝛiꝛi inimicitie capitales iter denũciatuʒ 2 denũciatoꝛc̃ ar.in.l.i.ff de his qui.ut indig. facit .c. ꝓpoſuit ⁊.c.ad hec.S.de app. S ſ ri i crim ĩi mo quiſitioni 8. dũ inquiſuõis ꝓbatum impedit etiam poſt ꝑactã pniam oꝛdis executionẽ uł bnficij ꝛetentionẽ punitur quis ſicut in accãtõis iudicio:al pena erit arbitraria. h. d fin cõem ſũmatõeʒ uſqʒ ad. F. tertie.ſed ↄphẽdẽdo mẽtem ſe ⁊ nerã lec.ſic ſũmo uidelicet.Cumẽ ꝓba tum ꝑ modũ iquiſitõiſ ꝛegule pena oꝛdinaria no pu nirur:ſed ſi ĩpedit oꝛdinis executõnem fit depõ ſicut in accatione.⁊ ſi ipedit tin bnficij retentõem fit pri uatio a bnficio:nec poterit index hanc penam meðᷣ rari. 7 iſte ẽ vus iĩtellectus hꝰ. c.nõ bñ declaꝛatus ſcribẽ. DO uiditur:qꝛ in pꝛia ↄſu tatio. In fa rnſio fa ibi:in quo 5 prio ex tex.ꝙ mitius puniuur ↄuictus de crie ꝑ uiã iquiſuõis qᷓ; ↄuicius ꝑ niã ac cãtõis finis.n. accãtõis ſi crimẽ eſt graue:eſt depõ ab officio ⁊ bnficio nt h.⁊ in.c.ſuꝑ his S.e.⁊.j.de pe.c.tue.ſʒ finis ĩiquiſuois nõ:ſʒ dʒ ipom mitiõ.pẽa ut.j.dicã ⁊ ↄcoꝛ.c.q uer j.eo.⁊ H̊ indubitanter de iure canonico.de iure ãt ciuili nõ ꝛeꝑio ꝙ fiat hec dr̃ia in mõ ꝓcedẽdi in impõne penaꝝ:ſed par pena iponit᷑ zæ pꝛo hoc ad duco bo.iex.in.l.iuj.C. ð ſepł. nio. facit.l.oꝛdo.ff.de pub.iud.⁊ qð nõ in.l.ij..ſi pubiico.ff. de adul. Et cx h ifeꝛo ad unũ nobile dic tun ꝙ ↄdẽnatus de crie peꝛ uiã iquiſuõis de quo ↄdẽenatus ꝑ uiã accãtõis efficeret᷑ ifamis euitat infa miã.⁊ ſic ſaltẽ de iure canoĩco ꝓcedãt gl. iuris ciuilł que cõir dicũt ut ĩ.l.iij. . pteꝛea.ff de ſuſpec.tuto. .l. fi. E. e. . l.i. C. de mõ muc.lʒ. bar. oppoſuũ ſen tiat in.l.infamẽ. ff. de publi.iud. Sʒ põt ſatis eq̃ di ſtingui iter ius canonicũ ⁊ ius ciuile:ut de iure ciui li nõ euitet᷑ ifa nia.? ꝓcedat dẽm bar. qꝛ ex modo ꝓcedẽdi nõ alterat᷑ pena.ſʒ ð iure canonico ꝓcedat ac; gl. fʒ pᷣ licta. ⁊ h̊ bñ nõ. Et põt eẽ tũc ro diuer ſitatis iter ius canonicũ ⁊ ius ciuile:qꝛ ð iure ciuili requ ari nõ ꝓcedit̃ ꝑ uiã iquiſitiomis ſʒ tm i qouſ dã caſibꝰ exceptis:ut nõ.i.d.F.ſi publico.Sʒ oe in re canonico ꝓcedit idiſticte pᷣcedẽie ifama. ut ĩ. c. q̃ t j. e. In uno g qs grauat᷑:qꝛ ꝓcedi ſine accu latoꝛe.iò nõ ẽ mirũ ſi ĩ alio releuat:ut ſic minoꝛ pe na iponat. ar. l.eũ qui.iĩ prin.ff. de imur. æ qð nõ.in c.cũ:R de offi.dele.¶ Nõ.ꝛx.ꝙ nõ oĩia cria de põne digna ipediũt oꝛdis execurionẽ aut benerficij retetionẽ poſt ꝑactã pniam. æ pone exeplũ in adul terio uel furto. nã ſi quis ꝑagat pniaʒ licite:poſtea ad miſtrat in oꝛdie ſuo:exquo ĩ iudicio nõ couicit᷑. ur i. c. qſuũ. S. de tẽp. or. æ dic ur ibi no. Quedam Vo ſũt cria ꝗ ipediũt executionẽ ordinis uel bñficij retentioneʒ: etiam poſt ꝑactã pniam qtũcũqʒ ſit cxi mẽ occultũ ut hõicidium. nã homicida nõ pt unꝙ ¶ Be accuſatlontbus ſine pecato miſtrare ĩ ordine ſuo qtũcũqʒ peniteat ⁊ ꝙᷓtũcũqʒ ſit crimen occuuũ.l.di.miꝛor.⁊.in.c.fi. de tẽp. or. ? in. c.ſi. J.de homici.⁊ idẽ in ſiõiaco in ordine.nã cum ordo ſu uicioſe receptꝰ nec hũit exe curionem: nunqꝙᷓ; ex pnia põt h pugari.æ ordo intuſ ortus occidit: ut diẽ tex.j.q.j.ꝙ quidamMWMõ ʒ cũ pꝛocedit᷑ ꝑ mnã iquiſuõis iudex poõt moderari pe nam: æ ad eĩ moderandã dʒ ↄlſi erare qᷓtitatẽ perſo ne ⁊ exceſſus.Et nõ ꝙ hec duo u oↄſideranda in impõne pene ubi pena eſt arbitraria. fac ꝙ nota in c.cũ quidã de iureiu. ¶ In gl. i. i fi. H dẽʒ gl.cõit᷑ dã natur:qꝛ mlia alia ſũt qᷓ ipediunt ordinis executõeʒ: ẽt poſt ꝑacta pmiam.de qᷣbus plene nõ.i.c.niſi. F. ꝓ pter.S.de renũ.⁊.c.ex tenore ⁊.c. fi.s.de tẽp.or.⁊= dic ut ibi. Sʒ h̊ ponũt᷑ iſta duo cã exempli.⸗ ea que cã exẽpli dicunt non reſtrigunt dupõne:ut nõ.i.c. ij.S. ne cleri.uel.mo.vn uulpianus fuit uno exepto otẽétus in.i.ita uulneratui ff. ad. I. ac ql. Inno. uni cũ tin exeplũ poſuit in.c.ĩ audiẽtia.j.de ſen.ex.ideo non bñ dixit h̊ glo.ꝙ h̊ ↄfirmat᷑ regla in oppoſitũ. exceptis iſtis duobꝰcaſibꝰ. ¶ In glo. in v. accatõlſ ibi:ſʒ ñ credo ⁊c. Inn.diẽ quod ẽt ad penã evordi nariam iſte nõ obligauit ſe: qꝛ Iʒ ſit ſilitudo in accu ſatione ⁊ inquiſitõe ut utroqʒ caſu pᷣuet᷑ ↄuictꝰ offõ ⁊ bñnficio.tñ eſt diſſibitudo:qꝛ accatꝰ degradat:ſj in q̃ſitꝰ nõ:ſʒ im remouet᷑ ab admiſtratõe. ſ.a bnficio j. e. qtr. Hoſti iʒ ꝙ debebat ſe obligare ad penam talionis:qꝛ in iſtis caſibus fil depõ ſic in accanone. nec procedit dem Inn. ar. c. q̃tr. j. eo. ubi põit regu la n.ſʒ ſunt ca excepti ubi fit depõ:nec apꝑat dꝛĩa realis inter degradatonẽ ⁊z puatõeʒ bnficu ⁊ officii ſiẽ ſẽtu Jnn.nam ꝑpetuo pᷣuatus bnfcõ ⁊? cfficio ſatis dici degradatus.ex enim non poſua eſt uer bis:ut in c.co miſſa de elect.i.vi. tem uiden us q calunioſe denuncians punit ui in c.ii. de calũ. Iteʒ excipiens obligat ſe ad penam eordinariam: cum deijeit ab obtento: ut in.c.ſuꝑ his ſupra.e.eꝛgo foꝛ tius dʒ iſte ꝓmotoꝛ inquiſuois puniri ſi deficii cuʒ tendat ad depoem in iſtis cuniminibus exceptis. Et ſi diceꝛetur contꝛarium:uia apeꝛiꝛetur fraudibus fa tuus enim eſſet q accuſaꝛet cum peꝛ uiã inquiſitiõis poſſet ipuue ſuain intẽtionem conſequi.?æ cum hoc dicto hoſti cõiter tranſeunt mode:ni docto /Sed ego puto diſtinguendum: ꝙ aut crimen impedit oꝛ diniſ excuſatoemn:⁊ tunc cum imineat depoſitio eriã ab oꝛdine debet fieri inſcripiio ad penam taliõis.⁊ ꝓcedat opi.hoſti. Jus enim in hoc conſiderat effe ctum pene imponende:⁊ non modum ꝓcedendi:ut clare colligitur in.c.ſuper his ſupra eo.ſi recre pon deretur.ibi enim dicitur ꝙ accuſans debet inſcribe re ſe:qꝛ tendit ad depõnem:denuncians non: quia tendit ad coꝛectionem: eigo ubi denuncians: ⁊ pꝛo monens iquiſitionem tendit non ſolũ ad coꝛectõeʒ ſed etiam ad deponein: ut eſt in iſtis criminibus ex ceptis debet fieri inſcripto ad penaʒ talionis. Et ſi diceres finis denuciarionis eſt coꝛectio: ſed ꝓpter qlitate n criminis alteratur pena:dico ꝙ idem ẽ ui dere in excipiete.nam excipiẽs õ ipſum ↄſecrãdum tm nititur repellere a ↄſecratione:ſed ꝓpter oↄnexita em cum iſto iure de faturo ꝑditur euã ius queſuũ ¶ Ve accuſatlonibus æ boc ꝛeſpectu obligat ſe ad penã eyoꝛdinariam. ut ibi: ſed nõ ad talionẽ: qꝛ nõ priuatur oĩbus beneli cijs hĩtis:ut ibi dicit tex.ſi eꝛgo prinaret᷑ eiã hitis habeꝛet locũ pena talionis:nt etiam ſatis innit illa a. Cum eꝛgo in caſibꝰ h exceptis et ſimilibus fiat depoſitio ab oꝛdine ⁊? ab oĩ beneficio:debʒ habeꝛe locũ pena talionis.⁊ hͥ 20 ur̃ incõuicibilis. Si aurẽ ſit tale crimẽ ꝙ nõ impediat executionẽ oꝛdis.ſʒ tin bnficij ꝛetẽtionẽ.⁊ tũc cũ nt.j.dicã ñ debeat fieꝛi ðᷣ poſitio ab oꝛdie: ſj tin puatio ab illo bnficio:nõ hẽ bit locũ pena taliõis:qꝛ nõ tendit ad depõeʒ:ſʒ qꝛ ijcit̃ a bñficio obtẽto dʒ ſe iſcribe? ad penã eroꝛdia riã: ſiẽ facit excipiẽs qñ deijcit ab obtẽto:ut in.d.c. ſuꝑ bis. ¶ S ea.glo.ibi licʒ hely.⁊ huic Sↄrio ſtat Jo. an. ?æ bñ: dicẽs ꝙ imo ãmonitõ põt bhꝛe effem: qꝛ ſpõte põt dimitteꝛe bnficiũ et nõ ſpectaret iudici uʒ. Itẽ poſſz deſiſteꝛe ab executiõe oꝛdis.ↄclnditur g ꝙ oio fieda ẽ iſta monitio: ut aꝑte ꝓbat ĩ. d. c. x bely. ¶ Vn ea. gl. ibi ut pᷣnet᷑ offõ ⁊ bnficio.glo.in hac ꝑticła ur̃ ſin ꝛõe.nã puatio officij æ bñficij eſt põ.ſʒ foꝛte gl.iĩtellexit nt dicit Jo. an. ð offõ admĩ ſtratõis:nt ſeqt ĩ gl.qᷓi nelit diceꝛ ĩ hac pᷣ ſol.ꝙ cõ uictꝰ ꝑ niã ĩq ſitõis ðᷣ crie qð tin ipedit ꝛetentionem hñficij nõ dʒ deponi:ſj dʒ priuari admiſtꝛatiõe ⁊ ꝛe tẽtiõe bnficij.⁊ foꝛte hũit ꝛeſpẽm ad officiũ eccliaſti cũ ut eſt offm ſacriſte æ magiſtri ſcholariũ ⁊c̃. Iſta tñ ſia h̊ͥ nõ tãgit.ſo.tm̃ ẽ vᷣa ĩ ſe ſi ſimonia eſſʒ ↄmiſ ſa in offõ ⁊ bnficio.Alia ſo.in ꝗᷓ gl. ur̃ ꝛeſideꝛe eſt: utt fiat dꝛia int᷑ ꝛegłares ⁊ ſeculaꝛes:ut ſeculaꝛes de ponant᷑ ẽt ab oꝛdie:ſi ꝑ ſimoniã acqͥſiuerũt bñficiũ: ſz ꝛegłaꝛes non:ſʒ dʒ cõſiderari modus ꝓcedendi: ut ĩ. c. dilectꝰ.j.de ſimo. ¶ Sʒ b dẽm facit qð ip ſemet Heꝛ. diẽ ĩ gl. ubi nult ꝛemoneri faciliꝰ ꝛegla es qᷓ; ſeculaꝛes.⁊ ſuꝑ hac glo.doc.qſi nibhil dicunt nec declarãt alit.ſed ſuꝑ tex. dixit hoſt.ꝙ lſʒ bnficiũ ſit ſimoĩace ꝛeceptũ:nõ iñ dʒ fieri depoſitio ab oꝛdi ne.niſi ĩ duobꝰ caſibꝰ:ut in cãu.c.ij.j.ðᷣ ſimo.ſ.qn acqſiuit bnficiũ niuẽtis ſimoniace. Scðs caſus.ſ. qn bnficiũ hẽꝛet ceꝛtũ oꝛdinẽ qnexũ.ſed non nideo 20eʒ efficacẽ.qᷓꝛe h̊ ultio cãu debeat fieri depõ ab oꝛ dine:ex qꝰ fuit ꝓceſſuʒ ꝑ uiã inꝗſitiõis. nã licʒ bũfi ciũ hẽat ↄnexũ oꝛdinẽ:ſimonia tñ nõ ẽ ↄmiſſa ĩ oꝛ dine:ſʒ ĩ bnficio.niſi uelis diceꝛe ꝙ qͥs dedit pecn niã ut ꝛeciꝑet oꝛdinẽ ꝛequiſitũ ĩ beneficio ⁊ ipm bñ ficiũ.nã tũc ſimonia ẽ ↄmiſſa ẽt ĩ oꝛdie. ſecꝰſi hẽbat ꝑ priꝰ illũ oꝛdinẽ ⁊ pecuniã dedit ut hẽꝛet bñficinz: lo apiẽdo ĩtellectũ.c.puto ſic dicẽdũ ꝙ ſilitudo int accãtionẽ ⁊ inqſitiõe ĩ iſtis cribꝰ ẽ tin iſta:uidelʒ uit ſi crimẽ ipedit tin executionẽ oꝛdis:fiat depõ ab oꝛ dine ſiẽ in accãtiõe:ſj nõ ĩponet᷑ alia pena acrioꝛ q; iponit᷑ accãto ↄnicto de gꝛaui crie:ut ꝑpetua detru ſio in monaſterio ſiue in alio carceꝛ:ut i.c.tue.j.de pe.⁊.c.ut fame.de ſen.ex. Si vo crimẽ ĩpedit bñnfi cij ꝛerẽtionẽ:æ tũc tin iponit᷑ pena pᷣuatiõis bñficij. 7 in h̊ ꝓcedit᷑ ſiẽ ĩ accãtiõe.ita dʒ priuari ꝑ uiã inq ſitiõis.nec pot᷑it iundex moderari iſtã iponẽdo alia,z ⁊2 dimitteꝛe ſibi bñficiũ ſiẽ poſſet in alijs crimibus. 2 h uoluit iſta lr̃a dũ dicit ꝙ in alijs cribꝰ potit mo deꝛaꝛi pẽa:qꝗᷓſi dicat:ĩ alijs põt ſibi dimineꝛe benefi ceꝛte ſimonia nõ ẽ ↄmiſſa niſi ĩ bnjficio.iõ ĩ H̊ arricu ciũ.⁊ ĩponere aliã penã.ſed ſi ĩpedit bñficij retẽtiõʒ H nõ pt.ſʒ dʒ priuari bñnficio ſiẽ facẽt ĩ accatione.et 15 dictio ſiẽ poſita ĩ tex nõ denõt oĩmodã ſilitudieʒ ſicut ĩ ſili nõ.i.c.dãnamꝰð ſũ.tri.⁊ fi.ca.⁊ h̊ dictio relata ad diuerſa denõt uarios effectus:ſicut in ſili hẽtur iu. c. ab excõicato. S. de Geptis. æ hũc ĩtelleciũ bene ꝓbo ꝑ rõnẽ huius lr̃e. nã rõ alterandi penã ĩ iſtis cribꝰ ẽ qꝛ nõ ꝓdeſt pnĩa quin ipediat᷑ oꝛdinis executio uel bñficij retẽtio.ſed certe ubi ſimonia eſt ↄmiſſa ĩ bñficio tm.dimiſſo bñficio a ſe uicioſe acqᷣ ſito nõ ipedit᷑ ordis executio.g nõ dʒ fieri priuatio ab oꝛdie. S. nãz ipſiꝰiquiſitionis.nã rõ ſpalis reſtꝛin git diſpoſitionẽ gñalẽ.l.cũ pr᷑̃. S. dulciſſimiſ.ff.ð le. ij. æ q nõ. ꝑ Ci.i.l.nõ dubiũ. C. de legi.?⁊ ꝑ Di.ĩ regula ult. ð re. iur. in. Vi. ? ꝑ ᷣ ceſſat ẽt dꝛia quam gl. ponebat iter regulares ⁊ ſeculares: qꝛ h̊ fo cãu .c. dilectꝰ de ſimo.loqt qñ ſimonia fuerat ↄmiſſa in ipſo monachatu.iõ retẽto oꝛdie poterit penitere. z ob hãc cãʒ nõ fit ibi depoſitio ab ordĩe:ſʒ pꝛiuatuꝛ illo iure uicioſe q ſito ex receptiõe: ⁊ detrudit ĩ alio monaſterio.⁊æ ꝑ h clare het᷑ ĩtellectꝰ huiꝰ.c.? hegl. Sed pᷣdicta ⁊ tex.op.ð.c.q̃i᷑.j.e.unbi dr ꝙ ꝑ uiã ĩquiſitiõis ꝓcedit᷑ ad pꝛiuationẽ adminiſtratõis bñficij geiĩ iquiſitiõe ẽ pẽa certa.male g dicẽ hec lr̃a i fi. dũ dicit ꝙ ĩ alijs cribꝰ iudex pt᷑ moderari penã Ex dictis Gof.h̊ ⁊ ĩ ſpe.iĩ ti.de ĩquiſi.S.pe.ĩ pꝛin. colligũt᷑ aliqᷓ ſolones.pꝛia ꝙ iſtud.c.loquit᷑ ĩ ſimpli cibꝰ clericis. riũ loqt ĩ platis ⁊ hñtibꝰ adminiſtꝛa tionẽ. Scðᷣa ſo.ꝙ h̊.c.põt ꝓcedere ĩ leuioꝛibꝰcribꝰ ĩ quibꝰ iudex moderat᷑ penã.c.vo qᷓt᷑ loqͥr de gra nioꝛibꝰ ĩ qoꝰ dʒ quis pᷣuari beneficio ? admiſtratio ne. Tertia ſo. ꝙ illud. c.qit᷑ oquit᷑ cũ iudex ꝓcedit alio denũciãte z ꝓmouẽete ĩquiſitionẽ:⁊ tẽdente ad H̊ ut denũciatꝰ puet᷑ adminiſtratiõe.iõ ĩponit᷑ illa pe na ad quã agit᷑:ut in.c.lʒ heli. .de ſimo.h̊ vᷣo loqᷣt qñ iudex ex ꝓpꝛio officio ꝓceſſit. Quarta ſo.⁊ nõ błioꝛ:ꝙ ſi regłr ſi crimẽ eſt gꝛaue ꝓbatũ ꝑ niã inqͥ litiõis:fit pꝛinatio ab adminiſtratione.ſed delictũ n ipedit executionẽ oꝛdis uel retẽtionẽ beneficij poſt ꝑactã pniaʒ:põt iudex ex illa moderari fʒ qualitatẽ exceſſuũ ⁊ ꝑſone.⁊ bãc ſo.ſentit ẽt Hoſti.⁊ do.an. ⁊ pl mibi plceteris.¶ ¶ In glo. i. v. alioquin:ibi ñ puniat᷑ plꝰ ⁊c̃.nõ.bene gl.Ex qua collige nnũ moð. cognoſcẽdi qñ index ĩ arbitrijs excedit modũ ĩpo nẽdi penã.nam ſi imponit oꝛdinariam nel maioꝛeʒ excedit modum.nam ſi datur ſibi arbitrium nut mo deretur:nõ deber augere uel punire tm ſicut oꝛdia rie puniret.⁊ ideo ſi crimẽ non ipedit executionem ſen retẽtionẽ beneficij:non põt index priuare cleri cum officio æ beneficio:qͥa puniret tin ac ſi oꝛdina rie fuiſſet actum. ſed beneficio tantũ poſſet priuare ut dixi. ð. in pᷣcedenti glo.⁊ ſic intelligo banc glo. Addge gl.unũ alinz modũ cognoſcẽdi ĩdiſcretiõem iudicis in iſtis arbitrarijs.ſ.quãdo excedit penam cõſuetam iponi pro tali delicto. iſta eſt glo. nõ.ĩ.l. hodie.ff.de pe.⁊ uide bo.gl.in.l.quid ergo. .pe na grauior. ff. de his qui notan. infa. Et nota hoc dictum perpetuo:quia arbitrium iudicis in impo ſitione pene reſtringitur ex conſuerudine. Et in li. glo.hec differẽtia inter regulares ⁊ ſecnlares noõ 1 niponiifig,e miinir ii ir ſert ngnnie i an iuii ti nio nlebiſtl ntinnnin finnnb inü⸗ mnithbuinnonei öchuü inimdam A aniehmm anoße Gaoarih)lanicthtann ſens nd nlenins A unti Cacckriſpondend fininedi röifnir 5 C p⸗ Irln wdij ifmma ftes e oarrũ itocal uder nod iti teMspoſimirnon igroniſiotowp inliunno jg ſotneiohini iniu n ſecn in cCioponer et ph de in ſpoöaniir üfr fori qci codihs ongit d iſn⸗ hian escdnend ſmnid üc hitkkegdz htii gefteitiftaranſum rne nni aileihi dgi n Cöſge nin tphartmnn l hſts lar irwgnin 1 oneph ciirpgn 1 Fekaiu innpe ,N. ..1INiN.,n. igning bn ͤmz unſuni annmin lm dei = nrticilſenif u ininiannifſtnis meigaam mer gelaf, echtitgi wenniee drieltkeiniſ nintn s ing udebnti inhi Nüiuist id Anntta dederi eoeſrintdeid nmigi n Nhinde nszun banftr ift ARibentcindrod Et amunr initiinir titnr e in unnftni iimni hnr Nici i f voſin geſt Qumbti amnidgun gai uiind erintninneſdddn mista tinniwii ugrdknßhatii ri ni iahn (Nri uoandn . Sauclunid ¶ Be accuſalonſbno ꝓcedit quo ad iſtũ aꝛticulũi: qꝛ nt dixi in pcedẽti. in utriſqʒ ẽ pena puatõis ab adminiſtratõne ſi delic tum eſt grane.Iʒ iudex poſſit modeꝛari penã ſed põt ſaluari gl.ut in ꝛeglaribus ſufficiat delictum non ita gꝛaue. ſicut in ſecularibꝰ. ur in.c. peꝛ tuas.j. ðᷣ ſimo. nec iudex ita de facili iducet᷑ ad diſpẽſãdum cum re gularibus ſicut cũ ſecularibus:qꝛ magis noõndũ eſt delictũ ĩ iſtis ꝛegulaꝛibꝰ qᷓ; in ſeculaꝛibꝰ ꝑ 20 ez po ſitam að ẽ bñ nõndũ.qð iñ ĩtellige æ ꝛeſtrige ut nõt Jo. an.in.c.accuſatus de heꝛe.li.vi. 7 Tertie. Cotra nõ ifamaiũ ſuꝑ vᷣitate crimi nũ iĩquiri non dʒ.ẽt ſi libellus famo ſus ð eum oblatus fuerit in ſecꝛcto:nec ſuꝑ pricipa li creditur teſti qui iuratdixit ſe illiuſ ↄ quẽ ĩquirit inimicuʒ idẽ ſi h dixit añ iuramẽtum. niſi pᷣſumat᷑ h dixiſſe in frandẽ. h.d. uſqʒ ad. S. q̃ſiuiſti. pꝛĩo ponit nes qdões.ᷣfo ſolutio ibi.ad . Et põt ſubdiuidi pri ma ps: ſibꝛ fa m qdes ⁊ totidem ꝛões ad eaſdem. ¶ NHõ pꝛio ex iſto. qꝙ iudex nõ dʒ pꝛocedeꝛe ad aliquẽ puniẽdũ:lʒ ↄſtet de delicto illius ꝑ depoſitio nem quoꝛũdã:niſi tella indicij rite ꝓcedat ↄtra illũ Et põt iſte tex. in pria qõe multiplł intelligi.prio q; ex iudiciũ uel ĩ iudicio nulla indicij pᷣcedẽte aliquid ↄpꝑebant ⁊ iuramẽto affirmabãt titiũ ↄmiſiſſe ceꝛũ crimẽ.⁊ ꝑ h̊ iudex moneri nõ dʒ ad puniẽdum net ad ĩiquiꝛendum ad puniẽdum qꝛ nõ pceſſit tella iudi cij ad ĩquiredũ illum:⁊ ſic deficit accãtoꝛ uerus ⁊ fictus ⁊ oꝛdo iudiciarius.ad ĩquirẽdũ ẽt nõ:qꝛ ſine clamoſa iſinuatõe nõ dʒ fieri inquiſitio.æ dicta pau coꝛũ nõ ĩfamãt ut.j. .fi. ¶ 2: põt itelligi ꝙ foꝛma ta tella iudicij ſuꝑ ĩfamia teſtes depoſuerũt ſuꝑ neꝛi tate cris:⁊ ẽt ĩ hoc caſu iudex nõ dʒ ꝓcedcie ad pu niẽdũ.tũ qꝛ teſtes depoſuerũt nõ iurati ſuꝑ vᷣitate. tũ qꝛ omiſſus ẽ oꝛdo iudiciarins:qꝛ pꝛio dʒ fieꝛi in q̃ſitio ſuꝑ fama. B tñ ultimũ limita nt ĩ. c.ij. eo. ti.li. Vi. ⁊ dixi in.c.cũ opoꝛteat õ.e.⁊ ꝑ h̊ declaꝛat᷑ pꝛima gõ tex. ¶ fo nõ ꝙ iqquiſitio nõ dʒ fieꝛi ad eoꝛũ pe titionẽ qᷣ clã cedulas poꝛꝛigũt ad ifamatõem alteꝛiꝰ Rõ qꝛ tales cedule nõ iſamãt ꝑ id qð br.j.in.c.fi. Et h̊ itellige ꝙ no dʒ ꝓcedi niſi is cni cedule poꝛe cte fuerũt inſtet ⁊ petat ſtatui teꝛminũ poꝛꝛigennbꝰ ad ꝓbandũ ea ꝗ ſcripſerãt.v.q.i.per totũ.⁊.l.diffa mari. C. ð ige.mãu. ? ꝑ declaratur ſecũda. q.tex. G nõ ꝙ teſtis licite ĩteꝛꝛogat᷑ an ſit amicus uel ĩ nimicꝰ ꝑtis:nec ꝑ h̊ dẽ ĩteꝛogari ſuꝑ crie.cũ ĩimici na põt eſſe ſine cꝛie:ut dixi in. c. repellant᷑ ⁊z. c.cũ.p. 3. e. cenem ſe nõ diligere partẽ tacite ⁊ indirecte. vꝛ aſſerẽ ſe eſſe inimicũ partis. nã tenent᷑ homies ſe ad inuicẽ diligeꝛe:cũ nã q;'daʒ cognatõeʒ int eos cõſtituerit.l.ut uim. ff. ð in.⁊ iu.ð peni.di. ij.c. ꝓxios. ¶ Vlteriꝰ nõ. ꝙ teſti aſſerẽti ſe eſſe ini micũ aliiꝰ credit᷑ q ad h̊ ut ꝛepellat᷑ a teſtiõnio:lic⸗ nulla cam inimicitie alleget. cũ eiʒ deponat de féo ꝓ prio ſeu ꝓpᷣa ↄſcia:n ẽ necce expᷣmeẽ cãʒ ſatis eim eſt ꝙ ẽ inimicꝰ. ¶ Alteriꝰ collige ꝙ nõ oẽ peccainz et moꝛtale ꝛepellit a teſtionio:maxiĩe qñ tale peccatũ fuit expſſũ ut uitiaret̃ onꝰ teſtionij. ᷣ ſingłarit ꝓpbat h meliꝰ qᷓ; alibi.? hãc haʒ allegaui in.c.teſtimoniũ s de teſti. na fraudulent᷑ dicẽs ſe eſſe inimicuʒ uti euitʒ onꝰ teſtionij peccat moꝛtaliteꝛ:qꝛ dicit mẽdaciũ ĩ cꝗ vxi. xxij.q.ij.nequis.j.de fal.c.i.æ nihilõinus talis recipitur ĩ teſtẽ:⁊ ei credit᷑ ut h. ¶ Altio ſignat᷑ facẽ iſta lr̃a ad mm tractataʒ ꝑ bar. in.. eos. ff. de fal.2 dixi in. c.ꝑ tuas. S. de ꝓba. videlʒ ꝙ diccns vnũ ey iudiciũ non ualet dicẽ ↄriũ in iudicio. vn ſtat pori dẽco: niſi pᷣſũatur h̊ dixiſſe in fraudẽ. Et ex h poſſet ſingłr elici litatio ad nõ.in locis pal. ut ſi teſtis fõte nilis fortũe dixit in pntia ꝑtis poientis aliqd ꝙ uẽi ebat in fauorẽ ulius ꝑtis.ſi poſtea in iudicio inramẽ to pᷣſtito dicat ↄrium ꝙ n debeat ſtari pꝰ dẽo: qʒꝛ ſa tis pᷣſũi põt ieſtem illud dixiſſe ex iudicium ui place ret ꝑti timẽs eiꝰ potẽttiam:ſʒ in iudicio metu iuram ti dixit Vitatem. ſecus ubi talis pſũptio n fubeet.? h tẽ bñ menti ꝑpetuo.(¶ Sʒ bãc ultimã qõem tex: op.h̊ fuit queſitũ an habeat adhiberi fides dictis il loꝝ reſtiũ qͥ pꝰ iuramtum dicũt ſe eẽ imicos ꝑtis.⸗ rñdetuꝛ diſtiguẽdo ꝙ non. vꝛ eim ꝙ exquo teſtiſ ðᷣ põit ſeł dem ſuum nec in pᷣncipio dixit ſe iimicũ.nã ſiẽ directe n põt teſtis corrigẽ dem ſuum:ut notat᷑ĩ .c.pteꝛea de teſti. cogẽ.ira nec ĩdiꝛectc.ar.i.c.tue de ꝓcu.⁊ in. ꝛegula cũ qͥd una uia de ꝛe.iur.li.Vi So. diſtingue ↄphẽdẽdo rotã mam h ultie. q. ꝙ aut te ſtis dixit ſe iimicũ anꝙ; iuraret ſeu ꝓduceꝛet᷑ i teſteʒ ⁊ ſic pſumit᷑ h̊ dixiſſe in fraudẽ.dʒ nihilominus ꝛeci pi ut h̊ in rex. Si vo nõ ↄſtat euʒ dixiſſe in fraudẽ tex.uẽ h nelle eum nõ recipiẽdũ.puto h̊ ꝓcedeꝛe qñ iimicitia erat capitalis.ſʒ ſi h̊ nõ erat:uel de h̊ dubi tat᷑:nõ dʒ iudex ꝓpteꝛ ſolũ dictũ teſtis deſiſtẽ:ſʒ dʒ itenogare teſtẽ de qualitate iimicitie.nã non ſufficit aliqd ꝓponeꝛe in gñe qñ nõ q̃ʒ ſpẽs ↄtenia ĩ gñe ſufficit ad itẽtum:ut ẽ bo.tex.cũ glo.in.c.pia de ex cept.li.vVi.cũ ergo nõ oĩs iimicina idiſticte repellat: ut dixi ĩ.c.cũ opoꝛteat s.e.nõ ſufficit generaliteꝛ di ceꝛe ſe iimicũ.ſʒ ſi dicat ſe capitale immmicũ:nõ dʒ re cipi. ut in aut.de teſte..ᷣſi dicat᷑.æ nõ in.c.ex paꝛte ade ⁊.c.cũ cã s de teſti Svo iimicitie nõ ſunt capi tales:dʒ teſtis recipi.⁊ ꝙᷓta fides ei ſit adhibenda ꝛelinqtur arbitrio iudicãtis ⁊ cũ hac teꝑie intelligo iſtum rex. Ct nõ ò iudices qui ſũt ↄtenti ſola rnſio ne cum teſtis dicit ſe eẽ iimicũ ꝑtis.h̊ eni fieꝛi nõ dʒ ut pʒ ex pᷣdictis Si vo dicit teſtis ſe eẽ inimicum ꝑ tis poſtq;ᷓ iurauit:ſʒ anteq; deponẽt:æ tunc quicq̃d ſenſerit hoſt. dicit Jo. an. ⁊ recte:ꝙ et ſi pᷣſumatur hoc dixiſſe in fraudem nõ eſt adbibẽda fides ſupeꝛ pricipali:qꝛ aut dixit nerũ:⁊ nõ dʒ credi tãq; inimi co.aut dixit falſuʒ:æ nõ dʒ credi taq; ꝑiuꝛo. ⁊ ideo lia ĩ fi.huiꝰ..dũ dicit de fraude:tm fecit mentionẽ qñ an iuramẽtũ h̊ fraudulet᷑ dixit:ſecus ſi pꝰiuram tũ rñdens ad pᷣdicta. Si vo pꝰꝙᷓ iurauit 2= ðpoſuit dixit ſe inimicũ:⁊ tũc aut ĩcõtinẽti ĩ fine depõis in gñalibꝰ iterrogatorijs ꝓut ſolet cõit fieri ⁊ credit: rõ:qꝛ ꝓpꝛie nõ coꝛrigit dq; ſuũ ſi ̊ feẽ ĩcõtinẽti añ i receſſit a ↄſpectu iudicis.ut in pᷣal.c.pterea. Si vo p opoſuit: ? ex iternallo dixit ſe inimicũ n dʒ ſi bi credi:ſʒ ſtat pꝛioꝛi dẽo.c.pal.c.ptea ¶ Duto tñ ꝙ ſ ex toto dẽm ſuꝑ pꝛicipali nõ repꝛobet᷑:debilita tur in in aliquo.iux nõ.ꝑ Inno.in pal.c. pterea.⸗ ex hoc remanet clare declarata tertia qõ. ꝓſtat niſi per famam ⁊ teſtiuʒ ¶ Queſniuiſti. HNõ punit᷑ quis ð crie ð q ñ ¶ Ge aceulationibus gedulitaté 7 dicta pancoꝝ nò dʒ quis apud iudi cẽ infamat⸗ ꝛeputari. b. d. uſqʒ ad finẽ. Diuiditur. nã prio foꝛmat duas qões: fo ſoluit.ibi ad quod. Mo prio ex tex. ꝙ i ꝓbãdo cria nõ ſuffic fama iũcta cũ cꝛedulitare teſtiũ iuratoꝝ:q; in cribꝰ ꝛequi runt ꝓbatões luce clarioꝛes.l.ſciãt cũcti.C. ð/ ꝓba. canoniʒata. ij. q. Viij. ¶ no q ꝙ ꝛeglarit non ualet dẽm teſtis ſi in actu ꝑceptibili ſenſu coꝛpoꝛeo depo nit ꝑ crudelitatẽ de quo in. c.cũ cãm ⁊.c.quoties õᷣ de teſti. CEr ex H ⁊ ex tex. collige ar. poſſe teſtem intenogari an credat.i. an depõat ex crudelitate. qð gicit Jo. an. ſuſtinẽdũ qñ ſingłarit̃ ĩteꝛogat: ſed ĩ gñalibus intenogatorijs nõ dʒ fieri iſta itcꝛꝛogatio an credat:qꝛ ſepe teſtes ſimplices decipiũtur: et ubi prius dixerãt ſe ſcire: nunc dicẽdo ꝙ credt uident ꝛeccdeꝛe a priori dẽo: æ nõ ꝛcddeꝛe ſufficiente cam ſcie. Idẽ diẽ ð illo iteꝛogatorio: an ſciat, ex audiin nel niſu tẽdit.n.ad decipiẽdũ teſtẽ:qꝛ qualiteꝛcũqʒ rñdeat nõ ꝛeddit cãm ſufficicnté. æ de h̊ in ſpe.ð te ſti. in. F. ij de intꝛogatorijs iĩ fi.?⁊ boc dẽm Jo. an. guotidie allegaf i in indicijs.⁊ uide 95 plene nõ. in c.quotiẽs ẽ de teſti.ubi dico. E. collige ꝙ duo nes uel płes dicũt pauci:? ꝙ dicta paucoꝝ no infa mãt. qd ĩtellige an deponũt de fama apð eos exiſiẽ te. nam ſi deponũt de fama apud bonos ? gꝛaues exũte duo tin pñt ꝓbare infamiam ſeu famam. ita diẽ h̊ Goff. ? an. Idẽ nõ. gl. i.l.ij. ff. de teſti. . ij. .q.i.. aliqñ ĩ fi.qõis.⁊ bar.in.l.de minoꝛe..toꝛ menta ff. de queſti. fac̃ tex.i. c.ĩ lris de teſti.? meliꝰ in. c.ʒꝰ loco de pᷣſũp.ubi dico.⁊ facit ĩ ſili.l.ij. C. bo. poſ. fm tab.ubi iſcriptio. vij. teſtiũ ꝓbaĩ du os.nã ⁊ notoriũ põt ꝓbari ꝑ duos: nõ conſiſtat ex duobꝰ.ut nõ.in palle. H.aliañ. ? hec pꝛocedũt fʒ nnũ intellectũ huiꝰ.S. ſʒ põt ĩtelligi ? alio modo ut nbi depoſuerũt ſuꝑ infamia ꝑ aliquos teſtes poteſt iudex ĩquireꝛe in illo loco ubi dẽ eſſe ĩfamia:? pro prijs auribꝰ ꝑciꝑe ⁊ idagare de ifamia: ⁊ ſi nihbil ꝛe perit nõ dʒ ꝓcedeꝛe ex cco illoꝝ teſtiũ. ? hunc itelle ctũ puto vioꝛẽ tãqᷓ; ſ̃e magis oſentancũ ex eo ꝙ lr̃a dicit teſtes dixiſſe ilũ ifamaiũ. EHio ibi R ar bitriũ iudicãtis ⁊c̃. ꝙ purgatiões ſũt arbiirarie.uñ fim qualitatẽ ꝑſone ⁊ ifamie iudex moderabu nume rũ oↄpurgatoꝝ. ad idẽ. ij. q.V. oibus. CHõ ꝗ ꝙ qs ꝓprie dẽ ifamatꝰ qn.ſ.eiꝰ opi.ẽ leſa apud bonos ⁊ gꝛaues. ſecꝰ ſi ẽ leſa apnd maliuolos ? uiles.naʒ de tali ĩifamia nõ ẽ curãdũ.qnimo turpe eſt a turpibus laudari ⁊ a uilibꝰ:qꝛ ur̃ de ↄplicibꝰ laudantium.fa cit.c.magne de noto.⁊æ ſuccedit illud dẽm xp cũ di xiſſent apłi ꝙ phariſei ſcãdaliʒabant᷑ in eũ nõ curã dum. ſj rñdit.ſinite:ceci ſũt ⁊ duces cecoꝝ:ut ĩ pᷣal. .c. magne. ¶ In glo. l. i fi. Et ex h dẽo glo. inferi fm aliquos ꝙ ubi in uicinia nõ ſunt niſi tꝛies ni põt quis eſſe infamarꝰ.ſʒ diẽ abb. h nõ ꝓcedeꝛe.quia at tendi fama uiciniaꝝ parochiaꝝ:ut in. c.ſuꝑ eo de cogna.ſpi.⁊ cũ hᷣ dẽo gl. æ abba. trãſeũt h cõiteꝛ do cto. Sʒ adueꝛte:qꝛ nec glo. nec abbas oanunt ꝛec te.nam de eſſe fame nõ ꝛeqrit k certꝰ locꝰ põt.n.quis eẽ ifamatus apud aliquos nõ hito reſpectu ad locũ nt apud aliqð collegium ſeu uniuerſitatem ſcholari um.ad H.l.uulgaris.ff.de fur. ubi drĩ qõ uulgaris ꝗᷣ eſt apud ſapiẽtes:⁊ ſic pot eſſe fama nel ĩfamia apð ꝓuidos:⁊ non hito reſpeciu ad certũ locũ.æ hꝰ uo luit bar. æ bñ in pᷣal.S. ronmnẽta, Et ex h̊ ĩfero glo.bᷣ nõ recte dixiſſe dũ ſimpłꝛ uoluit maioꝛẽ ꝑtẽ uicinie requiri. Uñ ꝓ intellectu mãe pmitto poſt bar.i.d. F. toꝛmẽta. ꝙ fama eſt nomèẽ generale: æ hʒ ſe tã ad bonũ ꝙᷓ; ad malũ.unð põt quis appellari famoſus latro:ut.l.capitaliũ. .famoſus.ff.de penis ⁊ fama dr̃ a fando.i.a loquẽdo:qꝛ ſi hoĩes non loquantur de aliquo lʒ hẽãt h ĩ mẽte nõ põr dici ifamia:ſed eſt opio eoꝝ qui debẽt ſcire uel ad quos ſpectat ueriſi milit᷑ ſcire uoce. manifeſta:æ qð dixit cõmunis opio Idẽ eſt de maioꝛi ꝑte illoꝝ qui debẽt ſcire.l. qðᷣ ma ioꝛ. ff. ad municip.i. c.i. de bis que fi.a ma p. ca. ? ĩ .1. xeptũ. ff. de re. iur: æ qui ſunt iſti debẽtes ſcire uel ad quos ſpectat ſcire:dic ꝙ dʒ cõſiderari qualitas facti 7 ꝑſonarũ. Si eni factũ ẽ graue: 2 ꝑſona ẽ ma gni pcij: reqrit fama ciuitatis ſeu maioꝛis ptis. AItẽ ſi ẽ faciũ reſtrictũ ad certos hoĩes qui debẽt Viſilr ſcire. ſufficit maior ꝑs illoꝝ exẽplũ:cpᷣs cũ niuit cuʒ canonicis eſt infamatꝰ de foꝛnicatione:certe ad pro bandũ ifamiã ſufficit maioꝛ ꝑs canonicoꝛum:qꝛ iſti ſant illi qui Viſimilit debẽt ſcire. Si uero faciũ eſt ꝑuũ:⁊ de ꝑſona humili ⁊ abicta:tũc ſuffiẽ maior ꝓs uicinie. ⁊æ nõ intelligas ꝙ requirat᷑ maior ꝑs ĩdiſtin cte:ut mulieꝝ ⁊ pueroꝝ ⁊ ſimiliũ:ſed ſufficit maior ꝑs ꝓboꝝ.⁊ h̊ uoluit iſta lr̃a ĩ fi.dũ dicit ilũ infamẽ cuius opinio eſt leſa apud bonoſ ⁊z graues. uñ nibil dicit de loco neqʒ de maioꝛi ꝑte uicinie:ſp non ſuffi ciũt pauci ni pʒ ĩ a. ? ꝑ h̊ remanet ſatis declarata hec mã: æ uide qð plene dixi in.c.cũ opoꝛteat.S. eo. ubi retigi an ꝓbata infamia: admittatur ꝓbatio bo ne fame.⁊ ꝑ ibi dicta reſtringo aliqua dicta doc.h. ibi plenius diſcuſſa. Abbas. Siqua ĩquiſitio O petitionẽ. p paps ſpaliter elegei legatus etiã de latere ſe de ea itro mittẽ nõ põt.ita cõit᷑ ſũmat᷑ſʒ qʒ ſũmatio iſta ſit va gñ auter itellecta:nõ tam vẽ ↄguere puic lre. ut.j. di cã. iõ ſic ſũmo. Si is de cnius criĩe in iudicio ↄſtat petit reſtitutionẽ ꝓpt iudicioꝝ ordinẽ non ſeruatũ nõ eſt audiẽdus:ſed eũ tanq; notoꝛiũ criminoſũ dʒ ſuperioꝛ de nouo puare ⁊c̃.caſus ualde nõ.ſᷣm hũc itellectũ. ?æ idubio ꝓcedit intelligẽdo ꝙ non ponitur p aliquas ſpãalitas i papa. Ouidit᷑ i duas ꝑptes. In pꝛia facti nanꝛatio. In fa diffinitio ibi cũ igitur ⁊æc. 5 p ex tex. ſi in iqſitione gnali aliqs reꝑit culpabilis:poteſt eum ꝓcedi ad impõnem pene ex illis ꝓbationibus ĩ ĩqᷣſitiõe gñali receptis.nec ẽ opꝰ ut de nouo ille ꝓbationes ſpãlit᷑ recipiant᷑:ſed ſatis eſt illum noĩiatim citare ut ueniar ad opponẽdum ſi — 7% 2r, 2 mara 3 certum colegiũ ſeu certũ gen⸗ pſonarũ. naz tunc in effcu inqſitio vẽ formata ↄ quẽlibet.⁊ iõ re pertꝰ culpabilis ex priori tela iudicij:uenit punien dus.per hoc nidet᷑ ſimil tex. ᷣm unam lect.in. c. per inquiſitione de elec. facit quod nõ. in. c.ij. S. de con feſſ. Quid enim ſi inquiſitio eſſet generaliter forma a non reſtricta ad certum genus pſonarũ: uiputa reperto bomine mortuo iudex gnaliter procedit ad . 0N i . “ vocin . n⸗ ai oſalrf⸗ 1 euſe⸗ n N n 39 eia⸗ ehi iuinnittiiſ euchyſt li⸗ t pinni lish iinj il uitt ebbag ls al iarktonum: nügpid bjfun letagintri ne ialprrgcidls d wdi es ſc ſfeſcenscieoie tdus Uefed ſetongrentimd mt ſoNodec edn uperech 1as ed biad balegan inde enlun giltt oein nie por aer mien iß hol re tce ſt w. c niiſbſtim : wo alm mius ick ſuddnei bi nnins o ſuctimalini nnr ipen in ginanuinſuntüihg tnefſanmrbuüm gülitkiiſting ſteeſſſaihe —— umni icit celi⸗ abr inude Ngliſbin n nel Cr har gicue Keoligipr Rn uoethtg no unt yi t ihrinſinmn banibꝛe iun ci ſia cgcve pithrß inr ei . Wcl rnge n: riinen Cnnſtoi, ielctifteth N en X ühnc iti tin dn itlnilffenirte glunni mar e eſn unnntſmlülekfit neir Dtmſuirt datſi n acr Mdenegusti endirücfehiſ uginnt ilemmgn iis ren ceggernincdi oneni⸗ õ denfiuoinNA/⁵ la A, atr Gons orici⸗ gemnon opgni hütte itemsciͦ beſnntſectanſe niümi öüria ſalt . . U ü . Dseln Gonrhenchn õ Cuii dinz mnun — le 4 umumi na mr Dic g d gidtmmnu r. upin iu t h i tinzul Aunin rur viliegil iin e bai tſni e nlonmnim 5 ncni i i e .,nceni gen on iann bitatin r ſunn int. Ferfn fanle in * oo nſii 1 n cin 8 ¶ De acenſationibijs inaquiꝛẽdum ⁊ in hac gnali ĩquiſitõe ꝑ teſtel ĩcuſpatꝰ E titiꝰ qui nullo mõ fueꝛat uocatuſ in gnãli iquiſitõe nũquid ex ilis ꝓbatõibus poſſet iſte puniri.an ita to de nouo ̊ iſtũ debeãt hidẽ teſtes ꝛecipi: dubiũ ẽ puſchꝝ ⁊ nide ſingularit̃ Inno. in. c. bone de elect. A nõ ꝙ foꝛmata iquiſitõe gnãli ð ceꝛtum collegiũ:põt qlʒ ð collegio ꝑ ſe ⁊ ſingularit opponẽ Ʒ iquiſitõeʒ:qꝛ cuiuſiʒ ſingulaꝛit᷑ teꝛeſt:cũ agit᷑ ð in teꝛeſſe æ pena cuiuſqʒ.ſecus ſᷣm Inn. ſi exceptio cõ cerneꝛet fauoꝛẽ collegij:qꝛ tũc dʒ ꝓponi P ipʒʒ colle gium uel maioꝛẽ ꝑtẽ.ad h̊ ꝙ nõ ĩ.c.edoceri de ꝛpt. qnʒ tñ dictũ unins pᷣfert᷑ dicto alioꝝ ut nõ in.c.i. bis q̃ fi. a ma.ꝑ.ca.⁊ ð h̊ uide qð nõ in. c. dilecii de ma.?.ob.⁊ in.c.cũ oli de teſt.¶ t᷑tio nõ ꝙ ad colle giũ ſpectat electio:nõ ſolũ uacate ecclia mortẽ pᷣ lati ſʒ et ꝑ priuatõeʒ pᷣllati iudicialit᷑ factã 2 de electi one pape fuit alł altcatũ ĩ ↄcilio piſano:utrũ uacãte ecclia ꝑ pꝛiuatõeʒ factã ꝑ ↄciliũ electio nẽiret ad caꝛ dinales an ad ipſũ ↄciliũ z allegabat ꝙ iura tribuẽ tia pttẽ eligẽdi cardinalibꝰ loquũtur qnñ papa mo rit. uñ alꝛ uidebat᷑ ſi eꝛat depoſitꝰ ut i. c. ʒ ð̊ elec. ſz i iſtis iferioꝛibꝰ uides h ꝙ idiſtĩcte ptãs ꝛedit ad collegiũ. Nuid ſi abbas uel alius platꝰ iferioꝛ priua ret᷑ in curia romana:nũquid bnficium diceret᷑ uaca re ibi:dic nt nõt gl.in cle.i.ut li. pẽ. ¶ Hõ ſingula rit ex iſto tex. ꝙ crioſus nõ audit᷑ petẽs ꝛeſt tutionẽ bnficij:ſi de eius crie notoꝛie ↄſtat.nõ ſolũ notorie tate facti.ſed notoꝛietate iuriſ.ui ꝑ ꝓbatione 5 quã nihil obijci põt. ? ꝓſeqꝛe nt plene dixi in. c.ſi oſtite rit S. eo. ubi ad h̊ allegaui iſtud.c æ de h̊ aliquid.j. tẽ nõ ꝙ pꝛiuat iudicẽ oꝛdinẽ indiciariũ nõ ſeruãtẽ põt peteꝛe ꝛeſtõem tãq; ſpoliatꝰ.ad H. c. Oq ꝛcte ⁊ qð ibi nõ de reſti.ſpo. liio collige 2 ren mẽti ꝙ ſubſtitutꝰ i loco alteriꝰ minus ltime deſtituti nõ dr̃ ſuccedere ĩ locũ niuẽtis quo ad penã.lʒ enim errauerit i iure:excuſat᷑ tũ ꝓpter ſuꝑioꝛũ auctoꝛita iẽ.uel foꝛte errauit in facto credẽdo ꝙ oia ſolẽniteꝛ in deſtitutoe fuiſſẽt. agitata.⁊? iõ nõ uenit puniẽdꝰſe cus at uideꝛet ſi ſciẽter ſucceſſiſſet ĩ locũ minꝰlegitie deſtituti qꝛ tũc nõ poſſz iieꝝ ꝛeaſſumi ad eandem p laturã:ut ĩ.c.i.de oceſſ.pᷣb.⁊ h̊ nõ qꝛ ſepe accidunt in Prariea⸗. Bmkitl nõ naluit ꝙ fecit iſte pᷣla tus ⁊c. Ex hac ꝑricula gl.colligiẽ prima lec ad iſtuʒ tex. ꝙ puatio abbatis nõ naluit ꝓpt᷑ defectũ ptãtis legati qꝛ nõ hẽbat iuriſditõem i hac cã exquo papa alteri ſpaliter cãʒ iſtã delegauerat.⁊ in cã alteri dele gata nõ hʒ locũ ꝓꝛogatio ĩ ꝑſonã alteriꝰ Inn:h na riauit: ⁊ unã lec.ſẽſit in pri.⁊ aliã in alia glo.primo ſenlit iſta lec. gl.nã fm eũ ꝓꝛogatio uõ fit niſi aliqd facto ĩterueneꝛit coꝛã indice.utpuia qꝛ ꝑs adinit iu dicẽ ⁊ coꝛam co litigauit h aũt ille abbas nõ adinit legatum:ſed tin patiebat ll pcedeꝛe ¶ Et nõ ex. p dẽo duo pulchꝛa ĩ mã ꝓꝛogatiõis. pmũ q; ꝓꝛo gatio põt fieri tacite.ſ.alienũ iudicẽ adeũdo ⁊ coꝛã eo litigando: nec ꝛequiriĩ expᷣſſus ↄſenſus.⸗ ideʒ te nuit bar.in.i.i.ff.ðᷣ iudi.dico in.c.ſignificaſti ðᷣ fo. Ope. Scʒ dẽm ẽ ꝙ ſola patientia in ſuſtinẽdo iudi ceèʒ alienũ ꝓcedeꝛe: nõ ꝓꝛogat iuriſditionẽ iudicis. ſuoʒ ꝓꝙ inteꝛueiat ex ꝑte ipᷣiꝰ aliqd fei. qð bñ.nõ et facit qð not ipſemet Inn. in. c. olim. iij. ð ꝛeſti. ſpo. ¶ Irẽ m Inn. ad ut fiat ꝓꝛogatio oʒ ꝙ nõ eꝛ der neqʒ ĩ iuꝛe neq; in facto ut i pal.l.i.ſ̊ iſte abbas H errauit in iure:qꝛ cꝛedebat ñ poſſe declinare iuriſ qcõeʒ legati.ideo nõ fuit facta ꝓPꝛogatio. ſʒ H 25 nõ Eẽ bõa fᷣm eum qꝛ legatus erat iudex ſuus. Mõ bñn h ultimũ dictũ.qꝛ colligit ſingl limitatio in mã pꝛo 20gatòis: ut erroꝛ iur. uitiet ꝓꝛogatõeʒ qñ vᷣe fit 20 Zatio iuriſditõis. ſecus ãt qn ꝓcedit index ꝓpꝛiꝰ qui tñ potat ex aliq̃ ltima exceprõe ꝛepelli. nã ſi non ꝛepellat ẽt ex eꝛꝛoꝛe iur.nõ põt ãplius ꝛepelli. ð quo aliqd nõ ĩ.l.ſiqs ꝑ eꝛoꝛẽ. ff. de iuꝛiſ.om.iu. ?.l.ſi cõ uenerit e. ti. ? in.c..i.de iudi. Iẽ ſᷣm Inn.ex alio capite nõ ualuit h factũ legati:qꝛ lʒ ĩ cã ciuili poſſint Etes ꝛecedeꝛe a delegato ⁊z ↄſentiꝛe ĩ aliũ:h̊ tn face⸗ nõ pnt in cã criali ſiue in cã inqſitõis:qꝛ nõ pnt tol leꝛe iuꝛiſduõeʒ ĩquiſitoꝛibꝰp papã omuſſã:quaſi uelit ꝙ taciturnitas huius abbatis ĩ nõ excipicdo a pꝛin cipio nõ potuit dare iuriſditionẽ legato ⁊ tolleꝛe iu rildiuõeʒ ↄmiſſarijſ ⁊ hãc opi.ur̃ ſcq Jo..an.ᷣ Sʒ do.an.hanc rõem ipugnat: ꝙ Iʒ ꝑtes nõ pnt ĩ aliũ iudicẽ ↄſentire pꝛinatiue:iñ accumulatiue ſic in eaxꝝ piudiciũ:ſicut in cã criali bʒ locũ ꝓꝛogatio i piudi cium ꝑtiũ:ut nõ in.c.ſi diligẽti de fo.ↄpe.unde itel ligit ipe iſtũ tex.ꝙ iſte abbas nullũ actũ poſitiuum fecerit ẽt coꝛã iſto delegato:nec erat dicendũ ad ali quẽ actũ ꝑ quẽ fie:et ꝓꝛogatio:⁊ ſic ĩ effectu ſequi lec.gl.eã tn limitando.ſʒ ut dixi ipſemer Inn. ſentit aliã lec.in alia gl.dicẽdo ꝙ iĩpntandũ fuit iſti abba ti qᷓre a principio non excepit hec enim exceptio tã ꝙᷓ declinatoꝛia erat ipſo iure a principio ꝓponẽda ut in. c: iteꝛ de ꝛe iu. æ in h ur̃ ſentiꝛe ꝙ potuit pꝛoꝛo gaꝛe ⁊ ↄſenuire ĩ iſtũ legatũ.? ꝑ hunc modũ ꝓcedẽ di ſolẽt ꝛeddi lec. Inno.difficilime:qꝛ unũ ſentit in una gl. Sriũ ĩ alia.⁊ nihil rñdet monis pꝛius factis ꝑ eunð. Moſti.ẽt ſentit hãc fam lec.dicẽdo ꝙ tarð abbas oppoſuit hãc exceptionẽ.⁊ ꝙꝙ h̊ nõ ualuit pᷣ uatio abbatis:nõ ꝓpt᷑ defectũ ptãtis:ſʒ ꝑꝑ iudicia riũ oꝛdinẽ nõ ſeruatũ:ut ĩ lia. MDutaꝛẽ in hoc arti culo ſic diſtinguẽdũ:ꝙ aut ĩquiſitio ẽ omiſſa ad pe titionẽ ꝑtis ⁊ tẽ reitegꝛa litigãdo ſen patiẽdo ꝓpꝛiũ iudicẽ ꝓcedẽ i illa ca:uꝛ renũciare Rpto ꝑ eũ impe trato:ut ĩ.c.nt debitꝰ z qð ibi nõ.ð app.⁊ qð nõ. in. c.ex ↄq̃ſtione de reſti. ſpo. ⁊ ira pũciualiter fuit h.nã iſta iquiſitio fuit ↄmiſſa ad petitionẽ huiꝰ ab batis:⁊ reitegra paſſus fuii legatũ ꝓcedere.⁊ iõ uẽ renũciaſſe tacite ipetrationi ꝑ eũ fce.æ hoc ur uelle la ſi bñ põdẽt᷑: ubi ĩ nulla ꝑte ſui fit mẽtio de defeu prᷣatis: ſed ſolũmõ de defectu ſolẽnitatis æ oꝛdinis iudiciarij. Aut iĩ quiſitio fuit ↄmiſſa motu ꝓpꝛio:= tunc ſi papa ex ceꝛta ſcia ad ſe reuocauit negocium nõ ualct ꝓceſſus factus ꝑ ĩfeꝛioꝛẽ q;tuncũqʒ ꝑ ptẽ nõ fueꝛit exceptũ:ut nõ.i.c.cũ.m. ð ↄſti.⁊=.c.ut nrʒ de app. Aut papa cognouit de cã: aut alti cõmiſit iure oꝛdinario: ⁊ tũc ſi alius ĩfeꝛioꝛ iudex de cã co gnouit hoc ſciẽs ⁊ ꝑte abſente: dic ut ĩ.c.ſi duobꝰ de app. Si vVo ꝑte pnie ⁊ nõ excipiẽte:⁊= iũc nalet ꝓ ceſſus factus ꝑ ifeꝛioꝛc: qꝛ Iʒ ꝑs nõ poſſit tolleꝛe iu riſditionẽ tributã ↄmiſſario. põt tñ in ſui piudiciuʒ ↄſentire in alienũ iudicem.exemplum in cauſa cꝛimi nali in qua poteſt pꝛinatus ꝓꝛogare iuriſditionem — ¶ De accuſationibus alkius iudicis ĩ piudicium ſui ñ aũt ĩn piudiciũ inci cis. ppꝛij:ut nõ. in. c.ſi diligẽti ð fo.ↄpe.? ĩ.l.i.C. de icnto Sl. ¶ In glo.ij. i. f. iſte ſo. gl. ſũt bõe ſe quẽdo ipſaꝝ lec.quã pmiſi ĩ precedẽti gl.ſH tenẽdo aliã lec. facił eſt e ad ↄtrarium. nã ꝓbatões fuerũt fce coꝛã iudice ſuo:ex quo abbas non excipit a pnꝰ ſed prinatio nõ ualuit ꝑꝑ defectũ alicuiꝰ oꝛdis iudi ciarij:⁊ defectꝰ fuit coõmiſſꝰ pꝰ ꝓbatiões ꝛecepias. nã ʒ ſma ſit nulla ꝓpt᷑ defcctũ ſeu uitiũ ipᷣiꝰ: ꝓbatõ nes tñ ꝛemanet nalide iny nõ.i.c gad ꝓbãdũ de ꝛc iu. ⁊ ĩ.l.ſi expſſuʒ.ff.de ap.¶ In gl. i vV. ſi ꝛeſtitnen dus in fi. uel dic ꝙ h̊ nõ fuit fa ꝛeſtõ:qꝛ notoꝛie ⸗ ſtabat de delictis abbatis hꝰ. ꝑ ea ꝗᷓ plene dixi in. c. ſi ↄſtitit. ẽ. eo. Et hc ſołonẽ poĩt h do. an. dicens ꝙ defectꝰ iuris notoriꝰ obſſat petẽti ꝛeſtõeʒ ñ ſoluz an ꝛeſoluit ius ipo ſco: ſʒ et qñ infeꝛt de ſoluẽdo ꝛe mittẽs ad nõta ꝑ ſe ĩ. c.ĩ Eis 2.c.itẽ cũ qs ð ꝛeſtitn. ſpo. Ego pleniꝰ iſerui bãc mãʒ in. d.c.ſi oſiſtitit. et pꝑ ibi dẽa põt dici ꝙ nõ põit aliqd ſpole ĩ papa. lic gl. 5 ĩ v. ꝓuidimꝰ alið ſentiat. ⁊ ꝙ idẽ ſit ĩ quolibet ſupioꝛe bñte ptãtẽ deſtituendi. Et ex his rñdet᷑ ad c.qualit᷑. S e.ibi.n. fuit pᷣteꝛmiſſus oꝛdo indicigriꝰ inquiſui ſicẽ 54 In nõ t ↄſtabat notorie de cribꝰ gl.ĩ V. nõ ſuatũ ĩ fi.ſʒ h ſolo nõ ur̃ bõa: q; defectꝰ prãtis nõ ẽ ꝓprie defẽs oꝛdis iudiciarij.iõ dic nut õ dixi:q; h̊ fuit peccatũ ĩ mõ ꝓcedẽdi.nec.ob.qꝙ 5 2 gulaꝛes ñ ſᷣuat᷑ oꝛdo uſqueqqʒ:qꝛ h; ex totowꝛdo ĩ eis ñ ſit fuãdus:iñ ĩ aliq fuari dʒ:ut en fi. . eo. ubi dicã ꝙ in illo potuit eſſe pcẽʒ. n gl. in v. ꝓnidimus i fi. hec gl. ſentit ꝙ ppᷣ hᷣ ꝓceſſit ex plenitudie ptãtis ſue. æ d ſic ꝓceder̃ qñ nõ fuat ſo litũ oꝛdinẽ iudiciariũ.⁊ dicit Moſt.ꝙ mła ꝑ niã ꝙꝓ niſiõis expediunt᷑ ĩ curia. Sʒ põt dici ut pdixi tenen do ꝙ ꝓbatiões criminũ ualebãt ꝙ quilibʒ ſupioꝛ potuiſſet h faceꝛe ꝓcedendo ex illis ꝓbationibꝰ iã q; ex notorio.⁊ facit qðᷣ nõ Inno. i. . qlit ĩ fi. .e. In gl.i v. p ↄnaʒ i fi. ſolne h̊ Zriũ ut ibi nõ. de mã plene hẽt᷑ ĩ.c.cũ fuꝑ epesd ꝛe iudi. xceptio criminum Ccedens * poſſeſſionẽ prelani nõ ꝛetardat niſi fuerit de his publice infama ens. ? ſic ſumat᷑ cõit᷑. ſed ego ſũmo ſic. Agenti poſ ſeſſorio adipiſcẽde ĩ buficialibꝰ nõ ob. exceptio cri mis niſi de eo ſit ifamatꝰ:æ ifamato accõtoꝛe nõ ꝓ bãre uel nõ apparẽte idicit᷑ purga.inlqᷓ ſi defecer punit᷑ ut ↄuictꝰ. æ ſunt due ꝑtes. In pria narrat fa ctũ.ſo ſub cena forma diffiniẽdũ ↄmittit ibi mãda mꝰ caꝰ zc. Mõ prio ex tex. ꝙ ſʒ filiꝰ clerici lumꝰ nõ põt iĩmediate ↄſeꝗᷣ ecclłiaʒ:ſi ẽ bnficiũ pꝛnũ: ut in.c. ad extirpãdas ⁊ q̃ſi ꝑ to.de fi.pſbi.ſecus in eſt ĩ ne pote ut H. Et adueꝛte:qꝛ aut iſte erat nepos qꝛ na tus ex filio uel filia iſtiꝰ clerici:æ tũc ẽ alið qnbiũ.ð ꝗ plene ĩ. d.c. ad extirpãdas.⁊ ille ꝓpᷣe dꝛ nepos: ut in. l. iuriſcõſultꝰ. F. nepos. ff. ð gꝛadi MDõt ẽt in telligi ð nepote ĩpꝛope: ut ẽ filiꝰ fris q ꝓprie nõ dẽ nepos: ut ᷓ dixi: ⁊ tũc ĩidubio põt hẽe imediate bũfi ciũ patrui uel auũculi.ad hoc.c.ex parte de offi.de le. . c.ij. de arbi. qꝛ ille ti. ð fi.pſbi.nõ cxtẽditur ad tranſuerſales. imo nec ad deſcendentes ultra filios ſcdᷣn quoſdam:ut nõ. in pꝛealle.c. ad extirpandas colligo q agẽti poſſeſſoꝛio adipiſcende in be neficialibꝰ nõ ob.exceptio crĩs ſiue ifãie:ẽt ſi ĩfeꝛat nullitatẽ tituli ipo inre.⁊ ſic intellige iſtum tex.nã hᷣ oppenebat᷑ de hõicidio qð pᷣcedẽs collonem ipſam iſicit ipſo fco:ut nõ.in.c.cũ nr̃is de ↄcel.pᷣbẽ.⁊ hec exceptio h ñ admitti.⁊ viſimile ur̃ ꝙ h̊ opponereĩ᷑ de ipſo delicto pcedẽte collone:qꝛ ñ ẽ ueriſimile ꝙ; poſt collationẽ ⁊ añ adepta poſſeſſionẽ ĩ breni tpe ↄmiſiſſʒ hoicidiũ ⁊ ꝑiuriũ.¶ ʒ nõ.ꝙ ðᷣficiẽs ĩ pur gatione punit᷑ ut ↄnictus fm modũ agẽdi qͥ pceſſit Et dicit Abbas alibi nõ ita bñ ꝓbari.⁊ quottidie ad h allegat᷑ iſte tex. Sed õ h̊ iſurgit do.car.nã puꝛ gatio ĩdicit̃ ex officio iudicis.g deficiẽs in purga tione dʒ puniri tanqᷓ; ↄuictꝰ ꝑ inquiſitionẽ:quaſi ue lit ꝙ lʒ pceſſit accatio:⁊ ꝑꝑ ifamiã rẽanẽtẽ ſit ĩdicta purgatio: deficiẽs ĩ ea dʒ puniri tanꝙ; ↄuictꝰ ꝑ acca tionẽ:ſʒ tãq; ↄuictꝰ ꝑ ĩquiſitionẽ:? ꝓ h̊ oð nõ. i.c. iter ĩ fi.ðᷣ pur.ca. Itẽ qꝛ rõ qᷓre deficiẽs ĩ purgatio ne punit᷑ ut ↄuictꝰ eſt:qꝛ ꝓbabilis pᷣſumptio qᷓ iſur rexit rõe ĩfamie ↄ reũ tꝛãſit in niolentã pᷣſũptionẽ ſi poſtea deficit ĩ purgatõe.ita diẽ gl.nõ.i.c.iſinuatũ. j. ð ſimo. Cũ ergo ꝓcedat᷑ ĩ h cau ex pᷣſũptione dʒ iu dex mu tõ tꝑare ſuã ſñi: ut diẽ Inno.i.e.qꝛ vi ſunile. æ nõ. ĩ. c. afferte ð pꝛeſũ. Sʒ hᷣ dictũ nõ puto uerũ.⁊ õ h̊ aꝑtiſſime iduco iſtũ tex.nã h̊ opponeba tur crimẽ homicidij: ̊ quo ↄdẽnatꝰ ꝑ uiã ĩquiſitio nis dʒ depõi ab officio: ut ĩ.c.ĩquiſitiõis.S.e.⁊ tam deficiẽs hꝰ cãu ĩ purgatiõe ñ deponit᷑ ab officio. ſʒ tin iponit᷑ ſibi ſilẽriũ ſuꝑ bnficio:⁊ ſic ñ punit᷑ tãq; ouictꝰꝑ iquiſitionẽ. Et iõ ultra alios ĩ h̊ pulchꝛo aꝛ ticulo ſic diſtiguo:ꝙ aut niłs modus agẽdi pceſſit idictiõʒ purgatiõis: ſʒ ꝓpt᷑ ifamiã iudex a pᷣn indi xit purgationẽ ifamato: ⁊ deficiẽs in ea nõ punit᷑ tãᷣ q cõuiciꝰp ĩiquiſitionẽ uł accationẽ:ſʒ exoꝛdinario 2 ꝑticulari mõ:qꝛ ſuſpẽdet᷑ tin ab officio. iſte ẽ tex. ſingu. in. c. ſignificaſti ðᷣ adul.⁊ ſic dʒ intelligi ut ibi nõ. Jo. an. Aut pceſſit aliquis modꝰ agedi: æ tunc deficiẽs ĩ puꝛgatiõe punit̃ ſᷣm illũ modũ agẽdi.unð ſi pᷣceſſit accatio puniet᷑ ut ↄuictꝰ de accuſatione: ut bic aꝑte ꝓbat᷑.ſi pceſſit ĩquiſitio punict᷑ ut ↄuicius ꝑ iquiſitionẽ: ut.c.ĩter:⁊ qð ibi nõ.iĩ glo.fi.de pur. ca. ⁊ hãc arbitroꝛ rõeʒ foꝛe:qꝛ indiciũ purgatiõis ñ facit ex roto pꝛimũ iudiciũ ceſſare:ſed ꝓpter ĩfamiã oꝛtã traſfert onꝰ ꝓbãdi inocẽriã ꝑ purgationẽ: ĩ qᷓ ſi defecerit het ꝓ ↄuicto.ſ.ĩ p iudicio iſtituto.ar.op ti. i. c. cũ nẽis ðᷣ ↄcel.pb.⁊ ĩ.c.oꝛdinarij..ij.de of. Oꝛ. ſi.Vi.c.di.ð moꝛẽ.nec ob.ꝙ dẽ ꝙ index dʒ tẽꝑa re ſniã ſuã qñ ꝓcedit ex pᷣſũptione hoĩs. nõ aũt ex pſumptione iuris: qꝛ nõ ita fallit᷑ ſiẽ pſũptio hoĩs. Sed ̊ pᷣdicta ob.iſte tex.nã ſi ↄuicit᷑ ꝑ accatio nẽ dʒ deponi: cũ iſta cria ſint grauia. eꝛgo deficiẽs ĩ purgatiõe debẽt ẽt ſic ðpõi. So. ut h̊ ſẽtiũt doc.? ſatis inuit lr̃a:ñᷣ nõ agit᷑ de va accãtiõe:ſʒ ð qᷓdã ci uili accãtiõe ſeu ciuili mõ agẽdi:qꝛ accãbat᷑ tantũ ut Page bnficio.iõ ſi deficiẽte ꝓbatione iſtituta accu atiõe idici᷑ purgatio accuſato: dʒ deliciẽs tantum bnficio pᷣuari:qꝛ ad h tendebat acccſnatio. Sed õ id qð dixi ĩ pᷣjn diſtictiõis ꝙ ubi nõ pceſſit ceuus modus agẽdi: dʒ deficiẽs tin ſuſpẽdi. opp.foꝛti de iſto trex. in. Vli. ſi ueꝛo ubi dẽ ſi nullus appareat ,kamud⸗ Ariitnmn n. adi⸗ gladr in Giiſt. pc iyle bd ercuorgla eärebien ole cini ginn aſs licig stir iniozinmi cucnne i⸗ Pritreſiknansceit dia Nelinincidt Ncade en heNe Rod ſtstcnck Hemusin dffto denchid i Onbeſit ofieii acoss ie fonme paidenr in pale c ſqi oca?ofma ie Ouſjciri bifuort mimi lclpba Gctuzke patatqeinns ltrunini g s Mhcgni boffoi ſi n aftn Unenouenat ad ofiai anonisi meiuligo ncinin dcſnn din i toſhiheafnnnde ndihal Inds,onisn rietadune nicdehissetlhfi an n chin hegfmmmos po⸗ exchi ne nnourihfii co btztdicez Ma Nennir ctinen⸗ — wini itinan z6n l jirc nißiinone⸗ pni rcl g icjſinni elnizinaiſinie 4 nlifiündi dim ie ri utr imti gttti i no ſmiin ün iͤdaparch ii den Nind ti nito dchin micigittinzennin ignttiiinekte ii nditnaſcinit i itone Aöm dosibfutner igog n lb pc gepil i nus , r inni lrin i Ekmmetdi ai mi lim uinonif inimnd rti n noſtio ſenn inll tiginlguti thiel udm Birmifniümiin ndn id Eudmnn ihratntinn — tus: ?æ tũc idubio admittit̃ exceptio tã 2 ꝑſona q; õ ¶ HSe accnſationibuno accuſato. dʒ indici purgatio infamato.⁊? ſi deficit: iponit ſibi ſiẽtin:⁊ ſic nõ rmin ſuſpendit᷑:ſj pᷣuat᷑ bnfi tio. qd ẽ S.d.c.ſignificaſti. So. Srium ur᷑ difficile ⁊ nõ tactũ.⁊ iõ puto per hũc tex.dari poſſe nõbilẽ li mitationem ad. d. c. ſignificaſti.? ad dictũ Jo. an. ibidẽ:ꝙ illud ꝓcedat qn ifamams eratin poſſeſſiõe bnficij ut ſuſpendat᷑ im ſi deficit in purgatõe nullo mõ agendi pcedente.ſʒ ſi deficiẽs nõ ẽ in poſſeſſiõe bñnficij ſʒ eã petit ⁊ tũc et nõ pᷣcedẽte aliquo modo agẽdi dʒ tali bnficio priuari:⁊ ſuꝑ eo iĩponi ſibi ſilè tiũ. Rõ qꝛ turpiꝰ cijcit̃ c.ut in.c. quẽadmoduʒ de iureiura. Itẽ qꝛ infamato nõ dʒ tradi poſſeſſio bñ ficij: ut in.c.ĩter dilectos de cxceſ.pla.⁊æ h. Itẽ cum nõ bẽat poſſeſſionẽ bñficij:fruſtꝛa ab eo ſuſpendet᷑. Itẽ qn petẽ i poſſeſſionẽ purgatio ĩdicitur tacite: nů agi ut ꝛepellat ſi ſe non purgauerit ⁊ h̊ ꝓprie ur uelle iſta lĩa. qð nõ. In gl.i.in fi. ð bac mã an z? qn ad mittat᷑ exceptio ) perẽtẽ bñficium aliquid fuit tac tum in. c. ſuꝑ his S. e. æ nõ in.c.cũ oli de elec.⁊ ĩ.c. poſt ceſſionẽ de ↄceſ.pᷣbẽ.⁊.c. ↄſtitutus de appella: 7 Inn. in. c. iteꝛ dilectos de exceſ pla.æ ꝑ ccmpo ſto.in.c.qdð ſicut de elec. Do.an.h̊ colligendo foꝛ mabat duas ꝛegulas. S, ꝓſeq̃re hãc mã; pleniꝰ ꝑ ꝓſecutionẽ caſuũ primꝰ caſus ſit qñ quis ẽ tm elec foꝛmã:ſiue ſit ĩfamatus de crie obiecto ſiue nõ ð q dicẽdũ ui in.c.i.=.c.ut ciꝛca de elec.li.vi.⁊ in.c.ſuꝑ his ſupra.e.Rõ huiꝰ caſus ẽ:qꝛ elect nõ hʒ adbuc plenũ ius in bnficio.iõ exceptio idiſtincte admuni qꝛ uenit ad ↄflictũ actõis uel iuris petiti:uel qð ei facultate petẽdi: ut in palle.c.ſuꝑ his ubi dxi¶ s caſus qñ qͥs ẽ electꝰ? ↄfirmatꝰ:⁊ petit ↄſccratõʒ uel oꝛdinẽ ãnexũ illi bnficio:⁊æ admittit̃ ẽt exceptio:ut ĩ pall.c.ſuꝑ his.Et ẽ ꝛ20.qꝛ Iʒ iſte hẽat ius in bnficio in petit aliqa iuris ↄſecutiuũ ad ius obtetum.iõ ex ceptio oꝑat᷑ p̊ caſu officiũ ſuũ ut diffeꝛat:cum ut di xi exceptio neniat ad ↄflictũ acnonis ſeu iuris.hoc tamẽ ĩtelligo ꝓut dixi in. d. c.ſuꝑ hiſ.nam ſi exceꝑiõ fuit diſcuſſa tpe ↄfirmatõis nõ dʒ admitti tppe cõle cratõis uel oꝛdis:qꝛ de delicto nmiꝰſepiꝰagecũ no ẽ nt i. c. de his S. e. z.l.qʒ.ff.nau.cau.ſta.ſʒ ſi nõ fuit ex cepiũ tpᷣe ↄfirmatõis:põt excipi nẽ:exq petui aliqd iuris ut in pᷣal.c.ſuꝑ his ubi de h ꝑ Inn.⁊ ſic limi la.c.fi.de elec.li.Vi.⁊ nide qðᷣ nõ Fre.ↄſilio.xxviij ? idẽ ẽ qñ petit aliqͥd ꝙ hʒ in ſe executõeʒ alicuius iuris:exeplũ in pctẽte ſigillũ.inx no in.c.ut nim de app.¶ Etiꝰ caſus ẽ qñ quis ius plenũ ↄſecui ẽ i bñ ficio ⁊ m petit aliqd facti. Et aduertẽdũ:qꝛ aui ille petit poſſeſſionẽ quã al hũit z agit poſſeſſoꝛio recu bande: ⁊ tũc nõ admittit exceptio crs: et cũ ifamia ar. in. c. itẽ cũ quis de reſti.ſpo.nõ Inn. in pᷣalle. c. iter dilectos ⁊ nõ in pallegato.c.quod ſicut.hoc pu to ueꝝ niſi ifamia eẽt adeo manifeſta ut reddat no toꝛia: ut iudex. tũc ſine aliqua ꝓbatoe ex offſicio ſuo poſſit diffene ꝛeſtõem. nã cum poſſit ꝓpteꝛ uebemẽ tem infamiã eũ ſuſpẽdẽ.ij.q.vi.pᷣſbiter. dẽ ⁊ feꝛti us põt ĩ differẽdo reſtõeʒ. Idẽ puto ſi cꝛia eſſet no toꝛia ꝑ id qð dixi i.c. pcedẽti.=.c.ſi ↄſtiterit.S.co. T ſic lio pal.dictũi Inn. Aut nõ petit ꝛcſtõeʒ ſʒ agit occupãtem dignuatẽ uel bnficinʒ iunm peutoꝛie cꝰ poſſeſſionem iã habuerat:⁊ tẽ ñ admittit᷑ exceptõ cris ẽt cum ifaia: niſi crimẽ ſit tale qd inducat pua tionem bnficij ipo fco: utputa exceptio hẽß uł hoici dij Peedẽrte collatione uel ſilis.rõ ẽ:qꝛ ꝓbata excep rione adhuc iſte rẽanet pᷣ arꝰ: nec fis exceptõiſ ẽ euʒ Puare.gꝗ cũ illa exceptio nõ uulnẽt actõeʒ: nõ dʒ ad mitti:ita ſingłr diẽ Inno.i Pal.c. int.ſʒ hoc dem ẽt intelligo cũ litatisne pcedẽti. Aut qͥs ẽ in poſſeſſiõe bñnficij ⁊ nihil plus petit:ſʒ agit nomine bnfici pro iuribus ipius: æ non dʒ admitti aliqᷓ excepuio: quia exq toleratur i bnificio qʒ ſibi rndẽi de iuribꝰ ipiuſ. Viij. q.iij nõne.⁊ qð in ſiłi nõ.in.c.ſciſcitatꝰ de ꝛp. MNinqͥ i aũt poſſit ↄpelli ad ondẽdum uiulum: dic ut nõ. Inn. æ Hoſt. in. c. j. de ↄceſ pbe.li. vj. qnqʒ quis petit ↄfirmationem collationis ſibi fce:uel ſuũ titulũ ðclarari legitimũ:⁊ tũc dðʒ ut i ſequenti men bro. Qnqʒ ⁊ ulno qͥs ↄſecutꝰ e plenũ ius ĩ bjficio 7 petit poſſeſſionẽ quã nũq; hũit:æ tũc diſtigue pro ut het in hac xr̃a cꝰmes eſt hec fʒ hoſti. Aut excipit de crie cũ infãia. aut ſin.pꝰ cãu admittit exceptio:⁊ differt᷑ executio:⁊ ſi crimẽ fuẽu ꝓbatum:iponu ſibi ſiletiũ.ſi nõ fuerit ꝓbatũ:⁊= tẽ ſi remãet fãia:idiciruꝛ iſti purgatio.i ꝗᷓ ſi defecerit ipo iure ipõi ſibi ſilen tiũ.ſi aut pſtuerit abſoluit᷑. Et ex hꝰ hes tres effectꝰ buius infamie.primus:qꝛ d ffert executionẽ collarõ nis. ꝛꝰ qꝛ ſuſpẽſa poſſeſſiõe admittit ꝓbatio excepiõ nis.tertius idictio purgatõis.⁊ ſi pſiai purgationeʒ abſoluit᷑ ut H. Si uero opponit᷑ cꝛimè ſine ĩfamia:2⸗ tũc fit executio: ⁊ facta executioe ſi apparet accator Oʒ adm tti: æ probato crĩe ĩponit iſti ſilẽtiũ.ſi nõ ap paret nõ dʒ moleſtari. æ dicit hũc itellectũ nõ mutã duũ:qꝛ ſic acrenꝰ h̊ decre.itelleca ẽ.⁊ minime ſuũt niu tãda æc. .ð.ill.l.minime.⁊ ita clementẽ tertiũ obler uaſſe i fo. diẽ et ꝙ g petẽtẽ poſſeſſionẽ bntficij quã nuqꝙᷓ huit iõ no admittit᷑ exceptio cais ſin famia:qꝛ exceptio ꝓponat᷑ iuri uemetiũ ad oↄflictum iuris.ſʒ ilie qui petit poſſeſſionẽ nõ petit aliquid iuris: ſiᷓ ali quid fi ↄſecutiuũ ad ius obteũ ð prerito.iõ excep tio nõ ad nittit᷑ niſi qn ſubeſt ifamia ꝑ ronẽ gl. alia aute exceptio ↄcernes defẽm pfatis ↄferetis uel ſuꝛ reptionẽ gee adm ttut᷑: qꝛ eſt exceptio itriſeca uuine rãs ipſum ius pꝛincipale ratione cuius petu poſſeſ ſio:ut i.c.cũ olim. de cau.poſ.æ ꝓpri.qð nõ. Baliter 2 quando. 3 ſubditũ maxie pᷣlatũ de biſ tin iquiꝛet ſu per qᷓo pceſſit ifaia.⁊ tũc nõbit eũ ⁊ tradet ſibi capi tula ? noia.⁊? teſtiũ dicta publicabit ⁊ ipſius legitias exceptoes admittet:? ꝓbato graui crie eũ ab admi niſtratõe réouebit in ꝛegularibꝰ vVo platis ad unguè fuandꝰ nõ ẽ ̊ oꝛdo.h.d. Et q̃tuoꝛ ſũt ptes in pꝛia dicit qn e fiẽda iquiſitio. In ta qᷓĩ In itia ð qu ꝗrta ibi.hũc ti:⁊ ꝑ ſe pʒ qͥd ĩitẽdat.⁊ qꝙᷓ ĩ hac ſũ matõne uideat᷑ modica agi dria iter platos ⁊ ſubdi tos ʒ quos iquirit᷑ in Vitate t fienda e: ut pʒ in ſea 2 ſubijciã.j.caſus ⁊c.¶ Mõ pꝛio ꝙ ĩ deciſionibus cãꝝ ⁊? ſuꝑ mõ ꝓcedẽdi poſſũt allegari auctoꝛitates noui ⁊ ueteris teſtamẽti.nã lex dei pᷣferi legi poſiiie 27 papa ↄdẽs ↄſtõem ↄtra legẽ diuinã: potius dicit Scaare quam legem condere.xxv. q.i.in capitu. ſunt — ¶ We accuſanionibus quidã qð intellige nt nõt Inno.in. c. que in eccliax de conſti. æ ut nõ. in. c.fi. de conſue.⁊ nide bo.gl.in c. 8 libelł.xx. di.ꝗᷓ ſingularit dicit ꝙ dẽm alicuiꝰ ſã cti fulcitũ auctoritatibꝰ noui ulł ueteris teſtamẽti pᷣ fert᷑ ↄſtõni papali:ẽt in deciſionibꝰ cãꝝ.ſecus aũt ſi ceſſaret lex diuina:qꝛ tũc ↄſtõ pape in diffinitõe cã rũ pᷣfei dẽo cuiuſlibʒ ſãcti:qꝛ pape ⁊ nõ ſactis fuit data ptas legis ↄdẽde.⁊ uide qð nõ.i.c.ne initariſ 5 ↄſti. ¶Fo nõ ꝙ ius canõicũ bʒ depẽdẽtiã a iu ꝛe dino.iõ ĩ qpuſdã locis appellat ius diuinũ: vt in c.nimis de iureiur. nõ tñ itelligas ꝙ totum ius ca nonicũ ꝓceſſerit ex auctoritanbꝰ noni ⁊ ueteris ie ſtamenti:qꝛ ĩ multis bʒ depẽdentiã a iuꝛe ciuili.ſʒ in telige iſtum tex. qꝛ canonice ſãctiones ꝓceſſerũt ex anctoritatibꝰnoni æ neteris teſti.ſ.qꝰ ad modũ ꝓce dẽdi ꝑ inꝗᷣſitionẽ:ut ſubijcit i la.& nd ar. opti. ꝙ prelaius diffamatus maxie de dilapidatione põt cõpelli ut rõeʒ admiſtꝛationis reddat.gꝗ añ diffama tionem n tenetur hãc admiſtrationem ꝛeddeꝛe.qð I mita ut nõ in c.cũ ⁊ plãtaꝛe.j.de priui¶ ꝗq nõ ibi cũ ꝑ clamoꝛẽ ⁊æ famã ⁊c.dr̃iaʒ int᷑ iſia.⁊ dicũt qdaʒ nt Moſt. ꝙ clamoꝛ ẽ paucoꝝ:æ cũ ſcit᷑ auctoꝛ.fama E multoꝝ.⁊ auctoꝛ ignoꝛat.ucl melius ᷣm Inno. ꝓ eodẽ h̊ ponunt᷑.⁊ expone ꝑ clamoꝛc ⁊ famaʒ.i.ꝑ famã clamoꝛoſã.i.bñ ſpaꝛſaʒ.Et collige ex hoc ⁊ ex tex. ꝙ fama eſt nomẽ gñale hns ſe nedũ ad bonum ſz t ad malũ.p boc.l.capitaliũ.S. famoſos.fl.ð pe. Aainto nõ ſuꝑioꝛc nõ debeꝛe ꝓcedeꝛe S ſubdi tum ẽt ꝑ inquiſitioneẽ: niſi hẽat ſecuʒ canonicos ec cleſie cathedꝛalis. Nã iuriſdinionalia ñ exeicet eps ſinc cõſilio capłi. xv q.vij. eps nulliꝰ.⁊ ĩ.c.nouit et in. c. qᷓto de his ꝗᷓ fi.a pla.ſed hodie ut arbitꝛoꝛ ꝑ ignoꝛãtiaʒ canonicoꝝ epi pᷣſcripſerũt ↄ canonicos ut ipſi ſoli iuriſditionẽ exeꝛceãt.⁊ nalet talis pſcri 6 PS tio ſeu cõſuetudo: ut ĩi.c.nõ ẽ de ↄ ue.li.vj. ¶õ vVj. ꝙ in iĩquiſitiõe iudex nõ tenet locũ ꝑtis:ſʒ iĩfaia eſt loco accuſatoꝛis ſeu denũtiatoris: ⁊ ſic index eſt accuſatoꝛ:qꝛ nõ funget᷑ duplici officio ĩcõpaſſbili: qꝛ alins dʒ eſſe accuſatoꝛ: alius iudex.iiij.q.iiij.c.i. 2.ij. in. c. foꝛus de v.ſig. ¶ M. vij. oꝛdinem de bite coꝛectiõis.nã pꝰ dʒ platus ſubditum argue?.i. ꝛeprehẽdex.fo ĩcꝛepare.i.cõminari.ʒ ſuſpender: ⁊ inteꝛdũ ligaꝛe.i.excõicare.⁊ uide qð nõ.in tex.⁊ in gl. in. c. cñ nõ ab bõie. ð. de iudi. ¶ Mõ. viij.õ inq ꝛctes officia. incurrũt.n.odiũ plimoꝝ ut in Ra:cum uõ poſſint oibus ↄplaceꝛe. ⁊ qᷓto qs ẽ inſtioꝛ: tãto minꝰ põt oĩbus ↄplaceꝛe:cũ diligẽteꝛ hẽat ſuũ offi ciũ exequi ſine ꝑſonaꝝ acceptiõe.hĩc aplus:ſi homi nibꝰ oplacẽʒ xpi fuus n eſſẽ.xlvij.di.c.ſi.⁊ ĩ pᷣſ.qiſ ſipa ðs oſſa eoꝝ qͥ hbomibꝰ placẽt.⁊ intellige qnñ pla cẽt ̊ vVitatẽ.alł. aũt quiſqͥs tenet ꝓximũ ut ſepᷣʒ di ligeꝛe ⁊z placeꝛe: ⁊ ita ſuccedit illud phi.s micus.pla to:ſed magis amica vitas. ¶ Nõ nono diffeꝛctiã in iquiſitione fiendã int᷑ ſubditũ ⁊ platũ.nã ↄ ſubdi tũ ſufficit pcedens fama ẽt nõ ſcandaloſa.ſed õ pꝛt latũ oʒ ꝙ; pcedat fama ꝗᷓ ſine ſcãdalo ⁊ ꝑiculo diſſi mulari nõ põt. ⁊ ſine ſcandalo dic: ut qꝛ diffemaĩ ð delicto incõtinentie: æ ſubditi muliũ ſcãdaliʒanĩ:ita ꝙ timet᷑ ſcãdalum fniuꝝ niſi fict inquiſitio. ⁊ dic ſi ne piculo:qꝛ ẽ infamatꝰ de dilapidatiõe uel ð heꝛeſi Vñ ſi ſupioꝛ diſſiłaret:poſſet ĩteꝛim ſequi rex ccliaſti caꝝ diſtractio:⁊æ reſpẽu heꝛeſis alioꝝ ĩfectio:⁊ ẽ ſpa le in plato ꝑꝑ rõeʒ he:qꝛ de facili ifamant᷑ ſine iuſta cã:cũ incurrãt ꝑp executiõem officij odium plimoꝝ ¶Uecio nõ ibi:quoad diminurtionẽ capitis ⁊c̃.ar. ꝙ depoſitio eſt capitis diminutio.ſʒ ceꝛte ĩpꝛopꝛia ẽ iſta capitis diminutio: quia nec minimã capitis dimi nutiõeʒ q́s ↄſequit᷑ ex amiſſiõe dignitatis: ex qno ꝑ ſone ſtatus nõ mutat᷑:ut inſti de capi.dimi.poſt pn. 7 in.l.iij.fl.de ſena.⁊ iõ tex.poſtea h̊ expõit.i.degra datiõeʒ irendit zẽ. ¶ Mõ. xi. ibi degradatõeʒ. ꝙ de poſitio Vbalis ab oꝛdine dẽ degradatio:qꝛ a gradu ſuo dẽ remoxꝰ. ſʒ actualis degradatio que fit fʒ foꝛ maʒ.c.ij.de pe.li.vVi.ẽ huiuſmõi vᷣbalis executio:qꝛ iã ꝑ pꝛius degradatꝰ ẽ. vñ ĩ vᷣbali:nõ aũt in actuali numeꝛꝰ epoꝝ requiri: ut ĩ pal.c.ij.⁊ ĩ nonel.⁊ tãgo in. c. a ſi cleꝛici de iudi. ¶ rij c, nõ quodlibet delictũ ſuffiẽ ad depoſitõeʒ:nec ẽt ad remotõeʒ a bñ ficio:ſʒ dʒ eẽ graue.Et iĩ hꝰ nõ.tex. ↄcoꝛ.xvi.q.vVi. inuetuʒ. ? qð delictũ dicat graue relinquẽdum ẽ ar bitrio iudicis qui ſᷣm alia delicta a iure notata ⁊? cõ phenſa ifoꝛmabit oſciaʒ ſuã:ut plene dico in pᷣall.c. at ſi cleꝛici. ¶ M. xiij. in. S. dʒ:oꝛdinẽ ꝓcedendi in in quiſitiõe. ? ꝓcedit iſte.. m doc.in ĩquiſitiõe ſpa li.ſʒ cũ fu iquiſitio gñalis nõ dant᷑ capłla qꝛ nõ ẽ cui dent᷑. nũquid aũt ualeat ꝓceſſus in iquiſitiõe ſpali: ſi fit ĩiquiſitio capłis nõ traditis.Dic ꝙ ſic ſi no fuit oppoſitũ: ut hẽtur ĩ.c.i.e.ti.li.vi. ¶ Wõ.xiiij qᷣtu oꝛ mõs ꝓcedẽdi ſuꝑ cae. Dꝛimus ẽ in cꝛiminibus notoꝛijs in quibus iudex ꝓcedit puniẽdo.ij.q.i. de maniteſta. z nide glo.æ qdᷣ ibi dixi in.c. ad nr̃am de iureiura. ſcous modus ꝑ accuſationẽ.ʒꝰ ꝑ denun tiatiõeʒ.quariꝰ ꝑ ĩquiſitiõeʒ.⁊ largo mõ põt dari. quitus ſ.ꝑ exceptionẽ:ut in.c.ſuꝑ his.s.e.ſextꝰ peꝛ uiã actõis:q ĩipꝛoprie dẽ accuſatio.ad hoc.c.ꝑ tuaſ J. 5 ſimo. Itẽ nõ. Zaʒ que ad hoc quotidie alle gatur: ut ĩ quolibʒ iſtoꝝ mõꝝ iuxr foꝛmaʒ iudicij ſe qui debeat forma ſnie ⁊ dicit lex fatuũ eſſe iudicem qui aliteꝛ condẽnat q; fuerit petiiũ.l.fi. C. de fide iuſ.libeꝛ. ⁊ cõcoꝛ.c.licʒ hely.j.de ſimo. Et declaro. nam ſi ꝓceſſuʒ ẽ ꝑ iquiſitionẽ dʒ iudex iponeꝛe pe nã oꝛdinariã ? nõ pniaʒ tm. Si vo ẽ actũ ꝑ denũti ationẽ euãgelicã nõ dʒ iponeꝛe penã oꝛdinariã:ſed cimn ad pmaʒ cõpelleꝛe: ⁊ ſic de ſilibꝰ.qibʒ n. moduſ ꝓeedẽdi hẽt ſuũ ſeꝑatũ finẽ ⁊ cfecnd. C Altio ĩ fi. lr̃e nõ tꝛia ſpãlia in ꝛegłaribꝰ pᷣlatis.pꝰ ut õ eos ñ fuetur oꝛdo uſqueqqʒ.i.ad unguẽ dʒ m ſeꝛnari ali quis oꝛdo.z intelligo ꝙ ꝛemouetur oꝛdo quo ad ſubtilitatẽ non quo ad vitarem. illa enim omittenda nõ eſt: ut in cle.ſepe de v.ſigni. Et bꝰ ſpãlitatis du plicẽ aꝛbitroꝛ ꝛõeʒ. Dria qꝛ reglaribꝰ faciliꝰ ꝑmit titur iura ignoꝛaꝛe ꝙ; ſecłaribꝰ.iux nõ.in.c.cum in cũctis de elec.p Inno.⁊ qð nõ.in.c.ueniens ⁊.c. qm de ſimo.iõ cũ eis nõ dʒ ſtrictus oꝛdo iuris ſeꝛ uari. Rõ: qꝛ nõ hñ titulos ita fixos ⁊ ita firmos ſicut ſeculaꝛes:cũ non multũ debent curar̃᷑ ꝙ ꝛemo ueantur ab ad miſtratione. ¶ Scõm ſpale e: qꝛ faci lius pnt ꝛemoueri.nã leuioꝛes cje ⁊? ꝓbationes ⸗ eos ſufficiunt m. Jo. an. Lertium ſpale: quia.libe rius remouent.non. n. tot exceptões adinittunt ſit AAleenelaus vſboſ ni greci milſmmirefſaus iniſt ſ⸗ Gerebarnain edn wnan tbacndeoprsiſfmniͤelate barino ac Einen igoidtdeu tblisde caſts wiurdsi Gaiaocheio gedis u e neri DA cadti ud aicd loc,e utan pecdar ad boc cideoſoi / Niqciciſio hlam ln⸗ rlſrn uiiponmti ue Aſuwnianat wn iur nn nii n i gwnr ans Gölann nidkaioſ rnteur . höngſurfaninrnrdin hoͤag ofterccniooffeſ 1dcdei NCNMNdönatsſtide . atſlech Innticen nc nio mecchiftigizicn onilmn t ic ie cgiaig ſctũr pns gifnin 1ed teß ifnnir zeccer e e accuſationibus q̃tta ꝑte ibi cũ ꝓcedit᷑:qrit nũquid admonitio ðbe at ꝓcedeꝛe qñ fit inqᷣſitio per niam denũciationis:ĩ quinta ꝑte ibi itẽ nũquid reus q̃it nũquid inqſituſ me cum infamia pcedit:unde hũc ordinè ꝓcedẽedi poſſit ꝛecõnenire ſuum denũciatorem.ſ.petendo ut Eiquiſitionẽ appellat Inno ordiuariũ ĩ.c.dilecto ðᷣ ẽt Z eum fiat ĩquiſitio:ſexto ibi item teſtes:qͥꝛit nun .v. ſig. li. vj. ſ in. c. cũ oporteat S e. appellauit eror quid in cã inquiſitiõis teſtes ſint compelledi.in. vij. dinarium: q; uide ꝙ dico ſuꝑ ſeica de iudi. de iure pte ibi item ⁊ illud querit nũquid pcedente infamia t ciuili regłr non admittit iſte modus procedendi Nn. dnin ſaien : S ” gn . innn an agit z ſeculaꝛẽ: nec ſuꝑioꝛ tenetur foꝛmã exactã ab admiſtratione ut in. c. cũ ad mõaſterium de ſia. Nan tiamin i ſeruaꝛe: 7 ſic quodlibet iſtoꝛum vVboꝛum poſitum E reg. an at talis ſine cã remotus poſſit inplorare of de⸗ eſte t eiſt 5 cũ miſterio. ¶ In gl. i. hanc gl. pꝛo ſacilioꝛi intel ficium ſuperioris:uide ꝑ Inn. i. c. inſinuãte qᷣ cle. ulł cheinie izſmn lectu diuido in. Vviij. ꝑtes.in prima ponit qñ platus uo.æ per Jo. an. in. c. cũ ſingula. de prebẽ.li.vj. pu nheni⸗ ch inqreꝛe:in fa ibi ⁊ tůc diſtingue: pſequit qualit᷑ to tñ ꝙ ſi agit᷑ z rlarẽ et ſimplicẽ ad depoſitionem n Anin Popii dẽat in iquiſitõe ꝓcedi.in ttia ibi cꝛie vo ſic ꝓbato ab ordie:tũc ẽt ſi non ſerneĩ ad unguẽ: alids tamẽ migmnſieg Aaplisn ponit penã iponedã uł effectum iquiſitionis ⁊ in h ordo fuari dʒ cũ agitur de grauiſſimo preiudicio: iri ſutrgn . gl. aliquãtulũ inepte ꝓcedit: qꝛ interſernit H qõnem 2 quiſ poſſit ĩqrere q rłarẽ:plene tetigi ĩ repe. c. ſiqᷣſ 4 Gar – in quarta tractãtur due ꝑtes: ſy ꝓſequẽ ut dixi. In ʒ dericum de fo. cõpe. indubio ꝓcedũt de iure ca T ti⸗ gre Miſbid nonico. Ex qbus hẽs ꝙ modus inqᷓſitionis eſt rła rit᷑ ⁊ ordinariter ꝑmiſſus de iuꝛe canonico æ maxi V. Maria ſi nidei r nine tudiin,inr enr Alin nina⸗ ſybake poõt pᷣlatus nõ re ſed ſtatuere termiuũ accuſat uolẽtibus n. vViij.⁊ ultima ꝑte ibi quid ſi aliqs qrit nũquid bõ alterius dioceſis ne ie põt in quiſitionem ↄ alium ipetraꝛe. n eadẽ gl.ibi cũ famã ⁊z frequẽtem clamoꝛẽ æẽ. gl. iſla exigit indiſti cte famã ut platus ualeat ꝓcedere ad inquilitioneʒ: cie:⁊ de hac mã in.c.ſe.2⸗ in. c. ꝛomana de cẽſi.li.vi. per inqſitionẽ ẽr pcedẽte ifamia. ſz fallit ĩ quibusdã caſibus:unde nos facimus rlaʒ affirmariuam ⸗z legi ſte faciunt negatiuam. Iʒ e de iure ciuili ꝓſequere ut publico.ff. de adul. J rcipiant aliquos caſus =z elegant nõ. bã. in. l. ij. F. ſi tem limita iſtam glo. in quãtũ reqrit infamiam precedere ut dixi in. c. cnʒ oporteat iinſchonttipecta 6 ſed aduerte latius poſt hoſt. nã quedã eẽ ĩquiſirio ge g e.nam ſi fit inqſitio per oꝛdinaꝛiũ de officio mero = neraliſſima ut qñ p̃latus inqrit ſuꝑ ſtatu roriꝰ ꝓuin non ẽ ncce recipẽ teſtes ſuꝑ ifamia:ſʒ ſatis ẽ ſibi cõ N) mncgenipnſtiſn P nochisdeni ahanbi inma cſinanſtie il: Kaennn ⁊? in hac nõ ẽ opus infamiã pcedere:iĩmo tenet quo libet ãno hãc gñalem iquiſitõeʒ faceꝛe ut in.c.cũ ne ſtare ut hꝛubi tm exigit quod Puenerit a uiris ꝓuidis ⁊ ho gato uel ordinario ꝓcedente ad aures ſuperioris neſtis ⁊c.ſecus indele ad ĩſtantiã: ꝙ tn pro mititiid. intin nerabilis 5 ge cenſi. in iuribus ſuꝑius allegatis: ſequere nt dixi in preal.c.cum opoꝛteat g co. * ꝑ B äſntt Pingihennt dã ẽ iquiſitio gnalis ut qñ inqrũ ſox ſtain cinitatis remanet expedita Pᷣma ꝑs glo. n ea. gl. ibi põt dus er Nect onitoiſed nel caſtri uel alicui loci.⁊ tũc er nõ exigit ꝙ ifamia illum recuſare:nõ. bñ glo. ꝙ in ex põt recuſari ut uchtchbiafint ine pcedat ad hoc. c.i. de offi. oꝛdi. l. cegruit. ff. ge offi. ſuſ⸗ pectus non ſolum ſi pcedat nia ordinaria: ſz et ſi mis,nlnin SAen pli. qᷓdã ẽ iqᷣſitio ſpaãlis: ut illa que fit õ certã ꝑſonã ꝓcedit ad correctionem P uiã inqſitionis.non ob. nininthiy ſn ic minimniApuin ie ”” õ Ndornir tiſonn blc⸗ 1 Aiit t erktimi eolen de ap. ut nõ. ĩ pal. c repꝛeheſibiliſ. æ uide neᷣ nõ. gl. H“M irnſnildſ ſpon. æ uide qd nõ Inn. in. c. i. de excel.pᷣla. NHoſt. fi.i.c. ſi Z unũ de offi. dele. i. vi. Nr aonn atu acen in. c. unico ut ecc. bnfici. qũʒ iſta ſpãlis fir ad penaʒ index ſit cuoſus: ſpe.in ti. de inqui. J fi. ad fi. z ꝙ Gi guplnmihhl luee iponẽdam. ? tũc ſi ad denũciatõeʒ publici officialis iu dex oꝛdiariꝰ nõ põt repelli per exceptionem crimi 5 ninn ſoe ni u nõ eſt ẽt opus ꝙ ifamia pcedat.l. ea quidẽ. C. ð ac nis. Idem iʒ Jo. an. H 2 bene: qꝛ diu prelatꝰ to zen rrnn alui cu. ?. c. pteꝛea de teſt. cog. ſʒ nõ denüciatuꝛ niſi noto lerat ei obediendũ eſt. viij. q.iij. nõne. nec modus n aſſii, 1 ria ałs nõ cꝛedit̃ denũciatoꝛibus de quo tamen gic excipiendi ſufficit ad pꝛiuationẽ. ut i. c. ſuper his. . fi ni pif⸗ in in inꝛibus pᷣal.nõ.iiij.q.iiij.. aliquãdo:qñ fir ex eo. accuſat ergo pᷣlatum de crie ſi nult: de delegato iin zus, ) con ſpali infamia deferente: æ tunc aut pceditur contra Vo an poſſit repelli pretextu cris dic ut nõ per. In ngt nvlenn i ſncn le. n P 4 irt ioin rilind. cocics rlaꝛc aut agit ad pniam ſeu ad coꝛꝛectõeʒ. æ nõ ẽ ne E fiẽda iquiſitio: ſj qn ꝓcedit ad inſtantiam aſteriꝰ mmtcſ⸗ 80do ius 6 ceſſe fuare hũc ordĩeʒ: ſʒ de facili 2 ſine ſtꝛepitu pro tũc nõ recipit h iuramẽétũ: ne inſtruat aduer ſariũ: ſʒ jisün ni in imns cedi pot ut ĩ. c. ꝛepbẽſibilis de ap.ſi vo 3 platũ rla ipſe aduerſarius bʒ ꝓbare ea que dennnciauit. ſcdᷣa irnwpsin eu li gn tei nit ò abbatẽ pꝛioꝛc ↄuẽtualẽ nel aliũ hñtẽ curã dꝛia eſt qn ꝓcedit ex officio nõ riensleitge phe zwomt 1 lktenl aucke epi: dʒ iſte oꝛdo ſeꝛuari ſʒ non ad unguẽ nit s tionem ſuꝑ fama: ſatis eni ẽ ꝙ er ſibi: ſec? qn pꝛo * mong, dixi:ſi aliũ rlarem obiarium ⁊ tũc non ſeruatur cedit ad iſtantiã de quo dic ut ſupra dixi plenius in inn coĩ e iſte oꝛdo: quia poteſt remoneri ad libitum abbatis c.cum opoꝛeat õ eo.teriia dria ẽ qꝛ ſi ꝓcedit ard en leimien K ſ hs c 7 ſi fit nõ ad penã imponendã ſed ex debito officij: ut meimoniũ carnale non Zbat᷑ ꝓpter aliqðᷣ impedi metüũ: uel nõ ꝓmoneat᷑ quis ad platurã ſeu nõ con firmet᷑ electio ſi reꝑiretur ꝓmouendus nitioſus et Et nõ exigitur ĩfamia:qꝛ ut dixi nõ agit᷑ ad penã ex gqnuo fit ex debito officij ad B.c.poſtq; z.c.cũ dilecti 2? in.c.nihil.cũ multis ſili.de elec.2.c.fi.de clãd.de prelatum ſecularem aut 5 ſubditum ẽt ſecularẽ aut ð rlarem. prio caſu cũ S pᷣlatum ſeculaꝛc nõ dʒ fieri „2— niſi pcedat tãta iĩfamia nt ſine ſcãdalo ł ꝑiculo diſſi mulari nõ poſſit ut ĩ tex. æ declara ur g dixi ĩ nõbi libus:ſʒ õ prelatũ ſecularẽ nõ reqͥrit̃ ſcãdalũ ł ʒꝑicłj ſy ſatis ẽ ifamiã clamoꝛoſã pᷣceſſiſſe ut i lr̃a.ʒ caſu õ ſi dicat᷑ ꝙ a correctione non appelat᷑ ur in.c. repre henſibilis de ap.gꝰ nec recuſari põt cum i la proce dãt a pari ut in. c. ſuper eo. el det᷑ ꝙ iudicant᷑ a pari. quo adinittatur: unde appellari p dAd coꝛrecuonẽ ſi excedat m no.⁊ alios in.c.ſciſcitatus gꝗ hac fa ꝑre dũ tractat qliter ſit fienda iquiſitio:nam ij .de ap.ad h. n. ̃ſpon ad h̊ ut neutra ſine cã õt a iudice procedeme odũ ut.i.c. ut debitus. de rp.æ pondera gl.in nᷣ tacite ponere tres drias iĩter ꝓceſſum fiendum ex meꝛo iudicis officio ⁊ illũ qui mouente ĩquiſitionẽ:pria dria 20 officio tũc reci fit alio ipetrante 7 ꝓ ẽ qꝛ qñ ꝓcedit ex me pit iuramẽtũ ab illis contra quos ¶ Be accuſationibus Rantiam altius admittit ꝓbatões Zrias ſuꝑ bona fama.ſecus qñ ꝓcedit ex offõ:rõ diuerſſitatis ẽ qꝛ ñ ita pſumit᷑ Z iudicem ſicut ð piẽ.i. c. . nꝛa ð ꝓcu. æ i.c.ad audiẽtiã ðᷣ pᷣſcrip.qᷓrta cẽia ultra gl. pe nit ꝓ doc.qꝛ qñ ꝓceditur ad inſtãtiã lit. ↄt. cum ꝓmo uente inqſttionẽ ut in. c. cum dilect de pur. ca. ſecꝰ qn ex offõ pꝛoceditur:qꝛ ibi non eſt cuʒ ꝗ fiat lit. ote. ſz fi q̃dã quaſi ↄtinnatio iteꝛ ifamiã ꝗ tʒ locum accuſatoꝛis ⁊ rũſionẽ ĩquiſiti. Quĩta dria qꝛ qñ ꝓ cedit᷑ ex officio pñt ꝛecipi ieſtes ẽt publicatis aiteſta tõibus:tũc eni ceſſat 25 tioꝛis ſuboꝛnatõis cũ ſemꝑ dgicta teſtiũ ſint nõ iudici. ſecꝰ q ꝓcedit᷑ ad inſtatiã Ptis ut nõ in.c.clamoꝛ 5 teſti.?æ has drias bn nõ n ea gl. ibi dʒ ꝛemoueri ab admiſtratione. Ex H dicto gl.colligit᷑ ↄcoꝛ.iter H. c. ?.c. ĩquiſitoõis S.e. nt ſi crimẽ graue ꝓbetur S platum ꝑ iqniſitionem fiar ꝛemotio ab adminiſtratione.⁊ ſic pena in pꝛela to non erit arbitraria: ſed ſi nõ bʒ iquiſiius admĩ ſtrationẽ: tunc pena ẽ arbitraria: 2 ita loquuur. c. in quiſitiõis S.e.plures alias ſo. ibi tradidi ? Jo. an. H ſenſit ſuꝑ tex. ⁊ hoſt.in pal. c. inquiſinionis ꝙ licʒ 2 in pᷣlato ſii pena ꝛemotõis ab adminiſtratõe:in po terit ſecum miſericoꝛditer agi ut diminatur i acmi niſtratione z iponatur alia pena: 2 ſic quaſi.nolunt itelligeꝛe illud.c. iquiſitõnis: dum dicu ꝙ põt me de rari pena. ſ. ex diſpenſatione ⁊ miſericoꝛdia: 2 h dic tum cõiseꝛ tenctur. Sed ̊ adduco iſtum tex. foꝛti teꝛ in eo ꝙ dicit ꝙ dʒ remoueri oĩo ab adminiſtꝛati one hec enim dictio oĩo excludit oẽm gꝛatiam ⁊ di ſpentationem ſicut ⁊ illa nullo modo dicit gl.nõ in cle. ut bi qui dicit de eta.? quali.? ideo ꝓ ↄcoꝛ. ſie diſt ngueꝛẽ ꝙ aut nõ põt platus ouicius ꝛcmancre in adminiſtratione ſine ſcãdalo uel piculo:? nõ poꝛ fieri diſpẽſatio: ſed oio dʒ ꝛmoueri ab adminiſtꝛati one: ? ira loqtur iſte tex.ſi bn ponderet: æ omnis 25 H ſuggeꝛit:ar. in. c. uenerabili ge cff. dele.⁊ in.c.niſi cũ pꝛidem de ꝛenũ.æ ibi per Inno. in. c.ij. de no. oꝑ.nun.⁊ in. c.nihil cum ſcandalo de pꝛeſcrip. ant iſta ceſſant: ? tũc poſſit fieri diſpẽſano ? pẽa mode rari:⁊ ita loquit᷑.c.iquiſitõis. Circa hec moneo dubiũ unũ qð expreſſe bactenꝰ nõ reperi racitum ꝑ doc.nũquid cũ coſtar de crĩe per niã inquiſitionis poſſit eps diſpẽſare cũ pꝛelato in maioꝛibꝰ cr bus adulterio æ ĩclinando ĩ hũanioꝛc partẽ credo ꝙ ſic æ hãc ſñiam arbitror ꝓbari ꝑ. d. c. inquiſiionis ĩ prin. ubi dẽ ꝙ põt ſuperioꝛ penã moderari miſi tale ſit crimẽ: qð ipediat oꝛdis executionẽ nel beneficij rerérionẽ ẽt poſt peractam pniaʒ: g ubi iſta ceſſant itücũqʒ crimẽ ſit grane ſemꝑ porerit ſuperioꝛ di ſpẽſare nt nõ remoueat᷑ ab adminiſtratione ꝓ boc qꝛ uidem ꝙ ubi ꝓcedit̃ ꝑ uiã iquiſitionis uenit ipo nẽda pena mitioꝛ: nec ẽt fimn unã opi. inquiſitus effi citur ifamis: nõ mirũ ſi põt hoc caſu diſpenſare in maioꝛibꝰ cribus adulterio: ſecꝰ qñ pꝛoceditur per niꝗᷓ accuſationis: ? ita intelligo.c. at ſi clerici. S. de indi. Et er h hẽt ſing. limitatio alias nõ cõſiderara ag. d.c.at ſi clerici: ⁊ in qᷓtũ dixi ꝙ mitioꝛ pena im ponit᷑ qn ꝓcedit᷑ ꝑ uiã inquiſuionis Inno. dat hic duas ſing. limitationes: pꝛia eſt ꝙ ſi crimie ↄſtat ꝑ ofeſſioneʒ tũc nõ attenio modo pꝛocedendi iponit pena oꝛdinaria qptũcũqʒ grauis: alle. l. perinde.ff. ad.l.acqui. z. c.ij. de confel.ij. q.i. c. i. 2. ij. alle.tex. meliꝰ. H ꝓbãtẽ in. c. fi. ð cele. miſſa. ubi procedebaĩr per uiã inquiſitiõis ⁊ ꝑ cõfeſſionẽ cõſtiiit de caibus nõ ipediẽribꝰ oꝛdis executionẽ: ? m fuit facta depo ſitio ab oꝛdie:⁊æ vr pꝛia frõte h̊ mirabile ut durius agat cũ confeſſo q;cũ ↄuicto:ſʒ põt dici ꝙ illa con feſſio fuit facta ex timore ꝓbationis.⁊ ſic non debʒ agi mitius ad h̊ qð nõ. glo.. de ſimo ·in. c. de hoc ubi glo. nõ. ſecus puto ubi ſpõte confiteret᷑. tũc enĩ hñt locum iura dicentia mitius agenduʒ cũ conſeſ ſo. xij. q.i.nõ dicatis. Iteʒ ↄ confeſſionẽ nil cbijci põt:ideo imponit᷑ pena oꝛdinaria: ſed õ cõnictionẽ multa poſſunt opponi: æ qð dixi de ↄfeſſione ĩtelli ge nili ſit fea ĩcident᷑.ſic limitat bar.in.l.ſi cẽfeſſus. ff. de cuſto. re. ꝑ.l.ſi filiũ. C. de li.cau. Ego allego glo. in. c. ex penitẽtibꝰ.l.di. Scðᷣa limitatio Inno. eſt ꝙ ʒ nõ cõſtet de crie ꝑ cõfeſſionẽ ſi m eſt noto riũ iuris iponi᷑ ẽt pena oꝛdinaria: ale.l. ſi quis. C. qui ac.non pol.ut in eo qui accuſat dñ; in iudicio: ſz certe illa.l.nihil ꝓbat in.q.nẽa:qꝛ loqui de iure ciuili ſm ꝙ par eſt pena inquiſitionis ⁊ accuſatiõis uit dixi in. c.ĩquiſitiõis.S.eo. ſed de iure canonico extendo bũc caſum ubicũqʒ crimẽ ſit notoꝛiũ uit iẽ nõ atrendat modus ꝓcedendi: æ allego tex. nõ.i. c. cũ nõ ab hoie.S. de iudi. ubi depꝛehẽſus ĩ SS n nitur tanqᷓ; cõnictus ꝑ accuſationẽ ⁊ nõ.hᷣ. ea. gl. ibi nõ credo necceſſariã admonitionẽ:nõ gl. que eſt utilis nalde in pꝛactica.ſed guil.in ſpe.in ti. de inquiſi. F. i.uer. ſed nunquid iʒ contrariũ: dicit eniʒ ꝙ aut ĩpeirat᷑ inquiſitio ꝑ aliũ: tunc pꝛocedituꝛ per uiã denunciationis ⁊ ideo neceſſaria eſt admõi rio pcedens: ad h alle. tex.ꝭᷣ ꝓbantẽ in.c.ſRᷣ heli. de ſi no. poſt pꝛin. ⁊ hoc tenet aꝛchi. ij. q. ij. c. idigne. in fi ubi uide ? idẽ nõ.j.de calũ.c.ij.? hanc opi.ſpe. dicir Jo. an tenendã: qñqʒ etiã admonitio trina nñ ſolũ requiritur ĩ denũciatione euangelica ſed etiam in canonica ut ĩ. c.nouit de iudi. ſed ſi inquiſitio fie ret ex officio puro: Iʒ ał. coadinuaretur cfficio ĩqui ſitiomis: tũc putat Jo. an. bãc glo. ꝓcedẽ ¶Wõ. ergo ex pᷣdicris ꝓpꝛie eſt pꝛoceſſus ĩiquiſitionis eſt qð iudex facit ex offõ ſuo puro ? mero nemine deferẽte ⁊ ĩpetrãte inquiſitionẽ: ſed qn fit ad denũ ciarionẽ alterius: iũc eſt pꝛopꝛie ꝓceſſuſ ꝑ uiã denũ ciationis: ꝓ hoc facit:qꝛ ex quo iſte denunciat ſuꝑi oni ⁊ eligit uiã qᷓ extraoꝛdinariã debuit rio qᷓſiuiſ ſe: qꝛ foꝛte inquiſitꝰ ſe coꝛrexit. ¶ In ea. glo. ibi ſʒ meliꝰ eſt ꝙ inquirat nõ. ſẽꝑ iſtam glo. qꝛ limitat gl. in. c. inter. de pur. ca. z. c. plbẽ.ij.q.vV. ubi ſimplicit᷑ datur oꝛdo pꝛocedẽdi ut pᷣmittit hic in glo. ut pꝛio ſ.ſtatuat᷑ rerminꝰ uolenti accuſare ⁊c̃.Ex iſta enim gl. hẽs ꝙ ille oꝛdo nõ ẽ neceſſariꝰ ſed conſultius:?= illud ↄſiliũ glo.pᷣ nõ dãnat: ꝙ non poſſit obſeruari ſed melius eſt non obſeruare ⁊? a pꝛin. ex quo ↄſtat ge iĩfamia: cõſulti eſt ut pꝛelatꝰ ꝓcedat inquirendũ: aſſignat glo. H rationẽ:qꝛ de facili nullus accuſarʒ: = idẽ tʒ ſpe ·in ti.de ĩquiſi..nunc tractemꝰ. V. por ro: ⁊ ibi aſſignat rõnẽ aliã: qꝛ accuſatio ẽ geny illan dabilis ĩtẽtiõis ut diẽ tex.ij.q. vij.ſiqs eps: idẽ etiã ſeqtar Jo. an.iĩ addi. ſpe. aſſigns euis aliã ratioez utommr; iut i en nttithennnc iul ſn inagn imitii ceninaced lpriſtsinin gnicanofe u ilpipnenn ne n Kfee ucwuteind. Ren emeele Gicf aien tdrdehns ttiice neCetcns deröcana dn Aturnt ad dcdndi dd dindi⸗ tvechn dd.Frg.I ibjo opnrmndein n Ne pmmn mon r ami, iſiilol xim ſtm t lns letaſſonne oengnnms ncice eemn t nc gie geſſaßarlel arnornutſen Pon tlerde nlltd citlamen⸗ nin Neſiſnihles . Nnus itn cigtins 2nn did lii inf.r aalun. Au l.. Linchmmn iſn go dicn lco hun ſiacſninicran Dnid apocniniſtranone d r oͤte aj ne d ra wmarnmutlſcni. ſanwmm m iß iit n ng tin linlchin⸗ tnn liunſonizt nalcros nuszͦan ieine ani nhrigjnineſtnotni nrſe 1s Atender ieten d. Kni ensifn n udnerd. O GthEdra Irmtncdrid. Suenpumalel nket. iner d unand geommnüͤde ni npiim ali mn ondin ins l eflni c Mi Ab untit ,id emmtilticitri 5 õ icſczetinltaniio niinn Kiiniramgiaſtin 1mit eth Atgimrft. Ntümdmen 6 Pn i N eckhu ¶ De accuſationibus qꝛ põt ſubmitti accãtoꝛ amicꝰ accãti ⁊ colludeꝛe cũ eo:⁊ ſic abſoluẽtuꝛ:dicit tamen ꝙ pena calũnie tol lit iſtam ſuſpitionem:ſed in qubuſdam locis.nõ ob ſeꝛuatur pena talionis.⁊ ideo ibi peſſz fieri fraus: ſʒ puto ꝙ et poſſet timeri ubi hʒ locũ pena taliõis:qꝛ accãtoꝛ amicꝰaccãti poſſʒ tin ſemiplene ꝓbare:⁊ ſic excuſaret̃᷑ a calũnia ⁊ reꝰ abſolueꝛet᷑ ut i.c.i.de elec. li.vi.⁊ nõ in.c.fi. ti.ꝓxi.⁊ ideo ſerua ↄſiliũ gl.nt iudex a pricipio ĩquirat ⁊ dicũt doc.ꝙ nõ renet᷑ ſu ꝑioꝛ deſiſtere ab ĩquiſitione:lʒ ĩiquiſitus petat ſtarni terminũ accuſare nolẽtibus: z offeꝛat ſe patum pur gare in caſu in quo nullus appeꝛe accãtoꝛ ⁊ h mihi pʒ ꝑ iſtũ tex. ubi dat᷑ facultas ĩquiꝛendi ubicũqʒ ẽt = ifamia pceſſit: æ ↄcoꝛ.ij.q.i.dens oĩpotens.¶IZn c. gl.in fi.nõ gl.pꝛio ꝙ ꝑpochianus põt denunciaꝛe ſuũ platum:æ ipetraꝛe ĩquiſitõeʒ õ eũ:ĩteꝛeſt enĩ ſua ne hẽat lupũ pꝛo paſtoꝛe: ar. viij. q.i.audact᷑:⸗ ideʒ nõ gl.in. c. ex ꝑte ᷓ de teſt. ⁊ in.c uenerabili de eff. dele. ⁊ plene tetigi in. d. c. ex pie ⁊ tetigi in.c.illa pᷣ poſitoꝛũ S. e. fo nõ ex gl ꝙ nõ pocbianus enã de nũciaꝛe nõ põt cria clici:unde ſie iquiſuõis iperꝛate erũt ſubꝛepticie h tacito:? idẽ Jo.an.in.c.ex parte pal.⁊ gl.ibi. ⁊ ſpe.in ti de ĩquiſi. .i. in. V. nunquid exneus:h̊ puto limitãdũ iĩ denũciatõe canonica que fit ad penã:ſecus ãt in denũciatione euangelica aue fit ad pniaʒ. aꝛ eoꝝ que nõ in.c.ſi peccaueꝛit ij. q.i. ? in.c nouit de indi. Item foꝛie poſſet hec gl.iſtin gui qn laicus nõ ꝑochianus denũciaꝛet cleꝛicũ:ſecꝰ foꝛte ſi clericus denũciaret alium clericum qꝛ ſicut admittitur ad accãndũ pꝛo uindicra publica ita ce beꝛet admitti ad denũciãdũ ꝛoᷣne ĩtereſſe publici iux ea que dixi.S.e.c.cũ.p. ¶ In gl. in. v.ꝛedoẽ ꝛcem ⁊c.ibi qꝛ ↄpatur tutoꝛi:dic ꝙ in vVitate nõ põt pꝛo prie ↄparari tutoꝛi nec curatoꝛi nec ꝓcuratoꝛi. qꝛ bñt ãolioꝛc prãtem qꝙᷓ iſti:unde pᷣlatus uiuit de bõiſ ecchie ⁊ ẽt poõt ſuſtentare ↄſanguincos ſuos inopes ut in. c.i. de coha. cle.? mu.⁊ in. c paſtoꝛalis de his que fi. a pla.ſed curatoꝛ tutoꝛ ſeu ꝓcuratoꝛ h̊ non põt de ꝛebus pupilli uel dni.l.a tutoꝛbus.ff. de ad mi. tu. Irẽ iſti ſunt tpales:pᷣlatus vo ꝑpetuus: ill onus iſta dignitas æ multas drias uide per glo. v. q.iij. in. c. fi.? inq;tum iſta glo.dicii ꝙ dʒ ſtari ſpra mẽto pᷣlati ſuꝑ adminiſtratione. diẽ hoſt. ſub qubio foꝛte nõ hr̃e locũ in ꝛectoꝛibus hoſpitaliũ:qui tenẽt᷑ ſingulis ãnis ꝛeddeẽ ꝛõem ut in cle.qꝛ ↄlingit ðᷣ ꝛe. do. quaſi nelit ꝙ in eis ſtat iuramẽeto:ſʒ ſatis puta rẽ diſtinguẽdũ ꝙ in mimis ſtet iuramẽto eoꝝ qꝛ ñ pñt ſemꝑ hr̃e nõꝛiũ uel teſtes mocaꝛe:ar. eoꝝ qᷓ nõ. in. c. ij. de teſta.li.Vi.ſʒ in maioꝛibus ꝓcedit dictum hoſt. qꝛ cũ ſciãt ſe obligatos ad reddẽdũ 20eʒ ðbẽt ſibi ꝓuidiſſe: æ graue eẽt eis ꝛeddeꝛe ar. in.l.ꝛes ⁊ in.l. exꝰ. C. de ꝓba. ¶ In gl. in. v. ad famã i fi. an 2 qn fama ꝓbet plene nõ in. c. ueniẽs.ij.5v. de teſti. ⁊ bar.in.l.de mioꝛe..toꝛmẽta.ff.de qõi.⁊ in caſu huius.c. qñ fama ẽ loco accuſatoꝛis ſiue denuncia toꝛis nil ꝓbat qꝛ non dʒ teneꝛe locũ teſtis.? accula toꝛis.iiij.q.iiij.c.i.⁊ in.c. foꝛuſ de.vᷣ.ſig. ¶ In gl. in. V. a maliuolis nõ gl. = pondera:nam ur nelle ꝗ; Ppteꝛ ifamiã oꝛtã a maliuoliſ nõ ẽ fiẽda ĩquiſitio ſʒ poterit idici puꝛgatio ꝓpteꝛ ſcãdalũ euitãdũ:ſi eꝛgs nõ eẽt ſcã dalũ ẽt purgatio nõ eẽt indicẽda fᷣm ills gl. y alibi dicit gl. ꝙ ſi imfamia eẽt nũc apð bonos ? graues q;uis ꝓceſſerit a maliuolis puꝛgatio ẽ in dicenda ur nõ ꝛemaneat icredibilis penes bonos 27 graues: ⁊ ſic nõ requiritur ſcãdalũ i ea ut ẽ gl.ĩ. c. cũ dilecti.. de pur.ca. hoſt. ⸗ goff. H dixernnt: ꝙ ſi conſtaret infamiã ortã a maliuolis nõ ẽ iquiſinio fiẽ da nec purgatio ĩdicẽda: niſi infamia cẽt multũ ſEſa 2 ſcãdaloſa:runc.n.indiceꝛetur purganio ⁊ ſic in effe ctu ſentiunt cũ iſia gl. Inno.dicit ꝙ ꝓpter ifamnaʒ oꝛam a maliuoł uel ẽt ab uno põt et fieri iqſuõ: qꝛ ſi ſuſpcus ẽ quis ſoli epᷣo põt indici purgatio.ij.q. V. oibus:g ⁊ inqſitio fieri poterit:ſʒ alt᷑ dixit i. c. lʒ heli.j.de ſimo.ibi.n.dãnat ſniam illorum qui in diſtincte ꝓpter. ſcãdalum uolunt fieri inquiſitic ne: qa poſſet inquiſiio eẽ cã maioris ſcandali: 2 lõ dixiui iu periorem debere aꝛbitrari an poſſu ſeq maius ſcan dalum: ? tẽ non faciat inqᷣſiuone:ſi Vo ſꝑar᷑ ſec ano ſcan ꝗali tunc fiet inqſitio:qꝛ ſi ſuipẽus cei ſuperiori in ſiceret̃ purgatio:g inqſitio fien põt:cum Lurga tio ſeq̃rur inqſitionem: refert iñ alios ſenre Zriuz: 7 ex his remãet mã h̊ inuoluta:ꝓ cuius dilucidanone duo ſunt iueſtiganda:primũ nũquid ſi ifaia e cria a malinoł poſſit fieri inquiſitio ł idici purgano:quo ad pᷣmũ bꝛenit᷑ puto ꝙ ubi cõſtaret cðᷣ intenne ſſʒ orta a maliuolł:ꝙ tẽ nec inquiſitio nec purgano cet indicenda ui vr ꝓbari in.c.cũ ĩ iunuẽtute o de pᷣſup. unde poſſet illud dici:uane uoces pphi non ſunt au diende in. c. oſius de elec.⁊ ppłſ cũ male monetur e docendus non ſeqᷓndus. Ix j. di. docendus fac ꝙ 0 bar. in pᷣal.S. tormenta:ubi dicit non curãdũ ð ifaia ſiue fama. qñ non ꝓceſſit ex ꝓbabilibus cõieciuriſ: ſ ii ifamia eẽt ſcandaloſa ut qꝛ ppłs ꝓpteꝛ hᷣ abſtinʒ a diuinis uel aliud ſcadalũ ide nimeri ſi põt ſedari ꝑ purgationẽ idicendam cſt purgatio:ar.ij.q.v.man daus: æ ita itelligo iſtã glo.ſed ſi non põt iedari uõ fieret iquiſitio:⁊ tũc ſatis puto iquiſitione f er dam: 2 ꝓcedit dẽmn Inn. rõ qꝛ ꝓpt ſcãdalũ euuãdũ reli quĩ vᷣitas iuris poſinui:2 qͥs qnqʒ puuat᷑ iure ſuo ut i. c.ij.de no.ope.nũci.⁊.c.cũ teneamur. de pbẽ. 2 i.c nihil cũ ſcãdalo de pᷣſcri.⁊ ̊ q ad prin ũ. Sʒ q ad ſm qn ſit idicẽda purgatio ntiũ ꝑ ſuſpiuonẽ ſo ius epi: æ iſte pulcher articuluſ:ui.S. retiun Sn no. ſenſit ꝙ ſic:ſed pe. ut refet Jo. an. in. c. ex parte de off. oꝛ. tzʒ öriũ:qꝛ ſoli epo nõ credit aſſeꝛenii Im crimmoſũ.vi.q.ij.ſi.tm.⁊.c.placuit z.c.ommbꝰ.ij. q.vi. intelligit ut dictio uel ibi poſua ponat ꝓ ⁊ nã tex.ibi dicit ſi eſſet ſuſpectꝰepo ſuo nel alijs ð plebe unde exponendo uel ꝓ et nõ ſufficit depoſitio ſolꝰ epᷣi. do. car. dixit ibi nuꝙ idicẽdã pugatione ꝓpter ſuſpitionẽ niſi ſit tãta ꝙ inducat ſcandalũ af c.ina. de coha.cle.æ mu.ubi uẽ bo.tex.ſed certe diciũ pe. nimis impꝛopriat illud.c.omnibus exponendo uel pꝛo ⁊: nec enaʒ dictum do. Car. uidetur indiſtincte pꝛocedere per tex.qui ſonat ↄriũ in. t.inter de puꝛ. ca. ubi tex. nõbilit᷑ dicit ꝙ pꝛopt tria põt indici pur gatõ qʒ ꝑꝑ ifamiã uulgaꝛẽ graue ſcãdalu z= uebemé tem pſumptionè: gꝰ no requirit nt ſemꝑ ſuſpicio in ducat ſcãdalũ.ał.tertiũ ſupfluerer ꝑꝑ fm cũ.S.i fo lecerat mẽtionẽ ð ſcãdalo:q̃re ↄcluderem ſic ꝙ aut 2 — ¶ WMe accaſationibus qs eſt ſuſpectus ſoli epo ⁊ ſuſpitio ẽ ꝓbabilis:⁊ tũe porerit ĩdici purgatio: ira loquitur ꝓp̃e.c.oĩbꝰ.? remanet clarum dictũ Inn. aut eſt ſuſpecꝰ alijs ? ſi eſt. ꝓbabilis 2 tta ut inducat ſcandalũ ⁊ idiceĩ pur gatio ſecꝰ ſi nõ induceret ſcãdalum ẽt ꝓcedit.c.iua al. æ ex h reſtringit᷑ mliũ.c.illð oibus ⁊ quod dixi de epo:idẽ eſt ſi ẽ ſuſpẽus alteri ſuꝑiori ſuo iudici: ut ſentit Inno. ĩ. d. c. iteꝛ:⁊ ẽ diueꝛſitatis 20 ĩteꝛ ſuſ pitonẽ iudicis ⁊ alioꝝ: qꝛ nõ ita de facili pᷣſumiĩ 5 iudicẽ ſiẽ j alios:ut.ĩ.c.ad audiẽtiã ð pᷣſcrip.⁊.c.in nr̃a de ꝓcu.nõ tñ iſtis caſibꝰ ꝓpt᷑ ſuſpitionẽ fiet in quiſitio:lʒ aliud ſentiat Inno. qꝛ ifamia dʒ pcedeꝛe inqᷣſitiõe nõ ſola ſuſpitio ut h: mitiꝰ agũ dcficiẽ —2 ⸗£ tẽ ĩ purgatiõe ꝙ; 2 2uiciũ ĩ iqſitiõc.ut dixi ĩ.c.acce dens eo. ¶ In glo. i. v. iudicij foꝛma in fi. ul dic meliꝰ ⁊ clarius ut dicit hᷣ Jo. an ſuꝑ tex.ut intẽtus litreꝛe ſit iſte iuxta foꝛmaʒ iudicij æc. ideſt iuxta foꝛ mam peritionis ⁊ modum ꝓcedendi:ut ſi agitur ci nuiteꝛ ↄſequat᷑ qauis ꝓpriũ inteꝛeſſe æ aliqnãdo ſa tiffictionẽ ĩiurie ut in.c.cum olim de ĩiurijs:ſi ueꝛo agiẽ crialit: ſi pena eſt in iure expſſa iponet illa qtũ cũqʒ; gꝛauis: ar. in. l.nõ ignoꝛat. C. qui acc. nõ poſ. æ in. c.i.de homi.li.vj.ſi Vo non ẽ ĩ iure eypᷣſſa erit arbitraria: ar. in. c. de cais de offi. dele. ſi agiĩ ꝑ uiã inqᷣſitiõis:⁊ tũc ſi gꝛaue crimẽ ẽ ꝓbatũ 3 platũ ꝛe mouebit᷑ ab admiſtratiõe niſi ſecũ miſericoꝛdit᷑ aga tur. de quo dic ut S ſi agiẽ ꝑ uiã denũciatiõis: ſicut narie ſunt denũciatiões: ita uarius põt eſſe oꝛdo: nã ſi ẽ denũciatio euangelica ĩponitur penitenna: ſi iu dicialis cõpellitur ad ſat ffactionẽ:ſi canonica qnqʒ ꝓhibet᷑ pecq;. qũʒ ĩponitur pena fm modũ ⁊z cõclu ſionẽ denũciatiõis canonice.Et nõ bene h̊ ultimuʒ ꝙ; denũciatio canonica põt hʒůe triplicem effectũ rᷣm cõcluſiõnẽ ipius denũciationis.naʒ onʒ quis denũ tiat pcẽn cõmittendũ: ⁊ tunc tin eſt cffecius ur ꝓhi beatur illud pcẽm: qnʒ pcẽm ẽ ↄmiſſũ ? tunc onqʒ agit᷑ ut priuet bñficio ſuo ut in. c. ex ꝑte ade ð ieſti. 2 in. c.licet he i. ðᷣ ſimo.nʒ ut ceꝛta pena imponaĩ᷑: 2 iõ ſemꝑ aduenẽdus eſt modus ꝓcedendi in indi cio ut h̊ in tex. ⁊ cõcoꝛ c. ſuꝑ his ð eo.⁊.c.cum dile ctus de oꝛdi. cog. faciũt h̊ ad. q.nõ.quida cõuicius fuit de crie: cã agit᷑ ciuiliteꝛ: nũquid lata ſnia poſſit ſuus ſuꝑioꝛ eum pᷣua e bnficijs ſuis uigoꝛe illiꝰ ſé tentie. Inno. dicit h̊ ꝙ ſic nõ ſuꝑ pori iſtãtia. qꝛ ſic obſtaꝛet iſtud. c. æ alia iura & al.ſed de nouo foꝛma bit inqᷣſitionẽ ⁊ aſſumet illã ſniaʒ tanꝙᷓ; inducentem notorium: æ puniet᷑ iuxta moduʒ ꝓcedẽdi:æ cum h̊ dẽo trãſeũt cõiteꝛ doc. ſed aduene: qꝛ h̊ dẽm ẽ ualò piculoſuʒ:⁊? ipſemet Inno. ſẽtit oppoſuũ ĩ.c. ꝑ inqͥ ſionẽ g de elec. ubi aꝑte dicit ꝙ acta fca ĩ uno iudi cio cũ agit᷑ ciuiliteꝛ nõ faciũt fidẽ in alio nbi agiur crialꝛ. qꝛ foꝛte mła obieciſſʒ õ poꝛa acta ſi fuiſſz ac tũ crĩaliteꝛ:q omiſit foꝛte ꝓpteꝛ leue pꝛeiudiciũ. Jẽ ad aliuʒ affeciũ agit᷑ nũc ꝙ; tunc:ſi eꝛgo non obſta ꝛet exceptio ꝛei iudi.ita nec illa acta debent faceꝛe fi dem:ar. in. l. cum queritur cũ duab“ ſe. ff. de excep. ꝛei iu. 2 H tener gl. iuris ciuil ĩ.l. ſiqs a ſe füduũ. C. ad.l.iut. de vi. pu. ſeqt bar.in.l.ij. S. ptoꝛ. ff. ui. bo. ꝛap.ſʒ dubiũ magis ẽĩ ofeſſiõe:nũquid faciat fideʒ nuũc:cũ agit crialiteꝛ: 2 ſenſit Inno. in. d. . R iqſiio nẽ ꝙ lic: qꝛ S ↄfeſſionẽ ꝓpꝛiã nil põt obiſcere: ar. c. per tuas de ꝓba. ĩ.l. generali. C. de nõ nu.pe. ſzʒ Zriũ ſenſit gl. in.c.ex penitẽt bꝰ.l.di.facit qð nõ. bar. i. l. ofeſſus.ff. de cuſto. fo. vn ↄcluderẽ ꝙ ſola ofeſſio nõ ſufficit ad cõdẽnationẽ:ſed põt compelli reꝰut ꝑſeueret ĩ cõfeſſiõe ſua uel ut det intellectũ cõ feſſioni ſue:⁊ ſic ꝓcedit dictũ Inno.in.d.c.ꝑ inqui ſitionẽ: nã oꝛta eſt ſuſpitio non leuis ↄ eum ex illa confeſſione ar.in.l.capite quinto.ff. de adunl. J cut olim lerropolitani ad * coꝛrectionẽ cxceſſuũ 2 refoꝛmationẽ morũ ſingulis annis facẽ debent ꝓuinciale cõciliũ in quo ſtatuere debent peꝛ ſonas idoneas ꝑ ſingulas dioceſeſ:qᷓ ſolicite inueſti gent ⁊ in ſequẽti concilio referãt coꝛrigẽda:⁊ epᷣi ðᷣ bẽt facẽ ſinodos epales ſinglłis ãnis ⁊ publicatr᷑ agi tata in ↄꝛoninciali cõcilio: ? h̊ negligẽres ab execu tione offcij ſuſpen lunt.h. d. uſqʒ ad fineʒ. Diuidi tur in tres partes:in pꝛima ꝓuidet de pꝛoninciali concilio ? de agedis in illo. In fa de teſtibus ſyno dalibus ? eoꝝ officijs. In ttia de pena h̊ nõ ſeꝛuã tiũ: ⁊ tacite int᷑ erit de epᷣalibꝰ ſynodis:fa ibi ut at: tertia ibi quiſquis.¶Mõ pꝰ ex tex duas ſpẽs con cilij. nã quoddã ẽ cõciliũ pꝛouĩciale ⁊ quoddaʒ cpa le:pꝛouinciale dꝛ illud qð quilibet metropolitanus ſeu archieps facit in ſua pꝛonincia cũ reliquis epis ſibi ſubiectis.⁊ uocatur pꝛouinciale a pꝛouincia:nã ꝗlibet ꝓuincia dʒ hr̃e unũ archicpᷣm ⁊ decem epos de quo.vi.q.iij.in. c.i.⁊.ij. Cõciliuʒ epale ẽ qð fac eps ſolus ĩ ſua dioceſi.ubi uocat clerices dioceſis tm:⁊ al appellat ſinodus ⁊ iſta uocabula ſũt ſino nima: ⁊ idẽ in effectu ſignificãt:⁊ de iſtis uarijs no minibus uide tex. xv.di.in.c.i.Et ẽ aliud cõcilium qð appellat᷑ gnãle qꝛ ↄcernit totum oꝛbẽ in quo pa pa pᷣſidet ⁊ de h.xvij.di.in.c.multis cuʒ multis ibi poſitis ⁊ qui debeãt conuocari ad iſta cõcilia dic ut nõ Inn. in. c. gꝛaue de pben. cũdo nõ ꝙ iſta ocilia ꝓuinciale ⁊ epale debent neccio fieri ſingulis ãnis:⁊ olim fiebãt bis ĩ ãno:de quo in.c.qm.xvVuj di ſ; hodie ⁊ male cõit᷑ no celebꝛãtur ¶ Leꝛto nõ caſũ in quo fit iqu ſitio nõ pcedẽte ifamia:æ h ideo qꝛ ̊ nõ agit᷑ õ ccꝛtã ꝑſonã:neqʒ fit ĩquiſitio de cer to crie. Inquiſitio ergo gnãlter põt fieri nõ pꝛece dẽéte ifamia ad h. c. i. de off.oꝛ. catuſt. ſi .8 off. pᷣſi.⁊ facit qð dixi.s.c.ꝓxio. ltimo inducitux iſte tex.ꝑ doc.in ar.S. archiepos pᷣtendẽtes ignoꝛã tiã circa uacatões bñficioꝛũ ꝓuĩcie.nam pᷣſumunt ſciꝛe cũ debeãt ibi he ꝑſonas idoneas.ut pᷣ in tex. 2 ſi nõ ſtatuũt tales ꝑſonas ſunt in affectata ignoꝛã tia:de quo dic ut plene nõ. in.c.ex parte.⁊.c.ij.de coõceſſ. poẽ ¶ In gl. ij. in fi. Vinc. dicit ꝙ aut iſti ſt de loco in quo inqᷣrit̃ æ uiuũt de ꝓprio : ſt.n.electi in prẽ ſollicitudinis:facit ꝓ h̊ qð nõ.gl.in.c.ſtatutũ de Hotis li.vi. z.l. item ueniũt.ff. de peti.bẽ.aut mit cuntur ut legati:æ tũc mittens dʒ eis facẽ expenſas 2z concludit ꝙ miſi in caſibus iure expſſis ui in coſe cratione eccleſie ? uiſitatione nũq;ᷓ expenſe ſt fiende pᷣlatis ut in. c.cũ ſu.j.de ſimo.hoſt.? Jo.an. uidẽ tur ſcqᷓ opi. gl. ? ad. c. int ceta rũdent ꝙ loqᷣt᷑ ĩ alio calſu.ſ. ũ eps uiſitat per alium: ? bʒ locũ tc. c.ſi epᷣs lsnöcnnünn inenne nbus ͦinnb liu e meminern r nſi h, ennclenai ſ mtidaun⸗ onciſiö iſnmtbigri scnidp Asindteſts inidöchnin iacr iril en. Sncln ud manlimn i GNo eluſtmeſtetia: Jen acaio Puchenſencre⸗ Gd en eſazun inni chrrese dius goms dileus: uhidlwoni n aluptau unid nimnit. 1 in. giemuͦm ahidinen (en oponen dnidi hoinmncos micüins ache Eumi ſoſanefinim tmenan ſur urinn den tſtiü gücan uſsöddnsnigtinem ldas ninſrinnogee hi de nalt ahg ce ſ; Llisfi⸗ rluurellvrſnade lgrchfrraboj eeſß au oſtriuin tti Hyan a ſizn ti ilktttt⸗ lulgdaniba mneholmms nuinpwnnctdi tinschs Nmr müncderpoincn GNidntnis nnci Ca iihin n docn o enten dods Chi ſnptts Aitt vocbi ſü ſin 1cſean iontint e ſts onſed AYX.kÜGuε16azdn Erammi motti ſn midinuip luib b onwocnt 1 A cli i Ne ehben. (Soddcor tanentgie ðõ üidccnn n d itondekrinutdin cninondeigtn ce c e ien Gimahhhin nifick. Aöeldin , ghan tni inin hou unin jlnui 5 4 — Jund ME, ¶ Se accuſationibas de off. oꝛ.li. vi.ſ h̊ loqᷣur in uiſitatoꝛibꝰ depntatis ꝑ ↄcilim:dicit tñ hoſt. ꝙ ſi iſtis denegaꝛctur expen ſe nõ poſſet aliquẽ cogeꝛe:cũ nõ hẽant luriſditõem ut in tex. ſed debent ꝛeferre epo qui coger eos ar. c.i.de ẽp.æ uẽ.⁊ ĩ.c.fi.de off archiepſbꝛi ⁊ h ſatis plʒ.cum clerici teneãtur. ał ad hoſpitalitatẽ: foꝛtius dent ꝛccipẽ iſtos qui ueniũt pꝛo cõi utilitate ¶ In gl. fi. ibi ſed ſufficit ꝙ ſunt honeſti hoſt. dicit ⁊ bñ ñ eẽ ipꝛobandũ ꝙ &t iſti iuꝛẽt: ar.in. c. eps in ſinodo. xxxv.q.vi. ubi cõſiles ꝑſone q̃ ſtatuũtur ꝑ epm in ſynodo iurãt nt ĩ.c. pᷣteꝛea de teſt. cog. In ea. gl. ibi al. ſuperflua ? oneꝛoſa ⁊c. dic melius poſt docto.ꝙ; iſta ꝑs gl. ẽ ſuperflua:qꝛ iſte tex loquitur de cõcilio ꝓuinciali ⁊ nõ de archiepo ti. unde archiepᷣs põt niſitaꝛe rotã ꝓuiĩciã ẽt ſine ꝛelatione iſtoꝛũ:2 quãcq; nõ app neat de negligẽtia epoꝛum ut in.c i.⸗ fi. de cenſi. l. vi. ¶ Jn ea. gl. ibi minus cꝛeditur qᷓ; alijs hoſt. dicit. ꝙ aut iſti nunciant notoꝛia:⁊ eiſ cꝛeditua ſicut alijs:ar.in.l.ea quidẽ. E. de accu.⁊.iiij.q.iiij. aliqn:aũt nüciant non notoꝛia æ uni non creditur pluribus aũt iuratis cꝛeditur donec comranum ꝓp betur ut in. c. preꝛea de teſti.cogẽ. ¶ In fi. gl. Jo. foꝛmat qõnem:quid ſi aꝛchidiaconus uolẽs niſuar concurrat cũ iſtis niſitatoꝛibus: æ dicit ꝙ in indici bus certũ eſt ꝙ apð ples in diueꝛſis iudicijs quis fa tigari nõ dʒ ut in. c.ex tenoꝛe de rptiſ.2=...ubi cepiũ .ff. de iudi. ſʒ in caſu nzo una niſitatio nõ piudicat alti: j no dent illi uiſitare ſine lnia archidiaconi:qꝛ plena uiſitatio piudicat ſemiplene:̊ non mihi placʒ qꝛ h̊ uiſuant iſti abſqʒ uſla iuriſditione iteꝛꝛogando ſeckłares ⁊? alias ꝑſonas diſcꝛetas:unde nõ ipediunt aꝛchidiaconũ ſeu aliũ platũ iuriſditionalit᷑ uiſitãtem ten mẽti: Lim Snie excõicationum ſuſpenſio nũ uel iteꝛdicti lare poſt denũ ciatõem ꝑ abbatem denũciatũ uel aliũ ipſo in monachos ꝛenũciãtes uel adbeꝛentes eiſcez relaxant᷑ ſpoliari reſtirnũtur æ iuramẽeta de tacenda Vitate ꝛelaxãtur. dicta teſtiũ denũciato tꝛaduntur æ= expenſis de bonis monaſterij monachis denũcian tibus miniſtrãtur: pꝛopter h̊ iñ ab obedientia abba tis nõ eximũtur ſine tamẽ litis piudicio. h. d.⸗ pieſ patẽt caſus ꝛc. ¶ Mõ pꝰ erx tex. ꝙ pedẽte negocio iter ſuꝑioꝛc ⁊ ſubditos ſuꝑ cribꝰ ſuꝑioꝛis pᷣdicti dʒ ipe ſuꝑioꝛ abſtine:e ab oĩ ꝓceſſu õ ſubditũ ichoan do:ꝑ què poſſet ĩpediri negocij principalis ꝓſccu no.⸗ Uf nõ monachos poſſe peter᷑ ſe reſtitui otra abbatẽ illicite eos ſpoliãtẽ ſaltẽ ĩploꝛando officium ſupioꝛis:de quo pleniꝰ.j. ſubijciã. ¶ Leꝛtio nõ ibi 7 adheꝛẽteſ eiſdẽ pꝛo cõi ↄſuetudine appellãtiũ:qni appellãt pꝛo ſe ⁊ ſibi adherentibus:⁊= cuiꝰ appellatõ nis vᷣute et adheꝛẽtes defedũtur: nã ſi tenẽtur æ in noluũtur adheꝛẽtes quo ad penã:foꝛtius dẽnt gau deꝛe priuilegio principali ar.in.c.i.de ofſ de e.facit qð nõ. in. c. una ſnia ᷓ de ap. uarto nõ ꝙ ĩ in qſitõe fiẽda )ᷣ p̃latũ rłarẽ fuãdus ẽ aliqs oꝛdo ſed nõ uſqʒquaqʒ ſicui fuari debʒ õ ſeculaꝛes.nã h pa pa mdat dicta teſtiũ adhibeꝛi abbati iquiſito ſecus li fit iquiſitio 5 clauſtrales ſimplices: un p̊ de mõa chis nihil r. ? dic ui plene dixi in.c.qualiter æ qñ ij. in fi. 3. eo. ¶ Itẽ nõ qꝙ ſi monachi denũciãt ab baté:⁊ nõ pñt hr̃e expenſas ab ipſo abbate:licuũ ẽ ꝓpria aucte caꝑe.de bonis ipſins monaſteꝛij cũ ip ſius utilitatẽ ꝓcuꝛẽt: nec põt eos agẽtes excipi ð ſpoliatõe. ar. optimũ . n gl. i. in fi. ſentit H gl. P iſte ſnie poruerũt legine ferri:ſʒ ꝛelaxatio fit ſoluz ut poſſit ferre teſtimoniũ in cã. Sed contra h diciũ gl. põt multipliciter ĩſtari. nã cũ iſti denũciaſſẽt 2 ſic ↄſtituiſſẽt ſe priucipales in cã non potᷣant ferre teſti moniũ nt in.c.cũ dilectus ̊. eo.⸗ in. c. cum.i. z. a. = qð ibi nõ Inn. de re. iud. INẽ ex quo negociũ ĩcep tum ẽ ſuꝑioꝛẽc nõ dʒ ſuꝑioꝛ aliqd attentare p cS poſſit pediri ꝓſecutio ipſius negocij ut pʒ in tex. ibi:ut peꝛ h̊ ꝓſecutio negocij nõ ualeat impediri zc. Et 10 oclude ꝙ ꝓpteꝛ h ? iniuſticĩ huiuſmodi ini arũ fuit facta h ꝛelaxatio:ad h̊ optime facit fr̃a dum dicit relaxatis nam qn excõicatio eſt iuſia fit abſo u tio nõ ſimplex ꝛeclaxatio: unde pᷣ nõ pᷣſtatur aliqua cautio:ſicut pᷣſtatur cũ ſit abſolutio a iu ſta excõica tõne:de quo plene nõ in. c. ſacꝛo.j.de ſenten. excõ. T in.c.ex ꝑte.j.de.vᷣ.ſig. Et ex iſta gl. ⁊ ex tex. colli ge ꝙ ſuſpeſus nõ põt ferre teſtimoniũ:qð imelligit hoſt. de ſuſpẽſo ab hoie:ar.in. c.fi.de cle. ex. miniſt. .an. ꝛemittit ad nõ. in ſpe. in. ti. de teſt. F. V. qd ge. ſed in Vitate va cõcluſio uz hec ꝙ ptexin ſolius ſuſpeſionis nõ põt quis ꝛepelli a teſtin onio eũ hoc iuꝛe nõ caueat᷑:⸗z qſqʒ admittitur ad teſtimomũ qui expſſe nõ ꝓhibet ĩ. c. i. õ. de reſt. ⁊.l.i.ff. e. facit c. Qe cernimð ſen.ex.li. vi. ubi tin fu mẽtio de excõicati one ipſi eni repellũtur Ppter ꝑiculũ coĩoms que 16 ceſſat in ſuſpeſis cũ eis licite cõicemus:ſʒ ſi ſuſpẽſio eet facta ꝓpter graue delictũ tũc talis ſuſpéſus eſt repellendus a teſtimonio non vᷣtuie ſnie ſed vVᷣmwte delicti in quo ꝑ euerat ur in. c.teſtimonium 2= qucd ibi piene dixi s de teſti.⁊ in hoc caſu poſtet ſaluari diciũ hoſt. z multas ſpeſ ſuſpẽſionum ⁊ effectũ eaz de: uide per bona glo. in cle. cupiemes ð penis i. . non nouam. B aln i fi.hoſt.̊ ↄcludit ꝙ pedẽ te lite int platum æ ſubditum dʒ iudex iferior abſuẽ ab illo negotio:ſuper quo pendet lis 2 dependen tibuſ ab eo:ar.in. c.cum.m..de conſti = I. c. ut nr3 de appel. ſuper alijs vo pot o ſubditos ſuã exercere iuriſditionem niſi rõe pẽdetis negocij it eos recuſe tur. ar.in.c.ad hoc de ap.ia tñ ut per hoc ꝓſecuiõ ne gocij principalis non impechat᷑: æ h ẽ ſatis bn dqᷓ i ubi notoriuʒ eẽt delictuʒ inferioris:⸗ pena eet ĩ iu re expᷣſſa:certe non ualeret ſuperior recuſari: ar. in 2c.propoſuit:⁊ qð ibi dixi 5 de appel.æ quod nota. nu. in. c. ex ꝑte.i.de. v. ſig. al. põt recuſari: cũ ex ð nunciatione ſoleant oriri graues inimicitie int᷑ denü ciatum ⁊ denunciantc: ar.i.l.i.ff. de his qbʒ. ut idig. ? ꝓ plene dixi in.c.repellant᷑ =. c.meminimꝰ æ. c.cuʒ p. S. eo. z nota. ꝙ 5 dixi 2 apꝑte collige ex tex.quod monachus nõ cct ſuꝑiori obedir qñ ꝑ eius mãdatũ ũinpediretur negocij proſecutio: aias ergo ſecus . glo. in. v. de tacenda ueritate ipo iure relaxa ta ſunt ut in. c.qꝛ pleriqʒ de offi. ordi.li. vj. nam tali a iuramenta ſunt illicita z ð bonos mores:ergo ñn obligatoria:ut ibi rta non cſt obligatorium de re. lur. li. Vj. uide ꝙꝙ legit ⁊ nõ in. c. itimanit z de teſii. ¶ In glo iĩ vbo copiam ibi teſtium noĩa: pondeꝛa glo. fetit enim apte ꝙ er platis regularibus in qſitis exhibẽda ſt᷑ nedũ dẽa teſtiũ ſʒ ipſoꝝ noĩa:bhoſt.ſetit priũ:qꝛ ĩ lĩa nõ fit mentio de nõibus ſʒ iin de ipo rũ dẽis:tũ qꝛ exhibere nõia cõſiſtit in ſubtilitate iu ris qᷓ nõ obfuat᷑ S rlaꝛes:ſʒ cene hoc nitimuʒ deẽm hoſti. ẽ Z tex. in. c. q̊ t᷑. S. dʒ S eo. ubi dꝛ ꝙ ꝑ ſuppᷣl ſionẽ nõium ipoꝝ pbei audacia infamãdi: quia au dacia conſulit ad infamandum: cum ſciuni ipoꝝ no mina ſuppꝛimẽda: eꝛgo non ↄſiſtit tm in ſubii itate ſed in idagatiõe vitatis: qᷓ idagatio nõ ẽ omutẽda & ꝗ platũ ꝛłarẽ: ut nõ.ĩ palle.c.qt᷑. uñ mihi placet dèz glo. Ad tex. põt rñderi: ꝙ tacue incudi ipeꝝ nõia cũ ĩ depoſuiõibus dicat᷑ talis iuratus ſic et ſic dixit fateor i ꝙ ex cauſa poſſẽt ſupprimi ét nõig: ad h̊ tex. nõ.in. c.fi.de heꝛe.li.Vj.? qð nõ. Inno. ĩ .c. qm fꝛeqnteꝛ in pᷣn. vt lite nõ oteſta.? ipe ẽt dicit in cãu·bꝰ. c. eſſe aꝛbitrarinʒ. Et adueꝛte qꝛ coc. uident᷑ ſentiꝛe aliã ſpalitatẽ ĩ rrkaribꝰ ut Secspoſſu ficri inqſitio ẽt ſine ĩfamia: allegar.c.iĩ ſinglis cũ ſe. de ſtatu ꝛegu. ſʒ H dẽm nõ puto ueꝝ: qꝛ ülla iura Hn ꝓbãt:loquũtur.n. indqſitiõe gñali in ꝗᷓ ſi ꝛeꝑitur ab bas culpabilis ꝛemouet᷑ ab admiſtratione: et idem ẽ in ſecularibus ⁊æ in. c. pcedenii ⁊ in. e.i de c ff. oꝛ. et gð plene nõ bar. i. l. ij. F. ſi publico. ff. de adul.⁊ ple ne teiigi in. c. ꝗliteꝛ ⁊ qñ g eo. Sʒ iamiſiio ſpaliſ ad penã nõ põt fieri ) platũ ꝛegularẽ ſine ifamia: ꝓ hᷣ adduco. c. q teꝛ pal. ubi oẽʒ pᷣlatum ⸗ ſubduũ ex poſcit infa miã pcedeẽ: ut poſſit fieꝛi iquiſuio:ei po ſtea ibi fu mentio de rłaribus ⁊ facit. c. ̊ beh. e ſy mo. ubi tex. facit mẽtionẽ de ĩfamia et 5 ꝛegularez. xtra glo. op. ð tex. ? vẽ ꝙ iſti monachi nõ po tuerunt pereꝛe ꝛeſtitutionẽ: qꝛ nibil ꝓprietatis hñt nec poſſeſſionẽ nõie ꝓprio.xij. q.i.nolo 7. C. nõ di caris ⁊ Hᷣ in fi.Ee:⁊ ad petendũ ꝛeſtuutionẽ opꝰ c ꝓ bare poſſeſſionẽ ⁊ ſpoliationẽ uit in. c. cõſu tanõibꝰ ge offi. dele. So. dicit Inno. ꝙ iſti fuerunt auditi ex gꝛatia æ ꝑ uiam ꝓuiſionis. Hoſti. dicit ꝙ in mo ꝑ uiã iuris ſaltẽ ex ui denũciatiõis. ¶ Circa h poſ ſumus aiadueꝛteꝛe de quo facta fuerit ſpoliatio:nã ſi facta fuit de monaſterio: ut quia fuerunt expulſi ð monaſterio: tunc ſatis põt pꝛoccdeꝛe opi. Hoſtien. qꝛ ꝑ ĩgꝛeſſuʒ monaſterijj acquirit ingꝛeſſus ius in ip ſo monaſterio: ut ibi deſeruiat. ⁊ alimẽtet᷑.ar.i.c.fi. de ꝛeg. ⁊ q nõ.i.c.poneciũ eo.ti.unde ſicut clericꝰ ſecularis expulſus a beneficio ſuo uel a iure pꝛeſtã di uocem ĩ electiõe põt peteꝛe ꝛeſtitutionem:licet n6 hẽat dñium illoꝝ iurium: ita ⁊ ꝛeligioſus poreſt ꝛec te peteꝛe ſe ꝛeſtitui ad monaſterium: unde iniuſte fu it abiectus ſaltẽ iploꝛando officinʒ ſuꝑioris. Mõt æ fo intelligi ꝙ iſti fuerũt ſpoliati poꝛanbus quos poſſidebãt: ? iunc dieit Inno. ꝙ iſti nõ debent an diri petentes reſtitutionẽ: ar. in. c. cũ ad mõaſteriuʒ F tales de ſtatu reg. qꝛ ꝓpꝛio nomine nõ poſſidẽt nec monaſteriũ dᷣ ſpoliatũ cum poſſidear Moſtiẽ. Gyff. 5 S. põt dici ꝙ peꝛ uiam oꝛdiariã nõ audi unt᷑:cũ ſint ꝛemouibiles de prioꝛaubꝰ ad nutum ſu pioris:ſqᷓ ꝑ uiaʒ denũciationis ⁊ iplorationis officij ſupioris debeꝛẽr audiri. quia uidetur abbas maliti oſe cos ſpoliaſie: ut poſſet pꝛoſecutio negocij prin cipalis aliquantulum impediri: æ facit ꝙ; nõ. Inn. i c. inſinnãte & ne cle. uel mo. z. Jo. an. in. c. cũ ſigu. de preben. ii.vj. in nouela: ? idem põt dici ĩ ſpoliari one aliarum reꝝ ncciarum ut neſtuũ librorũ ⁊ ſikiũ: de quo uide ꝙ le. æ no ĩ. c cũ dilca s ð ſeptis. Ab. Contra prelatum Relatoru m. infamatum de di lapidarioue inquiritur de ueritate 2 iteꝛim interdicitur ſwi oe genuſ alienãdi. Mel põt iuxta hã aliter ſũmari ? ſic. Contra prelatũ denũciatũ ð dila pidatione fit cõmiſſio ſuꝑ ueritate iqrẽda ⁊ pẽdẽte negocio dʒ ſibi inrerdici ptᷣas alienandi. Dinuiditur nĩ i prima põitur ep̃i denũciatio:ĩ fa ipſiꝰ cõmiſſio ibi diſcretioni: que duo facit: p mandat iſitionẽ fie ri ? remitti. fo inquiſit õis terminũ aſſignari ⁊? alie narionẽ iĩteꝛdici: ibi eidẽ caſus ⁊c. ¶ Mõ.pex tex. ꝙ ſʒ dẽa paucoꝝ nõ ĩfamẽt ur in. c. inquiſitionis in f..5. eo. tñ ad dictum pancoꝝ denũciãtiuʒ cõmitut i qu ſitio ? tenuit hoſti.ibi ꝙ pꝰ debẽt ibi inc virer̃ ð ifamia Jo. an. hic S ꝑ tex.qui dixit iquiratis vVitatẽ zẽ. ſ̊ primũ dictũ mihi plus plʒ. qꝛ ex quo papa hic nõ expᷣſſit ꝙ iſtũ hẽꝛet pꝛo ifamato cõmiſſa ſimplici teꝛ ĩquiſitio Vitatis ur̃ tanq; ꝓpandũ ⁊ ancedẽs cõ miſſũ negociũ ſuꝑ ifamia: qꝛ nõ eſt Hilimile ꝙ i ſim plici cõmiſſione papa uoluerit niolare regulas iuril ꝓ h̊ᷣ uzẽ tex. cũ ibi nõ in. c.cũ opoꝛteat ſupra.e. Se cũdo nõ ꝙ nõ ſolũ ꝛeꝛũ quis ẽ ꝓdigus ſʒ Et qnʒ fa me ſue: ⁊ dʒ ꝓd gus fame ſue qn quis nõ curat de ifamia turpiter uiuédo: ?7 talis negugens femã ſvaʒ crudelis é: ut dixit tex.xij. q i.nolo ſic oñʒ ems dici ctur inimicus ſui ipſius ut qñ agit ꝓpriã utilitare· æ honeſt ẽ ut in. c. ?⁊ qui emẽdat.xlv.di.¶ Eõ. nltimo er fi. le ar. qꝛ ueꝛbũ uendendi non cõceꝛnit alias ſpẽs alienatõis: ſs tm illꝗ ſpẽm alienationis in qua iteꝛuenit pᷣtiũ In vZꝛium facit tex. in. l.ſtatu libe ri. F. qmitus ff de ſtatu libe. ? facit rex. in.l. illicitas prin ff. de offi. pᷣſi. ubi vbum emprio ſeu nẽdiuo (cõ prebẽdit oẽm ſpẽm alienationis. Sed c. nelude ꝙ ubi non fit cõmemoꝛatio pᷣtij. ueꝛti uenduio com phẽdit oẽʒ alienatio nẽ ut in inribꝰ palle. ſed ubi fit cõmemoratio pcij: urpura quia dicitur nen uẽdidit pro exiguo pcio: uł ſimilia vba apponumur: iũc v* bũ uẽditio nõ cõpꝛehedit alias ſpẽs alienauõis: ad boe adduco tex. in I ij. C. de pꝛedi. decu. ſine cecꝛe. non aſie. i. x. ? uide qðᷣ nõ bar. in.l.diui. i.deleg. i. ?2 Ey. iu.1.ij. C. de uſuca. pꝛo emp. In glo. fi. in fi. de mõ ꝓcedendi Sᷣ platuʒ ſuꝑ dilapidatiõis negocꝰ plene nõ.i. c. uenerabili de offi. deleg.? p ar chidi.i. c.uulteꝛane. xij. q.ij. ? ego plemiſſime tãgo ĩ d.c.ueneꝛabili ubi tractat᷑ an ⁊ qñ poſſi fieri inteꝛ dictio alienationis:et quãdo debet dari coadiutoꝛ. ¶¶ S:4 circa iſtuʒ tex. queꝛo: nũquit omnis alienaꝰ erit iſti pꝛelato inteꝛdicta. Inno. hic dicit ꝙ poteꝛit alienaꝛe ꝛes que ſeinando ſernaꝛi nõ pnt. facit C. ð ad mi. tu.l. lex turoꝛes:hoſti. ꝑ iſtũ tex.qui gene ꝛaliteꝛ ꝓhibet oẽʒ alienationem: g“ non tin inteꝛdi cit̃ alienatio rerũ imobiliũ ſed ẽt mobiliũ. IJtẽ cuili bet pꝛelato eſt iteꝛdicta ptᷣas alienãdi immobilia vt in. c. nulli de ꝛc. eccle. nõ alie. eꝛgo ut iſtud.c.ſen iſið int dictũ ponat aliquã ſpalitatem debet intelligi ciiã = = = = — — = — = oſi Adnurin c ſſceeemiu ncklcen np. iyuihrſpenmg ſus innmn iibiis vncnai 6atdcame odalonint Ind in ſoind tifit awelnita igend dinen⸗ eſir in udarie ie Wnn rdſde neind rtn Piugethehiſasch nicles . Cr insz dend Gupen⸗ Pirqea odemit tboe nlinmun⸗ iurir n onitbni or Iapelainmovhapenunn W niicMi pelunonbua ⸗ iti in Ynar ilrim owerc⸗ Numttnnimnggt ppelnti t )l. Gſpnd eſtin vndir poſrin Miſfnume,limdaneti wn N egoed NPwani uden ienand leni gſinnfen wſimic⸗ n; nſn eninövder dlenan onnni nj g i ſne ceptöe ? in fe un cere inl Min er fa li umni iw cwechhif llir⸗ le giamm belnoꝛmi⸗ uͦinns ſeoblgenn cen 4 tlitennd brrnj ni⸗ unultiichew n iCdere gli – ulinig elie atenn CMaokroraf ungmndr hitiin inni rtpſitig, hhitianiz Nn Chttfumz Npi nchnripnmoafteni nip ganyht Nen no hmmwconſi irmia Bn m gynti t iſietioc Bmagrnöcſ flinegiſn Moobentnoſneegogsſur nönctidhonen inte. Le ürö st lanhacſzſ Leimt Ncnsdn de NNNtRoRtiNNdeead , tunnn Nieictitliti li pinsgigr) piunni. INra itr MdYà⅜ raniniii henn gusfn i in,lno im uini in le ſmn lor tlul erinl liimi tmaneſtutud nonitis d Ntarh ¶ He calumniatoꝛibus de oĩibus mobilibus: fatetur t q poterit alienare pẽdete iquiſitione ꝓ expẽſis ſibi fiendis: ex quo re manet i ad miſtratiõe: dimn Inno. plus mihi ply: qꝛ itelligẽdo idiſtincte: ut nõ poſſit alienaꝛe ꝛes:que ſeꝛ uando ſeruari nõ pnt: iſtud iterdic ũ eſſet õ̊ unlita tẽ eccłe. Nẽ uidemꝰ ꝙ i generali pꝛohibitõe aliena tionis qᷓ fit tutoꝛi nõ uenit ĩterdictũ bonoꝝ:q ſeruã do ſeruari nõ pñt. ut.l.tutoꝛ qui repertoꝛiĩ f. ð ad mi. tuto. æ in pꝛeal.l.lex qᷓ tutoꝛes. ¶ Secunco q́ꝛo Hh iudices quibꝰ facta fuit cõmiſſio ſtatuerunt teꝛmi nũ parti:nut cõpaꝛeret coꝛã iudice ad quem fit remii ſio. ? h qꝛ expreſſe h̊ iſta ptas fuit eis tributa: nun quid poſſint ceſſante ſpali cõmiſſione hãc citanonẽ facere:qð eſt querere:nũquid iudex certi articuli ut ſe ifoꝛmet ⁊ referat poſſir citare partes ut cõpareãt coꝛã iudice: ad quẽ fit remiſſio:? Inno.h̊ ꝙ ſic:nã iudex a quo appellat᷑ h̊ põt ut ĩ.c. ꝑſonas ⁊ in.c.cũ ſit romana de appel.foꝛtiꝰ ergo h poterit iſte iudex ne cã remaneat ſine rermino:⁊ hoc dictũ ſatis plz. nꝗ cõmiſſo pricipali nident̃ cõmiſſa ↄcomitantia = acceſſoꝛia ad cãm ut in. c pꝛeterea z in. c.pꝛudẽtiaʒ de off dele. æ mel us in cle.i. de reſcrip.ubi tex. uulę nõ. ꝙ iudex ipetratus per has ſurrepticias põt pꝛo nũciqdo lr̃as ſurreptici s ẽt cõdẽnare ipetꝛantem ĩ expẽſis ſubmittit Inno. ꝙ ſi ab iſto indice certi ar ticuli fuit appellatũ:æ ipſe nõ deferens appellationi pꝛoceſſit in cã:nõ põr ãpliꝰhũc terminũ ſtatuer:mo uetur:qꝛ ſuper pꝛincipali nõ põt:cũ appellatum ſit 7 pꝛius expediendus eſt articulus appellationis ut in.c.ut debitus.S. de app. Super appellarione non põt qꝛ ei nõ detulit:hoc ultimum dictum nõ pꝛoce dit: qꝛ iudex qui nõ detulit bn põt ſtatuere terminũ ad appellationem pꝛoſequendam: ut in c. oblate et quod nõ.in.c.cũ appellationibus.de appel. i. Vi. ni ſi ſalnet̃ dictũ Inn. nt illa iura pꝛocedãt qn imedia te ſtatuit terminus ad appellandũ z ꝓſequendũ: ſe cus ſi priꝰ ꝓceſſit in tora cã ⁊ poſtea nult hunc ter minũ ſtatuere. timo querit᷑ nunquid pendẽte boc negocio ò pꝛclarũ ualeat alienatio facta per eũ dicendũ ꝙ ſi fuit facta poſt iterdictũ ẽ ipſo iuꝛe nul la fin Inn. ſicnt enĩ nõ nalet alienatio facta õ legẽ moꝛtuã.xij.q.ij.ſine exceptõe ⁊ in regula que õ ius liunt de re iu.li.vi.ita nec féa ð legẽ aiataʒ.i. S pꝛĩ cipis pꝛeceptũ. nã pꝛo eodẽ dʒ hꝛi fm Inno ꝙ ali quid fiat õ legẽ aiatam uel monua:quod nõ. ſecus ſi ꝑ õctũ aliquis ſe obligaret de non alienãdo:qꝛ tẽ nõ ipedit̃ alienatio. Oe hac tũ mã dic ut plene nõ. in.c. raynaldus dẽ teſta. per Inno.⁊ doc.iuris cini lis in...fi. C. de re.ali.ñ alie.? ꝑꝓ Har.ĩ...filxs. . diui.ff. de lega.i. Si nero interdictũ non eſt factuʒ: ? tunc ua et alienatio ſi eſt facta cuʒ ſolẽnitate iuris ? in caſu debito ex quo remanſit in adminiſtratiõe: quod ſentit hic Jo. an. ⁊ uẽ tex.i.c.neꝛitatis in fi. ð do. ? cõtu. ubi retractãtur tin alienatiões facte poſt interdictũ uel excõicationẽ ſine ſuſpẽſione. abbas. ¶ We calumniatoꝛibus rubrica. omtinnari põt h̊ Geica ad pcedentes ̊ oꝛdine. Dupꝛa uiſum eſt de accuſatonbus 2 delaronbus K eriminn n. nerũn qꝛ iſti qnʒ caſũniã::iõ competenii ordine ſubnectiiur hec rubrica de calumniatoril uſ t aduerte qꝛ accuſarium temeritas detegi tribus modis: quʒ. n. caluniantur: qnʒʒ puaricãtur: qnʒ ter giuerſãtur. Caluniari ẽ flo cria impendẽ: zæ pena ria ris calũnianrium eſt ilłitudo ſupplicij. Priuaricari eſt collu dere cum reo admittendo flłas probationes ? ueras ſimulando.⁊ dicũtur iſti pᷣuaricatores:quia oſiſtunt ex utraqʒ ꝑte. naʒ uidẽt eẽ 5 reum: in eiꝰ ꝑtẽ fauent racite:? iſti puniuntur arbitrio iudiciario ut. l. i. 2. ij. ff. de priua. Tergiuerſari eſt in rotũ rece dere ſine lñia iudicis ab accuſatione:⁊= iſti tergiuer ſatores puniũtur in quinqʒ libris aureis.l.iij ff. de priuari.? ꝓ predẽis uide bo. tex.ij.q.j. S. nondũ ? ĩ ,l. i. ff. ad turpilk. — Bm fortius. Sb nus calũnioſe accuſans diace nũ ſubdiaconatn puat.æ publice vxᷣ beribꝰ caſtigatur:æ exiiũ murt. 0 facit:pᷣmo ponit ⁊ aggrauat culpã iudicis: fo ponit calũniatoris penam ibi qꝛ caſus ¶ Mota p ex tex. ꝙ conſtitutus in ordine ſacꝛo vẽ hõ ſacratus unde Inn. exponit tex. ibi ſacrꝗtis hoĩbus.i.homi nibus conſt uns in ſacris. ¶ M fo iudicem debe re ex offo ſuo punire accuſatorẽ calũnioſum:⁊= ſi nõ facit:eſt maxime redargutione dignus:⁊æ po ndera tex. ibi ex difſininione nꝛa ꝛc. ꝙ calũniator debet pu niri ex officio iudicis ĩ ipſa ſnia:qꝛ rens abſo luntuꝛ cõcoꝛ. l.i. C. e. æ dic ut plene dicã in glo.ſi. ¶ Ler tio nõ. ꝙ ſi calũniatoꝛ nõ eſt punitꝰ tpᷣe ſuo: rcus fuit ab ſolutus põt poſtea puniri ex nobili officio in dicis: æ nz hic tex. ſm hũc itellectũ pro nõ. in.. i.ff. ad mupil. ¶ Nõ quarto quẽ poſſe accuſare cleriũ maioꝛis oꝛdinis: qꝛ ʒ nõ poſſit ex toto pumiri ſumi litudine ſupplicij:qꝛ nõ habet illum oꝛdinẽ:põt tam pena cõmutari ut bic. CEino collige ex tex.duo: p ꝙ ecclła hʒ penã nerberũ etiam reſpecio clerice⁊ ita i ꝙ nõ tendat ad effuſionẽ ſanguinis ut in. c. ĩ archiepatu.j.de rapto. Scõo ꝙ hʒ penã exilij:pot er go eccleſia clericũ delinquẽtẽ publice uerberaꝛe et in eciliũ mittere qðᷣ nõ.⁊? concoꝛ.iura egan in gl. 7 uide Inno.i.c.qᷓiter.ij. S.ti. pꝛox. ¶ In glo.i v bo pꝛiuari officio:iſta glo.h itendit:ꝙ ſi calũniator ꝑuniat᷑ i ipſa ſnia:qꝛ reus fuit abſolutus: nõ poteſt poſtea puniri niſi per uiã accuſationiſ:⁊ tũc ille qui accuſat dʒ ſe inſcribere ad penã talionis: ueruʒ ni ſi iudex pꝛonunciaueꝛit accuſatoꝛem fuiſſe calumnia tum: naʒ runc põt ex iteꝛuallo penã calunie infligeꝛe qꝛ ſatis eſt iudicẽ pꝛonũciare ſuper delicto:qꝛ ſiai uenit iponeda pena iuris.ij.q.iij. J. notandum æ.l. .i.ff. ad turpil. vin. extra glo.dicit ꝙ foꝛte h̊ crimen erat notoꝛiuʒ. uel fᷣm hoſt.iſte diaconus accuſoius appellauit: æ iõ in cꝗ appellatõis potuit infligi iſta pena:et cã fuit ꝛemiſſa ad eoſdem indices de ↄſeſu appe lantis: et ſic non ob.c.accepia de appel. Et ex bis habes duas limirationes ad.l.i C. de callum. alle. pꝛo Oꝛio et ↄphendendo clarius materiam ad uexte poſt bar. in. l.i. .i.ff.ad turpil. et ad. 1. alletas FK q — e calumniatoꝛibus F. pnaricatoꝛ. ff. de his qui no. ifa. ꝙ de caſumnia põt quis puniri mulus modiſ.pꝛimo ex officio indi cis meꝛcenario. et tũc pena dʒ iſeri ĩ ipſa ſnia et ita ite ligat᷑ l.i. C. de calũ.l.per totã illã diẽ qua lata 6 ſnia abſolutoꝛia qꝛ tanto tppᷣe durat iudicis officiuʒ in acceſſoꝛijs ut in.c.cum appellationibus de ap.li. vi et.l. paulus.ff. de ꝛe.iudi.poſtea punire non põt ex officio iudicis mercenario: qꝛ expirat exquo lata ẽ ſnia ſuꝑ principali. nenit eni acceſſoꝛie ad ipſum factu n pꝛincipale: pꝛo hoc.l.iiij. C. depo ¶ 0mô calũniatoꝛ põt puniri ex officio iudicis nobili: er ſic põt intelligi tex. i pal.l.i. F.i.ad turpil.? nõ.q bor hᷣ Fn unũ intellectũ. æ ex tali officio põt ꝓcedeꝛe ẽt lõ ge pꝰ ſniaʒ abſolutoꝛiã: ex quo eim cõmiſit deliciuʒ in pnitia iudicis põt iudex ẽt ſecularis ex officio ſuo nobili poſtea inquiꝛeꝛe ⁊ punire: ar. in.l.nulium. E. de teſti.? qdᷣ nõ baꝛ. in.l.ij.ꝗ.ſi publico.ff. de adul. Et ſm bãc opi.nõ oʒ diceꝛe ꝙ iſtud pꝛoceſſu hᷣ ex ſpãali diſpõe prĩcipis:qꝛ deʒ eſt in quocũqʒ iudicio nt 5 der Temo! mõ poteſt puniri calũniatoꝛ peꝛ nia n accuſationis ut ſi non fuit punius in ipſa ſen tentia abſolutoria põt ð nouo accuſari ſicut ð quo liber auo delicto ut hic in glo. æ in pꝛeale.l.i. Et ſi querit᷑ . qᷓtũ ipᷣs põt accuſari uel ex officio nobili puniri:ſunt opi.quidã dicunt qꝙ ſtatiʒ abſoluto ꝛco ar. in pal. F. i. bar. ibi dicit ꝙ. j. tin ipᷣs põt irq̃ri ul accuſari q;to pꝛe durat accnſatio delic i in quo fu it calũniatus: quia punitur calũnia ad inſtaꝛ illins ð licti: qd ur̃ ſats ꝛonabile ⁊ notãdũ. Mõt ẽt ⁊ q̃no puniri ſin modũ hᷣ tradiũ in glo. ut pe ꝓrnũcici ſu peꝛ calũnia: poſtea ex iteꝛuallo fiat execurio pena iu ris:que ſtatim uenit iponenda ex ipſa ꝓnũciane ne ut 5 dixi: ꝓ hoc hẽs declarationem bꝰ glo æ mate rie. ¶ In glo. in ueꝛbo vberibus:oppo.⁊ nidetur ꝙ iſte ſubdiaconus accuſatoꝛ non debeat ꝓpteꝛ ca lu nnia n ſubijci ueꝛeribus nec in exilium depoꝛta ri: qꝛ calũniatoꝛ tin punitur ſimilitudine ſupplicij. et ſic ſuſtineꝛe dʒ illam penã tin quã ſuſtinuiſſj accuſa tus conuictus.ij.q.iij.qui non pꝛobat.ſed accuſatꝰ de crimine fuiſſet depoſitus ut in. c.tue.j.de penis: non auteʒ ueꝛbeꝛatur: eꝛgo nec iſte calũniatoꝛ dete pat ueꝛberari.ſo.h̊ factum fuit in ſuplementum pe ne ſᷣm glo:quaſi dicat iſte accãtoꝛ non poterat pu niri ſimilitudie ſupplicij. quia non habebat oꝛdineʒ diaconatus:quem bhabebat accuſatus: quapꝛopteꝛ priuatur oꝛdine quem babet: æ in ſupplemeniũ im ponitur alia pena: qd nõ. ex quo habes modum pu niendi laicum criminatoꝛeʒ clerici:ut ſi conuincetut de calũnioſa accuſatione: cum non põt puniri ſimili indine ſupplicij: quia non habet oꝛdinem puniatur alia pena ad aꝛbitrium iudicis: ſicut obſeruatur qn ꝓ delicto de quo quis accuſatur non ꝛeperitur ceꝛ ta pena ut nõ in pꝛealle. S. pꝛeuaricatoꝛ ⁊ in. d.3.i. ad turpilianum: Abbas. Denunciatot B m dilectus in probatione criminum deficiens ab officio ⁊ beneficio ſuſpenditur: donec iunocentiam ſuam purgei. Et in prima denunciatio 2 cauſe commiſſio: in fa proceſ ſus examinatio æ abſolutio denunciati: in teꝛtnia pe na calumnioſe nunciantiſ. Fa ibi cum autem:t᷑tia ibi nobis caſus ⁊c. ¶ Hõ prĩo ex rex.ꝙ ad denũciano nem unius tin põt cõmitti iquiſuio ẽt õ epm dcnũ ciatũ ad h̊ qð dixi poſt Jo. an. in. c. q̊ ð n. ꝓxin o. Mota fo ꝙ ↄmiſſa examinatiõe alicnius cauſe nõ nidet᷑ cõ miſſa diffimtio:ſed debet diffinitio ꝛeſerua ri ⁊ ꝛe nitti ad delegantem:de quo in.c.i.de ſeque ſtꝛa. ¶ Item nota ꝙ licet denunciatoꝛ nõ ſe inſcri bat a aliquam penam: tamen puniri debet ſi deficit in pꝛoban lo. Item collige denunciatum abſoluen dunm ſi lufficienter cꝛimina nunciata probata non ſunt:⁊ ſic non eſt locus delationi iuramenti in ſup plementum pꝛobationis: pro hoc uide bonum texx. cu n glo.in. c. tam litteꝛis ſupra de teſti. n gl. i. in fi.nota glo.ꝙ licet in accuſatione uel in pura in quiſitione non ꝛequiratur admonitio ut nõ in. c. li cet heli.J.de ſimo.ſecus quando inquiſiio commit titur ad denunciationem alicuius: nota glo. quia contrarium ſenſit in. c. qualuer ?æ quando ſupra ti. pꝛoximo ⁊ ibi dixi ¶ In gl. ij. ibi calumniari pꝛeſu mitur ſicut in accuſatoꝛe ⁊c̃.nõ bñn glo.iuncto tex. ꝙ de calũnia cõuincitur accuſatoꝛ ſeu denunciatoꝛ eoipſo ꝙ non ꝓbat: 2 idẽ tʒ bar.in.l.i.ad turpil et in. l. atheleras. pnaricatoꝛ. ff. de bis qui nõ. ila. et ibi eſt glo. ſingularis de hac matena ponens caſus exceptos in quibus nõ ſtanm pſumitur calũmia ꝙ deficit in ꝓpando: primus caſus eſt quãdo quis ac cuſatur ex neceſſitate officij ut in iutoꝛe ut.l.ij. C. qui accu. non poſſ. Secundus caſus eſt quando ex neceſſitate hoc facit ut qꝛ beres qui tenetur uindi caꝛe necem defuncti.l.cum fꝛatrem. C. de bis qui. ut indig Tertius ratione imẽſi doloꝛis nt quando maritus accuſai uxoꝛem de adulteꝛio ut in.ſ. ꝗᷓuis C. de adul. Quartus quãdo ꝓpter imenſita ẽ de licti ut quãdo accuſat de falſa moneta naʒ ut faciliꝰ ꝛcꝑ atur accuſatoꝛ ius non uut ut deficiens incon tinen i pꝛeſumatur calumniari ut.l.i. C. de fal.mo. Irem fallit ſm bar. ibi ratione infamie: ut ſi accuſa tus eꝛat infamatus de delicto:pꝛo hoc bonus tex. in.l. mi es. S. mulieꝛ. fl. de adul. Item ſi audiuit il lum cruninoſum a fidedignis peꝛſonis ſecus ſi a u lious facit.cap.inqu ſiionis.j.de ſenten.excom. Item fallit ſi teſteſ decepeꝛunt accuſatoꝛem:ut quia pꝛo miſeꝛunt teſt ficari:æ pꝛomiſerunt ⁊ defecerunt pꝛo hoc bona glo.ij. q. iij. paulum. Item fallit ſi ſe miplene accuſatoꝛ pꝛobauit ſecundum UMincen. et facit quod notat Jo. an.in. capitu.cum dlilecti de elec. ⁊ ſpe. in ti. de accu.ad fi. In his eꝛigo ⁊ ſimili bus caſibus licet quis deficiat in pꝛobando:non preſumitur ſtatim calumniari: ſed index ex officio ſuo debet inquiꝛeꝛe:utrum fuerat calumniatus: et ſi ꝛeperiret euidenter calumniam. puniet calumnia toꝛem eriam in iſtis caſibus ut in pꝛeallega.l.i. F. i. ad turpillia. æ nota gloſam in pꝛellegat. . preua ricatoꝛ ꝛegulariter ergo extra hos caſus ⁊ ſimiles co nnunis eſt opinio ꝙ eoipſo quod quis deficit in oꝛobando ꝓpꝛeſumitur calumniari: æ ſine alijs indicijs poteſt puniri de calumnia: quod euidenter pꝛobatur hic ubi papa ſe tantum fundat ꝙ non re perit aiquod delictoꝛum pꝛobatum: æ facit.ij. iij. SS lginwecnjni ſno cſa ipalningenobenones un nalinit d oedo m bin aa ſncclum nhen jeg eenaninundnetan eledergneiraiadiinh õ r Kerord deſcſſainoben Onnidiau ſoon arido clale un tmpon ipe Moſt ſant ſinlilanpuoncavr n. e gbiolmnmnin hi ci w lriſtmtardinmnu an genn In nmbirmne ond ocit iſi on V Utieepurgatone per uun ſunr Ge os mescihngnausf uurbonibicdcrſocheeeſgani ben ler eargnione ed mnidi Ns Dueranaenns dich ſe Prgak:r porgaio anonicne epugt afgrihnmn ig n uſt. eporeni cnonict ong bit alaui vci ceſpucl neuln go bihen liusa nn hocr con lex fomnier 7. eit AGlrad Nennemi er lyr te high inin Mmnm unlmn ir n zn Vrrlgdnitlitmnia Puncnorf ce boz n ſo fn e rscedu unn znb ſis dpidſun Punmn ginn GNmCliseſetild ensa ntthun wor . Dendsclccnnie DNNhurN bots n wronn undi nnml an fanen Cce boln us /mu iniſ bis cn, õ ums i AMer iniue merck oli onnn bal s on octicis nron anmini uliC iim. r dininelinirnituiin s icnddel⸗ aiA Aen uu ddcis Nlms uln b u uunn , r raunn ru a⸗ In Attun timm nlurll i un rene Arrgutu an diut 4 ue i inl A1 nnltonon ¶ We ſimona ani non ꝓbat ⁊.ij.q.viij.quiſquis.dicit m bar.i.d. F. pᷣuaricatoꝛ ꝙ iſta nõ eſt pᷣſumptio iuris ⁊ de iuẽ imo admittit pbatio inocẽtie:⁊æ ideo dicit ſe putare ꝙ anteq; iudex puniat calũniatoꝛc debet ſibi ſtainẽ terminũ ad ꝓbandũ innocenuã ſuam. Sed h̊ dictũ ur̃ pꝛima fronte õᷓ iſtum tex. ubi papa nõ ſtatuit ter minũ ad ſe excuſandũ:imo icontinenti mandanit eũ puniri ſcilicet ſuſpendi donec pꝛobaret inocentiam ſuã ⁊ ur̃ in hoc iſte tex. mirabilis:ut primo puniat calũniatoꝛ ð calũnia æ poſtea recipiat pꝛobariones ſuper inocentia cũ deberet eſſe totum oppoſitũ ma xime fm illã theroꝛicã Har. ? ſenſit hic Hoſtiẽ. et ideo ad mittitur iſta ꝓbatio inocẽtie: qꝛ ⁊ ſi non ple ne tnñ aliqlit᷑ ꝓbaueꝛat: ut ĩ tex.ał. eniĩ ſfm eũ admini tur purgatio inocentie.allegat quod habetur ĩ aut᷑. de iudi.y.poꝛꝛo:⁊ ſic ſenſit aperte ꝙ ex toto defi ciens in pꝛobando uenit puniendus pena calumnie nec ad nittit᷑ pꝛobatio inocentie quod eſt ↄtꝛa bar.ĩ loco pꝛealle.nec doct.hic hãc orie atem tangunt:ſa tis putarẽ poſſe eque diſtingui ut accuſator̃᷑ ex toto deficiente iudex nõ debeat imponere penam momẽ taneã accuſatoꝛi niſi pꝛius admittat ſuas probatio nes ſuꝑ innocẽtia:nã ſatis eſſet inbnmanũ ⁊ accer bũ nõ admittere pꝛobationes cum poſſet ex cã calũ nia excuſari:⁊ pꝛo hoc bo.tex.hᷣ in fi.⁊ in.c.i.ð ele. li.vVi.ſed penã ſucceſſinam pꝛopter pꝛeſumprionẽ oꝛ tã ex deficentia põt imponeꝛe cum illa limitatiõe do nec ſe purgauerit:⁊ ita põt intelligi iſte tex.⁊ ſic nõ pꝛocederet opio Hoſti.̊ ꝙ purgatio non admitti tur ſi ex toto deficiſſet in pꝛobando poteſt tam ſal uari dictũ ſuum quãdo uellet ſe purgare per iuram tum tin:pꝛout ipſe Hoſt. ſentit:ſecus ſi peꝛ alias Vi ſimiles pᷣſumptiones:ut.S.dixi.⁊ G vö. In erde glo.ibi ꝑ ſacra nẽtũ ſuũ ⁊c̃.ſed pꝛopꝛie finis glo.cõ cludit ꝙ iſtud arbitrariũ erit qꝛ purgationes hodie ſunt arbitrarie quaſi uelit ꝙ iſti cõmiſſarij porerunt indicere purgationẽ per ſuum ſacramẽtũ uel adiun gere duos uel tres cõpurgatoꝛes fᷣm ꝙ eis nidebi tur. hoſti. bic dicit ſufficere ſolum iuramentũ:qꝛ nõ habetur tex.de purgatione. Sed certe opinio gloſe mihi plus placet:quia textus dicit ꝙ canonice debʒ ſe purgar᷑:? purgatio canonica eſt arbitraria:ut.j. de purga.ca. per iotum.ij.q.v. omnibus.⁊.c.cõſu luiſti. Itẽ poterit canonice purgare inuocentiã ſuã pꝛobado aliquẽ modũ de ſupꝛadictis nel cõſimiles. ¶ In eadem glo. ibi pena illius qui denunciat æc̃. ſed contra hoc ⁊ cõtra tex.foꝛtiter opponit᷑ ille qni denunciat agit ad penuentiaʒ ⁊ ideo non tenetur ſe inſcriber̃ ad aliquã penã extraoꝛdinariã: ut dic tex. in. c. ſuper his.S.ti.pꝛoxio. Iteʒ pena calũnie eſt nt puniat᷑ ſimilitudine ſupplicij: ſed iſte denunciatoꝛ ñ agebat ad aliquam penã: ergo deficiens h̊ͥ nõ debe bat puniri. Inn. H̊ non reſpondet ad contrarium: ſed dicit nõ.ꝙ grauioꝛi pena afficitur denunciator ca ũnioſus ꝙ; denunciatus conuictus: qꝛ denuncia tus conuictꝰ fuiſſet cõpulſus tin agere penitentiã:ſʒ denunciatoꝛ calũnioſus h̊ ſuſpenditur ab officio et beneficio dominus Cardina. dicebat ꝙ opoꝛtebat intelligeꝛe iſtum tex. ꝙ agebatur ad certam penam quaſi uelit ꝙ hic loquatur de denunciatione cano nica ⁊ finis erat ad certam penam iponẽdam. iſta ẽ magna reſtrictio ad iſtum tex.? S. opi. oium doc. ? h.c.hactenus per oẽs intellectum eſt ut ꝓcedat ẽt cum agit ꝑ pniam:⁊æ minie ſunt mutãda ⁊c.æ ad h̊ᷣ adduco iſtum rex.in fine dũ dĩ iſtuz debere ſuſpẽdi ne ð facili ad infamiã prelatoruʒ ꝓſiliat᷑:ponderatur g fama que oritur ex denunciatõe æ non pea. Iteʒ ſi fuiſſet actũ ad certam penam fuiſſet fẽa inſcriptio ad penam extraordinariam: ut in. c. ſuper hbis Pall. 2 iõ intelligo iſtum tex.ut ꝓcedat ẽt in denunciatõe fit ad pniam. Ec ad oria reſpondeo æ pꝰ ad.c.ſuꝑ his.fateor eiʒ ꝙ denũcians non hʒ ſe inſcribere:qꝛ non agit ad penam:ſed ſi deficit tunc propier infa miam quam conatus eſt inferre denũciaror dʒ puni ri prout dicitur hic.nam infamare alium ẽ graue ð lictum de pe.di.i.homicidiorum ⁊.vj.q.i.deterio rel ⁊.c.ex merito.⁊.v.q.i.c.i.?.ij ⁊ hoc apertiſſime uoluit littera in fi. hic nã ſi aliqualiter non puniretuꝛ denunciatoꝛ de facili quiſqʒ proſiliret ad denuncian dum alium nec ualet argumentum. non ſe inſcribir ergo non debet puniri:tolle inſtantiam: E bijciens contra electum non confirmatum non ſe inſcrib it: quia non tendit ad penam:ut dicit tex.in. c. ſuper his ti.proximo ⁊ deficiens in probatione tamen punitur: ut in. c.i.de elec.li.vj. Nec ob.fo priũ:qꝛ in odium calũnioſi inductum eſt ut puniat᷑ ſlimiluu dine ſupplicij:ſed ſi non reperitur ↄſilis pena quia ad penam non agebat debet puniri alio modo qa non dzʒ calũnioſe ꝓſilere ad infamiam alteriꝰ æ cria non dẽent remanere ipunita. Et ꝑ boc hes itelleciuʒ huiꝰ.c.⁊ rõem ipſius tene menti. De ſimonia Rubrica. Kontinuari poteſt iſta ꝛubrica ad pꝛecedentes h̊ ordine. Supra niſum eſt de accãtoribus ⁊ calũnia toribus:nũc ꝛeſtat uider̃ ðᷣ his cribus:⁊ qꝛ ĩter cet̃a ſimonia obtĩet pꝛimũ locũ:nã cetera reſpectu huius pro nihilo reputãtuꝛ.i.q.ult.c.fi.iõ tractaturus au ctor de criminibus premittit de ſimonia:z quid ſit ſimonia: unde dr̃ quor modis contrahatur: quis admittitur ad accuſandũ nel teſtificãdũ:æ quot mo dis dicatur quid ſpirituale nið plene.i.q.i.ĩ ſũma ⁊ in glo. ſe. Et pꝛopꝛie ſimonia eſt uoluntas ſiudioſa uel cupiditas emẽdi uel nendendi aliquid ſpirituale nel ſpirituali annexum:⁊æ dixi noluntas uel cupiditaſ qꝛ ſpũalia uendi nõ poſſunt ſed ex nolũtate ſola uẽ dendi uel emẽdi egreſſa tamen ad actum commitii uꝛ ſimonia. Nordinãdo. Hrues * Vel põt ſic ſũmari. Epus pꝛo oꝛdine ab eo confeꝛendo nel miniſtri nel norij ni il rempoꝛale exigeꝛe debent. Et duo ſunt dicta ſm ibi pro oꝛdinatione caſus ⁊c. Mãõ. p. ex tex.ꝙ ubi principale debet eſſe gratuim̃ omnia acceſſoꝛia ⁊ circũfeꝛẽtia debent etia eſſe gꝛa tuita:un nõ ſolũ prohibet᷑ epᷣs qui oꝛdinẽ cõfert ali quid ꝓ oꝛdie recipere:ſʒ ẽt alij miniſtri qͥ ſunt acceſ ſorij z coadiuuant ipſum epiſcopũ in celebrations: De ſmonls. In glo.ij ibi aꝛchidiaconus ⁊ ſi intelligatur de eo ſoquitur tex.de uoce qua nocaniur ꝓmouentes nk forte de illa noce qua rñdet inſcrutinio fᷣm formaʒ c.unici de ſcꝛutinio: nel intelligi poteſt fm odofre. de diacono qui cantat enangelinm: æ magis con ſonat antique. Sed põt dici ꝙ in ntroqʒ ipoꝝ ⁊ in gquibuſcũqʒ adminiſtrantibus h.c:uẽdicat ſibi locũ qꝛ ordo dʒ gratis ↄferri. ¶ In. gl.i. vbo uẽdẽ fi. duo ſunt h̊ examinãda. Drimũ nũquid notarius poſſit licite pro ſuo labore aliquid cape.fᷣm nũquid datio alicuius tpalitatis ſponte oblate poſſit licite ſine peccato recipi. Ad primum conclude breniter poſt glo. æ doc. ꝙ aut notarius bʒ ſalarium de pn blico puta ab epo ⁊ nibil debet exigere. Aut non bʒ ſalarium: æ tunc aut ſuũ offm ẽ adeo neccſſariuʒ in ordinatiõe:ut niſi ipᷣe ſcribat ordo nõ dicaĩ rec te collatus:⁊ tũc cũ officiũ ſuum ſit de cõfeꝛennbus admiſtꝛationẽ nibil põt exigere. Ego tñ non nideo ꝙ officiũ ſcriptoꝝ poſſit ee tale ui neccſſario ꝛcqui ratur ad oꝛdinẽ legitie ↄfeꝛẽdũ:⁊ iõ ſimpłꝛ põt dici ꝙ ex quo nõ hẽt ſalariũ de publico ꝛecte põt pꝛo la boꝛe ſuo pecuniã exigeꝛe ⁊ iſtud.c. uoluit fm Inu. tolleꝛe cõſuerudinẽ quorũdam locoꝝ in quibus ceſ officiales ⁊? miniſtri petebant pecuniam. Quo ad ſe cundũ cõclude ꝙ ꝓ ipᷣis ſpũalibus nõ dʒ aliquid 2 ferri ẽt gꝛatis ꝓ hoc iſte tex ĩ fi.ubi oꝛdinãcus pꝛ0 hibetur daꝛe: ſed ſi nõ ꝓ ipᷣis ſpiritualibus pricipa liteꝛ ſed ex caritate quadam aliquid ſponie ccſeaur licite ꝛecipi põt:ut in.c.⁊ ſi qõnes.j.e.ti. pp. ex gl. tex.⁊ ur̃ ꝙ norarins indiſtincte ꝛecipeꝛe poſ ſit. nam in curia ꝛomana notarij exigũt pecunias et papa ſcit ⁊ tolerat.iĩmo eſt facta taxatio quãtum ſol ni debeat ꝓ qualibet bulla:eꝛgo ⁊ in alijs locis no tarij licite ꝛecipeꝛe pnt:ar.in.c.in cãis g̊ de ꝛe iudi. nam ipſius curie actio noſtꝛa dʒ eſſe inſtructio ſicut dicimꝰ in actionibꝰ chriſti in. c. ſignificaſti ð ele. ſe l. dicũt doc. ꝙ in curia ꝛomana notarij non habet ſa lariũ.iõ licite exigũt:uel in curia ꝛomana non habʒ locum titulus de ſimonia ſicut nec in curia pricipis habet locum.l.iulia de ambitu: qð eſt ueꝝ ſm hoſt. in his que ſunt ſimoniaca: qꝛ prohibua ſecvs in pꝛohibitis quia ſimoniaca ut dicit glo.in.c.ex paꝛte de offi. dele. dicit Hoſti. ꝙ Iʒ papa non liget᷑ ꝓpria cõſtituriõe ĩ his q ſũt ſimoniaca:qꝛ ꝓhibua in debe ꝛet ipe pcef̃is abſtineꝛe:qꝛ ſi in ſe hoc non ſit malũ eſt tamen ſpẽs mali a qua pꝛecepit apoſtolus abſti nendum:ut in. c cũ ab oi ſpe mali ð ni.⁊ ho. cle. Itẽ decoloꝛat᷑ ſtatꝰ ecche:g dʒ abſtineꝛe.i.q.vij. = ſi illa. = hec faciũt ad.q.notabilẽ.nunquid papa in uoluatur crie ſimonie ſi de facto ꝛecipit pecuniaʒ ꝓ collatione alicuius pꝛelature ſeu beneficij ? expᷣſſe non ꝛeperi hanc.q.examĩatã peꝛ doc.niſi quia do. Car. ̊ ſimplłꝛ diẽ ꝙ nõ cõmittat᷑ ſimonia quaſi infe ꝛendo hiciex pᷣdictis ꝙ titulus beneficij uidetur de iure poſitino et papa utitur eo iure ⁊ in iſtis non li gatur: ut in. c.pꝛopoſuit de conceſ.pꝛeben. Ego ſẽ peꝛ tenui oppoſitum ⁊ ita ꝛepetendo.. quia neꝛo in. c. extirpande de pꝛebendis.et ibi pono concluſio nem ꝙ ſi beneficium habet adminiſtꝛationem oꝛdi nis nel exccutionem clauium etiam papa inuol uitur nuitio ? peccato fimonie: fecus ſi non habʒ ad miniſtꝛatõnem oꝛdinis uel executionem c'auium: vt ſunt iſta hoſpitalia nel alie adminiſtrationes tpales pꝛimũ pꝛobo ꝛatione.nam licet ipſe titulus bencficij ſit de iuꝛe poſitiuo:tamen executio oꝛdinis ſeu pote ſtatis clauium eſt de iure diuino. nam ? oꝛdo erat ĩ ueteri teſtamento ? uendens executionem oꝛdinis nidetur uendes ipſum oꝛdinem ⁊ gratiam dei ? iſta ſunt ſimoniaca in ſe ⁊ ideo pꝛohibita.i.q i.qui ſtu get. unde debes ſciꝛe ꝙ quando aliquis oꝛdinatur recipit tantum poreſtatem ſoluendi ⁊z ligandi in ha babitu non autem in actu. xij. q.i. ecce ſufficienteꝛ cnm. c ſe. hinc eſt ꝙ non poteſt quis abſolnere uel ligaꝛe pochianum alteꝛins quantũcũqʒ ſit ſaceꝛdos ſi tamen ſibi confertur bnficiũ: tunc darur ſibi aliqᷓ executio oꝛdinis:que quidem executio eſt in ſe me⸗ ſpũalis ? de iure diuino:⁊ pꝛo hoc uide bonam gl. in. c. ʒ ifꝛa ð̊ penis ⁊ tex.cũ gl.in.c.ex diligenti.j.e. ? ſic intelligo.i.q.i.pᷣſbiter ⁊.i.q iij alraꝛe:⁊ in col latione epᷣatus nulli dubium eſt ꝙ papa cõmitteꝛet ſi noniam.i.q.i.ꝛeperiuntur:qꝛ cpatus eſt oꝛdo:et cum iſta ſint cõnexa non excuſantur dicendo ſe ꝛeci peꝛe pecuniam pro tpᷣalibus:qꝛ uendito uno ex cõ nexis neutrum inuenditum ꝛelinquitur.i.q.iij. ſiqnil obiecerit Sed in alijs beneficijs non habentibns executionem oꝛdinis papa non cõmitteꝛet ſimoniaʒ qꝛ ꝓhibitum eſt in illis tantum de iuꝛe poſitiuo ouo papa non ligatur debet tamen abſtineꝛe ꝛationibus pdictis:⁊ in omnibus caſibus puto ꝙ ille ani vðᷣdit ex pacto pecuniam pape non ſit tutus quo ad ceuz nec poreſt ſine peccato adminiſtrare in benceficio et in cãu in quo papa non ↄmitteꝛet ſimoniam exquo extabat conſtitutio pꝛohibitina ſubditus incidit in penam ſicut in ſimili diſpntat Jo an. queſtionem Cauetur ſtatuto epiſcopi q ludens ad aʒarrum ſit excom municatꝰ an ludens cũ epiſcopo qui fecit ex com nunicationem incidat in excommunicationem 2 concludit ꝙ ſic licet ipſe epiſcopus non ſit excom municatus:quia non poruit ipſe ligari ſua conſtitu tio ne:ita diſpntat in ꝛegula cui licet de ꝛe.iur.li.vi. in meꝛcur.ita etiam ad pꝛopoſimʒ ubi papa non cõ mitteꝛet ſimoniam exquo recipiendo pecnniam ex pacto non ſuſpendit conſtitutionem pꝛohibitiuam dans pecuniam committit uitium ſimome.⁊? ſic non poteſt ageꝛe penitentiam ꝛetento beneficio:ut in.c. inquiſitionis in princi. ſupra de accu.⁊ pleniſſime hunc articulum pꝛoſequoꝛ in dicta repetitione. Abbas. Bi glium. Pꝛene eſt ſed poteſt ſic ſummari. Depo cleſia ſua ſe poſtea intrudendo caſus ⁊c̃. a pꝛimo ex tex. unum caſum in quo fit depoſitio:licet pꝛocedatur peꝛ uiam inquiſitionis. Aliqui tamẽ uo lunt intelligeꝛe H.c.qñ fuit ꝓceſſum ꝑ niã accãtõis: ſʒ primũ viꝰqꝛ tex.loqrur idiſticte æ ↄmiſit iſte duo peccata.nã ſuccedit ĩ locũ uinẽtis ⁊ cõmiſit cꝛimè ſi monie de quo dic nt ĩ.c.ĩquiſitõis ĩ pn.S.de accu. Abbas. nendus ẽ qͥ ꝑ pecuniã aliquẽ e ee. . PiinN.de A N Gresittnlines cecoiifehnon 8s er in Joangoſüchücne, sper ivicen rinug Nonn ſondni Cſimm. iſdrdinnwri phbei enliiandnn Mnitionlne wdictmnünr ichge 4 iinſocechlapn win oen den (Soomdo 1d klomin an Gvispriunmr apnſipolehone de nclige it er ai walai; an umn in go ni per amocmed ſamo fr ſhenio doner (as nrcepor a igein As nugn mnmntitmine nc go d0 ma tin icemmn , . ſiſtaanl hölnn go.nj Eglmmnirn oce qnutiiin nunlun dai ſa lsctoe ios En D a dho gini nügv ſigid oſſt Pobbe 3ri cgunck inn i ſ aaltnscſtſiſe aami mnn tue Noite. er TW naignnnnd i un deen 0.5 iudtcn dd Paibsrnni noerc nim Anmnimr i if feri Hsborfeſs ion blranitng. anmnmnlhnnenonig Gmmn et öma, Entmen tiner moſens mdliszud ren dit tumgpenonſtnnsgotd i Aao Dchninitrwein barſcoa v r Aninen ſnnim o vewhhium tcfus /r ⸗ õ apigdnz S Pdnsci cpo uiftan nadnin ewonmmonicnnonen aiechdrstcnſtctenn Nnideign Cſin nEHAGNtNHN. n ApNpnd En ando ttipento eimn 4 1r nſmnnn ointiinn tuum imn/liin rfher. un. ſe immi Do opem cnicce nvdcdo ls tl⸗ ua imincofteche in iooitanen o unſtane⸗ giͦacchos⸗ 1ſur pecſun in eſim lna g i in t miul ndroist n i n B 721, „ 3 . iumnſobii⸗ An. ¶ He limonijs J dominu . OQuilʒ catholicꝰ admittitur ad ac cuſandũ de crie ſimonie ⁊ fa pars ibi nõ igitur caſus ⁊c. ¶ M pꝛimo ex tex. ar. ꝙ ſupeꝛioꝛ põt accuſari ꝑ iferioꝛcẽ ad h.c.qʒ ⁊.c.ueniẽs ſupra ð accu. ¶ Secũdo nõ unã rlam ꝙ nõ catholicus nõ admittitur ad accuſandum ẽt de crimine ſimonie. Teꝛtio nõ bonũ tex.in ar.ꝙ teſtis exoꝛatus pꝛe cibus ꝑ ꝑtem ur ferat teſtimoniũ non dẽ ſuſpectus N geſbit uide melius diceret iudeo ſecũdum Jo. an.qꝛ iſta vba que ſequũtur nõ fuerũt dicta in de:ſed illi iudeo miſtꝛo qui dedit alapam ieſu dicẽs ſic rides pontifici ⁊ chꝛiſtus rndit ſi male locuius ſum ⁊c.⁊ ſic etiã debeꝛet coꝛꝛigi.glo.ſe. Goff dicit ꝙ poreſt intelligi tex.de illa ancte quis eſt uobis ar guet me de peccato ⁊c̃.nam iſta auctoꝛitas loquunꝛ pꝛopꝛie de accuſatoꝛe:ſed prima de teſte. Sed iu dic ꝙ utraqʒ auctoꝛitas poteſt applicaꝛi ad litteraʒ fa poteſt applicari ad ſ'am ibi ut vitateʒ afferat ⁊c̃. Iſie auctes faciunt tantũ quo ad ſuꝑficiẽ: qꝛ in vi tate ſenſus illius anctoꝛitatis eſt ꝙ a nemine petat chꝛiſtus accuſari ſiue ꝛedargui. In glo.in nerbo ca tholicus admittit᷑ in teſtimonium ⁊c.̊ nõ eſt neruʒ ſimplꝛ:ideo dic ꝙ aut qᷓriĩ nũquid qͥibet adminat 2 dic nt le.⁊ nõ.in.c.per tuas.j.e.ubi dicã aut qri utrũ qiber admittatur ad accuſandum: ⁊ dic ut ple ne dixi in.c.cum.p.sõ.de accu.¶ In gl. fi. in fi. de h an ⁊ qñ teſtes pnt compelli in crialibus dic ut in .c. dilectoꝛũ allegato in gl. Et iſte tex. poſſet iĩtelligi ſim Jo.an.qꝙ prio ſit exoꝛãdus ꝑ ꝑtem ſʒ cõpellen dus per iudice:⁊ nõ primũ ꝙ põt licite exoꝛari per ꝑtem ut ſupꝛa dixi. Ccuſ. atu kSimoniacus pẽden te accuſatõne ab ad miſtratõe diuinorũ ꝓhibeĩ.h.d.cũ ſeq̃nti caſus ⁊c. ¶ Hõ prio ex tex. ꝙ papa neceſſitat ad ſeꝛnãdũ oꝛdinẽ iudiciaꝛiũ:æ itellige de oꝛdinaꝛia po tẽtia nõ de abſoluta.ut in.c.pꝛopoſuit de conceſ.pᷣ ben. ¶ Secnndo nõ. caſum in quo lite pendente quis priuatur quaſi poſſeſſione beneiicij ⁊ officij: intelligc hũc tex.qñ accuſatõ erat infamatꝰ de ſimo nia:ut in glo.nã per attrocitatẽ delicti concurrente infamia fit ſuſpenſio donec cauſa finiatur: ut in.c.in ter de pur. ca.⁊ idẽ in alijs magnis criminibus cõ currente ĩfamia: æ uide qð nõ. Jo. an. in. c. inter. j. de pur. ca. ? in. c.i.de accu.li.vi. ¶ In gl.i. ibi on tũcũq; ſit occultꝰ põdeꝛa:qꝛ glo.nr ſibi Oria:qꝛ bic dicit ꝙ ſimoniacꝰ in oꝛdie quãtũcũqʒ ſit occultus ẽ ſuſpẽſus.j.in uer.ſi uero dicit ꝙ ſi eſt occultus nõ eſt ſuſpẽſus quo ad alios. Et ut clare habeas hunt articulũ aduerte ad duo.pꝛimũ nũquid ſimoniacus ſit ſuſpẽſus:fᷣim nũquid poſſit pꝛohiberi ne miſſam celebret. Ad pꝛimũ dic ꝙ aut eſt ſimoniacus in or dine æ quãtũcũqʒ ſu occulins eſt ſuſpenſus quo ad ſe æ quo ad alios qꝛ ⁊ alij peccãt audiendo diuina ab eo. xxxij. di.. ueꝛum:⁊ nõ. Inno. in.c. ianta.j. eo. ? ita intellige hanc particulã glo. Si uero eſt ſi moniacus quo ad beneficiũ ſi eſt manifeſtuſ ⁊ noto rius ſuſpenſus eſt quo ad ſe 2 quo ad alios:ar.in pall. F. uerum. ? nõ. Inn. in pall.c. tata niſi delicinʒ ſimonie fuiſſet conmiſſuʒ eo ignorante: ut qꝛ pater uel alius dediſſet pecuniam eo ignorante:arg.i.q. Vij.pntiũ:ſed cum hᷣ ſciuerit dʒ dimittere beneficiũ ſi uero eſt occhus:⁊ tũc eſt ſuſpenſus q ad ſe ⁊ nõ quo ad alios ſicut quilʒ pecator.i.ipᷣe peccat celebrã do:ſed alij non peccant euʒ audiendo:⁊ ſic loquiiuꝛ glo. in fi. ⁊ ſentiunt h doe A no dd ſecundũ dic ꝙ aut notorium eſt euʒ eẽ ſimoniacũ ⁊z nedũ dʒ de poni ᷣm ea que leguntur ⁊ notant ĩ.c.iqſitõis õ de accuſa. Aut hoc nõ eſt notorium nec infamatus eſt 2 non dʒ ꝓhiberi nt S dixi. Aut infamatus æ debʒ ꝓbiberi ut h̊ nec ob. oppoſitio glo.quod iã iſte eſt ſuſpenſus ipo iure:qꝛ in tex.non dr̃ ꝙ debeat ſuſpẽ di:ſed ꝙ debeat prohiberi.nam ⁊ ſuſpenſus poſſet de facto celebrare:iõ debet prohiberi quaſi pro hibi tio ↄferatur ad factum ſuſpenſio ad ins. Item dicit Jo. an.põt proprie ſuſpendi ſʒ ſit ſuſpenſus.nam licut excõicatus a canone poſſet excõicari ab ho mine ut in.c.ita quorundaʒ infra de iudeis:z quod ibi notat.gl. iia ſuſpenſus a iure põt ẽt ſulpendi ab homine. Abbas Botiens. Idẽ dicit ꝙ pᷣcedens niſi ꝙ illud.c.loquunꝛ in accuſatione iſtud loqtur in inquiſuione ⁊c᷑.illud loqrur de ſimoniaco in geneꝛe:iſtud decla rat de oꝛdine. Et ex his colliguntur oppoſitiones que poſſunt foꝛmari de ſuꝑfluitate caſuſ ⁊c¶¶ No ta primo ex tex. ꝙ ſimonia dicitur hẽſis. nunquid autem quilibet ſimoniacus ſit heꝛericus dic ſecũcũ Inn. ꝙ nõ.ſed ille eẽt heꝛeticuſ qui cꝛedẽt gꝛaʒ ſcti ſpũs poſſe pᷣcio acquiri.Alij neꝛo h nõ cꝛedẽtes ſj dantes pecuniã pꝛo auiditate hñdi bñficiũ ul ↄſeqn di oꝛdinẽ nõ ſũt heꝛetici ſʒ ſimoniaci:iʒ ꝑꝑ imanita tẽ cꝛis appellat᷑ hẽſis.⁊ ex his ifeꝛo ad id qð nõ gl. in.c.ſiqs pecuniã.lxxix.di.nũquid papa poſſit accã ri de ſinonia cũ poſſit accãri de hẽſi.xl.di.ſi papa ⁊z dðʒ ꝙ nõ põt accãri niſi cõcurreꝛẽt tria que nõ.i glo. in illo.c.ſi papa pᷣal.æ tene mẽti. Abb Jicut ſimoniaca.Simõa vcus eſt ð ponẽdus.h.d.caſus ⁊c̃. 5. prio ex lex ꝙ ſimonia appellat᷑ h̊ peſtis.ſicut eni peſtis ĩficit hominẽ ⁊ multos ita ſimoiĩa ificit qꝛ reddit ipm ina bilẽ ad executionẽ officij:æ tãta eſt cupidiias conſe quẽdi bnficia:ut multos inficiat ſiẽ peſtis.i¶ Nõ. Fo caſũ ſpalẽ ubi ĩ crie graui ⁊ grauiſſimo pꝛocedit per ſola ſigna.i.ꝑ viſiles ꝓbariones.nã regularit᷑ ĩ cribus debẽt eſie pꝛobatiões luce clariores.l.ſciant cũcti.C. de ꝓba.canoniʒata.ij.q.viij.⁊.vV.q.vVi.epi phaniũ:ſed ĩ iſto crie ſimonie i odiũ ſui admitrunt pᷣſumptiones:⁊ ita ĩ crie hereſis de quo ĩ.c.cum cõ tumacia de hẽt. i. vi. ?2 in..ij. C. ð here. ¶ In gl. .i. in fi. uel dic ſecũdũ hoſti. ꝙ homicidium eſt hoꝛ ribilius ſʒ crimẽ ſimonie eſt grauius uel ſimonia eſt grauius delictũ quo ad ificiendũ caracteꝛem:unde puto ſic dicẽdum ꝙ aut quis credit poſſe acquireĩ ꝑ pecuniã gꝛaʒ dei:⁊ tunc cũ iſte ſit heꝛeticꝰ grauiꝰ peccat.ut dixi in.capitu.pꝛecedenti:ſed ubi euitatux Be ſimonia. bereſis tunc homicidium è granius delicum reſpe ctu cõmittentis ? illiꝰ in quẽ cõmiſſũ eſt:ſed quo ad inficiandũ caracterem ſimonia in ordie ẽ grauiuſ ðᷣ lictum quod bene nota. A nta. Simoniacuʒ accuſare poteſt . ſeruus meritrix ⁊ criminoſus h. d. æ duas habet partes ſicut duas red dit rationes:fa ibi itẽ omnis caſus ⁊c. Mota pᷣmo ex tex.caſum in quo ſeꝛuus poteſt eẽ ĩ iudicio etiam accuſando:dnim:⁊ eſt ſpãle in crimine ſimo nic.reglłr ꝗt ſerui non ſtant in iudicio de quo.ff.de iudi.l.vix certiſ.iij.q.iiij.c.pẽ. tad collige ꝙ ſub diſpo ſitione gñali qua criminoſi admittuntur ad exerciti um alicuius actꝰ non cõprehẽdi mẽtrix niii ſpãlit ðᷣ ea caueatuꝛ ꝙ clare innuit hec za.nam primo dixe rat quoſlibet admitti ẽt criminoſos.⁊ poſtea ſubiũ xit ⁊ meretices.licet eĩ ⁊ ipa criminc ſa ſunemer ꝓ pter eius uilitatem repellitur gñaliter a liis acubus ?7 ſpecialis ꝓuiſio requiritur circa ipſius abinatem 3- qꝛ. in l.qm alexandy. C. de adul. 2 l.qui acenli 2 fa cit hoc.c.ad ſtatuta loquẽna de criminoſis. n glo.i.ibi ſi accuſatus fuerit infamatus h limita cñ clericus accãt᷑ a laico crioſo. tune eĩʒ ꝛcqcĩ iii accã tus clericus ſit male fame:ſecus eꝛgo ubi laicus a laico uel clericꝰ a clerico:ðᷣ quo pjene dixi in. c. cum p.alle.ĩ glo.æ i.c.ꝑ tuas.J.e.ti. REE glo. ij ipn. hec ſo.H prima fronte nideatur uera tamẽ ĩ vitate non pꝛocedit. nam ⁊ ſimoniacus in oꝛdine eſt pꝛeci ſus ab eccleſia gꝰ nullũ ſpãle poneꝛet iſte tex.iĩ ſimo niaco ⁊ ẽt ſequentes. Sol.glo.pe ſſent impugnari. ideo conclude bꝛeniteꝛ poſt Inno.ꝙ alios peccato ꝛes etiaʒ pꝛeciſos ab eccleſia toleꝛatos nõ tenemur nirare etiam in diuinis. nam licite audin us diuina etiam ab excõicato toleꝛato:⁊ facit.c.cum non ab homime. . de ſenten. excõica. licet poſtimus ĩi occho eos uitare nt erubeſcẽtes agãt penitẽtiãm.ar.m.c. neſtꝛa de coha.cle.?⁊ muli. Sed ſimo niacum in cꝛdi ne q;tũcũqʒ occuſtũ tenemur uitare in diuinis:ut in .F. nerum. xxxij. di. ? ſic intellige tex.q peccetoꝛ ct ſi pꝛeciſus toleꝛa:us tamẽ ab eccleſia poteſi quo ad alios celebꝛaꝛe licet ipſe peccet celebrando. Sed ſi moniacus in oꝛdine quãtũcunqʒ toleratus nec quo ad ſe nec quo ad alios poteſt miſſaʒ canae Kle eadem glo.ibi. niſi ꝛenũcier benef cio ⁊c. Conclude latius aſſumendo aliqua dicta Inno. g aut quis ẽ ſimoniacus in oꝛdine aut in beneficio. primo caſu ſuſpenſus eſt quo ad ſe ⁊ quo ad alios nec ꝓdeſt ꝛe nunciare beneficio nec diſpenſar̃ cum eo niſi peꝛ ſo lum papam.i.q i.in.c.gꝛatiam. Si neꝛo eſt ſimoni acus in beneficio:⁊ tunc ſi eſt occultus nõ eſt ſuſpẽ ſus quo ad alias ſed quo ad ſe tantum. ? ſi ꝛenun ciat beneficio poteſt oꝛdinem ſuum exequi poſt peꝛ actam penitentiaʒ:ſed illo beneficio ꝛerento in qno fuit ſimo nia commſſa non poteſt ageꝛe penitẽtiam ut in. c. iquiſitiõis ĩ pn. s ð accu.ſi vVo eſt mãifeſius 7 tũc eſt ſuſpẽſus ẽt quo ad alios:et licet renunciet bnficio eget tamẽ diſpenſatione ſicut qͥ̃l bʒ notoriꝰ criminoſus:ut in.c.fi.de tempo.oꝛdi. Sʒ poteſt cnʒ iſto diſpenſari ꝑ epʒ dũmõ non ſit ille epe qui ↄmi ſit ſimoniã: ut nõ.iij.q.v.pñrinm.itẽ ꝙ dixi ꝙ noto rius ſimoniacꝰ ĩ beneficio ẽ ſuſpẽſꝰ qꝰ ad alios ẽ ne ruʒ qñ ſimonia fuit commiſſa eo ſciente:ſecus ſi eo ignorante puta per parteʒ uel amicũ iũc non eſt ſu ſpenſus q ad alſos:ſed non põt illud beneſiciũ lici te rerineẽ ſine diſpenſatione ut pᷣalt.c. pñriũ ?æ quod nõ.in.c.ſicut.⁊.c.nobis.j.e.ti. Abbas. On ſatis Simoniacum eſt pciũ * recipere pro ingreſſu religiõis pro prioratibus nel cappells cõ cedendis pro prelatis inſtitvendis pro concedenda ſepultura pro chriſmate pro oleo ſancto pro bene dictionibus nubbentiuʒ uel aliſjs ſacramẽris nec ualʒ ↄſuetudo in Sriũ.h.d.cũ ſe. Diniditur nã pꝰ ponit Oſilium tripir prohibitiuũ diniſim traſgreſſe res Eu ius ⁊ ↄſenſores diẽ ſimoniacos fo piũctiʒ. ponit ali am triplicem prohibitionem dãnãs oriã ↄſnetudin ⁊ cãʒ reddit: fa ibi pro ſepuſtura caſns ꝛc. ¶ Nõ primo ex ter. ꝙ ingꝛcſſus religionis eſt quid ſpũale Vñ pro eo nõ dʒ aliquid tpᷣale exigi:ał committirur ſimonia ut h de quo plene dicetur ĩ. c. qm.j. eo. ubi bẽ de iſtis monialibus. ¶ Secundo nota quod pa riter ſimonia cõmittitur ſiue principio tpᷣis in ſtitn tionis aliquid tpale ex pacto derur ſiue annna pars ꝛeddituũ conſtituatur. nã uidẽtur cõfeꝛe bencficiuzʒ Po er illũ anuũ ꝛedditum qui qͥd tẽpoꝛale de q aliqd.j tãgã. Teꝛtio nõ. qꝙ tã ꝛecipiẽs tempoꝛaſe ꝓ ſpũñali q; das ⁊ ↄoſentiẽs ſine mediatoꝛes inoluũtur nitio ſimonie Cꝑ iquiſitioné S de elee. æ. c. ij. de eonfeſ. (Arn nõ. ꝙ conſuetudo non excu ſat in iſtis imo aggꝛauat pecca um qð intellige qñ diu pe:ſeuerauit in peccato pᷣtextu conſuerudinis ᷣ quo. vVi. q i.imitare ⁊ in.c.fi.de conſue.⁊.j.c.ꝓxio In glo. i. ĩ fi. nõ ex glo. duas bonas theoricas ? practicas cõficiẽdi iſtr̃m qñ aliqᷓ puella recipit̃᷑ in moniaſẽ utnõ det᷑ aliq ex pacto:ſed pure ꝓ deuo tione ſua ipſa pnella uł ciꝰ pꝛ offeꝛat monaſterio ali quid. Scðᷣa pꝛactica ẽ ui ſi h̊ cõtingat ex defectu fa cultari ꝛeddituũ monaſterij œ pꝑ niã cuiuſdẽ teſta tiõis ſiue itimatiõis dicat᷑ noſẽti intrare ut ſecuʒ ali quid appoꝛtʒ: vñ poſſit uiueꝛe:nõ aũt dʒ deduci in pactũ:⁊ ita ĩtelligo Inn.j.c.tua.j.eo.ubi ur̃ ſenti? 3 iſtã glo.de quo ẽt ꝑ Jo. an. in. c.quoniã.. eo. ſjʒ queꝛo exrꝛa glo dicitur hic ꝙ non debent concedi eccleſie ſeu capellanie ſub annuo ꝛeddiiu:nũquid ꝛc ligioſi quibus ſunt conceſſe alique eccleſie ad uſum pꝛoprium poſſint licite concedendo omnes frucmus ꝛetineꝛe ſibi ãnuam penſioneʒ.et concludunt ̊ doc. ꝙ ſic nec ob.ce.ꝓhibemꝰ nec. c.ſignificauit o de cẽ ſibus.quia ueꝝ eſt ꝙ cenſus nõ dʒ iponi eccleſijs: ſʒ fructꝰ qui dẽtur alicui bñ pnt nendi uel ſocari:urĩ c. ueſtꝛa de loca.⁊ fac qdᷣ nõ.i.c.de mõachis:⁊ in .c.auaritie de pᷣben.⁊ in cle.i.de iuꝛepa.? hec faciũt ad qõnem quotidianã. nunquid cardinales poſſint cõcedere beneficia eis commendata ſub annua pen ſione. Et. circa h ſic conclude ꝙ aut uolunt locare cõmendam exiſtentem apud eos ⁊ pñt ſicut quilibet beneficiatus nendeꝛe æ locare fructus ſui beneſicij: ym neceſe. clai. Ganden arpin Gublet iſuigfe ſlcants ¹ urhuaringiumt (Wodioorerg Nemn uan lernons hdam tigkr 1)umiezunobſetam ideonn ſtemſpondnnr iſcl na do lynons i ln oni mni pilmmuuũ ctr r o iii di uatnnſan lgo eaani ceſluun at gn mafſcicum iyſt nonenneü r ſte iplner e innſititergian uine Puanſnrnincna wer onns i noogcaſpiginkrto nd ctmninithligmn diſcn is nuunm Ahnumnn enneno ge nanſac per go⸗ Acſundnn Ug P. lr nao mnonioo non nalr con ho⸗ Pfninai dihniſchnn tiimn onſnch i buu n nncal Ppoſtolcan. e. 6 is N iberd ie , Nn 1i weſiheß⸗ inp de di Cnoot lbns Gennlonon Nroc pe adenzft nnm ns nrin Kummnn ntlndegede et dngünhisneten t enisiit enare rinn AlAA ibultienzr erteß im i gloninntb ran ur m,n fnler rinmaminmn mnindines nrnccanir i ago ns tonns kiorias iffn gi ad welnrrct i Uiiarand ſel me pden⸗ uüice rfennenched i datuRHmnN Aerk rorſen e dra ainſfn rös hei iiimmnuſi wdt borr ſotid luun che Inicmintti vi, Pnn in 4tm Nri, A, ltl 1 Amylb n Al ni iütettienl Nſom in inl omsfnins inzt ontm r erd fcni ice E , voni eeceiſs. 6no ipent ei ind id ntn ibi gr ¶ De ſimonijs ut in preal.c.ueſtra. ſpũalia tñ ñ debẽt locari de qꝰ dic ut dicam in.c.quoniã ⁊.c.fi.j.ne pᷣla.vi.ſuas aut uolũt ꝛenũciaꝛe titulo cõmẽde.ut bnficium con feraĩ alij ꝑ papam ⁊ tũc ſi pcedit pacium:ut habeat ceꝛtã pecuniã nõ ẽ dubiũ ꝙ cõmitrit̃ ſimonia z ma gis cõmitreꝛet ipe cardinalis qᷓ; ille qui cõfert:quia ipe nihil ↄfert: ſed tin renũciat cõmẽde ⁊ ꝛecipit pe cuniã ex pacto.eſt eni illa ꝛenunciatio ſimoniaca:ad Hᷣ quod nõ.gl.in.c.ex parte ſupꝛa de offi.dele Sed cautella poſſet ſic adhibeꝛi:dum tamen non ꝓcedat prius pꝛiuata pactio:ut papa ex officio ſuo induce ret cardinalẽ ad ꝛenũciandum:⁊æ poſtea apponeꝛet ceꝛtã pẽſionem bnficio uacãdi ſoluendam caꝛdinali annuatim per inſtituẽdum:⁊z hoc tranſiret ſine nitio ſimonie: ar.optimũ in.c.niſi de pᷣben.nã ⁊ ſi pꝛo ui ta ꝛeligioſoꝛũ qnqʒ apponũtur iſte pẽſioneſ eccleſijs foꝛius ꝓ ſuſtẽratione cardinaliũ quoꝛũ conſilio ꝛc gitur oꝛbis ⁊ abſqʒ dubio ↄſultins pꝛonideret᷑ uli ecclie apponẽdo buiuſmodi penſiones potius q; 2 cededo eis eccłias in ↄmẽda qꝛ deſtituũtur ſic eccłe ꝓpꝛio ꝛectoꝛe ⁊ male deſeꝛuituꝛ ipſis eccłijs in ſpũa libus 7 tpalibus. Bm in eccleſie. Sũmatum ESin.c.pꝛe cedẽti. Et diuiditur qꝛ pꝛimo ponit factũ honihile ⁊ excuſationẽ ↄſuetudinis impꝛobat:ſcdᷣo ill Saler qꝛ ſimoniacam ibi ne igitur caſus ⁊c. 5 prio ex tex. ꝙ praua ↄſuetudo põt appella ri lex moꝛtis appellatur eniʒ lex.qꝛ ab impijs ut lex 2 pꝛiuilegium obſernatur ideo radicitus ⁊ uelociteꝛ eſt extirpanda:ut.viij.di.mala conſuetudo appellat᷑ lex moꝛtis qꝛ infert mortẽ eternã ſʒ quo ad penam tpᷣalem multũ excuſat ut nõ.iiij.di.deniqʒ ⁊ in.c.cũ ueneꝛabilis de conſue.¶Secundo ex eodem vᷣbo colligo ꝙ peccatũ ſucceſſiuum eſt gꝛauius ⁊ gꝛauiõ pena afficiẽdum ꝙ; ſit momẽtaneũ ⁊z ꝙ peccatnʒ de tinet tpaliter z inniſibiliteꝛ aiam uinculatam e ligatam ſicut nincula tenẽt coꝛpus uiſibiliter timo nõ ꝙ oia ſpũalia largo mõ poſſunt appellari ſacramẽeta nut colligitur ibi ſen alijs ſacramentis ⁊c̃. ꝓpꝛie tamen.vij.ſunt ſacramenta de quibus in.c. ueniens de tranſac. per glo. ¶ In glo. ij. in fi. udl dic ſecundum Win.ꝙ hᷣ pꝛocedit de iure cinili:de iuꝛe ueꝛo canonico non nalet conſueiudo aliqua ut pꝛo ſpirituali aliquid detur tempoꝛale ⁊? an ? qñ poſſit aliqua conſuetudo in hniuſmodi introduci dicam in. c. ad apoſtolicam.j. e. n glo. in. V. be nedictionibus nubẽtium ⁊c̃.ibi gratia non confert Jo. an. h⁊ in.c.nunico de ſac.unc.determinat con trarium dicens ꝙ etia in matrimonio gꝛatia ofert 7 ad.c.oↄnubia alł.pꝛo contraꝛio ꝛeſpondet᷑ ꝙ i bñ dictõibus nubẽtiũ ⁊ in alijs ſacramẽtis adeſt pᷣſẽtia ſancti ſpiritus æ gꝛatia:ſed in matrimonio in actu ſcilicet copule carnalis:licet non adſit pᷣſentia ſancti ſpũs ꝓpter hoꝛꝛoꝛem:æ qꝛ homo efficitur totꝰ caꝛne us põt tamẽ ibi adeſſe gratia:puta ſi facit cauſa ꝛed dẽdi debitum.nã tũc ↄiunx meretur.xxxiij. q. V. c. i. xxvij.q.ij.ſi tu abſtines nec etiam ualet arg.gl duʒ dicit ꝙ pꝛo benedictionibns nubentium non debet aliquid exigi:qꝛ ofeꝛtur gꝛa ſpũs ſancti:⁊ iñ ꝓhibeĩ᷑ exactio pecunie exemplum in elect.⁊ an ſit indiſtin cte ueꝝ ꝙ in mꝛimonio poſſit licite ĩteꝛueniꝛc pecu nia: cõclude ꝙ pꝛo dote ⁊ pꝛo donatõe ꝓpter nupti as licite põt ĩteꝛueniꝛe:qꝛ ꝓpꝛie non dat pro matri monio.i.ut ↄhat᷑ ipᷣm matrimoniũ:ſʒ pꝛo oneꝛe ma trimonij. ut in. c. per ueſtras.S. de dote poſt diuor. reſti. Item ante matrimoniũ ↄctum interuenire do natio inteꝛ ſponſos dummodo conferratur.j. tpᷣs matrimonij ut in.l.i.C. de dona. ante.nup.ſʒ in ma trimonio contrahendo ſi inducatuꝛ alter ad mzꝛimo nium non ualet donatio ſeu promiſſio facta ab alte ro ↄiugũ:qꝛ uideĩ fieri ob turpẽ cauſã.ſ.libidis ex torquende ita uult tex.notabilis in.l.ſi ita ſtipularui .F. ſi tibi ⁊ in.l.ſi diuortio.ff.de.v.obli.dicit in ſin gulariteꝛ Har. in utroqʒ loco ꝙ ſi puella erat nobi lis ⁊? uir eſſet plebeins: tunc licite poteſt aliquid donari:ut contrahatuꝛ matrimonium:quia nidetur donatio remuneratiua:⁊æ in compenſatione paꝛente le:æ non cauſa libidinis quod eſt ualde norandum. Et per hec dicta Darto. audio Haꝛto. de ſalic. cõſuluiſſe ꝙ ualet donatio facta inter cõiuges quã do eſt remuneratiua ſeruitij recepti:ut ſi contra effe ctum coniugalem maximum beneficium collatum eſt uxori per uirum ut econtra: ita ꝙ alter alteri ſit obligatus ad antidola:tunc enim tenet donatio et obligatio facta etiam non expectata morte alterius coniugum: quia ſimplex donatio prohibetur inter coniuges ut in.c.fi. de dona.inter. vi.?æ nxo. non autem donatio remuneratiua : illa enim proprie o ſtricte non eſt donatio cum non procedat ex mera liberalitate:ut.l.i.ff.de donatio.ſed procedir ut ſa tiſfiat obligationi ad antidola.l.ſed æ ſi. S. conſulu nit. ff. de peti. here.⁊ in.c. cuʒ creatura de cele.miſ. 2 in.c.cum in officijs de teſtam.⁊ hec nota. ¶ Ex tra glo.quero nunquid poſſit licite dari pecunia ſa cerdoti qui non nult aliter batiʒare an potius ſit ſa cramentum batiſmatis relinquendum. de hoc nide bonam gloſaʒ in.c.batiʒandis.i.q.i.nbi nidetuꝛ con concludere ꝙ aut iſte batiʒandus eſt adultus æ non debet aliquid contribuere:ſed potius batiſma relin quere:quia ex quo credit et non deficit per eum q minus batiʒetur: habetur pro batiʒato: argu. in. c. debituʒ: æ quod ibi nota. s. de batiſ.? in. c. ij. de pꝛei by.non bati.⁊ quod ibi nota.in glo.alias batiʒet ſe ipſum ſecundum illam gl.hoc tamen nitimum pa rum prodeſſet:quia diffirentia debet eſſe inter bap tiʒantem ⁊ baptiʒatum in prealł.c. debitum. Item dic quod poreſt ſe facere baptiʒari a laico:quia a quocunque collatus ſic tenet ut in. c.i.in. vV.ſacra mentum.S. de ſumma trini. Si nero eſt infans tũc ſunt opini.Quidam enim dicunt nichil eſſe tribnen dum: ſed potius infantem dimittendum ſine baptii mo. quia non debet quis peccare ut infans acquix rat uitam eternam.xiiij.di.quod ait loth.et ibi glo ſa.=.xl vi.diſtinctione ſicut alij.dicunt quod licet nõ deberet dari tamen porius q; dimittere infantem ſi ne baptiſmo pecunia eſſet danda. æ intellige quan do non reperitur alius qui ſciat baptiʒare. putaꝛem quod licite poteſt hoc caſu dari pecunia:licet illicixe gecipiatur:quia iſte qui donat ductꝰ neceſſitate do nat non ut emat ſpũale:ſed potius ut tollat impedi meutum illicite pſtitũ huic ſacramento: ſicut in ſimi li dicimus de ꝛecipiẽte pecuniam ad uſurã: ut ſi no luntarie hoc faciat inducendo aliũ ad nſuram com mittendã peceet. ſecus ſi hoc faciat ex neceſſitate ut nõ.in.c.ſuꝑ eo.j.de uſuris:⁊ facit qð nõ.S.c.ꝓxi. ¶ Scodo queritur:nunquid licite detur pecunia pa gano ut ſe baptiʒet: de quo nide glo.in.c.quã pio i. q.ij. ⁊ ꝛecitãtur opi.⁊ quidã dicũt ꝙ licite poteſt dari exemplo beati ſilueſtri qui bona tẽpoꝛalia polli cebatur paganis ut faceꝛẽt ſe xpᷣianos:alij contra: mihi placet hec opi.ꝙ aut faciũt pꝛopt᷑ paupeꝛtateʒ qua pagni nolũt uenire ad fidẽ xpᷣianaʒ.⁊? tũc licite eis poſſet pecunia ꝓmitti. nam multi iudei multas diuitias cõgeſſerũt ex uſuraria pꝛauitate. ⁊ timet ue nire ad fidem:qꝛ oʒ eos oĩia male ablata ꝛeſtitueꝛe. hoc.n.eaſu licite puto pecuniam eis poſſe pꝛomitti nt neniãt ad fideʒ:ſed ſi non hñt ꝓpoſuũ neniendi ad fidem niſi ex cupiditate pecunie pꝛomiſſe.tũc pnj io Srium:qꝛ ⁊ talibus paꝝ ꝓdeſſet baptſmus.xv. q.i.non eſt:imo peccant quia abniunt bono ? qan tes non euadeꝛent peccare.ar. xxxiij.q.vV. ad fidem: ſed fᷣm pꝛimnm membrũ arbitꝛoꝛ feciſſe beatum ſil neſtrum¶ ¶ Vluio queriĩ quid ſi pecunia daĩ epo: ut ſimoniace non ↄferat ſpũalia.dicũt doc.q ſimo nia eſt ex parte ꝛecipiétis nõ aũt ex parte dtis. Bm ſit Pꝛene eſt caſus æc. No ta primo caſuʒ in quo pꝛe teꝛ niſitationẽ debetuꝛ ꝓcuratio qn ſcilicʒ eps ſine pꝛelatus nadit ad ↄſecrandũ eccleſiã:diẽ h Vinc.⁊ doc.cõiteꝛ pꝰ eũ ꝙ in nullo caſu pᷣſtabitur ꝓcuratio pᷣlato ꝓ offõ ſuo ĩpediẽdo niſi in caſibuſ iure expꝛeſſis:æ nõ h̊ͥ dẽm tanqꝙᷓ ſingulare qꝛ quoni die allegatur. Exigens g ꝓcurationẽ debʒ allegaꝛe caſuʒ expſſum fᷣm doc.ſed ego putarẽ ꝙ i ſilbꝰ ex pꝛeſſis poſſit pꝛocuratio exigi ad hoc qð no.glo.et doc.in.c.ſicut ð̊ de accu.⁊ tex.iũcta gl.ſiłꝛ ĩ.l.i.C. de ↄdi.inde.⁊ in.c.ſtatutũ pꝰ pᷣn.de rpt.li.Vi.n.n. oẽs iuris articuli pnñt lege cõplecti.ſed eſt de ſilibus ad ſibia ꝓcedendum:ut.l.nõ pnt.ff.de legi.ut in.c. cum dilecra de confir. uti. uel inuti. ¶ In glo. i. ibi potiꝰ ꝓ laboꝛe ⁊c̃.hanc opi tennerunt quidã ſed ñn plʒ hoſt. qꝛ ſequeꝛet᷑ ꝙ data uicinitate locorum nõ debeꝛet᷑ iſta ꝓcuratio.nõ bñ b̊ dẽm hoſti.ex hoc.n. ſeniit ꝙ q;tũcũqʒ ecclia ↄſecrãda ſit uicina epᷣatui: nihilominus põt a conſecratore exigi pꝛocuratio qð plʒ.tũ qꝛ iſta r̃a loquit᷑ idiſticte.tũ quia idem ni demꝰ in ꝓcuratiõe debita ꝛce uiſitatiõis: qꝛ debet ẽt ab eccleſijs q ſunt in ꝓpria ciuitate:ut in.c.uene rabili de cenſi.Eſt gꝰ hec ꝓcuratio annexa uiſitati oni ⁊ cõſecratiõi:⁊ datur nõ ꝓ laboꝛe ſacꝛamenti: qꝛ daretur ꝓ ipo ſacramẽto cũ ſit cõnexa.i.q.iij.ſi quis obiecerit:ſed pᷣſtabiĩ in ſignũ cuiuſdã ſuꝑiori tatis:⁊ ut facilius pᷣlati inducantur ad uiſitanduʒ ce cõſecrandũ facit qdᷣ nõ. Inno.i.c.ꝛomana de cẽſi. li. vj.qꝛe aũt i ↄſecratiõe ⁊ uiſitatõe exigi poteſt ꝓ curatio: z nõ ſic a batiʒandis nide gl.x.q.iij.ꝛelatuʒ que dicit h̊ fieri ne ꝓpteꝛ auariciam ſeu pauꝑtateʒ hõies ſubtraberẽt᷑ ſeu ſubmouerẽtur a aſc?o baptit matis:⁊ nota.hãc glo.in q;tum diẽ ꝙ ꝑpꝑ defectũ fa cultatum eccłe dʒ eps ꝓprijs ſũptibus eccłam conſe crate tene menti. Abbas. E H oc Conuictus ð ſimonia depo e nendus eſt. Idem ĩi infama to qui ſe purgare non poteſt ſecunda paꝛſ principalis ibi ꝛegẽ caſus 1 Mora primo ex tex.quod propter uirium ſimonie etiam commiſſum in electione prelati debet quis deponi ab officio = beneficio quod intellige:ut dixi in.c.inquiſitionis ſupra de actu. ¶ Secundo nota quod pariter pu nitur de ſimonia is de cuius crimine notorie con ſtat nel confeſſus ſeu connicus.¶ ¶ertio nora ꝙ; licet crimen ſimonie ſit excep um ⁊ multa in eo ſint ſpecialia: ſola tamen fama non ſufficit ad punienduʒ de hoc crimen. ¶ Item nota quod infamato etiam de graui crimine poteſt a principio indici purgatio 7 deficiens in ea poteſt puniri ut auctor ſceleris ꝙ limita ſecundum ea que dixi in. c. accedens.S. de ac cu. ¶ Altimo nota quod reges æ principes æ alij laici recipientes peccuniam ut conſentiant electioni ſen promotioni ad aliquam prelaturam tenétur il lam pecuniam reſtituere eccleſie de cnius prelatura agebatur:licet non prouenerit ex bonis eccleſie:= ideo quia in ignominiam illius eceleſie fuir daa pe cunia: ideo in recompenſatione ininrie eſt illi eccle ſie reſtituenda: quod bene nota. in practica. nam cõ feſſores principum uel ignorantia ducti uel ut ap p au lant pr ncipibꝰ negligũt eos ad pniã inducere 2 multi tales ſunt hodie in orbe de quorũ ſalute di fiden dum eſt cũ decedant in tali peccato. nã pecatũ nõ dim ttitur niſi reſtituatuꝛ ablatum ut in regula eccatum de reg. iur. li. vi. æ in. c. cum tu.. de uſu. Dr glo in uerbo confeſſi ibi extra iudicium nõ pꝛeiudicat ⁊c̃.intellige gl.ꝙ confeſſio facta extra iu dicium ſuper crimen non pꝛeiudicat.ſ. ad plenuʒ ꝓ ducit tamen iudiciuʒ. ualidum ad ſupponendũ con feſſum toꝛture ut nõ. glo.⁊æ doc.in.l.capite quinto. ff. de adul.æ quando tranſit in nomen ſpecificuʒ de licti etiam plene pꝛeiudicat:ut ſiquis extꝛa iudicium glatur ſe cõmiſiſſe tale crimen. nam tunc punitur ꝓ delicto gloꝛiationis:ut eſt tex.in c.q; ſit.j.de exceſ. pꝛela. ⁊ ſentit Inn. in. c. per inquiſitionẽ de elec. ꝙ confeſſio extra iudicium de cꝛĩe eſt ſufficiens ad pꝛi nandũ quẽ beneficijs ſuis:cuius contrariũ ipſemet ſenſit in pᷣall.c.qᷓ; ſit de bae mãᷓ pleniſſime dico ĩ.c. at ſi clerici de iudi. n ea.glo.ibi timoꝛe proba tionis nota ſingulariter glo.qui a quotidie ſolet al legaꝛi:⁊ idem notat glo.xv.q.ult.in ſumma ⁊ dici confiteri timoꝛe pꝛobationis quando iam accerſuꝰ eꝛat ad indicium:ſecus autem quando non pꝛecedẽ te aliquo ſtimulo ſpõte iuit ad iudicium ⁊ cõfeſſus eſt crimen:quia tunc hec confeſſio dicitur omnino ſpontanea ⁊ per hanc glo.dico limitandum dictum Inno.in.c.qualiter ⁊ quando.ij.de accu.ubi dixi ꝙ ſiquis cõfitet crimẽ quãtũcũqʒ graue non pꝛece dente direcio oꝛdine contra enʒ poterit ĩponi pena quantumcumuʒ grauis ſtatuta pꝛo delicto confeſ ſato: intelligo enim quando iam uocatus crat micmo uturtn ͤ roms fnin tictient u Upgeceime ſinin Gitebaunrin dalkce ncch lind ecaiV 6eleganfenanded niin Pchendigsdhteghiueh, ſrenitcenmberita detonſuen ponpoſe adiper icun aiam ,mpanisiiij mmmtu wncſi c Poan an ilcſe eben . Goſ Mndſfiunecirus iunch Aanr cnur deaclſa uin Pino o, le goi ect pannian Nlebinnns wnc eſtiwenr ict oi ſensufn oden aar, torun cpe God Ee dningens Aurbea tiugcamn onnes e dcia dcſner Gchlares deccdela prno in orm ſbent ſojate ennig cber api Mahon appicarurios umnofe m ſensſ nonaſanenur ni in ſſ⸗ Onnepis ſalier pape ⸗ Uiſtbun n pino calſas ufpi⸗ alnneln / fſns cr Duniaure parunia anattsignomn ncisigommnign –W canſoltar, un gchpnmn gnn umtackſecr is Trehenra Nomgigbensellfee, mmim ligacli ncon pe Gnhelinonr inteit aee idorainiann n MNnRtAV h gcisn au n bodenorete goni ſrc iutin iui man ,i mni niimum mMunm ire AMen u, WNe'en, u, egconiſo han ann i Iton mwidlter al enn 9 nüdunad udporenti n gos eiNl edid. Sõ Panäcn miatsernidimm Geuur ginen un m nimi msndlnntſden nr hiiit, uim Lci l iil iſni . ghaupii ſlnt Sunſir l. 1 ſagb hunr oln 4 a Uotleſoltol Gglna n ſonmm ccn coNN . munhinuni 8mmmn undd hon ne Urots cicummt e . irar onmino n o wnn id gi 4 us nn wan ¶ De ſimonijs ad indiciũ:q nõ accuſationẽ: ſecꝰ ſi ſponte acceſſiſſʒ hoſti. tñ dicit hic ꝙ ẽt qn timore ꝓbarionis quis ↄ fitetur ẽt in aliquo ꝑcẽdum ẽ ſibi:ſʒ nõ in totum ⁊ erit arbitrariũ qᷓnta pars pene indulgeat᷑:ar. in. c.fi. de tranſac.ſed hoc dẽm hoſti: nullo iure probat᷑ qui nimo omnia iura parẽ penã infligunt cõuictis ⁊ cõ fe ſis in in dicio ut hic ⁊ in.l.ſi cõfeſſus. fl.de cuſto. reo.⁊.c.ij.de ↄfeſſ.cum maltis ſilibas:⁊ facit illud notabile dẽn Inn. i palk. c. quali᷑ ubi uult acrius puniri ↄfeſſun heꝛ uiam inquiſitionis q; ↄuictum: ut ibi dixi. Nr glin uerbo deponẽdi ibi ſi agat in modum inquiſitionis zc. boc procedit ubi agiẽ ỹ ſimoniacã in ordine: tunc enim in diſtincte fu de poſitio ẽt ab ordine.qꝛ rerẽto ordine male aceepto nõ põt agere penitẽtiã: ⁊ ita intelligo.c. inquiſiniõis alł ĩ gl.⁊ ibi dixi:ſʒ ſi eẽt ſimoniacꝰĩ beneficio:tũc ñ ur̃ ꝙ per uiam inquiſinonis debet fieri depoſitio: ar.j.eo. inſinuatum: ⁊ plene tetigi in prea ł.c.inqui ſitionis ⁊ dico i In g,o :ꝛin uerbo ꝛegem ibi ñ confirmatur electio ⁊c. pondera glo.qꝛ aperte ſentit ꝙ patronus etiam laicus eccleſie collegiate bʒ cõſẽ tire in ellectione plati adeo ꝙ eo nolente conſentire nõ firmat᷑ electio.ſʒ in ueritate hoc cſt falſum de iu re ſi patronus nõ pᷣtẽdit aliquã cãm legiptimã ↄdi cẽdi niſi.hoc haberet de iure ſpãli.⁊ a ſolo papa ð quo uide bonum tex.cũ gl.S.de iurepa.nebis facit tex.in.c.cuʒ terra.S.de elec.⁊ forte iſte ꝛcx hẽl at h̊ in priuilegium ſicut audeo regem francie ? aliquos principes orbis habere ex priuilegio poteſlatem cõ ferrendi certa beneficia de conſuetudine:tamen hoc non poſſet acqᷣri per laicum etiam ſi eſſent tanti tẽ poris cuius initij memoria non eſſet:ut notabiliter dicit Joan. an. in. c.ij. de preben.li.vi.in nouella. glo. fi. Wel diſtingue clarius ſecundum hoſti.æ do. An. ꝙ aut queritur de eccleſia ſeculari aut regi lari primo caſu aut ille qui dedit pecuniam non habet unde uiuat: æ tunc reſtituerur iſti qui dedit ar. in. c. ueniens infra eodem et ar. eorum que nota in. c. quod te de cle. coniugans. Aut bhabet nunde uinat: 2 tunc aut omnes de eccleſia delinquerunt am par ticulares de eccleſia: primo caſu omnes de eccleſia debent deijci zæ pecunia debet applicari illi ecceſie: quia non applicatur ipſis criminoſis cum inde eijci antur: ſecus ſi non eijcireniur: quia tunc debet ap plicari fiſco principis ſcilicet pape ſecundum hoſti. qui diſtribuat in pias cauſas. turpia enim lucra a fiſco extorquentur.l.fiſcus.ff. de iure fiſ. Si uero ſolus prelatus ſeu particularis de eccleſia deliquit tunc ipſe ſolus punietur æ pecunia applicabitur ec cleſieꝛin cuius ignominiam data fuit ut hic ſecundo membꝛo principali cum queritur in eccleſia ſeculari aut omnes de eccleſia delinqueꝛunt: tunc datur pe cunia ei qui dedit ut intret fᷣm monaſteriũ:ut in.c. neniẽs J. e. Si Vo ꝑticularis de eccleſia deliquit iẽ ne delictũ ſuũ noceat eccłie tenet daꝛ pecũiã fᷣo mo naſterio q. ad uſufructuʒ tin æ mortuo ingreſſo re dibit primo monaſterio. ⁊ ſic põt intelligi finis gl. nt limiter illud. c. aneniens. Abbas. Simoniacum eſt ꝓ tẽpoꝛali obſcqᷣs 5 . dñficium eccleſiaſticum promittere:prio põit deciſã ↄtrouerſiã ⁊? procuratoris dationẽ:ſo diffinitõem ⁊ eius cãm ibi cunqʒ caſus ⁊c̃. ¶ Mota p ex tex. ar. clericum poſſe eẽ procuꝛaroꝛem ſiue ſolicitatorẽ in cã laici ꝙ dicit uerũ abbas in curia romana ſeu in foro eccleſiaſtico:? pro hoc.cꝰ.per uenerabilem iuncta ſupᷣſcriptione ſupra qui fi. ſint legi. ſecus ſẽ tit in foro ſeculari. Sed dic quod etiam in foro ſe culari non prohibetuꝛ clericus ꝓmouere unum ne gociu n laici ? iura que probibent clericum exeꝛce ꝛe negociu n laici debent intelligi genera iteꝛ quãdo in ſiſtincte exeꝛcent pꝛocurationem:ſecus in uno ne gocio.⁊ intellige in officio aduocationis hoc eſt ſin gulare dictum Inno. ? menti cõmendandum in c. u uco de obli.ad ꝛatio.? idem tacite ſentit in.c.ſed nec. ne cle.uel mo ¶ ¶ Secundo nõ ex tex. ꝙ de pꝛo mouen ſo negocio apud ſedeʒ apoſtolicam non de bet quis ꝛecipeꝛe pꝛomiſſionem maxime alicuius ſpiritualitatis conſequende æ hodie curialis vel alius ꝛecipiens uel faciens pꝛomiſſionem de aliqua utilitate uel de ꝛe conſequenda uel obtinenda gratia apud ſedem apoſtolicam eſt ipſo iuꝛe excõica cus: de quo plene dic ut in extrauaganti bomifacij que incipu excõicatus: Z hodie multi incidunt in hanc excoicationem. Ze gl. i. in fi.nota duo ſin gulariteꝛ in iſta glo.pꝛimũ ꝙ poteſt quis licite ſeꝛui ae alicui pꝛelato ⁊ ſperare ab eo beneficium ſpiruus le:nec ex hoc cõmittitur ſimonia:lʒ ſequaĩ colleno an hec gl.dicit ꝙ nõ dʒ ſeruire principaliter hac in tẽtõe quaſi.d.qꝙ põt ab eo in genẽ ſꝑare bonũ ipᷣa le ⁊ faꝛio ẽt bnficiũ ſpale:ſecꝰ ſi nõ ecẽt idoneus ad illud ſeꝛuitium uel ſeruitiũ nõ eẽt honeſũ. do. An. ꝓ ↄcoꝛdia dicit ꝙ aut ſeruiẽs ⁊ ꝛecipiens ſeꝛuiium hnt ꝛeſpectum ad ceꝛiũ bnficiũ:⁊ pꝛocedat iſia gio. ut nõ liceat hac itẽtione pꝛicipaliteꝛ duci:aut tẽdunt ad bñᷣficium icerium ⁊ ꝓcedit illa glNoan. ego i deo bonam ꝛcem diue:ſitatis ĩter bnficium certum ⁊ inceuumm.nec puio ꝙ in aliquo caſu licuum ſu pᷣn cipaliter ſeruire pꝛo ſpũali bnficio conſequendo nec pᷣ atus licuie ↄfert ſi pꝛincipaliier ducatur ad ↄfeꝛen du n pꝛo ſeꝛuitio tpᷣali ꝛecepto qꝛ id quod in ie vᷣbi aum ẽ ? honeſtum nõ dʒ exexeri fanoꝛe huane gꝛa gie. ſed ꝛecto iudicio ut in. c. nemo.j.e.⁊.xi.q.uj.S. ſi ergo ⁊ in.c.graue de pben.ſʒ fario bene pot hr̃i talis ſpes ⁊ ita uoluit gl.in.c.quid proderit.lxi. di. 2 Inno. in. c. ueneꝛabilem de elec. in fi. in uerbo fi ducia:⁊ intelligo gl.in illo.c.ſunt nõnulli.i.q.i.fm iſta n gl. æ illud. c. quid ꝓderit ⁊æ faciũt hec ad qõne quam ponit h̊ hoſti. Eps recepit quendam clericuʒ ad fuitium ſpirituale æ temporale pᷣſtandum ꝓmit tens ſibi certũ.ſalariũ ãnuati donec ſibi prouiderit de beneficio cõpetẽti.nũquid hoc ſit licitum:⁊ ↄclu dit ꝙ ſic dummõ ſpaliter ex pacio ſe ñ obligauerit ad ſeruitium temporale preſtandum nec commitii? ſimonia ſi re nittatur poſtea ſalarium cum confer tur beneficium: quia ſalarium erat ſub conditio ne et facta conditione expirat obligatio inſtitu. de v. ob. in. J. om us ſecus ſi promiſſio fuiſſet pura ⁊ perpetua quia tunc bene committitur ſimonia ſi .remitteretur temporale pro ſpirituali: cõſequendo — — ¶ Be ſimonijs. avgu. in. e. ueniens à de teſtibus ego putaꝛem pᷣmũ dictũ hoſti. ꝓcedeꝛe qñ pꝛelatus nõ iducitur ad cõ feꝛendum beneficiũ pricipalit᷑ ꝓpteꝛ ſeruitium tẽpo ꝛale uel ſpirituale ꝛecipiendũ:ſed qꝛ ills meꝛet᷑ et cã ipulſiua ⁊= nõ finalis ſit pꝛeſtatio ſeruitij:aꝛ in.c.gꝛa ge de pben. nam uideo ꝙ nõ eſt licitũ ꝛecipeꝛe pꝛo miſſioneʒ bificij ↄferẽdi pꝛo uoce pꝛeſtanda in elec ttone:ut in.c.de hoc S eo.eodem modo non uidct᷑ licitum etiã ꝓ ſpiritualibus fuitijs ꝛeciꝑe ꝓmiſſio nem bñficij ↄfeꝛendi: ſecus ut dixi ſi iſta eſſet cã im pnlſiua. Et ex his habes deciſum ꝙ fo põt colligi ex glo.nũquid ſit licitum clerico ſeꝛuire pꝛelato pꝛo beneficio conſequẽdo:et nunquid pꝛelatus hoc cau licite confeꝛt. Mortorius ſimo „ ſinuatum. niacus in benefi cio ab illo deponit᷑. Ideʒ ĩ iamato qui ſe purgaꝛe non põt.primo ponit papa narrationem ſi bi factam õ quã.fo ꝓuideri mandat. fa ibi unᷣ ca ſus ⁊c̃. p“ ex tex. ꝙ ſimoniac? in bñficio nõ deponit᷑ ab oꝛdie qñ nõ ↄuincit᷑ ꝑ niã accãtiõis:ſed prinat᷑ bficio ſimoniace acq̃ſito de quo dic ni di xi in. c. inquiſitiõis de accu. poſſſt etiam alia pena mulctari cuʒ iſta non ſit ꝓprie pena:ꝓ hoc bonus tex.in.c.cũ clerici S ̊ pac.¶ Scdo nota ꝙ infama to põr a pnꝰ indici purgatio alia iquiſuõe ſuꝑ ueri tate cris nõ pᷣcedente ſʒ in ea deficiens puni ac ſi fuiſſet connictus pe: inquiſitionem. ¶ Kontra hoc tñ foꝛtit᷑ obſtat.c. ſignificaſti..de adul.æ quod dixi in c.accedens de accu. nam nbi indicnonem pur gatiõis nõ pceſſit ceꝛtus modus agendi dʒ deficiẽs in ea tin ſuſpendi a bñficio:ſed hic non apparet ꝙ ceꝛtus nodus pᷣceſſit: eigo non debẽt iſti prinari be neficijs ſuis in caſu quo defecerunt in purgatione. GSo. riũ uidet᷑ difficile æ non tactum bic. Sʒ opor tet reſpondeꝛe alteꝛo de duobus modis ꝙ aut hic pꝛeceſſit inquiſitio foꝛnata ad priuarionem benefi ciorum ⁊ deficientibus pꝛobationibus fuit indicta purgatio:uel ſecundo poreſt intelligi ꝙ ſit ſpeciale ĩ e e ſimonie ubi non ꝛequiruntur pꝛobationes ita clare et manifeſte:ſed debent incontinenti ꝛepelli de eccleſia cum aliqua ſigna notabilia conſtant de cri mine contra ſimoniacum: ut in. c.ſicut ſimoniaca ſupꝛa eodeʒ:et etiam circa unum alind uiderur hoc .c.deniare a nõ. in. c. qualiteꝛ el.ij. o de accuſanõi bus.ubi dictum fuit ꝙ data notorietate criminis qualiteꝛcũqʒ pꝛocedatur etiã ſi per niam inquiſitio niſ debet fieri depoſitio eriam ab oꝛdine ex quo cꝛi men eſt gꝛaue ⁊ facit.c.cũ non ab homine ſupꝛa de iudi.ubi depꝛehenſus in crimine deponitur fonius quãdo crimen eſt notorium deponi debet:hoc etiã contrarium non tangitur hic.ſed poteſt dici ꝙ etiã ab ordine iſti potuiſſent deponi nt factum fnit in .c.de hoc S. eo.ſed hic epiſcopus iſte tantum que ſiuit de priuatione beneficiorum ⁊ papa reſponder ut in la ¶ In glo. fi. ibi tranſit uniolendam æc̃. nõ iſt I. ſial e quã ſoleo quotidie allegar̃ ad reddẽ dã ꝛõeʒ vã qᷓ oᷣficiẽs ĩ purgatiõe punit᷑ ut ouictꝰ.ñ eniʒ punit᷑ ex pꝛeſumptione pꝛobabili tin qꝛ illa non ſufficit ad cõdẽnãdũ quẽ de crie ut in. c. lr̃as ð pſũ. ſed pꝛeſũptio ꝓbabilis oꝛta ex ifamia tranſit in nio lentã:cũ reus deficit in ſe purgãdo ⁊ niolẽta ſufficit ad cõ dẽnationẽ: ut in c.afferte.ð.de pᷣſump.⁊.l. idi cia. C. de rei uen ii. ꝗᷓ ſic dʒ intelligi: ut dico ĩ. c. iij. de ꝓba. Simile nõ. glo. nõbilis in c. cũ cõtumacia de here.li. vi. ubi pᷣſumptio oꝛta g ſuſpectuʒ de he reſi traſit in uiolẽtaʒ ſi ſtat in excõicatiõe per annũ umile ẽt in. c. rurſus.æ. c quicunqʒ.xi.q.iij Colli ge et ex hac glo. ꝙ ex infamia orta Z aliquẽ oritur pꝛobabi is pꝛeſumptio Iʒ teneat locũ accuſatoꝛis:et facit aliquẽ gradũ pꝛobationis: Iʒ Zriũ ſenriãt doc. in pꝛea le. c. qualiter æ an ? qn infamia ſeu fama in ducat certũ gradũ pꝛobationis:nõ.per canoniſias in. c ueniẽs.i.S. de teſti æ ꝑ bar.in.l.de minoꝛe. S. toꝛmẽta. ff. de q ti æ pdicta pnt induci ad ſtarurum quo cauetur ꝙ conuictus de certo crimine debeat puniri certa pena. nunquid deficiens in purgatiõe hẽatur ꝓ conuicto ui poſſit puniri pena ſtatutaria ⁊? uẽ ꝙ ſic ꝙ deficiẽs in purg:tionc punitur tanqᷓ auctoꝛ ſceleris:ut h ⁊ ĩ. c.de h.ẽ. eo.⁊ in.c.accedẽs .. de accu. tem ſtatuta recipiunt interpꝛetatio nem a iure cõmuni: ut in. c. cum dilectus S. de con ſue. nõ. Ynn. in. c. cauſaʒ. z reſcrip. bar. i. ſ. ocs populi.ff. de iuſti.æ iure. Comirarinm puto uerum quoniam deficiens in purgatione eſt i erpꝛetatiue: 7 non uere conuictꝰ:ut dicit glo.nõ.in fi.in.c.ĩter infra de purga. ca. Sed in ſtatutis non babet locũ intellectus interpꝛetatiuus debent enim nerba pro prie ⁊ ſtricte capi:non autem ficte. quia fictio in eis locum non habet.l. iij. F. hec autem uerba.ff. de ne go. geſt. æ nõ.in. c.iĩ noſtra infra ð iniurijs. ¶ NMõ ob. ꝙ dixi ſtatuta debere interpꝛetari fm ins cõmu ne: quia debet intelligi quando ius pꝛocedit nõ per fictionem ⁊ in pꝛopꝛietatem ſicut pꝛocedit i hac ma teria. ? facit quod no. Jo. an. in regula pꝛo poſſeſ ſoꝛe de re.iur.i. Vi. i. mercuenbi eleganter ponit an ?7 quando ⁊z qualem interpꝛetationem recipiant ſta tuta.hec puto uera niſi ſtaruta diſponerent in mate ria iuris non deuiando diſpoſitionem iuris: ſed po tius alleuiando penam nature ſtaturum recipit ocs limitationes 7 interpꝛetationes iuris eniam in pꝛo pꝛias ⁊ ſtꝛictas:ut in.c. cum diſectus.⁊=. c ad audien tiam de cle.non reſi facit quod nõ. Cy. ĩ.l.quicũqʒ C. de ſer. fu. Mlimo h queꝛitur ð una.q.tacta per hoſti.nunquid iſti deficienti in purgatione poſt pꝛiuationem factam poſſit diſpeſatiue per epiſcopũ reſtitui beneficium: Et concludit ꝙ non:quia cũ in fa mia duret non poſſet ſine ſcandalo diſpenſari. ij. q.v.pꝛeſoyter. Sed hoc dictum non puto indiſtin cile uerum:quia non debet plus operari fictio ſeu pꝛeſumptio uiolenta qᷓ; ueritas:ut nõ.in.:.iiij .ff. ꝓp ſocijs. ſed ſi iſte fuiſſet uere conuictus de ſimonia poſſet certo caſu ſecum diſpenſari.ergo foꝛius qñ non fuit conuictus nere:ſed interpretatiue. ⁊ an et quando poſſit diſpenſari cum ſimoniaco ad illud peneficium uel ad aliud plene nota.in.c.poſt tranſ lationem de renuntiatione. ubi Johan. Cal ponit unam diſtinctionen: nota etiam in. c. penu. de elec. ed etir uſi cfici iuboncſi u ſriui oteiiuſner nſtgo⸗ ettitrmci dln ibtü Ccio r dtiuer * caücſen . Gndiihnd AArenaddn d d ſtorireicid unuetſtisreie erast dindns. ͦipolſbe poſt hit ollb ſel tiil plt lber ilio de uibuſci. ſ Neeraloiich nuinma n nsnrpirnenuit dten, Eilini we poſir orane paumnin aöbows morst nprei ic Gmr n Cmeroffco näicsn udcati d hitdi nCd Roniaztt Ke Afinoningrſnenack ſudne äingeneii natndiſnuin ſinarſalbicnoeg Alcbid ſon Ugi cit li finno not ui⸗ e niets llicklmneniie llciope blem gr oh gnij u i R j ialeti nenig n⸗ eun nalegi ul uir lnlencei ſpiting ici geſt n anc 9 ulolnolnrs aitiundttni ſßfimaiäreri Airin⸗ yns – rthtſnmiene namud . nb aedengn i abarrn ue ltruii Poonn ulan un cf, unbkiem uNa = = dn N edeane eenned annſünuen n id end Cinine Gen unen ligpfl nente –D ymimrſimn, Eiingnin mn 4. baͤnencnes upinrinenento unte,n inngz 4a neſtinebni ſcis Atin Onnninn utenn u . 6dräincie Wnfumsnundtanc unmin Aeen gin nape⸗ aninnmm ſir gufſſpnis ali ſer mmmiſr. ne. uſtiufnunmie M icirr imnnmn fnir inn ig cunch in nnutröer erron ſan oonl boenne 1 Jonſtlegin pofoſt Wimeorhicegunne onſtan lnimergonnoten Kden Ndann Aedoreteninda ünd aſpoieneninegſeſ o denmn umne ſnnn eßte⸗ t mneentone inkeim ino s Pritel n ii c⸗ ltwc ein 1u uim ,Mlnicle e teper oicopi mvlicpec e e ello — flelrͤ nſn ltordemnſonſui⸗ ntl De ſimonia. E£ mo. Simoniacum eſt pꝛetio nel fa uore celare peccatorem uel ꝛe conciliare añ pniam uel digne penitentem a reconciliatõe remouere.h.ꝗ. Et ſcdᷣa ꝑs pᷣncipalis ibi nec quãq;. Caſus ⁊c̃. SE primo ex tex. ꝙ ſunonia commitut᷑ nõ ſolum ipẽdẽdo aliqd ſpũale ꝓ tpᷣali:ſed etiam obmiitẽdo ſpᷣnale qð tenebat᷑ im pedere ꝓor̃ ↄ nodum alicuius tpᷣa itatis.⁊ ſic ↄmit tit᷑ ſi nonia qdᷣcũq; ſpᷣuale mittatur uel obmittatur pꝛo ↄ nodo tꝑali. (Ses⸗ nõ. ar. ꝙ ſacerdos po teſt ferre teſtimonium ð recõciliatiõe ⁊z pẽiteria pec catoꝛis.idẽ nõ.i.c.teſtimoniũ ð teſti.ſic etiã doctor põt ferre teſtimoniũ de nita æ ꝑitia ſcholaris. nide bo. tex. cũ glo.xij.q.i.in.c.i.⁊ ĩ.l.nemini. C. de ad no.diuer. iudi.æ ꝑ ̊ iura ſemꝑ putaui ꝙ i numero Vij.ſempꝑ ipſi aſſumãt᷑ tanq; ꝓpꝛij magẽi ſcholaris examinãdi. nã meliꝰ? uberiꝰ ipſi poſſunt ferre teſtio niũ de ꝑitia ſcholaris q; alij doc. foreſes aui ꝑ alia tp̃a nõ habet n ticiã de peritia ſcholaris nec tar qᷓ; ſuſpecti ſunt repellendi:quia eo ipſo ꝙ utant erm tanq; idoneũ uidentur eũ approboer᷑ã. lro 16. ꝙ id quod eſt iuſtũ æ honcſtũ nõ dʒ exerceri favoꝛ ↄſanguinitatis uel pꝛ uate amicicie ał quod in ſe eſt honeſtũ ⁊ iuſtũ effici inhoneſtũ ⁊ iniuſlũ.ſin ile in ſentẽtia ꝗᷓ põt eẽ iuſta ex cauſa ⁊ ex oꝛdine m ex aĩio efficit iniuſta: ut cũ cõ ẽnat ſubduũ potius odij cã ꝙ delicti.xi. q.iij..ſi ergo ⁊ facit ad ea que dixi ĩ .c. cũ eſſent. S eo. n gl. i. ĩ fi. nõ. hãc glo. qꝛ fac ad iterpꝛeta ionẽ ſtatutoꝝ 2 Sctuũ ⁊ aterinſ ciſxo ſitionis:ut dictio uniuerſalis reſoluat᷑ ĩ paꝛticularẽ nt euitet abſurditas. nã ipoſſibile eſſei ut ſacerdos poſſet hr̃e quodlibʒ tpᷣale ꝓ celãdo peccato ideo ex ponit᷑ qð ibet.i.aliqð de quibuſdã. & In glo. ij. in fi. Iẽ er alio Zriũ eſt multum a remotis.nã loqnit qn quis recipit mercedẽ: ut indicet furẽ ſen ſeruum fu ʒitiuũ nec poſſet recipere pecuniã:ut nõ idicet:qꝛ elſet ð bonos moꝛes:ut dr̃ in pꝛeal.l.iiij. de condi. ob tur. cau. Et an ex officio iudicis poſſu compelli ad iudicandũ nõ.ibi ⁊ dicã in.c. qͥ cũ fure.j. ce fur. ed oppo. 5 glo. æ 3 tex. 7 vẽ ꝙ hic non ſit cõmiſ ſa ſimonia:qꝛ ſimonia eſt ſtudioſa nolũtas uel vpi ditas emẽdi uel uẽdendi ſpiri nalia: ut no. l. q. i. in ſũ na:ſed hic nõ nẽdi aliquid ſpiritua e.g zc. So. quidã dicũt ꝙ illa diffinitio nõ ẽ autẽrca. hoſti. cõ tra dicẽs ꝙ illa eſt ſinonie mẽtalis difſinitio ⁊ ðbʒ addi cũ oꝑe ſubſecuto:qꝛ ſola nolũtaſ nõ facit quẽ ſimoniacũ niſi ſequat᷑ effectꝰ. ¶ Tripler eſt ergo ſi moia quedã mẽtalis qñ nullo pcedẽte pacto eypᷣſſo ſed tacite agit:ut det᷑ ſpirituale ꝓ tempoꝛali æ diffi niẽ ut. . dixi ꝙ eſt ſtudioſa uoluntas ſeu cupiditas opere ſubſecuto uendendi nel emendi aliquid ſpiri tuale uel ſpiꝛitnali qnexũ. Eſt æ ſunonia ↄuentiona lis qñ partes expꝛeſſe cõueniũt inter ſe: ut deĩ ſpũa le ꝓ rẽpoꝛali: ⁊ iſta diffinitur ſic ſᷣm hoſti. ꝙ é ſpiri tualiũ uel ſpiritualibꝰ anexoꝝ pꝛecedẽte pacto ꝓmiſ ſionis ↄditionis modi ſeruitij uel alicuiꝰ tpᷣalitatis receptio nel donatio zæ puto ꝙ compꝛehendendo utrũqʒ poſſit ſic breuit᷑ diffiniri ꝙ eſt rei ſpiritnalis hel ſpiritual bus annexe cuʒ aliquo tempoꝛali facta ommutatio de quaſi conuentionali nõ. in capitulo ⁊ ſi queſtioneſ infra e.x ſic nidetur intelligere hoſti. iſtumn tex. de ſimonia conuentionali. lij dicunt ut tancre.quod ſage hic committitur ſimonia ? non ſtricte. Inno. ita dicit hic quod iſti puniuntur ad in ſtar ſimonia quaſi non ſit nera ſimonia:ſed h eſt cõ tra fi.c.non enim hic loquitur de pena:ſed tantum declarat utrunqʒ eſſe ſimoniacum. nam paria ſunt exercere ſeu impendere ſprituale pro temporali z committere ſpirituale ſeu exercitium ſpiritualitatis pro temporalitate.utroqʒ enim caſu fit quedam cõ mutatio. ¶ In glo. fi. in fi. 2 iſte nltimus intelleciuſ melio::quia non apparet ratio diuerſitans inter du os ultimos caſus ⁊ priores:ſed propter ſimilitudi nem que eſt inter priores duos caſus illi habentur pro uno.? idem dicendum i duobus ultimis cãibꝰ SDed extra gl. op. ð tex. in eo ꝙ iudicat tin ſimo niacum qn pᷣcium recipit᷑ a publice pecãte.naʒ idem Viderur ſi ab occulte:ut.ij.q.i.ſi peccauerit in te ⁊c̃. Satis eſt ergo ꝙ tu ſcias ut tenearis denunciare. So. doc. fatentur õöriũ qñ eſſet occultus ⸗z nollet ſe corrigere ſecus aũt ſi eſſct paratus ſe corrigere:ut ibi ⁊ in. c.nonit.S. de iudi. E ne0. ccleſia emi uel rede B er ela mn *mi non poteſt. h. d.qꝰ ad ĩitteram. Et primo ponit querelã mõa choꝝ.ꝛ ↄmittit cauſam inſtruendo iudicem i prin cipali ibi unde qua. caſus. ¶ Mõ.p. ex tex. ſolum prelatum non poſſe recuſaꝛe Sctũ ꝑ quẽ aliqd ius eccleſie queſitum eſt. ¶ S. do nõ. illos de collegio poſſe agere ad remotionè eoꝝ que prelatus illicite alienauit de quo in.c.ſi quis pꝛeſb leroꝝ de re. ec. nõ ali.? .c.cũ oliʒ de teſti. Cleng⸗ etiã iter religioſos hʒ locũ miſſio in poſſeſſionẽ cã rei ſeruã de pꝛopteꝛ contumaciã quod nõ. pꝛo limitatione. c. ex litteris:de dolo ⁊ contu.ubi ituitu religionis fit ſequeſtratio ⁊ non miſſio in poſſeſſionem poreſt ẽt fieri miſſio ut hic. ¶ In glo in uerbo emi. in ſi. nota plura ex hac glo z primo ꝙ ſpirituale tranſit cum umuerſitate nendita:licet per ſe uendi non po teſt. Sed hoc non eſt nerum ſimpliciter æ iura alle gata in glo.loquuntur in iure ſpirituali non in an nexo:ut in iure patronatus quod cum habeat par ticipium non ſolum cuʒ ſpiritualitate.ſed ẽt cũ iem poꝛalitate tranſit cum uniuerſitate. ſed mere ſpi rituale non tranſit: quia non poteſt accedere cum nul un habeat participium cum tempoꝛalitate nec poſſit uenire acceſſoꝛie.de quo tamen dic ut plene nõ/ Inno. 2 alij in. c. ex litteris de iurepatro. Secũdo nõ.ex glo.ꝙ copulatiua facit copularũ ne nire principaliter æ non acccſſoꝛie ⁊ ſi copulat rẽ 3 principaliter uenire non põt:ſp acceſſõic ſic ipedit ac tu n:qꝛ ut dixi coplat pᷣncipalit᷑ qð ⁊ pᷣncipalr nẽire non poteſt ⁊ ſile nõ.de hac coplatiua in.l.ꝛegula de iuris.⁊ fact.igno. Et induco hãc glo.ad.q.certum eſt ius patronatus tranſire cum uniuerſitate ſecula ri:ut in iuribus allegatis in gloſa.quid ſi facta eſt nenduio hoc modo nendo ubi talem nillam æ iuſ pat:onatus quod habes in ea nunqnid teneat nen ditio ꝛeſpeciu iuris patronatus:et credo quod non nt aperte colligitur ex iſta glo. quia ex quo 4 ¶ De ſimonia copnlat᷑ ꝑ banc eopulã ? Vvᷣ ueniꝛe ? nenditum eſſe pricipalit᷑ ſiẽ nilla qðᷣ eſſe nõ põt:utun.c.i.de iu.pa. b̊ puto limitandũ dictũ Yo. an. in c. i.de iu. pa. li. vj. ut ꝓcedat qñ poni dicrio cum que denotat acceſſionẽ quãdam ⁊? non quãdo ponitur dictio 7. ¶ Alrimo collige ex hac glo. ꝙ ubi plura uẽdunt᷑ pᷣncipalit᷑ ⁊ ẽ aliquid qð nẽdi nõ põt non ꝛetractat nẽditiõi ĩ oibus ꝛebꝰ:ſʒ tin in re ꝓbita nedi ar.in.l:. .i.ff. de euic. ? fac.l.domũ.ff. de ↄhen. emp.⁊ ꝛeglła ntile: æ qð ibi nõ.de ꝛe.iur.li.Vi. Ex gl.ultio opp. p tex.⁊ ur ꝙ illa eccłia nõ porerat ↄccdi ſub anuo cenſu: ut in. c.nõ ſatis. S. eo. gꝗ“ exq de h ↄſiabat ꝑ oↄfeſſionẽ iſtoꝝ mõachoꝝ dẽbat eis papa iponeꝛ ſi lentium nt fecit in. c.cũ eſſent.ẽ. eo. So.dicũt doc. h ꝙ ecclia nõ fuit uẽdita:ſʒ ipſi fructꝰ fuerũt nendi ti ſeu locati:æ qnʒ locat᷑ ecclia.i fructus eccleſie:ut in. c. queꝛelã: ne pꝛela. ui.ſuas.uel fo põt intelligi ꝙ fuit cõceſſa iſtis religioſis retento cenſu ſimile in.c. oſtitutꝰ de ꝛeligi do æ an ⁊ qñ ecclia ſic poſſit cõce di dic ut ibi n5, In glo fi in fi.nõ. ex glo.iũcto tex. iudicẽ delegatuʒ poſſe uendere poſſeſſionem ꝑ eũ tꝛaditã cã ꝛei ſeruãde uſqʒ ad ſniaʒ diffinitiuam: = hoc mihi plus placʒ babito ꝛeſpeciu ad tex. ꝙᷓ qðᷣ potuit h Inno. dicens ꝙ ꝑ iſta ueꝛba poſua in fi. litreꝛe iſti fuerunt conſtituti cõſeꝛuatoꝛes ⁊ ſic tõqᷓ ꝓfuatoꝛes pni defendeꝛe inducrum in poſſeſſienẽ. Et nõ h̊ dictũ Inn. quia dictum eſt ſans noiabile qn als nõ iu dici ſcribitur peꝛ iſta uerba. A qu e Nꝛo criſmate ab eccleſijs Cpecunia exigi non debet enã ſi H̊ habet conſuetudo. Et primo factum ꝛepꝛehenſibile narratur. qð fo fieri ꝓhibet ibi ovia ueꝛo. tenio penam cõminatur ibi pꝛo certo caſus. ¶M ota primo ex tex. ꝙ nedum ꝓhibetur pecuĩa exigi ꝓ criſmate inquãtum eſt ſacramentum ut pꝛo criſmando aliquem: ſed etiam pꝛo ipſo liquoꝛe criſ matis nam h̊ nõ exigebat᷑ pecunia a criſmato ſen 2 fiꝛ mato:ſed ab inferioribus eccleſijs foꝛte bapnſma lions ⁊? etiã clarius pbatur. i.q.i.placuir.ij Eſt g criſma quid ſpirituale nõ ſolum cum eſt ſacramẽtuz ſed inquantum eſt liquoꝛ eꝛgo nec a ofirmato nec ab eccleſijs quibus confeꝛtur aliquid iẽpoꝛa itanis exigendum eſt. Secundo nota ꝙ uariatio ſeu myuta tio nominis non excuſat d quod de ſui namꝛa ma lum eſt maxime cum nomina appellanva in n viobi lia ſint.l.ſi quis in fundi nocabulo.ff de leg.i.noĩa iñ pꝛopria pnt mutari ad libitum niſi fiat in frandẽ l. una. C. de mutati.nomi. pꝛo ſpiritualbus eigo nihil tẽporalitatis exigi debet quodcũqʒ nenẽ iali pꝛeſtationi imponatur. eo habena V Jili 20 habendis X* dilig enti. ſpiritualibns ho magium faceꝛe ſimoniacũ ẽ. In pria ſup glicãtis narratio petitio ? oblatio.in fa petitionis exauditio cuʒ determinatione ? laꝝ datio ibi quo circa caſus c.¶ M ſõ p ex tex. ꝓ bomagiũ ⁊ fide litas ſunt diueꝛſa Et pꝛoprie bomagium eſt qñ qᷣs facit ꝓmiſſionem alteri genibus flexis et manibus intra manꝰ illiꝰ poſitis ita ꝙ efficit homo illiꝰ 2 tlis appellaĩ homoligi:et ſoler bomagiũ pꝛeſtari impe ratori ſen ꝛegi ita ꝙ nõ ꝛecognoſcit alterium ſupen oꝛem:⁊ de hoc bomagio uide glo.in cle.paſtoꝛalis de ꝛe iudi.⁊ plene ꝑ ſpe.in ti.de fen.S.ij. Fidelitas neꝛo ẽ cũ quis ꝓmittit alteri ſeꝛuaꝛe fideluatem et ↄrinet in ſe h̊ iuramẽiũ fidelitatis multa capitula de quibus uide bo tex. xxij q.v. de foꝛma ? quod nõ in. c. ego eni de iuꝛeiur. æ hoc iuramẽtũ põt plibus pſtari. ¶ Secundo nõ ꝙ ex ꝛedditibus alicuius di gnitatis ſeu eccleſie poteſt certa penſio annua ꝓ be neficio ſpũ ali ↄſtitui.? pꝛo h bonus tex.ĩ c.ↄqueꝛẽ te de cle.nõ ꝛeſidẽ. ⁊ ſic uno mõ põt itelligi iſte tex. põt ẽt irelligi ꝙ de beneficio ↄſtuiuto ꝛecipiebat cer tã penſionẽ annuã: ſed primi itellectus uidet magiſ congrueꝛe litteꝛe.⁊ plaeet hoſti. ¶ Tertio nõ q; al legans turpitudinem ⁊ peccatũ ſuũ audiẽdus ẽ cuʒ itendit deſiſteꝛe a peccato. ¶ Vltimo collige ꝙ de gra a ſede apłica facta dʒ conſtaꝛe ꝑ as: unde de ſtulo curie ẽ ut nõ poſſit ꝓbari ẽt per teſtes dequo ꝑ archid.in ꝓhemio.vi. niſi lĩa ſemel habita fiiſliʒ deꝑdita ut in.c.cũ olim el.prio.j.de priuile ¶ A gl. i. in fi. ſj ꝑ ̊ nõ hẽtur va ratio decidẽdi ?æ maxi me qꝛ uidetur obſtare.c. cum cerici.. de bo ſig. 2. xxiuij. di. quãqᷓ; 2.c. ego enim de iureiu. cum ſimili bus ubi patet ꝙ clerici recipientes beneficia a ſupe rionbus eis preſtat iunramentum fidelitatis ⁊ etiam iuramentum homagij: æ de hoc ultimo uidetur tex. in. capi.quam ſit graue de exceſ.pꝛela. So. dicunt doc. quod iuramentum fideluatis poteſt bene pre ſtari ſuperioꝛi habito beneficio eccleſiaſtico ſed in ramentum homagij non.⁊z capitn. quam ſit gꝛaue debet intelligi de homagio largo modo ſumpto ur compꝛehendat tantum fidelitatem ut ibi nota. & p teſt eſſe uera diuerſitatis ratio quare bomagi um non debet pꝛeſtari pꝛo ſpiritualibus: ſed iura mentum fidelitatis ſic. quia homagium continet tempoꝛale commodum illius cui preſtatur nam effi citur eius ſubditns æ uaſallus ? obligatur ſibi ad certa ſeruitia que pꝛo ſpiritualibus conſequencis pꝛeſtari non debent ⁊ boc foꝝe uoluit hic glo. cum dicit ꝙ iſtud erat munus obſequio.i.munus cbſe quiale quia plura ſeruitia inde ſequuniur quod nõ ſic eſt in iura nento fideliratis cum preſtatur prela to quia tantum ſe obligat ꝙ erit ſibi fidelis ? pre ſtatur potius dignitati quam perſone. Ad hoc. c. uenerabilem in fi. ſupra de elec. Sed dices quare iſte aboſoluitur nedum ab homagio: ſed eriam a fide litate puto duplicem ſolu.poſte dori prima ꝙ; iſte archidiaconus in:endit iſtum omnino ligare ut eſſhü ſibi uaſallus ⁊? ſubiectus ideo in totum nitiatur ob ligatio ar. in. c. cum ſuper abbatia de offi. delega. ſe cundo poteſt dici ꝙ pꝛopter indignitatem 2 peeca tum ſuum quia noluit ꝛecipeꝛe homagiuʒ ⁊ ſic com m ſit ſimoniam uitiatur obligatio in totum ut nul lum commodum inde ſequatur. teꝛtio etiam poſſet dici quod iuꝛamentum fidelitatis pꝛeſtandum eſt epiſcopo nel alteri habenti iura epiſcopalia pꝛopter preeminentiam dignitatis ſecus uidetur in alijs prelatis infeꝛioꝛibus habentibus collationem cer ti beneficij. boc enim iure non pꝛobatur. babe bant ergo tantum de inre epiſcopali quantum mnoniac inr inanre , cobieſlalalin⸗ min n hr wſti he no li c ul iſhtinpel mnnc ci mnanttetfieg irani e nimn noni n riripnnr ercohdetcnd nanm ntli uisſmian d K ſeincwkindrin ReW.drn tematdecn ſndniadn ors erin denan herfti mameb etinhincſnetbiegnigud annd nni emaſnis Hani oo vonin IiMorq erſolionnpe cial d⸗ i n olio ni uũ ni n / Aeiani, nona wlim rn lima unscſtilr olinr er ſoii ncai ri ceſedi rinli ſece fna po ni Cnonici nö nnit insſhſohned ün ſiun dehn imiabuitei ntmn inen oananier etmn Gefumtd d cock he incobioſnrelgg Mondsf ich rent n go in legolg penis 1 nquua beſtegtiarein ii⸗ am mubcfum nn Alſcebig ui iſz anran⸗ V , t iinapcengin iitz Rinn onlinwꝛimn poſer B nnceceſei irogem anttt ſuni cn cinjc ſbo ſg. Goenmn ce ſgron aun imn iſecpienstqrflga e numenun ſceſtnis t eian 1hoc uinoucent er. Ne rc ea. Co rne nlenans doc dore pe d dorchadedcded is non 1 in abun i gane homngio ngo nodo ſongee mun fcluumen or bbion. urſans uo Orr MN non nimilous G u . is buniginn NNd llus ai preſmr mncff nlalast chignu il 4 ſrunniprs Cſſenneni⸗ Neſtonk Mende Jonn Gs CDtad ANNNds e inpk Cnmmn itermsn giim it Uen vein bi tts /e 0olgn Ithul. in cn eſl, oje eu d 9 . 4 hyngllt dind ie AwlCNN , wle rcſh ¶ De ſmonis. ect cõceſſum uel pꝛeſcriptũ ar.c.auditis ⁊.c.cũ olim ã. de pᷣſcꝛip.⁊æ qð legit᷑ ⁊ nõ.i.c.cũ ex iniũcto in fi.ð here. ? , b declarat intellectꝰhuiꝰ.c. ¶ In glo. inꝑ nerbo diuinis in fi. Hoſti. dicit ꝙ ideo dixit diui nis ĩ plurali:ut cõprehẽderet regulaſ theologicas ⁊z canonicas ſimul:ut in.c.i.de iura.calũ. quaſi nuelit hoſti. dicere ꝙ per neꝛbũ diuinis ↄpꝛehẽdat᷑ ius di uinũ ⁊æ canonicũ.ꝑ nerbũ humanis legibꝰ cõpꝛebẽ dat᷑ ius ciuile ⁊ ubi ſit iſtud ius cinile allegat᷑ ĩ glo. ſe. Abbas dicit ꝙ nõ meminit ſe legiſſe ubi ſit iſtoᷣ ius humanũ:ſed põt dici ꝙ iſte tex. habuit reſpectũ ad ius diuinũ æ humanũ generalit᷑ diſponẽtia nihil tpalitatis exigẽdũ ꝓ re ſpirimali ⁊ ſpeciſice ꝙ homa giũ nõ debeat pꝛeſtari pꝛo re ſpirituali habetur ĩ re gula idignũ.. de reg. iur. ¶ In glo. in vbo diſcre to i fi. nũquid ãt peccator ſit tutus ſi ſacerdos indi ſcretꝰ iponat penitẽttã minoꝛẽ debito uł alit minꝰ ð bite exeꝛcʒ offm ſuũ:uið bo.gl.in.c. menſurã de pe. t. E19., gl. i. V. infamia ibi infames ſunt nõ. bñ glo. z ꝙ ſimoniaci ſint infames pꝛobat᷑ in. c. ultimo alt. in glo. hic: ſed allego tex. melioꝛc.xv.q.iij.ĩ.c.ſa ne. ſed doc. noſtri hic nõ declarãt de qua ifamia itel ligat iſta glo.⁊æ iura pꝛeal.nunquid de infamia iuris an canonica an facti:ſed puto ꝙ debet intelligi ð in famia iuris.nã de infamia canonica non deber itel ligi:qꝛ illa Zhitur ex quolʒ peccato moꝛtali æ ſubla to peccato tollit᷑ talis infamia:ut nõ.vi.q.i.in.c.ij. 2.iij.? in.c.teſtimoniũ de teſti.⁊ iura loqnentia de hac ifamia reſpeciu ſimoniacoꝝ diſponũt nalde ſpe cifice ⁊ in penam ſpecificã.? maxime h uidetuꝛ nelle tex. in pᷣal.c.ſane ubi equiperat h crimẽ ſimonie cꝛi mini leſe maieſtatis: h etiã puto noluiſſe hanc glo. dũ dicit ꝙ per ſolũ principẽ cũ tali diſpẽſatur.nam ifa mia facti tollit᷑ ꝑ Sriũ factũ:ut nõ.ij.q.iij.F. hic colligit.infamia canonica tollituꝛ:ut dixi per pniaʒ: ſed infamia iuris eſt illa qᷓ tollitur per ſolũ principẽ ut nõ. in. c.cũ te.S.de re iudi.⁊ in.l.i.O. de qua. ff. de poſtula.puto ti ꝙ ſimoniaci nõ icnꝛrũt hanc ifa miã iuris ipſo facto:ſʒ cũ ꝑ ſñiam de h̊ crimine fue rũt danati:æ h uident᷑ ſonare iura ſupeꝛius allegata cum loquanĩt᷑ per nerba de futuro ⁊z cõſtitutio odio la debet in dubio intelligi:ut ſi ponus feꝛende ſen ientie ꝙ; late:ut nõ.glo.in regnla penis.de ꝛeg. iuꝛ. li. vi. Item quia hᷣ eſt regulare in alijs criminibus publicis ut demuʒ quis efficiatuꝛ infamis ſecuta ſen tentia.l.i. ff. de his qui nõ. infa. facit quod nõ. DOy. in regula infamibus de reg. iur.li. Vi.? ͥ nõ. Ante autem ſententiam condẽnatoꝛiam poſſer ſimoniacꝰ notari infamia facti que de facili irrogatur ex publi co. ? ſic intelligo iſtum tex. in eo ꝙ papa dicit ꝙ ne iſte notarerur infamia tradidit ſibi litteꝛas indulgen tie ⁊ ut contra larrantium morſus ⁊c̃.que neꝛba cla re indicant ꝙ loquantur de infamia facii ſimile in c.cum dilectus in fi.de oꝛdi.cog.⁊ in.c.cum m.de teſti. ? in quantum glo.hic ſubijcit ꝙ cum ſimonia co non diſpenſatur ad aliquod beneficium eccleſia ſticum niſi per principem dicit hoſti.ꝙ eriã per epi ſchopum poterit diſpenſari ad beneficium ſimplex allegat. c. pe. s. de elec. Jo. an. dicit ꝙ illud.c.nõ lo quitur in ſimoniaco: uult dicere ꝙ ſimonia fuit ibi commiſſa illo ignorante et ſic non erat ſimoniacus licet electio ſeu collactio fuiſſet ſimoniaca.Et ꝑ boc nidetur. Jo. an. tacite ſentire quod cum ſimoniaco non poteſt diſpenſari per epᷣm etiam ad ſimplex bñ ſicium ⁊ certe nec dicum boſt.nec Jo.an. ꝓcedũt: quia per epᷣm diſpenſari poteſt cuʒ ſimoniaco in bñũ ficio nedum ad ſimplex beneſicium: ſed etiam ad cu ratum ut probatur.i.q.i.in.c.i.=.c.pe.de elec.loqᷓ de diſpenſatione fienda ad illud bencficium pro q fuit com miſſa ſimonia. nam ut habet illud idem nõ ita defacili diſpenſatur ſicut ni habeat aliud ne nide atur per precedens uitium illud obtinere ſicut dici mus in fillio legitimo ſacerdotis qui eccleſiam pateꝛ nam ex diſpenſatione epi hr̃e non poteſt ne notetur quedam ſucceſſio in eccleſia dei:ſed aliud beneficiuʒ etiam ſine diſpenſatione.bene poteſt habere.Et an 2 quando poteſt diſpenſari cum ſimoniaco in ordie nel in beneficio:dic ut nota. Cal.poſt glo.in.c.pꝰ tranſlationem de renuntia. Sed dices quomodo poterit inferior a papa diſpenſare cum ſimoniaco cum ſit effectus infamis infamia iuris ut.S. dictum eſt æ epiſcopus non poſſit reſtiiuere fame:ut nota. in pall.c.cum te:reſpondeo ꝙ directe non poteſt epiſcopus infameʒ reſti uere:ſed diſpenſando in ca ſibus a iure ſibi conceſſis tollitur intamia tanquam ſequela ꝗᷓ quandam cõſeqᷓntiã ꝓ hoc adduco bonũ tex.i ſimili ĩ palle.l.i.O.de qua.ff.de poſtu.? ꝓbat iĩ ſimili ĩ.c. at ſi clici..fi.de iudi.ſʒ itelleciũ quẽ ibi ne menti Abbas. Summat Tſi queſtiones.umm bbatem. Cardinal pro palafreno a nebi li uiro recepto non pꝛeſumit᷑ ↄmittere ſimoniã. h. d. UVel ſic in arbitrãdis muneribus an inducant ſimo niam debent conſiderari perſone dantis ⁊ recipien tis qualitas 2 quantitas muneris ? donationis. h. dicit. uel aliter æ melius. Ordinatio uel conſecrano non cenſetur ſimoniaca:lʒ ordinatori aliquid dona tum fuerit non ex pacto hoc dicit.QOiuiditur.in pꝛi ma querentis conſcientiam a puritate commendat ⸗z ſcrupuloſam curioſitatem reprehendit. in ſecũda ibi in hoc itaque factum narrat diſtinguendum ſoluit ⁊ concludit ſoluendo.ſeęcundũ ibi cũ in accipieniis. tertium ibi ſi ergo ¶ In rertia principali ibi quod autem reſpondit auctoꝛitati ex qua dubitatio inſuꝛ gebat caſus ⁊c̃. ota. primo ex tex. ꝙ puritati conſcientie non debet deeſſe iudicium rationis: unde ex tenui conſcientia ⁊ ſcrupuloſa non eſt quis commendandus: ſed potius reprehendendus. de bet enim conſcientiam ex iudicio rationis informa re ad idem uidetur tex.in.c.non ſolum de regul. libꝰ. Vi. ⁊ in pſalmo trepidauerunt ubi non erat ti mor ⁊c. ⁊ an debeat quis uenire contra conſcien tiam ſcrupuloſam antequam eam deponat nõ.in. c. per muas. clej.j co!.: ndͤ er hoc ⁊ ex tex. contra iſtos fraticellos abſtinentes a iuramentis licitis tan quam a peccatis ¶ Irem contra dubitantes in mi nimis quod eſt redarguendum in iureperito : ut in c.cum in iureperitus de eleccti.⁊ in.c.cum in iure de offici.delega.facit.l.quod labeo.ff.ad carqonia. 1 2 De limonia =...i.ſ.ad munic ¶ Secũdo nõ. ꝙ qñʒ cardinalis mittit᷑ ad traddẽdũ palliũ archiepo ⁊ in effectu iũc dr᷑ nũtius ut in.c.ſignificaſti de elec.liʒ pꝛo bonoꝛe cardinalis det᷑ ſibi legatio. ¶ Mertio nõ. ſingularit iſtũ tex.quãdo ĩ dubio debeat pſumi donũ gꝛainitũ uel ne.nã dent ↄſiderari circũſiãtie qualitatis.ſ.per ſone dãtis ⁊ recipiẽtis.nam a diuite locupleti faciliꝰ pᷣſumit libera donatio ꝙᷓ; a panꝑe diuite¶ Itẽ debʒ ↄſiderari q;titas muneris.nã de facili qꝗs nõ pᷣſumi tur ↄferꝛe libere ea ꝗᷓ ſũt maximi pcij qꝛ nẽo pᷣſumi tur iactare ſuũ ut in.c.ſuꝑ h̊ de ꝛenunc.⁊.l.cum de indebito.ff.de ꝓbat. Itẽ ↄſiderat᷑ ?⁊ donatiõis ips nam facilius quis pſumi dʒ donare iſtate neceſſuate alterius q; ubi nulla ſubeſt neceſſitas.⁊ peꝛ iſiũ tex. 2 ſupꝛadicta defendit æ ampliatur glo.ualde nõbiliſ in.l.cũ qd.ff.ſi ceꝛ. peta.in illa queſtiõe ſi qs dixit al teri in nulgari tolle hanc peccuniaʒ nũquid plumat᷑ donatio an depoſiiũ ſeu mutuũ.⁊ ceꝛe ex pcedenti bus piecturis dʒ pᷣſumi qnqʒ mutuũ uel, depoſuum ſeu donatio ⁊ ĩ dubio ceſſantibiſtis ↄieciuris dʒ p ſumi mutuũ ul depoſitũ ꝓpt᷑ ilã pſũptionẽ ꝙ nẽo pᷣſumit᷑ iactaꝛe ſuũ.⁊ ex his nõ.bar.in.d.l.cũ qͥd te ſtẽ ꝓbaꝛe mutuũ ſi ſimplicit᷑ dicat:vici pecumã ſibi numerari:ſed neſcio an donauerit ſen mutuauerit: de quo dic ut ꝑ eũ pleniꝰ ibi nõ. ltimo collige ꝙ ĩ traditiõe ſpũaliũ pnt inteꝛuenire aliqua enſenia modici pᷣtij pacio oĩno ceſſame ⁊ intel ige ut dixi in .c.i. S. e.ti. ut ex qᷓdã caritate ⁊ n ꝓ ipa ꝛc ſppᷣali cõ ferant᷑ ¶ In gl. i. ibi ĩ. l. dꝛ 2c. Mõ. ꝙ alii ſeu ſub alia ↄceptõe vboꝝ loquũt᷑ leges ꝙ; papa h ꝛcferat ĩ tex. et ꝑ ̊ arguit hoſti.nõ ꝛepꝛehendendũ ſi doceteſ nel legẽtes aliqñ vba mutent.nã de neꝛbis nõ ẽ cu randũ dũmõ ſubſtãtia nõ mutet᷑ de aeme an. tia ⁊ in.c.nihil obſtat naꝛrãdi diueꝛſuas ⁊c̃. n glo. in bo dandis muneribus ibi munꝰ ſpẽs. Itẽ donũ ſine cã munus ex cã:⁊ iſtas duas diffeꝛentias inteꝛ munus ? donum pit tex.i.l.inteꝛ donũ. ff. de vbo. ſig. uel ᷣm hoſti.põt dici donuʒ exile ⁊ tenue: munus vo pcioſum:ſʒ h̊ nõ plʒ ꝑ iſtum tex. ubi ap pellat munus ꝛc modici pᷣtij. NRéẽ ⁊ donanio cõſiſtit in ꝛe pꝛecioſa:ut.ff.de dona.inteꝛ vir.⁊ uxo.ꝑ totũ 2 in. c. fl.S.eo.ti: n eadẽ glo.ibi attendas qua tuoꝛ iſta ⁊c. Aduerte qꝛ fᷣm ̊ ur̃ h̊ papa diminutꝰ cũ dicat h̊ tria pᷣſerii attendenda. Iteʒ quo ad tex. noſtrũ gl.iſta nõ ꝓcedit qꝛ ſi interneiret petitio nõ euitaretur ſimonia.ut in.c.ex tue.j.eo.⁊ ideo ſerua glo. in alijs muneribꝰ ſen in alio caſu ꝙ; in iſto de quo in tex. tẽ põdeꝛa ex tex.ĩ eo ꝙ ponit die tionẽ maxie nt iſta tria ̊ expſſa maxie artendi debe ant eꝛgo ⁊ qᷓdam alia attẽdenda ſunt puta cõſuetu do capiẽtis.ꝗᷓd.n.ſi a clerico oꝛdinãdo dat ꝛes mo dici pꝛetij oꝛdinatorij ſuo qui ſine pꝛecio nõ cõſue nit oꝛdinare:ceꝛte iudicabit ſimoniacũ qꝛ attenden da ẽ ↄſuetudo patriſfamilias.c.illo uos in fi.de pi gno.⁊.in.l.qui ſemiſſeʒ.ff.de nſur.⁊ idẽ dic in alijs circũſtantijs. Item attendi debent neꝛba pꝛeceden tia: ar.l.ſi ſeiuus pluriũ.S.fi.ff.de lega.i. In eadeʒ glo. .ibi. cynicus ꝗᷓſi ribaldus repꝛehẽſoꝛ:⁊ dr̃ a cioſ að eſt canis q̃ſi reprebenſor moꝛdax ſiune mordens ſine latꝛatoꝛ: fac.c.ex diligenti.. eo.in. li Et in fi. gl. uel dic meliꝰ ꝙ in feꝛẽdis muneribꝰ ſeu in facien do elemoſinã nirtus ſẽper ieneꝛe dʒ mediũ ut nõ ſo lum hẽat᷑ reſpectus ad dantẽ:ſj ẽt ad ꝛecipiẽtẽ unð ſeneca ꝛephẽdebat alexandruʒ qui cuʒ daꝛet ciuitatẽ cuidã panꝑi illi aſſeꝛẽti nõ cõuenire humili foꝛune ſue reſpondit rex non quero quid te oporteat acci pere:ſed quid me oportear dare:æ appellat ſeneca alexandꝛum h̊ raſu tumidiſſimũ:qꝛ ex ſuꝑbia ⁊ elati one quadam illa vba ꝓtulit:æ ad idem uide bonuʒ tex.in.c.non cogantur.xl.di.æ in.F.ał. ea demum xxv.di.ubi nõ.ꝙ potius quiſ peccat ꝙ;ᷓ meꝛeat᷑ pre ſtando pauꝑibus epulas delicatas æ pꝛecioſas:uiðö etiã bo.tex.de modo faciendi elimoſinam.xlij.di. c. quieſcam ⁊ bonum tex. xxxvi.di.non ſatis. ¶ In glo. in vbo equum unum in fi.h̊ glo.tacite opponit 2z non ſoluit.nam ſi ſex ſolidi inducunt ſimoniam eꝛ go foꝛtius donatio unius precioſi equi. Sed ſolue Fm hoſt. ꝙ ibi interuenit pactum h̊ donatio fuit fc̃a pure ⁊ ex liberalitate quadam:⁊ dic plenius ut dicã in.d.c.ex tue. Wn gl. fi. in fi. ſʒ S gl.⁊ tcx. oppo. 2 ur̃ ꝙ nihil debeat capi ab adminiſtratione ſeu iu dice uel ſuꝑioꝛe quantũcunqʒ modicum ut.l. i.C. ad.l.iul.ꝛepe.⁊ in.l.iij.C. de acceſſo.⁊æ in auc.ut iu di. ſine quo ſuffꝛag.in. J. ſi quis facit.c.exigit de cẽ ſi.lib.vi.immo debet ꝛeddi quadruplum.i.q.i.iube mus ⁊. capi.concuſſionis. Solu.duplex ſecundum doc.ut contraria pꝛocedant in exigente boc.ca. ⁊ ſi milia quando ſponte aliquid donatur: uel contꝛaria pꝛocedant in hñte ſalarium de publico. alia ueꝛo in ra in non babente. ſecundum hoſti. de iure canoni co poteſt dici arbitrarium an ? quantum poſſit re cipi dummodo non excedat quod habetur in. c. ſta turum. F. inſuper de zp.li. Vi. Et ceꝛte illud.c.loqui tur in iudice delegato qui non poteſt ꝛecipeꝛe niſi oſculenta ⁊? poculenta que in paucis diebus poſ ſunt conſumi ⁊ idem poteſt dici in oꝛdinario:ſed in legato ⁊ etiam in alijs prelatis foꝛte licite poſſunt ieri alia dona li omnino ceſſat fraus ar. i iſio tex. Eniens. Abbas 2 maiores de conuentu ſi pꝛo ꝛeceptio Rne monachi ꝛeceperunt pecuniam ex pac to ab officio et beneficio ſuſpenduntur:æ taliter re cepta pecunia reſtituitur: ? in aliud monaſterium tranſfertur. pꝛima paꝛs ponit queꝛelam preſbyteri. ſecunda dat iudicem cui tria mandat ibi quoniam Caſus ⁊c. ¶ Mota pꝛimo ex tex. quod ex ſola con uentione dandi tempoꝛale pꝛo ſpirituali committi tur ſimonia ſpirituali ꝛecepto: licet non tradarur tempoꝛale pꝛomiſſum. nam hbic an ingreſſum ꝛeli gionis interuenit duntaxat conuentio. ecun do collige quod ſimonia committitur nedum quan do tempoꝛale confertur conferenti:ſed etiam quan do confeꝛtur miniſtris et familiaribus conferentis ſicut dicimus in ʒieci. qui fuit ſeruus helyſei.i. queſtione.i.in ſumma et capitulo cito turpem. ¶ Tenio nota quod ex malicia abbatis æ mona choꝛum puniuntur abbas z maioꝛes de conuen tu. ſed hoc intellige quando ipſi tantum fuerunt culpabiles ſecus ſi communicato conſilio omnium loio⸗ Aulamr l⸗ . Gsubli uncivror mmet alun coretbiggenn eniang viirtbconſe go legnotpiin enbuos. Nbicicimn gdde punöſtd ego non agn entie Gentonwandamn ſar wonche⸗ lonoractend Cerumin dedin lKCNS. Bdrn lmd rrd Uuneſenenameduint pond Ar cheaſctecgnnsinnae canmubiſrerin ſavlo wogar ave nrſic ununannmanare mo⸗ plut er ominmman l nein⸗ Mber ncfcenin Jm onpn inur ron tehham nonacbainernr Unilononuſeiongeingreſis Unſiriſouttanr ſel nonachams den gnd e anein are n n n cias Necmnian. wn bane Sgimennauns Cf. geconcl/ wii nl B Immunicorio n lunüm onacbaun non in Urllominffan ul eſenren aromn Un groſim onia non Vinat aann the. Aondimmais eo dlig ci ſonſaumchwn mnc — trterge Nunn denee i MCchſoſiin zni Ahlnisni /, fhilen ci n . z e nnſfnrtri h nmung in n iG NrüliCcentſbe elr in lſtznſi nstt ai AdH daul ulnhioniitte Aſeuuncnn Ncnlans Inen WMapriminejegt bar e minſhnritlinnnnin nsdrürmA MNunn Wdaden ſkninn dficeine nee. ldaminmmin ntunmn Nine mch Mrenttn renen ſu c i,l,A Gar dclon Urdizwe or u, nirr d wulmi e i s ho vo nen wntdi noc mnoſun muniplins int iar doſint lominocrfnsilote MLNiN d ⸗ chmaniptegen pian ape. nonuhetcenn nn ler genummne n Nſont mnlin ⸗⸗ aneblic . miti,inn delictum extitit explicatũ.nã minc oms debent puni ri ar. in.c. romana. F. in uniuerſitatem de ſen. ex.li. vi. æ puniuntur etiã illi qui fuerũt in. c. Iqʒ tacuerũt: qꝛ debebãt õdicere:ut nõ.ſingularit᷑ Inno.in.c.i. de his que fi.a ma.ꝑ.ca. ¶ Vlrimo nõ. ꝙ recepiꝰ in monachũ ꝑ ſimoniã non debet in eodẽ monaſte rio remanere nec etiã in ſeculo uiuere:ſʒ deber itra re alið monaſteriũ.an autem ſit nere monachus.j. ſuhiiciã n glo. fi. ibi apparet ꝙ monachfuit. 6. bene hoc pꝛincipinʒ gl.ex quo apparet ſimonia ↄmiſſa i mõachatu ñ niciat moachatũ nec obſtat ꝙ ſubijcitur in glo.qꝛ bic nõ fuit pactũ fẽem nt iſte exiſtens monachus haberet pecuniam:ſed ut monaſterio tradeꝛet pecuniam. ⁊ hic nõ eſt p ſut ſtã ni monachatus. Itẽ pecunia reſtituit᷑ ſibi ut intrer aliud monaſteriũ ne ſit oneroſus ſecundo monaſie rio non autẽ ut eã ſibi retineat ille ingrediens. ⁊ H etiam uidentur hic ſentire doc. Quidaʒ uero dicũt ꝙꝙ hic non pꝛobatur iſtum remanere monachũ:naʒ i n pꝛincipio appellatur pſoyter æ monachꝰ nec ob. finis.c.ubi mandatur ut intret aliud monaſteriũ qꝛ Hh pornit eſſe ut ibi ageret penitentiã. ⁊ hãc cõſidera tionẽ facit h do.an.ſed ego ſequoꝛ pꝛimũ dictũ. pꝰ per finem huius.c.ubi dicitur ꝙ debet deſeruire in habitu mõſtico.ergo non ut agat penitentiam tãtũ. Item non mandatur ui fiat monachus: ſed ut in alio monaſterio deſeruiat in habitu: ergo remanſit monachus. Ad idem adduco tex. qui iudicio meo hanc ſententiam pꝛobat in. c. quoniam.j. eo. ubi di citur ꝙ deberet ſic receptus intrare monaſteriũ ne da mnabiliter in ſeculo euagetur que nerba clare iu dicant ſic ꝛanſeuntem remanere monachuʒ nec pre cipituꝛ ut agat penitentiam:ſed ne in peccato ſtet in ſeculo ar. in. c.fi.de regu. Item propꝛie ſimonia cõ mittuitur non reſpectn monachatus:ſed ut habeat ſo cum in ilo monaſterio: unde ingreſſus reſpectu illiꝰ monaſterij uitiatur:ſed monachatus tenet. eſt eni 4 dai obligatio deo queſita que non impeditur per factum recipientis pecuniam. nam cum iſte intẽdat ſe obligare deo parnum factum alrerius non impe dit hbanc obligationem. facit quod nõ. Joban. an. in. c. fi. de condi. appo.ſicut uidemus in ſimili ꝙ ex communicatio monachatum non impedit: ut in. c. cum illoꝛum infra de ſenten. excom.æ ex hoc babes caſum in quo ſimonia non uitiat actum. X£ tue. Si ordinandus pꝛeſentatoꝛi . ſuo aliquid dedit ex pacto ſi moniacum eſt non tamen deponitur ſi eſt occulium. pꝛimo ponitur conſultatio. ſecundo ꝛeſpõ ſio ibi: unde caſus zc. 5. primo ex tex. ꝙ ex confeſſione facta in foꝛo penitentiali non poreſi qᷣs deponi nec aliter ab officio coherceri inuitus eriaʒ ſi confeſſio ſit facta epᷣo uel etiam pape:quia eoꝛuʒ uterqʒ ſcit ut deus non ut homo concoꝛ. c. ſi ſacer dos de offi. oꝛdi. 7 quod nõ.in.c.dilectus de exceſ. bꝛela. ᷣ enim iſta confeſſio fuit facta pape ⁊ epiſcho bpo in foꝛo penitentiali.ideo dicit papa ꝙ ſi exceſſuſ ſit ſecretus ⁊c.poſſet etiam intelligi quando confeſ ſio eſſet facta in preſentia ſolius iudicis. ſibi enim hon creditur confitente negante. vj. q.ij. ſi tin =. c. placuit. a. de teſti.c. cũ a nobis. ¶ Secundo nora. ꝙ ſumonia committitur in ordine non ſolum quan do pecunia datur ↄferendi oridinem:ſed etiam cuʒ datur miniſtro ſeu miniſtranti ad ordinem: ut hic = .Cc.i.5.eo 5. ꝙ per iſta uerba moneas æ indu cas non datur praſ pciſe opellendi. de quo iñ dic ut nõ. in. c. ij. de ſpon. Einnno volligo quod per in greſſun religionis ſimoniacus non babilitatnr ad exercendum ordinem ſimoniace recepium quar qᷓ; per ingreſſum religionis tollatur defeciuſ ſine pecca to ingredientis contracius:ut in.c.i.de ſi pl. non tamen tollitur contractus peꝛ pꝛopꝛium delictum: ut le.⁊ nõ.in.c.i.de apoſta. ¶ S glo. i. ibi intenno conſideranda eſt. hoſti. dicit quod ſola inrentio non in lucit ſimoniam ↄuentionalem ſz tin mentalem ꝗᷓ per ſolam pniam aboletur abſqʒ reſtitutione: ut ĩ. c. pe.j.eo.ii.æ dic ꝙ glo.hũit bonum intellectuʒ ⁊ eiꝰ mens eſt iſta quod ſine in:ẽtione nõ ↄmintitur ſimo n a: ut qñ ex liberalirate ↄfertur aliquid ⁊ recipitur 2 ſic loquitur.c.⁊ ſi queſtiones:ſecus aũt ubi adeſt affectus ↄmittendi ſimoniam.æ dic latius proſequẽ do qu nuor membra. aut enim ex pacto aliquid tem pora e confertur ⁊ illud quãtũcũqʒ modicum ſit idu cit ſimoniam ſicut dicimus in furto = uſura ⁊ ita lo quiiur iſte tex.⁊ dicitur tunc ſimonia conuentiona lis nec dimittitur peccatum niſi reſtiruarur male re ceptum:ut in.c.de h.S.eo.⁊.c.ueniens.ant non in teruenit pactum ſed mens deprauata ut quia non pᷣ ſentaſſer ſeu ordinaſſet niſi primo habuiſſet aliquid te nporale. æ tunc inducitur ſimonia mentalis que aboletur per ſolam pniam.ut ĩ.c.pe.j e.ſecꝰĩ uſuris qꝛ ibi opus ẽ ꝛeſtitutione:ut in.c.conſulnit ⁊ qð ibi nõ. j. de uſuris. A it mẽs nõ fuit dep.auata:ſʒ ex li ber alitate aliq̃d donatũ fuit æ receptum ⁊ tunc ſimo nia non indacit᷑: ut in.c.ta.j.eo.ti.Aut ſumꝰ indu bio an pceſſerit prana mẽs ⁊ hẽt locum ꝓprie.c.⁊ ſi queſtiones. S. eo. æ ad coniecturandum animum pon lerẽtur ea que habentur ĩ tex.æ peꝛ bãc diſtin ctionẽ reducuntur ad concoꝛdiã multa iura. Wn glo. in. V. ſecreiũ in fi. Ex hac glo.collige duas bo n is limitatones ad.c.ad aures.alł.in glo.i.ut pro cedat dũtaxat in regularibus ſecus in clericis ſecula ribus ut ex ſola inhibitione ſuperioꝛis cauſa nõ ap parente non poſſunt impediri quo minus ꝓmonea tur ad ordines ⁊ facit.c.ex tenoꝛe eo.ti. Inno. ta men diſputat ⁊ non firmat in prealle.c.ad aures: ſʒ mihi hoc placet ut non habeat locum in ſecularibꝰ. ac.c.ſi tantum.et.c placuit.vi.q.ij.et ꝙ illud.c.ad aures loquatur proprie in regularibus:quia magiſ ſunt ſubiecti eorũ prelato qꝙ; clerici ſeculares ꝓpꝛio epiſchopo ar.iin.c.ſi religioſus de elec.li.vVi.⁊ ĩ.c. fi. de ſepal.eo.li..xij.q.i.nolo.⁊.c.non dicatis.ſecun da limitatio eſt ut licet regulares poſſint ex ſola ihi bitione pꝛelati impediri ne pꝛomoueatur ad certum oꝛdinem tamen ab executione oꝛdinis iam ſuſcep ti non poſſunt coherceri ex ſola inhibitione prela ti alia cauſa non apparente. nam turpius eijcitur ⁊c.de inꝛeiur.quemadmodum et muſa impendiunt promouendum que non deijciunt iam pꝛomotum qui cle.uel uo.capitulo rurſus 7 de cle. egro.capi. 1 5 —— — Se ſimonts i. eũ ſe. ⁊ hec n5. ¶ In gl. in vbo coherceꝛe ĩ fi. Cie ut dixi in. c. accuſatũ ⁊. c. tanta all. in glo. æ Vitas eſt ꝙ ſimoniacus in oꝛdine ipſo iuꝛe eſt ſuſpẽſus ab oꝛ dine xxxij. di. F. ueꝝ ſed h.c. intelligit᷑ de coheꝛnone facti. ut de facto coeꝛceat᷑ a celebratione ? execntio ne oꝛdinis.põt ẽt ĩtelligi de ſuſpenſione ab hoĩe:qꝛ ſicut excõicatus a inꝛe põt excõicari ab hbomine.nt ĩ .c.ita quoꝛũdã de iudeis ita dicẽdum ẽ in ſimonia co de ſuſpẽſione n gl. fi. in. fi. bec pnia fᷣm bo ſti.ẽ potius monitoꝛia ⁊ ↄſultoꝛia ꝙᷓ ſalutifeꝛa quo ad uiam erernaʒ ⁊? qͥd oꝑetur ⁊ quot effectus bʒ hb penitẽtie ꝑactio: uide glo. in. c. ꝙ qdã ðᷣ pe.æ ꝛemiſ. 2 de pe.di.iij. F.fi.? ibi etiam nõ.nunquid h pecca tum teneatur iterum confiteri cum ab eo non ꝛeli puerit. noſtram Prene eſt et ceẽa *Caſus et cereꝛa. Mö. p* ex tex. unam ꝛegulã generalem ꝙ p miniſterio eccleſiaſtico exeꝛcnedo non dʒ tradi ul exigi pecunia ⁊ idẽ dic ꝓ miſterio et foꝛius eſt eim dr̃ia int miniſteriũ æ miſteriũ.nam miniſterium pꝛo prie dẽ ofſiciũ a miĩſtrãdo. miſterinm idem eſt oned acrm qꝛ bʒ uirtutem ſecretã ⁊ recõditã: uñ dx ſacꝛa Etum q̃ſi ſacre rei ſignum.i.q.i.multi.nõ.n.qʒ pe Nna exigi ꝓ ſaczo:ut in. c.non ſatis cum ſe.S.eo. D Wnec pro officio eccleſiaſtico exercendo. Ex his infer tur ad. q. nũquid ꝓ calice et ueſtibus bndicẽdis cõ mittarur ſimõia ſi aliqd rẽpo:ale exigaĩ ð q ꝑ gof. in ſu mma eo. t. v. ſ̊ nunquid ſimonia qͥd dicũr ꝙ ñ qꝛ ñ reperitur ꝓhibitũ:ipe vo ↄcluòn ↄriũ ⁊ me lius ꝑ iſtum rex. ubi gñ uiteꝛ dẽ ꝙ p officio eccleſta ſtco exeꝛcẽdo ⁊c᷑. ibi enim neꝛſat᷑ officium eccleſiaſti cum ⁊ eſt quid ſpãle. ¶ Seðo nõ. ibi pꝛo uicarijs ꝙ nõ ſolum ↄmittit ſimonia in inſtitutionc bnficij. ſed t ut quis deſeruiat tanqᷓ nicarius in eccha dei et uide bonũ tex. cũ glo.i.c..j.de penis. An autẽ ſaceꝛdos cõmittat ſimoniã locãdo opeꝛas ſuas ſpi rituales in aliꝗᷓ ecclia dicã ĩ.c.qm.j.ne pꝛelari nices ſuas. ¶ Tertio nõ ibi ꝓ criſmate ꝙ indiſticie mihil dʒ exigi pꝛo criſmate: æ cũ tex. loquat᷑ generalue: hibitio ꝓcedit tã ſi cõfert ut ſaciamẽtũ ſiue ↄcedat ur eccleſia inferioꝛ utat᷑ ſen quocũqʒ mõ.nam ꝓpteꝛ benedictionẽ eſt quid ſpũale. ¶ Vilumo nõ. ibi exi garis ꝙ in talibus tin ꝓbibemr exactio: ſi gꝰ' ſpote aliquid offertur hoc non eſt pꝛobibitũ ſᷣm boſt. qð intellige ut dixi in.c.i.S.eo. Tne „1ſ 4 um ſimo niace „ ſimoniace. qinato qni ſi moniacus non eſt diſpenſari põt: æ nõ di niditur. caſus æc. ¶ Nõ p ex tex. ꝙ quidam ſunt ſiõniace oꝛdinati nõ tñ ſũt ſiõniaci:ur qn eis igno aãribꝰ pecunia oꝛdinatoꝛi foꝝe ꝑ amicũ data fuii: dam vo ſunt ſimoniaci æ ſimoniace oꝛdinati:ut oñ ipli dederũt pecuniã ut oꝛdinaꝛẽtur uł data fuit eis ↄſẽtiẽtibꝰ tacite uel expᷣſſe. Quidã vo ſũt ſimoniaci ſed nõ ſimoniace oꝛdinati:ut qñ ſimonia fuit com miſſa nõ ĩ oꝛdine qn ipſi dederũt pecuniã ut alij oꝛ dinaꝛctur. 4 Secundo collige ꝙ cuʒ ſimoniace oꝛ dinatis qui ſimonisaci nõ ſũt põt diſpenſari nt ꝛema neant in ſuis oꝛdinibus: æ cñ hic nõ dicat᷑ peꝛ queʒ ifert ꝙ eps põt diſpẽſaꝛe iuxta theoꝛicam Inno. in .c. dilectus de tẽp. oꝛ. æ de h plenius dicam ſtatiʒ cũ glo. ¶ In glo. i. in fi. Circa hanc mãm quis poſſit diſpenſaꝛe cũ ſimoniaco aliquid ponũt h doc. ple nius nõ ꝑ gl.in.c.penul.de elec.⁊ in.c.poſt tranſla tionem de ꝛenũt.⁊ ibi. Jo.cald.colligendo opi ano ꝛum foꝛmauit diſtinctõem quã ꝛetulit h̊ do.an.nihil addendo. Sed in vitate in multis iudicio meo egz ꝛefoꝛmatione.diſtingue ergo ꝙ aut quiſ adipiſcuur ſimoniam oꝛdinem aur beneficiũ.prĩio caſu aut ſi monia fuit ↄmiſſa eo ſciẽte ⁊ ↄſentiẽte tacite nel ex pᷣſſe nel ipomet pecunniã dante ⁊ tũc fᷣm eẽs ſolus papa diſpenſat:nec ẽt papa ſolet diſpenſare.i.q.i.c. erga ⁊ in.c.pe.j.e.ti.⁊ iſte ſic ſimoniace ſcienteꝛ oꝛ dinatus nõ ſoluʒ eſt ſuſpenſus ab oꝛdine ſimoniace recepto.ſʒ ẽt ab oibus oꝛdinibus:ut.xxxij.di..ve rum. ⁊.i.q.i.ꝛeꝑiuntur. Aut ſimonia fuit commiſſa eo ignoꝛante nec poſtea ratũ bnte:⁊æ tunc. lau. tan cre.⁊ hoſt. H̊ quos ſequituꝛ Jo. cal.in loco pꝛeal.di ſtinguunt ꝙ aut delictũ ẽ manifeſtũ ⁊ ſolus papa di ſpenſat: ar. in. c. ex tue. S.eo. Aut nõ ẽ manifeſtũ 2= diſpẽſat epus.Sed certe lʒ doc.trauſeant cõir cum H dicto nõ tamẽ puto h̊ neꝛũ:ſed ĩdiſtincte diceꝛẽ ꝙ cum rali diſpenſat eps.prĩo per iſtum tex. ubi idiſti cte ꝑmitut᷑ diſpenſatio ergo epᷣs diſpenſaꝛe poterit ut ſupra dixi ¶ Jtẽ adduco. c. pᷣſeutium. i. q. v. ubi ſponte ille fuit ↄfeſſus oꝛdinẽ ꝛecepiſſe eo ignoꝛante 2 tainẽ diſpenſat epᷣs nec poterat cſſe nõ manifeſtũ exquo illemet ↄfiebatur. Iteʒ cũ h̊ iſie gꝛauareiur odio alterius nec põt dici ſimoniacus debʒ fieri be nigna iterptatio ut eps poſſit diſpenſaꝛe ar.in ꝛegn la odia ⁊ in ꝛegula ſine culpa ⁊ in regula nõ dʒ de regu iur.li.vi. Et aduerte qꝛ iſto ca u quãdo ſimo nia fu t cõmiſſa eo ignoꝛante nõ ẽ iſte ſuſpenſus ab oĩibus oꝛdinibus. Sed ut dicit h̊ Inno. ? bene tan tum eſt ſuſpenſus ab oꝛdine ſimoniace collato:unðᷣ alios oꝛdines licite ꝛecepios exequi poteſt ex benefi cio ꝛetineꝛe ⁊ recipeꝛe de nouo quia ut dixi iſte nõ eſt ſimoniacus: ſed non poteſt pꝛomoueri ad ma ioꝛem oꝛdinem niſi diſpenſetur in oꝛdine ſime nia ce recepto quia alias uideꝛetur per ſaltum pꝛomo tus lij.di.in.c.i.de cle.peꝛ ſal.pꝛomo. peꝛ totum nec obſtat pꝛedictum capitulũ. ex tue ſupra eo. per quod moneri nidẽtur docto.ad diſtingnendum in ger manifeſtum ⁊? occultum quia ad alium effectum fit illa diſtinctio uidelicet ut poſſit coeꝛceꝛi ab execu tione oꝛdinis:quia occultus ⁊ confeſſus penitentia non coercetur quoniam foꝛus penitemialis non habet pꝛeciſam coeꝛtionem nt ibi ⁊ in.capi.ſi ſaceꝛ dos de offi. oꝛdi. Item ibi loquitur de ſimoniace oꝛdinato ⁊z ſimoniaco cum quo ſolus papa diſpen ſat:ut ſupra dixi.ergo illud capitulũ nihil facit ad pꝛopoſitum ⁊? quod indiſtincte poſſit epiſcopus diſpenſare quando eſt ſimoniacus: facit etiam tex. in capitulo. de ꝛegularibus infra eo. ubi permiititur diſpenſatio tam cum monachis quam cum canoni cis ꝛegularibus quando interuenit ſimonia eis ignoꝛantibus. ⁊ hoc quo ad primum membrum principale.ſed quo ad ſecundum de adepto benefi cio per ſimoniam diſtingue quod aut eſt beneficiuz mi ipoteſero Apnnu⸗ 1 ftſochei o ſlwe⸗ ecceſnonip eniani ſſcin õ ſirinsnſinaiiß ine enſſ re reindi r dot id chit Agin dhe Ne. NMecs eriadhiis indi min Rſedceine imoriech geaw⸗ i chi eo ego no dſpeſarer ipſam. O uao ignonuent: momnr antpemmnie nean onuls? ioi oen ur incNoh .ſr tultni aſein fungi itſ hone tenicur or ſri dſhen nionla tilifnn boſt t a ſ aye tatdeni uiinr dd aecſtur ee ni nlän ibivondzr 1 Ac nieinder ia n dihwssn duerſinealuteliin Priri in ſinplci beneftclo t Gs ſötere bibifcii nöcl inplere Ubi Nhrex inpalci inſti vn „ 2 tce rleg. nld po in guis babent g . Radöds nen nchhte A hitemne — n ler meln e beastnin , nbepgnis u u imiß tie n acamiae, Arimifi rhclrnnimcir n n mztri ſftſiiir ii Gluchs gfoe un vbiiſti eimn Wzlihhſar wint ilntzmnihhn AsAlevnſenhomne Kiisdendeid deſeti m Knn Ygail ganen Xr N di inoninsichfinde aiund r srtcinrn e rz, irrtir ah AArvrinit , Wuun mnige mGn dai; gMotirin rotdr inorine ohund rrmslti effatati chet nn nl 1 s Mwnnſün EenAieſen ne nikilen umn xirpe Apono wun cien muht – tnunhnin unin amn 8 ſiwonitp glin n tiils – * ſm imiis Kernn gen Povin ügenn winanch ſhlii 1 tiencin ilucr ns ſnont n ſen ¶ De ſimonia. curatũ ſeu dignitas q̃ ĩ H equiparãt ar.c. de mulcia. de pᷣbẽ.⁊ ĩ.c.cũ ĩ illis.eo.ti.li.Vi.Aut eſt beneficiũ ſimolex.pꝛio caſu dicit Jo.cal.in loco pꝛeall ꝙ aut fuit ſciens aut ignoꝛãs.ſi ſciẽs ⁊ ſponte renũciat be neficio põt diſpenſari ſecũ ad aliã eccleſiã:ſed ut ha beat illã ubi fuit ↄmiſſa ſimonia diſpeuſari non põt niſi ut habeat ibi aliquod bnficiũ:ſed rũc nõ diſpen ſat niſi ut miniſtrer ĩ minoꝛibꝰ oꝛdinibꝰ ⁊ ꝓbatur.i. q.v.c.i.durius ergo agitur ut habeat beneficiũ ec cleſia empta qꝙᷓ; ut habeat alibi: qꝛ ut dixi aliam põt hre diſpenſatiue ⁊ cũ executione omniũ ordinũ:ſed iſtam ubi ↄmiſſa eſt ſimonia hẽe nõ põt: łʒ ibi poſſit hꝛe ſimplex bñficiũ ? cũ executione minorũ ordinũ tantũ.ſed non attingit ſpecifice Jo. cal.quod nõ re nunciãte: ſed expectãte ſententiã ↄdẽnatoꝛiã. ⁊ ĩ eo puto ꝙ nullo modo diſpẽſet epᷣs nec ut habeat be neficiũ alibi. nec ĩ iſta eccleſia. Dro h̊ adduco tex. in. c.nobis i fi.j.eo.ubi dici talẽ non poſſe aliquã diſpenſationẽ obeiner (ec ſoelten. i. q. V. c. i. vbi permittit᷑ diſpẽſatio cũ tali ſi oĩo diuiſerit beneficiũ 2 ſic ſponte renuncianerit ſecus ſi expectauerit ſen tentiã Et põt eſſe rõ duplex. pꝛia qꝛ mitiꝰagitur cũ confeſſo q; cũ cõuicto.xij.q.i.nolo. Itẽ qꝛ qui dã natꝰ eſt de ſimonia ꝑ ſentẽtiã efficit infamis ĩfamia iuris.xv.q.iij.ſane.⁊.i.q.iij.c.fi.? cũ ifame non di ſpẽſat epus niſi in caſibꝰ iure expꝛeſſis:u: nõ.in. c. cũ te de re iudi.⁊ hoc caſu põt optie ſaluari gl. ĩ. c. ex diligẽti.S.eo.iĩ glo.pe. Itẽ epᷣs diſpenſat regula riter ĩ adulterijs ⁊ minoꝛibꝰ:ut in.c.ſi clerici in fi.ð iu di.ſed crimẽ ſimonie eſt grauiꝰ ut in.c.ſicut.S.e. ⁊? ĩ. c.ʒ.j.eo.ergo nõ diſpẽſat ex quo non reperituꝛ expꝛeſſum. Si uero ignoꝛauerit: ut qꝛ alius pro eo ignoꝛante dedit pecuniã: ⁊ tunc aut fuit data a ſuis emulis ⁊ ſibi nõ nocet: ut in. c. nobis.i.ho.j.eo.⸗ c.ſicut qꝛ uident᷑ feciſſe in fraudẽ. Aut ab amicis ⁊z tũc ſi ſponte renũciat põt ſecũ diſpenſari magna mi ſericoꝛdia.⁊æ idẽ ſᷣm hoſt.⁊ cal.ſi expectetur ſentẽtia ex euidenti utilitate uel neceſſitate eccleſie hec diffe rentia ſimpliciter mibi non plʒ.nã pꝛio uẽ S.c.pe.ðᷣ elec. maxie in uer.fi.⁊ in.v.q;uis.nam ille.v. uenit aduerſatine ad pꝛecedẽtia.⁊ ꝑmittit diſpenſationem in ſimplici beneficio.⁊ qñ ſpõte renunciat:ſecus g* ubi bnficiũ nõ eſt ſimplex uel ubi ſponte rennciat ⁊z ꝓ h̊ tex.in pall.c.i.in ſi.i.q.v.ubi non ꝑmittitur di ſpenſatio epo ut quis habeat dignitatẽ illã nbi fuit omiſſa ſimonia. Itẽ diſpenſatio non ꝑmittitur epo niſi in caſibus iure expreſſis:ut nõ.in.c.dilectus de tem.or.⁊ ꝑ archi.in.c.licet canon.ð ele.li.vi.ſʒ iſte caſus nullibi eſt expꝛeſſus ergo ⁊c̃. Et ideo in h̊ mẽ bꝛo h ſic diſtiguerẽ ꝙ ubi beneficiũ curatum uel di gnitas eſt acquiſita ſimoniace iſto clerico ignoꝛante ꝙ nullo caſu diſpeuſatuꝛ in ea uacante ut habeat ta le beneficiũ curatũ ſeu dignitatẽ:ſed in alia uacante ſic. Alia nero beneficia põt habere etiaʒ ſine diſpẽ ſatiõe ex quo ipſe nõ ↄmiſit ſimoniã: ut.S. dixi ⁊ uo luit h Inno.nec iura alle per hoſt. æ cal.hᷣ pꝛobant qꝛ diſpenſatio hoc caſu pꝛohibetur ergo indiſlincte fieni non poreſt etiam ex utilitate uel neceſſitare eccle ſie. ? pꝛ0 h.i.q.v.in.c.preſentium ubi ꝑmittitur di ſpenſatio cum ignoꝛãte tin in beneficio ſimplici de quo dicendũ nt ſtatim ſubijciã. Si ueꝛo beneficium fuit ſimplex ⁊ ſi ſponte renunciat ⁊ eo ignorante fu it ↄmiſſa ſimonia poteſt epᷣus diſpenſare:etiam ut hẽat illud beneficium ea nice: ut pbatur in dicto. v. Sꝓuis. Si vo ſpõte non renunciat uel eo ſciente fuit miſſa ſimonia non admittitur diſpenſatio ſecũ per epm per dictum. v. qᷓuis niſi fʒ hoſti. æ cal.ex enidẽ ti utilitate æ neceſſitate eccleſie. Sed cerce h ultmnz ſic intellectum non ꝓbatur. nã. v. quis pmittit diſ penſationem in ſimplici dnobꝰ ↄcurrẽtb: ut ꝙ ſpõ te renunciaueꝛit ⁊ eo ignorante ſimnoia fuerit com miſſa. Secus ergo ſi ſciente uel expectãte ſñiã.? ꝓ Hh tex.i.q.v.pᷣſentium ⁊ quod nõ.glo.in.c.ex inſir u atione.J. eo. VUn h̊ caſu ↄcludo quod ſi ſcienter ac quiſinit q; beneficiũ ſimplex per ſimoniam non diſ penſatur ſecũ:ut hẽat beneficium illud ea uice maxie ſi expectauit ſniã.nã tunc ẽ effectus infamis.? cum tali non diſpenſat epus ex quo non ꝛcꝑit ꝑmiſſum ut. S. dixi. Sed ſi fuit ignorans æ expeciauit ſñiam tunc ſi diſtulit renunciationem donec fnerit certiõꝗ tus de ſimonia non iudico eũ culpabilem nec impe ditur: ſed diſpenſatur: ſecus ſi certior factuſ nolueꝛit expectare ſniam ar.in.c.ſi beneficia ðᷣ preben. li. vj. 2 in omnibus caſibus in quibus dixi epᷣm diſpenſar poſſe intellige ſi pecunia ſibi non fuerit data:ſed pꝛc deceſſori uel alteri: alias ſecus. ut nota gloſa. in. d. c preſentiuʒ. Et per predicta concludo dicũ Inn. h non proceder᷑ in eo quod dicit quod in dignitate nunquam diſpenſat epus cum ſimoniaco etiam ſi illa non fuit data pecunia ⁊z vr tex. in contrarium.i. q.V.c.i.in fi.ubi diſpenſatio prohibetur in digni tate ſeu in eccleſia empta:ſecus ergo in alia ꝛ⁊c̃. AA tth en g. Di contradicens ele cto pro pecunia de uo luntate electi tradita a contradictione ceſ ſat electus poſtea confirmatus eſt ſimoniacus 2? be neficio renunciare tenetur. hoc dicit Comunis diui ſio. ſecunda ibi quia igitur. Caſusec ¶ W primo ex tex. ꝙ peccatum detectum in pntia põt per con feſſoꝛẽ alteri detegi ↄſentiete tamen ipſo peccatore penitẽte. Et ita itellige iſtũ tex. fm doc.nã iſie Car dinalis habuit hoc ĩ penitẽtia æ poſtea in ſecreto re nelauit pape certe debet intelligi ꝙ fuit de nolũtate illius alias non poſſei per.c.oĩs de peni.⁊= remiſ. C Secundo collige ex littera ꝙ ꝓ habeda uoce electi onis alicuiꝰ etiã non neceſſaria ad ualiditatẽ electio nis ↄmittit᷑ ſimonia. hec eniʒ electio erat facta a ma iori parte ⁊ tamè fuit cõmiſſa ſimonia ut minor ꝑs deſiſteret a dictione. Yoꝛtiꝰ ergo cõmittereĩ ſi da retur pecunia ꝓ noce habẽda qꝛ ẽ ꝙ ſpñale Cer tio collige ꝙ nolũtas turbata ĩ pcco pcẽm nõ execu ſat ¶ F. gl. ij. ibi ⁊ ira ius hẽbãt ⁊c̃.põdera gl. qꝛ multum reſtringit tex.ut habeat locum in dictione iuris ⁊ nõ facti.Si ergo datur pecunia ↄdicẽtibus de facto nõ ↄmittitur ſimonia fm gl. z pꝛo h̊ faẽ qꝛ uideꝛetut electus potius redimeꝛe uexationẽ ſuã qᷓ emeꝛe aliquid ſpiꝛituale. Inno. hᷓͥ tenet Sꝛium dicẽs ꝙ ante confirmationem nõ debet dari pecunia ſiue contra dicatur de iure ſiue de facto:argu.in.c.ſigni ſicaſti ſupra dæ elec. Et hoc dicium placet mihi: qꝛ 1 a De ſimonia pꝛe iure queꝛẽdo n ẽ licitũ dare pecuniã èt ad ꝛedi mendũ uexationẽ ſecus ꝓ iure qᷓſito ad h̊ qð nõ. in c. dilectus..eo.nã ur̃ pecuniã dare ut liberius poſ fit cõſeqni iſtud ius ſpũale. Sʒ qñ ẽ iã ius ſecntum æ uexat᷑ in eo tũc pecunia ꝓprie datur pꝛo uexatio ne. Er nota hoc dictum Innocen. Abbas gures. Pꝛo abſoluendo ex cõmunicatum pꝛetium aliqð exigi non dʒ.pꝰ ponit᷑ queꝛela.ſcðᷣo indicis datio ibi qm. Caſus ⁊c. ¶ Hõ.pꝰ ex teriu debitoꝛẽ poſſe excõicari ad petitionẽ creditoꝝ ꝓ nñ ſatiſfactione debiti:de quo dic ut legiẽ 2 rõ. in. c. odardus de ſolu.Scðo collige aꝛ. ꝙ excõicatus donec latiſfecerit eget abſolutiõe ẽr poſt ſatiſfac õeʒ fecus in ſuſpenſione ſic ꝓmulgata de quo ꝑ Inn. in. c.cũ bone de eta.⁊ r neli glo. ſingula ꝛem in clemẽ.i.de deci. n glo. ibi cũ uexationẽ ſuã ꝛedimat. Inno. tʒ Sriũ.nõ eim ꝓ abſolutione debet aliquid tẽpoꝛale impendeꝛe: ſed deber babeꝛe ꝛecurſum ad ſuꝑioꝛẽ ar. in. c.nullus de iure patꝛ0: Jo. an.cõcoꝛ. dicit ꝙ aut iſti iminet aliqð pᷣudiciũ ex dilata abſolutiõe:puta quia ſperatur eligi ucl dʒ eligeꝛe uel pſcꝛiptio currit ↄ eum niſi agat et tune ꝓce ſat opi. gl. ut dicat᷑ potiꝰ ꝛedimeꝛe uexationem fnaʒ. Aur non ſubeſt tale periculũ: æ pꝛocedat c pi. Jno.⁊ vi diſtinctio ſatis ꝓbabilis et equa ¶ In ea. glo. ibi debet ꝛeficeꝛe anteq; abſolnat᷑ ⁊c. ꝓ boc dicto glo ẽ tex.in. c. uenerabilibꝰ in. F. ſecus ð ſen. excõ.li vi. in fi. glo ¶ Sed q̃ri qͥĩd ſi ſiawto caue tur ur excõicatꝰ ſoluat decẽ libꝛas pꝛo quolibet mẽ ſe quo ſteterit excõicatꝰ nũquid ualeat. hoſti. bic diẽ ꝙ ſic: qꝛ nõ exigit᷑ h cãu pꝛo abſolutiõe ſed pꝛo cõ tumacia. nã ? pecuniaria pena qnqʒ exigitur de iut canonico: ut in.c. dileetus de offi.oꝛ.⁊ ſic poteſt in telligi tex. in. c.i.. de iudi.cũ loquitur de ſatiſfactõ ne: dicit iñ m quoſdaʒ ut prius abſoluat æ poſſea cogat᷑ ſatiſfacere fin formam ſtaturi. lino pon H Inno. qõeʒ an licer uexato ĩipune dare aliqͥd tem poꝛale ut ꝛedimat uexationem ſuã. Er concludit ꝙ; ſi uexatio ſit in ꝛe tẽpoꝛali põt:quia ibi nullum ſub eſt pcẽm ex pte dãtis. Si ueꝛo uexat᷑ in ꝛe ſpũali:aut in poſſeſſiõe ⁊ tũc nõ peccat ſi dat peccuniã ut nõ uexet. Sed ſi non het poſſeſſionẽ quia fuit ea ſpoli atus tũc nõ ẽ licitũ ꝓ ea dare pecuniam:quia non folum ꝛedimit uexationẽ ſed ẽt poſſeſſionem:et hec nõ. H.n. poſſeſſio nõ ꝓprie ſit qͥd ſpũale tũ ẽ ↄnexa æ cõiuncta ſpũalibus.qꝛ ꝑ eam cõſeqtur exercitium ſpũaliũ. Et de hac mõᷣ dicet᷑ in.c.dilectus.j.eo.⁊c. — Abbas . ꝛegularibus. . noe, ꝛecepti ſi ſunt ſimoniaci ad artioꝛa mona ſteria tranſferuntur at poſt ꝛenũciationẽ nel ĩ eiſdeʒ nel in alijs monaſterijs eiuſdeʒ oꝛdinis poterũt col locari.p.d. prio ↄſultatio.ᷣo reſponſio. Caſus ⁊c. H prio ex tex. ꝙ ſimoniace ꝛeceptus ? ſimoni ac? n ſolũ eijcit᷑ a loco ſic queſito.ſed dʒ ager̃ pniaʒ de delicto cõmiſſo. Fe.nora. anod ſimoniaci ſi Bioniace recepti debent collocari ĩ monaſterio artie ð ti in ſolitudine ſito: æ de iſtis hodie dicendum eſt ut hẽtur in. c. qm. J. e. ¶ M. ꝙ cum ſimoniace ꝛe cepto qui ſimoniacus nõ ẽ põt ꝑ epᷣm diſpeſari pre cedente prius ꝛenũciatione.Et nõ. ꝙ h̊ᷣ nõ fit dria ĩ teꝛ manifeſtũ ⁊ occultũ:⁊ ĩdiſticte eꝛgo diſpẽſat eps exquo iſti nõ ſũt ſimoniaci ſʒ ſimoniace receꝑti:⁊= ſ⸗ cit a ſ ea que dixi in.c.de ſimoniace S.e. GB gl. in. v.dimittãt ibi in manibus platorũ:dic ẽt ſᷣm ho ſti. ꝙ ſi iſti plati ĩferioꝛes ſunt exẽpti nõ ꝛenũciãt ni ſi in manibꝰpape nel legati:ut in.c.cũ nenerab ł de ↄſue.⁊ in.c.ſi abbatem de elec.li.vi.⁊ in eo qð gl. ſubijcit ꝙ ſi ſuꝑioꝛeſ nolũt ꝛeciꝑe ꝛeſignatõem nihil ominus debent iſti cꝛedere dic melius ſm Inno.qꝙ; dnt ꝛecurrere ad ſuꝑioꝛem ſuꝑioꝛis:⁊ faceꝛe illũ cõ pelli ad ꝛeſignationẽ ꝛecipiendam:ar. in. c.nullus de iurepa. Et nõ glo.que extendit ⁊ ãpliat.c. admonet 7. c. quod in dubijs de renũt. ut ceſſio fiar in mani bus pᷣlati nõ ſolũ de bñficio licite acquiſito:ſʒ ẽt de acquiſito illicite ⁊ ꝑ ſimoniã facit.c.niſi cũ pꝛidem de ꝛenũt.¶ In glo. in. v. ignoꝛantibus in fi. Hõ. ergo ex gl.iũcto tex. ꝙ ẽt in bñficio ſimplici acq̃ſuio ſimoniace nõ diſpenſatur ꝑ epᷣm cum ſciente fac ad ea que dixi in.c.de ſimoniace.S.e.t.? nõ bene ⁊c̃. Abbas. 6 4 i quis KX inſininatione. men tui ꝛenũciãſ ad quẽ fueꝛat ꝑ ſunoniã igno ranter aſſamptus poſtea de nono aſſumainz ad il lum non poteſt ex pꝛima receptõe ſibi aliquid uedi caꝛe. Vel aliter ⁊ ſic. Renũtiãs bñficio ſimplici ad quod ꝑ ſimoniã eo ignoꝛante fueꝛat aſſumptus põt exdiſpenſatione in ea uacatione denuo ad illud aſſu mi nihil tamẽ ex pꝛima ꝛeceptione ſibi nendicabit Cõis diuiſio.ᷣa ibi ꝛeſpondemꝰ Caſus ⁊c̃. ¶ES prio ex tex. ꝙ adeprus bñficium alio committente ſimoniam ipſo ignoꝛante nõ põt ſalua ↄſcientia ilſ retineꝛe: ſed dʒ illud ꝛeſignaꝛe in manibus ſuꝑſoꝛs ↄcoꝛ.j.c.ꝓxi.¶ Secũdo nõ.canonicum poſſe ꝛc nütiare canonicatui in manibus capituli etiam nõ iteꝛueniente auẽ. ſuꝑioꝛis dicit Inn. foꝛte ꝓcedeꝛe ĩ odium ſimonie uel foꝛte ſpectabat ad capłm electio 2z cõfirmatio. Si autẽ electio ſpectaret ad capimuluʒ 2 ↄfirmatio ad epᷣm tunc ꝛenũciatio dʒ fieri in mani bus ↄfirmaroꝛis ⁊ elligẽtium allegat.xix.q.iij ſtatu imus.de hac mã in cuins manibus dʒ fieri renũtia tio beneficij dic ut plene nõ.in.c.admonet ⁊. c.ꝙ ĩ dubijs de ꝛenũt.⁊ per pau.in cle.i.eo.ti.⁊ plene di xi in ꝛepetitione.c.ſi quis cleꝛicum de foꝛo cõpe. Et ſi ĩtelligat H ꝙ iſtitutio canonicoꝛũ ⁊ deſtitutio ſpectabat ad capitulũ tũc in dubio põt fieꝛi ꝛenũtia tio in manibus capli ut nõ. in iuribus pall. ( Wõ tamen nitimum dictum Innocẽ. ut ꝛenuntiatio non poſſit fieri in manibus ſolius confirmatoꝛis ſed eii am ꝛequiritur aſſenſus eligentium. nam eoꝛum in teꝛeſt: æ quaſi quidam contractus geꝛitur inter eligentes ⁊? electum: argumentum in capitulo cum inter canonicos de elec. in. c.niſi cum pridem de renunt. unde ſicut in contrabendo ꝛequiritur con ſenſus eligentium: ita ? in deſtituendo aꝛgumen. in ꝛegula. i. de ꝛegulis iuris et in .l. nibil tam gückugrubdn aui ſenienigotor alncſmn nio heno Gnaninchius cpinco wetonronfnernonn aſa Amigid Na Rieeiane tincaſelichened eſen weidspüind apitürigu Zerovograntimr. Abbis. Obis fit lupub gniſu fn tr min ni toetann irnrin 0oim Qum ckno ncpobaio ve Ienrciieſirenichosh C Isoinciaestſccunda di aduirni⸗ Föpindertg ttid dnn Clom on dennia goniſachſe⸗ tectolbusſel eianſian ten reſst icynnin wnius fcctio lclur mirable un merueniar lunſvenſmee enmen non niciat luyfnt afniſſio n in (Kie ltdr Senh noͦ . mpone nooſpnimal ichar i miat ſnn c. nc i de e⸗ ele⸗ ſewceien unsnie anſnmn rr nie ik min Fatun ienli in . annn õ Am ene ſeriu nin ttſiͦ aete, on. Inſnigrigne S os niniunicre nontes wii Agikwnginmiͦgo NRn NNnren d Ndapinut Uaddtin mtic Boninisdiftondidel w/ pormnt irn ſnpnei ruatuuiror iſ lanim mnn ſ nllt, aun An Cmmsaifiun a nmnii nom poa in imn ſ 6 Nyuri enbs nons Se cwian Mr Mnemitn, Crc Peni enasda nſor eet urſettidinnd Sniciyſfunm iignn . zume ninſinn . arinign hſi 5 vumunn k . amrins A a vudiule , jci ſuche Ae, i toſiut . oncon dini uvrnſſa . i nbeszel⸗ on Yncde aen r fmden 6 igenon en er 6 Nutnled d , im n in aynno 4 SSZ Kon giin n ccen in B iimn naturale. ff. eo. ¶ Iẽ nõ. ꝙ ſimonia ignoꝛãter cõ miſſa in adeptione beneficij non ipedit diſpenſatio nem ſuperioris ẽt in illa nacatione iterueniẽte tamẽ renũciatione ⁊ ꝙ beneficiũ ſit ſimplex de quo dixi ĩ c.de ſimoniace.S. eo. ¶ In gl. in. v. eligerunt itel lige glo.ꝙ epiſchopus non põt diſpenſare cũ ſimo maco.ſ.ciꝛca ilið beneficiũ ad qð optinẽdũ ↄmiſſit ſimoniã: ſed ut habeat aliud bene poteſt diſpenſare i.q.v.c.i.plene dixi ĩ.d.c.de ſimoniace. (Sas. in uer. ratione prime in fi. Item ſᷣm hoſti. fuit h ſta tutum ad ̊ ut obniaretur fraudibus perſonaꝝ iter ponendaꝝ ne de facili quiſqʒ interponeret aliũ qui darer pecuniam ⁊ ſimularet ie ignorantem. Item ð facili non poreſt pꝛobari ſciẽtia. Ael põt ſolui õriũ iu licio meo ⁊ me ins ꝙ hic ille qui adeptꝰ eſt bene ficium non propꝛie punit᷑ ex facto alteriꝰ. nam colla tio fuit illegitime æ ſimoniace ſacta ⁊ pecunia tantũ dãtis ergo nullũ ius ſaltẽ legitimũ fuit ſibi acqſuũ: licet enim ꝑſona cni facta eſt collatio non ſit i culpa ipſa tamẽ collatio ſimoniaca eſt. ⁊ ſic tanqꝙ; ſimonia ca ſʒ retractaꝛi eſt tex.ꝓ h.j.c.pꝛox.primo NGi fi. ⁊? qð ibi nõ.in.v.repꝛobãda.(¶ In gl. fi i.ti. Jo. an.remittit ad ibi nõta. Et dic ꝙ iſtud õriuʒ non multũ reſtringit: ut h̊ dicit Jo. an.⁊ bene ibi ius iã creatũ extinguitur cauſa ceſſante qꝛ tolli appellatio reuocato grauamine b ius extinctum per renuncia tionẽ non reuiuiſcit ex noua cauſa ſe non reterente ad antiquã. Itẽ ibi ꝑ appellationẽ iuriſditio nõ eſt extincta:ſed ĩ pꝛecedẽti:ſed hic per renunciationem totale ius pꝛimo acquiſuũ extiguitur ⁊æ ius omnino de nouo acquiritur. Abbas. j Electio ſimoniaca eſt Obis fuit. caſſanda ſi pꝛopter h̊ D electoꝛibꝰ pꝛomiſſa fuit pecunia q;uis elc ctus ignoꝛet niſi hoc factum fuerit in fraudẽ electi. b. d. pꝛimo. Cum electo repꝛobaio peꝛ uitium ſimo nie non diſpenſat epiſchopus h̊ 2½ Et due ſunt par tes pꝛincipales: ſecunda ibi adulteriũ. Caſus ⁊c̃. Mõ.pꝛimo ex tex.ꝙ electio dicitur ſimoniaca non ſolum cum pecnnia promiſſa eſt ſeu data ẽ omnibꝰ electoꝛibus:ſed etiam ſi data eſt ſeu pꝛomiſſa ẽ uni ex eis ⁊ ſic pꝛauitaſ unius inficit tomʒ acium.quod uidetur mirabile cum interneniat excommunicatus in uniuerſitate ? tamen non niciat totum actum niſi ſcienter fuerit admiſſus:ut in.c.fi.de pꝛocu.⁊ nõ.in c.illa de elec. ¶ Secundo nõ. ꝙ ſola pꝛomiſſio dã di tempoꝛale pꝛo ſpirituali inducit ſimoniã concoꝛ. .c. ueniens ſupꝛa. eo. ? in. c.ij. de confeſſ.¶ JItem nõ.caſum ſingularem in quo electio facta peꝛ ſimo niam non niciatur quando ſcilicet ſimonia cõmiſſa eſt in fraudem illius qui ſperabatur eligi. qualiter autem poterit apparere de fraude: dic ꝙ per cenie cturas utputa illi qui ſe opponebant electioni dede runt pecuniã ut eligeret᷑.fraus enim æ dolus ꝑ con iecturas ꝓbant in.c.ij.de renũ.li.vVi.⁊ ĩ.l.dolũ.C. dolo. Et põdeꝛa tex. qꝛ pꝛio diẽ ꝙ amici dederũt pecuniã ⁊ poſtea ſubijcit ꝙ ſi ĩ fraudẽ hoc fecerunt non nocet.nã ſi erãt amici quomõ fecerũt in fꝛaudeẽ So. m Jo. an. uidebãt᷑ amici ſʒ nõ eraãt. Ex quo collige ꝙ fraus pꝛobari poteſt per coniecturas eti ¶ De ſimonia am contra eum qui nidebatur amicuſ. n glola. ij ibi.ꝗ. ultimo ubi quaſi uidetur expreſſum ⁊c.non enim debet nocere prauitas æ factum alterius ex quo alias iſte erat electurus ſicut dicimus quod pre ces non inducunt ſimoniam ex quo alias eligenduſ eſt idoneus de quo in.c.ruam de eta.æ quali.?æ hãc opi.tenuit hic goffre. Sed uinc.⁊ hoſti.tenent opi. contrariam que ſequitur in gloſa.dicebat tamen ho ſtienſis. ſupra eo.tanta Quod aut pecunia data fuit alteri quam ordinatori nel conſecratori uel elecrori bus ⁊? procedat prima opi. Aut fuit data iſtis elec toribus ſeu ordinatori ⁊æ tunc procedat ſecũda opi. Jo. an. nidetur ſequi ſecundam opi.glo.nam non uidet quomodo poreſt probari illa itentio eligenns niſi per ipſum cui ut ſolo criminoſo ⁊æ deponenti in facto ſuo non credetur ⁊ facile eſſet cuiqʒ qui pro pecunia elegiſſet dicere quod alias erat electurus. = ſi diceres hoc poterit probari per alios quibus di xerat prius ſe iſtum electurum reſpondet quod for te falſum dixerat uel mutaſſet opi.ſi pecunia non fſu iſſet data iuxta nota.in ſimili in.c.tua ſupra de ſpõ. ¶ Sed aduerte quia Jo. an. clare non exprimit qu in do pecunia fuiſſet data alteri quam eligentibuſ nam tunc rationes ſeu non conclude:ent:unde con cordando opi.poteſt ſic eque diſtingui.Qond aut pecunia fuit data electoribus æ procedat ſecunda opi.gloſe.quia electio non fuit libera. Item forte mutaſfent opi.nec poſſer probari intentio eorim cum ſint criminoſi.Et hoc caſu concludunt omnes rationes Jo. an. Aut pecunia fuit data tertio forte conſanguineo uel amico debentium eligere. æ tunc ſi pecunia fuit data per ipſum qui ſperabatur eligi omnino uitiatur electio etiam ſi fniſſent alias electu ri ipſum:qꝛ pro iure ſpũali querendo non debet ali q iĩ dari: ut nõ.in. c. ad aures S. eo. ⸗ dicaʒ. .c.pꝛo xi. Nẽ qꝛ locus regimis qrẽtibꝰ ⁊ aãbiẽtibꝰ denegã dꝰ ẽ ⁊ tã p ãbitioſꝰ ille eẽt reprobãdꝰ.viij.q.i.i. ſcꝛip turis.aut fuit ꝑ alium data ⁊ tunc ſatis põt procedẽ prima opi.nam intẽtio eligentium ꝙ al erant eum electuri ſatis põt ꝓbaꝛi ꝑ eoſdẽ cũ non ſint ĩ crie ⁊ foꝛte hũñdo tractatum adinnicem decꝛeueꝛunt unani miteꝛ eligeꝛe. Et h̊ caſu ꝛecte pꝛocedat:tex. in. C.ulti mo pꝛeall.æ ceſſant omnes conſide:ationes Jo. an. n glo. fi. in fi.nõ ſecundum intellecrum gl. quia facit pꝛo opi.quam tetigi in.cap.de ſimoniace ſupra. eo. ? expedias hanc materiã pꝛout ibi plene dixi ? ibi nide vẽ7. Abbas. JIlectus filius. Qui dat ſꝛe lato pecumiã ne ipſũ in iure ſuo de facto moleſtet illam epetit ſi p atus ꝓmiſſa nõ ſeruat h̊ dicit ᷣm unum intellectum inheꝛendo he. uel gñalius ſm aliuʒ intel lectun dans pecuniam alicui ne in iuꝛe ſuo de facto mole ter̃ põt illã repetere.diuidit᷑ ĩ pꝛia qꝛela.in ſecũ da dat iudicem. ibi ideoqʒ. Caſus ⁊c̃. poer tex.caſũ nõbilẽ ⁊ ſingularẽ ꝙ ſine aliquo uitio põt dari pecunia pᷣlato ab eo qͥ iniuſte uexat᷑ in iure ſuo ut ſic redimat nexarionẽ facti. ex quo ifert᷑ illõ gña le ꝙ datõ pecunie ꝓ iure qſito oſernãdo pᷣ moleſta tionẽ idebitam nõ iducit ſimoniam nec turpitudine Ve fimonis. al.ñ potuifſz iſte repeteꝛe:qꝛ qñ turpitndo verſatux ex utraqʒ parte ñ ẽ locꝰ reperõi: ut.l.iij ff.de condi. ob. tur. can ⁊ in regula ĩ pari delicto de reg. iuris. li. Vi. ¶ In glo. i.i fi. boſt. H dicit ꝙ ꝓ iure ſpũali — = UE,= q endo n ẽ licitũ aliqd dare ut in. c. matheꝰ. S. eo. Sed pro qſito ↄſeruando ſic ut h:ſed dic meliꝰ nt ibi n.C 5redpenen⸗ gl. ppe. fi. gl. ſequi opi. ſecũdã qua poſuit ĩ.c.ad auꝛes.S.e.ut ꝓ abſolutiõe iniuſte denegara poſſit licite aliquid dari. ſed in dic melius ut ibi dixi.Et cõpꝛebendendo totã materiaʒ ſic diſtingue ꝙ aut querimꝰ ĩ tẽpoꝛalibꝰaut ĩ ſpũali bus.pri cãu licite ꝛedimit᷑ uexatio tã pꝛo iure qſito ꝙ pꝛo iure qꝛendo. Sʒ ꝛecipiẽs pecuniã ſic ĩdebute tenetur ad ꝛeſtitutionem: ut.l.i.?.l.gñalitcr.ff.de ca lumnia. z.l.iiij. SF. quotieẽs.ff. de cõdi.inde.ob tur. cãm. In ſpũalibus vo ꝓ iure queꝛẽdo nõ ẽ licituʒ aliqd dare ẽt ut ceſſet ĩpedimẽtũ facti:qꝛ uĩ iſte am bitioſus dando pecuniã ut faciliꝰ illud acqrat: ⁊ ſic ꝓprie loquit᷑.c.matheus.s.eo.nec tũc ꝓpꝛie ꝛedimi tur uexatio: ſed dat᷑ ut faciliꝰ acqrat᷑ ius ſpirituale. 20 iure aũt acquiſito ant in poſſeſſiõe illiꝰ iuris. æ ſimoleſteĩ de facto licitũ eſt aliquid dare ut ꝓbatur h: ʒ ꝛecipiẽs teneat᷑ ad ꝛeſtitnnionẽ Si ueꝛo iſte uexat᷑ ut qꝛ eps uult eũ iuſte deponeꝛe uł alius inſte accuſaꝛe uel foꝛte ptẽdit ius ĩ bñficio:⁊ tũc ue xato nõ ſʒ aliqd daꝛe:qꝛ nõ ꝛedimit᷑ tũc nexatio facti nt nõ S. eo. nemo fac. c.niſi cũ ibi nõ.de pꝛeben. et c.miſi cũ pꝛidẽ.de ꝛenũ.Aut nõ ẽ ĩ poſſeſſiõe illius iuris iam qſiti:⁊ tũc aut hʒ poſſeſſionẽ ẽt illicite de tctã: æ nõ Iʒ aliqd dare ut nõ. Inno.in.c.ad aures 5 eo.⁊ tʒ glo.xvi.q.vij.decimas. nam poſſeſſio eſt q̃ i ſoũale. hinc ẽ ꝙ nõ cadit in laicũ.ðᷣ pꝛeſceip.cãʒ nel ſalrẽ ẽ ↄnexa cũ ſpũalibus ꝓpteꝛ adminiſtratio nẽ qᷓ ide ſequit᷑.i.q.iij.ſi ꝗ; obiecerit. Muio tamẽ ꝙ ſi ꝓpteꝛ potẽtiã adueꝛſarij uel ipotẽtiã ſuã n poſ ſer de facili illam ↄſeqni apð ſuꝑioꝛẽ ꝙ tẽ ut euitet magnum pꝛeiudiciũ licite dare põt pecuniam: ſiẽ̃ in ſimili de abſolutione ab excõicatione optinẽda diẽ Jo. an. in. c. ad aures.S. ⁊ ſᷣm h ⁊ ibi nõ.intellige mãm buins gl. ¶ In gl. f. ibi ſupple maxime ßᷣ gl. cõmuniter tenetur: ar. in.l.i.. gñaliteꝛ.ff. de calum. naʒ ſi dedi peccuniã ut negotiũ calũnioſe mibi non faceres poſſũ repetere ẽt cũ pena ꝗᷓ drupli quãtum cũqʒ pacto recipiens paruerit Vbpõt intelligi iſta lſia ſecundũ aliũ ĩtellectũ quẽ ſequĩ hoſt.? Jo.an. ꝙ ̊ iteruenit ↄpoſitio inter archidiaconũ ⁊ pᷣpoſi tum illum ĩterueniẽte ancẽ.ſuꝑioꝛis quo cãu licite ꝛe cipit᷑ pecunia nec ꝛecipiẽs tenet᷑ ad reſtitutionem ſi oꝓpoſitionem fuat.nt in.c.niſi.eſſent de pᷣben.⁊.c.ij 2æ. C. de ceteꝛo de tranſac. æ uteꝛqʒ itellectus ẽ bonus in ſe. Et in fi. gl. ſolue h Zꝛium ut nõ.in.c.peruenit all. in gl. 5 ro benedictioni Ba nobis. bus nubentium = exequijs moꝛtnoꝛum nihil exigi debet.h. .d.primo ponitur queꝛela. ſecundo iudicis datio. ſecunda ibi diſcretionis ⁊c̃. ota primo ex tex. quod pꝛoprius ſacerdos debet ſacramenta ⁊? alia ſpiritualia ſuis paꝛochianis gratis impendeꝛe. Secundo intellige quod preſbiter qui tenetur gratis ſpiritualia impendere ſi aliquid recipi ex pacto tenet᷑ illud reſtitueꝛe. qdᷣ itellige in ſimonia ↄuẽtionali:ſecus ĩ mẽtali ubi nõ pᷣceſſir paciũ ſed in tentio depꝛauata.tũc eni ꝑ ſolã pniam aboletur pec catum ut in c.ul.j.eo.ubi de h̊:lꝛ uide glo.in.c.uni co de cle.nõ ꝛcſi.li.Vi.que ponit qõem in canonico qui nadit ad dia ſola itentione ut ꝑcipiat diſtriburi ones quotidianas.ẽ eni illa ſimonia mẽtalis nõ cõ uẽtionalis:unde ꝑ ſolã pniam abſqʒ ꝛeſtõne abolet᷑ peccatum de quo dic ut ibi plene nõ. ¶ In gl. pri ma ibi lʒ ſaceꝛdoti nõ detur actio ⁊c̃.hoſt.dic ꝙ cẽt actio ↄpetit ubi eſt talis conſuetudo. Sed õ h̊ͥ ob. tex.in.c.cũ in ecclłie S.eo.ubi tex.ſpecifice loquit de exeqis moꝛtuoꝝ ⁊ de bndictõibus nubentium ⁊ dã nar ↄſuetudinẽ Sꝛiã do. an. bꝛeuiter æ ſuccinte dicit ꝙ foꝝe ꝓ ipſis ſpũalibus ipẽdẽdis non põt induci conſuetudo ut aliqd det᷑ ſecꝰ ꝓ laboꝛe:⁊ ſic põt ĩtel ligi iſta gl. Sed certe h̊ ſo.nõ uẽ poſſe ꝓcedeꝛe qꝛ ut dicunt doc.cõir.in.c.cũ ſit ꝛoãna ſupra.e.ẽt pꝛo laboꝛe nõ põt aliquid peti.qꝛ pꝛo ipſis ſpũalibꝰ uꝰ exactũ:unũ nãqʒ ſine ꝛeliquo non ꝓcedit:⁊ ſic pꝛo utꝛoqʒ.ſ.pꝛo laboꝛe ⁊ ſpũalibus uideꝛeĩ exactum.i. q.iij.ſiquis obieceꝛit:unde pꝛo intelleciu huiꝰ.c.ad aplicam.j.e.exquo mone iſta glo.ad ↄſuerudinem appꝛobandam uarij nõ.ibi ĩtellectus:ut ibi plene di cam. Sed hanc opi. ſemꝑ tenui ut poſſi ĩduci con ſuerudo quãdo non preceſſit exactio ut ſic ex mera liberalitate ? deuotione populi ↄſuetudo talis ſit in tꝛoducta tũc.n nõ hʒ nitiũ nec fundamentum nitio ſũ:ſed laudabile.qꝛ nõ ẽ magnum nec mirum ſi ab eo metũtur tpᷣalia qui ſeminat ſpũalia. ut in.c.ſi epᷣſ de offi. oꝛdi.li.Vi.⁊ ſupra de offi.oꝛ.qm.⁊ h ur̃ uel le Ra illius.c.ad apoſtolicam:dum dicit laicos com pellendos ad obſeruandũ laudabilem conſuetudieʒ erga ſuã eccleſiã pia deuotione fideliũ intꝛoductam ⁊zẽ. Sed ubi exactio pᷣcedens dedit cãm conſueiudi ni tũc talis conſuetudo non ualet qꝛ habuit initium uitioſum ⁊ ita loquitur tex.ſi recte inſpiciatur ⁊ põ deꝛetur in pᷣall.c.cũ ĩ eccleſie. Sed cõtra pꝛimum h̊ͥ diſtinctõis mẽbꝛuʒ foꝛtiſſime opponitur.nã ex his que ſunt mere facultatis non itꝛoducitur conſuetn do nec ex datione annua gratis facta:ut legitur et nõ.in.l.i.C. de ſerui.⁊ aqua.per bar.in.l.cnm de in rem uerſo.ff. de uſuris. peꝛ. Ci. in. l.i. ?.ij. C. que ſit lõga conſuetudo ⁊ peꝛ Joan.and.in c.ioannes de cle. coniug.? Innocen.in. capitu. bone.ij.ſupꝛa de poſtu.prela.ubi dicit quod licet recipiamus in domum noſtram amicum a longe nenientem: non tamen ex hoc acquiritur illi quaſi poſſeſſio licet fuerit pluries receptus nec aliqua conſuetudo indu citur:⁊æ ut dicit bar.in prealleg.l.cum de in ꝛem uerſo.licet ruſticus per decennium detuleꝛit alicui annuarim unum par caponum ſponte ex liberalita te non tamen ex hoc inducitur aliqua conſuetudo ut in poſterum inuitus aſtringatur. Item ut dicit Ey in locis preallegatis quod licet quis per decen nium continuauerit ire ad molendinum uel furnuʒ alicuius ⁊ ſic lucrum attulerit lli non per hoc itro ducitur conſuetudo aliqua ut in futuꝝ aſtringat᷑ iꝛe 2z ↄtinua qꝛ iſti ſũt actꝰ mere facultatis ad ꝓpoſitũ uae luaniin fuur. apyli iqnn Nenili ni nrro o uyl ſi⸗ 8 he opols ſein n 6 cc 150l⸗ , i ate le; olts obndt teiſiecinmit aii ien ej c Qi ſo hs igi 4 Nunndce gan iift ihs hn entticds iingtiimnd dtneet Neecir doedlo ogi d nl E and cee Wl Ns mopatnn clntci i eni deine aan Mnorigo in ce⸗ o hae AMema ne angubi tol , uitioblmni hiel⸗ Netr or boſtecbrt pogcir⸗ gmego (Gri ro Drimig⸗ ICenn vclecti onn ſrerdos Do tiancd cngete ſane dſ Muas deincdilingpelate aſ 92 dsbihe Nüura ttrcckan Piſtäimndoignenberin .o ß giuſs oblnü lete rehe ſtt tm et eſipeſi tin aſunm nurſinier i iteacqunereag nianpon , lto eſrig ſe encco e nd thunt gn ibigninte lenne ha to ſbi igi . ln unbe tniͦt hibonn ii lii wünatls noblarvgt. „ 10 cnnn 1 gh mfmi biilangn tine Nlentn uneſtichiſcen mpucſtennſaneee nen m enh ieſtnl nndnü imAnnndt tkntimugumta ninnt jtuminn hin nnet Intlyna goſtorntzrY awſotamdnciim veuntiudtſenndei udammnt fafi innninmn Pzutnscdtein aſencl NlorNia bibhtittun cimrteriittge nſcnn 18 elGnhinnd riim imnugts rürtstorininan ofon mugutfunnn igin an it Mnl ndtl ln N hin u tmlyn ¶ De ſimonis ergo ſi ppls aliquid gratis offeꝛebat eccleſie quãdo recipiebat ſacramẽtũ nõ ur᷑ inrroducta cõſuetudo: nt i futuꝛũ ad idẽ aſtꝛĩgat᷑ inuitꝰ.pnto priũ hoc poſ ſe irioꝰ modis ſolui. Mrio modo itelligẽdo ꝙ ali quis ex populo deſiſtẽs ab obſeruatione alioꝛnʒ re dargutꝰ a reliquis obſeruauit alioꝝ moꝛẽ. ex h eniʒ aciu ſatis apparet de ↄſenſu populi uolẽtis itrodu cere illa landabilẽ ↄſuetudinẽ ſicut in ſili nõ. in iuri bus ſuperiꝰ alleg.i SZriũ.ſcdᷣo põt ſolui ꝙ ↄria pro ce ſũt ubi donatio ẽ pura nõ relata ad certũ quid. Sedi hᷣ caſu ipe ſacri ſeu exhibite rei ſpũalis aliqd conferebaĩ ur̃ populus lõgo ipᷣe h̊ obſeꝛnãdo ſe ad Hᷣ uelle obligare ⁊ cõſtituere illã ſpontaneã obligati o iẽ in recõpenſationẽ ſpiritualium recognoſcendo deũ in mmeribꝰſuis ⁊ redimendo peccatũ elemoſy nis. de peni. di.i. medicinã ſicut in ſimili nõ. bart. in prealł.loco de ruſtico qui ꝑ longũ tẽpus ſolnit par caponũ aliqua cã pretẽéſa qꝛ tenebat aliquid a dño. tertio põt ſolui ꝙ ſit ſpale fauoꝛe ecclelie ut longo tpᷣe popuſus ſic ĩpendendo tẽpoꝛalia nidearur nelle iducere cõſuetudinẽ in futuxꝝ. facit.c.ex parie de cẽ ſi.? qð ibi nõ.⁊.S.ð cõceſ.prebẽ.ex ꝑte aſtẽf.⁊ hec bñ nõ ꝑ que elicit᷑ modus ꝓbandi cõſuetudinẽ lan dibilẽ i iſtiſ ſpiꝛitualibꝰ.⁊ ĩ ſili aliquid tãgã i.c.iaco bus.j. e. Quãtũ vo ſpᷣs cxigat᷑ ad ĩtꝛoducẽcũ bãc ſuetudinẽ puto ſufficere tps.x.annoꝝ tum qꝛ iſta ſuetudo laicos aſtringit ⁊ non clicos inter qnos indiſtincte ꝓcedit cõſuetudo ex curſu decẽnij:ut cõ manit᷑ nõ in.l.de quibꝰ. ff. de legi. Lũ qꝛ iſta cõſue rudo nõ eſt ↄ ius imo pia ⁊ fauoꝛabilis:ut in pᷣa le. c.ad apticã. vn eriã de iuꝛe canonico ſufficit ipᷣs. x. annoꝝ:ut eſt gl.nõ.in.c.fi.de ↄſue.li.vi.⁊ puto ẽt ꝙ data hac ↄſuetudine laudabili cõperar actio ipli actoꝛi ad faciẽdũ obſeruari hãc laudabilẽ ↄſuetudi ne n: ut dicit hoſti.⁊ hec pꝛocedãt quo ad primam parté glo. ¶ Sed quo ad primã paꝛtẽ in eo quod uiderur uelle ꝙ tã pꝛopꝛiꝰ ſacerdos q; alienus non poſſii aliquid exigere ceſſante cõſueiudine niſi ei ſũ ptus deſit: diſtingue latiꝰ z ſic ꝙ aut pꝛopꝛius ſacer dos habet vñ niuat ⁊ tũc ceſſante cõſuetudine non poſſit aliquid exigere ut hic ⁊ in.c.cũ in eccleſie.S. eo.ſʒ gracis oblatũ licite recipere põt:ut .c.pꝛoxi. in fi. ⁊.c.tua.j.e.⁊.c.⁊ ſi queſtiones.s.eo.Si nero deſunt ei ſumptꝰ neceſſarij:⁊æ tũc ſi põt honeſte ſibi aliũde acquirere ad nictũ:puta ſcribẽdo pueꝛos do cendo uel quid ſile exeꝛcẽdo ⁊z nõ põt aliqnid exige re. ĩputet᷑ eni ſibi qui tale tenue benficiũ acceptauit: querat ergo ſibi nictũ manibꝰ nel induſtria.xci.di. clericꝰ uiciũ ⁊ ibi bona glo. nã ⁊ aplus qrebat ſibi nictũ manibꝰ tpe pꝛedicationis:ut in.c.cũ apłlus de cenſi.ſic enã nidemus ſile in pꝛe ut nõ teneat᷑ alim ta pꝛeſtare filio ſi honeſte filiꝰ põt ſeipſũ reger̃ ⁊ nutri re:ut dicit tex.in.l.ſi quis a liberis.ff.de lib. agno. Si vo nõ põt ꝓpꝛiꝰ ſacerdos hõeſte ſibi uiciũ alit qrere tũc uel eps ſibi ꝓuidebit nel populus poterit Opelli ad pꝛeſtãdum ſibi neceſſaria uictui.ꝓ h nide bo.glo.de ↄſecr.di.i.in.c.oĩs xpᷣianꝰ q̃ dicit facere dorẽ indigẽtẽ poſſe ſubtrahere ſpũalia populo niſi faciat oblationẽ:vn poſſit niuere ⁊ uide quod nõ.iĩ Cc.de bis.S.de eccle.ediſi. Si uere eſt ſacerdos ali enus qni fone eſt innitatus ad exequias faciendas uel a 1 alia ſoũalia ĩpẽdẽda. ? tũc põt licite ſuas ope ras ſpua es locare non ut directe ꝓ ſpualibus reci piar tpale: qᷓ in recõpenſatione daãnoꝝ que ſuſtinet in expibe do puᷣti ſuã æ trabendo morã ĩ ſpualibꝰ imen ſen dis: ur nõ. Iino.in.c. qm j. ne pla.uices ſuis. ⁊ ſic reſtringe glo.xxj.q.ij.pcipimus que ſuimn płr Aicit ſacerdotem poſſe ſuas oꝑas ſpᷣuales loca re. Et amnolia hãc glo. que uideiuꝛ h ꝑmitere etiaʒ in ectraneo ſacerdote dnutaxat qñ ſumptus ſibi de ſunt. nã et ſi abundat põt exigere in recompenſatio ne dĩnorum cũ ad h̊ ex officio nõ tenear᷑.?⁊ ꝑ h rẽa net declarata tota mã glo¶ In glo. in v. benedicti onibus in fi.dic ꝙ ꝓpe ⁊ ſtricte iſta bndictio nupti a is non ẽ ſacr̃m.ſed largo mõ ſic:ut nõ.in ſeica de ſacra.non ite. Et qꝗᷓ ſunt ſacr̃a ſtricte ſũpta tã neceſ ſaria q; uoluntaria uide per banã gl.in.c. ueniens de tra iſac. Nẽ vꝛ innuere iſia glo. ꝙ ſi benedictio non eſſz ſacramẽtum poſſz aliqͥd peti:dic ur ĩ. c.ad nzam. S. eo. Abbas. Jlectus filius. Si per aceu ſationem con ſtat monachum ſimoniace fuiſſe receptum receptus ⁊ recipiens deponetur. Si vo per iqſino nẽ receptus ĩ arnꝰ mõaſteriũ detrudit̃ recipienu vo 2 n noribus pena ↄdigna iponitur. æ interi ab exe cutione ordim ſacroꝝ ſuſpẽduntur. Oiuidit nã i p ma ponitur ↄſultatio.iĩ ſcdᷣa diſtinguens reſpe nſio ibi nos.in tertia mandat ibi iniũgens.in quarta in ſtruit ibi illð tñ. Caſus ⁊c̃. 4 Sors nn ex tex. ꝙ conuictus per uiam inquiſitionis de ſimoma nõ in oꝛdine com miſſa non deponitur ab officio: ſed ta itu n re nouetur a beneficio uel a oco ſunoniace ac quiſito. nam poteſt talis poſt peꝛactam penitentiã in ſuo oꝛdine licite miniſtrare ex quo traſfertur ad aliud monaſterium ſeu ad aliud beneficium Se cun ſo nõ. ꝙ archiepiſcopus poteſt deponere ſub ditos ſui ſuffraganei pꝛopter crimen:quod nidetur contra.c.paſtoꝛalis.S.de offi.ordi.Sed doc.intelli gunt ſoeciale hic in archiepiſcopo cantuarienſi qui non ſolum utitur iure metropolitico ſed etiaʒ legati onis:ut in.c.i.ſupꝛa de offi.lega. Vel poſſumus di cere ꝙ crimina noroꝛia erant que archiepiſcopus uiſitando pꝛouinciam punire poteſt: ut in.c. Roma na..notoria.de cenſi.li.vVi.¶ Zertio collige ꝙ receptus in monaſterio per ſimoniam ſeu ſunonia cam pꝛauitatem inde remotus debet collocari in ar tioꝛi monaſterio ad hoc ut agat penitentiam ð deli cto commiſſo. Si nero nõ reperiuntur artioꝛa mo na teria.tunc ſecundum doctoꝛes poſſunt collocaꝛi in equali eiuſdem oꝛdinis uel diſpenſatiue poteſt e nuntiationem in eodem:ut in. c. de regularibus ſu pꝛa eo. Et per hoc remanet declarata tota materia glo G Altimo collige ꝙ gratanter oblatum tem poꝛe receptionis alicuius ſpũalitatis poteſt recipi ſi nulla pꝛeceſſit taxatio. ¶ Et ex hoc infero ad que ſtionem:eſt ſtatutum in eccleſia:ut nouiter receptus in canonicum nel in monachum tencatur cer zum quid ſoluere: quidam recepius ſine aliqua — — ¶ Be ſimonia. exacuone ſoluit nũquid licite h̊ ꝛecipiatur. Et dico ꝙ non ꝑ iſtü tex.qꝛ exquo pꝛeceſſit taxatio illa obla tio aer Bwr ns taxatiõis:facit.i.q.iij. ex multis. ¶ In glo. i. ibi bene põt dari pecunia æzc. Sed pondeꝛa qꝛ h̊ dictũ z ſequẽtia prima fꝛõte nident᷑ cõtra tex.nec glo.ſolnit:ſed in vVitate ponũt diueꝛſos caſus.nam ab eo qui innitari dʒ gꝛatis ñ dʒ aliquid exigi:ita loquit iſte tex. Sed ĩ caſibꝰ poſi tis in glo.pecunia dat᷑ ab iuitante nõ ab iuitato: et diẽ h̊ hoſt. ꝙ ut quis ꝛecipiar ſacramẽta neceſſaria poſſumus dare pecuniã qꝛ ſine eis ſaluari nõ põt: iõ ioleratur pecunie datio ut alliciat᷑ quis ad fidem 7 ad ſalutem. Sed ꝓ alijs ſacramẽtis nolũtarijs ꝛe cipiẽdis nõ dʒ aliquid dari:unde non debeo da? pe cuniã uni ut itꝛet ꝛeligionẽ:qꝛ ſine ꝛeligione ſaluari põt: ut i.c.i.in fi de ſum.trini.⁊ fide catbo. Itẽ diẽ phili. ꝙ etiam pꝛo ſacramentis uoluntarijs non d; aliquid dari ex pacto:⁊æ eſt ueꝛbum ſatis notabile. Et limita ſecundum ea que dixi in. c. cum in ecclie S. eo. non tñ debeo infideli daꝛe pecuniaʒ ex pacio ut conuenatur ad fidem. ſed gratia libeꝛalitatis ſic ut ipſum ad fidem alliciam. ¶ In glo. in Vbo dan tes ibi de hoc accuſatur:⁊æ bec ſolutio uerioꝝeſt: ut ſaris pꝛobatur in.l.denũtiaſſe allega.in glo.naʒ po tuiſſet dans conuinci peꝛ fallas pꝛobationes. uel in iuſte condennari peꝛ iudicẽ et iniuriaʒ:iõ non debʒ pꝛeindicari alteri qui dicitur ꝛecepiſſe. Et pꝛo intel lecru glo.facit tex.ibi ꝙ ſi aduerſus eos ⁊c̃.que lr̃a pareſt compꝛehendeꝛc tã dantes q; ꝛecipientes?« 2 In glo. in neꝛvo ſeueritas. ſed iunc queritur quid operabitur iſta depoſitio in monaſterio: dicunt In no.? Moſtie.ꝙ non nocabitur ad capitulum nec ad alios tractarus nec ꝛecipiet pꝛebendam ſuaʒ nec nictualia cum alijs.ſed erit ĩ eꝛgaſlulo.i.ĩ loco ſtꝛic to ſeu carceꝛe.h̊ dicia doc.puto ꝓcedeꝛe ĩ mõacho q ñ ẽ clericꝰ:ĩ tali.n.nõ põt cadeꝛe depc ſuio ab oꝛ dinc cũ pᷣuatio pᷣſupponat habitũ ðᷣ deſpon.impu. ad diſſolnendum.⁊. xxxij.q.ij.qdð neꝛo non foꝛma tum. Sʒ ĩ mõacho clerico oꝑabit᷑ depoſitio ſicut in clerico ſeculari: quia deponeiur ab oꝛdinibus ? nõ habebit amplius eoꝝ execunonẽ. C In glo. i Vbo amoras in fi. bᷣ gl. ur̃ innneꝛe ut ſeculares clerici cõ nicti de ſimonia cõmiſſa ẽt in bnñficio debẽt deponi etiam ſi fuerit actum ꝑ niã inqſitiõis. Et docto.ad confirmationẽ huius dicti indncũt aliqs ꝛõcs ſpali tatis int̃ ꝛgulaꝛes ⁊ ſeculaꝛes. Crie ne Segli ꝛes non ſeruat᷑ oꝛdo indicij.uſquequaqʒ ut in. c.q̃i teꝛ el.ij. S. de accu. iõ cũ gꝛauaꝛentur in iſto ꝛeleuet in quãtitate pene.ar.in.l.eũ qui..i popularibꝰ ff. de iureiur. æ in. c.i.de parochijs. Secunda ꝛatio ꝛe gulares nident᷑ h̊ feciſſe intniiu elemoſine ? pꝛo ani ma ſaluanda. nam deberent pecuniam ut poſſent in monaſteꝛio deo ſeꝛuiꝛe. ¶ 20 qꝛ fauoꝛe ꝛceli gionis mitiꝰ dr̃ agi cum eis:⁊ do.an.coniungendo has 20cs ĩtricat hanc mãm:unde dic ut dixi in.c.in quiſitõis alt.in gl.æ in pꝛeall. Et dico ꝙ in h nulla E dria ĩteꝛ ſeculaꝛc ⁊ ꝛegulaꝛc.nam ſecularis ↄuictꝰ de ſimonia cõmiſſa in beneficio nõ dʒ deponi exq fuit actũ ꝑ inquiſirõem ſecus ſi fuiſſet cõmiſſa in oꝛ dine ut ibi pxne dixi ⁊ optime pꝛobat hoc.c.nõ in ducèdo ſpãlitatẽ aliquã in ꝛegularibus. Sed unum Zrium foꝛte elicit᷑ ex tex.qꝛ exquo h̊ fuit actũ ꝑ niã iquiſitõis abbas ⁊ abbatiſſa non remonẽtur ab ad miſtratõe cum ꝓ graui peccato ſeclaris remoueat᷑ ab adminiſtratõe:ut in.c.qualiter pᷣall.et regulares facilius deponuntur ab adminiſtratõne ut ibi dic ꝙ hodie fuari dʒ.c.qm.j.eo. Sed ad iſtud.c.ſuo tpᷣe põt dici ꝙ mitius agebat᷑ cũ iſtis:qꝛ ipſi nõ exi gebant pecuniã:ut ipſi eã lucri faceꝛẽt:ſʒ ut monaſte rium ⁊ ſic nõ nidẽtur tm peccaſſe ſicut alius pᷣlatus ſecularis qui ex ꝓpꝛia cupiditate comminit ſimoniã n gl. in. V. officialibus ibi æ oẽs de capło ĩtelli gunt᷑ ſciꝛe ⁊c̃.hoſti.dicit ꝙ Iʒ alij de capirulo preſu mant᷑ ſcire facta capituli nel plati tamẽ nõ puniũtur niſi ꝓbẽtur cõſenſiſſe delietũ eni ꝛequirit neꝛũ dolũ unde nõ ſufficit illa pſumptio ſcie ⁊ ſic cũ hoc dicto cõir tranſeũt h̊ doc. Sed per hoc iſte articulus non ufr̃ dilucidatus ideo plenius in h̊ diſtingno. ꝙ aut delictum fuit commiſſum pꝛius communicato toto capitulo æ tunc omnes puniendi ſunt qui conſenſe runt expꝛeſſe ? etiam qui tacnerunt quia debebant expꝛeſſe ꝛeſiſteꝛe maleficio committendo æ dare no cem in contrarium ut nõ:dicit Inno.in.c.i.de his que fi. a ma par. ca. Si ueꝛo aliqui expꝛeſſe contra dixeꝛunt ⁊ in capitulo tunc iſti non ſunt pumendi: nt in.l.i.ff.de magiſ.conue.ubi bonus tex.⁊ in.c. ꝛ0mana. S. in uniuerſitatem de ſenten. excõ.li.vi.in H. culpabiles.nam pena debet teneꝛe ſuos auctoꝛes in.c.queſiuit de his que fi.ꝗ ma.paꝛ.ca.⁊ in.l.ſanci mus. C. de penis. Si autem non capitulariter deli ctum fuit commiſſum tunc officiales æ maiores de uninerſitate puniri debent una cum prelato qnia pꝛeſumptio eſt quod pꝛelatus cum conſilio ? aucto ritate iſtoꝛum facinus commiſit uel ſaltem preſn mitur in eis ſcientia.ideo debebant reſiſteꝛe: ⁊ ſic põt intelligi æ ꝛeſtringi iſta gl. quam ſic intellectam nota. Sed inferioꝛes de uniuerſuate non debent puniri:tum quia non ita pꝛeſumuntur ſciꝛe tum quia non habent tantam andaciam in ꝛeſiſtendo: unde ⁊ in ipſis maioꝛibus ⁊ officialibus dicen dum puto quod ſi conſtiteꝛit eos ignoꝛaſſe non ſunt puniendi:ſed tantum ipſe pꝛelatus cqui celi quit argumen.in capitulo.ij.de conſtiint.⁊ in pre alle. capitulo queſiuit ⁊z.xvi.queſtione.vi.ſi epiſco gun Da uden glo.ibi ſed nunquid collegium. Mora hanc gloſ.nſqʒ ad finem. nam quotidie ad eam fit remiſſio: cum queritur nunquid collegium uel uniuerſitas poſſit accuſari uel pu niri:et eſt qua ſi ſimilis glo.xij.queſtione.ij. epiſcopus qui man cipium. Iſta tamen glo. nibil boni concludit hic. Innocen.hic.⁊ in capitulo grauem infra de ſentẽ. excom. concludo quod criminaliier uniuerſuas non poſſit accuſari:quia in ea ſunt infantes furioſi 2z ſimiles perſone que non poſſunt delinqueꝛe:unde ſi uniuerſitas tota puniretur criminaliter conninge ꝛet hoc abſurdum ꝙ puniꝛentur innocentes Item eadem eſt uniuerſiias tempoꝛe delicti que erit iſtis moꝛtnis ⁊ alijs ſuꝛꝛogatis.l.pꝛoponebatur.ff.de in di. Unde ſequeꝛetuꝛ inconueniens quod futuri qui non deliqueraunt puniꝛẽtur. Sed iſtas rationes colſttbic gchotln⸗ cncz onj llſ euhfi imnot ln iue “ ppie i nin ſarhih i ſy⸗ iecfe CMm initi o niwmth:t d bi adt ibni iß lüfcimems alblind Inrſct) unſimieid enefated ſiciiii N ici Nlriiddd Pdazed Pieoeeniniplih otosemfargteſtammg inie Eadna liin tſinu Y⸗ ſoo,ſ 0 am mne uurſus diguere ootnr ian icaliAcoſna int j laler. Quij ſo ſ Nairiimieeſtarz urd nlattii Cclan pot vnivetins lerpaffun⸗ lan die r ſciclig atbitig Knz unerſtus poret ipore Aelthintzamn iſun cein nand nncis Alenusminerenpis Popenn⸗ eſſiuns bitgecalani öni⸗ Iiulter teinlur e porit e Manuerſitnre grin alluſe ncinnleher Alaloenit eg id eisceian iniu⸗ atgern . ... E.NAtan n Hemmn in mmnint renammmei htn lonmninche qrto nmnͦdar Imn ncicbs wiicntſiann nomk ſinoimn anani: Ametch denn eine, urimmn Kiom grdſ gin en tatrensue ARsnfipnannt 16 Gim non chininin nnrofcaltstibra mdtm aw amn Mh' ⸗ artms nn anilornn us nmi l alin oſ v Cctan eſſer,rl ging om ſe neann 8 Muraſtan ſon Ect n Wörunmn Gr n rm niwin d Aſenk: münthis Soühn⸗ Aotenens otſtten — Hamhi e mm / nuun , Nita0RW½ uniat 4 in tolgon ¶ De ſimonia confutat bar.in.I.aut facta. ff. de penis. nam ĩ młiiſ delictis inocens punit᷑ ꝓpt᷑ nocẽtẽ:ut ẽ nidere ĩ cri mine leſe maieſtatis ubi filiꝰ puni᷑ ꝓpt᷑ pꝛem.ut.il. P quiſquiſ. C. ad.l.iul. maieſta. . vi.q.i.ſi quis cũ mi litibꝰ. Icẽ in ſacrilegio de quo i. c. felicis ðᷣ pẽis.li. vi.⁊ ad idẽ tex.i.l. nſufructꝰ. ff. quẽadmõʒ nſufru. a nitt. ubi ciuiras qñqʒ ſubijcit᷑ aratro. Ooc.nẽi pa rũ boni hic dicũt:uñ concludo hãc mãm poſt bar. hũc aꝛticulũ elegãt᷑ examinatẽ ĩ pꝛeal.l.aut facta.Ex duo pricipalit᷑ examinãda ſũt. Drimũ nũquid uni uerſitas ſeu collegiũ uel caphj qᷓ noĩia ideʒ ſignificãt poſſit deliquere.2 nũquid põt puniri. Ad primuʒ dicendũ ꝙ ſm neꝛitatẽ collegiũ nõ ẽ aliud a ſinglłis 5ð collegio: ſm iuriſditionẽ aliud collegiũ alid ſin guli: ut xij.q.ij.qui manumittit⁊ in.c.nouit de his q̃ fi.a prela. uñ collegiũ ſeu uniuerſitas ẽ qdã peꝛſo na ficta ⁊? repntata.l.mortuo.ff. de fideiuſ.⸗ preal. c. nouit ubi dr̃ ꝙ epᷣs ⁊ canonici faciũt unũ coꝛpꝰ? certe h coꝛpꝰ non eſt neꝝ:ſʒ fictũ ⁊ repntatũ. ꝓpꝛie ergo uniuerſitas nõ põt delinquere:qꝛ nõ hbʒ ueruʒ coꝛpꝰ:ſʒ ꝓpꝛie deliquũt ſinguli = ſingulares de uni uerſitate: ſʒ iſtud coꝛpꝰbẽt᷑ ꝓ vo quo ad multos iu ris effectꝰ: Anð aduertẽdũ ꝙ qðdã deliciũ ↄſiſtit ĩ omittendo: ⁊ illud bn cadit ĩ uniuerſitate loquẽdo m fʒ illã fictionẽ iuris.ad H.l.iubemꝰ. C. de ſacro ſan. ecc.ſic ⁊ ð uniuerſitatẽ pᷣſcribi ꝓpt᷑ delictũ ne gligẽtie facit qð nõ.i.c.de illiſ.S.ð cõdi.appo.Qð dã vo deliciũ cõſiſtit ĩ faciẽdo. ? ĩ tali vᷣlicto ẽ ↄſide rãduʒ qð ꝓpꝛie ↄcernit ipſaʒ uniuerſitatẽ ita nõ ſingulos:ut facere ſtatuta iniqua ⁊ iponere collectaſ ſeu datia illicita ⁊ ſimilia. Iſta enĩ nõ pnt adaptari ad ſingulos:ſʒ ad ipſam uniuerſitatẽ: vñ iĩ iſtis ipſa uniuerſitas ðᷣliquere põt:ut ĩ auẽ. nulla cõitas. ⁊ in aut᷑.caſia.C. de ſacroſan.ecc.⁊= ĩ.c.grauẽ.⁊ ĩ.c.no uerit. . de ſen. exc. Quedãa vo ſunt delicta qᷓ ꝓpꝛie nõ cadũt ĩ ipſã uniuerſitateʒ:ut dolꝰ homicidiũ ⁊ ſi milia ⁊ tlia delicta põt uniuerſitas alijs demandare ulex poſtfacto rata hẽe ⁊ ſic ĩtelligant᷑.l.merũ.F.ij. ⁊2. l.ſi ex dolo alle.ĩ gl. Et ꝑ h̊ pʒ ſo.pꝛimi dubij an ⁊ qñ uniuerſitas ꝓpꝛie ⁊ ĩ ꝓprie deliquere põt ¶ MNuo ad ſcõʒ nũquid põt puniri aduertẽdũ qꝛ que dã ſunt delicta in quibꝰ inocẽs põt puniri ob culpã alterius:ut in exemplis ſuperius allegatis.⁊ tũc nni uerſuatis ubi tale delictũ cõmiſit põt puniri etiã cri minaliter ⁊ ciuiliter ⁊ poterit decapitari deſtrnendo ipſaʒ uniuerſiatẽ.ut in pal.l.uſufructꝰ.vn ⁊ oli ipe rator dedit ſñiam ↄ ciuitateʒ brixie que fuit ſibi re bellis:ut ſubijceret᷑ aratro.⁊ ſic puniebat uniuerſita tem criminalit: ʒ ex miſericoꝛdia talẽ ſententiam po ſtea reuocauit.legitur etiã de ciuitate bvononie ꝙ ꝓ pter eius delictum ex ſententia iperatoris fuit pror ſus deſtructa æ paſſa aratrũ:ſʒ poſt ex indulgeniia reedificata ut nõ.in prohemio.ffoꝝ.Sic uidemꝰ ipſe deus deleuit funditus ſodomã z gomoꝛram et tres finitimas ciuitates:⁊ tñ ibi erãt multi ĩifantes ⁊= furioſi qui non poterant delinquere. Et attrocitate ergo delicti ſepe tẽporalit᷑ unus punitur pꝛo alio.= uide pro h bo. glo.xxiiij.q.iij. in ſũma.=.i.q iiij. in ſuma facit c.non eſt. S. de ſpon. Et in huiuſimnodi ðᷣ lictis ceſſant rationes Inno.nt pʒ ex predictis. Et concluditur glo.male dicere in. caꝰ. epiſchopus qui mancipium.xij.q.ij.ubi Mar.brixi.dicit ꝙ illa nni ueritas poterit criminalit᷑ accuſari ubi non ſunt ifã tes ⁊ ſimiles ꝑſone. In alijs aũt delictis ubi unꝰnõ punit᷑ ꝓ alio tũc ĩ cãibꝰ ĩ quibꝰ dixi nniuerſitatẽ prie deliquere ⁊ non ſinglłos. tũc aut collegium eſt Euum ur ẽ collegiũ priorũ ſeu doctoꝝ nel caphin co cleſiaſticum:aut eſt colleg iuʒ diffuſlum ut ciuitas. pꝰ caſu qn pena a iure pro delicto ſtatuta ↄcernit ita ipam univitatẽ ꝙ non ſinglos:⁊ tũc punit᷑ ipa uni ueꝛſitatis. Exẽplũ publicat᷑ res ex certo delẽo. tũc ſi illa res ẽ uni vlitatis 7 uniuerſitas deliquid ipa pũi᷑ ꝓ h̊ tex.i.l.iubemꝰ pallł.ad idẽ tex.i ſili ĩ.c.cũ dileciꝰ de ordi.cog. Si uero pena poteſt eque cadere in ſingulos:ut qꝛ eſt pena pecuniaria.æ tunc debet pu niri ti ↄlẽtientes:ut pᷣalł.l.i.ff.de magiſ.ↄue.æ ſic põt intelligi pall. S. uniuerſitatem in v. culpabilcs ſi uero collegiũ eſt diffuſum ut ciuitas uel caſtx:iunc qꝛ de facili non pñt diſcerni delinqntes a nõ ðliqnti bus pũ̃ietur ipa uniuerſitas æ idem dicendũ ut.õ dixi qñ delictum non cadit ꝓpye ĩ nniuerſitate: quia ex quo.h̊ mandauit alijs uel habuit ꝛatũ ipa tenctu⸗ W ut in pall.l. metũ. F. ij. facit tex.in. c. felicis de penis li.vVj.⁊ in.c.ita nos.xxv.q.ij.ubi ciuias pᷣuatur di gnitate epali ꝓpter delẽm homicidij:quia ut dixi ꝓ pᷣe non cadit i uniuerſitate:ſʒ tenetur ex eo qꝛ man dauit uel ratum hũit. Sʒ ĩ mõ pumiendi eſt aduertẽ dũ ꝙ aut pena eſt tlis ꝙ poteſt cadere ĩ ipam nniv ſitatem ⁊æ pũitur ipa uniuerſitas: Aut non é ilis ut qꝛ pro homicidio iminet pena capitis æ tunc ↄmu tabitur ĩ aliã penã: ad h̊ qð nõ.i.l.quid gꝰ. S. pena grauior. ff. de his qui nõ.infa.Er iſta ẽ rõ uera q̃re uniuerſitas non excõicat᷑:qꝛ excõicatio non cadit in uniuerſitatem: ſed requirit uerum corpus z animaʒ bapliʒzatam:æ uerum ? proprium delictum excom municandi.xj.q.iij omnis xpᷣianus ⁊.c.audi deniqʒ 2z.c.ſi quis preſbyteroruʒ de rebus ecc.non alien.2⸗ uide ꝙ nõ.xxiiij.q.iij.in ſũma.nec dʒ h̊ caſu nmvᷣſi tas decapitari totalit deſtꝛuẽdo.ſ.totum collegium nt S dixi ne ſequeꝛetur illud abſurdum de quo dixe rat Jnnocẽ.uidelicet Innocentes pro nocentibus puniri ſi delictum non eſt tale.⁊æ ob hanc rationem putat Oartho. in loco preallegato. ꝙ quando uni uerſitas condemnatur pecunialiter executio fiet ſolum contra delinquentem: ſed ſi non poteſt ap parere quis deliquit ut quia poſitum fuit partitum peꝛ lupinos albos ⁊ nigꝛos et tunc puniunur om nes ne delictum ꝛemaneat impunitum:arg.in. l. ita uulneꝛatus.ff.ad.l.acqui.⁊ ꝑ h̊ͥ hẽs ſm dubiũ decla ratum ¶ SDed iuxta pꝛedicta quero quando nnineꝛ ſitas dicatur relinqueꝛe:ᷣ tetigit glo.in.l.ſicut.ff.ꝙ cuiuſq; uniuer.⁊ non bene firmauit pedes ſed meli us firmauit ⁊ tetigit gl.in.l.aliud. J. refertur.ff. de re.iur.bar.in pꝛealle.l.aut facta Jo.an.in pꝛealle. c.felicis communis ⁊ uera ſo.eſt.ut tunc attribue tur uniueꝛſitati quando fuit prius deliberatum in ipſa uniuerſitate pulſata campana ⁊ alijs requiſitis ad congregationem uniuerſitatis:unð ſi oẽs hoieſ huiꝰ ciuitatis inſurgerent ⁊ certũ deliciũ oↄmitteret nõ diceꝛetur factũ per uniuerſitatem:ſʒ ꝑ ſinguloſ ð „ ¶ Be gmonla. uniueꝛſitate ẽt qd plus ẽ ſi faceꝛct pulſari capanã et elenarẽt nexillũ unineꝛſitanis. nã iſti potius ſũt ĩcita toꝛes ſinguloꝝ.oʒ g' ut pꝰ fiat delibeꝛatio ĩ nnixeꝛ ſitate: fac ꝙꝙ nõ. i. c. cũ oẽs de ↄſti.¶ Nluo qꝛẽdũ utrũ punita nniueꝛſitate ꝓ eiꝰ delicio poſſint puni ri ſingnlaꝛes de uniueꝛſitate qui delicira ↄmiſerum: de quo ꝑ Jo. an. pꝰ Jo. mo. in palleg. c. felicis. ubi ↄcludit ꝙ ſic ⁊ facit tex.in palle..in uniueꝛſitatem .c. ꝛ2omana ⁊ ꝑ bar.clariꝰ in palł.l.aut facta ubi ſub tili ↄcludit ꝙ i illis delictis ꝗᷓ dixi ð que pñt ꝓprie cadeꝛe in nniuerſitatẽ puniet uniueꝛſias tõꝙᷓ faciẽs ſ ſinguli punient᷑ tanq; icitatoꝛes ⁊ fieri facientes. n aliſs vo qᷓ nõ ꝓprie cadũt ĩ uniueꝛſitatẽ ẽ to tũ eõ qꝛ ſingli pnnient᷑ tanqᷓ faciẽtes:⁊ nniuerſuas tanqᷓ; fieri facies uel ratũ bns:æ ꝓ hoc fac iſſie iex. 2 i.c.ueniẽs..e.⁊ qð nõ.i palle.c.felicis ⁊ hec ben nõ. quia nnllia ? quotidiana ſunt ⁊c. Icet heli Abbas contra teſtes *qui depoſuerũt euʒ gde ſimonia in iundicio iſitis excipere põt ip ſunt inimici z cõſpiratoꝛes.al ueꝛo exceptiones criminum opponeꝛe nõ põt. h. d. Et clariꝰ declareĩ H.c.ꝑ.c.ſeqñs qð uenit ad decłationẽ huiꝰ. Et diui dit᷑ in rꝛes ptes. in pria ponit exoꝛdiũ.in fa narrati oneʒ ⁊? factum ⁊? oꝛdinẽ ꝓceſſus:⁊ allegat ꝓ ⁊ S. in tertia iĩteꝛlot fa ibi cnʒ g. teꝛia ibi ne vo. Caſus 2c̃. 5 pꝰ ex tex. ꝙ pᷣlaiꝰ ꝙᷓtũcũqʒ bonus ⁊ ſan ctus ĩ ſe põt gꝛauari ⁊ ð pmi ex ſubditoꝝ exceſſibꝰ quos negligent᷑ omitit ĩcoꝛectos.ipe.n nideĩ eos occidez nõ coꝛripiẽdo ↄcoꝛ.c epheſijs.xliij.Gi. ⁊.c. irrefragabili S de offi. ordi. z iõ platura non eſi mo dicum onus cum nedũ ſibi: ſʒ t alijs oʒ ꝙ ſit bonꝰ Viij. q.i.q epatũ.⁊ iõ alibi dr ꝙ h̊ eminʒ plus mero ribus afficit᷑ qᷓ honoribus gaudet xiij. di. nerni. Et pondeꝛa ꝙ platus ex ̊ qnqʒ punit᷑ nõ ſolũ eternali teꝛ ĩ alio ſeclo: ſʒ ẽt ĩ iſto moꝛte niolẽta et tempoꝛali Ex quo iĩfert᷑ ꝙ ꝓpt᷑ peccatũ ciiꝰ qnʒ quis moruur nec cõplet dies ſuos iux illud pſalmiſte. Viri ſãgui num nõ dimidiabũt dies ſuos. et uide glo.xi. q.iij. epᷣi:⁊ ideʒ qð dixi ĩ plato dic in patre negligenie cõ ripeꝛe exceſſus filioꝝ ſuoꝝ:tenet᷑.n. ad h.xxiij.q.iiij duo iſta noĩa nide bonum tex. xlvij.di.in. S. neceſſe facit. c. non putes.xxiiij.q vV. ¶ Uota q; in norijs nõ fᷣnat᷑ oꝛdo iuris. vnde non ꝛeqrit inſcriptio nec monitio pcedẽs nec clamoſa inſinuatio: et iõ tex.Hᷣ dicit ur de notorijs exceſſibus taceatur zc̃. de quo tñ dicendũ: ut nõ. in. c. ad noſtrã. S. de iureinran. tẽ nõ ꝙ denũciationẽ ẽt canonicã dʒ pcedeꝛe caritatina momtio: æ nõ ꝙ dʒ monitio eſſe caritati na.i.ex ſola carirate ꝓcedens nõ aũt ex odij fomite aur ppteꝛ lucrum tẽpoꝛale. Et colligit ẽt ex iex ꝙ ĩ crie ſimonie reqritur iſta monitio ſicẽ in alijs cribus 7 ſic nideꝛerur h̊ tex. deciſioneʒ gl.i.c.iĩquiſitõis ĩ pn. ᷓ de accu. ̊ tamen ar. nõ ex toto colligit ex tex. qꝛ ut diẽ h Jo. an. foꝛre h ſimonia nõ fuit comiſſa iĩ receptõe oꝛdinũ uel ĩ adeptõe dale ign potu it Hᷣ ꝛeqri monitio ꝓpter alia delicta. WM.õ nltyꝰ ꝙ iquiſuõeʒ dʒ pcedẽ fꝛeqns iſinuatio.g nõ ſuff ẽ ꝙ ſemel im cria fueꝛũt nuntiata pᷣlato:ſed etiaʒ fᷣm quoſdã reqri irina iſinuatio:ar.in.c.cũ ecclia õ de —ðD cau. poſ.? ꝓpꝛie. Alij dicunt ꝙ ſuſſicit bina:ar.i.l. iij. C. de epiſ.audi.⁊ in.c.ita nos.xxv.q.ij. ⁊ ſatis dici põt h arbitrariũ cũ nõ ſit in iure expᷣſſum ⁊ ba bebit᷑ ꝛeſpectꝰ ad numeꝝ ⁊ ad qualitatẽ denũtiãtinʒ ⁊ ad qualitatẽ denũciati:ar.in.c.q̃iiter el.ij. ð accn. Mõ ibi nõ facile cꝛedeꝛe ⁊c̃.ꝙ pᷣlarus ſeu iudex nõ dʒ facile cꝛedex ꝛeſeꝛẽti ĩ piudiciũ altꝰ. hec eꝛgo facilitas in cꝛedẽte in pᷣiudidiciũ alteꝛiꝰꝛepꝛobat᷑:ſed ubi cꝛedeꝛe nõ rẽdit ĩ pindiciũ ꝓximi nõ eſt tẽ nitu ꝑan da facilitas.ſʒ laundãda bonitaſ in ſignũ inocen tie. ut in.c.iĩnocẽs cꝛedit oĩ vᷣbo.xxij. q.iiij Etẽ col lige ꝙ qn iudex ꝓcedit ꝑ iquiſitionẽ nõ tʒ locuʒ iu diciſ ⁊ ꝑtis: ſʒ ifamia hẽ loco accuſatoꝛis ſeu denun ciatoꝛis. ¶ In. V. cũ igit pꝛio nõ. ꝙ ſi in denũtiati one ĩgerit᷑ aliqua difficultas põt ſuꝑioꝛ ea poſt ha bita ex ſuo officio pꝓcedeꝛe ꝑ iquiſuõnem nec punit᷑ denũciãs ̊ mõ deſiſtẽdo nel nõ ꝓducẽdo denũcia tõem ad finẽ 'ᷣm Inn. hoſt. ſenſit Zriũ ⁊ diẽ h̊ eſſe ſpãle in papa:ſed pꝛimũ dictũ mihi plus plʒ.qꝛ cum agat᷑ ad ↄmodũ publicũ alt᷑atio denũciãnũ ⁊ denũ tiati nõ dʒ eſſe cã ĩpedimẽti.nam hᷣ ſolũ bene agitur ut uita hoiuʒ coꝛigat᷑ xxiij.q.V. ꝓdeſt. Et nõ h̊ ex pſſum ꝙ quãdo fit ĩquiſitio vtute denũciatõis pce dẽris ꝛcqᷓ i᷑ pcedẽs monitio:ſecus quãdo fit ex pu 20 ſeu meꝛo iudicis officio 2 facit S gl.i. c. qliter.ij. de accu ⁊ ibi dixi. ¶ Mõ hᷣ expᷣſſum ⁊ tene mẽti ꝙ pẽdẽte ĩquiſitõe ð pᷣlatũ ſuſpeciũ nõ fit incõtinẽti ꝛe motio ab admiſtratõe:ſecus ẽ in tutc ꝛe:qꝛ ſi accuſa tur ut ſuſpectus dʒ icõtinẽti deſiſteꝛe ab acmiſiratõ ne pendente iudicio.l.enum quẽ. C. de ſuſpec t. ⁊ ĩ ſti. eo.S. ſiquis. Et eſt ꝛ2õ fm doct.qꝛ pingrius ins pʒ pᷣlatꝰ in platura quã tutoꝛ in ꝛebus pnpilli ⁊ ciꝛca huide bonã gl. v. q.iij. in. c.qꝛ et. ( Rem no e ſuſpitio dilapidationis ꝓbatur ex ſolis piecturis ẽt ad effectum ſuſpendendi platum ab adminiſtranõe quod bene nõ Et eſt ſpale in h̊ cꝛimine ꝓpter preiu dicium iminẽs ↄiectura nõ ſufficit ad ꝓpanduʒ cri men:ut.ij.q.viij.ſciant ↄcti.Et nõ bene ꝙ ↄuincit pᷣlatus de ſuſpitione dilapidationis ſi conſtat eccleſi am eſſe dinitem in ſe ⁊ tunc apparet eam debius eſ ſe ↄnexam nec debet excuſari prelatus pptexiu noebi litatis qꝛ ut dicunt doc.⁊ bene q;ũcũqʒ nobil facẽ debet ſumptus ſecundum quantitatem redditunʒ ec cleſie.quinimo dic ꝙ nunqᷓ;ᷓ dedet quis expendere quicquid percipit ex ꝛeddiribns ĩmo cõſiliũ eſt ut ſẽ per annuatim aliquid ſuꝑſit ꝓpter neceſſitares ſuꝑ nenientes:ſic conſulitur in adminiſtratione rerũ pu pilli: ut eſt tex.notabiliſ in.l.ius alimentoꝛum.ff.ubi pupil. edu de.⁊ ſi quis faceret non de facili dene nirer ad inopiam. ¶ MS . ibi quaſi ex dilapidano ne ſuſpectus ꝙ in comſumptione ꝛerum mobilium dicitur quaſi dilapidatio:ſed circa ĩmobilia pꝛoprie conſiſtit dilapidario ideo bic appoſuit dictionem quaſi.hec enim dictio.quaſi diminnit ad hoc quod nõ in capitulo pꝛont de do.⁊ contu. ¶ Mõ. quod in crimine leſe maieſians adminuntur omnes te ſtes indiffeꝛenter quamquam crimonoſi ſicut dici mas in crimine hereſis de quo in capitulo in fidei fauoꝛem de heꝛeti.li.vVi.et nide quod notat glo . in .c. i. de confeſſis z.xv. q.iij. nemini. ¶ Jtem nõ. * ot eſfigo e Hin ua ol Cniinons nnl . rlmms ſol mua i⸗ mjcni inf im⸗ MN . nn ſonuin monna . Nn nig. daigun lockrecſine AAnonino nin . on ghtennnimr ge decchin⸗ Dtnodinion tütie Knnnti me oſteencäcreinnommn. de⸗ CoNendo hins n digri c dedeni adaerſarsinnon ainderlegnicalſaf de Hobl gebitors ſifueir ri tnrion inn tner ſbi honeinnmſſen (iun ciacvc/ wr eſer in mon,l ſyintcalscta iflecat wniin Innuſi tiüfr io numn brorin lmdr Cce tqr ndeseppoſtnctotigiani tinn sſntcnſtifni ni asinriie noneſeemii Ofeneelicugnͤ Ohoniteminconint e dent n edg nn ſtot handen * ucioug ſne glara eerpelanone 1 wenſis ini eodone eneſ aſlicigficoine inX mtirtit mainſign n Werfug rn ennen eliſlen 4 ☚ o iihit ni Mimii möͤitorigin Amigt it ze Guſto imr chumnitz roſns nith ſragn cotigi iin , obciſiminening Prifüntü dftitctei WRekiNNrdu Bicdtpen Aſrrnniſnd NolamciLAſoent Gdöfnceng ignsts i mornti litun alin &αRn uurerllsunmbij um mb amnilſeni itnzanryn en 1ö bfietal poentn ei n Götergundi n kimis uintid imrrntniinnt õ trimt ziid e i mlon anum lii Lomßa nnn Cesmiii 44 mſin, ¶ Re ſimonia i cꝛimen leſe maieſtatis 2 ſimonie nõ equipant᷑ peꝛ omnia. Et nõ. ex tex. bonũ modũ euagandi ar.a ſi mili pꝛobandi diſſimilirudinẽ in eo a quo confert᷑. Altimo collige ꝙ facili admittitur accuſatoꝛ qᷓ; teſtis:qꝛ nõ eſt tm pꝛeiudiciũ in accnſatoꝛibus ſicut in teſtibus:qꝛ crimina pꝛobant᷑ per teſtes ⁊ non peꝛ accuſatoꝛes:unde de iure ciuili nõ reperit cautũ:q; inimicꝰ nõ poſſit accuſare nt dixi in.c.i.S. de accu. ſed ſic ꝙ a teſtimonio repellant᷑ nt in auc.ſi dicatur C. de teſti.¶ In glo. in uer notoꝛijs ibi uel dic h pꝛocedere in notoꝛio facti ꝑmanẽtis. nã in notoꝛio iuris bene requiꝛit ꝓbatio.ut ſi negat ſententia lata ut in. c.ſicut de re iudi. æ idẽ in notoꝛio facti trãſeũ tis ⁊c.de quo dic:ut nõ.i.c.ueſtra de coh. cle. ?⁊ iin. ? uide bo.gl.ij.q.i.de manceſe. Aan gſo. in. V. inſcriptio nõ.glo.qꝛ qnotidie ſoſè allegari 2 nide glo. xij. q.ij. indigne. Et in quãtum bec glo. dicit ꝙ ubi agitur de crie ciuilit᷑ requiritur admonitio intel ligo ⁊ reſtringo qn agitur ad cõmodũ publicum P uiã quaſi denũciationis cniuſdã: ut qꝛ agitur cinili ut pꝛelatus ſolũ remoueat᷑ ab adminiſtratione nit h iuncto.·j.c.pꝛoxio.in fi.ſecus ſi ageret᷑ ad cõmodnʒ pꝛiuatũ.tũc enĩ nõ requirit᷑ admonitio ar.in.c.tue. 5. de ꝓcu. Itẽ in q̃ntũ glo. dicit ꝙ in pecuniarijs cauſis nõ eſt neceſſaria admonitio niſi de honeſtate dicit Jo. an. ꝙ requiritur de neceſſitare ut ſi dies ñᷣ a diecia obligationi.nã tũc requirit̃ interpellatio ad conſtituendũ quẽ in moꝛa:ut in.l. debitoꝛes alł. in glo. Concludo latius ꝙ aut obligatio eſt ſine die z tũc nõ eõſtitui aduerſarius in moꝛa niſi monear᷑: ut in.l. ex legati cauſa. ff de. v. obl. æ nõ. in pꝛeal.l. debitoꝛes ⁊ ſi facit reũ citari añ interpellationẽ pn to ꝙ teneat᷑ ſibi ad ome intereſſ e:qꝛ temere fecit eũ citari cũ adhuc non eſſet in moꝛa:ſed illa interpella tio iudicialis debet ſufficere ad conſtiruendũ reum i moꝛa:ut ſi fatet̃ debiiũ fiat ſibi pꝛeceptũ de ſolven do ar. eoꝝ qᷓ nõ.ð in.l.nuda:C. de S. ⁊ ↄmit. ſtip. Si uero dies appoſua eſt obligationi æ tunc ſi actoꝛ ⸗z reus ſunt eiuſdẽ foꝛi tenet᷑ reus ſine aliqua interpel latione pecuniã offerre creditoꝛi:qꝛ dies interpellat ꝓ homine:ut in.c.potuit de loca.⁊ in.l.magnã.C. de S. ⁊ ↄmit.ſtip.⁊ h̊ caſu puto ꝙ reus nocatus ad iudiciuʒ ſine aliqua interpellarione ey iudiciũ tẽat ad expenſas citati ⁊ ad omne inteꝛeſſe actoꝛis. Sed ſi nõ ſunt eiuſdem foꝛi tũc nõ tenet᷑ ſponte ire reus ad foꝝ alicꝛius:ſʒ qʒ iteꝛpellari iuxta nõ.in.l.ᷣitẽ illa ff. de ↄſti. pecu¶ . Z glo. in v. ⁊ iudex ibi niſi ĩ cã denũtiationis h̊ Vvr̃ neꝝ in denũtiatõe enãgelica nbi ſoſũ agit ad pniaʒ.? ſic dʒ intelligi.c.in omni nego tio de teſti. Nẽ dicũt doc. ꝙ ubi ſolũ litigatur cum iudice ibi eſt iudex ?æ pars:ut in.c.eũ ſpãli de appe. Sed cene reſpeciu illius articnli ubi eſt iudex non eſt pars. nam reſpeciu ꝛecuſationis dum eligunt ar bitros nõ eſt index:unde pꝛoprie circa eundem arti culũ nõ põt quis fungi duplici officio incõpaſſibili. õ foꝛma ibi ⁊ ibi ſoluitur dic nit ibi dixi. n eadem glo ibi ex parte dic ꝙ ibi pa pa ſupp euit ex officio uolens facere gratiam nt ibi patet in fi.glo. Et ut intelligas h̊ ↄtꝛarium ſcias pꝛo ꝛe uitioſa empta ubi nitiũ eſt latens cõpetit du plex actio nna que appellat redibitõia:quia ad peni tionem emptoris facit in totũ retractari nẽdirionẽ. Alia que appellatur quãto mioris in qua agit emp tor:nut reſtituatur ſibi totum illud qð dedit ultra iu ſtũ preciũ ſi uitiuʒ fuiſſet pactefactũ:vn dr̃ i.l.boue alle. in glo. ꝙ ſi emptor egit quãto minoris poterit iu dex ↄdẽnare in redibiroria. i. ut retracteiĩ uenduio . in totum. d aduerte qꝛ ille tex. loqt cum iuox reꝑit uitium eẽ tin ut pro nullo precio iſte fuiſſet ep turus: vñ ſi bene inſpiciat᷑ non ita pronũciat᷑ õ nõm actionis:quia qð nibil ualet minus naler:æ totum precium vr ſuperfluũ ar.in.l.minus de reg.iuris ⁊ ſic non obſtat iſtð Zrium. ¶ In glo. i. V ex officio no in fi:ſʒ õ h̊ facit qꝛ in.c.cũ p.ille fuit ret ulſus qͥ nenerat ad ferendum teſtiõiũ. Item qꝛ alias accuſa nit. do.ant.dicit ſub dubio forte quod aliud in accu ſatione aliud in denunciatione qͥ fit ad correcnonẽ. ¶ Sed certe hec ſo. non eſt bona:qꝛ licet denunci ans tendat ad correctionem iñ denunciatio ſolet ad inimicitiam prouocare ? ad Sbendã inimicuiã non in ſppicitur iuſticia cauſe pcedeniis:ſed iufſicii ꝙ po tnerit prouocari aĩus alteriꝰ: ut.l.i.ff.de his q.vt in di.dixi in c.cũ p.⁊.c.repellãtur.oõ de accn.¶ SOtẽ ſi ꝓſoneta reppellitur a teſtimõio ꝓpt᷑ affectõem quã bʒ ut ↄctus ꝑficiat᷑ iuxta nõ.i.c.i.e teſti.li.vj.⁊ ille qui fuit aduocatꝰ æ ꝓcurator in iſtantia pᷣncipali re pellitur a teſtimonio iĩ caſu appellationis ꝓꝑt᷑ affec tionem quã hũt ad cauſã:ut in c. fi. eo.ti.ſi.vVj.for tius debent reppelli iſti denunciantes qͥ ꝓſumũt̃᷑ ap petere ut cria ꝑ ſe denũciata ꝓbẽtur ne uideãt᷑ uiuſte denũciaſſe ¶ Ntem timere poſſeẽt prelatũ ſi remane ret in admniniſtratione ar. vj.q ij.uiſiſ. Ad h̊ nora. dicrum Inno. in. c. cũ.i.æ a.de re iudi.ubi dicit qð ↄſpiratores etiam ad bonum non adminãt᷑ ad teſti monium ) eũ quem ↄſpirarũt. Et ideo dici põt ad iſtũ tex. ꝙ hic in fi. papa ꝛefnat has excepiões dum ad miſit exceptionis inimicitiaruʒ: ſed a principio re cipit oms teſtes ? reſeruauit diſputationẽ pꝰ publi catio nem: ut in.c.pſẽtium de teſti.⁊ ſuccinte h̊ ſenſit Jo. an. ſuper iſta gl.¶ In gl. in. v. dilapidationeʒ ibi interim dum cognoſcitur ⁊c̃ pondera nerba gl. quia in neritate hec gl.uidetur ex toto õ iſtum tex. ¶ Mrimo in eo ꝙ dicit ꝙ cum denunciat᷑ ſuſpec tus inteꝛdicitur denunciato ptãs alienãdi qð tamẽ hic non interuenit. C Item dicit glo. ꝙ ſi poſtea ꝓ baretur ſuſpectus debet iſti dari coadiutoꝛ æ tamen hic non fuit datus:ſed ſimpliciter ſuſpenſus ab ad miniſtratione.unde gl.̊ conſideranit alia iura que allegat que uidentur eſſe contra iſtum tex. nec glo. aliter reſpondet ad iſtum tex ¶ Sed cocio. ſuper tex. multum inſtant ⁊ finaliter uidentur concludeꝛe ꝙ ſuꝑ dilapidatione fiunt due inquiſitiones: una expeditur ſũmarie ⁊ tantum diſcutitur an ſit ſuſpec tus de dilapidatione quo cognitio ſuſpenditur ab ad miniſtratione ⁊ fit inquiſitio ſecunda ſupeꝛ ueꝛita te. ⁊ fit primo illa ſũmaria:quia timetur ſi ille ꝛcema neret in adminiſtratione ne coꝛꝛumpeꝛet officiales et impediꝛet inquiſitionem ſuper ueritate: unde ſu ſpenditur tin ab adminiſtratione tempoꝛaliũ nõ an tem ſpiritualium:ut in.c.uenerabil de offi. delega. ¶ De ſimonia. niſi timeret᷑ ꝙ nõ ĩducereʒ canonicos nel alios cleri cos ad deponẽdũ eũ:qꝛ tũc fieret ſuſpẽſio enaʒ a ſpũalibus. Et ſi ĩ ſcõᷣa iquiſitiõe ðᷣ neritate ↄſt terir illũ eẽ dilapidatoꝛc: ⁊ tẽ ex toto ĩmouebi ab admi niſtratione qꝛ pꝛiuabit platura:ut i.c.qᷓit ⁊æ qn. S.ðᷣ accu.nõ aũt deponet᷑ ab oꝛdie exquo agebat᷑ cinilit Sʒ diẽ hoſti.ꝙ in effeciu deponet᷑ ab oꝛdie:qꝛ nõ hẽbit executionẽ oꝛdinũ:tũ qꝛ ꝑ ſniaʒ ꝛemanſit infa mis: ut ſequit hic in glo.tũ qꝛ notoriũ ẽ crimen ſuũ et notorie criminoſus nõ celebꝛat ſine diſpenſauõe: nt in.c.fi.de tempo.oꝛdi.Sed ꝑ ̊ non eſt ꝛeſpõſuʒ ad iſtum tex.archi. tractat hanc mam in. c. uulterãe. xij.q.ij.⁊ ibi concludit ꝙ cũ initiatur inquiſino ſuꝑ dilapidarione inteꝛdicitur oĩs poteſtas alienadi peꝛ .c. fi. S̊. de accu. Et poſtmodũ ꝓcedit ſuꝑ inquiſuio ne ⁊ ſi de ea ↄſtiterit deputabit coadintoꝛ iuxta.c. nenerabilis pᷣalle. æ fiet iquiſitio ſupeꝛ neruate qua conſtita ꝛemouebituꝛ in torum ab adminiſtranone. Sed ut dixi iſtud.c.facit in örium quia nõ fuu da tus ̊ coadiutoꝛ nec a principio fuu inteꝛdicta pote ſtas alienandi:æ in Vnate ſupeꝛ modo pꝛocedendi contra diapidatoꝛcẽ uario modo loquũtnr iura et pricipalit habemus h.c.⁊ illad.c. nenerabilis ?æ dcᷓ; .C.fi. 2.c.quia ea.iij.q ij.z.c.nobis.⁊.c.nulterane. xij.q.ij.cuʒ ſimilibꝰ. Nec uideo ꝙ ꝛecte poſſint ad ↄcoꝛdiam ꝛeduci niſi unum ſupplcat̃ ꝑ alið:⁊ iõ ua rio modo h̊ ⁊ alibi dicunt ſcribentes. Unð putaꝛẽ uarios modos ꝓcedendi eſſe a iure traduos:? ꝑ hanc uarietatem putaꝛem indicis arbitrio cõmitien dum quã uiam debear accipeꝛe iuxta illa ꝗᷓ habetur in ſili in. c. quoniã fꝛequẽteꝛ in fi.ut lit.non cõteſta. ei ideo conſideꝛata qualitate denuntiãtium ? denũ tiati ? fama ſi qua habe ur in h̊ qnʒ index a princi pio inerdicu ptatem alienandi pꝛout factum fuit in .C.fi.de accu.qniqʒ ca inteꝛdictiõe non facta ꝓcedit ſaꝑ ſuſpitiõe:ut h̊. Irẽ ꝓbata ſuſpitione ſᷣm eiꝰ qli tatẽ ⁊ q;ᷓtitatẽ potit in ꝑtẽ uel i totũ ſuſpẽceꝛe:ui h nel dare ſibi coadiutoꝛè ut fecit in.d.c. ueneꝛabilis. Et ſic poſſunt ꝛeduci ad concoꝛdiam iura et opi. plurime que uerſantur circa ̊. ¶ In ea. glo. ibi in fa nis efficuur nõ. glo.⁊ tene menti ꝙ iura loquen tia in tutoꝛe ut efficiat᷑ ifamis ſi ꝛemouetur ꝑ doluzʒ hnt locũ etiã in pꝛelato.Et iſia eſt infamia iuris ꝑꝑ quã non hebit amplius executionem oꝛdinum ut ẽ dixi poſt hoſti.qð nõ.nã ifamia tollit exeꝛciunum cu iuſcũqʒ dignitatis ⁊ adimit queſitum honoꝛẽ nedũ qrendũ ut dicit tex.nõ.in l.infamia.C. de decurio. li.x. Et iõ bona cautela ẽ ut ſi platus nebemẽt᷑ ſuſ picet᷑ de ſua depoſitione ꝓpteꝛ doloſã adminiſtratio nem nõ expectet ſniam ne efficiat᷑ ifamis:ſed ſponte a pꝛin. cedat an ſniaʒ ſicut fecit iſte abbas:ut dr.J. c. ꝓxi.ĩ fi.? ẽ ↄſiliũ bar.i.l.ſi reus.ff.de ꝓcurat.in quocũqʒ qui efficereĩ ĩfamis ꝑ ↄdẽnatõeʒ uit antea ſoluat ⁊ nõ expectat ſniam. Et in fi. gl. ibi. i. d. c. ſicut cõir tenet᷑ nõ ſufficeꝛe ꝛeddẽ eccliam idẽneʒ Et tenẽt p̊ cõir doc.licʒ Vinc.⁊ minꝰ bene aliud dixerit nã ſatiſdatio nõ mutat maliuolum animum inſti.de ſuſpec.tuto.in fi.⁊ maxie ſi eſt epᷣs qui ẽ ꝑiurꝰcũ in rauerat nõ alienare ⁊c. ut in.c.ut ſuꝑ de ꝛeb.eccle. nõ alie.et in.c.ij.de feudis.¶ In gl. i Vbo idifferẽ ter in ki. h gl. uñ Z tex. hꝰ. c. ⁊ ſeqnuẽtis nbi patʒ iſta duo crimina nõ equiꝑari quo ad accuſationẽ ⁊ tel timonium in omnibus.nec ẽt neꝝ dicit gl.i alio ꝙ; oẽs teſtes qui admittũtur i crimie heꝛef̃ dẽnt admit ti in crimine ſimonie. Quia in cꝛie heꝛef admitunt᷑ teſtes ꝙ;tuncunqʒ crioſi ⁊ excõicati non habira dzia an agat ʒ ſeculaꝛẽ an ʒ sanen 7 an ſint alia ad minicula ⁊c.ut in.c.in fidei fauoꝛem de heꝛet.l.vi. Sed in h̊ crimine ſimonie criminoſi non admittun tur idiſtincte nec ẽt admitteꝛem excõicatum:qꝛ h.c. 2 ſequẽs rin loquunt᷑ ð criminoſis nõ autẽ de excõ municatis qui ĩdiſticte ꝛepellũtuꝛ niſi ĩ caſibꝰexpſſiſ de ſenten.excõ.c.deceꝛnimus li.vi.Sed foꝛte gl.fu it decepta ꝑ illud.c.eos alł.in gl.ubi dꝛ ꝙ crimẽ ſi monie eſt maius crimen heꝛeſis. Sed tu intellige il lud c.in eo ſimoniaco qui cꝛedit gr̃am ſancti ſpiri tns poſſe emi ⁊ uendi:iſte enim ẽ deterioꝛ heꝛetico. Er dic ut dixi in.c. quotiens S.e.⁊ accipiendo ſimo niam ita ſtricte tunc glo.ueꝛum diceꝛet:ſed tunc ad mineꝛentur tales teſtes pᷣdicti potins ꝓpter heꝛeſiʒ ꝙᷓ; pꝛopteꝛ ſimoniam. n glo. fi. ? declara fi.bu ius.c.pꝛout habetur.j.c.ſequenti ubi clarius habe tur que exceptiones fuerunt admiſſe æ que ꝛepulſe. Sed uide ̊ cald.⁊ do.an.⁊ fred.conſilio.xcviiij. et lix. ¶ Extra glo. queꝛo de queſtione quotidiana. Eps inſtat contra cleꝛicum ſubditum beneficiatnmm ut oſtendat titulum ſui beneficij:ille ꝛeſpondet petẽ do libellum ſibi offerri cum ſit in pacifica poſſeſſio ne beneficij. Epiſcopus replicat quod intendit pꝛo cedeꝛe per uiam inquiſitionis:qꝛ beneficium eſt de nolutum ad eius collationeʒ:ille triplicat ꝙ ex hoc habet eum magis ſuſpecium quaſi uelit pꝛocedeꝛe ad commodum ꝓprium.queritur quid iuris. NHo ſti. concludit iſtum clericum teneri ad oſtendendum titulum ſine alia libelli oblatione nec admittitur ap pellatio in contrarium.ſicut enim non appellamr a conectione in.c. ad noſtꝛam ⁊.c.reprehenſibilis de appell.ita nec ab iſto qui explicatur occaſione coꝛꝛe ctionis. nam ſi non habet titulum tenet beneficin m cum peccato ⁊? decipit animas paꝛochianc ꝛumiut in. c.dudum. el.ij. de elec. Item quia iſta inoniſitio tiruli poteſt fieri etiam generaliteꝛ ex cfficio indicis argu in capitu. graue de pꝛeben.⁊ in.c.iij.de inſti. hoc tamen reſtringit ad factum recens:ſecus ſi eſt antiquum tum quia imputandum eſt epiſcopo qui diu tacuit:ar. in.c.i.de frigi. Lum quia uiderur ta cendo conſenſiſſe: ar.ĩ.c. ex oꝛe de his que fi.a ma. par.ca tum quia pꝛobariones non poſſunt de faci li haberi cum ſepe pereant ex longiquitate tempo ris. Et ideo dicit ꝙ hoc caſu ſatis poterit recurri ad iuramentalẽ pꝛobationem:quaſi dicat ꝙ ubi fa ctum eſt antiquum ut quia diu ſteti in pacifica poſ ſeſſione beneficij ſufficit pꝛobare tituium per iura mentũ. Sed adueꝛte qꝛ hec uident᷑ õ nõ gl.? Jo. an. poſt eã in.c.i.de ꝛegu.iur.li.vVi.æ peꝛ aꝛchi.in.c. oꝛdinarij de offi.oꝛ. li.Vi.⁊.c.õ moꝛẽc.c.di.nam cõ munis cõcluſio uidetur ꝙ ubi epus tacite conſentit non poſſit amplius etiã ex officio ↄpelleꝛe ſubditnʒ ad oſtendendum titulum. Et ideo in ̊ articulo po teſt ſic latius diſtingui concoꝛdando opiniones et ſtone n. baaf ilmpemii / tmn Ahi mi imatik nirn olnuni ir i npe n lu imi nwhenai mnatſlsctcdiſtnißtle the ni is Oeliſein nleſonet n Pomih inli lenn dide bc r ud in necain d dtceen⸗ cb eſtscnt colnutero oꝛaipati as oquſt ndlſinge n ſporno alnit muir neſ aniſſe liras ili olniſcinuba ie ipalger ijilgie heſolisceum. r icedenp⸗ o re lo n ſhil erinnefen oleire in ſü poſtiſtne m e⸗ Ceimübenſcig atn Frd er Ctnspennsntide un be⸗ Garalntetenenent, d. iliugan t⸗ leſtes nncſieſmonerifn ſdan usiiiinrirns nn anſlaio r erich nhw Gipe lymn iti hiptitr bnmnanſe tgeml, foe grocſen. Tncgian ibdinn bericnnn niütd,le wetahni NGnmn faſio Genesren talontid npopinoedercern e ainenleniinga õ un mimrn,ina Y mrdnuntmmoldhdn t ultne aimmr e n Mrnin ton Arlhvr⸗ Aurſtum te ihtetbls d ocn nitamn ccſereore õõ l n Nerannſuheuti neum ginim ifipbii agn entngtiliic . 8 AIn irmm nufle ggie ri ne iu Luonlumm crunu runfeſe ienmo j t Ceheci — Pnpontue enpo auispolet ſocurri — ¶ Be ſimonis. ſupplendo ꝙ aut factũ eſt antiquũ ſed fnꝑioꝛ exqui rens titulũ nunqꝙᷓ; cõſenſit tacite uel expꝛeſſe ut qꝛ ᷣ nouo adeptꝰ eſt epatũ nel din ſterit in captiuitate et tũc habebit locũ illa opi.hoſti.ut ꝓpter antiquitatẽ facti admittit᷑ ꝓbatio ꝑ iuramẽtũ ar. in.l.ſi arbiter. ff. de ꝓba. æ eox.ꝗᷓ nõ. in. c. illud de pſump. Itẽ qꝛ aliqua pſumptio eſt ꝓ titulo ex quo fuit tolleratus ꝑ pᷣdeceſſoꝛcẽ.⁊ hãc opi.hoſti.ſic reſtrictã nõ. ſingu larit:qꝛ quotidie uenit in pꝛactica.nã ſlatiʒ cũ qs ꝓ monerur i epᷣm ſoler hodie ponẽ generale decꝛetum ut quilibet debeat facere fidem de tiulo beneficij. Sed dubitaꝛi poſſet nunquid ſufficit talis pꝛobatio iuramẽétalis ↄcurrẽte antiquitate facti ſi ius cõe eẽt g eũ qui tenet bñnficiũ:ut qꝛ poſſideret duo bnficia icõpaſſibilia uel eſt minoꝛ ⁊ icapax ad illð beneficiũ 7 allegat ſe habuiſſe diſpẽſationẽ 2 eã perdidiſſe. et ꝙ nõ ſufficeret optie facit in ar. c.oꝛdinarij palle. = c. moꝛc.c.di.ſatis puto ꝙ decideret hec qõ ↄſi derata lõgiquitate tpoꝛis ⁊ qlirate bnficiati æ ſupio ris pᷣdeceſſoꝛis huiꝰ qui cũ tollerauit ſiẽ als dicimꝰ in ſili an ⁊ qn pᷣbeat᷑ ĩ ſupplemẽtũ ꝓbanõis:ut nõ. in. c. fi. de iureinꝛ. Aut factũ eſt antiquũ ſeu nõ mul tũ ꝛecẽs ⁊ iſte ſuꝑioꝛ ipm tollerauit tãq; beneficiatũ 7 tũc nõ urget᷑ ad illũ titulũ pꝛobandũ ctiã ꝑ iuꝛa m tum qꝛ uiſus eſt cõſenſiſſe ar.i pᷣall.c.ex oꝛe ⁊ tenẽt glo. ⁊ doc.in pal.locis. Sed ipſe ſuꝑioꝛ bene pote rit in ſe aſſumere onꝰ ꝓbandi tituli defeciũ ar. in. c. dilecto ð pbẽ.h̊ diciũ doc.puto limitãdũ niſi ius cõ mune eet in Sriũ ↄ poſſidẽtẽ ut tũc nõ ſufficiat ille tacitꝰ conſenſus cũ ⁊ cõſentire nõ poſſit ꝓ h̊ pᷣal.c. oꝛdinarij qð loquit᷑ indiſtincte qñ faciũ ẽ receſ.aui ſuꝑioꝛ nõ ↄſenſit tacite uel expᷣſſe ⁊ tũc põt cũ ↄpel lere ad faciedũ plenã fidẽ ðᷣ titulo ar.ĩ pᷣall. c. iij. de iſti. 2 nõ.i pal. gl. 2 facit.ij.q.i.legi.æ qð nõ. Inno. in.c.ſuꝑ his de accu. Et idẽ dic in parochiano nel patrono nel alio cuiꝰ ſpãl ter intereſt: ut ſi nõ ſit ui ſus ↄſentire in iſtũ poſſit iſtare ut ille ↄpellat̃ oſten dere titulũ beneficij ꝙ uoluit Yꝛcðᷣ.conſilo. xxviij. Et dicas plenius nt ibi per eum ⁊ hec nõ.qꝛ quoti diana ſunt ⁊ tene menti. e oc.c.eſt gl.pcedẽtis. Er tuas. c.nã tendit ad declarati onẽ illius an æ qñ teſtes crimiuoſi admit tant in crie ſimonie ⁊ ĩ effeciu idem dicit quod pre cedens. diuiditur in duas partes pꝛincipales.in pri ma conſultatio:in ſecũda reſponſio ibi noueris.Et bec fa pars ſubdiuidit᷑ in quattuor. nã pꝛio diſtin guit circa quiqʒ.2ꝰ coaptat illa quinqʒ ꝓpoſua repe lẽs factũ ⁊ declarãs ĩterlocutoꝛiã precedẽtis vᷣcreta lis.ʒ traſumèdo cõcludit. quaꝛto recitat ceſſionem. ſecũda ibi hec oĩ ia ibi tales. quarta ibi nnde. Caſus ꝛc. ¶ Mõ.pꝰ ex tex. ꝙ cũ agit᷑ õ beneficia tũ ut remoueat᷑ ſolũ ab adminiſtratione dicit̃ agi ci uilit᷑ ⁊ nõ crialit᷑ nec ꝓpꝛie tũc dicit᷑ accuſari ¶ ex H bene nõ. ⁊ ſingularit᷑ ꝙ h nõ agaĩ de crimine ad cõmodũ pꝛluatũ nõ dicitur agi crialit:lʒ agaĩ ð crimine. agitur ergo criminaliter quando tendit ad nindictam ut crimen puniat᷑ pena condigna. Sed qn agit ſolũ ad remotionem benelicicij tunc princi Paliter non agitur ad puniendum delictum: ſed ad bonum publicum ut imeritus et damnoſus non ꝓ ſir eccleſie (Secundo nõ. ꝙ cum agitur de cri mine ſimonie criminaliter etiam contra regularem non admittuntur teſtes ciꝛminoſi. æ ex h̊ pʒ difeꝛctia inter ̊ crimen ⁊ crimen leſe maieſtatis:qꝛ ibi admit tuntur ẽt infames licet agatur criminaliter ut. S. c. ꝓximo.⁊ h intellige niſi ſimonia ſit hr̃f:nt dixi ĩ. c. S proximo ſupex glo.in uerbo indifferenter. ⁊ dic nr ibi dr ¶ Tertio nõ ꝙ ſimoniacum babilitan tur teſtes criminoſi ↄcurrẽtibus iſtis qualitatibns ᷣ quibus in tex. vñ ſecus vr̃ in excoĩnicatis quia illi non nidẽtur hic habilitati ar. in.c. decernimus de ſẽ tẽ.exco.li.vj.nã requirit᷑ ſpalis diſpoſitio nec ueni unt habilitati criminoſi ar.in.c.iĩ fidei fauorẽ de be reri li. vVj. ¶ Item nõ. ſm cõem intellectuʒ ꝙ i iſtil criminibus exceptis admittunt᷑ teſtes crinoſi ↄcurrẽ tibus q̃liratibus de quibus in tex. non m ut faciant plenam ꝓbationem: ſzʒ oʒ ꝙ adſint alia adminicula. b nõnter ꝓbat tex.in v.qm.¶ Jteʒ ultimo colligo ꝓ regulares pᷣlatos non ſolum remittit᷑ in parte ordo iuris:ſʒ etiam fit remiſſio iuſticie cauſa:quia ex facilioribus cauſis etiam non ſeruato uſe uagz ad unguem ordine iuris pñt remoueri. n glo. i.ibi qui emendati ſunt de crimine ⁊c. Glo.hic ſuc cinte tangit duas lec.ad iſtum tex. pᷣma ut criminoſi admittantur in teſtes ſi ſint emendati.⁊æ tunc dictio preſertim poſita in v.quoniaʒ ſtat pro tantũ Scdᷣa lec.eſt quod criminoſi etiam perſeuerantes in crimi nibus admittuntur in teſtes cum alijs adminiculis: 7 tunc dictio preſertim põt exponi dupliciter ſecũcũ uarietatẽ lecturaꝝ. ⁊ que iſtaruʒ ſit uera plenius diſ cutitur. .in glo.in.v.taliter ⁊ ibi dicam:⁊ per hoc ſit declaraia glo.que eſt in v.preſertim ſi exponitur ꝓ tanta ẽ expoſitio ĩpropᷣa.Nõ ti eã ſigularit᷑ ĩi eo ꝙ uult quod quando hec dictio preſeꝛtiʒ exponituꝛ pro tantum ẽ expoſitio ĩpropᷣria.ꝓpria g expoſitio eſt ut ſtet ↄparatiue:ut etiam uoluit glo.preale.ſuꝑ v. taliter prope fi.= dicitur ſtare comparatiue.quia idem preſupponit in ſuo poſuiiuo ſeu in caſu contra rio ut ſit ſenſus preſertim cum teſtes fuerint de cri mine emendati.q.d.qꝙ etiã ſi ñ ſunt emẽdati admit tũt᷑:ſʒ maxie admittũt᷑ quãdo ſũt emẽdati.Er ex biſ infertur ꝙ cum in ſtatutis uerba debeãt ſtare pro prie ut nõ.in.cap.in noſtra de iniurijs ⁊ in.l.iij.. bec autem uerba.ff. de negotijs geſt. bec dicio pre ſertim in eis pꝛoprie ſtabit comperatiue.¶ Et idẽ dic de dictione maxime ut ſtet comparatiue: ut nõ. glo.in capi.auditis de elec.⁊ in capi.quoniam fre quenter in.F. poꝛꝛo ut lit.non conteſt. Jn. glo. in. v. de ſimoniace in ſi. hec glo. ſimpliciter uult idem ſit in alijs cꝛiminibus exceptis.⁊= licet docto. ſimoliciter tranſeant tamen hoc non uidetur uerum uſquequaqʒ.nam fateoꝛ ꝙ illi qui admittuntur in ſi monia ad mittuntur in alijs criminibus exceptis.ſʒ non omnes qui ꝛepelluntur hic ꝛepelluntur in alijs criminibus exceptis inſtantia patet in crimine heꝛe ſis ⁊ in crimine leſe maieſtatis nbi indiſtincte admit tuntur infames ⁊ criminoſi: ut ſupra.c.pꝛoximo ⁊ ĩ .c.in fidei fauoꝛẽ de heꝛeti.li.vi.2= tamẽ ̊ i ſimonie crimine indiſt incte non admittuntur immo debent m pori ↄlideratões de quib in tex.lʒ.n. hec ? quedam alia dicantur cria excepia qꝛ ñ ꝑ oĩa ſequũtur rłam aliorum tu nnũ ẽ magis pᷣnilegiatum q; aliud ꝓpĩ magnitudinem criminis ꝓpt᷑ puilegiũ pᷣncipis uel eccleſie kex alia ↄſideratõe. ¶ In glo. in. v. excelleri oꝛes nõ. iſtã glo.iuncto iſto tex. ꝙ abbas nõ dẽ hẽe excellentẽ dignitatẽ ſed potius indicatur abbatia in numeꝛo dignitatũ inferioꝝ. Et ĩ fi. glo.aduee: qꝛ finis huiꝰ glo.nõ ſoluit ↄriũ imo fouificat qꝛ ſi ĩ indicio fuanda ẽ eq̃titas: g' nõ debent aliteꝛ puniri maioꝛes ⁊ alit miuoꝛes. Et iõ ꝛectius ſoluendo põt dici ꝙ equalitas fuanda eſt in iudicio data equali tate ꝑſonaꝝ:nam ubi ẽ dria tunc fuare equalitateʒ ecſſer potius illa dicẽda iequalitas:ar.c.de mulcta in fi. de pben.⁊ de hoc nide qð nõ.in.c.nonit ð iudi. n glo.i v. ul mioꝛa ibi qꝛ ſotiꝰnõ admittiĩ ꝛ7. bodie dic melius ut hẽtur in. c.i. de teſt.i. vi¶ In glo. in vbo an paria ibi quãto maioꝛa crimina ⁊c. Hõ. glo. ꝙ in iſtis eriminibꝰ exceptis admittuntur teſtes ẽt inoluti maioribꝰ cribus ꝙᷓ ſint illa ſuꝑ qni bus deponũt.ſʒ tũc nõ adhibebit᷑ tanta fides vnde Fm qualitatẽ æ quãtitatem crimis obiecti iudex me tietur fidem eis adhibendã. Sʒ 5 ̊ opponitur. naʒ erimen ſimonie ẽ mains crimẽ alijs.nã ceteꝛa crimi na ad ↄperationẽ huius ꝓ nihilo ꝛeputãt᷑ ur hᷣ dicit tex. g* nõ pñt obiſci maioꝛa crimia. So.dicũt doc⸗ ſup tex. ꝙ ẽt in ipo cꝛimine ſimonie eſt dare maius 7 minus:ut quia agimr de ſimoniaco:quia pꝛo hibi co:⁊ excipit᷑ de pꝛohibito quia ſimoniaco iuxta ea q̃ bñt᷑ ꝑ glo.in.c ex ꝑte de offi.delega.⁊ dixi in.c.i. 5ᷓ eo.⁊ ſic uident᷑ ſentire ſimplicit᷑ q crimẽ ſimonie fit maius alijs cribus:qð ego putarẽ neꝝ ubi ſimo nia hẽꝛet in ſe heꝛeſiʒ:ut quia credit gꝛatiã ſpiritus ſaneti poſſe pꝛecio acquiri. Sed ſecꝰ pnto in ſimo nia que com nittitur hodiernis temporibus. dãres enim pecuniam dant potius ut inducant ſuꝑioꝛem ad oꝛdinandũ uł ad ↄfeꝛendũ beneficium ꝙᷓ; ꝙ eſti menr illam gꝛam polſſe emi uel uendi. uł quã ipi ĩ ue ritate intẽdãt emeꝛe uel nẽdeꝛe. Et iõ puio ꝙ multa alia ſin gꝛauioꝛa iſto crie ſimonie ſic accepio:qð pʒ ex facilitate diſpenſandi iuxta nõ. in. c.de ſimoniace 8 eo. ¶ In glo. in ueibo diſtinguenda ibi S ſecula rem pꝛelatũ nõ admittunt᷑ teſtes crioſi. etiam in crĩe ſimonie niſi ſint emẽdati. Et declara hanc glo.ut di cam. j. in glo.ĩ V. talit. ubi declarabit᷑ itellectus hꝰ c. ¶ In gl. in v. capitales ⁊c.nõ. glo.⁊ loquiẽ̃ me lius ⁊ clarius qᷓ; glo.in.c.cũ opoꝛieat ð.ðᷣ accu. E que dicant᷑ capitales inimicirie dic ut ibi dixi:æ nõ. hanc glo. ppe finẽ. ¶ In gl. i v. furti ĩ fi. nota bñ glo. ꝙ ſub geneꝛali diſpõe ᷣ hilitant teſtes crimino fi nõ nidet᷑ habilitatus ꝑinꝛus.nũquid g“ debet ad mitti peꝛiurus in teſteʒ niſi de eo i i⸗ caueat᷑:⁊ facit.c teſtimonium g de teſt. n glo. in ueꝛbo debilitaret. Aduerte qꝛ hec glo. ur̃ ſentire illã lec. Yau. ut emendati tantũ nõ admittant᷑ niſi cũ alijs ad ninicnlis:in h̊ ur̃ iſta gl. dicere.õ tex.expᷣſſũ in. c. teſtimoninʒ de teſt. ubi patet ꝙ nedum in crĩie excepto:ſed ẽt in alijs criminibꝰ admittũt teſtes emẽ dati cũ agit᷑ ciuilit t ſine alijs adminiculis: et ideo pe meiins ut. . in V. taliteꝛ. (Sn glo. in v. talik in fi. Ex hae gl. colligũmr due lcc.ad iſtũ tex. ꝛima ut iteliigat᷑ inteſtibus crioſis emẽdatis im:ut ſic dic tio pᷣſeꝛti poſita in tex. ponat᷑ pꝛo tm:⁊ fuit iſta opi. Lau. Sed hec lectura de modico uel nihilo ſeruiꝛet hodie ꝑ.c.teſtimoniũ s ð teſt.ubi iex.gnãliteꝛ ĩ quo cũqʒ crie ⁊ ð quẽcũqʒ agatur admittit teſtes crimi noſos emendatos exquo agitur ciuiliter z ideo hec lectura nõ eſt ſequẽda ar.in.l.quod labeo.ff.ad car bo. ⁊ ut euitet᷑ iuriu ectio: ut in. c. cum expedi at de elec.li.Vi. Nrez ar ſim hanc lec.ipꝛopriatur tex. in illa dictione pᷣſertim. nam de eins vo ſigniſi cato ẽ ut ſtet comꝑatiue ⁊ nt ponat idem in caſu ⸗ʒ rio ut ᷓ dixi. Et iſte ipꝛopꝛietates fugiende ſunt ut nõ in. c. itelligẽtia ⁊ in.c.pᷣteꝛea.j.de vVᷣbo.ſig.⁊= ĩ.l. non aliter. ff. ð lega.iij. ecunda lectu. fuit Jo. ninc.⁊ tancre.ᷣm quã debent admitti teſtes crinoſi Et in criminibus ꝑſeu erantes in h̊ crie ſimonie cum ſit exceptũ ↄcurrẽtibus tamẽ ↄſideꝛationibus ð qui bus in la quas ſpecifice.j.ſubijciaʒ:⁊ tũc.c.teſtimo nimn nõ conigit᷑ nec ꝛeſtringit᷑:ſʒ ꝓcedit ꝛegularit̃ 2 h.c.ꝓcedit ĩ ̊ crie ſimonic cum ſit exceptum ⁊ B lec. eſt amica lie ?æ ꝓbatur in. v. quoniã intelligendo pᷣſertim pꝛo maxime:fſᷣm qð dʒ exponi.hoſti.tamen dicit ꝙ h in hoc multa ſint ſparſa ⁊ in multis inſtan ant᷑ indices per hoc.c. tamen tenendum eſt ꝙ h̊ nõỹ ſit arbitraria cum papa hic ſpecifice nõ loquat᷑ qua ſi poſueꝛit iſtas conſiderationes geneꝛaliteꝛ ad iſtau ctionem iudicum unde dicebat ipſe ? Inno. iudicẽ debeꝛe conſideraꝛe an agatur per uiam denunciati onis:⁊ tunc admittentur omnes teſtes criminoſi et etiam mulieꝛes et infames dummodo ſint emendati tam ad denuntiandum quam ad teſtificandum ad hoc quod nõ.ij.q.i.ſi peccauerit ⁊ in capitu.nouit de iudi. Si ueꝛo agitur peꝛ uiam inquiſitioois ? cꝛni men eſt exceptum ⁊? tunc admittentur criminoſi et mulieꝛes non ſecundum ꝛigoꝛem iuris ſed ſecundũ tempeꝛantiam equitatiſ que babebit iudicis aꝛbinꝛio moderari: debet enim iudex multas conſideꝛatio nes habeꝛe. Dꝛima eſt circa modum pꝛocedendi ut magis pꝛocedat equitate penſata peꝛ niam accu ſationis.ſecunda conſideratio circa perſonam. ↄtra quã agitur ut facilius admitrat teſtes criminoſos ⸗ ꝛegulaꝛem quã ↄ ſecularem. Et facilius ſi regularis eſt inferioꝛis gradus quaʒ excellentioꝛis dignitatis rem facilius ſi ẽ infamatus ⁊ poſſit ꝛemoueri ſine ſcandalo quã ſi ſit bone opinionis z immineat ſcandalum in eius ꝛemotione.tertia cõſideratio cir ca perſonas teſtium ur admittat facilius honeſtas quã crioſos ⁊ facilius crioſos emẽdatos quã perſe uerantes. Atem facilius ſi teſtificanĩ ʒelo i uſticie qᷓ; ex odij fomite. quarta conſideratio circa crimina que obijciuntur an ſint cꝛimina minoꝛa uel paꝛia ꝙᷓ; maiora. quinta conſideꝛatio an ſubſint adminicula ur facilius admittantur teſtes alijs adminiculis exi ſtentibus quam ceſſantibus 4 Alij aliteꝛ dicunt ſed ipſemet Innocentius poliea receſſit ab hac opi. et tenuit ꝙ iſta temperantia equitatis non ſit reliquenda arbitrio iudicis cum ſit iure expreſſa gener aliter: ar. in. capitu. fi. de tranſ.quod tamen gon placet hoſtien. qula ſecxndum eum licet ſu ime ſ io öbus eguis ins fn ngtnil mitunncblinn nnzanci cl nmeſnenen ridrein iületilo oh Vaſ plesotſnsindac meſen GoONeNO rdencd dd cinied ernis ehien R wescinrineſtternd ene Oolhendns apend ereſſstſe dehceretar ine ümns C cere e er? oler enani fere eh 4rloo olicdn gon reihiele n ſeaſir ler ab imguiſnen i inod nneſe moreahe tatnitmgnnn CAUede d Oaispumn imiriaioman ang Nfunſor i eteſegr nl hoſtfinti aben D ſonnica eſ fnn Loncioſione iheli ligi Gun ſnplcirra onecni yeninen onch unii ueft chegwnofinnen malnhrttihmnliiſin NuNdktn nrdeſptictiöſetiane iestgectaniſnn mütdur Inordic gungen den Snri mnnenm ormestſtstnneta zaitanes dunndo ſrenmdi tunnn wan A0 uſtfanchir AlMni t,annN. gur wuin itntilut wur drixnur nnol a un igtnmini ani l r otinltisebind iin uin iim llund õ Mnanme Kinnſanin il apſigumdtaßſuni, ins umm tpiiii⸗ enlnmn Ktulisl nn nn a onlanu hhluns usinaſͤmun . ſinmni g, nmt iſſtun 1 ſceretio ,l Mi ann lu boſto .,ẽ EGe ſimonia: expreſſa tũ expꝛimit᷑ generaliter æ non apparet an 2 qñ ſit ea pꝛeciſe utendũ ⁊ cum hac opi. tranſennt doc.cõiter. Satis putarem opi. Inno. poſſe ſa naꝛi ut ubicũqʒ agatur ð crimine ſimonie ciuiliter æ im equitatem ⁊ perſona contra quam agitur ſit regula ris inferioꝛis gꝛadus male fame ⁊ ſine ſcandalo poſ ſit remoneri ⁊ ſubſint adminicnla nimc teſtes cꝛimio ſi debeant admiti etiaʒ non emendati nelit nolit in dex:ſed quanta fides ſit eis adhibenda iudex conſi derabit fin qualitatẽ æ quantitatẽ criminũ obiecto rum.minoꝛ enim fides adhibet᷑ ubi objiciunt᷑ crina maioꝛa ꝙᷓ paria uel mioꝛa. æ minoꝛ qñ paria q; qñ minoꝛa. ⁊ maioꝛ fides ſaltẽ qñ ſunr aliquatenꝰ emẽ dati ꝙ; quãdo ex toro perſeuerãt ? ad hanc fidẽ me tiendã fiunt iſte conſiderationes circa crimina obie cta. ⁊ etiã ſenſit glo.hic in.v.an paꝛia. Si nero defi ceret aliquod ex pꝛedictis non pntarẽ teſtes crimio ſos admittẽdos: ut ſi ꝑſona contra quam agit᷑ eſt ſecularis nel ſi eſſer regularis ageraur criminalit: nel eſſet excellẽrioꝛis dignitatis nel nõ ſubeſſent alia adminicula æc.nã cũ ꝑ diſpoſiuionẽ huiꝰ. c. recedat᷑ 9 cõibus regulis iuris ᷣm quas crioſi pleuerantes non debent admitii dʒ h. c. reſtringi inrelligẽdo ma xime:ut.S.dixi qn eſt crimẽ ſimonie non habẽs an nexã hereſim. nã ſequẽdo opi. Hoſt. nimis eſſet ſar ga iu dicis poteſtas in hoc iuꝛe relaxãdo ⁊ reſtꝛingẽ do. clare ergo cõcludendo dic ꝙ h.c.debet intelligi in cꝛiminibꝰexceptis ⁊ ſpecifice in ſimonia:ut admit tant teſtes criminoſi: ſicet nõ emendari ↄcurrennbꝰ qualitatibus ſuperiꝰ expꝛeſſis:ſecus ſi aliqua illarnz deficeret ar.in.l.ſi nnus.C. de teſta.⁊.c.quia ꝓpieꝛ de elec.: ? ꝑ hec remanét fere declarate oẽs gl. hunꝰ c. ¶ In fi. glo.hoſti.dici glo.pꝛocedere ſi iſte pa ratus eſt agere penitẽtiã: alias ſecꝰ.ij.q.i.ſi peccaue rit. ¶ Itẽ ceſſat iudex ab inquiſitione ubi põt pre tendi aliquod intereſſe ratione exſpẽſaꝝ nel fruciuũ uel ut ſciatuꝛ a quo ⁊ de quo ſit eccleſie pꝛonidẽdũ ar.in.c.ex parte de arbi. Satis putarẽ atendendũ finẽ agendi:ut ſi agebat᷑ ſolum ad remotionẽ tũc in dex non ꝓcedat facta ceſſione niſi ſubſir aliqðᷣ alðᷣ intereſſe ar.in.l.poſt finirã. alł.in glo.nã ⁊ ſententia formũda eſt ſm eoncluſionẽ libelli:ut. õ. c. pꝛox. Sʒ ſi agebatur ſimpliciter ad coꝛrectionẽ:tunc qꝛ facia ceſſione crimen non eſt pnnitũ poterit ꝓcedere opi. boſti. æ querunt hic doc.de alia queſtione conſimili quid ſi pendẽte inquiſitione contra abbatem abbas pꝛomoueatur in epᷣm nũquid iudex deſiſtet ab iqui ſitione æ concludunt ꝙ pꝛocedet inqniſitio nt impo natur penitentia non ut remoneatur ab epiſcopam pꝛomotio tamẽ facia pendente inquiſitionnõe ñ na let. xxxj.di. rantis. quo ad primam pariem ſans pol ſet diſtingui ut.S. diſtixi poſt glo. ut conſideretur fi nis agendi. Quo ad fam partẽ an teneat ꝓmoiio dic ut plene dixi i. c. omninotẽs. S. de accu. ⁊c. Icut tuis. Non impntatur elec to ↄfirmato ſi eo ꝓ — hibente ꝓ ipᷣiꝰ oↄfir̃atõe pecnnia data fuit. d. d. i pma ponit ↄſultatio. ĩ ſecunda rñſio ibi q;uis iĩ tertia ꝑre põitur quedã derermĩatio ibi illos. Cuſ 2èᷣ ¶ Hõ. primo ex tex. ibi ad regĩen eccleſie florẽ. ar. qꝙ monachus promoueri põt ad rectoriã ecclie leclaris. ðR epatu non eſt dubium: ut in cle.i. de elec. ¶ Ded an ad eccleſiam inferiorem ſeclarẽ poſſir p moueri:uide tex. cum glo.i palle.cle.i.? plene iãgo in.c.qð dei timorẽ de ſta.reg. (hor ofir matio electi in abbatem ſpectar ad epm loci cui ſub eſt ipm monaſterium:uide tex.cum glo. xvViij. q. ij. c.i.? bonam glo.proſequentem gñalr circa puilſi ones electorum in.c.quãqᷓ; de elect.li.vj.¶ Mota. ʒ.ꝙ monachus hẽtur loco filij. Abbas uero loco Denn ad materiam nõ. in c. in pntia de proba. Item nõ. ꝙ Iʒ taciturnitas qnqʒ hẽatur ꝓ pdic tione:tñ ueritate inſpecta maxima eſt differentia in ter expᷣſſã ꝓhibitionẽ ⁊ tacituꝛnitatẽ. Altimo nõ ꝙ ↄmittẽtes ſimoniã ct ĩ fanorẽ alioruʒ ſũt ceponedi facit. c.ij. de ↄfeſ. In glo.ij.in fi.nel ſʒ Inn. foꝛte iſta eccleſia metropolitana erat prona mõaſterij:un de uacãte mõaſterio ſicut hʒ ptãtẽ cuſtodieẽdi:ut in e.cum nos de offi. ordi.ita potuit hinc electo dare ptãtem ad miniſt andi. Sed hodie iſta opi. Innoc. non procedit per.c. auaricie de elec.li.vj.quia elec tus an cõfirmationẽ non poteſt aliquo queſito ce lo re ad miniſtrare alias in penaʒ incidit ut ibi:ideo te ne opi.glo. Et quare capitulum põt nacante ſede elecium confirmaꝛe non autem poteſt conferꝛe bene ficia ad epiſchopum ſpectantia dic: ut nõ.in.c.cum olim alle. in In glo. in nerbo ſub terminati one in fi. Mõ. glo.quia quondie uenit in prancaʒ inter iſtos regulares pꝛecipientes ſimpliciteꝛ alic uid fieri ſub pena excõmunicationis. nam in dubio nõ fertur excõmunicatio:ſed potius eſt quedam cõmia tio de excõmunicãdo ſi non fuerit paruum pꝛecipiẽ ti. z facit quod nõ. in titu cõminaniones nel epiſto. qu iſi per totũ.Et facit ad illaʒ.q.quãdo index pre cepit alicui:ut aliquid faciat nel non faciat ſub pena mille libraꝝ. ut non ꝑẽs nõ incidat icontinenti i pe nã cum illa fuerit quedã cõminatio ð pena ifligeda uide tñ qð nõ.in ſpe.in ti.de execu.ſentẽ.i. .1. poſt pꝛin. Et habes plures glo. ↄſimiles in. c.ij. de mrio Zci.õ interdic.eccle.⁊⸗ in. c.ſalonitane.lxiij.di.⁊ i.c. unico.j. ö ſagitta. æ ibi plenius dicã poſt do an.an aliquo caſu habeatur loco excõicationiſ. n gl. in uer.non pꝛebere in fi.de h̊ an.? quando tacens habeatur pꝛo conſentiente dic ut nõ. in regula qui tacet de re.iuris.li.vVi.plenius dico in.c.nonne. de preſump. Sed aduerte quia hoc.c. non loquitur preſente ⁊ tacente:ſed de abſente ⁊ ignoꝛante unde longe diuerſum eſt expꝛeſſe contradicere et ignora re quia ille qui ignoꝛat in neritate non contradicit. In glo. in v. imputari in fi. aduerte quia licet gio. ponat differentiam quo ad caſum huius.c.inter cõ firmatum ⁊? electum tamen aperte non aperit nũqᷣd confirmatio fuerit inualida ratione ſimonie ? Inn. loquitur hic generaliter glo. Sed Jo. phi. æ hoſti. tenent quod licet non ualeat electio taliter facta con firmatio bene ualet:ſed goff. tenet oppoſitum dicenſ ꝙ iülla confirmatio tanquam emptitia z ſimoniaca non ualet. Et ad iſtum tex. dum dicit quod non de bet ei imputari rñdet ꝙ. dʒ intelligi quo.ad h̊ ui nõ m 2» C De ſimonla ꝛepꝛobat᷑ electio p̃us facta de eo. Oꝛo opi. goff. ſa cit ſᷣm Jo. an. qꝛ petens cõfirmari tractat de iure queꝛẽdo.vn ur̃ acqſiuiſſe ius mediante ſimõia licet pꝑ alium ↄmiſſa. Sʒ ꝓ opi. Hoſti.? alioꝝ facit iſte tex. qui faceꝛe ur̃ dꝛiaʒ inteꝛ ignoꝛantẽ ⁊ expſſe ↄdi centẽ tenẽs aliquẽ odictiõis eſſe effectũ. Vnð ipſe Jo. an. ſic diſtinguit ut in ignoꝛãte ⁊ nõ ↄdicẽte ꝓ cedat opi. goff. ur nõ teneat cõfirmatio. Sed in ex pꝛeſſe zᷣdicẽte ꝓcedat alia opi. do. an. uidet᷑ ſeqᷓ opi. goff. qꝛ qtũcũqʒ pᷣdixerit nõ põt negari qͥn talis firmatio ſit ſimoniaca. Anð adhuc quidam alij ma gis ꝛeſtringẽtes hanc mãm dicũt idẽ eſſe etiã qn pe cunia fuit daia ĩ fraudẽ ipſius qui debebat eligi u cõfirmari ur talis electio ſiue confirmatio dicatur ſimoniaca. ¶ Mec ob. iſte tex. ani dʒ itelligi ꝙ non dʒ ipurari ad penã ul quo ad facultatẽ diſpẽſadi. ſʒ certe ̊ rigiditas non plʒ vñ ſequoꝛ aliã opi. ut ſiue pecunia ſit data cõfirmatori ſine fraude uł cuʒ frau de pdicente electo uel ẽt eo non ↄdicète nbi inteꝛue nit fraus nõ dẽat talis confirmatio annlari:æ ur̃ hᷣ opi. ꝓbari ꝑ iſtũ tex.ſic inducẽdo.nam v. quis ue nit adueꝛſatiue ad ſequẽtia ⁊ dicit ꝙ qnis etiã par nuli teneant᷑ dimitteꝛe bñficia acquiſita ꝑ ſimoniam eis ignoꝛãtibus:tñ qꝛ longe diueꝛſuʒ ẽ ⁊c̃.nõ dʒ im putari Sdicẽti ad culpã uel ad penã: dʒ ge itelligi ad penã nt ãnuletur ↄfirmatio ⁊ teneat᷑ dimirter̃ bñfici um:abł aũt ille.V. q;uis nõ adueꝛſaꝛet᷑ in aliquo. naʒ cenum ẽ ꝙ ignoꝛãs nõ ↄdicẽs ñ iuoluũ culpa cnʒ pena nec ẽt erit aliqua dubitatio ð ignoꝛãte uł ↄdi cente ꝙ eſſet e oẽ; noxã ⁊ inra debẽt ꝛeduci ad ca ſum dubiũ.l.qð labeo.ff. ad carbo.nec ob.ſi dicat ꝙ iſta confirmatio ſit ſimoniaca: qꝛ ⁊ ſi inreꝛuenit ſi monia ex pte dantis nec factũ danabile ipſius pᷣiu dicet expſſe pdicẽti tollerat talis cõfirmatio.naʒ ex quo al eꝛat idoneus foꝛte fuiſſet cõfirmatus ẽt ſine pecunia. Itẽ pᷣdicẽs expᷣſſe equiꝑat̃ ei in cuiꝰ fran dem data fuit pecunia: ſed factũ illiꝰ ñ dʒ ꝛetractari ur claẽ ꝓbaĩt᷑ñ cauilãdo lram.i.c.a nobis s e.qᷣqᷣd alij dicant. gꝰ nec fqʒ iſtiꝰ expſſe ↄdicẽtis erit ꝛetrac tandũ. Et poſſz ẽt dici pᷣdictis ꝛõnibus ↄiuncto.d. c. nobis: ut ita ſit in electiõe.ſ.ut nõ ãnuletur ꝓpteꝛ intueniũ pecunie date ↄdicẽte uł eo ignoꝛãte in eiꝰ fraudẽ qꝛ ñ appet ꝛ diueꝛſitatis iteꝛ electionẽ ⁊ cõ firmationẽ. nã utroqʒ cãn agit᷑ de iure qꝛẽdo er foꝛ tius ⁊? pigni ius acqrit᷑ ꝑ ↄfirmononẽ ꝙᷓ; ꝑ electio neʒ. nam utroqʒ caſu agit de iure qꝛẽdo:ut pʒ in.c. ſup his ᷓᷓ de accn. ¶ In glo. in v. ↄſenſerit ibi ꝗ nõ ſit ſimoniacꝰ. ꝓ h̊ facit im Jo.c.cũ quis ð ſen. ex.li. vi. põt tñ illud.c.ᷣm eũ adduci in Sriũ ⁊ nihil aliud plus dicit nec ipe nec alij ¶ YIdeo aduerte ꝙ aut querit nũquid de iure canonico poſſum habeꝛe ꝛatũ qðᷣ meo nõie geſtũ nõ ẽ:⁊ dicendũ ꝙ nõ intelli gẽdo de va ratihĩniõe ut trahat᷑ ꝛerꝛo tex.eſt in rls ꝛatũ de ꝛeg. iur.i. vi.? dic ut nõ.in.c.cũ quis ð ſẽ. ex. li. vj. æ nõ.in pᷣal.iuri.ubi reſpondi ad all.ᷣ peꝛ glo. Et ex h ifeꝛo ꝙ iſte ſoluẽs pecuniã poſt dicii onem ?⁊ ius acquiſitũ nõ ꝓprie ↄmittit ſiõniam. aliud ẽ nẽdeꝛe ſeu emeꝛe:⁊ alind uẽditiõi ſen emptõ ni iã facte poſtea cõſentire ut in.l.ali.ff. ð ꝛeg. inx. enc hẽt h̊ locũ ꝛatihitio exqꝗꝰ uẽditio ſen emptõ ſen pecunie datio nõ fuit ſacta noie ſuo ſed fateoꝛ ꝙ ĩ noluit᷑ peccato appꝛobando faciũ anabile: ? ita in telligo dictũ.c.cũ quis ꝙ Jo. an. dicit facẽ ꝓ er ʒ An ãt teneat᷑ iſte ex h̊ dimitteꝛe beneficiũ nel poſſit priuari. Et dico ꝙ ſic ↄiungendo ſimoniã a pꝛinci pio ↄmiſſã cũ eꝰ féo ⁊ pcco ↄſecuto poſtea ⁊ h̊ uult tex. H i. V. niſi pꝰea ↄſẽſeris ⁊c.al ñ eẽt bõa exceptõ Si clericus cum pacto Ba nos. ofeꝛt eccleſie bona ſua ut in ipſa ꝛecipiat in canonicũ ⁊ illa ſibi ꝛe iineat ꝓ pdẽda ſimonia ↄmittit.ſecus ſi h̊ fiat ſine pacto. h. d. Et ſũt due ꝑtes.ĩ pꝛia ↄſaltatio in ſcdᷣa rñſio ibi deuotioni tne qᷓ diſtinguẽdo pꝛoſeqᷣt duo mẽbꝛa.fm ibi ſi vo cuiꝰdetminatõeʒ ſubmittit ibi lIʒ Caſus ⁊c.¶ Mõ pꝛio ex tex. ꝙ bumiles pces emiſ ſe a digno pꝛo bnſicio ſpũali ↄſequẽdo nõ ĩducũt ſi moniã nec aliqð aliud peccatũ ẽt ãbitioſũ ꝙ pꝛoce dit ẽt ſi pceſſit donatio ꝛei ſpalis ex libeꝛalitate tam facta:⁊ optie h̊ colligit᷑ ex tex.quod ſẽꝑ tene menti pꝛo iſtis cardinalibus ſeu alijs platis qᷓbns aliqua munnſcula ſen enſenia ↄferunt ꝛogãtes pꝛo aliquo bñficio ↄſequẽdo:ſi enĩ nõ ducũtur principali ĩtẽti one ut ſpũalia adipiſcãtur qᷓqᷓ; faꝛio hẽant talẽ ſpẽ ex? oẽm noxã iudicãtur. nam iuſte iſia pnt fieri ſine ſpe faria ut dicũt Inn. = hoſt. facit quod legit s nõ. in. c.qͥd pꝛodeꝛit.xi.di.i.q./i.ſunt nõnulli ⁊ i.c. tuã de eta. z quali. ¶ Secundo collige ꝙ pꝛebẽda põt ↄſiſteꝛe ĩ ꝛebus tpᷣalibus tin ⁊ taliſ pꝛebẽda põt ca deꝛe ẽt in laicũ:⁊ ð hac ĩtellige gl. in. c. cum. Uld. de ↄſti. Qñqʒ tamẽ pꝛebẽda appellat᷑ ius ſpũale et pꝛocedit illud quãdo ẽ qnexa canonie.⁊ ita itelligit .c. dilecta ſupra de pbẽ. zæ uide qð nõ. Inn.i.c. ma ioꝛibus. e. ti. ¶ Item nõ ꝙꝙ ius canonie ẽ quid ſpi rituale hinc eſt ꝙ nõ cadit in laicũ ut in.c.ij.ð inſti. 2æ quod idi nõ Inn. ⁊ ideo pꝛo eo hñdo nõ lIʒ pro mitteꝛe uel donare tpᷣalia ut h̊ ⁊ in. c.iacobus.j.eo. ¶ In gl. in. v pure ibi tpe igreſſus nõ gl. e, er te ꝛeceptionis ſpũalium põt fieri donatio alicuiꝰ tpᷣali tatis dũmodo libeꝛaliter fiat: ⁊ facit c.in pñtia ð ꝓ ba.⁊. c.ad apoſtolicam.j.e.⁊ uið gl.que h̊ diſputat in.c.emẽdari.i.q.i.⁊.c.qᷓ;ᷓ pio.i.q.ij. C In glo. fi. in fi Inn. diẽ ꝙ in pꝛohibitis qꝛ ſimoniaca ſola ĩtẽ tio iducit ſimoniã ⁊ illa dicũtur pꝛohibita:qꝛ ſimo nia que ſũt ſpũalia ⁊ de iure diuino ut uẽdeꝛe ſacꝛa mẽta ⁊ ſimilia.ſʒ in ſimoniacis.quia pꝛohibita ſola intentio non inducit ſimoniam uit ſi quis renuntiat beneficio ſuo cum intentione habendi aliquid tppale de quo uide quod nõ. glo.in.c.ex parte.de offi. de lega. Jo. an. tener indiſtincte quod nunqꝙᷓ; ſola in tentio inducit ſimoniam niſi mentalem 2? bene lo quitur: 2 differentia maxima eſt inteꝛ ſimoniam mẽ talem æ conuentionalem. Mam in conuentionali te nerur quis ꝛeſtitueꝛe talia ſpiritnalia nel rempoꝛalia illicite ꝛecepta nec poteſt alꝛ peniteꝛe: ut in.c.inquiſi tionis in prin. ſupra de accu. ſed in mentali poteſt aboleri peccatum per ſolam pniam:ut pꝛobatur in. c.fi.eo.ti.ubi tex.loquitur indiſtincte de omnibus ſpiritualibus procedit eꝛgo ſiue ſint ſpiritualia de iure diuino ſiue ex conſtitutione ecclie exquo aliter nõ diſtingnit. xix. di. ſi vomanoꝛum. 2. xxi.q. i. r ie lticcſu im s n irnielelo Ni ih inde d enir eiriicchnüe ur ra rdicner gignchendd ga rnid uo feo ſueſe⸗ P coe Gri breni t anrepe Aerwoet inonac olen nineiz ioe Nbrito rihi ſmonix ionlenmnibdcg itbiſpouie inonie nupr⸗ ornb, a lar tuna ep⸗ umh alniſmie halü biftnor otiſinrouines müt tlacan otinit nonäimmo wünern edeſſhein pemn ane in inſttionbonap ooii I zeoſaterih In rni dlt nnc g iin dr ik g inc ubniebitnmuinn co tſiſeſhſla biftco ⸗ linc iſe cirr eher niſmonti irs ien , n uniniren ignoie i⸗ en imun⸗ uriiſ erep tad Maͤa⸗ SS lätelz de ſs puici a mnnze unſſn toine bwzicht gulgi ris 13e Ain tarftle icen R angdneſeg zalgin nilun * Aneml ihnemt nlripiin⸗ ſdw gin urs owgia aiten muin nläm fun inniſi Em mn uſt fapir eni ſne Jnihtihitt od egtt dunn digim woll rie, Ern cling rits iidentl tddr ütriidgegncand. Bmmeprhid vpali beſulen uichiirn annie tin icho 1 iitut o i Mien isanmniin iat iliininc i. timma hith hni⸗ auuzeitiutiſ . dipeigiſisni gaß nbiriimnmnic ii cuimiranitNad a an e zecih la⸗ lrt. . R mmuu un umn nen in incn wend o nruc, ſnt gſinge e , Naplot n ſrnu⸗ tum ⁊ dicã.j. latiꝰ. i credẽdo uel nõ põt quis ifoꝛmare ↄſciam ſuã ut li ¶ De ſimonla ſi doꝛmieꝛit Zobtimme illud.c. ſic inductuʒ ꝓbat opi. Jo. an. ¶ Exira gl. q̃ro quid ſi aliqs coꝛruꝑit in dicẽ uel teſtẽ ĩ cã ſpũali nũquid ↄmitiaĩ ſimonia. ho ſti. ↄcludit ꝙ ſic ꝓpter quãdã anexitatẽ quã hʒ cuʒ rebꝰ ſoũalibꝰ uel erit q̃i ſimonia ar.i.c.nẽo.s.e. ſe cas ſi datur pecunia ĩ cã mere tprali quod nõ. P HMon dʒ quis oꝛdinẽ re er. tuas. cipere ab eo quẽ credit ſimoniacũ ſʒ miniſtra? põt ĩ illis quos pꝛi us ab i ipit. Cõis diuiſio. ſcdᷣa ibi noſ. Caſus 2c. reter tex.aꝛ.ſimoniacũ nõ poſſe oꝛdinis executionẽ ↄferre cũ ipſe nõ hẽat tãq; ſuſpẽſus nõ põt alij ↄferre: qꝛ nẽo dat qð nõ hʒ.i.q. vij. daiber 6.2 ubi nõ ſubeſt pcẽm bet nõ tñ dʒ nenire ↄ ↄſciam ẽt erroneã niſi pꝛiꝰ eã deponat. ? ad hͥ quondie alłat iſte tex. ¶ Vlno col uiige ꝙ ueniẽs ↄſciam ẽt ſcrupuloſam edificat ad gehẽnj.i.ↄ mittit pcẽm moꝛtale qð pimiet᷑ pena ge bẽne.i.ignis eterni.Et dẽ edifica? ad gehẽnã:qꝛ ur oſtituex ſibi edificiũ ad moꝛtẽ eternã. z. nõ. bñtes oſciam nimis ſcrupnloſã ⁊ erroneã. n glo.i. in fi. dic ut dixi ĩ.c.q̊ hely.S.eo. uʒ qð in pꝛeiudieciũ al teriꝰ ⁊ ifamia nõ dʒ quis alij facile creder. ⁊ ita loq tur hic: Sy ubi ceſſat alterius pᷣiudiciũ nõ nimꝑaĩ Aecilitas ĩ credẽdo. xxij. q.iiij. inocẽs iſte ergo mona chꝰ nõ debuit de facili credere iſtis relatoꝛibꝰ i pᷣiu diciũ ⁊ ifamiã epᷣi.⁊ iõ dẽ ĩ erroꝛe de quo j. . gl.ij. i fi. ꝓ intellecta huiꝰ gl. æ.c.pꝛiꝰ qꝛẽdũ ẽ nũqᷣd ſimoniacꝰ ſit ipſo facto ſuſpẽſus ⁊ h̊ multa inoluũt p doc. Sed breuit᷑ ? clare expedio ꝑ tria membra. Ant nõ eſt ſimoniacꝰ ĩ oꝛdine recipiendo aut ſimo niacus ĩ oꝛdie ↄferẽdo.aut ĩ bnficio.pꝰ mẽbꝛo cũ ẽ ſimoniacꝰ i oꝛdie recipiẽdo dic ꝙ iſte ẽ ſuſpẽſus ne dũ ab iſto oꝛdine ſimoniace recepto: ſʒ ẽt ab oibus alijs oꝛdinibꝰ ẽt licite receptis.æ ꝑ ↄns ẽ eriã remo tus ab admiſtratõe tpᷣaliũ bnficioꝝ ſuoꝝ quãqᷓ; eniĩ multi ſint oꝛdines unũ m eſt ſacramẽtũ ordinis: iõ ſi ↄmittit ſimoniã ĩ uno uulnerat totũ ſacrʒ oꝛdinis ideo ẽ ſuſpẽſus ab executione oĩm ⁊ peꝛ ↄñs ab ad miniſtratione bonoꝝ.̊ uoluit Inno.̊ ⁊ i.c.tanta. 5. eo.facit tex.ĩ.G. Vm. xxxij.di.⁊.i.q.i.reperiunt᷑ 2 in.c.eos.lxxx.di.⁊ nide gl.in cle.cupientes.iĩ.v.nõ nouã de pẽis ⁊ ibi generalit᷑ tractat an ſuſpẽſus ab officio ſit ſuſpẽſuſ ẽt a bũficio ⁊ faciũt nõ.ĩ ſili.xxx ij. di. in. c. nullꝰ. æ. c. pter. æ hec intelligo va ĩ eo qui ↄmiſit ſimoniã:ſecꝰ ĩ eo qͥ recepit oꝛdinẽ alio ſimo niã ↄmittẽte eo ignoꝛãte.iũc eni iſte eſt iin ſuſpẽſus b oꝛdie ſimoniace recepto nõ ãt ab alijs quos pꝛi us icite recepit nec a bñficijs pꝛiꝰ licite adeptis nel adipiſcẽdis ad h.c.de ſimoniace.s.e.⁊= ibi h̊ noluit Inno. idẽ puto ĩ eo qui recepit oꝛdinẽ ignoꝛãter a ſimoniaco ſuſpẽſo:ut.i.q.i.ſi quis a ſimoniacis.ꝛ mẽbꝛo pꝛicipali qñ quis ẽ ſimoniacꝰ ĩ oꝛdine ↄferẽ do doc. uidet᷑ uarij. vñ tenuit gof.talẽ nõ eẽ ſuſpen ſuʒ q ad alios ⁊ ſẽſit ẽt hic Inno.niſi ꝑ triẽniũ tin ut i. c. penul.:e.⁊ ſic plꝰ puniat᷑ recipiẽs oꝛdinem ſi moniace q; cõferẽs:qꝛ recipiẽs habet oꝛdinẽ uitio ſuz nõ ſie ↄferẽs Iʒ peccet indigne cõferendo. Sed ipſemet Inno. ſenſit oppoſitũ ĩ pᷣalle.c. penul. ills credo uernʒ. cõcludo g . oferẽs ordieʒ ꝑ ſimòiaʒ ipᷣe ẽ ipo facio ſuſpenſus ꝑpetuo ab ordinibꝰ ꝓ B tex.iuncta glo.in pᷣalle.c.ſi qui a ſimoniacis facit ẽt ilſe tex. melius.xxxiij. di. F. vm ⁊ ibi bõa glo. vñ a tali ſimoniaco q;tũcũq; occulto nõ debemꝰreciꝑe — aliqᷓ ſacꝛa niſi baptiſimum ⸗ corpus xpᷣi tpᷣe neceſſi tatis tm ut in palle. F. uernʒ. tertio mẽbro pncipali añ quis eſt ſimoniacus in bnñficio.aut eſt notorius ſimoniacus ⁊ ẽ ſuſpẽſns ipo iure:ut nõ. in palle. F. Sũ ⁊ nõ Inno..? in. c. tãta. . e. aut ẽ occultꝰ 2 . cẽ ſuſpenſꝰ.ſʒ ſuſpẽdẽdꝰ ar.i.q.iij.i.c.i.⁊.ij.dicit iñ nõ. Inno. H reſpectu illius bñficij ꝙ ſimomace acquiſiuit ẽ ſuſpenſus ab oĩbꝰ ordinibꝰ:vn ſi quis emit epatum licet non ordineʒ non põt ualide cleꝛi cos ordinare qꝛ illa collo ꝓcedit ex illa emptione bñnficij ⁊ ideo ordinati ab eo non habent executio nem quod eſt ualde nota. allego. i. q.iij. in. c. ea qne Et ex his nunc intertur ad intellectum illius.c.? ad declaratiouem prime partis huiuſ glo. Mam poteſt primo h.c.intelligi quod iſte monachus eꝛrabar in iure:ut quia credebat ſimoniacum occultum in bnjfi cio conferendo eſſe ſuſpẽſum. ⁊ idᷣo dicit papa büũc eæẽ in errore. Sed non placet h̊ Inno.dicenti quod licet prius non ſit peccatum male intelligere canonẽ cum ſit de iure poſitiuo tame poſti eſt doctus ⁊ in ſtructus per ſupeꝛorem grauiter peccat non depone re de errore ar. xix. di. nulli æ nõ.h̊ dictum quia ſolʒ alłari ꝙ malle intelligere legem uel canonem non eſt peccatum.quod itellige niſi ex ̊ ↄmittatur aliquod delictum:quia ignorantia non excuſat in delictis ᷣ peni. di.ij. ſciẽdũ. ⁊ i. c.ꝑ tuas.j.eo.⁊ põr itelligi ille errabat ĩ facto qꝛ credebat ex aliqua pſumptiõe iliũ epᷣm ſimoniacũ iĩ oꝛdine:ſed cũ de boc non eſſet certꝰ nõ debebat abſtinere ab oꝛdine recipiẽdo:vn bẽbat ↄſciam nimis ſcrupuloſaʒ. Sed pᷣdicta iſia tur nã ſicut nõ dʒ uenire cõſciam quo ad oꝛdineſ ſuſcipiẽdos ita nec ad oꝛdies ſuſceptos huius priũ innuit iſta litteꝛa. Sol. dicit Inno. ꝙ oꝛdines ſulci pere eſt libeꝝ:ſed in ſuſceptis miniſtꝛare eſt necceſſa riũ:ut in.c.q̃ris de eta.⁊ quali.vñ ille debuit ↄſcia ſuã infoꝛmare ſᷣm ius quo ad oꝛdines ſuſceptos: 6 iĩ ſuſcipiẽdis nõ debuit cõpelli rõe pᷣdeẽa. Itẽ ſʒ bo ſti. facili? frãgit᷑ cõſcia ĩ ſuſceptis q; in ſuſcipiendis qꝛ multa ĩpediũt᷑ faciẽda ⁊c. ut ĩ.c.i.⁊.c.rurſus qui cle.uel uo.⁊ i.c.quẽadmodũ ð iureiur.uel ut ſẽtit h̊ Inn. papa diſpẽſauit hᷣ iĩ ſuſceptis:qꝛ iũc ignoꝛbat ar.i pall.c.ſi qui a ſimoniacis. Ex pᷣdictis declarat ultia qõ gl. an poſſem reciꝑe oꝛdinẽ ab eo quẽ ſcio ſimoniacũ.nã in caſibꝰ i quibꝰ dixi eũ eſſe ſuſpẽſuʒ ꝓcedit deciſio gl.ſecꝰ in alijs qꝛ tẽ ceſſat eiꝰrõ = qð dixi de ſimoniaco ſuſpeſo idẽ dicir Inn.æ bñ de ex cõicato.idẽ de depoſito nel ſuſpeſo:ut iſti ꝙᷓtũcũqʒ ſint occulti ñ ↄferãt executionẽ ordiʒ.⁊= ex his deci dit᷑ alia qõ.nũquid ꝓpꝛia ancẽte ſit licitũ recedere a pᷣlato notoꝛio cnioſo.⁊ dicũt quidã ꝙ nõ niſi i duo bꝰ caſibꝰ:ut ſi nõriꝰfoꝛnicatoꝛ uel ſimoniacꝰ ĩ oꝛdie ut ĩ pal. F. vm. ſj Inn. ↄcludit hᷣ idẽ eſſe in quolibʒ peccato qð ipedit execuiionẽ oꝛdiniſ er poſit ꝑactam pniaʒ: qꝛ eadẽ rõ eſt in iſtis.? ꝗᷓ ſint illa ölictra nõ. i pla.c.niſi i.O.ꝑꝑ cõſciam.de renũ.⁊z hũc aꝛticuium m 53 ¶ Be lunoms ex animo latins in.c.euʒ non en de eſciſp. 20 criſmate nel tantum. iueſtitura eccliaꝝ nil exigi dʒ nec excuſatↄſuetudo uel nominis nariatio. h. d. Et ꝓuidet circa duo. fa ibi prauam. Et fſa ſubdiuidit᷑.nã pꝰ narrat factũ.fo conigi mã dat ⁊ puniri ibi cũ Vo. Caſus ⁊c̃. ¶ Hõ pꝰ ex tex. ex pᷣnꝰ.ꝙ ex uno pcc̃o qñqʒ gñat᷑ aliv:⁊ pcca indu cunt pccoꝛẽ ad peccandũ 5 fo ꝙ nariatio tẽ poris i ſoluẽdo ul mutatio nõis nõ excuſai ↄciũ al illiciũ ¶ Et ex h̊ eollige ꝙ ad ↄſiderandũ ſpecieʒ SIctus nõ ſolũ ſunt atédenda Vba: ſed ẽr nã õctꝰfa cit.l.ſi nnꝰ. ff. loca. 5 teꝛtio ꝙ foꝛtiꝰdeclaramur nẽdinio qñ pnũ pcedit traditionẽ ꝛei ꝙᷓ; qñ ſeqᷣt: qꝛ er s ois ad multos Zctꝰ nõ ſic tradi tio pᷣij. ¶ Itẽ nõ ſolũ arcbiepʒ poſſe punire ſuffꝛa ganeos ſuos:de q i. c.ut litigãtes de offi.oꝛ.li.vi. 7 in.c.ſacꝛo de ſen.ex.⁊ ẽt officiales ſuffꝛiaganeoruʒ qñ delinquũt ut officiales:de quo dic:ut nõ.in.c.i. de offi. uica. li. vj.æ in c ꝛomana de offi. oꝛdi. eo. ’i. nmo nõ. tene mẽti archiepm poſſe tolle? pꝛa nam cõſuetudinẽ totiꝰ ꝓuincic ſue: ↄcoꝛ. c. ex fieqnẽ tibꝰ de inſti.qʒ.n. non hẽat iuriſditionẽ in ſubduos ſuffꝛaganeo?: ut in. c. paſtoꝛalis de off. oꝛ.iñ pranã conſueiudinẽ tolleꝛe põt cũ ↄcernat totã ꝓniciam =z pcqᷓ ſit notoriũ fac.c.ꝛ2õna..notoria de cẽli. li. Vj In gſo.in v. qͥ pus ĩ fi uł ſʒ hoſti. caneaĩ de ꝛc tradẽda ſi pciũ fuerit.j.ceriũ tepꝰ ſolutũ.ff. de edi. edic..l.ediles. .fi.cũ.l.ſe.? idẽ nõ.in.l.ſi traditio. C. de actio.emp.¶ In glo. fi. nõ. g ex glo. iuncio tex. ꝙ ẽt ꝓ iueſtimmra fẽi.i.ꝓ ĩduciõe ĩ cõpoꝛalẽ poſ ſeſſonẽ no põt aliqͥd exigi:archidi.n.bʒ ineſtiurem facti æ non iuris:ht in.c.ad hec de offi.archi.⁊ ſic pꝛo poſſeſſione habenda nõ dʒ aliquid tradi ubi et ſubeſt conſuetudo ut hic eng3 rene nerki ꝛdinatus in ſubdiaco Er tuas *num qni prius pꝛeſenta tori ſuo ꝓmiſit ꝙ nil ab eo perẽt i ſuſcep to miſtrare uel ad ſupioꝛes oꝛdies aſcẽdeꝛe ſine diſ penſatiõe nõ põt ẽt ſi peccare nõ cꝛediderit. h. d. fa ibi nos. caſus ⁊c. ¶ Hõ p ex tex. ꝙ nõ ſolũ abba tes. ẽt iferioꝛes pᷣlati ? ꝛectoꝛes eccliaꝝ pñt oꝛdia ꝛc alios. ? in titulũ ſua? eccliaꝝ eos conſtitueꝛe ſiñ piudicio tũ patronoꝝ ipaꝝ eccleſiaꝝ:ut pʒ in.c.peę nul. 5 de iure patꝛo. Et ex h ãpliat᷑. c. epus ſi ⁊.c.ũ licʒ de pᷣben. ut nõ poſſit quis oꝛdinari ſine bnficio (. pprio uł alterius.nã ſufficit ꝙ oꝛdineĩ ad titulũ ecckie alteriꝰ:ex h eĩm cõſeqnit᷑ ne dẽat hr̃e ſuſtẽtatõ neʒ ex fructibꝰ illiꝰ ecchie q̃ſi cẽſeat ſibi cõſtuuiũ bñ ficiũ in redditibus illius eccłtie ¶ Scðᷣo nõ. ibi ali quẽ peteꝛe poꝛiionẽ ⁊c. ꝙ oꝛdinatꝰ ad titulũ eccleſie alterius licite petit ibi poꝛtionẽ. Et inte lige ꝙ dixi ꝙ dʒ ibi habeꝛe poꝛtionẽ ⁊ ſuſtentationẽ nite nõ in dʒ habeꝛe tantã ꝑtẽ ut nidear̃ facta ſectio beneficij p.c.maioribꝰ.s.de pꝛebẽ.ſed dʒ ſuſtẽtari tanᷓ ( ricꝰ: ar. in. c. ppoſuiſti. ö. de tempo. oꝛdi.¶ Mo. ibi egiſſe licitũ c. ꝙ ignoꝛãtia iuris nõ excuſat a delic o:minus t peccat qᷓᷓ ille qui peccat ex ſtudio ul ſci enteꝛ de pen. di.ij. ſciendum. Sʒ tex. opp.de.c.cõ queꝛẽte ð cle. nõ ꝛeſi. So.qñ quis oꝛdinat᷑ ad timij alterius eccleſie ? ecdeſia ſuffiè ad ꝓuidẽédũ uiriq; tũc põt iſte ordinatus directe petere hãc poꝛtõem æ tenet᷑ ibi reſidere ⁊ deſeruir̃ i dininis:ſi ãt ñ faceret reſidentiam tunc poſſz puari hac portõne ſine h̊ ᷑ tulo Em Jo. an. in. d c. ↄquerẽte. Idẽ ſi facultates eccleſie nõ ſufficerẽt:ſʒ poſſet dici fᷣm eum ꝙ ill.c. ñ loquit᷑ ĩ pſoiteꝛo pntãte qꝛ ẽ qͥd ſibi ĩputet qᷓre pᷣ ſẽtauit:ſʒ põt loq ĩ ſucceſſoꝛe qͥ nõ fuit in culpa:⁊ h nõ. ꝓ itellectu illius.c. ↄquerẽte:ſʒ caueat epps ordi natoꝛ:quia ſi nullo mõ pntator poſſit illi ſubuenire prebẽ.⁊ ĩ.c.cũ ſᷣm eo.ti. n gl. ij. in fi. dicit h Jino.ꝙ ꝑ ſolũ papã poterit cũ iſto diſpeſari: ⁊æ cũ H dicto ſimpliciter tranſeunt alij doc.ſʒ ego puto ꝙ ẽt ꝑ epᷣm porerit diſpẽſari in cãu hꝰ.c.p ꝑ theoricã Inno. in.c.dilectus de tẽp.or.ubi ſingulariteꝛ dicit ꝙ qñ in iure ꝑmiſſa ẽ diſpẽſano exq eã ſibi papa ñ refuauit nẽ epᷣis indulſiſſe ptatem:⁊ facit in ſimili. c.nuꝑ.j. de ſẽ.ex. z.c.nobis ĩ fi.S. eo. Mec ob.ſi di cat᷑ ꝙ ꝑ alia iura caneat᷑ ut in oꝛdie ſolus papa diſ peſet ut dixi in.c.de ſimoniace..eo.qꝛ dico ꝙ kᷣ prie ⁊ ſtricte ñ cõmttti᷑ ſimonia:uel ſi ẽ ſimonia nõ tm ẽ peccatũ ſicut qn ꝓprie interuenit donatio alicꝰ tẽꝑalitatis nã ſi iſte pntatꝰi effeu nullũ lucꝝ ex h̊ ↄſe quebatur ⁊ iſte ordinatuſ nihbil donat:qꝛ ſi nõ fuiſſ ordinatus in effũ nullã obligationem habuiſſ, ad nerſus ulũ pntatoreʒ: vñ iſti miius puniũt᷑ ux pʒ in .c. penul j. e. ubi dicã ⁊? fatetur ẽt Inno. ibi. Ex pꝛe dẽis ⁊ ex tex.colligit᷑ alia litatio:ut lʒ ĩ alijs caſibus ſimoniacus in oꝛdine non ſolũ ſit ſuſpẽſuſ ab illo oꝛ dine ſimoniace recepto ſʒ ẽt ab alijs.i.q.i.reꝑiũt᷑ ⁊ dixi i. c.ꝑ tuas.õ.e.iñ in cãu hꝰ.c.im eſt ſuſpenſus ab ordine illicite recepto ſʒ nõ ab alijs ut pʒ in tex. 2 h̊ ↄtĩgit rõe pᷣdẽa:ſic ⁊ tali pacto ordinãs nel pñ tãs mitiꝰ punitur:ut ĩ.c.penł.j.e.ubi tãgõ. In gl. fi.i fi. Sʒ Z glo ⁊ tex.ſic oppõi põt:ꝙ nulla interne nit h ſimonia. nã nõ ĩteruenit h mun? ab obſeqᷣo qꝛ nullũ obſeqaz iĩdebue ĩpẽſũ fuit: nec ĩreruenii munꝰ a lingua.i.fauor hũanus ſeu ſordide preces immo hũiles æ iuſtas emiſit:nec inteꝛnẽit munus a manu: qꝛ nullum quid tpale tradidit nec remiſi aliquam oblõem de pnn.So.iʒ.de pñti non eẽt aliqua obla tio m pꝰ oꝛdiationẽ obligat᷑ pntatoꝛ ad dãdum iſti certam portoõem que quidẽ porto ↄſideratis frucii bus ẽ qͥ tẽꝑale.remiſit g iſtam oblõm rei tẽꝑal ut ddipiſeretur ius ſpũale æ remiitere in iſtis idẽ eſt ꝙ& dare ut in.c.ueniẽs el.pᷣmo . teſti. ⁊c̃. on eget ſummario On ſuler Ce guia breuis Sed per alia nerba põt ſic ſũari. Simonia eſt daꝛe pecuniã ꝓ uicariatu uel ꝓ alia admiſtratiõe ꝛerum ſpũalium ſeu eccłiaſticaꝝ habẽda:æ dantes ⁊ ꝛecipiẽ tes ab illa ecclia ſunt eijcidi. b. d. caꝰ . Mõ. p ex iex.ꝙ cõtumelia qᷓda ⁊ iinꝛia irrogat᷑ illi eccleſie que acquirit pecunia iteꝛueniẽte: ⁊ idẽ ſi admiſtraiõ ↄcedat᷑ ꝑ pecuniã i illa eccła:⁊ quia ↄſtituit illaʒ ec cleſiã ſeu eiꝰ admiſtratiões uenales. ↄcoꝛ.de hoc.õ. e.æ. c. audiuimꝰ. j. eoſ ¶ Scðᷣo nõ. ꝙ ſiõnia non ſo lum ↄmittit᷑ ĩ bnificio ſpnali obtinendo: ſʒ ct ĩ qᷓib⸗ adiniſtratioe 2eꝑꝝ eccieſisſticaꝝ ? tunc eſt h ſimonla ↄpelleret᷑ ep̃s ordinator ad Sene⸗ ut ĩi. c. eps lde cd1rini iennia odinannl dls BVupvli aci inen io ic inoniamanis qip ohipnijobl; timnore⸗ u s o:t uban i . ſeb, p, Oin 4 N a la biccionb; bonni don iittennia emdo b. Diio t enſuigne ialanorenen pbert eii diciditin Cün⸗ ter gehs di Neenn wsde nuniſe uis rlid g achs oronn ſn ani ſen loes t moſors e p llaw not inchej ſuanco t plen pulinoe oticß 4 ldadt enganin auliin inene aweiſzen tairmui ium nmnat rh m imumſeimii io pr nmnnn o eiaticfin wli luxard le mmninl anſtoͤh mädRienanen dohnic e Rimmszwii unn dürunm Nunſtde Wst inimianhiiiecldn ncnr von bi ir eii wla⸗ eapo ha b aisi gi cvii Zenmi ndi Miuſml⸗ nmyß,uini ogntn tuswwoN nicmtieniii 1. Keowig ultnngne inaubmn tbchſede rideüfürgienmnut ursce Nalgtnd ürmEktitNIIRtNN. Gle ndik E nin iaim tfuetninq. ¶ Ge ſimonia cũ qꝛ ꝓhibitũ.⁊ de iſtis admiſtrationibꝰ late hetut ij. q. iij. ſaluatoꝛ: vnñ aduerte poſt Jo. an. ꝙ quedaʒ ſut ſpũalia ſm eſſentiã ſuã.⁊ hoꝝ qᷓdã ĩcoꝛpoꝛalia q̃ dã coꝛpoꝛalia.pꝛia.ſ.iĩcoꝛpoꝛalia nõ pnt nendi ẽt de facto.qꝛ nõ cadũt ĩ cõuẽditionẽ nec eſtimãt᷑:ut ſunt vtutes ⁊ dona dei.⁊ de his.i.q.i.in.c.i.⁊ ibi glo. fa.ſ.coꝛpoꝛalia de iure nendi nõ pnt.ſʒ de féo uen dunt᷑.nõ iñ ſine uitio ſimõie. exeplũ ĩ reliquijs ſcoꝝ ut in. c.i. ?.ij. S.de reli.⁊ nene.ſan. Quedã ſunt ſpi ritualia ꝑ cãʒ ut ſunt ſacꝛa ſtricte ? large ſumpta.ia cꝛa.n.ſũt ſpũalia rõe cãe:qꝛ pꝑ ea cõſequimur gr̃am 2 iſta qꝛ coꝛpoꝛalia cadũt in pᷣcio ⁊ nõ ſine uitio ſi monie:ut in.c.nõ ſatis.⁊ ĩ.c.cũ ĩ eccleſie.õ.eo.Ene dã ſũt ſpũalia ꝓpt᷑ ſtatutũ ut eſt ꝛeligio.⁊ de iſſis di cendũ eſt:utiĩ.c.dilectꝰ.⁊ ĩ.c.ueniẽs.s.e.Ouedã ſũt ſoũalia que depedẽt a ptate ſpũali: ut i.c.ad aures. ʒ.e. Et quedã rõe officij:ut in. c. ad nꝛam. Sö. eo. ⁊ ĩ iſtis nõ põt iteruenire aliqua nẽdiiio.vñ quicqͥd cõ petit clerico rõe oꝛdinis:ut pulſare cãpanã claudeꝛe hoſtia eccleſie ? ſimilia uel ſi eſt adminiſtratꝰ rerum eccleſiaſticaꝝ nẽdi nõ põt hñt.n. depẽdentiã qᷓndaʒ a rebꝰ ſpũalibꝰut pᷣbẽda ⁊ bnficia ⁊ declarauimus. Quedã ſũt ãnexa ſpũalibus qꝛ ſũt deputara ad uſũ ſpũaliũ:ut uaſa ſacra neſtes ſacerdotales ⁊ ſimilia. 2 de iure pꝛonatꝰ certũ eſt ꝙ cũ ſit ãnexũ ſpũalibus nẽdi ñ põt.ut ĩ.c.i.de iure pr̃o.ſed trãſit cũ nniuer ſitate tpali: ut ĩ. c. ex lf̃is.eo.ti. ¶ In gl. fi. ibi fuit ceſſũ ad actũ: ⁊ tũc aduertẽdũ:qꝛ aut interuenit pa ctũ ⁊ cõmittũ ſimonia ↄuẽtionalis:qꝛ eſt nalde de reſtabilis. Aut nullũ paciũ interuenit ſʒ pꝛana ĩten tio.⁊ tũc eſt ſimonia metalis q̃ nõ ẽ tã execꝛabilis: qꝛ ꝑ ſolã pniã abſqʒ reſtitutione aboleĩ:ut dixi ĩ. c. tua.S.ep.⁊ habetur in.c.fi..eo. ꝓ cẽto. Simoniacũ ẽ aliquid Acut. exigeꝛe ꝓ ↄſecꝛatione ep boꝝ 2 bñdictionibꝰ abbatũ.⁊ oꝛdiatiõibꝰclerico rũ nec excuſat ↄſuetudo.h.d. Orio naꝛrat exceſſũ 2 ipſiꝰ excuſationc.ꝛ excuſationẽ repꝛobat 2ʒ elſi pꝓhibet ⁊ penã adijcit ibi tm. Caſus ⁊c̃. 5. p* ex tex. ꝙ epᷣs dr̃ ↄſecrari.abbas bndici.clericꝰ oꝛdi nari:ſed ſatis põt dici ꝙ ẽt epᷣs orginat:qꝛ epᷣatus eſt oꝛdo:ut nõ.in ꝓhemio ſexti. 6.2 * ibi exac tiones ⁊ extoꝛſiones ꝙ nec ꝓ ↄferẽdo oꝛdie nec ꝓ iã collato põt itroduci ↄſuetudo ut aliquid detur ei nult tollere palliationẽ quoꝛũdã qꝛ exigebãt ex poſt facto.dicit tñ hoſti.ↄſuetudine poſſe induci:ut oꝛdi nãdus aliquid daret ad fabricã eccleſie nel ad cultũ diuinũ:ita tũ ut oꝛdo libẽ ↄferat᷑:ſʒ poſtea ↄpeſlat oꝛdinãdꝰ ad obſeruãdũ laudabilẽ ↄſuetudinẽ:ut in .c. ad aplicã. j.eo.? nõ.bñ h dẽʒ hoſti.ut nõ ſolñ a laicis:ſʒ ẽt cleꝛicis põt pᷣtexm ↄſuetudinis aliqͥd hꝛi ad cultũ diuinũ ↄuertẽdũ.nõ tñ ualeret pactũ nł ſta tutũ ẽt ĩ fauoꝛẽ ecclie.ut.i.q.iij.ex młtis ĩ fi.ubi bo nꝰ tex. ? i.c.iacobꝰ.j.eo.ubi dicã.nalʒ ẽt ↄſuetudo Fʒ doc.ut cẽſus als ðᷣbitꝰ epo ðᷣferat᷑ ipᷣe chriſmatis qꝛ ñ dat᷑ pricipalit ꝓ chriſmate qð nõ.æc̃. Abbas. B oniam NReligioſi pᷣcio r̃cepti ⁶ una cũ recipictibꝰ de onaſterio expelluntur æ in artioribꝰ mo naſterijs ad agẽdũ pniam detrudunt᷑. Sed recepti añ iſtð cõciliũ ponebãt᷑ ſic recepii ĩ alijs locis eiuſs oꝛdinis niſi młtitudo ſit ĩ cã ira iũ ꝙ renunciat pꝛie receptiõi ⁊æ de nouo ꝛecipiũtur.h.d.Et ſũt.iiij.ptes pe ꝓuidet circa futura. ſo circa pᷣterita ibi ðᷣ his.ʒ Pꝛogat ibi ð H̊ q publicatiõeʒ fieri mãdat ibi vñ Caſus ⁊c. ¶ Mõ.pꝰ ex tex.ꝙ appellanõe moniali um nõ uenit abbatiſſa uł prioriſſa uel alit plata. nã pꝰ fecẽ mẽtionẽ de mõialibꝰ ĩ gũe ⁊ poſtea ſubdit ðᷣ plata: ut lc.fi .e. ¶ Srdo voͤ ꝛeceptio mõialiũ ſpectat ſimul ad platã z ala mõiales.æ nide qð nõ. in. c. fi. de ꝛeg.li.vj. ¶ Zertio nõ.i v. h ẽt ꝙ appel latiõe mõialiũ nõ neniũt mõachi:qꝛ Iʒ maſculinũ ah hẽdat femininũ nõ eõ.ut.ff. de le.ij.l.ſi a en nõ.ꝙ ↄſtõ iuris antiq declaratoria addẽs nouã pe nã ñ extẽdit᷑ ꝛeſpẽu pene ad pᷣfita.⁊ ſic ꝛeſpctu illius pene cẽſet᷑ nona ↄſtõ.qð optie ꝓbatur h.nã licʒ añ ↄciliũ hec ſimonia ↄmitteret᷑ ĩ huiuſmõi receptione tñ iſta pena nõ erat ſic ſtatuta:vñ alit᷑ pnniũt recep ti añ hãc ↄſtõnẽ alit᷑ recipiẽdi.⁊æ cõcoꝛ. c.cum tu· j. de uſuris. æ nõt paulus.de liaʒa.ĩ ꝓhemio cle.⁊ nõ. i. c. fi. ð ↄſti. ore⸗ colligi ex fi. l̃e ꝙ mõachi moniales ⁊ alij regulares excuſant᷑ ab ignoꝛãna iu ris ⁊ ð monialibꝰ nõ ẽ dubiũ:qꝛ ⁊ alijs mulieribꝰx. miſſũ ẽ ignoꝛare iura.l.cũ ð ĩdebito.ff. de pꝛoba.l. ſi emãcipati C. de iur.⁊ fac.igno.uide bonã glo qᷓ gnalit̃ h̊ ꝓſeqt.i.q.iiij.O.nõndũ.⁊.xxxviij.di in iũ ma ⁊ foꝛtiꝰdebẽt excuſari monia les q̃ nõ exeũr claun ſtra mõaſterij:ut in.c.i.ð ſta.reg.li.vi:ſʒ ĩ mõachis eſt bñ notãda hec la. Sed dicit hoſti.ꝙ põt pꝛoce dere in monachis qui nũqꝙᷓ; exeũt clauſtꝝ:ſed cũ ho die nadũt ad audiẽdũ iura nõ de facili eis permitti tur hec ignoꝛantia. Doſſet etiam dubitari in cleri cis ſecularibus:quia ⁊ militibus permiſſuʒ eſt igno rare iura.l.i. C.de iur.⁊ fac.igno.⁊ clericꝰ gandet pꝛiuilegio militis. ut nõ.glo.in.l.miles.ff.de re iud. nam ſicut miles armate militie debet intendere ar mis.ita et miles celeſtis militie dʒ itendere dininis. Sed tamen foꝛte aliud poſſet in eis dici:quia ⁊ ipi ſi poſſunt debent mitti ad ſtudlia litterarũ ⁊ cis ſua detur ⁊ precipitur:ut ĩ.c.cũ ex eo ð elec.li.Vi.⁊.xx xViij.di.c.ignorãtia cũ multis.c.illiꝰ di. ſed milites armate militie non debent ſtudere ſed intẽdere circa ſalurem rei publice. n glo.i.ibi non dʒ qͥs pccẽʒ operari moꝛtale æc. Sed h̊ op.de.c.diſcipnlos de ↄſecra.di.qͥnta.⁊ de.c.iij..ðᷣ fur.ubi pretextu pau pertatis quis excuſatur a furto.dicit h Jo. an. q neceſſitas non excuſat a culpa:ſed aleuiat penam. hec ſo.mihi non placet quo ad furtum per.Cc. diſci pulos: ubi etiam a culpa excuſant diſcipuli.¶ Scdo ſoluit ꝙ paupertas hñs in ſe necceſſitacem excuſat. iſta ſo.nõ eſt generalis.⁊ obſtat.c.ſicut.xxxij.q.iiij. ubi dicitur ꝙ potius qͥs debʒ fſame mori ꝙᷓ idolati cis ueſci. ⁊ uide ibi tex. cum glo.Et ideo conclude ſic ꝙ quedam ſunt in ſe mala:ut adulterare occideẽ 7æͤ deierare ⁊ ſimilia ⁊æ illa pretextu paupertatis non ſũt ↄmittẽda ⁊æ hadet locũ illnd dictũ ponꝰoia mala pati qᷓ; malo conſentire:ut in.c.ita ⁊ i.c.ſacris a le. in. glo. Quedam ſunt que licet in ſe mala m tppe ne ceſſitatiſ deſinũt eſſe mala ut furtum.nam tpᷣe neceſ ſuatis omnina debent eſſe cõia.xl vij. di. ſicut æ iðo m α Se ſmonla nõ cõmittit᷑ furtũ illo tpꝛe qꝛ ñ Sctat ꝛc̃ alienaʒ:ſed intellige qñ ẽ tãta necitas ꝙ fame piret ſi nõ caꝑet ex q ſibi ab alijs nõ dat᷑:⁊ iũc excuſat᷑ ab omni cul pa:⁊ ita intellige.c.diſcipules:ſed qnñ ẽ necitas ſed nõ tãta tũc alleuiat᷑ pena ? culpa nõ tñ ex toto exen ſat᷑:⁊ ita ĩtellige.c.iij.de fur.fᷣm unã lec. Ad pꝛopo ſitum dic ꝙ iſte moniales nõ pnit excuſari a nicio ſi monie pᷣtextu pauꝑtatis.qꝛ debẽt a ꝛeceptõe abſtine re ⁊ tot debent ꝛecipi quot pñt uineꝛe de ꝛedditibuſ monaſterij:ut in.c.unico de ſta.ꝛegn.li.vj.Et in fi. glo.nõ. glo.ↄſimilẽ gl.hẽs in.c.nõ ſatis S.e.? hãc gl. ſequi boſt. Inn. S i. c. tua S. e. nã ẽ ꝛemineẽ de biuũ a iure ut ſit moachus ⁊ nõ hẽat uictũ a mona Nerio S.c.ꝑ tuas.iij. S. eo. ¶ Itẽ pauptas nõ excu ſat nt h:ſed dic ut dixi ĩ.d.c.nõ ſatis ꝙ ꝑ niaʒ pac nis ſimplicis. põt glo.ſatiſ ſubſtineri.qð etiã uoluit B do.an.cantiꝰ iñ ẽ ut nullo mõ k̊ fiat ar.illiꝰ.c.uni ci de ſta.ꝛeg.li.vi. ¶ In glo. ij. ibi credo ꝙ hodie ſtandum ſit æc̃.vult g glo.ꝙ hodie ꝛeglares ꝛecep ti ꝑ ſimoniã nũqᷓ; deponãtur ſiue agat ꝑ uiaʒ inqui ſitiõis ſiue accuſatiõis:⁊ fᷣm hanc lec.erit ſublata di ſtinctio.c.dilectꝰ.ij.S.e.ſʒ Inn.⁊ hoſti. tenent priaʒ lec.glo.ut diſtinguat᷑ modꝰ agẽdi:qð mihi ſatis plʒ in monialibꝰ in ꝗᷓ nõ hñt oꝛdinẽ ut ĩ. c.nona de pe. 2 ꝛe.indiſtincte fnabit᷑ h.c.nec ob.qð dicit glo.qꝙ ĩ effectu deponunt᷑ exqꝰ derrũdũt᷑ ſine executõe oꝛdis qꝛ h̊ eſſ ueꝝ ĩ mõacho nõ clerico:ſʒ ĩ monacho cle rico foꝛtiꝰ oꝑat᷑ depoſitio qᷓ; ſimplex ſuſpẽſio ſalteʒ ꝛeſpectu diſpẽſatiõis ad h̊ qð nõ.i.c.tue de cle.non ꝛeſi.⁊ in fi.glo.uł ᷣm hoſti.detrudent᷑ ĩ eꝛgaſtnlo.j. ſepta monaſterij:⁊ ibi agẽt durioꝛeʒ nitã qᷓ; alij ar. .l. di. ſtudeat. Et ad ultimum pondeꝛa glo. enʒ tex. maxie ibi ne danabiliteꝛ ĩ ſecko enaget᷑ ⁊c. ubi elegã teꝛ ꝓbat᷑ ꝙ ſimõia n ipedit mõachatũ licʒ impediat locum hr̃e ĩ illo mõaſterio.nã ſi nõ eſſent mõaiales dãnatione quod tene menti. i Ep̃i nil exigeꝛe de Bdiuimus *bent ut pmittant ĩ eccleſijs ſibi ſubicctis clericos inſtitni mo nachos ꝓfiteri uel moꝛmos ſepeliri alioqͥn exacta ꝛeſtituent᷑ duplicata.h.d.Et ſunt nꝛes ꝑtes principa les.in prima narrat fqʒ.ĩ fa ihibitionẽ fac ibi cũ igi tur.ĩ teꝛtia pũiri mãdat ibi ꝙ ſi qs.caſꝰ. 5 p* ex tex. ꝙ ꝓ inſtitutõe ꝛectoris ſeu ꝓ ↄſenſu pᷣſtãdo ipi ĩiſtiruto nihil exigi dʒ:fo nõ.ꝙ iiuria fit illi eccle ſie de cuiꝰ ꝛectoris iſtitntiõe tractat᷑ ſi ꝓ inſtitutiõe pecunia exigii¶ Vltimo nõ. caſum ĩ quo ſiõniace exaciũ dʒ ꝛeſtitui duplicatũ. Sʒ h̊ ob.tex.in.c.de H S.eo.ubi tm ꝛeſtituit illicite exactũ: nec in aliquo alio iure huiꝰ ti. cauet᷑ de iſta duplicatiõe. Sol.põt dici ꝙ ↄSriũ ꝓcedit qñ aliquid ſimoniace exigit᷑ ex cõi cõcoꝛdia dãtis ⁊ ꝛecipiẽtis. iſte ueꝛo tex.ꝓcedũ in exacio ꝑ ſuꝑioꝛem quaſi ꝑ extoꝛſionẽ ? quãdam ↄcuſſionẽ.naʒ ꝛõe ſuꝑioritatis iſti epi ingeꝛebãt dit ficultates ⁊ ſic potiꝰuiolent᷑ ?⁊ ꝑ ipᷣſſionẽ ↄſequebãĩ haãc pecuniã ꝙᷓ; ex ſpõtanea uolũtate dantis: 2 ꝓ h̊ qð nõ.i.q.i.iubemus ⁊ in.c.ꝓcur.de cenſi.⁊ in.c. exigit. e. ti. li. vj. An aũt in ſoꝛo pnie teneant illi ex impediente ſimonia poſſentnedire ad ſecnlum ſine actores ſic exacta rſtituere duplicata. cꝛedo q; non qꝛ in foro aĩe necio nõ eſt ſoluẽdũ qð ratõe pene i põitur: ꝓ h̊ uide glo.ſinglarc.xij.q.ij.fr̃nitatiſ. In glo. i.ibi qꝛ redimit iꝰ ſuũ ⁊c̃. Aduerte qꝛ glo.male diẽ quocũqʒ ſe uertat. Auti ei capitur h̊ inſtitutio ꝓ libera collõe bnficij ſeu ꝓ ↄfirmatione electionis 2 ſic ꝓ inſtõe iuris ⁊ ſic indubitãt᷑ ſimonia cõmittit quãtũcũqʒ denegetur indebite talis ĩſtitutõ qꝛ non debuit iſte emere inſtõeʒ:ſʒ ad ſuꝑiorẽ ſuꝑioriſ erat recurrẽdũ:⁊ de h̊ ẽ tex aꝑtꝰ in.c.ſic.Sõ.e. fac.c.nul lꝰ de iure patro.nec dr̃ talis redimere nexatõʒ ſuaʒ imo intẽdit iꝰ ſuũ de nouo qrere.nã h̊ caſu tractat de iure ſpũali qrendo:nõ ãt de iure qᷓſito defẽdẽdo 7 ꝓ h̊ að dixi ĩ.c.dilcũs.ij.5õ.eo.aut capitur h̊ inſti tutio ꝓut ẽ fci:ut eſt introductio ĩ poſſeſſionẽ ꝗᷓ fit pꝰ plenum iꝰ rꝛãſlatum de qꝰ.ĩ. c. ad h̊ z. c.ut nẽm d offi. archid.⁊ cè ẽt ꝓ tali poſſeſſione adipiſcenda ũñ ẽ aliquid tẽꝑale ex pacto dãdũ cũ poſſeſſio ſit inriſ. hic ẽ ꝙ laicus rẽ ſpũalẽ ẽt poſſidere nõ põt:ut ĩ.c. cãm de preſcrip.nel ſalti ẽ ↄiũcta cum exercitio inriſ ſoũal ⁊ ꝓ ãnexo ſpũalibus nil eſt ſoluendum.i.q.iij. ſi quis obiecerit:⁊ in.c.de iure.s.de iure patro.⁊ H̊ noluit Inno. in c. ad aures. S. e.ẽ gl. nõ.in. c. maio res. xvj.q.vij.uide iñ quod dixi in preal.c.dilectuſ ubi tetigi an ⁊ qn ſit lictũ redimẽ uexarionẽ ſuã zc. D ap oſtolicam. Sacramẽ ↄſereuda cogit tamen ordinarins laicos obſeruare laudabiles conſuetudines. b. d. Et pꝛimo ponit clericorum ⁊ laicorum exceſſum. fo õ̊ utrũqʒ prouidʒ ibi quapꝛopteꝛ. Caſuſ ẽ ¶ WMora pꝛimo ex tex.quod lʒ tpe ſacramentorum collatorum nil temporalitatis precedente exactione ſit tribuendum tamen ſpõte ⁊ libere poteſt eccleſijs aliquid ↄferri: nec ex h̊ dicuntur ſacꝛamenta nendi:ad ̊.c. quando 2. c. dilectus.ij.S.eo Et poteſt introduci ↄſuetudo ut laici aliquid conferant eccleſtis:de quo dic ut la tius..dicam cum go1 iora., ibi libere ꝙ eriã ubi ſubeſt conſuetudo aliquid dandi ſacramẽta ipᷣa libere ſunt conferenda. Ex quo infertur ꝙ aliqua cautio per prius exigi non poteſt. Item nota.ibi P epᷣm loci quod rector eccleſie non poteſt ex ſe aliqd circa conſuetudinem decernere uel populum ad ob ſeruandum hanc conſuetudinem compellere. Sed ⸗= rationabilitas conſuetudinis ꝑ ep[ʒ ẽ fuãda ⁊ decla rãda z ꝑ eũdẽ ↄpulſio facicẽda.Et ex h̊ ⁊ ex tex.rõ unũ caſuʒ ſin.quo ep̃s hʒ iuriſditionẽ ĩ laicos:ut.ſ. cõpellat ad obſeruãdum laudabileʒ cõſuetudineʒ eꝛ ga eccleſiã introductã:⁊ tene mẽti hunc tex.ut non ſolum epiſcopus ſibi nendicet iuriſditionem ubi de ꝛationabilitate cõſuetudinis apparet. Sed in cogno ſcendo an ipſa ↄſuetudo ſic laudabilis: ꝓ h tex. ubi Hitate cognita:ſicut.n.iudex cognoſcit an ſua ſit in riſditio ĩ.c.ſuꝑ litteris.S. de Nptis ⁊ ĩ.l.ſi quis ex aliena. ff. de iudi. æ ita ipe põt cognoſceẽ de hoc ſue iuriſditiõis fundamẽto an.ſ.ↄſuetudo ſit laudabiliſ nã data ꝛ0 nabilitate cõſuetudis laici cõmittunt ſacri legium ſeu excedunt in ipſam eccleſiã quo caſu epi ſcopus ẽt in laicos uendicat ſibi iuriſditionem: ut ĩ C.cum ſit generale.S.de foꝛo cõpetenti.¶ In gl. ta ſũt libẽ . tuon telſe ani me⸗ imein hiiſci ui iinsr ſmlbns /o ſla i iCeobonden. lil luel etnis i tl i hiti ligogſtin in cſn e jitrnggebirlr dilo int 6i innur bit ihenaine iei Hmnido ntit dintlig iti miizechuidnis uintd Ai⸗ 6ſNel Vidandn P mN Nrienſihcl a⸗ atdean inl gussſoli Nioci vo diini ndnaüm Nri öoſt hr huͤr nſ, Aoliat ifiſalid ain AVliton ufoncj r olleo bsi, iu o ſolirain den . H tuimi on bog noblinri in bii conti In ainn bonp ohiiircenaſftnargumei krürsti ſeniedeſin ſctim aimtſtüidr o crgo Iindibrentbeft ,lnic berliei finn ſmmem lci ly hlcii it be G ileon Non vnir ſone ſolut lul aif rle nn cul m amnt nnn ed ber is gſſecno bi Plberi o one hoft iſnienttiit n a a iſſreni Mn n,⸗ mnkiieten nglnihan hi iſſen atinlini ini iicinn n i i ſulw lf i drina leirininnniſi ti, Wolcun Srm llenſi ſ nne Wlrnnts icos Scfunninsikinn mt kunmn ntſun fo; igz l eſunmmunmn olyonn emimz anirſmhmnn rhaclie aln A.. Aumm uncotaunncdo Grporkinrochei oMenc⸗ An alclade nd n 1eDnizſ ſrergein Dcd unnten i aEdtienn g din ämntt ennnn ewr attrm ncabii õ Neimimnii if tmin idhtl isinitini linan ancineze ¶De fi. ex hac glo. colligit duplex lec. ad tex. una ponitur in fi. ut intelligatuꝛ de cõſuetudine qua abutũtur lai ci in uolẽdo inſtituere clericos in eccleſijs pr̃onatiſ nel in uolẽdo eligere nbi eccleſia eſt collegiala. Sed certe iſta lec.nõ eſt applicabilis ad tex. qui loquitur de ↄſuetudine intꝛoducta ꝑ laicos in fauoꝛc ecclelie ſed qð laicꝰ pntet uel ꝙ ↄſentiat elecrioni non fuit introductũ ex ↄſuerudine laicoꝝ nec pꝛincipaliter ĩ fauoꝛẽ eccleſie ſiue clericoꝝ ĩmo ĩ fanoꝛc ipſoꝝ pr̃o noꝝ.? fuit introductũ ex tollerãtia ⁊ pmiſſiõe. eccle ſie ⁊ gratioſe nt laici iducereni ad conſtructionẽ ec cleſiaꝝ:ut in.c.qm de iure pro.ſic ẽt põt tolli qð H dicũt aliqui ut ĩtelligat᷑ de cõſuetudie ꝑ quã laici uo lũt punire clericos añ degradationẽ dicẽtes ꝙ pꝛo pterea h̊ faciũt ut pꝛoniciã purgẽt malis hominibꝰ nã hec ? ſimilia exẽpla nõ ſunt huic le oſentanea qᷓ nt dixi ſoquiĩ de ↄſuetudine laudabili iniroducta ꝑ laicos iĩ fauoꝛc eccleſie.quã nũc quidã laici uolebãt infringere. Et ideo dat᷑ ſcdᷣa lec.qᷓ ponit in prin. gl. q ẽ nõ.æ ſingularis ⁊ nõ ꝓbat᷑ alibi niſi nt intelli gat᷑ de ↄſuetudine qn laici ↄſueuernt liberalit offer re eccleſijs aliqᷓ tpalia qñ ꝑcipiebãt ſacꝛa æ idem uo luit glo. ꝑ iſtũ tex.in.c.ſua.s.e.Sed Inno.vr̃ mul tũ reſtringere hãc lec.dicẽdo eã intelligẽdã qn laici nitũt᷑ imutaꝛe hãc cõſuetudinẽ ſolicitãdo uel Srivm ſtatuẽdo.nõ aũt dʒ intelligi ut ſi aliquid oↄſueuit (õ ferri ipᷣe collationis ſacri qdᷣ ad illud ſo nẽdũ poſſu nũc ↄpelli. Unð ↄdudit ꝙ ſi ꝓ pnia ↄſuenit dari munꝰ nõ põt quiſq; cõpelli ad illud ꝑſolnẽdũ. MRed dit rõcʒ qꝛ aut initꝰ quis ſoluit æ tũc illud fuit ſimo niacũ ⁊ 3 ius diuinũ inductũ ergo ⸗ ipreſcriptibie ut ĩ. c. fi. ð ↄſue. ant ſpõte quiſqʒ ſoluit ⁊ tũc nõ põt ꝓpelli ad ſoluẽdũ:ſʒ ſi aliquid ↄſuenit dari non ipe collationis ſacroꝝ:ſʒ ex poſifacro:ut ẽ uenetijs ubi hoiĩes in uita nõ ſoluũt aliqd de decimis:ſʒ ĩ morte deciant᷑ oia bona mobilia: ? ẽt in britanea ubi eſſet i moꝛte dat᷑ terna ꝑs oĩum bonoꝝ ↄuertẽda ad cul iũ dininũ ⁊ elemoſynã panꝑum:tũc bñ ſᷣm eum nõ ſeruãtes talẽ ↄſuemdinẽ poſſunt ↄpelli: qꝛ tãto ipᷣe ſoluẽdo uidẽtur nolũtarie ſe ad hoc obligaſſe. Cõ cluꝰ ergo Inno. i breuibꝰſit iſta ut ſi eſt cõſuetudo ꝓ aliquid liberalit det᷑ ſpᷣe ſacri laici qui uolũt priũ ſtatuere ut nil det ſeu ſollicitãt pnt opelli nit deſiſtãt nt hic. Sed ille qui non uult ſoluere n eſt cogendꝰ. SDed ſi ↄſueuit aliquid dar̃ tpᷣe ſacꝛi eſt pꝛeſumptio ſimonie quaſi non habuerit pꝛincipiũ noluntariũ.2 ideo nõ debet quis cogi:ſecus nbi conſuenit aliqᷣd dari pꝰ liberã collationẽ hoſti. uẽ ĩ oibꝰ tenere õriũ ut ẽt ſi ↄſuenit aliqd dari ipᷣe ſcẽi ex qꝰ libẽ nłla exa ctõe pᷣſẽte:qꝛ tũc põt ↄpelli ad obfuãtiã ↄſuetudis. tamẽ cõpulſio fiet poſt collationeʒ ſacꝛoꝝ. ad ̊ alle gat. c. ex paꝛte de cenſi. Et illã rationẽ Inn.ĩ eo qðᷣ dicit cõſuenerũt dare poſt nideret noluntarie ſe ad illud obligaſſe quaſi idẽ ſi tpᷣe collatiõis ex quo nul la pꝛeceſſit exactio. Et idẽ ſenſit goff. ponẽs exẽplũ foue ĩ exequijs monuoꝝ erat ſolitũ ꝓut eſt dari cereũ ĩ bndictionibꝰ nubentiũ ſolet dari panis i or dinatiõe clericoꝝ ſolʒ dari manitergiũ.⁊ ſic expꝛeſſe ſenſit de eo qð dabat᷑ tpᷣe collationis ſacroꝝ. Iem n plʒ hoſti.illa opi. Inno. ut naleat ↄſuetudo per ſimonia quã bona deciant᷑ poſt moꝛtẽ niſi eſſet approbata p papã. ¶ Douet᷑ qꝛ hec cõſuetudo poteſt eſſe dãnoſa ipſis eccleſijs iʒ qñqʒ poſſit eſſe lucroſa. Mã ſi pffa milias niuerer cẽtũ Inis bona illa decimarent tm ſe mel ĩ cetũ ãnis. ſic eccleſia perdeꝛet. Eõ põt ↄtigẽ ꝙ ĩ tꝛibꝰ diebꝰ ſucceſſiue moꝛirẽt pz filiꝰ z nepos ⸗z ſic decimarẽt illa bona rribꝰ uicibꝰ in tribꝰ diebus. irca h̊ an z qñ naleat cõſuetudo ſuꝑ decimis dic ut nõ. i. c. i. de deci.li. Vi.z.c.ad apoſtolice.⁊.c.a no bis.⁊.c.tua.S.de decimis.do. an.icet diſtinguat ta men nihil boni uideo.dicit enim ꝙ aut illud quod eſt pꝛeſtandum de conſuetudine babet aliquam legi timam cauſam ut ratione cathedratici 2 tunc illud eſt pꝛeſtandum. Idem ſi non habet cauſam ſpecifi cam:ſed eſt illud conuertendum ad cultum diuinuʒ Sed iſia ſunt dicta Hoſti.in.c.ſicut.ö. eo. ⁊ debet ultimum intelligi ꝙ ualeat pꝛo cultu diuino. Ita ſacramenta pꝛius libere conferantur ut ibi dicit ho ſti. Si nero aliquid eſt preſtãdum tempoꝛe ſacramẽ ti quod tendit in utilitarẽ ipſoꝛum clericoꝛum: tunc debet fieri compulſio: ſecus ſi ſoluitur ex poſifacto ſine fraude ⁊ in hoc nidetur ſequi opi. Inno. hic. Mo intellectu huius.c. uide quod plene dixi ĩ. d. c.ſuna.S.eo. Et condlude ꝙ iſte tex. debet intelligi de eo ꝙ cõſueuit libere dari uel ipᷣe collationis nel ex poſtfacto ita tũ nt nũq; fiat ẽt pꝛeſuppoſita oſne tndine ↄpulſio uel aliq̃ exactio tpe ſacri.2 ꝙ cõſue tudo fuerit ĩducta nõ ex pcedẽti exactiõe:ſed ex pia deuotione fideliũ.ut dẽ in ſia.Et ita vx apte ꝓbaꝛe iſta lr̃a nã ĩ pꝛin.fecit mentionẽ de clericis exigenti buſ ꝓ ſacr̃o ⁊ ſtatiʒ ſubiecit de laiciſ uolẽtibus imu tare cõſuetudinẽ laudabileʒ. ur gꝰ. cauda i ſeperet a capite iuxta nõ.in.c.maioꝛes.ð bapti oportet ꝙ intelligatur de conſuetudine laudabili aliquid dãdi precedentibus ſacris ⁊ certe lr̃a ſatis innuit de doa tione tpᷣe ſacroꝝ.nam ſi fuiſſet conſuetudo ut daret poſt non fuiſſet dubium ne clerici exigiſſent a pꝛici pio.vnde hic papa hic: ꝓuidit capiendo mediũ ? ſa cramenia libere conferantur ⁊ laici poſtea compellã tur ad obſeruandã conſuetudinem. nec pꝛocedit re ſtrictio Inno. dum intelligit litteraʒ de uolentibus cõtrarium ſtatuere non autem quod aliquis poſſit compelli.nam nehementer obſtat ſibi hec littera ibi 7 pias conſuetudines precipimus obſeruari.ergo fiet compulſio cum effectu. nam licet alibi compells tur deſiſtere a moleſtia per hoc tamen neceſſaꝛio nõ obſeruaꝛetur conſuetudo cuius contꝛarium hic pre cipit papa. Concludo ergo tꝛia ꝙ non ualet conſue tudo:ut tempore ſacramenti aliquid conferatur ab inuito. Secundo quod non poteſt conſuetudo in troduci ut aliquid detur pro ſacramentis ut preceſ ſit exactio:quia initiuʒ fuit ſimoniacum ⁊ nitioſum. 2 ĩ iſtis duobus caſibꝰ intelligo modos qui qnullãt cõſuetudinẽ. Tertio ꝙ ualet cõſuerudo: ut aliquid detur tempore collatiõis ſeu ex poſtfacto.ubi ex me ra liberalitate populi fuit irroducta: ita tñ ſacra mra priꝰ liberalit pferãt. Aut gꝰ noluit libẽ daẽ tẽpore ſacramti ⁊2 põt rcipi.⁊æ aut noluit.æ tũc ne uideãt᷑ ſa cramta nedi obẽt libẽ ↄfeꝛil:ſʒ poſtea fiet opulſioad obfuãdũ.ↄſuetudinẽ.⁊ h̊ nidet᷑ ſẽtire iſta la. Quõ &t poteſt induci ↄſuetudo ex libera donatõe Et ex bis que ſt mere facllatis 3 nõ.ꝑ bar.i.l.cũ ð ĩ rem Hſo. ff. de nſuris.⁊? ꝑ Cy. i. l.i. C. de fui.?⁊ aq ⁊ ĩ.l. ij. C. que ſit lõ. coſue. dixi i kaperſna d dic ut ibi. 5 robibʒ ab dei eccleſiã. bates ciſterciẽ ſium ſolẽniter iſtallari. Et ponit formam obediẽtie quam pᷣſtãt ſuis epiſco 18. h. d. ? fa paꝛs ibi adijcimus Caſꝰ. æc. C prio ꝙ möchi ⁊ ab bates etiã oꝛdis ciſteꝛciẽf ſt ſubiecii archiepiſ loco rã.qʒ ergo hẽant iſti multa pꝛiuilegia: ut legit æ nõ. i. c. cũ oꝛdiñ.5.de ſꝑptis.nõ mñ ſt exepti a iuriſditõ ne epoꝝ. hñt g ipi ꝓbare pᷣuilegiũ ſi allegãt exẽp tõem. de iure eĩi cõi eſt ut oẽs clerici et prelati citra epʒʒ cuiuſcunqʒ ſim dignitatis ⁊ ſtatus ſint ſubiecti epis locoꝝ.fundãt eiʒ epi ĩitẽtionẽ ſuã de iure cõi ſu peꝛ rota dioceſi nt in.c.cum uenerabilis ðᷣ ꝛeli.do.⁊= in. c. i. de offi. oꝛ. ? in. c. cuʒ eps eo. ti.li. Vj..xviij. .q. ij. c. i. ? qſi ꝑ totuʒ. 5 fo ꝙ ẽt abbates oꝛ dinis ciſteꝛcieñ. capiũt poſſeſſionẽ ꝑ inſtallanionẽ ut ꝛ electus 2 ↄfirmat? itroducit᷑ in ſiallum poſunʒ in choro deputamm ꝓ loco abbatis. Et an ex ſola in ſtallatõe nãciſcat᷑ inſtallatus poſfionem beneficij 2 reꝝ ipius nide pulchꝛe ꝑ Inno.y in. ci lis de ꝛcſti. ſpo. ¶ M. ttio tria ᷓ debẽt abbates epis loco vʒ ſubiectionẽ ? ꝛeuerẽtiã: æ obediẽtiaʒ: non ſolum g ſubijciũtur epis:ſed ẽt debẽt eis exhibeꝛe ꝛeueꝛctiaʒ 2 ẽt obedire eoꝝ licitis pceptis dũ iñ n ſin 3 cõeʒ Tlam eoꝝ. Sglo inbt pallofreduʒ in ſua inſial latiõe ⁊c̃. ⁊ ĩ h facit hec decꝛectalis ad titulu. na ceba tur qͥd tẽpoꝛale ꝓ iſta iſtatiõe ſiue iſtaliatoe: Vvn pa pa hic ꝓhibnir ⁊ uoluit ꝙ epi eſſent dtenn An ſiio n gl. ne ovediẽrie. cꝰ fonna h exprimit in tex. .ij. in fi. nõ. qꝛ glo. nõ diẽ ꝙ iſti abbates ciſteꝛcien. nõ dgebeãt iſtallari ſʒ ꝓhibet᷑ tin ſolẽnuas iltallatois er ꝑ. vᷣ goff. ꝛephẽdit Uinc.qui dixeꝛai ꝙ licet ſecu lares pᷣlati ĩſtallent nõ tñ ꝛeligioſi: dicẽ Hoſſien. ꝙ; potueꝛũt iſti iſtallari de plão ꝑ monachos eligeies Jo. an. diẽ ſtandũ intpetratiõi ↄſuetudinis int eos ꝑ tẽpoꝛa fuate. Sʒ puto ꝙ ubi nõ apꝑet de conſue tudine ꝙ inſtallano debeat fieri ꝑ archidiaconum. qꝛ ad eũ ſpectat regularit᷑ de iure cõl.ut in.c.ut no ſtrũ de offi. archid. ? tin tollitux ſolenitas nõ aũt mutat᷑ pſona que hʒ inſtallax. U⸗ n glo. n. ĩ fi. nũ q̃d aũt pape reneãtur obedire 3 ꝛlam: dic nt plene nõ. in. c. cũ ad mõaſteriũ de ſta. ꝛeg. ? qð nõ.i ꝛegla ſemel deo. de ꝛeg. inr. li. Vj.ꝑ Jo. an. in mercu. ubi plene diſputauit nundqd papa põt diſpeſare cum ꝛeli ioſo ut ducat nxoꝛẽ ⁊ uide æc. ſtenmck retexiu conſuetn Acobus * nis nõ dʒ exigi prandi um a canonico de nouo ꝛecepto. Vel al 2 ſic. Recepto in canonicũ dentur pꝛebenda ? ꝛed duus conſuerudine non obſtante ꝙ non ſeruauerit pꝛauam conſuetudinem de aliquo tempoꝛali dando iplis canonicis. b. d. Diuiditur. nã p paꝛs ponit relaʒ ſecunda dat indicem ibi quo circa. Caſus æc. ota primo quem poſſe inſtitni in canonicum in pluribꝰ ecdeſijs. ⁊ H ꝓcedit de iure ſpecial: de H in dicendũ. ut plene nõ.i.c. as de conceſ.pꝛeben.? ¶Ue ſimonia c.ſactoꝝ.lxx.di. ⁊ ꝑ Inno.in.c.cum iam duduʒ de prebẽ. ⁊ colligitur h nõbile ſi hẽt in ia aprutin. ſed aligqui bũñt a puericia ⁊ tẽ h nõbile non colligeretut Bernndo nõ ꝙ ultra pbẽdã debẽtur canonico alij fructus ſeu reddituſ: ? forte loqtur tex. de reddi tibus cõibus ꝗᷓ in qbuſdã eccłijs appellat mẽſa gro ſa uel forte loqt ĩ diſtributione quotidiana qᷓ datur ultra prebẽdã: ? utriſqʒ uide ꝙ legit ⁊ nõ.i.c.uni co de cle.non reſi.li.vj. ltimo nõ. tex. ꝙ nec recipiendꝰ nec receptus ĩ caõicuʒ tẽt aliq̃d ten pale Et ptexiu ↄſuetudinis dare alijs canonicis. Sʒz nun q̃d hᷣ ſit uerum ĩdiſticte nt non ualeat illa ↄſuetudo donandi aliqd tẽpale: hoſti. 5 diẽ ꝙ ñ vʒ ↄſuetudo ut detur aliqd canonicis qð tendit ad repletionem uentris uel burſe eoꝝ. Sed ſi petat᷑ aliqð paramen tum uel aliqd aliud tẽdẽés ad culium dininũ tc fillud licite exigitur æ põt a pᷣncipio ẽt cautio recipi de p ben. ſignificatum de clec.c.ſignificaſti qſi h con de us cum canonico ꝑmutet ſpũale cum ſpũali. Sed / dert᷑ aliquid ad ntiliratem canonicoꝝ non ualʒ oſue tudo.a laicis tñ pᷣtextu ↄſuetudinis pni clerici aliqd exigere. iux. c. ad aplicã. . eo. Et ples reddit diuer ſitatis rões qᷓre nalʒ ↄſuetudo ut laici dent clericis 2 nõ clerici clericis.Et prima ẽ ſᷣm eũ qꝛ ꝙ indicat̃ pᷣuare utilitatis qñ clerici dãt clericis eſt publice añ a laicis datur clericis.l.i.ff. de iuſti 2 iu.i.di.ins pu blicum. Iẽ qꝛ laici ſunt clericis infeſti.ij. q. vij. lai cos. æ non curandum ꝗᷓ eccleſia bẽat: ſ nõ ſic cum remaneat apud laicos in. c. cũ aplłica de bis que fi. a prela. allegat ẽt ↄſ les rõnes:⁊ cum bis dicus bo ſti. tranſeũt h cõir doc. Et ex iſtis dẽs boſt. xt col ligi alique ↄcluſiones. rima ꝙ non valʒ ↄſuetn do ut clerici ꝓ ſpũalibns receptis ł recipiẽdis dent aliqdðᷣ tẽꝑale alijs. fa ↄcluſio ꝙ ualʒ conſuetudo: ut laici dent aliquod tẽꝑale clericis receptis ſpũalib?. tertia ↄcluſio ꝙ tẽꝑale tẽdens ad augmemũ cultus diuini põt dari pᷣtextu ↄſuetudinis ĩ recõpẽſationeʒ ſpũñalium collatorum. Sʒ 5 pᷣdẽa adduco tex. ſing. in mã i. q. iij ex muſtis prope fi. ubi dẽ ꝙ a clerico inſtitaendo ſeu inſtituto in beneficio non debet in re compenſatione inſtitutionis peti aliquod tempale ẽt conuertendum in pauperes uel in fabricam eccleiſit quia qui male accipit ⁊ bene diſpenſat potius graua tur qᷓᷓ innatur ut ibi dicit tex.ergo in fauorem cultꝰ diauini non debet aliquid exigi pro ipſis ſpũalibus ad idem.c.ueniens 2. c. quanto. S. eo. ubi ab eo qui nult ingredi religionem etiam pretexiu ↄſuetudinis non dʒ aliqnid exigi = tamẽ illud applicatur eccleſie nec licitum eſt dare bona tempꝑalia eccleſie ut ex illis fiat prebenda que poſtea aſſignetur canonico ꝛecep to: ut in prealleg.c.quanto:unde in hac materia ſic diſtinguerẽ aut nullũ ſubeſt ſtatutũ uel conſuetudo 2 tũc nibil qʒ exigi ẽt conuertendũ in diuinũ cultuʒ ut in iuribus preal. licet poſſit imponi onus cuilibzʒ canonicorum ut contribuat aliquid in fanorem pie cauſe ut in. c.fi. de bis que fi.a maior. par. cap. Sg a recipiendo tantum non debet aliquid exigi ne ni deatur fieri in recompenſationem ſpiritualiũ. Si uero ſubeſt ſtatutũ eccleſie: æũc aut ſtatutũ iponii 5 onus pᷣbẽð ⁊ uellet ĩ fauorẽ cnltꝰdiuini agrauamii Janis min õ m vubgamronln⸗ aumi photi nnl ilirlit edßilid nogig/ngar im vbtals coina rolli to ſinnloorieſ ſmnonug ur heogäfngnun oumo õ ebeineana initihneie oona Aiduafure, t Gesd Reolknlinin AVheenrqtgotigr n ce gpoi ſo on in oniſio ula. Got ſimnuniriunumii goic . iidargerwvſemo valr nn iiui n m ob jo ej in ſiqus renicinr bifo in t hurob nitiiſiginibüberic ien in Gel eicno n ti nanm Eenſnonmnudehiium un nenueſtimmeiandaai mih aſel fienantimaneii wnn miiu'ſtiini emzum lais inmiĩ i ſanan ſnrien uni ciir Ceinniun nbibi nit oſnphr onſ⸗ aeSiüclimn änni eſi Racmioreiß A ſgieftiſd in i mm ſünkan hini gih am amior on is ob ma inspirclniniſd in Giges cct guer anhh r idicent ids tprtimi fncinv icieaf aciencsd bce ſi Ni nnd tiniciinspn on Eends eia i d m Iucandengraſe an cosn ndede ſ. Nlsrörst n sddtg d Coe roritis cis oſ iti Prin gnon, olin Ntvs npns lalplits Mlo) lluhtl ecans rucrs iiſb , 1ichnsa1 ugnniialns õ ¶ De ſimonia in. c. ſignificatũ. de pꝛebẽ.⁊.e.unico ut ecc.bñ.? ar: i. c. ſi ꝓpter ma debita de reſcrip.li.Vi.AKut iponit HB onꝰ ipſi recepio uł recipiẽdo ut recipiedus uel re ceptꝰ ðᷣ nono teneat̃ dare paramẽtũ eccleſie: æ foꝛte tale ſtaturũ nõ nalz ꝑ illud.c. nobile ex multis ſupiꝰ allegatis. aut ſubeſt ↄſuetudo ⁊ tẽ ſi a laicis clericis aliquid debet᷑: die ut dixi ĩ.c.ad aplłicã ⁊ in. c.ſua.s. co. Si a clericis ⁊ tũc ad pꝛinatã utilitatẽ clericoꝝ nõ vʒ:ſʒ ĩ ſauoꝛe diuini cultꝰ nalʒ nbi m n pᷣceſſit ex actio.? põt eſſe Va rõ diuerſitatis ĩter clericos ⁊ lai cos qꝛ laici ĩ dubio ex q libere ſoluerẽt uidẽt ſe ad pᷣ obligaſſe ſub noĩe cuiuſdã oblationis quã oblati onẽ laici ſolẽt facere clericis tipꝛe ſpũaliũ:ut de cõſe cra.di.i.oĩs xpᷣianꝰ:ſed ſecꝰ vr ĩ clericis qui recipiũ tur ĩ canonicos:qꝛ tũc nõ cadit iſta pᷣſumptio obla tionũ facit qð nõ.in. c.nouũ genꝰ. S. de deci. J qui 8 Qui oꝛdinauit aliquẽ ſub *e pꝛomiſſione de nõ petẽdo ab ipſo ꝓuiſionẽ ꝑ triẽniũ a collariõe pn tatoꝛ vo ab executione ordinũ ẽt ꝑ triẽniũ ſuſpenſi ſunr. oꝛdinatꝰ vo ab oꝛdie perpetuo ſit ſuſpenſus ⸗= lolũ ꝑ ſedẽ apłicã cũ eis diſpẽſat᷑.h.d. Caſus ⁊c̃. Nõ.pꝛio ex tex.ꝙ ↄferens oꝛdinẽ ſimoniace ẽ ipo facto ſuſpẽſus a collatione ordinũ ⁊ oꝛdinatꝰ eſt ſu ſpeſus ab illo oꝛdine ſic ſimoniace recepto. e cundo nõ. ꝙ cũ ſimouiace oꝛdinato ſolus papa di ſpẽſat qð ĩtellige qũ ⁊ ipſe fuit ſimoniacus:ut quia ipſe dedit pecuniã uel aliqͥd tpale ſecꝰ ſi eo ignoꝛãte pecunia ꝑ aliũ data fuit: ut.S.e.c.de ſimoniace æ qd ibi nõ.¶ In glo. i. ibi nullã inducit obligationem. Adnuerte qꝛ glo.iãgit unũ de quo ĩ tex.nulla ſit mẽ tio.i.an iſta ꝓ niſſio naleat. Et ↄcluſio eſt ꝙ ſi ẽt ñ iteruenit inramẽtũ:ſed glo.in.c. ſi epᷣs de pꝛebẽ. li.vVi.dicit ꝙ ex poſifacto nalet illa promiſſio ſen re mnciatio ꝙ nihil petet ab epo nel pntatoꝛ. nã ſicut põt quis renũciaꝛe bnficio ita ⁊ huic obligationi ca nonice cũ ſuccedat ĩ locũ beneficij. vij.q.i.qᷓ; peꝛicu loſum. Sed renũciatio facta an oꝛdinatione nõ na let:qꝛ ſimoniaca ut hic.ᷣ̊ dictum pnto uerũ nbi nõ interuenit iuramẽtũ:qꝛ ̊ paciũ tanqᷓ de re.iurpi.ñ nalet: ſed ſi iteꝛuenit iuramẽtũ tunc non puio ꝙ iſte ordinatꝰ poſſit aliquid petere õ iuramẽtum:qꝛ quo ad eũ h̊ iuramẽtũ põt ſeꝛuari ſine iteritu ſalutis eteꝛ ne ar. i. c. debitoꝛes de iureiur. nbi hac rõne tenʒ iu ramẽtũ ⁊ nõ ſunplex ꝓmiſſio. Sed oꝛdiatoꝛ uel pñ tatoꝛ nõ põt ſine peccato vtute illi obligationis ðᷣſi ſtere.quominꝰ illi oꝛdinato ꝓuideat: qꝛ quo ad enʒ nõ põt ſeruari ꝓmiſſio ſine iteritn ſalutis ererne. nã hãc renũciationẽ acquiſinit ſimoniace. ergo nõ põt penitere niſi renunciet z reſignet omnẽ utilitatẽ ide tonſecutam. ut in.c. de his. S. eo. ⁊ in.c. inquiſiuõis de accu. in pꝛin n glo. in. V. pꝛeſentator in fi. ex hac colliguntuꝛ due lec.ad iſtũ tex.pꝛima eſt ꝙ Hᷣ nõ pꝛopꝛie fuit cõmiſa ſimonia. ideo fit H ſuſpenſio tantũ nel trieniũ.nam h̊ non interuenit aliquod pꝛe ciũ uel remiſſio obligationis iã nate 2 hc lec.final tz Inno. dicens ꝙ hᷣ ſimonia non ſuit cõmiſſa in ordine: ſed in conſecutione ad ipſum oꝛdinem. nã ⸗ oꝛdinator uolebat ordinare z oꝛdinatus oꝛdinare imſlo dato. Si autem propꝛie cõmiteretur ſimonia in ordine: oꝛdinatoꝛ eſſet perpetuo ſuſpenlus a col latione oꝛdinum. ⁊ oꝛdinatus eſſet ſuſpenſus ne duʒ ab ordine ſimoniace recepto:ſed etiam ab allijs i. q. i. reꝑiũtur ⁊ dixi in.c. ꝑ tuas.ij.s. e. Ex hac lec. infertur ꝙ ubi ẽt directe ſimonia nõ ↄmitti ĩ ordi ne ex q' ẽ ↄmiſſa in ↄſecuno ẽ ad ipſũ ordinem nõ Adiſpenſet alius citra papam:ut hic probatur in tex. quod eſt õ id qð dixi in. c. per tuas.iij. S. eo. niſi di cat᷑ ꝙ illud ꝓcedit qn ignorãter qͥs exceſſit. hic qn ſcienter nam minus peccat ille qui peccat ꝑ ignorꝗ tiam de pe.di.ij.ſciendum. Secunda lec. colligitux ibi ⁊ hoc intellige.⁊æ fuit additio que reſtringit h.c. ut habeat locum qn crimen eſt occultum:ſeecus ſi eſſet manifeſtum ⁊ hanc tenet hoſti.⁊ tenuit primo etiam Inno. licʒ poſtea mutanẽit. archi. xxxij. di. Vʒ. Sed prima lec.pluſ mihi placet:quia iĩi neritate ordinator non hẽbat liberam facultatem non ordi nandi non ductus aliqua turpitudine: ſed tatuʒ uo luit euitare dãnũ qð inde poſſz ↄſequi ſiẽ ordinatꝰ nõ itendebat emere ordinẽ: ſʒ noluit ſeruare icenẽ ſuum ordinatorẽ. ⁊ ideo nõ debent iſti puniri ſicut illi q́ directe ↄmittunt ſimoniã. nã pena dʒ eẽ ↄmẽ ſurabilis delicto.xxiiij.q i.non afferamus in. c. que ſiuit.de his que fi.a ma.per ca.nec ob. c. ueniẽs.i. g. de teſti.lʒ enim obligatio ibi iã non eſſet orta:ut dicit hic Jo. an. tamen hoc uerum reſpectu pnian di:ſed reſpecin eccleſie obligatio erat orta. illi pa rochiani non ſolum nolebant ſeruari indẽnes mo ꝓ debitum eccleſie eis reminereĩ ex illa prelentanio ne 6. Abbas. . A nd ato. HMabet duo dicta.æ fʒ ibi ad ꝛeſignatio nẽ. Et Ppter brenitatem ⁊æ narietatẽ lecturarum aliter nõ ſũmatur. h. d. Caſus zc 0. primo ex textu ꝙ appel atione monachorũ uenit abbas.? ad H ſolet allegari quotidie iſtud.c. ꝙ ꝓpt᷑ abbatiã nõ deſinit eſſe monachus.⁊ ꝑ boc dicit Jo. an. õ. in ꝓ hemio in prin.ꝙ appellatione ſcholarium nenit eo rũ rectoꝛ:quia peꝛ rectoꝛatum non deſinit eſſe ſcho laris quod nõ. Sed comtra primum op. de. c. fi. de pꝛebẽ ubi appellatione beneficij nõ neniũt rectoꝛie nel dignitates nõ m deſinũt eſſe beneficia ad idé. c. ſedes..de reſcrip.ubi expꝛeſſus inferioꝛibꝰ adiecta clauſula generali nõ ueniũt ſuꝑioꝛes. So dicit In no.hᷣ multũ ſuccite ꝙ h.c. ꝓcedit nbi agit᷑ de ſalute ipſoꝝ monachoꝝ:ſed in orijs vᷣſat᷑ odiũ.ideo erat ſfienda ſtricia iterpꝛetatio. Et hoc ſentit Inno. ̊ in diſpoſitione odioſa appellatione monachorum non uenit abbas.hoſti. dicit ꝙ utꝛoqʒ caſu conſiderãda eſt intentio ſcribentis.j. de nerb. ſig. c. intelligentia. Et intentio pape fuit ut iſti ſaluarentur. uideĩ ergo idem intellexiſſe de abbatibus eadẽ ratione. Vel ſʒ Jo. an. poteſt dici ꝙ diſpenſatio eſt ſtricti iuris et odioſa quo ad illos cũ quibus diſpenſat᷑:ſʒj quo ad illũ cui concedit̃ facultas diſpenſandi perſonis non expreſſis eſt large interpretanda: qꝛ qᷣ ad eum vr̃ bnficiũ.⁊ ẽ dictũ nõbile:ſʒ non pꝑſiſtit ſed ſiplicit᷑ diẽ ꝙ plus ibi placet precedens ſo do.an.tenet ꝙ in diſpenſatione cum ſit ſtricti iuris non neni abbas ¶ Be ſimonia appellatione mõachoꝝ. ſed h iõ ↄphèdit᷑ qꝛ papa hᷣ ſe ꝛetulit ad oſtõnes gnales cõcilij ubi tex.loqui tã de pᷣlatis qᷓ de ſubditis.g 2z mãdatũ iuris execu tiuũ dʒ intelligi ꝓnt loquit ius inteꝛpᷣtatũ ad h cðᷣ hẽtur in auẽ. de fil. ante dota. iſtru. na. . i. Sʒ ceꝛte H dictũ licʒ ſit ueꝝ in ſe tñ nõ cõgruit huic lr̃e:qꝛ pa pa h̊ ſe ꝛetulit ad cõſtitutões gñalis ↄcilij nõ ut diſ pẽſaꝛet cũ oĩbꝰ ibidẽ ↄtẽtis.ſʒ ni diſpeſaret fm illa⸗ ↄſtõeʒ. ſ.mutatis poribꝰ locis ⁊ iĩferioribꝰaſſignatiſ Itẽ Jo. an. z ĩ ꝓheio ſenſit ꝙ ẽt in diſpõe odioſa appellatiõe monachoꝝ ueĩt abbas:ſʒ Sriũ poſtea ſẽ ſit pꝰ archi. i. c. nnico de ſta. ꝛeg.li.Vj. Dar. concoꝛ dãdo ſic diſtigueꝛẽ ꝙ in mã odioſa nunqꝙᷓ appellani one monachoꝝ uenit abbas ꝓ h̊ all tex.i ſimili in .c.ſtatutũ de elec.li.vi. iuncto.c.licet canõ.ę.ti.⁊ li. ubi hẽt᷑ ꝙ appellatiõe ecclie parochialis ĩ mã odio ſa nõ neit eccla parochialis collegiata. qꝛ hẽt ꝗᷓlita tẽ collegij ultra parochiã: vnð licet ſit eccleſia paro chialis:mm bẽt illã qitatẽ collegij ſuꝑ parochia ita ĩ ſimili Iʒ abbas ſit ẽt monachꝰ iñ hẽt qualitateʒ ſuꝑ ioritatis ſuꝑ alios monachos:⁊ iõ in mã odioſa ñ dʒ cõpꝛehẽdi: ⁊ idẽ ĩ ꝛectoꝛe ſcholariũ.⁊æ fac h̊ dẽm generalit᷑ ad ſtatumũ qð.punit ſcholarẽ defeꝛentẽ ar ma uel aliud facientẽ ut nõ cõpꝛehẽdat eoꝝ ꝛcctoꝛc licʒ ſit ſcholaris. Si neꝛo mã non ſit odioſa et tune ſi ꝓuiſio ẽ fienda ꝑ ipᷣm abbatem: ut quia mandet᷑ abbati ut poſſit abſolueꝛe monachos ſuos ⁊ tũc ip ſe ñ ↄphẽdit᷑ ut nõ. Jo.de lig.in cle. attendẽtes de ſta.ꝛeg. facit.c.fi. de inſti. Aut ꝓniſio eſt fienda peꝛ aliũ ? tũc ↄpꝛehẽdit᷑ abbas ar. opti.ex nõ. in pᷣalle. c. ſtatutũ ⁊? oprie ꝓbat᷑ h̊ in tex. h.n.agebatur ð ſa lute eoꝝ. Et nõ qð dixi ꝙ diſpẽſatio non eſt ffricti inris.qñ ↄcedit᷑ in fauoꝛẽ illius cui datur peteſtas qð optie ꝓbat᷑ h̊ ſm iſtũ intellectũ:ſecus ſi hẽt ꝛeſpe ctus ad ꝑſonas cũ qbus ẽ fienda diſpẽſatio: qꝛ tũc dʒ fieri ſtrictiſſima iĩteꝛpᷣtatio: qꝛ ois ꝛcceſſus a iure cõi eſt odioſus ui eſt tex.in.c.li de fil pᷣſbi.li.vi.⁊ ĩ .c. qð dilecto ðᷣ cõſang. æ affi. Et iſta norabiliteꝛ de fendũt dictũ bar.i.:.ij.ff.de vᷣ.ob.ubi dicit qð ſi da tur pfas legitimãdi filiũ adulterinũ. Itẽ inceſtuoſũ porerit ille legitimare adulterinũ ? inceſtnoſum ſimł qꝛ in mã larga ſub ſimplici ueniũt mixta: ut.l.ſi ita ff. de lib. æ poſt. Cõtra h̊ dictũ nltimum bar.tenẽt cõiteꝛ canoniſte in.c.ꝑ ueneꝛabilẽ qui ſi. ſint legi.qꝛ diſpenſatio ẽ ſtricti iuris. Sed põt dici nt S dixi ſal nando utrũqʒ dictũ ꝙ ubi datur ptas alicni in einſ fauoꝛeʒ diſpẽſandi cũ aliquibꝰ nõ expᷣſſis. tunc tãꝗᷓ pncipis bificium eſt latiſſime inteꝛpꝛetandũ. Et ita ſentit h̊ glo.i.quã nõ. ⁊ hͥ cãn ꝓcedit diciu, Har. ſecus ubi exprimunt᷑ ꝑſone cũ quibus dʒ fieri diſpẽ ſatio ar. in. c.ſi cui de pbẽ.li.vj. ¶ In glo. fi. ibi. ſʒ ſecus ur̃ in uſura.nõ g ex glo. ꝙ uſurarius renemur reſtitueꝛe quicqd ex mutuo ↄſecutus ẽ:lʒ nullnʒ pac tũ expᷣſſe pceſſerit ſed dũtaxat ſola affectio mntuan tis:ut qꝛ nõ eꝛat al mutuaturus niſi bũiſſz illã ſpe⸗ ↄſequẽdi aliquã ntilitatẽ.ſecus ĩ ſimoniaco ut ex ſo la afkectiõe nõ teneat᷑ ꝛeſtitueꝛe quicqd inde Oſecutꝰ : ſj ſatis ẽ ageꝛe priam de mente depꝛauata. Sʒ hᷣ gl.nõ dat ꝛõeʒ diueꝛſitatis hoſt. diẽ diueꝛſitatis 2es foꝛe.qꝛ uſura ẽ ꝓhibita unoqʒ teſtiamento: nec os pa in ea diſpenſare põt:ſʒ ſimonia in bnſicio ẽ ꝓhi hibita ex ſola ↄſtõne eccleſie ? in ea papa diſpenſat 2 nõ ex h̊ dicto hoſt.ꝙ in bnficio nõ committitur ſi monia de iuꝛe diuino ſʒ dic ut plene dixi in.c.i.v.e. Sed hec ſo.hoſt.aeſtringit multũ iſtã lam ut nõ ꝓ cedat in ſimonia de iure diuino qꝛ tũc papa diſpen ſare nõ poſſet:⁊ utroqʒ teſtamẽro ẽ ꝓhibita.i.q.iij. ex multis. Alij dicũt ꝙ ̊ nõ fit ꝛeſtitutio: qꝛ ſimõia ꝓprie ↄceꝛnit actum exteꝛioꝛem ⁊ uenditõem:ſʒ uſu ra ↄcernit aĩiam iur illud euangelicum mutnũ dan tes nil inde ſpantes:⁊ hec ſo.fuit abbatis in.c.con fuluit de uſuris. ſed peꝛ h̊ ut dicit Jo. an.nõ ꝛeddit᷑ 25 qᷓꝛe uſura magis ↄceꝛnat aiam ꝙ ſimonia. Alij dicunt aliteꝛ æ naꝛio mõ. Jo. an. dicit q magis uul nerat᷑ bonũ caritatis ſpare lucrũ ex mutuo ꝙᷓ; ex be neficio qꝛ in mutno teneris mihi reddeꝛe tantũdem ſed in bnficio tu ↄſeqris utilitatem ſine alia reſtõne Itẽ magis quis obligaĩ ad mutuũ q; ad bnficium ocedẽdum:qꝛ ex muiuo minus ledit mutuans:ſʒ in donatõe ſecus. Itẽ in ſimonia mens utriuſqʒ.ſ. dã tis ⁊ recipiẽtis poteſt eſſe depranata:⁊ ideo melior eſt conditio poſſidentis ſʒ in mutuo tm eſt depraua ta mẽs mutuãtis:⁊æ ideo tenet᷑ reſtiuere. Sʒ aduer te quia iſte rationes nou concludunt ſi bene ponde retur. Iſta enim ultima ratio non eſt gnal: qꝛ poſſi bile eſt ut in ſimonia im ſit deprauata mẽs unins. exemplum epᷣs ↄrulit beneficium clerico cum intenti one principali conſequendi aliquod tẽꝑale ille cleri cus liberaliteꝛ ignorans intentionem epᷣi in renume rationẽ feẽ aliqua dona epo certe h̊ caſu ſolum eſt ð prauata mẽs unius ſicut in uſura:⁊æ tamen tex. loqͥ tur indiſtincte ergo rõ non eſt bona cũ dʒ eẽ gñalis pcedẽtes ꝛationes etiã non procedunt.nã militartẽ noi qͥs conferret beneficiũ de ſuo:qꝛ tũc plꝰ graus tur donando ꝙᷓ; mutuando.ſecus aũt ubi conferret ſpũalia ad q̃ teneĩ rõe officij ſui nec ĩ aliquo graua tur:ſed ille qui mutuat ceſſat a lucro qð inde poſſet conſequi ſi non mutuaſſʒ:uel ex mutuo forte confe queĩr̃ aliquod dãnũ:do.an. adducit unã roem ualde gñalem ⁊ quaſi ꝑ alia uerba incidit cum opi.hoſt.ꝙ ĩ uſura qͥ tʒ õ ins dinum ⁊ bũanũ iõ tenet᷑ reſtitueꝛ ſed ĩ ſimonia iʒ ius hũanũ:qð q̃ð ius ꝓhibʒ tmin exteriorem: ſed certe h non procedit indiſticte. nam zieſi qͥ pᷣ cõmiſit ſimoniam ĩ ueteri teſtõ nullũ pac tum expreſſe feẽ ſʒ ex ſola animi prauitate fuit a deo lepra percuſſus.i.q.i.cito turpem. Item ſicut dicit euangelium mutuuʒ dantes ⁊ců.ita dicit alibi in iſtis ſpũalibus gratis accepiſtis gratis date. Item facit .c.tua in fi.S. eo.⁊ ideo male poteſt reddi ratio di aerſitatis niſi dicamus illud intellec tum in odium uſararũ: ꝙ ſi h eẽt permiſſũ daret ſepe mã figmen tis:ut ſine pacto ſoluerẽt uſuras.ł ut reſtrigat̃ h.c. ad ſimoniã ꝓhitam ex cõſtitõne ecclie ł ut itelligat 1 efſfectu ⁊ ſpe faria ⁊? ñ pᷣmaria ⁊ h̊ eflet tutiꝰ tenen dũ:nt ibi itẽtio fuit principalis immincat reſtitutio. pꝛelati nices ſuas uel eccleſias ſub annuo cenſu concedant: Sapra niſam eſt de ſimonia in geneꝛe nunc ennsdin A im e unpen elnddnd⸗ Un gamerden. Heiſcrnd de odnencionidnsiurleinonis di arcaio Sed ceneberſo nöckt uccehis unicltone can peen unr tinm nveninnnb . irs ar iiniinicfr liu ppntiuriir oauitinſin⸗ lutijſo oc, honme grhe cfan iour pſnnupbr bi nin nnittinn honi in imni ſundtgaderiſegtaieis Nricclicniszttiliciii m iudia ere edie RW cegofnboſtg ſulcimnni encznprg ni tui gfn ſno ſpcheni tſe ln di dobgiumnie ti nmomz iimunſt Eickanmmnr in nin mafinmmwiiif prene n m eſimnt G agler on onchlnt ſ bene once mmmo nonck gfik grpoſſt amſt depnunn nis unds, üdenchcon dertd uninenni nſeapeni tiarodnegtele den ormsNrmucencimrene dNdo rbinſeln ins ſat indlonut unmntn b Horo wnc bonn ci aicſil⸗ ni mrruttur i cietu nfnic bo,i g munch ſgai, oi oltena tofieſi me igigno genn 1eſna Nao eönehoſſ niſndenumdient ft dnadinetniatdndlet ä umtääni hmin „221 bz nsbüai gdid is nrzmut ulrin immm mmn hali aliunn i unnn un ,i gtiltiin itis u,au Imn iilt . iemmdne un t⸗ uli tmio Zuſorvsk leinige , gatſutih 6 mielut G htan zpemr fſan⸗ 6 üpnn minentehime ¶ Me pꝛelati nices ſnas ſubmittit de quadam ipfius ſpecie ſcilicet ne prela. nices ſuas 6. Abbas. Dta ui dat pecuniã Reter eg. nt epalẽ nel ſpũa lem iuriſditionẽ exerceat offcio ſuo pꝛinat᷑ ⁊ ſic cõferens illud amplius confeꝛre nõ poterit ⁊æ canonice pñie tur. B. d.cũ ſeq.⁊ pꝛio ponit exceſſum quẽ.ꝛꝰ punit ibi pñti. Caſus 25,6 116. pꝰ ex texiu ꝙ iuriſditio epalis non põt pcio nẽdi. Eſt. n. qͥd ſpnale ꝓ h qð nõ.in.c. decernimꝰ. S. de indi.⁊ idẽ dicendũ de alia iuriſditione ipᷣali.nõ eniʒ dʒ uendi ne ſubdini gꝛanẽ tur in auc.ut indi.ſine quo.ſuffra.⁊ in auc.de mã. pꝛin. F. illud tñ fm Inno. æ hoſti.nbi uẽdiiur iuriſ ditio ſpñalis ſimonia ↄmittitur: ſecus ſi uendit̃ ipᷣa lis iuriſditio:licer tale lucrũ ſit turpe ⁊ S.l.ut.S.dixi dãs g pecuniã ut hẽat iuriſditionẽ ipalem non cõ mittit ſimoniã: licet alias grauit᷑ peccer ad ̊ qð nõ. in.c.nemo de ſimo.⁊.i.q.iij.ĩ ſũma.licet ↄriũ uidea tur nõre glo.j.c.pꝛox. Sed limita ut ibi dicã.ꝛ col lige ibi ðᷣ cetero pᷣſumpſerit ⁊c̃. ꝙ cõſtitutio antiqui iuris declaratoꝛia apponẽs nouã penã tin reſpectu pene extendit᷑ ad futura ⁊ nõ ad pᷣterita cõcoꝛ. c. cũ tu..de nſuris..c.qm.S.ti.pꝛox.⁊ ibi remiſi.nam anteq; emanaret h.c.iuriſditio epiſcopalis nendi.ñ poterat.nt.S.ti.pꝛox.in.c.ad nꝛam.ſed hic apponit noua pena. Sed ) h̊ ⁊ tex op.ð.c.q.ꝓx.nbi ĩpo nuur grauioꝛ peua. Gof. ſoluit pᷣ ꝙ hic loquatur de obuentionibus iuriſditionis ibi cũ uenditur ipᷣa iuriſditio. Sed certe hec ſo.nõ eſt bona qꝛ tex. dicit ꝙ exercebãt iuriſditionẽ data pecunia ergo non qʒ batur dũtaxat pꝛo oonẽtionib¶ Itẽ ipſe obuentio nes licite nẽdunt: ut.j.c.fi.ꝛꝰ ſoluit ꝙ bec pena ap ponit᷑ ipſo iure ibi tex.loquit᷑ inſtituta accuſatione. bec ẽt ſo.nõ eſt bona: qꝛ hic eſt pena apponẽda et nõ ipſo iur̃ ĩpoſita:ut ꝓbat tex.ibi pꝛiuet.⁊ ibi amit tat.nã ubi pena apponit ꝑ vᷣba futuri ipris reqrit ſnia: ut dicit gl.æ bene ĩ regula ĩ penis ð reg. iuris: li. Vi.⁊ ĩ.c.quiſquis ð elec.⁊ ĩ.l.ĩ criali.C. ð iuriſd. om. iudi. ⁊ plene dico ĩ. c.ſi diligenti.de fo. compe. Dcc ergo fm. hoſt. ꝙ iſtud. c. limitat᷑ 2 ſupplet᷑ ꝑ.c. ſequẽs.expone g tex.ſi pꝛiuet᷑ officio ſuo.i.remone at a clerico.ſ.ꝑ depõnẽ.⁊ ſic ꝑdet oẽ offm eccliaſti cũ.? dũ dicit i fi.ptãtẽ aminat ſupple ⁊ canonice pu niat: ut.p.c. ꝓx. ⁊ pẽa canonica ẽ ut deponat᷑ 2 nõ ifamia. i.q.iij.in.c.fi.? ꝑdit ptãtẽ h̊ offm cõfeꝛendi nt H. pria t pena icludit in ſe iſtam. ¶ In glo. ij. idi cõſtitueꝛe ſalariuʒ de camera ⁊c̃.⁊ 20 dineꝛlitatis inieꝛ hũc caſuʒ ⁊ pcedentẽ ẽ qꝛ nicarius ꝛecipiendo ſalariuʒ ur̃ locaꝛe opeꝛas ſuas.nõ.n.dʒ quis ſtipen dijs ſuis militaꝛe:ut in. c. cum ex offtcij de pꝛeſcrip. ſic ⁊ aſſeſſori ſtatuit ſalariũ in c. ſtatnutum. H. aſſeſſo rẽ de Nep.li.vi.ſic ⁊ aduocatus licite uẽdit patroci niũ ſuum. xiiij. q.v.nõ ſane. Sed ĩ caſu pᷣcedẽti qũ eps capit pecuniã ab officiali tunc ur̃ uendere ipſaʒ iuriſditionẽ ⁊ tẽdit in grauamẽ ſubditoꝝ:qꝛ officis lis ut aliquid lucret᷑ ultra pecuniam datam ſuperio ri per fas ? nefas inducẽtur ad extoꝛquendum pe cuniaʒ ⁊ modicã culpã faciet granioꝛẽ ⁊ ſepe puniet burſam ubi pnnienda eſſz ꝑſona. Ex boc ergo mul ta mala ꝑueniũt ad h tex. . c. pxi. ¶ In eade glo. ibi ar. . dic ꝙ illud ar. pcedẽs non colligir̃ ex tex. nã poſſent hꝛe iuriſditionẽ non m epalẽ pro qua nẽ ſtatuebant pcium. Er an iſti iferiores plati citra epi ſcopũ hẽant iuriſditionem in foro ↄtentioſo dic ut plene. nõ. in. c. cum ab eccleſia? de offi.ord.=.xi q. .i. expientie ⁊ in.c.cũ in cũctis. F. inferiora de elec. (Fezio ſtin fi. ſẽtit hec glo. ꝙ obnẽtiones inriſ ditionis tãqᷓ; fructus pñt nendi. Sed dicit Inno. ꝙ non debet nendi exercẽti illã iuriſditionẽ ⁊ bñ lo quit᷑.nã ꝓpter ↄnexitatem uidẽtur ipaʒ iuriſditionẽ nendere.i.q.iij.ſi quis obiecerit:ſed alij fructꝰ eccle ſie bene poſſunt nendi cuicũqʒ ſm hoſti.tenementi. Abbas. Summatum ẽc. 5. c. ꝓ Boniam. xi. dinidit᷑ qꝛ pꝛimo po nit exceſſũ quem expᷣſſa cã finaliter ꝓhibʒ. 2. penaʒ addit ibi ꝙ ſi qs. Caſus ⁊c᷑. ¶ Mõ. p. cx tex.nẽditio iuriſditionis ſpũalis tendit in grauameʒ ſacerdotũ ⁊ ſubuerſionem iudicioꝝ.nã ſepe ut dixi in pᷣcedenti.c.iſti emptores iuriſditionis gꝛanãt ſub ditos per fas ⁊æ nefas ut exrorqueant pecuniã. Iteʒ ſubnueꝛtunt᷑ iudicia qꝛ ſepe punit᷑ ꝛes nbi debe ct pũi ri perſone ⁊ ſepe ferunt᷑ ſñie 3 iuſticiã eis cõruptis datione pecunie. ltio colligit᷑ epᷣm puniri ex ſo la diſſimłatione.nã cũ teneatur ex offõ ſuo obuiaꝛe diſſimłlando v⸗ ↄſeniire.xliij.di.epheſijſs. In glo. i ibi maxime cum iuriſditio ſit ſpũał nõ. glo. nã ꝓp ter hanc dictionem maxime vꝛ nelle ꝙ ſimõia ↄmit tatur cuʒ uẽdit᷑ ẽt iuriſditio tpᷣalis qð ẽ õᷣ id qð dixi pꝰ Inno. ⁊ hoſti. ẽ c.precedẽti. Sed ↄcordaãdo po teſt dici hãc glo. ꝓcedere qñ iuriſditio ipᷣalis bʒ de pẽdẽtiã ↄmittit᷑ ſimonia. ad h̊ qð dixit i. c. ↄſulẽ. S. ti. pꝛox. Eõtraria opi ꝓcedit nbi iuriſditio E mere Fa nullã bns depẽdentiã ab officio eccleſiaſtico. n gl. ij. i fi. hoſt. dicit ꝙ in duobꝰ caſibꝰ epus dat iuriſditionẽ oꝛdinariã. pꝛimꝰ qñ ↄſtituit officialem gnãlem in ꝑpetuum uel ad tempus ꝓnt ſibi plʒ qui appellatur nicarius uel uicedñs. nam nicarius gñał epi habet iuriſditionem oꝛdinariã nt nõ.in.c.ſuam de offi. uica. æ in.c.pe.eo.ti.lib. vi. ⁊ in.c. perlectis xxv.di.¶ Decundus caſus quando confirmar nel inſtituit prelatum habentem iuriſditionem ¶NMo teſt addi et tertius de quo in glo. quando boc ha bet conſuetudo.ſicut enim conſuetudo dat uuriſdi tionem oꝛdinariam:ut in.c.cum contingat de foꝛo competen.ita poteſt dare z poteſtatem dandi banc iuriſditionem oꝛdinariam: ut in dicto.c. cum con tingat de foꝛo comperenti. NDoſſet etiam dici in duobns pꝛecedentibus caſibus non eſt pꝛoprie ipſe epiſcopus qui dat oꝛdinaꝛiam:ſed lex ipſa inteꝛ ueniente miniſterio ⁊ facto epiſcopi. — liter quis poſſit dare oꝛdinariam iuriſditionem dic ut nõ. Inn. in. c. cum ab eccleſiarum de offi ordi. 7 ut nota. in.l.?æ. quia.ffl. de iuriſdic.om.indicum ¶ In glo. fi. uel dic ſecundum Jo. and. quod pe na canonica eſt pena depoſitionis cum nota infa mie.? dic ut dixi ſupra capitulo pꝛoximo æc. Abbas e prelati nices ſuas? . Regimen eccleſie ſub Boniam. ãqnno cenſu committi non debet. hoc dicit. Et primo narrat cõ ſnetudinem quã fo ꝓhibet ibi ne id. tertio cam ꝛed it ibi quia Caſus æc. CWMö o“ ex tex. ex fine le w ſaceꝛdos in ꝛegimine eccleſie dʒ hr̃e cõſideꝛatiõeʒ ad pꝛemium ererne ꝛetributionis:nõ aũr ad lucra tẽ poꝛalia.ideo tẽpoꝛalis ꝓmotio ſemꝑ querit tempo ꝛalia:ſpũalis ueꝛo ſemꝑ querit etcꝛna:qꝛ qð natum E ex ſpiritu ſancto:ſpiritus eſt:qð natum ẽ ex carne caro ẽ: ideo quaſi impoſſibile ẽ ut bonũ ſit ꝛegimẽ illins qui ꝑ pecuniam illud acquirit ut.i. .i. pricipa tus quẽ aut ſeditio extoꝛſit ⁊c.¶⸗ n glo. i. in fi nr hec glo. ſentire ꝙ ꝓpteꝛ impedimẽtum ꝛectoris eps debeat ſibi ſtatueꝛe uicariũ in ecclia de hͥ nide quod nõ. Jo. an. in. c. cũ ex eo de elee. h vi. in nouella: et uide bonã glo.xxi.q.ij.pꝛecipimus ⁊ tex.in.c.extir pangde in. F. qui ueꝛo de pꝛeben. 2 glo. in cle. i. de ex cel. pꝛela. Et ↄcludit ꝙ aui impedimẽtũ eſt ꝑpem um ut quia habet eecleſiam curatã annexã pꝛebede eccleſie cathedralis: et tunc debet ibi inſtini uicariꝰ ppetuus cũ ↄſenſu epi:de quo dic ut in pꝛealle. F. qui vo. Aut ipedimentũ ẽ tempoꝛale ⁊ ſi ad. tpᷣs modicũ puta ad nuã nel duas ſeptimanas: et tunc ipſe ꝑ ſe põt ſibi iſtitueꝛe nicariũ tẽpoꝛalẽ:ad h̊ͥ qðᷣ nõ.in.c.pꝛeciptmnꝰpꝛealle. Aut ipedimentum ẽ ma gis longuũ. ⁊ tũc debʒ h facer̃ cum cõſenſu epi: ut in Ppalle.c.cũ ex eo ⁊ qð ibi nõ.⁊ facit.c.peꝛuenii 3 ap pella. An at clericus poreſt licite operas ſuas ſpũa les locare ſiue ſit dines nel pauꝑ. Et an laicus dan do ꝛem tẽpoꝛalẽ eccleſie põt apponeꝛe cõditionẽ ſpi ritualem puta ut fiat anniuerſarium uł dicantur tot miſſe tractat h Inno.ſed doc.cõiteꝛ tractant in.c.ſi gnificatum de pꝛeben. ubi cadi mellus: aliquid di xi in.c. ſuam S ti. pꝛoximo.⁊ nide glo.in pꝛealle. c. precipimus tene menti. Fructus eccliaꝛũ ſub Berelam. annuo cenſu concedi pñt. Et pꝛimo Donn vane deregte dat ei iudicẽ ibi ideoqʒ. Caſus.⁊c. ¶ Mõ.prĩo ex tex. ꝛectoꝛem eccleſie poſſe fructus eccleſie ſue ⁊ ccg obuẽtiones locare uſqʒ ad. vij. annos ẽt nõ iteꝛue niente auẽ. ſuꝑioꝛis alicuins:qð nõ Exquo infenuꝛ ꝙ ↄceſſio uſqʒ ad ſeptẽnium nõ exigit ſolẽnitatẽ 3 ſolet ? qʒ inteꝛuenire in perpemis alienationibus Serndo nõ locatoꝛem poſſe compelli ad ſtandũ pciſe ↄctui locationis.nam ↄctus a principio ſunt uoluntarij ex poſtſacto neceſſitatis.l.ſicut. C. ð act. 2 obli. 5 gl. i. in fi. nõ bene gl. ꝙ neduũ tranſ greſſoꝛ iuramenti: ſed etiam fꝛactoꝛ fidei poteſt pri nari eccleſia ſua æ ideʒ nõ.in.c. ꝑuenit de fideiuſſo. ed an h̊ ſit uerum plenius dico in. c. ad aures quod me.cau.et geeneen nide per archi. xxij. q. V. iuramenti. n glo. ij. in fi.nõ glo.que quotidie ſolet allegari ¶Er primo nõ ex ea qð ꝛec toꝛ eccleſie poteſt locare frucrus pꝛo toto tempoꝛe nite ſue: quod etiam ſenſit fre. conſilio.l.hoſti.in ſũ ma de his que fi. a pla...fi. C Sed an ſucceſſoꝛ te neatur ſtaꝛe pctui inito peꝛ pꝛedeceſſoꝛem deceden em an finitum tempus locationis.multa h et alibi ſcribunt᷑ et uario mõ dẽ. ſ clare ꝓſequendo et capi endo opiniones efficacioꝛes tã canoniſiaruʒ q;; legi taꝛum duo pꝛincipaliteꝛ uidenda ſũt Dꝛimũ nuqd ſucceſſoꝛ in bnficio teneat᷑ ſtare ↄctui modo pᷣdicto fo quid de alio ſucceſſoꝛe. Quo ad primũ diſtigne ꝙ aut locatio fuit facta ad modicũ tpᷣs aut ad non modicum:prio caſu nõ i locatio.unde ipemet loca toꝛ nõ tenet᷑ ſtare niſi facta fuerit in caſu liciro ut in aliquo illoꝝ caſuũ qui nõ.xij.q.ij.in ſũma: ⁊ ſeꝛna ta ſit ſolẽnitas qᷓ dʒ iteruẽire in ꝑpetuis alienatõibꝰ ad h̊ cle.i.de ꝛeb.ecc.nõ alie.⁊.x.q.ij.h ius poꝛꝛec ctum. S. ꝑpetuo. iuncta gl.? ſi iſla iteꝛueniunt tunc ſucceſſoꝛ tenet᷑ ſtaꝛe:⁊ ſi eccleſia eẽt leſa poſſet pere? ꝛeſtõem in itegrũ aduerſus ↄctum ut in.c.i.de in in te. ꝛeſt. æ in. c. ad noſtrã de reb. eccl.nõ alie. Dð aũt dicat᷑ tᷣs longum cõir dꝛ ſi excedit decẽnium. nam ex tali ↄctu uẽ alienari utile dnium iõ dʒ iteruenire ſolẽnitas ↄſueta in ppetuis alienarõibuſ:ut i iuribꝰ palle. x facit. c. nulli. de ꝛeb.ecc.nõ alie. Si vo lo catio facta ẽ ad modicum tps ? quod dicatur mo dicũ ẽ arbitrarium:ſʒ cõiter dr̃ uſqʒ ad decẽnium gr. 5H ⁊= nõ.in cle.i.de ꝛeb.eccl.nõ alie.⁊ tunc ſi erat clericus nõ hñs adminiſtratõem ut ſimplex canoni cus ⁊ nõ tenet᷑ ſucceſſoꝛ ſtaꝛe Sctui:qꝛ nõ põt cano nicus ſeu alius non hns adminiſtratõnem obligare bñficinm ultra tpᷣs nite ſue.nam dat᷑ ſibi ppẽda ut inde uiuat: æ ſic equiꝑatur uſuario ueli uſufructua rio ᷣm narias opi.un nõ hʒ obligaꝛe ſucceſſoꝛẽ ſiẽ dicimus in locatõe facta ꝑ uſuariuʒ ur.l.ſi quis do mũ.ff.loca.h̊ ueꝝ fᷣm doc.niſi ex cã ꝛõabili ⁊ ĩteꝛne niente auc.epᷣi.ad maius tpᷣs locatio facta ſit:tune enim ſucceſſoꝛ tenet᷑ ſtaꝛe qꝛ tũc uẽ facta ab hnte ad miniſtratõez. Si vo ſit clericus bñs adminiſtratio nem ut plebanꝰ ſeu alius rectoꝛ curatus:⁊ tunc aut locauit noĩe ꝓprio ⁊ nõ tenetur ſucceſſoꝛ ſtaꝛe ⁊ ſi quid ꝑceptum ſuerit poſt moꝛtẽ pdeceſſoꝛis an bñ ficium collatum põt iſte ſucceſſoꝛ perere ab heꝛede cleꝛici uel ẽt a conductoꝛe qꝛ fructus ꝓueniétes pꝰ moꝛtẽ ⁊ añ collatõem ꝛeſeruãtur ſucceſſoꝛi ut in.c. relatũ de teſta. ⁊ in.c. pñti de offi.oꝛdi.li.Vi. Si vo locauit noĩe ecclie ⁊ tũc cõir diſtingnit:ꝙ aut ĩ ntili tatem ecclie:æ ſucceſſoꝛ teneĩ᷑ ſtaꝛe aut inutiliter et aut fuit ſernata ſolẽnitas que ſolet inteꝛuenire in ali enatione et ſucceſſoꝛ tenetur ſiare alias ſecus argu mentum in. c.ij. de pꝛecaꝛijs.⁊ in.c.ij.de ꝛe.permu. ſed do. anto. tenuit ꝙ exquo habnit adminiſtratio nem licet ſolus locauerit tenetur ſucceſſoꝛ ſtaꝛe. Sʒ ſi ſoluit ultra tempus nite illius ſibi eſt impntanduʒ pꝛo boc.l.ſi tutele.ff. de adminiſtra. tuto. ubi rene tur pupillus ſtare contractui inito peꝛ tutoꝛem:qua ſi uelit diceꝛe ꝙ ſolutio facta ultra tempus uite illi ns non pꝛeiudicat tſucceſſon ſi contractus tenet meo iuꝛe. ? certe iſte articulus nidetur ſatis dubi gabilis æ doctoꝛes communiter tenent pꝛimum ut ſi inutiliteꝛ fecit non teneatur ſucceſſoꝛ etiam ſtaꝛe cõ tractui. Sed poſſet dici ꝙ aut apparenter contrac cus fuit initus in damnum eccleſie æ non teneatur ſucceſſoꝛ ſtare ⁊ ſic pꝛocedat pꝛima opinio:quia nõ habet piãtẽ dererioꝛandi ↄditionẽ ecclie ut in. c. ij. de dona. Aut apꝑent᷑ pct uidebaĩ̃ inius ĩ ntilitatẽ i nnli ſ owgei lbglußtlch Ae wa nſtosſcnie egen n e insüfit Nmezanilocaton⸗ igioutun ide ijuar n heinmn jm litholi Eis tuurun t id u⸗ in tmnoni lun t n in gin d gnint onnn ols ni tic bin ugin r bean/ irmi oelg iucſnaſn incend uosiſettiin õ am Adfann ähdn fgeäden iäknanm tdi cecſorrdeſue ihan cisdori anbebn geni unnt rejtaſepeu iceeſonis t wnen mne mni Crinii norco wond i Mmenamiono,iſoltni n umonifi moimner ar ni linmi ih lni unnifnuon ninammon eſ n no ili fl fommttictani iinnnloun Umienanstnegnnnenni ſtendrſtn mſtatſin deeng ſneeſenſe nuccſdig Gdbommman meiinne MeCNdeniſinie tans vplnnonlglinpuin MR el ifio ering⸗ 2 unneinns, ralon nngal go Kheohe mlocoſn mnadd nolnn Düinliniz Neconi unngen de Pallien lne Poſ aattanune 4 Pr räſenhtinnnn tannnkiimi; enent Kingponttiemöbtfn luck mar le⸗Gjfoo⸗ * 1s rampcem o mh nr che, griziin cerh anl bale enr ian hiiſnien iinir mnoii ſſorftne zenie ot and pbisnüniiimninencbigere Sweſte un d ſpißbein u giann Wrand wölrſekvews Mirobz digrecſen ſe Ndeſuen guſonntn uliansde eyfncoe nii di ddplir iene nuns ſös imno inn iimt i ſur rtieuitinabtfie ſpſednins ſo nilſene⸗ alus ruoi ungr Met minn iutſin ſert i poſ noreßegeſois eiti ſe ſecſnheetth berct⸗ untcinmnm minf n Win ſetun. niiftn etiͦtci inanimni ehen eiſreeut unſira cteſe ummennl gius one ſen 1 3 mn. ,e cſrhen . nun, Cni afninſferi⸗ 7 ammn teaſo ſe. G ¶ De magiſiris. eccleſie ? tunc tenet ↄctus:ſʒ ptexiu leſionis poteri Sʒ peti reſtitutio iĩ itegrũ ar.in.c.i.de ĩ ĩteg.reſti. pᷣdicta ob.tex.in.l.emptoꝛẽ. E. loca.ubi emptor rei locate ⁊ ſic ſucceſſor nõ tenet᷑ ſtare ↄᷣciui locatio nis facte ꝑ pᷣdeceſſoꝛẽ. So.illa.l.loquit᷑ in ſucceſſo re ſingulari ⁊ ĩ eo qui ñ habuit admiſtrationẽ reſpe ctu ſucceſſoꝛis.nos nero loquimur iĩ ſucceſſore nili ? in eo q habuit admiſtrationẽ reſpeciu ſucceſſoꝛiſ. Aẽ locatio ẽ facta noie eccleſie: ⁊ eccleſia nũq; mo rit:ut in.c.ſi gratioſe de reſcrip.li.Vi. In alio ſuc ceſſoꝛe q; in beneficio diſtingue. ꝙ aut eſt ſucceſſor uninerſalis uel heres ⁊ tenet᷑ ſtare locationi iã facte ꝑ defunctũ:ut in.l.uiã vᷣitatis.C.loca¶ Aut eft ſuc ceſſoꝛ ſingularis. æ tũc aut nõ hʒ plenũ ius in re: ut q miſſus fuit ĩ poſſeſſionẽ illiꝰ rei cã rei fuãde ⁊ te netr ſtare Zctui locationis iã facte:ut in.l.ĩ uenditio ne. F. i.f. de bo.auẽ.iudi.poſ. Ant ſucceſſor bʒ ple nũ ius ⁊ ſi colonꝰ hʒ ius i re tenet᷑ ſucceſſor ſtare il li Zcrui.l.i.? qð ibi nõ.ff.de ſuperfi.⁊= nõ. i.l.i..ij. ff.ſi ager uecti.?æ nõ. in. d.l.uiã vVitatis. Et ꝑ hec da tur bona cautela ↄducenti rẽ aliquã ut ꝓ obſeruan tia Zctꝰ recipiat obligationẽ omniũ bonox ipſiꝰ lo catoꝛis. nã tũc cũ hẽat ius in re locata ꝓ obſeruan tia Zctꝰ nõ põt expelli ꝑ ſucceſſoꝛẽ ẽt ſingularẽ q8 nõ. Si vo clericꝰ nõ hʒ ius ĩ re ⁊ tũc aut pᷣdeceſſoꝛ qui locauit nõ hẽbat plenã adminiſtratione ĩ ſpeciu illiꝰ rei: ut eſt uſufructuariꝰqui lʒ hẽat adminiſtratio nẽ plenã ꝛeſpectu uſufꝛuctuum nõ m habet reſpectu rei ⁊ ſucceſſoꝛ nõ tenet ſtaꝛe illi Sctui:ut in palle. l. ſi quis domũ.aut hebat plenã adminiſtralionẽ reſpẽu rei ⁊ ẽt reſpecin ſucceſſoꝛis ⁊ tunc tenetur ſucceſſiox ſiare ↄctui.Exẽplũ in pꝛedio dotali locato permaꝛi tũ ↄſtante matrimonio.ſi eni ſoluit᷑ matrimoniũ ãte locationẽ fictã uxoꝛ tenet᷑ ſtare ↄctui locatioiſ qꝛ uis dixi maritꝰ bẽbat plenã adminiſtrationẽ rei illius. etiã reſpectu nxoꝛis ut eſt tex. nõ.i.l.ſi filio. F. ſi uiꝛ. ff. ſo. ma.⁊ idẽ dicendũ ẽ in pupillo ut teneatur ſtaz ↄctui locationis facte ꝑ tutoꝛc:ut in preal.l.ſi iniele .ff. de admiſt. u. aur pdeceſſoꝛ habebat adminiſtra lionẽ reſpeciu rei ⁊ non ſucceſſoꝛis.⁊ tunc ſucceſſoꝛ in dubio non tenetur ſtare illi contractui. ut in.l.em ptoꝛem. C. loca. Succeſſoꝛ uero in adminiſtratione tenetur ſtare contractui ſi rite factus eſt. æ de h̊ ulti mo plenius retigi in pꝛimo membꝛo:⁊ de ̊ bart. in preal.l.ſi filio.æ per glios in preal.l.emptoꝛc. ⁊ ĩ .l. uiam ueꝛitatis. n glo. li. iple obuentiones ec cleſiaſtice ꝛc. Mõ.ᷣbene glo.iuncto tex. ibi ꝙ nõ ſo lum poſſunt locari pꝛedia omnia Ang reckeſte ſed etiam iſte obuentiones eccleſie. ſic quicquid obuenit eccleſie cedat conductoꝛi ⁊ dicit hic MHoſt. ꝙ laico non poreſt talis conceſſio fieri argu. in. c. j. 2?.ij ne cle. uel mona æ remittit ad ſummam buius 1itu. ? ibi etiam tenet ꝙ laico poteſt fieri dĩmodo ipſe ponat clericum loco ſui pꝛo recollectis obuenni onum eccleſiaſticarum ne contingat laicum aliquid ſpiritualitatis attingere quod nõ. nam poſſet pre ſumptuoſe accedere ad altare quando fiunt oblantio nes uel decime defunctoꝛum uel quid ſimile. ¶ In eadem glo. ibi ſed ideo ponitur ne nidereruꝛ pꝛohi bita zc, unde pꝛia 5 ſecũda decꝛetalis faciunt ad pꝛi — thedralis ⁊ quelibʒ collegiata q̃ ad h̊ ſufficit dʒ aſſi mam pꝑtẽ Nice.rertia uero facit ad ſecũdaʒ.? iſla ui tima excipitur a mã ⁊ prohibitione aliaruʒ. Et ideo fuit ⁊ hic poſiia ꝛc.¶ Abbas e magiſtris ⁊ ne aliquid exigatur pro licẽcia docendi. Veca. (Supra niſum eſt qᷓit᷑ ſpũalia pᷣcio ↄcedi ñ oᷣbẽt nunc ſubmittit de qousdã hnribꝰ iſtar ſpũaliũ:ut ðᷣ magiſtris ⁊? licentia docendi nt in nigro uidebitis. —.– Boniam. Jo. an. ſum mat totum ti tlin ſimł. Exr primo quo ad pri mam pꝑtem Nice.*. qad ſʒ 2 dicit totus titls ſʒ eũ Ecclia ca gnare ↄpetens bñnficiuʒ ſeu redditũ uniꝰ pbede uni magiſtro in grãmatica qͥ clericos illiꝰ ecclie z alioſ ſcholares pauꝑes gratis doceat. eligetur a plato cum caplo uel maiori ꝑte ipᷣt quox negligentiã ſup plebit ordinarius loci. Oetropolitana eccleſia ba bebit eẽt theologũ cui fructus uniꝰ pᷣbede q'diu do cuerit miſtretur.n iñ erit canõicꝰ.⁊ ſi ipᷣa utriqʒ ma giſtro ꝓuidere non ſuftiẽ ꝓuideat gramatico ĩ alqᷓ eccleſia ſue ciuitatis ⁊ diocet.⁊ ur poſſit habeꝛi copi a doc.in theologia pᷣlati ⁊ capitula mittere debent ꝑſonas dociles ad ſtudium qous ſi ꝓprij redditus non ſufficiunt eis in expenſis ꝑ qnqueninʒ mimiſtra bunt. doctores vo qdiu docuerint ⁊ ſtudentes per quinquẽnium recipiunt frucius prebendarum ſuaxꝝ 2 ̊ quo ad primam partem ſice. ODro licẽtia do cendi ẽt pᷣtextu ↄſuetudinis nil debet exigi nel pro mitti. ⁊ ob H̊ ꝓmiſſum remittitur ⁊ ſolutum reſtitui tur. Ionei ad legendũ nõ debent impediri in facul tate ⁊ licentia obtinenda contrafacientes officijs 2 dignitatibus pr iuabuntur æ hoc quo ad ſecndam partem.põt etiam quelibet decretalis P ſe ſũmari ꝓ clarioꝛi intellectu. 2 iſta prima. hoc dicit in ſumma eccleſia cathedralis pꝛouidere debet magiſtꝛo de be neficio qui clericos eiuſdẽ eccleſie ⁊ alios pauperes gratis doceat ut uendens licentiam docendi aut in terdicens idoneum ad docendum beneficio pꝛiuat᷑. 2 diuiditur i tres partes. In pꝛima prouideri man dat de magiſtꝛo. In ſecunda factum repꝛehenſ bile inhibet. tertio penam imponit reddens cauſam. ſe eunda ibi pꝛo licentia.᷑ tertia ibi qui autem. Caſus 2c. Gnn pꝛimo ex tex. ꝙ non dicuntur paupe res qui parentum operibus poſſunt inuari. naʒz pa ter tenetur alere filium ⁊ ei alia neceſſaria prebere: ut.l.ſi quis a liberis.ff. de libe.agnoſc. etiam ſi ſint ſpurij de iure canonico: ut ſupꝛa de eo qui du.in matri.in.c.cuʒ haberet in fi. non ergo refert an s poſſit per ſe uel per alium:ſed ſi non poteſt nec per ſe nec per parentes tunc dicitur panper.de quo dic ut nõ. Har. in.l.ſi conſtante.ff.ſol. matri. ? dixi in c.i.ſupꝛa de accu. ¶ Nõ. ibi legendi ⁊ pꝛoficiẽdi qð uerbũ legendi põt adaptari etiam ad ſcholares. dicuntur enim legere dum ſtudent pcoꝛ. c. non ma ano iuncto.c.fi.ſupꝛa ne clłe. uel mona. Et facit ad tam aueftionẽ nunquid habilitatus ad ſiudendum in aliqua facultate poſſit in ea legeꝛe ⁊ doctoꝛari: ð qno uide peꝛ Jo. an. in regula cum quid de ꝛegulis iuris libꝛo ſexto in meꝛcurialibus. ¶ Mota tertio neminem debere legeꝛe non petita ? obtenta licẽtia. Et dicit abbas h eſſe õᷣ ſcholares facientes publica ri ꝛepetitiones per ſcholas non petua et obtenta li centia ab eorum magiſtꝛo. ¶ Item nõ. ꝙ cuicũqʒ idoneo nõ ẽ denegãda licẽtia docendi: qð eſt ueruz Fm Inno. ? alios doc. niſi exiſtẽte cã: ut quia adeſt magna copia magiſtroꝝ ? unus ipedi? ꝑ aliũ. nam ſemp in oĩ ꝛe cã attẽdẽda é: ut S. de accu. c. tã dilec ti. 8 Hõ. quinto ibi fructũ ſui laporis ⁊c. ꝙ bñfi ciũ dẽ ructus laboris.ex eo eiʒ ꝓuenit frucius:bñ ficiũ eꝛgo cum defeꝛĩ clerico eſt fructus laboris:ex quo eim ſeruit eccleſie dʒ niueꝛe de ꝛedditibꝰ eccłie. ur in. c. cum ſʒ aplin de pben. et ſi lit diues ĩ primo nio dũmodo auare non theſauriʒet: ut nõ. dicit In no. i. c. eps.ð de pꝛebẽ. vn ad ſciẽtiã hẽtur ꝛeſpectꝰ in collatiõe bñficioꝝ: ut pinguiꝰ ꝓuideaĩ luteratis. iᷓ ignaris. ut in. c. de mulcta de pben.⸗ in. c. fi. J. e. glo. in. V. magiſtꝛo in fi. Vel põt dici magi ſteꝛ. qſi maioꝛ ibidẽ ut dicit glo.i cle. ij. de magil. er apud italicos in iure canonico ? ciuili appellantur doctoꝛes in artibus vVo appe lãmꝛ magr̃i Sʒ in 4 buſ lã locis ultramõtanis oẽs appellant magiſtri. C In glo in V. ↄſuetudis ibi quaſi ſimoniacuʒ ꝛe putai ¶ Mõ. bñ glo. maxie in dicnõe quaſi.nã ꝑ illa dictionẽ que hʒ diminueꝛe ifert ꝙ ſtricto mo noO mirtit ſimonia: qd placʒ:ſʒ largo mõ ſic. In gl. in vVbo qui ſit idoneus in fi.?æ dic ꝙᷓ multe qualua tes ꝛequirunt ad h̊ ut iudicet idoneus in docendo. PDrimo ut hẽat piciã docendi. fo ut habeat ſacun diã dicẽdi. ieꝛtio ut hẽat ſubnlitatẽ inteꝛptãdi. quar to diſſeredi.quĩto ꝙ ſit appꝛobaius ab habente po teſtatẽ: æ bec oia ꝓbant᷑ in. l.una. C. de ꝓfeſf. cui ĩ urbe cõſtantinopolitana .li.xij. iuncta. l.magiſiꝛcS. E. de pꝛofeſſis.li.x.⁊ debet nedum ſciennia. ſed enã in moribus excelleꝛe 2 ſe aptare ingenio addiſcenũ Viij.q.i.opoꝛtʒ. Et ex his inferendum uideꝛetur ꝙ ſcholaris legeꝛe non poteſt:⁊ dic ꝙ in ueriiate lege non poteſt ut alios doceat nec pꝛeeſſe cathedre doctoꝛali.⁊ ſi diceret ſe doctoꝛem:et non eſſet pena falſi tenetur.l. eos.ff. de fal.⁊ qð ibi nõ. S ed ſchola ris poteſt legeꝛe nt adiſcat. Et ideo in aliquibꝰ lociſ lecture ſtatuuntur ſcholaribus ut addiſcant potius qᷓ; ut doceant et ut ſe aſſuefaciant. nam multnʒz pꝛo ficit quis in docendo alios iuxta illos uerſus. Di ſceꝛe ſi cupis doceas ſic ipſe doceris. NHam ſtudio tali tibi pꝛoficis atqʒ ſodali. Et peꝛ glo.in.l.unica. C. de accn. in fi.? ꝑ Jo. an. in palle. regula cũ qͥd Et ſi pꝰ ipᷣe appꝛobatiõis habuit doctoꝛ has quali tates ſi poſtea eſſectus ẽ intilis debet degradari a doctoꝛatu: ut iu.l. gꝛamaticos. C. de ꝓfeſf.li. x. fac .l. ut gꝛadati in. F. ꝛepꝛobari. f. de mune.et ho. ? in .l. ſed et ꝛepꝛobari.ff de excu. tuto. Mro licentia do Roh ibeas * cendi nihil exigi de bet uel pꝛomitti ? exactum reſtirui ? ꝓmiſ ſam ꝛemitti debet: z negligente infeꝛioꝛe pꝛelato ad 1 ſũt duo dicta fm ibi ſane. Caſus ⁊c̃ 5 pꝛimo ex tex. ꝙ eps loci ſupplet negligentiam alioꝛum pᷣla toꝛum nedũ in ↄfeꝛẽdis bnficijs ſed ét inſtitnendo magiſtꝛos in eo ũ eccleſijs. S magiſtrum conſtimendum ſupplebit h ne . ecundo nota in fi. ꝙ magiſteꝛ dʒ eẽ ꝓuidus ⁊ diſcꝛetus:ſʒ dic ut dixi in. c. pcedenti zc. Sed qꝛo nũquid poſſit ſcholaris ſe obligaꝛe ad itrandũ ſub ceno doctoꝛe. doc. cõir dicũt ꝙ nõ.nã uẽ turpis ꝓmiſſio cum multũ naleat affectio doctoꝛũ æ modus traddẽdi: unde faciliꝰ da ta ẽt equalitate ſcientie quis ꝓficiet ſub uno qᷓ; ſub alio facit.l. i. F. pinde.ff. de uaꝛi. æ eoꝛ. cogni. Ni quid aũt doctoꝛ ↄmittat uſurã mutuãdo pecuniam ſcholaꝛi: ut ĩtꝛet ſub eo ꝗ aliqñ ñ eꝛat inaturus cicã in. c. in ciuitate. j. de Plere ASetd⸗ ꝗrit nũqͥd exigens peccuniã a clerico uolẽte ire ad ſtudiuz pꝛo licẽtia tradẽda cõmittat ſimoniã Inn. ꝙ nõ ſz male faciat ſed nihil allegat. Sed hoſti. ur̃ ſentiꝛe Sꝛium per nõ.in. c. penł j. eo.⁊ facit.c.ad noſtrã de ſimo. Et ſatis põt dici h̊ eſſe quaſi ſimoniacum ? nõ ſtri cte ut nõ. fuit in ſimili S. c. ꝓxi. ¶ In gl. i.in fi. idẽ Inn. dum tamen ille. qui ſoluit ſit idoneus tancre. dicit ꝙ ex ꝑte ꝛecipiẽtis fuit cõmiſſum crimẽ ↄcuſſi onis cũ ꝓpteꝛ ſuꝑioꝛitatem exigit hanc pecuniam quaſi ab inuito: facit.i.q.i.iubemus 7. c. concuſſio nez nõ tamẽ ſm eũ cõmittitur ſimonia cũ nõ ſit iſtö officium ſpũale:ſed Srium tʒ vinc.j c ꝓxio. ¶ J glo. fi. ibi de cõceſ. ppen. nulla ut᷑ gl. ſentiꝛe per hãc allegationẽ ꝙ iſti plato datur tps ſemeſtꝛe ad inſti tuendum magiſtrum quo elapſo deuoluitur prſ ad ſupioꝛem. ſi eſt in beneficialibus ſed Jo. an. ? alij cõir tenent hoc eſſe arbitrarium debet pꝛecedẽ mo nitio ad h̊ quod nõ glo.fi. in. c. apoſtolice de ꝛe in di.li. vi. æ nõ.in. c. ex parte ð conceſ pꝛeben. Er nõ hene hoc dictum ꝙ nbi non pꝛefixo tempoꝛe denol uitur ad alium ptãs aliquid agendi pꝛopter negli gentiam debet ad conuincendum negligentiam pre cedeꝛe monitio tene menti Mꝛo licentia docendi pe Banto. a exigi non debet eni am ſi hoc habeat conſuetudo. Mꝛimo ponit factum damnabile. ſecundo penam apponit ibi ſi qui ueꝛo Caſus ⁊c̃. . pun ex tex.ibi ⁊ dignitatem aſſumunt ⁊c. argu.ꝙ doctoratus eſt di gnitas et concoꝛ. quod habetur in pꝛobemio. C. ibi magiſteria dignitate ⁊c.nõ.tamen tex. poſſe intel ligi ꝙ non loquatur de doctoꝛibus ſed de his qui in quibuſdam eccleſijs conſequuntur certum offici um docendi et appellantur magiſtꝛi ſcholarium. Et in quibuſdam eccleſijs reputatur dignitas: et pꝛo hoc facit tex. ibi de ueſtris eccleſijs extirpata ?c. HBir. tamen in.l.ex eo.ff.de mili.teſt.uidetur con cludeꝛe ꝙ nec miles nec doctoꝛ dicatur habeꝛe di gnitatem Sed aliud dixit in.l. fi C. de iudeis ubi coneludit iudeum non poſſe effici doctoꝛem cum doctoꝛatus ſit digniras de quo etiam per eum in prima conſtitutione ffoꝛum ⁊ in.l.i.C. de nouo. E componendo. Et ſatis dici poteſt quod doctoꝛ ſaltem legens incontinenti cum incipiat dicatur babere dignitatem maxime ex co pꝛobatur quia ,„ Mri Nan lhr ſadhſi iir ſkerni c 1hnnoilt grcg aittlims nusth ſgen Yetenchoimmdend Irtegogtst i dänmätt en drceuei dedd r lein aa eninm A CrNio ontäniati ſ 2 hebiter Cns t. 1 on ollin cathearal eclleis ſch ormͦſtmi mugſtr dimm we ir ſſams Oo go ni ſaſtron iſtnaur myſtr r Etſt olgian i rcno n dh 1Merolai per apitniietcleſe a Cherfoinaaleſa chlegan td Ktur dinttonatend iuffimanr i Goenmonedesi üniinsſn achaomnnsin iseß⸗ inigooceſteneg öſciagone Knünnntilbubiſſthrſchaün ltnsſteniseti ſöirdigis⸗ n nenig. rienpe⸗ ecceiana Mg i nbig⸗ Tnomrbps r . i ſgon ſeſtd ſintüchen, 1 dei feignitzefi Rcoe nennetn Fe eſtonsnong. . e niͤtit Nie igiei rcdin i i ganii Dglimnfidi l ſolir it onno mer. pens intönſin ini genſſ onfunan angt bont peennian Ntigiidbenns 1 naſſo i Gnmmndfndͦnöſtd ASnd) a (N NGiden nuladi iettede die AAßud dam izslenete inſi unqvodhſo deneimrprſen irbarfcelbns e Yont ſearhimmimdter oturiw go aicAllirch i apmréaniattG tiorfw mpor haol iini gnd penn, e Ornineondamtegigetaohre eend Prbeenatogin d. mn aii nentn Dro⸗ en Onſvendo Pin⸗ dh NNg Ppin Erbe ¶ De magiſtris babzʒ a lege iuriſditionẽ oꝛdinariã ſupꝑ ſcholares uł in auẽ. hita. E. ne fil. ꝓ pa. Et ſi continuat ſecturaʒ p.xx.annos acquirit maioꝛẽ honoꝛẽ.ſ.dignitatẽ cõ mitatꝰ. ut in.l.una. C. ̊ ꝓfeſ.qui in urbe ↄſtãtino. li.xij. ¶ Er ex his infero ꝙ doctor maxime qͥ diu legit ẽ pferẽdus militi qui in neritate nullã dẽ habẽ dignitatẽ ut nõ. bar. in palle.l.ex eo æ maxime loq̃n do de militibus noſtri tpis qui no ſunt ueri milites ut nõ. in. l. i. C. de iuriſ. ? fac:igno. Sʒ turba docto rũ ⁊ in quibuſdã ingẽs ĩopia facit cõtẽptibiles ut ĩ ſimili dicit tex.xciij.di.legimus. Q Altimo põt ad duci iſte tex.in ar. ꝓ illa opi.q in quolibet loco uł in qualibet ciuitate poſſunt cõſtitui ſtudia litterarũ 2 nõ tm in ciuitatibꝰ regalibꝰde quo tñ in ꝓhemi ffoꝝ.⁊ pleni? dico in.c.tue de cle.nõ reſi. n et penul.i fi.? idẽ tenẽt cõiter doc.nam ut dixi.5.c.ꝓ xi.talis cũ alio ꝓficeret qui cũ eo foꝛte ꝓpter inepti tiudinẽ legendi non proficeret qꝛ iſte profectus ipe diri non debet. ia Mõnulli. In qualibʒ cathedra * li eccleſia uel alia in facultatibꝰ ſufficienti dʒ a pꝛelaro uel capitulo unus maꝗg ſter eligi cui redditus unius pꝛebende debent aſſignari. In metropolitana uero eccleſia et eligi ð ber theologus ⁊ ſi ad gꝛãmaticũ z theologum nõ ſufficit ꝓuideat ipſi theologo ⁊z grãmatico faciat ꝓ nideri in aliqua eccleſiaꝝ ſue ciuitatis uel dioceſis. h. d. Et prio ponit antiquũ conſiliũ qðᷣ fo innouat ⁊ ſupplet ibi neꝝ. Caſus ⁊c̃. ¶ Mõ. pꝛio ex tex. ꝙ; non ſolũ in cathedrali eccleſia ſed ẽt in qualbet co legiata dʒ inſtitui magiſter:dũ tamen illa eccleſia ad hoc ſi ſufficiens.Ouo ergo requiruntur ut ĩ eccle ſia ĩiferioꝛi inſtituatur magiſter ut ꝙ ad hoc ſuffici at ⁊ ꝙ ſit collegiata.nã ex quo tex.dicit illũ eligẽdũ 2 per pꝛelatũ ⁊ per capitulũ eccleſie.ſatis innuit hoc debere fieri in eccleſia collegiata æ hodie pꝛoniſum eſt ut et in monaſterio inſtituatur talis magiſter qᷓ doceat monachos in pꝛimitinis ſcientijs ut ſic non deſit eis oppoꝛtunitas in alijs proficere nt in cle.ne in agro de ſta.reg.nõ ſolũ ergo monachi debent in gramaticalibus inſiſtere:ſed etiã in alijs principalio ribus ſcientijs eis tñ nõ ĩteꝛdictis nt ſatis inmit tex. in dicta cle.ne in agro. ⁊ idem pꝛ batur in.c.ſic ni ne. æ. c. ſi cleꝛicatus.xvi.q i.ubi hieꝛonymus hoꝝa uur monachos uit lõgo tempore ſtudeãt que poſſint poſtmodũ docere. ¶ Et ex his infertur ad queſtio nẽ nũqͥd mõachꝰſeu aliꝰ religioſꝰpoſſit aſſumi ĩ ma giſty. æ p' arguit hoſt. ꝙ nõ pꝑ.c. moachos. xvV. q. i. ubi dicit᷑ ꝙ nõ hʒ officiũ docendi. Itẽ hoĩes diſpa ris ꝓfeſſionis non ſunt ↄiũgẽdi.xvi.q.vij.ĩ noua. ? in cle.i. de elec. tẽ ob.tex.xvi.q.i.nemo põt ubi dr̃ ꝙ nõ põt inſiſtere paꝛiter diuinis obſequijs ⁊ in monaſtica regula oꝛdinate ꝑſiſtere. Sed his ñ obſtantibus concludit hoſtien. ? Jo. an. poſt eũ q; aut ſe ingerit ? repellitur:aut aſſumituꝛ peꝛ habentẽ poteſtatẽ cũ licentia ſuperioꝛis æ admittendus eſt ꝑ .c.doctos.=.c. moderamine.æ.c. ſũt nõnulli.xvi.q. .i. ubi patʒ ꝙ ſi ꝓmouet᷑ ad eccleſiã ſeculaꝛẽ licite pᷣ Ricat ? oĩia ſacrameta miniſtrat ¶ Item 27 ꝓmonuet ad hoc offm docendi ꝙ redũdat in ntilitatem rotiꝰ eccleſie uniuerſalis ut.j.c.fi.ubi pulcher tex.nec ob ſtant iura in contrarium allegata. nam. c.monachos loquitur qn non eſt aſſumptus ad offm docendi ꝑ babentẽ ptatem. c.in.noua loquit᷑ de contraria pto feſſione. Sʒ his omẽs magiſtri tẽdũt ad unũ.ſ. ad docẽdum nec eorum ſtudia ſũt diuerſa. nã. uidemꝰ ꝙ in eadẽ uniuerſitate ſũt diuerſoꝝ bominm corpo rum diuerſa genera. æ boies ẽt diuerſarum ſciẽſiaꝝ faciunt unum corpus ut uidemus in canoniſtis æ ie giſtis. Item in clericis qui ↄſtiruũt unam umiuerſi tatem ꝛeſpectu ſtudij nec ob. c. nemo põt:quia i eo dẽ rẽpore non põt inſiſtere diuerſis:ſed diueꝛiis tẽ poribus ſic. Iem nide glo.in dicto.c.nemo põt qͥ per illum tex. dicit ꝙ cum religioſus ꝓmouetur ad eccleſiam ſecularem non tenetur obſeruare auſterita tes regule.æ certe magis ꝓficit ecclie uniuerſali doc tor in legẽdo ꝙ; ſimplex curatus in ſacramẽta mini ſtrando qð ſats euidenter colligitur in. c. cũ ex eo de elec.li. vj.ubi ꝑpꝑ ſciẽ iam capeſcẽdã diſpeniatur cum curato ut per ſepteénium poſſit ſe abſctare ad idem.j.c.proximo Si ergo religioſus põt ꝓmoue ri ad curam ergo potius ad offin docẽdi æ mayie ſcientiam ꝗ hʒ in ſe pietatem. mã uide bonaʒ glo.in.c.de quibuſdam.xxxvuij.di. Et gof. hic tʒ ꝙ doctores iuuenes nouiter icipieteſ legere non debent facere colleciã qui potius docẽt ut doceantur ⁊ inuitant anꝙ; inuitet. Sed doctoreſ antiqui licite eollectam petũt Moſti.dicit ꝙ ſi doc tor non eget non dʒ colleciã facere ſed ſi eget ẽ a di nitibus ſua neceſſitas releuãda. dicit ti ſe nunquazʒ feciſſe collectam ꝑꝑ ſui ſubſtetationem.do.an.cõclu dit ꝙ nouitij non exigunt collectaʒ. Antiqui uero quibus ſalarium conſtitutum ẽ a ſcholaribus illius loci uel a pauperibus nil exigere debẽt nec et a diui tibus niſi egeãt. Sed ſi non eſt eis ↄſtitutuʒ ſalariũ tnc pñt a diuitibus petere. Ego concluderem aliter hãc mateꝛiam. vVʒ ꝙ aut i loco eſt cõſuetudo ut fiat collecta aut non.pꝰ cãu quantũcunqʒ ſit ſalariatus põt collectam facere fᷣm conſuetudinem loci:ut in.l. qð ſi nolit..ſi mancipia.ff.de edi.edic.⁊= facit.l.ſi fundus. ff. de.euic.? ꝙ nõ. Har. in.l.nemo eſt qui neſciat.ff. de duobus reis.a pauperibus tamen nõ puto aliquid exigendum ar.xlvij. di. in.c.ſicut./2 cãu qñ non apparet de conſuedine æ tunc ſubdiſtin gue ꝙ aut magiſtro prouidetur de beneficio ut hic dr ⁊z iſte põt a diuitibus non tñ cleꝛicis ⁊ illius eccle ſie premium laboris exigere:qꝛ beneſicium tm cõſti tuit̃ pꝛo clericis illiꝰ eccleſie ⁊ aliſs pauperibꝰ: ergo alios docere gratis nõ tenetur. z in hoc caſu ſaluat dictũ huius glo. Aut doctoꝛi cõſtituitur ſalariũ de pablico prout hodie cõliter fit in italia in ſtudijs ge neralibus: æ tunc puto ꝙ nihil petere põt a quibuſ cũq; ẽt diuitibꝰ:qꝛ ſalartũ eis ſtatuitur ut nõ ſolum doceant indigenas: ſed etiã foꝛenſes undecunqʒ ꝓ ficiſcenres. immo hocdie ſolent eligi potius ut cõfiu ant forenſes quam propter indigenas. non ergo ſa larium quod hodie pꝛefigitur eſt ita reſtrictum ad certas perſonas ſicut pꝛouiſio huius capi. ex quo enim ſimpliciter conducitur ad legendum dʒ legere n In glo. i. i fi. ð hac De magiſtris ? quoſcilqʒ doceꝛe alio pꝛemio nõ exacto. Mec ob. ſi diceꝛet᷑ h ſalariũ ꝓcedit hodie loco Puiſionis huiꝰ. c. 8) dʒ eodeʒ iure cenſeri ar. eox ꝗᷓ nõ. Inn. in. c. ex ꝛ2õe de appella.⁊æ ꝑ glo.nõ.in.l.fori.C.ð ad noc.diueꝛ.iudi.q ſingułꝛ dicit ꝙ ſalariũ ꝛeceptuʒ ꝑ aduocatũ a partibus ꝓcedit loco ſalarij qð ꝑcipie bant oliʒ a publico ideo debʒ cẽſeri eodem iure :ut ſit qſi caſtꝛenſe:qꝛ dico ꝙ in vVitare iſtud ſalarinʒ ñ ꝓcedit loco ꝓuiſiõis hꝰ.c.iĩmo diueꝛſa ẽ ꝛ ĩ utriuſ q;.nã huic ecclia ꝓnidet ſic ut teneat᷑ pauꝑbus et clericis illiꝰ ecclie de diuitibus ſe nõ ipedit. xij. q.i. nidentes. Sed hodie ſalariuʒ ſtatuit᷑ doctoꝛibus:ut foꝛẽſes cõfluant ad ciuitatẽ bonificandã æ amplian dam ⁊ famoſaʒ ꝛeddeẽdã que 20 plus uẽdicat ſibi lo cũ ĩ diuitibꝰ ꝙᷓ i panꝑibꝰ. ¶ In glo. fi. ibi expectet quonſqʒ; nacet ⁊c.doc.̊ cõcludũt alit᷑ ꝙ donec na cauerit pꝛebẽda dit canonici cõtribueꝛe de ſuis pꝛe bedis ar.i. c. fi. de his qᷓ fi.a maio.par.cap.⁊ cꝛede rẽ ꝙ h̊ poſſent ⁊ debeꝛẽet faceꝛe ſi eis ꝛedditꝰ ſuꝑſũt nõ tñ uigoꝛe hꝰ conſtitutiõis. quia iſta conſtitutio intendit nt pꝛouideant de pꝛebenda eccleſie ⁊ nõ de ſingulis ꝙ inuit iſte tex. dum dicit ꝙ pꝛopteꝛ adep tionem iſtius pꝛebende non efficitur canonicꝰ. ꝓce dit eꝛgo deciſio glo. quo ad reꝛmios hꝰ. c. ſed dẽm rel de honeſtate z fm ꝙ hẽtur ĩ illo.c. fi. n e.gl.ibi modicũ põt expectaꝛe ⁊c.æ pꝛo ̊ ultio ẽ tex.i.c.ſi tibi ↄceſſo de pꝛeben.li.vVj.Et ĩ fi. glo. dicit hoſti.ꝙ licite põr inteꝛuenire h̊ pactio:qꝛ ſcia eſt quid ſpũale ⁊= ſpũale ↄmutat᷑ cum ſpiriwali: ut in. c. ad qões de ꝛerũ.ꝑmun. qð ſatis placet ⁊ facit g de ſimo.c.ex inſinuatione ⁊c̃. „ Bp er ſpecula. ODꝛelati ? capirula * ad ſtudia theologie ſchola ꝛes dociles tranſmitteꝛe tenentur q ĩ abſẽ tia ꝛedditꝰ pbendaꝝ ſuaꝝ ⁊ bñficioꝝ ꝑ quĩqnẽniuʒ integꝛaliteꝛ peipiẽt 7 ſi ꝓprij ꝛedditꝰ ad ſuſtẽ atõeʒ ſtudij eis nõ ſufficiũt dʒ prelatꝰ cum capitulo eis ꝓ nideꝛe. Oagiſtri neꝛo donec docuerint integꝛe pci piunt fructus bnjficioꝝ ſuorum.h.d. Drimo põit ſtatntũ antiquũ qð.ꝛꝰ addẽdo coꝛꝛoboꝛat ibi ſtatuẽ tes ⁊ẽ. Caſus æc. ¶ NHõ pꝰ ex tex. ꝙ deputandis ad ſtudia litterarum non debʒ obſtare natura. nihil decet in hac uita 3 nãm:vnde non eſt contẽdẽduʒ adueꝛſus naturam: ſed qniſqʒ ad ſtudium mancipã dus eſt ꝓut patitur igenium æ nã ſua expoſtulat ad qð multum debeꝛẽt attẽdeꝛe parẽtes ſcholarium ne ſex filios ianibus ſumptibꝰ ⁊ laboribꝰ uexent. nõ. ꝙ ꝑ ſciaʒ qͥs eteꝛnitatẽ ⁊? ꝑpetniratẽ acqnirit in h ſecło. vñ dẽ doctoꝛ fulgeꝛe.naʒ ſiẽ ſplendoꝛ firma menti ſuis ꝛadijs illuminat totam teꝛam ita nir lit teꝛatus ſua ſcia illuminat mundũ ut in auc. habira. MC. ne fi. pꝛo pa. Et dẽ ſplẽdoꝛ firmamẽti:quia ſicut firmamẽtũ ſemꝑ manet ꝓpteꝛ memoꝛiã pꝛeſtite ſciẽ tie ? qꝛ inſtruit multos diſcipulos qui meꝛebuntur aſcendex ad cathedꝛã z ↄſernar̃ famã ſui doctoriſ. tenet.n. ſcholaris q;tum põt defendeꝛe opi.ſui ma giſtri ſiẽ fecit iuriſcõſult.in.l.quid tn alł.ẽ.l.ſequens ff. de arbitris. ¶ Hõ. ꝙ magis amplũ pꝛiuilegiuʒ babẽt docẽtes ꝙᷓ; addiſcẽtes:qꝛ docentes q;diu do cuerint pcipiũt in ablentia fructus ſuoꝝ bñn ficior u; ſed addiſcentes ꝑ qnquenium tãtũ. 7 eſt rõ qꝛ. qͥn quẽnium bn ſtudendo pᷣſumitur q debeat eſſe ꝓuectus ultra ergo illud tẽpus nõ nidet᷑ excuſãdus ꝓpter ſtudium:ſed doctor indocendo ſexꝑ ꝓmonet ntilitatem eccleſie uniuerſalis. Altimo nõ. ꝙ iſiſtetel in ſcientia capeſcenda dicũtur coꝛroboratores ad ꝓ gi ecdeſie nuniuerſalis fac.c.cũ ex eo de elec.li. Jo glo. i. V. docibiles.i.habiles ad docẽduʒ dicẽ Ja. an. ſuper tex. ꝙ melius dicerz dociles qꝛ ſci Etia eſt docibilis homo docił.¶ Et aduerte qꝛ gl. intelligit ꝙ debet iſti eẽ apti ad docenduʒ alios:ſed põt intelligi tex.de aptis ad adiſcendum qꝛ de ſcho laribus loquitur z non de doctoribus.uel põt dici ꝙ debent eẽ apti ad addiſcẽdũ q̃ mirtũtur ut alios poſſ nt docere. ¶ Et in fi. glo. bic põt ꝓcedere in his ꝗᷓ iam fuerũt electi ſed non electis non vẽ data facultas aliq petẽdi:ſʒ iudex ex officio debet cõpel lere pᷣlatos ad mittẽdũ dociles. ¶ Ing glo. i v̈bop qᷓnqʒ annis in fi. NMõ primo ex glo.ꝙ maiori.tẽpo re debent eẽ ĩ ſtudio illi q poſtea nolũt docere alioſ: qꝛ debent eẽ magis ꝓuecti:ſed quo ad tex.noſtrum glo.põt impugnari:qꝛ cũ mittũt᷑ h dociles citiꝰ pro ficiẽt ipſi in quiquẽniũ ꝙᷓ alij induplicato tempore qꝛ ingenium ſupplet tẽpus iĩ bnſtudentibus nt dicit glo. in. c. tñ ex litteris de in integ.reſti.? mens litter ufr iſta ut docentes ꝑcipiãt fructus q;'diu docuerint niſi ex cã ᷣm doctores reuocentur ad eccleſiam:ſed Thcolares ſiue ſint miſſi ſiue non habent h̊ priuilegi um per quinquennium. nã iſta deteꝛminato per qui q; annos ⁊c.debet determinare omnia precedentia non ea que habent ſpãlẽ determinationem docẽetes .n. hñt h̊ ſuam determinationem qꝛ ꝙᷓdiu docuerit ⁊ẽ.iõ non determinãt᷑ ꝑ clauſulam generalem in fi. poſitam ut in.c.cum dilecii de dona.? qð ibi nõ.⸗ ſic non ob.c.inquiſitionis allegatũ h̊ in glo.ꝓ ↄꝛio In gl. i nerbo ð licẽtia ĩ fi.põt dici fᷣm doctoreſ ꝙ ſi ẽ cõtẽtio iter platum ⁊ capitulũ an trãſmittẽdi ſũt dociles qꝛ rũc expectãda eſt licentia ſuperioris ¶ Er in fi. glo. qro qni gaudeãt h priuilegio. So. dic h̊ hoſtiẽ.⁊ cõiter alij doc.ꝙ ſtudẽtes in theolo gia in ſtudijs geneꝛalibus nõ aũt ĩ uillis ſen caſtꝛis ut in. c. iue. S. de cle. nõ ꝛeſidẽ. Itẽ nõ ſufficiti moꝛa ꝛi in ſtudio ſed ꝙ dent opam ut adiſcãt.xvi.q.i.ge neraliteꝛ. Et Iʒ qnqʒ diueꝛtãt ad curiam ꝛomanam nel ad alium locum gaudẽt tamẽ priuilegio ex quo habent animum ꝛedeundi de pe.di.i.diuoꝛtium. i Item opoꝛtet ꝙ nedum in ſcholis.ſed etiam in do mo ſtudeant in theologia. vñ dicit hoſtien. ꝙ ſi qͥs in ſcholis audiret theologiam ⁊ poſt ꝛeditum ſcho larum habeꝛet bacchalarium in domo qui ſibi lege ꝛet ius canonicum uel cinile non gaudeꝛet hoc pri uilegio. Et ꝑ boc ſentiunt hic doctoꝛes ꝙ ſtudẽtes in iure ciuili uel canonico non gaudent hoc priuile gio ut ꝑcipiãt fructꝰ in abſẽtia. Sʒ oriũ tʒ archid. in. c.ij.de priuile.in.vi.⁊ in.c.de quibuſdaʒ.xxxvij di.quia in pꝛealle.c.ij.lſoquitur indiſtincte.hunc ar ticulum latius pꝛoſequoꝛ in.c. tue pꝛeallega.et ibi ſe quor opi.quod ſaltem in iure canonico ſtudemes Añt habere hoc prinileginm. nam ꝓmouer utilitart ienes Petten 1 ienahtkrignum Go den pohunorcents. Nrcmnn uwrtbche.Das otsd leico girqe ur auila avrn Orunrtuceniti. eknn MYrInmmonifun tou Enenuiit Mlzrowe — lcſsti noſdi, o michio Eeilprtüidnode lunim, p nicpo dond Aen ſĩ ſien r inöckin boi opimi ſen ackui Mrtatrians imuigaie mniſ eueenli ei irrini pimi i eep buſre epfenginu i 2 uunß en r Fan 8 d⸗ ado ſen utlsen nui uiſarie Nirrd le ucheiinpi more tehgitiſtcanboonn gſet seininrgifit net ini, Wäkfinons Andoenenn resndenn d cſaneſd nſſicenmmndterb riice, mmimm ni ſkrcgeminmnoperi qdaenninureoni mreunnnt Eloie damninoen vi n7gi,hu 1oculun ganmnen irf. ean eCon.?0 bi o,e hnis legaühin go Hoi⸗ einiftocia fn ocere PunmCptdidan Nürtinidt Nidn & NCna ni ai gndirbyinlego ⸗ nii doeg flitsin ban midrs deitilisl ſ⸗ rriti Niſo iftinnn Amrcomu li a / igdri onmumm uuiuni iil⸗ m nc idonun. 8 dauumin do nnhi n ſics u ſi a boſinch 1 ¶ De ladeis 2 ſaraʒ. nedũ pꝛopꝛie eccleſie:ſʒ etiã eccleſie unineꝛſalis q̃ ad ſui regimen ĩdiget niris litteꝛatis nedũ i theologia: ſed ẽt in iure canonico:ut in.c.cum ex eo.de elec.li. vj. ⁊ in.c.i.ð conſan.⁊ afſi.tex.eſt.S.c.pꝛox.ubi dẽ ꝙ ſacerdotes debẽt addiſcere ea maxime que cõcer nunt curã aiaꝝ.?æ ꝓmouẽtes nedũ ntilitateʒ eccleſie particularis.ſ̊ ẽt uniueꝛſalis bntuꝛ ꝓ reſidentibns ut poſſint ꝑcipere fructꝰ bñficioꝝ ſuoꝝ in abſentia ꝓ hoc bonus tex.in.c.dilectus.⁊.c.ad audientiam de cle.non reſi.facit.c.cum expediat de elec.lib.vi. unde ad rex.iſtum ſuppleꝛẽ maxime. An autem iſti ſtudẽtes poſſint nender̃ fructꝰ bificioꝝ peꝛ quiquẽ niũ ⁊ in pricipio ꝑcipere pẽſionẽ totiꝰtpᷣis doc.hic ꝙ non:qꝛ tex.iſte permittit ꝙ per quiquẽniũ perci piant fructꝰ ĩ abntia debet auteʒ capere annuatim. NQuid aũt ſi hoc faciũt nũquid ſucceſſoꝛ teneat᷑ ſta re cõtractui:dictũ fuit ĩ.c.fi.s.ti.pꝛox.uide ibi ⁊c̃. ¶ De iudeis ⁊ ſaracenis ⁊ de eorum ſeruis. Mica. —C Supra uiſum ẽ de his qui ſpiritũ ſanctum ꝑ ſi moniã uẽdẽdo blaſphemãt conſequẽter ſubmittit ðᷣ his qui deũ dehonorãt male colẽdo ut iudei ⁊z ſara ceni ⁊? ð his auctor tracturus ſubmiſit etiam de eo rum ſeruis. ¶ Et aduerte: quia ſerui dicuntur ſtri cto modo carentes libertate:ſed laꝛgo modo etiam ſeruientes ꝓ mercede ut famuli dicuntur etiam ſer ui a ſeruiendo. æ de utriſqʒ tractatur in hoc tirulo. ¶ Er dicuntur aaeekulacrd⸗ illa tribꝰ erat pꝛeſtantior ceteris. araceni uero dicuntuꝛ a ſa ra uxoꝛe abꝛahe.¶ Sed potins deberent dici aga renei ab agar que fuit ancilla abrahe ex qua deſcen derunt ſaꝛaceni.⁊c̃. S i ſeruus a in Relſen ti.· emptus cauſa Vmercimonij faciꝰ eſt uel fieri deſide rat xpianus ꝓ.xij. ſolidis redimi. Et pꝛimo ponit cõſtiturionẽ de baptiʒato uel baptizari nolete. eiꝰ cãm ibi qꝛ caſus e.(is ren⸗ ex tex.ibi pro quolibʒ bo no mãcipio ⁊c.ꝙ iſtud pꝛeciũ duodecim ſolidorum ſtatnirur pꝛo mãcipio bono.eſt ergo iſtud ſupꝛemũ pciũ.ſi ergo mãcipiũ nõ eſt ita bonũ non debet᷑ tin preciũ. G j. fo xpianũ poſſe emere fuũ xpᷣianũ tñ a ingenuitatẽ.i.ut ꝓducat eũ ad ingenuitatẽ.ſ. ut non ſit aſtrictus uinculis alicuiꝰ ſeruitutis z põt emere ad ſeruiendũ ſibi. 6. tertio ꝙ iudeus ñ põt habere ſeruũ xpianũ.ſiue erat xpianus tpe em ptionis ſiue poſt emotionẽ fuerit factus xpianus uł deſiderat fieri xpianus.¶ Sed contra tex. ⁊ pꝛedi cta op.de.c.i.de nat.ex li.uen.⁊ inſti.ð inge.in pꝛi. 2? in. c.i.de pur.ca.nã ingenuus dicitur ille qui ſtati cum naſcitur liber eſt. ergo iſte qui fnit ſeruus non põt ꝓduci ad ingenuitatẽ. Sol.ingenuitas capitur hic largo mõ ⁊ ille fit ingenuus quo ad cõmodita tẽ ⁊ omnẽ effectum ut ẽt ius patronatus in eo non retineatur n glo.i.in pꝛin.nõ.ex glo.⁊ ex iuꝛi bus alle. in eãa ꝙ nõ ſolũ ꝓhibetur xpᷣianns ſerniꝛe iu deo ſed ẽt ꝓbibet᷑ cohabitare. vn nõ debẽt ſimul Omorari in eadem domo imo enitanda ſũt ↄſortia iudeorum:ur in.c.ſepe alle.in gl.qꝛ maloꝝ ↄſortia ſepe bonos corrumpunt ut ibi dicit tex. nec debet a iudeis recipi medicina nec debemus cum eis eſſe in balneo nel lauari:ut in.c.nullus alle.in gl. ¶ Et ex his infero ad qõm de qua als fui interrogatus nũ quid ſit permittẽdum iudeo intrare ſcholas xpia norum cã addiſcẽdi ⁊ per iura ſuꝑius allegara uide tur ſaltem de rigore ꝙ nõ. qꝛ ibi Zhituꝛ ↄſortum =z quedam cohabitatio. nã ſi ꝓhibetur ſola balneatio ubi eſt cohabitatio temporalis z q momẽtanea for tius dʒ pꝛohiberi ingreſſus ſcholaruʒ ubi iter ſcho lares contrahitur nedũ ↄſortium ſed ẽt intrinſeca amicitia:⁊ qꝛ iunenes hnt ãnos etatis moles defaci li poſſent ſubuerti ex aſtutia ⁊ ꝑfidia iudeoruʒ ↄſue tudo m hʒ ↄtrarium in illud eſt nerum ꝙ iundei ñ debent doctorari:qꝛ cum doctoratus ſit dignitas ut dixi in. c. ᷓto ti ꝓx. non cadit in iudeuʒ : ut.7. e. c. cum ſit nõ. Har. in. l.fi. C. de iudeis. In. gl.ij i fi. ſed diſtingue latius. aut iſte eſt ſeruus ueꝛnaculꝰ .i.natus ex ancilla indei. aut eſt ſeruus emptitius. Mꝛrimo cãu ſi eſt uel deſiderat fieri xppianus ſtanm eripitur in libertatem nullo dato pcio.l.deo dabis. C. de epiſ.⁊ cle. ut eſt ſernus ẽpticius.æ tũc aut erat xpᷣianus tpe ẽptionis ⁊ ſiatim ẽ liber:qꝛ iu deus non põt hr̃e ↄmertiuʒ xpᷣiani.liiij. di.mãcipia. chriſtianus nullo dato precio: ut.liiij. di. fraterni. Aut nõ erat criſtianus tpᷣe ẽptõis.licet poſtea effec tus ſit criſtianus:⁊ tũc aut fuit ẽptuſ a iudeo ut ſibi ſeruiret ⁊ ſtatiʒ eripitur in libertatem cum efficitur chꝛiſtianus nullo dato pꝛecio: ut.l.iiij.di. fraternita tatẽ. ¶ Aut ſeruus fuit emptus cauſa mercimonij et ſi non fuit expoſuꝰ nenalis.j.tres menſes ſtatim eripiiur in libertatem nullo dato pꝛecio.exquo uuł effici chꝛiſtianus:ut in.c.fi.j.eo.¶ Aut fuit expoſi tus uenalis.j.tres menſes:⁊ bʒ locũ iſte tex. ut redi maxt᷑.xij. ſolidis ꝓ pꝛedictis nide bonã glo. liiij. di. ĩ F.hoc tũc obſeruandũ.de hoc nõ.in.c.ſi.j. eo. Sed queritur ð quibꝰ ſolidis ĩtelligatuꝛ iſta ſa.Et oclude ꝙ dʒ itelligi de aureis ſm ↄſuetudinẽ ſloci. ⁊ olim.lxxij.ſolidi cõſtituebãt unã librã auri neneto rum ſeu floꝛentinoꝝ:ut in.l.quotiẽs.C. de ſuſcep.= arc.li.xi.hodie ueꝛo iſti aurei nenetoꝝ ſeu floꝛẽtino rum nõ ſunt tãti põderis:ſed ſolidi.xc vi.faciũt unã libꝛã auri:vñ nõ eſſet inueſtigãdũ nũquid debeant dari.xij. auri cuꝛrẽtes ⁊? uſuales. an uero babito re ſpectu ad illã antiquã monetã que erat maioꝛis põ deris ꝙᷓ; nunc. gl. iij. ibi. F. dñs.¶ M. gl. qꝛ tñ ꝓbatur a ſumili.ſicut enim ſernus datꝰ ꝓ no xa.i.pro ðᷣlicto eripitur in libertatẽ anxilio pretoris ſi nono dño pꝛeciũ attulerit:ut in. O. dñs alł. in gl. ita ⁊ iſte dʒ eripi in libeꝛtatẽ dato pꝛecio cum h̊ etiã concuxrat fauoꝛ chriſtianitatis ⁊æ facit.l.fi. E. de ca pti.¶ In ea. glo. ibi locus erat gꝛatificationiæ diẽ o. an.ꝙ epiſcopꝰ dʒ eligeꝛe idoneoꝛẽc ut in.c.cum aũt de iurepatꝛo. in.l.ſi pluꝛes.ff. de accu.facit.c. ſi duobus ð reſcrip.li.vi.⁊ eſt ſemꝑ eligedꝰ qui me lioꝛem offenet contraditionem ⁊æ ideo ſi unus nuit emere ut pꝛoducat in libertateʒ.alins ut ſibi ſeruiat per aliquod tempus pꝛimus preferendus eſt:qꝛ po tioꝛ eſt eius cã.ar.in pꝛealle.c.ſi duobus. n 2 ¶ De ludeis e farrae: aIE& Judeus xpᷣianum in Bltoꝛum. cmã Pac n pot ĩ alcripticiũ Ho habeꝛe põt. Et ſunt duo di Eia. Fa ibi ſi neꝛo. Ssn ꝙ licʒ indeus nõ põt pꝛe xpᷣianũ in ſᷣnũ põt m hꝛe oꝛigenaꝛiũ ſen aſcrip titiũ. Et dꝛ oꝛigenaꝛius qui eſt natus ex obligat. et aſcꝛiptis ad colendũ certas poſſeſſiões ita ꝙ ñ pñt inde ꝛecedeꝛe deſeꝛendo poſſeſſiões de his uið glo. liiij. di. geneꝛalis. z. C. de agri.⁊ cenſi.ꝑ totuʒ li.xi. Itẽ nõ. ꝙ iſti aſcripticij ſũt liberi ʒ teneant ad ceꝛ ta ſeruitia. Itẽ qꝛ nõ tenent᷑ dñis ultra ea ꝗᷓ in iure expꝛeſſa ſunt uł qᷓ ↄſueuerũt exhibeꝛe. CIn glo. ij ibi non repellãtur a legitimis actibꝰ. Et ex h inferĩ ꝙ pnt cõdeꝛe teſtamentũ ⁊ uide nõ.i ſi ec. i ti. de in ſtru. edic.S. cõpendioſe circa Prini Jn gl. ĩ V. diu tius ĩ fi. dic ꝙ illa.l.ultia lo quiĩ de libeꝛtate õ quã ex tempoꝛe nõ pᷣſcribit᷑. Sed iſte tex.⁊ alia iura alle gata in glo. loquũtur in iure colonario qð ex tpᷣꝛe pꝛelcribi põr:qꝛ ut ſupꝛa dixi iſti coloni retinent li beꝛtatem licet ad aliqua ſeruitia tencqtur pꝛeſtanda his pꝛedioꝝ incole. Abbas. B dei Judei antiquas ſynogogas Ebe vetineꝛe pñt nouas erigeꝛe ñ ñt ? ſynogoga apnd iudeos idem eſt ꝙ eccleſia apud nos:⁊ ſynogoga gꝛece latine inteꝛpꝛe tatur ↄgꝛegatio:qꝛ ibi ſe cõgꝛegãt:ſed nos appella mus eccleſiã gꝛece latine idẽ eſt qdᷣ nocatio ⁊ noſtꝝ uocabulũ ẽ pꝛeſtãtiꝰillo.nã ↄuenit ẽt peccoribus il tud qꝛ cõgꝛegant᷑ ⁊ inde gꝛex.qꝛ cõgꝛegãtur de bis Pꝑ archi. de conſe. di i.eccłia. Saraceni vo apꝑellãt meſquitã uide glo.cum tex.ĩ cle ncoe. CMers e diſpoſitio uetans aliquid de nouo acquireꝛe nõ ue tat iam acquiſitũ ꝛetineꝛe de quo uide tex.latioꝛem in. c. conſuluit.j.eo. Abbas. Bia ſuper ſic ſarunar Gn ne ueneris ſancia non licet iudeis teneꝛe ho ſtia nel feneſtꝛas apeꝛtas ⁊z uocat᷑ illa dies ꝑaſceue: quia iudei in die ueneris ſolent parare eſcas ꝓ die ſabbati et dẽ paraſceue ab apparatu ciboꝝ uel eſca xum ⁊ ceteꝛa. Abbas. B dei Excõicari debẽt xpiani qui ĩ EEle pomo ſeꝛuiũt iudeis nel ſara . cenis ſiue paganis æ principes ſeculares excõicari debent qui indeos baptiʒatos ſuis bonis ſpoliare pᷣſumunt.h.d.fᷣa ꝑs ibi.ſi qui. Wotia primo ꝙ indiſtincte pꝛobibetur h̊ cohabitatio cum iudeis ꝓ h bonꝰ tex.. e. ad h æ ibi dicam ¶Mota 2 ⁰ iudei conne:ſi ad fidem non ꝑdunt eoꝝ bona nec tenent᷑ illa diſtribueꝛe in pauꝑes ↄ cõeʒ opi.uul gariũ.iʒ inaluit illa opi.qꝛ iudei hnt nt plurimũ bo na ⁊ uſuraria prauitate acquiſita ⁊ talia tenentur di mitteꝛe: qꝛ nõ dimitit᷑ peccatum nili ꝛeſtituatur ma le ablatum.j. de uſuris.c.cum iu. Sed iſte tex.intel ligĩ de bonis iuſte acquiſiſtis ꝓ h̊ ð ↄſecꝛa.di.iiij. iudei.nã et exñtes iudei licite habẽt rerum dñia dũ modo iuſte acqſita ut nõ. Inno.de uoto qð ſupeꝛ bis. ¶ Mltimo nota ꝙ iudei nõ ꝑdũt agnationem poſt cõueꝛſionẽ ad fidẽ:vñ dñt ſuccedẽ ſuis attinẽ uibus ? parẽtbus ſicut pꝰ.nõ eiʒ debet eẽ deiioꝛes „*„ ↄditõs oↄuerli ad fidẽ ꝙ; quaãdo erant in indeiſmo. ¶ In glo. in Ybo ꝑmittit in fi. dic idem in ſilibꝰca ſibus. nã iſti caſus poſiti ſũt h̊ cã excpli:uide q; nõ. Inno. in palleg.c.qdð ſupeꝛ de noto ⁊ ibi ꝑõii quaʒ iuriſditionem hẽat eccleſia in ifideles. Vn glo⸗ Hbo excõicationis ibi index ſecularis ẽ negligens h intellige ut nõ.de foro ↄpe.c.licet. Abbas. Chriſti Ta quorundam. mi dee rentes ſarracenis merces prohbibitas nel in iporum nauibus nanigantes excõicandi ſunt 2 rebus iporum priuandi ⁊ efficiuntur capientiuʒ fui ¶Mrimo ponit duplicem xppianorum exceſlum. 2 tripliciter punit ibi tales. (ora rine ꝙ pre ſtãtes auxiliũ ad delinquendum pari delicto ſe aſtri gunt de quibus dicendum ut nõ.i.c.i.de offi.dele. ota. 2 triplicem penam illorum qui deferunt arma ferrum ⁊ lignamina ſarracenis. primo ſunt ex cõicati ipo facto.ꝛ priuari debent omibus ſuis bo nis. ʒ efficiuntur ſerui capientium ⁊ de iure ciuili ca pite puniuntur cum oliſcatione bonorum.il.ij. C.ꝗᷓ ces aſpor.non de. ota.ʒꝰ. ꝙ ubi delictum con cernit totam xpianitatem leu decorem fidei papa in riſditionem etiam in laicos exercet ad idem tex.nõ. in. c. pro humami de homi.li.vj.¶ Mõ uluio ꝙ ẽt eccleſia põt ĩponere penã fuitutis ⁊ ſic igenuꝰ? xpia nus proprer delictũ ſuũ põt redigi in ſeruiintẽ ð in re canonico. ¶ In gl. in Vbo feꝛꝝ ibi ſi. n. ñ hʒ feꝛ rũ iſta gl.uidetur uelle ꝙ pena hꝰ.c.locũ habeat ẽt ſi cuſtiani defeꝛuntipꝰmodi ꝛcs ꝓhibitas abſqʒ intẽ tione nt impugnetur criſtiani.ſatiſ ẽ ꝙ criſtiani pnt impugnari. Et idẽ Jo. an. licet quidã contra cxigẽ teſ intentionẽ.ſed primũ ueriꝰ.j.eo.ĩ.c.ſignificauit Expone ergo tex.ibi ab expugnãdũ criſtianos.i.ex quibus pnt expugnari chriſtiani. ¶ In eadem gl. ibi fuſtes et lapides nið tex.qui loquitur magis ſpe cifice i.d.l.ij.ubi fir mẽtio ð loriciſ enſibus ⁊ ſilibꝰ aꝛmis nide bonã glo.in.cle.ne ĩ agꝛo de teſta.ꝛegu. in neꝛbo arma. n gloſa in neꝛbo ſubminiſtrãt in fi.nota glo.dicam plenins de homicid. c.ad au dientiam. ¶ In glo. li. in fi. ota bene gloſaʒ que quotidie ſolet allegari æ tenetur communiteꝛ ꝑ doc.omnes ⁊ dicit notabiliteꝛ hoſtien.ꝙ excõicatio nis iuſte triplex eſt effectus quo ad primam pꝛonũ ciationeʒ. Drimo quia excommunicatoꝛ decla rat iſtum ſeperamentuʒ:nam non excõicatio:ſʒ pec catum eſt illud quod ſeperat a deo.nec poteſt qnis ſeperari a deo niſi uelit.xi.q.iij.illud facit.c.cũ eteꝛ ni de ꝛe iudi.li.vj. (Zrundas effectus eſt quia ſeperat a cõione fidelium et quo ad iſtos duos effe ctus ſecunda excõmunicatio nil operatur/ Tertius eſt effectus retinendi eum extra cõmunionem donec fuerit abſolutus Et quo ad iſtum effectum opera tur ſecunda exõ municatio.nam declarat eum ꝓiec tum a deo ex nouo delicto ? qdð non debet cõmuni cari ſecum niſi prius abſolstionem optineat etiam a ſecunda ⁊ idem dicendum de ttia ⁊ q̃rta ⁊ infra = ulteriori ⁊ illud firmiter tenendum eſt ᷣm hoſtien. gqð excõicatas non ita ſaciliter reſurgit nec ꝛecipit Onſiuit i, nim ul ui lrſmmontzfl leu⸗ uron cſuaio aianns nantcrieife ummio ti rlggici ooor n m unͤe ngcahra de nov Cigae nügni tinitätadd onda idemn Olcudbiecdi u d add⸗ elccris Kde no e no inmn OWoNadcinatanidvi fomin coſonveſarpl nivbiciqznun iti mui cfcũ t aclr bb phi ſojor iolnier vuamr in ⸗ nini gmii auumm ni.MCeſltnierdeir kan hlinelisde uibno ial ch lummevonſtſeii ni amnid iraf unen inſimanummn ſeuſfci ininnedd ie tin enmlliiims ſhtſ ans. 1e. delarmione rdlgor hoſh ninnſſngogtfncins ontt lcevowo aifenin ce M) nflan in oco ddifci tninumemnn iluiu t r e nlnon . eni / . ſulncij osenettagdicn er o, nil(Mio, auumnstitſpr e tünicianinedin gin oſephiſ näſ Nleen c oi bbene Pirod ns gpbinsitgini Vluni uleuni õ ni un oit ſpfautt banugrichjainos . Grſim (Nradmng. gui cbimn nags ſpe io dlotcl aſtntstld deneiagdencun. oaindehoſinnuſtin enus di dinfi. ſontar gli⸗ it enuurconmmmi/ nrtin/ unmi aurouummmnon Ceh nmun nün ne vuidil porſ nis gram dei ſicut alius peccator non excõicatus ? orpes ⁊ alia bona oꝑa ſunt i eo debilioꝛa qᷓ; ĩ alio. r angelus deputatus ad cuſiodiendũ cũ ñ ita operatur in eo ſicut in alio. ¶ Et ꝙ angelꝰ ma ius.i.diabolug hʒ maiorẽ poteſtatẽ in eo qᷓ; in alio peccatoꝛe ¶ Vnñ ſicut ruſticus utitur aſino uel ium̃ to ita diabolꝰ excõicato. Ex quibꝰ patet ꝙ et quo ad eccleſiã tꝛiũphantẽ aliquid operabit excõicatõ la ta ꝑ pᷣlatũ ſic limita glo.xxiiij q.i.quodcũqʒ; q̃ dicit ꝙ nullã nim poteſtatis quo ad eccleſiam triũphãtẽ exercet prelatꝰ excõicãdo. oc ꝓcedit ĩ iniuſta excõicatione.i iuſta vo excõicatione unicꝰeſt effectꝰ ¶ Muia nõ qʒ illi cõicari donec fuerit abſolutus. 2 idem dicendũ de fa ⁊ tertia. ¶ Si uero excõica tio enidẽter eſt nulla nullũ habet effectum: ut ĩ. c. cũ cõringat de offi. dele. in.c. ꝑ tnas de ſen. excõ. Mtimo queritur nũquid iſti incidũi in ſerniturẽ pter delictũ pnñt manumitti. Jo. an. dicit ꝙ non ad H.l.i. C. qui ad lib. ꝓcla. non licet tene menti. — nſuluit. Judei ueteres ſynago gas in pꝛioꝛem ſtatutũ refoꝛmare pnt de nouo erigere non pñir. Er due ſunt partes. fa ibi neꝛũ. õ pꝛĩo ꝙ cui ꝓhpibitur noua cõſtructio alicuius edificij nõ vꝛ ꝓ bibita antiqui edificij refoꝛmatio.⁊æ facit ꝓ ↄſitutio ne quoꝛũdã locoꝝ qua cauet᷑ ut nõ liceat alicui pri uata caſtra de nouo erigere. nũquid liceat antiqua ruinã minãtia uel coꝛrupia refoꝛmare.æ dicendum ꝙ ſic ut hic pꝛobat᷑ ad hoc qð habet᷑ in.:.i.F.ſi qͥs edificatũ.ffſ.de no.ope.nunc.ita tñ nt noua repara tio non admittat antiquã foꝛmã ut fiat ed ficiũ pre cioſum uel ampliꝰ.nã nbicũqʒ mutaĩ pꝛiſtina foꝛma nidet nouũ edificiũ ⁊ cadit ſub ꝓbibitione noni edi ficij ut ſingulariter ꝓbatur in iſto tex. facit quod in ſimili nõ.gl.xxxiij.q.ij.admonere.⁊.c. ꝓpoſuiſti lxxxij. di. que ſingulariter dicũt licitũ eſſe comedeꝛe ſanguinẽ illis diebꝰ quibus licitũ eſt comedere oua licet tunc non ſit licitũ uti carnibꝰquaſi mutãdo foꝛ mam nideatuꝛ ꝛei ſubſtantia mutata. facit quod nõ. 5ỹ. de teſti.cũ cãm in uerbo tpᷣe.⁊ in gl.magna.=.ff. ad exhi.l.iunlianus..ſʒ ⁊ ſi quis. ESa cirea hũc tex. ⁊ declarationẽ pꝛedictoꝝ poſſz dubitari quid ſi antiqua ſynagoga funditus coꝛruir nunquid licituʒ ſit de nono edificari in loco ubi fuit ãtiqua. Et põt dici ꝙ nõ:qꝛ nidetur omnino nouũ edificiũ.exquo fundirus deſtructũ eſt ad h qð legitur ⁊æ nõ.in.:.ĩteꝛ ſtipulãtem. S.ſacrã.ꝑff.de nerbo. obli. nide bonã gl. in ſimili in.c.iij.de iurepatro. quod ibi nota.intel ligatur iſte tex. qñ antiqua ſynagoga minatuꝛ ruinã ſeu coꝛruit non tn ex toto nel funditus. Sed queꝛo quare iudei tollerantur ĩ antiquis ſynagogis. So. dicit Jo. an. ꝙ ſpes eſt de eoꝛum conuerſione ⁊ ut facilius trahatur ad fidem. arg. xlv. di qui ſincera: 7 qꝛ ipſi ſemper ſunt parati ſeꝛuire. Iu glo iibi conſtantinus impeꝛatoꝛ. dic melius ꝙ ipſe xpᷣs moꝛ te ſua ſubiecit iudeos in ſeruitute = eccleſiam erexit j.eo.⁊ ſi indeos in pꝛin. Sed conſtantinus impe ratoꝛ fuit executor zc̃. A hec. In familiari ſeꝛuicio iudeo rum chriſtiani eſſe non de ¶ De iudeis æ ſaraʒ. bẽt. prohibet ⁊ prohibitõis cãʒ reddit. ibi qm. Mã. pꝰ criſtianũ nõ debere ſe exponere ſeruitio iu dei ꝑ ꝙ cõtrabat familiaritateʒ ĩtriſecã cum ipſo in deo: Et ideo prohibetur hic aſſidua mora ⸗z ſerni eiũ in domo. Hõ fo ꝙ nõ debẽt illi cohabitare et coniũgi quorũ.ſtudia ſũt diueꝛſa. ¶ Item nora ex fi tex.ↄtra malam ſocietateʒ. ſepe eniʒ ex malo co mite ſeu ſocio coꝛrũpũtur mores alterius ad boc. xxviij.q.i.ſepe malorũ.2⸗ collige ex mente litere in fi.ꝙ magis ꝓhibetur ſimplicibus cõuerſatio cum iudeo ꝙᷓ cũ uiris literatis.qꝛ ſimpliceſ de facili ſub neꝛtuntur.ſed literati poſſent potius eos ad criſtia nitatẽ adducere.facit ꝙ nõ.de diuor. quamio ⁊.c. gaudemus. In prima glo ibi 5. e. multorum dicit hoſt. ꝙ ibi aſſiduitas ñ repꝛobatur imo approbat᷑ ibi indiſolubilis aſtꝛictio.ideo concludit quod extra domum poteſt criſtianus ſeruire iudeo ſed ĩi domo ipſius iudei n.ſic uidetur intelligere iſtum tex:qñ in domibus iudeorum criſtiani ſe exponebãt ſeruitio. Sed pnto ꝙ alia ſit mens.c.ſ.ꝙ extra donũ nen debet xpᷣianus aſſidue ſeꝛuire indeo nec etiam in do mo licet nutrire infantes eorum. unõ iſie tex. uoluit equiparare aſſiduum ſeruitium extra domum: æ ſer uitium qð fit in domo.·? certe iſta uideniur paria hito reſpectu ad cãm prohibitionis.nã ſi bene oĩa iura huius mãe põderentur due ſunt principales cẽ prohibitionis una ꝓpter ↄtinuam ↄuerſationem z aſſiduaʒ familiaritatem ſubuertantur animi ſ ipliciũ ut hic in fi. e fa ratio ne iudei nideantur ſuꝑiores ſi xpᷣiani eis famularentur cũ potius iudei debeant recognoſcere ſe ſeruos chriſtianorum ut dicit tex. in.c.⁊ ſi iudeos.j.eo.⁊ certe quelibet iſiarum rõnũ militat in ſeruitio cõtinuo e? domum cũ ⁊ ibi õbat familiaritas æ denotet᷑ quedã ſupeꝛioꝛitas. Eem iſte tex. facit mennionem de domibus quando loqui tur de nurricibus:ſed cum in precedẽti caſu nullam fatiar mentionem de domo:intelligo predicta æ tex. quando xpᷣianus noluit ſeruire perſona iudei.ſecus ſi edificium uel aliqdð alind fabricet ad utilitatem eo rũ mercede cõſtituta. ¶ In gl.ij. ibi eadem ꝓhibuõ E nõ.bene glo.qꝛ quottidie nenit ĩ pᷣticam ⁊ loqᷣtur H nimis ſuſcincte. Et põt habere duos intellecius Primuns quod eadem ꝓhibitio ẽ ẽt e domum. 2 hũc ĩtellectũ uidx ẽt ſenſiſſe Jo. an.hic qui ſuper hac ꝑticula.gl.diẽ ſupple e? domũ æ mihil ultra dic ⁊ idẽ ur̃ ͥ ſentire do.an. Et bꝛeuiter ſe expediẽdo do. Car.ſentit oppoſitum ⁊ ſic ſm intellectũ ut er domum liceat hẽe. æ credo ꝙ ultimus fuit itellectꝰ glo. ut referatur iſta cauda gl. ad tex. z non ad id ꝙ ꝓx.dixerat qᷓ uoluerit dicere ꝙ ſimiliſ ꝓbibitio huius de qua in tex. hẽtur in.c.fi.j.ec. Et pro in tellectu huius facit dẽm. c.= ſi indeos in.i. ubi in directe excõicantur iudei ſi non dimiſerint nutrices chriſtianas ⁊ ſic nidet᷑ innere ꝙ hẽant eas ĩ domo exquo cõpellũtur ad dimirtendum. iſte intellecus eſt humanior.nã poſſent iudeorum creature prir ſi non reꝑiret nutrices xpianas ex domum. (Nem ille tex. expᷣſſe facit mentionẽ de dominſ a orio.g pmittit e domum:⁊ ar.a ↄrio ſẽſu eſt fornſſimum ſi non reꝑitur oppoſitũ de hiſ qᷓ fi.a pᷣla.cũ aplica. n 5 —,— ¶ De indeis æ ſarrac. ¶ Sed queꝛo nunqͥd exdiſpẽſatiõe epi poſſit iude ns br̃e nutricẽ xpianã in domo. Et ur̃ ↄcludenquʒ ꝙ nõ: qꝛ ep̃s nõ diſpẽſat ↄ ius niſi expᷣſſe ulł tacite Pmittat᷑: ut nõ. Inn. de tẽpo. oꝛdi. dilectus ? archi. in. c. licet canõ de elec.li.vj.plene dico in.c.at ſi cle rici in. F. de adul.de iudi.maxie:qꝛ iſta diſpenſanio tendit in dedecus fidei æ ad ↄmodũ prinamm ipiꝰ ꝛei.⁊ pꝛo hac parte conſuluit do Cardinalis quod ſatis mihi placet. Bbgde⸗ Iugei nolentes nõ Icut iude * funt inuiti baptizan di nec ad h̊ cogẽdi ſũt nec ſine iudicio pu niendi aut ꝛebus ſuis ſpoliãdi nel in ſuis feſtiuitati bus moleſtandi nec ipſoꝝ cimiteꝛia niolãda aut eo ruʒ coꝛpoꝛa expumanda. ꝑteſ patẽt ¶ Nõ ibi poſt quã uolũtas eius fuerit patefacta ꝙ indeus fugienſ ad xpᷣianos ⁊ poſtulans baptiſinũ non debet incou inẽti baptiʒari:ſed expectari dʒ donec noluntas eiꝰ fuerit patefacta. ſ.ꝙ nõ rancoꝛe animi: uł ex aliqua cãꝗ uenerit ad baptiſmuʒ. Sed ꝙ ꝛecta deuotiõe: vñ debeꝛet ſtaz int xpianos.xl. dies anqꝗ; bapuʒet ut in c.ne qð abſii de cõſecꝛa. di. iiij. qð tamẽ in multis locis non ſeruat᷑ æ⁊ male. Nã anʒ iudeus ꝑꝑ diſcoꝛ diã quã hẽt cũ patꝛe diẽ ſe uelle fieri xpianũ ⁊ ſe da ta diſcoꝛdia ꝓficiſcit᷑ ad aliã ꝛegionẽ ⁊ ꝛedit ad inſi deliratem priſtinã. debʒ eꝛgo ſtare modo pꝛecicto. on ꝙ iudei nõ ſunt ↄpellẽdi ad fidẽ pianã ſuſcipiendã qð uerũ eſt de adul.ſed de paꝛuis ſunt opi.glo.in.c.iudeoꝝ.xxviij.q.i.tenet idem ne n poſſit eripi a paꝛẽnbus eoꝝ ⁊ baptiʒari. Sed alij te nent oppoſitũ.qꝛ cuʒ ſint fui nõ hnt filios in xkate vñ principes ſeculaꝛes eoꝝ dñi pnñt pueros inuitis parẽtibꝰ eoꝝ faceꝛe baptiʒari ⁊ hãc opi.ſeniu Jo. an. lʒ apꝑte nõ firmet:ſzʒ Sriũ expᷣſſe iʒ archid.xlv. di. qui ſinceꝛa.Ego multũ dubitarẽ cũ ſtticte ⁊ ꝓ pꝛie ñ ſunt fui imo ab eis nõ pñt coacta fuitia exi gi nt H. Itẽ idirecte cogerent᷑ ꝑentes eoxꝝ ad fidem ſuſcipiendã qð nõ eſt fiendũ nit h̊ ⁊ ĩ palle. c. qui ſin ceꝛa. ¶ In glo. i v. effodeꝛe ibi h̊ actio infamat et vz tex. in l.i.alle.ĩ glo.de mã in.l.ifamẽ.ff.de publ. iudi. . gn bt optiõe iudicis nõ bnñ glo ꝙ; nbi pena imponit᷑ alnatiue optio datur iudici quaʒ penã illaꝝ imponat¶ Idẽ nõ. glo. de ni. æ ho. cle a crapula. ¶ In Zriũ ur tex. cũ ibi nõ. in.t. qcũqʒ. C. de ber fagt. Sea dic ꝙ aut vᷣba ꝛeferunt᷑ ad ꝛcũ = iũc eiꝰ ẽ electio ur ĩ palle.l.quicũqʒ. Aut ad indi cem uel ĩꝑſonaliẽ ꝓferũt vba ⁊? tunc ꝓcedit iſta gl. (Seir iſte rex. itelligi aliteꝛ ⁊ ceſſabit deciſio hꝰ glo. ꝙ hẽat locũ pᷣuatio honoris ⁊ offſicij qñ quiſ ẽ in honoꝛe ? officio ↄſtitutꝰ ¶ Sed ſi nõ ẽ talis bʒ locũ fa ꝑs altẽ᷑natiue nt excõicet᷑ ⁊ hunc ĩtelleciũ ſen tit hoſti. Intellectꝰ mm glo.plus mihi plʒ ut cõſideꝛs ris circõſtarijs iudicis ſit eligeꝛe penam. Eonit duas indulgẽ Bam ſit. Donit duas in vigs tias illorum ani pꝛedicant fa ibi inſupeꝛ. Ab & ſo eij priuilegiati gaundent eodes priuilegio quo prini legiatus:qð intelligo qñ priuilegiũ eſſet iutile Pnile giato niſi ſocij eodeʒ prinilegio⸗ gauckerent de quo die ut plene no. prinile.j.li. v Q Vo. ſco ꝛ gulaꝛiteꝛ non lʒ veſci cibis infidelium. nã hic pmittit ex cã. Item nõ.ꝙ etiã infidelibus qͥs nã põt pᷣdica re niſi hẽat licẽtiam a ſuperiore. 3 qro nunqd hodie ſit neceſſe petere licentiam de nouo. Lau. ui detur hic ſentire ꝙ non vñn expõit tex. ↄcedimus.i. conceſſum eſſe oſtendimus hoſt.ſentit oppoſiũ.dic᷑ ꝙ iſta priuilegia fuerũt ↄceſſa de iure ſpãli idẽ nide tur ſentire Inno.dicẽs ꝙ ſ olim fuerit licitũ cõica re n pagams hodie ſecus ꝑ id ꝙ nõ.hic in glo. ¶ Wltimo nõ. ꝙ religioſi non pñt ire ad pᷣdicandũ infidelibus niſi hẽant licentiam ſuo ioꝝ 2? ba beant auẽtẽ ſedis aplice ut hic. Wedri. fi. Jo. in. c.oms.xxviij.q.i.reddit aliã rõnem ꝙ maior fa miliaritas ↄhitur in cibo ſumendo qꝙᷓ; in colloquio 2 faciliꝰ quis decipitur inter epulas.xxij.q.iiij.unuſ quiſqʒ. gl. fi. ibi niſi ex officio ſibi commiſſo 2 eſt rõ quia predicare eſt officiuʒ cure iõ nõ ↄpetit illis qui non hñt curam aiarum ut diẽ glo.notabiłi cle.i.de regu.un iſti fratres mẽdicantes de iure cõi predicare nõ pnt:quia non hnñit curam aĩiarum:ſed eis competit ex priuilegi diunt ↄfeſſiones ut ĩ cle. dudum de ſepł. n eadẽ glo.ibi de regulari bus.iqʒ ubi uolenti ĩtrar̃ ſtrictiorẽ religionẽ ſuffic pe tere licentiam a ſuperiore licer non obtineatur ? h; eſt opus ut etiam obtineatur ⁊ ſic facit incontrariũ Inno.⁊ goff. diẽ ꝙ religio æ predicare hit ſe tan qᷓ;ᷓ excedentia ⁊ exceſſa.nam pꝛo ꝛeligione ſufficit pe tere licentiam:ſed pꝛo pꝛedicatione eſt neceſſe qued obtineatur:ſed in alijs pꝛedicatio excedit ꝛeligioneʒ quia pꝛo hoc officio pꝛedicandi ꝛeligioſus aſſumi poteſt ad eceleſiam ſeculaꝛem ? exire monaſterium: ut in. c ꝙ dei timoꝛem de ſta. ꝛegula. Sed uera 20 diueꝛſitatis inteꝛ hũc caſum ⁊.c.licet ẽ.quia hic ſub eſt periculum in pꝛedicando:quia poſſet coꝛrũꝑe ꝓ ximum. Itẽ eſt e obediẽtiã.vñ ſuꝑioꝛ ſᷣm qualita tem peꝛſone concedet uel negabit licentiam.ſed ĩi. c. licet non ẽ hoc ꝑiculum cum intret aliam religioneʒ ſtrictioꝛeʒ ⁊ erit ibi ſub obedientia ⁊ iõ ſufficit pete ae licentiam a primo ſuperioꝛe.nec ob.c.cum olim allega. in glo. quia ibi ex foꝛma arbitrij tim obliga batur ad conſilium perendum ⁊ non conſenſum.ſʒ et habeꝛe conſenſum ſuperioris. E HMabet tria dicta £ nificauit. h dicit in ſum ma. M:o redimendis captiuis licet iꝛe alexandriam iuꝛantibus ꝙ nihil deferent auxilij ſeu ſubſidij extra redemtionis articulum. poꝛtans uel mittens ctiam poſt treugas meꝛces pꝛohibitas ex communicatus eſt æ pacis appellatione non ueniũt treuge.ſecundum dictũ ibi illi.teꝛtiuʒ ibi ad ultimũ: Mota primo ꝙ durante gueꝛꝛa inteꝛ chriſtia nos ⁊? infideles non debet peꝛ aliquein chriſtianum ſubſidium aliquod ifidelibus affeꝛꝛi ⁊? ſic nõ tin illo tpᷣꝛe ꝓhibet᷑ delatio pꝛoh bitarum mercium de qui bus in.c.ita quorũdam S eo.ſed etiam aliarum nõ ꝓhibitaꝝ ut ꝓbat euident᷑ Ea ibi aliquod comme duʒ uł ie dicto facit dicitum Inno. in .c. ſequẽ. ota ſcdᷣo ꝙ licituʒ eſt ꝛedime? capti uos chꝛiſtianos etiaʒ durante gueꝛꝛa licʒ ex ꝛedem ptione cmodam nel ſubſidium ꝓueniat infidelib⸗ ut t ho ol t n vnni, wri moulirn i ſmi/ hitiaeni tethinib ie he ſn henn c ugb hi iinge ſim er A nns hd⸗ lec poris is e ts a he gie gicticidis Gel nna dor jlensin falinrintclce DGeMNG deians (Aes Eerte onn ter cropin di Cunn ciedintg. Cicto ord gheffen et lani deſenezlres as r c. io , t boe iden rdaicin toMane⸗ Inn hrſibt mi i renn llugiclans vgo nimgur miciſne neres robibins r , Engoln c. incldepig ni a remt uecicikrdi it tec 1 fiunmn Jan ond egbenlac .go näſtinfiees redeptde Peſer geniiusna neer iuiptetihie Niraii ranicir elane grl mnis cMrins⸗ gmel dium . atgguſctran cr D in or a * Wi roriml ae ntſagſiͤ, et e ire iſ lenie dann ſerir ſcii coſen – ihnitn in go lſtiegd . nlgue . Gngliſif Zo. alünrngmn 4 din dchn lonio dig fineenn nnl cftedin rſco dnec fiezene⸗ d Mi aminmnnihmt ninſesnilants deine 6 non bit nnn tinnnſl cinn ſionsn Wraadi gorce evbri nieni eeiffere toreſi Nonoblirzur e 9 mmeaure ſeſact ionnani igo t predlene hit e ian ſamm ugafeſfffte Driniorenecſeeed Uisrindetit iigeng oPrdicndi vigolts iuni 1ſeuiment enre nonſenun vrn ceſt ve. Cuuvani Maumt Kaélihelt anchnincoſerwnir lai i porin eln evetie innum ic. ncuminna alanteigon Pohehlmnn tiͦſiffhnfer imNNdi in n — Clſahonch tmſen jifcanit. Aruin D nlinmus us in ir nn tmranl,l bg n oumsbel zniyms AMA. N nn wus binser none on teniit uhialllini: ¶ Be iudeis e ſaraz. cõmodũ nel ſubſidiũ ꝓueniat infidelibus¶ TS. 3. in. F. illi ꝙ diſpoſitio cocernẽs ipᷣs gueꝛre uʒ etiã cõcernere tpᷣs treugue:qꝛ per treuguã guerra no ẽ extincta:ut ꝓbat᷑ ĩ. I.ſeq. Et fᷣm unũ intellectuʒ vr̃ iſte tex. nõ. ut ẽt in penalibus ipᷣs guerre oprehẽdat tpᷣs treugue quo ad hoc ut inimicis nulluʒ ſubſidiũ neniat. tẽ nõ.q ꝙ diſpoſitio loquẽs perſona liter ?æ cõcernens actũ ꝑſone cõpꝛehẽdit nedũ facien tem ſed ẽt mãdãtẽ ſeu fieꝛi faciẽtẽ quãtũcũqʒ ↄſtitu tio ſit penalis.nã.c.ita quoꝛũdã.S.e.punit ducẽtes merces ꝓhibitas ad infideles.⁊ hic dicit ꝙ non ſo lum illi incidunt in penã qui tales merces perſonali ter deferũt: ſed ẽt ꝓbatur ꝙ illi qui p nunciũ deſtia rũt ⁊ etiaʒ ꝓbatur ex.c. mulieres de ſen. excõ.iuncto c.ſi quis ſuadẽte.xvij.q.iiij.de quo per bar.ff. de adul.l.hec nerba ⁊.l.aut qui alit᷑.ff. quod ui ant clã 7 in pꝛeal c.mulieres ubi h̊ dico. Si iñ conſtitutio puniret facientẽ perſonaliter:⁊ tunc faciẽs peꝛ aliuʒ peccat.tñ nõ incidit in penam ut dicit glo. in cle. i. de uit. æ ho. cle. in uerbo perſonalit᷑ ſecus ſi non ap poneret per ſonaliter: qꝛ tũc faciẽs per aliũ incidit ĩ culpã ⁊ ĩ penã ut hic ⁊ in iuribꝰ ſuperiꝰ alle. In glo. ibi fmn ꝙ dicitur. S.e. iſta glo. hic uidetur nelle reſtringere iſtum tex. ad merces ꝓhibitas ut ſit ſen ſus ꝙ poꝛtãs alias merces ẽt ipe guerre nõ icidit ĩ pen excõlcationis. Sed certe ex hoc r̃ſultat quedã Zrietas in glo.nã ſi in tex. intelligi debet de mercibꝰ ꝓhbibitis tm ergo pꝛo redeptionis articulo licitum eſt eas deferre cnm tex. excipiat hũc caſum cuius 3 rium cõcludit gl. Et ideo põt dici ut.5S. dixi ipe guerre n eſt licitũ deferre aliquas merces etiã nõ ꝓ hibitas per. c. ita.S. eo.æ hoc nidetur uelle tex. iſte = boc nõ per dictũ.c.ita ⁊ ꝑ. c.ſequẽs. Aduerte tam ꝙ; Inno. æ hoſt. hic tenẽt priũ ⁊ contra deciſioneʒ buias gl. dicentes ꝙ pro redemptõe captinorũ lici tum ẽ deferre meꝛces prohibitas ar.l.ſancimus. . de ſacroſan. eccl.? in.c.i.de pig.nã naſa qᷓ ꝓbibent alio tempore nendi diſtradi pnt ꝓ redimẽdis capti uis. xij.q ij. aurum. Jo. an. concludit ꝙ añ factum ſequenda eſt opi.glo.nã ſi infideles ꝑpẽderent redeprõe poſſent ↄſequi iſtas merces ꝓhibitas nõ nellent aliud ꝓ redẽptõe. Itẽ nolẽti fraudẽ ↄmitter paratũ eẽt uellamẽ:qꝛ ſemper diceret feciſſe pro re dimentis captiuis:ſed poſt ſactum ↄſulẽdum eſt ſᷣm opi. Inno.⁊ hoſti. ⁊ ſic neceſſitas redimendi capti uos eos excuſet ar.de ſen. excõ.c.inter.⁊ facit de iu reiur. uerum Tenerẽ tñ indiſtincte ꝙ tales merces phibitas non ſit licitum deferre ẽt pro redemptiõe nec excuſatur deferrẽs ẽt ex poſtfacto:qꝛ cuz ex illis armis ueniant ipugnãdi poſtca chriſtiani non debʒ ipendi cõſiliũ ad malũ cõmittendũ pꝑ bonũ qð inðᷣ ſequit.talis eiʒ ↄpẽſatio a iure ꝛepꝛobat᷑ ð̊ uſu.c.ſu peꝛ eo. ? in. c.non magno iuncia gl.i.ne cle. uel mo ma. ꝓ hoc lex. . eo.c. ita ubi defeꝛẽtes dicuntur pa ꝛes aut ſuꝑioꝛes in malicia cũ illis qui poſtea impu gnant.⁊ facit glo.in neꝛbo ſubminiſtrant et hoc pu 10 ꝓcedeꝛe durante guena: ſed tẽpoꝛe pacis pꝛoce dat opi. Jo. an. B glo in ueꝛbo excõicatiõis ĩ fi.põdeꝛa glo. qꝛ facit ꝓ notabili ſuperius collecto ſentit clare ꝙ ipꝛe pacis licituʒ eſt defeꝛꝛe meꝛces t phibitas ad ifideles æ idẽ ſentit glo. fi. Sed ᷣriũᷣ ſentit Inno. in. c. ſe. ? ilud puto neriꝰ ut ibi dicam. n glo. fi. ex gl. colligitur unus intellectꝰ ad tex. ꝓ iurauerit nõ ire niſi facta pace ꝙ ſi facta tin tren gua iuerit merito ĩcidit ĩ penaʒ excõicationis 2 ꝑiu riũ.⁊ facit pꝛo illis que dixi.5. in tertio notabili qðᷣ clarius pꝛobatur in. c. ſe ubi excõicatio ꝓmnulgatur durante guerra. = m̃ poſt trenguã incidũt ĩ penam. ius intellectꝰ ponitur pic docto. vʒ ꝙ iſti appoſuerũt cõditiones de pace aut trengna. quod colligitur ex nerbis pape dum dicitur ꝙ illa ↄditio de pace aur trenga hñda. vñ ſi uadũt poſt treugaʒ non incidũt in ꝑinria:qꝛ purificata eſt altera Ps al ternatiue:ſed incidunt in excõicationẽ: qꝛ adhuc ñ eſt pax.ideo læa in fi.facit mẽtionẽ de excõicatione Et põt dici ꝙ ſenſus ſre ſit ꝙ ſiue ſit facta pax ſine ſit guerra incidunt ĩ excõicationẽ poꝛtando merces ꝓPhibitas pꝛo hoc quod qicã in. c.ſeq.⁊c̃. r od olim Excõicati ſunt qui cũ ſaracẽis ipᷣe guer re aliquod habẽt comerciũ uel eis pꝛeſtat ſubſidium. pꝰ excõicat. 2 hoꝛtatur illos quibus ſcꝛi bit ibi ufe gi 5 ve , mercioniũ ⁊ ibi ſen qꝰ cũ qʒ alio in genio ⁊ ibi ſubſidia ſen cõſilia ⁊c. ⁊ ipᷣe guerre exñtis int᷑ xpianos ⁊ infideles non ſolũ imi net excõicatio deferentibꝰmerces pꝛohibitas ut ĩ.c. ita.S e. Sed etiã deferẽtibus quaſcumqʒ merces et habentibus cõmerciũ cuʒ eis ⁊ impendentibus ſub ſidia ſeu conſilia non ſolum realiter ſed cuʒ ingenio ⁊7 licet hoſti. dicat hoc periculoſum ⸗ ꝙ eget decla ratone tñ Inno. æ gof. ⁊ multi alij renet ſimplicit᷑ quod dixi dicenres ꝙ exiſtente gueꝛra duꝛat ꝓhibi tio generaliter ſed guerꝛa ceſſamte non durat canon late ſentẽtie niſi in illis mercibus prohibitis. z ideo hic arg.a cõtꝛario ſenſu ubi gueꝛra durat ⁊c. ut ꝓ cedat in alijs mercibus ⁊ in alijs non contentis ſub diſpoſitione.c.ita ſed in illis de quibus in. c.ita ſem per ſtat pꝛohibitio etiam tempoꝛe pacis licet alind ſenſit gl.S. c. pꝛoximo ſed iſtud plus mihi placer. nã poſſunt facere ĩfideles pacem fraudulenter ut ſic na lereni fulciri huinſmodi armis. iſta opi.benignioꝛ eſt antefactũ: ſed poſt factũ poſſent foꝛte excnſari a pena qꝛ ill,: c ita dicit ꝙ deferebãt ad ipugnandos rpᷣianos. ¶ In glo. in uerbo ſupponimulſ ibi dupli ci excõicatione ſunt ligati nota. glo. ſingulariter ex qua colligitur ꝙ ſicut pro eodem delicto a diuerſis ↄſtirutionibus imponuntur pene ipo facto ꝙ nitra q; ſimul imminẽt oöfacientibus ita ꝙ utraqʒ ipo fẽo ligantur licet conſtitutiones non cõcernant inteꝛeſſe priuatuʒ de quo dictoldubito ꝑ nõ. ꝑ Jo. an. in. c. felicis de penis li.vj.⁊ ꝑ Mar.in.l.i.ff.ui bo. rap⸗ ⁊? in.l.quotiens de act.? obli.æ uolens tenere cõtra rium poſſet dicere ꝙ hic papa excommunicauit de nouo prorogando conſtitutionem. c. ita etiᷓ ad meꝛ ces non prohibitas ¶ Sed contrafacienſ in unam excommunicationem incidit pro hoc tex. in fi. ibi excommunicationem illam. non enim dicit in excõ municationes nec in iſtam ſed in illa. q. d. progamuʒ in iſtam ? ᷣm bunc intellectum nulla ſeq abſurditalſ n (DSe iudeis æ.ſarrac. an ? qñ ꝑ ſecundã ↄſiitutionẽ diſponẽtẽ ſuꝑ oodẽ facto intelligat᷑ ꝛeuocata prĩa dic ut ibi nõ.i iuribuſ pꝛealle. facit ad pdicta qð nõ.in cle.ij de magiſ.? ĩ c.cũ in cũctis de elec.ꝑ Inn.i ſi. gl. h dictũ pꝛoce dit ut eps poſſit abſolueꝛe niſi excõicatio et eſſet la ta ab hõie iuxta foꝛmã. c.ita ĩ fi. S. eo.nã a tali ñ ab ſolnit niſi qui excõicat uel ſuꝑioꝛ nt in. c. paſtoꝛalis .F. pꝛeteꝛea de offi. delega. ? in. c. nupeꝛ. de ſen. ex. 2 hodie papa teꝛ in ãno cũ facit ꝓceſſus geneꝛales excõicat iſtos ſolẽniteꝛ: ? iõ nemo poſſet eos abſol neꝛe ab illa niſi papa qui eriã cũ magna difficultate facit im Jo. an. Ibt wo⸗ dei nunnes „ udei nutrice T ſi iudeos * ub ſeꝛuiẽtes chri ſtianos hr̃e nõ debẽt ↄᷣfacietibꝰ inteꝛdicit chriſtianoꝝ cõmeꝛtium.hoc dicit. Primo ponit ex oꝛdiũ.ꝛ facti narrationẽ. 3² ꝓhibet. penam ipõi mandat. ba ibi accepimꝰ. teꝛtia ibi ꝓhibemus.quax᷑ ia ibi ſi ueꝛo. Mõ pꝰ iudeos poſſe eſſe ſeꝛuos chri ſtianoꝝ ꝓpt᷑ eoꝝ delictũ.ſed ex pietate ſuſtinẽtur in libeꝛtate ?æ eoꝝe cerimonijs ad h ut allicianĩ ad fideʒ xpianoꝝ:⁊ h̊ iõ qꝛ ẽ aliqᷓ ſpes de eoꝝ conueꝛſione. .xlv. di. qui ſinceꝛa 5 2 ibi ? de familiaritate cõtẽptnʒ ꝙ familiaritas qñqʒ parit cõtempium: ut .l. obſeꝛuãdũ. ff. ðᷣ offi. pꝛeſi. z.c.qñ.lxxxvi.di. qð ꝓp cedit ut ibi dicit glo. int᷑ ruſticos ? paruʒ prudẽteſ. nam iteꝛ prudẽtes familiaritas nõ parit cõtempiuʒ imo beniuolẽtiã affectionẽ ⁊ amicitiã. ↄfabulatio et cõiunctio iducit ⁊ ↄuat amicitiã.viij.ethicoꝝ ⁊ au get affectionẽ ut ĩ. l.ij. ff. de pecu..¶ 6.* tex. familiarem inimicũ nam familiaris inimicus ꝓprie ꝛeddit illam ꝛetribuionẽ de qua . 7 nulla peſtis ef ficatioꝛ ẽ ad nocendũ ꝙᷓ; familiaris inimicus: qꝛ hõ non ſibi pcauet ab eo. minus eniʒ iacula feriunt ꝗ pꝛeuident. ¶ Mota qno ibi cũ ĩ die ꝛeſurrectionis dnice ⁊c᷑. ꝙ coꝛpus xpi licite recipitur in ipſo die ꝛc ſurrectionis ⁊ ſatiſfit cõſtiturioni in. c.oĩs ð peni.et ꝛemiſ. Et facit iſte tex. ꝓ illa opioe nt in die ꝛeſurre ctiõis debeat ꝛecipi æ nõ in die iouis ſancta. de quo dicã in pꝛealle. c. ois. ¶ Vlt o nõ. ibi nõ dimiſerit ar. ꝓ bis que dixi g eo. ad h̊ ⁊ iſta cõſtitutio nõ ꝓ pibet indiſtincte iudeos non hẽe nutrices xppianas: ſed dumtaxat in domo. nã ꝑ h̊ ueꝛbũ inuituꝛ ꝙ ba bebãt eas in domo uii qꝛ foꝛte eꝛant indei potentes 2 nolebant eas dimitteꝛe qꝗð ẽt inuit ex alio qð faci ebant emittere lac in latrina qð non ↄtingeꝛet ſi nu trices eos habeꝛẽt in domibus ꝓprijs quia non eſ ſent ſub eorum imperio. Oſtulaſti Judeus qui peuſſerit * clericũ tpᷣalit᷑ punit er ſi de fẽo puniri nõ põt inteꝛdicit ſibi xpᷣia Rori cõmeꝛtium douec ſatiſfecerit iniuriam paſſo Cõis diuiſio.fa ibi ad quod ¶ Mota prio ex tex. iudeum non eſſe de iure cõi tempoꝛaliteꝛ ſubiectuʒ iuriſdirioni eccleſie. eſt eꝛgo ſubiectꝰ domino tẽpo rali ſicut æ laicus niſi de iure ſpeciali. Et uide ali quos caſus ĩ qbꝰ iudex eccliaſticꝰ exeꝛcer iuriſditio nẽ in indeos æ alios paganos ꝑ Inn. ꝙ ſup his ðᷣ noto ⁊ in. c. ita. S. eo. 5.2* ifeꝛentes iiuriaʒ (lerico tenẽt ſatiſfaceꝛe necũ ipſi clerico leſo. ſed ẽt ecclelie cui vr fea ĩiuria ex perſona clerici.¶ Mõ. 3. ꝙ ↄgnoſcens de iniuria criminaliter põt ex offo cõpellere iniuriam inferẽtẽ ad ſatiſfaciẽédum leſo e faẽ optime qðᷣ nõ.i.l.interdũ..q furẽ.ff.de fur.ut lʒ ſimul non poſſit agi criminaliter ⁊ ciniliter uit ĩ.l. i. E. qn ciui actio cri. preiudi. iñ ſi pncipaliter agit criminaliter iudex acceſſorie ex officio ſuo põt ↄpel lere reum ad ſatiſfaciẽdũ ſeſo ciniliter ut ĩ palle. S. q furẽ.hic enim index pꝰ punit crialiter æ poſtea ↄpel lir reum ad ſatiſfaciẽdũ leſo ⁊ ſic ciuiliter. ¶ Irẽ nõ modũ ⁊ praticã excõicãdi ifidelẽ ĩdirecte ut ĩterdica tur ſibi xpianoꝝ ↄmerciũ.ẽ enĩ vnꝰ ex effectibus ex cõicationis pᷣuatio hoim ⁊? ẽ pena non modica inteꝛ boĩes eẽ æ boĩm carere ↄmercio.l.hi ꝗͥ ſãctã.C.de here.⁊ in.c.ſolʒ.].de ſen.ex.li.vj.¶ Itẽ nõ. ꝑ lo cum a ſpãli licitum eẽ xppianis habere cũ iudeiſ com mercia.̊ͥ en in penã iterdicitur xpianorũ ↄmercio donec iſte ſatiſfecerit fca gꝰ.ſatiſfatione liciiũ ẽ cum eo exercere cõmercia dʒ iñ euitari magna familiari tas.xxviij.q.i.c.ſepe ⁊.c.oẽs ⁊.c.null.¶ Sʒ õ hũc tex.in eo ꝙ diſtinguit an iſte ſubſit iuriſditioni eccle ſie uel non. Oopo.de.c.cũ ſit de fo.ↄpe.nbi patet ꝙ ʒ ledẽtẽ clericũ uel eccleſiã tãqᷓ; ſacrilegũ exercet eccleſia iuriſditionem Iʒ al ſpaliter ſibi ñ ſit ſubiectꝰ. So. puto ſtãdum ↄrio ⁊ ad iſtũ tex.puto reſpõden dum ꝙ ꝑꝑ faciliorem executioneʒ feẽ iſtã diſtictõeʒ. naʒ qn iudeꝰ eſt ſubiectus tpᷣalit᷑ ſeculari dño ñ põt ↄpelli de facili ꝑ iudicẽ eccleſiaſticũ:qꝛ maior pena quã hẽat eccleſia ẽ excõicatio.xxiiij.q.iij.corripiant 2 hbꝰ plene iudeus non ẽ capax: vñ adit᷑ dns tpalł =z eo negligente eccleſia facit poſtea qcqd põt ĩterdicẽ do cõicationeʒ. vñ intelligo ꝙ etiam a pᷣncipio põt eccleſia ſua iuriſditionẽ exercere in huiuſmõi indeuʒ ſacrilegũ ⁊ ẽt innocare brachiũ ſeculaꝛe ut in palle. c. cum ſit iũcto.c.i.de offi.ordi.Simile ẽ iĩ.c.ſigni ficaſti de offi.deleg. nã delegatꝰ pape ſuaʒ ſñiaʒ põt executioni mandare nt ĩ.c.iĩ litteris ⁊.c.querenti de offi. dele.⁊æ tamen ꝓ faciliori executione ĩterpellatur ordinarius loci ⁊ facilius ſibi obtẽperat᷑ ut ĩ.c.ſigni ficaſti. e. ti. ¶ In ea. glo. ibi qꝛ ſpũali pena ipſũ pu nire non poteſt. ſentit ergo gl. ꝙ vbi iudex eccleſia ſticus poteſt punire aliquem eccleſiaſtica uel ſpiritu ali a pena non debet imponeꝛe penam pecuniariam ſeu aliam tempoꝛalem qð tamen non eſt indiſtincte uerũ maxime in crimine priuilegij: vnde ceſſante cu piditate ſi magis timetur pena pecuniaria quaʒ ſpi rirualis poteſt eccleſiaſticus illam imponeꝛe.arg.de offi. oꝛdi. in. c. dilectus æ quod nõ Jo. an. in. c.i. de homici. ⁊ facit.c.qm fꝛequẽteꝛ in fi.ut lire non con teſta. æ an æ qñ iudex eccleſiaſticꝰ põt punire pecu nialiteꝛ æ ad quem uſum deputanda eſt talis pecũia icam.j. de penis in.c.licet. Abbas. N nõ nullis. Judei ⁊ ſaraceni utriuſqʒ ſexus ð bẽt in reꝛis chriſtianoꝝ uti habuu ꝑ qnẽ a chriſtianis diſceꝛnantur et in die paraſceue z paſ ſionis domini non debent in publicum pꝛogꝛedi. nec in contumeliam cꝛeatoris proſilire ¶ Zria ſũt dicta.ſecundum ibi in diebus.teꝛtium ibi illum. lohn veſbo elos gai fone ltcient N vii bli ebal nmmi⸗ i Gtpördaig mim 5 ieri = lauir Gonni unnnlu ui tes u N nnon nidl. õ ieckin d ectur Wmm crore Ynairpoht icnn den ſendo wden an eir ONetära in Pninteia am güs detti Riide PPont tone decogno tolerbebei . ſolnin t e cogne cuſer bapehii p unlum nide g Ou tv inc,Nebnaumnit . ler aninudheſonis inf. hn N In ue o navr ma nan biude. Abn. Piunſt. bons egmnun Poonelü pinciic ton⸗ an Glienop cönerci ofme muſtschrſtinor dan arſu e hwnci⸗ in ſone mnivoin ihhii phe nunt Pponiti· roſt Aiubiſ ls rni bbioffi Allls mnn tfoffaa. uime bleo ler pnnos, Ehiin mn ik ſtſinſilieniat ci ſtcr grlti Noer liitißſntei ama i in ſti ſt biap. an ü rr und eſoden Jrintoſleſftiſſilfigic. ns ihit eelmn ioſd⸗ idettänn nadt dene H oni anr Nli cis hn in uar doſtn ais porſentie nrlogaunma, npo anen i uinni ud bnuchii ulr in e. ſtonl Ginke io ſeni Eegn nhe in ſiih pot ciſiacns dbateni te ciertcioreteſcum ſdnigi di Ptichthilien hi ao nter igt iimnenllkiifn i mmnnun ¶ De in deis ? ſara. Mõ. pꝰ omi tpe ⁊ publice ꝙ iudei debent diſcer ni a chꝛiſtianis ĩ qlitrate hitus nedũ de nocte: ſed ẽt de die 2 ĩ omi tpe:nec debent poꝛtaꝛe ſignum diſti ctionis occulte ſed publice. non eſt ergo ſatiſfactum huic ↄſtitutioni ſi poꝛtãt aliquod ſignũ ſub mãtello nuel in plicatura mantelli ſicut a multis ficri uidi ſed palã æ publice nt ab oĩbꝰ decernãtur.¶ Mõ.2 ibi oꝛnatiꝰ non erubeſcũt ⁊c.ꝙ in diebꝰ paſſionis dni ce nõ debẽt homines fulgidis ueſtibꝰ uti ut ſic ꝑ q̃i tatẽ hitꝰoñ dant iteriorẽ mẽtis diſpoſitionẽ. qð eniʒ exteriꝰ agit᷑ interiꝰ idicat mẽtis diſpoſitionẽ ⁊ habi tũ repꝛeſentat nt dicit tex.i cle.exini de.v.ſig.obſcu ritas ergo ⁊ uilitas bitus eſt ſignũ meroꝛis ſicut pᷣ cioſitas eſt ſignũ letitie. 6. ultimo ibi ꝑ pꝛinci pes ſeculares ⁊c.qð de iure cõi indei ⁊ alij infideles exiſtentes in terris xpᷣianoꝝ ſubſũt tẽpoꝛaliter indi ci ſeculari.nide Inno.de uoto ꝙ ſuper his.¶ In glo.in uerbo eꝛroꝛis ibi excuſatur in eo excuſat᷑ ꝙ iu dea ⁊c.quaſi foꝛte uelit dicere glo.ꝙ non excuſat i totũ:qꝛ ſaltẽ agebat ut ↄmitteret foꝛnicationẽ ſim plicẽ. Sed põt dici ꝙ aut xppᷣianꝰ õxit matrimoniũ ignoꝛãter cũ iudea:⁊ tũc ex toto excuſat᷑: qꝛ agebat rẽ licitã æ ignoꝛãtia facti excuſat ut i regula ignoꝛã ria de reg.iu.li.vVi.⁊ in.c.in lectũ alle.in glo. Aut ĩ tẽdebat foꝛnicari cũ chꝛiſtiana ⁊? ĩ Vitate iudea erat 7 tũc eſt in culpa ⁊ tenetur ad minꝰ de ſimplici for nicatione. An aũt poſſit aliqua pena puniri cogno ſcendo iudeã:qꝛ dedit operã rei illicite:uide qð nõ. Jo. an. in rcgula cum quis de re.iuꝛ. li. vi.in meꝛcu rialibꝰ dũ ponit q tionẽ de cognoſcente maritatã qᷓ cõiter hebat᷑ ꝓ ſoluta ⁊ de cognoſcente ſolutã que cõiter babebat᷑ ꝓ maritata uide glo.in pꝛeal.c. in le ctũ ⁊ qð nõ.in.c.inebriauerũt. xv.q.i. CIn glo. ĩ uer animaduerſionis in fi.ᷣm.ll.eſt pena capitalis: nt in auc. ut nõ luxuriẽtur ↄtra naturã..i.col.vVi. 2 ibi nide. Abbas. Bm ſit. Preponẽs iudeum uel paganum publicis officijs P conciliũ ꝓuinciale coipitur ⁊ pᷣpoſito denegatur chꝛiſtianoꝝ cõmerciũ donec depoſuerit offm ⁊ in uſus chriſtianoꝝ pauperũ reſtiituet. idem queſita ſʒ epi pꝛonidẽtiã. Prima pars ponit que ſtionẽ inouãs olim inhibitã ꝓhibet ? oẽs cãs red dit. 2 punit pꝛeponẽtẽ. ʒ pꝛepoſitũ. quario ꝓro gat. Fa ibi ſi quis.tertia ibi officiali. quarta ibi boc idẽ 6. pꝛio indeũ nel paganũ nõ poſſe prefici officio publico ĩter xpianos. Et latius ) eos circa iſtũ paſſum pꝛonidet ius ciuile in.l.fi. C.e.ubi inhi betur ur nullã dignitatẽ nullũ honoꝛc nullã peminẽ tia habeãt inter xpianos. ? ꝑ illũ tex. retulit ibi baꝛ. iudeũ nõ debere doctoꝛaꝛi cum doctoꝛatus ſit que da dignitas ? peminetia ut latius dixi in. c. qᷓto. S. de magiſ. Ex hoc infert᷑ ꝙ inter ipos pñt iudei br̃e officia æ dignitates æ m hũc intellectum põt intelli gi tex. in.l. generaliter. J. fi. f. de decur. ubi ꝑmittit iudeos pꝛomoueri ad dignitates ¶ Sed dʒ intelligi ut dixi uel pꝛocedebat de iur̃ antiquo bodie eſt coꝛ rectũ per.l.fſi.C.e.¶ MNõ.⁊ q; ꝓuiĩciale cõciliũ epo rũ hʒ iuriſditionẽ in totã ꝓuinciã. vñ olim oẽs cãe agitabãtur in hᷣ ocilio. Vj. q.iij. c. ij. . c.i. de iudi.⸗ c.ſicẽ.S.de accu. ¶MHõ.ar. ꝙ acqſitum ex negotia tione illicita eſt int᷑ pauꝑes diſtribuẽdũ.Ex quo in ferebat hoſt. ꝙ acqᷣſita ꝑ excõicatum negotiando ðᷣ bẽt diſtribui in pauꝑes:qꝛ negociatio erat interdic ta ſibi tpᷣe excõicationis de cle.exco.miniſt. c. illud ed utrũqʒ dẽm non puto uerũ. ꝓ h facit ꝙ nota. Inno.de imu. ecc.qꝛ pleriqʒ:ubi nõnter dicit quod acquiſitũ ex negociatione illicita ſine alicuius calun nia neceſſario non ſubiacet reſtitutioni. hoc enim n ꝓbatur iure imo potiꝰ õrium ꝓbat᷑ ut ſit ↄſilij nõ neceſſitatis: ut in.c.q hẽtis ⁊.c.ult.xiiij.q.vV.⁊ de ex cõicato facit qð nõ.in.c.ueritatis de do.⁊ ↄtu.licet tñ peccauerit ſe imiſcẽdo cõioni:non tn tenetur ad reſtitutionem ex quo ab aliquo non extorlit.uide ſi mile in.c.fi.Sð.de ſimo.ubi illicite acqſiiũ ſine alteri us calunnia non ſubiacet reſtõi:ſed ſufficit agere pe nitentiam. Ad iſtum tex. dic ꝙ aſſumpſit officiuʒ S iuris diſpõitõm ⁊ ſic ſine cã habuit pecuiam. Steʒ hoc ſtatui hic in penã nõ.bñ.¶ Vlteriꝰ ex pdictis 7 ex tex, collige ꝙ aſſumptꝰ ad aliquod officiũ ⸗9 iu ris diſpoſitione tenet᷑ officiũ cũ pudoꝛe deponere = acquiſita reſtituere. Et facit ad illa.q.nunquid offi cialis depoſitus ꝓpt᷑ barratarias debeat hꝛe ſalanũ totiꝰ tpis. Et hãc.q.tetigit glo.in.l.die functo.ff.ðᷣ offi aſſeſ.plenius ꝑ bar.in.l.meuia.ff. de ãn.le.nbi cõcludit ꝓ tpᷣe anqꝙᷓ; fuerit depoſitus debet habere ſalariũ: ſed non pꝛo ſequẽti tpᷣe.qꝛ fuit depoſitꝰ ꝑꝑ defectũ ſuũ imo tenetur cõducenti ad itereſſe ꝑ.l. ſi fundus.ff. loca.qð nõ. Pe⸗ collige ꝙ ſtatutuʒ lo quẽs ð iudeis nõ extendit᷑ ad paganos niſi ex ſpãli legis ꝓuiſione fiat extenſio ut nõnter probat h̊ r̃a dunm dicit extendimꝰ quod beue nõ. uide bo. glo. ð regula.c.cõſtitutionẽ li. vi. ¶ Vilcio nõ. unũ caſuʒ reſeruatũ epo ut eſt reſtitutio male ablatorum. ad hoc quotidie allegatur iſte tex. ⁊ inter caſus reſerua tos epiſcopo numerat hunc caſum glo.in.c. ij. de pe.⁊? remiſ.li.Vi.¶ Sed circa pꝛedicta queritur nũ quid ſmplex ſacerdos qui audiuit confeſſionem ali cuius qui tenetur aliqua reſtituere poſſit facere hãc reſtitutionem Hoſti.ꝙ non quia eſt caſus reſerua tus epo ¶ Et tres rões hnius reſeruatiõis reddit. D unma qꝛ ſi infeꝛiores clici poſſet diſpenſaꝛe ſepe ſibi imbnrſaꝛẽt ⁊ appꝛopᷣaꝛent.¶ Scða ꝛ0 qꝛ ĩ ma ioribꝰ adhibẽda ẽ ꝓuidetia epi in c.ad hͥ de offi. arch. ¶ Tertia rõ:q; eps hʒ curã oim eccliarũ ſue dioceſis ⁊ cũcta ſpualia regit.x.q.i.regẽda.vn tota diocis dẽ eiꝰ ꝑochia ĩ.c.i.ð rapto. z archi. i. . ij. de teſta.li.vj.tenet ↄrium dicens hãc reſtitunonẽ poſſet fieri per eum qui tenetur reſtinere uel per eum de quo ipſe pꝛouidit.allegat.c.cum tu de uſu ris. ⁊. c. tua de teſta ⁊.xiiij.q.v.c.penultimo .⁊ ul tino. xxiiij. q. iij. ſi quis romipetas. que iura communiter dicunt ꝙ obligatus ad reſtitutionem debet reſtituere. ¶ Ad iſtum tex. reſpondet quod loquitur de iudeo q erat ſuſpectꝰ de reſtitutiõe ma xime ꝗᷓ erat fiẽda int᷑ paupꝑes chriſtianos. ¶ o. an.ibi dicit ꝙ ante facium teneda ẽ opinio hoſti. qꝛ ſᷣm archi.eſſet facile unicuiqʒ euitar̃ reſtitutioneʒ dicedo ſe rſtituiſſe. Nec ob.ſi dicert ꝙ dʒ probar᷑. ———— ¶ Be iudeis. 7 ſarg. gꝛ non põt ſẽꝑ dãdo denarinʒ panꝑibꝰ adhibẽ no tarium ⁊ ut exꝑiẽtia docʒ panꝑ qᷓ recipit decem ſoli dos faterur ſe recepiſſe decem libras. Sʒ expoſifac to ubi in vitate qs tenebat᷑ reſtiiueꝛe non appaꝛeꝛet rõ q̃re non debʒ eẽ liberatꝰ. vn ſolent epi locoruʒ ꝑ ſua ſtatuta ꝛeſeruar̃ ſibi diſpenſatõnem male ablato rũ non ſolum illo mõ peccati:ſʒ et reſtituiões faceꝛe Vñ frede.ↄſilio.xxvij.ſecutꝰ ẽ opi.hoſt. ſimpliciter nihil tñ boni allegat.Car.h ſequitur opi.archidi.2⸗ diẽ poſſe eque diſtingui ꝙ in his ĩ qꝗbꝰ traſiuit dni um ut i hiſtrionibꝰ ⁊z ſimilibꝰ ꝓcedat opi.hoſtien.nt ſic ſciar qͥ˖d ⁊æ quantũ ſit reſtiuẽdũ. Sed ĩ caſibꝰ in quibꝰ nõ trãſiuit dñiuʒ ut in uſuraꝛio fuẽ ⁊æ ſimilibꝰ ꝓcedat opi.archi. ¶ Sʒ circa hãc naꝛietatẽ nõ mo dicũ aĩaduerto: ꝗꝛ nullus tex.facit merionẽ de epo niſi iſte. ¶ Et ſi iſte tex. bene ponderet᷑ nõ dicit ꝙ epᷣs debʒ reſtituẽ:ſj ſm ꝓuidẽtiã ſuã. ¶ Et iõ dice rẽ ꝙ diſpẽſatio male ablatorũ debet fieri ꝑ euʒ qui tenet ꝛeſtuuẽ uel ꝑ eũ de qꝰ ſibi ꝓnidit:ſʒ ſm cõſili um ⁊ ꝓnidetiã epᷣi ⁊ ſic ſaluantur oẽs opi.⁊ uitant abſurditates nã intereſt obligati ui fiat ꝛeſtitutio re aliter ẽt ĩtereſt epi qui ẽ pr̃᷑ pauperũ.nã obligatꝰ re ſtitnenꝰ nõ dat ꝓpꝛia ⁊ ſic nõ põt diſponẽ ad libuũ ſuũ ſʒ redit ꝙ reddere tenet.cũ g dʒ fieri reſtitutio i panpes dʒ hẽe ↄſiliũ = pꝛouidentiam illius qui eſt pẽ pauperum.Et circa predicta ultra alios mo neo notabilem queſtioneʒ pone ꝙ ſtante opi. hoſti. ſen ſtatuto epi teſtator in ſuo teſtamẽto reliquit mil le ꝓ male ablatis in certis cõuertenda in pauꝑes ꝑ executores ſui teſtamenti.Epus ꝑ ſtatutum ſuum =z ꝑ iſtum tex. ſic intellectuʒ nult ipſe diſpenſare/Que ritur quid iuris z ꝓ nũc põt dici ꝙ nili aluer ꝓbẽ tur male ablata eps nõ poteſt intentionem ſuam fũ dare ſuper illis tanꝙ; ablatis male: quia h̊ diſpoſuio ſeu confeſſio teſtatoris ex quo non fuit recepia a parte nec iuꝛata habet nim cniuſdam legati ad pias cas ut nõ ⁊ ꝓbat ĩ ſimili ĩ.l.iiij.C.de fal.cau.adiec. lega ⁊ legit᷑ æ nõ.in.l.cũ quis..codiciliꝰff.de leg. iiij.uide quod dico in ſimili ĩ.c.fi.de ſucceſ.ab inte ſta. (Irem poſſet dari ad primam qõnem alia ſa tis equa diſtinctio ꝑ quã ſaluet mes omniuʒ opi.ut ubi de male ablatis ñ ↄſtat niſi ꝑ ↄfeſſionẽ factam in foro penitẽtiali tũc creditur ſibi ſi dicat ſe reſtiin iſſe:qꝛ ĩ penitentia de oĩibus creditur confitenti ut i .c. ſignificaſti de homici. æ ſic enitanẽ abſurda Jo. an. Aut conſtat in iudicio ſen publice de male abla tis ⁊ tũc reſtitutio fiat m ↄſilium epi:qꝛ nõ dʒ cre di aſſerenti ſe reſtituiſſe ar.in.c.quãqᷓ;ᷓ de nſuris li. Vi.⁊ ſiẽ publice cõſtat de ablatione ⁊ extorſione iia publice conſtare deber de reſtitutõe ar. c.i.de peni. ? remiſ.¶ In glo. fi. ibi ſi nelet poſſet dare pauꝑi bus ⁊c̃.⁊ ſic nidet᷑ ſentire gl.ꝙ officialis neceſſario nõ aſtringit᷑ ad. dandum panꝑibus ꝙ i iuſte extoꝛſit alb.xiiij.q.vV.nõ ſane nota gl.pro intellectu illius.c. loquitur enim obſcure:ſed Inno.in.c.quia pleriqʒ de ĩmu.ecc.ſentit Zriũ ꝙ ex quo habebat officium cũ inriſditiõe tenet᷑ ꝛeſtitueꝛe qð illicite acquiſiuit qꝛ Vr acqſiuiſſe ꝑ pſũptionẽ ⁊ nioleiiã.ſecus dicit ĩ eo qui nõ hẽt iuriſditionẽ ut in aduocato.ſi eniʒ aliqᷣd ultra ꝙ; debeat lucratus eſt licet bene faciat ꝛeſtitnẽ do non an ecke i loquitur dictnʒ.c.ſane qð mihi placet. In eadem glo. ibi qꝛ neſcitur a quo ſit exrortum. Jo. an. aliter intelligit hoc c. loquitur enim ſecundum eum quando iudeus non grananit eum ultra debitum extorquendo, nam tunc eet illi facienda reſtitutio ut dicit glo.ſed loquitur cum re cipit ſalarium ꝙ ille preponens cuilibet ſoluere tene batur:unde huic preponenti nõ debet reſtimi:quia quo ad eum non põt dici debitum ? fuir in culpa p ponendo iſtum. Item penes prepoſitum non debʒ remanere ergo pauperibus erogandum ur dicit in littera. Sed tu pondera litteram ibi quicqnid fnerit a xpianis adepium que loquitur nedum de ſalario ꝙ conduxiſſet a preponenti ẽ. Sed ſaluãdo bunc intellecrum Jo. an. poreſt dici ꝙ aliqua adeptus fu it a xpianis non tamen per extorſionem ut quia de derunt ſibi quod dediſſent alijs officialibuſ ⁊ fic eiſ non eſt fienda reſtitutio cnʒ non preten At itereſſe. fiat ergo reſtitutio pauperibus ¶ Et ex his cõclu de generaliter quod nbi ex parte dantis nullum in tereſſe nerſatur in petitione:ſed ex parte recipientis ſic ⁊ tunc reſtitutio debet fieri panperibns ⁊ de inꝛe ciuili hoc caſu fiſcus recipit aufeꝛt eniʒ omnia lucra .l. lucius. ff. de iure fiſci. Abbas IIN CLoncilinʒ Oliberandam. Raugarn, petit concilium lateranenſe. S. eo.ita ?æ ad dit penam ſatiſfationis tempore abſolutionis impẽ dendam. ſecunda ibi ? talibus. ¶ Mota primo ibi ex commercio dãnato ꝙ acquiſitum ex commertio dãnato ſubiacet reſtitutioni ⁊ ſic facit in ar. ꝙ acᷣſi tum ꝑ excõicatum ſubiacet ꝛeſtitutioni ſed dic ut di xi ð. c. pꝛoximo ¶ Hõ: ꝙ ubi quis ẽ ipotẽs ad ſoluenduʒ penam debʒ caſtigari alia pena coꝛpoꝛali ad boc facit.c.finem.de do.⁊ contu.⁊.l.fi.ff.de in ius uocan. ¶ Mota ultimo ex fi.ꝙ pena quando qʒ imponitur non tantum ad caſtigationem delin quentis:ſed ut ceteri metum habeant ſeu arceantuꝛ a ſimilibus committendis facit.l.aut facta.ff de pe nis in fi. Sed quia deciſe hic continebamnr multa priuilegia eoꝝ qui uadunt in ſubſidium teꝛ? ſancte 7 inteꝛ alia confeꝛiur priuilegium plene ꝛemiſſionis qꝙ nulgarit᷑ dicitur ꝛemiſſio pene ⁊ culpe:queꝛo un de pꝛocedit hoc ut pꝛo modico ſubſidio fiat plena ria remiſſio pene cum ſcriptum ſit nullum malum ĩ punitum ⁊c̃.⁊ ꝙ pena confoꝛmis debet eſſe delicto xxiiij.q.i.non afferamus et i.c.queſiuit de his que fiunt a maiori parte capituli. Sol.multa poſſent di ci circa hoc. Et concluſiue ſciendum ꝙ una eſt ec cleſia uniueꝛſalis.i.q.Vij. conuenientibus ⁊? huiuſ modi eccleſie ſeu coꝛporis eſt ſponſus ipſe chriſtus in. c. debitum de biga.= papa eſt nicarius æ ſũmus adminiſtratoꝛ iuxta illud quodcunꝗʒ ligaueris zc. i anelionet aroctanch.l Nen peꝛmiten dum ꝙ in hoc coꝛpoꝛe unineꝛſalis eccleſie multa ſunt bona irremunerata ut moꝛs chriſti cuius una ſola gutta ſanguinis fuiſſet ſufficiens ꝗ . dimendum totum humanum genus MNen paſſiones innocentium et martirum ex quibus et alijs meritis conſtar theſaurum eccleſie cuius i ſs puni,Sig/ “ (sa,/ i itewrlu men iientapo tn nlimncn,l lctmnihir fn an ironeit g iolemn ů al picetonsatſts f ſſer ir dfſans dons line inel 4bonpoftmodun Kaatcndau ſäsdedenis NaindAmand ſnm. (Wa ädding aec ldinesſerins uimn i Abbas. inn noſim tſcs r aclginpfcansc mann =W ſchis “ nſtömügpbibei bi nuan Narter goffm rdicü neti ch n 1s Pbtit naiiſeld od Cnedüpe ad ians denod ütat oläe vddin⸗ mn lukgiis igns de i tieſer endst igeds Mua o ol gangi ſhos ſeddin Nrandamn, nin . genenee nmnnolezine 8 snndon getiois ine Nituibns (Dhnyind nuoagnſinmercannat ſimnon t ſetri inr gaii gagrinn ekod Grgtijnbeinis il Naln als r Lne nmelf il lino erſicppenn ganco uun 20 catigaionen Cein venmm ederr ed nceuneen sfuctant ſas N de cleiccormncdanmr nin Ndun iſibtdinnrn m retlegmn gor mniſoſ⸗ niſo wrt uhr n po oti/ ſblofnr Nnt naonmninin/ mmmi gta celco. munmumst l git uſnl hyle vnn G mih Nd ¶ De h plenã diſpenſationẽ hʒ papa.unde cũ remittir alicti penã vꝛ ⁊æ hũc theſaurũ cõicare ui ſit ſenſus ꝙ in re cõpenſariõe illoꝝ bonoꝛũ remittit hãc penã. Ts ſicut malũ non dʒ ĩpunitũ eſſe ira bonũ nõ debet eẽ irremuneratũ.fit ergo qnedã cõpẽſatio hicinde. Et hãc remiſſionẽ cũ certa limitatiõe pñt facere ĩfe rioꝛes pꝛelati in.c.cum ex eo de pe.⸗ remiſ.qꝛ ⁊ ipi electi ſunt in parte ſollicitudinis: nt in.c.ad honoꝛc᷑ de auc.⁊ uſu pal.æ nalʒ talis ĩidulgẽtia ſen remiſſio ẽt quo ad penitẽtiã iã ĩpoſitã ſen ĩponẽdã:ut ĩ. c. cũ eo pᷣal.⁊ qð nõ.in.c.qð autẽ.e.ti.ubi dicã.¶ In glo. in uerbo.·ibi ſimile crimẽ nſurarũ:ſed meliꝰ po teſt equiperari pecunie ſimoniace que reſtituitur ec cleſie in cuius cõtumeliã data fuit 2 aliquãdo cũ du plicatione in.c.audiuimus.S.ð ſimo.⸗ per id quod ſequit᷑ hic in glo.põt ſolui illud Zriũ de.c.pꝛecedẽti nbi nulla pecunia illicite hita im reſtituitur 2= diſpẽ ſarur in auperes chriſti: ſed hic reſtituitur rpubli cara. (Ms diuerſirans r eſt qꝛ hic plus delique rũt. ideo plus puniũt. ¶ Sed õ tex. op.? uẽ ꝙ iſia pena nõ põt habere locũ per.c.ita.ð.e.ti.nbi bona cõfiſcant.ergo hanc reſtitutionẽ facere nõ poſſunt. Sol.eſt multiplex ſm doc.põt eni hoc.c. itelligi añ cõfiſcationẽ uel ꝙ iponetur tpe cõfiſcatiõis. nel ĩtel liget de bonis acquiſitis poſt cõfiſcationẽ.nã ſimpli citer cõfiſcaus bonis alicuiꝰ nõ intellignnt᷑ confiſca ta bona poſimodum acquirenda ur colligitur in. c. ereticis. felicis de penis.li. vi. ⁊ in.l.ſi mandauero. F. is cui? ff. man. dici põt ꝙ eccleſia imponit hãc pe nã ſed pꝛinceps ſecularis aliam imponit. Abbas . ſali. Judei łᷓ pagani pu X+ ſp eciali. blicis officijs prefi ciendi nõ ſunt. ⁊ ſi eis ꝛegalia iuꝛa nendãt ad ea colligeda pᷣficiẽdus eſt xpᷣianus nõ ſuſpecius. n pꝛima parte ponit᷑ culpa regis æ excnſatio. n fa g utrũqʒ ꝓbibet᷑ ibi madamus.¶¶ Mõ. pꝰ ex tex. ꝙ offm publicũ nedũ eſt iudeis inter xpia nos ꝓhibitũ ⁊ interdictũ:ſed ẽt quodlibet offm ſeu comerciũ per qꝗð xpianis aliquod põt ingeri grana men. ¶ NHõ.fo. ꝙ licite ẽt ꝛedditus regales nendũ tur indeis ⁊ alijs paganis.nõ ergo ome cõmerciuʒ iterdictũ ẽ iter xpᷣianos ⁊? iudeos.¶ Itẽ nõ.ibi de putet ꝙ ad colligendũ iſtos redditus uenditos iu deo uel pagano electio dʒ fieri per pꝛincipẽ ſecularẽ 2 nõ per iudeum emptorẽ.nã ſi ipſe eligeret poſſer cõmitti fraus. glo.ſunt faciles hic uideas. Abbas. B lli Se ſũmat ⁊ tria facit. diciũ po . * nit. mercatoꝛi ꝓuidet. pꝛoniſio nẽ deteꝛminat. ſa ibi ꝙ ſi. tertia ibi ſi aũt. ¶ H. pꝛimo ex tex. regulaʒ ꝙ baptiʒatuʒ nel bap tiʒari uolentẽ non poteſt iudeus in ſuo ſeruicio reti nere. Ex quo infertur ꝙ ſi iudeus emit baptiʒatuʒ ſeu baptizari nolentẽ non tenet uenditio. Et ta lis ſic emptus eripitur in libertatem nulla re effuſo pꝛecio ꝙ probat᷑.iiij. di.mãcipa.⁊ in.l.i.C.qui mõ cipia xpiana de mã uide bo. gl. iiij. di. F. hec tẽ ob ſeruãdũ dixi plene ĩ.c.i.S. e. Et ex boc ⁊ ex tex.nõ. P bari pꝛiuilegio gaudet id qð eſt ad eſſe produc tů ſicut qð eſt in fieri.nã que incõtinẽti fiunr uidẽt᷑ ieſſe in. c. officij de elec. ¶ M fo ibi nec ip̃e uẽdẽ nec alius audeat cõꝑare ꝙ ſi unus ꝓhibetur aliqd uẽdere ꝓhibetur alius emere. ? ſic diſpoſiium ĩ uno correlatiuorũ extẽdit᷑ ad aliud.nõ. Mar. in.I. fi. E. ne fideiuſ. dor. ⁊ dixi in. c.i.de loca. Bed quõ qꝛ hic dantur tres menſes ad exponẽdũ ſernum em ptũ cã mercimõij qñ incipiunt iſti tres mẽſes currẽ. dicit hoſti.ꝙ a tpe uẽditionis ⁊z traditõis.i.poſt uẽ ditionem ⁊ traditionẽ ſerui factam iudeo:quia ex tẽ acquiſiuit dnium ſerui ⁊ hũit facultatem exponendi inſti. de en Gner tadttone 2. . d pac.l.tra ditionibuſ. ¶ Jo. an. dicit ꝙ a tpᷣe quo ille ſeruꝰ pe tijt xpᷣianitatẽ.bhoc dictum Jo.an.habet eq̃tatem ut enens ſeruos oĩo paganos cã mercimonij non re neatur eos.j.iſtud ipᷣs exponere nenales:quia for te non nidet ips ↄgruum ſʒ ſatis ẽ ꝙ exponat fuũ uenalem. j. tres menſes a tẽpore quo petijt chriſtia nitatem d dictũ hoſti. vr̃ nerius. nã ex quo ñ expoſuit ſeruũ nenalem.j.tres menſes preſũptio eſt ꝙ non cã mercimonij:ſed ad ſibi ſernienduʒ alł ſeꝑ fraus poſſet fieri:quia diceret ſe emiſſe cꝗ mercimo nij ⁊ poſtq; ſeruus diceret ſe uelle effici chriſtiannum exponeret eum j. tres menſes.⁊ ſic nuneꝙ; heꝛt locũ finis huius.c.⁊.c.fraternitatem. liiij.di. En glo. in nerbo.xij.ſolidos in fi.ſed glo.non declarat de q litate moneie cum in loco ſit moneta aurea ⁊= argen tea. vincẽ.intelligit de anrea qð probatur ex Pliũcti one duarum legũ.nã in.l.cũ ex falſis.ff.de ma. reſ. dicit ꝙ ſeruitus preſtita ex falſis codicilis n. debent reuocari datis.xx.ſolidis ⁊ in.l.papinianus als eſt l.ↄtra. ꝗ.fi.ff. de inoffi. teſta.fit mentio in ſimili cãu de.xx.aureis. Et ſic debet intelligi de ſolidis aureis quorum.lxxij. faciunt unam liberam auri.C. de ſu ſcep.? archa.l.quotiẽs.li.x.⁊ idem ſenuit gl. in ſt imnmi li in. l. quicũqʒ. C. de ſer. fugi. æ dixi in.c.i.s.e¶ Er ſatis eſt neriſimile ꝙ ius intellexerit de auꝛeis. nam ridiculũ eſſet ut pro bono ſeruo darẽtur. xij. ſolidi argentei.nam modicuʒ eſſet quod nõ. ¶ De bereticis. Nica. ¶ Supꝛa niſum eſt de his qui non baptiʒati denʒ blaſfemãt male colendo cõpetenti oꝛdine nidendum eſt de illis qui iam baptiʒati ĩcidũt in hereſiʒ.⁊ ideo merito ⁊ cõpetenti oꝛdine hec rubrica poninr. Abbas. Bbin g. Brenve eſt uel per alia uerba põt ſic ſummari ¶ Intidelis eſt qni nõ ha bet certitudinem fidei æ infideli nõ eſt credendum in pꝛeiudiciũ alteriꝰ. ¶EH. pꝛimo ex tex. ꝙ fides debet habere certiim dinẽ æ nullam ſecum admirtere dubitationẽ cõcoꝛ. c.firmiter.S ðᷣ ſum.tri. Sed 3 hoc ⁊ tex.op. 7 uidet̃ ꝙ omnis homo ſit ifidelis.nã nulius homo reperituꝛ qui aliqnãdo ex ſcrupulo cõſcientie nõ du bitet in fide ⁊ de reſurrectione mortuoꝝ ⁊ creatiõe mũ ai ẽ ſimilibus. So.dicit Jo.and.⁊ bene ꝙ tex. debet intelligi de dubitatiõe que hẽt in ſe firmitateʒ animi æ quãdã ꝑtinaciã ut q; ꝑſeuerat ĩ illa dubita tione:ſecus ſi incidat in cogitationẽ ul dubitationẽ 2 cogitationẽ pᷣmis motibꝰquibꝰ nõ aſiſtit ſʒ ꝛeſiſtit cõfirmãdo ſe fidei ecclie qꝛ tũc potiꝰ patitur ex illa cogitatiõe ⁊ meꝛet᷑ potiꝰ ꝙᷓ demeꝛeat deſiſtendo.nã qñʒ ẽt inuitus quis polluit᷑ pꝛauis cogitatiõibꝰ.? p prie dicũt᷑ primi motus q̃ nõ ſũt ĩ poteſtate hõium. iõ nõ iputant᷑ ad culpã.de h̊ qð hẽt in palea:ſed pẽ ſandũ. vj. di. ⁊ de iſtis primis motibꝰ intellige dictũ aphi. Temptatio nos non appꝛebendat niſi bũana. vide tex. de pe. di.ij.c. inteꝛ ⁊ ſic etiaʒ intellige illud pſalmiſte. Meatus qui tenebit ? allidet puulos ſu os ad petram pſal. cxlvj. uide qð nõ. in rubrica de lum. tri. ⁊ facit.xxiiij.q.i.̊ eſt fides. ¶ Sed queꝛo q̃d intendit lra in fi.ibi qni fidem vitatis ignoꝛat. So. qui vitatẽ ſidei ignoꝛat ſiue baptiʒatũ fuit ſiue nõ. Et ĩitellige qñ ſe nõ ↄfirmat in fide eccleſie. naʒ ſi s enaꝛet in fide ⁊ cꝛedeꝛet ill eſſe fideʒ ecclie et paratus ẽ ſe coꝛrigeꝛe ſi aliud tenet ecclia iſte nõ eſt br̃ticꝰ. qꝛ fides eccleſie ẽ fides ſua ex q ſe ꝛcfeꝛt ad fidẽ ecctie: ut in.c.ij.de ſum.tri.⁊ qð ibi nõ.⁊ in di cro. c. h ẽ fides cũ ibi nõ. ¶ Ultimo argue ex bac ̃a ibi nec eis oĩo credendũ ꝙ infidelibus ⁊ heꝛeti cis nõ ẽ aliquid credendũ in pᷣindiciũ alio =. naʒ ex qno ſunt infideles deo nõ pᷣſumunt᷑ fideles hõibus z iõ in teſtes nõ admittunt᷑ ↄtra criſtianos.ij.q.vij c.nmon põt ⁊.c.pagani. lro getee oIi ꝛeue ẽ uel põt ſic ſũ Bi alios mari.Eꝛꝛare in fide cõ nicĩ ꝗᷓ alios enãtes cũ põt ab enoꝛe non aeuocar. ¶ Mõ pꝰ ex tex. malũ pꝛeſumẽdũ ò pñtes 7 tacẽtes alioꝝ eꝛoꝛes.nã eꝛꝛoꝛ cni nõ reſiſtiur ap queꝛo de quo eꝛꝛoꝛe intelligitur iſte tex. Solutio de bet intelligi de eꝛꝛoꝛe fidei ut faciat ad tirnlum.põt Et intelligi in quolibet erꝛoꝛe. nam enꝛaꝛe pᷣſumitur qui eꝛꝛãtibꝰ cũ põt nõ ꝛeſiſter̃ ſiẽ alibi dꝛ nõ carere ſcrupulo ſocietatis occulte qͥ manifeſto facinoꝛi de ſunt obuiare ui i pᷣalle.c.qui põt ⁊ i.c.dilecio ð ſẽ. ex. li. Vj. Sʒ prelſeꝛtim hẽt locũ fauoꝛe fidei ⁊ qñqʒ magis peccat aliqs qꝙᷓ; ille qni errat nt qñ defendit illiꝰ enoꝛẽ: qꝛ ipe nõ ſolũ enat. ſed alijs offendicn ũ eꝛroꝛis pꝛeſtat. xxiiij. q.iij. qui defendit. ¶ In glo. ibi a pecẽo ↄmittendo. Ael põt dici ſᷣm Jo. an. ꝙ ſauoꝛe fidei tex.iſte ĩtelligit᷑ indiſtincte ſine peccamuʒ cõmiſſuʒ fuit ſiue ↄmittendũ uel ꝓpter ꝑſeneꝛãtiã ĩ peccato põt dici peccatũ cõmittendũ. Et certe etiaʒ gl. hũit bonũ ĩtellectũ.nã dʒ glo.intelligi de peccato cõmiſſo æ non ꝑdurãte. tunc eim ad ſolum pꝛelatnʒ ſpectat conectio. Sed ſi hẽt iteꝛationẽ nt qꝛ eſt pec catũ ſucceſſiuũ tũc quilibʒ dʒ aliũ coꝛrigeꝛe inxta ðᷣ nũtiationẽ euãglelicã.vn dicebat hoſtien.ꝙ iudicia lis conectio ſpectat ad ſolum pꝛelatũ uit in iuribus allegatis in glo. Sed euãgelica ſpectat ad quẽlibʒ 2z ut aliqd affeꝛat ſpecialitatis h.c. poſſumꝰ dicẽ ꝙ qͥ põt aliũ ꝛeuocaꝛe ab enoꝛe fidei æ non ꝛeuocat indi ſtincte peccat. Sed de alijs eꝛꝛoꝛibus an ? añ quis teneaĩ ꝛeuocare ſeu denũtiare dic ut plene nõ.jn. c. pꝛobatur: xxxiij. di. enoꝛ ⁊ in. c. quid pꝛodeſt¶D⸗ ¶ De bereiicis nonit de iudi ⁊.ij.q.i.ſi peccauerit. Hico. abbas. Irmiſſime. Hereticus peꝛſene ꝛãs ete:naliteꝛ dam natuꝛ cui nec ꝓdeſt baptiſmus nec elemo ſyna uel martyriuʒ ł aliud qdᷣcũqʒ bonũ qꝰ.ad boc ut auarun uitã eternam. ſa ꝑs ibi omninʒ hoiuʒ. . primo ex tex. ꝙ fides debʒ br̃e quãdam fix mittatem æ nullã ꝓrſus dubitatõz. ¶ Mõ. ꝛ.quod hereticꝰ quãtũcũqʒ in alijs bonus ⁊ qualiacũqʒ bo na opera exercens non põt ſaluari ſi ĩ illo errore ðᷣ cedit. illa ũ bona oꝑa non ſunt ex toto deꝑdita: ſed nalent ad minus ſupplicium ſubeũdũ.nã nõ crucia bitur ita acriter ꝗᷓ ʒ ſit hereticus aliqua bona eꝑa exercebat ſiẽ is qui cum hereſi ſẽꝑ iacebat i peccato ⁊ hoc uoluit h̊ tex.in fi.dũ diẽ ꝓficere poterunt ad ſalutem.i:ubi hẽat uitã eternã.ad alia ergo ꝓficiũt que habentur hic in glo.fi.nide quod legitur ? no tatur de pe. di.iij. F. fi.? in.c.quod quidam de pe. 2 re. ¶ Altimo collige ibi hereticum uel ſciſmaticũ quod hereticus ⁊ ſciſmaticus equipeꝛãtur. nam ſciſ ma non eſt ſine hereſi.quia ſciſma ſonat in diuiſio nem. qꝛ ſciſmaticus ſe diuidit ab eccleſie ſancte uni tate. uide bonum tex. xxiiij.q.iiij. inter hereſiʒ ⁊ ſcil ma et hoc eſt regulare. Fallit indicente ſe eſſe papã er alium antipapam .nam iſti non ſunt beretici.unð eſt ſciſma ſine hereſi qr quilibei credit unitatem ec cleſie et eccleſiam eſſe apud ſe ita dicit gl. ſingulaꝛi xxiiij q.i.c.i.idem dic de credentibus ut credentes uni non dicantur heretici exquo credunt unam eſſe eccleſiam quam dicunt conſiſtere debeꝛe apud iſtuʒ ſecus ſi cꝛedeꝛent quemlibet contendentium eſſe pa pam qr tunc propꝛie heꝛetici eſſent. diuiderent eiʒ eccleſiam et ueniꝛent contra articulum ſimboli et unam ſanctam ecleſiã.ſic intellige glo. nõ. vij. q.i. non autem. ¶ Ultimo collige ubi fuerit incoꝛpo ratus et integratus eccleſie ꝙ hereticus eſt extra ec cleſiam et dicituꝛ integrari et incoꝛporari per pre ſentiam. ¶ In glo. i. in. fi et dic ſecundum hoſti. quod iſtis duobus ultimis modis poſitis in glo.ꝓ prie et ſtricie dicitur quis hereticus.nam in alijs pꝛecedentibus caſibus dicit᷑ qs hereticꝰ laꝛge.nã ex communicatus dicitur hereticus quia ſe dinidit ab unitate eccleſie. nam peꝛ excommunicationem eijcit extra eccleſiam. xi. q.iij.audi.⁊ ſic largo modo iudi 2=ͤ omnes infideles poſſunt dici heꝛeiici quia ſunt ex cꝛa unitatem eccleſie. VYide de pꝛedictis bonam gl. xxiiij.q.iij.O. quia neꝛo. Et dicitur heꝛeſis ab elec tione enoris uel ab eno eꝛꝛas uł ab adbeꝛeo quia adheꝛet opiniõi eoꝝ uel ab beꝛciſco qð ideʒ ẽ ꝙ di niſio qꝛ ab nnitate ecclie ſunt diuiſi. In glo. fi. ĩ fi. Itẽ nalent bona opera quo ad illuſtrãädam men tem. nam facilius merebitur gratiam conueꝛſionis quia bona opera exeꝛcet q; qui ſempeꝛ eſt in pec cato ¶ Item moꝛiſicatis peccatis interdum illa bo na opera ſurgunt de pe.diſtin.iij. firmiteꝛ ⁊ geneꝛa liteꝛ. nide in iuꝛibus ad que ſupꝛa ꝛemiſſi. Abbas. . „ ta rupi m r lni 4 Moroyera ſvnoli tr omin in /ns. ci ninci oin l nsaiun⸗ Azqmnideſbir Agn intit ni no e hoſnndoni go avel ſmiamtſts tgin En Gnt Nſmncid ünndn aceen törd fliomin min eni Jond amt oaimmn dein Poſtfälenen cöniſi per nönun ycerqno nonrus olenat nof poſj ſnnnmnr Gi ouo r vin olaiofiojnonmminr gom in lea poſtu lnamr pvlino an ltſinn t i,g ti ſmu ii immincifn o imone wnt nhrlelſigns Goldthii ſtanm⸗ tGenonnitepgins dii tunini chinladind taAmmfir Mbmefiimiinmocalninz oniſrunen Oici aic ine nemenpnbmm ntoni an ſont n encbe; ni al lug pinĩ ſen Mo,glqrog men llſang ir , (Srrd ohi NecAoncin lgeiibnninnu lini imuias guprin in i gn almſonr Ciniio rdtilt thaceſe inee Uni iiz g üi iner bereſzel ne Filneneſeledc n ſündnſunbdereic nd AA ihe celumimenes ſeevnſeindcrg gen ndit de acdantbus adents berenai erono denrtran dA mn nlſenecteraun, ſ Genbe anmchyrumdle Etrmid Ainr dudre onn ofninun intola ſeinclige o. gt wo ligerdi weininop Gaeeicts Gcnnd gnnd Wonn nna Nr Emdumnddi. õ n⸗ ſan cOneſon gim an in habt narmiin nisetnis end en lniſmg Nr 4 cbeluhn Batonitast Brenue eſt ur Rateꝛnitatis. pot ſic fimari Scꝛipta per herericos non hnr fideʒ autẽ ticã nel ſic.Oãnato anctoꝛe dãnantur eius ſcriptu re libꝛi æ opeꝛa. Cõis diniſio. ſᷣa ibi cum celeſtinuꝰ. Crp ex tex. ꝙ papa põt in ↄcilio ſeu ſynodo Inari de hereſi.nã in cauſa hereſis ſynodus ẽ ma ioꝛ papa ut nõ.glo.xix.di.anaſtaſius quã nõ.⁊ nið bonã glo.in.c.ſi papa.xl.di.⁊ ꝑ archi.in.c.ĩ fidei ðᷣ here.i. vi. Idem dic ubi duo contendunt de papa tu. ⁊ pꝛo certo neſcitur quis eoꝝ ſit uerus papa.nã tunc concilium dʒ congregari æ qõm decidere nide tex.iũcta gl.i.c.ſi duo.lxxix.di.⁊ nõ ẽ alibi ita bonꝰ tex. quo ad hũc articulum. Et ponit ibi bugo unũ ſingulare uerbum ꝙ poterit conciliũ congregari ꝑ cardinales qñ neuter cõtendentiũ uelet congregare ſuã obedientiam in eodem loco. ¶ M. ſecũdo aꝛ. ex fi. e ꝙ ſcriptura per notariũ confecta poſtq fue rit condemnatus de falſo iu ſuo officio cõmiſſo nõ debet recipi tanꝙ; autentica:qꝛ ex quo damnatus ẽ auctoꝛ opera ſua nõ faciũt fidem pro hoc in noõrio eſt tex. oprimꝰ in.l.ſi quis. C. de ſuſcep.⁊ arca.li.x. facit tex.cũ glo.in.l.ſi quis argẽtaꝛijs...i.ff.ð edẽ. 2 ad h̊ͥ qnotidie ſolet allegari iſta la ⁊æ circa hãc ma teriã Inno. hic poſuit bonã glo.que quondie ſolet allegari ꝑ canoniſtas æ legiſtas. Er nt habeatur eiꝰ glo. clara ? concluſiua quõ nũquid indiſtincte ſcrip tura cõfecta ꝑ nõriũ falſum ſit nulla. So. capiendo mentẽ Inno. aut loquimur de inſtrumẽtis cõlectis poſt falſitatem cõmiſſã per nõrium nel añ. Si ante tunc ex quo notarius tollerat᷑ in officio nalent licerx poſtea ſequatur dãnatio ſeu depoſitio: qꝛ geſta rõe publici officij non retractãtur ꝓpter publicã utilita tem licet poſtea ſequatur depoſitio ad .l.barbariꝰ ff. de offi. pꝛeto.⁊.iij.q.vij.. tria.v.uerum. Sed inſtrumẽeta cõfecta poſt daãnationẽ non naleꝛet ut H̊ ⁊ in pꝛealle.l.ſi quis. Sed dubiũ eſt quando añ dã nationẽ notarij reperitur unũ iſtrumẽtũ habẽs plu ra capitula:⁊ in uno.c.eſt admixta falſiras nunquid ꝓpt᷑ hanc falſitatẽ in uno.c.admixtã reprobeiur io tum iſtrumẽtũ. Quidã diſtinguũt aut capla ſunt cõ nexa ⁊ repꝛobatur in totũ.aut ſunt ſeparata:⁊æ tunc non repꝛobat᷑ niſi ad illud capitulũ qð eſt falſũ. ita refert Inno. aliquos tenere ⁊ eſt opi. Jo. gl. in. c. ſi ad ſacras.ðix.di.¶ Sed bar. brix.ibi in additio nibus ⁊ in ſuis qõibus tenuit totum inſtrumentum repꝛobari.idẽ nẽ tenere Inn. bar.i.l.ſi ex falſis. EC. de trãſa. diſtinguit aut falſitas pꝛocedit ex uirio notarxij ⁊æ tũc inſtrumtũ coꝛruit in totũ ⁊z hoc ẽt uo luit Inno. hic qð ſatis placet ſicut dicimus in teſte ut ſi aliquã falſitatẽ adijciat teſtimonio ſuo dictum eiꝰ in torũ repꝛobat᷑:qꝛ reꝑit᷑ ꝑiurus.iij.q.ix.pura. ſic eſt in notario qui ẽ qᷣdã teſtis.l.domiti labeo. ff. de teſta. ⁊ uerũ ſi ẽ falſitas circa ſubſtãtialia nego cij. uel circa circõſtãtias eius:ut qꝛ debebat ſcribere ꝙ titiꝰ pꝛomilſit.x.? notariꝰſcripſit de.xx. Sed ſi fal ſitas eſt oꝛta circa alia extrinſeca ut qꝛ ſcripſit ↄtra hemtes eſſe ↄſanguineos uel aliquid aliud qð ñ fac ad negotiũ:lʒ hoc ſit falſũ nõ repꝛobat᷑ iſttm pꝛopt boc: quia illid non ſpectat ad offmn notarij. ? idem ¶ De hereiicis: in teſte ita noluit Inno. hic ? ita tẽpera dictũ bax. Aur defecrꝰ nõ ꝓuenit ex nitio notarij: ⁊ tunc aut cernit ſubſtantialia inſtꝛi:ut qꝛ fuit omiſſa indictio ? dies.⁊ tunc inſtm coꝛruit in totum in auc. ut pre po.no.impera.poſt pꝛin.⁊ nõ.in.c.inter dilectos.ðᷣ fide inſtru. aut defectus non concernit ſubſtantialia negocij ⁊ tunc debet fieri illa diſtinctio.ant negotia ſunt cõnexa aut nõ.pꝰ caſu nõ coꝛruit in totuʒ. fo caſu ſic:ut in preal.l.ſi ex falſis.æ tNᷣ mã nide ꝑ bar. in repetitione preal.l.barbariꝰ. Sʒ circa pdẽa bar. poſuit unam queſtionẽz limitatiõʒ ad pꝛedicra ĩ ex traneo loco uidelicet in.l.eadem lege.ff. ad.l.iul. re pe.ubi dicit ꝙ inſtrumenta confecta per notarium damnatum ſunt nulla quando fuit cõdemnatus ppy falſitatẽ cõmiſſã in officio tabellionatus.ſecus dicit ſi alias fuiſſet danatus de falſo cõmiſſo:tamẽ extra officiũ uel ſit effectꝰ infamis uel ex alia cã tũc.n. cõ cludit ꝙ illud offm nõ hʒ in ſe dignitatẽ: ut qꝛ non eſt notaꝛiꝰ pꝛincipis.l.i.C. de man.pꝛin.nel nõ het offm de publico:ut qꝛ non eſt notaꝛius in bãcha ꝗ; tũc ualeꝛẽt inſtꝛa cõfecta per iſtũ ctũcũqʒ ſit ifamis ¶Muetur qꝛ..ſi quis ſuperius alle. facit tin menti onem de falſuate cõmiſſa in officio. Item quia no tariatus non eſt dignitas ſed quoddam munus. I. fi. in pꝛin.⁊ ibi glo.C. qui mili.non po.ii.xij. Itrem infamis põt eſſe pꝛocuratoꝛ inſti. de excep.infi. vu de potuit iſte rogari a ꝑtibꝰ ut cõficeret iſtim ita iuluit bar.incipit conſilium:ſed Jo. in canſa cuius dam notarij qui fuerat dãnatus de falſo qui extra xerat duas chartas de libro cõitatis c. Et nõ.S dicta ? maxime procedunt quãdo notariꝰ toleraba tur in offiio:ad hoc quod nõ. in. c. ſuſcitatus de re ſcrip. ¶ t an ualeant iſtrumẽta cõfecta peꝛ nõriũ excõicatũ nide bo.gl.de ſen. ex. decernimus li. Vi. In gl.i.in. fi.ul dic ſʒ hoſtien ꝙ dicta auctorisdᷓ nati poſſunt recipi tãqᷓ; rationabilia ſed nõ tanquaz aucroriʒahilia.⁊ ſic poſſunt reduci ad concordiam ura alle. in glo. ¶ Et extra glo. queritur quid de ſacramẽtiſ receptis ab heretico.dicit Innocen. ꝙ ſi ignoranter ab eo fuerunt recepta quod non ſolum confertur eſſentia ſacramenti ſed etiam gratia.nam et iudas fuit hereticus.i.q.i.eos ramen baptiʒanit et tenuit eius baptiſmus.i. queſtio.i.dedit ſed ſi ſci enter tunc non confertur gratia ut.i.q.i.etiam de h̊ nide latius hic per Innocen.⸗= per eundẽ in.c.i.ðᷣ ſciſmaticis ubi de iſta materia late tangitur ꝑ iplum Abbas. Sic. J qui 8 Legitur duobns modis 1 ſed ſecundum communem ? neriorem intellecium hoc dicit. Epiſcho ꝓus inſtituens hereticum conſanguinenm nel extra neum uel paganuʒ etiam poſt mortem excomnnica tus nuntiatur.h.d.æ ut faciat ad ti.põt intelligi ex hoc preſumat᷑ hereticus. Cãus cc. ¶ Mõ.p ꝙ; bereticis ſeu paganis ñ dʒ aliqd reliqᷓ ĩ teſtamẽto. Et põt adduci tex.ad aliã qõne nũqᷣd potiꝰ ſit ſub neniedũ fratri carnali heretico q; extraneo catholi co de qua qõne uide per gl. xxx.di.c.i.et quod nõ. Vlij. di. quieſcamus et in. c. non ſatis. xxxvi. diſtin. Et cõiſeꝛ ↄeluditura fti carnali heꝛetico potiꝰ eſt ſubuneniendũ. ¶ Wõ. 2 caſũ in quo poſt moꝛẽ ꝗS excõicat. alios caſus uide. xxiiij.q.ij.i ſummac Daé nõ. ʒ ꝙ ꝓ decedẽte in peccato moꝛtali non eſt oꝛã dum. xiij.q.ij. ꝓ obeũtibus.=.xxiij.q.v.placuit:vñ intellige finẽ hꝰ. c. m cõſuerudinẽ quorumdaʒ loco rum ubi nõia epoꝝ ſcribuni in aliquo libꝛo æ ꝛcci tanĩ in die obitus eoꝝ ⁊ ꝓ eis fit aliqua oꝛatio.vñ iſti tales de quibuſ hoc nõ deber recitari it dei ſaceꝛ dotes.i.int᷑ illoſ ſic ſcriptos mõ predicto ¶ In gl. i. ibi et ſic ꝛepete illã dictõ hẽticos ¶ Ex bac ꝑricu cula gl. colligitur nnuſ intellecius ad iſtuʒ tex ut itel ligatur de epo inſtituẽte exiraneũ beꝛeticũ: ſecꝰ ge. ſi iſtimat extraneũ catholicũ.ex hoc eniʒ nõ dʒ dna ri. ⁊ hãc lec.tenẽt cõiteꝛ doc.quidã m dicũt ponẽdo aliũ intellecuʒ ꝙꝙ lia deber ĩtelligi indiſtincte ꝙ iſti muẽdo exrraneũ ẽ preſũpiõ ꝙ nõ dilexit eccleſiam. ſʒ ceꝛte iſte intellectus mihi nõ placet quia pc wit inſti tuere extraneũ amicũ. ¶ Atem eccleſia ſua forte ñ erat indigens. ¶ Item laceꝛdos poõt diſponere e patrimonio ſno prout vult dũmodo nõ i perſonas ꝓhitas. xij. q. i. ſint manifeſte in. V. obtempin facit tex. in. c. le. ꝗᷓ loquitur de cadeʒ mã ⁊ lacit mentionẽ dqũtaxat de hereticis ſeu paganis. Loquitur de eadem mã ibi dictuʒ fuit de epis ad preſbueros et de epiſchopis non nendicat ſibi locũ in preſbucris 27 alijs clericis niſi fiat extenſio per legiſlatorem. Item nõ. qdð h̊ ꝓhibitio tm fit reſpectu nõ caiholi corũ nõ reſpectu exrraneornʒ g caiholicũ põt cleri cus inſtitueꝛe pꝛont dixi in pcedenti.Si iñ moritur iteſlarꝰ ñ exntibus ↄſanguineis ſuccedit ri In gl q. Vlt.c.fi.nõ.in.c.i.de ſucceſ.ab inteſia. ĩ Vbo. nihil ↄferãt ibi ne pereant nõ.gl.⁊ fac ꝙ nõ gl. in. c. i. xxx. di. - eſt ibi bonꝰ tex. ꝓ hac gl. ſic in telligo ꝙ dixi z in pꝛecedenti.c.ꝙ ſubuemiẽdũ ẽ pa tri nel fratri heꝛetico qñ in eo niget magna necitas alias nihil confeꝛendum eſt ut ꝓbat iſta la ubi dit nihil conferant catholicis ueꝛo pennbus por cleric? etiam de bonis eccleſie licite ſubuenire cũmodo nõ faciat eos diuites:ſed ut eis ſubueniat in neceſſitati bus ſicur ⁊ in alijs indigentibus ⁊ foꝛtius tenemur ſubuenire iſtis qꝙ; exiraneis n in.c.non ſauiſ.xxxvj di.æ.xij.q.ij. monemus ⁊ in.c.i.de coha.cle.⁊ mul. Abbas. i hriſtus fuit Bm chriſtus. rns deus et uerus homo ſentiens oppo ſiium beꝛetic? eſt 2 excõicatꝰ.h.d¶ ¶ Mo.p ꝙ nerus homo exi ſtit ex aia 20nabili æ humana carne alteꝛo iſtorũ de ficiente non eſt hõ ↄcoꝛ. de cele.miſ.c.in quadam. ¶ Mõ ꝛ ꝙ xpᷣs non ſolum habuit habitum bomi nis: ſz uerã bõis eſſentiã. fuit g Opoſitꝰ ex duabus naturis. I. ex dinina æ humana ut in. c.i. z. ij. ð ſum ma tri. ¶ In glo. fi. de hac mã qualiteꝛ laici ⁊ cleri ci ⁊æ debeãt cꝛedeꝛe ⁊ an in eis ſit excuſabilis ignoꝛã tia ſi neſciũt explicare articulos fidei nõ.i ſeica de ſum. tꝛi.? ER Inno.e. ti. ? dic ut ibi nõ. Et nõ. ex H n cos *cũñ pꝛecedẽti ? extẽdii quoed glios clericos. ¶ Et ex h nõ. ꝙ diſpoſuõ loquens ¶ He beꝛetieis er ex tex. ꝙ papa põt induceꝛe nonũ articulum fidei declarãdo iſtò ius diuinũ.⁊ ex h̊ infert quod iſta cõ ſtirutõ reſpiẽ ẽt pᷣterita cũ diſponat ſuper iure diui no.ad ̊ ð uſuris.c.c ũiu. . eretici receptatores ⁊? Icut git. fantores ipſorum ex cõi cati ſunt ⁊ decedentes in h pecco in cimite rio eccleſie ſepeliri non debẽt nec ꝓ eis orari. ð. prio ꝙ cũ heretico nõ dʒ qͥs negotiationẽ aliquã exercere nec eũ in domo ſua reciꝑe uel alit᷑ faue?. ideʒ ð ſubueniẽtibns ðᷣ qbus in.l.i.ff.ð recep ta. ¶ Mõ. 2 quod ꝑ ↄſtõnẽ generalẽ pñt colligi pᷣ nilegia quãtũcũqʒ ſpãlia: attendi m debet tenor ixp- Re de quo tñ uide quod nota. de cẽſi.cum iſtãtia. Sed qro qꝛ lr̃a faẽ mẽtõem de partibꝰ tbheoloſa nis quid de hereticis aliorum locorũ.doc.ꝙ idẽ ⁊ bñ ꝓ h̊ fac.c.excõicamꝰ.j.eo.⁊.j.c. ꝓximo. ¶ Alrimo nõ. quod hereticꝰ ul fauẽs hẽrico dece deſ ĩ h peccato ſepeliri ñ dʒ ĩ cimiterio int xpᷣianos nec pꝛo eis oꝛatur. . Hereticus abolendam. male ſetiẽs nel male docens ðᷣ ſacramentis eccleſie ex cõicatus eſt æ connictus niſi ſe correxerit ⁊ erxorem abiurauerit ſi clericus eſt degradetur ⁊ curie ſecu lari tradatur per quam etiam punietur eadem etiã eſt pena ſuſpectꝰde bereſi ſi ſe non correxerit ⁊ rela pſis oĩo audientia denegarur. ſeculares principes qᷣ iurare nolunt de eccleſia contra berericos defẽdẽda excõicantur ⁊ terr̃ eorum ſupponuntur interdicio. ciuitates uero ipſorum reſiſtentes aliarum ↄmertio 7 epali dignitate priuantur: exempti nero ſubſunt ordinarijs ſupeꝛ his que contra hereticos inſtitr ũt lora. primo ꝙ non ſolum eſt heꝛeticus male ſentiẽs de arriculis fidei qui continentur ĩ ſymbolo ſed etiam male ſentiens de ſacramentis eccleſie quo rum quatuor exprimuntur hic reliqua tria nide per glo. in. c. ueniens de tranſac.?⁊ ꝑ Jo. an. ſuper ſeica de ſacra.non neran . 4 Mota.ꝛꝰ quod epᷣi cogno ſcunt de crimine hereſis tam conira clericos ꝗ; cõ tra laicos etiam exemptos ut in fi. he æ hoc iĩtellige quando factum eſt clarum ⁊ determinatum ſin autẽ eſſet dubium tunc queſtio debet remitti ad ſolum papam xxiiij.q.i.quotiens ⁊. S.de batiſ. maioꝛes. 15. tertio ꝙ capitulum ſede nacante ſuccedit in poreſtatem etiam cognoſcendi de hereſi. [Drz nota ⁊ quarto ꝙ clericus conuictus de hereſi. non debet in continenti tradi ſeculari poteſtati ſed pri us debet deponi æ degradari æ formam degradati onis nide in.c. degradatio de penis.li.Vi.E in hac degradarione in defectum epiſcoporum poſſunt aſ ſumi alij prelati de quibus in.c.i.e.ti.li.Vi. teʒ nota caſum in quo parcituꝛ penitenti nam ſi hereti cus uult in continenti redire ad fidem euadit penaʒ mortis regulariter tamen peꝛ penitentiam non tolli tur pena. lege qui ea mente .ff. de furis. ¶ Item nota ſingulariter tex. ꝙ duo requiruntur ad hoc ut ꝛedeũtibus ad fidẽ dimittat pena mõtis ſcilicʒ ꝗ; incõtinẽti ⁊ ſpõte reuertat᷑ ad fidẽ ſi ergo ex iterual lo ñ ſpõte ſʒ mein pene ł ꝓbationũ dicũt ſe ad fidẽ Nainprel ,Moffi⸗ ali ini eben ig cter omii vr indiaan ſbihu ir ictuni mnin Mcnin rcenr cahi mgsir ini ror glai cchla ta pol gopluani pxcgvtnbys wvr eprateſiaſtc ucic⸗ tippii uaſurenka. CMö.n. .. ain Higtinsarhilna dor toninere 6dor rinido 1 d donn n wendin ewdtain Aean Nind wnu cnomin aud erih droofrmehsn dcegens laamnti l qr ler nhal irde miduo ien rronmallſa d an euibpn fti tolci id nmmſlem nmmantii teitnmſeni onſancdie n Maneni corate nie amnſan Mofoti cha Gadatins aſn⸗ ndliiſgen indſingnng niſdi. 1goizcdirann diebargoinne fun venit nonici e e tnultgnennngnn ultininſltin⸗ iketn iiccjolir Eiern . HMning chntn emnhe lncs benzz unmninis tſe e msniſ Ceongntz eoren nsch egelan taneſecg umn gangmienreaden eri dſenn onerit tre rgmn ielinapinttes Ccein onaarenos dtide f conun ipponunmr inecco, ormn teſſtenrselumn oneno muuamn ennmnn i0l arunmtmiiſtuii r aun , ernag /l Hioninirenmi noh⸗ Sceſgummns ateſe o nu beteign niauitepr uir 1 nſmaſr (Pond wddhge enn anntmiheg) 6 mmnntikt iche Qaterninmun irm ue nin Ihn — ibal mos, ne lcche ninllu dn ¶C Se hereticis:. redire nõ eſt eis paꝛcẽdũ qð bene nõ. Et qn dicant᷑ ſpõte redire dic ut nõ.archi.in.c.ut cõmiſſi de hef̃. li. vi.? Jo. de lig.in cle.ad noſtꝛuʒ eo. ti. ¶ Item tertio requirit᷑ ut erroꝛẽ ſuũ publice abiuret ad ar bitriũ epᷣi cõſuetudinẽ regiomo. &. Nre mot addi 2 quartũ ut ſatiſfacionẽ cõgꝛnã exhibeat de peccato. nã põt ſibi indici penitẽtia nel alia pena pecuniaꝛia. de quo dicẽdũ ut in.c.ut cõmiſſi pꝛeal.? quod nõ. in. pal.cle.ad noſtrũ.⁊= ̊ nõ. Alenns collige ꝙ; in hoc crie hereſis etiã laicꝰ eſt ſubiectus epo.⁊ dic ꝙ hoc cꝛimen eſt mere eccleſiaſticũ:unde iudex ſecu laris et g laicum cognoſcere non põt:ut in.c. ut of ficiũ.O. ꝓhibemus eo.ti. li. Vi. ſed ſola executio re linquitur indici ſeculaꝛi poſt ſententiam epi ⁊ ad eiꝰ requiſitionẽ nt hic ⁊ in.c.cum ſecundũ leges eo.ti. li. Vi.⁊? in pꝛeal.c.ut offm. ¶1 5. ultimo modum pꝛocedẽdi õ ſuſpeciũ de hereſi qui non poteſt uera citer ↄuici nt indicarur ſibi purgatio ad arbitꝛium epi ⁊ ſi defecerit punitur ut cõuictus: ut hic ⁊ in.c. inter de pur. ca. ubi magis clare. 25. in. uer. ſta tuimus ꝙ rõne ðᷣlicti eccleſiaſtici poſſunt ẽt laici pri cipes pꝛiuari ipſoꝝ dignitatibus honoꝛibus ⁊z offi cijs per eccleſiaſticũ indicẽ ⁊æ inhabilitari ad alia of ficia aſſamenda. ¶ Mõ. in. v. ciuitas tex. ꝙ etiam uniuerſitas ampliſſima pot cõmittere delictum in fa ciendo ⁊ cõ nittẽdo ⁊ et puniri criminaliteꝛ dic de boc nt dixi de ſimonia in. c. dilectus.el.ij. 6. ultimo unũ caſum in quo exẽptꝰ eſt ſubiuriſditione — epi, cognoſcit iñ eps ut delegatus ⁊.j7. latius dicaʒ. E S gio inbi ? mandat ab alijs obſeruari aduerꝛ te qꝛ tex.nihil dicit de mãdato ſed quod ſeruat pre dicat romana eccleſia. Et ideo conclude melius ꝙ ĩ ſpectãtibus ad fidẽ catholieã ſequi debemus ⁊ tene re puod ſeꝛuat romana eccleſia. Sed in alijs a fide nõ tenemur ſequi conſuetudinẽ ratione eccleſie uel curie niſi doceat æ mãdet eam ſeruandam quia nihil officit ĩ ecclia dei diuerſitas ↄſueimdinis ðᷣ cõ ſecra.di.iiij.de trina.⁊ ita diſtinguit glo. iĩ ꝓbhemio ſexti libri. ¶ In glo.ij. ibi remanet penes capitulũ no. bñj ex hac glo. iuncto tex.ꝙ appellatione cleꝛico rum ueniũt canonici.nã tex. facit tñ mentionem de clericis:ſed glo.æ bene intelligit de canonicis:qꝛ.c. ſuccedit in iuriſditionẽ epiſcopi z non reliqui cleri ci ut in.c. eũ oli.⁊ in.c.his que ðᷣ maio.⁊ obe. An autẽ in materia odioſa appellarione clericoꝝ ueniãt cononici: dico ſuper hca de uita ⁊ hone. cle. 2 ifi. glo. Inno. hic generaliter qrit ad quẽ deuoluat᷑ iu riſditio defuncti anꝙ; ſucceſſoꝛ inſtitnatur. Et in ef fectu hoc cõcludit ꝙ aut defunctus exercebat iuriſ ditionẽ ſeu alium actum ſolus aut cum alijs.primo caſu ea qᷓ habet iſte ab alio deuoluũtur ad illum et ille põt exercere ſi hoc exercere eſt nrile. ¶ Ex hoc infert ꝙ moꝛtuo archidiachono pt̃as exercendi ar chidiaconalia deuoluitur ad epm: qꝛ archidiaconꝰ babet furiſditionẽ ab epᷣo ⁊ eius nices gerit tanqᷓ; uicarius iuris nt in. c.i. off. archi 1 B nero de functus habet aliqua a ſe ipſo æ non ab alio: ut qꝛ ificauerat cccleſiam de bonis archidiaconatus: tunc illa poreſias non denoluitur ad aliquem: ſʒ re ſeruatur ſucceſſoꝛi ¶ ðcaſu quando exercinum ſpectabat ad defunctũ 2 ad alium concludit Inno. ꝙ ptas deuoluit ad collegã z non ad ſupeꝛioꝛc aꝛ. in.l.ij. E. quando non pe.paꝛ.facit.j.ne ſede na.c. i li.vi.⁊ ſi defunctꝰ habebat iuriſditionẽ a pluribꝰ deuoluitur tẽ ad illos put ab illis renebat aꝛ. in. c. re latu n. el. ij de teſta. (Erhe etiam infert Jun. ꝙ cum eps ⁊ capitulũ faciunt nnũ coꝛpus ⁊ inter eos contrahatur cõiugium ſpirituale moꝛtuo epo iuriſ ditio ? poteſtas confirmandi pꝛelatos deuoluit᷑ ad capitulum. Sed ſi ep̃s exercebat aliqua cum alijs tunc poteſtas deuoluitur ad alios æ non ad capitu lum ⁊ quod. s. dictum eſt de defuncto :ꝛidem itelligo in abſente uel negligente. hoſti. dicit ꝙ hic glo. In no.nõ pꝛobatur per iura que allegat.æ de materia remittit ad nõ.in.c cum olim.æ.c.bis q̃ de maio. = obe. Sed tu nõ. glo. Inno. que licet expꝛeſſe nõ ꝓ betur iure nõ m repꝛobatur 2z multũ nalʒ in dubijs eius auctoꝛitas 2z generaliter cnʒ queritur in quibꝰ capitulum ſuccedat epo: uide in.c. cum olim. S. al Do gle an uerbo pꝛerogatina in fi. diſtingue me lius ꝙ aut quis deponitur nerbaliter aut actualit. Pꝛimo caſu depoſitus tenet prinilegium clericale reſpectu fori ⁊= reſpectu canonis ſi quis ſuadẽte: ut in c.dictuin alle.in glo.⁊ in.c.cũ nj ab homine .S. 8 iu Ii.niſi poſt depoſitionẽ ſequatur coꝛrigibilitas. nam tunc ſ̃m nerum intellectum. c. cum non ab ho mine ꝑdit omne pꝛiuilegiũ clericale 2 abſaqʒ alia tra ditione 2primi pot per iudicem ſecularem.2 ibi ple nius dicã ¶ I? caſu cũ depoſuus eſt actualiteꝛ incõ tinenti ꝑdit omne pꝛiuilegiũ clericale ut pꝛobatur ð penis degradatio.li.vj. æ ibi plene. ⁊ an talis confi ciat coꝛpus xpᷣi uide ibi er glo. æ melins per Jo. an. ibi in nonella. IZn glon uerbo relinqueretur in fine nõ.iſtam glo. quia quotidie allegatur ꝙ pro nullo crimine quantũcũqʒ graui debet clericus tra di curie ſeculari ſtatim ſed debet deponi æz remane re ſub poteſtate eccleſiaſtica. Sed fallit p ſpm gl. in crie heꝛeſis. Sed certe iſta non ẽ bona exceptio.qꝛ ſi conuictus de hereſi uult redire ad fidem non tra ditur curie ſeculari ut hic traditur. ergo cum eſt in corrigibilis:⁊ ſic non recte excipitur. ¶ Secũdus caſus eſt in crimine falſi ⁊ intellige de falſiffcante lix teras appoſtolicas. Sed hunc caſum reſtringe per nota in.c.nouimus de v.ſig. ertius caſus eſt in conſpirante ſeu coniurante contra epm propriũ 2 lic ſentit glo. ꝙ in iſto non expectatur incorrigibi litaſ ſed ſtatim deponi põt ? tradi curie ſeculari. Sʒ glo. aliter ſentit in prcallegato.c. nonimus ubi dicit quod benigniꝰ eſt intelligere nt procedat ſi eſt icor rigibilis idem tenet HBar. brix.ij. q.vij. ſi qui ſunt 2 glo.i.c.ſacerdotum alle.in glo uariauit.ſed quod requiratur incorrigibilitas ſentit gl. in. c. fi. de ieſti. cogẽ.⁊ in.c.cum non ab homine de iudi.? iſta tãq; benignior tenetur. ¶ Remanet ergo im nnus ca⸗ exceptus in glo.qui etiam recipit interpretanonem ⁊ reſtrictionem Sed hanc materiam pleniſſime pro ſequor in.c.at ſi cerici de iudi. ubi generaliter dico que cꝛimina ſunt digna depoſitione 7 degꝛadatione ? int᷑ cetera allego.c.nouimꝰð Vbo. ſigni.ad ꝓban dum ꝙ oẽ crimen grane ⁊ dãnoſum elſt depoſitiõe dignũ ⁊ ĩcontinẽti abſqʒ alia ĩcoꝛrigibilitate debent tradi ſeculari curie æ uide latiſſime in loeo pꝛealle. ¶ In glo. in Ybo ſpõte ibi poſtqᷓ eſt ↄdẽnatꝰ.dic clarius ꝙꝙ an ↄdẽnationẽ cõpelli abinrare hbeꝛeſim cauſatiue.ſ. ꝑ diſtꝛictionẽ ꝑſone ? ↄminationẽ pene plonalis ⁊ ſpoliatiõis bonoxꝝ:ſed ex q iſte ſpectat ↄdẽnationẽ nõ põt ampli ↄpelli: qꝛ homo põt coꝛ riꝑe ⁊ nõ coꝛrigeꝛe ideſt ꝑſonã afficeꝛe nec animuʒ põt mutaꝛe.xlvij. di. S. neceſſe. n gl. i. V. laicus in fi. dic clariꝰ ut dixi ꝙ crimẽ beꝛeſis eſt crimen eccleſiaſticũ meꝛe: Vnde de eo ſecularis iudex n põt aliquo mõ cognoſceꝛe et laicum ut in. c. ut officiũ F. phibem eo. ti. li. vi. ſed ad ꝛequiſitionem eccłie imponit penã. nã ecclia declarat illuʒ heꝛeticũ 2 pri nat eum omni priuilegio ⁊ ꝛeliquit eñ iudici ſeclari puniendũ facit ẽt. c. cum ſm leges eo.ti. li. Vi In glo. in. v. audictia in fi. dic ut hodie hẽtur in. c. ſuꝑ eo eo.ii.ſi.vi.ubi ↄcludit᷑ ꝙ ꝛelapſus in beꝛeſim au dit᷑ quo ad ſacramẽta: ſed nõ quo ad euitationem pene. Intellige g ecchia nõ claudit gꝛemium ꝛe deuntibus. ſ. quo ad ſpiritualia ¶ Sed queꝛo cirea pꝛedicta qua pena debẽt puniri heꝛetici. dicit hoſti. 2 Jo. an. ꝙ pena ignis. debẽt ge cꝛemari ut colligit ex euãgelio Joãnis. xv. c. ubi dꝛ ſis in me nõ ma net mittet᷑ foꝛas ſicut palme ⁊ areſcet ⁊ colliger enz 2 in ignẽ mittẽt. Sed ius ciuile punit heꝛeticum ca pitali pena ſen pena moꝛtis ut in. l. ariani. C. de hẽ. iũcta.l.ultimũ ſuppliciũ. ff. de pe. ⁊ hanc penãꝗ eſſe debitã inteꝛptaĩ ↄſuetudo. cõuenit eꝛgo in h lex di nina canonica ciuilis æ cõſuetudinaria ut cõiteꝛ xn niãĩ pena ignis. n glo. fi. ibi qð no eſt nex cir ca h uide bonum tex. de Puile. c.i. l. vi. nã ſi exepi⸗ deliquit in loco nõ exempto ꝑdit quo ad deliciuʒ pᷣ nilegiũ ut ibi. Sed aduene qꝛ illud. c. loquu ibi in priuilegiato ꝛeſpectu ceꝛi loci:ſed nbi priuilegiũ eẽt pſonale ⁊ nõ ꝛeſtrictũ ad ceꝛtũ locũ ut ẽ priuileginz officialũ pape tunc ꝓpteꝛ delictum non pditur pri nilegiũ de ᷣ latius dico in. c. fi. de foꝛo cõpe¶ In ea.glo ibi non cognoſcunt epi inre oꝛdinario. Mi glo.⁊ de ſimili materia hẽtur in c.irrefragabi li. F. exceſſus õᷓ de offi. oꝛdi.æ boſtien. ſenticbai hic ꝙ in Vitate iſti ſunt oꝛdinarij ? non delegati: qꝛ ba bẽr geneꝛalẽ iuriſditionẽ nec extinguit iſta iuriſditõ mone delegãtis ul delegati ſicut excinguitur iuriſdi no delegata ut in. c. gꝛatũ de offi. dele.nec obſiat ꝙ lr̃a dicit delegatis:qꝛ nõ ẽ pĩas in neꝛbo lex eniʒ eſt ipoſita ꝛebꝰ? nõ vbis ut in. c. cõmiſſa de elec.li. vj. Jo. an.ↄcludit tenẽdo oppoſitũ ꝙ epi ſunt in hoc cãu delegati ut in Ia.nec obſtat ꝙ no extinguatur iuriſditio ꝑ moꝛtẽ: qꝛ delegatio nõ fit ha papa: ſ a ſede apłica que nũqꝙᷓ; morit ut in. c. ſi gꝛatioſe de ꝛeſcrip.li. Vj. Irem non fit ꝑſone ſed dignitati que non morit᷑ ut in. c. qim abbas de offi. delega. iõ trã ſit in ſncceſſoꝛeʒ:nec obſiat ꝙ in effectu hẽt oꝛdina riaʒ: qꝛ etiam quo ad effectum iuris eſt differentia an habeat delegatã uel oꝛdinariam nim ꝛeſpeciu ap pellarionis inteꝛponende. nã ſi habet oꝛdinariaʒ ap pe labitur ad archiepm: ut in. c. ꝛomana de appella tionibus. i. Vj. ſed ſi bẽt delegatã appellabitur ad ſolũ papã delegante: ut in.c.ſuꝑ queſtionum ð offi. ¶ De beꝛeticis dele. Er per boc infert Jo an. iicet aliqui contra ꝙ ſi contingit appellari ab iſtis epiſcopis appellabi tur ad papam. nam epiſcopus tanquã delegatus eſt maioꝛ archiepiſcopo quo ad iſtum articulum ut in c. ſane de offi. dele. ergo non debet appellari ad minoꝛem. Irem ſi appellaꝛetur ad archiepiſcopum detrabeꝛeur priuiſegio vltra quam ſit expreſſuʒ qꝛ ubi exẽpti habent unum iudicem ſcilicet delegatum haberent tres:qꝛ appallaꝛetur ad archiepiſcopum ⁊ ab archiepiſcopo ad patꝛiarcham ⁊ ſic cognoſceꝛet ille qui non habet iuriſditionem. VUltimo querit Jo. an. nunquid in hac poteſtare delegata ſuccedat capitulum ſede uacante. Et concludit quod non qꝛ non ſuccedit capitulum in his que competunt epi ſcopo iure ſpeciali ut nota. de foro compe. uerum. Jo. mo. tenuit contraꝛium.i.c.i.de maio.⁊ obe.li. vi. dicens quod in caſu huius.c.? ubicũqʒ eps hʒ iuriſditioneʒ generalem ſuccedit capitulũ:ſʒ in tene p̃ num ꝑ nota.i dẽo. c. nerũ. — „Bona bereticorum E S entis. cõfiſcant᷑ et in terris eccleſie applicantur fiſco eccleſie in terris imperij iudicis ſecularis fiſco ⁊ pꝛocedit etiem ſi ca cholicos habet filios. MHam diuiditur. primo pre mirttit deciſum exordium. 2*. ponit ſtatutum de pu blicatione quod probat per ar. a maiori. tertia ſol nit obſtaculum. ſecunda ibi in terris. tertia ibi nec. ora primo quod ĩ terris ſubiectis eccleſie q ad rempoꝛalem iuriſditionem eccleſia per omnia uendicat ſibi iura principum: unde came:a pape tenet locum fiſci facit cle.ij. eo.ii.ibi in filcvm er ꝙ nota. glo. Jo. an. ſuper ea in. c. quia diuerſitatem ðᷣ conceſ.preben. (Wora ſeund⸗ quod in t᷑ris im perij poteſt papa ratione delicti eccleſiaſtici iſtigere penam publicationis bonorum. appreheſio bonorũ tamen non fit per iudicem eccleſiaſticum ſed per ſe cularem ut bic ⁊ in. c.cum ſecundum. eodem titulo. li. vj. Et aduerte quod ipᷣe huius.c. bona uneniebãt publicanda:ſed hodie ipo facto ſunt publicata ut ĩ. d.c.cum ſecundum:unde ſi ductus hereticus in uita non fuit dannatus ex quo poſt mortem poteſt pro bari quod fuit hereticus bona eius pñt capi ut ĩi.c. ij. de preſcrip.li.vj.quia nunc fit executio:qꝛ publi catio fuit inita ipo iure.⁊ ideo tranſit ĩ heꝛedes fa cit qð nõ.bar.ĩ.l.eiꝰ qui delatoꝛẽ ff.de iure fiſci et pꝛout ẽt dixi in.d.c.ij. ¶ 5. 3 licet heꝛeticus nelit ſponte ꝛedire ad fidem non iñ ꝛecuperat bona ſua niſi ex miſerico rdia quadã. Q¶ Mõ q̃rto ꝙ de iuꝛe ꝓcedit ar.a maiori ꝙ ubi reꝑitur maius delic tum ibi maioꝛ ultio ẽ exeꝛcẽda. xxiiij.q.i.nõ affeꝛa mus. timo nõ. ꝙ ꝓpteꝛ aceꝛbitateʒ delicti fili põt tẽpoꝛaliteꝛ puniri ꝓpteꝛ delictum parentũ tãtũ qꝛ ipſi parẽtes puniunt᷑ in ꝑſonis filioꝝ.l.iſti quidẽ ff. ꝙ metus cauſa:qꝛ exempla pᷣmi criminis metiũ tur ĩ filijs. nã ſepe filiꝰ ſeqf᷑ neſtigia pniũ ut.l. q qᷣs C. ad.l.iul. maiel.⁊ iõ dicit tex hᷣ ſpaliteꝛ:q; ſpiri tualiteꝛ ? eternalit filius nunq; punit ꝓ patꝛe:æ ita dʒ intelligi ſcriptura filius nõ poꝛtabit iniquitatem patris nec ecõueꝛſo vide de boc. xxiiij. q.iij. ſũma 2z.i.q.iiij.in ſũmma.¶ Sed circa pꝛedicta dubinat ee obnlmeci ol c ic eno nj t nin nnhr eline bot niti Gelct/ mlemnre clſiaſtei ceft eili ver polto ſpenn iͤtnöa ſuime nnij gi ſ ſor ponngar mmion.bic o Neo Nasrotided gi nade Ntnonepnäcunaebodhen Ceod lenn on dainn Judnerns, WVuxdtſnb inas lbys orponirse p ag inſfn ni inch ſoofehii Priw⸗/ mli bltoni eno w f⸗ . (Rar fminpnn : nite legnit Uatad arulanone Enſpiſs dloltio no d⸗ ſupl⸗ bEerrieanditzftn Nümeni dcereni giſi Pbriͤne de D II ſtunmngsumi, nſcerpa⸗ „alnetuunlin de c ni z nuhn ſteice⸗ lullik Cciie aſam ſſohunr ge n i⸗ otecele mmirlume algg eopoſ l droſig ukmncing ſr likdetg öe nt⸗ llitin n gnn . hninan un ntis. Bnhmimm flant ain enns ppiemmr ſloacſein ns Nuens ſfſſot octiftcenn ih 8s Mmn dndin, orno p Mümn. Pann fumun ert Nnder d. Amionienigl NaeRds Wriai Net, oditrtisſideasadee inidinonon ads e onnin un gircfun: ce nen ir A ſri ceiionitin n 1 Auudiſannd Hus anch o n fhofnt yr caitartſſi iiigen gbonorun aporttiſo bohori nden ecceiaſon ſel le ſ. coumſerninmtlemint. wdihe dunst niti deifuniintälnar csinu unmeſinens n umt n ommſi mpnu etirff Mrriammn euim, l uinig at cl abirne; Cicn , „p ann iemmn peceienſi unmhe isfiok iſien hin an e . „„Aidi en 44.47, 6 ci ngo Ni nni⸗ itanen bonn Piin ur nains eſt e gi.Nd aſten vicnihii giiſi reors iqI ¶ De beꝛcticis nunquid flliꝰ heretici ꝑdat bnficiũ eccleſiaſticũ: qð hʒ gl. i.c. ſatis ꝑuerſuʒ.lvi.di.cõcludit non. Sed circa iſta bnficia filioꝝ nide glo.i. c. quicũqʒ.eo. ti. li. vi. Et nunquid feuda hereticoꝝ cõfiſcentur: nide in ſpe. de fen. I.i.vV.xl. Nunquid ĩ publicatione bo noꝝ ẽt in alijs delictis ab iſto ueniat iuſparꝛonaius nbi publicatio Bnd ſecularẽ:uide glo.xvi.q. vij. in. c. filiſs. ¶ In gl. in vbo exheredatio in fi. nõ.glo.⁊ hãc opi.tenet gl.xxiij.q.vij.i ſũma.⁊ ibidð archidi. uide Cy. in.l.quiſquis. C. ad.:.iul.maieſ.= uf tenere hoſt. in ſũma eo. ti. F. qua pens Iʒ poſſet dici fm eũ ꝙ de mĩa pꝛocedit lex cinilis:ſed ð equi tate ꝓcedat h.c.uel diſtiguat᷑ an heꝛeticꝰ fuit dãnatꝰ iu uita ? ꝓcedat h.c. an poſt moꝛtẽ ? pꝛocedat ius ciuile. Jo. an. dicit ĩ teꝛris iperij põt ſeruari ius ciuile cuiꝰ diſpoſitio ẽ benignioꝛ. Sed ĩ terris eccle pᷣnalebit h.c.æ mirãdũ de hac opinione. Jo.an.nã raro hʒ opi.ſaltẽ nõ ꝓbabilẽ. nã hec opi.nullam hʒ in ſe probabilitatẽ cũ hoc.c.expꝛeſſius fecit mentio nẽ de teꝛris iĩperij zæ mãdat pꝛincipes ſeculares ad h̊ cõpelli nec boc caſu curãdũ de.l.qꝛ cũ hoc caſu cri en ſit mere eccleſiaſticũ ut ĩ.c. ut offm. F. pꝛohibe mus. c.ti.li.Vi pene ĩpoſitio ſpectat ad eccleſiaſticũ iudicẽ æ nõ ad ſecularc.xxxiij.a.ij. F. in boc ¶ Irẽ r̃a hoc ꝓbat ꝑ ar. a maioꝛi.⁊ hãc opi. glo.ſequitur bic do. An.⁊ nõ nideo ꝙ ĩ aliquo ſit heſitandum ꝑ rationẽ ſupꝛadictã maxie hodie ꝑ auẽ. gaʒaros. C.ęo.ti.que nẽ concoꝛ. huic iuri canonico. Aduocati uł no J ad nerſus. tarij hereticis neſ eoꝝ defenſoꝛibꝰ fauẽtes aur ſub eis litigã tibus pr̃ocinãtes ⁊ ꝓ eis inſir̃a ſcribentes infames ſunt ab illo off cio ſuſpẽſi. Dꝛimo ponit deciſum exoꝛdiũ.ffo ꝓhibitionẽ.tertio penã. fa ibi qꝛ. tertia ibi qð ſi. W vio lr̃am in pꝛin.qꝛ ſolet iſte tex. quotidie allegari: æ nalet ad excuſationẽ ſuperfluita tis: ut ſpalis diſpoſitio nõ dicar̃ ſuꝑflua Iʒ cõtineat ſub generali:qꝛ quaqʒ fit ut plꝰtimeat᷑ æ hoc nult iſte tex dicere.nã gñalit᷑ eſt ꝓhibitũ ne herericis fauto ribꝰ ⁊c.aliqðᷣ ſubſidiũ pᷣbeat᷑:ſed nũc ſpãliter ꝓbibẽ tu c iſti ut magis timeat᷑: qꝛ ſolet plus timeri æcẽ. 4 M. fo ꝙ aliud eſt auxiliari: aliud eſt conſulere: ſi ud fauez. ponũt᷑ .n. ut diuerſa ? ideo unũ nõ opꝛe hẽ dit aliud.l.ſi idẽ. C. de codicillis.æ hͥ facit ad ſia iuta odioſa:ut ſi loquant᷑ de auxiliãtibꝰ nõ includãt cõſulẽtes nuel ecouerſo. ¶ Mõ.teꝛtio rõe delicti ec cleſiaſtici põt eccleſia punire laicos pena infamie et ſuſpende? eos ab eoꝝ officijs. Bed erca H que riẽ nũquid iſtrumẽta cõfecta ab iſtis ſuſſ pẽſionez te neãt: æ cõcludit hoſti. ꝙ nõ facit quod nõ. in de. ij. de magiſ. Sed quid ĩ caſu ubi iſti fuerũt pꝛocinati dicũt quidã ſñiam latã ad eoꝝ prociniũ iꝛritandam H in inꝛe nõ ꝓbat᷑. vñn eẽt neceſſaria declaratio ſm .an. Sed hec ↄſtitutio poterit hr̃e effectum ĩ h qꝛ a pꝛincipio poterũt remoueri a pr̃ocinio. Itẽ lu crũ acquiſitũ poterit erogari in pauꝑes ar.in.c.cnʒ ſit. . ti. pꝛoxio ? trãſgreſſoꝛ poterit ali puniri. n gl. i. v. auxiliũ ibi boc porerit br̃e locũ.. ãnuy. Aluerte qꝛ að diẽ gl. de ãno ꝓcedit ĩ ſuſpectis de hereſi: ita loquimur. c. excõminicamus.alle. in gl. ſed — ſi conſtꝛt de hereſi non expectatur aliqð tpᷣſ. hoſtiè. dicit ꝙ ſi iſti conueniuntur ſi uper aliquo erie ab he reſi tẽ audictia non eſt denegãda nec iuſta ſnia.Et ſi diceres q̃iter iſti pũt conueniri cũ debeãt puniri pena morus ut dixi in. c. ad abolẽdã gᷓ e.ꝛndet iple põt procedere in eo qui redit ad fidẽ:nã talis dʒ detrudi ad agendam pnñiam ut in. c. pe.j. eo. æz ſic procedi poterit in cq õ eũ. Jo. an. dicit ſe nõ credẽ ꝙ hoc. c. hat locum redeũtibus ad fidem ar.in. c. ſtatutu m e.ti.li.vj. põt dici ꝙ iſtud.c. ꝓcedit qn hbe reticus ꝓpt᷑ ipſius potẽtiã uel ꝓpt᷑ fauorẽ qñi ipa lis de fẽo puniri non põt:tẽ nullũ pꝛociniũ nullũ au xiliũ ſit ipẽdẽdũ ⁊ oĩs audiẽtia ẽ eis denegãda. Si ãt põt hereticꝰ de fẽo puniri tũc aut perſeuerat in hereſi ? dĩnatur pena mortis ut dixi. Aut redit ad fidem ⁊ non hʒ locũ h̊.c. qꝛ no dx aplius hereticꝰ ulł fautor hererici:⁊ iõ licite pro cis exercet aduocano 2 iſtrumentum ſcribitur. Abbas. 1 S aici nõ Bm ex iniuncto. Prdiec nec occulta conuenticula faciant nec ſaceꝛ dotes reprehendant.h.d.in ſumma . Diuiduur. nan primo ponit triplicem reprehenſionem laicoꝛũ quã fo ꝓſeqᷣtur p pmã ibi deꝰ. ſᷣo faʒ ibi ſicut eniʒ tertio ttii ibi ſz. ( pꝰ ꝙ iſtãtes circa ĩtelleciũ diuie ſcripture ſũt cõmẽdandi:æ= et cõmendandum E ſtadium adhortandũ ſᷣm diuinã ſcripturam:lʒ g nõ põt qͥs publice uel occulte pᷣdicare niñ ſit deſſiatꝰ põt adhortare ꝓrximum ad miã vitans fʒ diuinam ſcripiuꝛam.¶ Nõ fo ibi pᷣdicat ſupeꝛ teca: p cator uel docẽs dʒ ſtare in altiori loco. (EE ibi pᷣcipimꝰ ꝙ doc.in eccleſia ſũt nalde bonorandi: unde ipſoruʒ ordo di precipuus:æ mlia prinilegia ↄſequũtur doc.ab imperio de qbꝰ in.l.i.C. de pro feſ qͥ in urb. ↄſtã.li.xij. z.l.medicos ⁊.l.ſe. C. de fel. æ me di.li.x.aliquid teiigi in. c. qᷓto o. de magiſt. s ꝗqrto ꝙ non ẽ credendum alicui aſſerenti ſe miſſum a deo uel ab eo iſpiratũ niſi h̊ ondat cEa nionem miraculi ł ſcripture ſeu ꝑ teſtimoniuʒ ſpale. Arẽ nõ in vbo lʒ ꝙ ſcia eſt nalde ncẽia ſacerdotibꝰ peccant ergo ſacerdotes z maxime bntes curã aia rũ ſi non inſiſtunt ſtudio larũ.nam ignorãtia oiuʒ errorũ dr eẽ mr̃.xxxviij.di.ignorantia.Et quã ſci entiam debent hr̃e clerici uide no.de.elec.c.cũ in cũ tis. 5 ibi dijs non detrabes. ꝙ ſacerdotes ap pellãtur dij z h ꝓp:er oꝛdinis excellentiam 2 officij dignitatẽ. Et nõ ex eodẽ. v. ꝙ qᷣqʒ ſacerdoſ ꝛcſpec tu oꝛdinis d; hie dignitatẽꝛz h̊ capiendo dignuaté large. Ter B no laicos en bendendos paruz defe rentes ſacerdotibus. lem no ꝙ quiiqꝗʒ põt cẽt ſuꝑioꝛẽ occulie coꝛꝛipeꝛe nõ in maniteſie Exquo ifertur ꝙ et denũciatio euangelica ꝛeſpeciu ſupioꝛiſ ꝓeedit uide etiam bonam gl.xxi.di.nolite que dicit triplicem eſſe ꝛephenſioneʒ. qᷓdam eſt iperioſa:æ iſta tm ↄpetit ſuꝑioꝛi:qᷓdam eſt ſocialis z caritatiua:et iſta ↄpetit cuilibet ẽt ſubdito:dũ in eã occuſte exer ceat ut hic. qᷓdam eſt temeraria: æ iſta omnibus pꝛo hiber̃ ¶ Micimo nõ ꝙ eps fundat intenionem ſuã de iure cõi ſuꝑ inſtitutione ⁊æ deſtitutione ſacerdoiũ ad eßinergopectat inſtitutio in quolibʒ beneſicio 0 ¶ He bereiicis. ſue dioceſis ⁊ deſtitutio. xvi.q.vij.c.nullus. nide bonã glo. in. c. qᷓꝙᷓ de elec.li.Vi. Mꝛelatus ge inle rioꝛ uendicans ſibi ptatẽ iſtimẽdi uel deſtiuẽdi dʒ B ꝓbare:ꝛ de iure cõi iſta ꝑrinent ad epm ur h. er gñaliteꝛ an ſolus eps an vo cũ cõſilio ⁊ ↄſenſu ca iruli uel aliꝰiferioꝛ poſſit confene beneficium di P ( n pleniſſime in. c. cum eccleſia ulierana de elec. glo.i vbo miraculi æ de hac mõ uide bo. glo.in. e. nnico de ꝛeli 2 uene.ſan.li. Vi:ubi narrãtur ea qᷓ ſi de eſſentia miraculi ¶ In: gl.ĩ Vbo ꝙ qſaʒ tenet ĩ ſi. de mã denũciatiois quoruplex ſit: æ an ſit in pcep to ⁊ qui admittãtur ad denũciandũ.⁊ de młiis alijſ plene tractat᷑ in.c.nouit S de iudi.dic ui ibi.⁊.ij.q. .i. ſi peccauerit. In glo.n ex glo. ꝙ iſta duo ſunt ↄnexa ut deſtiturio ſpectet ad eum ad quẽ ſpe ctat inſtiutio:æ hboc ꝓcedit fm hoſtien.de iuꝛe cõi. nam de iure cõi ad quem ſpectat unnʒ ſpectat ⁊ ali ud. ſed ſi ex iure ſpᷣali pnta pᷣſcriptiõe uel ex conſue tudine ad aliquẽ pꝑtinet inſtitutio nõ ſpectat ad euʒ deſtitutio nec denũciatiõis amiſſio: al ſeqneꝛetur ꝙꝙ; plus eſſet pᷣſcriptũ qᷓ; poſſeſſuʒ õ ꝛegulã ſine poſſel ſione de ꝛeg. inr.li.vj.⁊ cũ hoc dicto cõit᷑ tranſennt doc. Ex bis collige plura q̃ ueniũt quotidie ĩ practi ca.pꝰ ꝙ pᷣſcribẽs ptᷣatẽ ↄferẽdi aliqð bñficiũ nõ ui detur pᷣſcribeꝛe ptᷣatẽ ꝛemouendi uel deſiſtẽdi illum quẽ ipſe ĩſtituit:qꝛ iſta ſunt diueꝛſa. vñ pꝛeſcriptio in uno nõ extẽdiũ ad reliquũ ẽt ſi der̃ int ea quedaʒ cõmunio ſicur é ĩteꝛ iſtiiutionẽ ⁊ deſtitutionẽ. ↄcoꝛ. de deci.c. cũ cõtingat ubi pᷣſcribẽs decias ĩ aliquo loco nõ ur̃ pᷣſcripſiſſe decimas nonalium. ¶ Secũ do nõ ꝙ priuilegium cõcedẽs pĩatẽ iſtituendi non extẽdit᷑ ad ptᷣatẽ deſtituendi qð ego fateoꝛ ubi pui legiũ nõ eſt ↄceſſum ab eo in cuiꝰ pꝛeiudiciũ ueit ur qꝛ a papa cõcedit᷑ alicui pᷣlato inferiori ptᷣas deſiſti tuendi qꝛ ̊ priuilegiũ tanqᷓ; tẽdẽs in piudiciũ oꝛdi nariorũ dʒ ſtricte iutelligi nit nõ. Inn. de dona. cnʒ dilecti. Sʒ ſi priuilegiũ eſſz ↄceſſũ ab eo cnius iuri dtrabit᷑: æ tũc ẽ magis dubium:quia hoc caſu pri uilegiũ recipit latiſſimã inteꝛptationẽ 5 cõcedentem ut in. c. cum dilectus de cõſne. ⁊. c.olim de v.ſig.et ..fi. ff. de ↄſti. pn. uñ hoc cãu ur̃ ꝙ ꝓpt᷑ iſtã cõnexi tatẽ ⁊ cõioeʒ qᷓ ẽ ini iſtitutioneʒ ⁊ deſtitutionem ni dearur cõceſſa ẽt deſtitutio: ꝓ boc facit.c.ex ꝑte de deci. ubi puilegiũ ↄceſſaʒ ſuꝑ decimis nõ ſoluedis exiẽdit᷑ ad noualia qð ſecus eſt in pꝛeſcriptione ut in. c. cñ cõtingat pal. fac qðᷣ nõ. pau. de leaʒa. in cle. nnica de ꝛenũ. circa hoc qð dixi in quadaʒ diſputa tione que incipit duo clericali oꝛdine ⁊c.aliquid di xi de fo.cõpe:ſiquis 3. ¶Alrimo collige ex glo. ꝙ pᷣas recipiẽdi ꝛeſignationẽ beneficij nõ pertinet ad pntem inſtitutionem de iure ſpali ſed ad eum qͥ põt inuitos deſtituere: de quo m dic ut nõ. ꝑ Inno. de renunc. qð in dubijs ⁊? peꝛ glo.? paulum in cle.i.ð renunt. ? dixi in diſputatione predicta. FXcommunicamus. — Hʒ multa dẽa. ⁊ põt ſic ſũmari fa uarie tatem dẽorũ. Excõicati ſunt oẽs heretici q̃pnſcũqʒ noibus noĩentur. h. d. uſqʒ ad. . damnati æc:· Daʒ nati de hereſi per ſecularẽ iudicẽ puniũtur æ bõa lai coꝛũ heꝛeticoꝛũ ↄlſiſcãtur ⁊ clericoꝛũ bona applican tur eccłiis ubi bñficiati erãt. h. d.uſqʒ ad. S. qun ãt. Saſpectus de beꝛeſi ſe nõ purgans ad aꝛbitriuz ſupioꝛis excõicat᷑ ⁊ exñs peꝛ annum in excõicatione nt heꝛeticꝰ dãnat᷑.h. d. uſqʒ ad. ꝗ. monetur ¶ iã tes ſeculares ꝑpetui uel ſpales iurare tenentur uni nerſos heꝛeticos ab eccleſia daãnatos pꝛo uiꝛibus ex terminare ⁊æ tpᷣalis ds nõ puꝛgans terrã ſuam he ꝛeticis excõicat᷑: æ ſi ꝑſtererit in excõicatione ꝑ ãnuʒ nunciat᷑ pape qui fideles eius a iuramento abſoluet æ eius teꝛrã fidelibus exponat ſaluo iuꝛe pꝛincipalis domini niſi ⁊ ipſe ſit in culpa.h.d.uſqʒ ad.S.catbo lici. ruce ſignati ad exterminationem beretico ꝛum gaudeẽt prinilegio ↄceſſo cruce ſignatis in ſub ſidium teire ſancte. h. d. uſqʒ ad. . cꝛedentes ⁊c. ibi ponit̃ pena cꝛedẽtium reccptatoꝛũ ⁊ defendentiũ he reticos. pꝛio laicoꝛũ. fo clericoꝛũ uſqʒ ad. F.qꝛ vVo nullus dʒ ſibi officiũ pdicandi aſſumeꝛe miſi h ſibi a jure nel a ſede apłica uel a dioceſano epo lnia oce dar᷑ ał excõicat᷑ æ nõ ꝛeſpilcẽti alia pena iponuiur.h .d uſqʒ ad. S. adiſcimus. Archiepi ? e iferio rum̃ ſuoꝛũ ꝓnicias ⁊? dioceſes ſuſpectas hites de heꝛeſi ſalt ſet in ãno per ſe nel ꝑ alioſ idoneos uiſutet qui êt debẽt ſi hͥ expediret exigere iuramentum ab ulis de uicinia ad ꝛeuelãdos heꝛeticos ⁊ occulta conuen ticula celebꝛantes: quos ꝛeuelatos ꝛelapſos caneni ce puniet ⁊ renitentes iurare it heꝛetici ↄdemnent᷑ h. d. uſqʒ ad. S. uolumus. ¶Epilcopus negliges in heꝛeſi plequenda a dignitate epali eſt ꝛemonẽduſ 7 alius idoneus eſt ſurrogãdus. h. dicit uſqʒ ad fi. ptes patent per. F. ¶Mõ primo dictum geneꝛale ꝙ; oẽs heretici ſunt excõicati ⁊ anathematizati. ana thema tamen in effectu non diffeꝛt ab excõicatione niſi reſpectu ſolẽnitatis qꝛ anatbema fertur cum ſo lemnitate de qua.xi.q.iij.debent ⁊ ceꝛta ſolemnitas requirit᷑ ẽt in abſolutione de qua ibi ⁊ in.c.ſequẽti NMõ in. S. damnati tꝛiplicem penam heꝛeticoꝛũ.pꝛia & ſpñalis ut excõicatio.fa coꝛpoꝛalis ut cremalis. tertia bonorum pena: qꝛ oĩia bona dent ↄfiſcari: et hodie ipſo facto ſunt ↄfiſcata ut in. c.cũ fm.e.ti.li. Vi. E vbona clericoꝛũ heꝛeticoꝛũ nõ cõfiſcat̃ fiſco eccleſie uel iudicis ſecularis ſed applicantur ec cleſijs ĩ quibꝰ hũerunt ſtipẽdia.i.eccleſijs quas hũe ꝛunt. Et aduerte qꝛ tex. bic nõ explicat quid de bo nis clericoꝛum qui eccleſiaſ nõ habebant: ? ſatis pu to ꝙ debeãt applicari epo loci qui illa in pios uſus diſtꝛibuat ad ̊ quod in ſimili nõ Inno. in. c. fi. oni cle. uł uoné. ⁊ fre.de.ſenis conſilio.xx.⁊æ quod nõ ĩ .c. qꝛ diuerſitatem de conceſſ. ppen. Idẽ puto de bonis clericoꝛum decedentium ſine heꝛede:ut ſi nõ habuerunt eccleſias applicent epo ꝑ nõ. in locis pᷣ alle. qð nõ ¶ Itẽ nõ in. F. moneãtur qy quidã ſũt pates ꝑppemi quidã tpales. Item ꝙ quilibet hens officium publicum cum iuriſditione põt appellari ptãs a ptãte quã hʒ.ſicut in ſimili nõ de magiſtrati bus in. eum qui. ff. de iuriſditi. om. iu. Item nõ. unum caſum reſeruatum pape videlʒ abſoluere uaſallos a fidelitate alicnius domini ſen exponere terram alicuins alijs occupandam (& ex hoc ili hhnufen Fch z i “ amuͤtz Ren iſd lnnſired iurupnor t iſo hanni rofei vbluñ t hthn IrcthGtααMen e in ohii eff i ⸗ iccician M offi h. ncͤliri bibe uoleimn ſſtpr Heſte Pbisiccin e⸗ r. iroKrd ger iciiſſm oMClanmit genſſind ein igllicca dein g iricii Nealeg dſeensin isin Kti atoivog degar garitſt n ſoi af bon citnbuuni pptcd ur pecſivr od coſanont: rocnone Moͤcſt alrd ino e uni ſan mumms gyrrecnn ihettis ebei pcinigo voſ ammn munnct eo .l Fl ln pi kns in scibibihei p irid ro il stincnidthng ii rö türdet enotiudenf go rung dnnntachd einnleen ar en Deneccoincidind. ngoe gnlr o be hoe ic nnd, mie Nigbinnaboſinoineinß, mliſſſe arier niin finn 8 ronmmiminz it inchinmn aii in in gilcnineel ſnelncsne dgdn if ſn ſizdenditliner l ſa tacletn do in ae Npllin alawn poniprh imms. Anbiihleit ifnervn Neeſs ſuſouns hiseheneſ enclo noficonens iſtetri tacyöigere iururenom eb itis Msdeditdd cn nen Ads Wdand Winſcs heni onts nue MpettdiNente e. mm Eane legicis Ndtdigninrcnl dt mnonidl imnogichs hdil Med f, „.☚ nimn dun orul rruai tanutmnin an n von fer ob ncitatone rstanubene Gnmrn ii emn teenſohmnins fone e annidit in nii cdiecnenan tentdihin S gio ſn Cnoilon mnid, vnöltoniin fated riimuntüfut omceici beni i ni nnckn ne itapiumſc dies nne a g mn l laline⸗ es Hranct . ct ptuptili ſtis 1 ginios ie n.ckl.oi ,„ ¶ De bercticis ? ex tex.nõ.qꝙ rõne delicti eccleſiaſtici põꝛ papa ab ſoluere oẽs naſallos æ ſubditos a poteſtate alicuiꝰ dni tpᷣalis ⁊æ totũ teꝛritoꝛiũ ſuũ exponere alijs occu pãdũ. Et ꝑ h̊ arguit ꝙ ſolus papa põt pᷣdicare cꝛu cem aliquẽ dñm.i.exponere illũ dñũm crioſum uit ipune poſſit innadi.facit qð ĩ ſil habet i.c. ꝓ hũani de homi.li.vi. ¶ Itẽ nõ. ꝙ delictũ naſalli nõ dʒ re dũdare ĩ piudiciũ dñi:lʒ imineat publicati onoꝝ uide qð nõ.in ſpe.ti.ð feu..i.uer.xl.¶ Mõ.i.v. catholici nero ꝙ cruce ſignati in hereticoꝝ extermi nationẽ ⁊ cruce ſignati in ſubſidiũ teꝛre ſancte.ſ. ci nitatiſ hieroſolimitane equiꝑant ĩ pꝛiuilegijs gaudẽ dis. nã cruce ſignati ĩ ſubſidiũ teꝛre ſancte hũt mui ta pꝛiuilegia qᷓ fuerũt deciſa ĩ.c.ad libeꝛãdũ ð iudeiſ ? iter cetera hñt remiſſionẽ pene ⁊ culpe:⁊ bʒ ↄſue tudo iĩducta per ĩquiſitoꝛes ⁊ religioſos ꝙ aſſumen Ac e⸗ ippe paciſ gaundẽt h̊ puilegio ⁊æ alijſ. ð.ĩ. S. credentes.xij.uel.xiij.penas credentiũ ſeu receptatoꝝ æ defenſoꝝ hereticoꝝ. ¶ Er nõ ꝙ; bẽe officiũ publicũ z hr̃e poreſtarẽ eligendi ad illud ſunt diuerſa.Ex qꝰ infertu: ꝙ; pꝛoniſio inhabilnãs quẽ ad publicũ offm habendũ nõ dʒ extendi ad po teſtatẽ eligẽdi ad illud offm qð nõ. ¶ In glo. in vx bo cõdẽnet᷑ ibi hec niolẽriſſima eſt preſumptio.nõ. glo. ? ſileʒ glo. bẽs ĩ. c. cũ iter de pur. ca. ⁊ in. c. ð h de ſimo.¶ EÆt nõ. ꝙ ex niolẽtiſſima pꝛeſumptione quis põt cõdẽnari ⁊ gꝛaniſſimo crimine ⁊ ita dʒ in telligi. l. idicia alle. in gl. dixi ĩ. c. iij. de pꝛeſump. In eadẽ gl.ibi ſecus in alijs criminibus dic q; ſec eſt ĩ caſn ĩ quo gl.allegat qui eſt nalde ſeparatus a no.i.qñ bona diſtribuunt᷑ ꝓpt᷑ cõtumaciã alicuins nec ꝓceditur ad excõicationẽ: ſed ſi eſt pceſſum ad excõicationẽ nõ eſt aliud imo eſt idẽ in alijs cꝛimini bus.nã ſicut excõicatus ꝓpter cõtumaciã cõmiſſaʒ cã hereſis habet᷑ ꝓ cõuicto poſt annum ur in. c. cuʒ contu macia eo.ti.li.vi.ita ꝑſiſtens in excõicatione ĩ alijs cribꝰhabet᷑ ꝓ cõnicto quo ad illa nt in. c. rur ſus ⁊ in.c.quicũqʒ.xi.q.iij.nõ aũt habet᷑ ꝓ cõnicto de hereſi ut bic in fi.glo.dẽ = nõ.in glo. in. d. c. cnʒ cõtumacia.⁊ de chcr Hercidurne ⁊2 quicũqʒ plene dico in.c.i.ð indi. ¶ In glo. eadẽ ibi ur ipu gnet nos de hoc dic ut nõ. xxiiij.q.iij. dicit apłs. n glo. in nerbo ſaluo iure in fi. dic ꝙ illud. c. loquit᷑ ĩ filijs hereticoꝝ qui in vitate niuẽte pꝛe nõ ſũt dni lʒ ſperẽt ſieri. Ne eſt ſpãle in filijs:qꝛ ĩ ipſo rum ꝑpſonis puniunt᷑ parẽtes l.iſti quidẽ.ff. qð me. cã. Ncẽ in eis timetur deliciũ paternũ.qꝛ ſepe filius ſequit᷑ pateꝛna ueſtigia.l.quiſquis.ad.l.iul.ma. Sʒ tex.iſte loquit᷑ in exrraneo qui bʒ directũ dñium in feudo ĩ quo ceſſant oẽs rões pᷣdicte.ideo ꝓpt᷑ delic tum alteriꝰ puniri nõ dʒ.¶ In glo. i Ybo artraxe rit ĩ fi.? idẽ pnto rõne delicti ↄcernẽtis ipſam xpia nitatẽ. y dicere nõ ĩpugnet᷑ xpᷣiana fides ar. optimũ in. c.ꝓ humani.de homi.li.Vi. Et ex hoc nõ.tres caſus in quibus eccleſia põt indicere beliũ etiã õ ſe culares. Dicit et ꝙ ſi ipugnat᷑ ĩperaroꝛ ſen aliqui lunt ſibi rebelles inuabit papa ĩpeꝛatoꝛc in bello in dicẽd xcvi. di. duo. tenet Inno. de fo. cõpe.lʒ qðᷣ nõ. ¶ In glo. in Vbo cũ auctore dãnetur in fi. ho die nero reſcriptũ impetratũ ab excõicato excõicati one ſuppreſſa eſt ipſo iure nullum niſi in qbuſdã ca ſibus ꝓut legitur ⁊ nõ.in.c.i.de reſcrip.li.vj.⁊ dic nt ibi ⁊ eo.li.c.pia de excep. Cara gio to de claꝛarione tex.op. ..dãnati ubi dx ꝙ dãnati ð̊ he ꝛeſi ꝛelinquendi ſunt ptatibus ſeculaꝛibus peꝛ eos puniendi:cuiꝰ ↄtꝛaꝛium innnit tex.in.c.ad.abolẽdã 5 eo.ii. ubi dr̃ ꝙ ſi nolunt ueniꝛe ad fidem non fit iſta tꝛaditio. So. Jo. an. in quadam apoſtolila hic ſentit ꝙ iſti ſũt tꝛadendi niſi nellint ꝛediꝛe ad fideʒz: ⁊? ſic ſentit ꝙ nedũ an dãnationẽ de heꝛeſi ſed enã poſt ſniam pnit redire ad fidem ⁊? euadere hanc pe. Idem tʒ glo.nõ.ᷣin.c.pe.j.e.ti. Sed tex.in prealle. c.ad abolendam facit in contrarium. ubi requiritur ꝙ incontinenti redeant ⁊ ſponte.nam poſt dãnatõʒ nidentur h facere timore ꝓbationũ ſen pene iponẽ de:facit qðᷣ nõ.archidi.in.c.ut commiſi eo.ti.li.vj. ubi relapſis dũtaxat non parcitur:ſemel ergo lapſi ſʒ condẽnatis parcendum eſt:ex quo uolunt ad fidẽ redire. z. Jo.de lig.in.c.ad noſtrũ eo.ti.ſed prima opi.eſt mitior ⁊ iõ tenenda.Et pro ea adduco i ar. :c accuſatus eo.ti.li.vj.ubi relapſis duniaxat non parcitur.ſemel ergo lapſis ʒʒ condemnatis parcen dum eſt:ex quo uolunt ad fidem redire. ¶ Et hoc nõ qꝛ expreſſo iure non probatur immo poni poſſʒ defendi contrariũ:qꝛ iſtud.c.in damnatis nullã dat indulgentiam ⁊.c.ad abolendam loquitur de redeũ tibns ſtati ⁊.c.pe.j.eo.laquitur de depᷣhenſis ĩ hẽſi 2 nõ de cõdẽnatis.ſʒ ut dixi alia opinio tãqᷓ; mitior ſequenda eſt ar. rle odia ⁊? rle in penis de re.iuris li.vj. Et ad.c.ad abolendam colorate rñderi põt ꝙ ſatis incontineri dr̃ redire ſi nullã dilationem ex pectat nec impoſitionem pene ar.l.di.ponderet. uel põt dici ꝙ aut ſunt condemnati ð heꝛeſi ſed adhuc non ſũt traditi curie ſeculari:⁊æ hʒ locum iſiud.c.ex quo ad iſtum effectum dicuntur incontinenti redir᷑. Aut ſunt traditi curie ſeculari æ priuati omni prini legio per degradationem actualem:æ tunc non ſit locus pnie:?z vr iſta ſatis bona conſideratio.nam tunc proprie non nidentur uenire ſponte nec incon tinend Cdorrn F. qui ãt inuenti de.c.ad abo lendam g eo. ubi dr̃ ꝙ ſi ſuſpectus de hereſi ſe non puꝛgauerit ad arbitrium epᷣi incontinenti damnatuꝛ ut hereticuſ:⁊ in iſto..primo dʒ excõicari æ poſtea debet expectari per annum. So. fᷣm doc.iſlud con trarium loquitur in his qui ſuſceperunt purgatio nem ⁊ defecerunt in ea quia uoluerunt inꝛare uel non inuenerunt purgatoꝛes pꝛopter nebementem ſuſpitionem eoꝛum:æ iſte.ꝗ.intelligimur ĩ eo qni fuit contumax in purgatione ſuſcipienda:non auteʒ de ficit in ea:æ ideo tanq; contumax deber condemna ri:⁊ ſi perſenerauerit per annum iudicabituꝛ hereti cus,. nam deficiens in purgatione punitur ut conui ctus:nt in.c.accedens de accu.Sed ſeꝰeſt ĩ eo qui eſt contumax in ſuſcipienda purgationcll Bahenn tra hoc nideiur tex.ſingnlaris in.c.decernimus.iij. q.ix.ſecundum unum intellectum:ſed dic de intelle ctu huius.c.ut dico de do.? comu.cum dilecti. Itrem querit hic Moſti. quid ſi quis fuit ciratus uit neniret ad ſuſcipiendam purgationem:æz quia non comparuit fuit excõmunicatns: nunquid babeat 0 2 ¶ De bereicis. locu iſte. S. Ciꝛca hoc multuʒ inſtat. vVĩ cõcludeꝛe ꝙ nõ:qꝛ non ẽ ↄtumax in ſe purgãdo.in quo caſu inrelligit iſte tex. ſed in ſuſcipiẽdo purgationẽ. Sed hoc hodie nõ ur ꝓcedeꝛe per.c.cum contumacia. e. ti. li. Vj. ubi dẽ ꝙ ſi ↄtumax in cã heꝛeſis excõicatur 2 ſi ſtat in excõicatione ꝑ ãnuʒ hẽtur pꝛo connicio. = iõ ſi in citatiõe fuit expꝛeſſuʒ ut ueniret ſe ad pur gandũ:quia eꝛat ſuſpectus de heꝛeſi ſatis habebit locũ illud. c.? ꝑ tex.illius.c.? ꝑ auẽ gaʒaros C. e. ti. eſſet dicẽdũ ꝙ poſt annũ nõ eſt neceſſe ꝙ cõuin catur per ſñiaʒ. naʒ ur̃ cõdẽnatus de beꝛeſi poſt an num: iſta la nideat᷑ requireꝛe ſſiam dum dicit: ue lut heꝛetici cõdẽnent᷑. nec ob.ſi dicat᷑.lex ciuilis nõ potuit cõdẽnare de beꝛeſi:qꝛ leges condite o here ticos in fauoꝛẽ fidei ſunt appꝛobate peꝛ papam ut in. c. inauiſitiõis.e.ii.li. vj.hoc tenuit boſti.⁊ bene. ppo. S. S. moneãtur i. v. ſi Vo: ubi dẽ q ñs tpalis negligẽs dʒ peꝛ metrapolitanum et ceteꝛo s uinciales epos excõicari.nam nideĩ ꝙ ſolus eps h poſſit ut in. c. ad abolendã. S. ſiatuimus o eo Sol. duplex eſt. prima ꝙ illud loquit᷑ de paruo dno: ſed iſte. F. in dño habenie ꝓuinciã ſub ſe. uel ẽt melius iſta pluralitas dʒ cõceꝛneꝛe pluralitatem dnox 2 lo coꝝ ut ſu ſenſus ꝙ archieps excõicabit i ſua dioce ſi conſtirutos ſic ⁊ ceteri metropolitani ĩ ſuis dioce ſibus:⁊ iſta melioꝛ cum caſus graues reſeruẽtur h 2 in ſequentibus ipſi pape ppo. contra. F. cꝛe dentes ⁊? nidet̃ ꝙ credẽtes debeãt incontinenti iudi cari ut heretici nt in. F. pe..ce.⁊ bic dicit oppoſitũ qꝛ pꝰ excõicant᷑:poſtea expectãtur per annu. So. 5 riũ ꝓcedit in credentibꝰ enoribus herericoꝝ:unde cum ipſi deuiant a fide. heꝛetici ſunt. F. iſte põt itelli gi in credẽnibus hereticos eſſe bonos homines er eis fauentes:non ramen cꝛedebant eorum eꝛꝛoꝛibꝰ. In. F. qꝛ nõ nulli queꝛo qui ſunt illi qᷓ pᷣdicaꝛe pñt So. epᷣi pꝛedicare pnr peꝛ totñ oꝛbem ẽet in alienis dioceſibus:niſi ꝓhibeant᷑ a dioceſano qui ſine cã ꝓ hiberi non debent cum ſint miſſi a deo ad pꝛedicã dum iuxta illud euangelicum. ite æ pꝛedicate enoge linm omni creature.nam epi in locũ apoſtolorum ſuccedũt.xij..q.i.uidẽtes.xxi.di.iĩ nouo.tenet hoſti. hic. ⁊ bẽs bonã glo.in cle. archiepo de priui. Item dic ꝙ omnes habentes curã aiaꝝ pñt pdicare ĩ eo rũ locis:qꝛ tenent᷑ inſtrueꝛe populũ ſibi ſubiectum. Ptinet.n.pꝛedicare ad officiũ cure ut nõ.i cle.una ð regu. Itẽ hodie mendicãtes hñt priuilegium ꝑ uni neꝛſum oꝛbem. limitatũ tñ ut hẽtur in cle.dudum ð ſepnl Sed an iſti inferiores pnt alijs pt̃atem pꝛedi candi cõcedeꝛe:iſta la ur̃ inuere ꝙ non qꝛ im facit mẽtionẽ de papa ⁊ de epo loci:gꝰ abbates ⁊ alij pᷣ lati ĩfeꝛioꝛes ñ pñt hoc cõcedeꝛe:cõcluſio iñ eſt ꝙ ĩ eoꝝ locis pñt hanc ptᷣatem ↄcedeꝛe qñ ꝑſona eſſet appꝛobata ad officiuʒ pꝛedicãdi: ꝓ boc adduco bo nũ tex. in. d. cle.dudũ ubi frat᷑ minoꝛ põt pꝛedicaꝛe iĩ ecclia curata de lñia curati.ſʒ gñaleʒ lñiaʒ pꝛedicã di ꝑ totam dioceſiʒ nõ dat alteꝛ niſi ſolus eps. In v̈ ſiqui vo qro nũquid oẽs nolentes iurare poſſũt puniri de heꝛeſi.hoſti.ꝙ nõ.ſed illi qꝗᷓ obſtinatione dãnabili reſpuunt iuramentum quaſi ex quadã pfi dia ? fuꝑſtitiõe aſſerẽtes iuramentũ in ſe malum.ſe cus ſi nolet:qꝛ inrarer ex denotione quad credens peccatum eẽ pꝛout qnʒ faciunt aliqui ꝛeligioſi leui ꝛeligione tenti:łʒ eni ubi cã ſuggeꝛit hoc faceꝛe ꝗ en ant non tam ſũt heꝛetici.c.⁊ ſi xps de iuꝛeiu. ¶ timo in.F.fi.queꝛit᷑ nũquid eps negligens pot᷑it de poni ab alio citra papã:⁊ cõir ↄcluditur ꝙ non qꝛ nullus citra papam poteſt deponeꝛe epum.iij.q.vi. accuſatꝰ z. c.q;uis ⁊.c.ij.de tranſla.pla.adeo q ẽt iquiſitoꝛ beretice pꝛaniatis non poteſt pꝛocedeꝛe epᷣm ut in.c.nt inquiſitionis eo.ii.li.vi.ſed debet hoc denunciaꝛe pape:⁊ bodie ſi in loco ẽ inquiſitoꝛ deputatus a papa debet ſimul pꝛocedeꝛe cum epo. unde ad actum piudicialẽ nõ dʒ pꝛocedere unus ſi ne alio de quo in cle.ij.e.ti.⁊ in.c.per hoc.eo.ti.li: vVi. ⁊= ibi nõ. an talis iquiſitoꝛ habeat oꝛdinariaʒ an delegatam ? ad quem debeat appellari ſi appelletur ab utꝛoqʒ.ſ.ab iquiſitoꝛe ⁊ epo J cut Laici cniuſcunoʒ pꝛefeſſionis Ce ſunt pdicare nõ debent. Nõ. primo ꝙ ſub ſpe boni qñʒ cõminitur ma lum.nnde alibi dicit canon:ſepe nitia ſe ingerunt:et mẽtiũtur ſe eſſe Vtutes.nã qnqʒ ſub ſpe paꝛſimonie que eſt nirtus ↄmittitur auaricia.?æ qnʒ ſub ſpe lar gitatis omittitur pꝛodigalitas.⁊ qnqʒ ſub ʒelo iuſti tie exeꝛcet̃ crudelitas.? ſub ſpᷣe miſericoꝛdie fit qnʒ idigna remiſſio nt in.c.ſepe.xli.di.ita aliqui ſũt lai ci qui ſub ſpetie fidei ampliande erroꝛes ſeminãt in mentibus ſ gaan Eio⸗ ibi ueꝛo alios docto ꝛes ꝙ uaria ſunt dona dei nam alijs tribuir donuʒ ſcientie alijs ſpm pꝛophetie.alijs uiriutem miracu lorum.⁊ ſic non omnes ſunt apti ad idem officium ltimo collige qð laici predicantes mortaliter peccant.qꝛ ueniunt ↄtra pᷣceptum eccleſie.unde pᷣci pitur ꝙ debeant excõicari ut in.c.ſupra ꝓximo.F. qꝛ uero ⁊ in.c.ij.e.ti.li.vj.ergo gꝛaniter peccũt.qꝛ excõicatio nõ fert᷑ niſi pꝛo grauibꝰ penis culpis.xi. q.iij.nemo de ſen.ex.ſolent li.vi. Fcommunicamus. — Hoc.c.uſqʒ ad. ſi qui aũt hẽ in.c.ex eõicamus S eo.ti.in prin.unde ſũma ⁊ declara ꝓut ibi fuit dictũ:ſʒ.ꝗ.ſi qui aũt ſic ſũmari põt uſqʒ ad fi. Si in heꝛeſi depᷣhenſi nolũt ꝛediꝛe ad fidem ðtru dendi ſunt ĩ ꝑpetuo carceꝛe ad pniam ꝑagendam.æ cꝛedentes enoꝛibus heꝛeticoruʒ heꝛetici ſunt. Et hʒ totum quatuor dicta. ᷣm ibi damnati tertium ibi ſi qni.¶ Quartum ibi credentes. ¶ Mõ. primo ex prima parte ꝙ nõ eſt facienda nis in noĩe ubi pʒ ðᷣ effectu = de ꝛei ſubã:concoꝛ. de ſimonia ea que. ¶ Wõ ſecundo in. . damnati ibi per eccleſiam: ꝙ crimen heꝛeſis eccleſia duntaxat damnare poteſt et nomine eccleſie intelligitur ipſe papa uel dioceſanuſ loci ut in.c.ad abolendam ſupra eo. nel inquiſitor deputatus per papam nt in.c.i.cum multis ſimili bus eo.ti.li.Vi. Secnlares ergo iudices ꝛeſpeciu cognitionis æ damnationis de hoc crimine ſe non impediunt:qꝛ eſt cꝛimen meꝛe eccleſiaſticum ut in.c. inquiſitionis.ꝗ. pꝛohibemus eo.ti.lib.vi. ſed ſols execut o pene ei demandabitur.ut hic. ¶ In. F. ſi qui antem nõ.ꝙ hereticus nolens ꝛedire ad fidem elais asn anni nort oſi⸗ nos o ull ni / lircincnn otn bonir cat nid ſon gai bemcnt Iedun aiudn ohernav ccanonet aies. Jr eut in re eagi Jo n de ged Eechi cieherisſe atculnon⸗ Poniecus eberi ed de dini pynenci bitlino ſopplcoo di labilnii i i bocſe en ltimi hi ccciuu go r mils volib enſt al ſcln upoc inone, n dſingwo⸗ nicamna d. dinnti c li Jabe Bmos d bemi iod nli gig isrenbmieſfti. ici cceiiſici ole wioer . om oblgriore t log eſce od⸗ ud ucihzotienone r hole aez Binnne e, Ndi aliggen geien wterſch doef me⸗ Gen in Nin un umnin ecibbſe in giins toj ſb o inſti tſubſſemetiogeft nß 4 Gekidintign ſitli Annpande norsſonſtirin nN Wnod hios Coc lon anm iisriniong poybete aiſs vfrunen iſenn mmes ſon apiad den offcun eo id Netianng /uitn ianunantle t mmu K,Pd. IMavo unierwudir : w guib enollhho n⸗ denI. nmunicmns. agi Keninmint wunikſönting citütſi ſnmiſir in li wir riral ininn n. ra in M. 3 z,ninn bi u friiumii lin ¶ De beꝛericis nõ. euadit niſi penam moꝛtis. nam ad agẽdã pniã ᷣ delicto cõmiſſo dʒ derrudi ĩ ꝑpetuũ carcerẽ: ſed ho die iſta pena poteſt cõmurari in aliam ſi niſuʒ fuerit ſuꝑiori ut eſt tex.nõ.in.c.ut commiſi eo.ti.li.vVi. Sed circa hoc dubito de qõe h̊ non tacta:nũquid clericus depꝛehẽſus in hereſi nolens redire ad fideʒ ſit deponẽdus.⁊ poſtea in carcerẽ detrudendus. An neꝛo ſufficiat ſola derꝛuſio:glo. nidet᷑ dubitaſſe in. c.nũc autẽ.xxi.di.⁊ nihil fiꝛmat nec r̃colo ꝓ nũc alibi legiſſe:ſed credo talẽ pꝛius vᷣbalit᷑ deponendũ . c.i.J.e.li.Vi.ubi dꝛ ꝙ in canſa heꝛeſis ſolꝰeps po teſt degꝛadare qñ degꝛadatio fit ut tradatur curie ſeculaꝛi uel ut imuret᷑.i.ĩ aꝛto caꝛcere derꝛudat᷑:= ſic facit mentionẽ de depoſitione eniã qñ fit detruſio: ut ſic pꝛima paꝛs illius ſeu pꝛimũ dictũ illiꝰ.c. cõcer nar pſeuerãtes in heꝛeſi qui ſunt tꝛadendi cuꝛie ſeeu lari fʒ dictũ cõcernit redeũtes ad fidẽ qni ſunt imu randi.i.in aꝛto caꝛceꝛe derꝛudendi.ad hoc facit tex. in.c.tue.j.de penis ubi dr̃ ꝙ ꝓ magnis ſceleꝛibꝰ dʒ quis degꝛadaꝛi ⁊ detrudi:lʒ eꝛgo hic paꝛcatur rede untibus quo ad penã ignis.ĩponent᷑ m alie penc cõ digne:ſatis.n.eſt eis ut euitẽt moꝛtẽ cum regularit᷑ ex ſola pnia quis nõ euadit penã.l.qui ea mente ff. de fur. ⁊ in. c. cum nõ ab homine de iudi. Ad idem querit᷑ nũquid ſicut ꝑcit᷑ heꝛerico redeũti ad fidẽ ira ꝑcendum accuſatoꝛi ipſiꝰheꝛetici nolẽti deſiſtere ab accuſatione ⁊ peniteꝛe. Ja.de are.in.l.fi. C. de ac cuſa. quẽ ſequi Jo. an. hic ↄcludit ꝙ nõ:quia Ipᷣa le eſt i cꝛie heꝛeſis:ſed accuſatoꝛ deficiens nõ uenit puniẽdus de heꝛeſi ſed de calũnia. ¶ In gl. in. v. puniendi ibi ultimo ſupplicio dic ut plene dixi.g e. ad abolendã.nã iſti hodie igne cremant᷑ W gt. ultima ibi ⁊ cõdẽnati nõ.glo.ſingulariter ꝙ parcit hereticis nolẽtibꝰ redire ad fidẽ quo ad penã moꝛ tis ẽt poſt danationẽ:ſed diſtinguo nt dixi i.c.excõ municamus..dãnati. .eo.ti. Aabas. Bſolutos. Breue eſt. ul põt ſie ꝑ alia ueꝛba ſũmaꝛi. Liberant᷑ ab omni obligatione qui hereti cis tenebant᷑ aſtricti. pri papam ratiõe de licti eccleſiaſtici poſſe abſolueꝛe naſallos laicorũ ab omni obligatione ⁊ alios eiſdẽ obnoxios quocũqʒ pacto quacũqʒ obligatione:⁊ hodie claꝛum eſt cum bona hereticorum ſint ipſo iure confiſcata:ut in. c. cum fᷣm leges eo.i.li.vi.⁊ ſic nihil remanet apud eos. S=WW ibi manifeſte ꝙ hoc.c. uendi cat ſibi locũ incidente ĩ heꝛeſiʒ manifeſte. Quid aũt li occulte.phi.dicit ꝙ idem ſi pꝛobari poteſt. Joh. an. niderur nelle hoc eſſe nerum ſi pꝛoceſſum eſt ad pꝛobationes:quia pꝛobatio tũc facit delictũ manife ſtũ. ut ĩ.c.cũ oliʒ.de.v.ſig.ſecꝰ ſi nõ eſt ꝓceſſum ad ꝓbationes:qꝛ ecclelia nõ indicat de occultis ni ĩ.c. ſicut tuis in fine de ſimo. æ ita ꝑtrãſit. Sed h dictũ nõ puto hodie indiſticte uex:qꝛ cũ bona hereticoꝝ ipſo iure ſint hodie cõfiſcata q;tũcũqʒ delictum ſit occultum ut in.c.ij.de preſcrip.li.Vi.⁊ pꝛeal.c. cum fm. nam pena ipſo iure ipoſita afficit delinquentem itũcũqʒ occultum ut dicit glo.nõ.in cle. i.eo.ti.in v. eo ipſo:ergo eoipſo ꝙ quis incidit in hereſiʒ in cõtinemi perdiiK omnia bona: = ſic ſequit᷑ abſolutio ab obligatione:ſed non põt hec obſolutio ſeu publi gatio allegari niſiananifeſta cã probetur:ſed re ipſa ſuppoſito delicto ſequitur abſolutio:ſic poſſunt re duei ad concordiam omnia dea. Sed quero qᷣd de famulis ⁊? libertiſ hereticoꝝ.doc.qꝙ idẽ. nec ob. c.qm.xi.q.iij.z.c. inter de ſẽ.ex.qꝛ procedũt iĩ non heretico. ſecus ĩ hertico. Quero fᷣo qᷣd ð filijs here ticoꝝ: dic ꝙ eximũt᷑ a pr̃ia ptate ⁊eeff ciũt ſui inꝛiſ adeo ꝙ emãcipatio fẽa poſtq;; ĩciderũt in hereſiʒz eſt ipſo inꝛe nulla tãqᷓ; fa de hoibus ſui iuris ut in. c. quicunqʒ eo.ti.l.vj. ¶ In glo. i. ibi ipſo iure perx hoc dicit boſti.ꝙ lIʒ reconcilientur: non per hoc re cuperant preſtinã obligationem .quia obligatio ex ticta non reniuiſcit de conſ- ecra.di.iiij.querii 2z.vij. q.i.qᷓ periculoſum.ſic etiam dic de alijs bonis nt ð neceſſitate non ſint eis reſtituenda ut in. c. vgẽtis. ⁊ qð ibi nõ.S.e.ĩmo iſta bona pnit capi ẽt poſt mõ tem iz in nita occultam hereſiʒ fouerent ut in. c. ij. ð pᷣſcrip.li.vi.qꝛ confiſcario fuit facta in uita eoipſo ꝙ inciderunt in hereſiʒ: ꝑ boc enitantur gr. ꝙ dᷣlic to defuncti non tenentur heredes: ¶ In glo. fi. in finõ. glo.ſed quero quid de ꝓminente in tminis glo. ei qᷓ poſtea incidii ĩ excõicationeʒ. nũqͥd diffeꝛẽ da eſt ſolutio ſicut in heretico:⁊= iſte eſt caſus diuer ſus a qde glo.qꝛ heꝛeticus perdit oĩa bona. ſzʒ excõi catus non:immo remanet apud eum obligatio:ſed rõ gl. vr eadem qꝛ non eſt licituʒ cõicare excõicato: eꝛgo res non permanſit in eodeʒ ſtatu.de hac.q.dic ut nõ.de do.⁊æ ↄtu.c. Viralis. Se ſciſmaticis. Mubrica. ¶ AQula ſciſmatici incidunt in hẽſim diuidendo ſe ab i utate eccleſie conſtituendo ſibi ſacerdotes = re liquos clericos.xxiiij.q.i.loquitur:iõ p' precedente,z rubricam bubijcit iſtam. d ad rubrice z me declarationem quero ꝗ dicantur ſciſmatici.ſoł.colli gitur hic ex nõ.j.c.ꝓximo.pꝰ largiſſime dicũt᷑ oẽs conſtituti in peccato mortali:ſũt eni extra caritatem xj.q.iij.andi deniqʒ ⁊=.xxiiij.q.iij.dixi. rge vo dicuntur ſciſmatici excõicati quia ſunt extra eccleſiã ⁊ cõionem fidelium.xi.q.iij.cum excõicato ⁊.c.ſe. Stricte vo dicũtur ſciſmatici qui propriũ epʒ eijci unt de ſede epali ſibi occupantes z preſbyteros ſu os facientes:æ fin quoſdam iſti ſũt excõicati.Alij vo cõiter tenent oppoſitum:ex quo eni nõ ſũt diui ſi a romana eccleſia Iʒ eiecerint propriũ epm ⁊ aliũ recepeꝛint:non tñ dicũtur per hoc ſtrictiſſime ſciſma tici: ſz illi ſtrictiſſime dicuntur ſᷣm mam nzꝛam qui di uidunt ſe ab unitate ꝛomane eccleſie conſtituendo ſi bi eccleſiam ? ordinando clericos ⁊ ſe acerdores ut i pᷣalle.c.loquitur xxiiij.q.iij.inteꝛ ſciſma. ¶ Sed ciꝛ ca pꝛedicta queritur nunquid ſi ſciſmatici capiantur ut. S.dixi ſint heretici: æ dic ꝙ ſi eapiantur largiſſi me large ⁊ ſtricte pꝛont..dixi non ſunt heretici: ſʒ ſi capiant᷑ ſtrictiſſime pꝛout predixi:⁊ tunc aut cõſti tuũt aliã eccleſiã oĩo diuidendo ſe ab eccleſia roma na pꝛout faciunt greci:æ tũc ſunt heretici:qꝛ ueniũt S illũ articulũ fidei æ unã ſanctã ecclaʒ ſic dʒ ĩtelligi qð dẽ ſciſma nõ eſt ſine hereſi ut ĩ illo.c.int᷑ ſciſma. 0% 3 ¶ De ſci maticiss. Si uero non conſttituũt aliam eccliam ĩmo cꝛedũt eccleſiam romanam apud ſe ut ↄtigit qñ duo ł plu res cõtẽdunt de papatu nã quiſqʒ eorũ credit unita tatem eccklie ⁊ illã ẽe apð ſe.nec impugnãt romanaʒ eccleſiam.⁊ tũc iſti ſunt ſciſmatici nõ heretici nt nöõ. in. c.i.J.eo.uide bo. glo.xxiiij.q.i. F. i. ¶ Tertio. q̃ritur nunqd ſciſmarici ſunt excõicati æ aduertẽdũ Hubi eſt ſciſma cũ hereſi ut pʒ ex pdictis. tũc nõ ẽ dubiũ ꝙ ſunt excõicati.ꝙ oẽs heretici ſũt excõica ti ut in. c. excõicamus s ti. ꝓximo Si nero ẽ ſciſma ſine hereſi ⁊æ tunc ſi ſciſma.capiiur largiſſime large 2 ſñi ſt excõicati.ij.q.i.multi:niſi ab hoie ł a iure ex cõicentuꝛ alio reſpectu. ſʒ capiendo ſtrictiſſime uit ca pitur hic doc.uariãt.j.c.ꝓximo.ſjʒ magis nident᷑ inclinare in illaʒ ptẽ ꝙ ñ ſũt excõicati.ſʒ dic hͥ vuʒ reſpectu illius.c.i.Sed hodie puto oẽs excõicatos eẽ per. c.lʒ ᷓ de elec.ubi dẽ taʒ ipſe qui ſe gerit pro papa ꝙ ſibi adherentes excõicationi ſubiaceant. que uerba fertur cxcõicatio ipſo mre uit ibi dico fa cit qð nõ. glo. in. c.i.de iniurijs li.vi.æ puto hoc ne rum ubi nõ cadit ꝓbabilis erꝛoꝛ. Si aũt qõ cet du bia ⁊ maxime ſi cõſiſtit in facto intricato æ lõgeno prout ↄngit ĩ ſciſmate preterito tũc putarẽ oẽs eni tare excõicationem ei peccatuʒ ar. in. l. rła 2 ĩ l.ij. ff. de iuris ⁊ fac.ign.⁊ in c aplice de cle.excõ.mi.⁊.i c.ut animarũ de conſti.li. Vi.nöõ. Aabbas. 4 Bogd a predeceſ. ſore. Irrite ſunt ordinationes bñ ficiorũ collatioẽs ⁊ eccleſiaſticaꝝ re fuum alienationes per ſciſmaticos facte 2 a dignitate æ ordine ſuſpenduntur. qui ſciſ ma teneꝛe iuꝛant. panes patent ꝑ. J. Mõ pꝛimo ex tex. ꝙ geſta peꝛ ſciſmaricoſ eꝛga ſpũalia ⁊ tpalia ſunt nulla ſaltem qno ad effectũ de quo m dicẽduʒ nr. . ſubijciã. ¶ Itẽ nõ caſũ ĩ quo emẽs ꝛc̃ ecchaſſi cãᷓ eſt ipſo iure excõicatus vʒ qn emit nł ali acqui ſiuit a ſciſmatico al.aũt rlarit᷑ occupãs ꝛc eccliſticaʒ non ẽ ipſo facto excõicatus ſʒ excõicãdus ut in.c.⸗ queſtus de foꝛo eſſl Ned nõ. ꝙ tenẽs bñ ficiũ eccleſiaſticũ a ſciſmatico uł ↄſentiens oꝛdinati oni facte peꝛ eum ẽ ipſo facio excõicatus. ¶ Et ex H ⁊ ex.F. uliimo colligit̃ ar. ꝙ ſciſmaticꝰ ꝛegulariteꝛ nõ ẽ excõicatus: qꝛ ſi excõicatio fert᷑ in tribꝰ caſibuf B expᷣſſis:g extꝛa iplos nõ ẽ ſciſmaticus excõicatuſ peꝛ ar. a ſpali. ¶ Ren in fine litteꝛe feꝛtur ſuſpẽſio 5 iurqtes teneꝛe ſciſma.? ſic ĩponit pena ſpecialis: g nõ ſũt al.excõicati.⁊ fortius illi qui n iurauerũt licet adhereãt intruſo. Sed ut dixi s ſupeꝛ rubrica ueꝝ ẽ ꝙ auctoritate bꝰ oſiiturõis nõ ſũt excõiĩcati:z ſic ꝓcedãt dicta doc.h:ſʒ uigoꝛe.c.licʒ ð elec.et dic ut ibi nõ ⁊ limita pꝛedicta ſᷣm edir ſupe Hica an ſit ꝓbabilis eꝛꝛoꝛ uel nõö. ¶In glo. i v. irregla ritas in fi.ad mãm uide qð no.ix.q.i.in ſũma et cõ iungendo iſtam glo. cũ fi. gnaliteꝛ examinanduʒ eſt: nunquid reneant geſia peꝛ ſciſmaticos circa quod multa ꝓſequit H̊ Inn. æ hoſti.et in multis ſibi ↄtra dicũt. Sʒ cõcluſine ꝓſequendo dic aut ſunt geſta eꝛ ga ſpualia aut circa malia. p caſu aut circa ſpirits alia que nitra gẽam bũt executionẽ ſacramenti ut ẽ oꝛdo aut ſũt ſpũalia in qbus ti ↄfert᷑ gẽa: ? ultra eam nõ ẽ aliqua executio fiẽda ut in ſacꝛamẽto cor poꝛis xpi ⁊ ſilibus.prio cãu qn ſciſmatici ↄferũt ea ſpũalia que hñt executionẽ exna gꝛaʒ. Aut ſunt ſcil matici largiſſime ut qꝛ ſũt in peccato moꝛtali:⁊ tũc talia geſta tenẽt æ quo ad caracierem æ quo ad exe cntionem ſacramẽti.qꝛ Iʒ exiſtens in peccato moria li ſit ſuſpẽſus quo ad ſe nõ tamẽ quo ad alios uit ĩ .c.fi. de coha. cle æ mu. unde gra diuina per quam ofertur ſacramẽtũ tranſit ꝑ iſtuʒ tanq; per canalem lapideum unde peccatũ ſaceꝛdotis nõ põt iſia ificẽ ut iu. c. ur̃a de coha.cle.⁊ mu.⁊ idẽ de oꝛdinatiſ ab excõicato minoꝛi excõicatione:qꝛ tales excõicati re moti ſunt a pticipatione nõ tñ a collatione ut ĩ. c.ſi celebꝛat de cle. excõi.mi. Si vo ſũt ſciſmatici laꝛge ut qꝛ ſũt excõicati: æ idẽ de alijs pᷣciſis ab ecchia: ut qꝛ ſũt ſuſpẽſi uel depoſiti.uel ẽt ſũt ſciſmatici ſtꝛictiſ ſime: ⁊ tunc aut ſcienter quis recepit hec ſacramen ta ab eis aut citra foꝛmã eccleſie ? nihil ꝛecipit. unð Et caracter nõ iprimitur.i.q.i detrabe. ⁊=.j.c.ꝓxio 2. c.i.cũ ibi nõris de baptiſ.⁊ ſic poteſt intelligi iſte tex. capiendo vᷣbum irritas ꝓpꝛie. ſi vo fuit ſeꝛuata foꝛma eccleſie ? tunc caꝛacteꝛ iprimitur.ſʒ executio nõ ↄfertur ⁊ h̊ caſu ꝓcedit tex. ſm lec.glo.nam oꝛ do bene ↄfertur a talibus:qꝛ ipſi oꝛdinem habent 2æ caracter iprimitur a deo: cum ſit quedã qualitas ipꝛeſſa in aia ꝑ quã quis diſponitur ad facilius ꝛeci piendũ gꝛam dei ſed executio nõ ↄfertur: qꝛ o&l iſti ſũt ſuſpeſi ab ecclia:iõ ↄfeꝛẽdo nõ pñt dare qꝗð nõ hñnr. Si vo ignoꝛanter a talibus h̊ ſacramẽta recep ta ſũt ſi ignoꝛantia eꝛat ꝓbabilis nideĩ ſẽtiꝛe Inn. ꝙ ↄfertur oꝛdo ⁊ ẽt executio.ſi iſti erãt occulti: qꝛ oꝛdo iprimitnr a deo ut. xxxij. di. in ſũma æ in.F. pono. unde indignitas miniſtri nõ dʒ ipedire cum oꝛdinatus nõ reꝑiatur in aliqua culpa. Alij tenent oppoſitũ.⁊ ur hoſti. ↄcludeꝛe ꝙ q;diu ẽ occuliũ cõ ferẽtes ↄferũt ordinẽ ⁊ executionẽ:⁊ ſic cedit opi. Vitati:ſʒ poſtꝗ; h̊ fueꝛit patefactũ ꝛeqꝛitur diſpeſatõ ct ſi totus oꝛbis eẽt inuolutus:qꝛ exquo oꝛdinãtes nõ hẽbãt executionẽ nõ poterãt eã ↄferr̃ ⁊ iſta opi. tutioꝛ cũ ꝓpteꝛ ignoꝛantiã ſit facta oꝛdinatio ut in .c.i.de oꝛdi ab epi.ſʒ qdiu h ẽ occultum opi.hr̃ ꝓ Hitate nt ꝑinde ſit ac ſi iſti nõ ſint ſuſpenſi.fo caſu qñ ſunt ralia ſpiritualia qᷓ ultra gꝛaʒ nihil hent ⁊ iũc aut ignoꝛanter fuerunt iſta recepia ab iſtis: æ tunc ↄfertur gra uec ẽ neceſſaria aliqua diſpenſatio.ant ſciẽter = tũc ſacramta receperũt:ſed a talibns ꝛecipi ẽdo peccauerũt niſi in caſibus ꝑmiſſis ut le.? nõ. xxxij. di. in. . Vm.ſi nero qritur de geſtis erga tpᷣa lia aut erant ſciſmatici largiſſimo mõ ⁊ tenent geſta qꝛ peccatoꝛes non ſunt remoti ab adminiſtratione tpᷣalium. JIdẽ ſi eꝛãt ſuſpẽſi a tpᷣalibus æ ſpũalibus uel excõicati uł ſciſmatici ſtrictiſſimo mõ ⁊ tũc geſta in dãnũ eccleſie nõ tenẽt.qð itelligo niſi fuiſſent to lerati. qꝛ ꝛ2õe publicij officij debent reneꝛe ſi fuit foꝛ ma ſeruata:⁊æ caſus erat permiſſus ſed eccleſia leſa poteꝛit petere ꝛeſtitutionem in integꝛum:ad hoc ꝙ nõ de elec. nibil ⁊ in.c.neꝛitatis de do.æ contu. Oe ſia neꝛo ad commodum eccleſie tenent ut hie in Gtancl unsn . do ſono in in ſope . ainnto glſimx mloh 65 rrcii cr eropeel er li i 1 ius oatol udni prfen uinl hl Indi j i Nu uun txllur b eficd i rn eitiue 4iigetan. Gdunaican ſionſmdſg Gorlöaid pden ce Phiregoletue,r doelts aio ft dded nichconcſſn olireugtas is io dipeſa uetincipolelins ibi otſi⸗ nio arderet leſam i⸗ tuiHuρa) oâ², io an vueli ?0 koft oeneoninc ⸗ Nigoiii genreſi ci iin onde legi. Jumn go i un Nibeſis Gefibt In CNenicsſed diud demionin i oning diſaſtg, orinido ie Ofmnirllciͦ fſihetorlhen nhe ſfinglt gan ſope ᷣ no aumiſt Pperiorcaue ſpnuuch licpelne n ne hue e it infc ſoeſu n cnis enpiber ſnnen vm lſe eibitrpt ond in iinte ee ri⸗ nnt ſepunf nelcrle nins ppne i ſo iſt ſenann mann prinimt geati⸗ Nedn rer n e gonn o⸗ dns grigt oinen babent 1dwen ſtceehi ttins sſdorien Atnicsc⸗ Aorento ögſenmn ancäſi nro gfortto nö tonrerd ii Meraaibys 5 ananin n n otuib niti ir n. o/An,onti, ummidfr im ? ii. ninihi no, ircſr an iian aln Aiinan Cderg Ali oCid 1Ctandtaſt CRten. Aguciriim tiſtid mdumscnctl oihiic mmni ſuſen nn . ſödub oauim, G iriniſan uſmußn nlun , ſtoau ſts: : tunc . ¶ De apoſtatis. glo. fi. Circa h m diſtingue ᷣm hoſti. aut contꝛactꝰ fuerũt geſti cũ eadẽ ꝑſona = ꝑmixtiʒ:⁊ iũc cõmodũ cũ incõmodo cõpenſant ut dẽ in glo.ſed ſi pctꝰ fue rũt ſeꝑati nel cũ diuerſis ꝑſonis agitati:⁊ tunc pro cedat iſta gl. ut geſta ad ↄmodũ teneãt ad icõmodũ nõ. An antem reuocatis rebꝰ male alienatis aliqðᷣ remediũ cõpetat emptoꝛi.dicit Minc.ꝙ ſic:qꝛ pote rit habere regreſſum ↄ alienanteʒ ar. in.l. falſus. ff. ꝙ fal.tu.auc.de quo dic ut melius nõ.de re.ecc.nõ alie.c.ſiquis pꝛeſbyteroꝛum. 2 Orqdinatꝰ a ſciſ Raternitati. matico ab officõ eſt repellẽdus niſi ꝓbet ſecum diſpéſatum ꝑ babentẽ poteſtatẽ. In pꝛia ponit᷑ deciſa conſulta tio. In fa rñnſio ibi pꝛioꝛc. e ꝙ appella tione ſciſmatici intelligimꝰ de ſciſmatico ſtꝛictiſſimo modo ſumpto ut dixi ſuper Gica. naʒ oꝛdinatus a ſciſmatico largiſſimo modo dicto repellédus nõ eſt ab oꝛdine nt dixi.S.c.pꝛoxio. 5. fo ꝙ diſpen ſatio ꝓcedit ex quadã mĩa. 6. tertio ꝙ ſciſma ticus cõfert neꝝ oꝛdinè ſed nõ executionẽ oꝛdinis ꝙꝙ ↄferat oꝛdinẽ pʒ:qꝛ poſt diſpenſationẽ poteſt oꝛ dinatꝰ illũ exeqᷓ ꝙ n ↄfeꝛat executionẽ pʒ:qꝛ oꝛdia tus repellitur ab officio.i.ab executione ut h:de qꝰ dicẽdũ ut dixi i precedenti.c. ltimo nõ. nõ cre dendum alicni aſſerenti ſecum diſpenſatum: opoꝛtet ergo ut diſpẽſatio pꝛobet᷑ legitime æ ꝙ fuerit facta ab hnte poteſtatẽ:⁊ ad hoc lis cautus nt qn diſpẽ ſatio fit ab eo cui eſt conceſſa poteſtas de iure ſpali n ſolũ recipias lrĩ̃as ſuꝑ diſpẽſationẽ tin ſ t copiã auctẽticã poteſtans ſibi cõceſſe ſuꝑ diſpeſatiõe fien da.nã nõ crederet᷑ diſpẽſanti ſi diceret ſe hũiſſe po leſtatẽ diſpẽſadi ad hoc qð nõ.i.c.i.de offi.dele.li. vi. ꝑ JYo. an. i nouella 2 qð nõ. ſili in. c. cũ in iure de offi. dele. uide qð dixi in.c ſuꝑ his de fi. inſtꝛu. JIn glo.i.ibi ꝙ expꝛeſſa cã pᷣſumi⸗ Nõ.glo.qꝛ quotidie allegai. Idem nõ. glo ĩi.c. las de conceſ. pꝛebẽ. Idẽ hoſti.? Goff. H ? Inno. de fi. pꝛeſby. .c.uenies:ſed aliud idem ſenſit ĩi.c. diueꝛſis de cle. coniug.ubi ſenſit ꝙ oꝛdinãdo ſen pꝛomouendo ad offm ĩteꝛdictũ vr̃ ſuperioꝛ diſpenſare cum ꝓmoto. Jo an. hic diſtinguit.ꝙ aut ſuper diſpenſatione fiẽ da.uel nõ pꝛemiſit ſuperioꝛ cauſe cognitionẽ: ⁊ tũc nõ ꝓmouedo i diſpẽſare. aut nõ pꝛemiſit canſe co gnitiõe ⁊ tũc ñ ur̃ diſpẽſazꝛ imo pũi᷑ ꝓmouedo idi gnũ ut ĩ.c.qui iĩ aliquo ⁊ ĩ.c.quicũqʒ alle.i glo.⁊ ꝓ bac diſtinctione adducit iĩ ſimili nõ.in.c.fi.de cõiu. ſeruo.uide eriã glo.in.c.unico:de eta.⁊ quali.li.vi. 2 cũ hac diſtinctione Jo.an.que ur ſatis equa trã ſeunt cõit᷑ doc.⁊ ſolet quotidie allegari:ſed õ hanc diſtinctionẽ facit tex.in.c.pꝛetera de teſti.cũ ibi nõ. ubi cum infame pꝛomoro ad offm publicum ex ſola pꝛomotione vꝛ diſpẽſatũ rõe infamie pᷣteꝛite ⁊ hot an infamia erat publica ut ibi nõ. hoſti.æ hoc nideĩr uelle gl. in.c.qui in aliquo li.di.ut faciamus differẽ tiã inteꝛ occultũ æ publicũ ut ſic cum occulto nidea tur facta diſpenſatio:ſed in publico nõ ſic: pro boc adduco tex.in.l.barbarius.ff.de offi.preto.in uer. potuit. Sed glo.in.c.ſi qui ſine.lxxxi.di. indiſtincte tenuit ꝙ etiam circa uotuʒ non nideĩ facta diſpeſa tio:⁊ pro hoc facit:qꝛ in diſpenſatione requirit᷑ cãe cognitio:ẽ eniʒ diſpenſatio iuris cõis relaxato facta cum cãe cognitione ab eo qui hebat pfatem diſpen ſandi ut dicit glo.nõ.i..niſi rigor.i.q.vij.ſi ergo non preceſſit cãe cognitio non põt dici diſpenſauio 7 arguendo a diffinitione nocabuli ur̃ optume pro bari diſtinctio Jo. an. ut ſatil ſit preceſſiſſe cauſe co gnitionem ⁊ poſtea permiſiſſe licʒ non fuerit expreſ ſum uerbu; diſpenſo. qꝛ de facto diſpenſauit relaxã do ius cõe.ſed pro concordia aliarum opinionum ſic puto diſtinguendũ.quod aut notoꝛius indignus fuit peꝛmotus peꝛ pᷣncipẽ z vꝛ ſecum diſpenſatum. qꝛ princſpes nõ aſtringũtur ad cãe cognitõem pre mitten dã.ſʒ ſufficit ſola uolũtas iuxta nõ.ꝑ Inno. de ſta.mo.c.cũ ad monaſteriũ.et h caſu ꝓcedit.l. barbarius cũ mã ſua. Aut loquimur in iferiore et procedit opinio et diſtinctio. Jo. an.qꝛ inferior aꝛ tatur ad cãe cognitionẽ premittendã at. non diſ penſati ut dicit Inn.in. c.cũ ad monaſteriũ ð ſia. re. ¶ In eade glo. ibi per teſtes nota bene glo. ex qua infertur ꝙ non eſt cꝛedendum ſimplici uerbo ſuperioꝛis aſſerẽtis ſe diſpenſaſſe qdð clarius tenuit glo. in. c. ſi qui ſine pꝛeal.= in fi.glo. Aduerte qꝛ in qtũ glo.dicit ꝙ poſt diſpenſationẽ in occulto faciã poteſt diſpenſatus de crimine accuſari nõ pꝛocedit in diſpẽſatione facta ex pnia.nã ſi poteſt pꝛobari di ſpenſatio licet ſit occulta nõ poteſt amplius accuſaꝛi de crimine illo iuxta nõ.in.c.de his de accu.nili fʒ doc.accuſatoꝛ ꝓſequeret᷑ iniuriã ꝓpꝛiã.iiij.q. Vi.in .c.oĩbus:⁊æ qð nõ.in preal.c.de bis. ¶ Sed gl.po teſt ſaluari in diſpeſatione facta ꝑ ſacerdotem in fo ro aĩe.nã illa non ipedit accuſationeè in foꝛo cõten tioſo:qꝛ tendit ad aliũ finẽ:⁊ ita loquitur.c. admo nere alle. in glo. Itẽ põt ſalnari glo.qn diſpenſatio eſſet ita occulta ꝙ nõ põt ꝓbari:tunc enim fruſtra allegat. Oeficit eni tũc ſibi ꝓbatio ⸗ ar. ſi mile ĩ l.duo ſũt titij.ff.de teſta.iu. (SBugle⸗ ultima in fi.nõ glo.ſed hoſti.latius ꝓſequendo dicit ꝙ in epᷣatu ſolus papa diſpẽſat ut in.c.qꝛ diligẽt a.s. de elec. Iem in dignitate exempta ut in. c. cũ nenera bilis. S. de conſue. In alijs uero aut recipit oꝛdinẽ ſcienter uel ignoꝛanter ¶iſi ignoranter 2 ignorantia fuit craſſa æ ſupina ⁊ ſolus papa diſpenſat.aut reci dit ignoꝛanteꝛ ⁊ ignoꝛantia fuit ꝓbabilis z diſpcn ſat eps:ſicut ĩ limili diſtinguitur in.c.i.de oꝛdi.ab. ep.ille mñ qui fuit in culpa ſciſmaticum ordinando diſpenſare nõ põt ut in prin. glo.⁊ hec diſtinctio ſa tis plʒ. Extra glo.op.õ tex.in eo ꝙ dicit ꝙ iſte ar chiepᷣs poterit illũ oꝛdinatum ab officio repellere. nã u? ꝙ nõ ſolũ poſſit imo debeat:quia oꝛdinatio fuit irrita quo ad executionẽ.s.c. ꝓximo.⁊ nitens tali oꝛdinationi excõicatus eſt ut ii So. dimkr pꝰ ut ſuppleatur ad lr̃am ibi poteris.i.debes.uel re fertur ad facultatẽ diſpẽſandi.nan poterit hunc re pellere ſi non vult ſecũ diſpeſaꝛe.⁊ tũc iſta litiera ſtat ſine aliqua ſupplectione. Abbas. ¶ De apoſſatis æ reiteramibus baptiſmũ. ica. Muia herici 2 ſciſmatici incidunt in apoſtaſiam ¶ De apoſtalis. ideo poſt titulos pꝛecedẽtes congruo oꝛdine ſubij cit iſtum. æ qm ꝛeiterantes bapiiſmuʒ uidentur apo ſtatare dum ꝛecedunt a priori baptiſmate:iõ ſubij citur hic de ꝛeiteꝛantibus baptiſmuʒ R eterea. Non ſumatur ꝑ Jo. andream et foꝛte pꝛopteꝛ bꝛeuitateʒ æ narietatẽ lecturarum. Sed dominus An. ſic ſumat. Clericꝰ ſine habitu æ tõſuꝛa depꝛehenſus in crimie nõ gaudet prinilegio clerica li. ſed cene hec ſũmatio eſt nimis generalis ⁊ mł tos canones ⁊ maxime S.c.ſi iudex laicus de ſen. excõi.li. vj. ⁊ Z.c.contingit 2.c.in audiẽ tiã. ð ſẽ. excõi. Ande aliteꝛ ſummo ⁊ p ſᷣm unum intelleciũ ſic. Mer cenſuram eccłaſticam non liberant clerici a manibus laicorum ſi ſine habitu ⁊ tonſura ſunt deprehenſi:ſi prius ſe babebant per omnia ut laici nel ſic m alium intellectum. Qlericus qui dimiſſo habitu ⁊ tonſura immiſſet ſe enormitatibus perdit priuilegium canonis.ſi quis ſuadente. vnde enʒ de pꝛehendẽtes non incidunt in canonem.ſ.excõicatio nem. hoc dicit et non ꝛecipit cougruam diuiſionem Et adueꝛte quia ſecũda decꝛetalis facit tantuʒ ad ſe cundam partrẽ rubrice: alie neꝛo faciũt ab primam partem. ¶ Mõ p ꝙ der icitur apoſtata ꝛelic to habitu ? tonfura. Mora fo caſum in quo de ricus ſtatim ꝑdit unum priuilegiũ clericale. té nõ. ꝙ clerici dicuntur habeꝛe certum habitum. et ð h uide tex in.c.clerici de nita ⁊ hone.clericoꝝ.⁊ ni de optimã glo.in cle.i.de elec. Sed ceꝛie clerici ſecu lares non habent ceꝛtum habitum ⁊ deteꝛminatum ſed quidam habitus ſunt eis inteꝛdicti ut in pꝛealł. c.clerici ⁊ in.c.quoniam de nita.⁊ hone.clericorũ Vnde neſtes eornʒ debent eſſe honeſte æ uſqʒ ad pe des ut pꝛealle.c.clerici:? quidam coloꝛes ſunt eis inteꝛdicti:non tamen iure exprimitur ð ceꝛta fomma de quo peꝛ glo.in pꝛealleg.cle.i.quam uide. ¶ In glo. i. ibi. eſt aũt triplex nõ. glo. et ide; dicit Inno. et inquantum glo. de teꝛtia ſpecie apoſſaſie ponit nnum exemplum nidelicet quando quis ꝛecedit ab oꝛdine ⁊ ꝛeligione iam ſumpta. Innocen. ponit mł tos alios modos utputa quia dimiſit habitum ⁊ tõ ſuram:⁊ duxit nxoꝛem ⁊ ꝛedijt ad ſeculum:⁊ ſic di cendum eſt in ſimilibus: æ adde hic quod notat In nocé.ĩ.c.fi.de ꝛenũ.⁊ in.c.intelleximus de etate et qua. ubi nõ.dicit ꝙ religioſus ꝛecedẽs in conſulto· ſuperiore ſuo ⁊ non ſubijciẽs ſe alicuius obedientie ur qꝛ non intrat aliud monaſteriuʒ dicitur apoſtata quãtumcunqʒ ꝛetinet habitum et tonſuram:quia ꝛc cedit a regula ſuperioris.et ſic nenit contra unum ex tribus ſubſtantialibus.ſ.contra bonum obedien tie contra. c.i. de ſta.regula. Qua pena plectuntur iſti: dic ſecundumm hoſtien. quod apoſtata peꝛfidie punitur ut hereticus:quia nec heꝛeticus eſt ex quo ꝛeceſſit a fide:et habent locum iura ſuperius poſita de heꝛeticis Apoſtata inobediemtie puninur di ne:ſimode. vnde. adnerte quia aut quis non nulr obedire ſuperiori puta pape ſen ipſins canonibus: credendo eum non habere pkatem cõdendi canone⸗ 2 punitur ut hereticus.nt.xix.di.nulli faſ.anr non negat hanc ptᷣatem:ſed nõ uult obedir̃ ex contẽptu 2 grauiter puniri dʒ:unde dʒ deponi:⁊ ſie dʒ ĩtelligi .F. hec ⁊ ſi legibus.iiij.di.⁊ nide.c.gnali de elec.li. Vj. ⁊ ſi eſt incorrigibil traderur curie ſeculari Nẽ poterit excõicari ut de iudi.in.c.cum non ab hoie. ſi ãt nollet hobediꝛe ex quadam ↄcupiſcentia:qꝛ te netur aſtrictus:tẽ mitiꝰ punit᷑ de quo aliqͥd nõ.i.c. nã cõcupiſcẽtiã æ in.c.i de conſtitu. Apoſtota vo circa irregularitatẽ põt dinerſimode puniri ut hẽt̃ in.c.J.eo.iñ ſi eſt clericus ſecularis nõ ẽ ipſo facto excõicatus ſed excõicandus ⁊? grauiori pena plec tendus ut in. c. tue ⁊.c.pe.j.eo.ſʒ religioſus ſic de quo nide bonum tex.in. c. ut periculoſa ne cle uel mo.li. vj. ⁊ predicta intellige niſi habitus reliquat᷑ ex rõnabili cã:puta quia tranſit ꝑ loca ꝑiculoſa.uel ex alia iuſta cã ad h̊ qð legit.⁊ nõ.de ni.⁊ ho.cle. deus qui ⁊.c.clerici el.i.eo.ti.⁊ uide ibi per glo.2⸗ faciunt ueꝛba illius.c.ut periculoſa que im notant cam ⁊ mareriã nagandi. ¶ In glo. i. in. fi. Ex hac glo.i.colliguntur tres lec. ad. tex/ Drima eſt ut ſi clericus dimiſſo habitu z tonſura oĩo uinit ſeculari ter perdit priuilegium clericale. ¶ Sed iſia lec. cõ muniter non tenetur quia primo reſtringit. c.ſi ne ro alle.in.glo.pro contꝛaꝛio.¶ Item niderur S. c. ſi index laicus de ſenten. excõi.li.vVj.ubi tex.multuʒ nõ. innnit ꝙ quantuncunqʒ clericus nixerit ſecula riter:neque ſit fama ipſum eſſe clericum ſi tamen ð prehenſus in maleficio allegat ſe clericum ⁊ petit ſe remitti ad iudicem eccleſiaſticum eſt audiendus ad idem de ſen.ex.in audienria. ¶ Secunda lec. glo.ẽ ꝙ tales clerici ſic ſeculariter uinentes non perdunt ipſo facto priuilegium clericale:ſed eccleſia nõ nult eos liberare peꝛ cenſuꝛã eccłaſticam a detẽtatoꝛibꝰ: qꝛ ex quo ipſi contempſeꝛunt ecłlam:merito ab eccle ſia contemni debent ſimile in.c.ij.ne cle. uel mo.?= iſta lec. ſatis eſt probabilis ⁊ neꝛa in ſe ⁊ m eaʒ o loco ſũmaui. ¶ ernii lec. glo. eſt ꝙ loquit tex. de clericis qui perdunt o me pᷣuilegiũ clericale:iſta lec. eſt ueriſſima in ſe Iʒ contineat diationem. Moteſt 7 extra glo. dari quarta lec. ut intelligatur tex. nõ de priuilegio fori ſed de prinilegio canonis ſi ſua dente.nam clericus hʒ multa pᷣuilegia:⁊ int᷑ ceta hʒ priuilegium fori:ut tm ↄneniatur ſub indice eccła ſtico. Aliud priuilegiuʒ ut ꝑcutiẽs ſeu ĩijciẽs manꝰ niolentas in clericũ ſit excõicatus ut in.c.ſiqͥſ ſuadẽ e.xvij.q.iiij. Drimum cũ maiori difficultate ꝑdi tur qꝙᷓ; Fm.unde ex ſola dimiſſione bitꝰ? tõſure ⁊? de pᷣbenſione in crie ⁊ imixione enormitatis non ꝑdit hoc prinilegium ut in prealle.c.ſi iudex laicus.ſed priuilegium canonis ſiquis ſuadente ex quo relicto habitu ⁊ tonſura immiſcet ſe enormitatibus uuit eſt tex.in.c.cum non ab homine ⁊.c.perpendimus de ſen.ex.⁊ in hoc caſu poteſt intelligi iſta linera quod iſti immiſcebant ſe enormitatibuſ. unde percutienteſ eos non incidunt in excõicationem:⁊ tũc tex.̊ in fi.facit mentionem de cenſura eccleſiaſtica:non eniʒ negat quin debeat iudicari per iudicem eccleſiaſticũ An autem z quando perdar clericus prinilegiũ vXZlntenmmn,. mi uti ninſnun d ri potſ hoblci ſon nicitt linſem. 5. G8 iiſo fi ſioino ga d he ceobcc Nelendu ſis ntegis 1 de ſs eCegis (ddinen, noniont ad owines:ſec dle legnlruer von teguiri diſpelan penteie pncio e no c i den ſu kis gb ſril lheſgf⸗ nai mmiriſibr; mniliſitun g bor mni anii heni vent oyne nniſoßlzes goniſ gtin ſ Crſridentin ſelfn nd mmiian Aräcin öonane Eonbusiſcendumn loridns dot erun qumndofcnſcene⸗ indiſana irſerdine⸗ faparſentdapigmif⸗ vanncſttw (Nir vſtginten . ate non ofſute fniſn amar in fute eiminummnez n n Nanog en imj ft . rao innn . (Raciniitr ruin hn tr ſ lonſon olo ilt irngi tune. eſt lr c ta hrino efrigteſ de mNernim3,. nadlG nmim ngz enans iheit Hancſetetanmſinen d io egrſecenamt garte CAſaſtiumn kardienths er imi nnh lrghi merunmns /o7 dh Gaeaalrni n Aſſtiama dainwib! ntadlummerto bae inCie Cerdno Seain etfnenfd Godant dt. rzuiezi eilleſr. woren Eminnmn Po n ben inelcann in i —— M zitur itni ſdit aft aunums ii enſin r wnis ili . Eiti l Mäiams l mmnadfalue 1 A orer de iſorbietid gecnornmituns ſonb lecſ wler icis 4 gno teſet⸗ dimus pᷣallega. ¶ Sed quero nũquid clericus cõ ſtiturꝰi minoribꝰ ſine alia monitiõe ꝑdat priuilegiũ clericale ſi vuerſat᷑ ut laicus. So. dicit Inn. h ꝙ ſi exercet actũ oĩo Sↄriũ clericarui:ut qꝛ duxit corrup tam in nxoꝛc:uel effecius eſt miles æ exercet arma: tunc ipſo facto ꝑdit pꝛiuileginʒ clericale.per hoc.c. .i. de bigamis.li. vi.?.c.quiſquis.lxxxiiij .di.ſecus ſi nõ exercet aciũ oĩo Sriũ:qꝛ duxerat uxoꝛc uirgineʒ 2 de hoc dic ut in.c.diuerſis de cle.coniug. uel cffe cius eſt miles ſed non exercet ſeua. xxxij. di. ſeꝛiatiʒ. ¶ Et ex h nõ. ꝙ licet clericus in minoꝛibus efficia tur miles non per hoc perdit pꝛinilegiũ clericale ꝓ h allego tex.cũ ibi notatis in.c.fi.de cleꝛi.coning. ſi vo ſeculaꝛit᷑ uiuit exeꝛcẽdo aliquã negociationẽ iũc nõ perdit pꝛiuilegiũ clericale niſi pꝛecedat tia moni tio.ad hoc.c.in audientia.=.c.contingit preal. Sed limita ꝓut hr in.c.i.de ni.⁊æ hone.cle.li.vi.⁊ in cle. qm eo.ti.æ nõ.pꝛedictam coſi iderationeʒ Inno. pꝛimuin uel ſecundum. dicam pleniſſime in. c.ppen T litteꝛar um. Si crimẽ acco liti qui rebapti zanti pꝛebuit miniſteꝛium eſt occultum moueꝛi põt ſi publicũ non niſi cũ eo religionẽ itrã ti diſpenſetur. h. d. cõis diuiſio. ſa ibi qꝛ eꝛgo. Nõ.pꝛimo ꝙ et ſub ſpe cõſequendi ſalutẽ non eſt credendũ iſtis ſoꝛtilegijs.⁊æ de iſtis dr̃.in.c.i.⁊.ij.. de ſoꝛt legijs ¶ Mõ. bo ꝙ crimen publicũ ĩpedit — motionẽ ad oꝛdines:ſecꝰ qt ſi ẽ occuliũ. tunc enim regulariter non requirit᷑ diſpẽſatio ſed ſufficit ſola penitẽtie ꝑactio de quo ĩ. c.fi.de tẽp.oꝛd.¶ Alio nõ. ꝙ ceteꝛis ꝑibꝰ faciliꝰ diſpẽſat᷑ cũ ĩtrante religio nem eꝙ cũ remanẽéte i ſeculo:æ= G̊ ꝓpter pniam diu turnã quã ibi ẽ acturꝰ. ꝓ hoc.xxxiij.q.ij.admoner᷑ Ded querit᷑ qᷓ pena nenit puniedꝰ qui facit ſe re baprtiʒari.ſo. fʒ leges punit᷑ nltimo ſupplicio: ut.l.i. 2.ij. C. ne ſacrũ baptiſm. ſed ſm canones clericꝰ de ponit᷑ laicus excõicat᷑:?⁊ nõ pꝛomonetur ad oꝛdines de qnibus dicendum ur in iuribns allegatis in glo. ? hoc uerum quando facit ſcienteꝛ: ſecus ſi in caſu dubij:quia põt ſe rebaptiʒari facere fm foꝛmã que habetur in. c.ij.de bap. ¶ In glo. i. in fi. dic tamẽ fm Goff. ꝙ in neritate non offuſcatur ſacꝛamentũ primũ ſeu caracter iam impꝛeſſum in anima nec in reiteratione impꝛimitur nouus caracteꝛ ᷣ quo nide bo. gl. in. F. quod uero.lxviij.di. ſed offuſcatio ſen iniuria fit quo ad animum facientis: unde punitur iſte quo ad malum propoſitum ſuum:quia in c̈tuʒ in ſe eſt intulit iniuriã nel credendo aliter non ſuffi cere uel aliter extimando. ¶ In glo. ij. in fi. 2 dic fin MHoſti. ꝙ iſte accolitus prebuit miniſteriũ ꝛeſpõ dendo rebaptiʒanti:ut pʒ in antiqua que fuit h deci ſa ⁊ minus bene:quia aliqui erant in intellectu iſtiꝰ c. qui credunt iſtum accolitum fuiſſe rebaptiʒatum uel rebaptizantem ſed nõ eſt nerũ:quia im pꝛebuit miniſterium rebaptianti 2 auxilinʒ in reſpõdendo. n glo.i. in. V. minoꝛ etas.ᷣin fi. Item i mino ribus ſit licitũ ignoꝛare iura poſitina non tamen in ra diuina ſen naturalia ad B.l.ij. E. de ĩ ius no. facẽ .ꝗ ea q dei ſunt.xxxviij.di.nec ẽt uenir 3 ſacram ¶ Be apolſlaſis. ta ut bic. ¶ In glo. i vbo itetio i fi.n. glo. q fa ciliuſ expiatur delictũ ex quadã pietate cõmiſſũ qᷓ ubi impietas preſtat cãm facit tex. in ſili in.l.ſi adul terum. F.ſi iperatores.ff. de adult.nbi minus puni taur qui iuſto doſore moꝛtis aliquod facinus commi ſit. n gl. in uerbo religiõis fauore in fine.nõ. quibuſdam tollitur ⁊ ĩ quib⸗ dam non. ſed illud eſt neꝛum ꝙ fauore religionis mitius agitur cũ irregulari z crederẽ ꝙ tam in ca ſibus de iure expreſſis tollitur irregularitas per reli gionis ingꝛeſſum cũ non hbabemus canones loquẽ tes griũ.nã.c.i.de fili.pꝛeſby.loquitur in caſn ſuo nec tollitur iſta iꝛregularitas in totũ.imo beneficiũ poteſt quandoqʒ habere:ut in.c.in quibuſdam.j.ðᷣ penis.tene menti. Abbas. E. Infamatus de apoſtaſia cõpellü̃ ſe purgare. Drimo ponit᷑ deciſa õſultatio. fo rnſio ibi ſupeꝛ fo. o⸗ pꝛimo ꝙ ifamia de apoſtaſia inducit purgationem ſicut infamia nataliũ de pur.cano.accedens.ſic infa mia alio criminum.ij q.vV. pꝛeſbyter.⁊.c.de hoc. c.inſinuatum. s. de ſimonia.¶ Mota fo modum pꝛocedendi õ infamatos de apoſtaſia. nam debent coherceri donec ſe purgauerint. ⁊ licet quidam irtelli gant ꝙ debent coherceꝛi:ut aſſumant babitum do nec ſe purganerint:tamen iſte intellectus mihi non placet:nã ſapit abſi urditatẽ.nã notarent quadam in famia ex reaſſumptionc ? poſtea ex deſerrione ſecu ta purgatione. ſed itellige ꝙ debẽt cõpelli ad reaſſu mendũ habitum uel ad ſe purgandũ.⁊= pꝛactica erit ꝙ deficiente purgatione ſtatuatur eis teꝛminus ad le purgandũ:⁊= ſi illã pſtiterint bene quigẽ al.hni puictis ⁊ ↄpellẽt reaſſumeꝛe babitũ.? In glo. fi. nõ. bene gl. æ duo tangunt᷑ i ea. PMrio ꝙ clericus ĩ minoꝛibꝰ oꝛdinibꝰ ↄſtiiutꝰ nõ põt cõpelli ad reaſſu mendũ habitũ ⁊æ tonſurã.ſo ꝙ talis põt renunciat in totũ oꝛdini clericali.ſed cõpꝛehedendo oĩa que H ſcribunt᷑ dic tria h̊ examinãda p an clericus dicat apoſtatare relinquẽdo habitũ. ſo nũquid põt com pelli ad reaſſumptionẽ habitus.ʒ nũquid põt renũ tiare oꝛdini clericali.ad pꝛimũ dico ꝙ ſi eſt religio ſus ꝓfeſſus nel ↄſtitutꝰ in ſacꝛis dicii apoſtataꝛe:nt B ⁊æ. ð. eo. c.i.=.xx.q.iij c.i.ij..iij.⁊.c.eos.quod.c. ſic intelligit᷑ ꝑ Inn.⁊ hoſt. z. c.i.nã̃ loquit ibi de cle ricis aſtꝛictis. Itẽ ibi equiꝑat᷑ clericos ⁊z religioſos quo ad reaſſumptionẽ habitꝰ. æilla equiparatio pꝛo cedit ĩ cleꝛico conſtituto in ſacris:arg.c.i.de noto li.vj.aut clericus eſt in mioribus.⸗ ſi tʒ beneficium eccleſiaſticum dicicitur apoſtatare dimiſſis habitu 7 tonſura.quia ratione beneficij tenetur habitum æ tonſuram portare.l.di.in. c.fi.⸗ quod ibi notatuz. ut non poſſidet beneficium: æ tunc licet dimittar habitum non dicirur apoſtataꝛe:ita tenet Inn. bic quod placet: licet quidam contra pro hoc facir cle ri. qm de nita æ ho.cle. ubi clerici in minoribus non puniuntur ex deſeꝛtione habitus ſen portando ueſtes inhoneſtas niſi etiam dimittant tonſuram. nam ſi deferunt tonſuram non perdunt: licet ¶ Me apoſtanis. deterant ueſtes ſeculaꝛes.ſecus ſi per oĩia incedunt ur laici. ſ puto ualde cautũ ⁊ eſt optima cautella.ut epᷣs admoneat oẽs tales pꝛio fo ⁊ ſrio ut aſſumãt babitum.? ſi nõ aſlumpſerit ꝑdũt õe pᷣuileginʒ cleꝛi cale. ut in. c. in audientia de ſen. ex.nã als. ſequntur multe abſurditates. qꝛ multi recipiũt primam ton ſuram ſeu alios ordines minores non ui velint ni leꝛe clericaliteꝛ. ut depheſi in crib poſſini efſuge penam ſeculaꝛc: ⁊ iõ bonũ ẽ illã monitionẽ pᷣm iiteĩ uel ut incedãt ut clerici uel ut nullo gaudeant pꝛiui legio clericali.¶ Secũdo mẽbꝛo nunanid poſſint cõpelli ad ꝛeaſſumptionẽ habiius ↄcdude ꝙ ꝛeligio ſi ꝓfeſſi ⁊ ſeculaꝛes in ſacris pñt ↄpelli:ut h. ⁊ i.c. pe. . eo. 7. c. eos pal. Idẽ de ↄſtitutis in mioribus qui bñt bnficiũ. ut nõ.in. c. Joanes de cle. cõius ⁊ in palle. c. fi.l. di.ſi vo nõ poſſideãt benificia:tũc pᷣ ciſe no ↄpellunt᷑.ſed dico ꝙ; poterũt cõpelli cauſati ne mõ pᷣdicto. ut moneãtur ad ꝛeaſſũptionem babi tus ⁊? tõſure z non ꝛeaſſumẽtes carent oĩ pᷣuilegio clericali. Ee o aln pricipali nunquid poſſit ꝛe nũriare priuilegio clericali. ? ſi eſt ꝛellgioſus uel in ſacris claꝝ eſt ꝙ nõ põt: ut in c.ſi diligenti de foꝛo cõpe. Si vo eſt in minoribꝰ tunc vbo renüũtiare ñ põt ut in pꝛealle. c.ſi diligẽti.ſed facto ꝛenũtiaꝛe pot utpnta exeꝛcendo actũ oĩo ↄriũ clericatui: ut dixi in c.i.5S.e.uel qñ teꝛtio monitꝰnõ uult ꝛeſipiſceꝛe: ut S dixi.⁊ idem in alijs caſibus n expꝛeſſis. „ Iudei baptiʒati ritus in Bidam: daicos dimitteꝛe cõpellũ tur uel geneꝛalius ſic. Mapuiʒati alterius lecte uel fidei ꝛitus dimitteꝛe compelluntur. Et prio ponit iudeoꝝ baptiʒato pceſſum quem fo p:ꝛo nidet ibi Karnumas.. e pr on in baptiſmo quis efficit hõ xpianns. dẽ eim renaſci ex ſpiritu iuxta il lud euãgelicũ. Niſi quis ꝛenat fueꝛit ex aqua ⁊ ſpi ritu ſancto. ? iõ baptiʒatus dʒ dimitteꝛe omẽs riius alterius fidei: nec dʒ ſernaꝛe enãgeliũ cum lege mo ſaica: quia tranſlato ſacerdotio neceſſe eſt ut legis tranflatio fiat de conſtitunionibꝰ.tranſlato. Ps fo hõies duplices maledictos eſſe æ fugẽdos unũ eĩm gerunt in coꝛde aliud in oꝛe.facit. lxxxviij. di. eijciens. tẽ nõ ꝙ licʒ a pricipio paganus non debeat compelli ad ſuſcipienduʒ fidem xpi: ut in. c. ſicut de inde.xxiij.q.v. ad fidem tñ poſt ſuſceptiõeʒ fidei dʒ quis ↄpelli ad ipᷣaʒ ſeꝛuandã ẽt ſi fuit bapti ʒatus vi cõditionali: ut in.c O ianos de heꝛe.li. Vj. ⁊.xv.di.de indeis: ESnn nõ. ex fine litteꝛe ꝙ ceteris paribus in minori peccato eſt ĩſidelis nõ agnoſcendo fidem quã xpᷣianus qui poſt agnitaʒ ꝛe troceſſit iuxta illud turpius eijciĩ ꝗꝙ; non admittiiur boſpes de iureiur. quẽadmodum. ceꝛto eĩʒ ꝛeſpecin ᷣm BGoff. minus malum ẽ cognoſceꝛe ⁊ ꝛetꝛoueire ꝙᷓ̃ᷓ nõ cognoſceꝛe: qꝛ ſi ꝛetrocedẽs ꝛeuenat᷑ ad fideʒ bona opa prius geſta ꝛeuiniſcũt:ut de pe.di.iiij.ſi ĩ pius. ſed non ſic geſta peꝛ paganũ cum fuerit ſin fũ damento qðò eſt xps. i. q.i cum paulus. glo. faciles ſunt omnes tene menti iſta ſunt pulchra poſtate carcerari et affli Nobis gi poſſunt. ut habitum re aſſumant. ſecũda ibi ad ꝙ. ¶ N p' os dimittẽtes habitũ oꝛdinis uel ꝛeligionis apoſtate di ccrur r officiũ boni paſtoꝛis nii ad vio ve ꝛitatis ĩducat peccatoꝛẽ nunc nimoꝛe pene nũc pmio Htutis ut ſic prius minis ne blãdicijs iducat pecea toꝛem ad pniam ? ſi iſta nõ ſufficiant exeꝛceat coheꝛ rionem facit. xlv. di. cũ beatus ⁊. c.diſciplia. E õ 3ʒ ꝙ eccleſiaſticus index bʒ penã carceris ? põt cle ricum deputare ſub grani carcere attenuãdo ſibi ni tã ut mors ſit ſibi ſolatium. nita vo tormẽtũ ui diẽ tex. in. c. nouimus de. v.ſig. unde dicit hic tex. ꝗ ꝛc ſeruatur iſtis uita miſera: ut quia fʒ/Jo.an.miſtra bitur eis panis ⁊ aq. dic tñ ꝙ non cʒ ſuperior i tin attenuare nitaʒ carcerati ꝙ ꝓpter attenuationẽ uite nel aſperirarem carceris Viſilr moriat᷑. alialiñ euadit penã inegularitatis.⁊ h̊ muliũ plati aduertãt. naʒ ut h dr̃ debet reſeꝛuari licet cum miſeria ⁊ tex. in.c. no nimus. dicit ꝙ ex pane doloris ? aqua anguſtie ſu ſteétandus eſt. non ergo nita ei extenuanda eſt ut po rius extinguat᷑. qꝙᷓ; ſuſtẽtetur. fac qð nõ. Jo. de lig iĩ ce.i. de peni.⁊æ remi. ¶ Sʒ ↄtra pdicta facit tex in i. aur danũ. F. ſolét. ff. de penis. nã carcer deputatꝰ eſt ad cuſtodiam ? non oĩo ad penam: ut ibi dicitu⸗ So. de iure canonico poſſumus uti carcere æ ad cuſtodiam æ ad penam: ut h ⁊ in.c. qᷓuis de penis li. vj. ⁊ in perpetuum ⁊ ad tps: ut in nerbo donec. uid at ſi carceratus frangit carcerem de iure cimtli eſt pena capitalis etiã ſi innocens ſit. æ mitius punitur ſi ſine fractione ꝑ icurisz cuſtodis cepit fu gam de quo dõʒ ut in. .l.i. .ij ff. de effrac. ſʒ de iure canonico põt ad depoſitionem ꝓcedi:? data icorri gibilitate ad traditionem curie ſecularis de quo di cendum: ut nõ. i.c. cũ non ab hõie ᷓ de iudi. Abb. onachus i Onſultationi. apoſta ſia ordi natus non põt ſine diſpenſatione pape in fuſecpto ordine miniſtrare. ota primo ꝙ re ligioſus dẽ apoſtota dimittendo habitum religiõis etiam ſi efficiatur clericus ſecularis. Mem nota ꝙ ordo collatus in apoſtoſia non habet execurõeʒ ſine diſpenſarione ſuperioris q;tũcunqʒ reſipiſcat z agat pniam. ¶ Sed quero quia iſta littera facit mẽ tionem de ſacro ordine tantum quid ſi recepit ordi nem minorem tantum dicunt docto. ꝙ etiam nõ ha bebit executionem. ſed hoe caſu poterit diſpenſare epiſcopus cum papa non reſeꝛuet ſibi diſpẽſationeʒ niſi reſpeciu ſacri ordinis. ſed hodie in religioſo H̊ ſi npliciter non procedit:quia per dimiſſionem ha pitus incidit in excommunicationem:ut in. c. ij. ne cie. uel mo.li.vj.unde ordo reperitur collatus in excommunicatione unde dicendum æ diſtinguen dum hoc caſu prout habetur in. c. cum illorum in fi. de ſententas excommunicationis. ¶ Sed quero quia tex.dicit ꝙ non porerit miniſtrare in ordine ſic ſuſcepto nunquid poterit ad maiores ordines ꝓ moueri dicendum quod multo minus: qꝛ nidetur ordinatus ꝑ ſaltum: quia ex quo eſt irregnj aris nõ debet ordinari:ut in. c.i.de regu.li.Vj. ¶ An glo. .ibi ſolus papa diſpenſare poteſt ⁊c. tem ſo ins papa diſpenſat cum quis ſcienter fecit le — ſjon 4 Eſvi v l 4 ll nema iuor⸗ nclim geen. cvii cin bs ciflosoiigi. Gn ſ unmmn: mri in N ati nininin ci i⸗ Eolietciti bols din⸗ lii iͦocli iu rin haleh reſgunnstdhg Erbußi Kniens andin monan Uunei ge incoptt ho genegai ibi oqnuur bre denre in ſono gie f⸗ Mn hl bochrinabii cofe pia iſow onal ni bnie i Npiunoꝛare tin poſy e cifti Nicunpſin iponcci oſadntent bopnoniecgnopen ſoin c bã ſecl ii1 lepe ii neiri n 4 mmid en ſeionſ gündon öfnito miapnseranun ſoneetenop mde – ſoſc epe dii ge derie g dehe cii ge enninad⸗ Guien⸗ aaltt nner w on ümimimenna intuitmckaeni W B Nolegioe ecnig ka dad lin iun giec im⸗ Cngoiinf e, ntirnn irhn⸗ Im arsten M 1 naze tinüenmuntznn iian ſi o Poce ſg SSn ſuleri ſeceens, Ninerchptes Ncinidmum r bidinn opoſſmus i antge e a mnwbeinc o ge henis uAisminderpo donee, Nunsirut angende iore dsdanndeendſta ins Woe iantcentdd de e unlIE iRehaein eyoſtonen pecditn ion mnonen ne aubnseo i vrwtoruc idl lt⸗ nctns itR cpoſuls orci inediſbenlone eit e.(Vonpenaoq' Gninntoinn I s ins eurs n nn vondibe ekende veis hümmgtiſcent — . 4 Ceuptori Nirmmn nil obe muntan dn n e iihining mhen goſo b ¶ De bis qui occl. vadinali arresiearo nel ſuſpeſo:ut in. c.ij. ẽ oꝛdi. ab epi. ¶ Irem qñ quis eſt ſimoniacus ⁊ ſimonia ce oꝛdinatus:ut in.c.ðᷣ ſimoniace.S. de ſimo. Hos ealus excipit Moſti. ſed dic meliꝰ faciendo regulam ꝙ z canones ſolus papa diſpenſat mii in caſibus in quibus tacite nel expꝛeſſe diſpenſatio permittitur inferioꝛi: ut nõ. Inno.de tẽpo.oꝛdi.c. dilectus:ar. in. c. licet canon de elec.li.vi.pleniſſime dico in.c. at ſi clerici. F. de adulterijs de iudi. ¶ Et in fi. glo. nõ.gl.ꝙ religioſus intrans alind monaſteriũ ĩ caſu non conceſſo non dr̃ apoſtatare etiã ſi ſm monaſte riuʒ ſit magis laꝛgum:quia non reperitur uenire S tria ſubſtanrialia regule de quibus in. c. cuʒ ad mo naſteriũ in fi. de ſta.regu. Idem nõ.in.c.ex parte ð tẽpo.oꝛdi. Et nide Inno. in. c.fi. e renun. in. c. intelleximus de eta.⁊ quali.dixi.S.e.c.i.Abbas ¶ De bis qui filios occiderũt. Kica. ¶ Supꝛa in quattuoꝛ pꝛoxis titulis niſuʒ eſt ðᷣ his qui peccãt pꝛincipaliter in deũ ↄnier reſtat uideꝛe ᷣ his qui peccãt in hoies ⁊ in deũ etiã:ut de cõmittẽ tibꝰ hõicidiũ.ſed qꝛ ĩter hõicidioꝝ genera hõicidiũ filiox eſt gꝛauius:ideo pꝰ de bis pmittitÿ. Abbas. (Oulieꝛ occidens E niens. nie filium debʒ ꝑpetuo in monaſterio peniteꝛe:ſi mñ timet᷑ de incontinẽtia dat᷑ nel ſalteʒ nõ denegat᷑ ſibi licentia nubendi.et Ater bec decre. in foꝛo aie. fa pars ibi mãdamꝰ Hiõ. paio ibi lachrimabili cõfeſſiõe cc̃. qualis dʒ eſſe pnia ĩ foꝛo pniali.nã lacrie ſunt ſignũ cõtritio nis ĩterioꝛis:⁊ tqta poſſz eſſe cõfitẽtis cõtꝛino:ur ſi ne aliqua pnia iponẽda ꝑ ſacerdorẽ merereĩ itegꝛã abſolutionẽ peccatoꝝ:ut nõ. in.c. baptiſmi nicẽ de cõſe.di.iiij.? de pe.di.i.mẽſurã.an maxia contritio eſt maxia pena ĩferioꝛ. ſic etiã ruboꝛ quẽ quis parit̃ ĩ cõfuiẽdo ẽ maxia pars pene:⁊ multũ ꝓficit ĩ remiſ ſionẽ peccatoꝝ.unde multũ ꝓficit ſepe iterata cõfeſ ſio. ſic de pe.di.i.quẽ penitet.uide bonã gl. in. F. P fecta pnia ea.di. ¶ Secũdo nõ. ꝙ caloꝛ iracundie nõ excuſat a peccato ex quo nõ tollit ſenſum hõis. ſecꝰ ſi iduceret furoꝛẽ:qꝛ delictũ cõmiſſum ipe fnꝛo ris nõ iputat᷑ ad penã nel ad culpa. ſatis eni punit ſuo furoꝛe:ut in cle.unica de homici. æ.iij.q.ix. ĩdi cas.⁊.xV.q.i.in pꝛin. 6. tertio ꝙ non eſt ſua denda oĩio religio ei de cnius incontinentta timetus imo melius conſulit ut matrimonium ↄᷣhat. xiij. di. nerni. ¶ In glo. i. in fi. ? dic ꝙ fm leges occides parentẽ nel filiũ acerrima pena punitur. nã ſumitur in culeo.i.in ſacco coꝛio cũ cane ſimia gallo gallina ceo ? uipera ? pꝛoijcitur ĩ marẽ uel in flnmine.⁊ ſi ibi nõ eſt mare uel flumen tũc poꝛtatur ad ſiluas a feris aialibus lacerãdus:2 iponitur iſta pena:ut ſic uiuus careat uſu omniũ elementoꝝ: ut ſuperſtii de ſit celum æ moꝛtuo teꝛra.æ fit iſta mixiura iſtorum aialiũ ad maioꝛc penam:qꝛ canis natnꝛaliter fugat ſimiã ⁊ ſimia gallum gallus nipeꝛam: = cũ nipa non inueniat refugiũ intrat corpus illius. De iure an tem canonico non imponimns banc penam moꝛtij ut. c. ſententiam ne cle. nel mo.ſed licet iſla glo. Qicat ꝙ punitur:ut h̊ dr ⁊ in.c.fi. j.eo. dic hoc non ſim plicuer uerum ſed iſia iura loquũtur in foro anime nbi rantnʒ imponitur penitentia ut ſatiffiat deo quẽ leſit. ſed in foro contentioſo etiam ſᷣm canones im ponitur grauis pena. nam nidemus ꝙ pro ſimplici homicidio etiã n qualificato clericns deponiiur ut in. c. cum non ab homine de iudi.æ qd ibi dixi. Itẽ in homicidio qualificato:ut ĩ eo qui fecit aliquem ĩ terfici per aſaſſinum eccleſia imponit magnꝗ æ? gra niſſimam penam. unde d ffidit eum cum bonis ſuiſ ⁊ ſic ipune põt occidi de quo dic ut in.c.i. hoi.li.Vj. Vñ concluderem ꝙ aut laicus commiſſii hoc crimẽ 7 ſuppoſitus eſt remporali iuriſditioni eccleſie æ tũe mamdabit eccleſiaſticus iuſtinam facere:ut i. c. fi. ne cle. uel mo.li.vj.⁊ puto ꝙ talis punitur pena legali qꝛ de iure canonico non reperitur pena talibns ap poſita gꝰ recurendũ eſt ad iuſ ciuile ut in. c.i.de no. oꝑ.nũ. Aut eſt clericus:⁊ tunc eriã exiſtimo ꝙ ðᷣpo ni debeat ⁊ ſine alia incorrigibilitate tradi curie ſe culari.nam ſi pro ſimplici homicidio fit depoſuio 7 detruſio in monaſterium: ut in. c. cum non ab hbo mine de iudi.iũcto.c.tue ðᷣ peniſ. dʒ ꝓ iſto hõicidio qᷓuficato imponi grauior pena ſzʒ grauior predicta non innenitur. ergo cũ non hẽat eccleſia quid ulira faciat reliquit eum iudici ſeculari:ar.in pal.c.cũ nõ ao hõie.⁊ hoc quia doloſe nel appenſate iĩterfecit pa rentem uel filium:ſecꝰ ubi non eẽt tanta culpa. z cir ca hanc penam uide qð dixi.in.c.at ſi clerici æ. c. cũ non ab bõie g de iudi.qʒ doc. bic tangentes hãc ma teriam vñr aliud ſemire. Abbas. ſmmng Mulier occi Ntelleximus. N ſin n d. ter hoc a uiro ſeparari non debet ſʒ alis benitentia ſibi imponitur. z loquitur de foꝛo anime ut dixi in precedenti. c. ota primo ibi furore diabolico ꝙ cõmittens deteſtandum facinus nider e diabolico furore accenſus.vi. di. F. penſandum.naʒ demon ſuggerit peccatum mentibus hominũ. xvj. q.ij uiſis. &: M15 ſerundo ꝙ propter crimen etiaʒ grauiſſi num ex quo criminoſus uenit puniẽdus ni timo ſupplicio non debet ſeperari matrimomũ con in gibus remanentibus in ſeculo. ¶ Alumo nota ſpecialibus ⁊? ſic ꝙ uxoꝛ non poteſt a maꝛito dimit ti pꝛopter hom cidium eriã in cõmunẽ filiũ cõmiſſũ nã deus tm excepit cãm foꝛnicationis de hoc.xxxij. .q.Vij.in.c.fm.=.c.hi qui.æ.c.i.de diuoꝛ. ed oppo. ? Vvẽ ꝙ iſta mulier dʒ puniꝛi ultimo ſupplicio ut dixi in.c.pꝛecedenti. So.̊ non aperitur qualiter ſibi pꝛeceptum fuerit: ſed eccleſia de hoc ſe non itꝛ0 mittit cum laica ſit:ſed rin cognoſcit ð matꝛimonio qð ſpectat ad eccleſiaʒ.i. reſpectu pnie imponende in foꝛo anime que imponetur fm circũſtantias pec cati:ut in.c.deus qui eccleſiam.de pe.æ remiſ. nei Se ſummat infantibus. e mummur nitentiam parentuʒ circa quos pueri repe „ ¶ De bomieidio riuntur oppiſi. ¶ M primo collocãtes puds ſi lios pꝛope ſe in eodem lecto. nã hᷣ fieri non dʒ. dicit canon ꝙ parentes hortãdi ſunt ne hᷣ faciant.ij.q. iiij. c. conſuluiſti.ubi bonus tex. ſi aliter faciãt ſũt in graui culpa adueniente caſu aduerſo. ¶ Mota fo ꝙ ubi probabiliter dubitatur ð peccato dʒ ĩpõi aliqua pnñia. In ↄtrariũ tñ facit qꝛ in penis mitior interpetratio eſt fiẽda in rla in penis de re.iuꝛ.li. vj dic ꝙ in foꝛo cõtentioſo ꝓcedit ↄriũ.ᷣſed ĩ foꝛo aĩe ubi tin agit de ſalute aie bʒ locum qð bic dẽ ut fiat durioꝛ int petratio: qꝛ illa tutioꝛ.nide bonam glo.in .c.i.de ſcruti.? ꝑ Inno. de reſti. cũ 1⸗Aiiio n pñiaʒ iponẽdã in cã dubij. qũ.ſ.dubitat᷑ an pentes fuerint ĩ culpa an ne. Et facit iſte tex.in fi. conſue tudinẽ quorũdã locoꝝ in quibus hoc cãn publica ĩ ponit᷑ pnia ⁊ ſolẽnis de qua ĩ.c.in capite.l.di.qð fi eri non dʒ. nã illa pnia imponi non debet niſi crimẽ adeo gꝛaue ſit . moneat totam urbem ut in palt. .c.in capite. n glo.i.ibi culpa gꝛaui pꝛecedente MExẽplũ ſᷣm doc.ꝙ parentes collocauerunt apud ſe paruos filios qð faceꝛe non debent:ut pꝛealle.c.cõ ſuluiſti. Qeuis ueꝛo culpa eſt qñ ſe colloeauerunt ſʒ in loco remoto nulla poteſt culpa aſſignari quando ꝛeperitur moꝛtuus ĩ cunabulis:nã tunc aliqua pnia ꝓpteꝛ dubium poterit adiungi:quia foꝛte ꝑ prius minoꝛem diligẽtiã adhibuerũt parentes foꝛie nimis ſtringengo membꝛa uel nimis curioſe attendendo. Vñ in hoc cãu eligatur ꝑs tutioꝛ:⁊ in penitentia im ponẽda ualet multum arbitrium diſcreti ſaceꝛdotis Vnde fm circũſtantias põt augeꝛe uel minuere pe nirentiam etiam iure expreſſam 2 taxatam: ut in. c. deus qui de pe.æ remiſ. Abbas. Mmatibus ? languidis expoſitis. Niica. uia exponẽtes infantes ? languidos eos qſi occidunt: ideo poſt rubricam pꝛecedentem ſubijcit iſta g ₰ Põt ſic ſũ J 9 Patre. mari ifãs ex poſitus a patre ul alio eo cõſen tiente uel ratum habẽte h̊ ipſo a ſemno 2 libeno qui ob pᷣdictã cãm liberant᷑ a dnica poreſtate. Et ideʒ iuris ẽ in pdictis languidis cuiuſ cũqʒ etatis ſic expoſitis.uel ſi eis alimẽta dene gant᷑ Hi tñ qui pdictis alimentis pᷣſtirerit nullũ ius ĩ eis acqrũt. Hora pꝰ tex.ꝙ quo ad diſpoſitionẽ hꝰ c.paria ſunt patrem exponeꝛe uel alium eo ſciente 2 nomie pf̃is. uel ẽt nõ nõie patris ? patꝛe poſtea hnte ratum. ¶ Mota fo bonuʒ caſum in quo po ꝓpt᷑ delictum ſuum pᷣuatur patria porhate C Re nõ ʒ ꝙ nalet argumentũ de patria prate ad dnicaz circa libenatem. ¶ Aẽ nõ qrto ꝙ diſpõ huius. c. pꝛocedit ẽt in filijs nã cũ pat᷑ de patꝛia ptãte priuet ſequit᷑ ꝙ. c. loquat᷑ de legitimis qꝛ nõ legitimos nõ bẽt in pkᷣate. ut inſti. de nup.S.aliqũ ⁊ nõ.in cap.cũ hẽrʒ de eo qui dux.ĩ ma. tio nõ caſum in q pr̃ uel dĩs pᷣuatur patria poteſtate uel dominica denegando alimenta filio nel dominus ſeruo Sed ẽ dubiũ nũqd iſte tex.debeat intelligi idiſtincte ſine parria poteſtate liberat. Ideʒ in denegatur eis ſanis ſiue lĩguidis. Goff. itellexit in diſtincte dicens iſtos tres caſus equiparari.ſ.expe neꝛe infantem ? languidum cniuſcũqʒ etatis. Jiem denegare alimẽta. ſed Inn. Hoſt. ? Mincẽ. ꝛeſtrin gunt banc litteram quando denegantur alimenta eis languidis Idem aʒo in ſũma huius ti. qð mibi placet. nam maius delictum z magis deteſtabile eſt denegare alimenta languidis quam ſanis ? idðo gra uioꝛi pena afficiendi ſunt parentes uel domini. JItẽé in iure expᷣſſum eſt contra paꝛentes impie denegan tes ali menta filijs: ut.l.i J. ſiquis a libeꝛis. C. de li be ag. ⁊ in prealle. c. cum habeꝛet. ⁊ ideo ceſſat iſta pena.nam in dubio mitioꝛ eſt interpꝛetatio fienda quo ad penam incurrendam:ut in regula in penis: 2 in regula odia de regu.iur.li.Vi. Et multum pon dera ſam qꝛ loquitur de inſante. habet eꝛgo locum hoc.c.uſqʒ ad ſeprimum annum: qꝛ infantia duꝛat uſqʒ ad illud tps: ut in. c. literas de deſpon. impu. nide glo.in ꝓhemio ſexti que diſtinguit omnes eta tes. (Sn go.in. v. iberamms ibi ſed reſtituet expẽ ſas. ſed aduerte qꝛ glo. non declarat quas expenſas ſed glo in.c.ultimo.lxxxviij.di.dixit ; ꝛepetantur expenſe facte circa pueꝛum in adiſcendo aliquam aꝛ tem:non autem alimenta: nidentur enim canſa pie tatis facta ideo non ſubiacent ꝛeſtirurioni uel ꝛepe titioni.l.alimenta. C. de neg. geſ.nõ.xij.q.ij.ſacꝛoꝰꝝ 2 idem nidetur nelle. Jo. an. bic ꝛecitando. ſed tex. aidetur in oppoſitum in.l.i. C. eo.ubi ſit mentio eriam de expenſis circa alimenta. ⁊ licet loquatur in ſeꝛuo expoſito. Idem eadem ratione in filio 2 foꝛti us. ſed pꝛo opi. glo. multum facit.I. patrem. C. de nup.nvi in nno caſu tantum reſeruat repetitionem alimentoꝛum quando.ſ. expoſitus non uul duceꝛe ĩ uroꝛem filiam nutritoꝛis. ergo ꝛegulariter nõ repe tuntur. ſed poteſt dici ꝙ ant alimenta ſunt pꝛeſtita ab eo qui ad hoc tenebatur: utputa ab eccleſia ? de bet aleꝛe hos paupeꝛes:⁊ tunc non eſt locus repeti oni eriam pꝛecedente pꝛoteſtatione:ut in prealle.c. ſacꝛoꝛum.⁊ in prealle.l. alimenta. C. de nego. geſ. æ qnod ibi nõ.autr ſunt preſtira ab eo qui tenebaĩ æ tunc aut a coniuncto ⁊æ pꝛeſumptio eſt quod uolu ir donare niſi fuerit pꝛoteſtatus:ita loquitur.l.nẽſe vius.ff.de nego.geſt aut ceſſat ratio coniunctionis æ tunc aut nutritoꝛ fuit proteſtatus ꝙ ipſe itẽdebat reperere: ⁊ in dubio repetit oẽs expenſas:ut in. d.l. nẽéſenius. aut ſi fuit ꝓteſtatus ⁊ ſi fecit cã pietatis et ↄſtat ſaltẽ ex ↄiecturis.ut qꝛ erat hõ dines uel li beꝛalis:⁊ tũc nõ repetit alimẽta niſi in caſu: ut dicta .l. patꝛc.? cãu ꝓcedit dictũ gl.aut nõ ↄſtat ꝙ fec cã pietatis ⁊ ꝛepetit oẽs expenſas.⁊ ſic ꝓcedit.l.i.⸗ de hac materia uide bonã glo.in.pal.c.fi.nbi de h̊. In gl. pe.ibi ſi monaſterium ipᷣm expulit ↄclude er go ꝙ aut ſolus abbas expulit ⁊ nõ dʒ puniri mona ſterium qꝛ delictum pꝑſõe ⁊c̃.ĩ regula delictũ de re. iur. li. Vi. aut monaſteriũ expulit æ dicit Gof.ꝙ an teqᷓ; alind mõaſteriũ ingrediat᷑ acqnirit prio. ſecus ſi poſt igreſſũ. H̊ ultimũ plʒ ſʒ dubito de prio.naʒ ſi fuit expulſus ð monaſterio nõ uẽ aplius hẽe cõionẽ cũ illo monaſterio:ar.c.ne pꝛo cuiuſlibʒ.xvi.q.i.er go ẽ ſub ptãte epi. Abbas. — uuncr int olnd M cunnni unin ; bin ziginrutiſtus iüatüpin lol ſbun giniſrürr di nauſt No. 1golhinfiendu go elecefn cve oranimeimchgi, Gonerdecgiam deſ onididiü umchnrpoopt ndamni diain mmnime erteſaſtca inie in oobii Mitate naleicii in eceſa. Vanele bas aſ cne be er öſt an t cerolnivumi nſo o vxr o mMs humnme cimrs imunimr a idcii tgirnizalirat mMar lego er oti , bei 1ſpaun lim ac midci gcöninarsdon ſatd cminid Adwpoluo d (ecn enodcdengend an Poniantie unn crmtmiſen gnini di⸗ R mknime ineghdn umammnngn fne Uun uinclnmsc Cahoninpn ioſmigrtſüntoman i hnmii u ſfine ni ndrtnr nnnnſin mmniſdin 9 memmn amminacllentoatgnann mmnitenmr nin anſg pie winenn vſimtoni tei uye Lng ginm aiſrnr Rmnraminſc dr. mn NdiCenidi ſt oni E dünena ticaloaranrin enanden unoneinflioeſtii hImlun fun,pumn. Qc⸗ uun iN aplus M lletj o ni /npe t ainenn inn prſin uruntbetktiit Amrnoncfſocs een vorſfaice uin ilel. dinemn Cd K. nunemi N Medn ntoinni⸗ Krodtor Orſtungin bepini lachmdunn ii nunſmp hll⸗ t ng e mlannd. adpiontis t cr demise Nas es 44 li ,, ſumdietn ,e i irc unullin ſei e höici. uolu. ¶ De homicidio noluntaꝛio nel caluali ſeica. Vlio de homicidio ĩ ſpe cõpetent᷑ ſubijcit Nicã generalẽ de homicidio:æ qꝛ homicidiũ quoddam ẽ neceſſariũ:quoddã uolũtariũ:ut.j. eo.ſicut dignuʒ. ideo ſubijcit de ntroqʒ/ Nicolaus abbas. J qui g. Mon põt cong:ue ſũmari ꝓpter breni tatẽ ⁊ lecturaꝝ naꝛietatẽ. ſed fᷣm in tellectũ glo.h.d.homicida ex ꝓpoſi to nõ gaundet imunitatibns eccleſia ſticis.ſed iſte intellectꝰnõ pꝛocedit de iure: ut ĩ.c. ſi. de imu.ecc.ut.j.dicã.imo potius debebat in illo ti tulo collocari:ideo ad alium intellectũ ſic ſummari põt. homicida ex propoſito debʒ deponi ab altaris miniſterio uel ſic.homicida incoꝛrigibilis dʒ depõi — ⁊ tꝛadi cuꝛie ſeculaꝛi ut moꝛiatuꝛ. poſſet ⁊ aliteꝛ ſum mari:ut.j.patebit.¶ Nõ.fᷣm unũ intellectuz qðᷣ ðᷣ iuꝛe dinino pꝛocedit iꝛregularitas que cauſatur ex pꝛopoſito nõ autẽ illa que caſu Shitur. unde illa vz inducta de iure poſuiuo ¶ Mõ. ꝙ induſtria qnqʒ ſumitur in malã paꝛtẽ ut h. naʒ h qr iterficere ꝑ idu ſtriã qn parauit inſidias.vn uerbũ ꝑ inſidias decla rat illud Ypum ꝑ induſtriã: æ dic induſtꝛiã i.ex pꝛo poſito. (GBr glo i n fi. ex hac glo.colligi᷑ primꝰ intellecrꝰ m quẽ ſũmani ut intelligat᷑ tex.de laico fn giente ad eccleſiam poſt homicidiũ per inſidias per petratũ: ut pꝛopt᷑ attꝛocitatẽ delicti non gaudeat im munitate eccleſiaſtica ſimile in publico latꝛone 2 cõ mitẽte maleficiũ in eccleſia. Hanc lec. ſentit ẽt h̊ ab bas. ſed certe hec lec.nõ eſt uera.⸗ lʒ potuiſſet ꝓce deꝛe olim ĩ ueteri teſtõ quo tẽpoꝛe nõ emanauerunt leges humane cõferentes imunitatẽ eccleſijs. hodie ãt ſecꝰ ẽ dicẽdũ. ⁊ ꝙ ĩ teꝛris eccleſie debeat gauder imunitate allego tex. aꝑtũ ꝑ locũ a ſpeciali in. c. fi. de ĩmu.ecc.ubi dicit᷑ ꝙ cõmittẽtes homicidiũ in ec cleſia uel cimiterio ex pꝛopoſiio nt cõſequãt imnni tatẽ nõ debent gaudex? ea ut puniant᷑ iĩ quo delique runt.nã qꝛ uiolarũt ſacꝝ ↄmittẽdo ibi delictum nõ debent a ſacꝛo defendi. ſic loqui᷑ ð homicidio ex ꝓpoſuo ↄmiſſo:⁊ ſic pꝛiuant᷑ imunitate:qꝛ homici diũ cõmiſerunt in eccleſia:ſecus ſi extra licet ex pro poſito.allego ad idem.c.inter eo.ti.ubi dicitur - fugieus ad eccleſiaʒ q;tũcũqʒ graue delictum cõmi ſit nõ dʒ inuitꝰ ide extrahi.cũ ergo caſus hui. c. fʒ hũc ĩtellectum nullibi ſit exceptus.⁊ eſt lex exodi: 2= non noua debemꝰ ſtare regule gñali foꝛte t ui diẽ Inno. pcedebat iſte tex. in altarib noui teſti que ñ eꝛãt tante auctoꝛitatis qte ſũt nꝛa.dant᷑ ergo ⁊ alij intellectꝰper doc.ut intelligat᷑ de moꝛuo peꝛ penitẽ tiã.ut nt moꝛiatuꝛ.ſ.in peccatis ſuis ut deponat᷑:qꝛ depoſitio eſt moꝛs ciuilis:ut.ij.q.vVij.qꝛ ergo ul fʒ Hoſti. poſſet intelligi de incoꝛrigibili qui dʒ poſt ð poſitionẽ tꝛadi enꝛie ſeculari:ut in.c.cũ nõ ab hoĩe 5. de iudi. Alij ut Gol. intelligũt ſyaʒ ꝓut iacet fʒ dicit ꝙ nõ eſt hec lex obſeruãda ſed fuit hic poſita nt ſciret. ſed õ hoc facit.l.i. C. de ne. inꝛe enu.æ.c. ſi applice de pᷣbẽ.li.vi.nam oĩa nr̃a facimꝰ quibus quctoꝛitatẽ noſtram imꝑtimur. Exquo eꝛgo papa terſeruit hoc nolumine hane antiquam legem: ?æ in principio mandauit ꝙ deberemus hoc nolumie uti in iudicijs ⁊ in ſcholis vr hanc.l.comprobaſſe.Cõ cludendo ergo poſſumus dicere ꝙ hoc.c.poteſt in telligi tam in laico ꝙᷓ; clerico. primo poteſt intelligi iĩ laico nt euellatur ab altari..i.ab eccleſia 2 a comuni one fidelium per excõicationem. nam ubicunqʒ ĩ ca nonibus fit mentio de morte intelligimus de morie ciuili.⁊ poteſt intelligi de morte.i.de ſnia excõicatio niſ: ut optie probat in. c. ꝑ uenerabilẽ .ꝗᷓ fi. ſit legi. ubi lex. antiqua incorporata in corpore canonum faciẽs mentionem de morte exponitur moriatur.i. ꝑ excõicationis ſniam nelut mortuuſ a comunione hominum ſeparetur ⁊ ille eſt ad tex.nõ. Fatendum ergo eſt ꝙ tempoꝛe iſtius.l.= quo ad litteram intelli gatur ð morte naturali ad hoc quod legitur æ nõ. xvi.q.i.placuit.ſʒ poſtq; incorporata eſt incanoni bus tunc gebet intelligi ciuiliter qꝛ canon nõ impo nit mortem naturalem immo prohibet clericum in tereſſe:nt in.c.ſniam ne cle. uel mo.ſecũdo pᷣncipali ter poteſt intelligi in clerico qui proprie euellitur ab altari cũ ipſe non ſit affixꝰ er obligatus altari æ po teſt intelligi hodie dupliciter primo de poſitione q̃ eſt quedam mors ciuilis ſᷣo poſſet intelligi de mor te naturali.ut q homicidium eſt ita qualificatum ut nõ uideatur ſufficere ipſa depoſitio.iũc eiʒ dʒ vðᷣ poni ⁊ tradi curie ſeculaꝛi ut moriat᷑: ut dixi i. c.i. öᷣ his qui fi.occi.? plene in.c.ac ſi clerici dᷣ indi.ubi Allego iſtũ tex. ꝓ concordia z. c. nouimus ð. vV. ſig. ERi Mõit penitẽtiã oc Nterfeciſti. cidentis latronẽ cũ ſe poterat aliter liberare. Si uero aliter liberare ſe non poterat non tenetur agere enitẽtiz niſi ad cautelã.⁊ ſa pars ibi. ſi ãt. ota primo driam inter furẽ ⁊ latronẽ.nã põt dici ſm Hoſt. ꝙ nocturnuſ dicitur fur a furno.i.nigro.qꝛ incidit in tenebras et de nocte. Latro nero de die 2 datuꝛ nerſus. Tempore nocturno fur capit latro diurno. In inre tamen capiũtur.ſynonyme. ¶ ¶Hora ſecũ do qð ubi latro uel fur poteſt conprehendi non po teſt impune occidi. Et ex hoc debet limitari tex. inẽ ciuilis in.l.itaqʒ.ff.ad.l.aquilł:⁊.c.ſi perfodiens J. ut noturnus latro poſſit occidi quãdo.ſ.non poteſt cõpꝛehendi ſine occiſione.æ multum pondero lam ibi compꝛehendi poterat que non refertur ad illum cui damnum fur conabatur inferre. ſed loqunimur generaliter. ¶ Ex quo infero ꝙ licet non poſſit cõ pꝛehendi de nocte ex quo m fuit cognitus⸗ ꝑ iudi cem pnt bona rehaberi ꝙ tũc nõ dʒ occidi etiaʒ de iure ciuili.æ facit ꝓ eo qð nõ.bar.in.l.furc.ff. ðᷣ ſic ca.quod bene nõ.nã eadem eſt ratio in fure noctur no qui cognoſcitur ⁊ eſt ſoluendo ſicut in fure diur no qui nõ põt occidi qꝛ cognoſcuur¶ , ʒ e ibi puis piſciculis ꝙ tpᷣe pnie nõ debet quis uti cibis exquiſitis ⁊ uoluptuoſis.pꝛo hoc uide bonum tex. iiij. di. deniqʒ nam cibi quadꝛageſimales inducti ſũt ad macerandum carnem z cohibendum libidinem 2 concupiſcentiam.ideo non debent eſſe multum delicati als parum pꝛodeſſent. CHona quarte ¶ De bomicidio ſingulariteꝛ tex.ibi te tnuaqʒ libeꝛãdo ꝙ tunc qs ex enſat᷑ ab occiſione furis ẽt nocturni qñ fecit ut libe 2aꝛet ſe ⁊ ſua.g ꝓ rebus tin liberãdis non lʒ occi deꝛe fueꝛeʒ ẽt nocturnũ.nã iſta ponunt᷑ h copulatie: nõ ſufficit gꝰ alteꝛa ꝑs. ⁊ ita tʒ glo.xxiij.q.iij.ĩ pn. Et aduerte ꝙ nemo põdeꝛat iſtum tex.ꝙ ſit cõtra opi. legiſtaꝝ:ut in. palle.l.fuꝛẽ æ maxie Mar.i. ſ. i. C. un ui. dicũt.n. ꝙ cõit᷑ ꝙ ſi bona alit᷑ ſaluari ñ pñt licirũ ẽ occideꝛe furẽ.⁊ ꝓ illa opi.ſacit tex.in.c. le. ubi fit mentio de illa.l.cinili.ſed ſaluãdo opi.illã legiſtaꝝ poſſumus diceꝛe ꝙ in foꝛo ſeculari conten rioſo ꝓcedit illa opi. ꝑ tex. in.l.itaqʒ pꝛealle.ſed pꝛ0 pteꝛ hoc non euitatur peccatum. vnde in foꝛo pnia li dʒ iponi pñia ut ꝓbaĩ optie h.? ꝓ hoc optĩe fa cit in ſibi nõ.i.c.int᷑.xxxiij.q.ij.nã de iure cluili pat põt occideꝛe filiã adulterã: ⁊ et maritus certo caſu: pt.l.qdð ait ⁊.l.nec in ea.ff.de adul.⁊ tamèẽ in foꝛo anime æ quo ad deũ peccãt.iĩmo imponitur eis gꝛa nis pena nt in.c.admoneꝛe.xxxiij.q.ij.iõ glo.ſingu larit᷑ in dẽo.c.int᷑.dicit ꝙ pꝛopt᷑ cõceſſionẽ iuris ci nilis nõ exculat᷑ quis a peccato bomicidij oð intel lige niſi cõceſſio ſit ꝛnabilis ⁊æ dino iuri conſc rãs ⁊ ꝓ boc tex.in.c.ſuſcepimꝰ.j.e.ubi dꝛ ꝙ ponꝰ dʒ quis ꝛelique? nc al ſuſtieꝛe iacturã ꝛex qᷓ aliquẽ ĩteꝛficeꝛe. ltio collige int gña bonorum ſeu pia opa multũ nalet larga elemoſina et ieiuniuʒ ex ieinnio eim multa nitiꝗ cõprimunt᷑ 2 mens elena tur ad cõtemplationẽé. n glo. in Vbo thoꝛo ĩ fi ne. intelligit g gl. tex. de tpoꝛo cõiuiugali ui ſii ſeſꝰ ꝙ deber abſtinere a thoꝛo coningali.ideſt a conin ge. ? tũc ĩtelligit᷑.ut ipſe nõ exigat debitũ.põt intelli gi fo ſm alios doc. de thoꝛo mãli: ut ipꝛe penitẽtie nõ doꝛmiat in lecto ſed in bancho. (Argoini fi. ex hac glo.colligit᷑ duplex imellectꝰad fineʒ liuer̃. primꝰ ut itelligat qñ ſaceꝛdos inifecit alium defen dendo ſua nt nõ puniat᷑ ita gꝛauiteꝛ ſiẽ ſi ſine defen ſiõe ↄmiſiſſʒ hõicidiũ:irꝛegularis iñ e.ſʒ cũ eo põt diſpẽſari circa bñficiũ. Et nõ.glo.ut nõ liceat cleri co inreꝛficeꝛe latꝛonẽ ꝓ rebus ſuis ſaluandis: ſed ſi fecit agit᷑ ſecũ miſiricoꝛdit᷑ ut ſaltem diſpenſet᷑ ur re tineat benefieium. Secundus intellectus eſt ut intel ligatur qñ ſaceꝛdos non poteꝛat aliteꝛ euitare moꝛ tem niſi intficeꝛet ſuũ aggꝛeſſoꝛem.ſed tenẽdo bũc intellectum. oʒ intelligeꝛe ut agat pnñiaʒ ad cautelam nõ ad neceſſitatẽ qꝛ ſicut int᷑ticendo nullũ pcẽm nul lãqʒ irregularitatem incurrit ut in cle.i.e.ti. ꝗperfodiẽs.rnaine culpa ſed nocturnꝰ ſic.Et primo ponunt neꝛba exodi. fo neiba auguſtini exponẽtis. ſa ibi in telligit. ¶ M pꝰ ꝙ põt fur appellari neduʒ qn fu ratur de nocte ſed ẽt de die ut clare pꝛobatur h̊.⸗ facii ꝓ eo qð dixi ð. c. ꝓxi.ut fur et latro ſumãtur equiuoce ⁊ ſũt ſinonima. Mota fo ꝙ occiſio hõis licita non pertinet ad homicidium:qꝛ bomicidium ſm cõem uſum loquendi ſonat in delictum.ſqʒ alund ſit ſm uocabuli cthymplogiã. Et optime facit iſta r̃a ad ſtatutũ inbĩlirans homicidaʒ adę certũ actum nt ↄmitens homicidiũ licitũ non includarur ſub ſta tuto quod beũñ nõ. ¶ Ultimo allegat iſta lrĩa ad ꝓ bãdum qꝙ dies dicat᷑ poſt oꝛtũ ſoliſ uſqʒ ad occaſũ æ adducit᷑ bec a ad queſtionem ſtatutorum italie que cõir duplicãt penã committentium ma eficium die nocte. quidam interfecit aliquem in crepuſculo uel in aurora quando erat aliqua claritas diei licet ſol adhuc non eſſet ſuper terram nunquid dicatur maleficium commiſſum de die uel de nocte facit iſte tex in q;um attribuit actum diei duntaxat poſt or tum ſolis. ante neꝛo dicatur fur nocturnus et non diurnus. ad idem. c. i. de tꝛenga. et pa. de offi. dele: conſuluit In contꝛarium facit iſte tex. ibi ꝙ poteꝛat diſcerneꝛe ⁊c. tunc ergo dicitur dies cum quis põt alium diſcerneꝛe. ſed ĩmediate poſt occaſum ſolis uł paꝛum ante oꝛum ſolis ita diſcemitur quis ſic poſt oꝛtum uel ante occaſum.eꝛgo debet attribui diei. Item nox dicitur a teuebris dies a lnce. ſed de ſe 20 ſaltem aliquãtulum poſt occaſum ſolis eſt clari tas ⁊? non tenebꝛe.ergo non poteſt dici nox.poſſet ẽt argui ꝙ iſte caſus ſit omiſſus a ſtatuto quia pꝛo prie illal hoꝛa non eſt dies neqʒ nox:qꝛ non ſunt te nebꝛe ſicut in noctc:neqʒ claritas ſicut añ ſol ẽ ſuꝑ terrã ergo ꝛelinqtur ſub termis iuris cõis ut ĩ. c. ſu eotuʒ de ꝛeſcrip.li. vi. æ.l. ↄmodiſſime ff.ð libe.et poſtu. Jo. an. ꝛcfert hanc. q. fuiſſe diſputatam ? de terminatam pro prima pre. ? illam ſeqtur bar. in. l. aur facta. S. tps. ff de pe. nõ iñ allegat Jo an. b te nere oppoſuum. nam Jo. an. dicit pꝛio aduertẽdnʒ an in loco ſit aliquod ſignum cãpane diſtinguẽs no ctem a die pꝛout communiteꝛ eſt in iſtis cinitatibus popuſaribus ⁊ tunc iſtud ſeruanduʒ aut ceſſat tale ſignum ⁊ erit arbitrarium. unde iudex conſiderabit an ceſſat tanta claritas:ut attribuatur diei.an tanta obſcuritas ut attribuatur nocti. indubio dicit miri oꝛem partem eligendam ? communiter cum hoc di cto tranſeunt canoniſte:licet do.an.non facit men tionem de Bar. 7 hoc dicrum mihi placet ? pꝛo eo facit in argumentum quod dicimus de hermo fꝛodita:ut attribuatur illi ſexui ĩ quo magis caleſcit nt.l. queritur. ff. de ſta. hõi. z.c.hermofꝛodita.iiij.q .iij. Itẽ ꝛ20 legis eſt conſideranda ut pʒ hᷣ ibi qꝛ po terat diſceꝛni ⁊c.nbi optime ꝓbatur ꝙ dies dicitur poſt oꝛtum ſolis:quia poterat diſcerni.ubi eꝛgo eſt tanta claritas ꝙ poſſit diſcerni debet illud tempus attribui diei.? idem dicendum in obſcuritate. ¶ In glo. in ueꝛbo legibus in fi.? de hac materia dicetur. . c. ſignificaſti. aliquid nõ. Mar. in. l.i. C. unde ui.aliquid in.c. olim ſupra de reſti.ſpo ⁊ ẽ bo nus tex. pꝛo ultima opi. gl. in.1.ſi ex plagis.. tabeꝛ narius.ff. ad.l.acquil. (Aeo⸗ quid intendit litte ra ibi quoquomodo. Solu. dicit Jo. an. exponen do ſiue ſe defendat ſine non ad hoc.c. tua.j.e.qua ſi uelit iſta littera quod fur nocturnus poſſit impu ne occidi ſiue ſe defendat ſiue nõ.ſed puto ꝙ debe at intelligi ſecundũ ea que dixi ĩ.c.S. ꝓximo:ut nõ. bar. in.i.furem.ff.de ſicca.qñ.ſ.fur nocturnus nõ põt ↄphendi ſine occiſione ⁊ ĩtellige ꝓut dixi in.c. precedenti. nam quo ad pniam ur̃ dᷣm ut ibi dixi. NMico. abb. Bm iuramento. ue o 1s. l⸗ alcbis⸗ e gen ſeimmis. ddrcns edih ſerſolee hua atiati prrcſtis i wn un an⸗ ium becfeſin voſtnar mitrin ptn augemi n mncl vmmüͤſti Cidu fici iuin olnſone ineſnnd iſinnn 1 rſtisuafelenmwrſdis Meinn. Vedepen gudi Anore Ait Vinc idet dic lum anaoau granitn poniunmn mor h ineione enemr e ho⸗ iaaiguis Nniobonos ad Sste Guim ani lyalt IEſ hebitaninice quo deuriin MMati gl biſd nod megu⸗ titaccſniigli i n Rarn dönaſcai aſoheizvoin frgiinscnd Gfhündet⸗ Gcgeige eſinni ggi nreilſſoſtlic ii ns in Ima innalwloiſanine No nctdes hnor enoyintre ig hrins ſanr le b aemis inbcos Ntic l nit). Mocſſme fote g banea fiſt mmme e eeilun ſcir bar ini, ee öi dlegn Jomd ze n mn tdinndennien, NAſcpumeöſingrisn ommmritacin is oventkrs Nid ſeumndczan une irmriun vnde indercenſcenb nsvr annbvawr deianunn Mumr idtio dinnni neunmunieran koed Elaa an n uar mn daun mbi hrant io 1crod donns de hann iſeuii cnd ngst 1Düit Denciwäiniis cicemäanpbbnd⸗ cin Pm g t din c rndlemidniepoch ſedlen n umn Aumin / i rla liils. e Iunt ho tebo 3, 6 tover , gs. , al nencirlite ¶ De boici. nol. generale non extenditur: ui quis teneatur ad homi cidiũ.nel ſic. Sub generali pollicitatione ſeu ꝓmii/ ſione ẽt iurata nõ uenit illicitum. ¶ Hõ.pꝛio de ſi gnificato huiꝰ uerbi pollicitus.nã dicimur polliceri qñ non precedente rogamine aliqua pꝛomittimus. ꝓpꝛie enĩ ꝓmitteꝛe eſt pᷣcedente rogamine.ſic ẽt dif fert pollicitatio a pẽo nudo:qꝛ pollicitatio eſt nniꝰ pẽm duox.l.pactũ.ff.de pollicita. nõ.glo.in cle.ro mani de iureiur 6. o ꝙ ſub generali iuramẽ 1o nõ uenit illicitũ. cõcoꝛ.c.i.de iuꝛeiuꝛ.li.vi.=.c.q̃u tauallis.?.c.ueniens.S.e.ti.de inreiur. ‚Qni& HDomicida eſt qᷓ facit AQ— J aliquis. dat ſoꝛtilegia uel nenena ſterilitatis. ¶ Mõ. pꝛio argumetũ ꝙ ex ſoꝛtilegio põt quis reddi ĩpotẽs ad geneꝛãdũ nel cõcipiendũ. ꝓ hoc facit ha.ibi aliquid fecit ⁊c. nã cũ poſtea ſubmi tit nel ad potandum.⁊c. infert ꝙ pꝛimũ dictũ intelligatur qn hoc facit per incanta rone Lo diſpoſitio huiꝰ tex. pꝛocedit ſi ue quis fecerit hoc cauſa explẽde libidinis ſiue odij meditatione.pone exemplũ ĩ pꝛio fᷣm Jo.an. muli er foꝝe eſt talis quã non decet apparere pᷣgnantem uñ ꝓcuꝛrat hoc fieri ut poſſit uacaꝛe libidini. dic ꝙ aliqui faciũt ꝓpteꝛ pauꝑtatẽ ut enitẽt ſobolẽ Iʒ ma tꝛimoniũ ſit iuſtũ.Exẽplũ fi qñ facit ex odio ut ſuc cedat foꝛte ab inteſtato:ut ĩſtitust̃ ab ilio decedente ſine filijs: uel arſan hr nro ſterelis ſit inuiſa marito uel ecõtꝛa. ¶ Sed querit᷑ quid ſi non ex odio ſed amoꝛe.dicit Uinc.ꝙ idẽ ⁊ dic ꝙ iſti qui dãt pocu lum amatoꝛiũ grauiteꝛ puniuntuꝛ: ⁊ ſi inde ſequiẽ moꝛs Iʒ õ intẽtionẽ tenetuꝛ de homicidio:ut in.l.ſi quis aliquid. S. qni aboꝛtõis.ff. ad l. coꝛne.ð ſicca. In gl. i. ibi ꝙᷓtũ ad penã legalẽ tñ gꝛanius pnni unt ſi hebãt animũ de quo dic nt ĩ iuꝛibꝰ alle.i pꝛĩ. gl. ¶ In eadẽ gl ibi ſed nõ ẽ irregulaꝛis. ( Eõ. ex h̊ ⁊ ex eo qð ſequit᷑ ĩ gl.ꝙ n phit᷑ iꝛregularitas: niſi actu hõ ĩrerficiar̃ ex ſola eniʒ noluntate nõ ẽ qͥs irꝛegulaꝛis qð tʒ h̊ Gof. ʒ aliud ſenſerit Jo. ð pe. di.i.c. ꝑiculoſe. ſed põt ſaluari opi.io.in irregulari tate ĩdiſpenſabili qñ dicat᷑ ꝑtus aĩatus ! ñ. uide.v. di. in pꝛin. æ gl. in vbo.xl.que dicit ꝙ poſt.xl. dies ptus ẽ animatꝰ in maſculo.i femina vo lxxx. Weꝛmitte J cut dig num. 3 intelleciu iſtius.c. ꝙᷓ papa mandauit epo exouieñ. quatenꝰ abſolueret oẽs occiſoꝛes beati thõe ⁊ alios qui fuerãt eius moꝛte cnlpabiles. Eps uero cõmiſ ſarius repit narios narijs culpis aſtrictos unð du bitanit de pnia iniũgenda tpᷣe abſolutionis: ⁊ ob h̊ cõſulnit papam qui ſibi reſponder. ut habetur in lit tera ⁊ aliter non ſũmat Jo. an. pꝛopteꝛ pꝛolixitarẽ littere. ſed poteſt ſic ſũmari de. S. in. S in penitentia imponenda index debet attẽdere circũſtatias ex qui bus auget᷑ uel minnituꝛ deliceuʒ. h. d. uſqʒ ad. S. illi qt qui aio. Sociãs homicidam aĩo occidẽdi. qʒ ma nũ non apponat ſi m ex ſua cã moꝛs ſecuta ẽ tene tur feꝛe pari pena cũ homicida. h. d. uſqʒ ad. F. illi at qui non feꝛirent ẽ. Qui ſociat homicidam tan inʒ animo pꝛohibendi ne impediatuꝛ tenetuꝛ panlo minoꝛi pena. poc dicit.nſqʒ ad. S. qui neꝛo ſe aſſe runt ⁊ců. incitans alium ad bomicidium minus puni tur ꝙᷓ homicida:ſecus ãt ſi incitanit ad certũ homi cidiũ.nã eo ſecuto tenet᷑:ut homicida. h. d. uſqʒ ad F. hi quoqʒ. cuſtodientes ſarcinas occidentiũ ſciẽteſ eos eſſe ſiccarios nõ ſũt imũes a pena hõicidij. h. d. uſqʒ ad. F. eos inſuꝑ. Occupans bona occiſi nõ p hoc tenetur de homicidio æ non ſufficit occupan ii ꝙ eroget illa panpeꝛibus cũ potueꝛit illa ꝛeſtitueꝛe eis quoꝝ cõſtat.hᷣ dicit uſqʒ ad. F. illis preterea 2c. Dꝛrtic pantes iterfectoribus in excomunicatõe di nerſimode puniũtur iuxta modũ paꝛticipationis. h. d. uſqʒ ad. S. clericos.ð in iſto. ¶ nſqʒ ad fi. ponuiur pñia clericoꝝ pᷣſtantiũ pꝛedicte moꝛti conſilinm au xiliũ uel fauorem. ¶ Hota prio ex prin. miias cir cũſtantias qᷓ attendi deber ꝑ ſacerdotẽ ipᷣe pnie im ponende que hent augere uel minuere delictum ut q;tuitas delicti et qualitas etas vᷣlinquentis ſcia ſexꝰ ↄdiꝰ ut ſi ſeruus uel liber ſecularis uel religioſus ĩ ſacris conſtitutus uel in minoribus ⁊ ſic ðᷣ ſilibus. itẽ tpᷣs delicti an tpᷣe oratõnum lieiunioꝝ.⁊= locus an in loco ſacro nel religioſo ł ꝓphano ⁊ ſic ð ſili bus uið bo.tex. de.pe.di.v.ĩ prin. dic ẽt ꝙ pᷣncipa liteꝛ dʒ atttendi aius delinquẽtis. nã vᷣʒ qitatem ↄ temptus mẽſuramus quantitatẽ reatus ð ꝗ nide bo.gl.in.c.cũ quidã de iureiur.⁊ in.c.hõ xpᷣianus xl.di.? ex his ifertur ꝙ penitẽtia ẽ regulariteꝛ arbi traria ñ eiʒ põt dari certa rla cũ ſʒ uarietatẽ aioꝝ ⁊ circũſtãtiaꝝ maior nel minor ſit penitẽtia iiũgẽda:æ ob iſtaʒ cãʒ i pnijs ẽt iure taxatis põt ſaceꝛdoſ rece dere ⁊ aliam penitẽtiã arbitrari: ut in.c. ᷣſ q æ ibi nõ de pe.⁊ remiſ.⁊ in.c.mẽſurã de pe.di.i.⁊ ni de ibi bo gl. quid ſi ſacerdos ĩ arbitrando iĩponat minoreʒ penã debito ita ꝙ male arbitreiur Rõt ẽt ſacerdos ex ptãte ſibi cõmiſſa aliq;tulũ diſpeſãdo minuere de pena debita:ut eſt pulcer tex. Auguſli ni pe.di.i.quem penitet et ideo bonum eſt ut ſacer dos in impoſitione pene diſpenſet cũ cõfitente circa reſidnũ pene ſi maior eſſet imponẽda in. J. illi aũt U beino ſingulariter iſtũ tex.lʒ ad h̊ ñ ſolet ĩ duci ꝙ ẽt in foro pniali ex ſola nolũtate ðᷣliberata ↄmittẽdi delictũ delicto nõ ſecuto.licet ꝑ ĩpotcẽtiam facti non debʒ quiſ puniri ſicut ſi delictũ acin fuiſſ Ppetratũ.⁊ ſic ct quo ad deũ noluntas mala ñ hẽt ꝓ facto.ſed minori peccato ⁊ minori pena aſtrigũ tur.ꝑ hoc uide nõbilẽ. glo.in.c.ſi cui ð pe.di.i. Ju ra gꝰ q̃ uidẽt inuere oppoſitũ ĩtellige ꝙ paria ſt᷑ qꝰ ad inteꝛitũ ſalutis eterne ſed quo ad/ quãtitatẽ ſup plicij differũt. nã cõſumatio operis aliquid addit: ? h uoluit ifte tex.ibi ſi de illa captione moꝛs eius ſe cuta fuiſſet ⁊c. quod bene notabis.¶ Secundo in telligo ꝙ pꝛeſtans opem ad delictum exquo non fuit pꝛincipalis uidetur aliquantulum minoꝛi pena pnniẽdꝰ h̊ nõ. ꝓ limitatione illiꝰrle faciẽtes ⁊ ↄſetiẽ tes ⁊cc. nã nides ̊ tex. notabilẽ a leuiãtẽ in foꝛo aĩe pniã ĩ ↄſentiẽte qð bene nõ. n. F. illi ät c.nõ. ꝙ pſtans opem ut delictũ non ipediat᷑ non tenetur tãta pena in foꝛo anime ſicut qui delictũ pꝛicipaliteꝛ omiſit ¶ IVrẽ collige ꝙ nõ obnians delicto cũ põt pᷣſu nit᷑ ſociꝰ dᷣliqntis ⁊ ſic tenet᷑ quis ad repellendũ iniuriã inferendaʒ ꝓxio.ad hoc de ſen, ex. c. dilecto ¶ De bomlcidio li. xj. . xxiij: q.iij.qui põt. ¶ In. F. aui neꝛ0 nõ. ꝙ ꝓnuocũtes aliquẽ ĩ odiũ ⁊ detrimentũ alterius delic to poſtmodum inde ſecuto tenet᷑ de delicto. nam ſi ꝓuocauit ad odiũ in gñe nõ tenet᷑ de delicto poſt mõʒ ꝑpetrato ſed miori pena. ſecus ſi ĩcitanit aium ad aliqð ſpecificũ delictum poſt ꝑperratũ. ¶ In. S hi quoqʒ.nõ ꝙ pᷣſiãs aliquod auxiliũ itũcũqʒ mo dicum in delicio ↄmittendo tenetuꝛ et ſi cuſtodit ne ſtimeta delinquẽtiũ. ¶ In. SF. eos nõ. ꝙ occupanti bona alterius nõ ꝓdeſt ſola ꝛeſtitutio. ſed pꝛo delic to iam cõmiſſo dʒ imponi pñia:nõ gꝰ dimintit᷑ pcẽʒ ex ſola ꝛeſtitutiõe ablani ſʒ dʒ iponi pnia ꝓ iã ↄmil ſo. Nẽ nõ. ar. op.ex eodẽ tex. ꝙ obligatus ad ꝛeſii tutionẽ libeꝛat᷑ ꝛeſtiinendo panꝑihus ñ ſuꝑſtitibus illis qbus facienda eſt reſtitutio illa.⁊ facit ellegant᷑ iſte tex. pꝛo opi illa ꝙ non ad epᷣm ſpectet ꝛeſtitutio 2 diſtribntio male ablatoꝝ: ſed ille mer qni occu pauit poteſt pauperibus ꝛeſtituere:⁊ in foꝛo anime liberatur de qno plene dixi in. c. cum ſit. S. de iudᷣis n. F. illis nõ. ꝙ ꝑticipans excõicato eſt punien dus plus nel minus 'm tempus participationis. Ex quo infert᷑ ꝙ ꝙto quis magis ꝑſeuerat in pec cato tanto eſt maioꝛ pnia imponenda:debʒ eꝛgo ſa cerdos cõſideꝛare rẽpus ꝑſeuerãtie in delicto ⁊ fac ꝓ qõe quaʒ ponit glo.in.c.imitare.vj.q.i.nũquid plies delinquens cum eadem mnulieꝛe teneatur ex una uel multiplici foꝛnicatione. nam pe:ꝛſeueꝛantia aggrauet ut hic pʒ ⁊ dicit alibi tax.ꝙ tãto ſunt gra nioꝛa peccata q;to diutius infelicem ani mã detinẽt allegatam:ut in.c.cum in eccleſie z.c.non ſatis de ſimo.⁊ in.c.fi.de conſue Itẽ cõſideranĩ alia ð qni bus h̊ᷣ in rcx. ¶ In. F. clericos nõ. clericnz deponè dum non ſolum ex homicidio facto ↄmiſſo: ſed ẽt ex ſolo conſilio ad homicidium cõminendũ ipenſo. Igem ſi clericus exbibet pñtiam ſnam ad be mici dium cõmittendum. nam efficitur irregularis. ſi gꝰ* clericus una cum alijs nadit ad ĩpungnanonʒ aliquè efficitur ipſe irregularis:licet homicidium peꝛ alios fuit ꝑperratum.⁊ licet ipſe non appoſuerit manum de quo nide bonũ dictum Inno.in. c.pe.j.eo. ubi dicam. ¶ Itẽ nõ. ꝙ depoſitus non põt in eccleſia ſeꝑati & uide qð nõ. Inno. in. c. fi. de exceſ. pꝛela. 6 Sa glo in neꝛbo ↄſiliũ nõ glo.ꝗᷓ magiſiꝛa eſt in ſua mã. æ ad hanc mãm adde glo. notabilem Inno.j.eo.ad audiẽriam.æ in.c.pe.j.eo.⁊ dicit h̊ Jo.an. ꝙ aſſeſſoꝛes fori ciuilis mliũ utunt hac gl. inducẽtes eam ad itellectũ ſtatutoꝝ puniẽtiũ hoici das ⁊ uerificẽtur ẽt in pꝛecipientibꝰ fieri hõicidiuʒ ꝓ h.l.ſiqs id qð.ff.de iuriſdi.om .iudi.⁊.c.ſiquis ſaadente.xvij.q.iiij.iuncto.c.mulieꝛes ðᷣ ſen.excõ. vide nõ. ꝑ Barto. in. l. aut qui aliteꝛ. F. Vba. ff. qð ni ant clã.⁊ in.l.hec neꝛba.ff.de adul.⁊ in.l. nõ ſolum. ff. de iniurijs. æ dicit JYo. an. ̊ ꝓcedeꝛe niſi ſtatutum aliquid exprimat peꝛ quod uideatur ꝛcequi rere bomicidin; reale. ut ſi dicit ſiquis hõicidiũ ma nu ↄmiſerit nel enſe ut qͥd ſimile tũc ſtatuiũ nõ ↄpᷣ hẽdit mandãteʒ. allegat.c. in nr̃a ð iniur.quaſi uelit diceꝛe ꝙ ſtatuta ſunt ſtricti iuris. vnde debent iĩtelli gi in ꝓprio caſu ⁊ ẽ notabile dẽm ſi eſt uerũ.ſʒ ad pns dubito ꝑ.c.ſiquis pale. ubi dicit ſiquis manus iniecerit ⁊c.⁊ ſic exigit in liectionẽ ꝛealẽ:⁊ tñ in illa pẽa ↄpᷣhedit̃ mandãs:ut in.c.mulieꝛes de ſen.exc. ſz de mã nide latius in locis palle.? aliquid in qco .c. mulieres. tene tñ menti dem Jo. an. ¶ In cadẽ glo. ibi cum tali nũquid diſpenſatur. iſta gi. ſentit q; cum homicida uoluntario non põt diſpẽſari ẽt per papã. ? ꝓ ea facit qꝛ irregularitas cãta ex hõicidio vVr de iure diuino iux illud dnicũ. Non edificabis mihi tẽplum:qꝛ uir ſanguis es tu nt in gl.iſta hr.et de ↄſe.di.i. in pꝛin. ſed papa non diſpenſat o legeʒ diuinã. xxv.q.i.ſũt quidã. Sʒ Meſt.hᷣ ⁊ cõir doct. tenẽt oppoſitum dicẽtes ꝙ iura dicẽtia ꝙ cum ho micida nõ diſpéſatur dént ꝛeferri ad difficultatem: qꝛ de facili nõ diſpenſat᷑ cũ talibus:imo cũ magna difficultate. iñ papa diſpenſare põt ſi nult: qꝛ ur̃ ſibi Pmiſſum a lege dinina:nt in.c. ꝓpoſuit de ↄceſ.pꝛe bẽ. Itẽ in neteꝛi teſtõ ꝛeꝑit̃᷑ diſpenſaium cum finees nepore aaꝛon qui ↄmiſit duplex homicidiũ ? tamen poſtea ſibi permiſſum fuit adminiſtrare diuina. Itẽ paulus apoſtolus homicida fuit:æ tamen poſtea mi niſtranit et aſſumptus fuir in apoſtolum: unde pre ſumendum eſt deum uoluiſſe ur etiam uicarius ſi us poſſit ex cauſa diſpenſare facit quod nõ. Inn. de uot.quod ſuper his ? ̊ nõ. n eadem gl. ibi de miſericoꝛdia toleratur dic de miſeꝛicoꝛdia.i.de diſpenſatione quia requiritur diſpenſatio.⁊ placet hoc dictum glo. Moſti.ꝛefeꝛt lamen quoſdam tene re ꝙ poſt ꝑactam penitentiam poteꝛit iſie in ſuſcep tis miniſtrare:ſed ad maioꝛes oꝛdines non pꝛomo uetur ſine diſpenſatione:ut in.c.ſtatutum allegato ĩ gl. uarieras ergo opi. ſurgit ex intellecm illiꝰ.c. opi. tamen glo.tutioꝛ ut exigatur diſpenſatio. Un ea dem glo.in fi. licet enim inter antiquos olim cſſeni diſceptationes quando homicidium eſſet commiſſũ ex neceſſitate in enitabili:ut quia non nalebat cleri cus aliter euitare moꝛtem. hodie determinatum eſt in cle.unica.eo.ti.ubi dicitur ꝙ talis nulam irregu ſaritatem incurrit.poſſet eꝛgo talis clericus immedi aie poſt occiſionem miniſtrare. ⁊ licet gl. ponat exẽ plum nimis ſtricte de clerico tenente gladium i ma nu ad defendendum ſe a pagano irꝛuente in eum: ta men dic magis late ꝙ ſiue chriſtianus ſiue ſaꝛacenꝰ aggꝛediatur clericum ⁊ clericus non ualet aliter eui tar̃ moꝛteʒ niſi ſuum agreſſoꝛem interficiat.occiden do nullam irregularitatem incurrit ut in dicta cle. unica.ſecus ubi clericus alium interficit pꝛo defenſi one pꝛoximi.nam tunc irregularitatem incurrit:qꝛ hoc permittitur clerico pꝛo cuitanda moꝛte ꝓpria non autem pꝛo ſalute alteriuſ. Idem dicendum ubi pꝛo ꝛebus ſaluandis commiſit. efficiiur enim irregu laris ut in.c. ſuſcepimus.j.eo. Idem ubi neceſſitas non fuit ineuitabilis ut quia porerat ſe aliter libera re qᷓ; occidendo.⁊ idem puto ſi poterat fugeꝛe licet poſſit adeo ꝙ ſi interfecit agꝛeſſorem non teneatur ut nõ Bar. in. l.i. C. unde ni.æ in.l.furem. ff. de ſic ca.iñ ſecus uidet᷑ in clerico qꝛ potius dʒ pati iniuri am que eꝛogatur ex fuga quã ita exaꝛdeſcat in pꝛo ximum ut in preallegato.capitu. ſuſcepimus ⁊ facit illud conſilium dominicum ſiquis percuſſerit te in una maxilla prebe ei alteram. illud ramen non * itclnce nſi o n Auchh, bi rnſn t, ei fidihihe i⸗ t ce l⸗ uni ianone s . glunmn ncun U un ucn min auſni⸗ 4 llitcnenhſi⸗ manub ſ⸗ uns nechlnonis,0 E miatiſfen gntihlus , bantli cos nſios rmdo KM ſume aſpaleit teins lor⸗ ueſiu bonna i cnmn cehnt ſtoclons tuul 0. ick iin * ann hun ln Mnon ouſimmmn as lij n en osſied terfacnci ſavari un uſi 1 nc us us ini nfnpinuminreleaumn irvoni ufnveofn mr 0 fonid occhans dora dicnius ie ſonen e ocoNanone imwlinen - Ouod nuninchtbic Yno honn gbemtolun ſoet alegen e verſan ſoopeniemralt pone nnpem oclanun oi ina onmm Imalnn acſn ipponncma on holſaulat ſcincij aſmn n or ere nunacig vnns nmmm nist ocudt Ano imns en Vnſubrractone ſaperaiunnorn nopin lnicſetie agoinn Sumnitninifunin llnnn 11 iunn ipenan um u ſlanfutnnn nerm n. ni lee nerclemn Undeniantdit un Monci di Peun conm conili e alizn annh Nmni ummſnrciin gi mnichfur mm ſni nsfni gwſtinmmnt hr oſenn min tinio in henſrtini nc ö⸗ Fin. Gth. (Jrecan gbi nmt dr de mieiconnice tnurimn (ſhoſſtiot gace WWtrIn dndentere pchunanokikſein den Gid morsonirs on pore monenrinc ſanmn Megni pi ſgrerinlaov ic. rapum d,ntr a nin inranivosolin btoniidun Aramſi lenr ans non valbercni n bocie gannineun aſ im WeAmd ſegd uns eidtammd nidrueaa onee kcmatnenr Piunin tipugnoitnan nann ¶ e homici. nolu eſt de neceſſitate:ſed de cõſilio de quo.xxiij.q.i.pa ratus.⁊ ibi bõ.glo.in ſũma. Ey gl. ꝓ intellectu. F. illi aũt queꝛo qui dicũt̃ neniſſe anio occidendi citra manũ iniectionẽ.nã uidet᷑ hoc cõtinere quandã r̃pn gnantiam. So. põt lůa intelligi qupliciter. pꝛimo ꝙ nenerant ad occidendum una cum alijs non tamen habebant iſti animũ apponendi manñ ad occiſionẽ ſed circũeundi locuʒ u ille non effugeret. fo modo põt intelligi ꝙ habuerit animũ occidẽdi:ſed poſtea nõ appoſuerunt manũ ad occiſionẽ:quia dum ipſi obſeruarent illũ ad capienduʒ fuit occiſus ab alijs. Brundo quero an in. F. hi quoqʒ quõ illi erãar ignari huius machinationis: ex quo ſciebant illos eſſe ſiccariog ? homicidas. So. duplex ꝙ niderunt illos armatos æ uenire animo occidendi:ſed neſcie bant quẽ. v erant ignari illius machinationis:ſcie bant tñ eos ſiccarios modo predicto.⁊ hoc nõ ob ſtante cuſtodieꝛũt ſaicinas illoꝝ z ueſtes æ alia non neceſſaꝛia ad homicidiũ cõmittendũ que ſecum ge ſerehant iſti occiſioꝛes ⁊ placet Jo. an. ¶ Secũdo poteſt intelligi ꝙ erant ignaꝛi illius machinationis: quia non pꝛeſtiterunt eis conſiliuʒ in morte.ſciebãt tamen eos ire ad interficiendũ ſauctum nirũ ⸗2 hoc placet Moſti.ſed non eſt uis quis intellcctꝰ tcneat᷑. nam fm pꝛimum intellectum im onet᷑ minoꝛ penitẽ tia. fm ueꝛo fm maior iune quero i. F. eos. nunquid occupans bona alicnius tenear ad reſtitu tionem de occupatione ſimul facta per alios. Circa quod muliũ inſtat hic Inno. ponendo magnã glo. que multum ſolet allegaꝛi æ uerſatur ut plurimum i foꝛo penitentiali.= pone exemplum magis clarnm ? quotidianum.aliqui ſimul concurrunt ad ſpolian dum aliquem uel ad ſupponendum caſtrum nel ciui tatem ſpolijs:uł ad faciendũ naſtum.ut fit quãdoqʒ tempoꝛe gueꝛre: nunquid unus teneatuꝛ de facto al lerius:⁊ concludit Inno. ꝙ ſi unus non fuit in cul pa in ſubtractione facta per alium non tenetuꝛ: niſi de pꝛopꝛia ſpoliatione quiliber ergo tenetur de ſco ſuo. Si uero fuit in culpa in facto alterius: ⁊ tũc ad nertendum ad qualitatem culpe:nam ſi dedit conſi . lium ut ſpolium faceret:tunc tenetuꝛ actiõe de dolo un je licet interdictum unde ni. aut ui bonoruʒ rap toꝛum non cõpetat contra conſiliũ dantem ut in. c. cũ ad ſedem de reſti.ſpo tamen in defectũ principa lis ut quia non reperit᷑ uel quia non eſt ſoluendo uł ex galiqua iuſta cauſa non uult paſſus damnum age re contra eum puta. quia eſt teꝛribilis perſona:tunc poteſt agere in iudicio actione de dolo contꝛs eum qui conſiliũ dedit. ar. in.l.i.f. de dolo. In foro gie tenetur omnino iſte ad reſtuutioneʒ ⁊ ſatiffaciendũ integre damnum paſſo quia ⸗2 ipſe fuit in culpa da do conſilium. ? pꝛocedit ſm Inno. ſiue reperiatur pꝛincipalis ſiue non. Item ſiue iuſta cauſa ſine iniu ſta nolit agere contra pꝛincipalem. Item ex his ha bes diffeꝛentiam inteꝛ foꝛum contentioſum z foꝛuʒ penitentialem. nam in contentioſo tunc aguur con tꝛa oſiliũ dantem qñ nõ poteſt agi ⸗ pꝛincipalẽ fac ff. de eo ꝑ quẽ factũ erit.l.ex hoc dicto.ĩ foꝛo pnie tenet indiſtincte qðᷣ bene nõ. Et poteſt eſſe diuerſi tatis ratio:quia in foro anime non curamus deſtri cto modo intendandi actionem. ſed attenditur ip ſum factum purum. unde ex quo ipſe dedit cauſam damni tenetur ad emendam damni. quod nota: qa cotridianum et praticabile. Wanant ergo iſti conſiliarij dominorum. nam tenentur ad reſtitutio nem male ablarorum per ipſos dominos et boc vVerum ſecundum Innocenc. nili aliquid ad eum perueniſſet: quia tunc tenetur illico reſtituere ſecus dicendum econnerſo nam ſi libeꝛatur preſtans con ſilium non intelligitur liberarus pꝛincipalis.per re gulam geneꝛalem acceſſorium ſequi conuenit naiu ram ſui principalis de regulis iuris libro vj i nero non dedit conſilium ad rapinam commũten dam immo eam diſſuaſſit ſed aſſociauit raptorem ne lederetur ab alio:tunc aut principalis fuit cap tus in rapina:et ſic nibil ablatum eſt et non tenetuꝛ iſte qui aſſociauit. aut aliqua inde aſportauit:et iũc ſi alius iniſſet et aſpoꝛtaſſet ſine ſocietate iſtins non tenetur iſte ad reſtitutionem. ¶Et ſic nota diffe rentiam inter preſtantem conſilium et auxilium. naʒ preſtans conſilium tenetur etiam in totum. pꝛeſtlans auxilium tenetur tantum ad id ſupeꝛ quo anxilium preſtitit: et quatenns auxilium proſuit.ratio diuer ſuatis eſt quia conſilium uagatur ad rotaʒ ꝛapinem et ideo conſulens tenetur in rotum: ſed auxilium reſtringitur ad id ſuper quo preſtirum fuit.quod bene nota er quedam alia que proſequitur. Inno. hic uide peꝛ te ipſum. Reſ. byterum. A ſacerdocio deponitur per cutiens cauſa diſcipline ſi modum excedat et mors inde ſequatur. el generalins: ? ſic Homicidium caſuale imputatur ei qui dabat ope ram rei licte:ſi non adhibuit diligentiam quam de buit: ota primo argumentum quod mag ſſter uel doctor licite inſtat circa correctionem ſcolaꝛium dummodo modum non excedat. ad hoc capitulo primo et capitulo cum nolumtate de ſẽ. excomuni. Ren fo clericnm deponendũ ñ ſolum pꝛopter homicidium uolutariuʒ: ſed etiã caſuale:ſi culpa pꝛe ceſſit homicidiũ. Altimo nõ.iꝛꝛegulaꝛc coheꝛcẽduʒ ab omni altaris miniſterio. non ſolum eꝛgo depo nitur a ſacerdotali officio: ſed ab omni offic io cuiuſcũq; oꝛdinis. poteſt tamen per epiſcoꝑnm di ſpenſari in minoꝛibus ut in.c.ad audientiam in fi. infra.eo.ſed in ſacris ſolus papa diſpenſat ut infra .c. pꝛoximo. ed quero an boc ſit uerum indi ſtincte. Solutio:dicunt quidam quod ſi homicidiũ fuit commiſſum poſi baptiſmum tunc cauſatur irre gularitas ut hic:ſecus ſi ante baptiſmum: quia in baptiſmo tollitur nedum peccatum ſed etiam ſeque la peccati.xxx vi.diſtin. deinde nbi de hoc: ⁊ dic ut nõ.in.c.gaudemus de diuoꝛ. ¶ Sed circa textum queritur in eo quod onderat quod peſt pancos dies expirauit. a ſi poſt plurimos dies offre. quod idem. ſed cum poſt pancos dies tunc eſt magis pꝛeſumendum ex pꝛecedenti per cuſſione quod nõ. æ pʒo hoc facit tex.in.c. ſequen. P „ ( De homi.uolũ. nbi deceſſit poſt dies octo ? attribuit nulneri pꝛece denti. æ idem dicendum de longiori tempoꝛe dum modo conſiaꝛet uel re ipſa uel medicorum iudicio moꝛtem coniigiſſe ex pꝛccedenti uulneꝛe. ſed in qu bio ubi nidetur conualuiſſe quo ad penam imponẽ dam potius indicandum ꝙ non deceſſit ex illo nul neꝛe: ſecus ſi poſt paucos dies de quo tex. cnʒ glo. in. c. ij. de cleꝛ. peꝛcuſ .z.. diſtinctione. ſi qua femina peꝛ glo.?⁊ Darto.in.l.ſi in rixa.ff. ad. l. coꝛnel. de ſicca. aliquid tangam in dicto. c.ij ¶ In glo. i. ibi quia nec iſte quantum ad gꝛatiaʒ. ota glo. ꝙ in foꝛo anime non punitur quis de homicidio.licʒ culpa preceſſerit homicidinm ex qno defuit nolun tas in committendo bomicidinm. pꝛo hoc facit no tabile dicrum Inno. in. c. pꝛecedenti. ubi dicit ; ſi dannum eſt darum alicui. ex negligentia alicuiꝰ: pu ta quia non bene cooperuit ignem. quia tunc licet i foꝛo contentioſo pꝛopter culpam pꝛecedentem tene atur ad ꝛefectionem damni: ut in.i.ſi ſeꝛuus ſeruum .F. item ſi arbuſtum. ff. ad.l. acquil. ramen in foꝛo anime non ininngerur ſibi damni ſanſfactio: ſed tã tum punietur de negligentia: quia non habnit ani mum dãnificandi. facit.xv.q.i.c.inebrianerunt.xxx iiij.q.i.c.in lectum.ei hoc nerum ſecundum eum ni ſi lara fuit culpa nel habniſſet a principio animum nocendi:tunc enim tenetur:licet non habuiſſet ita animum damnificandi pꝛout poſtea contingit. ? ſic poteſt limitari iſta glo.? illud. c. ſi quis non iratus in ea allegatum. n glo. fi. ibi qui cauſam cauſe ed uni A⸗ glo. z nide quod nõ. in. c. ſicut de teſti. æ in ꝛegula imputari de ꝛegu iur. libꝛ0 Vj. et in. c. i. de cuſto. eucha. ¶ In eadem glo. ibi. in. nlrima facit illa.l.in contrarium: quia equus cuinſ dam mulionis olfecit mulam:mula auteʒ mota penſ ſit mulionem: dicitur ibi ꝙ mulio poteſt ageꝛe ad dãnuʒ contꝛa dominum mule.licet equus ſuns pꝛe ſtaret cauſam cauſe:non ramen attribuitur equo: ſʒ cauſe pꝛoxime ſcilicet ipſi mule. Ded glo.ꝛeſpondet ꝙ ibi mula fuit mota contra naturam. vVult dicere glo. ꝙ equus non pꝛeſtitit cauſam ꝙ mula debeꝛet moneri ad peꝛcutiendum. vnde ex ſe er conira noõm mota fuit:quia naruraliteꝛ non debebat moneri. Secus autem quando naiuraliteꝛ aliquid pꝛocedit ex cauſa pꝛccedente. quia quicquid poſtea pꝛouenit attribuitur prime canſe:ðᷣ quo dic uit in iuribus ſu perius allegatis ad que remiſſi. ¶ Et in fine. glo. nota bene caudaʒ glo. quia ꝛecidiuatio attribuitur primo moꝛbo: vnde non nidetur libeꝛatꝰ qui niſus eſt conualeſceꝛe: ſi poſtea ꝛcincidat. Et facit ad illaʒ queſtionem. medicus pꝛomiſit liberare aliquem ab aliqua egritudine.egꝛotans uiſus eſt conualeſcere. ſed poſtea ꝛecidiuauit: nunquid dicirur eum libeꝛai ſe ut ꝛecipiat meꝛcedem pꝛomiſſam. Itẽ textus facit ꝙ non. facit etiam capituluʒ. ad audientiam infꝛa eodem. ſed in contrarium facit quia non poteſt quis ſanus longo tempoꝛe exiſteꝛe. ſatis enim eſt ſemel liberaſſa¶ Satis in hoc puto attendendum iudicium medicorum: nam cꝛedendum eſt peritis in arte ſua ð conſangui. æ affini. c.i.de pꝛeſcriptio. c.:quia iudicante.?æ qð.nõ. Mar. in prohemio. foꝝ zin dicta.l.ſi in rixa. unde quo ad gl. dicit Jo. an: ꝙ ſi conſtat aliunde ueniſſe recidiuationem ſeu pro ceſſiſſe ex corruptione humorum: tunc non ienetur iſte ſacerdos. procedit ergo quando recidiuatio ꝓ ceſſit immediate ex illa infirmitate.? ſic poteſt dici in ſolutione queſtionis propoſite:non enim dicitur receſſiſſe qui non ſterit.xi.q.iij.certum de pe. diſtin ct.i. diuortium. æcap.rulo primo ð inditijs Abb. ,Momicidium Ontinebatur?! Male impu tatur ei qui dedit operam rei illicite nel et licite ſecundum alium intellectũ:ſi non adhibuit om nem diligentiam quam depuit. Comunis diniſio: ſecunda ibi ideoque Ehon primo argumentuʒ pro ⁊ contra an ludus ſit clericis permiſſus ad alle uiandos labores de quo.·. cum glo. ¶ Nota ſecũ do quod ludus eſt a leuiatio laboris inxta illud in terpone tuis ⁊c. ¶ Nota tertio quod cum he mici da eriam caſuali ſolus papa diſpenſat in ſacris ordi nibns ſi culpa preceſſit caſum. n glo. prima in fi. ex hac glo.colligitur unus intellecius ad tex. ideo iſtud homicidium caſuale imputatur diacono: quia dabat operam rei illicite: quia ludus non con gruebat clericis. Moſti. dicit quod talis luduſ bene eſt clericis permiſſus:ſed non ludi conditio nt habe rent licentiam equitandi. erbe⸗ colligitur alius intellectus ¶ ¶ Tertio poteſt dici ut in glo.ſequenti quod ludus erat illicitus propter commixtionem laici:quia clerici non debent lndere cum laicis. Er nota bene bunc intellectum. cauendum ergo eſt clericis a tali commixtione. nam caſus inde proue niens imputatur eis. ¶ Alius intellectus eſt quo indus eſt premiſſus:æ etiam ludi conditio. Sed clericus ille erat in culpa in non reddendo ſe aptuʒ in conditione ludi. debuit enim deponere falcem. Sed queꝛo quid ſi ſubdiaconus expꝛeſſe prohibuiſ ſet equitandi licentiam. uidetur quod non incidat in irregularitatem. . Eontrarium ſentit ¶ Moſti. ꝙ propter ludum debebat cogitare boc euenire poſſe:ſed de hoc dubitarem ex poſtifacto: ſed poriuſ niderur conſulendum in fauorem clerici. ¶ In gl. fi. in. ki. tene primam ſolutionem: nam. c. ſequens ꝓ cedit de iure communi:ut ibi dicam ſuper glo. lina. ¶ Et nota. glo. quia pluries repetit ludum alias clericis licitum efſ ci illicitum propter commixtioneʒ laicorum. ¶ Sed quero extra glo. quia papa 5ᷣ dicit quod diſpenſatiue porerit iſte archiepiſcopus pati hunc archidiaconum miniſtrare in archidiaco natus officio: nunquid hoc caſu archiepiſcopus diſ penſet iure ſuo:communiter tenetur quod non:ſed diſpenſat ut cõmiſſarius pape:qꝛ in ſacris ordinibꝰ ſolus papa diſpenſat etiam cum homicida caſuali ſed in minoribus diſpẽſat epiſcopus iure ſuo ut in *c. ad audientiam. infra eodem. nor ex hoc 2 ex illo.c.quod licet cum homicida noluntario nõ diſpenſetur uel ſaltem non de facili ut in. c. miror. l.di. ramen cum bomicida caſuali ſolet diſpenſaxi ut hic ? in.c.ad audientiam prealle. unhn Wm lunli lar⸗ Auntlasenin iſß ainpucmun n pa fnlſrin i lernche rnrlgice irlotni⸗ 4 nuce Cn doc gvi porſtcnordt Acis gnlo uin Ceid d 1. „ioncnodninſunmid. ci pornerbonicch Cleopnnd aioba elda. Gect. infmr telecmm qg e ine cönuni ſtepne ulonn inepploriaten incumniter r ioa cporor no t 6 ponino⸗ cbie on erpiur dipenno. Wepermaus cc n,on iber ox uc ſpenanonead boc nerbo iben acns ehrben l i Jun de⸗ Nktannibiſresin ſehabantet lelna üeraſpenſanone cvod Depimns nr honſccdun inegiinis chofnicgium Inpptatnn eigoifuiti, noiniſo ungibi nnſ elaro pimmn yivocet ſon icucſerm u innci e ” rinsnn leffrmd un wiewlhnit ci/on B en . E loe ſ gerſoge inthſpn tine ti⸗ Nn ns miistain ſaſeſnidns 1 tnnan den dn N Wode . . 4 honblen S= ☛ S. S⸗ = = = . = E S= = d nmns duſto ündadon gtsmnſtult Sam an ch Eri cilnn a bonsbnn ut , CEoatmovoc un ben olnpaudiinltirlnbni inſſihmn m mgſtilins eg r n aſige inpnunr ncono. illcte ni ndus non con oſi dcit crod gls oenibene 8ſed non odi corcſio nbabe hmni. (Erderngnr ains Aid dd mincſoſetene 1 cins wroptet Cnmnipioren non dcpen vdae an bis. Ine inrlenun annchmn geo G mimere umls ie Nee aAn ganm ondoOd õ ut indthongrflien. üronshtſeſſcht mnnidenn ani c Cormntonſenit d. 1 Ceſene dot Aſct en 6 Nfmlizui itnemer eas Baumiu nun Ctmvnmmm tlli Ator. Homicidium cauſale nõ ĩpu . tatur ei qui non fuit in culpa hoc dicit. ſecunda ibi ideoqʒ. ¶ WM. pri mo ibi cum quodam clerico ludeꝛet. ꝙ ſudus ſola nioſus non eſt cleꝛico inteꝛdictus nam ſi eſſet pꝛohi bitus impntaꝛetuꝛ ipſi clerico homicidium: quia dediſſet opeꝛam rei illicite: ut. d. c. pꝛoximo.= intelli git Inno. de ludo ſcacoꝛum qui non eſt clericis ꝓ hibitus uel alio leui. Idem nõ. glo. iuris ciuilis in aué. interdicimuſ. C. de epiſ. æ cle. licet Ci. aliud ſen ſit:ſed pꝛimũ uerius.ar.hic ⁊ in.c.clerici.ij.de ni.2 honc. cle. Iite ramen intellectus licet ſit uerus in ſe: non tamen uidetur congꝛuere littere que dicit ꝙ ex lu lo contigit ꝙ ille pꝛoiecit eum ad teꝛram. nam ꝓ ſtratio non comtingit ex lndo ſcacoꝛuʒ: unde poteſt intelligi ꝙ ſic ſolatioſe ludebant ad bꝛachia:ſed tũc poteſt intelligi ꝙ ille ludus non fuit deliberatus: alias fuiſſet imputatum clerico non remonemti a ſe cultellum: ſed foꝛte alius inſilinit in eum ludendo z pꝛoiecit eum ad teꝛram. et ſic in nulla culpa repeꝛit pꝛoſtꝛatus. ota ſecundo ꝙ licite cleꝛicus ðᷣfeꝛt cultellum alias enim fuiſſ̊ ei imputatum hoc homi cidium: quia fuiſſet in culpa defeꝛendo cultellum: ſʒ debet intelligi de cultello apto ad incidẽdum panèe. Et nota hoc quia poteſt quotidie accidere:ſecꝰ dic de alio gladio ut in. c.cleꝛici de ni. ⁊ hone. lti mo nota quod dixi in ſumario. ꝙ etiam cleꝛico nõ imputatuꝛ homicidiu ſaſe quando non reperit in aliqua culpa. In glo.fi in fine iene pꝛimum intellecrum ꝙ de iuꝛe cõmuni iſte pꝛomouetuꝛ: quia nullam iꝛregularitatem incuꝛrit ex qno non fuit in aliqua culpa:ut nõ. fuit.S. c. pꝛoximo in glo.fi.er ꝓ boc ꝙ hic non exigitur diſpenſatio. facit littera ibi libere permirtas ⁊c. nam non libere pꝛomouetur. ſi egeret diſpenſatione ad hoc neꝛbo libeꝛe nõ.in. c.li cei epiſcopus de pꝛeben.li.vi. Item papa hic ſe re feꝛt ad facrum ibi ſi res ita ſe habet ⁊c̃.⁊ ſic de iur. amauetuz 7 n ex diſpenſatione quod nõ. . J uiꝰ ope B ſcep imus. ſa Urit ſeant tur homicidium iꝛregularis efficitur. nel ſic homicidium imputatuꝛ ei qui fuit in culpa. Cõ munis diuiſio ſecunda ibi nernn 4 Mota pꝛimo ꝙ fur ⁊ latro capiuntuꝛ equiuoce ⁊ ſunt ſinonima: nam iſti qui acceſſerant ad furandũ de nocte in pri cipio nuncupantur latꝛones. æ poſtea ipſi idem ap pellantur fures. nam illa diffeꝛentia quam aſſignant doctoꝛes. S. eodem in. c.ij. non eſt peꝛpetuo ueꝛa ut hic patet. concoꝛ. S. eodeʒ. ſi perfodiens ut ibi dixi. & ecundo nota. ibi ueſtimentis propꝛijs quoꝗ largo modo poteſt frater appellare ueſtes propꝛias eas quibus induitur æ appellantur pꝛopꝛie ad diffe rentiam aliarum rerum monaſterij quibus non ita ntitur ſicur iſtis neſtibus. de quo uide quod notat gloſa in. capi. nolo.z. capi. non dicatis. xij. q.i. Nora rertio caſum apertiſſimum ⁊ notabilem ꝓT 0° rebus conſeruandis non licet clerico occidere latro nem:licet aliter res conſernari non poſſent immo potius ſuſtinere omnem iacturam rerum: zæ nullibi ita bene probatur ut hic:tamen ipſas res non pro . ¶ De homici. noli hihetur defendeꝛe ur in. c. olim i de reſti.ſpo.⁊ dic ut ibi dico ſuper glo tem quaꝛto nõ.ꝙ ita te netur de homicidio ille qui interfecit ſicut ille qui li gauit. pro hoc tex.in.l.item mella. S. ſi alius fſ. ad l. aquil. ubi tenetur de dãno ille qui tennit ſicut ille qui precuſſit quod probat bec littera in fi. iuncta glo.ubi dicit quod utriuſqʒ opera illi fneꝛunt inter empti: ⁊ tamen tantum unus pꝛeſtitit operam in li gando. n glo. i. in fi ex hac glo. collige dupli cem intellectum ad litteram. primnm quod ideo im puratur homicidium ſequens: licet defenſionis con ſa factum ſit:quia preceſſit culpa in ligando:nam ex quo iſti habebant ꝛes ſuas ſaluas non debebant ligare: ſed eos extra monaſterium mittere¶ Secun dus intellectus eſt quod iſti interfeceꝛunt pro re bus ſaluandis quod non eſt licitum clerico: nec ob. c.ij. S.e.quia ibi defendẽdo ſe ⁊ ſua ſecutũ eſt homi cidium.ſecus ſi pro defenſione rerum tantum. nec ob. huic intellecrui capirulo dilcõ de ſen. exc. li. Vi. quia ſecundum bhoſſi. licet clerico pꝛo ret vg ſaluan dis inuocare brachium ſeculare z eius auxilinʒ: ita loquituꝛ ille tex.ſed non deber in pꝛopꝛia peꝛſona aꝛma moueꝛe ut hie.æ ita tꝛanſeunt docto. cẽmuni ter:ſed ceꝛe iſte intellectus nimis reſtringit illam lit teꝛam. Contꝛaꝛium ſenſit ibi glo. fi. æ glo. qre eſt in neꝛbo bonis.ideo conclude ꝙ pꝛo defenſione rerũ licitum eſt clerico manus inijcere z defeudere cum baculo ⁊ gladio.non debet tamen pꝛocedeꝛe ad ſe ua ad occiſionem: ? hoc uoluit iſta litteꝛa . ibi tam acriter in illos exardeſcere ⁊ ceteꝛa.nen eꝛgo pꝛohi betur liciia zæ moderata defenſio: = ſic nidetur intel ligere Inno. in. c. ſi neꝛo. el pꝛimo.de ſenten. excõ. quod nõ. An autem laico licitum ſit indiſtincte oc cideꝛe pꝛo ſaluandis rebus dixi in. c.ij.S.eo deʒ. dic ut ibi. ¶ Tertia lectura colligitur ex glo que eſt in neꝛbo interimẽtuꝛ quod iſte poteꝛat fugeꝛe. dum ſe ſoluere nitebatur.æ nota ſingulariteꝛ iſtam gloſam. iuncto textu. quod non excuſatur clericus ab homi cidio ſi fugiendo poterat illud euitare YIdem nõ. gloſa in clementina ſi furioſus de homici.æ nidetu notabiliter glo.iſta pꝛobare iuncto textu. in fine. non ſolum cauſatur iꝛregularitas: ſed etiam pccca tum:quia exceſſit eccleſiaſticam manſuemdinem uo lendo potins occide:e pꝛoximum quam fugam ca pere. In laico nero HBarto. tenet contꝛarium in.l. i. C. unde ni.quia cum fugari ſit obpꝛobꝛioſum et iniuꝛioſum poteſt licite reſiſtere: ut ſe liberet ab illa iniuria. uide quod dixi in dicto. capꝰ. ij. ö. eodem. Alius intellectus aſſignarur ꝙ iſte fuit in culpa in dimi ibi duos licet ligatus in cuſtodia unius In glo. in uerbo dennere in fi. quaſi uelit glo. dicere quod in.l.furem. probatur qð ñ lʒ idiſticte laicis interficere latꝛonem :ſed quando non poſ ſunt aliter euitaꝛe mortis periculum. ¶ Sed ille tex tus intelligit multipliciteꝛ. et comuniter intelligitur de periculo rerum: æ tunc ſolue contrarium. quod licet hoc liceat laicis non tamen clericis dic nit dixi in capitulo.ij. j. eo. Er glo pennltina in fi. et ex hac glo.nõ. ar: abbatẽ poſſe inquirere ⁊ punire mo. nachum ſuum de homicidio:nam ippᷣe abbas ꝛemlit p 2 4* „ — ¶ He homi. uolui⸗ poc pape:non auũt ſe impediuit eps æ facit ꝓ opi. Jo. de ligna.᷑ in cle.ne in agꝛo. de ſtatu regu.ꝙ; ab bas põt inquireꝛe contꝛa monachum ſuum iudicia lireꝛ ⁊ puniꝛe.plenius dixi in ꝛeperi.c.ſiquis contra clericum de ſoꝛo. cõpe. Abbas. 2 ans canſam homici £ cetero. dio irregularis eſt hoc dicit. ota primo ibi non nideinr ꝙ peꝛ hec neꝛba ꝛeſpondeiur de inꝛe. æ tantum ẽ dicẽ no uider ꝙ;tuʒ non eſt ? facit pꝛo dicto teſtis. Sed queꝛ o quia litteꝛa loqnit᷑ de diacono quid de alio clerico. dicendũ qꝗð idem. æ idem in laico.ſed ̊ nã tur – Secundo queritur qꝛ bic dicitur ꝙ nõ ẽ ꝓmouédus ad ſaceꝛdotiũ. nunquid poſſit mi niſtraꝛe in alijs prius ꝛeceptis. æ dicendum ꝙ non qꝛ exquo incurrit irregularitateʒ ꝛemonendus ẽ ab omni miniſtecio ecdleſiaſtico vr in. c. pꝛeſbiteꝛum s eo. ¶ In glo.i. in fi.nõ.glo.iuncto tex.ꝙ appella tione cãe intelligimus de pꝛopinqua ? non de ꝛcc ta 27& ꝓ cã propinqua imputatur 7 non ꝛemota.pone exemplum in cauſa ꝛemota.fcci feneſtram in domo aliquis ſponte pꝛecipitauit ſe de ea. tunc eniʒ ego ſũ cauſa ꝛemota:nec ſum in aliqua culpa. Sed cauſa pꝛopinqua fuit fatuitas illius ſe pᷣcipitantis. ſed in quãtum glo. allegat.c.pꝛeſbiterum.Sð eo.ad ꝓbocũ ꝙ cauſa ꝛemota imputatur ubi fuit animus nocedi dicit Inno. ꝙ ibi fuit cauſa pꝛopinqua.æ an et eñ imputetur cauſa ꝛemota. vide quod nõ. in. c. ſicut ẽᷣ teſti.æ in regula imputari de ꝛegn.iur.li. vj. . . Homicidi OD audientiam. mraſale y imputatur ei qui dedit opeꝛam rei licite: ſi non adbibuit diligentiam quam debuit. Cõmunis diuiſio. ſecunda ibi. quia ueꝛo. ¶ Mota primo ꝙ; clericus licite inſtat circa coꝛectionem familie ſue eiiam moderate ue:berando.nec caſus inde contin gens ſibi imputatur ſi modum in coꝛigendo non exceſſit:ſecus autem ſi modum in coꝛrigẽdo excede et. ⁊ ita intelligitur iſte tex. pꝛo hoc.c.cum uolũtate de ſen. excõ.¶ Mõ. fo ꝙ in caſu dubij debet quis porius dubitari irꝛegularis.æ nidetur iſte tex.cõtra Inno. qui diẽ hoc. ꝙ cũ irrꝛgularitas ſit ð inꝛe po ſitiuo.non debet index aliquem in dubio ꝛeputare irregularem: quia pene moliende ſunt de pe.diſti. .i. F. pene. æ in.l.inteꝛpetratione.ff.de penis ⁊ in ꝛegu la in penis de ꝛeg.iur.li.vVj. Sed ceꝛte nec primum dictum nec ſecundum uidet᷑ indiſtincte nernm. nam irregularitas que cauſatur ex bomicidio uolũtario eſt ẽt de iure diuino:cũ deus dixit ad dauid pꝰ ho micidium nõ edificabis mihi templum:quia uir ſan guinis es tu de cõſe.di.i.in prin.vide bonam glo. xxi. di.in ſumma. facit rex.̃m unum intellecium i. c. .i. S. eo. z quod nõ. glo.in.c.ſicut dignum.e.ti. Item ſcom dictum non eſt uerum ut pʒ h. ⁊ i. c. ſi gnificaſti. j. eo. dictum m Inno. ſolet cõmuniteꝛ al legari pꝛo norabili æ male: qꝛ nõ pꝛocedit idiſticte: Vn de:ſic diſtingueꝛeʒ ꝙ in foꝛo ↄtentioſo ubi agit de pena imponenda pꝛo irregularitate contracta n debet quis in dubio ꝛeputari irregularis. quis pnie tunc agitur ad penam ? hoc caſu procedat di crum Inno. ? ita loquntur iura allegata per eum: aut agitur in foro pniali ad imponendam pniam æ dubio debet potius reputari irregularis:quia i fo ro penitentie ſemper tutior ꝑs eſt eligenda:lʒ nidea tur durior:quia in illa parte nulum ſubeſt periculũ ad hoc preal.c.ſignificaſti.⁊ idem dic nbicunqʒ du bitatur de aliquo delicto.ad hoc uide glo.nõ.in.c. unico de ſcruti.nam bonarum mentium eſt nimere culpam:ubi culpa minime reperituꝛ. Vv. diſtin. in. c. ad eius nero nortatur in. c.ij. de obſerua. ieinnio. Item eſt ubi agitur in foro quaſi pniali.utputa qꝛ non agitur ad penam proprie: ſed nt ab altaris mi niſterio abſtinear. uel ut abſtineat a ↄtractu mrionij uel ab alio actu exercendo in quo exercendo ſubeſ ſet peccatum:tunc eniʒ debemus interpretari in ꝑtẽ ſecuriorem:licet illa ſu durior. de hoc optimus tex. hic ⁊ iin pꝛeallegato.c.ſignificaſti ⁊ in ĩ.c.iunenis de ſponſa.cum ſi.⁊ ad predicta facit ꝙ nõ.per Inno. in.c.cum tu.de teſti.⁊ hoc nota. n. glo.i. in fi. nõ glo. pro intellectu illius.c.lator. debet enim ille tex.reſtringi quando ille non facit inſultum ſecus aurem li irruiſſet in alium etiam ludendo:quia tunc fuiſſet in culpa.ideo poſtea caſuſ contingens ſibi im purarerur.¶ In glo. ij. in fi. reſtringe hec genera lia gl. ʒ ea que dixi in ſecundo norchii gl. 11 fi. dicit hoſti.quod ſolus papa in ſacris dupenſat ut in. c. continebatur.S.eo. ſed in minoribus poteſt eps ſuo iure diſpenſare.pro hoc facit iſte tex. ibi poteris concedere ii minoribus æc. nõ. ergo hoc dicium. Et conclude larius ꝙ cuʒ bomicida uolun tario nunqꝙᷓᷓ diſpenſatur in aliquo ordie.papa tamẽ diſpenſat:lʒ de facili faciat ut dixi in.c.ſiẽ dignum S.eo.cum homicida uero caſuali poteſt epᷣs diſpen ſa e in minoribus duntaxat ut hic. In ſacris aut ſe cus quia ſolus papa diſpenſat ⁊ ſolet diſpenſare ut in. c. continebatur. S. eo. z quod nõ.in.c.ſiẽ cignum pal: ¶ Extra glo. queritur hic quidaʒ conſuluit iac tum baliſte uel machine uel inſultum alicuius caſtri ex tali conſilio ſecutum ẽ homicidiũ:nũqͥd ↄſulens ſit irregularis ex quo directe non ↄſuluit in morteʒ alicuius. Inno. concludit ꝙ ſic:qꝛ fuit cauſa ꝓprin qua homicidij.debuit eim cogitare ꝙ ueriſimilꝛ ex talibus ſequeꝛetur bomicidiũ. Idẽ cõclndit in cõſu lente ut furtiue aliquis capiatur nel aliqð caſirnʒ ſe cundum eum. licʒ eim de facili nõ ſequat homidinʒ ſicut in pꝛedictis caſibus:in ſepe ex hoc homicidiuʒ pꝛouenit:? ideo ſecuto homicidio conſulens eſt ir ꝛegularis.æ hec nõ.quia extẽdunt iura dicẽtia queʒ effici irregularẽ ex ſolo cõſilio.l.di.ſiquis nidnam. 2Z. c. ſicut dignuʒ. S. eo. ut pꝛocedãt nedũ onñ directe conſuluit in mortem alicuius:ſed ẽt quãdo preſtat cã proprinqua ad mortẽ. Et hoc intellige ubi ↄſu litur res illicita: ſecuſ ſi licita ſʒ Inno. puta ↄſuluit quis ut maleficus capiatur uel ut exponat ſe morti pro patria uel pro fide:nam ſi tunc ſeqret᷑ ideo ho micidiuʒ non iputatur conſulendi. xxiij.q.viij.emi timore ⁊.c.hortatu:idem ſi conſulnit alicui ut ex ponat ſe morti pro fide xpiana. ⁊ idẽ dic in ſilibui caſbus. Secundo ꝗrit quidam conſulun a cè nlimin Gonrlo ((ntann anſennrintt zte iictenchiut ſ nndo fendmard ekcedeni go tenen gnpeſtit muinde ucttrind ago ſonn unn od mouen ber um i t wſo ſonlian n in houiſnr mn l l⸗ iIUsopenn a leir /enn ſeolabranno rocad AMve xomninenn non ſut ſel ongon o Ino coevcr geollutsck chn colli tencene in Nvon obtegamn int nocmore⸗ rireliz cre coiicirmſdi Mairegharintems ſmies es Anarine detenaeutſomucen dus erenpinseſ. Maolensl na Don Necns, n un rei icie ec itr inm ſitiit Mo g lani ap line opoul acy h lipſr eltoem leir einiſ atll anſt ennito is nae e imnn RNntu 1 Nſccat gtieeer WWant ogitpunnrſeſoi cnon inegel uo adſegenaauii⸗ Udad gen⸗ c⸗ nmni centi nin iſß an e drcinfrir ö en er in, awilisckirdtn gin le irm i iſilun ſens n maian bddntorgrig une haſtnait Coningens biimn Loiſinſineſtnge ber genan ninſenndonanhi⸗ 1g. Ars ann ir aas Upenſa dum, dinninerdes hock Ahenſiae go bar iut ſee t igen mnortis te ögtee bcehuisa7onidt un Smnamm inaiaonce i mi l urwdi iXNKr AG walal uf cjs dl Autumrarbe Nlns ul 1dpenſat ſoacihenſere u cot od in Keegun ucnum bicondCeſdn cGne vaittanm dientd ni Gmmibniddinigt n od negenon O0brinnorc, conveit ſgn itcapyrn Gchurein ohiar omnſnlien mnuici Naliin ⸗ insepumn i uuil end ui illi bont . . 1 ¶ De homici. nolu ſuo ut inteꝛliceret alium de illo conſilio ĩterẽptꝰ fuit iſte qui debebat alium occideꝛe:nunquid ↄſulẽs ſit iꝛregularis.⁊ pꝛio vr̃ ꝙ non qꝛ nõ cõſuluit ĩ moꝛtẽ illius:ſed in moꝛtem alterius ergo non cõmiſit ho micidiũ nec facto nec conſilio nec pꝛecepto. Inno. ⁊ hoſti.concludunt ꝙ ſi neriſimiliteꝛ iſte poterat oc cidi ab inadẽdo:tũc eſt iꝛregularis:qꝛ vᷣbebat cogi tare hoc poſſe euenire.ſecus ubi ceſſat illa pꝛeſump tio ſeu ueriſimilitudo:ut qꝛ ille cni datum erat con ſilũ eꝛat illo longe foꝛtioꝛ.ſed Jo. an in. c. fi. eo. ti. li. Vi. vᷣrium tenet per tex.illum.⁊ iſtud uerins nam omni caſu iſte incuꝛrit iꝛregularitatem tanq; dans operã rei illicite: qꝛ cogitare debuit hoc euenire poſ ſe.nã ſi mando uel ↄſulo nt ticius uerberetur: æ iſte mandatariꝰ excedendo fines mandati illũ inteꝛficiat ego teneoꝛ qꝛ pꝛeſtitit cauſam pꝛopinquam moꝛti: ut eſt tex.in.d.c.ſi ergo foꝛtius quando dedi conſi lium ad moꝛtem per illum tex. idem dicendum in ca ſu noſtꝛo ſi conſuleret nt occideret 7 innadens fuiſ let occiſus:ut tunc conſulens ſit irregnlaris tanquã dans operam rei illicite. lterius querituꝛ quid ſi conſului amico ut occideret aliquẽ inimicum ſunz ille incontinenti non fecit. ſed longo tẽpoꝛe inteꝛpo ſito. Inno. concludit ꝙ conſulens eſt iꝛregularis: qꝛ debebat cõſiliũ renocare.⁊ ſi putabat amicuʒ ſu um non obtẽptatuꝝ in reuocatione debebat hoc in timare illi Z quẽ conſuluit: ut ſibi caueret.alias non euadit iꝛregularitatem: æ ſimiles qões. uide Inn. ? maxime de tenẽte urſum uel lenonẽ ex quibus ali quis peremptus eſt. Hieatan ſiculus docto. . Homicidium caſuale ñ J lectu 8. imputat̃ ei qui dat ope ram rei licite nec fnit in culpa. Cõis diui ſio. fa ibi ideoqʒ. 5. p tex. ꝙ cleꝛicꝰ licite aſcẽ dit equũ:ẽt ꝓ ſalute coꝛpoꝛali nt pʒ hic in fi. e.ubi dicit ꝙ iſte dedit operam licite rei: nã ſi fuiſſz in cul pa ex tali canſa equitãdo caſus inde ſequẽs ſibi fuiſ ſet imputatus. ota ſecundo ꝙ actus cõtingẽs ex ferocitate equi pꝛeter uoluntateʒ ⁊? culpã ſeſſoris non imoutatur ſeſſoꝛi quo ad iꝛregularitatem: æz idẽ quo ad legem aquiliã uel ad refectionem damni. de quo tamé dicendũ nt in.l.i.ſi quadru. an. fe. dl. 7 iĩ .l.in lege aquil.ff.ad legem aquil. n glo. in neꝛ bo nec actu pondera bene gl. nam ſi eſlet nera here tur maxima limitatio ad multa ut ſolus actus in ho micidio cõmiſſo etiã ꝑ culpam z uoluntatem redde ret quẽ ihabilẽ ad oꝛdines ſi uſcepiẽdos: Iʒ nõ impe diat iã pꝛomotum. Er foꝛte glo. fuit mota in ponen do hanc ſpãlitatem in pꝛomonendo ex eo quod di cimus de iudice ut impediatur ad ordines ſi aliquẽ licet iuſte fecit occidi ut. l. diſ. c. i. Sed hec differẽtia int ꝓmotũ æ ꝓmouendũ nõ bene pꝛobatur iure nt dicii Jo. an. nec ob. dicrũ ð indice. qꝛ in eo fuit uo luntas faciendi occidi:ſecꝰautem ubi interuenit ſolꝰ actus ſine uoluntate ⁊ ſine culpa. exemplum in inci dete aꝛboꝛẽ ⁊ clamãte ut qs ſibi cauerer: n tẽſi ex i ciſide aꝛboꝛiſ !ꝛami aiqͥt ↄpꝛiat ille ñ efficit irꝛegk. n ihilis ad õdieſ ad h.l. di. c. ſi duo. z. c. bi qᷣ ãboꝛc X£ litteris. Summa ut. S. c. pro ximo.primo ponit cõ ſultatio. ſecundo pape indagatio ſecũda ibi nos te⸗ tia ibi ad te ponituꝛ deciſio. ota primo pre ſoiterum licite inſiſtere circa curam rerum ſuarum ſeu operis ruralis. uns caſus inde ↄtigẽs nõ impu tatur ſibi tanquam inſiſtenti rei illicite. pro hoc. c. i:de cele.miſſa. ota ro quod nubi non reperit̃ accuſator ionk betenti conſilium circa circunſiã tias actus. ¶ In glo. ij. ibi reddit hominẽ iꝛregula rem ⁊ ſic uidet᷑ glo. itelligere tex. quod ubi ſubeſſet ſcandalum:puta quia pueꝛ interemptus erat de ma gno genere et ſcandalum facerent parentes ſi cele braret:tunc propter ſcandalum debet iſte ceſſare a dininis. ſecus ſi ſubeſſet infamia tm:qꝛ tunc ſufficit ꝙ ſe puꝛget. Et idem uidet uelle glo. ſequẽs i pꝛin. ſecd in fi. uꝛ ab hoc recedere ↄcludens purgationem indicendam tam propter ſcãdalum qᷓ;ᷓ propter infa miam. ſed Hoſti. tʒ primum:quia propter purga tionom non ceſſat ſcandalum: licet ceſſet infamia. . an. dicit quod ſi purga facit ſcandalum ce procedit ſcecunda opinio.al.procedat prima 7 bene loquituꝛ.nã ceſſante ſcãdalo debet iſte poſſe adminiſtꝛare: ſed iminente ſcãdalo debet deſiſteꝛe: quia nihil agendum eſt cũ ſcandalo de pꝛeſcrip.ni hil.immo ſi ſacerdos non poſſet eſſe ſine ſcandalo in parochia ſua. debet epᷣs eum permutate ad aliam eccleſiam etiam inuitũ. de quo nide per Inno. i. c. ueniẽs.de renũ.⁊= facit i.c. cuʒ teneamur.alle.ĩ glo. primo ergo indicatur puꝛgatio. ſi ea pſtita ceſſat ſcandalũ. bene quidẽ ał ſeruabituꝛ pꝛima opio. . &D Süma 7 diniditur na SS X£ litꝛeris. Sd eamialrar ibi neceſſaꝛiam reʒ agebat 2= utilem. ꝙ ad 5̊ ut caſus nõ impntetur oportet quis agat rẽ ne ceſſiiam ⁊ utilẽ. Sed certe quod tex. dicit de nece ſſaria:non puto quod de necitate requiꝛatuꝛ. ſatis enim eſt ꝙ quis dat opꝑam ꝛei licite ut. ð. e. dilectus. nã ibi nõ erat neceſſariũ ut clericus aſcẽderet equũ: ſed cã unlitatis fecit ergo ſufficit ꝙ quis ꝓmoueat cauſam nitilẽ. (s f8. ꝙ non tenerur quis clama re qũ ꝓiſcit aliquam rẽ ad locum ſolitũ:2 per quẽ non ↄſueuit quis trãſire uit ĩ.l.ſi putator. ff. ad. l. a qulll.er. c.ſi ſi duo.=.c.hi qͥ arboreʒ.l.dii 2 ł bes. E BSumma ut. 5. e IJg m fica ſti. dilectus. ota paimo ꝙ hoicidiũ actu ↄmiſſum pꝛereꝛ nolũtatem ⁊? culpã occidẽtis nõ imputat᷑ ẽt qno ad ſuſceptionem maiorum ordinũ.= ſic faẽ pro his qᷓ dirxi in. c. dilectus. 5. e. ut etiã in ꝓmonendo nõ im pediat ſolus actus ſine uoluntate 2 culpa. ¶ Mora fo ibi. iſtud aſſerit ſe ignoraſſe ꝙ nõ imputat̃ equi tamii ſi ignoꝛat uitium equi. pꝛocedit m Jo. an. tã in equo pꝛopꝛiq ꝙᷓ in alieno:nam ſi erat ꝓpꝛius ex quo ignoꝛauit uitiũ excuſandus eſt:ſi erat alienꝰ non debebat illum pꝛeſumere eſſe uinioſum. 2 hoc ĩ dubio pꝛocedit quo ad iꝛregularitatem contraben dam.¶ S ed nunquid põt agi ad refectioneʒ dam ni dic ut in.:.t.ff. ſi quadru. pau. fe. di. nam ſi equꝰ motus fuit contra naturam alio equoꝝ poteſt agi contra dominum equni ad damnum uel ut det equũ ał ut reficiat damnum.de quo dicendum nt in pall. b 3 ¶ De bomi. uolũ. l. i. ¶ In glo. in vbo ſi eſt ita ĩ fi ¶ Mõ gl. qꝛ ex quo ↄſtar apte ðᷣ caſu ſuꝑ circũſtantijs caſus alia ꝓ patiõe deficiente ſtatur iuramẽto ppetrantis actum Et inquãtũ gl.dicit de ↄpurgationibus addendis. Hoſti. hoc limitat qn ſubeſſet infamia. als ſoli inꝛa mento ſtaretur quod nõ. trus. Non cẽſetur homicida is * quo pꝛohbibente ⁊? cam non dante a conſanguineis homicidiuʒ ↄmitti iur. primo facii narratio. fo ꝓuiſio. fa ibi. quo cir ca. ¶ Mota primo bonam cantelam cum clericus nehementeꝛ ſuſpicat̃ q cõſanguinei eius faciant bo micidium uel murilationem uit expꝛeſſe pꝛohibegt conſãguineis:ne hanc ꝛem illicitam attenten Se cundo nõ ꝙ homicidiũ ↄmiſſuʒ peꝛ conſangnieos fauoꝛe clerici nõ imputat᷑ ipſi clerico ignoꝛanti:ſecꝰ ſi ſciret ? non ↄdiceꝛet. Ahimo nõ. ibi eo cãm vel occaſionem non dãte ꝙꝙ bomicidium cõmiſſum peꝛ alios clerico dante uel cõſilium fanoꝛem iputaĩ ipi clerico. Et iducit᷑ ad. q. clericꝰ fecit rixã: ⁊ exeꝛce bat illicite cum alijs. ab amicis ſeu conſanguineis ſupꝑuenientibus fuit alius inteꝛfeetus. nunqd cleric ſit irregularis æ ↄcludũt doct.qꝙ ſic.pꝛo boc facit iſte tex. nam iſte non excuſatur: quia dedit cãm uel occaſionem.ſecus uideiur ubi clericus nõ fuiſſet in culpa exeꝛcẽdo rixã: ꝛ tunc factum alioꝝ ſibi non ẽ iputandũ.ar. ].c. ꝓxio. Itẽ hoc ꝓcedit ubi amici ulł conſanguinei illius cleꝛici inteꝛfeciſſent inimicum il lius clerici:ſecus ſi ſuꝑueniſſent inimici illins cum quo clericus diſceptabat:qꝛ tunc homicidiũ ꝑ illos oↄmiſſum nõ iputat᷑ clerico ut nõ doc.j c.pꝛoximo. Rõ diueꝛſitatis ẽ: qꝛ prio caſu homicidium cõmiſ ſum fuit intuitn clerici: ſed fo cãu ↄmiſſum fuit pꝛo pteꝛ inimicitiam que eꝛat inteꝛ illos. hoc nõ. ꝙ fẽʒ amicoꝝ ſibi iputaꝛet᷑.ſen cõſanguineoꝝ ad irꝛegula ritatem. ? ꝓpteꝛ hoc caueat ſibi clericus a rixa. In glo. in vbo ꝓhihitiõis ĩ fi. Mõ bene gl. et pꝛo ea facit qð nõ.ij.q.iiij.auditũ.S.de teſti.in.c.conſti utꝰ ¶ Sy circa hoc duditat᷑:nunquid clericꝰ ſu in culpa non ꝛeleuando tractatuʒ ei de cuius piudicio agebar. Inn. ꝛcfert opi.⁊ ur̃ cõcludeꝛe ꝙ ſi viſimili teꝛ pſumebat eos obtemꝑaturos ſue ꝓhibitiõi. nõ tenet᷑ ad ꝛeuelarionẽ. ar. optimũ bic nbi nihil diciĩ de ꝛeuclatione tractatus: ſed in ponderatur ꝓhibi tio. ſecus ſi crederet oppoſituʒ. Alij dicũt ꝙ idiſtin cte nõ tenetur ꝛeuelare. ſatis eĩʒ eſt eũ ꝓbibuiſſe. nãa nõ põt ſibi homicidiũ iĩputari:nec quo ad nolunta rem nec quo ad factũ. Jo. an. dicit poſſe diſtingui. an doloſe tacuerit.an non ur primo cãu iputetur ſi bi fo non ar. in. c. quãto de ſentẽ.exc.qð placʒ. Sʒ cõſiliũ eſt ut ꝛeuelet: nam ꝓpteꝛ opiniones de quibꝰ J ſaltem in foꝛo aie ꝛeputareĩ Blnaelts Fi Eſt multuz allega Ignificaſti. bile:æ ita cõmuni teꝛ ſolet ſummari. Quo ad.l.ꝓmotionis ut quis cenſeatur irregularis habetur is ꝓ hõici da ꝗͥ nulnerauit. qᷓ̊ nõ poſſʒ ſciri an uulnꝰ fuerit leta le ex qꝰ uulneratꝰ ab alijs obijt.ſed ego ſũmo ⁊ alꝛ euacuando mentem totiꝰ Ee: 2 ſic irregularis (eſeĩ q aliũ/letalit ꝑcuſſit:lʒ ab alijs fuerit extinct ¶ Ideʒ ſi non apparet an letalr: li eſſer ꝑcuſſus ab alijs obi it: 2 nõ apparet ex uulnere deceſſerit. Idem ſi per cuſſerit non letałr ii aium occidendi hũit. ? ex alio rum uulnenbus ꝑcuſſus expiꝛauit. b. d. nota In pri ma ponitur conſultatio.in fa rñſio diſtinguens.ibi uos primuʒ mẽbꝛum ꝓſequitur ibi. ⁊ qdẽ fa ibi ꝙ ſi ⁊cẽ. (Bs ve ar. optimũ ꝓ ſaluandis rebus ma xie eccleſiaſticis licitum eẽ ẽt clerico defẽſionẽ capẽ 2æ arma monue? ⁊? percurẽ non tñ ad occiſiont.nã ſi ponderetuꝛ la reſpẽu ſolius ꝑcuſſiõis non letalis: nulla pnia inducit᷑ propter boc tin qð nõ. pro quo optie facit. c. olim. i. de reſti.ſpo.ubi ẽt epus pro re cuperanda poſſeſſione iniecit manus uiolentas in expłſores eccleſiaſticos:nec fuit nõtus ex occiſione ſi modum exceſſit ut ibi nõ. probatur. Hec faciunt ad inttellectum quẽ dedi. S. e. ſuſcepimus ut nõ oĩs defenſio reꝝ ſit ꝓhibita clericis. bes iñ ex illo rex. = ſingulariter tene menti ꝙ et maleficiũ æ latronẽ ſitł non ſʒ clerico occidere pro rebꝰ eccleſiaſticis ſaluan dis æ euchariſtia ex cuiꝰ deportatione viſilr timeba tur ſcãdalũ. ¶ Mo fo ꝙ nbi inſurgit dubiũ ꝓba bile ꝙ iure non põr decidi:ſj eget iudicio peritorũ in illa arte dʒ iudex ſumere peritos in illa arte. æ ſe cundum illorum depoſitionem ſniare. æ nõ. ꝙ debʒ aſſumere peritos in rei vitate. Item nõ. ꝙ dʒ aſſu mere plures ut patʒ ex dictione peritoꝝ.g uni ſoli non ẽ credendũ. Circa h̊ tñ cadũt multe opiniones q̃ alibi dicidũt. Quid ſi nõ poteſt reꝑiri niſi unus It᷑ nũqᷣd iſti hñt inꝛare cũ non poſunt deponere ð ſenſu corporeo:ſed de indicio intellectus. Itẽ qd ſi ad depoſitionem peritoꝝ lata ſit ſniĩa.⸗ poſtq; tran ſinit in rem iudicatã apparent peritiores aſſerentes contrarium: nunquid debet talis ſnia retractari: de quibus in.c.propoſuiſti de ꝓba. HBar. ꝓphemio ffoꝝ æ in.. traditio. C. de d. E IFrr drw in du bio ubi nõ agitur ad penã imponendaʒ:ſʒ tmn ut qſ ceſſʒ a diuinis debet quis iudicari irregularis: ſecꝰ ſi ageretur ad penam imponẽdã:qꝛ tunc potius nõ debʒ iudicari irregularis ut dixi. S. eo. ad audiẽtiaʒ 2 pro utroqʒ adduco iſtam ſiam. nã hic d; iõ in b dubio debet cẽſeri irregnlaris: qꝛ in ceſſatõe nul lum ſubẽ ꝑiculum: ſʒ ſi ageretur ad penaʒ ibi ſubeſt piculũ:qꝛ inocens non dʒ puniri ut alius nocens ꝛec linquat᷑ ivnnitꝰ ut nõ.dicit tex.in.l.abñnte.f.ð peis Item nõ. ꝙ defenſio debet fieri cũ moderamie in inculpate tutelle. ⁊ ad hoc quotidie allegat᷑ iſte tex. er eſt ſenſus ꝙ quis defendendo ſe dʒ adpibeꝛe mo deramen cuiuſdam inculpate tutele ut illa defẽſio n excedat fines mere defenſionis:nec accedat ad uin dictam. un nõ. glo. quam tene menti. dicit hic ꝙ ſeꝛ uatur moderamẽ: cum iſtud duntaxar fit quo oĩſſo uiolentia repelli non poſſet. JIdem Mar. in. l. i. C. vVñ vi.ſi ergo potuit niolentiam repellere cũ miori uel leuiori ꝑcuſſione non adhbibuit moderame:? ſic in culpa.æ hoc ueꝝ qn ex ꝓpoſito exceſſit modus ſecus ſi ĩdeliberate ⁊ accẽſus furore iracũdie:nã de facili tunc quis decernere non põt neꝝ a fallo.xj.q. iij. ira tẽ non iputatur ut in palle. c. oli. ? nõ hi gl. n glo. i. in fi. Inn. clariꝰ dicit ꝙ ſi babuit ani mum occidendi æ proceſſit ad acrũ: j non letaliter iregvlaristhr n,l⸗ lio juc. ngliſte iim tx ni undl eceoibꝰeni: cofimnni? a cmnrc bor rnii in nitnüſti ol wei che uen lleni ori goein e ianis ſun woönodrdnri gid Uroftidiofib ugtiſod ie liccli podecn 2 Ger degreim eGe et ch nuiri Rriünen ſod ien cn noin eſ pd Cati ggaſ öſeficni em pobie usplollt no oli bi⸗⸗ llauiq rci h ain ito n unlr nerignini n euuun alichurn iſe ger boc ſgan egp ſatn Gidane miiiuns ödirchtnoene naſuni airceſzrnctuſ ſocrüwers arliliorarßichi gioſeni Gr ccrni rer ius Cnonicüt aulken emintr leſolrif ge izen inr uſenmi mi n nnn wmn ali id lin ra chymnihr iffiini fobi iingt dni Pbe tduncihgrictio mnwii unmge envoit ii ane ſe wſnonan ſinet gh, ni m Non tgch aſſn accidneinn g uni ſol Wadahinninconianes Qddropodtepnninns tiomre ci non doſonr chorenrs AAeindicoineſenns Nil nior hunſii ſin coſß; m iunm mi ſns dtnns ſun nmni ick uo Br ,imn uns Ornd gi hn iinoaßhlül, sihieni nersſe⸗ Hindonirartme Kſten dans u tn unliin Kmmm üb uein — 1 bſuggtamt Pr mo min tin n da nnnl nr, 8– pecnſſeꝛit:ſed ex alioꝝ ꝑcuſſionibus pcuſſus interijt hoicida eſt cẽſendꝰ.hoſti. dicit hoc nexꝝ ut nolũtas imputet᷑ qn potuit iſtũ liberare nec libeianit. Iſta reſtꝛictio mihi nõ plʒ nec vꝛ cõgꝛuere le. ubi nõ põ deratur an potuiſſet liberare nulneratũ nel ne ? ne rilimile eſt ꝙ nõ potuiſſet ex quo pochiani fecerũt illũ ſubitaneũ iſultũ. Sʒ papa ᷣ põderat:an habnit animũ occidedi.æ ideo ↄcludeꝛc᷑ ꝙ ſi habnit animũ occidendi ⁊ nna cũ alijs ꝑcuſſit:licer percuſſio ſua nõ fuerit letalis.tñ iꝛregulaꝛis eſt cenſendus. naʒ p̃ᷣ ſitit operã hõ cidio.2= ꝓ hoc tex. apertus.xxiij.q.nl iina. c.ſi. ? aduco tex. in. c. ſicut dignnʒ. F. ultimo S.e.ubi clerici fuerunt depoſiti ꝓ homicidio:qꝛ pre ſtiterũt opẽ dãdo conſiliũ uel neniendo cuʒ armis: uñ plus dico ꝙ ſi bellů eſt ininſtum: t clericus adhi bet pniam ſuã auxiliando Iʒ non inteꝛfecerit. ex quo iñ ab alijs cõſocijs homicidia Pperrata ſunt ipſe eſt iꝛregularis:ut in. c. titio. . e. ? facit. c. pñtinʒ. z. c. le j. de cle.ꝑcu. Ba gi vᷣbo cꝛedẽdũ inifi. Mõ. gl. iũcta tex. nã quotidie ad hoc allegat ꝙ in foro aie de oĩbꝰ credit᷑ cõfitenti.= ratio.eſt qꝛ ibi im tꝛa ctatur de fauoꝛe uel pꝛeindicio ſuo nõ alterius:unðᷣ mẽdaciũ ſibi ſoli nocinũ eſt:æ ueritas ſibi pꝛoficua. uide iñ bonã glo.in cle. ſiquis ſuadenre. de pe. in v bo cõmode:q dicit ꝙ ubi agit̃ ðᷣ ſalute alteriꝰ cꝛedi tur ↄfitẽti qn h̊ ↄugit ĩ foꝛo aie quo ad tollẽdũ iſtᷣ uiculũ publicũ.⁊ ſolet allegari multũ iſta glo ſed cer te iſte tex. facit multũ ĩ Sriũ:qꝛ h̊ nõ agebat᷑ pciſe in foꝛo aĩe nt pʒ qꝛ noĩatꝰ eſt pᷣſbyter.⸗ publicũ eſt pec catũ quaſi ð ſe facrũ eꝛat publicũ nt pʒ in tex.Et iõ plus h̊ coiligit᷑ ꝙ nõ ſolũ ubi agit᷑ pꝛeciſe ĩ foꝛo aĩe: ſed eriã ubi q̃ſi cxedendũ eſt Ofiteti.⁊ f̃ q̃ſi ferꝰ aĩe quãdo nõ accuſat᷑ nec ĩquirit᷑ nec denũciat᷑ ſʒ ſpõte à ſupeꝛioꝛe petijt ↄſiliũ ſalutaꝛe. nã cij nulla extrinſe ca rõe cogẽte hoc faciat:ſed ꝓ ſalute aĩe ſue ſibi ere dendũ eſt it hic ꝓbat᷑.nõ fateoꝛ in ꝙ ſua confeſſio ne nõ habebit nocere accuſatoꝛi nel ſuperioꝛi nolẽti iquirere:ſʒ tin erit ſibi nociuũ mendaciũ:uel ꝓſicua Vitas: 2 ſic ĩ alioꝝ põt piudiciũ põt ꝓcedere illa gl. n gl ĩ vbo ꝙ ſi diſcerni. gl. nõ. diuerſitatem inter ius canonicũ ⁊ ciuile.ut qn põt apparer̃ quis exiinſit ille ſolus teneat᷑ de hõicidio.⸗ pꝛimꝰ licet le taliter ꝑcuſſerit:tenet᷑ taniũ de uulnerato:ſecus fᷣm canones nt hic q. letaliter gcutiens ienet᷑ ð occiſõe ſicut ⁊ alij qui poſtea occiderũt. Sed põt eſſe diner ſuatis rõ:qꝛ ius canonicũ qtũ ad iꝛregularitateʒ Z hendo cõcernit aiuʒ æ actũ ſubſecutũ: ſed ins cinile ⁊? iura alle.hic ĩ glo.loqnunt᷑ en agit᷑ ad penã pecu niariq: n ille tenetur occidi. Unde poſſet dubitari quid ſi ageret᷑ õ uulneramẽ leialiter.l. coꝛnel. de ſic. l. de pena legali letali nel pecunaria:nũquid oẽs te neanĩ de occiſo.qꝛ tũc non agttur de emendatione dãni.ſicut qñ agit lege aquil.ſatis pꝛobabilit᷑ poſſ¹j dubitari.2 de hoc plene ꝑ bar. in.l.fi. ff. ad.l.cor. ð ſic. ¶ In gl. ultia. no. hanc glo. maxie i ultima diſ. ⁊ quotidie ſolet allegari h.c. cũ iſta glo.⸗ qm gl. eſt aliquãtulũ intrincata ? male oꝛdinata.põt ſic bꝛeuuũ diſtingui ꝙ aut uioletia infertur perſone aut rebus bꝛio caſu aut poteſt euitare ſine occiſiõe.puta fugiẽ do. e clericus debʒ potius fugere ꝙ occidere ſuum ¶ De bomici. volii. aggreſſorem ut nõ.S e. ſi uſcepimus ⁊ in cle. i. e. tl. ſi uero eſt laicus multi diſtingunt attendentes q̃litateʒ perſonaruʒ ut ſi miles aggrediat᷑ ruſticũ dʒ ruſticus kageꝛe ſi poteſt:qꝛ nõ ẽ ueꝛecũdia militẽ fugaꝛe ruſti cuʒ. Alij ut bar. uident᷑ teneꝛe ꝙ ñn teneatur fugeꝛe qꝛ ſemper fugiedo eſt uerecũdia.⁊ pꝛo uerecundia: ſeu iniuria enitanda licitum ẽ reſiſtere nt nota.i. l. i. E. unðᷣ vi.⁊ forteliſta pars ẽ ueꝛior de rigore iurii ſz in foro aĩe alia pars ẽ tutior.ar.iĩ.c.ſuſcepimus ẽ e. Si uero nõ põt euitare ĩiuriqᷓ fugiẽdo ut qꝛ ẽ ita aſtrictus:ſeu ad angulum poſitus nt ſine pcuſſiõe ñ poſſit recedere:æ tunc licite ſe defendit. ſed ut defen ſio dicatur iculpata.multa ſũt attẽdẽda.prio tẽpus ut faciat incõtinenti ? non ex interuallo:niſi nimere tur:ſcdᷣa percuſſio:qꝛ tũc eſſet defẽſio ſcdᷣe peꝛcnſſio nis. Item dʒ facere ex cã defenſionis ⸗ non aio ul ciſcẽdi.nnð ſi põt impedire ictũ alterins 2 nõ ipedi ni:ĩmo percuſſit letaliter:tunc tenet̃ qꝛ exceſſu mere defenſſionis fines z ad conſideꝛandũ aiuʒ iſtius vᷣnt attẽdi circunſtanrie ut qitas aiorũ hitns utriuſqne nam ſi unus foꝛtis aggrederet᷑ fortiorẽ cum pugno non dʒ fortior reſiſtere cum gladio ex quo põt ſine eo repellere iiuriam. Itẽ ſi neniebar cum bacylo et iſte potens eꝛat ad reſiſtendũ cũ baculo:nõ debebat capere enſeʒ. bonus ergo index arbitrabiiur: qꝛ nõ poteſt dari certa regula. uñ ſeꝛueiu: ꝙ dixi. S.t illa dicatur mera defenſio:qũ id fit ſine quo non poteſt repelli niolẽtia:niſi aggꝛediens occidat᷑ ipnne poteſt occidi etiaʒ per feꝛrũ ut ĩ cle.i eo.ti. Si aũt modus excedatuꝛ nõ ex propoſito:tũc nõ tenebitur.⸗ iudex ex circũſtantijs arbitrabituꝛ an fecerit ex pꝛopoſito ut hic in glo. ⁊ bene. Scðo aũt mẽbro principali qn uis interiur rebus:iũc aut querit᷑ nũqᷣd ſit icitũ occidere ꝓ eis ſaluandis inclerico dicẽdũ ꝙ non. 2 foꝛtius pꝛo eis recuperandis:ut hic ⁊.õ.eo .ſuſce pimas in laico poſſet pꝛob abiliter dubitari: licet le giſte teneant poſſe occidere:ſi res al ſalue eſſe non vnt ut nõ.i.l.furẽ. ff. de ſic.⸗2 i. l. itaqʒ. C. ad.l.aqui. ſed dic ui dixi in. c.ij. ẽ. e. Ant querit᷑ nũquid liceat alit reſiſſere pᷣter occiſionem nel mutilationẽ. 2 pa riter dico in clerico = in laico lic. ſine pꝛo eis ſal nandis:ſiue pꝛo eis recupeꝛaãdis incõtinẽti ut h̊ z= in· C.oliʒ.i.de.reſti.ſpo.⸗ pñt recuperari ab iuaſoꝛe in cõtinenti qꝙᷓ; citius fieri põt recollectis armis zæ omi cis. Et dicit hic DHoſti. ꝙ fieri dĩ incõtinenti añqᷓ ad alia negocia deueniatur. al eẽt guerꝛa ꝗᷓ iferiori non licet.iõ tunc debet ad indicem recurri in. l. . CE un vi. Har. ur̃ ſentire de rriduo nt uidelicet.j.tri quum debeat res recuꝑari.ſʒ idẽ Mar. notar alibi uidelicz ĩ. l.ij. F. cũ igitur. ff. de vi e Vi.ar. tʒ attecẽ das ciꝛcũſtantias q̃litates ꝑſonarũ ⁊ rei.unde facta eſt deiectio.nam ſi nobilis expelleretur de caſtro da retur maius rẽpus ꝙᷓ ſi ruſticus nnus de parua re unð poſſit defferri etiã quo ad ſex menſes. Concln de ergo ꝙ circa hoc certa regula dari non poteſt.⸗ ↄiunge has opiniones ſimł dicendo ꝙ dʒ hoc fieri citius põt dũmõ non diueꝛtatur ad alia negotia qꝛ tunc non eſſet fieri ꝙ citius poſſet nõ tamẽ itelli gilur ꝙ dicatur diuerti ad alia negocia qñ cõmedit uel bibit nel dormit:ſʒ qn relicto primo tendit ad b9 4 . . ¶ He homi. uolĩ alia. Er 26 diuer ſitatis iute: ꝓpuſfand ininriaʒ illa gã ꝑſone ⁊ illatam ꝛebꝰ ẽ:qꝛ qñ infert᷑ iniuria ꝛebuſ pdit᷑ nãlis poſſeſſio nõ cinilis. hoc ſi hẽbat animuʒ ptinuãdi poſſeſſionẽ ſuã 2 ꝛeſiſtendi.l.qui poſſeſſio nem. ff. de ui æ ni arma. æ.1. cl̃ poſſideꝛe.O. qui ad nũdinas.ff. de acqui.poſ. vn ꝛedeũdo incontinenti dẽ potius ſuã poſſeſſionem defendeꝛe.ſ.ciuilẽ.qꝛ ñ põt libeꝛalit᷑ uti niſi deijciat᷑ detinẽs. unðᷣ potius de defendeꝛe qᷓ; nim infeꝛꝛe circa nlem poſſeſſionẽ oc cupatã ꝑ alium. Sed oñ iniuria infert penſone cel lat iſta 20. nam ſeipᷣm non poſſidet nec dicitur ſpoli atus nec ſe defendit eum amplius ꝓſegnatnr. et iõ non dẽ ex inteꝛuallo ꝛepeꝛcuteꝛc. rne gl. ꝓ de claratione litreꝛe queꝛo quid ſi iſte pcuſſerit ñ letalit᷑ 2 appaꝛeret iñ ꝙ ex ꝑcuſſione ſua nõ pomit iſte fu geꝛe. Vnde fuit occiſus a parochianis nunqnid iſte teneatur. Hoſtiẽ. ꝙ ſic: quia pꝛeſtitit canſaʒ bomici dio. ad hoc:c.: de ceteꝛo g. eo. ⁊ iia cõite: tranſeunt doc: ¶ Sed circa hoc poſſet dubitari: nam ſi tene mus qð.S. dixi ꝙ liceat clerico pꝛo defenſione reꝝ pcnteꝛe: licʒ nõ letalit᷑:iunc cum iſte inſiſteꝛet ꝛei lici te non debet euentus moꝛtalitatis ſibi impntari euʒ ipe ĩ hoĩcidio ñ ꝛeꝑiat᷑ culpabilis.ad hoc.c.ex lr̃iſ ð eo.cum ſi. vnde poſſei dici ꝙ quo ad penam nõ de beat iſte teneri: ſed quo ad ceſſatione a dininis põt ſeꝛuari opi. Hoſti. tanq; tutioꝛ. ¶ Er ſic poſſet du bitari de alia.q. quam ponit hie Inno. ⸗ Hoſtien. nidelicz uiſo latꝛone.iſie clamauit in capeꝛetur:vlł ſi pliciteꝛ clamauit ꝙ ibi erat latro. unde uenerũt alij z illum occiderunt. dubitatur nunquid ille claamans ſit irregularis:uidetur ꝙ ſic ẽt ſi nõ habuit animũ ad moꝛem: quia lex pꝛomotiõis cõſiderat faciũ nõ nolũtatẽ.xvV.q.i.c.fi.ſʒ ſibi ex eo maxime Eẽ imputã dum: quia ueriſimilite: cogitaꝛe potuit ꝙ ex boc ſe querer hõicidiũ:ſed nt dixi non eſt ſine dubio. ubi auidus non fuerit ad moꝛt. Mluio queꝛo quid ſi ꝑcuſſio uniuſcniuſqʒ ꝑ ſe ↄſideꝛata nõ ſufficiebat ad moꝛtẽ: ſed oẽs ſimul inncte moꝛtem inflixerunt. tenet h Inno. ꝙ quilibʒ tenet᷑ de occilo: xxiij.q. ulii ma.c.fi.? idem ſequitur bar.in pꝛealle.l.fi.ff. de ſic. quod nõ. vide tamen glo. in pꝛealle.l. item mella. H. Religioſus chirugiam . S Ba nos. exeꝛcens.ſi ex ea moꝛs ſequitur irregularis eſt etiã ſi ſii peꝛiius = diligens ⁊ boc fecerit cã pietatis: ſed cum eo pꝰ ſa tiſfactionẽ miſericoꝛditeꝛ diſpẽſari põt hoc dicit uſ qʒ ad. F. adultimum. 7 ille. J. uſqʒ ad fi. hoc irendit uii iudici ſeculari dedit interſignia furis a quo fuit uulneratus irregularis non eſt: licet ille poſimo dum occidatur. æ due ſunt ꝑtes iii ꝑ. F. patz. 2 qli bet ꝑs diuidiiur ĩ ↄſultationẽ ⁊ ꝛeſpõſioneʒ. 5 prio ꝙ multa debẽt ↄcurreꝛe ut moꝛs infirmi non imputet̃᷑ medico. prio ꝙ iſtud officiũ ſibi conneniat nt ꝙ ſit laicus nõ aũt clericus.q clerico ĩteꝛdicium eſt iſtud offin chirugie: ut in. c. ſmiaʒ.? i. c.ñ magno ne cle. nel mo. ? in. c.fi. eo.ti. Vnde hec lĩ̃a lʒ loquat in monacho.qꝛ fuit in facto:tmm itelligitur in quoli ber clerico ſeculari eadem rõe. ¶& cundo reqrit᷑ ſit peritns: unde non ſufficit qð appellet ſe peri tum:ſed debet eè peꝛitus re ipla: unde ſi doctor de dit conſilium per errorem ⁊ ꝑ iperitiã ſuã ⁊ ſecuta ſit ſentẽtia ꝑ illud ↄſiliũ tenet᷑ ad ſatiſfactionem illiꝰ contra quẽ lata eſt ſnia ut hic ⁊ in...illicitas. F. ſicu ci. fl. de. offi. pſi.? in. l. idẽ iuris. F. i. ff. ad. l. aqui. Z in regula non ẽ ſine culpa li. Vj. fac qð nõ.glo.in.c. i. de ↄleſ.li.Vj.de aduocato qui docet clietuluʒ mẽ iri. ¶ Tertio reqrit ꝙ adhibeat oẽʒ deligẽtiaʒ fᷣm TP= r-= Y artẽ luã. Ouarto ꝙ infoꝛmet egꝝ de hilſ q ſũt õria egritudini. his S fuatis euẽt mortis non ipugaiur. medico. ab ſecꝰ ad idẽ de eta.? qli. ad ames. rẽ nõ ꝙ dãti opeꝛaʒ offõ uel rei illicite iputaf̃ enentus mortis ꝗ;tũcũqʒ proceſſit ſine culpa eius. ota qð clericus q;tũcũqʒ ꝑitus in arte chirurgie peccat exercendo illam artẽ ẽt intaitu pietatiſ. Ex boc ĩfert qð ꝓpt᷑ pietatẽ non eſt ipietas exercẽda:nec qʒ aucui offm alteriꝰ exercẽ. fac.i.q.i.nõ ẽ putãda. (Siao nõ ꝙ cũ hõicida caſuali qui non fuit clpa de facili diſpenſat᷑ pꝰ ſatiſfactionem.tene menti. Abbas. . ¶ Mora ibi furem ? ibi la id ultimums tronem ꝙ accedens ad furandum de nocte põt appellari fur nel larro. capi untur g iſta nocabula ꝓmiſcue.? ſic non eſt ſẽꝑ vVa illa diſtintio doc. inter furẽ æ latrronẽ quam ponunt .z. eo. c. ij. ⁊ in eadem ſcriptura põt appellari fur z latro. pri ibi qͥ ſolũ ꝓſtranit ꝙ aliund eſt ꝓſternete a iud vłnerare.fac pro ſiatuto dicẽte ſiqᷣſ vVxneranerit aliquẽ ꝙ non ſuffiẽ ſi proſtrauit ? non uulnerauit. Borr., Iʒ clerico defendere res ſu as latronem: nam iſte ſcholaris uulneranit latro nẽ nec ſibi imputatur. põt tñ dici ꝙ bec lĩa hoc nõ ꝓobat: ſed poſſei facere ad deſenſi ionem. ¶ Vlio nõ. S. nõ per glo.in.c.dilectus õ eo.qꝙ etiam cõtra promonendum non imputatur aliquid: ſi mors ca ſnalis inde ſubſequatur. n glo.i.op.⁊? nidetur quod euentus mortis nõ debet imputari medico: ex quo accidit pꝛopter incuriã æ imperitiaʒ infirmi ur in l. illicitas. F. ſicuti. ff. de offi.preſi. So. coniun ge oẽs tres prioꝛes glo.que videntur contrariari ? dic ꝙ in medico cni cõuenit hoc officiuʒ chirurgie non imputatur mors ſi fuat ea que dixi in primo nõ. ſed religioſo uel clerico bene imputatur quãtum cũqʒ perito ſi deliquit: quia fuit in culpa immiſcen do ſe illi delicto ut in regula non eſt ſine culpa lib. Vi. Et ideo inqtum glo.iij.dicit ꝙ culpa mulieris non debʒ imputari ei. dic quo ad peccatum uel quo ad diſpenſationem: imputatur tamen q ad irreglła ritatẽ Zbendam ut h̊ apte ců. ⁊ h rõibus pꝛedictis. ESago n vbo alioqn in fi. itellige ꝙ iſta reqrũ tur æ põderãt᷑ qꝗ ad iducẽdã diſpeſationeʒ: nã iſtis deficientibus uel aliq iſtoꝝ non dʒ ſecũ mificordit diſpenſari: quia reperitur in maiori culpa. omni ta men caſu eſt irregularis ut hic in littera. ideo indi ger diſpẽſatione. Eamene quia Inno. 7 Hoſt. tractant hic aliquid circa perſonas medicorum et tam infirmorum quam cuſtodientium ipſos infir mos.⁊ conclude ſic quod ſi medicus eſt peritus:⁊ in nulla reperitur culpa: tunc etiam in foro ani me non imputatur infirmi mors: quia hoc offinum mmmeci nibwor ſapaſbi Alal iſicnim icin anſss do mouaenet wenſcheinn s ni deder Non tmünenns õ no gauler petnn etbbents 1 2conmmmni ibrmiuni enan i e vudi oncetenr obelir ln iun umpyo lvoinirmi:aiam peuan h nedœ/um lber in enr ſn a IcſGnifaatis e in qno nuln Eiffmistewienes, G gon Inr go.coligöt dveſoſonones t dn Kon ſpeirns bitchokrine umnonfmiamnon (Gnindoni Anodſscnbuscinini Ni efzn V ettcſimtiomin aul ginini iudcor diporerimmms, ſaſ⸗ iplen ornl l ſunico aben nõ alruiſihypmnors der Uſlat anhi, onlog ſe nn mnunmmngiinegn niin tonl eſiſon niurſi iei eien. lee ilie⸗ . un nnſii hnſinh Gluchmet 1 Noymn acng ag Nelmn in me hno n iar ric wneſſin i Nithmanigumndonunt Ghun pelnifor Wä Mnrtg did thigoſunmdrtc Pwonſaſteſictoſtauntnen 1g heatio eſanee es 1 eſcvbno uuhonnt io pir tide gter ii a u afnimm Uli Musnͦ Ir aondſ nos 1golc) Meut dche mpwni ned. Gnüt maidz n c otanm 0 Cendannnr Cnmmm waiudorcfiop⸗ hynt zlfunaan anin ini nõ eſt iterdictũ laico. imo laudabile æz iſtitnutum per deum.ſeu ẽt peꝛ ipᷣm appꝛobatum iux illud enangeli cum. Monoꝛa medicum ꝓpteꝛ neceſſitatẽ. nã ⁊ illũ cꝛeauit altiſſimus. Si vo medicus ꝛeꝑitur in aliqua ut qꝛ nõ erat ꝑitus:uel qꝛ nõ adhibuit diligentiam quã debuit æ adpnc grauiꝰ peccat.ſi ex ceria iciẽtia dar infirmo medicinã nociuã uel differt liberationẽ nt peeuniã ↄſequat᷑ uel ponit ſpẽs antiquas uel ma las in medicina.quod nõ contra iſtos aꝛomataꝛios qui ex cupiditate quadam conficiunt medicinam ex ſpẽbus antiquis que potius obeſſe habent q; ꝓdeſ ſe quni grauiter peccãt.⁊ ſi medicus dubitat an me dicina ſii proficua uel ne.potius debet abſtinere qᷓ; dare medicinã fᷣm Inno.⁊? ſic potius remittat ifir mn ibus dei ꝙ; eum exponat dubie medicie. uo ad im de infirmo cõcludit Inno. ꝙ non incuꝛrit crimen iobidientie nõ obediẽdo medico:qꝛ nõ eſt platus ſuus.itẽ ſi eſt ſanꝰ nõ dʒ ninere medi cinaliter:qꝛ oia ſana ſanis.in non dʒ quid ſumere quod ſibi ſit nociuũ:alias peccat:qꝛ per infirmitatẽ futurã ſubtrahit ſe a fuitio dei.⁊ grauiꝰpeccãt infix mi uel ſani capiendo uenenum uel aliud moꝛtiferũ: quia non licet conra ſe inſeuire:ſicut nec in alium. xxiii.q.vV.ſi non lʒ ⁊ in.c.ſigniſicauit de coꝛpo.nici. nam nemo ẽ dis mẽbꝛoꝝ ſuoxꝝ ut ibi ⁊æ.l.liber hõ. ff.ad.l.aquil.illi qui interficiũt ſeipſos moriuniur in peccato moꝛtali: nec debent ſepeliri in ſacro: nec ꝓ eis oꝛaꝛi debet.c. non eximemus.xiij.q.ij.¶ Euca ultimũ conclude ꝙ cuſtodientes ſiue ſeruientes ifir mo gꝛauiter peccant exhibentes aliquod nociunm ⁊ contraꝛiũ infirmitati:etiam ſi faciant ex cõpaſſiõe quadã non debent obedire ſeu indulgere appetitui coꝛrupto ipſius infirmi:etiam peccant non obedien do medico.nam cuilibet in arte ſua eredendum eſt: ut in. c.ſignificaſti.S.e.in quo multum peccãt mulie res infirmis ſeꝛuientes. n glo. in Ybo nuncijs ex hac glo.colligũt᷑ due ſolutiones ⁊ duo intellectuſ ad iſtum. J. Mrimus ꝙ tſti ſcholaꝛi non fnit impu tata moꝛs furis:qꝛ non cõmiſit homicidium aliquo ex modis quibus cõmittit.vñ nec facto nec pᷣcepto nec teſtimonio:qꝛ in cauſa criminali teſtis debʒ eſſe in iu dicio æ deponere iuratus. fa ſo.eſt ꝙ iſte fur ſeipſum.occidit.ſ.nõ ſumẽdo cibuʒ nec potũ.ſʒ iſta ſo.nõ ualet:qꝛ iſti apparitoꝛes peꝛ pꝛius ãpntabant ſibi nirilia Z eꝛruebãt oculos:⁊ ſic abſciderãt mem pra ? ad incurrendã iꝛregularitatẽ ſufficit mebri de bilitatio nel abſciſio ut in.c.ij. .ti.pꝛox.⁊ in.c.is q eo.ti. li. Vi. ⁊ ĩ cle.i.e.ti.¶Tertia põt colligi ex gl. ſe. ꝙ ꝓpter interſignia non fuit cõuicms de furto: ſz pot illa rõ ipngnari:qꝛ ſaltẽ dedit cãʒ morti:⁊ qꝛ iſta mateꝛia ẽ ſatis dubitaaił æ diſputabilis dant et alie ſo. ex gl. Quidã dixerũt ꝙ de iure autenticorũ ? ſic hnuius.c.huic ſcolari ꝓ furto nõ ĩminebat pe na moꝛtis:nec abſciſſionis alicuius mẽbꝛi:ut ĩ auẽ. ſed nouo iure. C. de fur. vñ ſi iſte ptas exceſſit nõ erit moꝛs iputada ſcholari. Sed banc lecturam ipu gnat Moſti.qꝛ itrauerat cũ armis:⁊ ſic debebat de capitari ſen furcha ſuſpedi nt in. d. auc. ſed nouo iure.itẽ per conſtitutionẽ Frederiei ſcdᷣi furans.v. ſolidos ⁊ ulrra ſuſpedit᷑ ut in.l.feudoꝝ ĩ.S. quinqʒ ¶ He bomi nolũ ſolidos. ¶ Et nõ qtr HMoſ. intelligit iſtũ tex nam le giſte intelligũt æ credo ꝙ uerius qn ex iali furts ſeqᷣ tur pacis fractio:alł ex ta modico furio nõ dʒ ſequi mors. Alij dnr ꝙ iſte ſcolaris dedtt interſignia ni recupeꝛaret res male ablatas:æ ſic ciuili modo.& ſic iſte itellectus n bʒ dubiũ.Alij qnt ꝙ gedit it᷑ſigna nt fieret iuſtiria de uulnere ſibi iflicto:⁊ tũc dʒ itelli gi ꝙ n faciebat ut iſte morẽur. Hoſt. iʒ ꝙ uerus iĩ tellectus ẽ ꝙ non reperitur ĩ aliqᷓ culpa ĩ moꝛte iſtiꝰ. ⁊ ſic papa ĩterptat᷑ ſʒ nõ deſcẽdit ad ſi palitatẽ:ſʒ põt dici ꝙ nõ fuit ĩ culpa:qꝛ non accuſauit nec phibuit eſtimoniuʒ: nec aliqꝰ mõ mãdauit nec ſubiecit ilum morti:ſed tm reqſitus a pt᷑tate reddidit illa ſigna fu it gꝰ iſta ca multum remota. unde nõ ſequitur irre glaritas.ꝓ hoc bõa glo.i.c.exhibita.j.e.ĩ vᷣbo coꝛ rues.facit qð nõ ae ken a. t Aibbas ui dat cauſam aboꝛtõi hõi Icut. cida eſt:ſi ↄcepitum eꝛat niuiſi catũ aĩial rõabile. al ſecus. h. d. ̃a ibi nos nero ¶ Mõ. p⸗ ꝙ ãte ifuſionẽ aiĩe rõalis ñ põt quis dici hõicida ĩ dado cãm abortõi 2 ẽ rõ:quia quod nõ uixit mori nõ põt de deſpõ.impu ad diſſoluẽduʒ xxxij.q.ij.c.quod ueꝛo ⁊.c.moyſes:itẽ nõ eſt homo ate infuſionẽ aie cũ hõ ex corpore ⁊ aĩa ↄponatur ut in. c. ex quadam ð cele.miſ.=.S. deibere.cum xpᷣs 2 iõ n pᷣt dici hoicidiũ cũ hõicidium dicatur a cede hõis. ¶ Mõ. ſo ꝓꝙ iꝛregulaꝛitas cauſatur neduʒ ex cede hõis cũ ꝓductꝰ eſt in lucẽ:ſed ẽt cũ eſt in uen tre mẽno. unde m ius ciuile capite punitur dãs caʒ aboꝛtioni poſt infuſioneʒ aĩie ut ĩ.l.ſiquiſ aliqd. ꝗ. qui arboꝛtiõis.fl.ð penis. d quero qꝛ mulier dicebat ſe cõcepiſſe ex illo monacho:nũquid ſit cꝛe dẽdũ eo aſſerẽte Zꝛiũ Moſti.ꝙ nõ remittit ad nöõ. i.c.tꝛaſmiſſiſſe qui fi.ſint legi.⁊ in.c.ꝑ tuas de ꝓba. ⁊ i.c.mihael de fi.pꝛeſ.(¶ Sed queꝛo qꝛ mulieꝛ iſta dicebat ſe cõcepiſſe ex ilo monacho:nũquid ſit ſibi credendũ. Jo. an. dicit ꝙ no. unõ ſi ludus fuiſſz ex Nte cõditionis ludi qꝛ fuifſet gꝛacilis ⁊ fuiſſet licitus rõe ꝑſone:ut qꝛ fuiſſet maritꝰmulieris nel fꝛatꝛis ul alia coniũcia ꝑſõa:tũc mõs nõ iputaret᷑: qꝛ non re ꝑit᷑ in aliqua culpa qðᷣ noõ. Ex quo nõ.ꝙ ludꝰ leuis nõ eſt ꝓhibitꝰ cũ pꝛegnãte mulieꝛe.vñ ſi ꝑſona nõ eſt ihoneſta nõ inurat aboꝛtio inde cõtingens quod tene menti. Gine qᷓritur quid ſi ꝓbabiliter dubi tat᷑ utrũ aia eet ifuſa nel nõ.dic Jo.an.ꝙ in dubio dʒ te abſtinere ꝑ.c.ad audietiã.S.e.⁊ qð ibi dixi. SS gl. ibi ſilit diſtiguit lex dices ꝙ ſi aliqd int fecit ↄceptũ niatũ dʒ capite puniꝛi ſi non erat aiatũ diſtinguitur: qꝛ ſi nobilis fit publicatio in parte bo noꝝ ſi ignobit danatur ĩ metallũ.⁊= h nerũ niſi feciſ ſet ꝑꝑ pecũiam:qꝛ tẽ pũiretur pena capitali ut ĩ.l.& cero.ſi⸗ nide ꝙ nota. in. c. moiſes alle. in glo. (In eadem glo. ibi non reuocatur lege canõt ca ⁊c̃.intellige non teneri q ad irregularitatem ſʒ qꝰ ad peccatum zæ penam peccati bene tenetuꝛ lege ca nonica:licet anima adhuc nõ fuiſſet infuſa: ut pro bat᷑.S.e.ſi aliqs. Abbas. Oſtulaſti. Mon impu * gur clerico ciuiner iuſticiã petenti de laico:ſi iudex in laicnm exeꝛceꝛet nindictam ſanguinis: hoc dicit. ſecũda ibi ad quid. 5 p ꝙ ſi ꝛemediũ eccleſiaſticũ non ſuffictt õ aicũ põt clericus adire iudicẽ ſeculaꝛc᷑:ut ſic ſuã po teſtatem in ipʒ exeꝛceat qð nõ. ꝓpteꝛ nõ.in.l.ubi ce ptũ.ff. de iudi.⁊ ꝑ glo.de ꝛeſcrip.c.ex tenoꝛe.habẽt eꝛgo locuʒ illa inra:ut ubi cã eſt cepta ibi ẽt finẽ ca piat qn tollit põt ibi effectum conſequi:ſecus ſi nõ põt ibi habeꝛe executionem etiam pꝛopteꝛ ipoten tiam facti: ¶ Hõ fo ꝙ ꝓ ſolutiõe decimaꝝ laicus põt excõicari. Itẽ arceri ꝑſoalit.⁊ ſic ẽ neceſſariuʒ pſõalit᷑ affici ut hic. ¶ Itẽ nõ.ꝙ nidicta malefcoꝝ laus bonoꝝ. ¶ Iẽ alibi dic tex.nõ.ꝙ paꝝ obe diẽtia ꝓdeſſe uideꝛet᷑ hũilibꝰ ſi cõtemptus cõtuma cibꝰ nõ obeſſet ut in.c.i.ðᷣ poſtu.pla. Vnõ ĩ pſalmo letabit᷑ iuſtꝰ cũ uiderit uindictã. ꝓ declaratõe littere queritur. quid ſi cleꝛicꝰ pꝛo ceno ſciat ꝙ ſine ſanguinis effuſiõe nõ põt debiium ↄſequi:nunqnid poſſit cum bona cõſcientia iudicis officium iĩploꝛa? AVin. ꝙ nõ. ĩmo dʒ potius poſt decimas dimitteꝛe primitias.ar.S. eo.c.ij.⁊.c.ſuſcepimus.Sed hodie tene ꝙ hẽtur. e. ti. c. ij. li. vi. jm Jo. an. quaſi nelit diceꝛe ꝙ pꝛemiſſa ꝓteſtatione ꝙ non intẽdit ad ni dictam ſanguinis põt peteꝛe iuſtitiaʒ:nec ĩputat᷑ cle rico:ſi poſtea iudex ſecularis iponit penam moꝛits non tñ tenet᷑ a petirione iuſtitie deſiſter: dũmõ pᷣmit tarur ꝓteſtatio. qdᷣ nõ. ꝓ intellectu illiꝰ. c.? uidet᷑ ſa tis ꝛ0nabile. alias aũt daretur mã cruciãdi clericos ⁊ bonis ſuis ſpoliãdi ut dicit ibi tex ¶ Scdo queri tur añ iſti dñt᷑ ↄtẽneꝛe excõieationẽ.dicit Hoſti.ꝙ ſi infra teꝛminũ eis pᷣfixũ ꝑ indicẽ eccleſiaſticum nõ ſatiſfaciunt ſatis qñtur ↄtẽneꝛe.⁊ ſi aio indurato ex cõicationem ferũt ꝑ annʒ.tũc ſunt ſuſpecti de hereſi ar. in. c. excõicamꝰ. S. i.S. de heꝛe.qð nõ.⁊ nide tex. in. c.fi. de pen. vbi narrat᷑ de biẽnio ad inducendaʒ hanc ſuſpitionẽ beꝛeſis.ſed ibi narratur faciuʒ ideʒ eꝛgo uidet᷑ de ãno.⁊ nõ.hoc dictũ ꝙ nõ ſoluʒ in ex cõicatis in cã heꝛeſis:ſed ẽt in alia cauſa incidit in ſuſpition heꝛeſis poſt lapſuʒ ꝗni.nam tanto tẽpoꝛe ferendo excõicationem nen nidetur bene ſentire de ſacramentis cũ non faciat nec faceꝛe poſſit.qð alij fideles faciunt ⁊? faceꝛe tenẽtur. puniatur pecnnialit᷑ z de depoſi.c. i. Nẽ ut flagellil afficiatur. xiiij q. vj. ſi ꝛes dimodo ad effuſionem ſanguis nõ ꝓcedatuꝛ ut ĩ. c.ĩ archiepatu de rap. Irẽ ad ſuitutẽ quã ĩponit eccłia ut in.c.quorũdaʒ de inde. Et in fi. glo. hodie dicenduʒ ut hꝛ ĩ. c.ij. e. ti. li. Vj. ut pmittat̃ ꝓteſtaito nt pᷣdixi. Abbas. Fhibita Homicidiuʒ caſuale ñ̃ imputatur ei qui nõ oe cidit:nec fnit in culpa etiã ſi ad cautelam ueniam poſtulanerat. In pꝛima parte ponit᷑ petitio in fa exauditio ibi quo chea. C 6 e ludus int clericos ? pueros nõ vꝛ ꝓhibitus.als.n.homicidi um inde cõtingẽs fuiſſet ipntatum iſti clerico ut in c.cõtinebat᷑ ð eo. ¶ Mõ fo ꝙ ꝑ petitionẽ nenie exiudicialit᷑ factã nõ vꝛ ꝛecognoſcẽ culpã. luio nõ ar. ꝙ bomicidũ caſuale non imputatur et ꝓmo nendo. qð facit S glo.S. eo. dilectus. Br go. ſit ut in. c. lator.S. eo. n glo. fi. ibi ut Me bomi. uol, ibi illa etas ignorat quicquid uidet. Aduerie quia glo ſator hic multum ↄrius ſibi uẽ. nã ur̃ imtelligere tex. de infante:quia de illa etate infannili loquũtnꝛ iu ra que dnt ꝙ ignorat quicquid nidet:ſed in ſequẽ ti glo.? in. tertia ur̃ ſentire de puero prour tex. loq̃ tur. Itẽ in quarta glo. uẽ uelle ꝙ iſte clericuſ fuit in culpa:qꝛ ludus erat noxi.ſʒ dic ↄcludendo ueritatẽ ; tex. dʒ intelligi de pnero: ꝓut loquit᷑ æ pueꝛił etaſ a ſeptẽnio incipit ? durar nſqʒ ad.xiiij. annum.de quo uide glo.in ꝓhemio ſexti ubi de oĩibus etatibꝰ habes: ⁊ ꝙ iſte ludus erat liciius iſtis pueris æ hoc beneficio etatis.ſed inter maioꝛes non eſſet licitus: quia ludus noxius in culpa eſt: ſicut ludus lapiduʒ: ita debet intelligi ↄtrari ludus.ff.ad.l.acquił. ¶ Er ex hoc nõ.ꝙ caſus cõ tingens inter maiores ex ludo lapidum imputatur ipſis ꝓijcientibꝰ:ſecus inter pueros.Et ĩquãtũ.gl. iij.op.ð.c.ſiqs non iratus.xv.q.i.nbi quo ad legẽ promotionis impntatur ſolũ faciũ:intellige illud.c. qñ pceſſit aliqua culpa:ſecus ſi nulla culpa preceſ ibi fugiebant ꝓpter timorem illius. Inno. dicir ꝙ; ſi iactus lapidis fuiſſet cã leſiõis illius ꝙ iſte ꝓijciẽs teneretur. ar. S. e. de cetero. Idẽ Abbas ?z UMinc. 2 ſic uiderur mnltum reſtringere iſtã litterã.⁊ nidet᷑ ſẽtire ꝙ ſi iſte cecidiſſet in aliũ lapidẽ fugiendo per cnuſſionem lapidis ꝓiecti imputaretur proijcienti. ? põt adaptari tex.ad hunc intellectum in eo ꝙ dicit ꝙ ille fugiebat:? ipſe inſequẽdo ꝓiecit lapidẽ.ſʒ cer te non ponderaretur hic iactus lapidis:ſi non inci diſſei in alium ur fugerer iſtũ Item ſicut in ſequẽti ni iputatur qui fuit cã leſionis:ita non dʒ iactus lapi dis imputari un intellige ꝙ iſte corruit i aliũ lapidẽ nt fugeret ẽt percuſſionẽ dũmõ percuſſio nõ fuerit grauis. uel forte remote proiecit lapidem: æ ille pa uefacius corruit in alium lapidem. ſecus ũt ſi lapis proiectus fuiſſet magnus:⁊ infligiſſet percuſſioneʒ magnam ſeu grauem ſi ille non cepiſſet fugã qꝗꝛ tũc poſſet dictum Inno. procedere. nam talis ludus noxius eſſet etiam inter pueros. ¶ In glo. in Vbo neniam.in fi.ſed contra hoc facit.c.uenerabilem de electio ubi tex. innnit quod perenſ abſoluionem ab excommunicatione uidetur fateri ſe ligatum. nam abſolutio perſupponit ninculum.ar.i.c.ad diſſoluẽ dum de deſpon. impu.æ in.l.decem de uerborum a eecdas oodote culpam. xiij. diftin. nerni. ( So. dicit Moſtien. quod. c. ucnerabilem procedit ubi in indicio ⁊ ſolenniter petit abſolutio nem.ſecus ſi cxtraindicium ⁊ no ſolenniter.iteʒ hie fuit petita uenia ad cautelaʒ ut mitigaret dolo pꝛis 2z idẽ qn petit᷑ abſolutio ad cautelam ut in.c.ſolet gᷣ ſen. excommunica.li.vj. dicit ętiam ꝙ. c. uenerabi lem non pꝛobat iſtud ad quod communiteꝛ in ducitur. debet enim intelligi quod recognouit ſe li gatum: tunc qnando ille petijt abſolutionem vr qᷣa expreſſe ſerdixit excommunicatum. de quo dic nit ibi plene nota. hic tamen textus eſt apertus quod ſimpliciter petens ueniam ab aliquo:non per hoc fatetur ſe culpabilem ſed potius uidetur hoc feciſſe ex humilitate quadam:⁊ ut euitentur opi.tm eſt it n glo. in nerbo corruenſ lo. facit. d. I. nam lud 5 iulae ni iiacin⸗ eünt uallacieis, Gnas on N igentsn crch itctcn n gblohd . ſe erchdrin breterich Fcümna cetos etein in biinpuent Gain ,mn.. . Ptni on eftunn bint in ⸗ Hlen a Qntiſn offcuno⸗ tun il on unne lg e ſcalai pommmm als in poſi gulare nn non erlots:atnon tenem ln tor np icchioſe mions ni utone ninmis kuii Cn. itli us rbiete ot ftin smr d de te chl Jodm. 0) oſtne nns elnt 110 ci deof aſto ergo ite nter⸗ fut arenco offai non ibicd ſoewt oo : ent prꝛochial I uime iuerton nii lun doneſer oniſtone andinsn vres oloret cipani ne mnen, ſtid Qmnaspog Llito. inicos icl nicolſit eineri⸗ Garcöſen aminiſeio auns Guſoftttinmimn⸗ ( bbem gmradi iſicſne aumifckcgſctangi bifc un.a,borc oto ernin . iuffinrean iſnſoni iij i . nemwre nin che eo li ſem . igi er los dor n n inicl og co iſian voj gng, . rlmn lnebenne Uigobarr 9 Ulxgniinr aael heggin ſen , tfarh ben 5. nai lſs lis iſ⸗ iaie an e Nin⸗ g⸗ unchrngeeſülmnie nſce⸗ ndüitpliſigenoper Neninomem oſcenti AAbmimiemnnin ct te niapile eithhtihe fonr bieſingns pidsron dat. ten ſ Yon ſan in iii tai onain mi,u MEn.”idit on din wnnlo tfent ar proleit picant lie o⸗ un bpicen ſcusitſls wst uſigſi macſeng e don acnen rdcde gan ui N mer dsA goin e ndoeſrttunamnin 1 rdtenn inliinmi⸗ r idunn hinn eumun fui nri A dobe eni Eutonnmn ildum Mrsmmrafmiiiin. munn m u uſtn ,rbmmimpel bſoſunio⸗ õ —rrr „toꝛneamentis. fiat petitio cõditionalis:⁊ dicat nõ puto boc feciſſe Hz ſi ĩ aliquo leſi peto neniã. tũc eim ceſſat oẽ Zriuʒ. Obhb annes Homicidiũ caſnale nõ iputat ei qui de it operã rei licite: nec fuit in culpa pꝛi paꝛs naꝛrat factuʒ. a diffinit: ibi nos igit᷑. Nrö. ibi cũpanas ꝙ licite in nna eccleſia tenentur plures campane:ſed in oꝛatoꝛijs pꝛiuatis non eſt licimnʒ te nere etiã unã: nec habere cãpanile: ut in.c. patentibꝰ J. de pꝛiuile. ¶ M. fo ꝙ caſus foꝛtuitus non ipu tatur danti operaʒ rei licite. ſecus ſi rei illicite ut. S. eo.dilectus. Sea op.? tex. nam pulſar̃ cãpanas non ſpectat ad ſacerdotis officium: ſed ad clericũ inferioꝛc.xxv.di.plectis.unð quiſqʒ pꝛeſbyt dʒ hꝛe clericũ ut in.c.ut quiſqʒ.ð ui.⁊ ho.cle.ergo ſaceꝛdos exercebat officiũ non conneniens. ergo ſi bi imputari dʒ ut in. c. tua.S. eo. So. dicit Jo. an. ꝙ quedã ſunt officia non ſpectantia ad aliquem qꝛ pꝛohibita ⁊ in iſtis hʒ locum Sriũ:⁊ ſic loquitur.c. tna. Quedã ſunt officia nõ ſpectantia ad aliquẽ: qꝛ ad illa non tenetur:nec cogi debet: tunc ex quo ſũt officia licita nõ imputatur caſus inde cõtinges. nũc ad propoſitũ pulſare cãpanas non ſpectat ad offm ſacerdotis:qꝛ non tenetur illud offin exequi:ſi tamẽ nult põt:qꝛ ꝑ ſuſceptionẽ maioꝛis non perdit quis executionẽ minoꝛis.lxxiiij.di.geſta.⁊=.c.honoꝛatns. nã ⁊ laicus põt habere hoc officiũ pulſandi campa nas: ut nõ. de õ 3 hoc iteꝝn op.pulſare cãpanas ſpectat ad offm cuſtodis: ur in c.i.de offi.cuſto.ergo iſte ſacerdos non ſine cuſpa fuit attẽtando officiũ non ſibi cõmiſſum. Solu.ibi nõ erat cuſtos:qꝛ erat paꝛochialis pᷣſbyt᷑ ⁊ pnlſabat alł iputaret᷑ ipſi ſacerdoti niſi feciſſet ex officio cuſto dis:uel ex ꝑmiſſione ↄſuetudinis:ut cleꝛicus pꝛimo occuꝛrẽs pulſaret cãpanã.tene mẽti. ¶ AÄbbas . Etiti o. Clericus pugnando etiã Z inimicos fidei catholice ſi quẽqᷓ;ᷓ ꝑcuſſit ⁊ de iterfectione ipſũ remor det cõſcientia a miniſteꝛio altaris abſtinere dʒ cõis diuiſio. fa ibi mandamꝰ. ¶ Mõ. pꝰ ꝙ clericus pꝛo hibetur pugnare ẽt cũ infidelibus non ſolũ cũ inua dunt infideles.ſed ẽt qñ ab infidelibus teꝛꝛa innadi mur. ad hoc de uoto.c.ex multa.lʒ ergo clericꝰpoſſit interficere ad defenſionẽ ſuã quãdo nõ põt alit᷑ eni tare moꝛtẽ ut in cle.i.eo.ti.ſecus qñ innaditur tota teꝛra:qꝛ per alios põt reępelli iniuria.unde tũc necei ſitas nõ ẽ ĩenitabilł. 5. Fo ꝙ clericus ꝑcntiẽs in aliquo cõflictu ubi plures fuerunt occiſi ab alijs „☚ ex ſola percuſſione nõ eſt irꝛegularis.⁊ iſte eſt caſui nõ. æ pꝛobatur ex eo:quia iſte querebat de percuſſi one: ? fatebatur ſe ꝑcuſſiſſe: æ plures ab alijs ibi oc ciſos fuiſſe:æ papa reſpõdet rantũ de interfectione. ſola ergo percuſſio non nocet quo ad irregularita tem. ¶ Ded contra hoc foꝛtiter op.de. c. ſicut di gnum. F.fi. S. eodem. ubi ex ſolo conſilio uel ex pꝛe ſentia armata contrahitur irregularitas ſecuto hõi cidio per alios. Solu. dicit Inno.hoc.c. pꝛocedere ubi bellum eſt iuſtum: ubi autem bellum eſt iniuſtuʒ tunc qualiteꝛcũqʒ clericus pꝛeſtitit opẽ uel conſiliu; efficitur irregularis ſecuto bomicidio licet ꝑ alios. HZ * deis infert ꝙ ſi clerici nadunt euʒ pngnãtibꝰ ut eos audatiores faciãt uel ut inimicis timorem icutiant ut non audeant ſe defendẽ ꝙ ſecuto ꝑ alios homi cidio ipſi efficiũtur irregulares ꝙ nota ſecus ſi ua dunt ad aliã bonaʒ cauſaʒ:puta cã pacificandi:tunc n.non imputatur eis ſi inimici putantes priũ ſe ñ defendant dũmõ abſit dolus. Onñ ãt bellum eſt iu ſtum:tunc clerici pñt hortari alios ad pugnandum ⁊ intereẽ:ſed non pugnare.xxiij.q.vij.igituxr ⁊.c.nt Ppdẽ.facit glo.vij.q.i.c.ſciſcitatus.2⸗ Iʒ male faciant percutiendo nt in pᷣalle.c. ex multa de uoto:iñ non incurrunt irregulgritatem ex quo nõ occiderũt.uel alias membꝛnʒ mutilaueꝛunt. æ nota peꝛpetuo hũc tex.ꝗꝛ nõ hẽtur alibi ita clar̃ ſicut h. Bidam. Ideʒ dicit quod. c. Jo. S. eo. ? tantum ponit di uerſitatem in facto. ota primo clericum lici ie poſſe inſiſtere ad edificationem eccleſie.nemo.n. reprehendi põt ꝙ eccleſiam ediſicat.xij .q.ij. anx. z pondera quod iſtemet clericus innabat iĩ ꝓpria peꝛ ſõa: ⁊ licita indicatur talis opatio. alias t ca⸗ lfuiſſz ſibi imputatꝰ ut in fa Eor⸗ fo arg. õ iſtos cla mãtes ſubmiſſa noce nel pꝰ caſũ ↄtigerẽ nõ.n. excu ſantur ꝑ hãc ꝓteſtatõem.⁊ in hoc peccãt plurimum ruſtici ducentes mulos.nam pꝰ ꝑcuſſionem dnt ca ue. nam debent preponere ita tempeſtiue:? ita forti trer clamare ut illi quibus imminet pericuſum poſ ſunt precauare et fugere. Aorn una quod quis caſui fortuito prouidere non tenetur.⁊ iutelli ge de fortuito quem eriam diligentiſſimus pronuide re non poſſet. nam quidam ſunt caſus in quibus diligentiſſimus pꝛouideꝛe non poſſet ut.l.ſiquis do mum. ff. loca.⁊ ar.eoꝝ q̃ dixi i.c.fi.ne pᷣla.vi.ſuas ¶ Be torneamentis Heica. ¶ Wilo de homicidio in gne ⁊ ĩ ſpe.uidendum re ſtat de quibuſdam actibus ꝑ quos lʒ nõ ſẽper qnqʒ tamen deuenitur ad homicidiũ.ideo ſubijcit hanc Kicam ⁊ duas rubꝛicas kenente⸗ r; oc dicit cnʒ ſe. Elicis. Toꝛneamenta fie ri non debent:⁊æ nulneratio ĩ eis conceditur penitentia. ſed ſi mo ritur denegatur ei ſepnltura ec cleſiaſtica:ſi acceſſit aio pugnan di.ſecꝰ ſi acceſſit ex alia cauſa.utputa n debita ſibi exigeret.hoc dicit.pꝛimo pꝛohibet.ſecundo penam imponit.ſecunda ibi ꝙ ſi. 6. pꝛimo ꝙ toꝛnea mẽta appellantur ferie ſeu nundine.⁊ foꝛe a ferien do quia nulgariter ſunt dicta toꝛneamẽta:qꝛ nadũt circumeũdo ſeu percutiũt ſe circũeundo.¶¶ Mota ſecundo ꝙ attendẽdum eſt nulgare loci.unde papa bic ponit nomen uulgare:ex quo pater ꝙ conſtitu tiones etiam pꝛincipum debent intelligi ſecundum uulgarem modum loquendi. quod nõ.pro hoc.l. li bꝛorum. S. quod tamen caſius. ff delega iij.æ quod nõ. de ſpõ.c.ex litteris.⁊ petx r. in.l. omnes po puli.ff. de iuſti. inꝛe.¶ Mõ.ʒ ⁊ teue menti ꝙ nõ licet exeꝛcere ludum etiã ad oſtentationem nirium: .₰ 4 . e cle. pugnan. 2 &ꝗ nirtutis enonrande ꝛli i Pinere ex 4 enn oꝛtis z aiaꝝ: q nõ. q Vr. . l.i. J. beſtias.ff. de Poſtaf. 7 de hoc aliquid.7. ¶ Iteʒ nõ ꝙ ecclia põt ꝓhibeꝛe laicis ludũ piculoſuʒ z apponeꝛe penam õ facientibus. ann in quo penitẽti dene eccłiaſtica ſepuſtura ⁊ fit ad reꝛorem alioꝝ. glo. i. ibi fm leges. vr eꝛgo glo. nelle P aliud ſir de iure ciuili.ſed Hoſti. dicii ꝙ leges nõ coꝛriguntur: quia debẽt intelligi in alio ludo 2 oſtenſis iõe uiriũ ex toꝛneamẽeta. ꝓ hoc qð hetur in auc' ut oẽs obe. iu di. ꝓui. S. i. colł. v. ubi dẽ ꝙ foꝛtitudo nõ eſt lauda bilis ſine iuſtitia.⁊ loquit᷑ de foꝛtitudine que exeꝛce iur cum armis.ſed exeꝛcitium ẽ illicitũ ꝓpteꝛ ꝛõem hic poſitam.æ idem de iure ciuili ꝑ auc. pꝛedictam. glo. tñ in. l qua actione. F. ſiquis in colinctatione · riũ nidet᷑ tenẽ.ſed primñ diciũ tutins eſt. Et ex hoc dicto Hoſti. z ex tex. nõ. ꝙ alins ludus ad oſtendẽ dum uires non pꝛohibetur de iure canonico: ⁊? ſic ad danum inde cantingens non tenetur anis ut in dicto..ſiquis in collucratione.tene men. ummatnʒ audientiam eſt ĩ ſuꝑiori Mora primo ibi animo id faciendi: 7 ibi nõ/ ae iu endi ꝙ ſepultura eccleſiaſtica dene gatur morienti ĩ toꝛneamtis qñ decedẽtes ueninnt cã ludendi: ſecꝰ ſi cã nidẽdi dũtãxat: Iʒ tex. non ape riat: ſʒ loquat de eo qui uenit cã exigendi debitum. 2Z idem puto ut dixi ſi uenit cã uidendi roꝛneamẽtũ qꝛ cũ iſta ſit pena debet ꝛeſtringi in pꝛoprijs teꝛmi nis de pe.di.i S. peneul. ra d maxime ſe puſtura cõcedit᷑ ẽt ei qui non ꝛecepit coꝛpus xpᷣi et extremã uncrionẽ.⁊ intellige qñ pꝛereꝛmilit ſine con temptu. Qaid aũt ſi non ꝛecepit penitẽtiam ſubito moꝛte pꝛenẽtus.glo.noſtra ſentit ꝙ tunc nõ debet ſepeliri in cimireꝛio.⁊ doc.ſimplicit᷑ trãſeũt Sʒ ego intelligo qñ ↄſtat eũ deceſſiſſe ĩ peccato moꝛtali.nã ſi fuerat ſemel confeſſus in anno ? habuit ꝓpoſitũ confitendi non denegatur ſepultura: H5 in ultimo ſi recipiat penitentiã:ſi hoc non fecit ex cõtemptu. ar. in.c.oĩs utriuſqʒ de pen.⁊ ꝛemiſ. Igeʒ ſi nõ fuiſſet ſemel cõfeſſus in anno: ſed in ultimo apparuiſſent ſigna contritionis. ar. in. c. a nobis ðᷣ ſen.excõi. In glo.in neꝛbo diſpenſatione in fi.⁊ quare eccleſia oꝛ dinanit nt coꝛpoꝛa ſepeliantur in loco ſacro. nide glo.in.c.cum grauia.xiij.q.ij. Ge clericis pugnãtibus i in duello. Kica ¶ Viſuz eſt 5̊ de toꝛneamentis ubi plures pugnãt nunc ſubiungit de duello:ubi dũtaxat duo pugnãt Vel poſſes diceꝛe ꝙ ẽ pꝛoxima rubrica cõtinuata eſt hec rubrica. Voc dicit. Clericus Orro.niens duellum ſine ob tulerit ſiue ſuſceperit deponẽdus ẽ poierit tñ epᷣs cum eo diſpenſare ſi moꝛs uel mutilatio membri non ſit nit duellum:ſiue alium interpellauerit:ſiue fuerit in inde ſecuta. fa pars ibi ſed quantũcumqʒ. E. primo crimen deſpoſitione dignũ.ſ.enʒ clericus ini terpellatns:ſine nicerit ſiue uictus fuerit. QWoia zo ibi ſponte ꝙ clericns ſponte non pugnãs non é deponendus.z intelligo qn fuit neceſſitaſ ienitabił. hoc enim caſu licitum eſt clerico etiam ſuũ aggreſſo rem occidere nt in cle.ſi furioſus de bomi.ſecus ut nbi neceſſitatem poterat euitare: urputa quia pro r cuperatione bonoruʒ iniuit duellũ:uel pꝛopteꝛ metũ conditionalem nam porius debet omnia mala pati ꝙᷓ huic duello prohibito conſentire ut in. c. ſacris qð me.cauſa.poſſet tamen dici ꝙ pena buius decre talis procedat: quando ſponte iniuit duellum.ſecus V ſi aliquo facto neceſſitatis:licet neceſſitas fuerit ieuitabił:qꝛ in hoc caſu peccat:tñ neceſſitas alleuiat culpam: æ per conſequens penam ut.ij.q.i.ĩ primis 7 in dicto.c.ſacris puniatur ergo pena mitiori cum tex. hic requirat ſponranenm actum ad depoſitionẽ faciendam. ergo non ſufficit factum niſi adſit quali tas facti requiſita.? ꝓ hoc.l.fulcinius.ff.ex qͥ.cauſ. in poſ. axxxiij. q.v. ſignificaſti ⁊. c.fi. de reſti.ſpo. 5.5. arg. ꝙ eps non diſpenſat niſi in caſibuſ ſibi permiſſis. nam ſi poſſet diſpenſare nbicũqʒ ſibi non prohibitur ut quidam tenuernunt fruſtra h̊ expᷣ meretar ꝙ eps poſſit diſpẽſa?. ¶ Mota ultimo ꝙ; irregularitas caſuatur non ſolum ex homicidio: ſed ex alicuius membri deiruncatione ſen mutilanione cõcor.c fi.de homi.li.vj.Ouid ãt ſi mẽbrum non eſſet detꝛuncatum: ſed tin debilitatum: ut qꝛ pꝛopteꝛ inciſioneʒ neruoꝝ non poteſt libere uti boc mebro dic ut plene nõ in dicta cle i, æ.i.c.i.qui cle nel no. 2 qðᷣ plene legitur ⁊ nõ.i.qꝗ.i.ſicut urgeri tem. poteſt colligi ꝙ eps nõ diſpenſat cũ irregulari: ſiue irregularitas ex homicidio ſit Scta:uel detruncatio ne membri ut hic ⁊.j.c.proximo.⁊ adde ꝙ ibi di cã:ſiue ſit contracta poſt excõicationem uel ſuſpen· ſionem ur in.c i de re iudi.li.vVj.⁊ in.c.i.de ſẽ.ex. eo. li. ¶ In. gl. i. in. fi. boc intellige ut S dixi in nõ. nili neceſſitas fuerit ineuitabil: ut quia clericus ita erat aſtrictus ? inangulatus:ut oporteret eum pu gnare nel pati ſe occidi.¶¶ Sed exira gloſaʒ. queri tur:quia duellum fit quandoqʒ propter crimen ꝙ alicui impingitur:ut ſic ꝓpter euentum belli docea tur innocentia:nunquid conuictus in tali duello ba betur pro conuicto de tali crimine.doc.ꝙ; non:qꝛ hoc duellum eſt reprobatum ut.j.c.proximo ⁊z. j. ð8 parga. uulga. per totum. Item iſte non confitetur ſponte ⁊ ut plurium magis fortius conculcat minꝰ fortem:un non eſt uera probatio.⸗ fuit hoc duellũ inẽtũ ex diabolica imagiatõe ut.ij.q.v.monõachia ut ſic hoĩes ſe intrucidarẽt ut ĩſurgeret aĩiaꝝ ꝑditio cus non ſolum ſi ipſe interfecit per ſe:ſed etiam ſi pugil ab eo datus aduerſarium occidat:nec excuſat ↄſueiudo poreꝛit tñ cũ eo circa bñficiũ hẽndũ diſpenſaꝛi.fa ibi qꝛ igit. Hö. p⸗ pꝛauã eẽ 7 danadã ↄſuetudiẽ Fm quã accuſatus ⁊? accuſator tenet pugnare:ut ſic ex euẽtu belli appareat de inocentia:uel connicatur de crimine illato. ¶ Nota. fo c ille eſt nerus ho micida qui per ſe interfecit. ſecus ergo ſi per alium licet enim tunc mandans teneatur: æ ut homicida: Enrricus. Irregularis eſt cleri iornon lpenſanco, iunch natk . llum u n nlecui che la. 4cmlumm ldi . cun tnbion olet ſen inam Gitland ehenoin norn iemanin e eden⸗ fone Cgnmnr mondienecomn Rorwucenannde ucuälds e verdo n. Crideo conenn to eſofmnino graroſa. o b Alter? generalter hanc maren panr plo in carſienai ¶Armo rv ns wunt fei doj Mſm. na inp halrcg nn num ſos on lſorbſet ni Gof g oen nno gannn haben derftam Hdunbeſtn dopunmn Ghſcohs ſpeſſio cradenci Luin Aodtemeni, Metatonen: nia br kbhahuntgniig ſchnr nbi llscenten ii nni⸗ ¶De ſagittarijs. isſigge lgnienſit ic⸗ d J n Cſoler ii nafiei oſen aſvſitiiß ſbi lan mnnnſr nſe; 1 ceii hualin, Norſobn arboniactoſe Annnctnone ſn mlutlatone 19 Oudiälnihin on Andhiummnete noreſttiet undor ibe dmceiticigb tend . 11igi ſannnze 3noͦ penirai ngnni iu nindoirnnni dyuna⸗ pnmm alt g d/ Naniinen Nd.l. rircic ſier. geincligentshiin no⸗ Ubienn aua coians in sahalletn en Nr (lan Pgre Coen Notn ginmig cnn aeenmn d Coce Nidconniens mictcſobe Geni gini cig, iin⸗ mni,N110 * irmenftn 1 .ff. de iniur. tex tamẽ in. c. mulieres.de ſen. excõ. diẽ ꝙ is uere facit cnius mandato fit ſed poteſt pꝛoce dere ille tex. quo ad peccatum:ſed neritate inſpecta ipſe non facit: ſed intelligitur ut ibi plene dicaʒ. Mora tertio ꝙ homicidiũ cõmittitur quatuoꝛ mo dis facto cũ quis per ſe interficit cõſilio aut defenſi one ⁊ ꝙ dicit defenſiõe põt intelligi ĩdiſtincte qů ad hoc ut ꝓpꝛie dicat homicida. ſed quo ad culpam el penam. intellige de defenſione non neceſſitatina pꝛout dixi in dicto.c.ſicut dignum. ¶ Altimo nõ. ꝙ cũ homicida etiam uoluntario poteſt diſpenſari ciꝛca hahendum beneficium cõcoꝛdat.l.diſ.ſtudeat. SDed nundnuid iſta diſpenſatio ſit debita : ut ſic pec cet ſuperioꝛ non diſpenſando. So. Hoſtiẽ.dicit ⸗ ſi eſt coꝛrigibilis eſt debita:alias ſecus:nam non dʒ pati ſuperioꝛ iſtum mendicare in oppꝛobrium cleꝛi. ex quo coꝛrigibilis eſt.xciiij.diſ.diaconi. facit quod nõ.l.diſ.ut conſtitueretur.z.c.dno ſancto. Hoc iñ dictum mihi non placet ſic indiſtincte. nam pro hõi cidio ? ꝓ alio grauiſſimo crimine debet cleꝛicus de poni. ⁊ detrudi perpetuo in monaſterio ad agendũ penitentiam ut in.c.tue.j.de pen.ergo ceſſat iſta ꝛa tio ne cogatur mendicare cum in monaſterio ſit ſi bi pꝛouidendum de uictualibus ut in. c. nonimus. de uerbo.ſigni. Et ideo concluderẽ ꝙ iſta diſpenſa tio eſt omnino gratioſa. pꝛo hoc tex ibi miſericoꝛ diter. æ generaliter hanc materiam diſpenſationis plene explico.in.c.at ſi clerici..de adulte.de iudi. ¶ Vlterius queꝛo quis poterit diſpeſare ciꝛca bñ ficiũ dicit NHoſtien. ꝙ circa ſimplex beneficium di ſpenſat epᷣs circa curatuʒ ſolus papa.argu.in.c. fi. de fi.pꝛeſby. ⁊ ſentit Gof. ꝙ poteꝛit fieri iſla diſpẽ ſatio etiam ut habeat beneficium in titulum . Nõ.ex dicio hoſtien. duo.pꝛimum ꝙ ubi concedit epiſcopis diſpenſatio circa beneficinm:deber intelli gi de ſimplici.quod tene menti ꝙ ſatis mihi placet peꝛ hanc rationem:quia materia diſpenſationis uer ba debent ſtricte intelligi in. c.i.=.ij.de fi. pꝛeſb y. i: Vi.ubi optime ur̃ pꝛobaꝛi pꝛimũ dictũ: ⸗ faeit. c.cuʒ in illis de pꝛeben.li.vi.¶ M.ſecundo quod nbi ĩ iure dicitur ꝙ poterit diſpẽſari poteſtas intelligitur cõceſſa epo:nam de papa non erat dubium: ? vᷣba deoẽt aliquid operaꝛi de pꝛiuile. ſi papa.li. Vi.⁊ hoc uoluit Inn. de tempo. oꝛdi. in. . dilectus. ? quo ad caſum buius.c. poſuit Inno. in c.ij. de cle. non or di. mi. ubi ſingularit᷑ dicit epiſcopũ quaſi ſemꝑ poſ ſe diſpenſare circa beneficium. argu. huius tex. ubi diſpenſat cum homicida: æ alibi poſuit dictum nota bile ꝙ ubi concederetur diſpenſatio intelligitur cõ ceſſa epiſcopo:æ non inferioꝛi pꝛelato:niſi aliud ex pꝛimatur: quia iſta ardua reſeruantur epiſcopis.ita ſingulariter dixit de eo qui fur: or. re. in. c. ij. ? tene ſempeꝛ menti iſta duo dicta Inno. nam cõmuniteꝛ appꝛobatur: z ſolent multum allegaꝛi. ⸗ pꝛo ntroqʒ facit iſte tex. cum dictis doct.¶ Vlrimo poteſt que ruquia hic dici ꝙ non debʒ ille pꝛeſbyter in ſlacris R Nun⸗ liens tei tnifen n non tamen nere ipſe comiſit bomicidium. ? in boe ordinibus miniſtaꝛe. quid in minoribus ¶ Inn. di cſi tſiinti nõ. bene tex. pꝛopteꝛ ſtatuta. æ nide quod nõ. in.c. cit quod idem: quia ex quo eſt homicida ab omni Elin anin li ſiont dignum ſuper glo.magna de homi. ? uide ele altaꝛis miniſterio ẽ rmouẽdus ut. s. de hom. pꝛeſby n ain ded ini ganter per Har. in. .ſed ſi unus ⁊ in.l.non ſolnm terum. quod dicit uerum Moſti. quo ad facultatem adminiſtrandi. ſed in minoribus poterii epᷣs ſuo iu re diſpenſare.adducit nõ. in. c. ad audientiam æ in c.continebatur de homi.pondera ti hoc dictuʒ.nã ſi eſt uerum eſt ualde ſingulare ut cum homicida uoluntario poſſit eps in minoribus diſpenſare. naʒ iura ſuperius alle.loqunũtur de homicida caſuali nõ noluntarlo. CEr kneio neller reſpondere ad iſtum tex. dum facit mentionem de ſacꝛis poſſet dici quod hic ſacer ordo capitur large.nam qulibet ordo eſt ſacer ⁊ ſacrum ſignaculum:licet per excellentiam di cantuꝛ aliqui ſacri.de quo nuide glo. xxxij. diſ.in ſũ ma.⁊ facit contꝛa hoc dictum hoſti..c. pꝛoximo: ubi indiſtincte pꝛohibita eſt diſpenſatõ epo ubi ſecu tum eſt homicidium uel menbꝛorũ diminuto¶ In glo.i.in fi.? uidentur tẽptaꝛe deum:quia agũt nt in pugna deus oſtendat miraculum. nam credunt babens luſtam cauſam pugnandi erit uictor operã te diſpoſitione diuina.¶ Et ex boc habes unqᷓ cãʒ quare reprobantur iſta duella. poſſet aſſignari piu res alie.nam iſta probatio non eſt effcax:immo fal lax.cum ui pluꝛimum minus foꝛus ſuccũbat.nã 16 de facili reperiuntur duo pugilles eiuſidem foꝛiitu dinis ⁊? induſtrie. Item fuerunt iſta iuenia diabolo ſuadente ut dixi in. c.. ꝓx. Abbas. 4 „ De ſagitaꝛijs. Neica. ontinnata eſt ſyica ſupra de rorneamentis. Ec nota ex hac ſyica iuncto nigꝛo quod qnz latius diſponit quam rnbrum.nã rubruʒ dicit im de ſagit tarijs:⁊ in nigro adduur de baliſtarijs.facit ſilie ꝙ nõ. C. ob. chyrogra. pecu. pig. æ facit Geica de offi. ee Denro.c1 gc . . rcõicandus eſt ſagitariuſ R tem. 2 baluſtariꝰ otra chriſtiãos hoc dicit ota pꝛimo ꝙ faciuʒ repꝛo batum poreſt appellari ars. Hiota ſecundo hec ars baliſtarioꝛum dicitur moꝛtifera æ eſt odibil 2 hoꝛribi is pꝛopier pericula coꝛpoꝛum ⁊? animaꝝ. Et diẽ Jo. an.ſe exoꝛtari ꝙ ĩ bell cãpeſtribꝰ homi nes n uteꝛeni baliſtis cũ ſepe accidat ꝙ homo niliſ 2 uiliſſuni coꝛdis perimat hominẽ magni pꝛecij. ad defenſionem tamen muꝛorum nel nauium hec aꝛma ſunt multum neceſſaria.¶ In gl. i.i fi.nõ. gl. qꝛ re ringit tex. ⁊ bene qn bellũ eſt imuſtũ. nã data iuſti lia belli licitũ eſt pugnare cũ quibuſcũqʒ armis. im mo licitum eſt decipere inimicũ ꝑ ſeditionẽ paraãdo inſidias ut in.c.dns.xxiij.q.ij.æ de materia belli ui de Yino. ð iureiur. ſicut ⁊æ oli. el.i. de reſti.ſpo. Mõ·ꝛ ex gl. ꝙ aduerſus ſaracéos licite iſta arma ſumunt᷑.ið qnt doc.ð ſciſmaticiſ ⁊z hticiſ. nã eccłia idłget puilegiũ pugnãtibꝰ õ iſtos ut ĩ.c. excõicamꝰ. G. catholici de het. ¶ Sʒ 2 h̊ faẽ̃ qꝛ aut bellum ẽ iuſtm:æ tẽ nulla ſpãlitas ẽ:ut pʒ h. aut dellum eſt in iuſtu n: ? tẽ n iʒ pugnare ẽt S infideles ut dic Inn. ð̊ uo. ꝙ ſuꝑ his.⁊? fac.c.ſic.õ.de iudeis.⸗ ꝓ dicit De adul. Hoſti. nipil diſponit de infidelibus:nec pꝛoban do nec ꝛepꝛobando. ſe pm pꝛedicta de mbilo ſeruit poc.c. poſſet tamen ſic dici ꝙ ubi bellum eſt iniuſtũ ant adueꝛſus xpianos. æ non debet exeꝛceꝛi h̃ ars: 7 exeꝛcentes debent excõicari. ſi antem bellum eſt iin ſtum contra infideles. tunc ceſſar ꝛemedium buiꝰ.c. 2 babebunt locum alia ꝛemedia. Et ſi dicis ſi bellũ eſt iniuſtum peccant moꝛtaliteꝛ hbomines pugnando et pꝛopteꝛ peccatũ moꝛtale et gꝛane ſicut iſtud po teſt quis excõicari. ar. c. nouit de iudi. Solunio faci lius eccleſig ſe impedit 9 iſtos baliſtarios ꝗ connꝛa alios. E tem ſolet plus timeri ꝙ ſpaliteꝛ iniungi tur ꝙᷓ quod geneꝛaliteꝛ impeꝛatur ut in. c. ſi aduer ſus g de heꝛeticis.⁊ in.c.qꝙ;.xxxiij .diſtin. vnde ut bomines ſibi magis pꝛecanerent noluit h papa ſ P liteꝛ pꝛonideꝛe agueꝛſus iſtos baliſtarios il gl. ultima in fi. ex hac glo. colligütur due opiniones. prima ꝙ nbi hec neꝛba pꝛecipio ſub excoicatione nel anatbemate nel ſimilia pꝛoferuntur a lege non incidũt ĩ excõicationẽ ipſo facto ſed ofacieng excõi candus eſt. ſecus ſi ꝓferunt᷑ ab hõie. Scðda opi. ꝙ indiſtincte nunq; inducani excõicationẽ: ſʒ ↄfaci ens ẽ excõicãdus qſi ſit quedã ſuperioris ominatõ inferẽdi excõicationẽ ↄfacienti.ſicut in ſimili dẽ an iudex pꝛecipit ſub pena mille libꝛaꝝ.nam ↄminatio eſt non ſnia. optime facit.C. cõmi uel epiſtolas 2c. peꝛ totum.hanc opi.appꝛobat glo.⁊ ideʒ tenet j.C. .ij. de ma.contrac. contꝛa inteꝛdic. eccle. ⁊.c.ſicut de ſimo.vide glo.lviij.diſtin. ſalonitane.hᷣ opi.placet Hoſtien. in dubio quando non apparet de menie pꝛoferentis.ſecus nbi appaꝛet de mente que ex cix cũſtantijs colligitur: puta quia dixit excõmenicatio nẽ nelle pꝛofeꝛꝛe uel pꝛotulit hec ueꝛba cũ ſolẽnitate 2 dicit ꝙ ſtandum eſt declarationi ipſius argn.i.c. cuꝛe. xi. ꝗ.iij. ⁊ in.c.poſt ceſſionẽ de pꝛoba.ſed ante declararionẽ excuſatus eſt ſubditus cõtraſaciens n geꝛens ſe pꝛo excõicato.quod nõ.quia ſepe accidit · Hominꝰ Anto. addit nnum vᷣbum: ? vr ſatis fnil ſe de mente Hoſti. dicit eiʒ ꝙꝙ ubi ſuperioꝛ pꝛemiſit canſe cognitioneʒ: uel cum ſolẽnitate pꝛorulit illa vV ba. puta accenſis candellis er extinctis uidetur tunc pꝛoferri excoõmunicatio ipſo facto:quia a lege ñ po ruit pꝛoferri talis ſolẽnitas: et ideo innaluit forte ta lis opinio ꝙ aliud qñ a lege pꝛoferuntur iſta neꝛba et alið qñ ab hõie. dubito iñ ð dicto Hoſti. ubi di cit ſimpliciteꝛ ſtandum eſſe dicto ſuperiorum ipo fa cto. nam illud dictum admitteꝛem. vbi nõ imineꝛet gꝛane periculum contrafacienti. ⁊ ita ĩtelligo hec iu ra allegata peꝛ eum. ſecus ſi graue periculum imine ret. finge enim ꝙ contrafacienti ante declarationeʒ fuit collatum beneficium.nam ſi erat excõicatus col latio non tenuit.⁊ ſic ſuperioꝛ poſſet peꝛ ſuaʒ decla rationem gꝛane pꝛeiudicium infeꝛꝛe: quod non eſt tollerandum. argu. vi. q.ij. peꝛ totum. Ciꝛca hoc im qurius eſſet dubitandum in quibuſdam acubus ex quibus peꝛuenit qñʒ homicidium. . . 6⁶ ¶ Ge adulterijs ⁊ ſiupꝛo ſeica. Supꝛa niſum eſt de homicidio:et de qui buſdam artibus ex qnibus prouenit quandoqʒ hõi cidium. ſed quia ſecundum ordineʒ decalogi.i legis antique continentis decem precepia poſt homicidiũ ſequitur adulrerium ſen mechia: ut patet ibi non oc cides non mechaberis.ideo poſt homicidium ſub mittit hic de adulterio.⁊ quia ſub nomine mechie omnis illicius coitus continetur. ideo ſubijcir de ſtupro.xxxij.q.iiij. meretrices. Et ex hac comi nuatione ⁊ ex illo tex.colligitur ꝙ omnis illicitus coitus ſen quelibet fornicatio preter nxoriam eſt ꝓ hibita de iure diuino ſaltem interpretatiue a deo ꝙ etiam concubinatus reprobatus eſt. de quo vide tex. cum glo.nõ. xxxij.q.iiij.in.c.nemo ſibi blandia tur. uide per Joban Andreã. in regula ſine culpa lib. vj. in mer. poſt Hoſtien. nam ut euitaretur bec ſimplex fornicatio que committitur inter ſolntum 2 ſolutam inductum eſt matrimonium ſen ſecunda cauſa matrimonij iuxta illud habea unuſquiſqʒ ſu am cauſa euitan di fornicationem. xiij. diſtin. nerui. ſe prima cauſa fuit ſuſceptio ſobolis. de quo uide glo.xxxli.dij. in ſumma. HMoc. c. ꝗ ſeduxeꝛit. Hoce ponunt penam ſtuprantis uir ginez .⁊? ſũmo utrũqʒ.c.ſic. Siu prans uirginem tenetur eam do tare ? ducere in nxorem.⁊ ſi non uult cum ea con trabere uitra dotem corporaliter caſtigabitur boc dicit. ¶ Mota primo ibi ſi ſeduxerit ꝙ diſpoſiiio huius.c. hʒ locuʒ cnin uir ſeducit ⁊ decipit nirginẽ. ¶ Quid at ſi non ſeduxerit: ſed illa ſponte acqeuit dic ꝙ adhuc habet locum iſtud.c.quia nirgo ſemꝑ preſumitur ſeducta ? decepta. nam ſi non eſſent in ſi die po nines tantum facinus non perpetrarent: ut dicit tex. in. l.unica. C. de rap.uir. uide glo. in re gula ſcienti li. vi. ¶ Nota fo ꝙ peccans mortali ter cum mulier̃ dicitur cum ea dormire quaſi extꝛa ctus a dei contemolatione z eius pꝛeceptis. unde in ſcripturam peccans morraliteꝛ dicitur dormire: uenialiter uero dormitare. Juxta illud doꝛmierunt 27 doꝛmitaueꝛunt nam ad diſpoſitionem buius. c.nõ exigitur doꝛ nitio:ſed ipſa defloratio nirginitatis. ot tertio caſum in quo uir tenetur dora re uxorem. non ſolum ergo tenetur eam ducere ſine dote. ⁊æ ex bonis pꝛoprijs alere iuxta nota.in. c.per tuas de dote poſt diuoꝛ. reſti. ſed etiam tenetur ſibi conſtirtuere certam dotem ut ſic ſoluto matrimonio aliqno caſu dos illa ſic conſtituta redeat ad mulie rem ⁊ lucri facit eam propter delictum uiri. ¶ W ultimo quod ad dotem conſtuuendam inſpicitur conſuetudo regionis que uariatur ſecundum digni tatem puelle ⁊ facu tates ipſius. C Iiem ſi non cõ trabit iſte cum illa debet tanto plus dare quanum oporteret dare propter deflorationem: ut ent bic doc.⁊æ bene nam maior dos requiritur pꝰdefloratõ neʒ cũ uergitas ſit fa doſ. B qro qꝛ tex. diẽ vgi nem qꝗ ſi uir negat eã vginem fuiſſe: an mlieri ſen pf̃i h̊ aſfẽti ĩcũbat ꝓbatio. DOoc.cõir ꝙ n qꝛ pſũiĩ vgo ex ꝗ' bẽbat ꝓ nirgie. 2 iputet iſti q abuſus ẽ. nã rõe hꝰ delicti ꝓbatio trãſfert᷑ i eũdẽ.ꝓ h̊ bonus . mg . , mas Dauleiman cigrci uvnrnen uglergd vonehen lario qud anane timm ticl ngmue roneummnnin niſarod⸗ muninon cuijad twe oc Nne⸗ crcoflonn O vbi co munten aizdlie ur ana moncepaen tnenmn connj n. Avun vrſewen (anca initns do 4oNogisen guela (OoKrN toa NolrbaN Urinniddenad canonicegein ornmnier non e imr ſtum ter Popie ſu loge runit uiginen uuloprredente n m Ngoſ inſher go ni boyumm ame conuamm maminon l ſnſeuicula onanoen tvoſa pl in cotema manio. a meſeun deprſenn:ed confen inoriupunuir corfnanr anin Utſſeinenzmlerindeitne rmINMſtontd nn lne Nhünno Rmdmin ai emn gun keulamtlm us marrimonii⸗ Nriunnmnnr, ſakerl wre ſcedo in imcepa bot imnitgo. ina tufeni onaio Piing 6, e largbh niman ſn Enio an lenenm: tn iegitig . . ſonſtet nrchir s teatiher e 8 nistnamn nmugat, d d dunnl n Aoh Mnnn remnde N Cnminin ner ſConn ne⸗ Müninoriunmten ecun niu bben npſenig nnnangnnnſcinem ſlcgnoſchoſs, e once ſachneit hu, elegif nt penun ſopronns uir 5Kſüno unücg .c Gin NSuroinen wrent eun do nAADNAtnentn Croröinn higtwrn det obil ſoönenngg hoſno mur ſednet? denpi urgre, dunnit d u onraddn. nn d OnioA umm unſN A uius n mnne p ir iteg, ie ſo eclans nortal neacornne oaſtenn 4 Eus Pucchisni Norrtünndcmmr Conften 1c Nonn dos Comanm 1Atholtorenbans lpaccforno⸗ Oronens. ſumin ovol wr A mummmanatal WWe adualterijs. tex. in. c. unico nt eccle. bnſi.? de deſpon.ĩpn. conti. nebat᷑. ed ultra alios quero de notabili.æ quo tidiana qõe.pone ꝙ quis contraxit cum uirgine co ram patre:nunquid pater tenet eam dotare:nucel iſte qui contraxit cũ ea:an ſtabit ſine dote.gl.nõ.xxxij. .q.ij. c. fi. dicit ꝙ pater tenet eam dotare:quia mu. lier ſine conſenſu patꝛis poteſt contrahere matꝛimo nium de iure diuino ⁊ canonico.xxvij.q.ij. ſufficiat ſed pater tenetur dotare filias ſuas.l qui liberis. ff. de ritu nup.æ. l.fi. C. de do. pꝛomiſ. ergo zc. quod tenet glo.xxxvi.q.i.de raptoꝛibus. Addit tam unũ neꝛbum ꝙ ſi puella eligit ſibi ſponſum ſuo generi ſeu moꝛibus indignum: ꝙ runc pater non tenetur illam dotaꝛe. Oar. in.l. obligationum. ff. de ueꝛbo. obliga. dicit ꝙ ſi puella non conſtituta aliqua dote nupſit ꝙ pater non tenetuꝛ eam dotaꝛe:quia ceſſat ratio quaꝛe pateꝛ tenetur eam dotare:exquo reppe rit uirum ⁊ ſic ſentit ꝙ maꝛitus tenetuꝛ de ſuo ſub ire oneꝛa matꝛimonij: quod placet.nam impntandũ eſt uiꝛo contꝛahenti matꝛimonium ſine dote tacite enim nidetur ſe obligaꝛe ad ſubeundum oneꝛa ma timonij:ad hoc quod nõ.in dicto.c.per tuas.æ.il. ſi cum doteʒ.ff.ſo.matꝛi. Sed ubi conſtituit pnella ceꝛtam dotem:quia aliteꝛ uir cum ea contꝛabeꝛe no lebat:tunc pateꝛ tenetuꝛ eaʒ dotar᷑̃.⁊ nota bene hoc dictum ut ſeꝛuetuꝛ cautela in iſtis nuptijs clandeſti nis ⁊ coniugijs:ut puella conſtiruat certam dotem uiro ⁊ nota hanc limitationem ad illam glo: iuris canonici:quia cõmuuiter non ſolet allegari. itelligo igitur iſtum tex.pꝛopꝛie ſicut loquitur quãdo deflo rauit uiꝛginem nullo pꝛecedente matꝛimonio inter eos: ¶ In glo. fi. in fi. hec glo. uult hic diceꝛe ꝙ ſi donatuꝛ ante contractum matꝛimoniuʒ aliquid mu lieri ſen ſponſe:tũc nalet donatio ? res donata po teſt poſtea capi in dotem a maꝛito.ſed ſi donatio ñ ſoꝛtituꝛ effectum de pꝛeſenti:ſed confeꝛtuꝛ in tempꝰ matꝛimonij.utputa uir confiterur animo donandi recepiſſe in dotem mille æ in ueꝛitate nibil peꝛcepe rit:tunc non nalet iſta donatio:quia dos nõ poteſt ſine matꝛimonio cõſtitui:ut in.c.⁊ ſi neceſſe de do. inteꝛ uir.æ uxo. unde uidetuꝛ collata iſta donatio ĩ rempus matrimonij: quo rempoꝛe donanioo eſt ꝓhi bita inteꝛ uiꝛum ⁊æ uxorẽ. ff. de do.inter nirũ æ uxo rem.c.fi.⁊ peꝛ hoc ſentit glo.ꝙ in caſu huius c.de beꝛet fieꝛi donatio pꝛius q; contꝛahatuꝛ marꝛimo niuʒ. ſed ceꝛe gloſa uidetuꝛ eꝛraſſe:quia non eſt pn ra donatio cum teneatuꝛ ad hoc ex debiro: ⁊ in ne ceſſitatibus nullus eſt liberalis.ff.ð ali.⁊æ ciba.lega. .l. i. Nem facit tex. duʒ dicit dotabit eam:= ſic ſatis eſt ꝙ confiteatuꝛ ſe habeꝛe doteʒ nomine mulieꝛis. puta mille.ſed in alijs caſibus porerit pꝛocedere di ctum gloſ.ut.l.i.?z.l.quod ſponſe.C. de dona. inteꝛ niram ⁊ uxoꝛem:⁊æ quod ibi nõ.quod limita nt no tat Hnto.in.l.ſi diuoꝛtio.ff. de neꝛbo.obliga.⁊ ðᷣ boc eſt glo. oꝛdinaꝛia que eſt ſingularis in.l.ſi uolũ tatem. E. de dot. pꝛomiſ. nam ſi uxoꝛ eſſet de nobi lioꝛi genere:tunc poſſet aliquid dari et dos auge ri: quia illa nou eſt pura donatio: ſed remunera tiua ut acquirat ſibi amicos potentioris geneꝛis et inter nirum et nxorem nuda dõatio eſt prohibi ta:æ non ꝛemuneꝛatiua.qð nõ.quia facit ad multa: quod maritus poſſet dõari nxori:æ ecõtꝛa precedẽ tibus aliis meeA glo. ij. ĩ fi ſi nir contꝛahit cum puela et cõſtituit ſibi dotẽ euadit penam:al ãt punitur nt ĩ.c.ſe.⁊ hoc intellige de iure canõico.de iure ãt ciuili aliter punitur ⁊ artiꝰ ut ĩ.c.ſe.quod nõ Abbas. 9 Summatũ c. S. ĩ. c. ꝓx. Eruenit. s Prino q, deſlo rans uiꝛginem nõ còpellit᷑ oĩo ↄheꝛe ceium ea: ſed ſi non ułt pheꝛe pnnituꝛ ut hic hẽtuꝛ.¶ Se cundo collige papam poſſe moliꝛi æ modeꝛaꝛe du ritiam ⁊ rigoꝛem iuꝛis ciuił.qð uidet᷑ pꝛocedẽ ĩ ſuo tm foꝛo.nam in foꝛo ciuili ſeꝛuabit̃ ſua lex ex qꝰ nł lũ ex eiꝰ obſeꝛuãtia iminet peccaiñ:ut nõ gl.ſingula riteꝛ in rgla poſſeſſoꝛ de ꝛc.inꝛis.li.vi.⁊ ſic uidetuꝛ ꝙ boc ⁊ ſequẽs habeat tin locũ ĩ teꝛꝛis tempoꝛalłr ſubiectis eccleſie ſʒ ĩ tꝛis ĩpeꝛij fuabit᷑ ius ciuile de q ĩ gl.i. ¶ Quõ ad declaꝛatõem ſie nũquid in di ſtincte iſte in monaſteꝛium detrudi debeat ſi nõ uult cum ea õhẽ. Inn. iʒ ꝙ fit derꝛuſio ſi ñ ult daꝛe do lem. ar. S. c. ꝓxi.ſed non declarat an ſufficiat dare dotem ad euadendum oẽs penas nec doc. ałr decla rant ſʒ puto ꝙ ſola dotis cõſtitutio nõ ſufficiat cuʒ geneat᷑ eam dotare:⁊ ducẽ in uxorẽ.ſʒ ſi nõ ulłt õbẽ dʒ eam dotaꝛe: ⁊ ẽt coꝛpoꝛalłꝛ caſtigaꝛi:ſed detruſio pot᷑it uitari fm illam opi. Inn.nõ.n.delictuʒ ſuffi ciẽter ur̃ punitũ ex ↄſtitutõe dotisꝛqꝛ ꝑſona puniri dʒ qᷓ deliquit:æ nõ burſa.¶ Ex pꝛedẽis põt colligi pena cleꝛici deflorantis nirginẽ.æ dicit Joã. and. magiſtrũ ſuũ dixiſſe ꝙ cum ipſe nõ poſſet eã ducere in uxorem deberet corporaliter fuſtigari ur hic ar. in.c.iij.ðᷣ calũ.ego puto ꝙ poterit compelli ad ↄſti tuendam dorẽ:qꝛ ↄctꝰ mẽionij non cadit ĩ eũ:tam doris ↄſtitutio ſic cum q̃ſi pro iterreẽ mulieꝛis iſta pena ſit ſtatuta:⁊ clericus bñ põt puniri pecũialiier maxie ꝓ intereſſe alteꝛius ut ĩi.c.finẽ de do.⁊æ ↄtu.ðᷣ offi. ordi. dilectus æ de penis ʒ. Itẽ hoc delictum E ſufficieſ ad ðᷣpõitõeʒ iuſta ea que płe dico de iud. at ſi clerici. n glo.i.ibi ut relegetur. dic etiã ꝙ; publicatuꝛ dimidia paꝛs bono? ſuoꝝ ut habetur ĩ loco.j.alle.per gl.⁊ hoc qn ꝑſona eſt honeſta. ſi ni lis ſubijcituꝛ uerberibꝰ ut in glo.quilibet iñ punit capite ſi uiolentiã intulit ⁊ hoc de iure ciuili: ge iur autẽ canonico pꝛocedunt iſta capitula. ¶ In glo. ij. in fi.hoc pꝛocedit quo ad teꝛminos hniꝰ.c. quia iſta capitula loquũtur tin de nirgine.ſʒ quo ad aliã diſpoſitionẽ ſtupꝛũ cõmittit᷑ nedum in nirginẽ: ſʒ ẽt in uidua honeſta ⁊= cũ puerpera ut.l.inter liberas.g .i. ff. ad iul.de adulte.l.ſtupꝛum.ff. eo. Uaritus retinens adulteraʒ J Uir. coniugem non peracta penitẽ tia particeps eſt delicti.ſecus ſi egit peni tentiam: non tamen debet eam ſepe recipere. diſtin guitur ſecundum membꝛum ibi quid ſi. Mota pꝛimo ꝙ maritus retinens uxoꝛem perſeuerantem in adu terio peccat.nam uidetuꝛ quaſi eno uxoꝛis: 2 facere cã queſtus ¶ Nẽ nõ. nõ eſſe paꝛcendũ ei qui deliquit pluries.nam delicta impunita tꝛanleũt „ „ -— in exeplũ facit optime.:.iij. C. de epiſ.audi.nõ eim eſt miſeꝛẽdũ illius qui impnnitatẽ delicti magis con ſuetudini ꝙ; emendationi imputauit: ſed quia tex. H loquitur in niro ſciẽte dubitatur quid i ignorqte comuniter tenet ꝙ tũc nõ habet locũ hoc. c.qꝛ pec catũ nõ comittitur ſine uolunrate et ignorans non conſentit.xvV.q.i.in prin.⁊ hoc uerum quo ad cui pam.ſed bigamiam contrahit.xxxiiij.di.ſi cniꝰ ⁊ nõ in. c. ij. de biga.ubi de hoc. ¶ Item dubitatuꝛ nũ qnid mariius poſſit uxori manenti in foꝛnicatione neceſſaria pietatis canſa tribneꝛe. dicũt doctoꝛes. ꝓ/ ſic. ſed non debet ſecum maritali affectione adheꝛer Ego diceꝛem oppoſitum:quia foꝛte adminiſtratio neceſſarioꝝ dat ſibi cauſam peꝛmanẽdi in peccato. nam ntilins eſurienti panis tollitur: ꝙ; ſi de cibo ſe curns iuſtitiam negligat.v.q.v.in.c.non omnis.⸗ male meriti egeſtate debẽt laboꝛaꝛe.ut.l.bona fides ff. depo. ¶ gloſa in ueꝛbo debet in fi. Mota ꝙ ueꝛbum debet impoꝛtat honeſtatem. ⁊æ non neceſ ſitatem.concoꝛ.c.i.de deſpon.impu.ſed ꝛegulariteꝛ ubi materia eſt indifferens impoꝛtat neceſſitateʒ.iia dicit glo.nõ.in cle.attendentes de ſtatu ꝛegu.quam nõ. bene pro ſtatutis. Abbas. 2Eyps Diꝛene eſt uel poreſt ſic ſũ Aritis * mari. aritus pꝛopteꝛ ſuſpitionem poteſt accuſare uxoꝛeʒ ð adul terio:et in accuſãdo pꝛefertur ceteris.hoc dicit.nõ diuidit̃ nec aliquid nõ. n glo.i ibi niolenta.nã niolenta pꝛeſumprio ſufficit ad condemnandũ.ni in c.litteris ⁊ in.c.affeꝛe de pꝛeſump.maxiĩe in adulte rio ⁊ foꝛnicatione cum directe ꝓbari non pni:quig non cadunt in ſenſuʒ teſtis. de teſti. pꝛeteꝛea. ¶ In glo.ij.in fi.de hoc an hodie maritus ſe iſcribeꝛe de heat ad penã talionis cũ accuſat uxoꝛem de adulte rio:⁊ an libellus ſit offerendus dic ut in.l.miles.. ſexaginta. ff. de adul. z. c. tue allega. in glo. æ poteſt intelligi iſte tex.ſecundum doctoꝛes. ꝙ admiituniur maꝛiti plus ceteris.quia poſſum accnſare ad ſepaꝛa tionem thori:et ad hunc effectum nõ adminuntur alij cũ eoꝝ non inteꝛſit:ſed ad penam legalem infli gendam ad mitti᷑ quilibet idoneus ut in.l.ſi maritꝰ la pria. ff. eo. ⁊ ſic põt intelligi iſte tex. Innocẽ.que ſinit. S. c. i. ?⁊ Vo. an. hic nũqᷣd ſicut pꝛopteꝛ adulte rium ſeparat᷑ coniugiũ quo ad thorum:ita ⁊ propt crimen ſodomiticũ. Inno.tenuit ꝙ non. nam ꝓpt᷑ nullum crimen ſeparari debet matrimoninʒ qno ad thorum cxcepto crimine adulterij:mſi maritus ad illud peccatum traheꝛe nellet. xxviij. q.i.idolatria et ſic intelligunt. c. omnes cauſationes.xxxiij qneſuõe Vij. et ibi etiam ponit quid de pollutione manuali. et fuit hec opinio ipſins glo.in dicio.c.omnes accu ſationes ubi glo. tranſit allegando aliqua iura pꝛo 3I contra ſed Hugo ⁊ Lauren. tenuerunt oppoſitũ 2 idem Jo. cald hic ⁊ archidia.in illo.c. omnes. et do. Anto. bic qnia nomine adulteeij ſen foꝛnicatio nis compꝛehenditur omnis illicitus coitus. xxxij.q. vij.c.non ſolum ea.canſa ⁊ queſtione.iiij.meretri ces ⁊ hanc neriorem puto.nam maioꝛ iniuria ifert matrimonio ex nefando crimine contra naturam i; ex crimine naturalr commiſſo: cuʒ antem yps di xit ꝙ ex cauſa fornicationis licitum eſt uxorem di mittere uidetur intelligere de qualibet fornicatiõe. nam ſatis nidetur formicari iſte i corpus ſuũ.æ iſta Vr opinio cõior. . Ignificaſti Sacerdoti adul terio infamato in dicitur purgatio quam ſi preſtiterit ĩ offõ imittitnꝛ: alias ab ipſo ſuſpenditur. ſic cõir ſũmat᷑ ſed iſta ſũmatio non continet in ſe dubitationem. nñ ſummo ſic nidelicet. Ad ſolam mulieris cõfeſſio nem aſſerentis ſe commiſiſſe adulterium cum ſacer daote non debet ſacerdos puniri ſʒ ſibi ifamato põt ſindici purgatio quam ſi pꝛeſtiterit abſoluitur. defici ens neꝛo ſuſpenditur ab offõ.ſᷣa pars ibi ideoque. primo ꝙ ex ſeminis emiſſione pollnũ ecclła 2Z eget reconciliatõe:non ſolũ cũ a principio eſt pu blicum ſʒ ẽt cum ex poſtfacto uenit in noticiaʒ ut h. Si vo gelictum ſemper eſſet occultũ:non eſt neceſ ſaria reconciliatio:qꝛ in vVᷣitate eccleſia non polluit᷑: qꝛ que ſãcta ſũt coinqnari non poſſũt de coha.cle. 7 mu.c.ueſtra.ſʒ quo ad nos ad terrorẽ dicitur pol lui.de quo nide glo.in.c.unico de ↄſecra.eccleſ.nuel al. li. vj. ¶ Iem nõ.tria mala que inſurgunt ex pu blico crimine ſacerdotis.nã primo alioꝝ maxie lai corum corda ſcãdaliʒãt᷑. fo uituperat᷑ oflm ? ordo clericalis. 3 pꝛeſtatur alijs materia ⁊æ licentia peccan di Juſta illud ſiquis ex uobis peccauerit faciet ölin quere populum ut in.c.magne de uoto. ¶ ltimo nõ caſum in quo deficiens in ſe purgando de adul teꝛio ſuſpenditur ab offo. ¶q Sʒ ↄtra hoc op.nam uidetur ꝙ debeat deponi.qꝛ deficiens in purgatiõe punitur ut conuicius nt in.c.accedenſ de accuſa. ſʒ conuictus de adulterio debet deponi ut in. c. cum non ab homine de iudi.ergo ⁊c. So.dicit. Hoſti. quod iſte potuiſſet grauins pũiri. ar. de coha.cle.? mu. c.ſi qnis. Jo. an.dicit ꝙ ubi agitur ad certam penam:tunc deficiens in purgatione punitur ut cõ nictus:ſed nbi non agitur ad certam penam: iunc habet locum quod hic dicitur. unde propter infami am iſte debebat ſuſpendi ab officio.ſi ergo in pur gatione deficit:ſatis eſt ꝙ ſuſpendamur.nõ hoc dic tum ⁊ limita nt dixi in.c.accedens prealle. ¶ Secũ do oppponitur exquo enim conſtabat ex confeſſio ne mulieris debebat iſte ſacerdos puniri. Solutio non ſufficiebat ſola confeſſio mulieris. prio qꝛ mu iieꝛ de ueꝛbo ſig. foꝛus fo quia ſola.nam uni ſoli n cꝛeditur quãtumcunqʒ idoneus ſit ut in.c.licet ð te ſti.ʒꝰ quia erat particeps criminis:et confitebatur delictum ſuuʒ.ut in.c.i.de confeſ.⁊..de teſti.ueni ens. Et ſi diceꝛes quare eꝛgo audiebatur h̊ mulieꝛ cum allegabat turpitudinem ſuam contra.c.cum ſu per de conceſ.preben..l.de tutela. C. de iĩ ite.reſti tu. ¶ So. ratione peccati hic auditur. Et an ? ꝙᷓ; do muſier poſſit teſtificari uide in.c. quoniam æ in .c. tã literis õ de teſti. ¶. Varto,oh Vr ꝙ iſte ſacerdos cui mulier fuit ↄfeſſa non debebat pãdere delictum in penitentia ſibi ↄfeſſũ z detectum ut i.c. oĩs de pen.⁊ re. So.hoc fec ex ↄſenſu mulieris:ut pʒ in rex ¶ In. ij. glo. in fi. dic ꝙ illa iura parum 7 nrelenimi nfeiurzniem mini. tlergenetus Conimrconi eri non leiſ⸗ launr diaidunr ouind facn man os caio bl ouo⸗ ra (M. pſeertöcme aici donett Gut non ad deitione narinſed ogeri 1 adoter eöicanon⸗ bes unii azin avo ider acl cione ſp vos föeaduimn Pnuckicebcor in aidejtwy inprgircead cgiur e lemnoni thvn nnulben ſpurunonee nhhibni Ganoin itos anlteros e nen ereſſen mdilai dimi „ 71⸗ 1 nlani wuti irl ci l non Feirinſieibe i t bi, ſattſegnn ſtdini ninonij un deſete ſranits ceſen lacan . ncnr e n ace e mumigreininener Pr nsirino ſor nare i ſongen Cfmntordo . ismumathenafcten Sernddsetngiiadin tnnemngre erodne cfcins igleorannio te n Poßß (Gonmboroptun Cyan orctſns n emntir gri utdnicn/ n r ii wci odii Euft. iuspüliar deohn n migimad aun Rprgioepwitn c mad run Nenne cRäm Mepahnfm ndi woſfcoſicgoin u r obor dl as⸗ nben dnb faciũt q;tũcũqʒ eni plures teneant᷑ ex cõi delicto ꝓ batio facta unũ quod plus eſt nõ facit fidẽ ali nn: qꝛ foꝝe ille fuit conuictus ex falſis ꝓbationibꝰ ut. l. denũciaſſe. ff. de adul nbi plus ꝓbat᷑ ꝙ etiaʒ ſi muſier fuiſſet cõuicta ĩ iudicio ꝑ teſtes:talis ꝓbatio nõ ſufficeꝛet ſaceꝛdotẽ:qꝛ res inter alios acta zc̃. nide tñ ad mateꝛiã qðᷣ nõ.in. c. pe. de re iudi. æ in.I. ſepe. ff e.ti. D glo pe m fi. nõ. ꝙ ſola confeſſio paiticipis criminis nõ eſt ſufficiẽs canſa ad canſan dũ infamiã ? ad inducendũ ad puꝛgationẽ ei quem dicit eſſe paꝛicipẽ.uide qð nõ.i.c.i.de ↄfeſ.= i. l. fi. C. de accu.poſſet iñ tex. intelligi qn ex confeſſione mulieris infamia tranſiuit apud bonos æ gꝛaues:z= iminebat ſcandalũ euitandũ.etiam ſine alia infamia inducit̃ pnꝛgatio:ut in. c.inter.de purga.ca.dixi ple ne in.c.qualit᷑ æ qn.j.de accuſa. Ntelleximus. Mulieꝛ petẽs ꝛeſtitnutionẽ ma iri repellit per exceptionẽ adulterij mani feſti niſi ⁊ ipſe nir adulteratꝰfuerit:⁊2 pꝛobat.uł ſum ma ſic ⁊ geneꝛalius Coniunx coniugẽ de adulterio impeter̃ non poteſt. ſi ⁊ ipſe adnlteꝛiũ cõmiſiſſe con nincatur. diniditur pꝛimo facti narratio. ſecundo in dicis datio. ibi quo circa. ¶ Mõ. pꝛimo epᷣm loci poſſe excõicare laicũ pꝛopter adulteriũ: naʒ ut h̊ öẽa inuit non ad petitionẽ mariti ſed ex officio ſuo epᷣs adulterũ z adulterã excõicarione aſtrinxit. 2 ſic ha bes unũ caſuʒ in quo index eccleſiaſticꝰ haber iuriſ ditionẽ ſuꝑ laicos.ſ.rõe adulterij. ⁊ iſtum tex.iduco ʒ JYo. an. in. c.fi. de fo. cõpe.li.vi. ubi dixit eccleſia ſticũ iudicẽ ſe non impedire de adulterio:niſi quate nus agitur ad ſeperationẽ thoꝛi. hic enim nõ ageba tur ad thoꝛi ſeparationẽ:⁊ nihilominus lata fuit ex cõicatio in iſtos adulteros.æ non ſolũ in mnlierem que receſſerat a uiro:ſed ẽt ĩ adulterãtẽ ſecũ: qð eſt ſingulaꝛit᷑ notãdũ. facit. c.i.de offi.oꝛ. Er rõ q̃re ſe ipedit in iſtis caſibus õ laicũ ⁊= nõ ĩ alijs criminibꝰ põt eſſe:qꝛ ꝑ iſtud crimẽ mr̃imoniũ niolat quod eſt unũ de ſeoptẽ ſacramẽtis eccleſie:ut i. c. debiium. de biga.vñ q̃ſi ipſuʒ ſacramẽtũ niolat᷑.pꝛo hoc de fo. ↄpe.cũ ſit. t ꝙ adultera petens abſolutio nẽ ab excõicatiõe dʒ pꝛiꝰ abinrare adulterium.i. cũ iuramento renunciare pꝛomittendo de nõ redeũdo amplius ad enndẽ. æ fit iſta abiuratio quãdo timet de reditu ad eundé. de quo in. c. clericos. de coba: cle.æ mu.¶rHnõ.tertio ꝙ õ petentẽ reſtirutionẽ cõ iugis obſtat exceptio adulterij manifeſti: ?2 ſic petẽti reſtitutionem obſtat exceptio defectus pꝛopꝛietatis notoꝛie ſiue ſurgat notoꝛietas ex euidentia facti: ſi ne per paatis confeſſionem. ↄ quẽ agiiur. cõcoꝛ. c.ſi gnificaſti. S. de diuoꝛ. æ qdᷣ nõ. Inno.de fi. pꝛeſby. conſtitutis. Et nõʒ hoc etiã pꝛocedere qñ notoꝛieta tis defectus nõ eſt ſuper torali defectu ipſius iuꝛis. nam pꝛopter adulteriũ nõ diſſoluitur matrimoniuʒ in totũ ſed tin quo ad tho. xxxij. q. Vij. in. c.i.? mn exceptio adulterij manifeſti obſtat petenti reſtiturio nem. facit. c. ad decimas. de reſti. ſpoli. li. Vi. WrSES nõ. ꝙ petenteʒ reſtimtionẽ cõiugis nõ põt lobijci de a dulterio notorio. uel ꝑ euidentiaʒ rei nł ꝑ cofeſ ſionẽ partis. vn teſtes nõ poteſt probari ad impe dieẽdam reſtitutioneʒ ſpoliati.? hoc iõ qꝛ ſoliario priuilegiata ẽ. ut in. c.fi.de ord og hicn no caſun in qꝰ cum dolo ↄpẽſat᷑:⁊ ðᷣlictũ cum delicto. 7 aduerte qꝛ hoc indiſtincte nõ procedit:nam ſi age retuꝛ a ĩ penã legaleʒ infl gendam delictũ nnius nõ tollitur ꝑ peccarũ alterius:imo cuiſliber vllictũ pena cõdigna puniri debet in..ij. F. ſi publico.ff. eo. facit .C.multi.ij. q.i.fed iſte tex. procedit cum agitur cim liter ad ſeperationem thori. = ſic agitur ad priuataʒ utilitatrem: iunc paria delicta mutua compenſatione tolluntur: ut.j.ſubijciam. ¶ In glo. i. ĩ fi. nõ glo. ⸗7 uide ꝙ nõ per glo in. e.ſignificaſti.de diuor.⁊=.c. lras.de reſti.ſpo.⁊ nõt Inno. de regula.c. neniens Ratio huius g'o. eſt quia nxor recedens ſpon tanee a uiro. quia ſolo animo detinetur talis quaſi poſſeſſio. unde ſi rediens non admittitur tunc ſpo liari uidetur. æ quod dixi in uxore idem itelligas in marito: nam maritus 2 uxõ in boc iudicãtur ad paria:ut hie in tex.= in.c.gaudemus S. de diuor. n glo. in uerbo euidentia in fi.nõ duos mõs probandi adulterum manifeſtum. primus ſi mulier publice fuit adulterata: non tamen capias ſtricte nerbum publice.ſ. omnibus uidentibus ſit proſtitu ta. ſed intelligitur quod recedens a marito ſuo ad heſit publice cuidam concubinaꝛio: nam conuin citur publice de adulteꝛio:ex quo in domo habet alienum nirum in menſa ⸗7 lecto ⁊c. ut in capitulo finali 2. c. tua. de coha. cle. ⸗= mu. Item poſſei conui ci de publicitate ſi paſſim admittebat uiros ad eam cauſa adulrerij facit l.palam. ff. de ritun nup. æ quod nõ in. c. cum in dioceſi de uſuris. Scdᷣs modꝰ ꝓbã di ſi hʒ filiũ cũ alieno marito.⁊ ĩtellige hũc caſũ quã do tãto tpᷣe ſterit ſeꝑata a uiro ꝙ n poruiſſz ↄcipeꝛe a marito:ut qꝛ nũc peperit:⁊æ eſt annus ꝙ a marito receſſit:uel maritus ab ea.tũc apertiſſime pꝛobatur adulteꝛium:ut.i filium. ff. de his qui ſunt ſui nel ali. iur. æ ita intelligo iſtam glo. nam ſi in domo maꝛiti ſecum cohabitantis peperit filium. tunc pꝛeſumimr filius mariti: ut in. I.quia ſemper.ff. de in ius.uo. ⸗ in.l. ſi uicinis ſcientibns.C. de nup. etiam ſi pꝛoba retur ꝙ tempoꝛe conceptionis adulterabatur parit cum quodam alio:ut eſt tex. ualde nd. in. l. miles. F. defunto.ff. eodem titulo. ꝙ nota. Et eſt ratio: quia ex quo eodem tempoꝛe paꝛiter cognoſcebatuꝛ a uiro ? ab adultero debemus fauoꝛe filiorum pre ſumere eum filium mariti 2 quia in dubio debemꝰ faceꝛe benignam inter etationem: ut regula odia. li. vi. cum 6.( In gio in nerbo mutua compenſa tione. ibi dicitur. S de excep. dilecti.⁊ ibi glo.clariꝰ loquirur qᷓ; faciat hic Innocẽ. tamen non tradidit perfectam ⁊ claram tehoricam. Sed tu dic claꝛius ut colligitur ex dictis legiſtarum:in.l.cum mulier.⸗ .ff.ſolu. matꝛi.⁊ fnit de mente Innocẽ. hic.⁊ glo.in pꝛealle.c.dilecri non clare loquatur ꝙ ubi excipiens de dolo certat de damno uitando. tunc non admit titur replicatio doli. et ita loquitur textus in. . marcellus hic alle. pꝛo contrario. ⁊æ ratio eſt quia ¶ De adulterijs. li admitteretur ꝛeplicatio doli elideꝛetur exceptio: et dotem ut in. e. plerunqʒ de dote poſt diuoꝛ. reſi. actoꝛ ↄſequeꝛet᷑ pꝛemium ex dolo ſuo. ſed ubi exci Idem dic econtra:ſi maritus fuit adulteratus ur colo in piens de dolo cerat ð lucꝛ0 captãdoꝛtunc admittit poſſit nxoꝛ petere ſeparationem matrimonij quo gammmin mhl gedt ꝛeplicatio doli. et ita loquitur iſte texius.nam mari ad thoꝛum: æ lucrari donationeʒ pꝛopter nuptias: mmg lmunr iumi tus hic excipiebat de aduiterio ad lucruʒ conſequẽ ur. 5. ut lite non cõle. c. i. 7. c. dixit. ?.c. ſi quis uxo gnſcmtunum dum uidelicet ut lucrum conſequeꝛetur lucꝛãdo do ri. xxxij. q.i. ¶ In glo. i. ex hac glo. ualde intriĩca l n iſſi 6o tem pꝛopteꝛ adulterium: et ut conſequeꝛetur matri ta colligi poſſant quatuoꝛ unles ? cotidiane queſti aalimna mmni monij ſeparationem quo ad thorum. ideo admitii ones. prima nunquid diſpoſitio huius.c.pꝛocedat hran chntommt ſan ꝛeplicatio mulieris de adulterio niri. nam ſi non ad quando maritus cõmiſit adulterium poſt ſententiaʒ Gmnimn eſrin ſns mitreretur ꝛeplicatio mulieris de adulterio uiri: ipſa ſeparationis latam pꝛopter adulterium mulieris: ut glel in In 2emanerꝛet in dãno et puniretur de adulterio ſuo er ſic ex adulrerio ſecuto poſt ſententiam uxoꝛ recupe eNunhh gaindbi adulterium niri. ꝛemaneꝛet impunitum. æ lucraretur ret dotem ſuam ⁊ ſeruiturem amiſſam in marito. lnadan r maruus de adulterio mulieꝛis et nõ conira qð eſſe nam tex. iſte non dicit ꝙ ſententia fuiſſet lata. nec in ci genoſeipunn non debet. Conclude eigo eandem eſſe ꝛationem in ueritate eſt aliquis tex. in iure boc clare pꝛobans. ittinſinſun admittendo ꝛeplicationem:et non admittendo: quia nam c. ex litteris de diuoꝛ. quod uideriur urgere ex dmnnmimmni nmineſti ſempeꝛ aiadueꝛti debʒ ut non conſequaiur unus lu preſſe: non loquitur in ſententia. ut pater in eo in dioneee nyrs ſi M crum æ alteꝛ danuʒ. Sed diceꝛes tu cõtꝛa hanc the quantum dicit ꝙ pꝛiuatim fuit iniuncta coniinentia ouit tinc hilllonn. oricam facit. quia uxoꝛ debet excipeꝛe de adulterio * minrnd imnins n ad lucrum captãdum videlicet ut euadat penaʒ de licti:ſed dic ꝙ ilud ꝓprie non eſt lucrum capiãduʒ nidelicet ut euadat penam delicti:ſed euuatio doni: ¶ Sed oppo. contra pꝛedicia ? tex. nideiur ꝙ pa ria delicta nõ tollant᷑ mutua ↄpẽſatiõe:iĩmo qvodli bet ꝑ ſe puniri debet: ar. in.l.quẽadmodum.S.ſi na nis. ff. ad. I. acquil. Sol. aut agitur criminaliteꝛ: 2 n tollunzur mutua cõpẽſatiõe.ut.sS.dixi.aut agitur ci uiliteꝛ: æ tunc aut delicta ſunt cõmiſſa circa idem.ut hic. aut circa unuʒ:et tunc habet locum iſie. tex. aut ſunr cõmiſſa circa idem: ut hic. aut ſunt cõmiſſa cir ca diueꝛſa. utpina tu dixiſti mibi conuictum ? ego tibi. nel quia tu fuiſti mibi furaius nnam reʒ ? ego tibi aliam. ? tunc non fit compenſatio ut in ↄtrario imo quiliber ageꝛe poteſt pꝛo iniuria ſua.⁊ pꝛ0 ſuo dãno. nec ꝛepellitur ab agendo pꝛopteꝛ exceptioneʒ furti uel iniurie ſecundum Innocen qð nõ. Et ex boc babes duas limitationes ad iſtum tex. nide p Spec. de iniurijs. S. i. ⸗= d ultia Ba fraternitas. mugnz mutua compenſatione tolluntur. Vel ſic. Mon poteſt maritus conſoꝛiuʒ uel cohabitauonẽ gxoris declinare ꝓpteꝛ adulterium: ſi et ipſe fuit ad ulteratus. uel 3 lic. Non debet ſeperari matrimo nium quo ad tborum ꝓpter adulteriuʒ quãdo am bo coniuges fuerũt adulterati. ſecũda pars ibi ſuꝑ quo. ¶ Mora prio ar. ꝙ ex ſola depꝛehenſione in adulterio connincitur mulieꝛ ſen uir de adulterio. Vnde non eſt opus ut reſtes pꝛobent adulterium:ſʒ depꝛebenſionem qũtaxat ſecundum Hoſien. Sed u intellige boc dicium qnãdo depꝛeheſio fuit lacia in ipſo facinoꝛe: ſecus ſi ad depꝛehenſionem fuerũt admiſſi extranei. de q dic ut plene nõ.in. c.cũ ñ ab homine. de iudi. ora illud generale paria deli cta ⁊&. ⁊ limita ut dixi.S.c.pꝛoximo. WMiez nõ. ꝙ licet ꝓpieꝛ adulterium mulieris poſſit ſeparari ma riimonium quo ad thorum. non poteſt tamen ma rtius cũ alia cohabitare.ſed tenetur contineꝛe alias ad uxoꝛem ꝛedire:qꝛ ꝓpteꝛ adulteriũ ſeꝑet matri moniũ quo ad ibhoꝝ:nõ tñ quo ad niculũ. qꝛ ꝛema ner ↄinges. nõ tenet marit eã alimẽtare: lucrar nam ſi fuiſſet ibi lata ſententia non prinatim ſed pu blice fuiſſet lata. (Berunda queſtio principalis eſt. nunquid pꝛopter adulterium coningis poſſit cõ iunx qui non deliquit pꝛo ria auctoꝛitate denegaꝛe debitum coniugale. (Eaa queſtio nunquid re tentis eiſdem terminis poſſit propria auctoꝛitate ex domo repellere. ana queſtio.nunquid con iunx non peccans faciat ſibi preiudicium reddendo debitum coniugi qui peccauit ante ſententiam lataz per eccleſiam. ¶ Quo ad primam queſtionem con cludit glo. qꝙ non obſtante ſententia poteſt uxoꝛ pe tere ſuum. ⁊ ſic per conſequẽs repetere dotẽ:qꝛ nix adulterando uẽ renunciare iuri ſuo.2 ſic cõiꝛ doct. tranſeũt. Sed glo.tenuit ↄrium in. c. apoſtolꝰ. alle. in glo. dicens ꝙ licz index ex officio ſuo poſſet rein tegꝛare matrimoniũ:non tñ piugi competit actio ? hanc opi. tennit ibi Archi. ⁊ Inno.in.c.illa de di noꝛ. æ hec opi. tanꝗᷓ uerioꝛ mihi placet. non enim põt uxoꝛ pretẽdere ſpoliationem ex quo fuit ſeꝑaia per iudicium eccleſie.nec ius agendi de nouo ſibl competit. cũ ſemel amilſerit ſeruitutẽ quã babuit in maritum: ſed iudex ex officio ſuo debet reintegrare matrimonium ratione deli ſleue rier ſeparatio nem iaceant in peccato. ¶ Quo ad ſecundã ? terti am gqõnem concludit glo. ꝙ ſi adulterium eſt mani feſtum pꝛopria auctoꝛitate poteſt denegare debitum coniugale.æ eam de domo expellere:ſecus ſi occultũ æ idem Hoſtien. bic ?æ Joan. cal. qui tamen dicit ꝙ dotem non lucratur niſi ſecuta ſententia: quia cũ illa ſit mera pena non debet imponi niſi per iudice,z xxxiij. q.iij. F. nihil.Sed denegare debitum ⁊ eam dimittere põt anctoꝛitate diuina: ut in prealle.c.apo ſtolus.eccleſia tñ compellei ad reſtitutionẽ niſi ſibi fiat fides de adulterio.dnñs Amo.dicit ꝙ debitum pꝛopria auctoꝛitate põt denegare:ſed expellere de domo non põt: qa bic requirit fem ꝙ ſine indice fi eri non põt nec debet.ar.in.c.poꝛꝛ0 de diuoꝛ. 7 iſta fuit opi glo.xxxij.q.j.c.i.⁊ nide etiam glo. ĩi Zrium in. c. ex ꝑte de ſpõ.ſʒ primũ diciũ ſeqt indiſtincte ſequoꝛ. pꝛo hoc addaco tex. in.c.agatoſa.xxvij.q. ij. ubi quidã pꝛopter adulteriuʒ mulieris itrauit mo naſterium. ? ibi papa dicit ꝙ ſi põt cõſtare de adul terio licite intrauu. Si enim requirererur ſetẽtla ad gtmmimmim mn uutl Comolen ,nn tienjmri creo nnl n cri ir n enienun icuſmn mien a allignio ni Irne ce dvor ſecis iagert he Gisdd penienraman wn pon ſöfitanſins in and a Reirsranacnod in. cerd aluſeri ipepionnc Ro in cpeelen oropponi lol bicincpee? ſe ſuftat o ¶ermfrogwn i lim ⸗ Siuſmnſ mn imnon i u gallltuns ar mj lih̃ t or ieiur auler a oni ſen germr ninnaiim Ndmmn mr auninim iim wiaponliscon orinlit munn aſfeeen e minc (ntiaht lioln Qlin inr ang hec e uits n utiheng doſn Mkmnchij ſni phibiio fn ſenanhulrcim i uti thinr i⸗ Yemminmr izali tancen Ne rozivng. mnborcievi bugr ſele n n uinfilnmmaninn Anonpruannttne nchguſo n Munnmn nge oſt d ni mvniar mn Mw nnucd ve lrprprnmmmine mn gpcſiomguid con hbigrancicannteccends Germn neſondwum a; Nupinen decſcendn meſenena Wrwende oflegnis epann rand Mmaare imni o e lcot doe⸗ nurzinn incooal ntr aftmo io lrnn rci apiArt : NMon hr n mbi ue on enn toranercto iirgn usnondi de eid ſ giſernimi müdthinn oo adede donlchn re Nrpee Cnnn Nond ancüttei goglumun a nm 9 orperatinn. – non d ſo es u, an⸗ 5 rap. 2 inccdia. peꝛdendã iſtam ſernitutem cõiugalem non naluiſſer iſte ingꝛeſſus ante ſñiam. aꝛ. in. c. quidam.de cõuer. cõiu.ad idẽ facit.c.ſignificaſti.de dinoꝛ.⁊ hoc puto nerum indiſtincte ſiue manifeſtum ſit adulteꝛinʒ ſiue occultum.nam ipſe deuſ dedit hanc poteſtatem con ingi nt poſſit dimitteꝛe foꝛnicationem.nec dictuʒ. c. agatoſa diſtinguit fateoꝛ tamen ꝙ eccleſia compel lit ad ꝛeſtitutionem niſi ſibi conſter de adulterio. (Anoad ultimam.q nunquid faciat ſibi preiudi cium debitum ꝛeddendo ante ſententiam. Glo. con cludit ꝙ ſic.ſi ſoonte faciat. ſecus ſi ad mandarum eccleſie. Idem HMoſt. z idem Inno. in. c. inquiſitio nis de ſen. excõicatio:licet aliud uideatur ſentire in c.õ.ꝓximo.ſed pꝛimũ dictũ plus placet:⁊ uide gl. xxxij.q.i.⁊.c.i.nã ſi ipo facto peꝛdit ius quod habe bat in maritum: ur̃ maritus in ꝛeddendo debitum ſi bi parceꝛe:æ moꝛes ſuos appꝛobare.ar. de loca.c. . . 2 „— PS potuit.⁊ in.c.quẽadmodum.de iureiurã. ¶Extra gl. queritur quid ſi maritus qui ↄmiſit adu terium egit penitentiam nunc accuſat mulieꝛem de adult᷑io ad ſeꝑationem thoꝛi nunquid poſſit ꝑ exceptionem adalterij repelli Iʒ de eo egerit penitentiam. Inn. S. c.ꝙxi renʒ ꝙ ſit. nam penitentia non preindicat iu ri queſuo mulieri ex adulterio mariti.ar.in.c.gau demus. de diuoꝛ. ſecus ſi ageꝛet per niam denũciati onis ad penitentiam:qꝛ tunc non ꝛepelleret᷑ ex quo nõ fuit amplius in peccato. ar.in.c. quẽadmodum de iureiuran. æ quod ibi nõ. ltimo qᷓrit᷑ an ex ceptio adulterij ſit ꝑẽptoꝛia uel dilatoꝛia dic ſʒ In no.in.c.pᷣcedẽti ꝙ põt opponi ĩ nĩ ꝑẽptoꝛie:ut col ligit hic in. c. pce. ⁊ ſic ſufficit opponeꝛe poſt lit. ot. Irem põt opponi in uim dilartoꝛie utpnta in nõ es audiendus petendo ſeꝑpationem ꝓpter adulteriũ qꝛ et tu es adulteꝛatus.ar. xxxij. q. vi. c. i. . ij. qð ibi nõ.⁊ hoc qn agitur ciuiliter ad ſeꝑationem mf̃i monij. ſi ueꝛo ageꝛetur criminaliter ad penam infli gendam:tunc non admittitur aliqua exceptio dila toꝛia poſt litis cont.ut in.l.ſi maritus. F. pᷣſcꝛiptio nes. fl. e. de quo peꝛ Inn.in. c. pꝛece. tene menti Be aproe r eenin uiolato. ecckia ¶ Kica. uia iter cetera pᷣcepta decalogi ſcribitur non occides non mechaberis.nõ furtum facies ⁊c. ⁊ ſic poſt mechiã ſequit̃᷑ ꝓhibitio furti. ideo poſt Kicas pᷣcedentes reſtat nideꝛe de furto.ſed qꝛ rapina ꝑtim ſe bʒ ad mechiã cuʒ.ſ.rapitur mulier ꝑtim ſe bʒz ad furtum cum ↄmittitur in alijs rebus.ideo interſerit banc Gicam de raptoꝛibus: 2 qꝛ fꝛequenter cõmit tuntur in hoc delicto ĩcendia æ uiolationes eccliaꝝ. 10 in ꝛubꝛo ſubiiẽ de icẽdiaꝛijs = niolatoꝛibꝰeccliaꝝ IIi &α Raptoꝛ ab illo epo g£ illis *punitur in cuius dio ceſi rapinam commiſit.? index do micilij ſuffragatur uel plenius ⁊ ſic Ratione rapine ſoꝛtitur quis foꝛuʒ non ſui iudicis ⁊ ab eo porerit puntri pꝛopꝛio iudi ce ſuffragamte. primo exceſſus fo pena ibi placuit. Mõ primo driam iter rapinam z depdationeʒ po nuntur enim hec ut diuerſa.⸗z rapina ᷣm JYo. an. committitur in rebus imobilibus depᷣdatio in mo bilibus ut in animalibus. dic tũ ꝙ ut plimum fumi tur equoce. de quo inſti ui.bo.rap.poſt pᷣn.¶ Se cundo nõ.qꝙ excõicatio ferri põr pro delicto.ꝙ; uñ Otra.c.ſacro.j.de ſen.excõi.ideo intelligit tex. ꝙ dʒ ferri excõicatio pro delicto.i.pro ↄtumacia ſurgen te ex delicto. nã primo deber admoneꝛi ꝙ ſatiſffaciat ⁊? ſi non intendit ſatiffaceꝛe excõicabituꝛ:ut in.d.c. ſacro. Conclude ergo ꝙ ab homine non feitur ex coĩcatio niſi pꝛo contumatia:ſed a inꝛe feꝛtuꝛ qnqʒ pꝛo delicto.ut.xvij q.·iiij.ſiquis ſuadente.ita dicit g lo. xj.q.iij.c.epᷣi.poſſet etiam dici ꝙ etiã a iure fer tur pro contumatia:quia conſtiturio tacite amonet ne quis com mittat illico delictũ:= iõ etiam ĩ ſtatnto ſynodali põt ferri excõicatio pro delicto abſqʒ alia admonitione:ut.c.ij. de conſti.li. v. ¶ Nota ʒ ibi loci prelato ⁊c.ꝙ nedum eps ſed quilʒ prelatus ha bens iuriſditionem poteſt excõicare:qð eriaʒ proba tur in.c.cum ab eccleſiarum. de offi. ordi.⁊= in.c.i.ö ſen. exco.li.vj.dico plene in repetitione.c.ſiquis cõ tra clericum:de foꝛo.compe. uarto nora q6 excõicatus in uno loco excõicatus eſt in quolʒ alio ota loco:⁊ tanquam excõicatus eſt uitandus. ꝓ rõne delicti ↄmiſſi in alieno teritorio poteſt liga ri nedum corpus a indice delicti ſed etiam ipſa aia nam excõicatur nt hic pater:fortius ergo poterit at᷑ fici corpus.ad hoc.c.poſtulaſti. de foro. comperenti 2 auc.qua in prouincia.. ubi de cri.agi opor. Et faciunt hec ad. q. nunquid delinquens in aliena perochia ſubijciatur quo ad forum anime iudicio il lius ſacerdotis ubi deliquit:z ſic teneatur illud pec catumn ſibi confiteꝛi.?æ ab eo recipeꝛe penitentiam. gl. eſt ſingularis. xvi. q.i.placnit licet obſcure loqua tur nidetuꝛ tamen concludeꝛe ꝙ non:æ ira cõmunit tenetuꝛ. Et ſic nõ. nnam dffeꝛentiam inte⸗ foꝛmm cõ tentioſum ⁊ penitentiale.⁊ diueꝛſitatis ꝛatio eſſe põt nam in foꝛo ↄtentioſo imponitu: pena.nt ſatiſfaciat reipublice lele quam ſcandaliʒauit delinquẽs.⁊ ideo pena imponenda eſt ubi delictum fuit peꝛpetratum: 7 ob h delinquens quo ad iſtam penã ſoꝛtituꝛ foꝛũ alieni iudicis:ſed in foꝛo penitẽtiali imponituꝛ pena ut ſatiſfiat deo quẽ leſit. æ cũ in hoc foꝛo habeat ſa ceꝛdotẽ ꝓpꝛiũ loco dei:ut in.c.oĩs.j.ð pe.⁊ re.ideo a ꝓpꝛio ſaceꝛdote nõ ab alio dʒ indicaꝛi ĩ foro aĩe. Itẽ inteꝛeſt pꝛopꝛij ſaceꝛdotis cognoſceꝛe uultꝰ po chianoꝝ ſuoꝝ ut ſic melius poſſit redaꝛgueꝛe paro chianos ſuos quoꝝ notiniã hʒ. ? iſta ranio multũ fa cit ut quis potiꝰdebeat cõfiteꝛi ſuo ſaceꝛdoti dũmõ ſit intelligẽs qᷓ; iſtis fꝛatꝛibus mẽdicãtibꝰ.qꝛ ipſe bʒ cuꝛã aiaꝝ ⁊ meliꝰ cognoſcit qualitatẽ ꝑſonaꝝ.æ plꝰ cꝛedo eos meꝛeꝛi ↄfitendo ſibi q́; erneo:qꝛ magis uerecũdatur:æ uerecundia eſt maxia ꝑs penitẽtie:ut dici¶ Augꝰ. in. c. quem penitet de pen. diſ.i.nã miti nadant ad fratres ignotos ut euitẽt uerecundiam ĩ confuendo ꝓpᷣo ſaceꝛdoti. In glo.i.ibi ſed hoc non eſt vin. ⁊ hec opi. cõiter tenetur. Conclude ergo nedum rõne rapine:ſed etiam cuiuſiʒ alteriꝰ delicti qͥs ſortitur illius iudicis foꝝ ubi deliqᷣt: ut ſi ibi reꝑ iatur poſſit excõicari ſi non uult ſariſſacere. Itẽ po terit capi ⁊ alia q;tũcũqʒ graui pẽa affici ꝓut delic mũ meret᷑.uñ põt ẽt ab ordie vᷣponi.? ab oĩ bñficio . 7. ¶ De raptori. 7 iucendia. ꝑ iudicem delicti.ut in. e. poſtulaſti. de fo. cõpe.⁊ lʒ glo. hic dicat ꝙ ſnia mandabit᷑ executioni peꝛ epm propriũ:iñ intellige qñ ſmia eſt exequẽda in rebus poſitis in alicuius teꝛꝛitoꝛijs.? ita loquitur.c.poſtu laſti alle. in glo. Si aũt ſnia eſſet coꝛpoꝛis afflictiua tunc mandatur executiõi ẽt ꝑ epʒ delicti:quia ꝛõne delicti hʒ plenã iuriſditionẽ circa peꝛſonam. ad hoc cle. paſtoꝛalis de re indi.æ de hac mã dic ut plene nõ. in. c.fi.de foꝛo.compe. ¶ SDed circa hoc dubi tatur de.q. quotidiana. nunquid iudex delicti poſſit punire delinquẽtẽ ſᷣm ſtatuta ſua an ſᷣm ius cõe tin 7 poſt multa cõcludit h̊ Jo.cal.⁊ bene ꝙ ſic:quia 20e delicti efficitur ſubditus quo ad illud delictuʒ ꝙ hoc.vViij. di.que cõtra moꝛes ⁊.c.a nobis. ð ſen. excõi. facit.c.ut aiaꝝ.⁊ qð ibi nõ.de conſtitu. li. Vj. Idem tenuit Jo. de lig. in. d. cle.paſtoꝛalis.vbi foꝛ mat aliã. q. magis notam ⁊? dnbiaʒ. ¶ Munquid iu dex domicilij poſſit punire ſubditũ alibi deſiquẽteʒ Fm ſtatuta ſna.⁊ cõcluſio ſit iſta ꝙ aut ſtatutum lo ci domicilij penã iponit ipſo facto: æ tunc non ligat ſubditũ alibi deliuqueteʒ: ut nõ.in. d.c.ut animarũ. Aut pena eſt imponẽda ꝑ ſniam:⁊ tunc poterit pu nire m iſtud ſtatutũ:dũmodo ſtatutũ nõ cauſet de lictum de nouo:ſed diſponit circa illã ꝓhibitionem a iure. Rõ diueꝛſitatis ẽ: quia nõ põt quis iduceꝛe delicrũ de nouo in alieno tenitorio. Exemplum de nocte paſſionis dnice cõſnetudo ẽ ut xpiani uadãt de nocte ad eccliam eps unius loci ſub ceua pena ꝓhibuit: ⁊ ſtante pꝛobibitione ſubditꝰ eppi qni ꝓhi buit in dioceſi alteriꝰ epi iuit tali nocte ad eccleſiaʒ ceꝛte tũc non põt puniri ꝑ iſtum epiſcopũ pꝛopriuʒ: guia in illo loco ndi cõmiſit nõ erat delictum.⁊ hec nõ. n ea. glo.ibi ſi crimen facile fuerit ⁊c̃. hec glo. cõcludit ꝙ de crie leui alibi cõmiſſo põt iudex domicilij cognoſceꝛe. qꝛ de gꝛani non poſſet. Sed cõcinde melius poſt cal.hic ꝙ de quocũqʒ crimine alibi cõmiſſo põt iudex domicilij cognoſceꝛe 2 pu nire:nã ſicut ꝛõe pctus alibi geſti.⁊ ꝛõ̃ne ꝛei alibi ſi te poteſt iudex domicilij cognoſceꝛe: ut in.c.dilecti. de fo. compe. æ nõt. glo.in.l.fi.C ubi in ꝛem ac.et ita 25 e« delicti:al foꝛus domicilij ſupeꝛflueꝛet. et hoc ſpeciſice vr ꝓbari in.c. cum contingat.de foro cõ pe.nõ ob. iura q̃ loquũtnr de ꝛemiſſiõe:qꝛ ꝛemiſſio dʒ fieri ad requiſitionẽ iudicis delicti.un ſi ille non curat requirere põt iſte punire.uel foꝛte pꝛeuenit ꝛc quiſitionem. ⁊ maxie hoc pꝛocedit hodie ubi de cõ ſuetudine non fit remiſtio. Et ponit bic cal. illã. q. nõ. nũquid ualeat cõſuetudo in nõ ꝛemittẽdo. ⁊ con cludit ꝙ in iudice dõicilij ſen delicti ualeat cõſnetu do. ſy ĩ alieno iudice nõ ualet. Rõ diueꝛſitatis ẽ. qꝛ p cãu delictũ nõ ꝛeãneat ipunituʒ:qꝛ iudex doiĩcilij ut delicti poterit punire.ſʒ in ſo caſu delictuʒ ꝛema net impunitũ:qꝛ iſte foꝝe qui tꝛanſtulit ſe ad alium locũ nũqᷓ; iret ad domiciliũ uel locum delicii ⁊ ſic ſi nõ fieꝛet ꝛemiſſio delictum ꝛemaneꝛet ipunituʒ:eꝛgo cõſuetudo ẽ irrõnabilis.?æ ꝑ cõſeqns n pᷣſcri ptibiliſ ut in. c. fi. de ↄſue.⁊ nõ bñ hãc.q.⁊? de hac remiſſi one an ſit neceſſaria: ? qliter debʒ fieri.uide bonaʒ glo.in. d. cle. paſtoralis. ⁊ plene exaĩo in. c.fi.de fo. ope. Et inqꝙtũ glo.ĩ prima ꝑte alle.l.de militibys. dic ꝙ ponit caſuʒ ſpalẽ ĩ milite.de eo tñ dicẽduʒ ut nõt glo. in.l.magiſterie.C. de iuriſ.om.in.⁊ faciũt hec ad.q.aliquis cõmiſit hic furtum. ⁊z cum ipſa re furtiua tranſtulit ſe poſtea ad alienũ territoꝛium:nũ qͥd poſſit puniri ꝑ illum indicẽ nbi reperitur cuʒ re furtiua uſqʒ ad tpᷣs. Mar. cõis opi.erat ꝙ non:qͥa ex aſſidua ctactione non oritur noua actio furti. ſed Mar. i.l.ſi dñiuʒ.ff. de fur. tenuit contrarinʒ. ſi cut enim ex interuentõe pſone oꝛit᷑ nona actio furti ut i. d.l.ſi dnium.ita ex õctatione facta in nono ter ritoꝛio.⁊ ꝑ illam opi. Mar.plurimi ⁊ plurimi bomi nes ſunt ſuſpenſi.ſed modernioꝛes adhuc dicunt ꝙ de ſtricto iure illa opi. Oar. non ꝓcedit Fran. tñ de aretio illam opi.bar.fuit ſacutmus.⁊ dixit illam ꝓbari in.l.inficiãdo ĩ.ꝗ. infans.ff de fur. bñ tñ fac in ar. ſed non ꝓbat neceſſario.nec ulltra procedo. q̃a opi.piculoſa eſt¶ Et in fi glo. ut clare ĩtelligas hanc ultimã ꝑtem poſſunt plures elici queſtiões.pᷣ ma qõ nunquid archiepᷣs ſeu alius ſuperioꝛ delin quens in territoꝛio ſui iferioꝛis poſſit ab eo puniri Secunda qõ poſitis eiſdẽ terminis nunqd icidat in ſtatuiũ ̊ iferioꝛis. Lertia qõ nunqd ſtatuẽs incidat in penam ſui ſtatuti ſi Zfaciat. Quarta qõ nunquid par nel ſuꝑioꝛ in dignitate poſſit puniri ꝑ iudicem delicti.æ multe olim fuerunt opi.ut nõ.in. c. ut aĩa rũ de ↄſti.li.Vj.ꝑ Acchi.⁊ hic per cal. Jo.an.poſt ea diſpurani ur hr̃ in regula cni lʒ.de reg.iur.li.vVj. in mer. ⁊ cõis opi ſen concluſio ẽ iſta ꝙ ſuꝑioꝛ nõ põt ligari a ſuo inferioꝛi nec etiã icidit ĩ ſtaturũ illiꝰ qa regłꝛ inferioꝛ non iudicat ſuꝑiorem:ut ĩ.c.cũ ife rioꝛ. de maio.⁊ obe.⁊ lʒ ſtamiũ habeat ni canonis: iñ lex iferioꝛis eſt.un ſicut inferioꝛ nõ põt ſuꝑioꝛem ſuũ oꝛetenꝰ ligare:ita nec ꝑ.l.ſuã.Cõcludo ergo ꝙ conſtituens nõ incidit ĩ penam ſui ſtaruti:q̃a nõ põt q́s ſeipᷣm ligare.nec ꝑ.l.ſuã.Circa ultimũ dicenduʒ eſt ꝙ par uel maioꝛ ĩ dignitate ex quo nõ eſt ſibi ſu perioꝛ põt puniri ab inferioꝛe:qͥa rõne delicti efficit minoꝛ. ⁊? ibi cenſetur priuata ꝑſona.l.iij.ff.de offi. pᷣſi.?⁊ ꝑ Inno.in.c.cũ inferioꝛ.de maio.⁊ obe.ubi poſuit ad pᷣdicta unũ nõ dictũ ꝙ aꝛchiepᷣs deliqns in epatu quẽ hʒ ſuus ſuffraganeꝰ ex diſpenſatõe nõ põt puniri a ſuo ſuffragãeo:qͥa ſemꝑ ſuus ĩfeꝛioꝛ ẽ. Bp eꝛ eo. Mãifeſtus raptor nuel eccleſie niolatoꝛ ſi reſti tuit uel de reſtituendo cauet in nita ⁊? in moꝛte ad pniam ⁊ ad ſepulturam admittirt᷑. Si neꝛo noluit canẽ cum poſſet ⁊ in moꝝe non poteſt clerici eius ſepulture intereẽ ñ debẽt. ⁊ clerici itereſſẽtes nił iniungentes pniam hanc diſpõem deponunt᷑ ab offõ ⁊ beneficio.h.d.Et qᷓtuoꝛ ſunt ꝑtes.ſa ibi. ſi uero. tertia ibi ꝗᷓ aũt.qrta ibi ꝙ ſi. Drima tractat de ſatiſfactõe in uita uel in moꝛte.fa de ſatiſfactõe ĩ moꝛte.tertia de nolẽte ſatiſfacẽ in moꝛte ſʒ ñ ualẽte qu ena iponenda trãſgreſſoꝛibus. caſus zc. 5 pꝰ ex tex. ꝙ decedens i pccẽo rapie alicꝰ rei eccleſiaſtice nõ dʒ admitti ad pniaʒ: nec debʒ fepeliri ĩ cimiterio ſacro. Et idẽ eſt in quocũqʒ decedęete in pccẽo moꝛtali.xiij.q.ij.i.c. ꝓ obeuntibus.⁊.xxiij.q vV.placuit ſed ſpãlitas ĩ raptoꝛe manifeſta eſt:q̃a lʒ ĩ moꝛe ipm peniteat. ex quo mñ nõ ſatiſſfacit licet nõᷓ muoſifut nin 4 S mmilir inli rui llov in hnn the c ſit i juas mmib c bo⸗h⸗ hamni nſim. li⸗ otonis pini en icis i⸗ õ ſeni n de rucnathli elodme miſün doin ſoaAicde i caſcertei n whu poſtiüͦeſ ad denon ho hot hic eſiwe mninit an i, becfein ni oo ceps poſt een enn cbies r'rai onad lbtin. (u onimt tcin fisſethi mn aegr i Inmnt einn chl ſinmn cor upim nonunctn hoe cinmun D ungtainſili pnn üm lisaiſmid ſobſ Neho ſtinſepigii ſimnſige, lniglille nf denſn H nue ia unt hſch⸗ ti ifneiin ioj ai u, vlde in tve/ amnmi, enmgnn nſ n n ſt effn opſhop⸗ muſhnni⸗ — ünlin ninnone t fiſen de⸗ W türgetedingi, nnc in Unie iri N Denikn dina⸗ hißz ſeaſis nnie e mninik innin ei l engis ollrpp nnimn emnmns mit iti⸗ nugönmii,mnis ii Mair. Munnöunanid r oſt onig incen Im oplot ö inc lt gin rdedl Ponn ol haaiAlic. ntndnſiſncfrer noi e eiäicitiſmäſ nvdicn ſpiorenmritciſe ehſanii penti anons ſn innm ni dor ipom plbi Ciſb mmn ii umngy Hi Cruthini diendg ninrg gonocſſiſt forih inr llitfi mn ſonliicſ iſi. icine dt in ig rhie is inenig iiniin waglguin MMitſronpmrui e att uun il ccan un : in munni ven nnnl Cenic Mn ineſeies ien Ceponont 4 r ſpon Ccpo 1 De rap. 2 incẽdia. poſſit: tñ clerici nõ debẽt intereſſe ſepulture iſtiꝰ:qð ſecꝰ arbitꝛoꝛ in alijs delictis: qꝛ iſta eſt pena qñ nõ dʒ extẽdi ad alios caſus.de pe. di.i.pene.nã regulłr ex quo quẽ penitet Iʒ nõ poſſit ſatiſfaceꝛe. m abſolu tus ẽ a pẽcato:ut in.c.cũ tu.de uſu. ſʒ in odiũ rapie ſpaliter ſtatuit᷑ H. ¶ Irẽ nõ. ꝙ lʒ dimittat peccatuʒ data ↄtritiõe ſi ablatũ reſtitui nõ põt: ur ĩ.c.cũ tu. Pp alle. tñ pena pcci nõ remittit.vñ ĩ penã h̊ cleꝛici non debẽt itereẽ ſepulture qn noluit ĩ moꝛte ſatiſfacẽ: ſʒ nõ potuit.nõ mñ h̊ ẽ ſufficiẽs pẽa ſʒ puniet᷑ purga toꝛio:niſi h egiſſet pniã ↄdignã. nã q̃ agit ĩ ̊ ſecu lo pniã ſufficiẽtẽ nõ punieĩ ĩ pnꝛgatoꝛio: quia non uult deꝰ quẽ bis iudicari.xxiij.q.v.in.c.quid eꝛgo 7 eſt ̊ uulgares dicẽtes ꝙ oĩo dʒ quis trãſire P puigatoꝛiũ.qð eſt falſũ ui pdixi.vñ dʒ quis conaꝛi ut agat pñiaʒ h: 2 fac ↄ illos quibꝰpnĩa iponit p ſa ceꝛdotẽ dicũt ſe nõ poſſe facẽ. debẽt.n.ſcire ꝙ ſi ñ puniũt᷑ ̊ ſufficiẽteꝛ puniẽt ĩ purgatoꝛio.de quo peꝛ hoſt. in ſũma de pe. ⁊ re. in. . ? an ficte.v.qͥ eꝛgo ſi aliqs. EE nõ. ꝙ a publico peccatoꝛe nõ dʒ ſa ceꝛdos recipeꝛe elimoſinãꝗ ne nideat ipſum fauere in delicto ſuo.põt t hoc eſſe ſpãle ĩ raptoꝛe:ſʒ geneꝛa li᷑ de alijs peccatoꝛibꝰ uide bo.gl.. de deci. ex trãſ miſſa.⁊.xiij.q.i.in ſũma. ltio nõ. penaʒ clerici cõmittentis rapinã ſeu ꝑticipis ĩ rapia.dʒ.n.deponi iꝛrecupeꝛabilit᷑ ab oꝛdie ⁊ ẽt pꝛiuari bñficio. 5 queꝛo q̃ꝛe tex. diẽ irꝛecuperabilit cũ depo ſuꝰn qᷓ; re cupeꝛet oꝛdinẽ amiſſũ:nã vᷣpoſitio eſt ꝑpetua ſuſpẽ ſio ad tpᷣs ur ĩ. c.at ſi clerici de iudi.So.dicit Jo. an.ꝙ H̊ vᷣbũ poſiiũ eſt ad denorandũ ꝙ epᷣs ꝓpꝛiꝰ nõ põt hũc reſtituer̃.exquirit̃ eꝛgo pape diſpenſatio in beneficio tñ puto ꝙ epᷣs poſſit diſpenſaꝛe:ut ĩi.c. ſalõitane.lxiij.di.uide bonũ tex. in. c.ij. de cle.png.ĩ duel. ubi eps diſpẽſat cũ homicida in beneficio.= ni de qð ibi dixi. ¶ Sed pꝛedicia ⸗ ) tex. opponit de.c.in l̃is.j.e.ubi non denegat᷑ ſepultura ex quo in morte penitet.cõit᷑ ſoluunt doc.ꝙ gᷣrium ꝓcedit in ꝛapina nõ manifeſta hoc.c. in manifeſta. æ hoc uẽ uelle tex. ibi manifeſte fuerit depꝛehenſus ⁊c.nã deli cta notoꝛia ſaltẽ ꝓpteꝛ exemplũ magis puniũtur ne multis craſſantibꝰ locꝰ ſit exeplo.l.aut facta.ff. ð pe nis.⁊ in.l.capitaliũ. famoſos.e.ti.= inc. qqᷓ;. de uſuris.li.vVi.⁊.c.qꝛ..de uſur n glo.ij. in fi. ab bas dicit ꝙ ſi delictũ eſt manifeſſũ öᷣnegatur pñia ĩ totũ.⁊ ita loquit᷑ h̊ ſi eſt occultũ ꝓcedit ↄriũ.tutins eſt iñ ſm eũ nt ĩ oĩ caſu admittaĩ pnia de alijs deli ctis. Vel dic ſm hoſti. ꝙ ſolẽnis pnia denegat iſtis ⁊ iductũ eſt hoc ad tenoꝛẽ iſtoꝝ raptoꝝ. iſta opi. eſt mitior.utraqʒ tñ opi.poſſet ſubſtentari.⁊ ̊ ẽ ad teꝛroꝛeʒ iſtoꝝ raptoꝝ:ut nidentes ſe ſperni ? reſpui a pnia iducant᷑ ad reſtitutionẽ.? ðᷣ ſolẽni pnia nide qð nõ.in.l.di.in capite.⁊ ꝑ hoſti.in ſũma.de pe. et re.i. . utz Vbis pᷣlibatis. ¶ In gl.i. v. pap ꝓdeſſe i fi. nõ. bñ glo.qꝛ ſolʒ allari. facitꝓ his qui moꝛiũ tur poſt cõfeſſionẽ: nec nalẽt agere pniam. certe ex quo nõ fuit h̊ͥ ꝑacta pagetur in puꝛgatqꝛio. xxv. di: qualis. ?.xxiij.q.v.qͥd ergo:æ idẽ dicendũ ubi pniĩa ipoſita ꝑ ſacerdotẽ nõ fuit cõdigna.facit quod nõ. de pe. di.i.in.c.menſurã.⸗ inq;tum glo.dicit ꝙ pꝛo quolibet peccato debetur duplex pena. tempoꝛalis ff. ad.l.rodi. de iactu. ? eterna.credo ꝙ melius dixiſſet ꝙ ꝓ peccato moꝛ tali debetur pena eterna.xxv.di.c.unum oraꝛium ⸗ in. c.defleat peccator.j.de regu.iuris ſed illa pena eterna in penitentia ↄmutatur in penã tẽporaleʒ:qꝛ ſacerdos imponit ſibi penã tẽporalẽ.⁊ ſi non pagit h penitentiam temporaliter peraget in purgatorio. Et aduerte qꝛ iſti q̃ quotidie puniuntur ꝓ eoꝝ de fictis a iudice ĩ foro ↄtẽtioſo nõ puniẽt iteꝝ a deo ſi ipos penitet hic: ⁊ recipiũt penã patiẽter: dummõ pena ſit ↄdigna peccato qꝛ ex quo puniti ſunt ꝑ iu dicem terrenum ſufficienter non debent puniri per iudicem celeſtẽ.ad hoc uide qdðᷣ nõ.in palle.c. quid ergo. ¶ In glo. in vᷣbo ſa epulture:ſʒ cimiterium eiſ non denegatur. ʒ qͥ dʒ ↄtra. Conclude latius 2 clari us ꝙ aut deceſſit quis in peccato rapine nec penitu it:⁊ tunc etiam cimiterium ſibi denegat᷑:qꝛ deceſſit ĩ peccato mortali:ut pᷣalle.c.placuit.=.c.pro obenunti bus pᷣalle. Aut penituit ipᷣm in morte ⁊ ſatiſfecit:⁊ tunc ex toto conceditur ſepultura. æ clerici debẽt int᷑ eſſe. Aut penituit ĩ morte ſed non potuit ſatiſfacẽ. ? tunc terra cimiterij non denegatur ſibi:ſʒ clerici nj debent intereſſe ſepulture:⁊ ita ꝓprie loquitur terti us caſus huius.c.⁊ iſta interpretatio tanq; benigni or tenenda eſt:ut in.c.odia.de regu.iuris.li.Vj.⁊.l. penul.ff. de penis. Abbas. Kcõicationi Excõicaꝛi debent qui capinnt uel ſpoliant fideles ex iuſta cã nauigãtes. h. d. M excõicati ſũt ſpoliãtes naufragiũ patiẽtes niſi ablata ꝛſtituãt. h. 2. Et due ſũt ꝑteſ ꝓut duo ſũr dẽa fa ibi. illi ẽt. Nõ. pꝰ ex tex. ꝙ capiẽtes ſeu ſpoliãtes mercatoreſ ł alioſ ex inr cã itierãteſ ſeu nauigãteſ:ñ ſũt ipſo fcõ excõicati:ſʒ debẽt excõicari.ↄcoꝛ. xxiiij. q.iij.ſiqſĩ romipedas.hodie tin iſti pirate excõicant ſolẽniter ab ore pape ter in anno ¶ Motra ꝛ ne gociatio ẽ iuſta cã ⁊ honeſta nauigandi ſeu itineran di.⁊ que proprie dicatur iuſta negociatio.dic ni hxʒ norabiliter.lxxxviij. di. eijciẽs.=.c.qm.⁊.xiiij.q iiij quicũq; atiquid ꝑ Inn.in.c.i.ne cle.uł mo ¶ Itẽ nõ.·ʒꝰ ex fo dẽo ꝙ ſpoliãtes naufragium patieñtes magis pnuniunt᷑ ꝙᷓ; ſpoliantes nauigantes.naʒ cõtra iſtos non feꝛt excõicatio ipſo facto.ſʒ dicit ipſã ferẽ dã iĩ fa parte excõicatio fert ipo facto:dũ tñ ꝓcedat admonitio: debeãt ablata reſiituere. Sed an ſit mo nitio neceſſaria dicã.j.cũ glo.fi. glo. pennl. ibi ſunt ipſo iure excõicati.hec referas ad ſecundã paꝛẽ.c.ut.S.dixi.Et nõ.ex hac glo.iũcio tex. ꝑ hec uerpa noſcat ſe excõicationi ſubiacere ꝙ fert ex cõicaꝰ ipſo facto.⁊ nide ꝙ nõ.i.c.i.de iuriur.li. vi. In eadẽ glo.ibi in quadruplũ. æ bodie de iure anc. aucta eſt iſta pena: qa 3 iſtos inducit̃ pnblica tio bonoꝝ ut in aut᷑.nauigia.C. de furtis. An tam aliquo caſu ſit licirum cape res naufragij ſen res ꝓiectas cã nauis aleniande.dic nt dixi in.c. cum di lecti. de accu. ¶ Et in fi. glo. bec.l.alle.ĩ glo. nõ ꝓ bat id ad qð alle.ſed melius facit.l.nauis honuſte. In glo. fi. in fi.nõ ſinglr glo. iũcto tex. ꝙ ubi pea ponit᷑ negarine ipᷣo iur pe na nõò intelligit᷑ iflicta niſi pcedat pᷣma admonitio. 4q 3 —— De rapt nel falté moꝛa in non faciendo: 7 glo. ̊ non firmar pedes utrũ prius ꝛequirar̃ admonitio.ſed Jo. an. ſuꝑ tex. tenei admonitionẽ neceſſariã.? ꝓ hac opi. faẽ theorica Inn.i. c. extirpãde.in.O. qͥ vo. ð pᷣbẽ. q̃ ſolet multũ allegari. dicit eniʒ ihi Innocẽ.ꝙ ubi pena apponit᷑ negatiue ſine determiatiõe temporis ad hoc ut incurrat᷑ pena ꝛequirit᷑ admonitio pcedeſ Exẽplũ lex dicit qcũqʒ non fecerit ꝛeſidẽriã ſit excõi tus ꝛeqrit᷑ hoc can admonitio ſʒ eũ:qꝛ nobis ẽ oc cultum an fecerit ꝛeſidentiã: an habuit inſtam cauſã non ꝛeſidẽdi. ſed peꝛ admonitionem cõuincitur: ſec⸗ qn pena apponitur affirmatiue niputa quicũqʒ tali hoꝛa itraueꝛit eccleſiã ſit excoicatus.non enim tunc ꝛeqri᷑ admonitio fʒ eũ.ꝛ2õ ẽ: qꝛ fm leges non facta latent. ſʒ facta ſe maĩfeſtãt. ⁊ naler multuʒ illa theori ca pꝛo intellectu ſtatutoꝝ. Sed ego in ꝛepetitione il lius.F.qui neꝛo.n fui ſecutꝰ ſimplicit᷑ illã theoricaʒ ſiz ↄcluſi ꝙ quo ad deũ pena ẽ ↄmiſſa ipſo fẽo qð in moꝛa:nã quo ad deũ ceſſat 25 Inno. qꝛ apud deũ nihil latet.⁊ id qð ẽ ceꝛũ nature eſt ceriuʒ legi ſed quo ad eccleſiã militantẽ poſſet illa theorica ꝓ cedeꝛe. ⁊ hoc caſu ꝛequiriĩ admõitio.⁊ ſic poſſz iſta glo. ꝛeduci ad cõcoꝛ. nt admonitio ſit neceſſaria qꝰ ad homiues. ſʒ ſola moꝛa ſufficit qno ad deũ.⁊ teñ menti hãc glo.ſic ĩtellectã inncto tex. rns ex pꝛedictis ⁊ ex tex.eccleſiã habeꝛe iuriſditionem ĩ lai cos publice delinquẽtes maxime contra nauigantel 7 itinerãtes:æ neufraginm patientes cum ſint quaſi miſerabiles ꝑſone fac qð nõ. Inn. i. c. ſignificãtibꝰ ð̊ offi. delega. Et nõ. ꝙ ubicũqʒ eccleſia excõicat hʒ eo cãu iuriſditionẽ.ſic etiaʒ poſſet ĩponeꝛe aliam pe nam: ?æ eſt ualde nõ. dictũ lapi in allegationibus ſu is: ⁊ dico in. c. cum ſit generale.de fo.cõpe.Abbas N archiepiſcopatu. x pricipis delegatiõe poſſunt pꝛelati de raptu ⁊ alijs cribꝰ iudicar̃:penã iñ ſãgnis ĩfliger̃ ñ pñt.h.d. Cõis diuiſio. fa ibi cõſultatiõi que diſtin guit ? ſm nnũ mbiũ ꝓſeqt ibi ſi vo. caſus ⁊c. Mõ pꝰ ex tex. ſʒ nnũ itelleciũ ꝙ abnti femis ⁊ maſcul in dicãtur a pari.?æ ꝓ hoc nide bonã glo.que hoc ſen lit ĩ. c. oẽs canſatiões.xxxij. q.vij.⁊ facit oð bẽiur in auc. ui nõ luxuriet᷑ ð nãam ¶ 2 nõ.ꝙ de iure ca nonico pñt delegari cauſe criminales clericis. et ad hoc ſolet allegari iſte tex.ſʒ nõ multum facit:qꝛ loꝗᷓ tuꝛ in ꝛege:⁊ hodie iſti ꝛeges cõiteꝛ pꝛeſcripſerũt ſi bi iura pricipis.facit qðᷣ nõ Inno. in. c. eum te ðᷣ ꝛe iudi.æ in.c.ꝑ ueneꝛabilẽ.qui fi.ſint.legi de bac mã dicã in. c. qð ſedes de offi. oꝛdi. 4 ʒ nõ. cleꝛicos poſſe conſtitni delegatos laicoꝝ.qð uidet᷑ Z. c. te q dem. xi. q. i. Sʒ põt diceꝛ ꝙ iſte potar admitti:quia oceꝛnebat fanoꝛeʒ aie. Sʒ ꝛegłarit᷑ ʒʒ clerici ſit capa ces inriſditionis ſen delegatiõis:non tñ deberẽt ac ceptaꝛe. qdð plenius dico in.c.ij. S. de iudi.¶ ¶ Vltio nõ iudicẽ eccleſiaſticum nõ debeꝛe imponeꝛe penam coꝛporis afflictiuã ita ꝙ nõ trãſeat in nidictã ſãgui nis. ſine eꝛgo ſãguĩs effuſiõe licite põt ĩponi ꝑ eccle ſiaʒ pena coꝛpoꝛalis ut h̊ ⁊ in.c.i.S.de calun.⁊ nide qðᷣ nõ.i.c.ad audiẽtiã.j.de erimi.fal. n glo. in vᷣ̈bo pecuniaria in fi. nõ. bene glo cto tex. eriã ori. 7 iucendia. iudex delegatus põt ↄmutare penam ultimi ſuppli cij. in penã pecuniariam uel aliã tpalem.de quo dic ur nõ. in. c. licet. . de pen ⁊ dicit h̊ hoſti.ꝙ ubi ſub eſſet ſcãdalũ nel nõ ſubeſſzʒ cã ↄmutãdi:uel ubi agẽi ad penã legalẽ ꝑ accuſatõeʒ tũc nõ dʒ fieri iſta com mutatio.·facit.l.iij.in fi.C. ne ſacrum bap.⁊ nõ bñ bec dicta ꝙ ubi agit᷑ ꝑ accuſatõeʒ ad penã legalem nõ põt fieri ↄmutatio pene.æ optime facit illa.l.iij. ¶ Ne ubi ſubẽ ſcãdalũ i ↄmutatõe uel ñ ſubẽ cã ⸗9 mutandi. ⁊æ ſic debʒ intelligi.l quid ergo.in..pena grauioꝛ ff. de his ꝗͥ no. infa.æ.l. hodie.ff. de penis cũ ſi. ¶ In glo. fi. ibi qð Iʒ fm canones ⁊c̃. Mõt hec glo.intelligi dupliciter.pꝰ qa fᷣm canones licitũ eſt pᷣlato hnti iuriſdictõeʒ ipalem cõmiuẽ cãm cꝛimi nalem:Iʒ ueniat imponenda pena moꝛis. ? hoc bo die clarius ꝓbatr in. c. fi.ne cle. uel mo. ¶ 2 mõ põt itelligi ꝙ ſm canones pñt ↄmitti canſe criminales. ſed de hoc dic ut plenius dicã in. d. c. ꝙ ſedes.de offi. oꝛ. ¶ Et in fi. adueꝛte qa Iʒ hec gl. geneꝛalit in telligat illã aut. quidam tñ ut Ja. de bel. ibi dicunt eã nõ ꝓcedẽ indiſticie ſcᷣm ius ciuile:ſed dʒ intelli gi qñ ꝓficiſcit᷑ iudex de neceſſitate.nel eniam anteq; intret ꝓuinciam:⁊ ſic non coꝛigunt᷑ leges antique. ¶ Ex gl. opp. ð tex. qa ur ſibi Srius.nã pꝰ dicit q ilſi prelati recipiebãt iuriſdictioneʒ ex delegatione.? poſtea dicit ꝙ iſta crimina committebant᷑.. inriſdi ctionẽ eoꝝ. So. dicũt doc. ꝙ cõmittebanĩ. . iuriſdi ctionẽ eoꝝ.iſ.ſpũalẽ.uñn ipᷣali᷑ nõ poteꝛant ſuo iure cognoſcẽ.ſʒ ex delegatione.⁊ ſic ſentiũt coĩter doc. ꝙ plati non uẽdicãt ſibi inriſdictõeʒ iure ꝓprio ẽt ĩ caſibus hic expᷣſſis. (Sea aduerte qͥa Inno. ſen ſit Zriuʒ ĩ. c qðᷣ ſuꝑ his.de noto ubi dicit ꝙ eccleſia hʒ iuriſdictõeʒ in ifideles peccãtes S naturã.nam ſi cut deus tales puniuit ut geneſis.xix.ita uidet᷑ ꝙ ni cariꝰ ſuus poſſit.⁊ ꝑ ↄñs etiã pᷣlati qui ſunt aſſũpti in pteʒ ſollicitudis. uñ placet mihi illud dẽm. ? põt dici ꝙ ſit locus poccupatõi:ut de hoc poſſit cogno ſcere tã ſecularis q; ecclaſticꝰ. ? ꝓ hoc tex.in.c.cle rici. I. de exceſ.pla.in fi.ubi eccleſia mandat laicos ob hoc delictum excõicari.ergo uendicat ſibi iuriſ dictõeʒ iſio cãn ꝑ ea q̃ dixi.S.c. ꝓxi. Sed de facto non exercent pᷣlati hãc iuriſditionem.⁊ iõ forte reci piebant h̊ delegationẽ:poterant tñ iure ꝓpᷣo ut.S. dixi¶ ¶ Miio qꝛituꝛ qꝛ tex. dicit ꝙ ſi exceſſuſ fuerit ita grauis ꝙ debeant ſuſtinere penã mortis ⁊c.qñ dicatur exceſſus grauis. So. põt dici grauis ſcᷣm doc.qñ iſti procedebant ad homicidium:uel quan do imminebat ſcandalum in ↄmntarione pene.nel quia agebatur ꝑ accuſationẽ 63) penã leg. Abbas. . . ncendiariꝰ eccleſie litteris. in morte penitens = bſolurꝰ in cimiterio ſepelitur:æ hẽdes cõ pellũtur ad ſatiſfaciẽdũ. Cõis diuiſio. fa ibi.⁊ here des. ota primo ex tex. ibi diabolo inſtigante. ꝙ pcẽm dr̃ cõmitti diabolo inſtigante.⁊ fac pro cõ ſuetudine iſtoꝝ iudicuʒ ↄdẽnantium de aliquo delic to. peccatum enim ↄmittit᷑ tribꝰ mõis ꝑ ſuggeſtiõeʒ q̃ fit ꝑ diabolum.per delectationẽ ꝗ fit ꝑ carnẽ.⁊ ꝑ cõſenſum ꝑficitur ꝗᷓ fit ꝑ ſpm.⁊ de his.vj. di..ſed penſandum. ¶ 2 nõ ꝙ ꝓ̈tũcũqʒ peccatori in nita õ nitraulſuſt Hini imorcelr din ui ſi ino m q flrg inmui vonto wardfu iuch lucichi na o ijt . nons clſix ce le bol pelialeig i i lud con pcb gegde ndi inſnegzdor dieicinſwe piodidran warend raniwerin Id g cerdd dcheir mnache Gebeinleyeinii mieno: in Ereiminimt ſonut bedi enei de inre ane Njaniuln nirs berecianus/ anij cſenuluũ mniſr/C, Gurmiſenir ci ſug. G ac Panc ijck ina l. i Eeleiscöſio ti enen oppotiti a ſe botesſtentimnenmrüͤſt no⸗ alco Gfmnialnfuutmn „„„ mnniſlesrmmihe ncongmilpes miane lrſbi us nih diet ſtiongg detgnione⸗ im Conmiutdeni inrici WgGnintmi ſinſci mii Nddrenn i ine SoneAcſentintöerdor. tſbiiarlclnos ine ppid e San i Fon de bianttii Ascismi uni rnuſs nr initiui vauotn an inraſini Narnbillc dint ho emcebochoſſtegeo da Pdor rn miadtnnninin ld⸗ ringovenäcn idiin lizc n uin imſhunmtiſn ni i ¶ De rap. 2 incédia. nõ d,y in fine moꝛtis pnia denegaꝛi. ? ſic nidet᷑ ꝙ et in fine moꝛtis pnia põt eſſe fꝛuciifera Augꝰ m diẽ ſe dubitare utrũ ĩ fine quis poſſit ſaluari: qꝛ quaſi ipoſſibile eſt ut in fine poſſit peniteꝛe.2= potiꝰ ipſe re linquituꝛ a peccatis qꝙ; ipſe relinquat peccatũ. unde multos decepit ſerotina pnia. æ nide de his de pe. di. vij. ꝑ totũ maxie ĩ. c.ſiquis poſitꝰ.= in.c. nullus in. S. fi.ſi tñ recte penitet ſperãdũ eſt de eo bonum .l.di.ponderet maledictꝰ m hõ qui peccat in ſpe. 5 nõ. ꝙ defuncto abſoluto a pᷣſbyteꝛo 2? nõ nalẽte ſatiſtacere ꝓpt᷑ caſuʒ mortis heredes pñt cõpelli ad ſatiſfaciẽdũ: æ quotidie allegat᷑ iſta la:ꝙ de iure ca nonico heꝛedes tenent᷑ ex delicto defuncti:lʒ nihil ex illo ölicro ꝑuenerit ad heredes:⁊ ſic ſolet notari di neꝛſitas inteꝛ ius canonicũ æ cinile.nam alind eſt de iure ciuili:ut in.l.unica.C. ne ex delic.defun.iſia iñ diuerſiias mihi non placet: ut plene dico in. c. fi. de ſepulturis.æ..aliquid dicã. Hõ. quarto caſuʒ ĩ quo iu dex eccleſiaſticꝰ hʒ iuriſditionẽ in laicũ here dem ur cõpellat eũ ad ſatiſfaciendũ ꝓ defuncto. Vltimo nõ.ex fi. ſe ꝙ cõtumacia heꝛedũ ĩ nõ ſatiſ ſaciendo nocet defucto:nã fuit defunctꝰ i culpa i nõ ſa iſfaciẽdo ĩ nita ðᷣ quo aliqd. . n gl. ij. ibi et effꝛactoꝛes eccleſiaꝝ ⁊c.de hoc dic meliꝰ ut nõ.i.c. coqueſti. alle.ĩ gl.ij. nã illud. c. loquit̃ de effꝛactoꝛibꝰ ſpoliãtibꝰ.de quo ibi dicã. ¶ In glo. in vbo ſepeli ri in fi. uel fʒ doc.ibi delictũ fuit manifeſtũ h̊ nõ. nk ibi obſtinata mẽete nõ reſtituerũt hic ſecus. Itẽ hic nõ dr̃ ꝙ clerici debeãt intereſſe ſepulture:ſʒ tãtũ debeãt ſepeliri ĩ cimiterio: æ ita diſtingue ut ibi dixi Er g mm. o. iuxta facultatẽ ĩ fi.nõ.gl.q apꝑuiſſime ſentit heꝛedẽ ieneꝛi de inꝛe canonico ꝓ delicto defũ cti etiã ultra niꝛes hereditarias ſi non confecit iuen tariũ.æ ſic multũ extẽdit.l.fi. C. iũ delibe.= doc. cõiter trãſierũt cũ iſta gl. Sed aduerte ſubtilius: qꝛ Jo. an. in. c. qᷓꝙᷓ. de uſuris.ii.vi. in nouella.⸗ Fre. de ſenis cõſilio.xi.tenent oppoſitũ concludentes ſiue heres fecerit innentariũ ſiue nõ: nõ tenetur ex delicto defuncti nitra facultates hereditaꝛias:nã ius canonicũ iducẽs hãc equitatẽ S rigoꝛẽ iuris ciuilis ut heres teneatur ex delicto defuncti nolnit obligat beredẽ ultra nires heꝛeditarias.ↄcuꝛret eniʒz duplex rigoꝛ:qꝛ obligaꝛet᷑ ultra nires hereditaꝛias.⁊ teneꝛe tur ex delicio defuncii ↄ nõ.in.l.i. C. de do. ꝓmiſ. 7 ꝙ hoc intellectu facit iſte tex. in eo ꝙ nullã metio nem facit de iuẽtario. mãdat eni heredẽ ↄpelli iuxta uiꝛes heꝛeditarias.æ hec lec.ſatis nõ.eſt æ tenenda. intelligẽdo qꝙ ſpãle eſt de iure canonico ut beres te neat ex delicto defuncti ſm ꝙ tenet cõit canoniſte: ſed ut dixi nõ puto aliquã ſpãlitatẽ ĩ ĩter iſta dquo inꝛa ut plene dico in.c.fi. de ſepul.nam bhic iſte in fi ne accepit pniaʒ ⁊ fuit abſolutꝰ ab excõicatione ᷣm foꝛmã eccleſie.ergo ꝓmiſit ſaceꝛdoti de ſatiſfaciẽdo ? ex eo ꝙ expreſſe nõ ꝓmilſiſſet: ex quo tn ipſũ peni mit ur̃ mãdaſſe heredibꝰ reſtitutionem: qꝛ qni nult unuʒ uult oĩa ſine quibꝰ illud eſſe nõ põt: ut i. c. pꝛu dentiã. 7. c. pterea. offi. dele. z. l. ad rẽ mobilẽ. 2.l. ad legatum. ff.de pꝛocur. cum ſi. ⁊ ſic heredes bic non tenentur ex puro delicto ipſius defuncti. ſed ex diſpoſirione ipſius defuncti. 2 ita intelligit gloſa fi. in. e. a nobis de ſen. excõ.iſtuʒ tex. unde papa hie mandat ſi res ita ſe hʒ.i.ſi fuerit abſolutus.⸗ ĩ hoc caſu loquuntuꝛ omnia iuꝛa canõica qᷓ mandant he redẽ cõpelli ad ſatiſfaciendũ ꝓ defuncto: nt in. c. ꝗ nobis. ]. de ſen. ex. æ palt. c. fi. ð ſepul. ſic iſto caſu eiiam de iure ciuili debʒ teneri heres. ſecus ergo eſt ubi delinquens nõ recepiſſʒ pniam:nam tunc beres nõ cõpelleretur:nã ceſſaret rõ poſita in fi. c.= rõ ſu periꝰ ale. æ h foꝛte caſu poſſet ꝓcedere iſta glo. ut ſi heres nõ ↄficeret iuramentũ teneat᷑ in ſoſidũ cum obliget᷑ ad ſatiſfaciendũ ex diſpoſiriõe de ucti: 2 ſic nõ ꝓcederet dictũ Jo. an. æ frede. ¶ In gl. fi. ifi. nõ. bene gl. iũcto tex. ꝙ bona hic ꝓmiſſa ꝓ defũcto Iʒ nõ ualeãt quo ad eũ liberandũ a pena eterna: qꝛ ibi nulla eſt redemptio. iij. q.ij. ips. ⁊ nõ.in. c. cum marthe.de cel.miſſa.tm pꝛoſunt bona quo ad ipalẽ ſatiſfactionẽ: nt. xiij. q.ij. aie vᷣfũcroꝛũ ubi bonꝰ tex. tnõ. ꝙ hẽs nõ ſatiſfaciẽdo p vᷣfũcto pſtat cãʒ ut maioꝛi tpe defũctꝰſtei in purgatoꝛio.nã fnit ipſe ðᷣfunctus in culpa in non ſatiſfaciẽdo in nita: ut hic colligitur ſi ĩ littera hẽtis naleat:qꝛ refertur tũc ad defunctũ. ʒ aliqd habẽt vbũ naleãt: ? tũc refertẽ ad heredes: nã heredes peccãt in non ſatiſfaciẽdo:iõ ðᷣ bẽt ↄpelli ut naleãt liberari a pcco.æ prima ſa cõi or eſt. EE glo. op. ð tex. de. c. ex ꝑte. . de. . ſig. ubi excõicatus ꝓ offenſa manifeſta non dʒ abſolui añ ſatiſfactionem. ergo p̃ſbyter iſte nõ debebar ab ſolueꝛe ſatiſfatione nõ pᷣmiſſa. So. Gof. H quẽ cõit uidẽtur ſequi doc. ponit ſolẽnẽ limittationẽ ad ills c. ut ꝓcedat qñ quis abſoluit᷑ ĩ uita:ſʒ qñ in mor te ſufficit ꝓmiſſio de ſaniſfaciẽdo:qꝛ timetuꝛ ne cito moꝛiat᷑ i pcco.ſicẽ in ſimili dicimꝰ ꝙ penitenti ĩ mor te nõ eſt iponeda pnia ſʒ inoteſcẽda: ut in. c.i.xxvVi. q. Vij. En queꝛit᷑.quid ſi iſte moꝛte pꝛeuentus nõ fuiſſet abſolutus:apꝑiſſent tñ ſigna cõtꝛinionis. doc. dicunt ꝙ idem dicenduʒ 2 bene per. c. a nobis j.de ſen. excö. Abbas. Kaptus nõ dicitu⸗ B m cauſa. nbi nolẽs pro mẽi monio abducitur. Raptoꝛ tamen cum ꝛa pia mr̃imõiũ ohẽ põt z poſt ↄſũmatõem marrimo nij alter ſine ↄſenſu alteriꝰ religionem ingredi non põt. h.d.cũ ſe. Oiuidit nam ĩ prima parte ponit de ciſa ↄſultatõ.ꝛꝰ rñſio.ibi reſpondemus.ꝗᷓ rnſio tria fac. nã pꝰ rndet de rapto cum ꝛedditione canſe. ſcdᷣa ibi pfea de ingreſſu et cãʒ ꝛeddit tertia de utroque ↄcludit ibi nõ ergo.caſus zc. 5 p rapt prie dr̃ cõmiiti nbi mulier rapitur cã libidinis exer cẽde:ſecꝰ ubi cã mrimonij obẽdi.⁊ hoc nbi priuns p̃ceſſit tractatꝰ de mrimonio.? in boc mulaum iſte tex. eſt nõ.æ multum iudicio meo iſte tex. deuiat ꝗ l. unica. C. de rap.uiꝛ.nã ibi raptꝰ dẽ cõmitti etiam cum ſpõſa de futuro.z hic.tex. aperius innit oppo ſitũ æ ualet hodie ad multa maxime in pena que im ponitur raptoꝛi:æ applicatur rapte:ut preſuppoſite bodie ꝙ illa pena locum babeat ut nõ. gl. in. c. cum fin leges.de here.ii.vi.tamẽ ubi pꝛeceſſit tractatus mimonij raptus ſubſecutꝰ nõ dẽ penalis. ut innnit bec laa æ in hoc ſtandũ eſt potius iuꝛi canonico qÿ ciuili.argu.in.c.penul.æ ulgr.de ſecun. nup. z quod De raptori. z incendia. nõ. in ꝛegnla poſſeſſoꝛ de ꝛegulis iuris libꝛo. Yj. NMõ ꝛ ꝙ mr̃imoniũ dẽ pfectũ poſt cõmixtioneʒ car nalem. ga Zrio ſenſu antea nõ dẽ ꝑfeciũ qð nidet᷑ g nõ ·in c.ex publico.de cõueꝛ.coniuga ⁊ S.c.ij.de ſpõſa quoꝝ. Sʒ iſtũ tex.intellige qð dicit̃ ꝑfectũ.ſ. quo ad ſignificatũ: ut in. c.debitũ.de biga.et ni am plius nõ poſſit diſſolui ex quacũqʒ cã:ut in pall.c. ex publico ⁊ nide qð nõ. glo.xxvij.q. ij. i. c. quapꝛo pteꝛ. 8ʒ ꝙ poſt ↄſumatũ mr̃imoniũ nõ põt alteꝛ cõiugũ intrare ꝛeligionẽ ẽt cũ conſenſu alteriꝰ oiugis. ⁊ h ꝓbat hec dictio maxie. Sed intelligo H qñ ꝛemanẽs in ſeculo ẽ iunenis ⁊ ſuſpectus de incõ tinẽtia:qnia tunc non ſufficir eius cõſenſus.al.ſecuſ nr. 5 de Oueꝛ. ↄiuga. c. cum ſit. = quaſi peꝛ totum. n glo. ij. in fi. nõ. glo. æ in tũ in fine dic ꝙ ñ lcit ꝛaptꝰ ubi coſenſit puella loquii nimis ghnaliteꝛ vn itelligo glo. ut ꝓcedat qñ de nuptijs habitus fn it pꝛius aliqs pctꝰ ita ꝙ fuit rapta ꝓ mrimonio cõ trabẽdo: æ ita loquiĩ iſte tex.ſi aũt nullus pceſſiſſet rractatꝰ de nutijs qtũcũqʒ puella cõſentiret raptui li uiolẽtia infen ꝑentibꝰ raptus cõmittit: ut in.c.de ꝛaproribꝰ. xxxvj. q.i. ? idẽ nidet᷑ nbi ꝑentes ignoꝛa bãr uel foꝛte nõ eꝛãt ſuꝑſtites. nã mulieꝛ non põt ex poneꝛe ſe raptui ſicut alia delicta cõmitteꝛe non põt nec mẽbꝛa ſua exponeꝛe:ut.l.libe homo.ff. ad.l.ac quił.c.ſignificauit.de coꝛ. uici. Item puella ſempeꝛ pꝛeſumit᷑ exroꝛta 2 decepta.vñ ille cõſenſus nideiur extoꝛtꝰ. Cõclude eꝛgo ꝙ ubi tractat de nuptijs nõ pceſſit ꝛapiꝰ ſemꝑ dꝛ ſiue puella ↄſenſerit ſiue nõ: ut apte nult rex. in. d. l.unica.? nide glo. in regula ſciẽ li. de ꝛegu. iur.li. vj. Sed ubi pᷣceſſit tꝛactatus et ꝓ mrimonio Söhẽdo fuit abducta: tũc de iure canoni co nõ ↄmittitur ꝛaptꝰ. qꝛ mrimoniũ debʒ eſſe libeꝝ 2 pnella nõ potᷣat libeꝛe heꝛe in domo paꝛentũ eis ꝛenitẽtibus. vñ ius canonicũ cõſiderauit libeꝛtatem mrimonij. ius Vo ciuile conſideꝛanit delictnʒ ꝛapto ris æ deceptionẽ mulierũ. vnde habuerũt diueꝛſos ꝛeſpectus:⁊ ſic potius iura ſunt diueꝛſa q; õria·ſed in matrimonio et in acceſſorijs ſtamus iuri canoni co. ut in. c. penul.æ ulti. de ſecũ.nup.vnde hodie mł tum dubitari põt:nũquid pꝛocedat ius cinile dũ au feꝛt bona delata rapte. quia contraxit matrimoninʒ cum ꝛaptore. ? glo. nõ. in. d. c. cum ſecundum leges de beꝛe. .i. vj. tenet ꝙ ſic. Sed põt multũ dubuari. utrũ illa glo.ſit uera:qꝛ licet ius ciulle tollat lucrum qð alias contuleꝛat mulieri tamẽ inteꝛdicitur matrxi monium:et rollitur libeꝛa facultas contrabendi cuʒ ꝛaptoꝛe. vnde nidetur quod hodie ð iure canonico non ꝓcedat illa diſpoſitio de quo Fꝛedic. de ſenis conſilio. xxxv. circa quod tamen conſiderandum ẽ. n glo. in neibo reclamarẽt in fine. Idem nõ. m. c. ſufficiat alle. in glo. nam in iſtis ſpiritnalibus non curatur patria poreſtas. ut in. c.ſi annum de in dicijs. libꝛo ſexto. Sed dubiuʒ notabile foꝛmari po teſ:nunquid boc caſn pateꝛ teneatur dotare filiam que contraxit matrimonium eo innito.et glo.in.c. ge ꝛaptoꝛibus. xxxvj. queſtione prima tenuit ꝙ ſic. ſi elegit ſibi idoneum. ⁊ idem uoluit glo.xxxij:q.ij. (c.ſi. Sed Mar. in. l. obligamur. ff. de actio. æ ob. poſt Guil. de cu. geneꝛaliteꝛ tenet ꝙ nõ. cõpellemmt dorare ubicũqʒ filia contraxit matrimoniuʒ ſine eiꝰ? conſenſu. Douetuꝛ bac ratione. pater tenetiur dotare filiam ad hoc ut poſſit eam maritare.l.qui liberos.ff. de ritu nup.ſed ex quo puella maritum eſt conſecuta ſine dote ceſſat ratio ↄpellendi patrẽ. Sed ſi puella promiſit dotem tunc pater compelli tur. z latis placet hec opi.⁊ ideo cante puella debet promittere dotem.poſſet tamen inſtari circa dicinʒ Har. nam melius alimentabitur puella ſi fuerit cõ ſtiruta dos. ar. in. l.ſi cum dotem. F. ſinautem. z pre cedenti. ff. ſo. ma. Item dos dr̃᷑ quaſi primõiũ muli eris.l.in cauſis ff. de mino.⁊ deberet dotrari:ut ſic ſoluto mrionio cũ p herʒ doteʒ ꝑatã ad ↄhẽdũ cũ alio:nã ꝑ banc rõem doſ ꝓfecta a pꝛe ab eo ſolo re peti non põt.l. ij eonn ( rten de rigo?. ſʒ dicrum Oar.eſt equũ ¶ In glo. in. V. mulieris ↄfeſſionem.in fi.hec glo.ſimpłr inuere ut naleat cõ feſſio intrandi religionem in piudicium religionis. Inn. diẽ h̊ Iʒ ↄfeſſio ualeat quo ad piudicium ꝓſeſ ſionis non tñ ualʒ quo ad bõa tradita monaſterio. hoſt. latiꝰ attigit hãc materiã cũ qritur an ?⁊ qñ con feſſio ↄiugũ pᷣiudicer mrimonio carnali uel ſpũali dicens ꝙ aut ↄfeſſio tendit ad ſeꝑatõem mẽimonij ad quam ẽt tẽdit iſte ↄfitens:⁊ tũc ↄfeſſio non nalʒ in fauoreʒ ↄfitẽtis.xiiij.q.ij.ĩ pᷣn. Aut ↄſitẽs ſtat mẽimonio carnali ! ſpũali.⁊æ h̊ certũ ẽ ⁊ tẽ ↄfeſſio ʒ mr̃imoniũ tʒ:qꝛ nõ ẽ pᷣſũptio ꝙ ↄfiteat᷑ falſũ õ ſe.⁊= ſic procedit iſte tex. nã iſta mulier ſlabat pro mona ſterio æ contra matrimoniũ carnale: ⁊ iõ ſi confitet in preindicium monaſterij nalet confeſſio. æ de ma trimonio carnali eſt bonus tex. S. de preſump.c ter tio loco. aut dubitatur utrum in neritate ſtetit pro matrimonio: quia timetur de colluſione:⁊ tunc ſi fa ma ⁊ alia adminicula adinnant ↄfeſſionem nalet 9 feſſio contra matrimonium. xxxv. q. vVj.ſi duo.⁊ ſie intellige nõ.in.c.ſuꝑ eo de eo.qui cogno.conſan. uxoꝛis. Si aũt non adſunt admicula. æ tũc non na let confeſſio cõtra matrimonium ſpũale ſi tendit in fauoꝛeʒ mẽimonij carnalis:⁊ ſic põt fo mõ itelligi iſte rex nã iſta cõfeſſio licet eſſet cõtra ꝓſcſſionẽ ꝓ q̃ mulier inſtabat: tendebat iñ in fauoꝛem mr̃imoni cãnał:⁊ iõ inudicat poiiuꝰ ꝓ carnali q; ꝓ ſpirituali: qͥa carnale eſt fortius reſpectu ſolutiõis:ut in.c.ij 8 traſla. prela. Item in carnali nertitur ntilitas publi ca in qua eſt etiam priuata.l.i. ff. ſol. ma. Sed in ſpirituali uertitur tantum niilitas priuata. ſecus ergo uidetur dicendum ubi nerteretur etiam uti litas publica:ut quia promotus in epiſchopum peti tur in maritum: tunc ĩ dubio faueretur matrimonio ſorituali.¶ Et ex predictis in foro ad illam. q.nũ quit cã monachatus poſſit deferri iurameetũ nolun tariũ uel neceſſariuʒ: nã ex quo ſola cõfeſſio ñ iura ta nalʒ fortius dʒ eẽ locꝰ delationi inramẽeti iõ con cludo ꝙ ubi quis ſtat pro religione ⁊ abbas negat ꝓfeſſionem.tunc bene põt ſibi deferri inramentum uoluntarium nel neceſſarium: ut optime probatur hic. Item cã non eſt grauis reſpectu monaſterij. Igem puto noi quis negat ſe. feciſſe ꝓfeſſionem:⸗ Abbas. ſtat ꝓ ꝓfeſſione.? ꝓbat ſemiplene.tẽ dʒ ðᷣ kerri inrametũ reo: ut iuret ſe n ꝓfeſſũ:ut ſic purget ,g,anert lioeiin 4 Vorſinii ben vrule i gz4iͤß lnanli anſemn on ne rgi ⸗ . lunt mmnd nin nnelhi ae. g uſh. cdellb n ,erl erah aon imwni e 6/ 4 ce Nn maa gui holeſon Clun Gi⸗ mnt cidcdͤ eſſ⸗ u berkoroki ins uin iſn is cnolicid inec⸗ zer imnni ii tmof un ur.ſel eiore cnonco ſer N Gtev mnmncd iftn u luciff nmoniiner ins bu e hun c0 ii .labieic prr in puin Elepini Goy in ſgiumee li ioſpeiima:nnnn m Nalttier imen. Bonns. Detoris Ria: (Gnmn Aber iea din Dridi.Qverop pcecananöen ii Ocecano ai denefn gio nidl ie ſpls reiſue nin out dt n ife euce lece Ciſoc fanſibl il mn me tuleck in 4 ſionint ſonũ n aint ois ſn Lobigove züncc Rifünglamiſcenicn rtchn fünpnſtmimit niha eſec nneſegerchenuris Uden dabed din iund'alein C indicin⸗ Cfoſcencratsciieſnſin ipſngint ens bolerei abi ndnn e. N inſe nniuziii aſiehenſs a) Rͤte uchrkni⸗ doi n Kinchmiet in pugfe ldden Aunflnn ſeigons, – Diuſidin noeſnno, nicjiun nrf nn monio annil ieß ltan ſeprin niſnoni, nar it ſſo wndaß giin Ar ſtisſing nrdenuͦttiſo id eerüfiſiz ſee ſammia Nirn n done Nonirnden doſri ſeni mnen confeſtotde i onns tride gehnmne ier Vumn MNeniare ſn, or rMRloret m4 umn alſſnon ulr/ 1mna il dotſi oli dogio onien. hAMnicca4 enene dniun ſüieſtnitn Grſegatid nü lg Grii nivomn ilm parmi ſinnif timiun nelt iummn nin ſil ¶ Be furtis: ill pꝛeſũptionẽ que iſunexit g̊ eũ ex ſemiplena ꝓba tione nel ex alia pſũpttiõe:⁊= ſic intelligo iex. notabi lẽ in.c.atteſtationes ð deſpõ.ipu.ſed abbati non cʒ deferri iurametũ qꝛ reſpectu alterius cã eſt pꝛeindi cialis ? grauiſſima: qꝛ agit quaſi de ſtaru hoĩs.⸗ ſic intelligo.in.c.mulieri de iureiur.2= nõ. in.c.fi.eo. ti. 2 hec nö. Abbas. g Süma nt. 3. c. pximo Cceden Senel ſic. Napta poteſt mrimoniũ ↄᷣheꝛe cũ raꝑtoꝛ ubi datur libe ra facultas ĩ hendo. h. d. 5. p' ex tex. ꝙ per „7 ſuoſequẽtẽ cõſenſum tollit᷑ nitium pꝛecedens. ſimile i.l.ij E. qð me. cã.ubi ſi ꝓmiſi decẽ ꝑ metũ ⁊ poſt ea ſpõte ſoluo tollitur uitiũ pcedetis. ad idẽ cc.ad id qð. s. de ſpõ. l aln i mimonio Z hendo nõ ſtat᷑ diſpõi iuris ciuilis:ſed attendendum eſt ipſuʒ ius canonicũ.ð iure eni ciuili rapta nõ põt vheꝛe mr̃imoniũ cũ rapror:ut in.l.unica.C. ð rap. nir. ſed de iure canonico.ſecꝰ ut h:⁊.c.pᷣcedẽti. ed queꝛo:nunquid anee enis cõſenſus ad ĩ ducẽdn mr̃ioniũ inteꝛ iſtos. oc. ꝙ ſic. ⁊æ bene fac c. las.de deſpõ.ipu. z. d.c. ad id qd.¶ ꝛ qneꝛituꝛ qꝛ tex.hic dicit ſi ꝑſone ſint legitime ⁊c̃.que legitimi uas requint. So. oʒ ꝙ ſint legitime etans:2 ꝙ non ipediãt᷑ alio ipedimẽro:utputa ꝙ non ſint cõſangui nei uel aliter impediti. Abbas. De fartis ſyica. ¶ Eoͤtinuata eſt bec ſeica. . in ꝓxia ſvica. ⁊ dit nt ibi. Quero pꝰ ꝓ declaranõe materie quid ſit fuꝛ tũ. Oc ꝙ ẽ ↄctatio ꝛei aliene fꝛauduloſa iuito dno aio lucꝛãdi ſine ipſius rei ſiue nſus rei ſiue poſſeſſio nis:ut dicit tex.in.l.i.ff.e.⁊ uide glo. in. c. dudũ.ij. de elec. Et ideo dr̃ fꝛauduloſa:qꝛ ſiquis Zctaret reʒ alteꝛiꝰ putãs ꝓbabilit eſſe ſuã. uel dnm rei ꝑmiſſuꝝ nõ cõ nittit funũ.ut.l.int oẽs F.recte.ff. eo.⁊ inſti. de oblig. que ex delic. naſ.in. . placuir.nõ ñ credit ſibi ſimoliciteꝛ aſſerenti ꝙ cꝛedebat rẽ eſſe ſuam nel dnm ꝑmiſſurũ:qꝛ ſic quilibet de facili nitaret penaʒ fuꝛti:ſed ex cõiecturis iudex habebit hoc indicatr᷑:nt nõ.in iuribꝰ pᷣalle.iĩmo eniã indiſtincte non cꝛeditur Aßno ſi dicat ex eius cõſenſu fẽm qꝛ poſſet hoc dicer in fraudẽ ut reus abſolueret᷑ ab inquiſirione ꝑ indi 5 cẽ foꝛmaia ↄ eũ.de quo ꝑ Har.i.d.F.recte. Item 6 ideo c i diffinitiõe ſiue ipſius rei ſiue uſu ⁊c.qꝛ ſẽꝑ cõmittit᷑ furtũ ſiue quis fuꝛeĩ ut hẽat ipſam reʒ ſiue uſuʒ ipſiꝰ rei:ſine ut hẽat ſolã poſſeſſionẽ: ur qꝛ ꝓ pꝛietaꝛiꝰ ſubtꝛaxit rẽ uſuſꝛuctuarij. unde antẽ dicat furtũ. dic a furuo. i. nigꝛ0. uel dicit furtum a fraude nel a ferendo: ut in.l.i.prealle. qd nö. Abbas. Bi furatur. Breue 2 nõ ſum mat᷑. ¶ Nõ. pꝰ ex tex. ꝙ fuꝛtũ com mittit in hoie libero. ¶ Sed circa hoc põt queri quid dicendũ de iſtiſ magnis dñis qui pro enſenio tꝛadunt hoieſ uanos len ioculatoꝛes uel ꝑitoſ in aliqua arte:nũquid iuol nant in hac pena. bar.ĩ.l. lege fauia. ff. ad. l. faniam. de plagiarijs. dicit ꝙ nõ:qꝛ nõ pnant hos hoines in auferant eis liberiatẽ: ſed ur ſerniant illis ad pla nam uerbum depredando bic refeuur ad latrones. citũ eoꝝ. Circa hoc poteſtt etiam formari qõ. Ciui tas feẽ ſtatutũ nt qcũqʒ duxerit taleʒ hominem liga tum infortiam cõis hẽat tm: nũqͥd ualeat tale ſtatu tũ ¶n.i. l.j.ff. ad.l.fa. ö plagia tenuit quod nõ:qꝛ nõ poreſt ſtatui ptium ꝓ hoiĩe libero:niſi ille eẽt ho ſtis ciuitatis.qð nõ. E renh loqt in nen dẽte:qͥd ĩ emẽte qͥd in donãte:donatorio:2 ſimilibꝰ Dic ꝙ omnes tenẽt eadẽ pena exquo ſcient᷑ faciũt utt i.l.j. ? ĩ.l. lege pᷣalle.nã uẽditio dicitur qualitercũ qʒ dniuʒ tꝛãſteꝛtuꝛ:ut.l.ſtatu liberi. F. quintꝰ de ſta. lib. ff. ¶ In gl. i. fi. ſy tũc ob. iſte. ex. naʒ ſi eccleſia nõ impõit iſtam penam hec decretalł eſt h ſuꝑflua 5 ꝓhemiũ hbꝰ ↄpilatõis. So. iſta non eſt inſtirutio ca nonica: ſʒz lex antiqua ut pʒ in ſ upraſcriptõe.ſj cõpi lator eam poſuit h:⁊ poruit int᷑ſerẽ pꝰut ſciret᷑ qũo acrit᷑ furãtes homies liberos ſint puniẽdi.quaſi inu at ꝙ ſᷣm legẽ antiquam ſint puniedi moꝛte:debent ꝑ iudicẽ eccleſiaſticum cirra moꝛtẽ acrit puniꝛi. Ex quo itellectu nõ ꝙ nõ efficitur qᷓs iꝛregularis ſi int᷑ro gatꝰ de pena delicti:rndet ꝙ e pena mortis. qð intellige qñ caꝰ nõ imminʒ de pñti als aũt ſi ex rñſione ⁊ ↄſilio ſuo ſeqretur mors efficeret irregla ris: ut.l.di.ſiqs uiduã.=.c.ſiẽ dignum ð bomici.õ. in fi.de q ꝑ Moſti.i.c.ex lis.j.de exceſ.pla.= per Archi.i.c.oẽs.iij.di. 2 põi dici ꝙ in h̊ interſeru it hanc decretalem.qꝛ ꝑ mortem hodie de iur cano nico ĩterpᷣtatur excõicatio.iſte eſt lex.nota.i.c.ꝑ ue nerabilẽ qᷓ fi. ſint le. ubi papa ꝑ legem antiquam in ferentem mortem tpᷣalem intelligit quo ad iudicem eccleſiaſticum de ſnia excõicationis.⁊ ſic iudex eccła ſticus põt iſtos fuꝛes fuꝛantes homines excõicare. Et ex hoc collige caſuʒ in quo iudex eccleſiaſticus habet iuriſdictionẽ in laicos.ſ.furantes homines li beꝛos et uendentes ſeu alr exponentes.et hoc ideo qꝛ ꝑ hoc detrahitur religiõi xpiane. aꝛ. optimum in c. j.ð homici.li.Vj. Abbas. Bꝛe 8 Brene eſt: ſed põt ꝑ alia vᷣ ba ſũmari ⁊ ſic. FYnꝛibus et latronibus in peccato obeũtibꝰ ſacramen ta eccleſiaſtica deneganda ſũt: ſecus ſi moꝛte eos pe nituit. Caſus ⁊c̃. 6 M5. primo ex tex. ꝙ interem ptus in aliquo facinoꝛe pꝛeſumitur deceſſiſſe in illo peccato Er ex hoc ⁊ ex tex.nõ. ꝙ in extremo uite non preſumitur contritio:exquo manifeſte patet de peccato pꝛecedenti Opouet ergo ꝙ per aliqua ſi gna exterioꝛa conſtet de contritione. FESeanao nõ.ꝙ pꝛo decedentibus in peccato moꝛtali non eſt aliquo modo in eccleſia oꝛanduʒ. pꝛo hoc. xiij.qe ij. pꝛo obeuntibus. ?.xxiij. q.v. placuit. ¶ Lerno no ta ꝙ fures ⁊ latrones puniuntur hic ut diuerſi.ſi enim non eſſent diuerſi non haberent diuerſa uoca bula.l.ſi idem. C. de codicil. de quo dixi.õ. ð homi ci.in.c.ij.? ſentiunt ibi ⁊ hic doctoꝛes. ꝙ fur dici tur de nocte:latꝛo de die.uel dic ii ſenſit HBarto. in auc.ſed nouo iuꝛe. C. eodem titulo.furem dici qui furatur clam ſine aggreſſura. latro cum aggreſ ſura ſiue cum armis ſiue ſine.⁊ etiam ſatis hoc ni detur nuelle tex. in dicta auc. maxime in coꝛpoꝛe un de ſumitur. Et hec uidetuꝛ mens hnins littere. — WBe furtis. capinnt tñ in diueꝛſfis locis equiuoce:ut i.c. tna. . ö homici. ⁊ dixi in pꝛealle. c.ij. ¶ Mio nõ.ꝗ q;iũcũ ʒ5y facinoꝛoſo in nita ĩ moꝝe cõtrito nõ ſũt denegã la ſaciamenta. ad hoc de pen. di. vij. in. c. ſiqnis. ni ſi in caſibꝰ a iure expſſis.nã eccleſia non clandit gꝛe miũ ꝛedeũti.de heꝛe.in.c.ſuꝑ eo.li.vi.Et hec faciũt ad. q. nũquid iſti ꝗᷓ ꝓpteꝛ facinoꝛa ſua ſuſpẽduniur in patibulo nel ali᷑ moꝛte niolenta afficiuntur ſint ĩ cimiterio eccleſiaſtico ſepeliendi:et alia ſacramenta ſint eis concedẽda. Doc.ꝙ ſic: ſi eos penitet ð pec cato: ut ẽ tex. xiij. q.ij. in. c. fi.nec nalet conſuetudo ĩ Sriũ in cle.fi.de pe.? ꝛe. ¶ In glo.in. v.diacono. ſed dic ꝙ licet in cãn neceſſitatis non pᷣſbito poſſit 7 debeat qnis ↄfiteri:non m ab illo põt abſolui.qꝛ nõ bʒ ptãteʒ clauiũ:ſed ꝓpt᷑ cõtritionẽ deus dimittit ſibi pcẽm. ita dicit tex.in.c.queʒ penitet alle.in glo. et nide qð nõ. in. c. paſtoꝛalis de offi.oꝛdi.i.V. pteꝛ ꝙᷓ in moꝛtis articnlo.imo ⁊ papa nõ poſſet hãc po teſtateʒ dare non ſaceꝛdoti. de quo uide qð nõ. gl. in. c. peꝛuenit.xcv.di.quia hec poteſias data fnit a deo tantũ ſaceꝛdotibus tene menti. 3 qui g. Brene eſt: nec ꝛecipit cõ 2 grnam ſummationeʒ: ma xime ꝓpteꝛ narietatẽ intellecũ. ſummari m põt ſic fᷣm cõem itellectũ. Cõmintẽs furtyʒ ex ne ceſſitare nõ multũ urgẽte peccat ſed non gꝛaniteꝛ. vñ iponenda eſt leuis pnĩia. Caſus æc. ¶ MDꝛo ð claratiõe litteꝛe queꝛo:nũquid teneat᷑ iſte cõfireri de peccato nel an ſufficiat ieiunare nt h̊ dici᷑. Hoſtiẽ. dicit ꝙ tenet᷑ confiteri.ar.in.c.cnʒ oĩs de pe.⁊ ꝛe G̊ itelligo neꝝ ubi neceſſitas nõ fuit maxia:als aũt ñ tenet cõfiteri nec aliquã ageꝛe pniam:qꝛ tunc tpᷣris oia ſunt cõicanda:ut in. c. diſcipulos de cõſe.di. v. 7 in. c.ſicut.xlvij.di. Et ex hoc infert᷑ ad aliã.q.qᷣd ſi iſte uult ꝛeſtitueꝛe ꝛem ſubtractã:nunquid ſit cogẽ dus ageꝛe pniaʒ. Moſti.dicit ꝙ ſic.ꝑ.c.ſient dignũ de homici.S. Sed ut dixi hoc intelligo nbi peccaiũ fuit cõmiſſum ut qñ nõ ſubeꝛat maxima neceſſitas. als ſecus. p ea que ꝓxie dixi. ¶ In glo. ibi. qꝛ oĩa in neceſſitate ſunt cõia ⁊c᷑. ¶ Et bec faciũt ad. q.nũ quid tpe neceſſitatis poſſit ꝛeligioſus facere elemoſi nam de bonis monaſtexij ſine cõſenſu ſuꝑioris.et cõcluſio ẽ ꝙ ſic:ex quo tanta eſt neceſſitas ꝙ ñ põt interi habeꝛe ꝛecurſus ad ſuꝑioꝛẽ:ut nõ.glo.i.c.nõ dicaris:xij.q.i. Idẽ ẽ ubi nõ ẽ nccitas tãta ⁊ ꝛeligi oſus ſit abſens:puta in ſtudio:tunc poteſt faceꝛe cõ petentẽ elemoſinã ut nõ.ibi glo ⁊ uide glo.in cle.ij de ni.⁊= ho.cle.vVnð ꝑ hoc dico ꝙ clerici ꝛeligioſi ex quo ab alijs ꝑcipiũt dina:pñt ⁊z debẽt faceꝛe oblati ones ſicut ⁊ laici peꝛ ex.expꝛeſſum iuncta glo.in.c. alia. xvj.q.i.⁊ facit glo.in cle.ij.pꝛealle. Et ponit h̊ Jo. an.q.hoſti.iĩ ſũma:nũqͥd nxoꝛ poſſit faceꝛe ele moninã. ? ↄcludit hoſti.ĩ ſũma de pe.= ꝛe.i.O.qᷓpnſ moꝛtuis in. v. qᷣd de faciẽtibꝰ elemoſinã.ꝙ ant uxõ ultra dotem hẽt alia bona: æ tunc de eis põt faceꝛe elemoſinã:qꝛ de illis maritus nõ põt ſe intꝛomitteꝛ pdicẽte uxoꝛ.l.hac lege.C.de pac.cõuen.inteꝛ vir. 2 uxo.l.maritꝰ.C. de ꝓcu. Aut nõ hʒ alia bona ul tra dotẽ:⁊ tũc õdicente marito nõ põt facẽ elemoſi nã:qꝛ dñium ꝛei dotalis peꝛtinet ad maritum ↄſtan te mr̃imonio.l.dotem. E. de rei uẽ. Sed ſi maritus non odiẽ põt facere elemoſinꝗ ↄformando ↄſciam ad uoluntateʒ. mariti. q. d. ꝙ facit illã qus pſũi ma ritum uelle æ non aliã. Et rõ eſt: qꝛ de rebus alienis non licite fac ꝗs elemoſinã. j. q.j.non eſt putãda.= ꝓ pᷣdiiis allego tex. expſſũ cũ gl. i. c. q deo. xxxiij. q. vEr pdictis ht unꝰintellectus ad iſt. c. ut in telligatur qñ necitas fuit modica. Mõt ⁊ fo intelli ur ſentiunt h̊ doc. qñ necitas fuit maxia:ſed poſtea neniens ad pĩguiorem fortunã non reſtimmit. arg. in .l. nẽſenius. ff ð nego. geſt. 6. bñ hõc lec. ex ꝗᷓ hẽs ꝙ ſubtrabẽs aliqd tpe necitatie etiã renet illud reſtituere cũ põt.nam talis ſubtractio ꝑmitti ꝓpter necitatem. ſed ceſſãte cã ceſſare dʒ effectus:ſicut dici mus in eo qͥ pbet aliméta ipe necitatis ꝓteſtat᷑ de repetendo: ut no. in. d. l.nẽſenius. 7. d.l. aliméta. ff. nego. geſt. xij. q.ij. c. ſacroꝝ ⁊. c. ſicut. ¶ In ea gl. ibi: ſed in fornicatione non eſt ita. ⁊ rõ eſt ſm Jo. an. qꝛ hũana creatura non uenit in fructu. iſti. ð re. diui. S. in pecudum.nã in ea artedit reuerẽtia diuĩe pulchridudis.l.ſiquis. C. de penis.? in.c.ad audiè tiam. . de cri. fal. ¶ Et in. fi. glo. ex hac glo. ifert h ꝓcedere etiam in foro 2tẽtioſo. qð puto ueꝝ nt nõ poſſit puniri per iudicẽ q ꝓpter necitatem maxiam aliquid ſubtraxir. æ facit. d. c.diſciplos.=.l..ij fl. ad rodi. de iac. ¶ Altimo qritur exquo tpe nectatis oĩa ſunt commnnia: nũqͥd pauper poſſit agere ð di nitem nur ſibi ſubueniat.uide glo.nõ.i.c.ſicnt xlvij. di.qᷓ ↄcludit ⁊ bñ ꝙ acno non ↄpetit pauꝑi:ſʒ bñ põt implorare offm ſuꝑioꝝ 3 diuitẽ:qꝛ ille peccat ñ fubueniendo in tanta necitate. Sed ſi necitas non ẽ tanta nõ tenetur qs ad elemoſinã niſi ſiẽ ad alia pia oꝑa:ut nõ.. de ſpõ.c.inter oꝑa. „ 1 . Mrene eſt 7 na Bi com fuꝛe. modo intelli gitur. 7 poteſt ſummari bm unum intellec mum. non indicas furem pꝛopteꝛ lucꝛum ꝙ ab eo cõ ſequitur reus pcẽi eſt. æ poſſet alĩ ſummari ut. tebit ex narietate intellectum. Caſus ꝛc. ¶ Mota primo ex trex. fm unum intellectum ꝙ egenies 2 (0 ſentientes in funo pari pena aſficiuntur. de quo in c.i.de officio delegati. ¶ Scðdᷣo nora fm alium in tellectum quod conſcius furti renetur indicaz? furtuʒ querenri dno:ał peccat.⁊ ꝑ iſtum tex.iuſtificari põt ſententia epoꝝ ꝗͥ quotidie ſubditos ſuos ↄſcioſ fur ti admonent ut debeant reuelare: æ non reuelãteſ ex cõicant. Si enim non eẽt pcẽm in non reuelando ñ deberent poſſe excõicari. tenet eꝛgo qͥs de neccitate in dicaꝛe furtũ. Hoc etiam uoluit Mar. i. l.iĩ cinileʒ .E. eo. ti. qdðᷣ nõ. ¶ In glo. i. in fi. ex hac glo. colli gi põt unus imellectus ad iſtud. c. ut intelligarur ꝙ ille peccat in non reuelando qui lucrum ex boc con ſequit a fure uel ipe occliat. Mõ.n.ẽ licitũ aliq̃d ca peꝛe a fure ut ñ ĩdicet᷑ nel nt occulter: ut.l.q nas.. qui furẽ.fl.eo.⁊.l.iiij.⁊.l.ſi a fuo.ff.ð ↄdi.ob tur. cau.? iſte ĩtellectus nõ habet qubiũ. Alium intellec tum tangam. j. cum glo. fi. Q In glo. in neꝛbo pol ſeſſoꝛe.i.domino.nota ex tex. inncta glo.ꝙ poſſeſ ſoꝛ quandoqʒ ſumitur pꝛo domino.ſic et nerbum poſſeſſionis quandoqʒ denotat pꝛoprietatem ꝛei re Arctk Gunlotgln nn ſonr 4 ginlin * nl loeo⸗ Eiint arter. ij imi mls onib i aher Amnunti biluſe⸗ ſi ts ris nui ohibat lnli CCenft ego ene, ige ſyhbere omnoniun: Alodind nuͤci ais eiiſci nfar ern aroneſee der n n d d de iſankanus dden maciit d QArchedidniibonv ſuſpici ſtin dono neiſpenn donmis ius v n penani ſeinia Nunmncutexch boe ſaere E⸗ uuinm ii Cetbic poffcjpr ſwos ſtis Ciim boierch hie ieinlmo rinala r lpl lier chiiſe oclito nr ir poſ loberſc vani erreguitii ü Urutumſnſtindon tictd diͤͦ tieucneni dr; ins ens Ndpor ingeifnbli ir a ueiconi – Pike iun Mfinonii Uiſaili, herinli Ce ne hifi da Pa il eltſt Amapigſe t ( ang., Pprer ärnen M dc dlehistliſieg NGemganoſhe Näns Ang ſteez ck oiten zi. d Nlddct bpori dnii grſe urf A Mritae Ced ſ ins n; A wſti ni, ſiadt h 4 wechena lul enl Inrarim vrunn inelee vonarng che äſde⸗ ann Cins n Ninclecon g,eanstid den Konar deen (Sooronfndimin . gn enr. nlaiin 4 umtn lfin / ideſnmm io, iſin Oretn ilſe mnutnco ñ m celeini⸗ Huui ilici Pintar ſ Ccrimtlgnunt iaumetdol n nilcti iiit lil e furtis: ſicut quando teſtatoꝛ legat poſſeſſionem quam bʒ ĩ ali loco.vr enim legare non nudam poſſeſſionem: ſed ꝓpꝛietatẽ rei:ut dicit tex in.l.interdũ alle.in gl. 2 facit ad mãn.c. qin ſꝛequẽteꝛ. S. ſi ſuꝑ ut li.nõ pteſt. ¶ In glo. li. in fi. uult ergo gl. nõꝛe diuerſita tem iter ius canonicũ ⁊ cinile:ut de iure ciuili nõ te neatur quis ad indicandum furem:cũ licite recipiat pecunia ꝓ eo indicando:ut in.l.iiij. ̊ alle. ſed ſecꝰ Fm canones.Moſt.dicit ꝙ nullo iure tenet quis in dicare furẽ æ maxime qn timet᷑ ð moꝛte furis eo in dicato.ſed iudex ex officio ſuo põt quẽ cõpellere ad indicãdũ furẽ.ar.l.iij. æ.l.cõgꝛuit.ff. de offi. pᷣſi. Cla rius adhbuc hunc aꝛticulũ attingir Mar. in. d.l. ciui le. cõcludens ꝙ furtum qͥs idicare dʒ.⁊ ſic ux ꝓpꝛie iſte tex. uelle ſi recte põderet᷑.nihil eni dicit de fure: ſed de furto.ſʒ iudex uel ex officio iploꝛato:uel dnʒ ꝓcedit ꝑ inquiſitionẽ generalẽ põt cõpellere ad idi candũ furẽ:ut in iur.pᷣalle.qð cgrcrgo pñt epi admoneꝛe ⁊ excõicaꝛe non indicantes fuꝛem nel fuꝛtũ:quia ſupeꝛioꝛes tenentur oiĩbꝰ modis purgaꝛe ꝓuinciã malis homibꝰ.vñ ex hac cã pñt compeller ad manifeſtandũ. nõ ob. pᷣdictis ſi dicat ad inſtã tiã partis quis tenet᷑ ꝑhibere teſtimoniũ p furẽ.ar. in.l.nullũ. C. de teſti.ergo tener indicare. nam aliud eſt verhibere teſtimonium: aliud indicare ſine teſtio nio.nã cũ quis teſtificat᷑ iam fur erat detectus ꝑ ac cuſationẽ.ſecꝰ aũt qn fur eſt oĩo occultus:qꝛ tũc ad inſtanriã paꝛtis nõ tenet᷑ indicar̃ furẽ. Et hec faciũt ad.q.Quidã peꝛdidit libꝛum nel ueſtẽ uel aliam rez ſuſpicat᷑ ꝙ ſit in domo titij:petit ꝑ indicẽ ut querar domus illius ⁊ ut apeꝛiant᷑ ſcꝛinia ⁊ loca ſecꝛeta titij nunquid iu dex dʒ hoc facere. Et nidet᷑ ꝙ ſic. ꝑ. l. re quirendũ.C. e.ubi dr̃ ꝙ officij pꝛeſidis eſt iquirere ſeruos fugitiuos. Cõiter ibi per doc.⁊ hic cõclndit ꝙ ſpale ſit in ſeruo ⁊ in alia re ſeu ꝑſõa que põt cõ mitreꝛe doſũ ĩ ſe occultãdo nt tũc poſſit ĩſpici domꝰ Ateꝛiꝰ: z ſic loquit lex requirẽdũ.vñ ſi quis ſuſpica tur ut uxoꝛ ſua ſit in domo alicuiꝰ:tũc põr perere a iudice ut querat᷑ domꝰ illius.ᷣſecus in alijs rebus q nõ pñt omittere ĩ fꝛaudẽ.tũc enĩ index nõ dʒ facere queri domũ alteꝛiꝰ:qꝛ ꝑicunloſum eſt ut pꝛfami. hẽat pãdere ſuum pr̃imoniũ alij.ar.i.l.ij. C. qn qᷓꝛ. pars debe. in.l.ij. E. de alimẽ. pupi.pſtã. niſi eſſet uehe mens ſuſoitio ꝙ eſſet ĩ domo illiꝰ.ar. in.l.i.ff. de qᷓ ſti. Aane põt iſte tex.itelligi æ tertrio modo qn quis nõ indicat furẽ:qꝛ cõmiſit rem fuꝛtiuã ſecum. qð etiã ſenſit tacite glo. Abbas. X*£ itteri g. Fur occultꝰ põt poſt reſtitutionẽ æ pnĩam ad ſacros oꝛdineg promoneri. h. d. Cõis diuiſio. ſa ibi mandam dl ſove ex tex.ar. opti mum ꝙ rapiens rẽ eccleſie etiã ſacꝛã nõ eſt ipſo fẽo excõicatus.nam papa h̊ non mãdat iſtũ abſolui ab excõicatione:quod feciſſet ſi fuiſſet excõicatꝰ.peccat ergo gꝛauiteꝛ: æ eſt excõicandus.pꝛo hoc.c.ↄqueſiꝰ de fo. cõpe. 7 qdᷣ le. æ nõ. in. c. cõq̃ſti de ſen.excõ.qð ꝓPcedit ſolũ qũ rapnit rem eccleſie:ſecꝰſi effregit ho ſtia eccleſie ⁊ rapuit:nt in. d.c.cõqueſti. ꝛ nõ. ꝙ; fur manifeſtꝰſeu connictꝰ ĩ inditõ ð fuꝛto ſ põt am piiꝰ ꝓmoueri ad oꝛdines ſine diſpenſatione.æ idemn eſt in qnolibet pecẽo notorio:ut in.c.fi. de tẽp. ord. , furtũ ↄmitti etiam capiẽdo rẽ aliius minus caute dimiſſam. z hoc fac ad.q.quidã reꝑit in uia florenum uel aliquã aliã rem:nunqnuid cõmit tit furtum eam capiendo. Diẽ h Jo. an. ꝙ ſi uult euitare furtum dʒ facere pconiʒari: ut is cuius ẽ cõ pareat. hoc tex.in.l.falſus in. S. qͥ alienũ.v. ſolet .ff. eo. æ idẽ uoluit glo.in.c.qꝛ fruſtra.j.de uſuris. Tu icere potes latius ꝓ aut ex qualitate rei viſiłr iſte pſũpſit rem hitam. ꝓ derelicto:2⸗ tũc nõ ↄmittit furtum qꝛ h̊ non eſt intẽtio frauduloſa: ut in. d. FH. alienũ Aut pᷣſumpſit rem nõ hitã ꝓ derelicto ł pſu mere debuit ex qualitate rei:ut qꝛ reꝑijt florenuʒ. ? tunc cõmittit furtum. un non ẽ viſile ꝙ quis pieciſ ſet fllorenũ:⁊ tunc ſi nult euitare oẽm ſuſpitionem furti.dʒ facere pconiʒari. Sʒ ſi ĩ ueritate nõ babuit itentionẽ furandi:ſʒ capiendi ⁊ reſtituẽdi nero dño: ſi apparuerit ñ tenet᷑ de furto ſʒ nõ faciat pconiʒ aꝛi. 7Z ſnixime hoc procedit hodie:qꝛ ex ↄſuetudine ille q̃ perdit ꝛem faẽ pᷣconiʒari.un potuit iſte expectare ut pᷣconiʒetur. Et ad.v.ſolẽt poteſt dici quod illa ẽ cautela ⁊ conſilium ad euitandum oẽm ſuſpitionem ſᷓ ex qᷓitate ꝑſone reꝑients z ex vᷣbis ꝓlatis ꝑ enʒ ſatis põt purgari illa ſuſpitio. Quid aũt ſi nõ reꝑiẽ· do ninus dic ꝙ ſi pꝛeſumit rem habitam pꝛo dereli cto poteſt ſibi retineꝛe:alias autem debet daꝛe pan peribus.ar.in.c.cum tu.j.de uſuris.⁊ in antẽ. oẽs peꝛegꝛini. E. Cõla de ſucceſſoꝛ. nõ.in.d.. qui alie nun. ¶ Aterius nõ. quinqʒ requiſita ut ſemel fur poſſit pꝛomoueꝛi.pꝛimo requiꝛitur ꝙ ſponte fuerit confeſſus. ſo ꝙ ſauſfaciat leſo.ʒꝰ ꝙ infamia nõ ſur rexeꝛit cõtra eũ.quaꝛto ꝙ peregerit peniientiã nel —. partem ipſius.quinto ꝙ alias ſit idoneus In glo.ſi.pꝛima opi.cõmuniteꝛ tenemuꝛ æ nerioꝛ. Con clude eꝛgo ꝙ regulaꝛiteꝛ ex quo peccatũ eſt occkiuʒ 2 nulla infamia inde eſt oꝛra quis poteſt pꝛomoueꝛi peracta pnia uel paꝛte ipſiꝰ: i.c.fi ð̊ tẽp.oꝛdi.⁊ qð ibi nõ (Ertia glo. qꝛit:hᷣ dr ; calix iſte erat mi nus caute dimiſſus:nunquid cuſtos eccleſie teneat ad: emendam ſi non poteſt recupcꝛaꝛe. Doc. ꝙ ſic: exquo repeꝛituꝛ in culpa de quo uide glo. 7 Inno. in. c. ea que de offi.archi.Et hec faciũt ad.q.quoti dianã ſcholaꝛis dimiſit librũ ĩ ſcholis qui ſubtractꝰ fuit:nunquid bidellus teneatuꝛ ad emendam.= uide tuꝛ ꝙ ſic. qꝛ tenetur ad cuſtodiã ſicut cuſtos. bart. hanc.q ponit in.l.ſi quis nxoꝛi in.S. apud labeonẽ ff. eo. ⁊ ibi concludit ꝙ aut ſcholaꝛis ſpecialiter aſ ſignauit libꝛum bidello.aut ſimpliciter dimiſit libꝛuz in ſcholis.pꝛimo caſu ſi bidellus ꝛeſtituit ſocio ſcho laris conſueto uel familiaꝛi:ſi ille poſtmodum aſpor tauit non renetur argu.in.l.eum qui: æ in.l. argen tu m ff. cõmo:facit.c.ſignificante ð pigno. Idẽ dicit ſi aſſignauit eum alicui vfeꝛenti aliquod ſignũ ſcho laꝛis.Et bñ nota hoc dictum:ꝙ licite quis ꝛeſtituit rem alterius öfeꝛenti ſignum illius.nihil tamen alle gat ibi aꝛꝛ. Ego allego tibi bonũ text. cũ ibi nõ. in.c.ſignificauit ð appellatio.qð puto ueꝛuʒ niſi ꝛes eſſet ualde pꝛecioſa: quia tunc non eſt cꝛedenduʒ de facili ſimplici ſigno. aꝛgumentum optimum ex no tatis in capitulo poſt ceſſionem de pꝛobationibus. æ in. . i. 7. ij. de fi. inſtru. ¶ Aut ſcholaris ſpecifice nõ aſſignanit librũ bidello.æ tunc ur̃᷑ adhuc euã bi dellus teneri ſi non ꝛeſtituit modis pꝛedictis:et fuit depeꝛditus ſicut dicimus in nanta ? canpone q te nentur de ꝛebus peꝛdinis in naui uł hboſpitio. Sʒ h nõ plʒ Mar. qꝛ illa ex eſt ius.? loqt ĩ certis caſi pus:ut ibi. ⁊ in.l.iij.? iõ dicit q hoc cãn poſſet di ſtingui Fʒ.l. dñs oꝛtox. ff. loca. ut. 1. diſſiguamꝰ an pidellus obtulit ſe ad cuſtodiam uł nõ: ut pᷣ cãn te near᷑: fo nõ. Sʒ põt alif̃ dici: ꝙ aut loquimur in bi dello ſpali uel gñali: ut ſpalis teneatur: quia ad hoc collecras 2 alia ↄmoda cõſequiĩ ut cuſtodiat libꝛos Si eꝛgo repeꝛitur in culpa tenet᷑ ex mala cuſtodia ſicut zD dixi de cuſtode. Sed in gñali bidello poſſet pꝛocedeꝛe opi. Dar. qꝛ officium ſunm nõ ueꝛſetur circa cuſtodiam libꝛoꝝ.¶ Sed poſſz dubitari quid in iſia cinitare ſenẽli ubi non ſunt bidelli ſpãles ſed gnales tm. Et puto adueꝛtendum eſſe ad foꝛmaʒ cᷣ ſtituriõis:ut ſi tenetur cuſtodire libꝛos pꝛocedat illa opi. alias ſecus. ¶ Vltimo ut intelligaĩ mã bui ti. que minus pfecte hẽtur in hoc ti. Queꝛo qualłꝛ pu niaf fur. dic ꝙ de furto põt agi ciuilit 2 cai iteꝛ. Ci nikꝛ põt agi ↄditione furtiua ad ipam rem dũtaxat recuꝑandam. ? de hac cõditione bẽtur. ff. de condi. fur. ꝑ to. Item põt agi ad penã furti ad Omodũ eiꝰ cui res ſubtracta fnit.x ſi furrũ eſt manifeſtũ teneinx pena quadrupli. Si vo nõ eſt manifeſtũ teneĩ pena dupli. Et dr fur manifeſtus añ depꝛehendit in ipſo furto uel cũ re furtina anteqꝙᷓ ilam qncat ad locum eſtinatum. inſti. de obli. que ex delic. naſ.in pꝛin. et in. F. pena furti. Mõt agi ⁊ cꝛĩaliteꝛ ad nindictam: 2 tũc nario mõ põt agi: ut nõ.in aut.ſed nouo iure E. eo. ⁊ in. c.ij. de homi. naʒ ſi eſſz fur ſine aggꝛeſ ſura:tunc de iure aurẽticoꝝ nõ debet imponi pena moꝛtis uel abſciſſio aut debilitatio membꝛi alicuiꝰ. ſed fuſtibus põt caſtigari: ſecus ſi eſt latꝛo cum ag gꝛeſſuꝛa de quo ibi. ⁊ in.l.capitalium. F. famoſos ff. de penis. Alij ueꝛo dicunt ꝙ etiõ hodie ꝛapienſ 2em ulcra. v. ſolidos nalentem dʒ pnuniri pena moꝛ tis: ut in. li.feu. de pa. te. S. furtum. Sed mihi placet illa opinio ꝙꝙ illa inra intelligantuꝛ quando ex tam modico furto ſequitur pacis fractio. Sed bodie cõmuniter ſtaruta ꝓuident de pena in quolibet lo co æ hoc de iure ciuili. Sed de iure canonico cleri cus cõmittens furtũ dʒ deponi ⁊ detrudi in carceri bus ad agẽdum pniaʒs: ut in.c. cũ non ab homine. de iudi. z in. cetue..de penis.tene menti. Abbas. De uluris ſica. ¶ Kontinnari põt bec ſyica ad pꝛecedẽtes h oꝛdi ne: qa uſurã exercẽs rapinã æ quodãmodo ↄmittit fuꝛtũ. xiiij. q. iiij. ſis uſurã. ⁊ lubiacet reſtiintioni ſi cut furiũ ↄmittẽs ſen rapinam:ut in.c.cũ m.j.eo. Jõ poſte niſuʒ eſt de raptoꝛibꝰ ⁊ de furtis ↄperẽri oꝛdie ſubijcit vica de uſuris.¶ Sʒ qro ꝓ declara tione materie d ſit uſura. Solet dari duplex diffi nitio. Dria eſt ꝙ nſura ẽ quicquid ſoꝛii accedit.⁊ hec diffinitio põt elijci ex. c. uſura. xiiij. q.iij. ſed nõ & ꝑfecta diffinitio.qꝛ poſſʒ accedẽ aliqᷣd ſoꝛti gꝛatis æg tũñ nõ eſſz uſura.ar.i.q.ij.c.ſicut.⁊.S.de ſimo.e. dilectus 2. c. ⁊ ſi qões.ideo ad ſaluandum hanc dif finitionem oʒ addere ut dicat ẽ qcqd ſoꝛti acce dit ex pacto uel intentiõe pᷣcedente:ut in.c.cõſulnuit I. e Mõt etiã alꝛ diffiniri æ ſic Aſura ẽ lucrũ mu tui ex pacto debiium uel exactũ. ¶ ꝛ queri poteſt ĩ qᷓous rebus ↄmitiit̃ uſura.dic ꝙ in his ĩ qᷣbꝰↄſiſtit mutuũ.æ mutuum quidẽ ↄſiſtir in his ꝗ ſunt tripli cis generis. Mam qdam ↄſiſtunt ĩ numeꝛo ut pecun nia. Quedã in põdere ur argẽtum ſeu auruʒ. OQue in mẽſura ut triticũ æ ninum. In alis vo rebus ñ põt conſiſtere mutuũ. Rõ eſt: qa in mutuo trãſferĩ dnium rei mutuate. unde dr̃ mutuũ:q̊a de meo fit tuũ:ut.l.ij.ff.ſi cer.pe.recipiẽs uero mutuũ ñ tenet reſtituẽ ſub idẽtitate eiuſdẽ ſubſtãtie:qa ut plurimũ iſta que mutuant᷑ ↄſumunt᷑ uſu. ſed teneĩ̃ reſtitueꝛe tãtũdem ſub certitudine eiuſdẽ ualoꝛis:ut.l.cum qᷣd æ.l.uinum. ff.ſi cer.pe. Certitudo auteʒ naloꝛis non põt hẽri in alijs rebus ñ ↄſiſtẽtibus ĩ numero:pon dere:uel mẽſura.nam uere impoſſibile eẽt inuenire unum equũ oino eiuſdẽ ualoris cuius ẽ aliꝰ equuſ. Sed ĩ pecunia ⁊ ĩ alijs cõſiſtẽtibus ĩ põdere ⁊ men ſura reꝑũ certitudo einſdem ualoꝛis in aliſs rebus eiuſdẽ ſubſtãtie. Ouar̃ aũt uſura ↄſiſtii in his rebꝰ tin rõ põt aſſignari: qa in iſtis trãſfert᷑ qñiuʒ ⁊ nſus rei nõ eſt ſeꝑatus a ↄſũptõe ipius rei ſen dñij ipſi rei. un ĩ iſtis rebus exiges aliqͥd ꝓprie rapit uſũ:qͥ̃a nult caꝑe aliqd ex uſu rei mutnate.? tñ in iſtis non eſt dare uſũ ſeꝑatũ a dnio rei: qa ur dixi dominium cõſumit᷑ ex uſu.ſed ĩ alijs rebus ſecus cẽ.nam ſi loco tibi domũ uel equuʒ uſus rei ẽ ſeꝑatus a dnio:nec cõſumit᷑ dominiũ rei ex uſu.⁊ iõ nõ facio S naturã rei capiẽdo aliqd ꝓ uſu ipaꝝ reꝝ.nã dominiũ equi ſeu domus remanet apud me:⁊ tu hẽs uſuʒ rei.naʒ ex il o uſu quẽ loco licite poſſuʒ aliqð lucrum caꝑe ſed hoc non contingit in rebus mutuatis: quia vt dixi dominium iconiinenti tranſfertur in me:?æ⁊ non poſſum uti re mutnata quin conſumaʒ dominium rei. unde dicitur uſura qualſi raptus uſus:quia quiſ rapit uſum ⁊ inducit uſum nubi in ueꝛitate uſus non eſt. ¶ Ex bis habes quare ex re locata poſſum licite capere lucrum ? non ex re mutuata. Et ex his infertur ꝙ ſi ego locarem tibi pecuniam non ut expendas:ſed nt ad pompam retineas in ban cho: licite tunc poſſum aliquod lucrum capere: quia tunc uſus rei eſt ſeparatus a dominio: ut no tatur in.c.conqueſtus.j.eo.⁊ quod.S.dixi uſuram conſiſtere in his tantum in quibus conſiſtit muiu um. intellige de rebus pꝛocedentibus ab nſurario. nam ex parte capientis ad uſuram pecuniam non eſt nis ꝙ detur ratione lucri.nam ſiue detur equus ſiue domus nel fundus: ſeu quicqͥd aliud extimabile uſura cõmittit᷑:adeo ꝙ certo caſu doctoꝛ cõmittit uſurã mutuando ſcholaꝛi pecuniam ut intret ſecum alias non intraturus: ut plenius dicam poſt cal.i. c. nauiganti. eo. æ de his uide qð nõt Joan. andre. in regula peccatum de regu. in. li: vj. æ per cald..in c. nauiganti prealle. ¶ Sed quero: quare uſura eſi ſic utroqʒ teſtamento probibita 2 ita deteſtata a iure hnman nnocemius hic ſuper rubrics leſatvcaſ idia lhi inai urij nini ounez i no⸗ ſailoed aui nan eampin õ Gmtaticeo mito herm d tAd icuizhi. pe Ma ſun⸗ o luifaartua m ignon upo.oiffinmsr⸗ Cics alni generalieree no nom lbiſtheniadli. Iu euuzn ſherigt initee Ciſns te iſmncGnini wnſci geni al Annmizſcl iüſier and er unsreipignone ni üfnens ſatgint ieſongr mno Pbomiigrrr le oſiſionde lſnchntt ie h chen mmmn wrie oeie ſerſ ſfen nſoni ie ni ni 1 bri ſung nij ae ſaltpotifnn ena rit Votl ſuchbyg rſbiijori nic Ue⸗ Wghum ſamniſoſ n . ie nern, iſiiri ummni/ſmn elmfſiir nd loni gnod ine⸗ äu inen ai nie⸗ nidgied raz nichl nitiin ſealcin idinzn mrt NS En R zrmnnn Nn ubis ais ehns ait ſunoſſttinbisch⸗ nniionifei cjigr uſns ihustaſen Eiſ Gdrengtſi NGINNAN Asrn 1Go:inmän wrinen iiis tchns ſeast mni e⸗ 5usrii avs Acfſonet Iarut o tuo /d ptr inmiini Mrta oly ni rwſiolob nn ae chns nummis: apin v finuſtonm in nenen Nin oiunm MMuim rynsölsdluin ſon wminbeimetſignn aran dan in mrar wnmn. bam tn ſunn . npn oien i uos mm Nre: ſn i ioevt no um Ianin. ine , giſt nun Chs vanlitbis annn .. run eonian gari an edeißt nn nguraͤs Aiod ewimnon coirt ale doctcn unn mmanel rarmn volt 11 „ n . ncec ſh⸗ te nm⸗ , l He nlaris . ponit aliquas rationes.pꝛia eſt qꝛ ſi licitũ ſſz lncrũ uſuꝛe: oẽs fere homines relicta agriculinra 2 alijs meꝛciõnijs itenderẽt uſure:cũ ſit lucrũ nalde tutũ ⸗ ex hoc de facili cõtingeret cariſtia ſen rerũ penuria. nã pauꝑes ex defeciu pecunie nõ poſſent intendeꝛe agꝛicultuꝛe:nec reperirẽt pecuniã ſine nſuꝛis.⁊ ſic ſe queretuꝛ excidiũ paupeꝛũ. Secunda ratio eſt qꝛ uix euitatuꝛ idolatꝛia in hoc peccato.nã nident uſuꝛaꝛij nũmũ ur deũ ueneraꝛi.xlvij.di.ſiẽ hi. C Fa rõ eſt: qꝛ eſt pietatẽ ⁊æ chaꝛitatẽ. naʒ dʒ quis ſubueniẽ ꝓPrio iĩ neceſſitatibꝰ ↄſtitutio vn chaꝛitatẽ peccat nolens mutaꝛe ſine lucꝛo. vñ non diligit ꝓximũ ſiẽ ſeipſuʒ quẽadmodũ tenet᷑ ex pcepto diuino:ut in.c. pꝛoximos de pe.di.ij. Sũt ⁊ alie ꝛationes coadiunã tes. ſed ur̃ ꝙ illa.ſ.quã tacite S.ſenſi ſit melioꝛ:quia nſuꝛa eſt nitiũ quoddã Soᷣnaturã ꝛeꝝ qñ pecunia geꝛ minat pecuniã:que tñ naturalit᷑ non eſt apta geꝛmi nare cũ ſit tm in mẽſura rex ff.de pᷣhen. emp.l.i.⁊ ĩ c.eijciẽs.lxxxiij.di.⁊æ nendit᷑ uſus rex ubi non eſt. Et ꝑ hanc ꝛõnẽ dixit Jo.mo.in.c.i.e ti. li. Vi. q ec cleſia hoc caſu uẽdicat ſibi inriſditionẽ in laicox:qꝛ uſurarij cõmittũt pꝛincipaliteꝛ in deũ abutendo rex uſu. ideo ad eiuſ nicaꝛiũ ſpectat punitio. ¶ Itẽ uſu ra eſt peccatum inductũ ex ⁊ nueteꝛi teſtamẽro ⸗2 ex.l. canonica.æ ideo punitio ſpectat ad cõditoreʒ cano num ⁊ ad uicaꝛinʒ xpᷣi. && Si cꝛeditoꝛ peꝛcipit ures. ſoꝛtem ex fꝛuctibus pignoꝛis deductis expenſis tenetur pignꝰreſtirueꝛe debitoꝛi:⁊ nnũ caſũ excipit. Vel ſũma.aliter ⁊ ſic. Aſu ra eſt lucꝛi faceꝛe fꝛuctꝰ rei pignoꝛate.fallit in caſn excepto.h.d. Et diuidit᷑ in tres ꝑtes. nã pꝛio ꝓhibʒ cleꝛicis uſuꝛã generaliter: æ nõ nominatiʒ ceꝛtã ſpẽʒ fa ibi: ꝙ ſi penã addit. In teuia a pꝛedicta ſpᷣe unũ caſuʒ excipit.ᷣibi niſi c. Caſus ⁊c. Mõ.pꝛĩo ex tex. ꝙ uſuꝛa cõmittit᷑ non ſolũ quando expꝛeſſe aliquid dat᷑ annnatiʒ: ſed etiã ſi ex pacto cꝛeditoꝛ lucrat᷑ fru ctus rei pignoꝛate:nã cũ fꝛuctus recipiãt extimatio neʒ accedunt nũc ſoꝛti ex pacto pꝛecedenti. ? łʒ tex. H loquat᷑ ĩ geneꝛe de poſſeſſionibꝰ fꝛuctiferis idẽ di cendũ in domibꝰ ⁊ alijs rebꝰ. dʒ eniʒ ſoluta penſio extenuare ſoꝛtẽ: uel perinde eſt ac ſi ꝑ uſurã ſolitaʒ recipeꝛet penſionẽ.quicquid eniʒ extimabile peꝛcipit̃ ultꝛa ſoꝛtẽ uſuꝛa eſt.xiiij.q.iij.quaſi ꝑ to. Er ſic nõ. ꝙ cꝛeditoꝛ põt i fꝛuctibus rei pignoꝛate.dʒ m illos oↄputaꝛe ſibi in ſoꝛtẽ. C 20nõ. ꝙ fꝛuctus peꝛcepti ex re pignoꝛata ipſo inꝛe attenuãt ſoꝛtem ut h.nbi mã dat᷑ abſolute.i.ſine aliqua difficultate res pigno rata debeat ꝛeſtitui debiroꝛi.quod intelligo qñ cre ditoꝛ cõſumptꝰ fꝛuctꝰ.nã tũc hʒ locũ qð p̊ dʒ. alias ſecꝰ:qꝛ ñ dʒ fieꝛi ↄpẽſatio ð ſpe ad qᷓtitatẽ ⁊ fꝛnctꝰ ſunt tacite obligati. 2 in ea cã in qua eſt ipſũ pignꝰ pꝛĩcipale: ut ĩ.l.iij. E. ĩ qni cau.pi. taci.phi. ⁊2 ĩ. l.i. ⁊.ij. C. pac pi.⁊ bec ꝓbatuꝛ in.c. ad nr̃am. i. ᷣm unũ ĩtellectũ. S̊. de inꝛeiuꝛ. õ. nltio penã clerici Exeꝛcẽtis uſuꝛã dʒ eni deponi ab offõ eccleſiaſtico.ð quo ĩ.c.int᷑ dilectos.j.de exceſ. pꝛela. ¶ In gl. i. in fi. ? ð hac mateꝛia nide tex.cũ ibi nõ.in.c. cũ S. . ð pigno. ꝑ hoſt. in ſũma. eo.ti. F. qñ efficacit. v.ſed nunquid cꝛeditoꝛ. æ ibi poſt hoſti. qᷓrit æ ponit Jo. an.h̊ͥ poſt eũ:nunquid creditoꝛ teneatur ſibi cõputa re in ſoꝛtẽ fꝛuctus pcipiẽdos.nã de finctibꝰ pceptis nõ eſt dubiũ ut h. æ cõcludit Hoſti.ꝙ nõ nili fuiſſz in fraudẽ. Idẽ ſi nõ locauit domũ ſolitã locaꝛi uł ſi non erat ſolita locaꝛi repeꝛiebat iñ cõductoꝛẽ ſʒ no luit locare.iſtis caſibꝰ tenet᷑ ac ſi locaſſet.ar.in.l.i.et ij. E. de pac.pig. Jo. an. dicit ꝙ una lex in hac ma teria dicit creditoꝛẽ ſibi debeꝛc ↄputare ĩ ſoꝛeʒ fꝛn ctus quos ꝑcipeꝛe potuit: ut ĩ pᷣal.l.i. . ij. E. pac. pi. Alia lex dicit ꝙ dʒ ſibi ↄputare fructus quos cipere debuit:ut l.ij. C. de pig. acti. Jo. cal. dicit ſortis nondum ſatiſfacto tenetuꝛ ſibi oputare fructꝰ pceptos tm.ſed poſtꝙ; ſatiſfactum eſt ſorti renet᷑ cõ putare etiã ꝑcipiendos. Rõ diuerſitat᷑:quia hoc uil timo cãu eſt malefidei poſſeſſor in nõ reſtituẽdo rẽ ex quo ſibi ſaiiſfaciũ eſt de fructibꝰ ut h. nam male fidei poſſeſſor tenetur reſtituere etiam fructus perci piendos ut nõ. in. c. grauis.s.de reſti.ſpolia. Ons Ant. concludit ꝙ ſi creditor fuit ĩ dolo nel lata cul pa tenetuꝛ de percipientis.alł ſecus.⁊æ ſatis põt hoc dem ꝓcedere qñ zctus pignoratitiꝰfit gra debitoriſ tin qꝛ hoc caſu nõ tenet᷑ creditor niſi de dolo æz lata cłpa.ſecꝰ puto ubi tal ↄctus fuiſſz geſtꝰgꝛa utriuſqʒ ut quia tu inhitares domum meam:pingorani tibi eam:nel conſtitui tibi aliquod lucrum eo caũ debet teneri creditor non ſolum de dolo ⁊ lara cuſpa ſed etiam de leui.l.ſi ut certo.ff. commo.l.cõtractus.ff. de re.iuris ⁊ ideo debet ſibi computare illos fructꝰ quos diligens paterſa percepiſſet.æ hanc ſniam ſa tis puto ueram.æ ad hanc diſtinctionem reducerem .ll. ſuperius alle. CIn glo. fi. in fi. nora glo. ſinglx in eo ꝙ diẽ idẽ in laico. Dõt ergo gñaliter cõclu di ꝙ licite qs ꝑcipit aliq̃d ex mutuo ubi illud eꝛat ſu um uel als ſibi debitum: nec poterat alr illud cõſeqᷓ ſicut dicimus in ſimili ꝙ licitum eſt parare hoſti in ſidias quocunque modo expugnentur.xxiij.ꝗ.ij.in c.dominus.ubi bonus tex.cum glo. ¶ Er ex his habes unum caſum in quo aliquid percipitur ultra ſoꝛtem ⁊ non eſt nſuꝛa.¶ Sunt alij caſus guoſ nið per bonam glo. xiiij. q. iiij. in Knnaſſe⸗ geneꝛalit nbicũqʒ peꝛcipituꝛ aliquid loco inteꝛeſſe non cõmitti tuꝛ uſura:Et pone exemplũ in terminis quotidianii mutnaui tibi centũ:⁊ cũ indigerẽ hac pecunia: ⁊ tu non ualeres reſtituere:recepi tantam pecuniam ſub uſuris:tunc potero exigere a te non ſolum debituʒ ſed etiam uſuram quam ſolui:quia non ut nſuram ſed ut intereſſe. nam modo nullum lucꝛum accedit. ad hoc.c.dilecti de ſo.compe.⁊= quod ibi nõ.et.c. peruenit de fideiuſ. Idem in fideiuſſoꝛe qui neceſſe habuit ſoluere creditoꝛi z receperit ſub uſuris.⁊ de hoc ultimo per Jo. an. in regula damnum de reg. iuris.li.Vi. in mercuri. de hoc etiam per glo. in. c. conqueſtus.j.eo.⁊ idem glo.iuris ciuilis in.l. cura bit ge ac. emp. Abbas. 34 neſterde . em in effectu dicit omam. cuʒz precedenti.c.ſʒ ad dit tacite ið ce in laicis.nam ĩ pcedenti.c. im fuit facta mentio ð clericis Caſus zc. ¶ Mota 3 G. e uſuris pꝛimo ex tex. laicos ét cõpellẽdos ad ꝛeſtõeʒ uſura rũ ꝑ ecclcſiã. nam boc delictum ſeu eiꝰ coheꝛtio ſpe ctat ad eccleſiam ut dixi.ẽ.ſupeꝛ Nica. ¶ Secũdo nõ ꝙ excuſari põt qui non ꝛeſtituit poſſeſſionem pi gnoꝛatã ſi ſibi ex fructibus ſatiſfactum non eſt:ul ſi zeſtat aliquid ea oblata non nult ꝛeſtitue?: ut.S.c. ꝓ ximo. Tertis nõ ꝙ frucius etiam ex arboribus cõtingens debʒ ↄputari i foꝛẽ ⁊ ſoꝛte eꝛãt arboꝛeſ fructifeꝛe puta niridariũ:uel erat nemus exq icidũ tur ligna ? nendunt᷑.æ gnaliteꝛ oẽs fructus qtũcũ qʒ modici cõputãtur in ſoꝛtem. Et dic ut plenius di xi in.c. precedeti ? ibi unide. Abbas. Bia in ominibus. uſurarij ad cõionem altaris eccleſiaſticaʒ ſepulturam et oblationem offeꝛendam admitti non poſſunt:et clerici ↄ hoc faciẽtes puniuntur ut h ðꝛ. b d. 7 & iſte tex. nalde allegabiliſ.? multa iura faciũt mentionẽ de iſto ↄcilio lateran. Et tria facit. pꝛimo ponit factũ dãnabile ꝑ ↄſtõnis cãm.fo triplicit pu nit uſuꝛarios manifeſtos.ʒ punit duplicit᷑ clericos tranſgꝛeſſoꝛes. fa ibi iõ.teꝛtia ibi qni aũt. Calꝰ ⁊c̃. Mõ pꝰ ex tex. unã ex cauſis ex ꝗbꝰ ꝓhibeĩ̃ uſura. nam alijs negotijs ſeu licitis mr̃imonijs poſipoſiuiſ diuites intẽdeꝛent uſuꝛe.et dic larins ut dixi S ſupeꝛ ſica. hora nſuram pꝛohibitam ex neteri 7 no no teſtamẽto ⁊ ex lege canonica: ¶ Mõ ʒ tres pe penas uſuꝛarij maifeſti. prima eſt ut nõ admitratur ad cõionẽ altaris.i.ad ſuſcipienduʒ corpus xpᷣi fᷣm Innocẽ.hoc abbas aliteꝛ exponit in.c.cuʒ tu.j.e. nt nõ admittatur ad eccleſiam qñ celebꝛãiur diuina nam alſiſtẽtes in eccleſia dicunt admitti ad cõioneʒ altaris. æ foꝛte hec diſpõ melioꝛ nt uſurarius ruboꝛ cõfuſus facilius ꝛeſipiſcat.ſicut dicimus de excõica to:ut.c.pia de excep.li.vi.et multum placet mihi hᷣ expoſitio:et eſſet obſeꝛuanda. ¶ Secunda pena nt maifeſtus uſurarius decedẽs in hoc peccato careat xpᷣiana ſepultura.æ ſic non ſepeliatur i cimiterio ec cleſiaſtico. nec clerici debent inteꝛeſſe ſepultuꝛe.⸗ bo die iſta pena eſt aucta. nam ſepelientes hodie mani feſtum uſurarium ſunt excommunicati ipo facto: ut in clemen. cos de ſepul.⁊ uide ibi bonam gloſaʒ. Qui dicanĩ ſepelire:an clerici tantum.an laici aſſo ciantes. an foneã faciẽtes ſeu pꝛoprijs mambus in foneam trudentes. Et ex pᷣdictis ⁊ ex tex.infert ꝙ licer heꝛes uelit ſatiſfaceꝛe.non tũ dʒ uſuraꝛius ad mitti ad ſepulturã eccliaſticã. qꝛ exq deceſſit in pec cato moꝛtali ꝛeſtitutio heꝛedũ non libeꝛat aiam ſuaʒ MOpoꝛtet eꝛgo ꝙ ipſemet reſtituat uel caueat de ꝛe ſtituendo.ita ꝙ appareat non deceſſiſſe ĩ illo pecca to. de quo uide qð legitur ⁊ no.in.c.;. e. ti. li: vj 2 in. d. cle. eos. ¶ Teria pena eſt ut non admittant ad oblationem faciendam. vnde dʒ clericꝰ ꝛeſpuere oblationem nſurarij manifeſti. irca hanc ulti mam penã iminent duo dubia. pᷣmum nunqd idem ſit in alijs peccatoꝛibus manifeſtis ut non adminã tur ad oblationem. ? circa hoc nide tex.cũ glo.nõ. i. c.oblationes.lxxxx.di.q nidetẽ ↄcludẽ ꝙ non niſi in caſibus expᷣſſis. Hug. m ↄ. Sʒ pᷣmũ dictũ equi us. ar. c. multi. ij. q.j.¶ Secũdũ dubiũ: nunqd ſai lem elemoſinã ds poſſit reciꝑe ab nſuraꝛio. nam pꝛobibet᷑ facẽ oblatõem non elemoſinã. IJo. an. i. c. cum noluntate de ſen. excõ. generalꝛ ocludit q; ꝓhi pitꝰ facẽ oblatõeʒ nõ ꝓhibet᷑ facẽ elemoſinã de illi cite acqᷣſitis qᷓ ſubiacet reſtõni.ꝓ hoc bo.glo.i.c.ex tranmiſſa de deci. .xiiij.q.v.in ſũma. Et rõ diuer ſitatis eſt:qa oblatio fit in publico:elemoſina in oc culto.⁊ licet elemoſina poſſit fieri in publico:iñ de ſui natura nõ exigit publicitatẽ ſic oblatio. ¶ Miti mo nõ clericũ teneri ad reſtituẽdũ ea ꝗᷓ hũit ab uſu rario offeꝛente. Itẽ ultra hoc teneĩ ſauſſacẽ de deli cto. ¶ In glo. j. ibi etiã iure ciuili. Et idẽ tʒ glo.in aut᷑.ad hec.C. c. ⁊ in aut᷑.de eccła. ti.in pri.⁊ plene tractat᷑ in regula pcẽm de re.iuris li.vj.in mercu.? pleniſſime auigo ĩ. c. cũ ſit generale de fo.ↄpe.arg. tñ hꝰ glo.põt tolli:quia nicena ſinodus ð qua gl.fa cit mẽtionẽ nõ loquit᷑ ðᷣ laicis ſʒ de clericis.⁊ ſic ĩꝑa toꝛ appꝛobando illã ſinodũ non nẽ ꝑ hoc laicis ꝓ hibuiſſe uſuras.maxime cũ ibi ⁊z in auc.ſequẽti cer tis caſibus pmittit uſurã. Sed poteſt dici ꝙ alio re ſpeciu non ſunt ꝑmiſſe.ſ.iure ciuili:qꝛ ĩꝑatoꝛ ĩ ↄcer nẽtibus animã ꝓfitet᷑ ſe. uelle ſequi canones:ut in aut᷑. de eccle.ii.⁊ in aut᷑.ut determi.ſit nu.cle.ſʒ ð in re canonico uſure ſũt ꝓhibite ergo ⁊ de iure ciuili. Item lex cinilis õ legẽ dei non põt dici lex.xxv.q. j. in. c.ſunt quidã.infeꝛioꝛ eni nõ põt tollẽ legem ſu perioꝛis in cle.ne Romani de elec. æc.⁊ dic ui di co plene ĩ. d. c. cũ ſit generale.¶ In gl. fi. pᷣmã opi. ut reſtõ fiat epo ſequunt᷑ h Gof. Inno. 2 hoſti. di centes ꝙ ſuſpitio eſt in reſtituẽdo ipᷣi nſurario:q̃a foꝛte ipſe non reſtitueret. Joã. an. diſtinguit ꝙ ant uſurarius inchoauit reſtituẽ: uel ꝑatus ẽ ad ꝛeſtituẽ dum:⁊ tũc ꝓcedat fa opi.gl.als ꝓcedat pᷣma opi. Er ex hac glo.põt colligi ꝙ reſtitutio male ablatoꝝ debet fieri ꝑ illũ qui extoꝛſit.de q iñ dic ut dixi in .c. cũ ſit. ð. de iude. ¶ * gl. qro. qa h otineĩ tres pene ↄ uſurarios mãifeſtos:nũqͥd iſte pene ipo iur ſunt inflicte. An vo requirat᷑ ſnia hoĩs. Inn. tʒ ꝙ ipo facto. Gof. S. z ꝓ eo facit. c. cũ tu..e.⁊ h opi. HGof. nẽ placẽ boſtien. etiam quo ad alias duas pe nas ipoſitas clericis traſgredietibꝰ:ut ſiẽ ipi uſura rij non incurrunt has penas ipſo iure:ita nec cleri ci facientes.⁊ hoc idem ur̃ tenẽ gl.i.c.cũ tu palle. Sʒ ego tenerẽ tã ĩ cleris qᷓ; ĩ laicis ut ñ reqrat᷑ ſnia boiĩs:qͥa ñ eſt h̊ poſitum aliqð vbũ ꝑ qð ſnia hoĩs exigat᷑ nã in uſuꝛarijs dẽ ut non admittant ad ſepul turã æc. ⁊ nõ dicit nt priuẽt᷑. Itẽ in clericis dicit. ma neãt ſuſpẽſi donec ſatiſfecerint ⁊c.nõ.n.poſſent ma nẽ ſuſpeli niſi ſuſpenſio eſſet ĩflicta ꝑ canonẽ ipo iu ꝛc. nam nideo ꝙ hoc vbũ ſubiaceat iducit ſniaʒ ipo xvij. q.iiij.gꝰ foꝛtiꝰ iſiud vbũ mãeat ſuſpẽſus ⁊c̃. hodie n eſt ĩ hoc magna nis:qͥa de iure nono hr̃ ꝙ ſepelientes uſuraꝛios manifeſtos ſt ipo fco excõica ti: ut ĩ cle. eos de ſepul. Itẽ reſpẽu ſepulture ẽ tex.i .(c. ᷓ. e. ti.li. vj. ubi dr̃ ꝙ niſi uſurarij pᷣſtẽt cantõ nẽ n admittũt᷑ ad ſepultuꝛã.⁊ ſic ipo iuẽ hodie addi ta ẽ alia pena ut teſtamẽtum nſurarioꝝ manifeſtoꝛũ non naleat ipſo iure niſi preſtent cautionem. ut di cto. c. i;. UX irca hoc tamen occurrit queſtis 9nun l dör cobinaipel .NenhN ſanif unmninhnn M, i en dif:nmnitſor ueſoil aal di tnt blamii in i iisefubnim emn . pr ignmi ſibvos, Al Fen eorteſio 6nacaisöfuitt ntfi bocirt cMnedidr inctdſi Kind vos dorigt dmiantd ngetionsrahmn. IGe umeit inns delſſehob lins mauftſtus: inpicier non raroym manitſtö:ſen nundar teſ guoc ſuet nme lan go pet⸗ pla oummmnt llea ulna. ment ibs in altus ppaner 9 , Dbas. i Ppereo nn⸗ . rrfonnntihen iim mnib Kündekamlnt gefmn Müimdecub Ciühw Nernſana recher ier lecchnd⸗ nſnenminmle Na cnins t iue en ad arreencon nin r iſn lr olgimr er l imn oniuf uſa nſinio Enhpime tr Per. innmhhniun tunckir hi aum utatwcin zwenmegtſſbiſinfen Ru i bilnine unde ſeni ſulidaepattnei nnetnir nortſ fi lltinen l nunmmn enie Wunoneſ Ge Nſlin N ene nſic imaj iſe ueſe ini cung, 6 tndemmiſtehö ohbir agordeine cili ide mrſir dilrnde. ſincitdrännligenſn Nni trc, u giiun mmi 5Gef Inde daſtc bchinteſtvito nſunno Nman Yoi ndſigien rnſtive ne ams ad rſin fropi glals pau iweo, lgilimmmakoor Mulc i deucin in Eilo cib oine, es os icd ſe pereſpo nf giri ſid dös Inn Deoht Ntrda Kian nd A as duß ilgreciid mſiſt iin duspens l⸗ Een ef Gen i e in ⸗ aßſueriii iun ip fti n /1 icniod ſeprl ganuid ſi nfurarius manifeſtus pᷣſtitit cautionẽ ⁊ fecit poſtmodum reſtamentũ:deinde continnauit nitium uſure ſz nõ manifeſte: nũquid ualear teſti. Frede. m cõſilijs ſuis plene examinat: æ tãdẽ cõſuluit ꝙ nõ qꝛ exequo cõtinuanit nõ nẽ poſtmodũ deſtiſſe. ar.ð pe. c.i. ¶ Eirca banc diſtinctionem poſſet inſtari: qꝛ exquo annulatur teſtamemũ maniteſti nſurarij:? in neritate iſte poſtea non fuit manifeſtus non nide tur teſtamentũ annulari debere.ar. eoꝝ.que nõ.peꝛ glo. in cle.i.de ni.⁊ hone.cle.⁊.xxxiij.q.vV. notifica ſti. ? maxime cum iſta ſit pena dʒ reſtringi. Sed ꝓ declaratione predictoꝝ ⁊ tex. quero qui dicant᷑ uſu rarij manifeſti. Jo.an. h̊ ⁊ glo.in.c.i.eo.ti.li.vi.di cunt ꝙ ille dꝛ manifeſtus qui eſt notoꝛius nel de in re:qꝛ conuictus ⁊ cõdẽnatus de uſuꝛis.uel notoꝛiꝰ notoꝛietate facti:ut qꝛ publice renet altare ꝑactum 2 mutuat oibns nolemibus capere ut experiẽtia do cer. ¶ Item ſi põt conninci per argumenta ⁊ alia adminicula. nam tunc debet feꝛri ſñia ↄ eum:⁊ dein de dicet manifeſtus.ar.in.c.cũ ĩ dioceſi.j.eo. Item glo. in. c.ij. eo.ti.li.vi.addit aliũ caſum ſen modum ꝓbandi publicantẽ qñ coram ſacerdote ⁊ reſtibus confeſſus eſt ſe nſuraꝛium. æ mandanit reſtitui uſu ras:⁊ reſignauit libꝛos. Sed Fre.in conſilijs dicit ꝙ ſola confeſſio exiudicialis nõ facit quẽ uſurariũ manifeſtũ. ꝓ hoc facit.c uenerabilibus.in.. ſecus de ſen. excõ.li.vi.ĩmo plus dicit ipſe ꝙ ſi uſurarius mandauit in genere nſuras reſtitni. uel illis ꝑſonis que ꝓbauerit uſuras dediſſe pꝛo hoc dicitur uſura rius mauifeſtus:qꝛ ſimpliciter non confitetur ſe nſu rarinm manifeſtũ:ſed mandar reſtitni ſi apparnerit quod nõ.fatet᷑ tamẽ illam glo.ꝓcedere ſi omnia ibi poſita concurrent.uidelicet ꝙ ultra confeſſioneʒ re ſtitueri t libꝛos in quibus apparet qualiter uſuras exloꝛit. Abbas. 15 . oteſt intelligi duplii Bp er eo. citer.pꝛimo in mutuan te. o in recipiente uſuꝛas.? ſᷣm pꝛimũ ĩtel c.lectũ. h. d. Etiã pꝛo oꝑe pio non licet uſuras cõmit . tere. ſm aliũ intellectũ.h.d. Etiã pꝛo pio opere non licet uſuras recipeꝛe qñ per receptionẽ datur canſa uulſure committende. Mel clarius: ⁊ ſic. Mon licet inducere quem ad exercendum uſuras etiam ꝓ pio opeꝛe.? iſta lec. colligitur ex deciſa.Diniditur. nam ĩ pꝛima ponitur deciſa conſultatio ¶ In fa H ibi reſpõdemꝰ. Et reſpõſionẽ ꝓbat ꝑ ar.a maiori.Ca ſus cc. Mõ.pꝰ ex tex.ꝙ diſpoſitionem noni æ ue teris teſtamenti papa non diſpenſat. ¶ Sed ↄ boc facit.c. licet de fer.ubi uidetur tex. apertus in ↄꝛiũ. nam papa indulgei ibi in diebns dnicis piſchari ꝓ pter neceſſitatẽ.⁊ iñ ibi ſunt ferie tam de iure dinio ꝙᷓ; bumano. Sed põt dici hoc pꝛocedere ĩ eo quod in ſe malũ eſt ꝙ aliqua rõne non poteſt fieri bonnʒ ut in. c.quẽadmodũ de iureiuran. Contrarium pro cedit in eo quod in ſe malum non eſt. Secũdo nõ. quem non debere mentiri pꝛo aliena nita. concor. xxij.q.ij.c.ne quis.quod eſt ↄ docto.dantes cõſiliũ contra conſciam ut liberẽt quẽ a moꝛie. Et ex boc ? ex tex.nõ.ꝙ non teneiur quis cõmittere crimen guã modicuʒ u euitet monem tompoꝛalem. Jtẽ ut euitet mortem eternam.nam etiam uenialr non dʒ quis peccare ut alius euitet mortale:nt plenius nõ. xiiij.di.in ſumma.in.c.quod ait. ed quero nũ quid iſte tex.intelligatur.in mutuante tantum nel ẽt in recipiente. Inno.hic ponit magnam glo. nidet᷑ uelle quod debeat intelligi in uiroque. nam ſi non reperiretur qui reciperer ſub uſuris hoc peccatum non committeretur. ergo recipientes dant cauſam huic crimin:⁊æ per conſequens nidentur teneri:quia qui cauſam danni dat ⁊æc̃.ut.c.finali de iniuris.⁊ G̊ nidetur ꝓbare iſta littera prout colligitur ex deciſa. In contrarium facit.c. debitores de inreiuran. ubi iurans ſoluere nſuras tenetur adimplere iuramentũ ergo recipere nſuras non eſt peccatum:alias illud iuramentum eſſet illicitum: æ ſic non ſernandum. de iureiuran.ſi neꝛo. ¶ Bed conclude poſt hofti. ꝙ in muruante ſemper eſt peccatum. In recipiente neꝛo aut capit pꝛo opere illicito:æ idem. aut pꝛo opere pio.aut pꝛo opere indifferenti:⁊æ tunc ant ille erat paratus alias mumnare:⁊ recipiens non peccat quia non inducit ilũ ad peccandũ:ſʒ potiꝰ obſecrat ut peligatur ut ſuccurrat cũ illis.nã libent᷑ uellet bz bere mutuũ ſine uſuris. Si autem ille nõ erat alias paratus mutuare ſub uſuris:tunc non eſt licitũ eum inducere:quia daret cauſam delicto. Et ita poteſt intelligi iſte tex.fᷣm ſecundam lec.Si tamẽ non mu tuãdo incuꝛreret iſte maius peccatũ ꝙᷓ;ᷓ ſit peccatum uſure:tunc poſſet ſibi perſuadere:ut potius mutuet ſibi ſub uſuris qꝙᷓ; incurrat maius peccatum in non mutuando. Quidam tamen S ſᷣm Jo. an. in dicta regula peccatum. Sed pꝛimum dictũ mibi plus pla cet per.c.ſi quod uerius.xxxiij.q.ij. ubi Auguſtinꝰ conſuluit minus peccatum ut euitur maius. Abb. Bm tu. Vlſuꝛarij qui ſunt ſoluen do coguntur per penas lateran.coſilij nſuraſ reſtituere etiam quaſ anñ concilium receperunt:⁊ facultatibus non exian tibus debent poſſeſſiones empte ex pecunia fenebꝛi uendi ⁊ debentibus recipere ſatiſfieri boc dicit. Diuiditur.naʒ i prima ponitur conſultatio tres ar ticulos continens:quoruʒ duo ſunt deciſi.ſecundo oxdinate ad illos reſpondet. ibi ſuper his. Caſuſ ꝛc̃ 5 pꝛimo ex tex. ubicũqʒ conſtitutio etiam pe nalis dat moduʒ executioni obigationis conceꝛnit nedun obligationem poſtea contrabendam: ſed etiam iam contractam ante conſtitutionem. nam. c. quia in omnibus.S.eo.concernebat executionẽ. ni delicet qualiter debeant compelli uſurarij ad reſtimu tionem.ideo concernit nſuras etiam iam extoꝛtas. 2 in hoc eſt iſte tex. notabilis z multum allegabilis. 2Z limitat inra dicentia conſtitutionem non concer nere pꝛeterita. æ de hoc aliquid infra cum glo. Secundo nõ modum ⁊ oꝛdinẽ adhibendum in reſtitutione nſuraꝝ.nã prio debẽt reſtitui illis a qui bus fuerũt extoe.ſi neꝛo nõ extant reſtituunt᷑ eoꝝ heredibꝰ.ſi etiã illi non ſuꝑſunt reſtituunt̃ pauꝑibuſ Et idẽ ſm hoſti.ubi ñ apꝑet cui dãnũ illatũ ſit.ut pula qͥa ciuitas fuit ſubmifſa ſpolijs:unde quiſquis 12 Be uſuris gecepit aliquid æ neſcit a quo debet ſaltem panꝑibꝰ illad ꝛeſtitueꝛe. ad idẽ.c.ſicut dignũ.S.ðᷣ homici. Mota ꝙ ualens ꝛeſtitueꝛe illicite extoꝛtũ ex quo pe niter liberaf̃ a pena eteꝛna ¶ Et ſic nõ intellectuʒ ad illud dictum Auguſti. ꝙ peccamm non dimittitur uiſi ꝛeſtiruat᷑ male ablatũ.nt hic ⁊ facit ĩ ſili.c.ſupeꝛ eo /ꝗ. de rap. ʒ. n. ĩtelligi ſi ꝛeſtimi vorg . in fi.uult eꝛgo illa glo.ꝙ uſurarius maiteſtꝰ non in currat penas.c.qꝛ in oibus.S.eo.ipſo iure.ſed req rat᷑ ſnia.ſed tu dic ur ibi dixi. Et ad iſtuʒ tex. poreſt rnderi ꝙ h̊ archieps duxit iſtos punicdos de facto quia mãdauit ut uſurarij non admitteremtur zc. Sed.idẽ puto ſimplicẽ ſaceꝛdotẽ potuiſſe faceꝛe in eccleſia ſua ꝑ ea que ibi dixi. ¶ In glo. in. V. donec in fi. cõclude ? eſt de mente doc ꝙ aut iudex in ſen tentia appoſuit iſtud vᷣpum donec ſatiſſecerit ⁊c. et iũc f̃a ſatiſfactiõe ſunt iſti libeꝛati a ſuſpẽſiõe.ð qꝰ dic ut ẽ glo.nõ ·ĩ cle.i.de de (n iudex ſimplicif ſuſpedit iſtos: æ tũc nõ ſufficit ſimplicit᷑ ſatiſfaceẽ ſʒ dʒ optineꝛi abſolutio.⁊æ boc tenẽdo ꝙ h requiratur ſeu iteꝛuenerit ſnia hominis. Si aũt loquimur ð ſẽ tentia iuris tenẽdo illã opi.ut ſit canon laie ſnie:iũc eoipſo ꝙ uſurarius ſatiſfacit debʒ admitti ad cẽio nẽ:qꝛ deſinit eſſe maifeſtus.⁊ ſic ceſſat iliud.c.qꝛ.j. oibꝰ. ¶ In glo. in. v. ſiue poſt. in fi. hec glo. b iten dit ꝙ ubi ↄſtõ ẽ antiqᷓ iuris declaratoria tũc cõcer nat eniã pᷣteꝛita.nã uſure erãt ꝓhibite an illud.c. qꝛ in oĩbꝰ. ? iõ illud. c.nõ iducit ius nouũ ſʒ declarat antiquũ. Sed hoc dẽʒ nõ ur̃ poſſe pꝛocedeꝛe:quia inq;tum cõſtitutio de nouo addit penaʒ eſt noni in ris inductoria:qꝛ ſalteʒ penã inducit de nono.⁊= iõ pena nõ dʒ cõcerneꝛe pterita. nt nõ. Pan. in ꝓhe mio cle.⁊ in.c.fi.de ↄſti.Et iõ dic alit:⁊ fuit de mè te Inno. in pᷣn. ꝙ dẽʒ.c.qꝛ nõ apponit penꝗ exeꝛ cẽtibꝰ uſurã.ſed apponit modũ ↄpellẽdi uſnrarios ad ꝛeſtitutionẽ nſurax. ꝛeſtuntio neꝛo ẽ qͥd de fuma 10:1 nõ cõcernit uſurarios iã preritos:ex q nũdũ ꝛeſtituerunt. ſic illud.c.ñ ꝛeſp cit pterita ut dixi ſ- potius futura.ꝓ hoc bonus tex.iuncta glo.iĩ cłe. ut hi ꝗ de eta. ? q̃i n glo. in vbo ꝑ penã ĩ fi.dic pꝰ doc.ꝙ aut qrimꝰ de oꝛdiario:aut de delegato. pꝰ caũ põt excõicare ſi illa pẽa magis timet᷑. Item põr apponẽ penas.c.qꝛ.S.e.nã exqꝰ narie pene ʒ uſurarios ſtatute ſũt optio.dat᷑ indici ĩ.c.qi freq̃n ter ĩ fi. ut lit᷑ non ↄteſt.delegatus vo non põt excõi care ſi ſibi mãdatur ut ↄpellat ꝑ penã ↄcilij latterañ qꝛ excedeꝛet foꝛmã mãdati.poſſet tñ delegatus in ꝓ ceſſu excõicare:nõ tñ ꝛeſpecin ꝛeſtitutõis fiende. ar. .c.ex lris =. c.i.de offi.dele. ¶ In gl. in. v. nõ ſuꝑ ſtitibus in fi.cõclnde melins poſt doc.ꝙ aut nſura rius ꝛeceſſit de loco ubi extoꝛſit uſuras:⁊æ tunc cum ſit malefidei tenet᷑ expenſis ſuis ꝛemitteꝛe ad locum ubi extoꝛſit. Aut illi a qnibns nſure fuerũt exroꝛte ꝛeceſſerũt:æ tunc ꝓcedit iſta glo.ut expenſis illoruʒ mittant᷑. Similis diſtinctio fit in ꝛe legata:ut.l.cnm eos.ff. de le.i.? hoc ueꝝ niſi reꝑiatur aliqs fidelis qui uelit gꝛatis defene nſuras ad ꝑſonas a onibus fuerũt exroꝛte.ar.in.c.ſignificante de pig ¶ J n gl. in. V.ĩ faculratibꝰ in fi.nõ glo. in eo ꝙ dicit ꝙ ẽt ſi uſurarius ceſſit bonis tenet᷑ ad ꝛeſtitutionẽ ĩ inte grũ:nec hebitur rò ne egeat.qð inteler in foro pnia li.qðᷣ nalde nõ. un Iʒ in foro cõtentioſo debeat heri rõ ne egeat poſt ceſſonem bonorum : ut nõ.i.c. ij. de pigno: iñ ſecus in foro pnie.¶ Item nõ aliud ex glo. ꝙ uſurarius tenetur reſtimnere uſuras eriã ſi poſt reſtitutionem integram remaneat pauꝑ:qꝛ nõ dʒ uiuere de alieno. En gio liei ſic doc.aliqua ſcribunt ex quibus non hetur clare materia buius glo. z c. Et iõ pro clara deciſione pꝰ taq; ꝓ funda mento quero:nuqnid bona uſurariorum ſint tacite obligata pro uſuris reſtitnendiſ. æ glo. uidetur nelle ꝓ ſic in. c. tua.j. eo ⁊ ſentit tacite iſta gl. Sed Jo. an ·in. c. ij. e. li.li. vj.diẽ hoc nullo iure ꝓbari.⁊ ideʒ 1re ↄſcilio.xxij.nec in aliquo facit iſte rex. nam ̊ ñ dẽ ꝙ agatur hypotecaria ſen reali actione ſuꝑ iſtis poſſeſſionibus:ſed tin dr̃ ꝙ poſſeſſiones debent uẽ di. Et ideo conclude quod ubi bona nſurariorum peruenerunt ad aliquem ex titulo honeſio non poſ ſunt nendicari per debentes recipere nſuras. ſed ſi poſſeſſiones empte ex pecunia feneb ri peruenerunt ad tertium ex cauſa lucratiua: tunc per officinm in dicis porerunt tendi. non autẽ eo reſpecin ꝙ poſ ſeſſiones ſint obligate:ſed ex quadam equitate quia exquo res mea nel mihi debita pernenit ad te ex cã lucratiuna:tu teneris reſtitueꝛe.l.ſi ⁊ me ⁊? ſtichum. ff. ſi cer. pet.⁊ ſic poteſt ſaluari iſta glo.inquamum diſtingnit inter cauſam lucratiuam æ oneroſam Et pro predictis facẽ quod nõ.glo.in.c.ſiquis nſuram xiiij.q.iiij.que diẽ qðᷣ dñiũ pecunie nſurarie tranſit in nſuraꝛiunm. ergo fortius res empta ex illa pecũia 7 de hoc aliquid in prealle.c.tua.Et faciunt hec ad .q quidam nſuraꝛius non hns niſi pecuniam uſura riam ſine fraude maritauit filiam: æ dedit dotem ge nero reſtituendam filie in caſn ſoluti matrimomij: queritur nunquid filia poſt ſolutum matrimonium 2æ dotem ſibi redditam teneatur ſatiſfacere creditori bus:ex quo non aſſunt alie faculktates. Fre. tracta uit conſilio.lx.⁊ conſulnir ꝙ ſi in fraundem conſtim ta fuit dos non renetur filia reſtituere:licet hebeat ex cauſa lucratiua:quia illa non eſt pecunia uſura ria.nam pecunia uſuraria travſiuit in domininʒ ma riti.⁊ iſta eſt alia pecunia que proficiſcitur ex bonis maritri. æ ſic non obſtabit iſte tex. quia loquitur in poſſeſſone emota ex pecunia uſuraria.⁊ ſic multnʒ reſtringit iſtum textum. Et circa hanc deciſionem dubitauit dominus Anto. cum dos ſit quid uni uerſale ut notat O m. in.l.i.ff. ſolu.matri.⁊ in uni uerſali nna res ſuccedit loco alterius:ut in.l.impe ratoꝛ in fi.ff. de lega.ij. Item ſi filia in- poteſiate erat ergo heres:⁊ prius reſtitui debent omnia de bita. l.fi. S. in computatione. C. de iure delibe. ed aduerte: quia Fꝛede. loquitur quando fi lia non eſt heꝛes.ſed poſſet dici ꝙ licet non ſit he res non debet habere quartam ſuam niſi primo deductis oneribus z debitis z hec deciſio uide tur ſatis dubia.?æ foꝛte de rigore procederet opi nio Frede. ſed de equitate pꝛocederet alia opi nio ¶ Ertra glo quero quibus panperibus ſit reſtituenda pecunia uſnꝛaria non extantibus illis quibus fienda eꝛat reſtitutio. Oici Moſtienſis piimni anmi mni a . ſauleponm ſ nim õ eliot utirui olnun 6 iſoise Na til nilt ſt Eber chi peeltß rus atwata viiü inre ied Geppenientam Sed roride⸗ it tege doſiete ii errn⸗ Sdienn Pddoſti unr icho nonfucſer in fen od oropoſimm lua non babe nioſrte te. Abbus, in pur iſ chbinm an i ioni ? endl umstpe apo nendidte be d in un Cs ätio ſi bi nod 1 Nioh annhinnisien cbidinnnninſnnd ndr ſen nöreſamfomnis onc bicchig penvalirad leer d Ieſluerſie ne ſchumn. Nardicn o igepannvm mhucummnt tredin Et mrlid gointiais Gm ediii derune tſorniennt go ſonws tes npnerle ein finprezlec a Qttannr ba nus non bio ii enmiemnuſn riuui ilame oult donge iirin au ſobn minnoni. lipwl ohunn muminuninm tenenrur ſariaeeretecſtori dn le kaoinnnes Frennen en gſinftanden Ciſti wrſiig Wneteſice bon i a done omnia lun Sorniaurſutin oniſin nincerofcſeinee dans dubtife M ii hlin / mnuuinmnut ntn; Ilai M nſenen in n 4 1 d uni ſnmnt in vni I bov Amin inll impe Be uſuris. eã reſtituẽdã panperibns illius loci ubi pecunia fuit exoꝛta uel illis pauperibus loci cnius fuit habitato ris a quo fuit pecunia extoꝛta. Ratio qꝛ inter illos ſacilius poterũt reperiri heredes illoꝝ. uel is cui dã nũ datũ ẽ fred.conſilio.xxxij. tenet ꝙ licet ſit hoc cõ ſiliũ non tamen eſt ex neceſſitate. unde ſatis eſt ꝙ re ſtituatur pauperibꝰ.qð nõ.ut ibi latius p eum. Et iſta reſtitutio dʒ fieri ꝑ em ſᷣm Hoſtiẽ. t circa boc inſtat.ſj tu dic melius nt plenius dixi ſ.c. cum ſit. S. ð iudeis. leimo põt hic ſubijci q̃ſtio quotidiana ⁊ notabilis tex. hic dicit peccamʒ nõ re miti niſi rſtiruatur ablatũ:nũquid ſufficiat remiſſio illius qui ſoluit uſurã ut ſic euitet peccatũ abſqʒ re reſtitutione reali.⁊ gl hoc tetigit in regula peccatũ. li. vi. ? concluſit ꝙꝙ ſic. Dinus hoc limitat ney eſſe quãdo uſuraꝛius erat parus reſtitueꝛe nuſuras:alias lecus.fre.in cõſilijs ſuis latius tractat ⸗ poſt multa concludit ꝙ cum ille qui exeꝛcnit uſuꝛas leſerit deuz ? ꝓximũ tenetur utriqʒ ſatiſfacere ſed ſatis nidetir ſatiſfeciſſe pꝛoximo ſi pꝛoximus a quo extoꝛſit pure 7 ſumpliciter ſine dolo remiſit nſuꝛas.nam ſariſfactũ intelligit᷑ qualiteꝛcũqʒ noluntati creditoꝛs ſatiſfiat .l.ſi rẽ. S. ois.ff. de pigno. ac. æ idẽ archidi. in. c.ij. eo.ti li. Vi. Et hec opi ꝓcedit ſʒ Fꝛede. etiã ſi uſu rarius cõtinuaret uitiũ nſuꝛe.ſed deo tenetur ſatiſſa cere ꝑ penitentiam Sed nõ uideo quomodo poſſit nũc recte penitere niſi peniteat ſalti ſe exerenifle uſu ras ⁊ habeat pꝛopoſitũ nunc reftituendi : ſi alias re miſſio non fuiſſet ita facta q ſaltim nunc habeat il lud pꝛopoſitum licet non habuerit tempor remiſſio nis facte 7. Abbas. rer Vẽdẽs ꝛc pluſq; ua ciuita te. cat qꝛ ſolntionẽ dif fert peccat niſi dubium ſit an ipꝛe ſolutio nis erit ualoꝛ rei nariatus æ uenditoꝛ non erat nen diturus tpᷣe quo uendidit. hoc. d. ſecundũ cõeʒ intel lectum. Cõis diuiſio. a ibi.quod aũt caſus zc. C Hõ.pꝛio ꝙ ex ↄctu emptionis licet maius pꝛetinm debito interueniat ſoluendũ cerro tpᷣe poſt uenditio nem nõ reſultat foꝛmalis cõtractꝰ nſurariꝰ: unde ex foꝛma ſui nõ põt dici uſurariꝰ:æ hoc ideo qꝛ uſura cõmitti regnlaꝛiter ex mutuo. Sed nubi fꝛaudem cõ trabetes hñt in mente tunc uſura cõmittit: ſi pꝛopt hoc ſtatuitur maius pꝛetinʒ.qꝛ ſolutio differtur. fin gitur enim ſolutio facta ab ipſo emptoꝛe z pꝛetium ſibi reſtitutũ quaſi Zhatur de nono mutnũ cũ lucro illiꝰ exceſſus qui erat in pꝛerio.nam plus nalet qð ĩ neritate agit ꝙᷓ; qðᷣ ſimulate cõcipit᷑.C. plus nalere qð agit᷑ in rubro = nigꝛo.⁊ in.c.ꝑ tuas:qui.fi. ſint leg. Et an teneant᷑ reſtitueꝛe iſti tales in foꝛo anime illũ exceſſaʒ pꝛetij dicã in.c.conſuluit.j.e: Scdðo nõ. ꝙ uerus ualoꝛ rei attendit᷑ ſm ipᷣs emptionis ⸗ uenditionis : ut in. c. cũ dilecti. de emp.z uen. æ.l.ij. C. de reſcin. uendi. hoc uerum niſi dubiũ ſit an ipe ſolutionis pretij res ſit minus uel plus nalitura ut ĩ tex. ?æ nenditoꝛ nõ erat alias uẽditurus ipe pctus ualoꝛe nunc cuꝛrente. iſtis eniʒ duobus cõcurrenbꝰ ut habeĩ hic. æ. c.fi.j. e. non attendit naloꝛ exiſtens tpe Zct? ꝙ eſt ſingulariter notanduʒ p limitatione iltius. c. cum dſlecti. ? ilius... ij. ¶ Teruo nota ꝙ — ubi contractus eſt dubius an ſilicet continer in ſe peccatum uel non debemus potius abſtinere a tali contꝛactu qꝛ in dubio debemus capeꝛe partem ma gis tutam anime etiam ſi illa pars uideatur duriox ꝛeſpectu coꝛpoꝛis:ut nõ.glo.in.c.unico.de.ſeruti. facit.c.ſignificaſti.et.c.ad audiẽtiam.de.homi. ota. ex fi. litteꝛe ar. ꝙ in foro ↄtentioſo n poſſet nenditor conuinci ex foꝛma hnius contꝛactus de nſuꝛa ꝙ intelligo niſi cõfiteatuꝛ q alias erat nendi murus tpᷣe cõtractꝰ ꝓ iuſto pretio ul certuʒ ſit ple ne nõ naleat ꝛes ipᷣe ſolutionis pᷣtij. Eurnſo.ſein fi.nõ.glo.uidetuꝛ enim permittere de iure canoni co deceptioneʒ uſque. ad dimidiam iuſti pꝛerij quan do res et pretium ſũt de pñti.ſecus quando differt ſolutio pretij:qꝛ tũc id ꝙ eſt ulira nex pretiũ nidet ↄſtitutum ꝓpter ipſã dilatõem pretij.? non ꝙ res naleat tantum. Sed glo. x. q.ij. boc ins poꝛectum dicit ꝙ eccleſia non debet alium decipeꝛe in contꝛac tu. unde ſi offeratur aliquid plus debito non debet illud capere. Idem putat hic dominus anto. in per ſonis eccleſiaſticis æ etiam ĩ laicis quo ad forum a nime. Sed Jo. cald.in.c.nauiganti.j.eo.in repet. dicit quod iura peꝛmirtentia deceptionem nſe que ad dimidiam iuſti pretii debent itelligi quando decep tio uenit in re ipſa.ſecus autem ubi dolus dedit ca uſam contractui nel incidit in contꝛactum.quia tũc debet illud quis reſtituere. non enim eſt ueriſimile quod ius canonicum conditum inſtinctu ſpiritus ſancti ut in.c.ſiquis diaconus.l.di.appꝛobaꝛet hũc deceptionem doloſam. æ hoc bene noi. er boc ergo dicendum quod ex coniectuꝛis poteſt appaꝛe re de dolo ex propoſuo poteſi compelli cleꝛicus eri am in foro contentioſo ad ꝛeſtituendum id quod habnuit ultꝛa neꝛum pretium.et idem puto in laicis ſaltim in foꝛo eccleſiaſtico. ¶ In glo. in ner. ex foꝛ ma. ibi oẽ eẽ eſt ex foꝛma.nõ.glo.iuncio tex.æ uult id ꝙ dicit᷑ quotidie foꝛma dat eſſe rei. Sed glo.hic non reſpondet qꝛ in iſto caſu non iudicatuꝛ ille con tractus ex foꝛma: ſed ratio colligitur ex glo.in ner bo uenditores ⁊ eſt illa pꝛopteꝛ intentionem depra natam iſtius nenditoꝛis: ⁊ ſic nota. ꝙ non ſemper attenditur foꝛma quo ad iudicandum qualitateʒ cõ tractus. quia plus nalet ꝙ agitur ⁊ ceteꝛa. ut dixi ſu pꝛa.z facit ꝙ nõ. Garto. in.l.cotẽ. ferꝛo.ff. de pu: 7.l.ſi uno. ff. loca. z ſupꝛa dixi rationem quare iſte contractus ex foꝛma ſui non erat uſurarius. (Ena gloſaʒ queritur de notabili æ quotidiana queſtione nunquid ſit licitum dare alicni centum ut ipſe ſingulis annis in perpetuum ſeu ad uitam tnam ſen heredum det tibi certum annuum red ditum: puta qnqʒ. hoſti. ?æ Innoc.et cõmuniteꝛ om nes doc.ſequentes dicunt quod ſiue iſte annnus redditus conſtituatuꝛ ex redditibus alicuius fundi nel domus ſiue ex laboribus libere peꝛſone uel ſeꝛ ni.qꝛ nõ poteſt dici quod hoc ſit uſura cum in ueri tate non inteꝛueniat mutuum. unde licitum eſt iſti emptori petere pretium ad libinum. Sicut ergo põt quis emere libere totam poſſeſſionẽ uel capeꝛe poſ ſeſſionẽ ĩ emphiteoſiʒ nel emere annuuʒ rediiũ iã cõ ſtitutũ ab antiquo ita licitum eſt de nouno cõſtitueꝛe F —.— 4 ¶ Deuluris. nlogbi 2g emẽ. nec ob. ſi dicat quod tractu tꝑis poterat iſte cipe płq; ſit pretiũ qꝛ hoc etiaʒ ↄtigit ĩ vↄctu ẽptio nis ⁊ ĩ ↄctu ẽphitheotico. Itẽ iſte emptoꝛ exponit ſe ꝑiculo.qꝛ forte ille uẽditoꝛ efficieẽ inops ⁊ ꝑ hoc nõ ob. iſtud. c. nam hic ꝛes eꝛat in pñti ſʒ pꝛetiuʒ di larũ. ſed in qõne ꝓpoſita ꝛes ⁊ pꝛetiũ ſunt in pñti. Atẽ hic nulla fraus.æ ꝑ hoc idem dicũt doc.in ac tione empta. nã ſi hẽs acrionẽ ↄ titinʒ ad mille ñ ẽ peccatũ ꝙ ego emã ꝓ octingẽtis.qꝛ hic ẽ Va nẽdi tio ⁊ expono me periculo cuʒ dubius ſit euẽtꝰ litis. nam poſſet ille debitoꝛ effici pauꝑ nel fugeꝛe. Sʒ ſi aliqs ꝛecipet cẽtũ æ ↄſtitneꝛet ſe dauꝝ oĩ ano plul i; ꝛeceꝑit tũc hoc eſſet illicitũ qꝛ nõ poſſer ꝓprie di ci emptio ãnui ꝛedditus. ¶ Et ex bis ifert ad. q. ue netijs ⁊ floꝛẽtie ipᷣe neceſſitatis ciues ↄpellũt ſubue nire cõi. æ cõe poſtea ſtatuit libere eis lucrũ:uidelicʒ qᷓnqʒ ꝓ cẽtenario æ qñʒ minꝰ ⁊ nõ poſſunt cines il lud capitale ꝛepeteꝛe ſʒ bñ pñt uẽdeꝛe illud alteri:nũ quid ↄmittat᷑ hoc caſu nſura. Cõiteꝛ modeꝛni hic ⁊= in. c. fi.ſ. eo. dicũt nõ. ꝓ boc dictũ Inno.nam ci nitas bẽt ꝛedditus uñ nidet᷑ ↄſtirueꝛe ãnunʒ ꝛedditũ ex ꝛedditibus ſuis. Itẽ hoc nõ ẽ mutuũ qꝛ cines ꝰ pellũtur ſubuenire cõitati ⁊ nõ pñt ꝛepeter qñ nolũt licet cõe poſſit ſe exponerare ab illo debito ſoluen do capitale. Itẽ cõe libeꝛe cõſtiiuit lucrum facit.c. 2 ſi queſtiones de ſimo.=.i.q ij.ſicut.⁊ de ſimilibuſ ueſtionibus tractabo L n ſurarius monitꝰ ñ ðᷣ Reteꝛea. ſiſtẽs li clerieꝰ ẽ ab offi cio ⁊ bñficio ſuſpẽdit᷑ ⁊ ſi laicꝰ exccicamr .h. d. fa ꝑs ibi ſi laici. Caſus ⁊c.¶ Mõ primo ex tex. ibi uſuras ꝛecipe q nedum ꝓhibet᷑ quis uſuraſ exigeꝛe ſed ẽt ꝛecipe.⁊ hoc qñ ꝓpteꝛ lucrũ iducitur ad mutuũ. ſecꝰ añt qñ ſponte aliqnid offeꝛet.et iſte eꝛat at mutnarurus. ar. in. c. dilectꝰ. de ſimo. 7. i. q.ij ſiẽ. ¶ Mõ fo ꝙ clcricꝰ uſurari nõ ẽ ipſo facto p̃ natus nec ſuſpẽſus ab officio ⁊ bñficio ſʒ dʒ ſuſpen di ut bic. = põt ẽt priuari ⁊ deponi nt ĩ.c.i.in fi.S. eo. Tertio nõ. ꝙ laici ſubſunt eccleſie quo ad iſtud crimen uſuraꝝ ⁊ pñt excõicari ĩ nita ut deſiſtãt ? ſa tiſfaciant de preritis. æ male faciũt epi hoc n exeꝛcẽ les expectanteſ tin ip̃ᷣs monis.nã ipſi peccãr patien do alios peccare. ut viij. di epheſus. nã meliꝰeẽt añ ip̃ᷣs occurreꝛe qᷓ poſt cãm nulneratã medic nã que reꝛe.l.fi C. i. qͥ.ca. in ite ꝛeſti.non ẽ ne.¶¶ Altimo nota ibi uſqʒ ad ↄdignã ſatiſfactionẽ ꝙ iſte tex. loq tur magis large qᷓ; tex. in. c. cũ m. S. eo. nã ibi dicit ꝙ dʒ ꝛeſtini ablatũ ⁊ hoc ſufficit ſauſfactio.nã neꝛ bum ſatiſfaceꝛe ẽ magis latũ qᷓ; Vpũ ꝛeſtitueꝛe.qꝛ qᷓ litercũqʒ uoluntati creditoruʒ ſariſfiat dr eẽ ſatiſfac tũ.·l.ſi rẽ. S. oĩs.ff. de pigno.ac.ſed non ſic ↄtĩgit ĩ reſtitutis qꝛ ꝛeſtitutio eſt in priſtinũ ſtatũ r̃poſitio.ſjʒ illõ uerbũ ñ dʒ ira ſtꝛicte capi ſʒ lago modo pᷣdicto =Z ideo ſufficit libera remiſſio cꝛeditornʒ abſꝗx ꝛeali ꝛeſtitutiõe ut dixi in dicto.c.cum iu. gbo fi⸗ ibi pꝛimo ĩflicta pena æc. uult eꝛgo glo.quod iudex dẽt pꝛimo incipeꝛe a penis illiꝰ. c.qꝛ. S.e.⁊ ſi ñ ꝓfici ſt debet tũc recurreꝛe ad iſtã.puto hoc eẽ equnʒ ut incipiatur a mitiori pena. ut dicit glo.i.c.cũ tu. S.e. Seg t puto ſit in optõe indicis a qᷓ pena poti us incipiat. qꝛ ex quo uarie pene in iure flatute ſüt põt index imponere illam que ſibi uidet᷑ ur ĩ.c.quo niam frequenter.in. fi. S. nt. lit. non cõt. maxime ſua derem hodie ut inciꝑet᷑ ab iſta qꝛ ille pene paꝝ timet 2æ carẽtia ſepulture ↄtingit poſt mortẽ.unð meliꝰ ĩ uita hãc penã exẽcer̃ ⁊ an tẽpꝰoccurrẽ ⁊c.ut.s.dixi Onqueſtu g. Fructꝰ rei pigno * rare computari ð bent in ſortem ⁊ excipit unum caſum.pri mo ponit deciſam qõnem. fo. prouiſionem ibi diſt tioni. tertio exceptionẽ ibi niſi caũs ꝛc ¶ ¶ Nota p̃ mo ex tex. inncta ſupſcriptione ꝙ nedũ ſingularis pſona prohibetur exercere uſuras ſʒ etiam nuninerſi tas ⁊ ſic ciuitas non põt ipune exercere hoc crimẽ E non habeat animaʒ. nã uniuerſitas peccare poteſt de quo dic ut plene dixi in.c.dilecius.de ſimo. ſcdᷣo nõ. ꝙ habens pꝛoprietatem rei poteſt capere in pi gnus rem cuius nſufrucius ꝑtinet ad aliũ. qð ergo dicitur ꝙ in re propria non ↄliſtit pignꝰ.l.rem alie nam. ff. de pigno. act. ꝓcedit im quando res ẽ om nio ſua:ſecus ſi alius habʒ aliqð ius in illa re tũc ꝛe ſpectu illius iuris poteſt conſtitui pignus. ¶ Vtem nõ. ꝙ creditor babens proprieratem rei pignorate non tenetur compurare fructus in ſoriẽ quaſi conſo lidetur tũc nſufructus cum proprietate.⁊ ẽ caũſ nal de notabilis. Snsat æ hoc fauore eccleſie Item puto ⁊ fortius in laicis.nã magis dʒ eccleſia abſtinere a ↄtractu uſurario ꝙ; laici ar. in.c per in as.de donat. ſimile in. c. ſuper eo. ð. eo. ¶ MDoꝛeſt ergo quilibet etiam laicus hoc caſu licite non com pntare fructus in ſortem ex quo proprietas ẽ ſua 3 ſi conſolidetur uſufructus cum ꝓprietate. de quo ẽt no in. ci. de feu. æ facit quod nõ. glo.in. c.i. ẽ. eo. In ea glo. ibi non quaſi uſure ſʒ quaſi intereſſe Mãõ. gio. ſingulariter. Sed poteſt dubitari in quo conſiſtat iſtud intereſſe. ⁊ dns. pe. de ãcha.conſuluit ꝙ non ſolum conſiſtit in dãno bĩto ſed etiam in lu cro ceſſante ut ſi iſte uenditor erat ſolitus meꝛcari. unde ſi habniſſet pretiuʒ ĩ termino conſtituro forte lucratus fuiſſer in mercimonio. Item paſſus eſt dã num in alio:quia ille emptor percepit fꝛucius quos iſte percepiſſet ſi hũiſſet rem. Idem pmio in iſtis ui duis que ſolent ponere pecuniam in banchis ? ali quod lucrum conſequi ex honeſto mercimonio.ut in. c. per ueſtraſ. de dote poſt diuo.reſti. Et iſte rõeſ concludunt idem eſſe in mutuante:ut ſi debitor nõ ſoluit in termino non poſſet haberi poſt terminum reſpectus ad lucrum ceſſans dummodo ſit talis ꝑ ſona ꝙ ueriſimiliteꝛ iuſte fuiſſer lucꝛatus.⁊ hẽbit ex timare hoc iudex.pro hoc adduco tex. in fi. de eo ꝙ cer. lo.l.ij. ubi dicit ꝙ in hoc interereſſe hẽbitur rõ lucri ceſſantis. IJrem Inno. in. c. ſacro. de ſentẽ. exco. JIJdem glo.i.l lucrabit᷑ ff. de ac. ẽp.facit ꝙ nõ in.l. iuli. in. S. ferri. ff. eo. hoc teñ peꝛpetuo mẽti ut ſic etiam de iure canonico poſſit peti aliquid ultra ſortem ratione intereſſe non ſolum dãni otigẽtis.ſʒ etiam lucri ceſſantis. ¶ In ea. glo. ibi ſi modicũ eſ ſet pretium pᷣſumitur ↄtracius in fraude nſurarum Vota hanc glo.ſingularem.expreſſe eni ſẽtit ꝙ pat Ore omni nigroec a nemmi njpn r ſerulma hotun, n tone uai aſina mun lea IEubiſlms ni m ttet o eaniii g iſ cn ncdto ni giſ in limn 1 ſͦhnei chaſt miendle ie. Vats NBaos en US Pecfenciͦ rchven mmns diuſio fnii me. detonet'dereſent in percato nin Iuit ner mancarreſtimi vloras iblonig his es onpcli lſivencs? ſe onivr berg q Iorappwan ſßnai pmumic. llig or pſi bonn gvenenüir o h manon cöleiin orele eia Dnva anii Co ti dimnad id ſunns deen cili uinc nidu⸗ t 4 rüchddſonmipoſige 1 ſisz nlKinran natſumo⸗ nonſumobigan aee is eſiwendis anin ſebien ſuit lineh s nnid ue Clfii ci ni Mlario fn nhmmniutmrtoui nlpogin mt⸗ ſgi Cibro ſing Kari egungſinan itagezg ge n⸗ ͤbiaſn d ral baniſilirlitd Na inn anlninns ſin pperizii oltan tge uimtini lagori niinn inn tin aninem nimpann Wer ni ricid Aun ntünn wgenmed ind 1 ſtonſim ngng (DNen ropniaanan rei pignorete efnensinſonenaſtonto noreane d ßt nal Noi Wrdinndre ateſte WinCS MANNsdd rſorand hidi in Nr zinc per o dto. hians boc cain Mie non on rmr o nprinztlin msainponne v i u go in 1ä. Auus uiurßnn inenſt oeſcbinn in go 1Gis ge ichn ooſnoit nd d deian n cwönor an ſGinsſtkan. iernind COVſtuno t inono.Yenfiſtisch ti ranhior reehl ucno is ſe ren Jan un rti minbnetiz:/41 nieminbmnit de 0 mnmnoio . 8 Ctontt frſodl gr1Cbitor n menncbio⸗ ſpoterwinum ¶ Me uſuris. tum de retro nẽdendo ↄiũctũ cũ modicitate pᷣtij ſa cit ↄtꝛactũ pᷣſumi uſurariũ pᷣſertim ſi iſte emptoꝛ cõ ſueuit uſuras exercere de hac materia dico plene in .c. ad noſtrã. ð ẽp. æ nẽ.⁊.c.illo nos.de pigno. Et in fi. glo. hec glo. excipit ſex caſus in quibus aliqd li cite recipit᷑ ultra ſoꝛtẽ.ſunt 2 alij caſus.⁊ ſeptimꝰ ca ſus ſᷣm oꝛdinem materie eſt in fideiuſſoꝛe qui foluit uſuras cꝛeditoꝛi.de quo tamẽ dic ut plene nõ. Jo. an in regula danũ.ð re.iuꝛis.li.vi.in mer. Octanꝰ caſus eſt quando emit᷑ annuꝰ redditus. de quo dic ut dixi in. c. in ciuitate. s. eo. Monus eſt rõne dubij ut in. d. c.in ciuitate. de quo dic ur ibi dixi. Decimꝰ quãdo aliquod gꝛatis datuꝛ ceſſante pꝛaua intẽtiõe ut in. c. dilectꝰ. ð ſy. z.i.q.ij.ſicut. Andecimꝰqñ rõe mutui cꝛeditoꝛ ſubijt laboꝛc tũc in ↄpẽſatione labo ris põt fructꝰnõ ↄputaꝛi in ſoꝛtẽ ſᷣm boſti.quod be ne nõ.? remittit ad ſũmã.eti. S. in aliquo &â uode cimꝰ caſus qn rõne adminiſtrationis tenebaĩ quis collocare pecuniã in ẽptione pᷣdioꝝ ut iutoꝛ.ſi enim nõ collocer pecuniã pupilli in pꝛedijs emendis tene tuꝛ ſolueꝛe uſuras. ⁊ poteꝛunt peii de inꝛe canonico ratione lucꝛi ceſſãtis.l.tutoꝛ..ſi depõi.ff. ð admi. tu. Et nõ. platos. nã ẽt ipſi tenẽt ſi pñt acqrere eccleſie ? nõ acquirũt.xij.q.iiij.c.quicũqʒ. ⁊= nið ad pᷣdicta qð nõ.xiiij.q.iij.in ſũma.⁊ aliũ caſum nide nõ. ꝑ me ĩ. c. poſt m erablie e. Cibdas eres uſurarij filiꝰ ue Ba nos extꝛaneus uſuras extor tas ꝑ defunctũ reſtitueꝛe oↄpellitur. h.d. cõ 4 mnnis diniſio. fa ibi tue. ¶ Mõ. pꝛimo ex tex. ꝙ iz gefunctꝰ deceſſerit in peccato uſuraꝝ ut qꝛ nõ reſti iuit nec mandauit reſtitui nſuras tacite nel expꝛeſſe nihilominus hr̃es eius compelli dʒ ad ipſas nſuras reſtituendas. z ſic punitur heres ex delicto defuncti lʒ non appaꝛeat defunctũ penituiſſe.? hoc ideo põt intelligi qꝛ ipſa bona ꝑuenerũt ad heredẽ uł qꝛ iſte beres non cõuenitur pꝛeciſe ex delicro defnncti ſʒ ex vctu uel quaſi geſto cũ dᷣfuncto.iĩdebite eniʒ recepit uſuras de quo dicẽdũ ut in. c. mihael.]. eo. ⁊ ſic rñ de ad oriũ quod foꝛmari poſſet ad nõ. per me ĩ.c. in lis. S. de rap. G Hõ. fo aꝛ. optimũ ex tex. ꝙ bo na uſuꝛaꝛioꝝ non ſunt obligata cꝛeditoꝛibus ꝓ nſu ris reſtituendis:tex.enim ſe hic non reſeꝛ ad bo na ſeu ad illos ad qnos ꝑuenerũt bona ſz im ad he redẽ ipſiꝰ defũcti.cũ eni ↄſultatio fuiſſet facta in ge nere nʒ ꝙ extraneis ad quos bona nſurariorum P ueneꝛũt. papa in rñſione ſe reſtꝛingit ad heredes 2z ſic illi quibus ſen ad quos pernenerũt bona uſura rioꝝ titulo ſinglaꝛi non poſſunt ↄneniꝛi ⁊ cõpelli ad dimittẽdũ ipſa bõa. ꝙ ẽ õ gl. ̊ ⁊ cũ ea latiꝰ. . ſubij ciaʒ. ¶ ʒ nõ. ibi ea ſunt diſtꝛictione cogendi zæc. deꝛes uſuꝛaꝛij põt cõpelli ad nſnras reſtimendas penas poſitas in conſilio lateꝛañ. ⁊ per alias ꝑ qᷓs boteꝛit cõpelli defnnctꝰ ſi eꝛgo nõ reſtituit põt excõi caꝛi nec admitiet᷑ ad cõionem altaꝛis.nec ad ſepultu ram eccleſiaſticam. Et facit iſte tex. in ar. ꝙ ꝑ reſcri ptum impetꝛatum uſurariũ poſſit cõneniri beꝛes etiã reintegꝛa ꝙ quidã nõ admittũt. dictũ tñ in ſe ẽ ueꝝ ⁊ idẽ in quocũqʒ alio nt heꝛes poſſit conueniri ex hepto ipetꝛato õ defunctuʒ ſi tempoꝛe dare uiue bat defũctus qꝛ cẽfetuꝛ eadẽ ꝑſona cũ vᷣfũcto i auè. de iuꝛeiu.a moꝛi. pꝛeſ.xxxv.q.iij. S. hac aute. v hac tamẽ mateꝛia plene nõ.i.c.ſignificauit. de B. et in regula.is.qui.de ꝛe iuꝛ.li.vi.i meꝛ. En gl. fi. ĩ fi. ex hac gl.colliguntur due cõcluſiones. prĩa ẽ ꝙ be? des uſurarij tenent᷑ ad reſtituẽdas uſuꝛas nõ inſoli dum ſed pro hereditarijs portõibꝰ nt ſi unus hũit duas paꝛtes heꝛeditatis tenet᷑ ad duas ptes ufaꝝ et aliuſ tenetur ad paꝛtẽ teꝛtiã. 2 hoc nõ ẽ ſpale ĩ brdi bus uſuꝛaꝛij.ſʒ idẽ ẽ ꝛłarit᷑ i qbꝰcũqʒ hẽdibꝰ. qʒ acti oẽs ↄpetẽteſ g̊ defunctum diuiſe ſũt ꝑ legẽ.ĩteꝛ heꝛ des ex hereditarijs portionibꝰ.l.i.⸗ ij. E. ð̊ ac. hex. ⁊.l.pcõ.ſuccõri.C. ð̊ pac. ſecũda cõcluſio gl. ẽ ꝙ al tero heredũ effecto non ſoluendo alius põt oveniꝛi ĩ totum.qꝛ bona uſuꝛaꝛij ſũt obligata pꝛo uſuꝛis re ſtituendis ¶ Et ex hoc nltio poſſet colligi tenia con cluſio.ſed ſi hoc ultimum deẽm eeèt ueꝛũ nidert ẽt p ſi alter heredum eẽt ſoluendo poſſj unus ↄuenirxi ĩ ſolidum inquantum ſufficiũt bona ad eũ dᷣuoluta ſi ageꝛetuꝛ ipothecaria. Er incipiendo ab hoc ultimo ſcias quod cõis opi. antiquoꝝ fuit illa ðᷣ qua in iſia gl. uidelicet quod oĩa bõa nſi uꝛarioꝝ ſunt tacite ob ligata. de quo nide gl.iĩ c.quãquam.e.ti.i. vi. in v. facultas.ĩ fi. Sed moderniores cõmuniteꝛ tenueꝛũt oppo ſitum nt hoſti. hic et Jo.an.ĩ dcõ c. quãquaʒ dicendo hanc hypothecã nulo iuf ꝓbari.æ fꝛede. cõſilio.xxij. dicens quod ex quo iſta hypotheca ñ cẽ iure expreſſa non dʒ ꝑ doc.itpetratiue iduci.⁊.c.Cũ tu. z.e.ñ loquituꝛ generalr de oĩbꝰſʒ ð bonis emptiſ ex pecunia nſuraria.nec etiam ibi probatur ur ibi dixi.quod illa bona ſunt obligata licet ẽpta de pecu nia fenebꝛi ſed quod pñt nendi ⁊æ iõ ↄcludit hic no tabilr hoſt. quod ille ad quẽ bona uſurarioꝝ puene runt titulo ſingulari ſine ex cã lucratiua ſiue ex cã oneꝛoſa non poteſt moleſtaꝛi ſuꝑ ill bõis etiã ꝓ nſu ris reſtituendis ar.i.l.eris.alieni. C. de dona.alias multi illaqarent. Sʒ in bõis emptis ex pecũia uſuꝛa ria poteſt ꝓcedere illa diſtictio an ex cã lucꝛatina nl ne. ut ibi nõ. Et hec opi. ut. d. an. refert. fnit alias i facto ſerunata.nec curãdũ ð cõi opi. antiquoꝛum ex quo iuie nõ ꝓbat᷑.nõ.bene hoc dẽʒ ꝙ licite indicat 3 cõeʒ opi.doc.⁊ et glo.qñ illa opi.iure nõ ꝓbatur ⁊ ita dicit ſingularit᷑. Jo.an.in.dicto.c.i.de conſli. ꝙ ubi cõis opi.eſt euident᷑ falſa:nõ ienet᷑ illã iudex ſequi ⁊ ꝙ iudex accutiſſimi ingenij dʒ h̊ exiſtimare. ꝓ hoc facit.l.pꝛia.C. de ne.iur.enn. Et hodie põt dici ꝙ iſta ſit cõis opi.cũ oẽs ſequẽtes eam teneãt. Et ex pꝛedictis põt inferꝛi ꝙ pꝛima cõcluſio glo.ſit vHa ut teneant ꝓ heꝛeditaꝛijs poꝛtionibꝰ. æ ſa ↄclu ſio ſit falſa tanq; fundata ſupeꝛ opinione damnata. Si enim bona non ſunt obligata ergo alius heres non tenet᷑ inſolidum altero effecto non ſolnendo. Doc. iñ cõit᷑ tenẽt illã cõcluſionẽ qᷓ ut dicit dominꝰ an.⁊ bene poſſet pꝛaticaꝛi fanoꝛe aĩe nt ſic liberetur faciliꝰ aia defuncti ex integꝛa ſatiſfatione. unde ðᷣ in ris rigoꝛe nõ nidetuꝛ concluſio nera. vñ ? Jo. cal. dixit ꝙ ſi diuiſio fuifſet facta inter heꝛedes tũc alter non cõueniret᷑ inſolidum puta qꝛ creditoꝛes recepe runt poꝛtionem illius extra iudicium uel conuene runt eum ſuper parte ſua tantum. Extꝛa glo. queꝛo r 2 guid ſi bona defuncti nõ ſufficiũt ad uſuꝛas ꝛeſtituẽ das nũquid heꝛes teneat᷑ de ſuo.hoſtiẽ.hic ꝙ ſic ſi non cõfecir iuẽtariũ.l.ſancimꝰ. C. ð inẽ. delibeꝛãdi. Sed ipſemet hoſtien. in ſũma banc ſuam opinio.in pluribus locis poſuiã modificat ⁊ ꝛeſtringit ad foꝛũ cõtentioſum nõbiliteꝛ concludens ꝙ in foꝛo anime nõ tenet᷑ heꝛes Iʒ inuẽtariũ ñ ↄfecerit nlira uiꝛeſ heꝛ ditarias. ⁊ hoc in ſumma in ti. de teſta. in. S. penul. H. quid ſi nõ ſufficit.⁊ ſequitur Jo. an. in. c. ij. e.ti. li. vj. in nouella. Fꝛede. tamen ut ego dixi in. c.ĩ lit teris.S de ꝛap.tenuit etiam ꝙ in foꝛo iudiciali heꝛe des uſurarij nõ tenẽtur ultra uires heꝛeditarias ẽt fi non confecerint inuentariũ qr tenentur ex delicto defuncti. æ hoc caſu ins canonicũ nõ aſtꝛingit nltra nires heꝛeditarias ut dixi in. d. c. in litreris. ⁊ dic nit ibi. Sed aduene ꝙ ſi nos tenemus heꝛedem cõne niri pꝛeciſe ex delicto defuncti tunc poſſet pꝛocede? opi. fꝛe. quam ponit Jo. an.? ſequit᷑ in dicto.c.ij.ſj ſi tenemus heꝛedẽ ↄueniri ex ↄditiõe indebiti ⁊ ſie potius ex quaſi cõtractu: ut nõ. glo. in. c. mihael. . eo. non nideo ꝙ opi. ſꝛe. poſſit ꝓcedeꝛe.tñ illud re neo.⁊ dico nalde notandũ ꝙ in nullo caſn in foꝛo aie tenetur beies ultra nires heꝛeditarias. 25 eſt qꝛ lex inducens oppoſitum ẽ fundata ſuꝑ pᷣſumptione. qꝛ pᷣſumit plus fuiſſe in heꝛeditate.ſʒ ĩ foꝛo aĩe ð̊ oĩ bus cꝛedit̃ confitenti.⁊ ex quo ceſſat 25 legis debet ceſſare ipſa lex. ? ꝓ hoc.c.ſignificaſti.ij. ð hoĩcidio 2 qꝙ. nõ. Inno. in. c. quia pleriqʒ in fi.ð imn.eccle. Itẽ qꝛ in foꝛo aie non hẽt locũ ſolutio pene:ſatiſ ẽ ſatiſfaceꝛe.nt dicit glo. ſingularis.xij.q.ij.fꝛat᷑nitas 2 ſequit᷑ fꝛe.? Jo.an.ubi.S.qꝙ lex ↄdita ab habẽte poteſtatem nõ cõtinens manifeſtã iniqtatẽ dʒ ſeꝛua ri etã in foꝛo aĩe:dʒ intelligi qñ non ceſſat 2 legis in foꝛo anime ſen eadẽ ẽ 20 in ntroqʒ foꝛo. alias ſe ecus. It in. c. iua. de ſpon. Et hec bñ nõbis. Abb. ,„* umans ea mẽte in Onſuluit. ultra ſoꝛtẽ aliòd ꝛecipi — t tenetur in foꝛo anime ad illud reſtituen qum ſi ex hoc aliquid conſecutus eſt. Idẽ in nõ dꝗ ie ꝑabolã iuꝛamẽti niſi aliquid inde ꝛecipiat:⁊ idem in uendente ꝛem pluſq; ualeat qꝛ differt ſolntionem b. d. In pria põit᷑ ↄſultatio tria continens. Jn fa ſimul ad oĩa ꝛeſpondet ibi nerũ. caſus ⁊c̃. Moia primo ſing. ex tex. ꝙ libeꝛa donatio cꝛedttoris occa ſlione mumi nõ ꝓdeſt ipi cꝛeditori hñti intẽtionem depꝛauatam. ut qꝛ al nõ fuiſſer mutuaturus niſi ſpe raſſer inde aliquid conſeqni.⁊ ſing.facit iſte tex.q; zemiſſio uſuraꝝ ẽr libeꝛalit᷑ facta ab eo qui ſoluit ñ ꝓdeſt ipi nſurario hnti mentẽ coꝛruptã ? ꝓpoſunʒ nõ ꝛeſtituendi ꝛemiſſione nõ facta qð eſt cõtꝛa glo. in ꝛegula peccatũ. li. Vj. æ S fꝛe. ut ſaltẽ tpꝛe pnie ha beat hoc pꝛopoſitũ de q dic ut dixi in.c.cum tu ẽ eo. o nõ ꝙ oĩs ſpes ↄſcqndi aliquod lucruʒ ex mutuo é dannara ĩtellige tñ ꝓ ut nõ. i glo. i. V. ſpan es. ¶ Arẽ nõ. ꝙ ois ſuꝑhabũdantia eſt pꝛobibita eꝛgo ꝙ;tũcũqʒ modicũ ſit ?æ qualecũqʒ ſit qdð datur occaſiõe mutui ſẽꝑ inducitur uſura ? tenetur ad ꝛe ſtitutionem. ꝓ hoc. xiiij. q. iij. in. c. i. ij. .ij. eliam ſi ſint munulcula vt ibi d?. Vltimo nota ꝙ in loꝛe aie oẽs iſti de quibꝰ in tex. ſunt iducedi efficacit ad reſtitutionem. ? nõ. vV. efficacitur. quia cuʒ cffeciu dʒ eẽ illa inductio. öñt ergo effectualiter ⁊ realłr reſtiiu ere ſi nolunt ↄſulere aĩalibns eoꝝ.⁊? ꝑ hũc tex.i fi.qᷣ refertur ad oĩa pcedẽtia dico bic eẽ caũm aꝑtũ pro opi. Inno.æ hoſt.quã ſequũtur cõit᷑ doc. ꝙ adept⸗ lucꝝ ex mutuo intentione tamen deprauata tenetur reſtituere in foro aĩe nec ſufficit agere ſolã pniam ſʒ aliud ſit in ſimonia mentali ut in.c.fi.de ſimo.⁊ ra tionem diuerſitatis ibi dixi. n aüt in foro vtẽ tioſo talł teneatur: iſta littera uẽ uelle ꝙ non ꝓ hoc nidetuꝛ glo. ultima qᷓ dicit ꝙ tanqꝙᷓ uſurarij iſti taleſ non ſunt puniẽdi ? hoc iõ qꝛ ex forma nõ apparet ↄtractꝰ uſurariꝰnec ĩteꝛnẽi aliqua pactio uel exactõ 2 hoc idubitatũ ubi iſte creditor negar hũiſſe ĩtẽtio nẽ corruptam ſʒ ſi ↄfitẽtur tũc dicit hoſt. ꝙ ſi peti tio emanauit ut cogeret᷑ taq; uerus uſurariꝰ eẽt ab ſoluendus ꝓpter ieptã petitionem niſi aliud dicẽmꝰ fauore aĩe ⁊ hoc pł placʒ nã ideo iſte tex. dicit de iu dicio aĩe quia in foro ↄtentioſo non iudicamus de occultis.ſʒ ubi hẽtur ↄfeſſio faciũ ẽ notoriũ.? tex. dãnanit non ſolũ pactum ſʒ ſpẽ ut in lra.ſʒ ſi iſte ne garetur tũc claruʒ eſt ꝙ ſequi dʒ abſolutio ſi t fuiſſ let petitum ut ↄdẽnaret᷑ qſi uſurariꝰ tũc ĩ dubio eſt ↄdẽnãdus ex quo apparet de ĩtẽrione.⸗ dicẽdũ in alijs duobus articulis ð qbꝰ ĩ tex. uero qᷣd ĩtẽdar litera dũ dicit ꝙ creditor nolebat daꝛe para bolã inramẽto ⁊c. So. añqʒ ↄtingit ꝙ debitor in rat reſtituere mutuum. . menſem ⁊ adueniẽte ĩmiĩo 2z nõ nalens ↄmode ſoluere rogat creditorẽ ut diffe rat tminũ ille malitioſe non ułt ſoueẽ ut pᷣus aliqð lucrum ide peꝛcipiat ⁊ lucro peꝛcepto ꝓꝛogat teꝛmi num iſte talis tenetur ur̃.n.ꝛeciꝑe lucrũ ꝓ teꝛmĩio ꝓ ꝛogato. ¶ In glo. in. v. ſpantes in fi. no. ling. glo. nã tenẽdo Sriũ multi illaqarent᷑. ¶ An aut debitũ nãle poſſit licite deduci in obligationẽ ciuilem. utpu ra mutuo tibi. x. Vvolo deduceꝛe in pactũ nt tenearis alia uice mihi mutuare alia. x. docto. tenent ꝙ non quia non ſequoꝛ lucrum. nam ex illa obliganione nã li non poterant te eompelleꝛe. ſecus ubi inteꝛcedit obligatio ciuilis.? de boc.xiiij.q.iij.inc. i. in fi. 2— eſum. Aanite B peꝛnicio. ſtus uſuꝛarius appellans ad ſubteꝛ fugiendũ ꝛeſtitutioneʒ audiendus non eſt. boc dicit Eommunis diniſio ſecunda ibi mandamus. ¶ Mota primo ex tex. ca ſum in quo denegatur appellatio. æ dicunt quidam hoc eſſe ſpetiale in odium uſure nam ⁊ raptori nõ eſt interdicendum appellarioni remedium. argu. in .c. in litteris de reſtitutione ſpoliarorum ſed cõmu niter tenetur ut in boc nimia ſit differentia. naʒ tex. non ponit aliquam ſpecialitatem in uſurario loqui enim in manifeſto. ſed quilibet criminoſus maifeſt nõ andit᷑ appellãs ut in. c.cũ ſit ꝛomana de appel. et idem in ꝛaptoꝛe manifeſto ut ibi. ? intellige tex. qu dDo appellario eſi manifeſte friuola ut quia dicit ſe non uſurarium ubi manifeſte conſtat de contra rio uel appellat ne cogatur ad reſtiutonem quod ſoem etme mmiin bor ſi ngq naer euenis mlo no⸗ tſnisatgeredin indct Goinee Ahenigean cj. õ esin wercinoniſs nuinpen rbic ergo regnanita noͤſt niiarins ? ouenano bene in ſe tclt de inle in Nũ gincieuſimreuli iine ios inenlcio as ci ſhor iclgi ici mnir an 5inoa iolmn oniroppoſtun norſiſtc Fun mo ſnen nts eis fe lten asfe rr in icen loeniggii doſtehaſtumnsicineteter ie mmsddrſisensgmtio niin dpeut ſonislin amter aſlgiguonſunn Noͦcſ percui aalty los gpos r in 4 . rich erbor pͤennſni Grpeitonen iſizinc cſene Nplq ni ſed ſe R otoſo oindſants r iſſofuue wrii⸗ 1. unß ſrirluß iſtene ennic obſolno iti fut ei umn üri ubio eſ Nerde kan ck usdiirr. (o 1 Aur edudenpar Baci nnn dum] Nerſant adraſin irin geſoere rognn gedtore nraiſt toe on i ſoreinn is dis ze bero eupro cgetten riir uineni⸗ t omwi, /b. lipmni⸗ nitti nobigetone cnien unn lelcer in aciüteneniis Niac do Nne Gnon iugk Dicridherd orhaler ſcts d tuli ledoc iſg ihincil yy, in Wnte pennico guin ¶ De uſuris. eſt contra iuris pꝛexeptuʒ ſecus quando appellatio poſſit eſſe iuſta ut qꝛ cõuenitur ſub nno ⸗2 ↄdẽnatuꝛ ab alio. nã hoc caſu nõ ſequit᷑ erat uſurariꝰ mãaifeſtꝰ eꝛgo extoꝛſit uſuras ab iſto. Item ubi uoluit repꝛo baẽ teſteſ ñ fuiſſz adiſſus.æ idẽ ẽ ubicũqʒ gꝛauet᷑ nam grauato quantumcumqʒ criminoſo non de negatur applo ſicut nec alia defenſio ut ĩi. c. inter ᷣ excel.pᷣla.⁊ in.c.ut debitꝰ.de ap.ꝙ et ſenſit gl. hic. 1 SE Der ſub Oſt miſerabilẽ. er ſub cõionis xpianoꝝ ꝑ pꝛincipes ſeculares co gendi ſunt indei ad uſuras reſtituendas. h. d. ponit duplicẽ ꝓuiſionẽ õ iudeos uſurarios:fa ibi donec caſus .AE di tex. ſingularẽ ⁊z apertuʒ in aꝛ. ꝙꝙ coꝛã indice ſeculari poſſunt repeti nſure ſen agi ad remiffionẽ nſuraꝝ ꝓmiſaxꝝ. nam ſicut indei poſ ſunt cõpelli ꝑ poteſtatẽ ſeu pꝛincipem ſecularẽ ita ⸗= xpᷣiani.Eſt eꝛgo iſtud crimẽ mixtũ ſeu mixti foꝛi ut poſſit fieri reſtitutio ſen reperõ tam in foꝛo ſeculari cꝙ̊ eccleſiaſt co ⁊ hoc ubi non dubitatur contꝛactum uſurariũ eſſe.ſi aũt dubitaret᷑ cognitio ꝑtineret᷑ ad foꝛũ eccliaſticũ nt plene nõ.iĩ.c.cũ ſit generale.ð fo. cõpe.⁊. c.ſi iudex laicus.de ſen.ex.li.vi.⁊ in.l.titia. ff.ſo.ma.⁊ tene menti in hoc iſtũ tex.qꝛ multi tenue runt ꝙ iudex ſecularis nullo mõ põt ſe intꝛomittere de uſuris ut plene dixi in.d.c.cũ ſit generale.⁊ uide glo. in cle. diſpẽdioſam.de indi. ¶ Secundo nota aꝛgu.a contꝛaꝛio ꝙ xpᷣiani nõ peccant cõicantes iu deis in mercimonijs.nã in penã iĩterdicitur eis cõio ut hic. ergo regulariteꝛ nõ eſt inteꝛdicta ſʒ nimia fa miliaritas ⁊ ↄueꝛſatio bene inteꝛdicit᷑.xxviij.q.i.c. ſepe ⁊z. c.nuliꝰ. z. S. de iude. in. c. ad hec. cũ ſimilibꝰ. Itẽ nõ. ꝙ in cꝛĩe uſuraꝝ eccleſia põt ĩdirecte excõi care iudeos inteꝛdicẽdo eis cõionẽ xpᷣianox ¶ Vl nio põt itelligi ꝙ iudei peccãt cxercẽdo uſuras ẽt xpᷣianos.ipſi iñ pntãt oppoſitũ peꝛ id ꝙ habetur ð utero.xviij.c. Fꝛatri tuo nõ feneꝛaberis.⁊c. qꝛ dñt Z gentes alteꝛiꝰ fidei liceat eis fenerari. Ad ideʒ tex.optimꝰ.i.c.ab illo.xiiij.q.iiij.ubi dicit᷑ ꝙ cõtra boſtẽ poſſumus licite exeꝛceꝛe uſurã cuʒ licite poſſu mus adueꝛſus eos gladio militare æ bona eoruʒ oc cupeꝛaꝛe.foꝛtius licet exercere uſurã contra eos ⁊ ẽ caſus ĩ quo nſura nõ eſt peccatũ. ⁊ eſt addẽdus iſte ca ſus ad alios quos dixi in. c. cõqueſtus.S.e.ſʒ cer te iudei ex hoc nõ excuſant᷑ a peceato exercẽdo uſu ras ) xpᷣianos.pꝛimo ꝑ id ꝙ hr̃ de ntero.xxviij. c. alienigena fenerabituꝛ tibi iu autem nulli E tem in plal. generalit᷑ dr̃ ꝙ ille habitabit in regno dei qui pecuniã ſuã nõ dederit ad nſuram ⁊ ſic lex antiqua indiſtincte pꝛohibet uſurã/ Non ob. pꝛima auctori tas qꝛ ille nõ facit niſi ꝑ cõtraꝛiũ ſenſũ.⁊ ar.Srio ñ nalʒ ubi Sriũ eſt alibi expꝛeſſum.ut in.c.a nobis.ij. de ſen. excõ. Nec ob.ſᷣm ꝙ dr̃ de hoſte:qꝛ xpᷣiani ñ ſunt hoſtes iudeis imo eos tolerant ex humanitate ut in. c. æ ſi iudeos.de inde tẽ iudei poteſtateʒ idicendi bellũ nõ habent ergo ↄcluderẽ iudeos pec care exeꝛcentes nſuras xpianos ? poſſunt ab boc cꝛimine nheſe ſ In glo. in fi.⁊ lʒ indei ĩ tꝑa libus ſubſint pncipi ſcłari nõ tñ itelligas q eccleſia nõ poſſit eos ↄpellere ad uſuras reſtituendus nam cum hoc crimen lit eccleſiaſticuʒ ? ur iudei peccãt 9 tra legẽ eoꝛum ⁊æ contꝛa nãʒ exeꝛcendo uſuras licite pñit ↄpelli ꝑ iudicẽ eccleſiaſticum ut nõ. Inno. in. c. quod ſuꝑ his de noto. ꝓ hoc facit iſte tex. in fi. ubi eccleſia interdicit eis coioneʒ xpianorum.nec.ob. ſi dicatur quaꝛe papa mandar eoſ ↄpelli ꝑ iudicẽ ſecn laꝛẽ ſi ipſe poteſt.hndo ꝙ faciliuſ pñt ↄpelli ꝑ ſecu larẽ habentẽ homies armatos.nã eccleſia nõ bʒ ar ma ⁊ de iuriſdictõe ſpirituali parũ curãt iudei.iõ ut facilius cogant hr̃ recurſus ad pᷣncipem ſeculareʒ. ſi. mile in. c. poſtulaſti. æ qᷣ ibi dixi.S.de iude.et quod dicam ĩ gl.fi ¶ In⸗ gl. fi.ibi pena coꝛꝑali pũiantu ſʒ hoc facit ↄtrã id quod dixi ĩ pce.gl.nã ſi pñt coꝛ poraliter puniri ꝑ eccleſiam quare papa mãdat eos ↄpelli ꝑ ſecularem ptãte.ſʒ põt reſponderi ꝙ eccle ſia h facit nbi hʒ iuriſdicrõem tpᷣalẽ iʒ ubi hʒ ſpũal poſſit idẽ facere in ſpectãtibus ad forum ſuũ iuoca to auxilio brachij ſecularis ſicut facit ↄtra clericos non tamen ita de facili poteſt ſicut index ſecularis. Itẽ hic non negat quin eccleſiaſticꝰ poſſit. nã cꝛi mẽ ẽ mixti fori ut.S.dixi Knie N.l-n bene gl. quod indeuſ rõne delictii ſo:mi foꝝ eccleſiaſticũ.2 in tellige ð delictis.contra legem eoꝛũ ĩ moraltbꝰ ur ſi cnt xpᷣiani ſortiuntuꝛ forũ eccleſiaſticum delinquunt contꝛa legẽ diuinã ut ↄtra iurametũ uel quid ſimile ita iudei.nã nõ deñt ipſi gandere maioꝛi pꝛeroga tiua.nã ut dicit᷑ in enãgelio unũ dʒ eẽ onile æ unus paſtoꝛ. Itẽ qñ iudei et alij infideles peecant contꝛa nãm.nam ſicut deus tales pũiuit. Genef̃ vij. ita et eius uicaꝛiuſ põt eos pũiꝛe ut nõ. Inno. i. c. ꝙ luꝑ his.de noto.iqᷓ;tũ gl.diẽ ꝙ rõne delicti ſortiuntuꝛ forum. JIdeʒ dic ſʒ hoſti. roe rei nel contractus uel do micilij cuʒ iſta equiperentur.ut.S. ð̊ fo. cõpe.c. fi. uod tene menti. as. Aſurarius qui fecit debitoꝛẽ iuraꝛe de ſoluendis uel de nõ ꝛepetendis nſuꝛis eccleſiaſtica cenſuꝛa cõ pellitur ab exactione deſiſtere et ex actias reſtitueꝛe hoc dicit ucl aliter. et ſic non obſtante iuramento de non repetendis uſuris per debitoꝛem preſtito poteſt iudex ex officio ſuo uſurarium ad reſtituen das uſuꝛas eompelleꝛe hoc dicii. Cõmunis diuiſio ſecunda ibi nol.caſuſ ⁊c ¶ Mota. pꝛimo ex tex ꝙ iuramentum preſtitum de uſuris non repetencis non inducit liberam remiſſionem uſuꝛaꝛum immo uſure uidentur magis extorte:cum iuramentum nõ preſumatur interuenire ex libero conſenſu iurantis ut in.c.ſuper hoc.de rens. G n ota fᷣo iudice poſ ſe ex ſuo officio ſupplere nedũ poſt nſuras ſoluias: ut earum fiat reſtitunio ſed etiam ante ſolurionem ut earum nulla fiat exacrio. poteſt. enim. index pᷣue niꝛe ãte conſumatiõem peccati cum index nidet ali quem iĩ precipiito peccandi.de quo nide bo. gl. in. .c.ex litteris.S.de ſpon. Item nõ caũʒ in quo iudex ſupplʒ ad ↄmodum pᷣuataruʒ ꝑſonaꝛũ cum mandat uſuras reſtitui.ſed hoc facit poriꝰ ꝓpter utilitatem publicaʒ ⁊ aiarũ ut obuiet ꝑiculis et peccatis: alias nõ faceret ut nõ.in.c.ad nzam.ij.de iureiur.æ i.l.i. F. Hᷣ aũt iudicium ff. de dã.infec ¶ In gl. i. ibi re laxato priꝰ iuramẽto.iſta ſupplectio ad l'am ẽ potiꝰ *53 auedã extoꝛſio.nã ſi hoc eſſz neceſfariũ papa dixiſſz in tex. ar. in. c. ad audientiã. de deci. et iõ dic meliꝰ ꝙ aut iudex ꝓcedit ex officio non imploꝛato ꝑ iſtũ iurantẽ æ tũc nõ ẽ opꝰ hanc abſolutioneʒ faceꝛe qꝛ in nullo nenit iſte cõtra inramentũ:qꝛ inranit nõ ꝛc peter.nõ aũt iurauii uſuras nõ ꝛeciꝑe ſi ꝛeddeꝛẽtur 2 ĩ h cãn ꝓpe loꝗt iſte tex. Aut iſtemet qui iurauit intendit ꝛepeteꝛe æ tunc ꝓcedit ꝙ; dicit glo.ut priꝰ petatur ꝛelaxatio iuramenti ut in. c. i. de iureinrã. et nõ glo. ꝙ iurãs nõ ꝛepeteꝛe põt pereꝛe abſolutionẽ licer abſolutio oꝛdineĩ ad finẽ ꝛepetendi ⁊ hoc ideo qꝛ primũ factũ eſt danatũ.⁊ iõ ꝛeſtringẽdum ad teꝛ minos tm. Et in fi. glo. ſed queꝛo quid ſi iurauit nñ genũtiare. dic ꝙ non ualet inramentum qꝛ nõ potu it ſe obligare cõtꝛa bonũ caritatis ⁊ diſpõeʒz euange licaʒ ſi peccauerit ⁊c. fundat eim ſe denuntiãs ſupeꝛ peccato cꝛeditoris ⁊ ſalute aie illins ? non ſuꝑ pꝛo pꝛio ↄmodo: de quo nide qð nõ. in. c. ad noſtꝛa. ij. 7. c. quẽadmodum de iureiur. teneas bene memi et gde mã petendi hc abſolutionẽ dixi plene in. c.i. ?. c.:Qebitoꝛes de iureiur. ⸗ on audiĩ uſu Dia fruſtꝛa. rarins ꝛeperens uſuras niſi prins ꝛeſtituat extoꝛtas peꝛ ſe DH. d. ponit ſtatutum cniꝰ cãʒ pꝛemittit. ibi ſtatuimꝰ. caſus c. ¶ Mõ p principiũ tex. ꝙ ſolet quotidie allegari ꝙ non ẽ dignus auxilio legis qui cõmit it in legẽ. lacit qð nõ.in.c.ij.de conſti.⁊.c.cuʒ omnes eo ti. pateꝛe legem quam ipſe tnleris. Secundo nõ. ꝙ nec ꝛepetens uſuras nec petens computari fructus in ſoꝛtẽ audiri debet niſi pꝛius ꝛeſtiinat ipſe nſuras quas ab alijs extorſit.⁊ ex hꝰ põt colligi ar gu. ꝙ ab alijs ciuilibus actiõibus uſurarivs noze pellit anteqᷓ; ꝛeſtituat nſuras arguendo peꝛ locum a ſpãli. nã ſi ſpãle ẽ cũ ꝛepetit uſuras vi nõ audiat niſi ꝛeſtituat ꝑ ſe extoꝛtas:eꝛgo in alijs actiontous audi ri dʒ hac exceptiõe non obñte. ¶ Vltimo nota ibi alijs ⁊c6. ꝙ uſurarius cõuentus ab alio uſurario po teſt exciꝑe nedum de niuris extoꝛtis a ſe ſed a qbuſ cũqʒ alijs. ⁊ ſic audit allegans de inre teꝛtij: et hoc fir in odiũ nſurarij ut prius ſit purgatũ crimen ꝙq; gliũ de ipſo arguat. d dubium é quid fiet cuʒ nuſurario cxcipiẽte cõtra uſurariũ nõ ꝓcedit᷑ ĩ cq ꝛe manevit ne peccaiũ primi uſurarij impunitum. naʒ ex hoc iſte uſurarius prius cõnentus ꝛepꝛo babit cõ. modũ.⁊ ſic nteꝛqʒ ꝛetinebit uſuras qð vꝛ abſurduz So.doc.itelligũt mirabilit᷑ hunc tex. ꝙ iudex ex of ficio ſuo ꝛepnlſo actoꝛe ↄpeller cõuentũ ad ꝛcſtiiuen das nſuras non iſti actori ſed üllis qui debet ꝛeciꝑe nſuras ab illo actoꝛc. iſie actoꝛ tenebitur poſiea hoc habeꝛe raiũ cũ negotiũ ſuũ utiliteꝛ geſtũ ſit. l. ſi pupilli.ff. de nego.geſt.facit qð nõ.in.c.itellexin us de adul.z facta integꝛa ꝛeſtitõe audiet᷑ actoꝛ in iſtis eim multum exhubeꝛat officiũ indicis. ar. S. c. ꝓxi. ¶ In glo.i. in fi. de hac mã vide ꝙ nõ. Inno. i. c. intellexim? de adulterijs. Cxy. in. l. ij. C. que ſu lõ. cõſueiudo ultra mediũ. Moſti. hic ſequii gl. dũmõ iſte nõ peccaueꝛit eꝛga fidẽ ad hoc.j.de ꝛeg.iur.de fleat peccatoꝛ. z..ij. q. vij. c. nõ põt. Ninc in. c. fi. de mu. eccle. qixit ꝙ aut quis deliqt otra lesẽ gñalem 2 gñaliter perdit auxilium legis aut ↄtra legẽ ſpaſè 2? non perdit beneficium aliaꝝ legũ niſi ubi iure ca gert᷑ ar. in auẽ. qua ĩ ꝓuincia. C. ubi de cri. agi oʒ.⁊ in ueritate hec nia brocardica c. vñ non põt dari in uariabilis doctrina ſʒ m caſus ↄtingẽtiam ? quali tatem iudicandũ eſt. ſatis tñ põt teneri ꝓ quad rla gnali ↄclulio glo.cum dictis doc.pcedẽtiũ.æ ad.l. auxilium alł. pro cõ. rario dic ꝙ non eſt ꝓprie ðᷣlie tum qð facit ꝑdere illud bnificium ſʒ qꝛ ĩ de icto cel ſat rõ beneficij ↄceſſi.nã ↄcedit᷑ bnficiũ reſõis mĩo ri leſo ad ſuam facilitatẽ ꝗͥ rõ ceſſat in delicto cnʒ ðᷣ lictum non ſit ſine dolo.non ob. c. dilectis fiijs de appel. qꝛ ibi iõ auditur appellãs qui non detulit ap pltoni aduerſarij qꝛ ſue appelloni fuit delatum per iudicem. vVñ poſito ꝙ ſit fruſtratoria: iñ ꝓpter de larionẽ deuoluit cãm ad ſuperiorẽ ut.c. cũ ape loni bus. de appel.li.vVj.non ob.l.filio pꝛoni.S.i ubi Gr ꝙ li pꝛonus duxit libertam ignominioſam in uxo rem perdit bencficium alterius legiſ qua cauetur ur patrono niuo non poſſit liberta dinertere ab co.lo quitur enim in odiũ pꝛoni ↄtrahẽtis cũ ignomioſa nel ilud ẽ pꝛopter oiũctõem ⁊ cõnexitatẽ quã hbʒ cũ facto pᷣncipali. ¶ In glo. in. v. reſtituerit. ibi reſii tuere ſaltem pauperibus ſi nullus appareat. bec in tellige neꝝ anñ neſcitur ubi ſit cni fiẽda é reſtõ. ſi an tẽ eẽt abñs æ de proximo neturus tũc peccunia il la dʒ oſignari ⁊ deponi.ar.i.l.acceptã. C. uſurif. en glo tbi ſi uſurarius impetrator appellat: ſecus ergo ſentit glo. ſi aduerſarius appellet ? põt eſſe rõ diuerſitatis qꝛ cõtra iperrãtem ẽ pſũpno ꝙ; uſuras extorſit: iõ non auditur iteri nolens uſuras ab alio repetere. ſʒ qñ aliꝰ appellanit eſt preſumptio pro eo ꝙ bẽat iuſiam anſam.nec ob. li dicatur ap pellatione pẽdẽte nihil nonandum:qꝛ illud neze in piuditium pꝑtiũ.ſʒ iſta eſt cauſa ſepata.? hoc diciũ gl. eſt latis equũ Iʒ nõ iure ꝓbetur. Et fi. gl. nõ fi. glo. iñcto tex ꝙ v. fruſtra qnqʒ refenur ad id q tʒ ſed eliditur per exceptionẽ ⁊ ſolet ad mm faceꝛe.1. pe. F. ad crimẽ. ff. de publi. iudi. ubi dẽ ꝙ in crmiali cã fꝛuſtra interuenit ꝓcuratoꝛ queſi ꝑ nueibuʒ ne ceſſario nõ cõcludat᷑ ꝓceſſum eſſe nulluʒ.ſic hic peꝛ hoc vbũ nõ inducitur nullitas r̃ax. ĩ effeciu Hn de ut dixi in.c.neniẽs de accu. STc⸗ gl. oppo. Ʒ tex.uidet᷑.n.ꝙ exceptio cris nõ bẽt obſtare pꝛoſe queti ius ꝓpriũ.iiij.q.vj.oĩbus.nam quãtũcunqʒ crioſus audiri debent petẽs iuſtitiã ut ibi Sol.Oñt quidam boc ſpãlc in odium nuſurarij nel ꝙ ꝛepetẽs uſuras fundar ſe ſuper peccato iõ excipit᷑ ð peccato cõſilłi. ſed prima ſo. uerior qꝛ iſta ſunt dinerſa facta vVñ non recipiunt compenſationem ut dixi in.c. ĩtel leximus de adul. Sed quero utrũ alij a reo cõueti pnt proponere hãc exceptionẽ cõtra ipetrãtẽ. doc. cõit᷑ concludunt ꝙ non qꝛ ad eos non extẽdit᷑ niꝛꝰ Faxꝝ ſed ipſe reuſ põt bñ exciꝑe ge uſuriſ ẽt ab alijs exrortis ut hic in rex ¶ Altimo qrit᷑ qn hec excep tio ẽ proponenda.cõſt cõcludiiur ꝙ an lit. con. qꝛ eſt exceptio dilatoria nt pʒ in fi.ibi nullatenꝰ andia tur. ſi ergo fuit auditus non poteſt amplius excipi 2 debet probari hec exceptio.j.octo dies ſm hoſti. ar. c. pia. de excep.li.vVj.tene menti. , inelann dor gMoe j norin di gmmin ſor unni mnſfit ⸗ ginigainllel 05 ſſtos ag ei nmnſeſit wt õ ichlnmifü hen ffn⸗ rlrded Prn er a KRreggeſ cidensdrid cedrcaſeecſgid (ocades Poba. Go ſolit odus m hiü ter ch ineligie nanleeſ. hoc novoni noc gnunis in nin rilaina di no np mtuer ſob pniala vuniis airz ili onn ſinmli oͦgi pb nce lnmnſeſn ſal Yo an no nici ⸗ nninsbynnigmarati e rbibn Inidu t ais nnonend rie ſio nio Mni ſrärocAnomi Pfucinmansniheſähr⸗ füſfenimenelln cetd en noaio firi nanenisg t ic eß Mulg ela tennimni Ngonenn cC l ſleck wa e⸗ ieſpllacinlinm en ſc pnione ne no ſffichrad giet ilbſhniin gis⸗ eharntiſee nmn eie hmmſcſniore hnj “ 1nmmiſſihg bennn ſronnteen mnabenis e nud gs oſ nn anenr ſtibemcmnnreb o⸗ on onbens i gonio ane nini tihh b.in 5reſlivant o ſeſi ſinuſus grpgrent bot in biſtcaifidaeetoſ an o dewins fit gegenrie NiNaad wf. Dmuinsinpenndt dd Aadreſgtus pelnd de Rcönn ipeniene hlipto g on audinr ieni robns uſons ian oppelinre orinpo ulm, Mdaur 4/ Spovundmr lr i lalſslaan? bot dn 4 nbent Ciif goͤff 1cßezehenmadide, etſerdnäminend. Düiiochrd Ciai ArncrcNiipbleth cclan cſerulch irhtſe rrlus i i An in Nrn. CEnag n. vabtökuehſti „7 cibra n uninc) wſ, anikeſti Bm in dioceſi. nſuꝛaꝛij etiõ nullo accuſante pñt cõpeſci peꝛ penam la teꝛan.cõcilij.h.d.nel aliteꝛ ⁊ ſic. Connictꝰ de uſura ria pꝛauitate ꝑ famã ⁊? alia argumẽta põt manifeſta ri uſuꝛauiꝰ ⁊z tanq; manifeſt uſuraꝛius compeſci ſᷣm diſpoſitionẽ lateꝛan.cõcilij. h.d. notabiliter ſm vuʒ itellectũ.c.nã pꝛimũ ſumaꝛiũ o. al.pani hʒ dubiũ fa pars ibi fꝛateꝛnitati ¶¶ Hõ.pꝛĩo ex tex.fᷣm nnũ intellectũ qui ſatis eſt uerꝰ in ſe ꝙ ſola fama nõ fac nſuꝛaꝛiũ manifeſtũ etiã quo ad penas lateraneñ. cõ cilij. ſed ultra famã requirunĩ alia argumenta. æ in boc iſte tex. eſt ſing. æ alibi nõ ꝓbat̃ ꝙ ꝑ ſolã famaʒ 27 aꝛgumenta poſſit quis cõninci æ cõdẽnaꝛi de uſu raꝛia pꝛauitate. ? ſic cõuictꝰ? z cõdemnatus dicatuꝛ manikfeſtꝰ.qdð intelligo:ut.j.dicã.¶¶ Mõ.ꝙ nemine inſtante nſuꝛariũ nihilominus debet ordinariꝰ õ eũ ſnũ officiũ exeꝛceꝛe n glo. ij. in fi. hec gl. ten dit ad declarationẽ.c.⁊? obſcure aliquantulũ loqui ? pꝛo intellectu põt ſic opponi. ur̃ enim iſte tex. ſibi Zriꝰ.nã in prin.dicit ꝙ minime dubitabatuꝛ quin iſti eſſent nſurarij manifeſti:æ tñ poſtea dicit ĩ.V.fꝛa leꝛnitati.qꝙ ſi aliſjs argumẽtis illos cõſtiterit eſſe ma nifeſtos. ſi ergo eꝛãt manifeſti æ notoꝛij non debent requiri alia argumẽta: ut in. c. euidentia de accu. ſi autẽ capit᷑ manifeſtũ:pꝛout diffeꝛt a notoꝛio ut dica tur illud qð ꝓbari põt.iũc debẽt ſufficere argumen ta: ſed requiri enidens ꝓbatio. nã ꝓbatio dʒ eſſe ñ pꝛeſũptiua ſʒ neceſſaꝛio cocludẽs:ut in.c. in pñtia ð pꝛoba. lo.ſoluit duobus modis pꝛimo ꝙ princi piũ tex.dʒ intelligi de manifeſto.i notoꝛio. ſed quia hoc notoꝛiũ nõ ẽ ꝑmanẽs in nſurario.ſʒ eniaʒ facti trãſeũtis cũ nõ ſemꝑ mutuet ſub uſuris.ideo reqni runt᷑ alia argumẽta ultra illã noroꝛietatẽ. ⁊ ſi gl.eẽt va multũ foꝛet nõnda.? ꝓ h̊ uide qð nõ glo.ij.q.i. de manifeſta. ſed Jo. an. nõ uẽ eã ſequi. naʒ ex quo nſurarius bʒ mẽſam paratã ? exhibuit ſe paraiũ ad mutuãdũ oibꝰ ſatis d noroꝛiꝰ æ uſarariꝰ.æ hec opi nio mihi plʒ.nã iſtud nõ eſt notoꝛiũ facti trãſeũtis: ſʒ facti ꝑmanentis:qꝛ hʒ menſã paratã nel eſt noto riũ facti interpellati. Vñ de eo idem iudicãdum nt ðᷣ notoꝛio facti manentis.⁊ ſic adeſſet hec notoꝛietas nulla alia requirunt᷑ argumenta. pꝛo hoc.c.qᷓ;ꝙᷓ;. et .c.i.eo.ti.li.Vi.⁊ cle.eos.de ſepul. ¶ Secũda ſoſo gl. eſt ꝙ pꝛia ꝑs.c.intelligatur de manifeſto ꝑ famã 7 cõeʒ opinionẽ que nõ ſufficit ad cõnincendũ quẽ de hoc crie.æ ideo requirũtur alia argumea quibꝰ inſertis poterit iſte dici manifeſtꝰ.qð iutelligit hoſt. poſt manifeſtationẽ factã ꝑ iudicẽ.unð exponit tex. manifeſtos.i.maniſeſtãdos.q.d.ꝙ poſtqꝙ; index re ceptis his argumentis iſtum declaranerit nſurariuʒ Cde nluris. poteſt dici tunc manifeſtus.⁊ eſt dictuʒ ſatis nobile nõ eniʒ eſt officiũ pꝛiuataꝝ pſonaꝝ indicare per ar gumenta quẽ manifeſtum. Et faciunt hec ad.q.quo tidianã ? notabilẽ quidã uſurariꝰ condito teſtõ. de ceſſit nulla cautione de reſtituendo pꝛeſtita. oppo. poſt moꝛté de nullitate teſtamenti: quia erat manife ſtus ⁊ nõ pᷣſtitit cautionẽ ad ꝓbandũ banc publici tatem articulat᷑ de fama ⁊æ alijs ãgumentis nunquid poſt monẽ ſufficiat pꝛobare ad nullitatẽ teſtamenti — reperio quoſdam ſũmos niros cõſuluiſſe ꝙ ſic per iſtũ tex. ſʒ non fecerũt mentionẽ de ↄſilio Fre.ↄſil. lxij. ubi aperte ↄſaluit Srium.ad iſtũ tex. Gndet re ſtrigendo dupliciter. prio ꝙ loꝗt ut pena lateranen ſis ↄcilij poſſit exerceri in iſtos.nã hoc caſu agituꝛ de modico preiudicio ⁊ expedit ad ſalutẽ animaꝛuʒz uſuꝛaꝛiorum. iõ ſufficit iſta modica ꝓbatio ꝑ famã ? argumenta. ſeeus ſi ageꝛetuꝛ ad nullitatem teſt :? cum teſtm ſit res fauorabilis:ut in. c.fi.de re iu.nõ debet dici nulinʒ niſi aperte conſtet teſtõrẽ ꝛũc fuiſſe uſurarium mamfeſtum. Item iſtud. c. dicit iſta aꝛgn menta cum fama ſufficere ut manifeſtetur ꝑ iudiceʒ fm lect. hoſt. ante ergo quaʒ iudex manifeſier ñ põt dici quod teſtm fuerit odituʒ a manifeſto nſurario. ⁊ certe iſte due/ſũt maxime ꝛeſtrictões ad iſtum tex. 2 ſunt ualde nõnc in pꝛactica. Sʒ dubito nunquid de iure ꝓcedãt.æ utrum admitterentur in iudicio:æ ſic etiaʒ dubito de lec.hoſt. nam iſte tex.dicit ſi ↄſli terit iſtos eẽ uſurarios manifeſtos ꝑ alia argumen ta ⁊c.ergo an ſententiaʒ iudicis pnt dici mãifeſli:ct tunc poſt mortem poterit fieri probatio ad declarã dum quod erãt manifeſti. Itẽ ufaꝛij ñ pñt de facili ↄuinci.iõ ſufficiunt argumenta cuʒ fama aꝛ. in cle.i Ee.ti. ? qᷓ pnt eẽ iſia argumenta doc. ponunt multa exempla. pone ꝙ ultra famaʒ apꝑʒ ꝙ iſte nendebat cariori pꝛecio:qꝛ differebat ſolurõeʒ:nt in.c in ciui tate.S.e.uel emebat cum pacto de retro uẽdẽdo cũ maiori precio ł reperiũt iſiia uſaꝛia. Idẽ puto ſi ꝛc ꝑiunt᷑ ſui libri ĩ qꝰ ſũt ꝛatiões ufarie.ar.in.d.cle. una:licʒ glo. ſentiat oppoſitum in.c.ſane.xxiiij.q.ij Sed queꝛo qꝛ. S.dixi ſufficẽ aꝛgumẽta cũ fama nuquid ualeat ſtatutũ epi ut ꝑ unũ teſtẽ uel ꝑ tres g auditu ł ꝑ.iiij. teſtes ſingulares uel ꝑ ↄfeſſionẽ fcaʒ ex iudicium corã quocũqʒ poſſit ↄuici de ufa.fre. ↄſi.xvij.ↄſuluit ꝙ nõ ut cõit᷑ tenet:quia eps ñ põt tollẽ diſpõem iuris cõis cũ ſit iferiõ. ꝓ ̊ͥ quod nõ. Jo. an. in ſili ĩ. c. li. ð de offi. achiß̃. 2 . aꝛitus frucius Alubꝛiter *rei dotalis ' obliga . te ꝓ dote non tenetur ĩ ſortẽ ↄputaꝛe. uel aliteꝛ æ meliꝰ. aꝛitus recipiens pignus pꝛo dote ꝓ miſſa nõ tenet᷑ fꝛuctꝰ in ſoꝛtẽ cõputaꝛe.⁊ eſt caſus ſing.⁊ alibi nõ ꝓbat᷑.h.d.pꝛĩo ponit dictum.Fᷣo eiꝰ i cauſam aſſignat.ibi cum frequenteꝛ. caſus ꝛc. ¶ Hõ.pꝛimo ex tex. qualiteꝛ maꝛitus lucratuꝛ fructus dotis.hoc eni iductũ fuir ꝓpt oneꝛa mr̃imonij ſup poꝛtãda.nã tenetur maꝛitꝰ alimentaꝛe uxoꝛc:= ideo recipit dotẽ:ſed fructus debẽt cedi ad alimẽta = nõ cõſumi ipſum capitale. æ ideo dicimus ꝙ ſᷣm qtita tẽ dotis nxor eſt alimẽtãda.l.ſi cuʒ dotẽ..ſinãt. ff. ſo.ma.⁊?.c.ꝑ ueſtꝛas de do.poſt di.reſti. Et ex hoc infeꝛtuꝛ ꝙ cõmodiꝰ z honoꝛabilius alimentaꝛi debʒ mulieꝛ qᷓ poꝛtauit ãplã dotẽ ꝙᷓ ſi poꝛtaſſet tenuem. ¶ Secũdo nõ. caſuʒ ſingularẽ in quo fruciꝰ rei pi Snoꝛate nõ extenuant ſoꝛtẽ:ſed cedunt ipſi cꝛeditoꝛi ⁊ hoc qꝛ ſuccedunt loco intereſſe ꝙ maꝛitꝰ patit in non recipiendo doté ꝓmifſaʒ. Sed circa intellectuʒ .c.querit᷑ de norabili z ſatis dubia.q.pr̃ pnelle pꝛo miſit ceꝛtã quãtitatem pecunie pꝛo dote ſuo genero ⁊? pᷣſtitit cautionẽ de ea numeranda certo tpᷣe ⁊ pꝛo A. (Menufnris. mmilit dare interĩi ceꝛtos denarios pꝛo libꝛa quolibet menſe nũquid liceat.? vẽ pꝰ ꝙ ſic.nam ſicut ꝓ dila ta dote lucri facit maritus frucius ꝛei pignoꝛate: ita licite dʒ poſſe aliqd ꝛecipꝑe donec ſibi dos fuerit ſo Inra. YJo. an. ſentit bic oppoſitum dicens ꝙ qui diẽ hũc caſum licitũ dʒ allegaꝛe caſuʒ expꝛeſſuʒ.nam in jure nõ hẽm' niſi iſtũ tex.qui loqt ĩ fructibꝰ poſſeſ ſionis ꝗͥ ſubijciũt diuino iudicio:qi dicat iſtud nõ eſt lucrũ ceꝛtũ:qꝛ poteꝛit eſſe ꝙ nibil ꝑcipiet ex poſ ſeſſtone. ſecꝰ qñ ex pacto facto quid cenum recipit. nec ob.ſi diceꝛes hoc ꝑmittendũ nt maritus poſſit ſuſtineꝛe onera matrimonij: qꝛ poſſet Genderi ꝑ id qð hẽt in. d. c. ꝑ neſtras in fi.q̃i dicat ꝙ ipſa dos pʒ deponi apð meꝛcatoꝛẽc ut ex honeſto lucro poſ ſit ſuppoꝛtate oneꝛa mr̃imonij. do. an. uidet adhuc magis reſtringeꝛe ĩtelleciũ huiꝰ.c.dices:ꝙ aut nul la moꝛa cõmiſſa eſt in dote numerãda.ut qꝛ in prin cipio cõuẽtũ extitit de ea ſoluenda in ceuo teꝛmio: 7 tũc nihil põt geneꝛ licite ↄſequi nec ẽ frucius ꝛei pignoꝛate: qꝛ exquo nulla moꝛa nullũ dʒ eſſe inteſſe aut ꝓceſſit moꝛa ut qꝛ dos debebat ſolui incontinẽ ti: ? tũc ꝓ inteꝛeſſe põt ꝑciꝑe frucus. Itẽ poſſet pe teꝛe q;tuʒ ueriſimilit fniſſet lucratꝰ cuʒ illa pecunia: Vt ſic hẽat᷑ ꝛõ ad inteꝛeſſe lucri ceſſatis ſicut latius dixi in. c.cõqueſtus.S. eo.ſed non ur̃ do.an.nidiſſe Eal. qui dicit ꝙ lʒ opi. Jo.an.ſit tutioꝛ. contraria tñ uidetuꝛ eſſe nerioꝛ.ut a principio poſſit cõneniri cũ ſoceꝛo ꝓut õ dixi. nec ob. dicrum Jo. an. qꝛ iſte tex. loquitur indiſtincte ut lucretur fructus poſſeſſi onis.⁊? qnqʒ tales fructus ſunt ceꝛti ut qꝛ ẽ domus ſolita lucrari uel poſſeſſio ad affictũ conceſſa. unde circa bãc..ſans dubiã putarẽ ſic dicendũ ꝙ aut a pricipio ſimplicit᷑ datus fnit minꝰ ad dotẽ pꝑſoluẽ dam nõ iteꝛueniẽte pacto intuẽtiõis pignoriſ licʒ ex poſifacto pignꝰ fnerit ꝛeditũ: ⁊ tunc nihil põt geneꝛ conſeqni.nam ſicut põt uxoꝛc ſine dote duceꝛe et de ꝓprio tenet᷑ aleꝛe:ut nõ.in.d.c.ꝑ ueſtras.ita pomit uxoré trãſduceꝛe dato reꝛmino ad dotem ꝑſoluẽdã ſed ſi a pricipio inteꝛueĩt datio pignoris tũc credo opi.do.an. ꝓcedeꝛe:qꝛ geneꝛ recipiendo pignus: nideĩ cõfiſus auctoritate huiꝰ.e. æ recipeꝛe pignnueæ ur lucret᷑ fꝛuctius in cõpenſatiõe dotis dilate.⁊ pnio t ꝙ a pricipio poſſit ↄneniri cum ſoceꝛo de ꝑcipi endo aliq̃d ãnuatĩ uſqʒ ad ſolutionẽ douiſ dũmõ ſit ſolitꝰ meꝛcari poneꝛe pecuntã apud meꝛcatoꝛem cũ iſte nõ capiat ꝓ mutuo nec pꝛo dilatiõe data ſʒ ut ſuſtineat oneꝛa mr̃imonij. ⁊ ſic potius capit uit inteꝛ eſſe nec ur̃ hoc contꝛa bonũ caritatis. ¶ Secũdo pricipalit᷑ querit᷑ quid in heꝛeð mariti poſſidẽie ſen detinẽte pignꝰ poſt moꝛtẽ mariti nunquid lucreiux iſtos fꝛuctus ſicut maritꝰ. Inn. tʒ ꝙ nõ: qꝛ ĩ optiõe heꝛedis ẽ qũcũqʒ ꝛeſtitueꝛe pignus ⁊ libeꝛaꝛe ſe ab obligatiõe qð nõ ẽ in marito cũ ipſe teneat᷑ ad one ꝛa matrimon ij. ſicut ẽt põt queri de nxoꝛe cni ſolu to mr̃imonio datũ ẽ pignus ꝓ ꝛeſtõe dotis nunqᷣd lucret᷑ fructus.⁊ cõit᷑ tenetur ꝙ nõ łʒ eni nxõ alimẽ tet᷑ ex dote ſua:tñ cuʒ ipa nou ſuſtineat ſeruicia ma trimonij ſoluto matrimonio dʒ compniare fructua ĩ ſortem. ⁊ iõ ſit cauta ut facit ſibi dotem ſolui nel poſſeſſiõem dari inſoluiʒ. Et faciunt hec ad.q.in muſtis locis ſtatutum eſt: ut ſoluto matꝛimonie quꝗ diu hbr̃s mariti ſteterit in dote perſoluẽda reneatur dare certum quid uxori relicte: ut poſſit inde alere nũquid naleat ſtarutum ut poſſu mulier cum bona cõſcia recipere iſtð: z ſepe nidi ĩ facto dubitari. Jo. de lig. in cle.i.e.ti.concludit ſtatutum non nalere ꝑ ea qꝗͥ.S. dixi:qꝛ nxor nõ ſuſtinʒ ſernicia matrimonij iõ non dʒ aliquid lucrari.ſz dʒ agere nt dos ſibi re ſtitnatur ſen ꝑſoluatur ¶ Ego aũt alit dicerẽ. ? ꝓ deciſione hꝰ. q.eſt exãinãda alia qõ:nũqͥd br̃s mari ti teneatur alere uxorẽ relictã donec perſoluerit ſibi dotẽ.⁊ Iʒ ſit opi.mihi pł plʒ illa opi.ꝙ ſi non habet nxor alia bona dʒ ali ab hr̃de mariti etiã.j.annum datum br̃di ad dotem reſtituendã. æ hac opi.tenue glo.?z Hã in. l.i. F. exactio. C. de rei. uxo. ac. ? ſpe. in ti. qui fi.ſit le. F. i. V.nũqͥd nxor hoc preſupoſito ad pᷣmiſſã. q.dico ꝙ aut ſumus in cãu in quo uxor debʒ ali ab hr̃de mariti: ⁊æ tunc naleat ſtatutum.loco alimtoꝝ decernẽs certam qᷓtitatem cũ hõeſtiꝰ ſit re cipẽ q;titatẽ ꝙ; alimta manuati.aut non dʒ ab hide mariti ali.? tunc ſecus ⁊c. ¶ In gſo. fi. ibi cxti fodi no fundo expone.i.in fũdo in quo foditur creta ꝓ faciendo teglaſ ſiue laterea. In ea gl.ibi ſecꝰẽ i fetu ãcilaꝝ doralium ⁊c. Rõ aũt qᷓ ꝑtꝰ ãcille dotal non cedit lucro mariti ẽé qꝛ hũana catura non oputatur in fructu imo reꝝ nã gratia hoĩs iduxit oẽs fructuſ ut dicit tex.in.l. in pecudũ.ff. de nſufru.? Cicero.li .i. de officijs. vñ cum marituſ debeat lucrari frucꝰ 2 ꝑtꝰnõ ẽ ĩ fructu gꝰ æc. In ea.gl.ibi ⁊ ĩ arboribꝰ non cedẽdis. ſecus er go in arboribus cededis lqꝛ J. brene tꝑs renaſcuntur. nã tunc põt dici fructus. ſecus ubi non naſcuntur. B p ſe uel per aliũ a quocũqʒ cẽʒ hʒ.h. d. pꝰ põit ptis qrelã. fo clanſulam ꝙᷓ ſtilꝰ curie apponit in litteris ᷓ iverantur ad r̃cuꝑãdas ufas. caũs ⁊c̃. ota primo ex tex. laicum poſſe adire papã 5 laicũ pro uſuris reſtituẽdis ⁊ Gptũ ĩpeirare.nã hoc caũ iudex eccleſiaſticus bʒ iuriſditionem int᷑ laicos ut in. c.quia. S. eo. ⁊ dixi ſuper rubrica.⁊ nõ.i.c.cũ ſit gñale. de fſo pe. Wo. Fo. ſliu, poſſe exigere nſuras extortas a pꝛe. ? intellige de filio herede z idem eſt in quolibet herede extraneo. ¶Niem nõ ꝓꝙ non audituꝛ repetens uſuras niſi reſtituat exior tas per ſe ⁊? ꝑ pĩem ſuũ.⁊ idem puto ↄſili rõne de extortis ꝑ defũctum cnius heres iſte extitit.? ad dit iſte rex. ad. c. quia fruſtra.S. eo. quia ibi fit men tio tantum de extortis per impetꝛantẽ ſen repetenn- hic autem ⁊ cetera.ð extortis per patꝛem. Sed dubium eſt quid in clexrico repetente uſuras nomi ne eccleſie nunquid poſſit excipi quod ab alijs ipſe extorſit uſuras.⁊æ doctores comnniter tenent ꝗqðᷣ non: quia agit nomine eccleſie ideo delictum ſuum nõ debʒ obeſſe eccleſie:ut in regula delictũ.li:. Vj.x 4 Igez fac.c.frequens.in.fi.de reſtitu.ſpolia.eo.li dicendum in pꝛocuratore conſimili ratione: ut non poſſit excipi de extoꝛtis peꝛ ſe.Et declaꝛa huius.c. materiam. pꝛo ut habuiſti ĩ.c.quia fꝛuſtꝛa.ſupꝛa.eo ‚e toſin dim fn bi byee Aefmmo cnus hers ien ſanopirenpi mnilen inarpimas oskit iitbe cu aull iMw⸗ Gdinlins Mulo fa mmn⸗ mnotpigeoncnmnmi⸗ eſam ichgie ofttr upoonſio non ori enoinw Poſtione er nd eimirimn idoe hrete wnemt wurns EeNerwechihereüm⸗ f. go. ,go.? lene bene m g s qni rs oꝛſt noie ſiſtumione er por cñ incr &. Lone £ iu nierhi Joan anin ar. iealsct ⸗olnigo⸗ n liblet her gi nbioyn gao enent lo lolente ſai Bumnd ⸗ — Ppſeſondus eima ins Nhiber aleſns is e dionenelſcbrens Eri lvde Teſtinenlas Ulures rOrnns s ecjus ne obigaioes ik nie pri tiri ndtundite rti nend nni ne inaid nn in oireedtiln, ude nl i ienn 8 ſo. nrde ſerin memnn n mg lau c (e aſuric r gof bici oe fich in vo huienr Genn nn Mar gibilrkiſen dͦiͦr gdille congknon bünm amta non Opntatur. Gntabösintt dis fruenf dg elſtnn Cto.ſ mWNEN Rdendnadd d Sag Riri wei go in wdorbus elidſsl nmr ni une pircig fnens, mr. . Epam Nuio , l Iunr aii alimar enorus ſin oligzci⸗ bay' ani tl ane ahani Aicpilnsits isd, hicun doſe dnen ar ühenme ünd 1 Grſciionenin nics Ao her Ndn Adi ſpimnſt n iet – ie mn 4 beredecnnvne. , ruimiitumi eum mo i ſin ⸗ in gantth l ie gbi in nen Ju glo. ſi. ibi ſed potius ex quaſi Zctu röe idebiti nõ. glo. ſing. qꝛ facit deciſionẽ mulctarũ qõnũ.⁊ pꝛi mo põt infeni ꝙ etiã de iure ciuili beꝛes tencaĩt̃ re . ſtituere uſuras extoꝛtas ꝑ defũctũ Iʒ de uſuris nihil perueneꝛit ad heꝛedẽ:qꝛiñ ouenſt᷑ ex delicto her̃dis: ſed ex quali contꝛaciu:⁊ ſic ceſſat.l.i.C. ne ex delic. deſnrer põt infeꝛri Z opinionẽ Fre. ur beres teneatur ſi non cõfecit inuentariuʒ per reſtionẽ niᷣa ruʒ ultꝛa niꝛes heꝛeditaꝛias ſicut dicimꝰ in alijs obli gationibꝰ defunctũ.nt.l.ſancimꝰ. C. de in.deli.S quo dixi in. c. tua. ð. eo. ? in.c.ĩis. de rap.¶ Sed tunc foꝛtiteꝛ oppo.S glo.ſi non agit᷑ ex delicto: ſed ex quaſi Sctu quid ad eccleſiã õ laicũ. Sol.ſʒ agat ex quaſi Sↄctu:iñ uerſat᷑ delictum qð eſt mixti foꝛi ut dlicit glo.in.c.ſi epᷣm.xvi.q.vi.⁊= ad pᷣdicta nide qðᷣ nõ. Bar. in. l. i. C. de Prion. elc⸗E. I eaen ibi quod potiꝰ cꝛedo.concludit in hoc glo. ꝙ ſiue in re ſcripto ſit facta mentio de nſuꝛis extoꝛtis a pꝛe uel defuncto cuius heꝛes iſte fuit.ſiue nõ ſit facia mtio ſemꝑ põt excipi ĩpetrãtẽ uel agenteʒ ut pꝛius reſti ſtituat nſuꝛas extoꝛtas P ſe uel per aliũ cuius heꝛes fuit.⁊ hec cõcluꝰ cõiter appꝛobat᷑. Mec ob.ſi dicat cũ in litteris nulla fiat mentio ð pꝛe nõ põt ð eiꝰ facto excipi:qꝛ non extendunt᷑ ad perſonas non ex pꝛeſſas:ut ĩ.c.p.⁊=.g.de offi.dele. So.iſta obligatio ſeu pꝛouiſio non orit᷑ ex nirtute Eaꝝ:ſed ex iuris di ſpoſitione.ex quo enim iſte impetratoꝛ ſine ex ꝑpſõa ſui ſiue alteriꝰ tenetur uſuras reſtituere nõ deber an te allũ ĩpetrare ꝙ; ipſe reſtituat extoꝛtas per ſe. Et ĩ fi. glo. nõ. glo. ⁊ tene bene menti in eo ꝙ concludit ꝙ is qui nſuras extoꝛſit noie alteriꝰ non tenetur ad reſtitutionẽ nec põt ↄ eũ excipi.Sed Sriũ ſenſit gl. in. c.ſicut.xlvi.di. Hoſt.æ Gof.in eoꝝ ſũmis hniꝰ ti. ut refert hic Jo. an. qui uẽ eox ſequi opi. ↄcludit ꝙ aut pꝛĩcipalis eſt ſoluẽdo:⁊ nõ teneĩ iſte ad reſlõ nẽ. als ſecꝰ. ⁊ hec opi.mihi plʒ nt ex quo dedit cãm delicto teneat᷑ alio nõ uolente ſatiſfacere qð nõ. Judei qui txtoꝛquẽt gꝛa Banto. nes uſuras xpianis uel de . poſſeſſionibus decimas uel obligatões ſo litas ꝑcipi per eccleſias eis nõ ſoluũt pᷣuãt᷑ xpᷣianoꝝ cõione uel ſic breuiꝰ. Etiã iudei compellẽdi ſunt ad reſtituendas uſuras exoꝛtas a xpᷣianis æ ad ſolnen das decimas uel obligationes de eoꝝ poſſeſſionibꝰ h.d. dno ſunt dicta. m ibi hac eadẽ. pꝛimum dictũ facit tria.pꝛimo ponit cãʒ ſtatuti.ſecũdo ſtatutũ. ibi ſynodali. 3 veiget grauame ſuſpicatũ.ibi princi C 65 pibus. caſus. æc̃ prio unã cãʒ quare uſura pꝛohibet. nã diminunt᷑ facutares hoĩum. ſic in bre ni ſpᷣe reducuntur ad paupertatẽ ⸗2 paupeꝛtas ẽ res periculoſa ẽt aĩabꝰ iux illud Salamonis dinicias z= paupenates non dederis mihi zc.⁊ binc eſt ꝙ ꝓpĩ ſuſpitionẽ paupeꝛ nõ admittit ad teſtimoniũ.iiij. q. iij. teſtiũ. æ hanc rationẽ ẽt ponit Inn. ſuper Hica. ⁊ nið bo.tex.i.c. i.e.ti.i. vj. ibi uſurax qᷓ animas 8 noꝛãt ⁊? facultates exhaurit. ecũdo nõ. ꝙ ꝛõne uſurarie prauitatis ẽt iudei ſoꝛtiũtur foꝛnm eccleſia ſticũ. unde idiꝛecte hic cõpelluntur peꝛ eccleſiã ad re ſtõeʒ. de quo dixi in. c. poſt miſerabilẽ. S. e 5. Ertis modũ ↄpellẽdi iudeũ ꝑ eccleſiã ut ſubtrabat᷑ A ↄmerciũ xpianorum.⸗ ad hor poͤt excõicaꝛe xpia nos Ifacienteſ.⁊ iſta eſt maxia pena.ſ.inter homies eſſe ⁊ hõiuʒ carẽ ↄmertio..hi qui ſãctaʒ.C. de apo ſtaticis. excõicant᷑ eĩʒ indirecte. ¶ Quarto nõ. ar. optimũ ꝙ oblatões ſunt in precepto ⁊ de iur̃ paro chiali eccleſie indei tenent ipſas ſoluẽ ſi ſtant in do mibus ſolitis hitaꝛi ꝑ xppianos.de quo.j ¶ Vlnio nõ. quod iudei pñt acqᷣrẽ reꝝ dñig. de quo latins ꝑ Inno. in. c. ſupeꝛ his de uoto. dS. glo. i. ibi a Z rio ſenſu.nõ.glo.iuncto tex. qꝛ ſolet allegaꝛi ꝙ ar. a contrario ſenſu ñ ꝓcedit ubi ĩſuꝛgit abſon⸗ ltellec tus uel alibi reperit̃ Zrium. æ de boc plene dico in c.cũ apoſtolica. ð his.qᷓ fi. a pla.nõ. Jo. an. ?æ Cal. in.c.publicato de elec.nel dic ⁊ aliter ſᷣm hoſti. qð ois ufa ſolʒ eẽ gꝛauis.unde nõ ꝑmittit aliquo mõ n ea.glo.ibi legitimũ nõndaʒ ⁊c.nã de iur cini li non poterant ufe ad libitũ exigi:ſed uſque ad cer tã menſurã uel ſũmũ tm: ut bx in.l:ocẽs. C. de nſuꝛ. ? dic ut ibi. de quo n eſt hodie inſtãdum:qꝛ oĩno ube hodie ꝓhibentuꝛ. ut. S. e. per to. ⁊.j.c.fi. WUn gl. fi. ibi res tranſit cum onere ſuo.põdeꝛa gl. ſẽtit enim tunc iudeos ↄpellendos ad oblatões ⁊ ðcias perſonales ⁊ pᷣdiales quando illa poſſeſſio peruẽta ad iudeuʒ habebat hoc onꝰ qnexum z hanc opi.an tiquitus tenuit hoſt.æ ſecuius ẽ Goff. z poſtmodũ ab ea ꝛeceſſit et tenuit ĩdiſticte iudenʒ debẽ compelli ad decimas peꝛſonales ⁊? ẽt oblariões quas eccłia ↄſueuit recipere.i.xpianis hitantibus in illa domo ne per defunctum iudei ecclia patiat᷑ detri muũ.nam poſſet ſequi quod iudi emeret fere totꝗ parochiã:2z ſic diminuerentur iuꝛa paꝛochialia.¶ Ego in bac diueꝛſitate nbi onus non eſſet annexum rei ſatis pu tarem ſtandum conſuetudini.ſecus ubi eſſet annexũ rei:ut in decimis predialibus.naʒ in dubio etiaʒ om nes infideles tenentur ſoluere decimas prediales ẽt ſi xpiani nunquam illa pꝛedia poſſederant:ut in. c. de terris ⁊ in.c.in aliquibus de deci.æ tener Olidr. conſi.xxv.nec ualet hic:argumen.a contrario ſen ſu tene menti. , Aſurarius eſt qui a Ig Anti. debitoꝛe ꝛecipit aliqᷣd ultra ſortem etiam ſi ſuſcipiat in ſe peꝛicu um. hoc dicit pꝛimo. non eſt uſurarius emptoꝛ rei minus iuſto pꝛecio ſi tunc neriſimiliter dubireruꝛ an tempoꝛe ſolutionis plus nel minus ſit res nalimnra. boc ſecundo. propter dubiuʒ exculatur is qui ex eo quod differt ſolutionem pꝛecij ſi uendit rem pluſqᷓ; ualeat: ſi non erat eam alias nenditurus.hoc tertio. 2? ſic tria dicta eſſe patent.ſecundum ibi ille qnoqʒ. tertium ibi ratione dubij.caſlus et cetera. ¶ Ho.i. ex tex.quod recipiens ex mutuo aliquid ultra ſortè pacto interueniente eſt uſurarius. æ nota bene qðᷣ textus dicit aliquid.ex hoe iufertur quod quicquid ſit illud quod recipitur. ex quo poteſt pecunia eſiia ri quatũcũq; modicum ſit:inducit nſuram. xiiij.q. iij.in. c.i.ij.?.iij.?ꝓ uoluit beatus Tho. ſecunda ſe cunde.q.lxx viij.arti.ij ota ſecundo ꝙ occaſi one matui non põt recipi aliquid ex pacto etiam ſi ¶ crimine falfi⸗ mutuans ſulcipiat in ſe pericnlum pecunie mutnate r ſi mutuet nauigãti ul eunti ad nundinas qui ex ponunt ſe uarijs piculis ? nadunt cã lucri.⁊ ſic nõ bñn & non eſt licituʒ ꝛeciꝑe etiã a meꝛcatoꝛe ex quo tu cõtrabis ſecum mutuũ licʒ ipſe ꝛecipiat nt lucꝛet qꝛ poſſet eueni cõtrariũ nt ipſe ꝑdeꝛet ex meꝛcimo nio ? uſurarius eſſet in tuto z ſemꝑ lucraretur. foꝛ tius g' ↄmitti᷑ uſura qñ mutnatr᷑ nõ uolẽti exeꝛceꝛe meꝛcimonia ſed pꝛo neceſſitate ſua:qꝛ dʒ quis ſub uenire ꝓximo gratis in neceſſitate:⁊ peccat qͥs nõ ſubueniendo ꝓxio in neceſſitate cõſtituto.nt nõ. in .c.ↄſuluir. ð. e. facit. c. ſiẽ.xvij.di.⁊ qð ibi mõ. Nõ.ꝙ ꝛecipiẽs ex pacto aliquid ultra ſoꝛtẽ dicitur uſurarius ab uſura 2 nſura põt deriuari.æ dici ab uſu eꝛis crediti. uel foꝛte quia ibi ꝛapitur uſus. qꝛ nendit᷑ nus pecunie qui nõ ẽ ĩ ꝛeꝝ nã cuz ex nſu pe cunie cõſumat᷑ dniuʒ. ut dixi ð ſeica. ¶ NHõ.ex v. ille quoqʒ ꝙ uſurarius ẽ cenſendus ille qᷓ emit ꝛeʒ de pñti minus qᷓ; naleat ex eo.qꝛ diffen traditioneʒ ꝛei empte ⁊ ſoluit pciũ de pnti niſi dubiũ ſit ꝙ plus luel minꝰ ſit ualitura ꝛes tpꝛe traditiõis.? ſi diceres uſura nõ ↄmittit᷑ niſi in contractu mutui.ut in.c.cõ ſuluit. S. eo. dixi.S.rubricã: eꝛgo nõ dʒ hic cõmitii cũ ſit cõtraciꝰ umonle bndes quo ad foꝛmã contraetus non eſt nſura:ſed quo ad intentione ð pranatã ẽ uſura: qꝛ ꝑinde ins fingit ac ſi illam pecu niam mutuaret illi uẽdirori ut ꝛecipiat illud lucrum ꝙ eſt ultra uerã extiationẽ ꝛei. tẽ nõ. ꝙ ꝛariõe dubij quis excuſatur in foꝛo iudiciali:ſed ĩ foꝛo pe nitẽtie ſtabitur ↄſcictie. ¶ H uſtio ex.v.lfi. ꝙ an uenditur ꝛes pluſꝙ naleat ? diffeꝛtur pꝛecinʒ ꝛei ad cerũ teꝛminũ duo vᷣnt cõcuneꝛe ad hoc uit cõtractꝰ non cenſeatur nſurarius. primo ꝙ dubium ſit an tpᷣe ſolutionis pꝛecij ꝛes ſit ualitura plus uel minns Secũdo ꝙ iſte uenditoꝛ nõ eꝛat alias uẽdituꝛus tẽ poꝛe cõtꝛactꝰ:ſi eꝛgo ceꝛtũ ſit ꝙ tpꝛe ſolutiõis non nalebit plus uel minus ꝙᷓ iſte eꝛat uẽditurus nũc ꝓ miori pciolſi habniſſer pecuniã in pñri minc õctus cẽſendus ẽ uſurarius. æ hoc ꝛ5e dicta in qoe pꝛece denti. nam fingimꝰ ẽptoꝛẽ ſoluiſſe pᷣciũ de pꝛeſeti et nenditoꝛeʒ ſibi illud muino accepiſſe uſqʒ ad teꝛmi nũ pᷣfixum ꝓ illo lucꝛo qð eſt ultra uerũ pꝛeciũ rei. In glo.ij. ibi uſuꝛarius ẽ cenſendus.nõ bñ glo.qꝙ lʒ int ꝑtes deſcriptus ſit Ictus emptionis ⁊ uẽditio nis ? in Vitate nõ poſſit ꝛepeti pciũ:iñ ꝑp fraudatã mentẽ emptoꝛ põt dici uſuꝛarius:lʒ ex foꝛma ſui cõ tractus non appareat uſurarius. Ex hac glo. poſſz defendi libellus ubi talis dẽ uſurarins.lʒ boſti. dubi tauerit in. c. in cinitate.⁊.c.cõſuluit.s.eo.⁊ facit iſte tex. in. F. ille qui uenit adueꝛſatiue ad pꝛecedentia. In ea. gl. ibi ſũt ĩ talibꝰ oſcie ſue ⁊c. glo.ſormalite: nõ ſoluit Sriũ.⁊ iõ dic ꝙ in dubijs quis dʒ abſtinẽ a tali contractu ex quo ad conſciaʒ ſuam ⁊ in foꝛo aĩe dʒ fieri inteꝛpetratio potins 35 eũ:qꝛ illa pars ẽ benignioꝛ que ẽ tutioꝛ ut hes glo.nõbilem in. c. nni co.de ſcruti.⁊ facit tex.in. c.ſignificaſti el.ij.de hõi. iz ĩ foꝛo ↄtentioſo inteꝛpetratio fit ĩ benignioꝛẽ ꝑtẽ 2 ita loqt tex.iſte.?⁊ facit.c.cũ iu ⁊ ᷣ ibi nõ. Inn. 5. de teſti. Sed queꝛo qñ põt dici cenũ ꝙ ꝛes na lebtt plus tpe traditiõis. Sol.dicit hoſti.ꝙ dʒ atten * di cõis opio. ? curfus regiõis. nã cõit᷑ minus nalet fru mentum tpe meſfium ꝗ ipe paſche. ? licet qñqʒ accidat ptrarium tñ propter hoc nõ eſt recedẽdũ a dicta preſũpnone:qꝛ dʒ cõſiderari id qð frequetur accidit.l.nã ad eg.ff. de legi.⁊ in. c. literaſ.ð̊ depſõ. imon. ¶ In glo. .. in fi. declara bũc uluimũ. F. Put nõ fuit in. c. in cinitate. . eo. ¶ S; ey glo.qᷓro pro declaratione pᷣme ꝑtis.c. hic nõ ẽ licitũ mutuare 2 aliqd recipere ultꝛa ſortẽ ẽr ſi creditoꝛ ſuſcipiat in ſe piculũ qͥd in iſtis qui quotidie ↄhũt ſocietatẽ ⁊ un⸗ apponit oꝑã ⁊ aliꝰ pecuniã. Goff. dicit talé Hctum ſocietatis licitum exquo cõicat ſibi dana ?7 lucra 7 de boc nide bo glo.ꝗᷓ ſoler allegari. xiiij. q.iij. pleri qʒ. ꝗ dicit hunc ↄctuʒ ſocietatis non eẽ liciiũ ſi un⸗ nellʒ ſentire lucrũ ? non danũ.hoſt. in ſum. b? ti. F. an aliquo. v. ſʒ qd ſi periculũ.tenʒ oppo.dicẽſ ꝙ ſie in alijs Zctibus ex quoꝝ n periculũ ſpectat ad alte rum põt apponi pactum ut periculum ad reliquum ſpectet.ut in.c.unico.de cõmo. ⁊?.l.i.ff.depoſiii.ii⸗ dicendum eſt æ in boc contractu ſocietatis ut licet ex eiꝰ natura periculum ſpectet ad utrunqʒ tamen ex pacto poteſt ad akerum duntaxat pertineꝛe. nam contractus ex connentione tollunt legeʒ: ut in regu la comtracius de reg.iur.li. Vj.? pro hac ſua opioe addqucit bo. tex.inſti pro ſotio.in. F. ð illo.cũ v. ſe. ſz accur.?æ Aʒo.tenuerũt oppoſitũ:⁊æ ſic ↄcordant cñ gl alt. in.:.ſi non fuerit.ff. ꝓ ſotio.? idẽ Jo. cal. hic. Non ob. dictuʒ hoſti. qꝛ in alijs ↄtracubus eſt non ↄtra ſʒ pter nam ↄtactꝰ. Sʒ in Zciu ſocietatis cũ bẽat ĩſtar cniuſdã fraternitatis.l.uex.ff. ꝓ ſotio ẽ ꝓpe ↄ nãʒ pᷣctꝰ ut unꝰ ſołꝰ ſetiat danũ. Mec ob. IF. de illo.qꝛ non dʒ ĩtelligi fm eũ ĩ capitali. dʒ in telligi in aliſs lucris ⁊æ danis ut in ilł ualeat pactum iit ſentiat de lucꝛo ſy non de dãno. Darẽ alinʒ intel lectum ad illũ tex. ut loquatur ĩ recipiẽte pecuniã = ponẽte opera tim ut ex pacto poſſix danũ non ſetire ſ. pecunie.ſatis ẽ ſi ſetit danũ operaꝝ amiſſaꝝ nam ſiẽ in lucro pecunia ⁊? opera eqpaꝛant᷑ ira z i dno ſentiendo.ſʒ ex parte pecunia dantis ñ põt hoc pac tũ interuenire qꝛ proprie cõtra ipſam ſotietatẽ:qꝛ recipiens pecuniã poſſet ſentiꝛe duplex dannum uʒ opeꝛaꝝ amiſſaꝝ ⁊ pecunie recepte ⁊ alijs nullũ dan num ſentiret cũ hẽet ſuã pecuniã integꝛ. æ ſcias ꝗ; H opi.tutioꝛ:iõ eſt amplectãda. Sed adueꝛte ad unũ dictũ Jo. an. de quo Jo. cal. nõ facit mẽtionẽ in. c. ꝑ ueſtras.de dona.poſt diuoꝛtium ꝛeſti. nbi ſẽ lit ꝙ pecunia doralis põt deponi apud meꝛcatoꝛeʒ qui dʒ cauere de pecunia iĩtegꝛaliteꝛ ꝛeſtituenda. ſed lucra vᷣñt cõpenſari cũ dãno ⁊ quicquid ſupeꝛerit ðᷣ incro poterit dinidi.⁊ ſic aꝑtiſſime ſentir ꝙ poſſit apponi pactum nt capitale ſempeꝛ ſit ſalnũ.ſed uið tur ſentire ꝙ ſit ſpale in dote dum allegat. l. i. ff. ſo. ma. nbi dicitur prouidendum ur ſalua ſit dos muli eris. Ego ſemper dubitaui de illo dicto.nam non probatur iure.immo in contrarium facit:tex.ibi in. c. ſuper eo. s. eo. nam ſi contractus in ſe eſſʒ uſura rius ⁊? illicitus talis contractus non poſſet recipere aliquã cõpẽſationẽ propter bonũ ꝙ ide ſeqt᷑ maxie pꝛopter bonum caritatis ⁊ corporale.ut nõ. in. d. c. ſuꝑ eo. ? nõ. Jo. an. i rla peccatum. de re. iur. i. vj. mmir ſinobſe in zanmuni poſſteipoſt ſmniit oſunnos de n⸗ ar Swd ana oimupo po di'vbinmminins anin te umoror ima am o lauoihjgli pinofr mmo iimace i or nis h cldt tene ad ali regone t ,io aitg appnen hecroffenſc ſtbreinloeodeſinmd nüni ü Jrno i aen tdn Nendn wercedſcn wdemur otiboſt ivcinar in Yriü fnian ſinemmagna neceſſare ſte mon t ile ſobiſter oboꝛes in ieinene no ali Jomn dlr gan p Oms cſlunor wol ſoee imn Mcbi lno mnfe, ickce ai toe nlino mlyn hieeenronl Inn grſhn ti chiſgnmins mi. Fien Ahcuudiume wo ſo dri Oünobicane dci di⸗ riher imnſenenc Uiaſencü dheva ai miſtmugneiaffiünennne pn, don a n ndns lnneyr inlo uſßiinii neiu hhrinligngi Nt.5 ir un l ſ⸗ ſbennm aiin Rüpeicii ſhem in mmm Periculumas Ueigvon etöweliftcoſiiz Conmmuun ſogemissnr ig bemn n unng m, m dmmnr mnitr mn reolinr e, minnegn IRero bar ſ oſioe io in . dilo ci e, 1oMoltcne ſe Norcant t pbeid R dod. RNiNis Wadse nc Gin anſocents armnimns enſfſ ſonn ns ſoß etor i Maob lii ſnei cinl Ginawrir itvalmi uinn xcdiv li i mrinpeir cuuni 17 0 poſſtni non ſeie hni oxerm mſptun ntiemiNt i G madnisi di e cicn im ſoient ¶ Be crimine lalſt. Sccundo queꝛo de alia. ꝗ. notabili quidã meꝛcato⸗ paratꝰ erat ꝓficiſci in aliã regionẽ emptuꝛꝰ merces in quibꝰ Viſimilit᷑ fuiſſer lncratꝰ centũ acceſſit amicꝰ 2 roganit eũ ut mutuaret ſibi illã pecnniã quã ꝓmit tebat ſibi reſtituere in tenino cũ lucꝛo ſperato nuqᷣd contꝛactus ſit cenſendus uſurarins Inno. dicit ſic licet aliqui oppoſitũ teneant:qꝛ daret᷑ mateꝛia cõ mittendi hãc pꝛauitatẽ uſuꝛaꝛiã. Hoſti.in. c. ſalubꝛi ter. . eo. dicit ꝙ iſte eſt obligatꝰ creditoꝛi id qdᷣ vi ſimiliter fuiſſet lucratuꝛꝰ quaſi hoc ꝑcipiat cꝛeditox rõe intereſſe æ nõ rõe uſure. Jo.an.dicit hoc dictũ hoſti.pꝛocedeꝛe poſt moꝛã cõmiſſam:ſed ante moꝛã nõ:qꝛ ibi nullũ ĩtereſſe alias uſuꝛaꝛiꝰ poſſet fingere nelle ire ad emendũ merces z mutnaꝛet pecuniã ſub iſto coloꝛ ad nſuras. ¶ NMõ. pꝛio æ nõ tꝛadas obli nioni id quod ſentit Jo. an.ex his nerbis nt etiam in Zciu mutui poſſit peii poſt moꝛã ĩteꝛeſſe lucri vᷣi ſimilit ceſſantis.de quo dixi in.c conqueſtus.S. eo. SDed an a pꝛincipio poſſit hr̃i iſta rario poſſet foꝛte dici ꝙ ubi mutnans ducitur bona itentione z potiꝰ mutuat nt ſeruiat amico qꝙ; in fraudẽ:q tũc excuſat a peccato:lʒ alia opinio fir tution ¶ fres bo du bitatur ẽt de alia qõe aliquis hʒ hic merces quas intendit deferꝛe ad aliã regionẽ ? nendeꝛe ꝓ caꝛioꝛ pꝛecio.alius appaꝛet hic ⁊ offeꝛt idem pꝛeciũ hic qð poſſit hr̃e in loco deſtinato nũqnid liceat faceꝛe hũc vctü. Inno. ꝙ ſic. nã ſicut rõne ip̃ᷣis excuſatur qui uendit merces pluſqᷓ; ualeant: ut bic in fi. ira z rõne loci hoſti.inclinat in Sriã ſñniam ⸗ monet᷑:quia non ſine magna neceſſitate iſte mouerur ad emendũ cnʒ ⁊ ille ſubijſſet laboꝛes in itineꝛe ⁊ foꝛte pꝑdidiſſet ali quo caſu. Jo.an.dicit ꝙ aut pꝛeciũ ſoluituꝛ ð̊ pñti 2 Zctus eſt licitus:qꝛ uult foꝛte deferre ad alium o cum. Aut difeꝛt ſolutio pꝛecij æ pꝛocedit opi. hoſt. poteſt dici ꝙ ẽt hoc nltimo caſu ubi ceſſaret fraus adpuc pꝛocedat opi. Inno. qꝛ foꝛte nult deferꝛe ad locũ ubi ſperat mains ucrũ. Item ex quo iſte non ergt hic uenditurus pꝛo iſto pꝛecio ſatis cõpenſat᷑. Altimo hic quero diciĩ hic ꝙ nõ eſt licitum ali quid recipere ultra ſoꝛtem ex pacto:quid ſi recipiat aliqð ſeꝛuiciũ vbale nel facti puia mnino tibi deceʒ ut inſtrnas me nel filiũ meum nel ut inteꝛcedas pꝛo me apud deum uel ut nadas ꝓ me romam. Ray. ? Gof.in eoꝝ ſũmis huiꝰ ti. ut ſequit᷑ Cal. ↄcludunt ꝙ nõ ẽ licuũ:ſed hoc ĩtelligendũ qñ illud qð recipit eſt pecunia eſtimabile:nt.S.dixi ſᷣm Tho. nam nui la incrementa recipi debẽt ex mumo quecũqʒ ſint et qualiacunqʒ.xiiij.q.iij.c.i.ij..iij. Et ex his infenu⸗ ad.q.doctoꝛ mutuat pecuniã ſcholari ur intret lecũ 7 alias non erat mutuaturus nec ſcholaꝛis intratu rus nel mutuaui uni ut neniat ad molendinũ nel ad ſurnũ ſuum Jo. cal. dicit ꝙ ſi iſte mutnans recipit aliquod cõmodum pecunia eſtimabile ꝙ cõmittitur uſura. exemplum in doctoꝛe ex concurſu ſcholariuʒ efficitur magis famoſus ⁊ habet maioꝛes cauſas pᷣ manibus nel ex h apliat ſibi ſalarium:= ita ĩ domio molendini: qꝛ plurimi pꝛopter h̊ cõcurrũt. nã ve ex mutuo iſti recipiũt aliquid nltra ſoꝛtẽ. ideo tenet᷑ ad reſtitutionẽ:ſʒ eã facẽ debẽt panꝑibꝰ:qꝛ ab illiſ qᷣbꝰ mutnazt non extoꝛſerũt iſiam pecuniam.æ ad hanc ↄcluſionẽ debent reduci gl. iuꝛis ciuilis. una eſt i. . i.ff. de offi prefec. urbis. Alia in.l.ij.ff. de calum. 2 ſenſerunt quod cõmitteret᷑ ſimonia qð ñ eſt neꝛũ: qꝛ ſcholaris non nendit doctꝛinam doctoꝛi:immo doctor inſtruit ſcholaꝛem:æ ad boc mutat pecuniã: ſeg c ittituꝛ uſura m diſtinctionem pꝛedictam. (Aunnn querit nũquid ſit licitũ rẽ emere ut ca rius uendatur: æ ↄclude poſt Cal. hic: Inno. in. c. ne cle. uel mo.quod aut quilſ emit rẽ hic ut eã itegꝛã uendat ⁊ principaliteꝛ ĩducit ſub ſpe lucꝛi æ nõ licz. ꝓ hoc bo.tex.i.c.eijciẽs lxxxviij.di.⁊= i. c. quoniaʒ xiij. q.iiij. Aut habet intẽtõeʒ mutãdi ĩ aliã foꝛmam ut qꝛ emit lanam ⁊ inde facit pannũ:ł uult deferr̃ ꝛc integrã ad alium locum:æ tunc ẽ licttum:lʒ inducat ſpe lucri:qꝛ hic ponit labores ? induſtriam ſuam: inxta illud dñicu ¶ In ſudore ulius tui neſceris pa ne tuo:? ꝓbat᷑ i. d. c.eijciẽs ⁊.c.quoniam ea. di. Sʒ tpꝛe pnie dʒ quis abſtinere a meꝛcimonijs.de pe. di.vV.qualitas.aut ñ inducit principaliter ſpe lucꝛi: ſed emit furmentum ut abundaẽt cũ familia ſua uel ne ciuitas tꝛactu temporis pateretur pennꝛiã: qꝛ alij extrahebant furmẽtũ:et tuuc Iʒ alio tempoꝛe uendat caꝛius quam emeꝛit non peccat.aꝛg. optimũ hic ubi quis põt uẽdere merces pluſquam ualeant qn dubi tat᷑ an tpᷣre ſolutõis ſint naliture plus nel minus.di cit tamẽ Cal.hic unũ notabile vbũ qð mihi plʒ illũ nõ euitare peccatũ qui ſciẽter emit re minꝰꝙ; ualeat ſaltẽ ignoꝛante uenditoꝛe:qꝛ nidet᷑ decipeꝛe ꝓximũ: ⁊ ſic limita illud ꝙ liciiũ ſit contrahetibꝰ ſe decipere uſqʒ ad dimidiã iuſti pretij ut ꝓcedat quãdo ꝛe ipſa interuenit deceptio non ex ꝓpoſito. clericis autem non ẽ licitũ aliquo cãu exercere huinſmõi mercimo nia. ad H.c.negociatorem clericum.lxxxviij. di. uide qð nõ.i.c.i.ne cle.nel mo.Si tñ indigeꝛet licite poſ ſet exercere aliquod opus. utputa emere cartas ſcꝛi bere libros.⁊ nide quod nõ.glo.xiiij.q.iiij.c.cano nũ ⁊. c.i.de cele.miſſ. ¶ Vlterius querit̃ mutuaui tibi certã ſpeciẽ puta furmẽtũ qð tẽpore ctus uale bat tres florenos:nũc tempore ſanſſactõis ualet ſex nunquid ſalua ↄſcia poſſim h̊ furmiũ pcioſiꝰꝛeciꝑe: 27 ↄclude ꝙ aut ductꝰ bona itentione tibi mutuaui: 2 tũc i uariet pretiũ poſſum ſalua ↄſcia ꝛeciꝑe:⁊ tu teneris reddere.nã mutuaui frumentuʒ. ideo debeo recipere ẽt frumẽtũ eiuſdẽ bonitatis intriſece.l.cum quid.ff.ſi cer.pe.nã ſi potuiſſet nileſceꝛe eius pᷣcinum ſecꝰ ſi habuiſſem intentionẽ depꝛauatã: qi mutuani frumẽtũ antiquũ:ut ſic poſtea hꝛem nonum.⁊ ſic in melioꝛi pꝛecio ⁊ de hoc ꝑ Hug.⁊ archi.xiiij.q.iiij. .c.ſiquis clericꝰ. ¶ Alrimo poſſet queri nunquid quis teneat᷑ reſtituez uſuras ⁊ quicquid lucratꝰ ẽ ex illis an nſuras tin dũtaxat. ðᷣ hac.q. uið qdᷣ nõ. Jo. an.i. c. ꝙ;ꝙᷓ e.ti.li.Vi.? ↄcluſio ur ꝙ aut lucratꝰ e ꝑ uſurariã pꝛauitatẽ rẽ germinãtẽ æ ꝓdnucentè fructũ puta uineã ⁊ tñt᷑ totũ reſtitrer:qꝛ h imediate ꝓcedit ex uſuraria pꝛauitate aũt recipit pecuniã ⁊z nõ tenet reſtituere niſi pecuniã:qꝛ reliquũ ꝓceſſit ex operibꝰ ſuis ? ex induſtria.nã pecunia lucrata ex ufa nõ eſt apta ad ꝓducendũ aliquẽ fruciũ unde lucrum attri buitur ponus perſone quam pecunie.⁊= dic ut pleni us nõ. in preall.loco per docto. — ¶ Be erimine falli We crimine falli. ſyica. A nne ceteꝛa pꝛecepti legis diuine ↄtinet᷑ ñ urtum lacies. non ſalſum teſtimoniũ dices. 7. S. ui ſum eſt de lurto. ¶ Item de uſuꝛa que eſt quedam ſpẽs ſurti.? iõ cõpetenti oꝛdine oãneciit de crie falſi e mã hẽtur in decretis in.c.in memoria.xix.di.⸗ i.q. iij. quiſquis.iiij. q. iij. qui falſo. 7 ſatſe Teſtis falſidi Alſidicus.a⸗ tꝛes ledit deũ iudicẽ ⁊ ꝑtẽ ⁊ falſus eſt non ſo lum qui mẽdaciũ dicit ſed etiã q ue ritatẽ occultat h. d. ſa paꝛs ibi ute⸗ ꝗʒ. caſus ⁊c. ota primo ex tex. ꝙ ex eodem ð licto põt quis ledeꝛ plures ꝑſonas 2 oibus tenetur ad ſatiſffactionẽ.facẽ ꝙ leg.? nõ. i. l. nũ.f. de ua. delic. æ in.c. pochianos.de ſentẽ.excõ. ¶oꝛio fo ꝙ teſtis dẽ falſus ⁊ tenet᷑ de falſo nõ ſolum qañn di xit mandatũ ſed ẽt oñ occultauit Hitatem. ⁊ hoc in tellige qñ int:ꝛogatus ſuꝑ ceꝛto articulo diẽ ſe nihil lcire. uel qñ iurauit diceꝛe puram ⁊ meꝛa Vitatem 2 mnlta ſubticuit.ut in.c.cvm dilecti.S.de accu.ſecus aũt ubi ſic non iuraſſet uel nõ fuiſſz itenogar? ut i Halle. l. nũᷓᷓ ff. de priua. delic. tũc.n. nõ teneĩ ſi nõ dixit neritatẽ qꝛ teſtis nõ dʒ eſſe Vboſus ſatis. n. eſt ꝙ ꝛũdeat ad int:ogata. ¶ Leꝛlio no. q guis pec car ? tenet celando vitatẽ qð intellige ſm Innocẽ. qn aſſumpſit officiũ teſtificãdi uel als tenet ex offi cio diceꝛe vitatẽ. uel cũ als ueritas hꝛi nõ põt allal aut taceꝛe Vi 5 eſt peccatũ xxij. q.ij. in. c. ve qᷣſ — arbitꝛet ¶ Viuo põt colligi ira pſumẽdũ eũ qui neruit ſiẽ 3 eum qui potuit ꝓdeſſe ⁊ noluit. CIn glo. ij. bec glo. tria intẽdit.? primo ꝙ teſtis fallus puniri põt dupliciteꝛ. p eroꝛdinarie cᷣ durante. 2 oꝛdinarie pena falſi cauſa pꝛefinita.? declara bunc articulum latius ꝙ aut cꝗ non eſt finita aut e finita primo caſu põt puniri ꝑ ipᷣm iudiceʒ non inchoan do contꝛa ipſum ꝓceſſum de nouo eyoꝛdinarie fm ꝙ ſibi nidebit. Sed iſta punitio nõ tollit punitione oꝛdinariã que poterit fieri p.l. coꝛnel. ð falſis. ut nõ Cy. in.l.nullũ. C. de teſti. ⁊ ſpec.in li. de teſti. H. i. v. ſed nunquid peꝛ penã. ? uide. glo.in. c. pꝛeſbiteri. V.q.·fi.⁊.pꝛeale.c.nequis arbitretur. finira neꝛo cà non põt melius pnniri ꝙᷓ; oꝛdinarie: quia cum iſta pena ueniat acceſſorie ad cãm principalẽ 7 ſniam finitum ſit officium indicis tolliiur hec ptas que ue niebat acceſſorie.l.iiij. E. depo. z. c. cum appeliatio nibus de app.li. vj. ſed nec poterit puniri z accuſa ri dũtaxar. . coꝛnelia de fal. Et ſi queꝛaĩ que pena ſit imponenda falſo teſti. Cõcludo ꝙ aut agitur ci niliteꝛ ant crimialiteꝛ. p caſu tenetur ad ſatiſfacrõeʒ inquãtũ lelit.l.qui nõie.ff. de fal. ar. hic poterit et poſtea accuſari crialiteꝛ: ut dixi.et cum agit criali teꝛ eſt dꝛʒia inte libeꝝ ? fuũ. nam libeꝛ depoꝛtaĩ et eius bona publicãtur. Seꝛuꝰ vo punit ultio ſuppli cio. de quo ĩ. l.i. F. fi. ff. eo. Sed ſi executio facta in cã criali nõ põt retractari: tunc punit teſtis pena ta lionis. l. i. F. i.f. ad.l. coꝛ. de ſicca.⁊ fᷣm pꝛedicta in rellige nõ. ij. q.iij. in ſu m. 2. xxxiij q. vV. bec ymago. æ i.c.ad falſarioꝝ.j.e.¶ In ea. glo. ibi et ſi conat non habnit effectum. nõ bene glo. ꝙ teſtis poteſt puniri de falſo lʒ teſtimonium ſuum non habuit ef fectũ:puta qꝛ ex aliquo alio facto non naluit: uel qa aduerſarius melius ꝓbauit:⁊ ſic iudex ñ fuit ſecuiꝰ dictum hꝰ falſi.rõ eſt qꝛ per ̊ nõ relenatur qͥn ↄmi ſerit falſũ.æ intellige hoc dictũ qn dixir falſũ in for ma teſtimonij:Iʒ ex aliquo actu facto intriſeco non naluerit dictum eiꝰ.ſecꝰ ãt ubi nõ dixiſſet ĩ forma te ſtimonij ut qꝛ ſolũ corã nõrio nõ pcedẽte mãdato iudicis.nã tunc nõ põt dici falſus teſtis.? de hoc aꝛ ticulo dic:ut pleniꝰ nõ. ꝑ. Jo. an. in rła nõ eſt ſine culpa de re.iur.li.Vj. in mercu.?æ per Har.i.l. ſiqs legatũ.ff. de fal.æ in fi.glo.de hac mã an ⁊ qñ tene at ſñia lata per falſas ꝓbões ⁊ uſqʒ ad q;tum ipus retrac tari poteſt:dic ut plene nõ.c.licet de proba.⁊ per Jo. an. in. c. uenerabil de excep. æ peꝛ Har. in. l. dinꝰ. ff. de re.iudi.⁊.l.qᷓ agnitis.ff de excep ¶ n glo. in. V. ledit in fi. itellige glo. ꝓut S. dixi ĩ pcedeti glo. Sed bic queritur qs eſt ↄpetens iudex ad pu niendum teſtes falſos.ſo. aut eſt iudex hns mernʒ ? mixtum imꝑiũ æ non eſt dubium talẽ poſſe punire teſtẽ eordinarie ⁊æ ordinaꝛie:ut.S. dixi.aut ẽ index hñns iuriſditionem in ciuili.rm.⁊? tunc qdã dicunt:ut nota.in.l.diuꝰ.ff. de fal.ꝙ debet remittere eum pu niendum ad iudicem pꝛoprium. ¶ Ded opio neri or nidetur ut poſſit eum pnnire extraordinarie: ꝓ hoc bo.tex.in.l.nullum preal.⁊ ſentit ſpe.in.ti.de teſte. F. i. V. ſed nunquid iudex. æ bec pꝛocedunt in ordinario. Delegatus uero non punit: ſed remittit eum puniendum ad ordinarium: ſed Inn. in. c pe. J. de penis. aluer ſentit ſpe. in ii. de teſte. S. i. V. ſed quid de delegato ? ibi Jo. an. diſtinguit inter dele gatum a principe ⁊ inferioris ut primus poſſit pu re exordinarie.ar.in.auẽ.de exhi.re..i.⁊ facit.c.i. ⁊z.c.de cauſis de offi.dele. Seruꝰ aũt debet remiueĩ ad ordinarium: ut in auc. de teſti.in. S. ſi nero igno ti. Nem quero qualiter punietur teſtis clericus qui Ee teſtimonium dixit.So.uide bonum tex. in. c.ſi epiſcopus.l.di.nam debet deponi ⁊ detrudi in monaſterium ad agendum penitentiam pro hoc facit. cum non ab hoie de iudi.æ.c.tue.j.ð peniſ. Iltimo quero quid ſi teſtis ꝛcepit pecuniã nit ñn — ner̃ pẽa falſi: ut ĩ. l.i.ff. eo. ubi per Bar. Sententia lata per fal B Per EO: litteras non debet executioni mandari.hoc dicit.primo com it eum de futuꝛo. ibi mandantes caſus ⁊c. ¶ Miota primo ꝙ merus executor poteſt admittere exceptio nẽ nulliratis ad effectum differendi executionẽ z re ferendi ipſi ſuperiori. de qua materia plene nõ. in c.olim de re iudi.=. c.paſtoralis i.F.preterea ⁊ ſe. de offi. dele. Ieʒ nota ꝙ ſuſpectus de falſitate põt capi ⁊ detineri donec reperta fuerit ueritas:de q“* in.c. in memoria. vix. diſtintione ¶ ¶ In. gl.i. bi ſie temporis prefinitione.tene perpetuo menti glo.= multum allegatur quod ſententia lata per falſas litreras delegatorias poteſt ꝛetractari ſine prefiniti one ipꝛis. Idẽ ẽ ĩ ſnia lata cum falſo pꝛocuratore dicere teſtimoniũ: ! ut dicat vũ teſtimomũ:dic quod io dnuzor len n ſon mendat eum cui ſcribit de preterito ſecundo inſtrn eNna ms nn lln mwruß cv t puß ornlin Irberbalg ihpu h⸗ palleli 1izlent gob⸗C ni ieelin eni nli ae⸗ ahn ehs ireriuc⸗ oecin arnunih umdins I A de manici dede nnſig e diieen leceſaſtens no dz inponer qla poſſt deninilter ſegi ler ö aignos oluos qni iſino nermnimnenrs brene giuremiane . maditoni inegohnuns ni⸗ ielinit nini hei orlu po rcbiͦ t dofi ien agerso ind Nſiznuinleo gi S1ddridcNouin n.ölgiceienatenin Buſepe⸗ piorniſ demnhr⸗ meſon ce nmnbe nepormiͦ ce nmnbi ctanumul aſ anſe imens gnan iice inennrcciclunner baſanimne ann pn ohnmn (Slopi den pwüe ennornntee n Neln Gncheinde Awderdbet Noctdund n sero non purircel renint ordmrummtſed Imninehe nit e inli de teſe i bi Yo andſinnt ur ae ſnonzurnius wlt r mickerti e iehunc. Grn aitcher eniucf getet n. 5.A ero igno erpaniout kens etius tt Do de onn. õ cdumellenun Gieceiuci, e) Daſt. daſincis enhennin drr fü ſimmnügen ſeo pbiper M. lſio⸗ *R l . Mmmaon geber win com mmi, untt uſtr Mimnsa i(Vau EWe crimine falſi. ut in. c.nꝛa de pꝛocu.ſecꝰ nbi index habebat. alias inꝛiſditionẽ:ſed pꝛobationes fuerũt falſe qꝛ tunc ad agendũ de falſitate tpa ſunt limitata ̊ quibꝰ p Jo. an. in. c. cũ uenerabilis. de excep. ¶ In glo. ij. ibi ð ceteꝛo. plene de materia ꝑ bar.in.l.a diuo pio.de re indi.⁊ in.d.c.paſtoꝛalis. . Clericꝰ fal Deaudientiam. erie ſa ꝛincipis deponit᷑. Itẽ ei caracter ipꝛimit ⁊ in exiliũ mittit.h.d.Cõis diuiſio. ſo ibi fraterni tati caſus ⁊c. Mõ.pꝰ ex tex. tres penas infligendas clerico falſanti ſigillũ pꝛicipis.pꝛima eſt degradatio 2 intellige de depoſitione vbali.nã ⁊ illa ðgradatio c.nã ſi caperet ꝓ actuali degradatiõe reliqꝛet᷑ indici ſeculari ⁊ afficeꝛet᷑ pena moꝛtis.ut in.c.degꝛadatio: de penis.li.vVi.ſed hic poſt degradationẽ remaneret ſub eccleſia ut pʒ ex ipoſitiõe aliaꝝ penaxꝝ.⁊ ex hoc infertur ꝙ appellatione ðgradationis quandoqʒ in telligimus de depoſitione nerbali. Secunda pena eſt alicniꝰ caracteris ĩpꝛeſſio ut ſic poſſint iſti clerici inter alios cognoſci ⁊ alij magis teꝛreant᷑. ⁊= dicunt doc.hic ? bene ꝙ iſta pẽa nõ eſt regulariter infligẽ da ꝑ eccleſiã qꝛ periculoſa qʒ ẽ ſpãle ĩ odiũ maleficij 2 ideʒ ſentit glo. hic CTan pena eſt exiliũ. ſic nõ. ꝙ eccleſia hʒ penã exilij ↄcoꝛ.c.fi.de calũ. g̊. Et ex hoc nõ.ꝙ epᷣs põt clericũ cõpelleꝛe ad abiurãdã dioceſim ſuã ut nunqꝙᷓ amplius illã intrer ſed dʒ exul are ⁊ de maltiplici ſpecie uide Inn. in. c. qualit᷑ æ qñ.el.ij.de ct Sand nõ. ꝙ index eccleſiaſticus nõ dʒ imponere penam coꝛpoꝛalem ex qua poſſit neriſimiliter ſequi pena moꝛtis.⁊ eſt iſte tex.nõ.S aliquos pᷣlatos qui clericos mãcipãt ĩ du riſſimo carcere diminnentes adeo cibũ ⁊ potũ ut in breni tpᷣe cogãtur expirare.nã certe tales pꝛelati nõ enadũt penã iꝛregulariiatis:nã ubi pene exigunmr 2 emitiũt animã.lʒ eiʒ pꝛelatꝰ poſſit moderate dimi nuere cibũ ⁊ potũ ſicut agetes pnĩaʒ faciunt nt ĩ. c. nouimꝰ ð.v.ſig. nõ tñ adeo ꝙ ide poſſit ſeq̃ pena mõtis.⁊ ꝓ h.bo.tex.i.d.c.nouimꝰ.æ nið qdð nõ. Jo an. ð lig. ĩ cle.i.ð pen.æ remiſ. ubi idẽ ad lr̃ã tenet. Bꝛea ſep e. Exiſtens in cuꝛia litte ras apoſtolicas nõ re cipiat niſi de manibus pape uel officialinz ad ipſo deputatoꝝ:pſone iñ ſolẽnes pꝛennncios re cipere poterũt de manibꝰiñn pᷣdictoꝝ.ofaciens ſi lai. cus eſt excõicationi ſubiacet ſi clericus eſt ab officio 2 bñficio deponit᷑.h.d.uſqʒ ad. S. adijcientes. ⁊ ille F. H. d. ꝑ excõicationis penã ꝓuidet õͤ non reſignã tes nec deſtruẽtes lras falſas.j.xx.dies.⁊ abſolutio pape reſeꝛuaruꝛ. z. S. factum non tenet. uel ſic æ bre uius. pꝛima paꝛs punit non recipientes las ð mãi bus pape uel officialiũ. a pnnit non deſtꝛnentes lit teras falſas ? ꝑ h pʒ diuiſio. æ fa ibi adijcientes ca ſus ⁊c. ¶ Mõ.pꝛio ex tex. ꝙ per hec uerba ſtatuto ſub pena excõicationis æ ſuſpenſionis ⁊c᷑. nõ fert᷑ ex cõicatio uel ſuſpenſio ipſo facto ẽt ſi ipſa vᷣba ꝓfe rant a papa. nam hic Iʒ hec vᷣba fuiſſent appoſita in prꝛin. iñ papa poſtea penã ingerit ⁊ reſpeciu ſuſpen ſonis dicit e iponendaʒ quod facit ad ea que dixi .Cc. unico. de ſagitta. ¶ Secũdo nõ. ibi apud ſedem apoſtolicã ⁊c. ꝙ recipiẽs laſ ꝑ aliũ nõ exiſtẽs apud ſcdem apoſtolicã nõ incuꝛrit iſtã penã. Iſta eigo pe na afficit exñtes in curia recipiẽtes lẽas ab alio qᷓ a manibuſ pape nel officialium ſuoꝛum et ſedes ap poſtolica dicituꝛ ibi eẽ ubi eſt papa et cuꝛia ſua. ad p.c.ego ei.et ꝙ ibi nõ.ð inr̃ius. ¶ Hõ ibi idoneũ quod is qui tenetur ꝑ ſe aliqͥd faceꝛe ſi fac ꝑ nũriuz debet eligeꝛe idoneũ aliaſ factũ nũcij ſibi ĩputatuꝛ. ⁊ iõ ſi remiſiſti librum tibi ↄmodatũ ꝑ nũciũ n idone um illo librũ aſpꝛoꝛtãte tibi ĩputat mittenti ? n dno lecus ſi eligiſti nũciũ neriſimiliter idoneũ ut.l.ei qui cũ.l.ſe.ff.ↄmo.et in.c.ſignificante de pigno.2⸗ quod ibi nõ.facit quod nõ.glo.i.c.pꝛeſbiteꝛi.xcv.di. Vlti mo nõ. ꝙ excõicatõ põt pro eo facto frequeter ino uari. G glo.ij. in fi. dic meliꝰ nt habetuꝛ i.c.i.ð Horis.li.Vi.ubi ponitur ꝛegula ꝙ Nptũ ab excõica to impetꝛatum eſt ipſo inꝛe nullũ niſi ĩ cã abſolutõis nel defenſionis de quo ibi. ¶ In gl. i. V. excõiſ.i.fi nõ ꝓ finis nidetur oↄriari pꝛicipio.et Inno.dicit ꝙ reqͥꝛituꝛ ſnia contaꝛiũ tʒ Gof.⁊ hoſti.ſed circa hoc ſic cõclude ꝙ aut qri nunqͥd qͥſ poſſit ĩipetrare lr̃as E alium et tunc aut ad lites aut ad beneficia. ſi ad li tes oʒ ꝙ impetrãs hẽat ſpeciale mandatum nti.c.ñ̃ nulli. de Nep.æ ĩ hoc caũ n loquitur hoc.c.uñ qlibet cuiꝰcũqʒ qualitatis ſit põt ꝑ aliuʒ inpetrare Ir̃as ad lites dãdo tibi ſpeciale mandatum.nt in dcõ.c.non nulli. Icẽ in litteꝛis ad beneficia immo illas pot ipe trare amicus ꝓ amico ſine aliqno mandato ut nõ glo.in dicio.c.nonnulli.⁊ in.c.ad aures.e.ti:et ad buc ſumuſ extra termioſ huiꝰ.c. Aut qri nũqͥd qs poſſit ꝛecipeꝛe litteꝛaſ ab alio ꝙᷓ a manibuſ pape uel officialiũ ſuoꝝ ad hoc deputatoꝛum. Er diſtigue ꝙ aut eſt iſte in curia ⁊ non dʒ.⁊ iſte ẽ ꝓprie caũs hꝰ. c.ut pʒ ibi ne qͥs apð ſedẽ apoſtolicã.⁊c. Si vo eſt ex cuꝛiã tunc põt recipeꝛe litteꝛas ðᷣ manibꝰalteꝛiꝰ qᷓ pape puta amici.ſed ille qui extitit ĩ cuꝛia ñ vᷣbnit ꝛe cipere litteꝛas ðᷣ mãibꝰ alteriꝰ: ut hic ĩ tex.iĩ.v. ne qͥs ⁊c̃. Siue ergo impetret pro ſe ſiue pro alio dʒ lꝛas reciꝑe de maibus pape uel officialium. ⁊ hoc fit qꝛ ãtiquitꝰ multũ falſabãtur lee aplice ĩ curia ⁊ falſãreſ dicebãt ſe a papa ipetraſſe.⁊ ſic nõ loquit᷑ tex.iĩ.tmiſ hnius glo. An aũt ↄfaciens ſit excõicatꝰ ipſo facto glo.⁊ doc.nariant ſed dic ꝙ ꝑ hec uerba excõicatõ ni ſubiaceat fertur ſuia ipſo facto.nã ex proprio ſi gnificato vborum nõ requirit᷑ actus facti.? ꝓ hoc .c.ſiquig ſuadẽte.xvij.q.iiij.? nõ i.c.unico.de ĩinꝛ. li. Vj. In gl. fi. ĩ fi. ? nõ h̊ͥ ꝙ facẽ ad ſtatuta z ad alia iura. ſed pꝛedicta ⁊ tex.oppo.nã ex quo fert hic excõicatio ſuꝑuacna eſt ſuſpenſio quia quilibet excõicatꝰ eſt ſuſpenſus de quo dic ut plene nõ.ĩ cle. cupientes. de penis in glo.que incipit nõ. nonam ſo.duplex.pꝛimo ꝙ ſuſpeſio quando eſt ſequela ad excõmunicationem ſublata excoõmunicatione tolliinꝛ ſuſpenſio:ut in regula acceſſorum.li.vi.ſecus quan do ſuſpenſio eſt per ſe ſecundum Hoſtienſem:⁊ ſic licet abſoluatur ab excommicatione remanet obli gatus ex ſuſpenſione. uel ſecundum eum pena excommunicationis concernit laicos: ſuſpenſiõis. vo clericos.æ lʒ pꝛia ſolutio uideat᷑ ſibi plꝰ placere ¶ BDe lortilegijs. Secũda tñ plus mihi placet qꝛ tex.i medio diſtixit penas ⁊ in penis debʒ fieri mitis iĩteꝛpetratio. neqʒ dʒ quis duplici pena coheꝛceri ut ĩ.c.qm in fi. ut li. nõ conte. nã ↄſequeꝛet᷑ ex prio ĩtelleciu ꝙ clericꝰ ex cõicaꝛet᷑ ⁊ ſuſpẽdẽtur n glo. in Ybo enadentũ ibi aliã ſniaʒ dni pape ⁊c̃ dic meliꝰ ꝙ. c.ad falſario rũ.j.eo.excõicat falſãtes lr̃as ꝑ ſe nel ꝑ aliũ ſciẽteꝛ. ſz ſi qs hẽt as falſatas ꝑ alinʒ ⁊ eis nõ ntiĩ nõ hʒ locũ illud.c.⁊ in hoc cãn hẽt locũ iſte tex. dũ dꝛ ꝙ ꝑ hominẽ dʒ fieri excõicatio.vñ punitur hic ille qui hẽt ⁊ nõ ꝛeſignat uel deſtruit.⁊ iõ ſi iudex ſpecifice non feꝛt excõicationem talem nulla pena talis effi qtur ex quo non falſauit. (obas. Acet Ponit nouem modos falſan Ic * di ſas papales. Mõ primo ex tex. multos modos cõferẽdi ſcripturã ad lcripturã.non ſolũ eꝛgo fit ↄperatio lr̃e ſed ẽt dicta minis ⁊ caꝛte.nã hñt cuꝛiales ceꝛntum modum dictã di quem de facili alij ab eis non pũt imitari. Item in forma ſcriptuẽ qꝛ faciũt aliquos tractus ⁊ certa ſigna eis tin manifeſta adeo ut de facili non poſſet lt̃a illa ita falſari qͥn ꝑ ſcriptorem apłicũ falſiias de pꝛehẽdẽt᷑. Itẽ in qlitate caꝛe qꝛ le apoſtolice ſcri bunt᷑ in cartis raſis ⁊ ĩ pulcia foꝛma/Atẽ nõ ꝙ ſu ſpitio oꝛit᷑ õ bullã ſeu ſigilũ qñ ꝑ oĩa nõ ẽ ſignũ ſi mile vo ſigillo.nã aliqñ ꝓpt᷑ fallitatẽ bulla ẽ in una pte depᷣſſa ꝓpt᷑ malliat᷑.⁊ in alia ꝑte tonda ꝓpteꝛ im pꝛeſſionem filoꝝ.⁊ ſolẽt iſti falſarij poneꝛe bullaʒ in loco calido ut ſic effecta teneꝛa poſſu filum extrabi. In glo. fi. nõ bene glo.dicit tũñ Jo.an.⁊ hoſti. ꝙ nbi lr̃a eſſet deleta cũ heꝛba ſeu cũ aqna diſtilats nõ poſſʒ ppendi ex ꝛemedio nns gigr⸗ Falle ſunt litteꝛe Bam Leaui papales in quibꝰ eps uocat᷑.filius nel inferioꝛ frat᷑ uel uni ribit in plali. b.d. pꝰ ponit admirationẽ. fo ibi 2 ſciꝛe in tribus que ſunt in ſtilo curie inſoꝛmat.? pꝰ ꝛeducit ad Wenmeimoert pꝛopteꝛ ꝙ geneꝛaliĩ coneludit.i ota primo ex tex. attendendum ſti lum ꝛomane bulle ⁊ litteꝛe emanõtes ↄ ſen pꝛet᷑ ſti lũ pᷣſumunt᷑ falſe.? hoc ꝓcedit nõ ſolũ ꝛeſpectu dic tamis.ſed ẽt ꝛeſpectu ↄtinẽtie lr̃aꝝ:vñ alibi dic gl. i. c. cãʒ qᷓ de teſti.ꝙ ſi aliqd ↄceditur in pᷣuilegio ꝙ deuiat ab oĩ eqtate ⁊ a cõi curſu prinilegioꝝ pᷣſumi tur nõ emanaſſe a ſede apłica.⁊æ ad pꝛedicta facit.c. ex Ris S de ↄſti.⁊=.S.de uoto.c.ꝙ ſupeꝛ his facit.c. ſi qñ.S.de Rptis.¶ Item nõ. ꝙ de conſuetudine ꝛomane eccleſie cum papa ſcribit epo et ſuperiori appellat eos fꝛatꝛes quaſi papa non ſit eis maioꝛ ſʒ equalis.⁊ intellige ꝙ ẽ equalis i ordie.ſed ĩ adiſtrati one eſt maior.xxi.di.in nono ubi bo.tex.crm glo. facit qð nota in ꝓhe.vi. Alios uero appellat filios qnaſi eis ſit maior ⁊ in ordine ⁊ ĩ admiſtrationem. Agdueꝛtẽdum tn qð cum ſcribit ſen facit mẽtiõeʒ de cardinalibus ꝑmixtim appellat eos fꝛes.ut.j.c. ꝓx Cum aut ſigillatim de eis agit mẽriõem epos cardi nales appellat fres reliquos filios. ut in.c.licet.el. iij. de teſti. Iẽ reges appellat chariſſimos filios re liquos nero principes appellat dilectos filios onaſi ſe inferiores.ar.eorum que.nota.in.c.ſolite.ðᷣ ma. æ obe. Judeum tiñ infideleʒ uel paganum no appel lar filium ¶ Alimo nõ. ꝙ in deprebendẽda falſita tẽ dʒ quis multũ intueri bullã filũ cartã ↄtinẽtiã lit terarum æ mõum dictãdi.⁊ młtos alios mõs hes in .c.precedẽti. In. gl.ij. ibi fꝛyes nel ſocios.nõ. ex gl. ꝙ qn pllati inferiores citra papam ſcribunt ſubditiſ ſuis ðñt eos appellare fratres uel ſonios nam eps ſacerdos eſt 7 olim regebatur eccleſia ꝑ ſacerdotes tin nec erant epᷣi.ſed ꝓpt᷑ ſciſmata ⁊ diſceptatõeſ oꝛ dinatum fuit ut nnus eligereĩ qͥ peẽt oibus ⁊æ appl laret᷑ es.xxv.di.in.c.olim. Subditus uero ſcribẽs plaro ſuo dʒ eum appellare pr̃em de quo uide bo. glo. in. c. eſto ſubiectus.xcv.di. Qui pꝑ ſe ł D falſariorum. itt eras pape falſant excõicati ſunt cum ſuis fautoribus.⁊ clerici officijs ⁊ beneficijs prinati ſũt 2 degradandi ſunt ⁊ tradendi curie ſeculari ꝑ onaʒ laicus legirime punitur ¶ Qui uero falſis litteris ntunt ſi clericus ẽ officio ⁊ beneficio priuat᷑.ſi laicꝰ excõicatus ẽ.h.d.nel aliter ⁊ breuiꝰ.primo pũit fal ſantes lr̃as pape ꝑ ſe uel ꝑ aliũ.fo.pũit utẽtes lr̃is falſis ſo.ibi qui uero caũs e prio ex tex. ar. ꝙ ualet ſtatutum ut reſpectu ſſatutoꝝ non poſſit ignorantia allegari qðᷣ tʒ Mar. i. l. diuꝰ. ff. eo. æ ali quid ſubijciam. j. E fo miiplices penas fal ſantes Eas aplicas: n ſi ẽ clericus ẽ excõicatꝰ. Iteʒ priuatur officio æ beneficio. Itẽ tradi dʒ curie ſcła ri ut ꝑ indicem ſecularem pũiat᷑ pena legali = eſt ca ſus ualde ſpat in quo ſtani de crie ↄnictus qᷣs tradi tur curie ſeculari regulariter vo non tradit᷑ curie ſeculari niſi ſit incorrigibil.⁊ de hac mã plene tetigi in. c. at ſi clerici.? in. c. cum nõ ab homine.de iudi. 7 dic ut ibi.⁊ aliquid tangam in.c.nouimus.j.de uerbo. ſignifica i uero eſt laicus ſubijcitur ex cõicationi ⁊ eſt excõmunicatus ipſo facto. ¶ Et ex hoc nota ꝙ falſans litteras apoſtolicas ſubijciiur foro eccleſiaſtico ? debet iſte caſus addi ad alios nota in. c. cum ſit generale.de foro conpe. ſ INeʒ nota ꝙ artius pnniuntur falſantes literas ꝑ ſe uel per alios qᷓ; ſimpłr utentes. faẽ iſte tex. elegarer ad queſtionem nũquid expẽdẽtes ſciẽt monetã falſã ðᷣ beant puniri nt falſãtes æ dicẽdũ ꝙ non regulariteꝛ niſi in caſibus expreſſis de qbus iĩi.l.lege cornelia. ff.e.⁊ dico in c.qᷓto.de iuꝛeiu.ꝙ bñ nota. Itẽ nõ ꝙ utẽtes litteris flis ſi ſũt clerici vᷣñt priuari officijſ 2 bñficijs ſʒ ſi laici ſunt excõicati ipo fcõ ⁊ nidetur h litteꝛa limitare ꝙ clerici utentes nõ ſunt excõicati ipſo facto.ſed hoſti.iʒ oppo.⁊ itelligit ꝙ clerici ſũt excõicati ⁊æ etiam prinandi officijs æ beneficijs.ſed certe iſta opi.mihi ñ placʒ cũ iſte tex.apte diſtiguat int᷑ clericos æ laicos ⁊ ĩ pẽis ẽ fiẽda mit.intptatio ut in regula.ĩ pẽis.li.vVj.nec dʒ duplici pẽa coherce ri ut ĩ.c.at ſi clerici de iu. n gl. i. V. dixerit. nõ. bñ glo.iuncto tex.quod quãqᷓ; ĩ diſpoſitione aliqua caueatur ut nonadmittatur allegatio ignorantie non excluditur qui allegat et affert ignorantie pro bationes alias autem quis puniretur ſine culpa nuit in capitulo ſecundo.S. de cõſti.? hoc in dubio ꝓce dit.ubi ſtatutũ punit factũ doloſũ ut h.ſecuſ nbi pn Ims g inenii egener⸗ sglpſiggeſioniſtlint⸗ . ts n hpe intligo ehj .* von a iſe hi⸗ egeſte⸗ iin niolicniul ſid ualicl ime lun, nn m nln nir mngr illma n minlir inſi⸗ iuig ſ eee irlatgo oneei iifigentuppin iums i thllnt ini iſ xtihirho o ſl cl ungo.eo veeſ cn in enesb plpe t les Miinititn in eriieni Uicist dezalairumni cn Cuitſtotaſtinns Aids d biſcis ner wa ii coree ſeculn ficiſs 1 denefcis.r hici ſün exe puincthoc ſi menes no deſiſl dun .: ſc ſlt boſti g g ſiſindc.dn, od in hoceſexqe jalſs emnins be iqi ui nt us is ſis ni ſutro ner eemni gylns m iP nſibiteluensfifis nöͤ aenn un Atmenkmraiini 6s nor Ndcnioneſgemittiiiſulana nenheinfi Go ae wniſi hori ticckens gſen fte ſpy lurniz ͤ leſnp.an menelin tlium G igviiner ,⸗ i. Po, 3 Erin Worun Qurt RKrr adiofe 1chanſenan i andocee Prrauſir 1 Ueſechnipe 1(Qiierofics iuns cot barfogrin ,inn li rom pnind u pali , it nero ſis is hnior tex. ſeay mtoy hon poſſit B lansſcot il Sfonhicspensf icencnsi ictd Iin to Namücheneeſc fen pöni enſegirſ ſtun decieopicnscstne Munirr fo on nucf ant gbikrdebor ni plne tng m ubbonine iuc un in Muing, oc Hims ſhbſeirer. ms hoofr CEi 1 oſiſens ihſciu⸗ Ge Cſas Wi dins e deſord he. rfklanes iuetnsnſt 1SA ſr er tgill ers ſci nonifi d tdiigimnnln lechns l gna inein gbi⸗ ian fo ͦt enn ¶ Be crimi ne falli. nit factũ ſine dolo de quo tn aliquid ꝑ baꝛ. in Pall. l.lege.ff. eo. ¶ In gl. i. v. depꝛehenſi. in fi.nõ. glo. intelligit eni ꝙ iſte pene cõtente in tex. infligunt᷑ fal ſario qñ conuictꝰ eſt crinaliter: ſecꝰ ſi agebat᷑ ciuilit Hoſti.uero ſentit ꝙ qualitercũqʒ cõſtet de hoc cri mine ſemꝑ hʒ locũ diſpoſitio huiꝰ. c. quaſi ſit ſpãle ĩ hoc delicto: Eirca hoc aliter diſtinguereʒ aut loqui mur de penis que inflinguntur ipſo facto ⁊ tunc ſta tiʒ intelligunt᷑ inflicte comiſſo delicto nec eſt uis qlit fuerit actũ qꝛ cõſtitutio ligat delictũ omnino occul tũ ut dicit glo.nõ.in cle i.de heꝛe.ſed ꝛeſpectu pena rũ infligendaꝝ ꝑ iudicẽ ſatis tenerem cũ opi.gl. ar. c.ſuꝑ lſĩis de ſæp.⁊ in.c.ſuꝑ biſ.s.de accu.= eoruʒz que nõ. Inno. in. c. ꝑ inquiſitionẽ. de elec. nã diligẽ ning foue defendiſſet cãʒ ſnã ſi fuiſſet actũ cꝛĩaliter. C In gl in. v. oſtitutione. ibi qui falſant ſptũ pꝛĩ cipis uult ergo glo. ꝙ falſans ſptũ pꝛincipis puni tuꝛ ultimo ſupplicio.i.pena moꝛtis ⁊ ſic falſans litte ras pape traditur iudici ſeculari poſt degꝛadationẽ ut puniatur pena moꝛtis.? eſt ſpeciale in iſta ſpecie falſitatis.nã regnlarit᷑ crimẽ falſi nõ pnnit᷑ ita acerri me ut ĩ pꝛincipio.glo.facit.c.ad audienriã.s. eo. Ectꝛa glo. queꝛo que eſt dria ĩ modo puniendi ĩteꝛ fa ſantes las pape ⁊ utẽtes q nõ fallarũt. Sol. ſᷣm hoſti. illi qui falſant ſũt excõicati = pꝛiuati officijs et bñficijs ⁊ degꝛadati tradunt᷑ curie ſeculaꝛi. Illi vo qui uſi ſunt falſiratis ꝑ alios nõ ſũt pꝛiuati officijſ 2 büuficijs nec tradũt curie ſeculari:ſʒ debẽt pꝛiuaꝛi of ficijs ⁊ beneficijs.⁊ laici ſũt excõicati ipſo facio nt ĩ pꝛin.c.⁊ hoc ſi utentes nõ deſiſtũt..xx. dies.ut i. c. duꝛa. S. ? ſic ſenſit hoſti. ꝙ. J qui uero.dʒ intelligi ⁊? reſtꝛingi m.d.c.duꝛa.quod in ueritate non puto pꝛocedeꝛe qꝛ in alijs terminis loquit᷑ iſte tex. ꝓcedit eniʒ qñ urit᷑ ſcient quis lr̃is flis rũc enĩ eſt excõicatꝰ ipſo facto nec expectat᷑ lapſus.xx.ſed.c.dura. loqui tuꝛ in hñte litteras falfas æ nõ lacerante ſeu deſtruẽ te uel reſtitnente:tunc enim ſi eis non ntitur nullam excõicationẽ incurꝛit niſi ſit latꝗ a ingice prout ibi dicit᷑ cum terminis.xx.dieꝝ. (S queꝛo quid in tendit litteꝛa hic in fi. So. duplſex eſt intellectus. pri muas ꝙ inten dit extendeꝛe pꝛouiſionem huius.c. ad eos qui ꝑ ſuggeſtionẽ falſiratis impetꝛant litteꝛas a papa ⁊ hoc intelligo ꝙ ueꝛbũ ſtatuimus eſt pꝛeteꝛiti tẽpoꝛis ⁊ tũc eſt ſenſus ꝙ ſicut fit differentia in ter minis ·c.ſuꝑ litteris.de reſcrip.an ꝑ maliriã an per ignoꝛãtiam quis ſuggerit falſitatem ita hic debet in modo puniendi diſtingui inter malitiam ⸗2 negligen tiam ze. Aobas. 5. pfumit quis fal Ccedens * ſare l̃as ð ſimplici iu ſtitia nec punitur ſi hoc cõperto deſtitit il lis nti. h. d. in pꝛimo ponit deciſam conqõnem. In ſecunda pꝛoniſionem. ibi fꝛaternitati I 6. pꝛimo ex tex.que ꝓ modico nõ pꝛeſumit. quis ſciẽter delt quiſſe ⁊ optie facit iſte tex.ad probãduʒ animũ cuiꝰ que ut circa modica nõ pꝛeſumat᷑ dolus:facit ꝙ nõ in. c. i. de pꝛeſũp. cñdo intellige ꝙ pꝛoprer fal ſitatẽ Iraꝝ aplicaꝝ quis dʒ pꝛiuari officijs 2 benefi ciſs. diſtingue tñ latius ꝓut habei in. c. ð. pꝛox. C In glo.i. ibi dlco q per inꝛamentuʒ. nõ. glo. ꝙ ubi ueit aliquid probãdum ↄſiſtes ĩ mera ↄſcia tunc fit ꝓbatio ꝑ iuramentum.= facit qð nõ.i.c.ĩnotuit de elect.? uide bo. tex.in.c.nulli.eo.ti.li.Vi.2= per glo. in. c. prepoſuiſti.ixxxij. di. tem quo ad caſum nim poterit ꝓbari quod audiuit Pitioꝛes et nõ po tuit ab eis informari.ad hoc quod nõ. glo. ij. S. c. ꝓPri.? in fi.glo.dic quod ſᷣm diueꝛſitatẽ facioꝝ ex q̃ bus oriũt pᷣſũpriones una Pſũptio tãq; fortior eli dit aliam.ſi ergo preſũptiones ſũt eq̃les tũc ↄfũdũẽ alia uero minus fortis ↄfudit᷑ ab alia: æ ex circũſtã tijs iudex habebit arbitrari que dicat᷑ foꝛtior.ad h̊ quod nõ.in.c.lEas.de pᷣſũp.= in. c.tue.qͥ fi.ſit legi. So goo⸗fu in fi.nõ. glo.qꝛ multum limitat.c.pre cedens ut reſtrigat᷑ ad litteras gꝛatioſas. Hoſti.po nit alias ſolutiones. priĩa eſt ur illud intelligatur qn ſcieter:iſtud an ignoranteꝛ uſuſ eſt. ſzʒ H ſo.ñ nidᷣtuꝛ bona:qꝛ hic ſtatur ſimplici allegationi ignorantie 7 ibi d; quod talis allegatio ñ admittitalia ſo.eſt quod.j.xx.dies poteſt deſiſteꝛe ab uſu ⁊ ſic fuit hic qꝛ ſtati deſtitit.hec ẽt ſo.ñ placet qꝛ teꝛminus xx.di ex datur ad reſignãdum ⁊ ſtruẽdum.ſʒ utẽs il fal ſis ſciẽter ſtatim eſt excoĩcatus.⸗ ideo tene ſo. gl. ut in t̃is iuſticie non preſũmat᷑ ſcia ſʒ ignorãtia prapt rationem ſe. Rcõſcientia. ropier han caꝛum lzaꝛuʒ 22 ſuram in loco non ſuſpecto Heptũ ñ pbar falſũ. boc dicit.prĩo diffinit obiectum dubium. ſo obijcientẽ puniri mandat. bi uerum. caũs æc ¶ ¶ Hõ pꝛimo regulam quod raſura paucaꝝ laꝝ ñ inducit ꝓbatio nem falſitatis.hoc intellige 2 reſtringe niſi ex iſta ra ſura ſequeretur eq̃uocatio noĩs ðᷣ quo dubitat᷑ et ꝙ eſt in loco ſuſpecto nt eſt textus optimus in.c.inter dilecros. de fi. inſtru. æ. c. ex litteris. eo.ti. 2 pro boc facit littera que ſequitur ibi.que nequaq; ſapientis anima ʒ. æcetera.nam ſi raſura eſſet in loco nalde ſu ſpecto ⁊ induceꝛet equiuocarionem nominis lſen dic tionis. tunc habeꝛet neꝛtere animum ſapientis in du bitationeʒ. W ſecundo aliam ꝛegulam ex tex. quod illa ꝛaſuꝛa inducit ꝓbationeʒ ſeu ſuſpitione fal ſitaris que habet nenẽ ſapiẽtiſ animũ iĩ dubitationeʒ non eꝛgo ſufficit quod cuiuſlibʒ aĩuſ i dubitationẽ ĩ ducatur ſʒ ſapientis animũ dũtaxat.¶ M ttio ꝙ; quiſ poteſt ſe obligaꝛe ad penã ꝑdedi bnficiũ ſuũ.ſi mile in.c.cum dilecti.S.de elec.⁊? nalebit iſta obli.in preiuditium ſui ſʒ ſuꝑior poſſit illam non acceptare P ea que habent᷑ in.c. qðᷣ in dubijs.= in. c. admonet .S. de renũc. C Jn gl. in fi. dic ꝙ contꝛaꝛia loquũt ubi raſura fit in loco ſuſpecto ⁊ intellige quãdo fuit facta per officialeʒ pape.nã ſi iſte impetꝛans raſiſſet tunc falſarius iudicaretur q;tũcũqʒ ꝛaſura eẽt modi ca ut in.c.lʒ.S.e.ſʒ quãdo eſt in loco n ſuſpecto pᷣſu mitur raſura facta peꝛ officialẽ: Si vo ẽ in loco ſu ſoecto preſum ur facta ꝑ iperrãtẽ ſeu utetẽ iõ n da tuꝛ talibuns lis ſides N gl fir hoſti. tʒ oppoſuũ cũ.n.iſte ↄ quẽ agebat᷑ poſſidẽt bneficiũ ſatiſ ẽ ꝙ actori inponituꝛ ſiletiũ.un ſibi n ĩcũbit aliqð onꝰ ꝓ bandi aꝛ.i.l. fi. C. de ꝛein eſt. 2 ij.q. Vj. i. F. i. Jde ẽ ſecundũ eun ſi iſte non poſſidebat ex quo conuẽtõ fcã fuit cũ aduerſario anctorãte ordinaꝛio æ eo no 5, — ¶ Ee ſortilegijs. pꝛobante falfitatem bñficium aſſignaretur ilii. Jo. an. dicit ꝙ ſi bec neꝛa ſunt in facto pꝛocedat opi. poſti. als ꝓcedat iſta glo.æ bene loquitur nã ſi ad neꝛſarius peteꝛet bñficiũ opoꝛteꝛet pꝛobaꝛe titnlum nec ſufficit ꝙ adueꝛſarius fueꝛit prinatus pꝛopt de lictum ſuũ. ut in. c. oli allega. in glo. ¶ Eura gloſã hoſti. hic ponit unã qſtionẽ latã quã non exaino:qꝛ nõ facit ad mam rubrice. querit eiʒ nũquid appellãſ poſſit ꝛenũciare appellatiõi ſue ⁊ ꝛedire ad ſuperio ꝛem a quo appellanit zæ aſũpſit mãm ex ueꝛbis tex. dum dicit quẽlibet poſſe ꝛenũtiare iuri.ſed de hac mã dic plene ut nõ.in.c.inteꝛpoſita.de appella. 7. ce cũ appellatur eo. ti. l. Vj. ? in. c.i.de elec.e.ti. — ¶ He Ioꝛtilegijs. ſeica ¶ Kontinuatur ad pꝛecedẽtia ̊ oꝛdine.ſupꝛa niſũ eſt de crimie fal.nerum qꝛ foꝛilegia ↄtinẽt ĩ ſe fal ſirateʒ. merito ſubijcit᷑ ̊ͥ rubrica ? nide ꝓ hac mate rig glo.optimam.xxvj.q.ij.in ſunma . +Sonilegia P tabulis * furtis inneniẽ dis uel diuinationibus faciendis ꝓ hibentur ⁊z contrafacientibus pena imponitur. hoc dicit. primo põit ꝓ bibitionẽ.* penã ponit trãſgꝛeſſoꝛibꝰ.ibi qui anteʒ caſus æc. ¶ Hõ pꝰ ex tex. ꝙ ſonilegia oĩa ꝓhibẽ tur ſiue fiãt ꝑ iuocationẽ demonũ ſiue fiant ĩ codi cibus ſicut faciunt pleriqꝗʒ dicentes nerſus aliquos pfſalterij ⁊2 faciũt illud nolneꝛe ſine fiant in rabnlis 2 dicũtur fieri in tabulis quia faciunt ibi puncta ſiẽ ſaciunt nigꝛomãtici.omnia eꝛgo iſta ⁊ ſimilia pꝛohi bent᷑x 2 nõ. ex ̊ ⁊ ex tex.ꝙ crimen ſonilegij ẽ cri men eccleſiaſticũ. uide tex.cum glo. in. c. contꝛa ido loꝝ.xxvj. q.V 5 3 ꝙ ois diuinatio in qcũqʒ ꝛe ꝓbibita ẽ ut ccla aſtꝛologie peꝛ quam quodãmõ pꝛedicanĩ futura æ occulta 2 quid de ſcientia alchi mie dicam in.c.ſequenti. VUltimo nota penitentiam iponẽdam ſoꝛtilegijs ⁊ intellige finẽ tex. ð pnia im ponẽda in foꝛo pniĩe.nã in foꝛo cõtẽtioſo imponi? alia pena magis gꝛauis. ut dicetur cum glo. fi. U In glo.i. ibi ſoꝛs in ſui natuꝛa non ſit mala hoc in tellige qñ quis ſubmittit ſe foꝛiune.puta habentes 2c cõeʒ ĩdiuiſibilẽ uolunt poneꝛe ſoꝛẽ ſupeꝛ illaʒ cu ius debeat eſſe. ceꝛte iſta de ſui natura non ẽ mala. nec de iſta ceꝛte loquit᷑ iſte tex.ſed ðᷣ ſoꝛilegijs que fiũr ꝑ incãtationẽ uel ꝑ pũcta uel quid ſimile oĩia ꝓ hibentur qꝛ in ſe mala ſunt et de iſtis loquitur iſte iex.⁊ uide bonã glo.ad quã ꝛemiſi in rubꝛica.et qð dicã inc.i⸗ Jn g. fibi officio et beneficio po teſt priuari. uidet᷑ hec glo.cõtraria tex. cum in tex.iĩ ponit pnia tm.xl. dieꝝ ut dixi notando ꝙ in tex. im ponitur pnia iiungenda peꝛ ſaceꝛdotẽ.ſed glo.⁊ in ra allegata in ea loquitur in pena ĩponẽda ꝑ iudicẽ in foꝛo ↄtẽtioſo:ſed adueꝛte qꝛ ultra penas poſitai in tex. poteſt epiſcopus iſtos tales ſoꝛtilegos de ho neſtaꝛe. utputa mitriando ut fit in quibuſdam locis nel ponendo ad ſcalam cuʒ nituperio et eijceꝛe eos extra dioceſiʒ nide bo. tex. xxvj. q. v.in. c. epi er ꝙ nõ. xxxij. q.i.c. de benedicto.⁊ ſupꝛa dixi cobeꝛiio bꝰ delicti tãq;' ↄcernentis maieſlatem die clementie qꝛ aitribuitur creatnre id ꝙ eſt ſolius creatoris ut ſcire oĩa occulta uel pdicere futura ſpectat ad epᷣm loci ut palle.c.contra idoloꝝ.credo etiã ꝙ iudex ſe cularis põt ſe impedire qꝛ Iʒ ſit crimen eccleſiaſticuʒ non iñ eſt mere eccleſiaſticum. ⁊ ideo oocus ẽ pnẽti oni inter eos nã utroqʒ iure ̊ crimen eſt danatũ z acenime punitur ꝑ ius cinile nt. C. de malefi.æ ma. ꝑ torum. Sʒ inquiſitoꝛ heretice prauitatis non põt ſe impedire de h̊ᷣ crie niſi ſaperet hereſi manifeſtã. ut ex tex.in. c. accuſatis de bere.li.Vj.⁊ ſapiunt heꝛ ſi manifeſtam huiuſmõi ſortilegia qñ ↄſuluntur de mones ⁊ expectantur eoꝝ rnſa ⁊ fiunt eis preces ⁊ facꝛificia nã cõmittitur bic idolatria. Idem ubi fiũt cum hoſtia ↄſecrata ſen rebaptizando aliqnẽ:ſecus aũt ubi iſta uel ſilia non accidunt lʒ inuocarentur ðᷣ mones ut promouẽent puta aimũ mulieris in ipudi citiam. nã iſtud ̊ ſit grauiſſimũ peccatum in ſe non tñ ſapit hereſi qꝛ ꝓprium dẽonis eſt temptare crea turã ut hẽ in euangelio.⁊ accedẽs tẽptator.⁊c̃.? pa tet. xvj.q.ij.c.uiſis.nide ad pᷣdicta.glo.i pᷣdicto.c. accuſat᷑. Oldra.in ↄſi.ſuis.? brim Tho. fa fe.q. .xcij. . de ſuperſticiõibus. Et aduerte quia inꝗſitor non põt ſe impedire ẽt ſi ſapuerit bereſi:dũmõ nõ manifeſte nec poteſt cognoſcere an fſapiant hereſim quia iuriſditio eſt ſibi tributa exnte illa qualitate no torietatiſ ut dicit ibi glo.⁊ bene ſecus dico ubi ipſe nellet cognoſcere an ſapiat manifeſte ⁊ ita intellige .c finali de offi. delegati.li.Vj.que iura ſunt contra ria illi glo. in. c. accuſatus Et in fine gl. dic ſol uendo quod illud. c. finalẽ loquitur ðᷣ exercentibus non ſortilegia ? diuinationes ſed de ſubijcientibus ſe fortune per breuia uel ludendo cum raxillis illi enim non ſunt infames nec puniuntur iſtis penis fed primi ſunt inſames ⁊ repelluntur a teſtimonio = ab accuſatione.iij.q. v. conſtituimus. ?.ij.q.vViij. qͥſ quis.⁊ afficiuntur penis ſupradictis. P g Prelbyter q̃ ꝑ iſpee X tenoꝛe. bc aſſꝛolobij funta ꝛequirit ad tempns ſuſpenditur ab altariſ miniſterio ita communiteꝛ ſummat᷑.æ in Vitate hec ſũmatio nõ ẽ ĩdiſticte va.qꝛ acriꝰ põt pnniri ut.j. dicet᷑ cũ glo. hoc dicit. pꝛimo ponitur conſultanio. fo ſynſio.ibi neꝝ.caſus ⁊c̃. HMota prio ꝙ etiaz ꝓ furto ſacto ecclłie non licʒ cõſuleꝛe iſtos diuinato res ſeu ſoꝛtilegos etiaʒ ſi hoc fiat ſine innuocatione demonum. ratio qꝛ oia occulta noſcit ſolus dens. xxxij. di.erubeſcant. cdo nõ. ꝙ ubi graniꝰ de lictũ ↄmittitur ſic granior pena idẽ põi debʒ ubi in fortilegio iuocaniur demones. Iẽ fortiꝰ deliqui iſ qui ex ꝓpoſito ꝙ; ex ſimplicitate ⁊ bono ʒelo fac grauiſſimum in peccatum oĩ caſu ominitur ut hic in tex. ¶ Altimo nõ. ꝙ ſuſpẽſꝰ ad tẽpus põt poſſ lapſũ tpis ſine alia abſolutione exercere officium ſiu um. ſecus dic de excommunicato ſemper ibi regni citur ablo. nide. glo.nõ. in cle.i. de. deci. ¶ In gl. i. pondera hanc gl. æ glo.fi. ex quibus collige ꝙ ſa cerdos ↄſulẽs iſios ſortilegoſ grauſiſie piri põt fʒ qlitatẽ vᷣlictiꝰ.x ei itẽtionẽ. Itẽ potuiſſʒ iſte priuari hus ſiß nſclts li rrinl or Ccem iin dieuinigrereig qj ichan ir lobmni ſltros Katucſe ginli in boin. mcenes elenteſoled necnſmi er cohond in n vneſen disſen corner enrind ecchr nnodo d⸗ n ens dr ilte ucre n lligl no,i.cn lea ig. Medicni? mſtc in emmnid ſenh aniun ine veſſtelar ſmi wſeg iſn copo⸗ emme or cie NMiben in Ar woli if ſobe,/ ipsbonini tenimciuim 5, Rlacmon ſthrteſa ben ſineeſine aboſterineinan ndisdeicnoddtüh niſponſtaind inge iaiiz, poibiſperleſid ſei 4 nieſaſtiunt wmnn lngo? gpperit narn be in⸗ Eabiniie moneirlen⸗ giir er tenc⸗ 4 i⸗ Snuls nigitſiſvin u⸗ lit caffitini egn „ M o pecci⸗ mntiſnen ſi c: thinvocrenn; rgunſtnügetumni kſmmen e to⸗ uetithunn ti e eilln goi Alo.e. ſas toin Th i feg. s Ednnr attiiſtor iſunenibercſtcino o laremn ichinn bereſin Wuerne la aunitne no Radenſens dedlmige ſin muntoe ain ndige egnl reimn inn onn Mamns Er infne gg l Kti ſoorivrd eurconibus inmnones du Celibicennbu enon unlio ii 8 r ouninnmr iKss pens Ynralunmra tfinenio⸗ orſininus , iſ ſohradiais. ebmrin ihe Re . Togon⸗ nn eſihhencime⸗ Aur unſmi tb n rnqr m nſmi i, i.pun nioroiin pino gonim⸗ . ii Girneg es lqc rſhsdlvinnn z virſir rocatiofe SD l Cuic ððÿ Be loꝛtilegijs. officio ? beneſicio ſʒ dignus fuit miſericoꝛdia:quia ex ſimplicitate ⁊ bono ʒelo fecit ⁊ intuitn eccleſie. pe na eꝛgo otẽta in hoc.c.nõ ẽ oꝛdiaria: ? ideo illa ſũ matio cõis nõ ẽ ulis. ¶ Et ex hoc tex. iũcta gl. col lige unum ualde nõndũ ꝙ in pena imponenda iſtis ſoꝛtilegijs uel eos cõſulentibus dʒ aĩaduerti ad qua litatẽ ⁊ ꝙtitatẽ delicti æ ad animũ delinquentis ⁊ ſe cundũ hoc penam iponere qnq; aceꝛrimã qñqʒ gꝛa nem qnqʒ leuẽ. ſacit qdᷣ nõ. in.l.hodie ⁊ in.l.aut fca ff. penis.=.l.quid ergo. ꝗ. pena granioꝛ. ff. de his qui nõ.ifa. facit.xxiiij.q.i.in.c.nõ afferamus.⁊ nõ. ẽt ex glo.li. epm poſſe cũ ſoꝛtilego diſpeſare.ſ.ut ñ deponatur: ſed ut imponatuꝛ ſibi alia pena. i mo hic queri põt nunquid per ius canonicnʒ ſen ci nile ſit pꝛob bita ſcia aſtꝛologie 2 nuquid eã exercẽ tes peccẽt. Jo. an. late ꝓſequit hic.? ad pꝛimũ con cludit ꝙ hec ſcia nõ eſt in ſe mala nec pꝓhibita cum ſit una de ſeptem artibꝰ liberallbus 2 inra pꝛemiant has ſcias exarcentes.l.i.ff. de na.⸗ exor.cogni.⁊ fa cit tex. in.l.eoꝝ. C. de male. ⁊ mathe.ſʒ abijt hec fciẽ tia in diſuetudinẽ:qꝛ ex eius occaſione hõines quã doqʒ icidebant in idiolatriã:qꝛ credebant homines neceſſitatos eſſe coꝛpoꝛibꝰ ſuperceleſtibus ut dicit gra.xx vi.q.ij.in..his ita. ¶ Ad ſecundũ nunqd exercentes peccent reſpõdeo ꝙ ſi uolunt pꝛedicere ea que cauſant᷑ ex coꝛpoꝛibꝰ ſuperceleſtibus nel ecly ſim une ſeu ſolis ſeu ſiccitatem nel abundãtiam fiu menti nõ peccãt dũmodo nõ cꝛedãt neceſſitatẽ ĩeſſe qꝛ deus põt aliter facere q; caſtra indicẽt. æ ideo di cti gl.nõ. i. c. nõ licet.xxvi.q.v.q; medici in dando medicinã ⁊ ruſtici in ſeminãdo ⁊c.nõ peccant inſpi ciendo curſum ſune uel ſtellaꝝ diũmodo non credãt neceſſitatẽ ineſſe: qꝛ iſta coꝛpoꝛa ſi upeꝛceleſtia ſunt ſi gna rerum ⁊ non cãe. Idẽ beatꝰ Tho. fa. fe.q.xc. arti. V. Aut uolũt iſti aſtrologi pꝛedicere caſus foꝛ tuitos hominũ certitudinaliter h aſſerẽtes æ peccãt qꝛ licet coꝛpoꝛa ſuꝑceleſtia hẽant inclinationem nõ iñ neceſſitatẽ qꝛ hõ licet inclinetur ſᷣm diſi politioneʒ coꝛpoꝛis ad aliquod nitiũ: mñ ꝑ rationeʒ liberi arbi trij. poteſt alind facere. aia eniʒ non ſubijcit iſtis coꝛ poꝛib ſupeꝛceleſtibꝰ:ſed qꝛ pleriqʒ homines ſequũt nires ſenſitiuas z appetitꝰ natuꝛales ⁊= captiuant li beꝝ arbitꝛiũ ⁊z rationẽ itellectꝰ:2 ideo qndoqʒ aſtꝛo logi dicũt ueꝝ dicendo ꝙ talis diſpoſitꝰ eſt ad tale nitiũ. Sed ſi aſtrologi dicũt quem inclinatum ad ta le nitiũ uel qꝛ aſtra inclinãt ad tale quid non tñ ipo nunt neceſſitatem nõ peccãt. ¶ Sed inxta pꝛedicta põt queri de alia qᷓſtiõe quã facit z põit Oldꝛa. cõ ſilio. xvViiij. nunquid archimia ſit ꝓhibita ⁊? ſic nun quid exercẽtes eã peccent æ uidebatur ꝙ ſic:qꝛ una ſpes ↄuertitur ſeu trãſmutat᷑ in aliã cũ pũblũ efficia tur argẽtũ uel es anrũ. æc. Sed citꝛa deũ nemo põt unã ſpem ĩ aliã trãſmutare: ut. xxvi. q. v. in. ꝗ. quiſ quis eꝛgo. Oldꝛa. tñ concludit oppoſitũ:qꝛ ĩ una ſpᷣes nõ mutat᷑ in aliã diuerſaʒ cũ oĩa metalla pꝛoce dãt ex eo.fõte nʒ ex ſulfure 2 argento niuo: ſed ubi eſt melioꝛ influentia aſtroꝝ ibi pꝛoducitur metalluʒ pꝛecioſius uñ ꝑ influẽtiã aſtroꝝ ⁊z cũ heꝛbis ⁊ lapi dibꝰ quibus iſunt multe uirtutes poteſt naturaluer ana ſpecies metalli conuerti in gliaʒ ſpeciem magis pꝛecioſam quod ẽ noõnqũ. Ccleſi a. Non ſolum electio ꝑ ſor tes fieri non debet ſed ẽt electõöes ↄpromiſſariorum ꝑ ſortes aſſu mi non debẽt. h. d. In prima ponit electio. In fa electionis proſecutio exaĩatio = reprehẽſio. In t᷑tia gratioſa ofirmatio ⁊ ſortis prohibitio. ſa ibi cnꝛatoribus.tertia ibi electionem.cãus ⁊c. (ns. pꝰ ex tex.ibi ↄneniẽtes ĩ unum 2c. aꝛ2. ꝙ act? prinen tes ad collegium debent expediri collegialiter 2 perx ↄgꝛegatos in unum de quo nide qð nõ.ꝑ gl.i.c.i. de re.ec.non alie.li.Vi.⁊ latius dico ĩ.c.cũ :omnes de oſti. ¶ I „7 nõ.quod ſoꝛs nullo cãu põt ĩteꝛueniꝛe iĩ tractatu electiõis:æ rõ quare qꝛ põt aſſũmi ĩdignꝰ cũ ſors poſſit ſuper eũ cadeꝛe. Iem ꝑ ſoꝛtem tẽta tur deus qꝛ nolũt facietes ſortem ꝙ deus inuiſibi liter ꝛeuelet melioꝛc.naʒ debent ipſi ex quo poſſunt eligere meliorem ⁊æ non tentare denʒ ĩ eligẽdo ⸗ pni dendo ⁊ intelligo hoc ᷣm doc.in electione ad offi cia eceleſiaſtica.ſecus aũt inter laicos nel ĩter cłicos quo ad tpᷣalia:qꝛ hic nſus ſoꝛtis non ꝛepꝑit᷑ in illis prohibitus:exquo tm ſubijciũt ſe foꝛtune.⁊ ita ĩ mł tis locis faciunt laici eligentes officiales per balo tas ſeu breuia quod nõ.meliuſ iñ puto abſtinens: qꝛ militant rõnes ſuperius allegate. In glo. i. in fi. cõmuniter tenet᷑ opi.ꝛia ꝙ ẽt data ptate ſipliciter poſſũt eligere unum ex ſe de quo dic ni plene nõ.in c.cum in iure de elec.⁊ ĩ ꝛegula in toro de ꝛeg.iu.li. Vi.ĩ meꝛcu.ubi ponituꝛ qõ nõbilis nũqͥd ſi ĩ unineꝛ ſitate ſint iin duo.poſſit unus eligere alium. 03 gl. in. v. ad grãm i fi. nõ. glo. ꝙ electio dʒ caſſaꝛi uł potius eſt nulla qñ ſors i ea interuenit.nã eſt facta p diſpoſitionẽ iuris 2 formam.c.qꝛ ꝑꝑ.s.de ele. ubi dat̃ fõma electõi ſiẽde.¶ In glo. f. in. fi. ⁊ qꝛe prohibemꝛ ſoꝛs in electionibus..tetigi. In alijs aũt dicit Jo. an. fin legiſtas ꝙ aut factũ eſt incertũ aut ius.pꝰ cãn in iudicio non admitti ſors ſʒ dicẽ ti incumbit onus ꝓbandi:ut.:.ei.q.ff de ꝓba.⁊. vi. q ultĩa.c.actor. Si uero ius eſt incertnʒ ſed factum certũ:⁊ tunc ant tractatur de preiudicio alteꝛius⸗ ↄtẽdẽtiũ ⁊z tunc ad petitioneʒ illius iudex facere po terit fieri ſoꝛtẽ ar.in.l.huiuſmodi.S. fi.ff. de le i. ut qꝛ duo ſucceſſerũt in locũ legararij æ unus uult intẽ tare unã actionẽ ⁊ alius aliã pꝛo eadem re. Aut rꝛa ctatuꝛ de pꝛeiudicio ↄtendentium ⁊ ſi uolũt foꝛtunã indicẽ diſcoꝛdie eligere non cõpellunĩ ſed mutuo ſe ipediũt:ut.ilqij.ff.qui.mo.uſnf.amit.ſed ad petiriõeʒ alterius iudex cõpellit ad ſoꝛtẽ nt.l.ſi eum ambo et l.ſi duobꝰalle.ĩ glo.æ de materia nide gl.in.l.i:. E. nti poſ. =. c. licet.S. de pꝛoba. = iſta ꝓcedunt in indi cialibꝰ:ſʒ in eriudicialibꝰ ſoꝛs nõ eſt ꝓhibita. Con ſulerẽ iñ abſtinendũ ꝑ ea que nõ.in.c.i.S.e. in gl. i. niſi neceſſitas aliud inducar. ¶ De colluſione detegenda. ſeica. ¶ Duaia in colluſione ineſt falſitas:ideo ſubijcitur hẽec Niica de colluſione ⁊c. De materia hiice reſpe ctu quo colludens pꝛeuaricatur haberur.ij q iij. F. fi.facit tex.in.c.ij.in fi.de pꝛocura.li.Vi.⁊ in clemẽ. 3 ¶ Ne colluſio. detegn conſiitutionẽ. S. ſane. de elec.⁊ colluſio ẽ inteꝛ acto 2em æ ꝛeũ latens æ fꝛaudulenta cõuentio ut noluit glo. in c. iij. . eo. in. V. ? nide glo. ij. q. lij. SF. notan dum ⁊æ dicitur colludens falſuʒ cõmitteꝛe quia alind agit ? aliud ſimnlat ⁊c̃. Cꝛipta.Si accuſatoꝛ ab ac cuſatione deſiſtat de bet index inquireꝛe an peꝛ colluſio nem k fecit. ita ſũmaĩ cõiteꝛ. ſz ego ſic ſumaꝛẽ uidelicet. Accuſaioꝛe de fiſtente ab acenſatione põt iudex ex officio ſuo inqᷓ rere ſuꝑ crimine illato.qð intellige ur. J. ſubijciam. pꝛio ponit ſactũ.ꝛ decidit qõeʒ circa factum ibi qꝛ caſus ⁊c̃. 5 prio ex tex. ꝙ plures accuſatoꝛes ſeu denũtiatoꝛes pnt admitti cõtra aliquẽ ⁊ dic me lius ut. . dicaʒ ĩ glo.i. ¶ 1 nõ ꝙ ꝑ ſoꝝes ſeu pᷣciũ nõ eſt ficitũ deſiſteꝛe ab accuſatiõe qð intellige nt. ſubijciam. Irẽ nõ ꝙ accuſatoꝛes crimialiter ĩidu bio efficiũtur inimici accuſati.facit tex.in.c.cũ.p.S. de accn.? ſtani cũ deſiſtũt euertunt᷑ ĩ amiciciã uit h dicit tex. ⁊ dẽ accuſatio.i.illandabilis intẽtio it i.c: ſiqͥs eps.ij.q.vVij. æ iudex ex ſuo officio debʒ inguni reꝛe de mõ deſiſtendi.. an ſit licitum uel nö. ¶ In glo.i.in fi.nõ.glo.⁊ dic latiꝰ ꝙ aut inteꝛeſt oinʒ ac cuſatoꝝ eque pricipalit᷑ æ iunc oẽs admittuniur ad accuſandũ.ut in.l.iij. O. ſi plures.ff. de ſepul.uiola. quiſqʒ. n. debʒ admitti ad ꝓſequẽdum ius ſuum ꝓ priũ.aut ꝓſequũtur uindictã pnblicã ⁊ tunc iudex dʒ eligeꝛe idoneoꝛc ut in.l. ſi plꝛes.ff. accnſa.ſed ſi non excipit᷑ nec index eligit ⁊ iunc nalet iudicium cum oibus agitatũ uit noluit iſta glo.æ bene.et nõ.ĩ ꝛd l.ſi plures.⁊ hoc colligit̃ intelligendo tex.ĩ accu ſatoribus ſed põt intelligi in denũtiatoribus ⁊ pꝛo H tex.ibi nuntiati facinoris.⁊ tunc ar.glo.non colli gitur: ſed põt colligi ꝙ plures admittunt ad denun tiandum licʒ nõ ad accuſandũ:equũ iñ eſſer etiaʒ in ꝓſequẽda denũtiatiõe eligeꝛe unũ ꝓpteꝛ facilioꝛem expeditionẽ cãe.ar.in.c.olim de accu.⁊ de plüuribuſ pꝛocnratoꝛibus. vidc tex.in. c. ſi quo.de pꝛocura. li. vj. -.c.penul.d elec.eo.li.vj. ¶ In glo. ij. in fi. nõ bene gl. quia quotidie allegatur æ pꝛo hac glo. optie facit tex. iũcia glo.in.c.uide quãtuʒ.i.q.i ubi dẽ ꝙ dans elemoſinã nel ſuſtinẽs martiriũ ad pom paʒ peccat ita ꝙ nõ meꝛet᷑: ſed demeꝛet᷑. qð bene nõ ad idẽ facit tex.cũ glo.in.c.odi.de ꝓieci.xxiiij.q.i. ubi glo. arguit ↄ ſcholaꝛes qui uadũt ad eccleſiam nõ ur audiãt miſſam ⁊ diuina. ſed ut nideant dnas 2 facit.c. ꝛclegẽtes. xvij.q. v. Cn glo. in. V. feciſſe grẽam. nõ glo. æ maxie nõ eã inqtum diẽ ꝙ fim ins canonicũ oẽ crimẽ cẽſet᷑ quaſi publicum et idem nõ ij. q. iij. in. F. ultimo ubi ẽ ẽt bona gl. de hac mõ. et foꝛte iõ cenſet᷑ quaſi publicũ:qꝛ ius publicũ non ſo um intendit ꝓnideꝛe hõibus ut ſit coꝛdia int᷑ eos ſed etiam ur cos dirigat ad deum ? ipuniendo deli ctum bʒ pricipalit ꝛeſpecinʒ ad deum i in. c. nouit tionẽ ut qꝛ ꝛecedit a lite aliqno ſibi dato uel ꝛetẽto naz illa é Pprie traſactio ut in.c.ſuꝑ eo.de tranſac. Auano ꝑ abolitionem uidelʒ ipetrando a iudi ce facultatem recedendi 2 ut accnſatio aboleatur ? deleatur æ canceletur ex aliqua cauſa qꝛ per errorẽ uel calore iꝛacũdie eũ accuſanit uel ex aliqua cã ltia ut. l. ij E. de aboli. nide tex. cum glo. ij. q. iij. in. c. ſi quem penituerit Et ex bis premiſſis dic ꝙ aut que ritur nunquid liceat recedere lite in cauſa ciuili aut criminali. primo caſu an oblatum libellum licitum 6 regulariter ꝛecedeꝛe etiam motu pꝛopꝛio. Iiem per gratiam ⁊? tranſactioneʒ quia nemo inuitus compel litur agere. C. ut nemo inuitus in rubro ? nigro z nõ. in. c. cam de dolo æ ↄtu. qnqʒ tñ rõe infamie nnł qꝛ reus vult recedere de ciuitate actor opellit ager ut in.l. diffamari. C. inge. manuiſ..c. ↄqᷓrente fʒ unaʒ lec. de offi:or.æ qðᷣ nõ. glo. in. l. i. C. ut nemo innitus. ¶ Roñ oblarum Ho libellũ 2 foꝛuiꝰ pꝰ con teſtationem lir. non lʒ recedere ab ea propria ancio ritate imo ↄpellit᷑ agere ut in. d. c. cauſã ⁊ ĩ auc.qui ſemel. E. qũo ⁊? qn iudex niſi uellet renuntiare liti 2 cãe in totum ut.l.poſtq lit. C. de pac.ſed per gꝛam 2 tranſactionem licitus eſt ꝛeceſſus niſi ſit actio ſa moſa ⁊ actio furti ut in.l.funti alle.in glo.uel niſi ſit talis cã que nõ dependeat a libera uolutate litigan tiuʒ æ ſub h̊ membro põt ↄprehendi cã matrimonia lis. Item alia cauſa ſpiꝛitualis in qua non põt inteꝛ nenire tranſacrio ſtricte ſumpta ut in. c. ſuꝑ eo. pal. Item ſi cã eſt popularis non enim licet nanſige: ni ſi deferendo iuramentum ut in.l.eum qui.F.i popu laribus. ff. de inreiur. ¶ Secundo mẽebro prinipa li qñ cã eſt criminalis ⁊ tunc aut agitur de crimine ciuilirer ?æ dicendum ut ſupra dixi in cauſa mere ci nili aut agituꝛ ð crimine criminaliter ? tũc aut unkt deſiſtere ante inchoatam litem utputa antequã ſe in ſcripſerit ad penam talionis ⁊ poreſt ut in.c.licer de accu. ? i.l q̃ſitũ ⁊ ꝙ ibi plene nõ.ff. ad turpill. Aur uult deſiſtẽ pꝰ ichoatã litẽ æ aut mom ꝓpo ⁊ non põt ⁊ deſiſtẽl ĩcidit ĩ turpillianũ ⁊ pẽa turpilii ẽ qa punitur in. v. libras auri ? efficitur infamil ? poteſt proprio motu ⁊? arbitrio iudicis coerceri ut in. l. iij ff. de preuarica. æ in.I.ij. C. ad turpil.ſi nero cri men eſt priuatum et tunc non punitur pena turpil liani: ſed arbitrio iudicis ut in.l.ſiqs ꝛepeteꝛc.ff.ad curpilt. æ ſentit hic glo. quod non efficiatur ifamis. Sed aliud ſentit glo.in.d.c.ſi quem penitueꝛit et fa cit tex. in. d. l.ij. E. ad tuꝛpill:ꝗqᷓ loqt indiſtincte et qᷓ dicantur priuata delicta ? que publica uide iĩ ſpe. ð accu. F. ij.ĩ prin. Aut vult deſiſtere per trãſaction 2 tunc aduerte ad duas rlas qᷓ in hac mã tradũtur in.1. tranſigere. E. de tranſac. prima regnla affirma tiua eſt ꝙ ubicunqʒ uenit imponenda pena ſangui nis licitum eſt tranſigeꝛe.fallit in crimine adulterij. ꝛatio regula eſt quia licitum eſt quocunqʒ modo ꝛe dimeꝛe ſanguinem ſuum. æ rario exceptionis eſt fꝛe rini cili u wblii ii ccre ci uſ inian lhn c Nroꝛidi opi⸗ ho . . arn cötaſi tneroppoſti nan ſen riſcere nii hreghlasi Nenc niſacid Mien d Coperii m dd io noreß JNent inſtanna Hropen ſandi eicden de coce delae uus poſſt eroffio io ingt ſuntin ebi ſbe in quib inurere ix Ahclt bar in d. iuletm md ee i o potintr mumeck kin (Emrnin (hunſi penn ttioni neecfie ſileider neiünplnime un unm igtdtii dicin umu Bun Aluntg nthei pciſeſo bi iagni 1cſeſſo biing ni diipgſſmi anit his golni 6 N n . ka ( Naeoec ð ne alichen h rtul ſele lieper de indi. Er ꝓ intellecru mẽ hꝰ gl.ↄcludẽdo aliqua quẽtia delicti æ in odiuʒ eius. Vnde ut adulterium nnitn der . dꝛeniteꝛ qꝛ mã eſſet ſatis longa pꝛemine ꝙ multis pꝛohibeatur et ne ita frequentet fuit ſancitum ut ni; ſenn riſgnane modis põt quis a lite ꝛecedeꝛe.pꝛio ꝓpria auctori non liceat ſupeꝛ eo tranſigere. Secuada regnula eſt ngn Qinn ate ſine ꝓprio motu.qꝛ ſic ſibi placʒ. p gram ꝙ in omni cauſa ubi non uenit imponẽda pena ſã Gin Wmil ibes ut qꝛ ad pxces ꝛci uult recedes a liie. 3 troſac guinis non eſt licium tranſigere. kfallit in crimine . 8 aunein ui nthitlrcne . lien 2 nen nem Zmnan nin Reno nimnscorde nins intididtni 4 n aſchndd⸗ ſenie knineaar Rek unmg nanll cheſent⸗ gonlin ſero Aumn beli ſelp nerien tbenrchuinin ebrindc Aalj ej i yi Tni ſa mmnin ii Ccem lunr in reſto ni ir anio ſa mialein go ra rielit Nalben volntae iigen oeencdtcinanimnonie umisinenarondittan eſonganinKdedin. ris non enim icanantiar mnr in eunn.ipenr (Samo nihiohrfin⸗ em uurgiur & ainine ſpncnauls i inmuiertiran ul iumupu anuqni in st potetſorire Klrce eötanmnl An nonn S din lenit aunhſiiti dchamuinltfal wcics Cerceli M nrraml neo nr nhin Mn ſingi ¶ Be colu. detegen. falli. rõ regule eſt ne eria remaneant impunita. nam publice utilitatiſ ẽ ut cria puniant᷑:nt in.c.ut fame ᷣ ſen. excõ. Rõ exceptionis ẽ qꝛ ↄdẽnatus ð falſo eſt quaſi moꝛtuꝰ cũ multũ homines dereſtent᷑ ͥ crimen 7 nulla fides iſti ampliꝰ adhibetur. unde tenẽt malti quos ſeqͥ t bar.in.d.l. trãſigẽ ꝙ in crie falſi põtin diſticte traſigi quecũqʒ pena ueniat ĩponẽda pdicta rõne.? ꝑ hoc infertur ad.q. de iure canonico nũqᷣd iponat᷑ pena ſanguinis:ſʒ habemꝰ aliquas penas qſi ſimiles qn uidelicet põt tradi curie ſeculari. et tunc ſatis crederẽ ꝙ admittat᷑ trãſactio.qð nidet᷑ tenere goff. in ſum. de tꝛanſac. Idem putarẽ nbi nenit ipo po nenda pena perpetue detꝛuſionis Iʒ õriũ ſenſerit hic Jo. an. do. an. ſed pꝛimũ tener do. Car. in. d. c. fi. de traſac.⁊ hoc dictũ ſatis mihi placet ꝑ nõ. per Inn. in. c. qualit᷑ ⁊ q.el.ij.de accu. ubi dicit ꝙ iſta pena equiꝑat᷑ moꝛii. Itẽ qꝛ ſicut in crie falſi licitum eſt ꝛaſigire hac rõe ut dixi.ergo ⁊ in iſta pena que Vr giauioꝛ. Er circa hoc põt queri quid in crib pri natis nũquid admittat᷑ tranſactio ĩdiſtincte ⁊ cꝛedo glo. hic ſenſiſſe ꝙ ſic dũ dʒ ꝙ ð iuꝛe canonico ome crimẽ cẽſet᷑ quali publicũ.ideo nõ Iʒ ꝑ trãſactionem recedere ⁊c̃ quaſi inuat ꝙ ĩ puatis Iʒ trãſigeẽ æ fuit iſta quoꝛũdã opio nõ.i.d.i.trãſigẽ.ſʒ glo. ibi æ baꝛ. ⁊ cõit᷑ alij tenẽt oppoſitũ ut ẽt in pꝛiuatis delictis ñ liceat trãſigere niſi ſʒ regulas pᷣdẽas.i Quid aũt operet᷑ trãſactio ubi licita eſt bꝛeuiter dic ꝙ reſpẽu rei operat᷑ nt ab iſto actoꝛe ñ poſſit ãpliꝰ moleſtari. Itẽ finit inſtantia ſʒ nõ pcludit᷑ alijs facultas accu ſandi eũdem de eodẽ delicto nec etiã iudici quo mi nus poſſit ex officio ſuo inquirere ſuper nona tñ in ſtantia ⁊ ĩ caſibꝰ in quibꝰ index põt ex officio ſuo iquirere ita ocludit bar. in. d.l. trãſigere. Ex quo in fero ꝙ de iure canõico poſt trãſactionẽ ĩ caſu licito factã nõ põt index inquirere de illo crimie niſi pce dat ifamia. ¶ Ex parte accuſatoꝛis oꝑat᷑ trãſactio qꝛ nõ punit᷑ pena talionil nec efficit᷑ ifſamis fin quoſ dã. ſed bene incidit tuꝛpillanũ. unde debet i. v. ibꝛis auri puniri ſi vublicũ ẽ ᷣictũ: ul eyoꝛdinarie ſi pᷣua tum: ut nõ. Mar. in. d. I. tranſigere. Item rens no habet᷑ ꝓ cõfeſſo. ubi alias trãſactio.nõ eſſet pmnſſa babet᷑ ꝓ ↄfeſſo: ut in.l.qm.z.l.furti. ꝗ. pactus.ff. ðᷣ bis qui nõ.ifa.¶ INẽ Boc caſu poſſet iudex ꝓcedẽ ſuꝑ inſtãtia inchoata ⁊ punire reũ.l.ij. E. de aboli. Sunt ⁊ alij eflectꝰ de quibꝰnõ.in.d.l.tranſiger᷑ Aut uult diſcedere a lite per pactum ſen gratiã 2 ñ licet trãſigẽ:tñ h̊ caſu reus paciſcẽs nõ hr ꝓ confeſ ſo ut in. d. . pactꝰ. Aut nult receder̃ ĩpetrata abo litione ⁊ põt:ut in.d.l.ij. C. de aboli.⸗ per hoc patʒz elare ⁊ ſuccinte materia Duhe glo. == eliſtente accuſatore 2= Kimin . accuſato iudex ꝓſequit b. d. nõ patit cõgruã diuiſionẽ. caſlus æc. ¶ Hs. pꝛio ex tex.ꝙ regulariter de iure canonico r&ceſſus a lite ꝑ gratiã ſeu trãſactionẽ non impedit inquiſitionẽ ꝑ iudicẽ fiendã. Sed tu intellige h.c. fʒ maʒ qua tetigi in. c. pꝛecedeti. vñ hoſti ponebat qn plicẽ itellectum ad hoc.c.pꝛimũ ut ĩtelligatur lꝛa qñ crimina erat ꝓbata: æ tũc dʒ tex. exponi ſemel audi m.i.hꝛobata ⁊ ibi indiſcnſſa.i.iĩpunita nt ſit ſenſus » quod poſtquam crimina ſuut pꝛobata iudex poteſi procedere ad punitionem licet accuſator deſiſiat. quod nõ.pro hoc facit texius in lege quamuis. C. de adulte. Secundus intellectus ut litteꝛa inteiliga tur proprie quando accuſator deſiſtit ante proba ta delicta:et tunc poteſt index inquirere ex officio quod intellige ſi fama ſubeſt. Sed tu dic melius et latius ut dixi in. c. pꝛecedenti. nam ubi non eſt licita tꝛanſactio ſi accuſatoꝛ ꝛccedit a ſite poteſt iudex pꝛo cedere ad ulteriora etiam ſupeꝛ illa inſtantia quan umcunque non procedat infamia: quia aur inter uenit tranſactio et reus habetur pꝛo confeſſo: ut.:. furti.G.pactus.ff̃ de his qui no.infa. Aut non ins teruenit tranſactio ſed gratuita pactio nel propria auccoritate accuſator recedit a lite inchoata et iunc ſupeꝛ eadem inſtantia index pꝛocedere poteſt:ut.l. ij. C. de aboli. ? dic ut dici in. c. precedemii. Badiuimus. anico o priuatur qui pe⸗ colluſionem iliud conſtituit cenſuale hoc dicit. uel geneꝛalins et ſic. Collndens in cauſa bene ſiciali priuari beneſicio deber boc dici pꝛimo ꝛcſeꝝ collaſioneʒ.ſecundo illum priuari mandat. .ibi vnde caſus. ꝛimo nosa ex texiu aꝛg. a contꝛaꝛio q8 ſuper beneficijs ſicita eſt tranſactio nbi ceſſat colluj ſio. ſed dic quod iſtud ar. a contrario non eſt ueruz qꝛ habemus ius expꝛeſſum in contꝛaꝛium ut in.cC. ſu peꝛ eo.de tꝛanſac. unde conclude quod iſta tꝛanſac tio non nalebat etiam ſi colluſio ceſſaſſet niſi iudex ex officio ſuo feciſſet iſtam tranſaciionem et compo ſitionem nt eſt bo. tex.in. c. niſi eſſent de pꝛeben. ZTertio nota penam colludentium ſuper benelicijs quando per colluſionem uolũt tranſterre beneſicia in allum modo illicito. debent enim priuari buius modi beneſicijs. 3 terum contra illuʒ . tantum *inquiꝛitur de crumie qui ꝑ colluſionẽ fuit abſolutus.uel ſic ab folutio de crimibus illatis peꝛ colluſione facta non ipedit facultatem ſteruʒ accuſandi et ĩquiꝛcdi ðᷣ illis criminibus.h.d. QOiniditur. nam primo ponit com miſſã inquiſitionẽ ꝛelatã colluſionẽ 2 ipius exitũ.2 ponit bimẽbrẽ ↄmiſſõʒ. fa ibi diſcretõi Caſus 2c. Mõ.pꝰ ex tex. qualis debʒ eſſe infamia ad h̊ at ſiat inquiſitio pᷣlatũ.dʒ enĩ eſſe ſcãdaloſa nel piculoſa ⁊? idẽ uult tex.ĩ.c.qualiteꝛ.el.ij. de accu.⁊ declara iit ibi dixi.¶ꝛ nõ.ꝙ abſolutꝰltime ꝑ uiã inquiſitiõis nõ dʒ ãpl ſuꝑ eiſdẽ cribꝰ ipen qd nõ. pꝛo extenſio ne. c. de his.s.de accu.æ nideĩ opiime ꝓbaꝛe iſia lit tera ꝙ z ꝑ abſoiutionẽ infamia non ſileat nõ eſt mñ licitum de nono inquirere qðᷣ nõ.z intellige niſi per colluſionem fnerit abſolutus. 6. tertio ꝙ ſen tentia lata per colluſionem.i.per fraudoloſam con uentionem non tollit facultatem iteꝛum accuſandi = inquirendi de illis criminibus perimit tamen inſtan tiam. nam papa boc cala mandat integre proce di. ¶ Mitimo poteſt colligi ibi coꝛrruptis exa minatoꝛibus quod inquiſitio poteſt cõmitti et exa minatio teſtium de quo tamen dicendum ut nõ. s 2 De delic. pue. in auẽ. apnd eloquẽtiſſimum. E. de fi. inſtru. et gic ut dixi in.c. cũ cãʒz de reſti. ¶ In glo. in vbo ſcãda lum ibi que ſcandalum generat hᷣ eſt neꝝ ĩquiſitiõe fienda contꝛa pꝛelatum: ſed cõtra ſubditum ni ꝛequi ritur talis infamia ſcãdaloſa. ſufficit.n. ſola ifamia: et ꝛatio diueꝛſitatis ponitur in. c. qualiteꝛ allega. in glo. ? dic nt ibi d ꝑ me. ¶ In glo. fi. in fi. hãc ma teriã plene expediui in. c. de his de accuſa. ⁊ dic ut ibi dixi.¶ Ex glo. Inno. poſuit h illã mãm qñ ali cui cõpetunt plures actiones nũquid una intentata tollatur ꝛeliqua ? ſolet multũ allegari ? ueꝛ extracta fuir glo. Inno. ex dictis Accur. inſti.ſi quadrn. pau fe. di. ? clarins ⁊ oꝛdinatius loqrur ibi accuꝛ. i hic Innocen. Jo. an. ꝛemittit ad nõ. peꝛ ſe in. c. cum diſectus de ꝛeli. domi. ſed ibi nibil dicit de ſuo ſed ꝛefeꝛt tin iſtam glo. Innoc. h. vnde dic clarius poſt glo.alt.ꝙ aut cõpetunt alicni plures actiones penales. ant ꝛei ꝑſecutoꝛie.aut una eſt penalis ant ꝛci ꝑſecutoria.p cãu cũ oẽs ſunt penales.aut oẽs orinnt᷑ ex eodẽ delicto.æ tunc una tollit aliam ꝑ ex ceptionẽ non ꝑ ↄcurſuʒ niſi in id qð alij excedit tẽ enim in id quod excedit non tollitur pone exemplũ aliquis peꝛ niolentiam ſubtꝛaxit mihi librum ⁊ ex H̊ delicto competũt mihi due actiones pena es cont:a iſtum primo acrio furti quia cõtracranit ꝛem meam me innito ⁊ ſi fuꝛtum eſt ocenltum cõpetit actio in duplum. Item qnia niolentiam intulit cõpetit actio vi bonoꝝ ꝛaptoꝝ ⁊ iſta datur in quadrnuplum ⁊ ſic ex eodẽ facto cõpetunt mibi contra illum due actio nes penales.ſi eꝛgo prins intẽtaui actioneʒ furti er conſecutus ſum penam dupli poſſum poſtea ageꝛe actiõe ni bonoꝝ raptoꝝ ut conſequar uſqʒ ad qua druplum ⁊ ſic inꝗtum excedit aliam. ſecus anrem ſi priuſ intentaſſem actionem ui bonorum raptorũ ⁊ fuiſſem conſecutꝰ quadruplũ:qꝛ tunc nõ agã actõe furti qꝛ illa excedit iſtam de hᷣ ẽ tex. in.l.i.ff.ni bo. ꝛap. Si neꝛo oẽs actões penales ſurgũt ex delictis diueꝛſis tunc una nõ tollit᷑ ꝑ aliam etiam peꝛceptoʒ nt in. lI.nunqꝙ. ff. de pꝛiua. delie. exemplum ſurripui ſti mibi ſeruum ⁊ occidiſti.quia ſurripniſti compe tit mihi actio furti:quia occidiſti mihi competit alia actio. Vnde licet intentaueriʒ unam actionem et ꝑce peꝛiĩ duplũ nł quadruplũ non tollitur illa actio er h quo ad primũ.¶ 2 cau qn ſunt ꝛei ꝑſecutorie aut cõpetunt g eũdem ⁊ tũc una tollit᷑ ꝑ aliam peꝛceptõ ne ⁊ nõ ꝑ ↄcurſũ ut in.l.ſi meꝛces..culpe.ff.loca. exemplũ locani nitio poſſeſſionẽ meã.ipſe vo incidit multas aꝛboꝛes. ? ſic dedit mibi dannum iunc mul te actiones ad conſequẽdum eſtimationem danni 2 petunt mihi g eum. nã poſſum ageꝛe actiõe locati: quia male vᷣſatus ẽ in ꝛe locata. ¶ Itẽ actõe.l.acq lie que dat᷑ ꝓ dãno dato ↄ quẽelibʒ extraneũ ut.fl. ad.i.acquil. ꝑ to. ? etiã alie cõſiles cõpetunt ut ĩ. d. .F. culpe. ¶ Si eꝛgo priꝰ itentari actionẽ locati et ↄſecutus ſũ eſtimationẽ dani nõ poſſuʒ poſtea intẽ tare actionẽ.l.acquil.qꝛ iam ꝑcepi eſtimationẽ dãni peꝛ nnaʒ actionem. Si vVo cõpetũt 2 diueꝛſos ⁊ tẽ una non tollitur peꝛ aliã ẽt ꝑceptione nt ĩ. l. locũ.. cõdẽnatio.ff. de tab. exhi:ut ſi õ ſubtrahẽteʒ tabu las teſti egi ad dannũ ⁊ ↄſecntus eſtimationem poſ ſum nibilominus poſtea ageꝛe pꝛo legato mibi fẽo ¶In terrio membro qn una eſt penał ⁊ alia rei ꝑ ſecutoria. aut eſt penalis originaliter ? tunc una nõ tollitur per aliam etiam ꝑceptione. exẽplũ ſubtraſiſti mibi librum furtiue egi contra te rei uẽdicatione ꝓ ſequendo ipſam ꝛem licet eam ſim ↄſecutus nibilo minus poſſuʒ poſtea agere actione furti ⁊ ſic ad pe nam ⁊? idem econuerſo ut iſte tex. in.l.ſi pignore. F. cum furti. ff. de fuꝛ. Fallit quando nna actio eſſet ex iure ciuili alia ex beneficio pretoris.exemplum contra nautam competunt mibi plures actiones pro rebus meis ibi ſubtractis.primo actio furtii 3 eſt de iure ciuili alia actio nau. cau. ſia.que fuit in dulta ex beneficio pretoris hoc caſu una tollitur per aliam ut.:.ij. ?.l.licet. ff. nau. cau. ſta. ¶ Mec ob. c.conſtitutus de in inte.reſti.ubi nedum ſucceſ ſiue immo ſimul fuit intentata reſtitutio in integruʒ que eſt de iure ſpeciali ex iudicis officio.nam ſecun dum Inno. ibi non competebant ſimul ille actioneſ immo propter dubium intentauit illos alternatiue. ¶ Sr uero penalis eſt accidentaliter ? non origi naliter tunc nna tollitur per aliam exemplum con tra auferentem mihi rem per metum competit mibi actio quod metus cauſa que accidentaliter eſt pena lis ⁊ etiam competit rei uendicatuo tunc ſi ego intẽ taui unam ⁊? conſecutus ſum rem non poſſum intẽ gare aliam. l.metum. SF.Iʒ. ff. q me. cã. ¶ De delictis puerorum. ſyica ¶ Supra niſum eſt de quibuſdã delictis nernʒ qa nbitatur an talibꝰpuerił etaſ iplicetur merito ãnec ritur h̊ ſeica.De mã hr̃.xv.q.i.per totuʒ ⁊.iiij.q. lij. c.i..xxij.q.vj.c.paruuli cum duobus.c.ſe. Sʒ quero ꝓ declaratione ice qͥ dicant̃ pueri. So.Fſᷣm Jo. an.regutr puericia incipit in ſeptennio 2 finitur in maſculo in.xiiij.⁊ in femina ĩ.xij.anno. nam bac etate hoĩes pubeſcere ſolent.l.fi. C.qñ tu to.uel cura. eẽ deſie.⁊ qdðᷣ nõ.in.c.pubereſ de ðᷣſpõ. ipub.qñqʒ tñ puericia extendit̃ uſqʒ ad.xviij. ãnuʒ in maſculo fanore alimétorum ut qn alimẽta legãt uſqʒ ad pnbertatem ut pleue nota. in. l. mella. fl. de ali. ⁊ ci.lega qnqʒ uſqʒ ad.xvij. ut reſpeciu exercen di officium aduocati ut in.l.i.fl. de poſtu. quãdoqʒ 2 ſeruientes dicuntur pueri ut.ij.q.vj.cum paſtoriſ æ quod ibi nõ. 2 eris Impuberes pret $ . . uicium carnis de linquẽ pñt:puniũt᷑ iñ mitins adulti. prima ponit dictuʒ .?· repꝛobat ibi ꝙ merito. s. pꝛimo ex tex. ꝙ in. xiiij. anno qs efficitur pubes qð ꝓcedit in maſculo.nã feia pubeſcit in.xij. anno ut in iuris.allega.S in ſeica.2 qnʒ iſta etas pꝛeuenitur ut /. dicã cuʒ gl¶ fo. nõ. regulã ꝙ puero attribni tur omne peccatũ pᷣteꝛ delictũ caꝛnis. nam preſumit inhabilis ad coitũ.⁊ iõ diẽ lex ꝙ minoꝛ.xij.annis nõ põt accuſari de adulrerio tex.eſt in.l. minoꝛ. ff. ad.l.iuł. de adul.¶5 nõ aliam ꝛegulam ꝙ pueri lurfſcehmnit rigane , Lebatt eotditß i⸗ uif benn , gadicna i, i “ . 0 n nen . fmmn nli n uonin. tenus hucn, u imnd lo⸗ 4 ginlih,, . colaapel 4 n ielniar ler inck. tuſi mmrtmngmi iciatt olam go NrConi d dogo 1g ai ornonici pyni ſelcidit iſtrpoperus ſcgl⸗ in.pelen niſ diinn pumii rchldon nip⸗ huuriuten npllanius tintenll daumbodlen inobocton bidnn/ iurt poreſe ſao dlerſi erri nu lcer wcer non pect Chitni n ie nicl ivd i⸗ õ inon diden ddeſſan ed Ffnente, Pann pecnniznia fi Neob. hoc potengia llao ljinpabrnis non en Gebj is lere vumriſvr ma iserdhr iucns crno i⸗ Himo orur ger gumn Ulcisengipens petunignin i ſi Gnc lecd e affion l vodg ſnandnest ſfummn Cunſatiihonicctio fono v nubliu hönes aponuntr kee e inchit hei nor ic ari no linedit Muiſacigt volnnngri, ſegr ial eni ſ iinangi aec eiſine Godtcvrs, Sſoſtere ang, nlinarmtn⸗ ſn ate NS “ den milteſaf unbi clenc a utitnmint on ani Ner alan aonphn n Per mewmn connpert tnibi ne ndidenniiereſ en Nndiano neſ lgo inte ſunren nondoſtunigte Kadne. fun. Wa Enboſci digistenn i lanſiplear mento irei mier e iii. ul wm obibs ſ Gr hirqdani e. crus uuprin optano ginfenim ſannd. ce GenCah 4 nc ledſ. gi aczad ihin ⸗ Airinſedit ene Noninlnclefſce AArvin eſoeen amn tinliſſck Dottnn . ſobteslet 1 aumcanis le ſrpmit i nüins annnd ſ . bignefte. A scſeiu behl cit in. . ¶ Be clerico uena. ex eoꝝ ðᷣlictis nõ debẽt ita grauiter puniri ſicnt ma ioꝛes 9coꝛ. c. I. ꝓx. c. fi. 7. de ſen. excõ.=.l.anxiliũ. ff. de mino. Br gioeieln fi. ⁊ dic cõe eſſe ut in ſeptẽ nio q ſit doli capax.nã ⁊ accidẽ alit᷑ põt añ illã eta tẽ eſſe doli capax. naꝛrat eni hic. Jo. an. Gre.ĩ dia logo dixiſſe quẽdã puerũ.v.anno ſolitum iurare: blaſfemare: æ deteſtari fuiſſe a diabolo rapiũ. unde ſicut pubertas pᷣueniri põt ut.j. dicam ita æ doli ca pacitas:nã infantes ideo nõ tenent᷑ ex delicto:qꝛ ne ſciũt quid agũt:ut.il.i.C.de fal.mone.que rõ ceſſat in doli capacibꝰ.Et cx pᷣdictis poſſet muliũ ſingula riter limitari tex. in cle.nnica de homi. que dicit ĩfã tes nõ icurꝛeꝛe irregularitatẽ ſi cõmittunt hõicidiũ ut itelligat᷑ niſi ſit doli capaces ðᷣ quo dic ut ibi nõ. ¶ In glo.ij. ibi preſumit bene dic pſumit᷑. naʒ ut le.i dialogo.⁊ nõ.gl.xx q.i.ĩ ſum.quidã puer.ix. an noꝝ nutricẽ ꝓpꝛiã reddidit pgnãtẽ. põt ergo pꝛeue niri iſta pubertas ſed regulare eſt ut.S. dixi. n gl. in. v. peccata in fi. dicit tñ hoſti.ꝙ Iʒ infanres nõ puniãt᷑ ex delicto iñ ſi aliquos occidãt incidunt ĩ ir regularitate:qꝛ irregularitas cauſat᷑ ſine delicto: nit in indice:ſed h̊ dictum hodie repꝛobatũ eſt in cle. ſi furioſus de homi.ubi dicit ꝙ nullã irregnlaritatem incuꝛrit. æ põt eſſe ratio diuerſitatis inter iudiceʒ et infantẽ. nã licet iudex non peccat faciendo aliquẽ ðᷣ capitari. tñ ipſe intẽdit illud factũ ↄmittere ⁊ nẽ qui dam erroꝛ ut talis ꝓmoueat᷑:ſD iſans non conſenſit cũ non habeat cõſenſum qð tene menti. Efeꝛente. Impubes percutiens . alium non debʒ puniri ùmnena pecuniaria ᷣm cõſuetudinẽ terꝛe. Mec ob.hoc ꝙ põt exigi a patre.nel ſic Mater ex delicto filij impuberis non tenet᷑. uel ʒ Pueꝛ nen debʒ ita ſeuere puniri ſicut maioꝛ. pꝛio ponit᷑ appel lãtis querela.aꝰ iudicis datio ibi unde.caſua ⁊c. Mõ. pꝛimo ex tex. ꝙ ex ↄſuetudine ciuitatis põt ꝓ delictis exigi pena pecuniaria enã ꝑ iudiceʒ eccleſia ſticũ cõcoꝛ.c.dilectꝰ de offi.oꝛ.Hoſt.t dicit ̊ nõ. nerbũ ꝙ cõſuetudines ⁊ ſtatuta iponentia penaʒ pe cuniariã ꝓ homicidio furto uel ſimilibꝰ ſunt irꝛauo nabilia: qꝛ hõines exponuntur uenales ad delinquẽ? duʒ. nã talis timebit penã moꝛtis ſen coꝛpoꝛalẽ qni de pena pecuniaria nõ timebit ſen curabit dummo do ſatiſfaciat uoluntati ſue.ar. in.l.ſeruorũ.æ. l.aut facta. ff. de penis z in auẽ. de man. prin.ĩ.G. oportet non ob. iſte tex. debet enim intelligi quando conſue tudo erat ut poſſit exigi pecunia ex poſifacto ſz ate factũ delictũ non dʒ pecunig taxari. pꝛo hoc bonns tex.xi.q.iij.in.c.pauper. ¶ Mõ.fo patrẽ non tene ri ad penam pecuniariã in qua fili cõdẽnatur. unde tractat ſpe.in ti. de ſen. excõ.i.O. ſeqnit̃ in. v.qd ſi fi liꝰ nũquid pater teneat᷑ ſaltẽ ĩ liima filij nel ex alijs alimentis fiio debitis ſoluere conditionẽ filij 7 con cludit ꝙ nõ. nã niuente patre ltima nõ põt ſeperari a bonis pr̃is.l.i.S.impuberi.ff.de colla.bono.facit quod nõ. glo. ⁊ bar. in anẽ. ſi qua mulicr. C. de ſac. ſan. eccle. ¶ Quid autẽ ſi ſubeſſet ſiatutum ſicut in multis locis ut pr̃ teneat᷑ pꝛo filio:dic ut plene nõ. bar. in. ·. cũ filiꝰ.ff. de ner. ob. ¶ In glo. in. v. ĩi uul tum ibi cuʒ ille puer nihil beat. Et ex boc colliguur un1 rõ decidẽdi ad tex. alium intellectuʒ ſſit ̊ do. ECar. ꝙ iſte pueꝛ iõ non incidit ĩ penam pecuniaꝛã qꝛ cum iſta ↄſuetudo eẽt de iure ſpali non procedit niſi in caſu ſuo ubi eꝛgo ex aliqua cã nenit quis mi tius puniendus t nõ incidit ĩ penã ↄſuetudinaꝛã = idem dicit in ſtatuto. hoc dẽʒ ſi eẽt neruʒ foret nalð notandum ur ubicũqʒ ex aliqua cã qͥs nenit punien dus mitius non incidat ᷑ penaʒ ſtaturi uel ↄſueindi nis ſed debet puniri alia pena 2= qñʒ hoc dictum mi bi placuit: ſj poſtea reꝑi Mar. ſentire aperte Zꝛium i.l. ij. ff. de ꝛecepta. dicit tamen qð iudex ex hac caꝶ ſa poterit ſecum diſpẽſare iĩponendo mitiorẽ penã ſicut facit in alijs delictis æ alijs cãis ad hᷣ qð nõ. in l. quid g*. J. pena granior. ff. de bis qui no. inſs. ni hil tn allegat pro dicto ſuo. Ego allego duo hõa iura.primum ĩ.c ſacris qðᷣ me.cã.ubi dicitur ꝙ cõi cãs excõicato ꝑ metum incidit in excõicatõm ſiẽ ille qui cõicat ſponte:⁊= tamẽ metꝰ attenuat culpã ut ibi ⁊.ij.q.i.ĩ primis.⁊ꝰ allego.c.ſi quis ſuadente. vVij. q.iiij.ubi percutiens clericũ excõicatꝰ ẽ.⁊ idẽ c i. u ero percutiẽte lʒ ueniat mitiꝰ puniẽdus ut i.c.i.⁊ fi. de ſen.ex.⁊ cõcluditur ibi qð puer pꝓꝑ ctatem non debet ire ad ſedẽ aplicaʒ ꝓ abſolutde ⁊ ſic diſe penſa tur cuʒ eo in alia pena. an ge ꝙ icidit ĩ pe nam ſtatuti ſed mitius ex diſpenſatiõe indicis puni ri debet ⁊ ̊ nõ. ¶ Sed ↄ predicta facit iſte tex. ubi non fuit iſte punitus illa pena ↄſuctudiaria nec etiã mitio ri. Ei1er ob-s dicit glo.cð iſie mi hcbat. nã filiuſfami. nihil hns cõpellitur ccdeꝛe bonis ⸗ xo teſt teneri in carceꝛibus:ut.i.cũ ⁊ filjſfſa C. qui bo. ce.pñt.ſicut enĩ obligatuꝛ ex Scru ita ex delicro.c.ut .S.c.ꝓxi.ſed põt dici quod papa noluit hic iſtaʒ pe nã pecuniariã iponi:qꝛ de preſenti erat fruſtraroria 2 ſic imponitur alia pena ne delictum ad pꝛeſeſ ꝛma neat inpunitum. In glo. fi. ibi ſi fuiſſet. S. xiiij. ſcd 3 hoc facit qdᷣ nõ.glo.precedẽs.uã ſi euitat iſſte pe nam pecuniaꝛiam:qꝛ nihil hẽbat:ideʒ dicendũ poſfſt 6 n xiiij. annuʒ ex quo eſt filiuſfa.⁊æ iõ dic ut ibi. ea glo.ibi niſi cõſuetudo aut pᷣuilegium:dic melius ꝙ aut iudex eccleſiaſticus hʒ iuꝛiſditiõem ipalẽ non tamen in feudum = tũc ꝓcedit gio. qð dʒ ap pellari ad ſuperiorem eccleſiaſticũ aut hʒ iĩ fenduʒ ⁊ tũc det appellari ad dominũ fendi licet ſu ſecularis: ut pro batur in. c.romana. ꝗ. debet de appel.li. Vi. ibi gl. ⁊ nõ in.c.ceterum de indi.æ in.c.ex tranſmiſſa de foꝛo competenti. De clerico nenatoe. ica. ¶ Dion uiſu n eſt de quibuſdam delictis tã cleꝛi coꝝ qᷓ; laicoꝝ:nũc ſubmittit ð quibuſdã delictis cie ricoꝝ tm ſ.de clerico uenatoꝛe. Me materia habet lxxxvi. di. in. c.qui uenatoꝛibus cuʒ.vV. capitulis ſe. ⁊.xxxiiij.di.c.i.in pꝛinci. Piſcopum. Nerico vx hibetuz ne natio ? ↄfacienti pena imponitur. h. d. cum ſe pꝛia ponitur ꝓibi Etio. In fa pena. ibi ꝙ ſi quiſ. caſus cè. ¶ M. p ex tex.qꝙ clerico probibentur nedum 3 3 ¶ De gerico peꝛcuſ. uenatiões exeꝛceꝛe ſed ẽt teneꝛe ancipitres canes et hniuſmõi aptos ꝓ uenatione. C 2 colligo ꝙ deli crũ uenãdi ĩ clerico nõ cẽ depoſiõe dignum: unde h̊ ſuſpẽdiiur non aũt deponi. ¶ nõ.ibi ꝙ in hac nolũtate ſepius ⁊c᷑. ꝙ clericꝰ ꝛaꝛo nenationẽ exeꝛcelſ non debet hac pena puniri de quo.j. cum glo. In glo.ij. ibi excepto epo.hᷣ glo.excipit epᷣm dũta xat ſed.j.in fi. vr exciꝑe oẽs in ſacris oꝛdinibus ⸗ ſtiutos. ¶ Ded in hac mã diſtingue latius expedi endo mãʒ tã in clericis q; in laicis:ꝙ aut loquimur de nenatõe hõiuʒ oppꝛeſſiua ⁊ illa ꝓhibet᷑ ĩdiſtincte oĩbus clericis:qꝛ nõ debẽt pugnare ẽt S ifideles iit ỹ de uoto in.c.ex multa:laicis vo licitũ eſt in caſn quo monẽt inſiuʒ bellũ ut in. c. ſient ⸗ qð ibi plene nõ. de iureiur. 2. xxij.q. Viij. in. c. ꝛepꝛeheſibile et. c. oĩ timor. Quedã eſt uenatio adulatoria ſicnt fa ciunt hiſtriones qui vbis adulatorijs capiũt homi nes ſicut in nenariõe capinnt᷑ beſtie ⁊ illa eſt illicita oĩbꝰ. xi.qliij ne qͥ dictis ⁊ ĩ iuriball.ĩ glo.imo pec catã ẽ dare aliqd iſtis adulatoribꝰ æ hiſtriõibꝰ ut ĩ c.ꝗᷓ nenatoribꝰ. xxxvj. di. ? ibi eſt bo. glo. de hac mã. Alia ẽ nenatio arenaria. i. ꝗᷓ ſolet fieri ĩ arena ubi hoĩes pugnabãt cum aialibꝰ feris ⁊ idomitis et iſta nenario indiſtincte clericis pꝛohibeĩ. ar. hic. In laicis diſtinguit᷑ ꝙ am faciũt ꝓ pᷣcio ⁊ nõ licet imo tales efficiũtur iĩfames.l.i.G. item ſenatus.ff. de poſtula ſed ſi faciũt gẽa nirtutis oſtemãde. tunc eis licita eſt ta is uenatio t uident᷑ ̊ uelle doc. ꝙ non ſit eis peccatũ de iure canonico. excipiuntur toꝛneaméta ur in. c.i. de toꝛnea. g alij ludi ſunt eis cõceſſi grẽa vᷣtutis exꝑiũde.Ego putarem ꝙ non li ceꝛet de iure canonico ubi eſſet ꝑiculuz moꝛtis peꝛ illã ꝛõeʒ qᷓ ẽ ĩ tomeamẽtis. nã nõ dʒ hõ ur expiatur uirtutes incideꝛe de facili in pꝛomptũ pericnluʒ moꝛ tis vbi nedum coꝛpus ſed ẽt aia poſſet periclitari. Muedã eſt uenatio fatuoſa æ clamoſa puta que ſit cũ canibus ⁊ iſta ſᷣm glo. licet laicis et cã noluptatiſ 2 idẽ nidet᷑ uelle Jo.an. alt.inſti. de ꝛc.diui. fer̃ 2. ff. de acqnir. ꝛe. do.l.nãẽ cũ ſi.niſi tpꝛe quadꝛa geſſimali uel alijs pcibus feſtiuitatibꝰ. ¶ Sed ad neꝛte:qꝛ glo.uoluit Sriũ in.d.c.qui neneratoribus q̃ ſicit ꝙ illa clamoſa nõ eſt licita laicis niſi ex ne ceſſitate puta pꝛo carnibus uel pellibus habẽdis.et ꝓ illa opi. fac. tex.i.c.eſau.lxxxvj.di.nbi dẽ ꝙ eſan erat peccatoꝛ qꝛ nenatoꝛ. ? qð ñ legit ꝙ aliquis ue naroꝛ fuerit ſanctꝰitelligi᷑ dum exeꝛcet uenationem pnto ſic poſſe diſtingui ſeu dici ꝙ aut oĩo laicꝰ de ditus ẽ huic nenatiõi ⁊ tũc illicita eſt ex quo fit ad noluptatem tin: aut ꝛaro ⁊ tunc pꝛocedat iſta glo. ( S clericis vo glo.nariauit: ſed ↄcludo ꝙ aut ſũt ĩ mioribꝰ ↄſtituti ? m do.an.ñ puniunt. Sed hoſti.⁊ Jo.an.tenẽt h̊ oppoſitũ.⁊ dicunt ꝙ debẽ t puniri pena arbitraria. ſʒ põt ↄcoꝛditeꝛ dici ꝙ aut omiſerunt ronſurã ? tenent᷑ als ſecꝰ fac cle.ij. de ni ta ⁊ ho.cle.ĩ.V.⁊ ſi tonſurã.aut ſũt ĩ ſacris ⁊ ſi hñt ꝛedditꝰ in uenatiõe ſiẽ in frãcia ⁊ lʒ eis:qꝛ nõ faciũt ad uolupratẽ ⁊ ̊ noluit ẽt hoſtien.j.i.c.ꝓxio. Auc non habent in huiuſmodi ꝛedditus et tunc debent euitare iſtam clamoſam uenationem. putarem ta men eos nõ multum peccare ſi rariſſime hboc qnqʒ facerent cauſa recreationis arg. bic dum dicit tex. in hac noluptate ſepius detentꝰ 2 cetera. ſecus ſi ra riſſime ? non cauſa uoluptatis:ſed cauſa neceſſitatiſ pnta ut excitarẽt appetitum proprer morbum pre cedentem ut in. c. dilectus de homi. ¶ Quedam eſt nero uenatio que fit cum rete ſeu laqueo nel piſcan do ⁊ licita eſt clericis dummodo frequenter non in ſiſtant ? nide glo.in.d.c.eſau que dicit quare ma gis conceditur piſcatio quam uenatio. n gl. fi. in fine nota bene hanc theoricam glo. quod pena dicitur maior uel minor ſecundum qualiratem per ſone cui imponitur ut ſic eadem pena granior repu tetur in maiori quam in minori. ¶ Sed contra ᷣ facit iſte tex.ubi dicitur epiſcopum debere ſuſpendi per tres menſes.preſbyterum uero per duos men ſes ⁊ m theoricam glo.debuiſſet epiſcopus per du os ſuſpendi menſes pꝛeſbyter per tres. So. defen dendo theoricam glo. dic ſm Jo an. ꝙ hic epiſco pus ſuſpenditur per tres menſes a cõione tm ſed ꝑ ſoyter ſuſpenditur per duos ab omni officio. vñ iſta eſt maior pena in ſe ⁊ ſic eps mitins punitur pe na inſpecra quam preſbyter ⁊ preſbyter mitius quã diaconus ſed pro qualitate perſonarum pena repu tatur maior uel minor qð nõ. Mnibus. Summatum eſt. 3.c. proxi. Nota.pꝰex tex. ibi oibns pᷣuis dei ⁊c.iuncta gl ꝙ oẽs cle rici pñt dici Fui dei:ſed non oẽs laici æ dicunt᷑ fui dei clerici non laici non ꝓpt᷑ oppꝛobriũ ſʒ ꝓpteꝛ ex cellẽtiam: qꝛ ipſi magis fuiunt deo:vn papa appel lat ſe nedum fuũ dei:ſed fᷣuũ fuorum dei qꝛ inſerit ſe utilitatibus z ↄmodis ᷣuorum dei ſic ẽt intellige ꝙ dicitur de monachis:qꝛ etiam ſpãliter dicũt̃ fᷣui dei ut.liiij.di.multos.ꝛꝰ nõ.ibi nagationes ꝙ uena tio eſt prohibita clericis cã nagãdi:ſecꝰ gꝰſi facinnt cã neceſſitatis:qꝛ ut dic hoſt. hñt reditꝰ ut plurimũ in uenatione ſiẽ francie ⁊c̃.tunc eni itendunt utilita tibus eccleſiarũ æ non uagationi maxime ſi familia eis vᷣeſt. Idẽ vr̃ qñ faciunt cã neceſſitans ꝓpt iĩſir mitatem pcedẽtẽ ⁊ rõ nt dixi in.c.pcedenii:⁊ fac.c. i.xxxiiij. di.ubi ille epᷣs redarguitur:qꝛ erat deditus uagationi ⁊æ uenationi: ſecus ergo ſi nõ deditꝰ:ſʒ ra riſſie ꝓpter cauſas predictas. e clerico percuſſore. Kica. ¶ K.õtinuata eſt h Cica in precedẽti ſyica 2 mã iſtius ice hẽ xlv.di.⁊.i.q.vij.c.ſiquis omnem ⁊ Alx⸗ i. . F. ſiliter z. c. ſeqñ ⁊. SF. pe. æ. c.ñ.licear. J qui g. Breue ẽ uel ſic po teſt ſummari. Cleri vus ſepe alium ꝑcutiens ?⁊ monitus non deſiſtens deponẽdus.eſt caſus zẽ. ¶ M. pꝰ ex tex. ꝙ pro ſiplici percuſione non debet clericus deponi:ſed aliteꝛ coꝛ ripi ſed ſi aſſumat percuſſionem in ↄſuetudineʒ tũc deponendus eſt:qꝛ cum ſit inbũanus ? ferus nõ dʒ in manſuetudine clericus ꝑmanere ⁊ itellige tex.in his q ſũt multũ faciles ĩ ꝑcutiedo ntpiia ꝓ minis eſlvencirch ſudoei ſact ui ſi P, ber nponee/ wonieqn ſar Mua mont. in tert nenin Cncĩ enlso ſjrifi ulmni⸗ nule,: d inlige n gec nletit g inli C.deemen! ſiſengincaen' Neſintt derſais dot Anan udin (nne Nwlene Ailarereſed o andeli⸗ . ili ni ſec diees deg Gict Joan pot inelig yy poleſoteondi e nerbe lani ſuirct x inc a arboe m ceu cſrim Hſotvoumr aſtimehy ichei cbiſgeen nnn lu ß uncorni An d Ceinccerin ceſa ar c pen bare ſ nier raſoppoſn ſlush. CNngo i dit Pfunimm dceſigeer nee crentt nſch ce honn. lbiit darelens lur cueſſeen uineali io Lubi amr poſ Pencoſ ſron hoe Abimmnii nn c⸗ tn predeneg oi guu Nlineinur lneintur. Utelcm pon lenr itenr nan, Reſentinm. oſleniin õ r iinfertii Ud ch mi daſe eig dritn in Midliku nence nbeenn Nehnte punt, n Pune lü eri,e .. N PCering leir nint be nere gneſbper ninvs lã ur erummn en lepu ao p, Sunmammn d.5c, Non Panpertc. s üümmen Aadis Aron desidit Acnt fi onpor opprobriiſ yte r fnin ceo:fi rdpe ſas fui fvomm e qrinnt Is fomm di ſtr niſige r aum ilerdit fni bbi mpenontsy ulni dvagidlſegfaovnn voſ. bitred ar oriri mk ei inndng ſin Agmoninnaneſ inrfin cann necchias d t ninnahutni i⸗ 3telargpiurqteratcedins dan nöcect n ilascho i ecians, oe b⸗ gia1mi znmtti giat ,(oniss ommmenn . i. lccn ciͦliceat. i eeiin ſcho is g mman Cui ¶ Be Cclerico pcuſi. uerbis ſibi non placitis pꝛoredat ad vbera. ¶Sʒ3 quero qꝛ tex.hic facit mentionẽ de conſtituto in ſa cris quid ſi in minoꝛibꝰ. doc.dicũt ꝙ ideʒ per iuꝛa allegata in glo. un ad tex. ſupplẽt maxie. ¶ In gl. fi. ibi intellige de eo qui in niu hʒ æc. n.ex gl.iũcto iex. ꝙ peccatũ pluries iteratũ licet pluries fuerit pu nitũ aggꝛauat tñ ideʒ peccatũ ultio cõmiſſũ. 2 facit pꝛo dicto bar.in.l.ſi cni.ff.de accuſa. nbi nõbiliter dicit ꝙ licet quis ꝓ furtis alibi ↄmiſſis non poſſit hic puniri ſi eſt foꝛẽſis:tñ furta alibi cõmiſſa aggra nant hic cõmiſſum furtũ:qꝛ nidet᷑ ſibi aſſumplſiſſe ĩ cõſuetudine actũ furãdi:un poterit hic ſuſpendi: lʒ alias ꝓ pꝰ furto nõ debeat ſuſpẽdi. aꝛ. in.l.capitaliũ F. famoſos. ff. de penis ⁊ bene facit.l.iij. C. de epi. audi.=.c.ita nos.xxv.q.ij.tene mẽti. Duobus menſibus a J Reterea. miſſarum adminiſtꝛatio ne ſuſpenditur epᷣs qui crudeliter aliquem kaſtigaꝛi facit nel ſic. Nõ põt epᷣs penã gꝛauem neꝛ beꝝ imponeꝛe.pꝰ ponit epᷣi ſeuiciã. fa ibi qnam ex cnſat illũ a moꝛte. ʒ illũ punit ibi qꝛ. ¶ N.prio ex tex.⁊ tene mẽti ꝙ decedẽſ młio ipᷣe puta pꝰ. viij. menſes a tpe inflicti uulneris no pᷣſumitur vᷣceſſiſſe ex nulner̃: ſed itellige qñ ꝑcuſſus uſus eſt ↄualuiſſe ut lentit gl. in. l. i. C. de emen. ſeruo.ſecus putarem ubi ſempꝑ in deteriꝰ ꝓceſſit æ tandẽ defunctꝰeſt:unðᷣ põt ſatis hoc relinqui arbitrio iudicis de quo ĩ gl. C nd chen poſſe mulierẽ pꝛopt᷑ delictũ ſuũ fuſti gari facere ſed nõ erndelit᷑.⁊æ facit.c.ij. de calũ.æ. v. q.vV.illi qui.ſed dices de qua mulieꝛe intel igit tex. dicit Jo. an. ꝙ põt intelligi de nxore.nam clericus hʒ poteſtatẽ ligandi æ nerberandi uxoꝛc pꝛopꝑt᷑ pec catũ ſuũ:ut eſt tex in.c.placuit. xxxiij.q.ij. 6— ex hoc dicto ꝙ effectꝰ clericus nxoꝛe remanente in ſeculo æ uouente caſtitatẽ bʒ poteſtatẽ coꝛripiẽdi.ñ eni dʒ eã abijcere a cura ſua ſj a thoꝛo ii abſtineẽ: ut in. c. omnino.xxxi di. ¶ 2 pot intelligi in mulie⸗ delinquẽte in eccleſia. ar. ĩ.c. ueniẽs de ſen.excõ. uel foꝝte iſta mulier erat ſuppoſita iuriſditioni tẽporali iſtius epi. ¶ In glo ij. ibi ſi qua femina ubi quis pᷣſumituꝛ deceſſiſſe ex uulnere.⁊ idem tenet tex.in.l. nna. E. de emẽda. ſeruo. ſed nide tex. in. c. ↄtinebaĩ S. de homi. ubi ẽt decedens poſt octo dies preſumi iur deceſſiſſe ex uulnere.uide etiam. c. pꝛeſbyterum eo.ti.ubi dicitur poſt paucoſ dies ⁊c.unde ſatis pn tarem hoc arbitrariũ: ut. ð. dixi. ¶l In gl. fi. nõ. gl. contꝛa pꝛecedentes qui gꝛauiſſime pnniunt porius ut timeantur ꝙ; ut delictum puniãt. nam iſti granꝰ punlendi ſunt tene menti. 2 nobus annis a eſentium. miſſarum celebra tione ſuſpendituꝛ pꝛeſbyteꝛ qui aſſociat re pellentes niolẽtiã in oflictu ubi aliqui moꝝui ſunt ⁊= lapides ꝓiecit lʒ nullũ ꝓcuſſerit hoc dicit inxia hzʒ nel põt ſic ſũmari. Nõ punitur clericꝰ ui homicica ſi fuit ipe ĩ cõflicin ꝓ parie niolentiã repel entiũ lʒ ibi aliqui moꝛtui ſint æ ipſe lapides ꝓiecerit exquo nullũ ipſe pcuſſit. pꝰnarrat faciũ. fa ibi quẽ nol tſpae lit punit. 3 poſt ips admittit ibi maivs⸗ 6 ꝓ clericus licite pꝛeſtat opem obſeſſis ſen oppꝛeſſis nõ tñ debet ꝓcedere ad occiſionẽ ꝓ defẽſione a fiꝰ facit quod le.æ nõ.i cł.ſi furioſus de homi. ¶S; ʒ iſtum tex.op.de.c. ſicut dignũ ⁊.c. clericos de ho mici. .l.di.ſi quis niduã.ubi pʒ qð preſtãs opẽ ad homicidiuʒ efficii irregularis licet ipſe nõ ĩterſecerit So. H. c. legituꝛ duobꝰ mõis.pꝰ ut ĩtelligat̃ ꝙ hic in teruenit diſpenſatio. unde ðᷣ iure cõi iſte erat inegu laris. Sed õ hunc iniellectũ facit tex.in.c.peritio cæ bomi. ubi pʒ qð clericus qᷣ interſuit bello inſto non tenetur ðᷣ homicidio facto ꝑ alios ẽt ſi ipſe ꝑcuſſeꝛit dummodo non occiderit. ſo. Jac. antiquus doc. 4 tenuit hanc lec. Hndebat ad illum tex. quod ꝓcecat illud qn clericus defendebat rẽpublicam ut patiam ar. in. ſeut ui.ff. de iuſti. æ iu.ſed .c. procedit in con flictu ſpali cuʒ aliqui ab alijs ſpalit opprimunt᷑ nec ob. c.dilecto de ſen.ex.li.vi.ubi di quem obniare deoere iniurie inferende ꝓxio. qt loqtur de laico ñ de clerico.æ ꝑ hunc ĩtelleciũ inſurgũt iſte due maxi me iſtrictioneſ una ad.d. c. petitio. alia ad. d. c. dilec to. iõ Ca uolens inherẽ ſe tʒ Zriuʒ dicens h̊ c.procedere de iure cõi nõ ex diſpẽſatione:⸗ pẽi tentia fuit hic impoſita ad cautelam ſicut ét ſetir gl. fi. et iſta lec. mihi placet.pꝰ qꝛ non eſt hic aliq vᷣ ũ ſapiens diſpenſationẽ.ĩmo tex. porius innuit oppo ſitũ ibi ſi alia nõ impediunt nec appet in iuꝛe ria ĩ ter ↄflictuʒ ſpᷣaleʒ z gnãc. Ieʒ. c. dilecto Palk. loqᷣ tur indiſtincte 2 cõiter ſolet intelligi tã ĩ clico i lai co.et ꝓ hoc nide bo.glo.xxiij.q.viij. .i. ꝗᷓ ſinguſa riter dicit qðᷣ interficies aliũ ad defeſionè ꝓxim ñ peccat licet efficiatur iꝛregularis et iv ſerit glo. i cca clemen.ſi furioſus de homi.?æ Inno.in.c.ſi uero.el i.de ſen.excõ.⁊ hoc intellige qnãdo maxima ſubeſt neceſſitas ex parte oppꝛeſſoꝝ. alias aũt cleriens pex cat aſſumendo arma non m efficeretur irregularis pꝛopter homicidium ꝑ aliquos cõmiſſum ⁊ ſic alio modo poſſer intelligi tex. iſte ꝙ pnia fuit impoſua: qꝛ aliqualiter exceſſit ꝓijciendo lapidem. ſed qꝛ cen flictus erat licirus z inſing e arie oppꝛeſſoꝛũ non tenetur de homicidio. Wo gio ſin fi. nõ. gl. ſen tit eniʒ iſtum pꝛeſbyterũ in nullo peccaſſe = ſic necũ irregularitatem imo peccatum non cõtraxit æ hoſt. dicit etiam poſſe dici ꝙ bic propt᷑ ſcandalum euitã duʒ uel propter infamiã fuit ĩpoſita pnia. nel dic ut S. dixi ꝙ non erat magna neceſſitas qꝛ in foꝛte pexr ſe erant ſufficientes ad defendendum. nnde cleric⸗ repeꝛitur in aliqua culpa aſſumendo arma non ism teneatur de homicidio cum illi qui interfecerunt in ſte interfecerint. g/ Moc. c. legi duo Ontinentia. bus modis ſicut. c.precedens. uno modo qnod diſpenſati ne iſte poſſit promoueri ¶ Alio modo quod de iu re comuni æ ſecundũ hũc itellectũ qui mihi plus pla cet h. d. Ciericus qui fuit in conflictu nbi aliqui fue runt occiſi ſine eius facto uel conſilio de iure com muni promoueri poteſt Comunis diuiſio. ſecunda ibi conſultationi 6. pꝛimo ex tex. ſecunduũ unũ inte lectũ ꝙ ſicite clericꝰ etiam aſſumit arma ad reſi ſtenduʒ predonibꝰ nec tenet᷑ ð bomieidio ibt facio q ¶ De maledicis. ( abſqʒ eiꝰ oſilio ⁊ féo geſtũ ẽ.⁊ de h ſtati⸗ diceiurx cũ o f In glo. fi. in fi. ex hac glo.colligit pri mnsa itellectꝰ h̊ ĩtemenit diſpeſatio:qꝛ fuit ĩ culpa aſſumendo aꝛma. ed 3 bͦ⸗ itellectũ facit tex.i c.pcedenti ubi ille pſbit᷑ aſſũpſit lapides ? ꝓiecit. 2 tm nõ tenet᷑ de homicidio fcẽo ꝑ alios ex quo fuit ꝓ parte ilioꝝ qui niolẽtiã expellebãt:iõ hoſti.tenet ꝙ de iure cõi iſte põt ꝓmoneri.⁊ hec lectura mibi placet.⁊ pꝰ facit iſte tex.ubi Gndet ad ↄſultationeʒ gꝰ nõ iducit̃ diſpẽſatio:qꝛ qñ papa ꝛeſpondet ad ↄ ſultationẽ ſGynder de iure ut dicit glo.in.c. conſulta tioni de tẽpo. oꝛdi. ¶ Yteʒ tex. dicit ꝙ iſte potit ꝓmoueri:ſed id qð fit ꝑ ꝛemediũ extraoꝛdinarium nõ dẽ fieri poſſe ut nõ Inn. i. c. paſtoꝛalis de canſa poſſeſ.? ꝓprie.ſacit.xxij.q.ij.c.faciai homo. tẽ facit tex. in fi.dũ dicit generalit᷑ ꝙ poterit iſte alta ris miſterium exeꝛceꝛe. Nec ob. ꝙ dẽ de ſubdiaco natu:quia adhuc poterat in pnti ꝓmoueri.nec ob. ꝙ pondeꝛat᷑ iſtum tranſiſſe ad ꝛeligionem qꝛ h fuit nt non iponeretur ſibi aliqua pnia ſic factum fuit in. c. pꝛecedenti ad h̊ qð nõ.in ſimili in.c.ſcripture de uoto.æ. xxxiij.q.ij.admoneꝛe. ¶ De maledicis — Nica. ¶ Komtinnar bec ſeica ad pcedentes hᷣ oꝛdine vʒ qꝛ alia ꝑcuſſio fit puta manu.alia lingua cum male dici æ detractoꝛes quodãmodo ꝑcutiũt. ? S uiſuʒ ẽ de ꝑcutientibus manu ꝛecie enim nũc ſubijcit Hica de maledic. vʒ de ꝑcutienbns lingua. n otuit Maledicens pa epe puniendus ẽ ut alij deinceps deteneantur z ab ſtineant et ipſe arceatur. hoc dicit. pꝰ põit culpã.ꝛ illa puniri mandat ʒꝰ ponit cõʒ. fa ibi ipſũ.teꝛnia ibi ur pena. caſus ⁊c̃. n prio ꝙ iniuria ſeu ouiciũ alteri illatũ cq ĩ abſentia eſt pena dignũ. exquo infeꝛĩ quẽ poſſe age ꝛe actiõe ininriaꝝ ꝑ iniuria ſibi illata in abſentia. fa cit. v. q.i.in.c.i.ei quaſi peꝛ totum 7. fl. de iureiur. l. item apud labeonẽ. S. ſiquis libellos. ¶ Secũdo nõ.qꝙ ↄuiciũ ⁊ detractio ẽ magis deteſtabilis ? pe na digna qto coꝛã pluribus fir. inſti. de iniurijs. S. atrox. ? in. c. quam ſit.·. de exceſ.pꝛela.¶ Altimo nõ. pꝛelatum poſſe bona ↄſcia punire ⁊ ꝓcedeꝛe 3 detractoꝛeſ ſuos.nõ eꝛgo tenet᷑ ꝛemitteꝛe ſatiffactio nem iniurie. pꝛo H.c. olim de ĩiur..c.gꝛauis ð ꝛeſt. ſpo.æ qðᷣ nõ.xxiij.q.iiij.ſi is.⁊.lxxx.di.quaſi pꝑ totũ n glo ij. in fi. ex hac glo. eliciuntur due ſolut. pria ẽ ꝙ iniuriã illatã pſone debet ſuperioꝛ ꝛemittẽ ſed illatam dignitati nõ.? ſic põt ĩtelligi illa.l.unica 4 E. Iiquis imꝑa. male. æ ꝓcedit ille tex.ſm unũ mo dum intelligẽdi ut itelligat ꝙ debet remitti iniuria. Sed Accur. gloſat. aliteꝛ intellexir Vʒ ꝙ peꝛſona ĩ iurians debet remitti ad principem ur conſiderata qualitate ꝑpſone ei remittat nel puniat.iſte intellectuſ plus applaudet illi liiteꝛe. Scðᷣa ſo. glo. eſt ꝙ de mi ſericoꝛdia ? benigntiate tenetur ſuperioꝛ remitteꝛ ĩ inriã: ſed non ðᷣ inre. imo ipſemet põt ob banc can ſam punire ſubdituʒ ? ð hac materia nũq̃d ſupꝑioꝛ 1 poſtit punir̃ ſubditum ↄ eum excedẽtẽ nõ.ꝑ Inn. in. c. ex parte el.i.de.v.ſig.⁊ nide bo.tex.in.c.ſiq̃s erga.ij. q. Vij.=.c.ſiquis ab epo ⁊ gl.in.c.romana de peniſ.li.vj.æ diſputauit Ja.de are.ut refert. Ey in. l. una. E. ne quis in ſua cã æ plene tetigi in.c. cum ueniſſent de indi. Sed q;'tum ad propoſitum noſtrum ſic cõiter ſolet diſtingui q/ aut iniuria eſt notoria ⁊ tunc põt ipſemet ſuꝑior illum pnnire ut nõ. Inno. in loco palł. ?æ Cy. ubi. . H enim dicium ego limito qn pena eſtia iure expreſſa:ſʒ vubi pena nenit imponẽda arbitrio indicis qð ẽ regulariter ſʒ ius cõe in actione ĩiuriarum tunc dico ꝙ iſte ſuꝑior tanqᷓ;ᷓ ſuſpectuſ põt recuſari qꝛ poſſet in arbitrando excedere modum nec excuſat ibi notorietas delict. pro h̊ quod nõ glo.in.c.ſuper his de accuſa.⁊ facit qð dixi in.c.propoſuit de appel ¶ Aut iniuria non eſt notoria ⁊ tunc aut eſt illata perſone ⁊ nõ põt:qꝛ nemo põt eẽ iudex in féo proprio ut.xxiij.q.iiij.in ter querelas ⁊ in.d.l.una C. ne quis in ſua cauſa Aut eſt illata dignitani ⁊ põt ui in.d.c.ſiquis erga 2 in.i.i.C. de offi.eius qui ui.alte gerit. In h m ca ſu pe. ð bel. perti iſtat æ placuit Cy. i.d.l.i.?.V pla cere Jo.an. hᷣ qui dixi ꝙ qꝛ in ↄnñtiam tangit per ſonam ſi iſte eſt delegatus põt recuſari.ſi uero ẽ or dinarius peretur adiunctus ut in.l.apertiſſimi cum auẽ.ſua.E. de iudi.⁊æ qð dẽ de adiuncto procedit ðᷣ iure ciuili ᷣm qð ordinarius non recuſatur in totũ ut nõ. in. d. iuribus ſecus dicerem de iure canonico nam ẽt eps ĩ totũ recuſari põt ſi eſt ſuſpectꝰ ui ĩ.c. ſi quis ↄ clericum de fo.ↄpetẽ.⁊ nõ.h̊ dicium ꝑpe tuo.nam limitat iura cõiter dicẽtia ſupeꝛioreʒ poſſe indicare cum ininꝛia ſen cauſa tangit dignitatem ut poſſit recuſari.qð etiam dico in.d.c.cũ ueniſſent.s de iudi¶ An aũt peccet nõ ꝛemittens iniuriã con cluſio ẽ ꝙ ꝛancoꝛẽ iniurie dʒ ꝛcmitteẽ.xc.di.in.c.ſi quis contriſtatus qð limitat bar.in.l.ſi tibi decẽ in .F.i. ff. de pac. ꝛeferẽdo magiſtꝝ ſñiaꝝ qñ aduerſa rinʒ penitet.als nõbilit diẽ ꝙ nõ teneiur ſibi oñde ſigna amicitie æ dilectionis. Sed ſatiſſactionem in iurie nemo tenet᷑ ꝛemitteꝛe ſi non uult. pꝛo h̊ quod nõ · in.d.c.ſiquis ⁊.c.ſtudendum.xc.di.⁊ fac.c.oliʒ .j. de iiur.⁊ ex h̊ infert bar.in dicto loco ꝙ ſi infir mus dicit ſacerdoti remitto iniuriam mihi illatã pes talem ꝙ cenſetuꝛ ꝛemiſiſſe odium ⁊ non ſatiſfationẽ iniure qð ẽ bñ nõndum. Abbas Hic ponitur pena Tatuimus blaſphemantis denʒ uel aliquem ſanctum z? maxime uirginem glorioſam.⁊ primo ponit penam eccleſiaſtici indiciſ ſecundo ſecularis ibi per ſpalem. caſus zc. ¶ Mõö. primo ex tex ibi maxime beatam uirginem ⁊c̃.ꝙ in aꝛbitrarijs debet plus puniri delinquens in bea aram uirginem quam 5 alinm ſancrtum. ¶ Mota ſecundo alium caſum reſeruatum eppo in pnia nut eſt abſolutio illoꝝ qui publice pᷣſũpſerunt blaſphemare deum uel aliquẽ ſẽm.iferior gꝰ pᷣſbyt᷑ nõ pᷣt a tali ðᷣ licto abſoluẽ. ꝓ h̊ꝙ nõ.gl.i.c.ij A. pe. ⁊ remiſſ.li. Vj. = hoc pꝛocedit nt dico quãdo publice blaſphe Mia fsit illata ut in tex.ſecus ergo ſi occulte tunc irorus 1l, bicennitqyo ſen a linonrtuin bo .¶Mino i hdinn dſſun iſpihuo.eni hoſi ni umun cut mſi bbe Alrobl bobls blepenmnet wl bne henl clnete p or ci de old d . eCedheinn e Ai d Nidſicidreitndſe a eonn PMwieindeſeniddn⸗ baber locum ica grauter pe⸗ ley bi tearute ſegvumr do⸗ piis fore ni enũ per verbin in ter ſont aoꝝ t incid laloꝛeirawnne ve ino neſait n nce cclſſo ic fas on ylunt dar in cr is echin .hoc cicu in eoꝛio. ar. in oim lioiter o Fin actenio nor Decleraſiſinaund eſan orin tulſa ndeinstſa inlſi oresſ ealn ſed irſicri upem eraniſtonefunin nd⸗ e lir iul t gi inbime lr cſet ic Unblett gi luſppmmun in c i oc ſhe boſt n deiteni, un rciiu uiii on cer 4 isnhnis im an dnt ſannir nu mndin ann tumginll “ nnfihn i lerels rtknnen ig ngo ene⸗ miiin Ganeininmtn. niinndn in inn mgt oer or enſani dero r 1s in apeniſſini cun A Kendinno Nocesſ s Nn eenſaur in wii eren deimte cndnrin ſan pötſickſiſperd gii. Mei o aun ge oner dcinn ipenori, N auſa nge cgniammor diondci uiſeus no mminns ninimn ,mini M iel Y bar in lſ tbicae in gſtp ſiipeſi Annſt M w dioti 8. Ded rcfncionen innn oh ent Aendun. Xdt ſüi05 bar ld on ift tinoinunium ni luin ſtodun twr inſnii 1. e Min. Dena eitemms ten umenunine hrgnon Nun abeſaſici ſdici en ns 14, eniĩ nõ imponit᷑ hec pñia publica nec caſus reſeruat epo imo proprius ſacerdos poterit abſoluere fᷣm hoſti. ⁊ bene quod ſatis innuit hec ha. ¶ ʒ nõ. ꝙ obligatꝰ ad penã pecuniariã ꝓ maleficio cõmiſſo ſi nõ eſt ſoluendo dʒ luere in coꝛpꝰ 2z cõcoꝛ.c.finẽ liti bus.de do.⁊ ↄtu.⁊ meliꝰ in.l.fi.ff. de iniuſ.uo. ſecꝰ ubi eſt obligat? ex Zctu uel quaſi.qꝛ tẽ expectat᷑ do nec peruenerit ad pinguioꝛc foꝛtunã.? ſic ĩtellige. c. odoaꝛdus de ſolu ¶ Iteʒ nõ. caſum in quo quis pꝛinat᷑ eccleſiatica ſepultura qn publice deum uel ali quẽ ſanctũ blaſtemans nõ nult ꝑagere inſtam pniaʒ bic iniunctã. tẽ nõ.caſuʒ in quo iudex eccleſia ſticus ⁊ ſecularis cõcurrũt ad puniendũ ideʒ delictũ nec pena impoſita peꝛ nnũ ipedit penam imponẽdã P alium nũquid autẽ hoc ſit trabendũ ad alios ut in ðᷣlictis mixti foꝛi nterqʒ poſſit effectualiter punif doc.hic ſentiũt ꝙ nõ:ſed tu dic ut nõ.in.c.felicis vᷣ penis.li.vVi.in nouel.⁊ facit qð nõ.bar.in.l.i. ff. ni bo. rap.¶ Alcimo nõ.ibi nullam miſericoꝛdiã ha biturus ⁊c. ꝙ ↄ diſpoſitionẽ hnius.c.nõ adhibetu⸗ diſpẽlatio.dicit tũ hoſti.unũ dictũ ſatis equum ex magna cauſa poſſet adhiberi miſeꝛicoꝛdia ui ſi ꝑ ſona eſt nobilis uel honoꝛabilis quã non deceat ſic publice penitere ⁊ nult hanc penitentiaʒ elimoſynis redimere ꝓ hoc.c.i.de uoro. ⁊.c.mulieꝛes de ſentẽ. exc. c. medicina ð pe.di.i.quod nõ. ¶ Sed quero quid ſi caloꝛe iracũdie uel ebrietatis aliquis ꝓſiliuit publice in blaſphemia.abbas tennit hanc penaʒ nõ habeꝛe locum licet grauiter pecccauerit ? pro hboc tex.ibi relaxare. ⁊ ſequũtur doc.recitando hoc dẽm 2 pꝛia fꝛõte nẽ equũ per uerbum pᷣſumpſerit poſitũ in tex.qꝙ ſonat caloꝛẽ ⁊ iꝛacũdiã animi:ſed accenſuſ calo e iracundie uel uino neſcit quodãmodo quid agat:unde cõfeſſio tũc facta non pꝛeindicat nit glo. ſingularit᷑ dicit in.c.ex lr̃is de diuoꝛ. ſatis mihi pla cet hoc dictũ in ebꝛio.ar.in.l.omne delictũ.ff. de re mili.ubi tex.nõ.ſʒ in accenſo caloꝛe iracũdie foꝛe ñ ꝓcederet niſi maximꝰ eſſet caloꝛ iracũdie ⁊ ex iuſta cauſa ꝓnocatus eſſet ar.in.l.ſi adulterũ.in. S. ipera toꝛes.ff. de adul.ſecꝰ aũt ſi ex iuſta cã eꝛat ꝓuocarꝰ utputa ex amiſſione facta in ludo. nã dabat operaʒ rei illicite.facit.xv.q.i.inebꝛiauerũt tex.dicit quãdo pnublice ⁊c.qñ quis dicatur pnblice balſphemaꝛe ut ſic ſit locꝰ diſpoſitioni.hniꝰ.c. So. dicit hoſti.ꝙ qn blaſphemia eſt notoꝛia de inre: nt qꝛ cõnictꝰ æ cõdẽnatꝰ ĩ indicio nel facto:qꝛ publice palã pluribꝰ aſtantibus blaſphemiaʒ intulit. facit.c. fi. de coha.cle.? mu. Iteʒ dicit publice qn corã plu ribus perſonis blaſphemauit hoc referẽtibꝰ poſtea epo.⁊ ſic licet non trãſierit in notoꝛiũ ſatis eſt q p bari poteſt ar. in.l.palam.ff. de. v.ſig. ſumitur ergo h publicũ ꝓut ſpes diſticta a notoꝛio quod nõ. ¶ʒ quero an hoc. c. habeat locũ ĩ clerico blaſphe mante cõiter teneĩ ꝙ nõ:qꝛ clericus non agit publi cam penitentiã: ut in. c.i.de biga.⁊=.I.di.ex penitenti bus:tum qꝛ tex in.v.tẽpoꝛale dicit ꝙ debet puniri per tẽpoꝛale poteſtatẽ pena pecuniaria. Sed ſi eſſz clericus nõ recurret᷑ ad iudicem ſecularem. punituꝛ ergo clericꝰ pena arbitraria ⁊ ita graue poſſer eſſe gelictum ꝙ fieret depoſitio ut innuit tex. xxij. q. i. in ¶ De deri. excõi. 2 quero q- c.ſi q; ꝑ capillũ. ¶ Altimo quero cni ſit applican da iſta pena pecuniaria. quidã dicunt qð indici ſecł ari. Alij er melius quod ſi exigitur a laico applicat dici ſeculari.ſi aicleꝛico:?æ tunc applicatur indici ec cleſiaſtico æ ex hoc ſentiunt doc.= bene quod ẽt cle ricus poterit puniri pena pecuniaria ex delicto. Er nõ.ex predictis = ex tex.quod crimen blaſphemie ĩ deum ⁊ ſãctos ẽ mixti fori:uñ iudex eccliaſticꝰ põt ob hoc punire laicuʒ.⁊ ſi queratuꝛ quare papa mã dat h̊ põi inter alia ſtarnta cõitainʒ:doc.dicũt ni ne mo poſſit pꝛetendere ignorantiam æ ut ptas dẽat obſeruare h ſtatutũ ſi erit ĩter alia. ¶ In gl.i. ibi niſi penituerit. ſi nis ſcire quid ſit peccare ĩ ſpũ ſanc tum ⁊ an remittatur hoc peccatuʒ i hoc ſecło nide ĩ F. põt de pe.di.i.⁊æ nide bon i. c.i. de noto ubi fit peꝛmutano pene. ¶ In ea. glo. ibi oliʒ laicꝰ excõicabat᷑ ⁊c.ſẽtit g glo.qð hodie nõ excõicabat᷑ ſed dic melius quod per iſtam prouiſionem ratio illa tollitur.l. ar. in. I. nunquam. ff. de actio. æ obli. 2 qð nõ.in.c.felicis prealł unde ⁊ lic laicus non uel let hanc pniam agere beue porerit excõicari ar. in. c fi.de excep.li.vi.ubi dicit quod tales poſſunt excõ municari. ¶ Iteʒ nõ. ꝙclericug poterit deponi ſi de ictum ſuum hoc meretur. Do mlo fiein fi.nõ. ex glo.iuncto tex.quod pena pecuniaria impoſita debet intelligi de moneta nſuali illius loci ubi delin quitur ad idem.l.nummis alleg. in gl. ¶ Onio an tem ſi pluꝛes monete ibi ſunt in uſu:dicit. ¶ Gof. per illam.l.nummis ⁊ per.c.ex parte de cenſi.quod debet exigi minoꝛ.¶ HMoſtien. dicit quod ſi alteꝛa eſt uſitatior illa debetur:ſed hec dicta poſſunt con cordari ut dictum Hoſtien. procedat ubi nna eſt magis uſitata:ſed ubi equaliter procedit dictum. Goffre. et eſt de mente illorum iuꝛrium. ¶ De (leꝛico excommnnicato depoſito uel inter dicto miniſtꝛante. Hica. ¶ Sapra niſũ eſt de narijs oᷣlictis ꝑpꝑ qᷓ itdũ clici ſuſpẽdũtuꝛ ⁊ ĩteꝛdũ deponũtur ⁊ iterdũ excõicãtuꝛ: ſ qꝛ quãdoqʒ clici depoſiti excõicati ut ſuſpẽſi cele brãt ⁊ ingeꝛunt ſe diuinis ſicut priꝰ 2z poſſet dubita ri de pena eis infeꝛenda ex hꝰ nono delicto:iõ ſub ijcitur hec Geica. æ de mã hẽt.xj.q.iij.in.c.placuit = in.c.penul.l.di.accedens. D obas⸗ 15 . piſcopus. Bre J quis. ue eſt nel poteſt ſic ſũmari clericus depoſitus celebrãs excõicatur.h.d.⁊ nõ diuiditur. HNõ.pꝰ ex tex. ꝙ nõ ſolum eps nel pᷣſbyt᷑ deponi põt ſʒ ct diaconꝰ.¶ Quid autem de ↄſtitutis ĩ minoꝛibꝰ:dic ꝙ idem.ut in.c.cũ non ab homine de iudi ¶2 nõ. penam depoſiti celebrãtis ſeu adminiſtꝛantis offm ſicut pꝛiꝰ. debʒ eni ab eccle ſia abſcidi.i.excõicari.nã ꝑ excõicationeʒ quis ſcin dit᷑ ? ſeꝑat᷑ ab eccleſia.i.a cõiõe fideliũ = ꝑticipatõe ſacramentoꝛum. ¶¶ Ʒ.nõ. iuncto rubꝛo ꝙ depoſitꝰ nõ deſinit eſſe clericꝰ. nã hic ĩ.c.æ in Neica appellat clericꝰ ẽt poſt depoſitionẽ.nam caracter ipreſſus in ¶ Be (derico exco. M. aia a deo nõ põt deleri ꝑ facĩ hoinis ? fecit ad id 6 nõ. gl.i. c. ſe. ꝙ depoſitꝰ celebꝛans ueꝛe conſicit ormd xpᷣi de quo in. c. ſe. lat. ¶ Altimo nota ibi dudũ ↄmiſſuʒ ꝙ ̊ dictio dudum cõiteꝛ ponit ꝗlita tem de pꝛeterito ? ꝛemouet de preſenti qnʒ in põit de pñti ſic facit etiã dictio olim. vnde vſns. Oli iq̃ dudum quõda aniren i. c. oli de offi.de le. ? ĩ ꝓhe.ffoꝝ. ¶ En glo. ij. ibi iniuſte nõ glo. q; ſnia depoſitõis iiuſta renet ⁊ ligat ſicut qibʒ alia ſẽ tetia ininſta ex cã de quo in. c. cũ inteꝛ de ꝛe iudi. HMõ. iñ glo. ꝓpe finẽ qꝙ ſnia depoſitõis iinſia ex oꝛdine non tenet: ſecꝰ in ſnia excõicariõis ut in. c.ſa ge ſen. ex. ? q ibi no. Abbas. . Degꝛa Iquis preſbyter dr ſuſpenſus celebꝛans et monims non deſi ſtens excõicat:⁊ ſi nec ſic deſiſtat ꝑ ſeculaꝛem pfatẽ adq ꝛequiſitionem eccleſie exilio dãnatur. hoc dicit. In prima ponit penam in fa aggꝛanat ibi ꝙ ſi Caſus æc. rderteri pſbiteꝛ aut alius cle ricns ꝙ nedũ pᷣſbiteꝛ ſed ẽt iferioꝛ clericus põt ab oꝛdinibus degꝛadari ad idẽ tex. in. c. pꝛecedẽti ? in c.cũ non ab hõie ⁊ qðᷣ ibi nõ.S. de iudi2 nõ ꝓ ceꝛtis cribus ſuſpẽſionẽ poſſe fieri ab officio ꝓpteꝛ crimen ⁊ h caſu non eſt neceſſaria admoniti. ſecus ſi ꝓpt᷑ contumaciam pꝛo h̊ qð nõ. Inno in. c. i. de exceſſ. pꝛela.⁊ inteꝛ cetera p̊ eſt nna dr̃ia inteꝛ excõi cationẽ ⁊ ſuſpẽſionẽ.nã excõicatio nunq; fenur ab homine ĩmediate niſi pꝛopteꝛ crimen ut in.c.ſacꝛ0 de ſen.ex.⁊ nõ. glo.xi.q.iij.epᷣi: ſed ſuſpenſio põt feni ꝓpteꝛ crimen ? ꝓpt᷑ ↄtumaciã ? eſt ꝛ qꝛ ſuſ penſio põt infligi in penã qᷓ ad ſni ĩipoſitionẽ ñ reqꝗ rit monitionẽ:ſed excõicatio nũqᷓ; fert᷑ in penaʒ:qꝛ ſi excõicatꝰ uult ſe coꝛrigeꝛe icõtinenti debʒ ꝛecõcilia ri. ut in.c.ex pte de v. ſigni ¶ 5nõ ꝙ degꝛadatus ab oꝛdine eccleſiaſtico nõ ẽ excõicatus imo næc cele brans incidit ipſo facto in excõicationẽ:ſjʒ dʒ excõi cari monitione pꝛemiſſa. Se nõ. ibi aliquid ſibi de miniſterio inteꝛdicto zc. ꝙ ſuſpenſus ab officio icidit in irregulariratẽ nõ ſolũ ſi celebꝛat miſſam. ſʒ Et ſi atrentat aliquid attributũ alicui de oꝛdinibꝰ ec cleſiaſticis. nã ab omni officio eccleſiaſtico ẽ ſuſpen ſus ⁊ ſic ſi pſbit᷑ ſuſpenſus dicit eplam uel euãgeliuʒ efficitur irregularis. Idẽ ſi exeꝛcet officinz deputa tum minoꝛibus de quo nõ. in. c. fi. de exceſſ. pla.z plene de mã ꝑ Jo. cal.ĩ tractaiu de iteꝛdicto Ai tio ex fi. lfe põt colligi ar p eccleſia non het penas exilij ẽt õ clericũ:ſʒ Zriũ tene tã clcricum ᷓ õ lai cum nt pꝛobat᷑ in. c.i.de calũ.⁊.xxvi.q.vV. epi.ſed recurrit᷑ ad iudicẽ ſeculareʒ qñ de facto eps non nalet hanc penam ipone: e. nam b inocat auxilium brachij ſecularis qð ꝛegularit᷑ põt ut in.c.i.de offi. oꝛdi. Ötra h̊ tñ 25 tex. opponi põt de. c. cũ ñ ab hoĩe de iudi.ubi dẽ ꝙ ſi clericꝰ depoſitus eſt in coꝛrigibilis puniẽdus ẽ ꝑ iudiceʒ ſeculaꝛem. Sol. Fm Vioꝛem itellectũ illiꝰ.c.non ꝛeòrit᷑ alia traditio. ubi icoꝛrigibiliras ſeqnit depoſitionẽ ⁊ h pꝰ depo ſitionẽ ĩcoꝛrigibilis ꝛemãſit ĩ pfate ecclie:ſʒ põt dici ꝙ h nõ fuerũt fnata oĩa qᷓ ꝛeqrunt᷑ ĩ. d. c. cũ nõ ab boie. ¶ An. gl. i. ibi adiunctis ſibi alijs epis ⁊c̃.de bac materia quot epi requirantur degradatione p — ſoyter inferiorum clericorum dic nit plene nõ.xv. ꝗ .Vij. in ſumma. æ nunquid iſte numerus epiſcopoꝛũ requiratur in depoſitione nerbali.i. cum epiſcopus examinat cauſam requirentem depeſitionem cum ſniam profert: an ueꝛo requiratur in degradatione actuali dic ut plene nõ. Jo.an.in.c. degradatio de penis.li.vj.in nonel.aliquid rango in.c.at ſi clerici de iudi.Et in fi.glo.nõ nam ex rõe ſua ur̃ nelle qð qualiſcunqʒ ſit depoſitõ Vbał ſine aciual non poteſt auferre ptatem ↄficiẽdi corpꝰ xpi ʒ qdã diſtixerũt inter depoſitionem vbalem ⁊ actualẽ.circa h̊ multe ſunt ſnie:ſʒ cõiter tenetur opi.glo.quam etiaʒ tenẽt ibeologi æ ponit. Tho.parte tertia.q.lxxxij.⁊ uide per Jo. an. in nouella poſt glo. ſuam in. d. c. degra datio ⁊z glo.in.c.accedẽs.l.di.lʒ enim ꝑ degradatõ nem actualem perdat clericus oẽ prinileginm imuni atis perſone nt in.d.c.degradatio non m ꝑdit ptᷣa tẽ ↄficiẽdi corpus xpᷣi.⁊? ratio eſt:qꝛ illa ptas cauſat ex caractere impſſo ĩ aia ꝑ deum iuiſibiliter: vn etiã ꝑ mortem non perditur clericatꝰ ut nõ.xxxij.q.vij. in en Iu gooreſihirnd in fi oclude ꝙ ſi clericus ſuſpenſus nel excõicatꝰ attentat aliquid at tributũ aſicui ordini tũc eflicũ irregularis ſecꝰ aũt ſi attentat aliquid exercibile per laicũ nt quia cantat unnm ſynſorium iĩ eccleſia uel diẽ alicuem vſum de pſalmo. tunc eniʒ ʒ grauiter peccet non euitãdo co manioné nõ in efficitur irregularis ur nõ. in. c. illud J. eo. z in. c. tãta de exceſi pla.Ex h̊ iferiur ad qõ nẽ glo. an poſſit dicẽ officinm. æ ↄcluð ꝙ non ſolũ põt imo debet ⁊ peccat excõicatus non dicẽdo offi cium qꝛ delictum non debet ſibi preſtare imuniiaté ut in.l.z ſi neceſſe de dona. inter ui.?æ uxorem ⁊.l. relegatorum in fine.ff. de interdicr. æ relega. debet tamen dicere nt prinata perſona ? priuatim ut nõ. j.c.illud de quo etiam per hoſti in ſumma. eodem titulo. F. i. 4 Exquo infertur quod dicendo effici um non debet dicere dominus nobiſcum: quia non eſt nerbum prinate perſone de quo uide notata per Jo. an poſt Jo. mo. in. c.i. de ſen. ex.li.vj. ¶ In glo. in. Y obſeruandum in fine uel dic ſecundũ Jo. an. ꝙ ſenſas littere eſt ut quéadmodum clerici ex communicati nel ſuſpenſi ingerentes ſe diuiuis de bent aggrauari ita in laicis excommunicans ingerẽ tibns ſe dininis pena augeri debet. nem ſciaſ quod excommunicatus etiam laicus non debet eccleſiam ingredi alias debet expelli. xxj. di. clericos z.xxV. di. perlectis 2 peccꝗt non euitando alios ut in. c. illud. infra eodem. &tra glo. quero nunquid cleꝛicuns in minoribns conſtitutus exercens officium ſicui prius poteſt ſuſpenſionem uel excommunicationem incidat in iꝛregularitatem. MHoſti.hic æ Jo. an. pꝰ eum inſtaut argnendo pro ⁊z contra. ſed concluſio nera ? comunis eſt qð ſic quia iura loquuntur indi ſtincte æ ratio parit᷑ ↄcludit ad oẽs clericos dic g ꝙ qualiſcũqʒ ſit clericꝰ ſi ſuſpẽſꝰ ł excõicatꝰ exercet aliquid deputatũ alicui ordini efficiiur irregularis i. ꝙ amplins non poteſt exerceꝛe officium clericale ſicut alij clerici niſi optineat diſpenſationem a papa uut in. c. prio. de ꝛe iudica. libꝛo ſexto. et uide quod ns ur pbr, ⸗ mutrine ſ li⸗ longer ſols o⸗ ſhiln cnepaſ nontto⸗ hel ncgunt. ſdi Det a boſt cn legnn n 1 Ncihichenani int morrbor tindon 9 bem deinendiet Jomn. in ſegnen gde gyſoſns gapa liciſanndo opi, ant ge papo poſttiſr nls ccebn iue um auſam? no inſiecide nnd. fi bbppiab bae mguhninne Ahr oran: epn cpoſnon ſe mnc gceedat gia opi nrare iignoſe ongere nnre nec Ninegtariis ſo ure t ſ⸗ Aſväſnio cnndſpoltionde Penn dti 5, iicrnic de ſra bne dhini g nnnanid noiatmmm ſoi conepchrnöni rgoſ inine⸗ lennccjang iſ ice Neingo in ccn Inececlenön cuen le . rel glene on⸗ ſrchnplnei rmn. uſche Ntores roe n ſien nſ Aelldeg MClat'/alinnnr alqrid er Lefial imegnlnrs ſe⸗ W blee kii n ti nmn as tdicuen dnte We r Nen dſid e m meglaisntdind auc öa Erdienm d Pofcunn nd non ſu n aroöicnus non dlico of 1dtter ſbi preſune inontar cdonm ileri? oren 7, uerdr? lva b mſon pruuimn u . erboſt nn ſomna cogen Cnr Cvod dlcnto eſti Gicos vodcureepadon⸗ ove de dod wde onaſ aCi& NNNN ninfnevs dr eomi 0. Aur apeidnocn Corcl elügerants un jlics auenmnniaz cta nn u al n bive hotn atſin imi4ANsld olos r nl llc. Ee cleri. excõi. ibi nõ. Jo. an. de hac irregularitate. ad idem tex. in .c.i.de ſen.excõ.eo.li. Munquid aũt epᷣs uel legaiꝰ poſſit diſpẽſar᷑:nõ in.c.ꝓxi.⁊ ibi nidebis. 5 Interdictus ⁊z excõicatꝰ ce Leꝛici. Interdictus v excd lebꝛãs monitug nõ.deſiſtẽs deponit᷑ h. d æ nõ diuidit᷑. ( pro ex iex.penã excõicati uel interdicti celebꝛãtis diuina. dʒ enim deponi ꝑpemo ab officio ⁊ beneficio ⁊ h pẽa eſt ĩponẽda ꝑ iudicẽ.aliã penam incurꝛit ipſo facto qr efficitur iꝛregularis. ut in.c.i.de re indi.li.vVi. et dixi icprctedeni: Cl 5 g0o diuina officia celebꝛanerint ꝙ excõicatꝰ celebrãs incurrit hanc pe nam nõ celebrando alia diuina officia. æ ideo dicit Jo. an idẽ eſſe ſi celebꝛat ueſperas uel matntinũ.in tellige hoc dictũ nt dixi ĩ.c pꝛece.qñ celebrat ĩ eccle ſia:ſecus ſi pꝛiuati in domo ſua. ¶UIn gl. ibi ĩtelli go hoc dictũ diſpenſatine. uult ergo glo.ĩ hac prĩa pte ꝙ ſuſpenſus interdictꝰ uel excõicatꝰ celebrãs di nina officia deber incõtinenti deponi q;ũcũqʒ ueler le coꝛrigere ⁊? ꝙ de neceſſitate nõ requiri᷑ monitio pꝛecedens ut ꝓbatur. S. c. ꝓx. ꝙ hic monitio iter nenit diſpeſatiue. Moſti. dicit ꝙ ſi nõ eſt paratꝰ ſe coꝛrigere ſolus papa diſpẽſat.ſecus ſi nult ſe coꝛri gere quaſi monitio hec requirat᷑. ad facultatẽ diſpẽ ſandi Dicit ẽt hoſti. ꝙ legatꝰcũ celebꝛante diſpẽſat ſi nõ ꝑ cõtẽptũ celebꝛanit licet ſciẽter ẽt ꝑ ſupinam ignoꝛãtiã hoc tñ dictũ potiꝰ obſeruat᷑ de facto qᷓ; ꝓ betur de iure ut dicit Jo. an. ſed glo. concludit hic in ſequẽti qõe ꝙ ſolus papa diſpeſare poteſt.⁊ põt dici ſaluando opi.ꝙ aut querit᷑ nũquid ꝑ inferiorẽ a papa poſſit iſte talis celebꝛãs liberari ab irregula ritate iam cauſata ⁊ dic ꝙ nõ.⁊ ita loquit᷑.c.i.de re indi ⁊.c.i.de ſen.excõ.li.vVi.que iuꝛa dicũt indiſticte ſolũ papã ab hac iꝛregularitate poſſe quẽ liberare. Ant queꝛit᷑ de pena depoſitionis imponẽda ꝑ iudi ceʒ. tunc ꝓcedat alia opi. ut ẽt epiſcopus diſpeſet cũ ꝑato ſe coꝛrigere maxie qꝛ celebꝛãdo incidit ĩ pe nã iꝛregularitatis ipſo iure ⁊ ſic faciliꝰdebet admitti diſpẽſatio circa diſpoſitionẽ alteriꝰ pene ne duplici pena cõterat᷑.S.c.at ſi clerici de iudi. Et in fi glo. ciꝛca hanc ultimã.q.nunquid depoſuus poſſit reſſi tni ꝑ infeꝛioꝛc a papa multum nariant gl.æ doc. HGlo. iſta concludit ꝙ nõ niſi ſnia fuerit iniuſta. alit dicit glo.ij.q.vi.in.c.ideo ⁊ in.c.ſi quis pᷣſbyr̃ vij. q.i ⁊ in.c.eps.xi.q.iij.uide ct gl in.c.q nis ð Rp. li. Vi. ⁊ in glo.in.c.cõtumaces.l.di.⁊ ꝑ Jo.an.i.c. ex tue de cle.nõ relſ.plene ꝑ ſpe.ti.ij..nũc ondẽqũ ner. x. dixi plene in.c.at ſi clerici de iudi. ad quod me remitto. Atore 8 Excõicati nel interdicti celebrantes deponi vᷣbẽt iſi pꝛopteꝛ multitudinẽ mittigetur pena. b. d. In pꝛia naꝛratio æ deciſa ſupplicatio. On fa ibi fraternitati tue ↄmiſſio diſtinguens ſᷣm membꝛũ ibi ſi nero caſus ⁊c̃. MHö. p“ ꝙ clericus ſuſpẽſus celebrãs ſine alia monitione ꝑpetuo deponi poteſt. monitio eꝛgo neceſſaꝛia nõ eſt nec ꝛequiꝛit᷑ ad depo ſitionẽ fiendã ðᷣ quo.ðs.in.c.pcedẽti. ¶ Eõ. fo ar. ex tex. qᷓ ome cꝛimẽ iꝛregularitatẽ iducẽs eſt depoſi tione dignũ de quo nõ.in. c. cũ nõ ab hõine æ in. c. at ſi clerici. S. de iudi. ʒ. nõ.qdð ubi multitudo ẽ in cã ita ꝙ ꝑꝑ ſcandalu uel aliã cãm ꝑcẽdũ ſit młi tndini:pꝛicipaliores tamen ĩ delicio debent pena oꝛ dinaria affici z in alijs mitigatur pena:⁊ h̊ ſepe fit quãdo fit aliqua piuꝛatio ſen ꝓditio ĩ cinitate ĩ qua eſt multitudo ut pꝛincipaliores puniant pena condi Sna ⁊ in alijs mitigatur pena. n gl. ij. ibi feriẽ da eſt multitudo. uult g“ glo. qdð nbi non ſubeſt ſcã dalũ non eſt ꝑcendũ multitudinl qdᷣ nõ. ¶ Sed ʒ Hh facit iſte tex.ubi oẽs non deponunt᷑ qnñ multi fue runt in cã:ſʒ dic ꝙ ex illa cã papa hic tꝛactauit bũc numerum ne ciuitas pateretur defectũ i ſacerdonbꝰ ſi oẽs fuiſſent depoſiti.Et ex hoc nõ. ꝙ pꝑpꝑ cãʒ itꝛĩ ſecã ꝑcendum eſt muſtitudini in pena iponenda licʒ ſcandalum non ſubſit. Et põt iſte cqus quotidie ↄti geꝛe quãdo ciuitate iteꝛdicta clerici ↄpellũt celebꝛa? ꝑ dominũ tpᷣalẽ. ¶ Et ĩ fi. gl.nõ. qꝛ facit ad ſtatura facientia mentionem de paucis uel de multis i genẽ ut dicantur panci uel multi ſᷣm mãm ſubiectam.naʒ ꝛeſpectu ãpliſſime pronicie.xxij.milia dicerẽĩ pauci ſed reſpectu ciuitatis ſen caſtri uel collegij ifeꝛioꝛnʒ ſecus eẽt:⁊ iudex qnz bẽt ↄſideraꝛe.l.ſʒ ⁊ ſi ſuſcepit ff. de iadi. ¶ In glo. in. v. ab officio ibi nnum pp alterũ ⁊c̃.hoc intendit glo.iſta ita qðᷣ ubi duo ſic ſe hũñt qð unũ accidit alteri ſufficit amoncri a princi pali:qꝛ acceſſoriũ ſequitur pricipale ⁊ rõe acceſſõij cenſet᷑ unũ ⁊ idẽ.= ſic facit qdᷣ ſuſpẽſus ab officio ĩ telligatur ẽt ſuſpẽſuſ a beneficio.de quo uide tñ gl. nõbilẽ in cle. cupientes de penis ſi uper. v. ſulpenſi. et uide glo. fi.in.c.paſtoꝛalis de appell. Cal. allegat. c. ſi ↄpromiſſarius.y.penul.de elec.li.vi.Et in fi.gl. Hoſtienſis tenet opi.glo.ut in iſtis ſpecialibus ſit abſtinendum ab utroque:quia iſte ſententie cenſuꝛe magis dependent ab intentione proferentis quam à uerbis. tem in eis exiſtente dubio fienda eſt tunior interpretatio licet ſit durior: ut.j.c.ſequenti et nota in.c. unico de ſcruti.contraria procedunt in tempoꝛibus. Goff. in. c. quanto de magiſtris te nuit ſñiam iſtã non nalere rõe icenitudinis:ut.C. ð ſen. que ſine cer. ꝙᷓti.l.iij. Alij aluer. do.an.dicit q; aut conſtat de intentione pꝛoferentis ⁊æ ipſa ſeruãda eſt. Aut non conſtat ? tunc tutius eſt abſtinere ab utꝛoqʒ:ſed ſi non abſtinet nõ incuꝛrit uregularitatẽ 7 hoc ultimũ puto ueriꝰ nã ʒ ſnia cẽſuꝛ iniuſte ligz boc eſt nerũ qn ð ea apparet ſʒ h̊ nõ apparet an ab officio uel beneficio noluerit inſpendere. ¶In gl. li. in fi.uel dic æ melius ſᷣm docto. ꝙ hodie pꝛopter cauſam hic expꝛeſſam potueꝛunt epiſcopi non depo nere etiam ſine alia diſpenſatione pape.quia hodie iſtud eſt ins commune nt exiſtente multundine non fiat depoſitio ſicut hic dicitur. Abbas. 1 ln d Excommnnicatus celebꝛans *deponendus eſt niſi cum eo iſericoꝛditer diſpenſetur ſed ſecũdũ boc nihil affert iſtud.c.öᷣ̊ nono ideo ſummo aliter ut ali quid afferat ⁊ ſic. i habens noticiã excõicatio mis per ſolã famam celebrat: debet de rigore depõi lʒ cũ eo poſſit miſeꝛicoꝛditer diſpenſari.hoc.q⁊ eſt CSe derico exco. m. caſus nõbilis diuidit᷑.naʒ in prima põit bildernẽſis ep̃i tꝛanſuũ. In fa ibi vñ ponit mandatũ delegato ſactũ ⁊ eius excõicationẽ. In ttia ibi ipᷣe ↄpitioneʒ epi ⁊ ꝛecognitionẽ ⁊ execuſationẽ. In q̃rta ibi licet excuſatoꝛ ipugnat᷑. In quita ibi cum eo pene ꝛemiſ ſionẽ. Gove epo nõ liceꝛe trãſiꝛe de nno epam ad aliũ ſine licẽtia pape nec fufficit peteie licentiam niſi obtineat᷑ nt S de tranſla.pla. ꝑ totum ⁊ ſic ad maioꝛc exaggeꝛationẽ põderaĩt ꝙ nec licentia fuit poſtulata. 2 nõ. ꝙ in facro notorio nõ ꝛequirit̃ monitio.põt g feni excõicatio ſine alia monitione qð tñ intelligo nt nõ.in.c.cũ ſit ꝛmana de appella. 2z. I.:i. c ad noſtrã el.iij. de iureiur. æ ibi de materia. ¶Ms ʒ ꝙ hñns noticiã ſnie excõicatiõis etiã ꝑ ſo lam famã debʒ abſtineꝛe a cõione fideliũ æ ſanctoꝝ alias peccat ⁊ incidit in irregularitatẽ celebꝛãdo di diuina.⁊ in ̊ eſt iſte tex.ualde nõ.⁊ quotidie cõtin git ꝙ epi excõicant᷑ in curia ⁊ nõ hñt notitiã excõi cationis niſi ꝑ famã rm:iõ tene menti iſtum tex.nõ tñ delinquit ita gꝛauit᷑ ſiẽ ſi ꝓ ccꝛto ſciuiſſet.? ex H̊ elicit᷑ unus caſus in quo fama facit plenam pꝛobati onem. q nõ. ꝙ delinquẽs ſub ſpe uenie magis peccat. vñ in ſacꝛa ſcriptura. Oaledictus homo qᷓ peccat in ſpe. ¶ Irẽ nõ. q; excõicato ꝓhiber cõio actiua ⁊? paſſiua.Vnde nec alij debent ſibi cõicare. xi.q.iij.cũ excõicato ⁊ in.c.nuꝑ de ſenten.ex.nec ip ſe excõicatꝰ debet alijs cõicare.vnð gꝛauiteꝛ peccat excõicatus cõicãdo alijs qꝛ nidet᷑ ↄtẽneꝛe excõicatõ neʒ ⁊ uſurpare cõionẽ ſibi inteꝛdictã. An aũt excõi catus debeat uitare excõicatũ.V? ꝙ nõ qꝛ ſunt ipa ri cã. ar. xxxij.q.vj.nihil iniquius.ſʒ ↄrinʒ cõiteꝛ te nerur. nã ptextu priuilegij nõ põt qͥs excõicato cõi care:ut in c.nalli de ſen excõi foꝛtins delictũ ſuum nõ dʒ ſibi hanc ĩmunitatẽ pſtare ¶ tio ex fine lit teꝛe collige ꝙ ſne excõicatus celebꝛet diuina ſiue ĩ geꝛat ſe celebꝛatiõi diuinoꝝ ⁊ ſiue faciat coꝛaʒ ſe ce lebꝛari gꝛauiſſime peccat ⁊ vꝛ ꝙ efficiatur irregula ris. Circa qdᷣ multũ inſtat hoſti. ſed Jo. an. conclu dit ꝙ celebꝛãs uel ↄcelcbꝛãs efficitur irregularis.ſe cus ſi ſimplicit᷑ addit. Sed dic meliꝰ aui quiſ andit dinina auctoriʒãdo ut qꝛ eps auctoꝛitate ſua fac co ꝛã ſe celebꝛari ⁊ tũc effici᷑ irregularis aut ſimplicit andit nõ auctoriʒando 7 ꝓcedit opi. Jo. an. et uolnit iſte tex dum poſuit iſta duo ſub eadem diſtic rione. ⁊ H̊ uoluit glo.ſing.in. cle.ij. de priuile.in. V. celebꝛari ꝗᷓ ad h allegat iſtum tex. z tene illam ſemꝑ mẽti:qꝛ mũiii epᷣi ĩ ᷣ errãt faciẽtes corã ſe celebrari ꝓpteꝛ pudoꝛẽ nõ obſtante excõicatione contꝛa eos lata. Yn glo m 5 ainina officia ibi ſed alia offi cia pteꝛ miſſaʒ c. glo. h̊ minꝰ caute loquit᷑nã ſeqꝛe tur ꝙ poſſet exeꝛceꝛe alia deputata alicui oꝛdini qðᷣ E ʒ. c.ij. S. eo. ubi dẽ ꝙ nõ dʒ attemptare aliqnid ðᷣ miniſterio inteꝛdicto:unð itelligo glo ꝙ põt diceꝛe officium in priuato.ſ. qnotidianum ? non annexnʒ alicni oꝛdini ſicut nõ. fnit in. c.ij.S.eo.⁊ ibi dixi. In glo. in. v. in in fi. Jo. an. ꝛemittit ad nõ.in. c. inqniſitioni de ſentẽ. ex. ſj cõclude ꝙ ſi de notifica tiõe pluriũ ſurgit ꝓbabile dubiũ tunc dʒ abſtineꝛe qꝛ tractat᷑ de magno pᷣindicio donec fuerit cenifica tus. nec ob.iſte tex. quia non exigit famam pciſe:ſʒ — diẽ fſamam ſaufficere lʒ Zrium allegarerur. ¶ Ez gl. oppo.õ tex.in.eo quod inuit dꝛiã eẽ iter ordinari um ⁊æ delegatum ut ordinariꝰ poſſit excõicare ſine ad monitiõe delegatꝰ nõ.uñ obſtat.c.ſacro de ſen. ex. Solo illa fuit al egatio partis ? non eſt uera ut dicit Inno.⁊ bñ.nam quilʒ iudex dʒ prius moneꝛe lʒ teneat excõicatio ſine monitione ut nõ.in.d.c.ſa cro. ⁊.ij.q.i.in ſũ.uel forte ſᷣm hoſti.fit ꝗr̃ia h inter delegatum ? ordinarium:qꝛ reſpecin ordinarij nõ põt allegari ignorantia ſeu defectꝰ poteſtatiſ:ſed in delegato ſic anteq;; certificetur nt in.c.cũ in iure de offi.dele.ł ſᷣm eũ excõicatio lata ab ordinario ſine monitione tenet:ſecus ſi a delegato qꝛ vẽ itẽtõeʒ delegãt.aꝛ.in.c.fi.de prebẽ.⁊ eẽt h maximum diciũ ſi fuiſſet nerum:ſʒ in ueritate non ꝓcedit qꝛ ea ꝗᷓ ſũt de inſtitia ẽt ſi exprimãt᷑ non dant certã ſormaʒ. vnñ tenet actus geſtus in Srium ẽt a delegato ut ſingula riter uoluit Inno. in.c. prudẽtiã de offi.dele.ubi di cit ꝙ ſi delegato mandat᷑ ut ↄdẽnet titiũ ſẽpronio ĩ .c.ſi ↄſiſteꝛit illum ſibi obligatũ:⁊ tenet ſnia ↄdana tionis ʒ ſibi non ↄſtet ut qꝛ forte non fuit plene ꝓ batum oꝛ h̊ ſnia eſt õ ius partiſ æ non õ ius ſcrip tum nec illa vba ſapiunt ↄditionẽ ſʒ monitõem cnʒ ſint de inſticia ꝓ h.c.lʒ de offi.ordi.⁊.c.grane ⁊ h dictũ nõ.qꝛ facit ad multa. ¶ Item ex dco hoſti. ſe ꝗqretur ꝙ ſnia iniuſta a delegato lata ni q́; tenexex qꝛ non fuit de mente delegan. qð eſt faliũ.¶ Sed oppo.õ fi. Re ⁊ uẽ ꝙ in nullo papa iſti feẽ miſericor diã. nam priuauit eum ntroqʒ epatn ut probat in. c qto de tranſlat.pla.ubi loquitur de eodẽ fẽo. So. illa eſt pena temerarie tꝛãſlationis:qꝛ temere tranſi ens de nno epatu ad alium dʒ carere utroqʒ. ſed h papa pepꝑcit reſpectu pene imponende:ꝛ celebrauit poſt excõicationem. nam propter h̊ debet deponi iuit in. c. pꝛecedenti uñ ꝛemanſit iſte epᷣs ſine epatu ⁊ po terit aſſumi ad aliã eccleſiã z miniſtrare diuina ubi alias non potuiſſet ſi fuiſſet depoſitus æ ideo fecit ſibi gratiam. . Rꝛa ternitati. Excõicatus ce ficio ſuo deponit.h.d.pꝰ deciſa cõſultatio ßo ſenſio ibi pᷣſbiteꝛos ⁊c. ¶ Mõ prio ibi pꝛeſbue ros ⁊? alios clericos ⁊c. ꝙ pena irregularitatis ca dit nedum in pꝛeſoiteros: ſed etiaʒ in alios clericos 2 cum tex.loquitur de alijs clericis ſimpliciteꝛ neri ficari debet in omnibus clericis etiam in mmori bus cõſtitutis. trigeſimaprima.diſn.c.q ſi doꝛmie rit ⁊ facit pro his que dixi in. c. ij. . eodem. ¶ Se cundo nota ibi pro ſuis exceſſibus ꝙ excommuni catio poteſt ferri propter crimen etiam ab homine quod uidetur contra nõ. in. c. epiſcopi. xj. q.iij. ſed intellige quod crimen fuit cã mediata: unde debet exponi.i.pro cõtumatia ſurgẽte ex exceſſibꝰ i ñ ſani faciendo ⁊ ſic intellige oĩa iura in hac mã loquentia pro boc quod nota. in. c. ex parte el.i. de.v.ſigni. nõ. ꝙ ſine alia monitione excommunicat us ceſebrans puniri poteſt facit quod nota. in. c. cleri ci. S 0. nnm nota. ibi poreris pro illa opi. ꝙ epiſcopus poteſt diſpenſare cum celebrante in ex cõicatione circa penam imponendaʒ ab homine.nã lebrans a bene ſopenizr ſe ſund eq ini thi boo mni iebifeſs ninli nonach'in Imdibd ſd linio⸗ iinioni väindii upun Pi feg cn enehi dan Ader onodhherneni Aind ni arerdicno denegaicn neicl. icoione no pod ben cis adninifrore ner eni inan bus iinre erpreſis vr inc. nn eſn est ui iſtexr inn AMrins deco cin n ſubeifuor iue o licſverece ner. Q M Mötanone no hot ſann böſi⸗ mOnicenoſ iod adehd' niſ d Nod ir 5Cyrdoitöſen Leric ineridtaione non enc iſpenſni⸗ ſeriporcſ wbicoln hö n il nefopenaminpone Niſci ereöſcno. ni ſ ſiener 1colnebenfcon end. ſan lmnis ineumi/, nj nn don horj vccnof döne, ie nlen znbgani uni ieniöͦeſg ingen Pbe trden Acteröng nn⸗ Ndcſcin ſgran nz, ſrenhaſnclini ii nnn 1 tit inn ri dbif N enecti i “ W r den cnchinde ae cwn nGe ancieen egeai ntrer kN Raränna mni üſeng fun andcegn ning Pwdirüde Cffice tnie hinotie tüſeprend oblgatiͦe ene ſſoci riſone on ſii Mre pumienon' in⸗ ſenp⸗ dtione Enonton lr eftolclg grererh ISan ercio heſliſe Netnd hnn ih a n. dch iſi (ded loa ifeirſenr unoczihunrrobeiite boqpinr decoce eo So. ularnonisgeninere muni lunch ange nro; rinponmnd:altraut onypurbtadpemin lecho ſie bme o minifrareiuina vbi depoſums t ie fet eaes Lrchens itar. Grans deſe t A Crel öfeat e(Wo ro pebi 1 irregnleniens 47 61d ai alos Mins iscenas mlimun Ceros W nhofi ſbos ourmma, mnoimn i hon 1o Corie.. niml iain . boc vbum poteris nõ inducit neceſſitatẽ.l.nõ quic quid.ff. de indi. Sed ſi inſtirueret᷑ actio ⁊ ꝓbaretuꝛ delictũ tũc ſenriũt hic doc.ꝙ dʒ de neceſſitate puni ri. ꝓ hac opi. põt adduci tex.i.l.iij. C. ne ſan. bap. Sed generaliteꝛ an accuſatio ĩpediat diſpenſationẽ ubi ſuperioꝛi cõpetit facultas diſpẽſandi dic ut nõ. in. c.at ſi clerici de indi. ¶ In gl. ibi deponere.qᷓ̃re ergo tex. hic dicit de bñficijs:dic ni nõ.in.c.at ſi cle rici de iudi.æ dicit Jo.an. ꝙ foꝛte qꝛ in depoſitiõe ab oꝛdine requirit᷑ numerꝰ epiſcopoꝛũ.xv.q vij. in .c.ſi aũt. ⁊ in.c.felix.qui de facili hri non põt ar. in .c.i.de hereticis.li.Vi.ſed depoſitio bene põt fieꝛi ꝑ ſolũ epʒ de cõſilio capituli:ut.xviij.q.ij.ſi qs abbaſ 7 de his qᷓ̃ fiunt a pᷣlla.c.nonit ⁊.c.quãto.⁊ ideo pa pa hic dicit de pena facilioꝛi.un ⁊ illa alia pena ipo ni põt.ſ.ab oꝛdine ut dicit glo.⁊ bene. Quid auteʒ ð interdicto ab officio ⁊? bñficio qui miſcet ſe illi be ficio an debet depõi nide Archi.in.c.ſi quis a ſuo epo xi:q.iij.qui dicit ꝙ; non⸗⸗ ECollatio benekicij excõ . ſt ulaſti. municato facta nõ tʒ.= lciẽter talibꝰ cõferẽs a beneficioꝝ collatõe ſuſpẽdit᷑ Celebꝛãs ĩ loco ĩterdicto ſi ẽ clericꝰ ſecula ris bñficijs pꝛinat.ſi monachꝰin artius monaſteriũ detrudit. h.d.pꝰdeciſa cõſulatio.ꝛꝰ reſponſio ibi cõ ſultationi qᷓ ſubdiuidit ni pʒ in tex.æ ꝑ. ..¶ NMö. pex pꝛi.lr̃e ꝙ cni denegat᷑ aliquid ᷣnegatur ⁊ ome id per quod peruenit᷑ ad illud ꝓ h.l.orõ.ff. de ſpõ. nã qꝛ excõicato denegatur cõio nõ pnt ei cõferri be neficia.qꝛ ſi cõione nõ põt beneficia adipiſci nec in eis adminiſtrare nec etiã iuuat pꝛiuilegiũ niſi in caſi bus i iure expꝛeſſis.ut in.c.nulli.⁊=.c.cũ ðᷣſideres.j. de ſen. excõ.⁊ facit iſte tex.in rõe ſui ꝓ opi.hoſti.in .c.neritatis de do.⁊ cõtu.ꝙ ↄctꝰ initꝰ cũ excõicato nõ ualet ĩ fauoꝛcẽ ſuũ:de quo tñ dic meliꝰ ut ibi nõ. ⁊ ĩ.c.ſi uere de ſen.er. G Hõ.aꝰ ꝙ adeptꝰ bnficiũ in excõicatione nõ põt ſalua cõſcia illud retinere cũ canonice nõ ſit illud adeptꝰ niſi diſpenſatum cũ eo: quod ur̃ õ Compo.i.c.qð ſicut de elec.ubi dixit q; clericꝰ in excõicatione non tenet᷑ cedere ¶ Hõ diſpenſatio fieri poteſt ubi collatio ñ tenuit. ¶ Itẽ nõ. in. v. illi nero penam imponendam conferen be neficiũ excõicato. nã ſi ſcienter fecit debet ſuſpendi a collatione beneficioꝝ.⁊ nõ.ꝙ nõ requiꝛit̃᷑ alia mo nitio pᷣcedẽs ⁊ ſic ſumꝰ ex caſum.c.grauẽ.de pᷣbẽ. Itẽ talis incuꝛrit penã ð qua in.c.cũ ĩ ↄctis ð :ele. ⁊.c.nihil.eo.ti.ſed ſ ignoꝛãter ↄtulit nulla pena pu nitur collatio tñ nõi tenet ar.j.in.c.cũ dilectus. de conſueru. In his enim qne tendũt in fauorem excõ municati nõ eſt d'ia iter occultũ æ manifeſtuʒ.⁊ idẽ in his qᷓ facit excõicatus ĩ fauoꝛẽ alterius non rõe publici officij ut ſingulariteꝛ tenet Inno.in.d.c. cũ dilectꝰ z ſequit Jo. an. in. c.i.de rep.li.Vi. An aũt excõicatis ſit auferẽda bnficia pꝛiꝰ collata. Jo. an. ꝙ ſic alle. c. cũ bone. ð. de eta.⁊ qua.⁊ ibi glo. ꝙ ſi ſteterit in excõicatione per annũ babʒ locũ taliſ pua tio Iʒ quidã intelligant de trieni tẽ nõ ꝙ ĩi loco interdicto nõ poſſunt diuina celebrari. hodie dic nit nõ.tex.in.c.fi. de ſen.excõ.li.vi.¶ Jtẽ nõ. ꝙ cele bꝛans in loco interdicto dʒ bñficio ſpoliari. dic etiã & efficitur irregularis a qua per ſolum papã libera ri põt ⁊ efficitur ĩeligibilis actiue et paſſiue:ut in.c. is qui de ſen.ex.li.vi.et per ↄnñs poteꝛit deponi ab oĩbus ordinibus ur ſẽtit h gl.⁊ bene:ſed forte fecit metionẽ ð beneficijs ꝑ ea que dixi ĩ.c.pꝛecedẽti. DOo. Z tex.ĩ eo qð dicit q; ſciẽter ↄferẽtes bñnficia excõicatis debẽt ſuſpẽdi. nam uẽ qð ipᷣo iure ſit ſu ſpẽſi per.c.cũ in ↄctis.v.epi.s.de elec. So. põt di ci qdð ille tex.loquatur ĩ cuꝛatis bñficijs. hic nero in ſimplicibus:qꝛ maioꝛ diligentia debet ibi adhibeꝛi ꝙ hic uel põt dici ꝙ ille tex. põt itelligi quãdo epᷣus prouidet ſcienter indigno idignitate morũ æc.nt ibi led ſi alij indigno utputa qꝛ ẽ excõicatꝰ ut hic non habet locum illa pena. In glo. ij. in fi. aduerte: qꝛ forte hec glo.ſic ſimpliciteꝛ intellecta nõ ẽ neꝛa ut P pter excõicatõm ſequentem poſſit excõicatus priua ri beneficijs prius hitis.nam de directo hoc eẽt cõ tra.c.i.de iudi. Sed poteſt glo.ſaluaꝛi intelligendo eam Fᷣm. c. quod allegat de etate z quali.c.cuʒ bone nidelicet qũ quis ꝑſeueꝛauit in excõicatõe peꝛ tꝛiẽni um.nam qꝛ ex hoc ſurgit preſumptio hereſis õᷣ euʒ ut i.c.fi.j.de penis:? non modicum peccauit tanto tpe ↄténendo claues ecclie non imeꝛito ex boc no uo delicto põt beneficijs hitis priuari.et dicunt qui dã quod ſufficit perſeueꝛãtia ꝑ ãnũ: ut nõ.i. d. c.cnʒ bone 2. Eꝑ.c.ruꝛſus.et.c.quicunque.xi.q.iij.ſed tiu de intellectu illoꝛum. c. dic plenius ur dixi ĩ. c.i.ð in. ubi oĩo nideas. In glo. in. v. diſpenſatum in fi.nõ. bñ gl. nam ſentit nõbilit illã theoricã quaʒ ſẽtit In no.in.c.dilectus de temp.ordi.de qua fit magnum feſtũ ꝙ ubi a iure expꝛimitur ur poſſit diſpenſari et non dicit̃ ꝑ quẽ tũc ptas diſpẽſandi nr̃ ↄceſſa epᷣis Aliij vo dicũt ꝙᷓtũ ad caſũ nr̃m ꝙ diſpeſatio dʒ fie ri ꝑ cõciliũ ꝓuinciale ſeu ꝑ patriarchã.ar.in.c.gra uẽ de pᷣben.⁊ h̊ ſenſit p boſti.poſtea diſtixit ꝙ aut abſolutio ab excõicatione erat reſeruata pape ? ſo lus ipſe diſpenſat.aut epo:⁊ tunc poterit eps diſpẽ lare. Ego puto ꝑ rõem glo.æ illam theoricã Inn. ꝙ poſt abſolutionem a quocumqʒ factam poterit epiſchopus diſpenſare dum m non ſit ille ideʒ epi ſcopus qui ſcienter contulit:quia cum peccauerit in conferendo nõ eſt dignꝰ habeꝛe hãc poteſtatẽ ut in ſimili dicit glo.in epiſcopo ſimoniaco ut.i.q.vV. pꝛe lentium. Et intellige ꝙ licet collatio ſpectet ad infe riorẽ prelatam nihilominus interueniente diſpenſa tione epiſcopi nõ requiret᷑ alia collatio.⁊ ſi põt epᷣs diſpenſare circa beneficium ꝙ conferre non poteſt ſicut dicimus in eo interponente anctoritatem per mutationi beneficiorum ad alioſ ſpectantium ut no ta.in.c.queſitum de re.permuta.⁊ in clemen.unica eo. titulo¶ Sed ſi collatio fuiſſet facta per papam forte inferior non poſſet tunc diſpeſare ex quo ſe mel Dapa manum appoſuit ſicut dicimus in eo quem ipſe oꝛdinauit:ut alius eum ſine eius licentia ad altiores ordies ꝓmoneẽ nõ poſſit ut ĩ.c.cũ ĩ di ſtribuẽdis ðᷣ tẽ. ordi. In gl.i.V. mereat ĩ fi.ſʒ ẽ du biũ q̃ſ eꝛii ſuꝑiõ hoc cãu.ſ.i iponẽda pea collatõi 2= in tollendo poſtea ſuſpenſionem inflictam. ¶ Alli qui ux Moſti. dicunt qð ſynodus pꝛonincialis aut ¶ De clerico excs. mi. Soen patriarcha ꝑ.c. gꝛane de pꝛcbẽ. ſed ut diẽ o. an. z bñ ̊ non ſumi cau illiꝰ.c.unde ibi ꝛcqui ritur bona monitio ⁊ nulla. Item nõ loqnitur ille tex. in excõicatis: ſed aliteꝛ non declarat qs erit iſte ſuꝑioꝛ nec alij doc.ſpeciſice atigũt. Sed dic ꝙ hec pena poteꝛit irꝛogari ꝑ ſuꝑioꝛcẽ imediatum iſtiꝰ col latoris ut ſi eſt inferioꝛ epo poterit ſuſpendi ꝑ epʒ aꝛ. xViij. q.ij.ſiqꝗs abbas.ſi eim ẽ eps poterit ſuſpẽ di ꝑ archiepᷣm ſuum. nam archieps eſt oꝛdinarius oinʒ epoꝝ ſue ꝓuincie ? poterit cognoſceꝛe de cri minibus epoꝝ nõ iducẽtibꝰ depoſitionẽ. Vnde põt archiepᷣs ſuſpẽdeꝛe ⁊ inteꝛdiceꝛe ⁊ excõicare ⁊ alias penas imponeꝛe ? ꝓ h̊ tex.in. c.ſacꝛo de ſen.ex.⁊ in .c.qꝛ cognouimꝰ. x. q.iij. ⁊ expꝛeſſius ĩ.c.pñti ĩ fi.ð offi. oꝛdi.li. Vj.ubi patʒ ꝙ ẽt nicarius archiepᷣi põt abñte archiepo excõicare æ ſuſpẽdeꝛe ⁊ inteꝛdiceꝛe epos ſuffꝛaganeos foꝛtius h̊ põt ipſe aꝛchieps 2 ð bis nide qdᷣ nõ Jo. an. in. c. ut litigãtes de officio oꝛ. li. Vj.ſi Vo archieps fuit collatoꝛ hͥ poterir ꝓpri us patriarcha ut no.i. d. c.grane. ¶ In glo. in. V. ſpoliandi in fi.20 eſt quia excõicatio ẽt iniuſta ligat quo ad nos ut in. c. cum cõtingat de offi. delega. et otẽnendo bãc excõicationẽ quis ligatur ẽt quo ad deũ ut in. c. ꝑ tuas.j. de ſen.ex. fruſtra eꝛgo poſtq eã cõtempſit all.eam iniuſiam. oren. Valʒ collo benelicij 1 opoſuit. ei facia qui prius fu it excõicatus:ſed tempoꝛe collationis ab ſolutus.p narrat factũ ⁊ collanões ntrinſq; partis fo diffinit ibi qꝛ. caſus xc. ¶ HMora primo legatnʒ cardinalẽ ⁊ ſic de lateꝛe poſſe cõfeꝛꝛe canonicatꝰ exi ſentes.. ſuã legationeʒ. æ geneꝛaliteꝛ ꝗᷓ bnficia poſ lit legatus cõleꝛꝛe dic ur in.c.i.⁊ in.c.pe.de offi.le. li. vj. ¶ 2; nõ. ꝙ licite põt clericus poꝛrigeꝛe pꝛeceſ apð ſupioꝛem ꝓ iſtitõne ſua ⁊ gñaliteꝛ qn pꝛeces h caſu inducũt ſimoniã dic nit nõ in.c.inꝗ de etate et ꝗnali.⁊ in.c.quibuſdã.i.q.i. 6 3 ꝙ excõicatõ nõ notat excõicatũ infamia ꝑpetua imo ea ſublata tollitur infamia z excõicatus abſolutus ẽ capax om niũ bonoꝝ ut optie h̊ ꝓbat᷑. ex qno ifert ꝙ i famia cinilis nõ irrogat᷑ ꝑ excõicationem:ſed canonica tꝗ tum als nõ naluiſſet collatio iſti facta cum ad famã non poſſit quis ꝛeſtitueꝛe niſi ſolus princeps.:.i.. auuld poſtu. nõ. Innocẽ. cum te de re iudi. In glo. ij. ibi pꝛeſumi ꝙ adbuc ſit excõmunica ius ⁊c̃.nõ.glo.peꝛpetuo ꝙ ſemel excõicaius ſempeꝛ pꝛeſumitur excõicatus niſi pꝛobetur abſolutus.naʒ qualitas ſemel poſita que ex ſolo curſn temporis ñn tollitur ſempeꝛ pꝛeſumit᷑ exiſieꝛe niſi ꝓbetur ſublata pꝛo hoc ꝛegula ſemel malus de ꝛeg.iur.li.Vj. z.l. ſi ne poſſidetis. C. de ꝓbat.⁊ qð nõ.in.c.ſi foꝛte de elec. li. vj. Et adueꝛte qꝛ ꝛeferendo hanc gl. ad tex: ſingkłarit᷑ ꝓbaĩt᷑ ꝙ ʒ fuerit articulatũ ꝙ tpe iueſtitu ꝛe fueꝛat excõicatꝰſufficit h ꝓbare pꝛeſumiinr vʒ ꝙ fnerit excõicatus iam ſunt aliqni anni ? ſic admituit pꝛobatio pꝛeſumptiua: ſed h̊ iõ quia eſt pꝛeſnmptio iuris ⁊ ſic niderur h̊ caſus pꝛo dicto bar.in.l.i.ff.ſi ceꝛ. pet.licʒ Inno.circa h̊ titubet.dẽʒ iñ puto Hiſſi mũ.nã ipoſſibile eſt ali᷑ ꝓpare excõmunicationẽ ðᷣ 7 pñti ⁊ intellige hͥ dictum gl.qn excdicatõ fuit pura: ſecus ſi fuerit ſub ↄditione fᷣimn Znno.puta ſi non ſatiſfeceris.j.menſẽ te excõico.ad ꝓbandum eni ex cõicationem de pnñti non ſufficit probare talem ex cõicationem ↄditionaliter promulgaram:qꝛ neceſſa rio non concludit qꝛ potuit ſatiſſeciſſe.j.terminum 7 h uerum reſpectu t᷑tij nolentis ꝓbaꝛe excõicatõnẽ de pnti ſecus reſpectu eiꝰ ad cuiꝰ inſtãtiã emauauit preceptum:qꝛ ſatis eſt ſibi ꝓpare obligationẽ: unð neceſſe eſt ꝙ ꝑ aduerſariũ ꝓbet᷑ ſatiſſactio ad h.li. M.de pba.? eſt h notabile dictum Inno. in. c. ſuꝑ his de accu.qð nõ.æ limita ut dicam in glo.ſe. In glo. fi. in fi.doc.circa h̊ inſtant:ſʒ ↄclude ꝙ ant qritur nũqnid ſola cõio cum excõicato ꝑ ſuperiorẽ agdhibita indncat abſolurioneʒ ad qð dicendum qð non de quo dic nt le.⁊ nõ.in cle.ſi ſummus põtifex de ſen. ex. Aut qritur nũqͥd preſumat᷑ abſolntioneʒ factã fuiſſe in prererium uigore hꝰ cõionis ? qꝛ hẽ batur pro abſoluto Inno.diẽ ꝙ inſte cõicatur ia li exquo habebatur cõiter ꝓ abſoluro maxime ꝑ ſu um excõicatorem. Alij dicunt ꝙ reſpectu cõicanti um procedit iſta opi.ſed ſi excõicatus aliquid perit 2 oppo.de excõicanione non ſufficit ꝓbare qꝛ babe batur pro abſolnto:ſed deber nere probare abſolu tionem faciunt nõ. in ſiti per Inno. in c. ueniẽs de. v. ligni. i. vj¶ Alij diſtingunt ꝙ aut factum ẽ ãti quũ ⁊? ꝓcedit opi.ant ꝛecẽs ⁊ ꝓcedit fʒ dẽm ⁊ diẽ hoſti.ꝙ h̊ opi.eſt rigidior ⁊ Vior:ſed alia equior 2= tãdeʒ ̊ relinquitlarbitrio iudicantis ↄſideratis alijſ qlitatibus.do.an.ſentit ut ſẽper requiraiur vᷣa ꝓba tio. O(ihi aũt ſatis placet ut cõicãtes ĩ nullã culpã incurrãt.exqꝰ hẽbat᷑ cõi ꝑ abſoluto:qꝛ ĩ fẽo alieno non tenet᷑ qᷓs eẽ nalde curioſus ar.in ẽgla pᷣſumim: de re.iuris.li. vi.? qdᷣ nõ. Inno.in.d.c.ueniẽs:ſed reſpectu ipſius excõmniĩcati relinquerem aꝛbitꝛio iu dicis ut dicit hoſt.nã hẽbit ↄſiderare an factum ſit antiquũ ⁊ an tẽpoꝛis curſu potuerit neriſimilit᷑ ꝑiꝛe pꝛobatio abſolutionis puta ſunt.xl.ãni ꝙ quis fnit excõicatus de facili enim moꝛiuntur teſtes ? ſolent pire ꝓbationes.j. tãtũ tẽpus. uel ciuitas fuit ſuppo ſita ſpolijs uel domꝰeiꝰ obuſta ⁊ ꝑſoa ẽ bõe ↄditio nig ⁊ ſic vᷣ ſilibꝰar.optimũ.ex nõ.i.c.illud.de pᷣſũp. Extra glo.queꝛo qꝛ iſte magiſteꝛ fuit excõicatus ex eo:qꝛ erat ↄſſiliariꝰ z fauror illorum excõicatorũ nunquid aduocatus pꝛo excõmũicato incidat in ex cõicationem. conclude poſt hoſti.quod aut extꝛa iu diciuʒ ſibi cõmunicat ⁊ in non pertinentibus ad. de fenſionem ⁊ incidit in excommunicationeʒ quia ille caſus non reperitur a iure pe rmiſſus ⁊ ita poteſt procedere iſte tex. aut iſte excercet officium aduoca tionis in iudicio ad defenſionem excommunicati ? tunc ſi excommunicatus fouet iuſtam cauſam nullũ peccatum incurrit:quia exquo excommunicato per mittitur defenſio perminuntur ⁊ oĩa illa ſine quibꝰ defenſio eſſe non poreſt ut nõ.in. c. intellexi mus de iu di. 2.c.cum inteꝛ de excep.aut ſcit eum foueꝛe in iuſtam cauſam et tũc incidit in excomũicationeʒ: qꝛ cõmũicat ſibi in crimie ar.in.c.ſi concubine de ſen. ex. ¶ Ded dic melius in hoc nltimo quod aut de fendit eum ſupeꝛ crimine pꝛo quo fun excoicatus gnonli. len u gii g beni on lune ſan o eni iyſne mienih nnt hiliod 0slvido apori Aſmi muni ſr eſein ignomi oritin cfaſchim ? kiſin leaindeis eicor. Eeodi dcho n eiͤg eicis ann onpa wo egoiei de conſticn lrſſima cua vi Iii nö dfiam imerignonn rinio ppnetpos ignot⸗ It. trrvi. d. . .? mel deen ito:r noꝛitia ſonut in nini e rner ns inej neſclanu elane nö enei Ermme ſo ct ſgiſin and ermwiſc ſeſick rfunigſhaht idbsdigſdus er geati indligendun boerins wecch⸗ lnn alis ANtormmmanicatoch incſaco eſentammn biandem derliensnnesn i. nntengo go hieg lime Imſcamm ignorn⸗ n ghoronri naſeit le clak zni iſtrer gi⸗ ſiſtnner bino Mireßeem hene poneie ne eurnn mie Pibitplaen, “ laiitti aid ngersnne⸗ nne Eiae t lich 4 aroiaugginid hert rſwn ſuſier gar g ebe te meſchmn chion loer no inc nenisde, Mngm enſenniir stenden t d Sünr orſcd thenger bini indtanis gicennistii mimr ſeve teqnſun gnn Pbrer ot öirs nli ai lpebolmori oai mobpar ig bnim Auo indcaſal uninovenm atbieno in bioicenrean ſnonn i ſomert verſiriit pie nſe Nntg dbfui n wourder ees 2 Gen ens Wousflſint P dorſn ne dir li Pini er di cne deiſi⸗ nſtr nuſt fnnnheun 8e mor lommcr in Pe buor lonmn minin iir ſoii dnnd , 4 Gnnone gpia ilte V itied de ¶ De cleri. exölt. 2 tũc ꝓcedit opi.hoſti.nt aduocatꝰ incidat in cxcõi cationẽ maioꝛc:qꝛ cõicat criminoſo in crimie. Ant defendit eum in alia cã licet iuſte:⁊ iunc licet cõicet: qꝛ tñ nõ crimine pꝛo quo fuit excõicatus incidit tm in minoꝛc excõicationẽ:ut in.c.nuper de ſen.excõi. tene menti. HM 2 ui ꝓbabilit igno DP oſtolice. rat ſe ſuſpenſum er celebrat nõ efficitur irregularis:ſecus ſi ñ pbabiliter nel ſic ¶ Suſpenſus nel excõicatus igno ranter cclebꝛando nulla indiget diſpenſatione reſpe ctu irregularitatis. alias ſecus. Ta pars ibi certum: Ealſus ⁊zc. Ars ex tex. ꝙ nõ quelibʒ ignoran tia excuſat ſed ꝓbabilis tin: æ dicũt doct. ꝙ non reqͥ ritur ꝙ quis ſit multũ curioſus in ſciẽdo dũmodo non ſit nimis deſidioſus.ar.in.l.nec ſupina.ff. ð in ris ?7 fac. igno. ¶ 17 n. ꝙ excõicano non trahit ſe cum excuſationẽ reſpectu pene quo ad probabiliter ignoꝛanté. WM. tertio ꝙ ignorantia craſſa ⁊ ſu pina dicit᷑ qn de facili potuit ſcire z non curauit in dagare.ſicut eni exns ſupinus poteſt nidere que ibi agunt᷑ elenãdo caput:æ craſſus quãdo reſpiceret᷑ ad pedes lenãdo caput:ita ⁊æ ſimili ille qui potuit ſcire 2 nõ cnꝛauit vr eſſe in ignoꝛantia craſſa ? ſupina. Ignoꝛãtia craſſa ſupina = latiſſima culpa equiperã tur ſcie t in penis delictoꝝ.ꝓ hoc eſt tex.in.c.i.in fi.de oꝛdi.ab epᷣo qui renũ epiſ.licet regulariteꝛ in delictis lata culpa nõ equiꝑet᷑ dolo ð quo ĩ.c.ij.S. de conſti.mñ latiſſima culpa bñ equiꝑatuꝛ nut hic. Itẽ nõ.driam inter ignoꝛantiã ⁊ erꝛoꝛc.nam igno rãtia ꝓpꝛie ẽ pꝛoꝛſus ignoꝛare ea que quis ſcire dʒ ut.xxxvij.di..fi.⁊æ meliꝰ diceret tex.neſcia q; igno rãtia:qꝛ ignoꝛãtia ſonat in nitiũ qn.ſ.quis ignoꝛat que tenet᷑ quis ſcire:ſʒ neſciẽtia qñ quis ignoꝛat ea que ſcire nõ tenet᷑. Errare vo eſt unũ ꝓ alio putare xxij. q.ij.in quibꝰ. Segin g mo glo. ff. de iu.⁊ facti igno.ſuper ſyica. n glo. ij. ibi abns ⁊ ignoꝛãs põt excõicari.ſentit ergo gl.hic intelligendum hoc prius precedente monitione legi tima. alias excommunicatlo eſt iniuſta: licet liget nt nõ. in.c.ſacro de ſen.excommuni. ¶ In eadé. glo. ibi audietur per lineras tales niſi poſt abſolutioneʒ ⁊c.ſentit ergo glo.hic ꝙ littere impetrate per excõ municatum ignorantẽ ualeãt ut ſaltem poſt abſolu tionẽ audiat᷑ Sriũ eſt ueꝝ ꝑ.c.i.dꝗe tꝑ.li vi.ubi tex. loquit᷑ idiſtincte ⁊ qdð ibi no.¶ Mec ob. iſte tex. qꝛ loquit᷑ reſpectu pene ĩponẽde que nõ peccãti ĩpoi ñ dʒ: ut i. c. ij. de ↄſt.nõ aũt loquiĩ reſpectu naliditatis actus. An autẽ poſſit quis abſolni per epiſtolã ab excõmunicatione.uide glo.ij.q.iiij.c.qnãto.æ quid de abſente glo.⁊ ibi nõ. per archi.xi. q.iij. in. c. cum aliquis. G. ea. glo. ibi abſoluere debʒ poſt moꝛ tem hoc intellige qñ in moꝛte appaꝛent ſigna contꝛi tionis illius delicti pꝛo quo fuit excõicatus ar.in.c. a nobis.ij. de ſen. excõ. ⁊ tbi glo.? nõ. glo.in.c. cnʒ non ab homine. eo.ti. nã excõmunicatio non fertur niſi pꝛopter contumaciaʒ: ut in.c.nemo.xi.q.iij. Et in fi. glo. nõ. glo. ꝙ ſciens ſe excõmunicatum peꝛ fa mam non poteſt allegare pꝛobabilem ignorantiam. t in. c. ſlud. S. eodem. J celebꝛat. Excõicatus mino ri celebras nou eſt irregularis:ſʒ peccat ⁊ poteſt eligere et ea que ſunt iuriſditiõis exerce: ſʒ nõ eligi:et ſi ↄfert ſa cramenta licet peccet iñ collatio tʒ ⁊ ſuũ habet effec tum. h. d. æ hec decretalis eſt quo ad mãm ſuaz ſolẽ nior ⁊ famoſior qualibet alia. nam ifinita iura ſunt loquentia de excõicatõe maiori que ĩfert ab hoĩe ur i.c.ſi quem de ſen.ex.ſed de miori q ifertur a iure: nt ĩ.c.nuper de ſen.ex.ſunt iura pauciſſima ⸗z apte non pꝛonidęẽtia ſicut.h.c. Et hec decre.põt ſic diui di pꝰ tractat de ualiditate geſtorum circa ſpᷣualia 1 excõicatũ excõicatõe minori.ſo ibi ſi tamen tractat de his qᷓ geꝛũtuꝛ ad ↄmodũ eius paſſine.ʒ tꝛactat de geſtis ab eo actiue ĩ aliuʒ ſacramentando ibi pec cat aũt. Altio quandã limitationẽ ſubmittit ibi dũ modo. Equs ⁊c. Mõ.pꝰ ex tex.quod licet excõicatꝰ maiori excõicatõe celebrando diuina efficiatur irre gularis:qꝛ amplius ſine diſpenſatione diuina exer cere non poteſt ut ĩ.c.i.de ſen.ex.li.vi.⁊ i.c.cũ eier ni de ꝛe iudi eo.li.æ.xi.q.iij.ſi quis epiſcopus cũ ſe quenti:iñ excõicatꝰ minori excõicatiõe non incuꝛꝛit irregnlaritatem celebrando. Et eſt 20 drie: qꝛ excoõi catio maioꝛ includit ſuſpenſionem oꝛdinum uñ cele brando attentat officia ſibi interdicta:ſed excõicatõ minor non indaucit ſuſpenſionẽ oꝛdinũ nel officij ſʒ tm pꝛinat ꝑticipatione ſacramentoꝝ:ut in.c.a nobiſ de ſen. excõ.⁊ ideo celebꝛãdo nõ attẽtat ſibi officinz iteꝛdictũ:ſed qꝛ ꝑricipat ex ſacꝛamtis exeꝛcẽdo offmn ideo peccat ſʒ nõ efficit᷑ irꝛegulaꝛis. ? ex his hẽs rõʒ decidẽdi ĩ pricipio decꝛe.æ duas drias inteꝛ ex cxcõ municationem maioꝛem æ? minoꝛem. quia excõmuni catio maioꝛ pꝛiuat ꝑricipatiõe ſacramẽioꝝ ⁊z cõione fideliũ z ſuſpẽdit ab oꝛdie:ſed excõicatio minoꝛ nõ pꝛiuat cõione fideliũ ſʒ tin ꝑticipatiõe ſacrametoꝝ. Seũda dꝛa reſpectu effectꝰ:quia excõicatus maiori efficituꝛ irꝛegularis celebꝛando. ſecus in minoꝛi. 2˙ nõ. ꝙ ea que ſunt iuriſditionis actiue põt exercẽ excõicatus minoꝛi.⁊ ratio eſt qꝛ actus inꝛiditiõalis eſt quid extꝛiſecũ a ꝑticipatõe ſacr̃oꝝ qua ſola excõi catꝰpꝛiuatꝰ eſt. ¶ ʒQ nõ. unũ effectũ excõicatiõis mi noꝛis.nã reddit ipſũ excõicatũ ihabilẽ ad beneficiſ conſequendum adeo ꝙ ipſa electio per quã iniciat mr̃ionium ſpuale de eo facta nõ ualet. unde nt dicit Inno.nec dignitatẽ nec aliquẽ clericatũ excõicatus minoꝛi ↄſequi põt niſi priꝰ ipſũ peniteat æ abſoluat ratio ðcidẽdi reddit᷑ ĩ la:qꝛ excõicatio minor ſuſpẽ Qit a ꝑricipatione ſacramoꝝ: ſed ille qui eligit uel p monet᷑ ad aliqð benetictũ pꝛincipaliter eligit nt exer ceat ſe in ſacr̃is eccleſie:unde cũ ille ſit pꝛiuatꝰſacris eligi nõ põt. Ex quo ifert᷑ ꝙ ꝓhibito exercitio ali cuius actꝰ ꝓhibet᷑ one id ꝑ qð ꝑuenit᷑ ad illũ actuʒ l.oꝛatio.ff.de ſpon.Cui aũt cõpetat facultas abſol uendi ab hac excõicatione minoꝛi dic ur in. c. nuꝑ. de ſen.excõ. ¶ Mõ.in. v. peccat ⁊c᷑. ꝙ duplex ẽ paꝛ ticipiũ in ſacrametis.unũ eſt actiuũ iq;tũ quis ꝑiici cipat ſuſcipiendo ea. aliud eſt paſſiuũ inq;tũ cõfert alijs. nã excõicatiõe minori pꝛohibetur participatio ſacramentoꝛum ad cõmoditatem ſuam non autem inqu antum bec ſacramenta confert alijs. nel dic et ¶ Ve derleo nõ oꝛdi.mi. mielius ꝙ potius ds agere q aliſs pfeꝛt ⁊ illud ẽ ꝓ prie participiũ actinũ paſſiuũ ĩctũ ſibi ipi ↄferunt 7 26 6. nã Vus ſacraméti deſcẽdit a deo imediate iĩ ipſum ſacramentũ: vnde licite quis ꝛecipit ſacramẽ tũ ab excõicato minori:ſed ipſe peccat cõferẽdo.qꝛ participat. Itẽ nõ. ꝙ cõicans excõicato ẽt ĩ ↄtẽpiũ ſupꝑioris ⁊? ꝑtinacit᷑ nõ incurrit excõicationeʒ maio 2cʒ:ſed bn dʒ excõicari maiori ut in fi.an aũt peccet mortaliter dic nt plene nota. in.c.ſacris quod me. cã. ¶ In glo. iij. in fi. circa hanc mam capiendo ne rioꝛes concluſiones ſcribentiũ h̊ et alibi ſciendũ eſt ꝙ multiplex eſt ſuſpenſio a diuinis. nã quidã ſuſpẽ ſi ſunt a dininis quo ad deũ tantum ut ſunt ↄſtitnti in peccato moꝛtali: qꝛ peccato durãte non debẽt ſe ĩ miſceꝛe ſacramẽtis participando. ut in. c. fi.ð coha. cle. æ mu. ? iſti celebrãdo ſᷣm oẽs nõ efficiũtur irre gulaꝛes qꝛ iuꝛe nõ cauet.ut in.c.is qui ꝗe ſen.ex.li. vj. ꝛ ẽ:qꝛ diꝛecte nõ ẽ eis officiũ intdictum a inꝛe licʒ peccãt participãdo. quidã ſunt ſuſpẽſi a deo 2 canone ut canon ſuſpẽdit quẽ ꝓpt᷑ peccatum ſuũ. NQuidã ſunt ſuſpẽſi a deo ⁊ ab hõie ut qñ pꝛopteꝛ peccatũ hõ ut index ſuſpẽdit quẽ ⁊ iſtius ſuſpenſio nis duplex eſt effecius nel ſpẽs.nã quedã ẽ ſuſpẽſio minoꝛ ⁊? qdã maioꝛ. ſuſpẽſio minoꝛ ẽ illa que pᷣuat a paꝛticipatiõe ſacramẽtoꝝ tm ut eſt illa excõicatio minoꝛ qꝗᷓ Shitur ex participio cnm excõicaro mino ri. Idẽ eſſet ſi index excõicaret quẽ minori excõica tiõe.ut in. c. engeltrudã.iij..iiij.licet illa non ſit in nſu inquãtum feꝛt᷑ ab hõie. Suſpenſio maioꝛ ẽ an inf̃dicir officiũ ſen exeꝛcitiũ oꝛdinũ ut qꝛ iudex ł ca non ꝓpt᷑ peccatũ alicꝰ ſuſpẽdit eũ ab officio ſuo. ſuſpẽſus minori ſine a canone ſiue ab homine non incurrit irregulariratẽ celebꝛãdo peꝛ ꝛ2eʒ ſupradic tam ⁊ põt eligeꝛe ⁊ exeꝛceꝛe ea que ſunt iuriſditiõis ꝛ illa ſuſpẽſio ꝛefert᷑ ad participiũ ſacramẽtorũ. e ſuſpeuſiõe vᷣo maiori.adneꝛte qꝛ quedã ſuſpẽ ſio fit ꝓpteꝛ delictũ quedã ꝓpt᷑ defectũ qdaʒ pꝛopt᷑ infamiꝗ. Souſpenſus maiori pꝛopteꝛ delictum effici tur irregularis celebꝛando quia exeꝛcet officinm ſi bi inteꝛdictum: ⁊ iſte eſt caſus in dicto.c.i.de ſen. excõica.li.vj.⁊ in dicto.c cum eterni nbi etiam peꝛ Jo. an.? iſta eſt cõmunis opinio ⁊ uera concluſio: licet quidam contra. ¶ Suſpenſus ueꝛ0 pꝛopteꝛ defectum puta quia erat illegitimus nel quia pati tur defectum in coꝛpoꝛe pꝛopteꝛ quem pꝛohibetur pꝛomoneri iſte celebrando non efficitur irregula ris: ſed peccatr quia non eſt directe ſibi inteꝛdicta executio officij et iure non caneiur ꝙ talis efficiat irregularis. (Suſpenlns ueꝛo pꝛopteꝛ infamiam ſi directe a ſuperiore eſt ſibi inteꝛdicum officium efficit irregnlaris celebꝛãdo ut in.d.c.i.ſed ſi nõ di ꝛecte ut quia in inꝛe nõ dicit᷑ quod notorie crimino ſi nõ debẽt celebrare ꝓpt infamiã ⁊? ſcãdalũ quod oritur in populo ⁊ iſte ſic celebꝛando non incunꝛit irregularitatem. qꝛ directe non eſt ſuſpenſus a iure nel ab bomine:ſed eſt quedam probibitio propteꝛ ſcandalum enitandum. ¶Ex bis infertur ad que ſionem nunanid notorius fornicator celebrando efficiatuꝛ irregularis. Inno. tenet hic ꝙ non/ idem in. c. ſicut de coha.cle.?⁊ mu.⁊ ĩ.c.tanta.j.de exceſſ. prela ſed hoſti. ? Jo. an. contra ut nota. in. c. cum eterni ⁊.c.i.prealegato:unde tota difficultas conſi ſtit in nidendo an notorins fornicator ſit directe ſuſpenſus ab homine nel a canone in penam an ſit illa ſuſpenſio indirecte ut quia alij probibentur an dire ab eo diuina ut facilius reſipiſcat ⁊? circa iſtum articulum dic plene ut dico in.c. neſtra de cohabi. cle. æ muli. ubi propria materia. ¶ Ex predictis in fertur ad queſtionem nunquid conſtitutus in pecca to poſſit elegi in prelatum.? uidetur quod non: qa in eo ſubeſt ratio littere ſicut in excommunicato mi nori.nam eſt priuatus participio ſacramentorum quo ad ſe ut in. c.fi.de coha.cle.? muli.⁊ ita nidet᷑ concludere Inno. hic licet in contrarium facit tex. cum glo. in. c. ſicut de inreiurando ⁊æ in.c. archidia conum. xxxv. di. æ ſatis puto poſſe diſtingui inrer peccatum grane ⁊ lenue ut primo caſu impediatur ſecundo non. nam inuolutus in peccato minori ſeu leui de facili ſurgit.non ſic eſt in excommunicato minori excommunicatione: quiatillud eſt uinculum contrarium ab eccleſia æ requiritur abſolurio. In glo. in. V. inriſditionem ibi tam ab officio quam a iuriſditione uli ergo iſta glo quod ſuſpenſus ab of ficio non ſit ſuſpenſus a iuriſditione quaſi iuriſditõ ſit quid ſeperatuʒ ab officio ar. in. c. mſmiſſã ð elec. ſʒ Srium cõit᷑ renerur in.c.cũ dileciꝰ de ↄſue.hʒ eni inriſditio ↄnexitatẽ cũ officio pꝰ collationẽ ordinis Vñ ſuſpẽſus ab officio intelligitur ſuſpẽſ ab oĩ iuriſ ditione.nam illa opetit rõe officij ? de h dic plene ut nõ. in. d. c. cum dilectus. In glo. i. v. ciet ibi ſʒ nõ credo ⁊ hãc opi teneas.ni ignorãtia eligetiuʒ non dʒ; prodeẽ excõicato facit qð nõ.i.d c.cũ dilec tus. Et in fi. gl. Sriũ cõiter tenet᷑ ̊ ⁊ i.d.c.cũ ĩ ↄct. Iʒ enĩ eligẽdo ſciẽt talẽ excoicatũ peccẽt nõ m incur rũt penam illius.c. hʒ eni locũ illa pena ĩ calibꝰ tan tũ ibi expᷣſſis.de quo plene ꝑ Jo. an.i rla. odia de re.iur.li.vVj. in mercur In glo. i. V. dũmodo ĩ fi: 7 iſte ultimns intellectus plꝰ mibi placer. nã primꝰ ẽ nimis rigidus cũ regł'r criminoſꝰ nõ ſit ſuſpeſus a collatione ſacramẽtoꝝ ut in. c.fi. de coha.cle.æ mu. nec alij ꝓhibẽtur reciꝑe ſacramẽta a criminof ut ĩ c. uẽa de coha. cle. æ mulie. ubi ponimr caſus ſpalii tene menti. ¶ He clerico non ordinato miniſirante. Kica. Saora uiſum eſt de ordiatis celebrãtibꝰ pꝰ offi ciũ int᷑dictuʒ ↄpetẽti ordie nũc ſubnectit᷑ de non or dinatis miniſtꝛãtibus oꝛdie non collato. j BHiene eſt et ſic ſũ J quis * mo. Cleꝛicus mini ſtrans in ꝑtinẽtibus ad ordinẽ quẽ non hʒ deponendus ẽ et aplius nõ ordinandus. h. d. Caſus æ ceta ¶ Hõ p ꝙ non ordinatus temez exercẽs offieiũ ſpectans ad ordinem quẽ ñ hʒ ẽ deponendꝰ. dic ẽt quod tenetuꝛ pena falſi ſiẽ non habens dignitatem 2 ſimular ſe hr̃e ilã ⁊ utit᷑ illiſ inſignijſ ut ĩ.l.eos.ſff. de fal. qð facit z eos qͥ i ꝛemotiſ ꝑtibus neniẽtes ð Einer onpronnove palalinbio hoe nio ſc bů coſllani r eni mntuns heli i miy mlec licd liier aii dgnian Ghre ſe ine b ltto tiin rciei Nino Hiſne inbifois ni dih ſEede ogncrin Nhean iand NA Brlihen dele wii ra ci no ſcelerd lueſoni:n no in c.cl ſe dſpelare ci no oꝛdin⸗ ſbioffn Yn in c dlen nuith al iib lys ſrrc̃ o mimo mmnff ſhi gm gahett Nlng ceronun pnn nntlig e tnſulchtoni m⸗ hnnd cLedrns dehe i nnimicr Gelinil gobiecl ilhelnine bent cie benici die⸗ lurereſs in di oſ e apreſitg niſt 4 he hubebz lſgo inais . itinerdin,,„ eui ronf onan, lſiatn rnlo poſ nine gn nrn dan n 4 ſnan dG nonn e . fone la⸗ ni genpem ſtudij De derj lalin 1i drob nn dijs dicũt ſe 0 clerico n 6eſn li ſe 60 o⸗ ſolee hnn 1 k. Sed op. eſſe doc.ubi 15 or nehlurh ke d c. ubi no ſũt tent hunn ſac k ſar anid precicee icit epi ũ qñ i acon?. S ex clericꝰdi conſt lcrs epiſtolã i ſolẽni app o. f. ic dici . mnenid unngi 4 ceret miſſa ã nel nõ di ni ap fm hoſt. gic i t ldaci⸗ pe . eret miſſa: ſecꝰ 6 dia paratũ nõ .dic iſtũ acit ꝓb ſen nrnod e par :ꝛſecꝰ aũt qñ con?enã nõ ſubdi d abile d inen loc none atu dicer it qñ ſi nãgeliũ abdiacon? e collatõ ubiũ 2 &e Anentorhdon itendit lr̃a dũ er de ui. ? h eplam ad olẽni ap obabilit a mi. ¶ N eʒ eoꝛu oↄfeni nbi K Anla fum ligit leaʒ tri dicit abijci⸗ o. cle faci debe ſ dubitagur an 5. Bic reg m. facit gintonm uce⸗ ligit Eaʒ trip icit᷑. pꝰ ijciat de ec ſtio cit. c at ↄferri i atur an bic regula q nõ. re Aionn 4 pcede cit. p e ecclel tio r. „7 2 faci erti inte ſact̃ m q8 .Z O.1 röurnd eg. nte moniti ꝙ põt abi cleſia zc qro qd ſ. it.l. fi. E. rueni m quo ubicũ 01 4 ꝙ pote . nitione. 2* t abijci c. hoſti. i. unz 27 1 .. de h it deber 5 de n, 95 n acc . rit deponi 2 ρ ꝑ excõicati intel ſ. illa fui ere. inſti ad ca eceſſitat. ddni intellect? oni. ar. i poterit pꝛi icatiõʒ pꝛi acto i it maxima i i. nbi ille i wtelam . i t plꝰ mihi .in. C. i. 7. i pꝛiuari bñ Paa?29 gnoranti xima i iille ↄferri. no an ana. ꝙ nunꝙ; mihi pl Lel. 7. i, „ i bñficio.5 .ff. pro ntia é gnoꝛanti ignorab i. na n ieoan P chz ampli 3 Ppft id j. ti. i. i lo.5 Ai ſocio nalch anſſin, ſi at nomé Phetonnde mpliꝰ oꝛdi id qð ſequit iſte ulti ltio nõ 2 qd nõ.i punibili ic hᷣ cãn i 16 honſe cſ Cand inon oꝛdinari 5 ſequit᷑ in Ir ltimus iri n0. n6. in ilis an i ho. 4 . ri. ? in Ĩa dũ di diſpẽſatiõ quod ordi .c. ab 2cor. tex. c 7orir, Uina Ss. on Se⸗ conn in raꝛe i ordie ſi re nõ . —– ips: ſed in bñ pꝛomoueĩ lebrãs 4 miſſaz ce glo.ij. in fi Ja ſun. gie ſic ſuſ 5 poreſt ſi buntzaſp nh iſio, ſc n ei poterit ? daconati een dotiũ P. e tzin nno. in. c nel lrao lks⸗ go goc ſ Canm 4 tex. penã e i cõſultati cũ eo diſpẽ uſpendit zdixi iſtuz ñ ppelli el non ẽ Eſarie. 4 J — 34 ſſſen, r. penã exercẽti tationi iſpẽſari it ad t ante aduè opelli E2pο CS — inſi ſſoebef iz e aafeltle ſoectd i. caſus ⁊c ri. Cois di noſtrã aduẽtũ ad fuãdã cõ s alle. 1 in fſnſſide⸗ epʒʒ diſpẽ aliq di ignitatẽ até quã no n ubi di er d Jetridunʒ ar. i no N et. diſpẽſe ignitatẽ tatẽ c quã nõ h . otum caſti cunt oc.in.c. 3 ar. in L — ovec . nit 2 are poſſt. . tateé habi — onſequi ĩ 3 g aſtitatij quod o d c. cum oli .c. ad . — 1adn rs i nõ oꝛdis e circa bij itã ui imo are an is. nam ſi rdo ſe olim d . — chedd icn gon ſoẽſ. ꝛdiatꝰ = dicit ca bñficiũ ci Seend din c.iñ te pub m ſi ex acer hab e cle. onclignerſcdi cinis ſpẽſaꝛe in bñ icit J ciũ cũ e ũdo nõ i. fortiu ertatem preſſe n et annert; Bmndicm ic h ii. d bñficijs. nã nno. ꝙ epeo 0 qui mini din s non noto on po exuz airdeoffe Gindt 7 e cle. pu . .nã diſpèé P epo Iſi miniſtr. , em:ſed poteſt taci continenti teſt ſe 13 1 ed in. H. bq ng. in d pẽſar cũ q̃ſi ſemꝑ li E ri. A glo. i. q. i tacite ſuſci entie. obli lens iepge vV. hãc mã uel. 2 i t cũ homici P licʒ di .Aꝛchp. i o.i. q.i. pueri nſcipi ut. xx. q.i e 1go ſ lt hic 2 G mãm in fi 2in. c. ſtud micida: gn pube r. ibi pẽ hu⸗ neri tene endo ſa n.t⸗ itenens ignorii, G 7 Hull.i ſ. l. n. glo leat. 1. di 3. ec. ertate uu! ug. tene t doli ca crum or tnets ſigginn ihin xviij. nã cũ pe. ti. d .⁊ bãc opi.ſe⸗ In clericali t tener 1quod paccʒ uo hi ,i0 luſpéſi cũ nõ di de legat opi. ſequit gl. eti 17 tuan E clericatũ ant ill obliga nſtn cd d ig ain peſionẽ: iſpeſer cũ o. F. nũ equit hoſti tiam cred c tenetu atu 79 e adnenit ü mißtig lij ſe diſpẽ e: ut nõ. in cũ oꝛdi c ondedũ.i. i. opi edo fuiſſe r conti audere pri nieéte n to/taN . e diſpẽſare cũ in. g rtia g n ondedũ.i. v pi. appr e den nere ali. priuilegi oiami et ni ſibi offn re cũ nõ .clerici. S. ti miniſtra V. gari i obo. nente J. ias ſe⸗ egio kr prur. offn 1n0 02 . .B. I. ate ri in alij quan nno ¶uS et lenen edece SH er aie ſe dous ur nd, oor ganagef i krod are cũ nõ i quibꝰep e tẽ i uſu pub amen in nota nno. i x po — ligi s aina erg odrnngtari ret ſa ſtennen Pabage n oeſrnt gere fnnne deer iacannen daneonn en gog diſpe en db. ab di tinere der oncnuan enan⸗ cum ne Crürine⸗ rſoched iſpẽſet cir. tn ꝓur i let circa b põt in nuexun citur ꝗ eſt renuci undi et i glge 4 ca ſuſ⸗ intelligit eneficiũ tel def⸗ n qꝛ ill uod oꝛd cisre ei a& igno uint dinatꝰ cel uſceptionẽ git iſte ũ 2 ut nõ efectus ud ner o hab ei qð neſci Gec⸗ A... Qinari ebrans né mai tex. no 20 etatis um ſi ali et uo neſcit . Delanminalininftti dinari. ut. 5 debet abij iox oꝛdinũ n autẽ i nod griger err kei lud non im. otinẽti um 2 cir. nlatiue: .C. nõ abii nunc prelbi .duo nidend ne ordini entie taci libeutang beneficiũ :qꝛ diſpẽ abijcit: vñ i or mit iteratu a ſu inis ſacri. 5N b imeex iciũ. Iiẽ iſpeſabit ci vñ itelli inpfdbus aaginenn unt nunqui acri. hn nõ eſt i pꝛeſſis: ut in Nté eps no circa di 4 near col sD ordinib teꝛius ſa. quid ten S lne ninihme n. quẽ iuꝛe expꝛeſſe t in. d. c. cũ nõ diſpei acona collatio nibus nõ f acri ordi eat colla uẽ habeb pꝛeſſus niſi c.cũ dilectꝰ elat niſi cerdoti oꝛdini rcepti orginis pri iſi ci ect?. Sʒ i 1 ca tio. ad pri nis epi tis ¶¶ S inis pri Lonlmßltſiß off Se derleo alijs ſecus iciũ 2 ordi us ordie net collati communi on pꝛcced d te ini iui ne ¶ Be clerico eſt . inem miei ʒ ut ĩ litte o licet no iter tenetu ente ſa Aemon oolu⸗ Cenn per ſaltum ſelus eecſena ge t f n debeat reun glo on lolub. . Duia imerch m pꝛomoto Hi vta nen Sen non danr hnt fm Dng en talem = 2 n& . Ee . 1 A 4 . . 61% 6 ig geckaſi 6 onetuneerſte miſtrã — minofes ord pri . 5 . 4 . ⸗ 2 - . 1 11 . ,IR . w aica i incipit loli ma Riepi poſt Bicz iterdũ pᷣpoſter arti. v. 7 Gno Kacd 1 P q pᷣuſ D i.: an iu de gnahistialll, .- icitudo 2 ibi plene habeĩ pcedeiẽ ſequit cꝛoꝝ oꝛdi reuit concl quarto ſe eat mõeſ õdĩ 6 Genmlki ifl i optime glo ljicri k. roa fatipe,Ab udit no ſenenriszi ies a baint Beli quod alrerg :qi poſteta mioꝛes pꝛiꝰ de necclſnaae ie mimnd,h, de ſubdi ttere. Qui igno teſtne in poteſias “ dur aiſine babear r aſe en c e ſubdiaco ler per ran po acꝛorum inoꝝ oꝛdi te 2 ana nõ ignat iz hedan li Psrde⸗ in ciae atn fit preſb r ſalium S dmiug. Nem non mainelt ſcparar reqrit —æꝗÄ gn⸗ Sis diniſi 5t ſecũ i conũ oꝛ Ner poſt tn ? rati itur in ſu eſt dubin rata a i nhale oꝛdinũ rk⸗ ibi ieſtcnarto ? poſtea none itroduer⸗ Jrẽ H ſicut Kuſße inkerio⸗ lumlns . Trnigei iuir, aene ai rie glo. v renn t eut i. c. de bis, perioꝝ e in intel Seanndo n ienea ictatolran . ge arergos Mailend alzia . 6. aſſe cit. c. ſollici cas di. nij . os qs eti ꝛdinig ep net᷑ cõi .Qi. ertio b .ſollicitud i. nã ppo qo etiam tei epali iter cõ 0 do. . poſteratio i tene alls. odi tra nolom vioꝛ ebene⸗ ereennions clarone wai enge 1. c. loquir tionẽ.nõ cordtunniz non o. lij 5 iprcfiose nr. rendre ordn ſi,alrein; Laige: cicg iecp n inis ealie n gl. qr i Z. l. 3 il t P non acgeg lis non an qui n6 ¶ De eo qui furtie. oꝛ. . põt epalẽ oꝛdinẽ: I̊ caracteꝛ bñ i rimir ex colſlatiõe oꝛdis epalis ſine ſaceꝛdotio. 7 glo. qᷓꝛo ꝗqit᷑ oꝛ dinabit᷑ ille qui ignorat an fuerit ꝓmotus in diaco natu. So. oꝛdiabit᷑ cũ illa ꝓteſtatiõe ſi nõ es oꝛdi natus te oꝛdino ⁊c. ꝓut fit in illo de quo ignoꝛat an fuerit baptiʒatus: ut. nõ.in. c.ij. de bap. ¶ Me eo qui furtine oꝛdines ꝛecepit. Heica. nteꝛdũ qͥs oꝛdiat̃ ppoſteꝛe ⁊ ꝑ ſaltũ et de his q̊ uiſũ ẽ:qñʒ vo qͥs ꝛecepit oꝛdinẽ furtiue.i.ſine oꝛ dinatiõe ⁊ licẽtia ſuꝑioris.⁊ ſine exaĩatione:ut quia ingerit ſe cũ multitudie oꝛdinãdoꝝ ignoꝛãte oꝛdina toꝛe æ de h̊ nũc nidẽdũ ẽ:ad mãʒ facit.c.ſalomitane .lxiij. di. 2. xx.q.ij. lugdunẽſis. Abbas. Enien 8. Qui furtiue ꝛecipit oꝛdi nem:ſi S h̊ facietes lata erat excõicatio ſine diſpẽſatiõe pape in ſic ſuſcepto miniſtrare nel ad ſupioꝛẽ aſcẽde ꝛe ũñ põt:ſed ſi excõicatio lara non eꝛat eps ⁊ abbas poteꝛunt diſpẽſare. ̊. d. cum duobus ſequẽtibus. prima ꝑs narrat factũ fa ibi uñ ponitur ꝛeſponſio diſtinguẽs. æ fa ſubdiuidit. ttia ibi ſi vo. caſus ⁊c̃. 5. p ꝙ furtine ? clãdeſtine oꝛdinatus ſiñ exa minatiõe ⁊ cõſenſu ſuꝑioris ꝛecipit ueꝝ oꝛdinẽ: ſed nõ hʒ executionẽ illius oꝛdinis niſi ex diſpẽſatione. Secũdo nõ ar. ꝙ archidiacon uel inferio⸗ platns põt excõicationẽ ꝓmulgaꝛe ⁊ hẽt iuriſditionẽ: ð q iñ dicendũ ur nõ in c. aꝛchidiaconus de offi.archi. 2 in.c. enm ab eccliaꝝ de offi. oꝛdin. ¶ Hõ. reio ar. ꝙ appellatiõe pꝛelatoꝝ ↄtinet̃᷑ archidiaconus ut patet ibi pꝛelatoꝝ ⁊c. ſed põt dici ꝙ papa h̊ h ideo expꝛeſſit ad maiorẽ mentis coreggt Ao. anaeto ꝙ ſi incidit in irregularitatem miniſtrans pꝛimo in teꝛdictũ:ita ſuſcipiens oꝛdinem in excõicatiõe.⁊ iſta eſt 25 quare cũ oꝛdinato poſt ſniaʒ excõicotiõis ſolꝰ papa diſpẽſat. ꝓ h.c.cũ illoꝝ de ſen.ex. Itẽ nõ. ꝙ licet ingꝛeſſus ꝛeligiõis non tollat Zcium ⁊ irregula ritaeem ex pꝛoprio delicto pꝛeber i ſaciliteien diſ penſandi de quo de apoſta.c.ij Atẽ nõ. caſum in quo ꝑmittit̃ epiſcopo diſpẽſatio æ cõclude ꝙ aut ercõicatio non eꝛat lata et tunc eps põt diſ penſare iure ſuo cũ illo furtiue oꝛdinato. ſi neꝛo excõicatio eꝛat lata ⁊ tunc ſi intrat ꝛeligionem põt eps ẽt iure ſuo diſpẽſare:ſi vo ꝛemanet in ſeculo ⁊ iunc ut pꝛo monear ad maioꝛc oꝛdinẽ ꝛecepto ſolus papa diſpẽ ſat. Idem ſm Jo. an. in oꝛdine furtine ꝛecepto. ſʒ in alijs prius habitis poterit eps diſpẽſaꝛe ⁊ boc facit iſte tex.in fi.iũcto.c.ſe. In glo. ij. in fi. con clude melins ꝙ de iure cõi archidiaconꝰ excõicaꝛe nõ põt nec fundat intentionem ſuam niſi ĩ duobns qᷓ nõ. in. c. ad bec.in. S. in quadã de offi. archi. In alijs Vo ſi quid pᷣcipit archidiaconus h facit de in re ſpãli ⁊ cõiteꝛ officiũ archidiaconi conſiſtit in con ſuetudine ad hoc qð nõ. in. c.ij. J.ti. ꝓxi. Excõmu nicare vo nemo põr niſi ſit index eccleſiaſticus et pẽat ſubditos ad h.c.i. de ſen. excõ. li. vi.facit ad h c. archidiaconus de offi. archi. ¶ In gl. in. v. diſ penſes in fi. opi. glo. nider magis cõis ⁊ plus mihi placet ut tunc ſolns papa diſpẽſet qñ excõica erat ꝓ nulgata ĩ Zfacienteʒ qꝛ tunc iſte ordinatus ẽ irre gularis: ⁊ intellige qð fuit excõicatio per alia uerba qᷓ; recitetuꝛ in tex. ſecus puto ubi fuiſſy facta ꝓbibi tio ſimołr ſub pena excõis qꝛ tẽ ceſſat irregularitaſ. . ¶ In glo. fi. ibi non tuo iure æc. unſt g glo. ꝙ etiã cum intrante religionẽ nõ poſſit eps diſpenſare cuʒ recipiente ordinem furtie ubi excõicatio lara fuit ta mẽ uf tex. innuere oppoſitum:ſʒ ꝓdẽo glo. faẽ rex. ĩ c.fi. j. eo. ꝓpe.fi. Nec ob.c.ij.de apoſta. dicit eniʒ ꝙ ingreſſus religionis non tollit defẽm ꝓueniẽtem ex ꝓprio delicto ſʒ tribuit facilitatem diſpenſandi 2 ita loquitur bic.ſi enim non iutraꝛei religioneʒ pa pa non diſpenſaret cum iſto ʒ poſſet. ⁊c̃. Summatuz E Bm. h. lator. . Proxrtmo prima ps narat factum. cui fo Bundendo diſtingnir ibi qꝛ nero. Caſus ⁊c̃. S primo oð quatuor minores ordines licite pnt eidem eadẽ die conferri ſʒ ſubdiaconatus una cum minoribus or dinibus eodem die conferri non dqʒ ðᷣ quo in. c. iij. 5̊ů de tẽp. or. An ãt accolitatus ⁊ diaconatus poſſit conferri eodem die?z breuiter dic ꝙ non q regula riter ſuſ ceptio plurium ordinum eodem die fieri ñ poteſt: fallit ramen in qnaiuor minoribus: ut in. d c. iij. z. C. dilectus ⁊.c.litteras.eo.ti. ¶ Vlrimo nõ. caſumin quo abbas poreſt diſpenſare ⁊ regulariteꝛ Fm Inno. ? hoſti. ? ẽ cõis opi.ꝙ abbas uel alius prelatns inferior nunquam diſpenſat niſi ĩ caſibus iure expᷣſſis quia grauiora ſũt reſernata epis ad hᷣ cle. i. de puil. x. c. at ſi cleri. in S. de adulter. de iudi. nubi plene dico ⁊. c. cum cx eo.de elect.li.vj.? B ddic mm tene perpetuo menti quia eſt ſingnlare. ¶ In glo.in fi. quidam tenent oppoſitum:ſed dic ut nõ in. c. i. de temp. or. ubi ponuntur opi. propter dit ficultarem opinionum facta fuit hic mentio de con ſuetudine loci unde ad hoc ẽ iſte tex. nõbilis q; pbi ſubeſt ↄſuerndo loci licire poſſũr qᷓnor minores or dines oferri. nã ↄſuerudo ĩterptatr᷑ l.nt in. c. oum di lectus de conſue. 2 i.l.ſi de ĩterpreiatione.ff.ð legi. notuit Summatum eſt. 5. c. pꝛi mo. Comunnis diniſio ſecunda ibi ↄſultationi. Caſꝰ zc. ¶ WMõ. primo ꝙ clerienſ nunius diocef põt accedere ad epᷣʒ alterius dioceſim ⁊ ab eo ordines recipere:ſed h̊ in tellige obtenta prins licentia ab epo proprio.al or dinari non põt ab alieno epo ? ordinams ⁊2 ordi nator p unirentur: ut in c.i.⁊.ij.⁊ fi.de temp.or.li. Vj ¶ Secun lo nota ep̃m poſſe adiunare diſpoſiti onem canonis per appoſiriouem pene unde ſi canõ aliqnid prohiber penam non apponendo põt epᷣs per ſtatutum ſuum penam apponere:quia tunc non derogat ſed adinuat diſpõem canonis. pro HB. c. ut aĩarum de ↄſti. li.vj. ⁊ nõ. plene Jo. an. i.c.fi. de of fi. archipꝛeſ. uide glo.in.c.ne ꝛomani de electio. ertio nõ. ꝙ licet duo oꝛdines ſimul confeni non pñt collatio tñ tenet ſed executio inteꝛdicit᷑:nõ eꝛgo impedit impꝛeſſionem caracteris ſimultatio ſic nec furtiua receptio nec pꝛepoſteratio.ſed omnib? bis caſibus imp editur: ut ſupꝛa titulo pꝛoxime mn ſyobri iubi ne ierſiſarendn ail ſui n⸗ no ſt luertos ſe ip ennunmniſ ſffein p⸗ Jn nen he zb⸗ uincldoze ut ho ou cnl · Oſiri wropponi abale oti tioir int ſurni ann o geeln pi oi in elei mi inii In ſgli Kooiroudli didt Otoſeca dene Pone gamre o ſter os añ lerhabenntp höſio n i 1 if.g. dij in. mia. An ibneo. ric luis pord lenas i ffcilinu eſlro⸗ til j ne cllt us nuc iſeon uũ r opni llclud epboſti i c ie nliniſimii zinsin br ihllontü de od i Lere ndi tmideſce Niagr (Naufin Nahton On ſimizuuns l Moſre ſvbiſet en lſy ck gerei le mriyſiblioy nir ſi y, . Wbriwy. t ueni ebmnizer 8. pars biſe e ee biſe unkümimn ncſſoſti⸗ lißen dinen ieing untrigong, 5Wera. dr. Oummmi nann Nieen ife Zncdende enVonod leir recn enec unn umn minoribos or rinonchvo nc ii. ms ? Cgoluns oſit rdeorenev inn cocende ſeni migoribusrr in. twi. (Utno . hocwe trrten Wes d dis Apeſnnſi Ctdes 1ſürteſananche ud in Ngeadoler deſcci, reo decea.. eh d gninc ſrine W poſinmiſalde / nur oper owprr df Githiememio de con ſrter nöbſis dbi ſirinor ninoleset rilmntt anidlenid ⸗ „Oemmamm uthi no. Komms gnin lenoni ⸗ ſoeef po⸗ rlnt / ordnnes mmi n 2 ”õ õ ¶ De cxceſti. pla. c. i. ¶ Mõ. ꝙ recipiens oꝛdinẽ in excõicatone nõᷣ põt miſtꝛare ĩ oꝛdie ſic ſuſcepto ẽt de licentia epi. facit iſte tex. ꝙ ẽt cũ itrãte religionẽ n poſſit eps di ſpenſare.nã hic mãdat᷑ ut faciat de licẽtia pape ipe eꝛgo de iuꝛe ſuo nõ põt. ¶ In glo. in. v. miſtrante ibi qaꝛ ſũiam excõicationis.ex h̊ ſoluit Zriũ quod poſſet foꝛmari de.c.as de tẽp.oꝛ.ubi d‚ recipiens ſimul duos oꝛdies ſacꝛos ſuſpẽdit᷑ rin ab executiõe ultimi oꝛdinis ſic fuꝛtiue recepri ⁊? hͥ ſuſpendit᷑ ab oĩ bus oꝛdinibꝰ. nã hic loquit᷑ qñ excõicatio pceſſit et lic iſte eſt effectꝰiꝛregularis.ſj̊ nbi excõicatio nõ pꝛe ceſſit hʒ locũ Zriũ. n glo. fi. ibi cũ de ſuſceptis oꝛdinidꝰ itellige h̊ fm hoſti.quo ad oꝛdies furtiue ſuſceptos.nã ipſiꝰ ſuſceptis põt epᷣs ſuo iure diſpen ſaꝛe niſi pceſſiſſet excõicatio:ur. 5.c. ꝓx. ¶ E glo. queꝛit᷑ quidã fuit habitꝰ ꝓ ſacẽdote nũc opponit ꝙᷓ nõ ſit ſacerdos iſte ñ põt alit᷑ ꝓbaꝛe ſe eſſe ſacerdo tem nunquid ſufficiat ꝓbaꝛe illã cõmunè reputatiõʒ Jnno. refert hic duas opi.quidã eniʒ dicũt ꝙ ſic: ut in. c. illud ð pᷣſũp. eoꝝ. ꝗᷓ ibi nõ. Alij vo dicũt aut epᷣs mouet qõnẽ ⁊ tũc iſte dʒ ꝓbare ſe fuiſſe oꝛdiatũ.aut opponit᷑ ab alio z tũc ꝓcedit alia opi. boſti. diſtinguit int᷑ factũ antiquũ ⁊ recens:ut in an tiquo.ꝓcedat pꝛia opi.æ in recenti ꝓcedit ſcdᷣa:ſed pot dici ꝓut ĩ ſimili.nõ. Inno.in. c.uenies.de uer. ſig.li.vi.ubi notabilit dicit ꝙ ſi mouet᷑ qõ ð qlitate etrinſeca iheꝛente ꝑſone pura ꝙ talis non ſit noõriul ꝙ aut ẽ qõ ĩter alios ⁊ tũc ſufficit ꝓbare ꝙ ille cõi ier habebat᷑ ꝓ nõrio ar.iĩ.l.barbariꝰ.ff. de offi. pre. 2. iij.q.vij.in.ꝗ.tria. Aut ẽ qõ cũ ipſo noraꝛio uel pᷣſoyteꝛo.⁊ tũc ſatis põt diſtingui iter antiquũ er re cens.nã difſicillimũ eſſet oꝛdinato iam ſunt.xl.anni elapſi qui forte ꝑdidit lr̃as oꝛdinationis ſue ꝓbare neceſſe fuiſſe oꝛdinatũ z optime faciũt nõ.iĩ ſimili in Palle.c.illud.= ꝑ hoſti.ĩ.c. ĩter q̃tiuoꝛ ðᷣ cle. ꝑegꝛi.et generalit᷑ an pſumat᷑ qᷓitas ĩtriſeca nel extriſeca nõ. bar.in.l.ſciendũ de.v.ob.aliquid ꝑ Jo.an.in.c.ſit de re iudi. ubi poſuit aliqua dicta Inno. bic. ¶ De exceſſibus pꝛelatoꝛum. ſKica. ¶ Sapꝛa niſum ð uarijs delictis ſubditoꝝ: ſʒ ne pᷣlati ſuꝑbirẽt ſubijcit de exceſ.pᷣla. uel alirer ⁊ meliꝰ Sapꝛa uiſuʒ eſt generalit de narijs exceſſibꝰ tã pla toꝝ qᷓ; ſubditoꝝ.nũc ſubijcit rubꝛicã ſpᷣaleʒ de deli cuis ſpſoꝝ pꝛelatoꝝ. D onet pꝛelatos Er uenit. abſtinere a graua minibus ſubditoꝝ ⁊ aliqua enume rat gemitã pena iponit ↄfacictibꝰ ſcdᷣa pars ibi ſcituri. Caſus ⁊c̃. ö. pꝰ. ex tex. ꝙ Pſbyteri tractãdi ſunt per epʒʒ nt filij nõ autẽ ut naſalli. nqᷓ 2 ipſi plbyteri ſunt lʒ bono publico habeant illã pᷣeminentiã. nide bo.tex. in. c. eſto ſubiectꝰ.xcv.di.vñ dicit canon ꝙ eps in quolibet loco ſedẽs ſtare pꝛeſbyterũ coꝛã ſe non pa tiat: ut in. c. eps ea.di 2 in. c.ſeq.ubi dꝛ ꝙ i loco pu blico debet epiſcopus ſedere in ſublimioꝛi loco ſed in camera dʒ ſe reputare colegam ſaceꝛdotum.i.pa rem ſacerdoti. U ſerund regulam quod epiſ .* copi non poſſunt aliquam exactionem. exercere in . cleꝛicos niſi ꝛepeꝛiatuꝛ iure uel conſuetudine permii/ la. x. q.iij.quia cognonimus.xviij.q.ij.ſeꝛuirium et in. c.cum apoſtolus de cenſi.et multas exrorſionum ſpecies nide in clemen.i.eo.ti.et concor tex.in.c.ad ueꝛſus de immu.eccle. ubi exemplum de phaꝛaone. Seen nota quod pena imponituꝛ ad duos effec tus ſilicet ut delinquentes puniantur. et ni ceteri me tum habeant concor.c.i.5. de maledi. ¶ In glo. in v. capituli in fi. nult ergo hec glo. epiſcopum non poſſe aliquem excõmunicaꝛe nec ſuſpendere ſine cõ ſenſu capituli.docto.dicunt hic quod in excommu nicatione nihil hic dicitur de conſenſu capituli. Item in ſuſpenſione dicunt tex. debere intelligi quã do epiſcopus nellet ſuſpendere eccleſiam nel preſby terum in perpemum uel ad longum tẽpus. nel quã do clerici ſunt ſubiecti capitulo ex conſuetudine iuſ ta nõ.in. c. irrefꝛagibili. S. exceſſus de offi.oꝛdi.uel quãdo omnia communia ſunt epiſcopo ⁊ capitulo. alias autem epiſcopus ſolus poteſt ſuſpendere æ ex communicare et ita ſeruatur de conſuerudine. Ego ſatis cꝛederem in hoc diſtiguendum quod in caſibꝰ predictis ꝛequiꝛatur conſenſuſ capituli qꝛ in arduis explicandis per epiſcopum requiriiuꝛ conſenſus ca pituli iuxta nõ. per Inno. in. c. nouit de bis que fi. a prela.et quod nõ.in clemen.ij. de re. eccle. nõ ali. qꝛ epiſcopus de iure communi etiam canſam alicn ius non debet ſine conſenſu capituli audiꝛe ut in.c. nouit et in. c.quãto de his que fi.a pꝛela.et in hoc caſu poſſet procedere Hi. gl. ſed hodle epiſcopi pᷣſ cripſerunt iuriſditionalia S capitula et ualet talis Znnnavd er preſcriptio ut ĩ. c.iij. de conſue.li. vi. n quibuſdã tamen non nalet conſuetudo: ut nõ. in. d.cle.ij.et ĩ.c.paſtoꝛalis de dona. S. CIn glo⸗ in v. iudiciario ibi ſi legitima admonirio fiat dic quod etiam deber ſeruari ordo de quo haberur ho die in. c.i. de ſen. ex li.vj. alias pũitur ut ibi.Et nõ. hanc glo.in fi.ex qua habes nnam ſpecialiratem in excõicatione reſpectu aliarum ſententiarũ nt uaſeat excõicatio lata ſine citatione:licet ſit iniuſta ⁊ ſatis probatuꝛ in.c.ſacro de ſen. excõ.2⸗ nõ. ij. q.i.ĩ ſum. ſed alie ſententie ſunt ipſo iure nulle:ut.iiij.q.ix. caã ueant ⁊.c.ola ⁊.c.i.de cã poſ.æ ꝓpꝛie.⁊.c.i.de ſen. excõ.li. Vi. ¶Er iquãtũ gl.dicir monitionẽ pmirtẽ dam in ſuſpenſione ⁊ excõicatione. Inno. bic ponit notabile vbũ dicẽs ꝙ aut ſuſpenſio feꝛtur ꝓpt᷑ con tu maciã ⁊ pꝛocedit iſta glo. Aut feꝛtur ꝓpter crim ⁊ in penã tunc non requiritur aliqua monino.ſicnut eniʒ alie pene ĩgeruntur ſine admoninõe ita z pena ſuſpenſionis ?z ꝓ hoc adduco tex.apertũ in.c. lato toꝛes.de cle.excõ miniſ.⁊ ſic ſᷣm pꝛedictã diſtinctio ne n debet intelligi. c. reprebeſibilis S appel. ubi ſpe cifice dicit admonitio pᷣmitenda eſt ratio diuer ſitatis inter ſi uſpenſionẽ z excõicationem eſt quia ex cõicatio nunqꝙ; feriur in penam: ſed loco medicine nt ille inducatuꝛ ad ſatiſfaciendum. nam eo ipſo ꝙ ſatiſfacit reconciliatur deo.ergo non debet amplius tenere excõicatio:ſed ſnſpenſio poreſt fieri in penaz ⁊ quãtũcũqʒ iſtum peniteat opoꝛet tamen ii ꝑagat penitentiam ſiue penã delicti.æ ſi emper nõ. 2 e PWpi eecleſias archidiaco V 0α hecC. nus ſuhiectas ab eis libeꝛa Aie non pnt. b. d. uł gñalius ſic. Mon põt eps ſine cã ecleſiam alteri ſubieciã ab illius ſubiecti one ⁊æ obſequio libeꝛare. ⁊ ſa pars ibi mandamus. Caſus zc. ¶ Mõ pꝰ ex tex. aꝛchi poſſe ex ↄſuetu dine acquirer̃ fuitia æ obſequia ĩ alijs eccłijs ĩ ſuo archidiaconatu poſitis ul ẽt alibi: ⁊ ſic Vʒ ↄſueindo nt nna ecclia pᷣſtet ſuitiũ ⁊ obſequiũ ſen reneꝛentiã 2 honoꝛẽ iferiori pᷣlato citra ehm. Seðdᷣo nõ arg. ibi cõſuetudie zc. ꝙ de iure cõi eccleſie nõ tenentur archidiaconis in aliquibꝰ obſeqnijs ſen ſeꝛuitijs. ¶ In glo. in fi. hoſti. dicit ꝙ ſtante dignitate nõ põt epᷣs cũ capitulo illiꝰ iura diminue? ſed uacãte. ſʒ in rotum põt ſupprime? illã dignitatẽ: ⁊ ꝓ hac dif finitiõe hoſt. pñt adduci duo iura noua que multnʒz faciũt ut in. c.i.de ꝛe. eccle.nõ alie.i.Vj.⁊ cle.ij.eo. ti. Sʒ dic meliꝰ ꝙ aut dignitas ſeu eccleſia inferioꝛ nõ nacat:aur ſic. pꝰ cãn põt eps cũ capło ſuo ex cã diminneꝛe iura illi iferioris ? a tribuere alti eccleſie uiputa ſi una abũdat altera multũ egeat. ſed ſine cã t faceꝛe nõ põt h̊ ꝓbat᷑ ĩ. d. c.i. Itẽ põt in totuʒ il E eccleſiã uniꝛe alti ſeu ſubijceꝛe ex cã:ſj nõ pꝛeindi cat ꝛectoꝛi ninẽti: ut in. d. cle.ij. Si Ho alia eccleſia nacat ⁊ tũc de unione ſen ſuppᷣſſiõe ĩ totũ dic ut in .d.cle.ij. nã põt ipſax facer̃ nõ obſtãte nacatiõe: ſed diminuere ipſius iura non põt nõ dato ſibi defẽſoꝛ nt in. d. c.i. quaꝛe potiꝰ ſʒ uacãte pmitti ſuppꝛeſſio 2 unio in totũ qᷓ; diminutio ꝓ parte uide bo.glo. in. d. cle. ij. ? nide ad mãm glo. an eps poſſit privile giũ concedeꝛe uni eccleſie in pꝛeiudiciũ alierius qðᷣ ene nõ. ꝑ glo. æ doc. in. c. ↄſtitutus de ꝛelig domi. cex pꝛedictis infeꝛo ad ĩtelleciũ bꝰ. c. ꝙ ſi h ſut feciſſz cã libeꝛãdi has ecclelias ĩferioꝛes ab obſeq̃o archidiaconi æ fuiſſet ſeꝛuata foꝛma q́ i alienanione lernari dʒ naluiſſet factũ epi: ut in.d. c.i.ſed E nulla cã uidet ſubſiſtere. ¶ In glo fi. ibi potins ex ſne tudine qᷓ; iure iunatur æc. nõ.bñ glo.iuncto tex. ꝓ officiũ archidiaconi ut plurimũ cõſiſtit in ↄſuetudi nibus. ? ita dʒ intelligi feꝛe totus ti. de offi. archid. ut ꝓcedat ſᷣm locoꝝ cõſuetudinẽ ⁊ dixi feꝛe qꝛ de iure cõi fundat archidiaconꝰ itẽtionẽ ſuã ſuꝑ duo bus vʒ ſuꝑ oꝛdiatiõe clericoꝝ ⁊ ſuꝑ inſtitutiõe coꝛ poꝛali ut ponat iſtitutos ĩ poſſeſſionẽ: vt i. c. ad H. H. i qda ð offi. archi. nbi ꝑ Jo. an. plene tractat. Archigdiaconi eccleſiaſ D guꝛes. ſibi ſubiectas ad ſuuʒ nſum ꝛetineꝛe non poſſunt. b. d. uet gnali? ſic hñs ſubiecrionẽ ſeu collationeʒ beneficij illud ꝓ ſuo uſu ꝛetiner̃ nõ põr ſeu ſibi confeꝛꝛe.h.d.prĩia ꝑs narrat factũ. fo ꝓuidet ibi mãdamꝰ. caſus ⁊c̃. p ex tex. ꝙ qᷓs dẽ ſe ĩtrudeꝛe in eccleſia qñ ea nõ cõſcquit ab bnte ptatẽ ↄferẽdi Ocoꝛ. c. ex fie anẽtibus de inſti. ¶ Secũdo nõ. ꝙ hñs eccleſiam ſibi ſubiectaʒ nõ põt illius eccleſie ꝛedduꝰ ſibi ꝛeninẽ iz dz illi eccleſie de plato ꝓuideꝛe:qð pꝛocedit ẽt ſi bnficiũ ſit H cle. quia ꝛegularis.ðᷣ ſuppl. negli. pla. ¶ Lertio nõ. ꝙ ſi archidiaconꝰnon con Fꝛt eccleſiã ſibi ſubietam uel cõfen peꝛſone indigne ¶ BDe excel. prelato. pkaſ ordinandi deuoluitur ad ſuꝑiorem.ſ. ad epm. n glo. i. ibi ſʒ ſi cã cuſtodie ⁊æc.aduerte quia ſi glo. intellexit archidiaconum poſſe habere cuſtodiã eccleſie nacantis ſibi ſubiecte donec fuerit prouiſuʒ de recrore bñ loquitur. nam ad illuʒ ſpectat eccleſie nacantiſ cuſtodia ad quẽ ſpectat illius collatio ad Bᷣ glo. in. c. cum uos de offi. or. plene tetigi in. c. bone memorie de apel. æ per Inno.ĩ.c. ut noſtrũ ut eccl. bene. ſy ſi gl. intellexit ꝙ cuſtodia cuinſcũqʒ eccleſie nacantis ſpecrar ad archidiaconum de iure cõi ma le dixiſſʒ ⁊ eẽt ↄ caſum.c.cum ueniſſeẽt de inſti. ?æ iõ intellige primo modo. Et in. fi. gl. dic ꝙ Et ſi eccłia pleno iure eẽt ſubiecta archidiacono uel alij prelato non põt ille illam retinere ut in preal.cle.quia regu larel niſi eẽt de menſa ſua uide glo.in cle.i.de exceſ ſi prela. in.V. ad menſam. n Fo in. H.ordinͤf ibi ad eorum pntationem h̊ iõ forte dixit glo.qꝛ in tellexit ꝙ buiuſmodi eccleſie ſite in archidiaco nati bus iſtorum pertineꝛent ad pntationem archidiaco noꝝ ⁊ non ad collationẽ:ſʒ tu potes dicere latiꝰ ꝙ aut iſte eccleſie ꝑtinebant ad collationeʒ archidiaco noꝝ ⁊ tunc ſi contulerunt ipas libiipſis ĩcontinenti fuit denoluta ptᷣas ↄferrẽdi in epm qꝛ collatio fuit fea in digno:⁊ epᷣs tunc pronidebit ſine pñtatione alicuiꝰ inre deuoluto nt in. c. ꝙᷓ ꝙ de elect. li. Vj. ? ĩ prealł.cle.qꝛ regulares.aut retinuerunt in uſuſ ſuoſ 2 tunc lapſo tpe eis permiſſo ad tribuẽdum eps cõ fert ſolus iure deuoluto ut in. c.ij. ð conceſſ.prebẽ. aut ſpectabant eccleſie ad pñtationem archidiaco noꝛum ⁊ tunc ſi lapſa ſunt tempora prefixa ad pre ſentandum eps pronidebit ar. in. c. qm de iu. pa.ſʒ ſi adpnc non eſt elapſum tempus prefixum ad preſẽ tandum ⁊ archidiaconus huiuſmodi fructus tanqꝗꝙᷓ; ſuos dilapidaret tunc poſſet habere locum glo. ut epiſcopus pronideat ad pnñtationem aꝛchidiacono rum ni nult glo. bic ? Inno. V. erici. Contra naturaʒ incontinẽ tes ſi ſunt clerici deponun tur æ in monaſterio detrrudunt᷑.ſi laici ex cõicantur. pa pars ibi ſi laici. Caſus ⁊c̃. ¶ Moia ex tex. ꝙ eccleſia habet iuriſditionem in laicos cum delinquũt 5 nãm ⁊ ſic babes unum caſum ualð ge neralem in quo eccleſia uendicat ſibi inriſditic nem in laicos ex qno eim pꝛo boc delicto eos excõicat manikfeſte colligitur ꝙ b crimen eſt eccleſiaſticum. ut dico in.c.cũ ſit generale de fo.compe. Do. ant. itel lexit ꝙ hoc crimen non erat eccleſieſticum. ſed in dex eceleſiaſticus bic ſe impedit pꝛopteꝛ peꝛſene rantiam in delicto:ſed certe boc dietum non placet 7 eſſet diuinatio ad iſtum tex. unde dico quod quali tercunque homines peccent contra naturam uel in actu uenereo uel adorando idola uel alio modo cõ tra naturam ſemper eccleſia põt iuriſditionem ſuam exercere in laicos ita ꝙ erit erimẽ mixtũ ſeu mixti fori ⁊ h ſẽtir Inno.in.c.ꝙ ſuper his de uoto ubi dicit ꝙ etiam contra infideles peccantes contra na turam eccleſia inꝛiſditioneʒ exercet. nam ? dens pu niuit nt Benelis. xix. ubi plene habetur hiſtoria gue tangit hoc.c. Eodem mõ poteſt ipſe nicarius. nam ex hoc peccato leditur ipſe deus qui E anctoꝛ ,iſi piulgibd joriuico lbennts ltſoiinonb nel iorinoc ni luin ſaunne ſc g hoſt ginaſiln Zere: Loni.CMo di⸗ äs idien etceſe 2fuct ad a nih ebſn lbenmnie teceſaſtcan Nerin deſen erd pb ſan eec.. G go flb Gotdeino auan Iepiiiegi n er aus Ii dai aluid afferat, ij oſleſone a pent e eſlud enegare vot T in Npoſſeſioner tüc goeecen Moſtolca deneger n awad Moiſi,ſiheianeſtüinn ImA 0be lene men. ginn Unce⸗ „ ſe engi Naperkiecl gir plttiimmai ofi ncbe Grpuſis nbeeſcjs nni ſbi⸗ . 7. n r i lci ſfin en lns nr & mepr no e Clorio gg gereigg cin einnſtüneg du nuſcig; ercleſie nun ceinre cd gnenſade ten g necnoc tiiin Ungrenl geane N a c Brdoin dorti büöſonecte a ſe ir n archcſron imnonn mhiin n porrez len ei⸗ ſolainhi 1s ſbipſeos continenti nchn qrcolanoffut nidehi ſne piſgnone ciheeeal Fai nmerdinſoet orünhridun 8 tin ci nch reri, 4 päntonen enchictro tenpors prefſudd gje ar inci e n npps greinn ad or⸗ ninſmwd ms ni ban hun goat noven aublcono . rn mune, crie nciid Gcpotn 40 Cerwdort Kuch 16.Qrſostt, Ph läorenin icosn Pes min unn uo ⸗ Cdien ii Gilliym hoe alo e⸗ iin inmaſaltſinin e. DMar i ,altilan. ſd 8 Celt upid henlen vectun ton gecer ¶ De cxceſli. pla. nature ? ꝑ hãc rationẽ ſenſit Jo. mo. in. c.i. ð nſu. li.vVi.qꝙ ideo eccleſia punit nſurarios ⁊ ñ fures ſen latrones:qꝛ uſuraꝛij delinquũt õ naturã facientes. geꝛmĩare pecuniã qᷓ nãliteꝛ non geꝛminat æc. ut ibi. Sz; op.ᷓ tex.ĩ fi.dũ dicit ; debẽt laici excõicari ? a cetu fideliũ excludi.nã ꝑ excõicatiõʒ ſunt a cetu fideliũ excluſi:ut in.c.cũ excõicato.⁊.c. excõicatos. xi.q.iij.?.c.a nobis de excep.So.expone fᷣm hoſt. 2 ꝓ.i. h.l.ſepe.ff.de.v.ſig. uel ꝙ dicit excõicẽiur denotat penã ſpualem cum dicit a cetu fidelium æc̃. notat penam capitalẽ que iponitur ꝑ iudicẽ ſecula reʒ:ſʒ certe de iſta pena h tex.nõ n ſenſiſſe ar. opti mũ.in aꝛ.in archiepatu de rap.ideo intellige pꝛimo mõ.uel h̊ dicit ad maiorẽ expſſionẽ ⁊ ut ẽt ð ſacto excludãt᷑ a ceru fideliũ.lʒ nõ obſeꝛuet᷑ in pꝛatica. A ne ſi epi . Si a pꝛiuilegiatis aliqd peiit ↄ tenoꝛẽ prinuilegij licite denegatuꝛ. h. d. uel ſic. Subditꝰ non tenet parere ſupeꝛioꝛi aliquid exigeti nelpcipieri teno rẽ ſui pꝛinilegij.h.d. Caſus ⁊c̃. ¶ Hõ. p“ ex tex. ꝙ; in pꝛiuilegio libeꝛtatis ſeu pᷣſtãtis aliq; imunitatem eccleſijs iferioꝛibꝰ nõ intelligitur excepta auctoꝛitas epoꝝ imo epᷣi tenẽt illas imunitates ⁊ libertates cõ ſeꝛuaꝛe.⁊ ſic nõ.papã poſſe in piudiciũ epoꝝ eccle/ ſias ĩferioꝛes pᷣuilegiaꝛe ad h̊ qð nõ.in. c.cõſtitutus de reli.domi. õ. ibi ) libeꝛateʒ eccleſie zc. ꝙ niolãs pꝛinilegia eccleſie dꝛ uenit̃ õ libeꝛtatẽ eccleſie 2 facit ad illã mãʒ qn ſtatura laicoꝝ dicantur neniꝛe ð libertatẽ eccleſiaſticam. de quo ꝑ Inno. in. c. no nerint.de ſen excõ.⁊ ꝑ bar.in auc.caſſa. C. de ſac. ſan. eccl. E glo. fi.ibi anctoꝛitate hniꝰ canonis. Gof. diẽ ꝙ imo ẽt auctoꝛitate ꝓpꝛia ex quo uigo re pꝛiuilegij nõ tenet᷑ ad .c.qꝛ.x.q iij. uel põt ſᷣm eũ dici nt aliquid afferat h.c.ꝙ aut ſuperioꝛ no eſt in poſſeſſione eiꝰ qð petit ⁊ ſubditꝰ pꝛopꝛia auctori tate illud denegare põt. z ita loquit᷑.c.qꝛ. Aut eꝛat in poſſeſſione ⁊? tũc pꝛocedat iſte tex.ut ancioꝛitate apoſtolica deneget. nã auctoritate pꝛopꝛia nõ poſſʒ ſubditꝰ ſuperioꝛẽ ſuũ pꝛiuare ar.in.l.cũ inferior de ma.⁊ obe.tene menti. . Llu d etiam. Ponit penaʒ nicario rũ qui ad nendicãdas pꝛelatu as ſe exigũt platos.h.d.uel alit᷑ ⁊z ſic. UVicariꝰ eccleſie uſurpãs ſibi ipſiꝰeceleſie perſonatꝰ 3 pſtitũ iuramẽtũ ad officij ſui executioneʒ admitti non debet. Et ex pꝛedictis ⁊ ex tex.nõ.penam illo qui in beneficijs mutãt ſibi cauſam poſſidendi. Oo. 3 tex.nã ur᷑ ꝙ cũ iſti nicarij eſſẽt periuri 2 ifa mes:nt in.l.ſi quis maioꝛ.C.de tꝛanſac.⁊ in.c.que relã de iureiur.nõ debebant ampliꝰ admitti ad exe cutionẽ officij.nec in eodem epᷣatu nec in alio quia piuri ſunt infames:ut in.c.peruenit.s.de fideinſſo. So. doc.fatentur cõtrariũ ⁊? ad lam ſupplent ma xime qꝛ pena impoſita hic habet locũ ubiqʒ.ſ.ĩ hoc ilcopatu ? in alijs. Bm ad quoꝛũdam. Sñia excõicatio nis lata S ſubditũ denegantem pꝛocurationem exactam ultra numerũ cõ ciſij lateranenſis nõ tenet. b. d. uel generalius æ ſic: Excõicatio lata cõtra ſubditum qꝛ non paret ↄtra pᷣuilegium ſibi a ſupiore conceſſum ñ tʒ.h.d. ſcdᷣa ibi ideoqʒ. W primo ar. ex tex. qð platus uiſi tando licite excedit numerum peꝛſonarum contenta rum in ↄſilio latanen. qũmõ pro illis procuratio nem non expoſcat. ¶ Item nota. banc oſtitutioneʒ habere locum ſiue excedat numerum euictionum ſi ne perſonarum. et aduerte quia concilium latanenſe de quo in. c. cũ apoſtolus ð cenſi.non taxat numeꝝ peiſonarum:ſed euictionuʒ tm et hic etiam dicit de numero pſonarum: unde eſt dubium quot debeant eẽ ꝑſone pedites ultra equitãtes ⁊? in h̊ ſunt uarie opioneſ.nã qͥdã dicũt qð quot ſũt ſeſſores tot dent eẽ famuli ſeu pedites ſternẽtes equos.nam durnm eſſet quod ſocij eporum ſternerent ſibi equos.alij dicunt quod tribus eqtaturis ſufficit unꝰ famulus pedeſter.alij quod pro duobꝰ pro hoc eſt tex. in. c. in ſingulis de ſta.regu. Hoſtien.dicit et bene quod attendenda eſt conſuetudo regionis et ſtatus perſo narum. tamen ſalua interpretatione papali equum eſſet ut pro duobus equitaturis non ducarur ultra unum nec pro tribus minus uno.uir tamen bonus ſen in dex in hoc arbitrabuur. ¶ In gio. ij. in fi. Hoſtien. tenet ꝙ bec ſententia de iuꝛe communi ſit nulla quia in ea fuit expꝛeſſus error dum dixit epii copus excommunico te niſi me recipias cũ tot equi taturis et pro hoc ꝙ de iure communi ꝓcedat iſte tex. alle. Jo. an. quia alias eſſet ſuperflua cum non appaꝛeat cui loquatur ⁊z ſic prinilegium iſtud eſſet inutile.⁊ ideo tene hanc lec. tanquam neꝛioꝛem.⁊ ſic ſummaui ſiue error ſit expreſſus in ſententia ſiue cõ ſtet enm excõicari talis ſententia eſt ipſo iure nulla: ad hoc.c.per tuas de ſen.ex.æ quod nõ. Inn.in.c. fraternitatis de frigidi.nbi notabiliter dicit ſenten tiam iniuſtam notoꝛie eſſe nullam quod nideiuꝛ ꝓ bare tex.in.c.inter ceteras de re iudi.pro hoc facit qꝛ preſumptio eſt illa que conſeꝛuat iniuſtam ſenten tiam:ſed ubi eſt notoꝛietas iniuſticie ceſſai pꝛeſump tio uec ẽ pᷣlumeduʒ ꝙ iura q̃ initutur ſumme eqᷣtati nol lurur öfeö? z daz? robur notõie iiuſticie. Abbas J cut Abbas ſubiectiuſ epiſcopo * monaſtenum ſuum alieri ſubij cere uel unire non poteſt ſine conſenſu di oceſani etiam cum conſenſu metropolitani. C Rd generalius et ſic. ¶ Orelatus inferioꝛ citra epiſco pum non poteſt ſnam eccleſiam uel ibi ſubiectam al teꝛi uniꝛe ſine epiſcopi conſenſu etiam metꝛopolita ni auctoritate interueniẽte boc gicit.¶ Etr eſt caſus allegabilis. (nnuur nam pꝛimo ponit quadaʒ conſuetudinẽ. ¶ Secunda n rrat factum quod in formari mandat ibicunqʒ. eꝛtio ſoluit obſiacu lum ibi non obſtante. ¶ .Qaſus ⁊c̃. CHo. primo ex tex.duos caſus reſeruatos ſoli ſummo ponttici ſicut unio ⁊ ſubiectio epiſcopainum tanquam maxi ma canſa.ſolus eꝛgo papa poteſt duos epiſcopatus unire uel nnam alteri ſubijceꝛe. ¶ Secundo nõ. ali os duos caſus reſeruatos ſolis epiſcopiſ et denega tos ceteris prelatis iferioribus uit unio et ſubieciio eccleſiarum inferiorum ſuorum dioceſanorum. piſcopi ergo ad ſinulimdinem pape in ſuis dioceſibus poſſaunt unire ecclelias ſibi lubiectas 1 5 ¶ BDe excel. perlato. Eſt tã dʒia:quia papa por nnire ẽt ſine cã ⁊ ſiñ cõ ſenſu canonicoꝝ qð nõ poſſet faceꝛe epᷣs:ut ẽ caſuſ nõbilis ĩ. c. paſtoꝛalis ĩ fi.s.de donat.⁊ ꝑ hunc tex. dicũt ̊ doc. ꝙ q;tũcũqʒ platꝰ iferioꝛ heat eccleſias pleno iure ſibi ſubiectas t nõ põt unã eccleſiã uni ac uel unam alteri ſubijceꝛe: ſed in hoc diceꝛem alit᷑ ep aut pꝛelatus inferioꝛ uult ptate ſua oꝛdinaria a iure attribunta hanc unionẽ faceꝛe ⁊? non põt. quia iſta tanq; gꝛauioꝛa ſolis epis ꝛefuata fuit nt hic. B fallit udi platus iferioꝛ hanc ptatẽ uniendi pᷣſcripſe rit. H eiʒ pᷣſcriptibile eſt cũ ſit inriſditiõis.hᷣ enim no luir glo.nõ.in cle.ne i agꝛo..ad hec de ſta.ꝛegu.? faẽ qð nõ.in cle.ij. de ꝛe.eccle.non alie. Aut iſte platus uult ̊ faceꝛe auctoritate ſpãli ut qꝛ pᷣſcripſit juriſditionẽ ꝗᷓſi epaleʒ ĩ illis eccleſijs ⁊ põt arg.i.c. anditis ⁊. c.cũ oliʒ de pꝛeſcꝛip.naʒ ex quo bẽt quaſi epalẽ iuriſditionẽ ⁊ unire ẽ iuriſditiõis epᷣalis eꝛgo unire pot᷑it. et circa h do rkam ꝙ oĩa ꝑiinentia ad inriſditionẽ epalẽ pñt explicari peꝛ pꝛelatũ iferioꝛeʒ bñteʒ iuriſditionẽ qi epalem in loco: ad hᷣ glo.nõ. in cle.i. de ꝛe. eccle.nõ alie.no. Inn.i.c. ij. de traſct᷑. 2z ꝛe.oſilio.xiiij. ⁊ ex hoc poſſ(j infeni dictũ doc. pꝛecedẽs nõ eẽ ueꝝ.nam ubi eccleſie pleno iure lũt ſubiecte pꝛelato inferiori talis pꝛelatꝰ dẽ ibi habeꝛe quaſi iuriſditionẽ epaleʒ.ad hᷣ tex. cũ ibi nõ.i.c.qm 2 ſe j. de priuil.⁊ ĩ.c.unico de capel mona.li.vj.et H nõ. qꝛ facit ad multa. ¶ Vltimo nõ bic regulam metꝛopolitanũ nihil auctoritatis poſſe artentare in. dioceſi ſui ſuffꝛaganei niſi quatenus in iure ꝛcꝑiat᷑ expꝛeſſũ fac.c.duo ſimul ⁊.c.paſtoꝛalis ⁊ qð ibi nõ de offi. oꝛdi. ¶ In glo. in. v. anctoritate noſtra in fi.? ꝓ h̊ facit ꝙ ipſe ſolus poſſit qñ eccleſie ſimul ſunt ĩ dioceſi ſua ſite facit tex.in.c.ij.ðᷣ pꝛeca.⁊ ĩ.c. epi de ꝛe.eccle.non alie. facit qð nõ.in.c.fi.de ſuc. ab inteſt. ? ꝓ h̊ lr̃a ibi ſicut iuſtũ fuerit ⁊c.non eniʒ intẽdit pꝛeiudicare inri teꝛtij. ¶ Extra glo. qrit de q.quotidiana h̊ dẽ ꝙ cũ auctorita.metꝛopolitai ñ pnt uniri eccleſie ſuie ĩ dioceſi ſuffragane i᷑ nunquid B fieri poſſit aucto. legati. doc. antiqui nõ tetigetũt h dubiũ:ſed modemioꝛes uidẽtes multos variaſie in hoc aꝛticulo. YFꝛedi. cõſilio. cxc. dicit ꝙ cũ caſuſ eſſer de facto habito diligeti ſtndio 2 facta collatõe cũ multis iuriſpitis ↄſuluit ꝙ non ? maxime ſi ſint talia bnficia q̊ͥ nõ ſpectãt ad collationẽ legati.?æ mo gerur inteꝛ cerera qꝛ legatus nõ põt attẽtare id pes qð diminnũtur iura dioceſanoꝝ ⁊ inferatur eis ꝑpe tuũ pᷣindiciũ ut in. c.fi.de confir. uni.uel inuu.⁊ hoc diẽ ſẽtir̃ Inn. ? hoſt. ibi. æ bãc opi. Fꝛe.ſeqt do.an to.i.d.c.fi.ſj nulla mentio ibi fit nec ĩ cõſilio. Fꝛe. de dẽo ſpe. ? Jo. an. in addi. naʒ ſpe in ii.ij. S. nũc oſtendendũ. S. quinto dicit ſub dubio forte legatinʒ banc unioneʒ poſſe faceꝛe ⁊ tradidit ibi ꝛegulam in v. legatus ꝙ oĩa ꝗͥ põt faceꝛe pꝛelatus iĩ dioceſi ſua ſicut epᷣs uel archiepᷣs põt faceꝛe legatus in legatõe ſua.?z Jo. an. in addi. in. d. v. dicit hoc tenendũ ſiñ dqubio foꝛte ⁊ plus ibi dicit tenendũ. legatum poſſe nnire unam eccleſiam menlſe epali licet ipe eps hoc facese nõ poſſit qð ẽ nalde notabile pꝛo limitanõe cle.ij. de ꝛe. eccle. nõ ali. banc opi.ſecuti ſunt multi modeꝛnioꝛes dicẽtes expꝛeſſiꝰ ꝙ ſine beneficia ſpec cent ad collationeʒ legati ſiue non utputa qꝛ ſunt 8 uoluta ad papam ꝙ poterit ipſe hanc unionẽ facẽ. nam bec nnio reſpicit propetatem bonox:uũ Iqʒ nõ hẽat ius ↄferrendi hʒ tn ius uniendi.¶ Etr ꝑ hanc rõnem infertur ad deciſionẽ alterius. ꝗ unqd eps poſſit unire bnñficia denoluta ad papam ꝑ eius negligennam ? ↄclundendum ẽ ꝙ ſic.¶ Quia h̊ re ſpectu iuris ↄferẽdi q ad titulũ ſit ſibi ſuplata prᷣaſ ꝓuidendi non tñ reſpectu uniedi ⁊ ali puidẽdi de ipſis iics in pee negligetiã epi ſolum ð noluitur ptas ad ſuperiorem reſpectu collationiſ q ad titulum: ſʒ unio ↄcernit ꝓprietatem ipiꝰ bñficij. ¶ Iteʒ unio fit ex cã adeo ꝙ cã no ſubſiſtẽte unio eſt nulla:ut nõ. do.de ro.decif.vV.⁊ nõ.in.d.cle.ij. 2.ſic non eſt actꝰ oĩno uolũtarꝰ.¶ Et per pᷣ coꝛro boro deciſionẽ pᷣme aõiſ¶ Nã cum legato ſit per miſſum ius ↄferendi ꝙ ẽ noluntariũ ins fortiꝰ uniẽ di ꝙ eſt q̃ſi neceſſaꝛiũ nec ꝑ h̊ piudicat᷑ iuꝛi eporuʒ: qꝛ hẽbũt ipᷣi alia iura dioceſana in illis eccleſus. Item ipſemet b debniſſet ſaccre ſ Ad predẽa fac c.ij. de offi. le. li. vj. ¶ Et ex pre lciiſ infert ad. q. URS apa reſeruauit ſibi certum bnficium nũquid eps poſſit illud unire alteri.? ↄcludo ꝙ ĩ pᷣiudioũ reſeꝛuationis pape nõ vr̃ ̊ poſſe facere. Añ nõ p iudicabit ei ꝓ q bnficiũ pape reſeruat᷑ ar.ĩ.c.ut no ſtrũ de appel.⁊.c.ſi eo.tpᷣe de elec.li.vj ¶ Valebir in unio ⁊ hẽbit effẽm ſuũ illo dimittente bnficiũ ꝓ quo papa fecit reſeruatnonẽ. ¶ Mam ⁊ ius prelati non ipedit unionẽ ſʒ ſibi nõ preiudicat᷑:ut in.d.cle. ij ¶ Iꝛa dic ⁊ i reſeruatione. ¶ Et hᷣ intellige an reſeruatio cõcernebat collationẽ reſpectu tituli.ſecꝰ putaxẽ ſi papa reſeruaſſʒ certã eccleſiã ſue diſpoſitõ ni. ¶ Onia illõ voũ ẽ gñale adeo ꝙ iferiõ ñ pote rit de ea diſponere ar.in.c.ut nrjm ut eccl.bñfi. Clericus qᷓ Buã ſit graue.c crumine publice gloriatur propter qð ſcandaluʒ ſe cutum eſt ab officio ⁊ beneficio ſuſpẽdituꝛ:⁊ ꝑ h̊ co mune ſũmarium nimis reſtringitur ſẽſus ir̃e qꝛ Vẽ expoſcere ſcãdalũ ꝙ vr̃ õ pᷣn.c.⁊ iõ ſimpłr põt ſic ſũmari. Suſpendi dʒ clericus qui de ſuo crie vnbli Pen ce glłat᷑.h.d.fᷣa ꝑs ibi ideoqʒ.Caſus ⁊c̃. primo ex tex.delictũ precedens aggranari ex glatio ne ſubſequemi.¶ Brehdo nõ. ꝙ ipa glatio delicti etiam ſi alit᷑ nõ ↄſtet de delicto eſt graue peccatum iuxia illud ps. quid glaris in malicia æc.¶ Lertio nõ. ꝙ etiam de iure canonico confeſſio facta ex in diciũ de crie nõ pꝛobat ipſũ delictum quo ad penã oꝛdinariam ipſius delicti infligendam.nam ſi alias conſtitiſſet de delicto gꝛauius iſte fuiſſet punitus ex quo cõſtabat de eius cõfeſſione ut in.c.cũ non ab homine. de indi. iuncto dẽo Inno. in. c. qualꝛ. ij. ð accu.ſuffiẽ rñ tał ↄfeſſio ad ſupponendũ ↄfuẽtẽ toꝛ ture ut eſt rex. ⁊æ ibi Mar. in.l.capite quinto.ff. de adulte. tenent do. de ꝛota deciſ.clxxiij. alłs.clxxxiij. hoc tñ dictũ gliteꝛ limito in.c.at ſi clerici de iudi.et dic ur ibi ltimo nõ. ꝙ ex ſola confeſſione glo riantis de delicto non licer marito a ſe uxoꝛc abij ceꝛe. nam non nalet confeſſio in preiudicium alie rius:ut in.c.primo.de conteſſ.⁊.capło.ſignificaſti iͤ dgi l lile . itie iug ſonn n a fn iim eus iſnitmd ia ſiinsi ni. i aui graunt ,gois umn li emd 7 6 vontpeg siponteid ſcczſt ganend lte lont ſane elene⸗ M⸗ ſeoinlet tit liſs tn nowmnb ei llliin coſeſio ai lit ichch iraũ̃ n .oi i oin i mml c cenb agoifanan iure ile no ta b hiͦ lil GSiolim os itni iien P veni ic Fii iifitn heli ſhici fdrdiſe ſenircv oninendete dichoſthn ibinöreſen⸗ Cumnü ſnit go. nc cme ſiſpenſos ce cee l i lea die ler n notatoni gan lit iſenoꝛ opot rehmran int nit ir rinan bigloreeſfingrun Elttens hanrtind imis ſrinnrinin wekitfüneracln eiimmiin mmuignoſngen; lbiungti h iücnurn G lenh ſcibani nn ttdi 1csbisimi ltiatrc Lbſnibi uikninmn Ulintſcen i nati ano ineln unn Z atni ne dſen dümten pnſctonin etn Wlineretec,⸗ eunedti ern (len nnttiz rirce loe Eet tban glas acſann in lisenc . aſilnil Preciiſinfent , 9. Immoffeinn nnid rcho gi ildi oſſeſene i edernti ricnno AteNent lo nigene offi, eVhnrins Neri NöPreinacit arin dte. ion. Crh nele gi mnone ſeſpenn nini.es ni aclſi rdpo l gikröipor e nur anbift. Qnius ſhe. de nie ſohered ſendaigte Gogedinnagbn tngimrſitsfegn i Hncaingt ſi t scidrli e g; Cns te M. ſargo dons gglunn h Pnͦ girgendin Cinbtnnn n in ntlin t. onfſo ſuucj i HKN ¶ De cxceſii. pla. de adul.?.l.fi. C. de accu. ¶ In glo. i. ibi alias nõ fuiſſet ſuſpenſus ⁊c. glo.ſentit h̊ nnã lec.ad iſtũ tex. ſin quã ſumat Jo.an. ꝙ ꝓpter ſcandalũ inde ſecu tũ iſte fuit punitꝰ cxtraiudicialiter nõ aurẽ ꝑ bãc cõfeſſionẽ cõſtaret de delicto:qꝛ ſi conſtitiſſer acriꝰ fuiſſet punitus.ſed ut..dixi iſta lec.mihi non placz qꝛ in pꝛin.c.põderat᷑ grauitaſ delicti ſurgens ex gla tione. Iẽ ſm hãc lec. gl. ſequeret᷑ abſurdũ ꝙ ð de licto glo iãtis:vñ ſcãdalũ nõ ẽ ſecutũ nulla pẽa ipo neret᷑. Inno. mñ dicit hic iſiũ puniri tanqꝙ maledicũ detꝛactoꝛc ⁊ leuẽ quoꝝ quodlibʒ ſufficit ad hanc pe nã iponẽdã nõ aũt punituꝛ de delicto oↄfeſſato:qꝛ ðᷣ eo nõ ↄſtabat. Idè ur̃ uelle hoſti. dicẽs ꝙ hec vᷣcre talis ĩponit penã gloꝛiãti ſe de delicto. nam cũ ̊ de lictũ ſit gꝛaue nõ deber remaneꝛe ĩpunitũ:ut in.c. ut fame de ſen.ex. Mõ ob. ꝙ hic nõ erat accuſatoꝛ qᷣa iſte puplice fuit ↄfeſſus ⁊ euidẽria facti nõ idiget ac cuſatoribꝰ:ut ĩ.c.euidẽtia de accu.Cõclude gꝰ. cõfeſſio facta extꝛa iudiciũ de crĩe regulariter nõ ꝓ bat deliciũ ut ð eo poſſit iſte puniri:ſed ſi trqſit in aliã ſpẽʒ delicri tũc pnnit᷑ de illo delicto noniter ac cuſato ex gloꝛificatione ſua ut eſt vᷣictũ glorificatio nis de malo.⁊ ex his hẽs penã iſtiꝰ delicti gliantis. Sʒ q̃ro ultra alios nũquid iſte remanebit ſuſpeſus in ꝑpeinũ ⁊ ſic gñalit᷑ põt q̃ri ubicũqʒ a iure aliqs ſuſpẽdit᷑ ſiplicit᷑ ab offõ ⁊ bñficio. Inn.i.c.ij. ð ſo. ſentit ꝙ ſicut in excõicatiõe canonis abſolntio ↄce dit᷑ epᷣo ſi papa ſibi nõ reſeꝛuat ita eſt in ſuſpenſiõe Cõrꝛariũ ſentit glo.in.c.cupientes.in. F. cetex. i. V. ſuſpenſos. de elec.li.vi.ſed dic nt nõ.glo.in cle.i.de her. in.v. excõicationis ꝙ aut ſuſpenſio ẽ ad tps et tũc inferioꝛ nõ põt relaxare aut ſimplicit᷑ ſine pfini tione tpoꝛis ⁊ h põt ſicut in excõicatione ⁊ dic latiꝰ ut nõ. ibi glo. que eſt ngnlade⸗ . . . ps cuius auctoꝛita X*£ litter 18. te homicidiũ ↄmifſũ eſt a miniſterio altaris. æ offõ põtificali et ep̃at adminiſtratione vponit uel ſic. Eps pᷣſtãs cau ſam diꝛecte uel ĩdirecte hõicidio nel ↄmittẽdo eo cõ miſſo pᷣuari dʒ offõ pontificali æ ſacerdotali z admi niſtratione epᷣarꝰ remoneri.uel ʒ 2 breniꝰ. Elericꝰ auctoritatẽ uel ↄſiliũ directe nel indirecte hõicidio pᷣſtãs iꝛregularis efſicit᷑.h.d. pꝛia pars narꝛat factũ. ſcdᷣa diffiniendo cõmittit. ibi nos autẽ. caſus ⁊c̃. Nõ.pꝛio ex tex.qꝙ epᷣs hñs iuriſditionẽ iporalẽ in loco nõ dʒ pntiã ſuã exihere cũ iuſticia coꝛpoꝛalis exhibetur. alias incidit in iꝛregnlaritatẽ ſi inde ſeqt moꝛs uel mẽbri mutilatio:uẽ eni pᷣſtare opẽ ipſi ho micidio z ideo iꝛregularitatẽ ĩcurꝛit.l.di.ſi quis ui du.æ in.c.ſicut dignũ.in. S. clericos.S. de homi.ſe cus dic in alio nõ habẽte iuriſditionẽ ſpoꝛalẽ. Iʒ enĩ pñtiã ſuã exhibeat ubi talia exercent᷑ nõ tam efficit nregularis:ſʒ grauit᷑ peccat qꝛ facit S. c.ſentẽtiã ne cle uel mo. de quo ibi nõ.? iteltige 2 limita iſtũ tex. ðo nõ.ꝙ iudiciũ ſen purgatio cuʒ ferro cali do ſeu aqua calida eſt repꝛobata pꝛo hoc.. de pur ga. uul. peꝛ totum. nam per eam tentaĩr deus:qꝛ agi tur ut deus miraculoſe oſtendat innocẽtiam uel no centiã. Itẽ eſt iudicinm falax qꝛ ceſſãte dinina potẽ tia naturalir dʒ ↄburi. ¶ Lertio nõ. ꝙ uerba enun ciatiua diſponũt tacite qñ ex ilis ſequit᷑ malum im minens. nã iſte eps dixit auditis ꝗtus eſt clamor populi oẽs dicunt æc̃.⁊æ facit ad.q.ᷣ que fuit de féo q̃ quotidie poteſt ↄtingere Famulus cuiuſdam no bilis fuit uerberatus dns eiꝰ ſibi dixit nunẽi reueꝛ taris domũ niſi aliud ſẽtiam de te 3 nerberantem: poſtꝙᷓ famulus interfecit vberatorẽ ſuũ qrit᷑ nũqᷣd dũs ex illis vbis teneatur de hõicidio q̃ſi mãdaſſet ſibi illud homicidium ⁊ fuit detminatum ꝙ ſic ⁊ ita fuit do minus pũitus ut recitar bar.i.. ſi quis mihi bona. .iuſſu.ff. de acq. heꝛe.⁊ ꝓ h facit ꝙ ñ refert an directe uel indirecte aliqd ↄſulat᷑.? optime ꝓbat iſta la ⁊ facit ad illã deciſionẽ ex.l.ceꝛtũ.ff. ſi cer. pe ta. et.l.cum quid eo.ti.ad idẽ.c.fi.ð homi.li.vi.nbi ſi mãdo aliquẽ vberari ⁊ cui mãdatur illi iĩterfec te neor de homicidio qꝛ fui ĩ culpa illnd madatuʒ pre bẽ o.ita in pꝛopoſito iſte nobił tacite mandauit ᷣ berantẽ vᷣberaꝛi iõ tenetur de homicidio ſecuto qðᷣ bene nõ. ¶ Muio collige ꝙ offm pontificale ñ po teſt exerceri ſine ordine preſbyteꝛali.ſuſpẽſus gꝰ ab officio pᷣſbiterali non põt exerceꝛe offm pontificale. nũquid autẽ poſſit hr̃i ordo põtificalis ſine ſpſbyte ꝛali: Jo. an. ̊ ꝙ ſic: ſz hebit in hitu non in actu. nec ob. iſte tex.qꝛ loquit᷑ de exeꝛcitio oꝛdis pontificalis 2 ꝓ. h. qð nõ.glo.lij.di.ſollicitudo.que dicit ꝙ reci pit quis caracterẽ ſi ordiat᷑ in epʒ hʒ n ſit pᷣſbyter et dixi ĩ.c.unico de cle.per ſal.ꝓmo. Ciꝛca. h. tam poteſt multum dubitari z tenẽdo opi.theologoꝝ qꝙ; epiſcopatus nõ ſit ordo.forte hec opi.non eẽt nera qꝛ ĩ ſubſtãtia ñ uẽ diffeꝛꝛe oꝛdo põtificalis a ſaceꝛdo tali niſi ãpliet ptãtẽ ſaceꝛdotalẽ ut ſéſit. h.do.an.ſed ꝓ.h.adduco.c.oli.xcv.di.ubi dicitur ꝙ olim eps nõ erat pᷣſbyt᷑:ſʒ oẽs pᷣſbyteri regebãt uniuerſalem eccleſiã et exercebant omnia ſ acramẽéta:ſʒ ꝓpter ſciſ mata fuit ordiatuʒ ut eligeretur nnus ex pꝛeſbiteris qui preeẽt oĩibꝰ æ uocaꝛet᷑ epᷣs q̃ſi.sẽ.ſacꝛos ⁊ ſic u ꝙ epiſcopus preſit tin in dignitate ⁊ n in ordine I quedã fuerit ſibi refuata et intetdẽa preſ byteris: ut chꝛiſmare æc. Ad idẽ adduco qd dr̃ de oibꝰapoſto lis ꝙ parẽ ptãtem receꝑũt a deo.ſʒ petrus pꝛe alijs recepit pꝛicipatũ:vñ oibꝰ dictũ uit¶ Nie 2 pꝛedica te euãgeliũ ⁊c̃.= cuicũqʒ remiſeritis peccata ⁊c̃. ſed petro ſoli dictum fuit paſce ones meas ⁊c.xxi.di.in nono ubi bo. tex. æ hec nõ. ſunt addenda ad ea dixi in.c.unico de cle.ꝑ ſal.ꝓmo. ¶ In gl. ij. ĩ fi. cõclude neꝝ intellectũ poſſe dici ꝙ ex duobus ut et ſenſit glo. iſte eps Zxit irregularitatẽ.pꝛimo in q;'tũ dixit illa uerba malũ eſt ſi ſic ⁊c. nã uẽ pꝛeſtitiſſe con ſiliũ ad moꝛtẽ æ refert an direcie nel indirecte quis pꝛeſtet ↄſiliũ ad moꝛtẽ alicuiꝰ:ut.5S. dixi ⁊ ex ſolo cõ ſilio contꝛahitur iꝛregniaritas.l:di.ſi quis niduam. ⁊ pꝛealle.c.ſicut dignũ. ¶ Secundo nidetur pꝛeſti tiſſe auctoꝛitatẽ ⁊ opẽ ⁊c.illi ſuſpẽdio exhibẽdo ſuã pntiã coꝛpoꝛalẽ:ex quo habebat ibi iuriſditionẽ tẽ poꝛalem ut latius.ẽ.dixi facit quod nõ.in.c.i.5.de offi. dele. de conſenſu auctoꝛitatis. ¶ Ex bis infer tur ad.q.quam tangit glo. nunquid clericus incur rat irregularitatem ſi interrogatus dicit quod pro tali caſu debetur pena mortis z conclude ſecunduʒ Hoſtienſem hic et archi.in.c.fi.iij.di.q aut crimè t 4 ¶ De ertel. perſato miner puniẽdũ de pñti ?⁊ non bir irregularita Iem 2 ita ꝓcedit iſia glo. als eũt ſi ex cõſilio ſine ge nerali ſiue ſpãli ſequat᷑ bomicidinʒ rregularis erit: ur in palle. c. ſiqnis uiduã: ſecus dic ut ibi ex ſva ſo la Eenſione nõ ſeqꝛet bomicidiũ puta qꝛ oio iudex E diſpoſitus ad illũ decapitãdũ ⁊ iſte fuit intenꝛoga tus a qnodã alio que pena dʒ iponi ꝓ ilſo delicto 2 ndit ꝙ capitalis. nã ex ̊ nõ effici᷑ irregularis. qꝛ bomicidiũ nõ fuit ſecutũ ex conſilio ſuo: quia iudex aio ad ᷣ eꝛat diſpoſuꝰ. 6 glo. in. V. paniſitꝰ in fi. dic ꝙ hᷣ nõ eꝛat neceſſe iſtũ citari.nã citat? fuir a in dicibus ut pñtaꝛet ſe pape:ut in.c.ſiet qð ibi nõ. de accu. vnde ſtanim fuit cõtumax exquo ibi n fnis epeꝛtus tene menti. — Abbas. VNter dilectos eeree itur uſurarius et publicus aleatoꝛ. dicit nel ſũma ali᷑ ? ſic. Collatio bificij facta ĩdiero oc cuita caſſari debet ? conferẽs ſcdᷣo ante caſſationeʒ pme collat᷑ priuari debet ea nice pĩate cõfeꝛendi. d. Oiuidit. nã pꝰ deciſe nanat factũ. fo difſinit ibi nos igit ſubdiuidi nam prima diffinit de. p. ſ dᷣa de. b. teꝛtia de cãroꝛe. fa ibi pteꝛea. teꝛria ibi. ꝛ vo Caſus ⁊c. ¶ HMãõ prio ex tex. ibi cuiꝰdonatio ptine bar zc̃. ꝙ vᷣ ptinẽ late ponit᷑. vñ ac ꝛeferĩ ſi ꝑrineat de iure ſpãli.nã collatio huiꝰ dignitatis nõ pote:ot ptineꝛe ad cãtoꝛem niſi de iuꝛe ſpãli quia de inr̃ cõi lpcctat ad epm xvj q.vij. oẽs baſilice. ⁊. c.nu vs: nõ eꝛgo nitiat libellus neqʒ ꝓbatio ſi dẽ beneficiuʒ ꝑtineꝛe ad collationẽ alicꝰ qʒ ꝑtineat ſolo inre ſpali facit.l.Vbũ prineꝛe.ff. de.v. ſigni. a n la dus aleaꝝ in tin ẽ clericis ꝓhibiiꝰ ut ẽt cõſuerudo nõ naleat i oppoſuiũ ẽt ſi facit ꝛeſpectu cuinſdez no luptatis:qͥnimo clericꝰ aleatoꝛ d ꝛeputari nilis ⁊ in dignus ad bñficiũ obtinẽdũ ⁊ tene mẽri ter. ꝛ iſſa E una cã ſufficiẽs ad irritandũ collarionem factam clerico aleatori¶eꝛio nota ꝙ uſuꝛarius ẽ uilis peꝛſona ⁊ indigna ad optinẽdum aliqnã digniiqrẽ. 2 facit iſte rex. ꝙ uſurarius ſit infamis ipſo iure de quo uide tex. cum glo.in.l.impꝛobum fenus C. de his qui nõ.ĩifa.nbi glo.itelligit tex.⁊ bñ ꝙ; ſine alia ſñia talis ẽ infamis infamia cili ipſo facto ⁊ clariꝰlo quit᷑ tex.iij.a.vij.G. poꝛo ſed de uno muliuʒ dubi to.qꝛ iex.i. d.l.ipꝛobũ loquit de nſurario exeꝛcente uſuras ultra numeꝝ a ciuili ꝑmiſſuʒ. Quid ſi quis exeꝛcet uſuras ſm modum a iure ciuili peꝛmiſſũ:nũ qnid ſit ĩfamis ipſo facto cũ de iure canonico oĩs modus ꝛepꝛobãt: æ ius cile ĩ boc ñ dedignatĩ᷑ ſeq ca nonẽ: ui ĩ auẽ. ð eccle.ti.? nõ.i.c.qꝛ fruſtꝛa ð uſur. 2 ceue dubiũ ẽ ſatis pulchrũ.nã ꝛeſpectu iuris cão nici oẽ fenꝰ ẽ ĩipꝛobũ ⁊ iſte tex.facit ꝙ ſit ifamis ip lo lacio ⁊ tex.i.d.S. pono.cogita. Quarto nõ.ibi in ipſoꝝ depoſitõibꝰ ⁊c. indices poſſe deponeꝛe tã S teſtes coꝛã alijs iudicibus de geſtis coꝛam ſe et ſolet multum ad hoc allegari iſte tex. ? dic ut plene nð.in.c. cum nobis de teſti. ¶ Quimo nõ.ꝙ ntenſ inſtrumemo falſo indicio non ꝑ B põt puniri pena falſi niſi pꝛobet᷑ ipſe falſanerit nel ꝙ ipe ſcienteꝛ uſus fuerit æ pſumitur ignorantia ſi pꝰ obiectionẽ teſtibus ab uſu eius. ¶ Vltimo nõ. ꝙ pferens bn ficium indigno quẽ putabat idoneum nõ dʒ añ ob iectionẽ ſen reprobationẽ illiꝰ collatõis illud bñfici um alteri ↄferre Iʒ de indignitate ipſiꝰ mõ ſibi inote ſcat ał dʒ puniri prout h̊ d; qð bñ nõ. Go glo. i. ĩ fi.nõ. glo. ꝙ aleator clericꝰ idiſticte repelliĩ ab ob tinẽdo bũficio cũ collatio ſibi fa ẽ nulla ſi ð h̊ᷣ con ſtabat taniᷓ fca nili ⁊ indigno:⁊ ſi nõ conſtabat qꝛ erat occultus dʒ irritari: ſz a bnficio obtẽto anteqᷓ exerceret ludum nõ dʒ icontinẽti repelli ⁊ eo puari ſed alia mitiori pena pot᷑it plecti niſi monitus nolit ſe corrigere:qꝛ ⁊ tũc beneficio prinabitur: ut.xxxvV. di. c.i.uſnrariꝰ Vo põt repelli ab obtẽto ? obtinẽdo epᷣs tũc cum ſe correxerit diſpẽſare põt circa bñfici um ⁊ facit qð dr̃ æ nõ.in. c. pterea. S. de uſuris. Et ex h̊ nõ. ꝙ magis peccat ⁊ exoſus eſt uſurarins q; aleator. ¶ In glo. in. v. noluptuoſos ĩ fi. nõ. bene glo. nam relata ad tex. ꝓbat ꝙ et clericis licitũ eſt ludere cã ↄuiuij:⁊ idẽ noluit glo.in.c.i.xxxv.di.ſʒ phi. tʒ H Srium in clericis dicens eos non debẽ fa cere conuiuia. xliiij. di. e. conniuia z. J. non oportet Igem dicir Gof. in laicis. nã ↄuiuia nidentur eis reprobata niſi ex quadam caritate faciãt ut in. d. c. ↄuiuia credo h dẽm uerinſ quo ad ↄſcientiaʒ I re petitio non competat h̊ caſu ⁊ ſic põt procedere lex ꝙ in conninuio alla. in glo. talis tamen ſic ludens Iʒ male faciat non tamen crederem ꝙ debeat reputaꝛi niliſ: ita ꝙ repellatur ab obtinendo beneficio ¶In glo. in. V. nel procuranerit in fi.uel dic ꝙ illud.c.lo quitur de litteris gr̃e in quibus citius pſumitur fal ſiras. ſecꝰ ĩ ig iuſticie qᷓ de facili pñt obtineri:ut in ae dei E Yarn mev⸗voſnwos in fi. hec glo. nõ artingit ꝑfecte ĩtellẽm decretalis.nec ẽt doc. apꝑte aitingunt. Sʒ pro clariori intellectu ſic op. uẽ enim ꝙ collatio ſo facta debuit nalere. nam pᷣma fuit nul la ipo iure tãqᷓ fa crioſo ⁊ ĩfami ſaltim ifamia fi. nam infamia nedũ repellit a dignitate optinenda: ut in.l. ij. E. de digni.li.xij.? in regula infamibus.li. vj. ubi. per Oy. qͥnimo ſi eſt infamia iuris repellit a dignitate qſira ꝓ h̊ bo. tex.cũ glo.in.l.ij. O. miles.ſt de his qui no. infa. z.l.oĩ. z.l.infamia C. de decur. li. x. ubi d qð infamia qſium adimit honorem g ð bnit ualere fa collatio ar. in regnla non preſtat im pedimeutum de re.iuris li.vj. So. poteſt hec decre talis intelligi dupliciter primo ꝙ collatio prima nõ fuit nulla ipo iure ⁊ boc ſenſit hic Moſt.exponẽdo vᷣ irritandum.i. irritum nunciandum:æ etiam ſe quitur. ¶ Yred. de ſenis conſi. xliiij..xlix.? tunc poteſt E'deri quod ſecunda non ualuit propter defectum poreſtatis:quia propter deliciũ collatoris deuoluta erat poteſtas cõferẽdi ea nice ad ſuꝑioꝛeʒ ſed iſte intellectus mihi non placet quia hic caſſatur 2 punitur iſte collator propteꝛ ſuam inconſtantiam 2æ quia prima nõ reprobata poſſit ad ſecundũ ideo intellige iſtum tex. qñ collatõ fnit facta idigno igno ranter ita quod notorie non conſtabat collationem eſſe nullam. nam preſertim reſpeciu conſuetudinis poterat dubitari utruʒ collatio eſſet nulla ipſo iure et utrum iſte deberet reputari uilis exquo nſuram exercurat tantum in ludo æ quod ludebat ſecunduz iolano eit eni iUmneſceni no uucal ſo⸗ aßb toi C /, 166. rzl tautta (ho eil one ignid i olan Aiudce mnduͦ o rinin õ Nian o rnan wa ericdfere⸗ Innd bicpo Gad ppi mer apo eni lo benefcio n galten apt de opyel. Ahjh codede ..go ſcwt ecler ayt ⸗ ſĩ t tic oluuio no benl leimrominer i ia acanone lſ. Au toe ſnz vbo l⸗ nilnitilot biſtnüi gfenine 1iliniͦſdircenſe r ii nidan oſeni cene ſde i Doreſns ei A ordimnie igreim li gbbediſſeern biene ppi unnepione f Pone lin Tedhtad oinri ceſi li ſſite Ral e pye. e9no in entepno is no hhen rcolnoni d agehn vip fſorr tziiu Räit Y dnn ſiri Pereproa Einlg veſt lennigr g ,⸗ ſuſceegen i ine lu echin anel en ineng i likrud nenthiannitofm lls nſich n otſen — gointimnndi diannz vo hte / Muitize ſoncpon u onbin nidnnr eis mninr ſatitnt ind, o oeeni, zre daſeirrotlge ler WnsuneiNiens nen ruenemn Odünendodenetca e Nuinfiud dcirdch. Gnibas eiins pſontiun fl deſacl pirobuinnitr i poſrochini ergb⸗ lumla nrucot Ate Iueleun ſc vi nin alre nan pna nl fani atin imia ſd.⸗ Sghinne OhtneNerui gen ſenſdloln. QAihunia mean ad goini Hnns aͤfri C&dn. imn auni olannn rinngh o it in in Cuntſtr lrvpimn ſo ine⸗ llanit cann ſe coᷣſuetudinẽ alioꝝ clericoꝝ:unð ateq; repꝛobaretur pꝛima nõ debuit ꝓcedere iſte ad ſcdᷣam collationẽ. nunqꝙᷓ eniʒ fienda eſt ſecunda collatio uel elecrio niſi cõſter notoꝛie pmã uiribꝰ nõ ſubſiſtẽ: ut nõ.in.c.au ditis. c.cũ teꝛra ð elec. un iſte collatoꝛ nõ erat p̃natꝰ ipſo facto ptãte cõferẽdi: qꝛ ignoꝛãt᷑ fecit:ſʒ fuit pꝛi natꝰ ꝓot ipſiꝰ icõſtantiã: ut dẽ in tex. qꝛ pꝛia nõ caſ ſata ꝓceſſit ad ſecũdã ⁊ iſtũ puto nerũ ⁊ clarũ intel lectũ.c.omiſſis dictis Inno.ꝑ q̃ nõ appꝛobat inrel lectꝰ. c. ¶ Ee pdictis oĩbꝰ nõ.̊ dictũ ſingularirer ĩ pꝛatica ꝙ; ubi collatio eſt facta indigno ꝑ ignoꝛan tiã nõ dʒ ꝓcedi ad ſecũdã collationẽ ꝑ collatoꝛẽ ni ſi pꝛiꝰ repꝛobet᷑ pꝛia ex qno nõrie nõ cõſtabar ðᷣ nul litate pꝛie collationis. Y gi barriri ibi ſʒ ual de ſunt iſta diſimilia ⁊c.⁊ rõ c.nã ſcdðᷣa ſtipulatio iõ nalʒ qñ pꝛia ẽ elidibilis ꝑ exceptionẽ qꝛ põt hoc ca Kr—☚ P exceptionẽ.ergo uʒ ſcdða ex quo põt pᷣtendere ini eſſe inſti. de V.ob. F. alteri:ſed ſecꝰeſt ĩ collaris.qꝛ ſi pꝛia collatio tennit lʒ neniat irritanda ateqᷓ; irritet beneficiũ nõ uacat ergo nõ põt alteri ↄfeꝛri.S.ðᷣ cõ ceſ.pb.ꝑ totũ. Et ĩ fi.gl. ð h̊ͥ dic.ut.s.dixi.⁊ nit nõ. in pal.c. auditis. Sn glo. fi. in fi. hec glo.põt ad duci ad qõnẽ nũquid ſi collatio beneficij facta ꝑ pa pã uel eiꝰ executoꝛẽ nõ tennit uel ꝓpter ſurꝛepiionẽ lr̃aꝝ uel ꝓpter indignitatẽ ꝑſõe redeat poteſtas ad papã an vo ordinariꝰ loci poſſit illud beneficinʒ al teri cõfeꝛre. Inno. hic ponit duas opi. quidã dicũt ꝙ ad papã tm.ex quo enĩ papa ſemel itromiſit ſe ð illo beneficio ñ Iʒ alteri appone? manũ ar.i. c. nt nẽʒ de appel. Alij S ſʒ cõclude poſt Jo. an.? Eõpo.in c.qð ſicut de elec.ꝙ aut papa reſernauit ſibi benefi ciũ.⁊ tũc ʒʒ collatio nõ hẽat᷑ effeciũ nõ põt inferior ſe intromitteꝛe i illa nacatione ar.i.c.ſi eo tpᷣe ðᷣ ele. li. vi. Aut nõ ẽ uſus vbo reſeruationis ? tunc aut mãdauit illud bñſiciũ ↄlerri nõ expᷣſſa certa ꝑſona 2 idẽ qꝛ uꝛ ſibi reſeruaſſe ⁊ illi noluiſſe puidere.aut mãdauit ↄferri certe ꝑſõe ⁊ tũc ſi collatio nõ naluit poteſtas redit ad ordinariũ qꝛ papa intẽdebat ꝓni dere tim illi ꝑſõe expſſe ex quo ergo illa pſõa n põt bꝛe nel ꝓpt᷑ ſurreptionẽ lr̃aꝝ uel dignitatẽ eiꝰ ptas redit ad oꝛdinariũ.qꝛ ceſſante cã ceſſat eſſeciꝰ in. c. cũ ceſſate ð appel.= h̊ nõ.¶ Vltimo ex gl. op.⁊ nẽ enĩ ꝙ exceptio cris nõ ðbeat admitti ↄ iſtũ.p.ex q hũerat collationẽ z agebat tm poſſeſſoꝛio adipiſcen de.i.ꝓ ꝓleſſione habẽda:ut in.c.accedẽs de accu. So. dicit Inno.q exceptio crĩs nõ dʒ admitti ſine infamia quaſi ſentiat iſtũ fuiſſe infamatũ de iſtis ob iectis ⁊ ciꝛca hoc dicit aliqua pulchꝛa nerba qᷓ ſolẽt quotidie allegari.dicit enĩ ꝙ ant qͥs agit ĩ beneficia libꝰ poſſeſſoꝛio adipiſcẽde ad ↄfimationẽ nel colla tionẽ ut qꝛ hũit electionẽ ⁊? ↄfirmationẽ aut collari onẽ ⁊ tm ſibi deſt poſſeſſio ⁊ tẽ nõ admittit᷑ exceptõ cas niſi cũ ifamia: ut in pᷣal.c. accedens ubi plene di xi. Aut agit poſſeſſoꝛio recuperãde ⁊ tũc nõ admit titur aliqua exceptio cris niſi cũ infamia: ut in. c.itẽ cũ quis de reſti.ſpo. ¶ Et nõ. bene h̊ diciũ ꝙ et in bñficialibꝰ nõ obſtat ageri poſſeſſoꝛio recuꝑãde ex ceptio cris cũ infamia. Sed Iʒ Inn. omnẽ exceptio nẽ excludat iñ mnte opponi poſſunt ð qbꝰ plene di ¶ Be excel. perlato co in. c. ĩ Ris.de reſti.ſpo.æ facit qdᷣ nõ.iij.q.i.iĩ ſũ. Aut agit quis petitoꝛio ꝓ bnficio qð ſemel ba buit ⁊ tũc aut opponit᷑ tale crimẽ qð ĩducit pꝛiuatio né ipo facto ⁊ admittit exceptio ſm eũ ⁊ bene pnta li opponit ꝙ ſit hereticꝰ nel ꝙ fuit ſñialit de aliquo crie cõdẽnatꝰ.æ nõ. bene hoc ultiʒ ꝙ cõdẽnatꝰde ali quo ciĩe ꝑ ſñiaʒ cẽſet̃ pꝛiuatꝰ ipſo facto bñficio ſuo qð intellige qn crimẽ erat tale qð inducebat p̃uatio nẽ bñficij uel qñ iꝛrogabat ifamiã ipſo fco.nã ſoffi cit ꝓ cõ ſẽnet᷑ ʒ pena nõ exp mat᷑ in ſñia: qꝛ illa irelli gitur ipoſita auctoritate iuris l.i.ff.ad turpil et ij. q.iij.F.nõndum ⁊ in.c.poſtulaſti ſim unã lectu.5ẽ. de fo.co npe.⁊ ad idem tex.in pᷣalle.l.ij. G. miles.ff. de his qui nõ.ifa.ubi dẽ ꝙ miles dãnatus de adul terio effict᷑ infamis et ifamia ſoluit uinculũ militie? uñ ipo iur̃ ifamatꝰ ꝑ ſñiã ꝑdit dignitatẽ nedũ ſecu larẽ ſʒ etiam eccleſiaſticã:ut nõ.i.glo.ſecꝰ puio ubi qs dãnaret᷑ de crie qð nõ ĩduceret ĩſamiã nec puati onẽ beneficij.tunc.n.talis exceptio ñ admiiteret᷑ ut ſtati dicã et ſic reſtĩge Inn. Si vo opponit᷑ excep tio cꝛis qðᷣ nõ inducit puatiouẽ beneficij ipᷣo facto utpnta:qꝛ ẽ ſimõiacꝰuel adulter uel ꝑiuruſ nel quid ſimile æ non dʒ admitti talis exceptio.rõ ẽ qꝛ illa ẽt ꝓbata ille non ꝛemaneꝛet pᷣnatus beneficio.nec ob ſtat ſi dicatur ꝙ debet pꝛiuaꝛi qꝛ ad h nõ tendit ex ceptio:ut in.c.ij.de ordi.cog.i fi.nec ob.ſi dicatur ꝙ ex ꝗꝰ datur actio ſiue accuſatio õ iſtũ de iſtis cri mibꝰ fortiꝰ debʒ admitti exceptõ:ut ĩ regula.qui ad agẽdũ de re.iuris.li.vi.⁊ in ꝛegnla cui damꝰ.ff.co. fm Inno. illa iura habent locũ qñ ad idẽ agit 27 ex cipit.ſecus antẽ qn actio et exceptio tẽdũt ad diuer ſa.nã p̊ caſu accuſatio tẽdit ad nidictã: ut priuetur. cxceptio vVo tendit ad defenſionem rei familiaris ? nõ. ꝑpctuo h̊ dictum Inno. æ uide qð dico in. c. pa ſtoralis de cau.poſſ.æ proprie ⁊ in.c.ſi diligenti de lo. ope. Abod bbates de Tcedentibus. vren e 4 ognoſceꝛe et publicas penitentias ininn gere et litteras induigentiarum concedere non poſ ſunt niſi eiſ competant de iure ſpeciali hoc dicit.neꝭ ſic et generalius.Cognoſcere de cauſa matꝛimonia li. Item penitentias publicas et indslgentias conce dere ſpectat ad dignitatem epiſcopalem: unde infe rior prelatus de his ſe intꝛomitieꝛe non debet niſi eis competat de iure ſpeciali.primo ponit epiſcopo rum querelam cui ſecundo pronidet ibi nolentes. Caſas ⁊ cetera. err⸗ tex. ꝙ quedam ſunt ſpectãtia ad dignitatẽ epalẽ qᷓ iferiori plato non cõ petunt ut ſunt tria hic expꝛeſſa ⁊ de ſimilibus nide quod le.⁊ nõ.lxviij di.in.c.qᷓuis.⁊.c.coꝛepᷣi.⁊ int caſus hic expꝛeſſos nota illum ꝙ nemo citra epiſco pum poteſt iniungere publicam penitentiam. prina tam enim poteſt quilibet ſacerdos iiũgere z de hac publica uide glo.æ tex.in.c.in capite.l.di.⁊æ xxvi.q. vij. c. fi. ⁊ eſt tex.in. c.ij. de maledi. ¶ Secundo no ta ꝙ ex ſpeciali conceſſione uel alio iure ſpeciali pu ta ex conſuetudine poſſunt ſpectantia ad dignita ceʒ epiſcopalem comoeteꝛe inferiori pꝛelato et circa ¶ Be exref preis. pSe dicendã ẽ ꝙ quedã ſpectatia ad epm ſũt oꝛdis epᷣalis:qdaʒ ſũt dignitatis epalis:quedam ſimplcis juriſditiõis. Ea vo que ſunt oꝛdinis ut cꝛiſmaꝛe ec cleſias ↄſecrare clericos oꝛdinaꝛe ⁊ ſimilia non pnt cõpeteꝛe infeꝛiori ẽt ex còſuetudie ut in.c.qᷓto de ↄ ſue:quia in eis deficit oꝛdo epalis. Ea vo que ſunt dignitatis epᷣalis ut ſunt iſta hic enumeꝛara nel ſipli cis iuriſdiõis ut cognoſcẽ de cãis clericoꝝ iſta beñ pñt acquiri ꝑ iferioꝛẽ ex ↄſuetudie nel ex ↄceſſione ſupioris ad hoc.c.cũ oli ⁊.c.auditis de pꝛeſcrip.et nõ. bñ hũc tex.iũcta glo.pe.⁊ fi.qꝙ iſta que ſunt di gnitatis epalis ut cognoſcẽ de cã mr̃imoniali ⁊ da? indulgẽtiã ⁊ẽ. pñt pꝛeſcribi ꝑ ĩferioꝛc:ſʒ ad declaꝛa tionem ſe qrit᷑ de qᷓ ↄceſſiõe loquit iſte tex. Sol. di cunt doc. ꝙ põr iĩtelligi de ↄceſſione ẽt epi. xvVi. q.ij niſis pꝛet᷑ inſignia. nã illa nõ pñt cõcedi niſi per ſo lum pricipẽ qð bñ nõ.arg.i.c.ut aplice de pnile.li. vi. uñ abbatibus ⁊ ĩferioribꝰ pꝛelatis peꝛ papaʒ ſo let ↄcedi uſus mitre ⁊ alioꝝ põtificaliũ: ut in. d. e.ut aooſtolice. dicũt tũ hic doc. ⁊ ibi ⁊ bene ꝙ łʒ iſta in ſignia epalia qñʒ ad decoꝛẽ ↄcedant plaro infeꝛiori nõ tũ põt ille ppt᷑ ̊ exeꝛceꝛe iura epalia eſt ge que d nuda demõſtꝛatio que bʒ ſignificarũ ſuũ qð nõ. ¶ In glo. in. v. epalis dignitatis i f. nõ. ex hae gl. 2 ſe iũcto tex ꝙ ea que ſũt dignitatis epalis nõ di co oꝛdinis pñt acqniri ꝑ iferioꝛẽ ex oſnetudie et h ꝓbat᷑ ⁊ aꝑtiꝰ ꝙᷓᷓ alibi in.c. auditis de pꝛeſcrip.ubi abbas pᷣſcripſit cĩm matrimonialẽ niſi fuiſſet ꝓba ta iteꝛruptio: qð ẽ õ hoſt. q tenetr orium iĩ.c. as 6 ꝛeſti. ſpolia. inducit᷑ t iſte tex.ad.q. quotidianaʒ nũ quid electꝰ 2 cõfirmatus ĩ epm nõ cõſecratꝰ poſſit cõcedeꝛe ĩdulgẽtias maxie ſi non ſit ſaceꝛdos ut qꝛ adbuc nõ ſit effectus pꝛeſbiteꝛ: æ ſepe accidit cum ſi milis qõ in legato apoſtolico n pᷣſbito: hoſt. bic p² multa ↄcludit ꝙ ſi pſbit᷑ põt ↄcedeꝛe als ſecus:ſed Frã. renuit ꝙ ẽt ſi ſit pſbit᷑ cõcedeꝛe nõ pot. qꝛ nõ dr eps niſi ſit cõſecratꝰ: vnð antea uocat electꝰ 2 ñ epᷣus. ut in. c tua:de his que fi.a pla.? iura hoc cõ cedũt epis. Jo. an. ur̃ teneꝛe ꝙ cũ hᷣ nõ ſit oꝛdis ꝙ; poſſit eſectꝰ ↄfirmatꝰ dũmodo ſit ſaceꝛdos. Jo. cal. pꝰ Lho.iiij. ſniaꝝ di. xxiij. arti.ij. tz ꝙ eria ſi nõ ſit ſaceꝛdos hoc põt ⁊ idẽ ĩ legato ⁊ iſta opi. ẽ neri Oꝛ. Ratio qꝛ cõcede e iſtas idulgẽtias pꝛocedit ex diſpenſatione bonoꝝ eccleſie ⁊ ſic ex iuriſditione. eꝛ go iſti pnt cũ hẽant iuriſditionem licet non ſit cole erati in epos uel ſaceꝛdotes nit in. c. tranfmiſſam de elec. nã ut hic pʒ illa pñt queri ꝑ ĩferioꝛẽ epo.gꝰ nõ ſunt oꝛdinis epalis ſed iuriſditiõiſ. In foꝛo iñ peni tẽrie nõ poſſet abſolue? nel cõdẽnare uel idulgẽtiaſ concedeꝛe: qꝛ illud ẽ oꝛdinis pᷣſbiteꝛalis ⁊ nõ iuriſdi tionis quod tene menti. As ruclan ꝛeuelandum peccato . lectus ꝛem ſiue peccatum in pe nitẽtia ofeſſuʒ ſaceꝛdos cõpelli nõ põt. hꝰ d.pꝰ põit᷑ qꝛela pſbiteri.cui fo ꝓuidet expſſa cã ibi qꝛ igi.¶ Mõ pꝰ ex tex. ar. optimũ ꝙ index eccleſi aſticus ſen ſecularis põt ex officio ſuo quẽ compel lere ad indicandum furẽ 2? furtuʒ ↄmiſſum ⁊ ſuper poteſt ferre ſniam eẽſure non renelantes quod Ybat. h. ꝑ locũ a ſpali.nã h ẽ ſpole qð nõ po ſſit fie ai comonſio qñ ̊ in pnia detectum fuit:ſecus g ſi iſte ſciuiſſet nõ tãq; deus ſj tãq; homo. ꝓ h̊ tex.ibi ꝑnicioſum eẽ ⁊c̃.⁊ tene hũc tex.ſic induciuʒ ꝑpetuo menti.nã optime ꝓbatuꝛ practica epoꝝ fulminãtiũ hodie excõicationem non renelãtes furẽ ſine fur tu n ⁊z melius ꝓbat h.c.q.c.qui cũ fure.s.de fuꝛ. licet ad ̊ illud ſoleat allegari æ nide ibi qð plene di xi.probat et iſte tex.opi.bar.in.l.iĩ ciuilẽ. C. de ſur. 5. fo ſacerdotem non poſſe ↄpelli etiã ꝑ iudi cem eccleſiaſticim ad reuelandum pccorem ĩ pnia ſibi confeſſum qnimo nec ẽt peccatuʒ.nã h̊ ⁊ reſpec tu peccati z peccatorum ꝓhibetur iſia compuliio. Et nõ. bñ ꝙ ẽt non põt ad ̊ compelli ſi tal reuela tio tendit ad utiliratem ꝓximi uel ad utilitatẽ aĩe ip ſius ↄfeſſi.nihil.n.debʒ detegi ꝑ ſacerdoteʒ eẽt ſi cõ cernat claritatem conſcie ipſius peccatoris niſi ipſe peccator ſacerdotem ducat in teſtem ar.in.c.ſignifi caſti de adult.⁊ in.c. ois utriſque de pe.z remiſſ.⁊ qð ibi nõ. Inno. rern ibi ſententiam inteꝛ dicti ⁊c. ꝙ ſnia interdicti põt ferri nedũ in loco ſed Et in perſona ⁊ hec eſt dr̃ia inter interdẽm ⁊ excõica tionem qꝛ excõicatio nedũ priuat a participatõe ſa cramtoꝝ ſʒ ẽt a cõione hoĩim:ut in. c.a nobis de ex cep.ſed interdẽm ſolum pᷣuat a ꝑticipanone ſacroꝝ Alimo pro declaratione lr̃e qritur qᷣ ſint iſti re tores fraternitatis de quibꝰ in tex. So. ſũt qͥdaʒ ba bẽtes iuriſditigne ſuꝑ cleꝝ ex ſpali proniſione ant inſtiturione. W go tibi qꝛ 'ᷣm leges nẽo põt cõpelli h̊ non eſt abſolute ueꝝ qͥnimo põt ex officio compelli de quo dic nt nõ.in.d.l.inciuilẽ ⁊ plene di xi in.d.c.qui cum fuꝛe. In eadem glo. ibi ⁊ in Hᷣ erat maior ipſis rectoribus ⁊c̃.per hanc rationem inferũt doct. ꝙ etiam per papam non põt ſacerdoſ opelli ad detegendum peccatum in pnia confeſſum. nam in illo actu ſacerdos eſt ſpãlis nicarius dei z papa eſt generalis nicarius dei ⁊ ſpãlis quo ad illaʒ ſpẽm eſt maior generali:de offi lega.in.c.ſtuduiſti 7 nota bene glo.⁊.h.dẽm quia eſt contra multos ſi plices ſacerdotes qui ꝛeuelant peccatum epiſcopo ſeu peccatorem ſeu alteri ſaceꝛdoti licet dicãt epiſco pi ego recipiam in ↄfeſſione quia nullo modo debʒ dicere qꝛ ranq; dens non idigʒ confelionẽ ? qꝛ illo⸗ peccatum alteriuns ⁊? nõ ſuũ ⁊ h̊ ſaluo caſu.c.oĩs de pe.⁊ ꝛemiſſ.Ex hoc ⁊ ex tex.etiam infertur ꝙ ſi ſacerdos producitur in teſtem in iudicio qð recta conſcientia poteſt dicere ſe nihil ſcire ſi hoc tantum ſciebat ut deus.nam quis poteſt habere duplicem conſcientiam ſiue ſcientiam unam ut deus aliam ut homo. in teſtem uero producitur ut homo non nt deus ? tanquam homo nihil ſcit: unde ſine mem periurij recte poteſt dicere ſe nibil ſcire. ¶ Duto tamen ꝙ iſte ſciꝛet ut deus et ut homo ut quia ipſe nidit tanꝗꝙᷓ homo ⁊ audiuit ut deus in conteſſi one ꝙ hoc caſu tenetur reuelare uirtute inramèti. alias autem ut dicit Inn. in preall.c. omnis ꝓpe fi. nũqᷓ; dʒ reuelaꝛe niſi ſubeſſet maxia neceſſitas uti litas nel iminẽt ſcãdalũ tc.n.põt dicẽ zæ reuelare ex quo ſcit ẽt ut homo. Quid autẽ ſi quis iurauit nõ Fuela? ſecreta et pꝰ ea ꝓducit in teſtẽ nũquid poſſit renelare cõ nideat᷑ poſitus iter duo iuramẽta Sria . pinoenta di g as colegi ocen ſalo io In nt hn lca ſnr pores ril ſanonp boc uin con ecvpinli n no poſſtxn aloralre Mlper ole ace o ninlpii cunſi titn iaich iton legan de ſ go teniteni i hoſcſone clegi. dt NrattA) J nind hednſſadrh cos deſureſpali en dſeen Ulino colige cy ler ave peincicio voſenbys incebi zindheinr19,(On Insoben nmuid poſſr⸗ Nutniic nnnqnid ams e ſglucgnimls ab enr n ttnic ohis li cignime c nloteobi f ce ſiſf Mnianoltidin nel Mmsdigiungande umni sr ſiopiing ſani ö 1e Ankitminſigiaſenm 1e gone e M nnni er eſ ulipft Anr elſn pih Il llliby poſſi dnar ſut “ ſanr ſt len eppi aſni lero ognolarenr inſti 1 Inla conoſtito 4 almmruammn un Oagan poſ li ſanſcn icſte inrr n ltnſi ii⸗ ſtn – dlcſtl,n in gf iſridg heiſttöͤn cſüin ärld h noſts eſtmmn ſhe netinn agn nunenn “ arcns n nn irr ranlie nſln elbii Nelcunz i den G n Durpilſiimd n 8 limtith aciuatanaf ins Naangiſ e ain ſen Nineſcn Oullhedeye⸗ Dl dnphfummin Mor mnineliin o a luer imtint roin rimma pniiſe nen in canobsse er Ma Nchnncne iuo eie damm in ſſiffe Nun oſüäſtn Rear i gouſene ifnleges ſid ir e nep qino döteroffci⸗ Bö ind Linenide epeerd eaden go biein cu er bayc mionen pun wnin ſacj mmninia oſſun. ſpils nianins dei leit hals aro d la lein toſti a ddonmms nt Necmmn ghich wndon icadidn ſe⸗ oe ginwlo role ſch idcg oſtiniten ſ zbuͦth ſind alα anr eim inni mirtuidy tan ſni iri totunmn ppc, iht nſten mumu ovs alum ul uuenbono pon in — .U⅞ðð, – ¶ De excel. perlato. Inno. in. c. qliter. el.i.ð.de accu.nõbilit dicit q ſic qꝛ aut agebat inrametũ extendere ad iſtum caſuʒ et fuit temerariũ cũ non poſſit quis ſe aſtringere ad h iuramẽetũ cũ ſit j publicã ntilitatẽ ut teſtiſ.aut non cogitauit iſtũ caluʒ ? inꝛamentũ ad boc nõ extendi tur. ar.in.c.i.de iureiur.li.vi. Et in fi. glo.qdð pꝰdi ciũ eſt plꝰ plʒ hoſti.⁊ pꝛo dicta glo facit.c.cum ad quoꝛũdam.S.eo.ti.tene menii. Abbas. Jlecta NMon poſſũt ſubditi ſingn lares in pꝛeiudiciũ pᷣlati eri geꝛe ſigna collegij. . d. uel ſic¶ Brinati homines regulariteꝛ nequeũt cõſtitnere collegiũ et hꝛe ſigna collegij niſi aliter eis cõcedit᷑ pꝛima pars ponit querelã.ſcdᷣa dat iudicẽ ibi diſcreioni. Caſuſ c ¶ M pꝛimo ex tex.ibi nõ ↄſueuerũt ⁊c. optiʒ ar. ꝙ ius collegij põt queri ex cõſuetudine pꝛo hoc facit qð nõ. Inn.in.c.poſtulaſti de iu. pa ¶ M. 2 ꝙ licet ſint plures clerici beneficiati in eadẽ eccle ſia nõ t ꝑ hoc dicũtur conſtitueꝛe collegiũ ſeu face re capi:ulũ cum nõ poſſit collegiũ ſigna collegij nec collegialiteꝛ ſe ↄgregaꝛe collegiũ ergo ↄſtituit᷑ in ec cleſia uel ꝑ pꝛinilegiũ cõceſſũ a ſupioꝛi poſt fundatã eccleſiã nel ſi a pꝛicipto fuit oꝛdinatũ ꝙ eccleſia eſſz collegiata uel ſi lõgo tpᷣe uixeꝛũt collegialit᷑ ⁊ ſunt in quaſi poſſeſſione collegij. de quo nide ꝑ. Inn. i. d. c.poſtulaſti.? ꝑ Jo. an. in. d. c.a nobis de iure pat. V abbatiſſa põt hẽe iuriſditionẽ ſuꝑ cle ricos de iure ſpali eſt H. ſecus auteʒ de iure cõi. Vltimo collige ex tex. quẽ poſſe ſe opponeꝛe ꝓ ſuo pꝛeiudicio uolẽtibus indebite exigere ſigna collegij 2 inducitur ̊ ad.q.¶ Quidã uult uti priuatis ar mis alteriꝰ nunquid poſſit ꝑ illũ pꝛohiberi ⸗2 p di ſcutiendũ eſt nunquid quis poſſit poꝛtare arma ſeu iſignia dignitatis quibꝰ licet ntir̃ exñs in illa dignita te ⁊ tũc nõ hñs illã dignitatẽ cõmittit falſuʒ eis utẽ do.l.eos.⁊ qð ibi nõ.ff. de lal. facit.c.i.sS.de cle.nõ oꝛd.mi. æ quod ibi dixi. quedaʒ ſunt inſignia ſingu laris dignitaris quibꝰ utunt reges pꝛincipes ⁊? nobi les ⁊ iſtis pꝛiuata ꝑſõa uti nõ põr:ut.l.i. C. ne li. po tẽ. Quedã ſunt inſignia ſeu arma quibꝰ utunĩ pua te ꝑſone.⁊ aut utunt᷑ ex ↄceſſione pꝛicipis ⁊ ĩidubio uti pnt. Aat ceſſat pꝛicipis ↄceſſio ⁊ cõiter tenetux ut quilibʒ poſſit ſumeꝛe ſibi certa inſignia ſiue aꝛma ſicut oĩa noĩia ꝓpꝛia aſſumũt᷑ ad placitũ nt unus ab altero cognoſcat᷑: ut inſti. de ſega. F. ſi quis in noĩe. 7 in.l.ad recognoſcẽdos.C. de inge.mꝗu. ita 7 ar ma põt quis aſſumere ut nuna parentella diſcernatuꝛ ab alia. Sed an poſſit ſumere arma alteriꝰ: uẽ pᷣꝙ ſic. nã ſicut licitũ eſt aſſumeꝛe nomẽ ꝓpꝛiũ alteriꝰ.ntr in.l.duo ſũt titij. ff. ð teſta. tu. ira nr ꝙ et arma poſ ſit quis aſſumere cuʒ eadẽ ſit rõ in utriſqʒ:⁊ h ẽ vʒ ubi ille ñ poſſ; pieder aliqð pᷣiudiciũ niputa:qꝛ aſſu mit arma lõge diſtãtia:ſecꝰ ubi ſubeſſet illi aliqðᷣ pꝛe iudiciũ ut qꝛ iſte noniter aſſumens eſt homo facino roſus ⁊ exoſus z ꝓpt unitatè armoꝝ timet ille ĩteri mi ꝓpteꝛ iſtuʒ ſen nice ipſiꝰ 2 põt tũc iploꝛari offm ſuꝑioꝛis:ut ille nõ utat eiſdẽ armiſ:qꝛ ad ſuperioꝛcẽ ſpectat quies populoꝝ.nt in.l.i.G. quies.ff. de offi. pꝛefec.ur.idẽ eſti ubi inrereſt reipublice: ut qꝛ bonꝰ artifex ſeu mercatoꝛ utit qbnſdã inſignijs 2 aliꝰ uult ᷣ ꝑ iudicẽ ꝓhiberi ꝛõe pꝛedicta¶ Toclude ge. ſic ꝙ q̃libʒ priuatus ét põt aſſumere ſibi ceꝛta inſignia ſeu aꝛma:ſed non põt aſſumeꝛe ſeu uti armis altius qᷣ ten dit in eius piudiciũ ſen reipublice ? ð his ꝑ bar. in. l. tꝛactatu ð inſig. æ armis ¶¶ In glo. i. i fi. P gl.nõ reddit ſufficiẽtẽ rõnẽ qre iſti clerici ñ potant facere collegiũ = iõ pro clariori doctrina pꝰ Inno. hic ⁊ bar.in.l.fi. C. de colle.illi.ſcias ꝙ regulariter oĩa collegia ſunt inteꝛdicta:qꝛ hoĩes non debet face re iſtas ↄuẽticulas ſen ↄgregatiões cũ ex eiſ tieatuꝛ ↄſpira ſeu oiuꝛatio ↄ pᷣncipẽ ſeu cĩtatẽ.h̊ uerũ niſi approbet᷑ a iure gentiũ uel a iuẽ poſitiuo.nã quedã ſũt collegia que approbãt᷑ a iure gentiũ.quedã ſunt collegia que approbãtur a iure poſuio A iure gen tiũ approbatur collegiuʒ citatis caſtri nel uile.l.ex ᷣ iuꝛe.ff. de iuſti.et iu.et quod ibi nõ.nã debẽt hoies multa agere i fauorẽ æ ↄmõʒ citaris.iõ oʒ ꝙ plures iĩ ſimul ↄueiant. A iur̃ poſitio approbãĩ collegia ip ſoꝝ qui ſũt alicuiꝰ artis nt ſũt piſtões baꝛbitõſões nel ſimiles nel alicuius ꝓfeſſiõis:ut ſũt ſcholães uel ſi faciũt cã pietatiſ ut ad ſubueiẽdũ oppᷣſſis ⁊c.quia iſti habẽt malta ageꝛe ad utilitatẽ illius ꝓfeſſiõis ſeu artis.iõ ꝑmittũr iura ut poſſit ſimul ↄuẽire ⁊ facere unum corpus:uñ ad ꝓpoſitũ hꝰ. c.clerici ſingulaꝛes cũ ñ hẽant aliqᷓ cõit᷑ expedienda n pnt ꝓpᷣa auciõſ tate facẽ iſtas ↄgregatiões ⁊ ↄſtituere unũ collegiũ niſi a pᷣncipio fuerit oꝛdiatũ ut eccleſia ſit collegiata⸗ tũc. n. cum ipſi clerici debeant ꝓmouẽ niilitatem ec cleſie licite ſe ↄgregãt ⁊ faciũt unum corpꝰ:ſʒ iſti de quibus in tex.nõ rep ſẽtabãt illã eccleſiã:ſʒ erãt ſigu larit ibi bñficiati.? ðᷣ mã collegioꝝ nide ̊ ꝑ Inn. 2 ĩ.c. cũ ab eccleliaꝝ de offi.ord.⁊ per baꝛ.in dicta .l. fi. de colle. illicitis. Abbas. NQui S iunramentum ne Rauem. gat prelatum dnm ſuum uel coram ſecnlari iudice de ipo ↄq̃ri ul ipʒ innadit deponi dʒ . d. æ. primo ðciſe narrat feʒ qð ſub triplici diſiũctiua puniꝛi mandat ibi dilcreti oni.Cãus ꝛc ¶ Mõ.primo ex tex. ꝙ eps põt ⁊ dʒ dici dñs ſubditorum.æ ꝙ ſubditns negãs cũ qñm ſuum dʒ acriter puniri ut h ¶ Toõtra h facit. c.ij. de dona. ubi dẽ ꝙ prelatꝰ ẽ ꝓcuratõ ? ñ dñs. So. dic Inno. h. c. pcedere rõe preſtiti iuraméèti. alias aũt ñ crederet ſubditũ pecca? ſi ñ uocaret eũ dũm: ſed pᷣlatũ ar.x.q.iij.cauendũ.ꝓ hoc facit ſᷣm hoſti. quia qui dicit uerum non peccat.l.eum qui nocentẽ ff. de iureiur. uel ſecundum Jo. an. icet ipſe prela tus dicatur pꝛocuratoꝛ reſpeciu rerum:tamen reſpe ctu ſubditoꝛum poteſt dici dominus. ¶ Dihi placet opinio Inno. ut licet honeſtum ſit ut ſubditus ap pellet eum dominum non tamen neceſſarium. pro h̊ bonus tex.xcv.di.in.c.eſto ſubiectus.ubi dẽ ſciant epiſcopi ſacerdotes eſſe non dominos ⁊c̃.ſcd quan do pꝛeſtarur iuramentum epiſcopo a recipiente di gnitatem uel eccleſiam av eo tunc appellatur dũs p hoc tex.optimus in. c.cum clerici.. de uer. ſig. ? de foꝛma illius iuramenti puto iſtum textũ loqui.nam iſte iurauerat obedire domino ſuo ibi ſuum eſſe uti illis ut hẽat ocuꝛſũ 7 ſic decipꝑe Nrolan pöt. n. 1 ¶ Ve excel. prela. dum æc. Vñ negãdo eum poſtea qñm ſunm nenit E inramãtũ: ſed circũſpectio inramẽto nõ putaꝛeʒ ſub ditũ excedeꝛe ſi appellarer eum plaiuʒ vel patrẽ: ad p qð nõ.in. d.c.eſto ſubiectꝰ ⁊ in. c. ꝙᷓ gꝛoni de cri. kal. ¶ Sedo nõ. ꝙ pſiãs cõſiliũ ⁊ auxiliũ cõſpirãti bus ; epᷣm ꝓpriũ debẽt deponi ⁊ ſentiunt h doct. ꝙ et debẽt tradi curie ſeculari ⁊ ita exponũt vpum abſcidatis poſitũ in tex..xi.q.i.ſiquis ſaceꝛdotum: ſed h̊ dẽm mihi nõ placet prio ꝑ iſtũ tex. qᷓ ſimpliciĩ nõ mãdat iſtũ abſcidi ab ecclia uli.ſʒ ab eccleſia am bianẽſi gꝰ nõ dʒ tradi curie ſeculari niſi ſit ĩcoꝛꝛigi bilil ẽt ſi cõiuret ð epᷣm ꝓpriũ.łʒ aliqne glo. ſennãt opppſituʒ:ſʒ de hoc dicẽdũ ut dixi in.c cum nõ ab hoĩe:⁊.c.at ſi clerici de iudi. . S glo.i. ibi fideli tatem ? obediẽtiã:nõ.glo.ꝙ cleꝛicus recipiens bñ ficiũ ab epo iurat ſibi nedũ obediẽriã ſed etiã fideli tatem. ꝓ h tex.in. d. c. cũ clerici de. v.ſigni.eð tenn it ẽt ibi hoſti. li; quidã ↄ: ſed homagiũ nõ pſiatur ꝓ ſpiritualibꝰ:qꝛ illud pᷣſiar rmn a naſallo ꝛ6e fendi qð hẽt a dno:ſed clericus non ẽ naſallus epi:lʒ ab eo ꝛecipiat bũficiũ niſi r ab eo fenð. onit. xv. gꝛanamina illa Imis. ta ꝛeligioſis a quibꝰ pcepit Mpꝛelatos abſtineꝛe. fa ibi quo circa caſus 26. 5 pꝰ. ex tex ꝙ ꝛeligioſi tenent᷑ uineẽ nedũ Fʒ ꝛegulã ſʒ ẽt fm inſtituta oꝛdis.nam ultra ꝛegnlaʒ bñnt quaſdã cõſtões editas ꝑ totum oꝛdinẽ ſicut fꝛa tres pᷣdicatoꝛes maxie qui fm ecꝝ ꝛegulã poterant hꝛe ꝓpꝛũ in cõi:ſʒ ex ↄſtõibus poſtea editis nullo mõ hẽe pñt aliqðᷣ ꝓpriũ ẽt in cõi:nt nõ. S⁰ꝛe.cõſil. xij. ꝓ h̊ tex. j. c. le.in prin. ¶ Scðo nõ. ꝙ ꝛeligio ſi nõ tenenĩ obtẽꝑare epo ) ꝛegulã ęoꝝ a ſede apo ſtolica appꝛobatã ⁊? 3 ſtatnta oꝛdinis appꝛobara. C Teꝛtio nõ. ꝙ ꝛeligioſi nõ tenent ↄfiteri epo uel ꝛcctori parochie uel ab eis ꝛeciꝑe coꝛpꝰ xpi. ſed ad innicẽ audiũt ↄfeſſiões nel ofitent pori eoꝝ fʒ nõ. in. c. i. xvj.q.i.hoſtiẽ.in ſum.de peni..cui dicit ꝙ abbas dʒ ↄfieri epo ſi nõ ẽ exeptꝰ⁊ monachi debẽt cõfiteri abbati:qꝛ quilibʒ dʒ ↄfiteri ſuperiori ſo.et H ur᷑ ꝛõnabile iñ iure nõ ꝓbat᷑. nam pal.c.i xvi.q. i. uẽ cõfene priuilegiũ eis ut int᷑ ſe poſſint ↄfiteri.⁊ nide qð ibi nõ. archi. Itẽ nõ. ibi eligi ſepulturam æc.arg. ꝙ ꝛeligiofus põt ſibi eligeꝛe ſepulturam et dicit Inno. ꝙ h eſt prinilegiũ iſtoꝝ minoꝝ ⁊ pꝛedi catoꝝ cum decedãt er, monaſteriũ. hoſt. dicit q; qui libet põt ſibi eligeꝛe ſepulturã quia ꝛefeꝛĩ hec electio ad tempus moꝛtis quo abſolnit. ab obediètia ſuꝑi oris. ar. in.c.de nxoꝛe de ſepul.ſed hodie dic:ut in c.fi. de ſepnl.li.vj ꝙ nullus ꝛeligiolus decedens ĩ monaſterio põt ſibi eligere ſepulturã: ſʒ ſi longe di ſtat a monaſterio æ cõmode ad illud reuei nõ põt tũe licite põt ſibi eligeꝛe ſepulruram ut in. d.c.fi.er ita põt intelligi iſte tex. tẽ nõ ꝙ ꝛeligioſi ẽt mẽ dicantes Iʒ nõ hẽam popninʒ pñt m bhabeꝛe campa nam ⁊ cimiteriũ qð limita nt nõ.in. c. patentibus.j. de priui. Sed circa h̊ ẽ dubiũ nũquid ꝛeligioſi pñt quoſlibet ꝛecipeꝛe ad ſepulturaʒ æ hodie de minori bus ⁊ pꝛedicatoꝛibus dicendum eſt ꝙ ſic ut in cle. duduʒ de ſepul. de alijs vo ꝛeligioſis non ſic priuile giatis ſũt opi. Inno. ur uelle ꝙ ſic hoſt. diẽ ð men te iuris:ut ſi hñt ppłm poſſint recipere qnoſlibet ibi eligentes ſepulturam aliaſ at nõ niſi ibidem boſ pitatus decederʒ.xvj.q.i.c.i.plus mihi placʒ prima opi.ꝗq v ꝓbari in. c.fraternitatem de ſepul.⁊ tenuit archi. in Pal. c.i.? ita habet cõſuetudo. ¶ Mõ. ibi celebret primas miſſas ⁊c. ꝙ religioſi etiam mẽdicãẽ res licite celebrant primas miſſas. Iteʒ nota. ibi. 7. domorum ſuarum ambitum ⁊c.ꝙ de collatis ? ob latis religiof ĩ eccleſijs eoꝝ non pnt pᷣlati uel recio res aliaꝝ eccleſiaꝝ aliquid ſibi uendicare qꝛ nidẽtuꝛ eis illa collata intuitu elemoſyne æ non nomine ob lationis.ſecus dicit ubi aliquod oratorium uel ima go eẽt intra parochiam alicuius tunc eni oblatões ibi fẽe cedunt rectori parochie h probatur per locũ a ſpãli in.c.ad audientiam de eccle.edi.facit ꝙ nõ. in. c. paſtoralis de his ꝗͥ fi. a prela. ? in. Nica. de pa ꝛoch. zc: MAltimo nõ. ꝙ donatio fca pro ordina mẽti Is ? ꝓ libris eccleſiaſticis equiperantur. ed quero de quibus religiof loquitur iſte tex. So. dicunt quidam ꝙ de omnibus. Inno. ur̃ uelle ꝙ loquatur de predicatoribus ? minoribus ⁊ ð ha bentibus ſimilia priuilegia ? pro hoc ibi tex. contra regulam a ſede aplłca approbatam. ⁊c. Ego ſatiſ pu to ꝙ omnes religioſi regulariter approbati debent eſſe exemoti ab iſtis grauaminibus de quibus ĩ tex. n gl. fi. in fi. quo ad fratres predicatores z mi nores dicendum eſt hodie ur habetur in. d. cle. du dum:quo ad alios dic ni le.æ nõ.i.c.requiſiſii ⁊ ĩ. c.fi. de teſta. * Ponit. xij. Imis praua. grauamina p dicatorum z minorum a quibus precepit drelatos abſtinere:a ſecunda ibi quo circa. Caſus æc. ¶ Mota primo ex tex. ꝙ ubi fit memio de pre dicatoribus ? minoribus ſeper in ordine ſcripture pᷣmittunt᷑ pꝛedicatores ut hic in. c. quorundam de elect. li. Vvj. ? in omnibus locis ubi de eis fit mentio: 2 rõ eſt quia ordo predicatorum fuit primo appro batus per eccleſiam romanam quam oꝛdo minoruʒ licet parum an ſecund ũ Jo. an. æ« reciiat YJo. cal. ꝙ ordo predicatorum fuit approbatux ¶U. ccxv. qᷓno ab bonorio.iij. qni ſucceſſit Innocen. qui pro miſerat ſe facturum ⁊? eodem anno fuit approbata inſtiutio minorum æ idem tenet Joan. an. in. d. c. quorundam in nouel. de minoribus: tamen ibi non kacit mentionem. ¶ Et ex pꝛedictis uerbis nõ.oꝛdi nẽ ſeruandũ circa iſtos religioſos in bonoribus ðᷣ ferendis ut illi magis honorentur quorum regula prius fuit approbata. ſecundo nota ibi in alitiſſima paupertate ⁊c̃. ꝙ fratres neduʒ minoreſ ſed predica tores dicuntur eſſe in altiſſima paupertate ? h ideo qꝛ nõ poſſũt habẽ aliq; ꝓpretatẽ nec ĩ particulari nec in comuni ſed dent niuere ex elemoſynis: unde mẽdicitas incerta debet eis tribuere neceſſaria ad hoc.c.i.de exceſſibus prelato.li.vVj.⁊ de reli.domi. c.i.eodeʒ.li.? quod nota.in dicto.c.quornndam ⁊= pluries dixi ꝙ ſicut fratres minores non poſſunt babere ãnuos redditus perpemos ut in cle. exiui ð paradiſo. F. cunque annni redditus. de V. ſig. ita nec fratres predicatores quia debent ſerniꝛe geo in ſonis ppricisfuit . ſeAij gniia i009 Golen bof nchi ile er ols o eals i oronlb aunſs pi⸗ tinoctſſo fena e len uſ iimn epltnwid rmin gaͤgihimpdinpwnff rcieredi dreringin d⸗ lciNe e Nd md Fn dieo Io inreci Eiomis no debete niita Aedſone ſec anee nuo n. gge inr c toneſ e minos ſont ſubiern ii giol ſemlars clre Hcoxce uxcmtinccñn. mijicper ou a ſn a tuhlet ubuſtjaiſsind fi nellanorsemnimdrs ſunt tid ihon Ni nöoſſmne serini anerbii iche Marſainit hord t Ph hebos c ſiialrnons ichts non g poer⸗ istoeſſi leni iſooe ſſet din uluni nt cpig,r in i heneß ſic autn⸗ 4 Ee lrppl ob niag ir Oropnli oib erieis imn⸗ fugthtggr inen ni⸗ Pileg,:„„, Allinin mnſ norabet⸗ eee Deb leoe⸗ .*M op ſnn e ennnien lue nisi Onove⸗ kenennn id lien anrniet ceench nbnst ninjltpr e o bor biter onena bbanm te Ego nl nrier pprobet ebent tindus deoidosi er. nes cchcnetesdi 4 da d ed Eea diReicin . it . ninomma gobys rtadyl ch bi uo aAis gbitt mmidcepre iorinorane Arpre incaboruncan de 6S hiecitntento: Vorunſnaind nid wamopnnokonſorc Jo maltaliß d. ut mproban. ch. eeſt Yncen gni i⸗ odenmann timnnhu ntene Jummil⸗ emuortrsnm u gnutan tiz .0 ¶ De excel perlato. altiſſima paupeꝛtate ut h dr̃: vñ relicta que cõit fiũt in hac ciuitate ſenaꝝ hoſpitali ſãcte marie de laſcha la cũ hᷣ oneꝛe ut der ceꝛtũ annuũ redditum ãnuati pᷣ dicatoꝛib? minoꝛibꝰ ⁊? alijs mẽdicãtibus religioſis nõ ualẽt:qꝛ eſſet h?e ꝓpꝛietatẽ qᷓ;dã ⁊ tot poſſeẽr eẽ annui redditꝰ ꝙ non opoꝛteret mendicare qð eſt 3 regulã ⁊ inſtitutionẽ eoꝝ.pᷣdicatoꝛes m ñ ſunt inca paces regula eoꝝ:ſed ex cõſtitutiouibꝰ quas poſtea cõiter feceꝛunt:de predictis nide ꝑ Fre.conſi.xij.= ſe. z ꝑ Jo. de 11e bar.in tꝛactatu i.d.cle. exiui de parsadiſo. ð. teꝛtio ibi cũ ꝓceſſionaliter ne niãt ⁊c.tex.ſingulaꝛẽ ꝙ fres pꝛedicatoꝛes ⁊ minoꝛel nõ tenent ſemꝑ ire cũ epo ⁊ cleꝛo ad pꝛoceſſionẽ.æ nõ.qꝛ dicit ex leui cã:ſecꝰ eꝛgo fᷣm doc.ſi ex magna cauſa fieꝛet ꝓceſſio utputa in nono introitu ep̃i nł legati uel iminẽte peſte ſeu alio flagello.uel ad gene rales letanias que fiũt poſt paſca ante feſtum aſcen ſionis ꝓ pꝛedictis facit.xvi.q.i.reuertimini æ ð̊ cõ ſe. di. iij. rogationes. nã qð oĩbꝰ iminet ab ominibꝰ dʒ explicari ᷣ offi. archi. c.ad hec. æ ĩ. c.ij. S. de elec. 2 idẽ per oĩa puto de alijs religioſis ut teneatur iſtis ? ↄſimilibꝰ cauſis ad pꝛoceſſionẽ nenire: ſecus ubi pꝛoceſſio fieret ex leui cauſa ⁊ põdeꝛo tex.iĩ pꝛĩ. qui uẽ tin de pᷣdicatoꝛibꝰ æ minoꝛibꝰ faceꝛe mentio neʒ cã exẽpli ut pʒ ibi it puta ſr̃es ⁊c.⁊ ea que dicũ mr cã exẽpli nõ reſtꝛingũt diſpoſitionẽ generalẽ: nt i. c. i.ne cle.uel mo.vñ dico ꝙ oẽs religioſi nt quie tiꝰ intẽdã dininis nõ debẽt ex leui cã compelli nt ue niãt ad Aceſſionẽ: ſecꝰautẽ ex magna cã: ut dixi. aaꝛto nõ. ꝙ de iuꝛe cõi oẽs religioſi ẽt pᷣdica toꝛeſ ⁊ minoꝛes ſunt ſubiecti epᷣis locoꝝ. nã omnes tã religioſi ꝙᷓ;ᷓ ſeculares clerici ſubiecti ſũt epiſcopis locoꝝ de inꝛe cõi:ut in.c.cũ ueneꝛabilis de reli.do. 2.xviij.q.ij.peꝛ totũ:ſed ſunt exempti ab iſtis ð qui bus hic ⁊ a quibuſdãa alijs iuribꝰ expꝛeſſis:ſʒ hodie iſti pꝛedicatoꝛes ?æ minoꝛes ſunt ex toto exẽpti a in riſditiõc epoꝝ.vñ nõ poſſunt ex quacũqʒ cauſa ab eis excõicari. circa hᷣ iñ ſuſcipienda eſſent eoꝝ pᷣuile gia ⁊ ſeruãda: ut ĩ. e. poꝛro de pꝛiui. ¶ Et aduerte ꝓ ſʒ tpᷣe huiꝰ.c.iſti pᷣdicatoꝛes ⁊ mioꝛes eſſẽt ſubie cii epᷣis nõ puto ti ꝙ ꝓpter exẽptionẽ poſtmodnʒ eis cõceſſaʒ releuẽt ab illo onere neniẽdi ad pceſſio nẽ ex cã magna fienda.nã exempti ex multis cauſis lubijciunt᷑ epᷣis:ut in cã heꝛelis ⁊ in quibuſdaʒ alijs ut in. c. ad obolendã de here. Itẽ rogare deũ pꝛo ſalute populi oĩbꝰ clericis innnere debet ta exẽptis q; nõ exẽptis ar.in.c.reuertimini pꝛeal, uito nõ. ibi uillas ⁊c̃.ꝙ ẽt ĩ nillis licite religioſi poſſunt hie monaſteriũ.debẽt iñ honoꝛabilioꝛes eẽ nt bic = inuit tex. ibi ad honorabilioꝛes et cetera ſti mo nõ.ꝙ iſti fres non debẽt nec tenẽt᷑ ſoluere deci mas de ſinctibꝰ oꝛtoꝝ. ſunt ergo in ̊ pꝛiuilegiati. ideo dixi de oꝛto ⁊ nõ de alijs:qꝛ iſti mẽdicãtes nõö pñt hẽe alia pᷣdia pꝛet᷑ oꝛtos: aꝛ.i. d. cle. exini. ¶n glo. in. V. de oꝛoꝝ in fi. de alijs religioſis nunquid teneantuꝛ ſolueꝛe decimas dic nit le.? nõ.in.c.nupeꝛ Cc.ex parte ma. S. de deci. Anta UViolans interdictũ iuriſditi vitione ⁊ claniũ pfare ſe pᷣnat h. d. uel aliter ſic. Nõ ſernãs interdictum ubi peene dico. faſpẽſus ẽ ab officio et bñficio er omni iuriſditione h d.ſecundũ unuʒ intellectum. pꝰ. ponit et aggrauat culpas epiſcopi.ſcdᷣa ibi licet aũt recitat ceſſionem ipſius et culpaſ alioꝝ fautoꝝ et iꝛꝛitos decernit aciꝰ poſt interdicti ſẽtentiã niolatã. tertia ibi qꝛ vo pũit fantoꝛes qui beneficia receꝑũt et qui ĩiterdictũ uiola uerut.et qui illud ſeruantes oppreſſerũ cita ri mandat ad cuꝛiam. Cäns æc. M er tex. quod ptãs eccleſie appelllatur clauis er aduerte qꝛ in prin. ſoquitur in ſingulari et innuit unam eſſe cla ueʒ eccleſie:ſed poſtea loquitur in plurali er innuit eẽ plures ut pʒ ibi petꝛi claues ⁊c.et dic ꝙ ĩ vᷣitate iina eſt clauis æ eſt una ptãs:ſed in pluꝛali dicuntur: qꝛ ultra ptãtẽ dʒ habere prelatus diſcretionẽ. una ẽ S clauis ptãtis alia diſcꝛetiõis:unde dicimus ꝙ pa a poteſt omnia claue non errante de qꝰ.xxiiij.q.i. c.m anet uide pro pꝛedictis bo.glo.in. F.i.xx.di.in V. ca ies et quod nõ. Inno. in. c. quanro ð conſue. Secundo nõ. admittendum ſpontaneaʒ ceſſionẽ prelati qui ob delictum ſuum priuandus per ſen tentiam uenit ? eſt ſanum conſilium ad uitandum dedecus et infamiam ut prius cedat quam expectet ſententiam ar. eorum que leg.et nõ.in.lſi reus. ff. de procu.⁊ i.c.lʒ hely.S.de ſimo. eꝛtio nõ. ꝙ cłricꝰ nõ nalẽs ĩ benefieio ſuo reſidere ꝓpt᷑ potẽtiã tyrãni ſeu iniq di nõ dʒ pᷣuari beneficio ſuo tãqᷓ ñ reſidens.nõ.n.ſibi ẽ iputãdũ ſi ſine culpa exultat ꝓ hoc.c.paſtoralis.vij.q.i.et qðᷣ nõ. Inno.ð.c.ꝓxi. facit.l.di. ſatis ꝑnerſũ.¶ N. quarto ibi poſt iter dicti niolationẽ ⁊c̃.æ tenẽ mẽti iſtã litterã ꝙ ꝑ inter dictũ non ſuſpẽdit᷑ inꝛiſditio pꝛelari ẽt ciꝛca ſpũalia. hic eni irritatui dũtaxat ſentẽtia excõicationis ⁊ ĩteꝛ dicti ⁊ collationis beneficioꝝ ⁊ iſtitntiones attentate poſt uiolatõeʒ ĩterdicti.facta gꝰ.an iterdẽʒ tenẽt.uir tus ꝗ int᷑ licti eccleſia tici refert dũtaxat ad exerciti un ordis eccleſiaſtici nõ aũt ad iuriſditioneʒ. Et ex 5 ⁊ ex l̃a infert᷑ ꝙ ꝑ uiolationeʒ iterdicti quis ꝑdit iuriſditionen:unde ſuſpendit᷑ eo ipſo ab oĩ ptãte et a 15 eſt iſta lr̃a ſingularis ſin ueꝛum intellectuʒ. Mi. qninto ꝙ uiolans interdictum etiã pape nõ é ipſo facto pꝛinatꝰ bnficijs nec excõicatus:ſed pꝛiuã dus ꝑ ſentẽtiã.ſuſpẽſas bñ ẽ ſᷣm cõeʒ intellectũ.nã etiã hom cida ⁊ iꝛregulariſ nõ eſt ipſo facto pꝛiuatꝰ bnficio ſuo ſi homicidiũ ſeu irꝛegularitas ſecuta eſt ipſam beneficij collationẽ: ut apeꝛte ꝓbat᷑ i. c. ex is ỹ.e.facit.c.clericis.S. ne cle.uel mo.æ ſic itellige In no.i.c.cũ nis ðᷣ ↄceſ pᷣoẽ. Sexto collige ꝙ inijciẽ tes ſmn inꝰ te merarias in clericũ nedũ tenetur pꝛo ab ſolutione ire ad ſedem apoſtolicã: ut ĩ.c.ſi quis ſua dente.xvij.q.iiij.quod tamẽ limitandũ eſt ut dicã ĩ .c.peruenit de ſen.ex.ſed poſſunt compelli ad man datum pape ire ad curiam ut per eum ibidem puni antur.nam iſti tales licet laici ſacrilegi ſunt ⁊z ratiõe ſacrilegij ſortiunutur foꝝ eccleſiaſticum:ut in.c. cuʒ ſit gñale de foro ↄpe. (Almo põr hic colligi de legatũ pape poſſe pro executione delegationis ſue ĩ uocare auxilium brachij ſecularis. de quo tamen di cendum: ut nõ. in. c. ſignificaſti de officio delegati n go. in. V. irritas hec gl. mul um intricate pꝛocedit æ concluſio ſua ſtat in voc 2. * ¶ De noni oper. niſtis ꝙ niolas inteꝛdiciũ é irregularis ? ſuſpenſus ab oĩ officio æ bnficio æ iuriſditiõe. Et ut bẽatur clar̃ to ta mã tria nidẽda ſũt.pꝰ nũquid loco ĩteꝛdicto cen leant᷑ indicte pſone.fo de pena intdiciũ niolantis. teꝛtio qñ quis dicat niolare intdiciũ ⁊ ſic qñ incur rat irregularitatẽ ⁊ in h̊ ultimo nidebit᷑ effectus iteꝛ dicti. Quo ad primũ cõclude quicquid dicat glo. ꝙ loco iteꝛdicto ꝑfone non ſunt directe inteꝛdicte ſz eſpectu ad illũ locũ dũtaxat. vñ ſi ĩteꝛdiceꝛet hec ci nitas ⁊ nõ pꝑſone licite pñt clerici huius cinitatis ce lebꝛaꝛe in alijs locis:qꝛ ꝛeſpectu alioꝝ locorum nõ ſunt pſone inteꝛdicte:ſed hic nõ pñt celebꝛaꝛe tanq; pſone cẽſeant᷑ ſuſpẽſe quo ad locũ intdictũ dũtaxat non alibi de hoc eſt tex. in. c.ſi ſnia ⁊.c.is qui de ſẽ ten. excõi. li.vj. Quo ad fᷣm cõclude ꝙ celebꝛas in loco intdicto ul ſi ꝑſona ẽ ĩteꝛdẽa ⁊ celebꝛat ĩcurrit irregularitatẽ a qua ꝑ ſolũ papã liberari põt. ut ĩ 5 al. c. is qui:⁊ eſt ſuſpẽſus ab omni poteſtate clauũ 2 officio: ? 2 ẽ qꝛut dixi ĩteꝛdictus ſimplr uel ꝛeſpe etu loci ẽ ſuſpẽſus:ut in.c.is qui de ſenten.ex.li.vj Si g celebꝛat ĩcurrit irregularitatẽ nt in. c.i.de ꝛe iud.i. Vj. irregłaritas h̊ itẽdit ui n po ſſit iſte ſeqᷓ ꝛe gulas traditas ab aplis ⁊ eccleſia ſic̃ alibi clerici: ut nõ. in c.i.de ꝛe iudi.li.Vj ẽ eꝛgo ut dixi ipſo facto ſuſpenſus.nam ⁊ iuriſditio compxtens prelato hẽt dependẽtiã ab oꝛdine poſt eius collationem.ut nõ. in.c.cũ dilectꝰ de cõſue.non tñ ꝑ h eſt prinaius bñ ſicio ſuo ipſo facto ut h pꝛobatur in tex. Quo ad eꝛtiũ principale cõclude pꝰ Inno.⁊ doc.ꝙ illi inci dũt ĩ irregularitatẽ nõ ſeꝛuãdo ĩteꝛdictũ qii exeꝛcẽt aliqd deputatũ alicui oꝛdini eccleſiaſtico ⁊ faciunt anqᷓ; clerici:qð ꝓcedit ſiue ſint pᷣſoiteri ſiue infeꝛio aes clerici nur dixi in c.ij. de cle. excõi.mini.unde ſi diaconus dicit enãgelium uel ſubdiaconus epiſtolã tanqᷓ;ᷓ ſubdiaconus uel accolitꝰ exeꝛcet officium ſuũ tanqᷓ; accolitus efficit᷑ irregularis:ut in.d.c.ij.et ibi dixi. ſecus aũt ubi exeꝛcet᷑ aliquid n deputatũ ceno oꝛdini unde cantãs ſynſoria nel dicẽs pſalmos nõ officiãdo pricipalit᷑ eccleſiã: ſʒ ut quilibʒ alius laicuſ non efficitur irregularis ? bene ſᷣm Inno. Idem i benedicẽte miſſam. ar. xliiij. di. c. fi quia illud non eſt deputatum ceno oꝛdini. ſed de cõſnetudie illud cxeꝛcet᷑ ĩdiſtincte ẽt a nõ oꝛdinatis nt eſt uideꝛe ĩ epi ſtola que ex cõſuetudie cõi dẽ ſine apparatu ꝑ queʒ cunqʒ. vñ ſi ſuſpẽſus nel excõicatus nel intdictꝰ ta li modo dicẽt epiſtolaʒ nõ ĩcurrit irregularitatem. Igeʒ ſi exeꝛceꝛet ea qne ſunt iuriſditiõis: vñ tẽpoꝛ iteꝛdicti nõ iſt irregularis aliũ excõicans nel abſol uens dũmodo nõ abſoluat tanꝙᷓ ſaceꝛdos uidelicʒ cum ſolẽnitate de qua in. c. a nobis el.ij. de ſenten. excõi. Cõclude gꝰ bꝛeuiteꝛ ꝙ iuriſditionalia nõ ſũt ꝓhibita tẽpoꝛe iteꝛdicti nec exeꝛcẽs ea ippe excõica tiõis efficitur irregularis. Ideʒ ſi non deputata ceꝛ go oꝛdini uel ſi ſun depntata tamen ex conſuetudie exeꝛcentur peꝛ quẽcunqʒ: ꝛefeꝛtur eꝛgo interdictum ad oꝛdinẽ ? ad quedam alia de quibus in. c.non ẽ de ſpon. z. e. qꝗð in te ð pe.= ꝛe.⁊.c.fi de ſen.ex.li⸗ vVi. Sed circa predicia dubitatur quid de audiete dia. Conclude poſt doc. maxime hoſt. quod anut an dit dinina ex denotõne quadam ⁊ iſte non ẽ irꝛegn Ar. laris iʒ male faciat. Aut audit dia anctoriʒando ut qꝛ prelatus precepit celebꝛaꝛe ⁊ tunc efſicitur irregu laris:quia iſte ingerit ſe dininis ⁊ niolat iterdictum 2 h̊ innnit uerbum niolauit ⁊c̃. de quo in tex.⁊ nide bo. glo. in cle.archiepo de priuile.Caneat ergo pre latus ipᷣe excõicationiſ ſuſpẽſioniſ nel iterdicti ne fa ciat coram ſe celebrari aut iterſit celebrationi qꝛ vẽ tunc auctoriʒare. Abbas. e noni operis nuntiatione. Nica. ¶ Lontinuatur bec ſica. S. uiſuʒ ẽ de exceſ. pſaro Tum in gne:nunc reſtat uidere in ſpetie de exceſſu qͥ fit in edificando:uel põt ſic ↄtinuari Supra niſum eſt de exceſſibus pᷣla.in ſubditos ⁊ ẽt de exceſſibus ſubditorum in pᷣlatos:ueꝝ qꝛ qnqʒ aliqͥ deliquũt in contẽptũ iuris ſeu ſuꝑioris. Igeo ſubijcit᷑ h̊ Nica de noui opis nunc.æ qñ dicatur nouum opꝰ z de ſolẽnitate adhibenda in denuntiatione ? in quibus rebus habet locum hcc denuntiatio plene no.pre glo.j.eo.c.ij.⁊ dic ut ibi. Abbas. MNtelleximus. MEAificium poſt nuntiationem noni operis demoliri debet expenf con ſtruentis.h. dicit uel aliter ⁊ ſic Eti am eccleſia edificata poſt nuntiationem noui opeꝛis deſtruenda eſt expeñ conſtruentis. . d. cum ſe. In prima ↄſultatio. In fa Gnſio ibi qꝛ Caſꝰ æcẽ̃ Hõ. primo ex tex. quẽ poſſe denuntiare nouũ opꝰ noĩe ecclie ſibi ſubiecte ⁊? h qꝛ ſua itereſt rõe ſubiec tionis. ſiẽ enim pro ſubiecta eccleſia qs põt ager̃:ut in. c. fi. de ſac.ab.iĩteſt.⁊ in.cle.i.de Gp.ita z opus nonum nuntiare:iſta.n. eccleſia baptiſmaliſ erat ſub iecta iſti priori.iõ prior h fuit admiſſus. ¶ Mõ. o ꝙ leges famulantur canonibus. canones nero dent adiunari ↄſtitutionibus legum. Er ẽ ratio qꝛ impe rator nellit nolit quoſdam canones teneiur ſeqni z obſeruare ut in. c.fi. de preſcrip.⁊æ qð ibi nõ.⁊.j.di cam: ſed non ſic eſt in eccleſia.neceſſario enim non tenetur obſeruare leges ſed eas approbat qñqʒ in auxilium ſuum:⁊ eſt rõ rõnis qꝛ imperator cum ſit inferior poteſt ligari a papa ſed non ligare ut in. c. cũ ĩ ferior de ma. ⁊æ ob ⁊ in auẽ. de eccle.ti.in pᷣnci. 2z. I.i. C. ð ſum. tri. ota tertio ꝙ cauſa eccleſie debet decidi per ins ciuile in defectum canonum omnes eniʒ leges principum non contradicentes ca nonibus ſunt approbate per eccleſiaʒ ut patet hic 2æ ad hoc ſolet quonidie allegari iſte (er idem dicendum de conſtitutionibus approbaris per prin cipem hoc dico propter edita a iuriſconſultis. que fuerunt poſtea approbata ab imperatoribus ut pa tet in li.fforum.nam et illa debent iura principum dici quia omnia noſtra facimus ⁊æ cetera.ut in.l.ij. C.de ueiure.enu.⁊ in.c.ſi apłlice de preben.li.vj. 65 quarto et tene menti tex.quod iura cinilia non dicuntur preiudicialia eccleſijs quando poſſũt ſe habere ad preindicium et fauoreʒ:⁊ hoc dico qꝛ licet cantum ſit qð lex impeꝛialis.damnoſa eccleſijs — 4 , lerbiͤ vamiin hb a iuellei⸗ o lbe dcod u nioe 3 Püinhſfn ſi lfen n ul ccrſait 1 1 uinilin n M lci ſbcdo N 7ſpuoa. güſawnn te g onti ibifert fn zutſtmnſe endne s lrĩ tuumen gerlec̃ pörtenninan n go AAoiſt Alarleges⸗ ſomnoꝛi ſe aſis il⸗ Her⸗ ſpoltos irintlice 4.(N ialun Claltitoaliciqnim⸗ m ll no lo i MMoi ⸗ cnir peani e nſftmnia an mmemr oponi eein ipenuss in ie mo nnipo n oleſni⸗ iziſieſweec 1eni Nimdos id iſihſiviin o1.2C. uo. 1n c Oes hi Gi tegolpolſeſon ere in⸗ tu eſes ð te ta ? faciit no in pu. S ſo ſon er hos caſte ſtio unisiulis vaſ vane ſont lunon in orroqy fo or. opni genuumt ac conſomcle ne ſlrfice lgi oni reum lon le abs e ep̃ſſs cñ and lunsſt oſlendo n a ſin nn geret idirt g begesn nonsintni agoincin nicte nd S do ſernddi⸗ gts ſlcithzei nnach a unaisſbi 1 ſi n ſornt ni ſinchgiox ſiſnrm Nn nib er iii ſienignfwlumn ieer ncl chataſz⸗ ges rüͤ n Aherie znen eni Werteſig enndn d eſanmnbli Aa 1cca 4 NM nnidnen noi enain c ehef ion Sdcnäahaaſe Nnumruüchenneniceis nſmenns 5,d ante 1nſo bi Ac poſenumnmne or ey tbe u ienſ rie ſbie machz s nir theinn ice Npine opns iu bapniſral erat ſib undnis (Voſ Dus nones ntid dene gon Kriiodin GGroves Mauffein Nadtcliiötſcl dcia eſſno enin in ſodeas Mrob gi nse iipmjn i lu w en a. Ceachinnt. umeabulſe ,ntumn cnn 1n nufenlts dl un ei Tiden n irt n iserpyn 18 aorodal 1n4 oricorſons. N e noni opeꝛ. nun. non ſit recipienda ut nõ. in. c.fi. de ſolu. tamen non dicitur penalis quãdo diſponit generaliter æ poteſt ſe hr̃e ad cõmodũ ⁊ dan. vñ ẽt conſtruncia poſt vᷣnũ ciationẽ noui operis nenit deſtruẽda auctoꝛitate le gu. 5. quito ꝙ cã ñ exñte nõ dʒ capella ſen ec cleſia edificari. .lites altiꝰ eccleſie: rõ ẽ: qꝛ oia ſpũa lia illiꝰ pochie ſũt attributa illi eccleſie ꝑochiali: vñ piudiciũ illi gñaret᷑ ſaltiʒ facti ſi alia eſſet eccleſia ibi edificata quẽadmodũ ſi nnꝰ epᷣs uellet exercere epᷣa lia ĩ dioceſi alteriꝰ kitme nõ. ibi m leguʒ 2 canonũ ſtatuta ⁊c.ꝓ ſibello ſuſtentãdo in quo dr peto inſticiã mihi ſieri ſm canones ⁊ leges nel fᷣm leges ⁊ ſtatuta ſeu cõſuetudines.poſſunt ergo mul te ſpes iuriũ ſimł accumulari ĩ eodẽ libello. Et nõ. ꝙ eadẽ cã põt terminari ſᷣm leges ⁊ canones. licite ergo canoniſta allat leges nbi ẽt cõcuꝛꝛũt canones: qꝛ foꝛtioꝛ uẽ ille caſus uel illa ciſio ubi ↄcurrit du plex diſpoſitio.⁊ ſic intellige nõ.i.c.ſi in adiutoꝛinʒ x.di. ¶ In gl. i. v. adiunãt ĩ fi. dic poſt Jo. an. et Cal.addedo aliq̃ cũ qᷓri an æ qñ debeãt obſeruari leges uel canones in ntroqʒ foꝛo ꝙ aut ſumꝰ ĩ mã cõcernẽte peccatũ uel ĩterpᷣtatiõe directa iuris dĩini ſeu in narietate opionũ ⁊ tẽ i utroqʒ foꝛo ſernãdꝰ ẽ caſus canõis ſeu ipſe canõ ⁊ nõ lex ciuilis:qꝛ ĩ iſtis ſimilibꝰ ſolꝰ papa bʒ poteſtatẽ:⁊ ĩpatoꝛ ĩ ↄcernẽtibꝰ gĩaʒ ẽ ipſi pape ſubiectꝰ ⁊z tenet᷑ ſuas leges obuar᷑ qu nimo ois aĩa ẽ ſibi ſubdita in h.xcvi.di.ſi imꝑa toꝛ. 7. c. duo. ⁊ in. c. oẽs pꝛicipes de ma.⁊ obe.uide gl.ĩ regula poſſeſſoꝛ de re.iur.li. vi. facit qᷣ nõ.i.c. cũ eſſes ð teſta.⁊ faciũt nõ.in.l.fi.C. ſi iꝰ nel uti. pu. Si vo ſum ex hos caſus ⁊ tẽ aut deficit diſpo ſitio iuris ciuilis uel narie ſunt opi.⁊ debet ſeꝛuari canon in utroqʒ foꝛo.ar.optimũ h̊.nã ſi deficiẽte le ge recuꝛrit᷑ ad conſuerudinẽ nel ad ſimilia: ut i.l.nõ poſſũt.ff.de legi.foꝛtiꝰ dʒ recurri ad canões ex quo ꝑ eoſ ille caſus ẽ expᷣſſus cũ canõ ſit maioꝛis ancto ritatis ꝙᷓ; ſit ↄſuetudo ar.a ſili.xi. di.quis neſciat et iperatoꝛ generalit᷑ dixit ꝙ leges nõ dedignãt᷑ ſacios canones imitari. ergo in caſn dubij de iure cinili ſeꝛ nãdꝰẽ cano. Si vo lex nõ deficit ⁊ tũc ant canon ⸗ leges ſibi ↄdicũt:Iʒ enĩ utraqʒ ſit rõnabilis ĩ ſe m ꝓ pier uarias rões poſſũt ſibi ↄdicere: ⁊ tũc quelibet lex fuãda ẽ ĩ foꝛo ſuo:ut nõ.in.c.ij.de arbi.li.Vi.⁊= in dicta regula poſſeſſoꝛ.æ maxie h hʒ locũ ĩ oꝛdia rijs indicioꝝ in quibꝰ ẽt laici ſubijciũt᷑ foꝛo eccleſia ſtico ⁊ clerici in foꝛo ſeculari:ut nõ.in.c. qdð clericis de fo. ↄpe. ⁊ in cle. diſpẽdioſaʒ de indi. In iudicijs vo cleꝛici iudicãt ĩ foꝛo eccleſiaſtico ſʒ canones tmn 2? ita laici ĩ foꝛo ſeculari ᷣm leges tm. ¶ Sʒ dubiũ eſt quid ſi clerici litigãt ĩ foro ſeculari nũqͥd debeãt Fnaꝛe leges ↄdicẽtes canonibꝰ:uel ſi laici in foꝛo ec cleſiaſtico debeãt ſernare canones oödicentes legibꝰ de hac mã ſatis ꝓlixa recuꝛre ad nõ.in. d. c. qð cle ricis. ⁊ plene tango ĩi. c.eccleſia ſancte marie ð ↄſti. Si vVo nõ gdicãt ſibi adinuicẽ = tũc aut ſunt leges ipiales aut leges ſeculariũ ĩferioꝝ.p caſu ſeruantur leges in foꝛo eccleſiaſtico ubi pᷣficiũt canones ul ẽt ubi ↄcuꝛrũt cũ cannõibʒ ut v niſi ſit lex mere dam noſa eccleſijs: qꝛ illa non recipit᷑ niſi expꝛeſſe appro bet᷑ ꝑ papã: ut in.d.c. eccleſia. x. c. fi.de cõſti. ¶ Se cũdo caſu ſunt leges ſeculariũ inferioꝛũ nõ ſũt fuã ð in foro eccleſiaſtico ſine ↄdicãt ſiue nõ ẽt ſi fauo rẽ afferãt ſi ꝓcedũt impeꝛioſe et diſponẽdo tãq; ba bẽtes iuriſditiõem:ſecus ſi afferrẽt meꝝ ſanoꝛc ⁊ ſa Pent pꝛiuilegiũ qðᷣdã:exẽplũ extãtibus agnatis maſ culis fẽie non ſuccedãt.nã cleꝛicꝰ agnatꝰ excludit fe miam:lʒ ſit cericus de qꝗ plene in.d.c.qð cleꝛicis et c.eccleſia ¶ In glo. i v. ſiue iure ſiue iniuꝛia ibi er E ſimile ĩ excoieatiõe ⁊c. Et dic qð eadð ẽ ꝛ ĩ utꝛiſ qʒ nã ĩ denũciatione ẽ auctoritas pretoris. naʒ pro pter eiꝰ auctotitatẽ dʒ edificãs oĩno deſiſtere pꝰ de nũciationẽ douec denuncians.j.tꝛes mẽſes ꝓbet ðᷣ iure ſuo:ut in.c.fi..e.iĩ excõicatione eſt auctoritas eccleſie ⁊ cẽſure et ut magis timeatuꝛ. ed opp. contra h̊ et contra tex. et uidetuꝛ quod ea que ſunt attentata poſt appellationem extraiudicialem non ueniunt iꝛꝛitanda niſi ſint contꝛa ipſam appellationẽ et pꝛius iuſtificet̃᷑ ipſa appellatio:ut in.c.cum nobis et quod ibi nõ.de elec.et in.c.pone de appellati.fa cit.c.non ſolum eo.ti.li.vi.ita deberet eſſe in denũ ciatione.nam denunciatio eſt quedam appellatio ⁊= pronocatio extraindicialis non gꝰ debet demoliꝛi ⁊= deſtrui id quod iure factum eſt. ideo deberet expec tari finis et euentus denunciationis. So.contraꝛiũ nidetur difficile in uidendo rationem diuerſitatis. Sed breuiter conclude quod in denunciatione hoc ſpeciale inductum fuit proptcr rixas enitandas.et qꝛ tractatur de modico preiudicio.nam.j.tꝛes men ſeſ debet denunciani probaꝛe de iuꝛe ſuo:ut.S.dixi: et ſi non probat ille ad mittitur ad edificandum cũ laſiſdatione et in mora modici temporis non eſt preiudiciũ.ideo ſtatutum fuit nt poſt denunciationẽ omnino ceſetur ab opere.alias propter contẽpium pretoris inducentis illam prouiſionem omne edifici um iure uel iniuria ideſt ſiue de iure ſiue nõ ſibi cõ petat nenii deſtrnendum:ſed in cauſa appellatiõis ẽ alia ratio:quia ibi datur annus ⁊ ex cauſa bienniũ: unde durum eſſet ꝙ per quamlibet appellationem deberet pars ſuum relinquere:uel inde ad ulteriora non pꝛocedere ex quo adhuc non tulit ſententiam ⁊ ſic non eſſet functꝰ officio ſuo:ut in.d.c.non ſolũ 2 de hoc aliquid nõ. in.d. c. cum a nobis.¶ Sed circa pꝛedicta dubitatur nunquid ſit uerum indiſtin cte:ut omne edificium poſt denunciationem neniat deſtruendum ex quo de iure fieꝛi poterat. texius iſie niderur uelle ꝙ ſic dun dicit ſiue iure ſiue iniuria et cetera ¶ Sed dic quod iſte textus ? ſimilia iura debent intelligi in caſa dubij ubi dubitabatur an il le de iure poſſit ibi edificare:ſecus autem ubi noto rie conſtaret ius denuncianti non cõpetere. nõ eniʒ eſt ueriſimile ꝙ iura uoluerint dare locuʒ figmentis delictis et deceptionibus. immo pꝛohibent conti nuo iniurias ad predicta facit.l.i.⁊.l.ij.ff.ne quis eun qui in ius uoca. ubi patet ꝙ citatio põt ſperni ubi notoriũ ẽ ipſam non poſſe fien:ut nõ.in.c.ueni ens de accu.et.iij.q.ij.ſi epiſcopuſ.ad idẽ.l.i..uſu fructuarius.ff. de no. ope.nun. ubi uſufructuarius non poteſt denunciaꝛe domino nbi ſua non iteꝛeſt. ſicut eni ñ ualʒ ᷣnũciatio ubi ðᷣ inẽ ↄſtat vᷣnũciãti iꝰ nõ opetẽ ita ? ubi alias notoꝛiũ ẽ:ut quia alias fuit ¶Ve noni oper. nutis. indicatuʒ inteꝛ iſtos ſuꝑ illa ꝛe ᷣ fuit pricipale æ oꝛi ginale dẽz. Koff ĩ libellis ſuis ⁊ ſecutꝰ ẽ ſpe.eo.ti. in. S.ſj nũquid neꝝ ꝓpe fi. baꝛ.in.l.i.poſt prin.pᷣ al. eo.ti.qð ẽ ſing. notãdũ:⁊æ ꝓ hac deciſiõe allego bo.tex.].c.ꝓxio.v.ſuꝑ eo.nubi dẽ ꝙ ille archiepᷣns debebat acquieſceꝛe denũtiationi illo monachox. quia cũ eſſent uiri ꝑfecti non ẽ pꝛeſumendũ ꝙ vᷣnũ tiaſſent niſi cognouiſſent ſua inteꝛeſſe gꝰ ſi nororiũ ſuiſſet ius nõ cõpeteꝛe nõ tenebat᷑ defeꝛꝛe denuntia tioni. facit qðᷣ nõ.in ſimili ĩ.l.poſt ꝛem iudicataʒ. ff. de trãſac.⁊ in.c.i.de lit᷑.cõteſta.li.vi.ubi ꝛatione õ rietatis admittit pemproria exceptio ante litẽ.cõte. 7 oꝑaĩ effectũ dilatoriaꝝ 2 ̊ ſemꝑ nõ. nenit. n. ad declarationem huiꝰ tex. n glo. fi. in fi. ſẽtit iſta glo. iuncto tex ꝙ citra denũtiationẽ eccleſia edifica ta ſine cauſa infra limites alteriꝰ dʒ deſtrui: ſʒ ego dubito nũquid iſta ſola cã ſufficiat.⁊ in Srium uið mr tex. ⁊ ibi glo xvi.q.vV.in.c.fi.facit.c.eps in dio ceſi.Vij.q.i.⁊.xiiij.q.Vi. coꝑimꝰ.⁊.xvij.q.iiij.q̃ſti. naʒ ſi ꝛes aliena ↄſecrat᷑ nõ dʒiexacꝛari:ſp faciẽs fie ri renetur dno ad inteꝛeſſe ita ſi eccleſia i intitorio alrerius edificat᷑ nt in iur. pallega.ſed h cãn fatẽdnʒ eſt ꝙ nullũ pᷣiudiciũ geneꝛatur eccleſie antiqne.xvj .q.i.eceleſie.⁊.c.quicũqʒ.iura gꝰ q̃ dicũi ꝙ una ec cleſia non debet edificari in parochia alteriꝰ habne rũt ꝛeſpectum ad piudiciũ antique eccleſie ne foꝝe uſurparet iura eius:ſed ex quo ↄſtructa ẽ dʒ ꝛema ner̃ ſine mñ pᷣiudicio antiquioris eccleſie:⁊ ſic intelli geꝛem iſtũ tex. vnde fa 20 lr̃e nenit ad coadiuuan dum primam. Sñ̃ᷓ Bm ex iniuncto. Sma ꝓximo.naʒ primo mãdat opus demoliri 7 irritat quicqͥd ex illo ſecutũ fuit. fo repꝛehẽdit ax chiepm qui non curauit ſcandaluʒ ſubditoꝝ:ibi ſu peꝛ eo.teꝛtio oꝛat euʒ ut parcat ibi finis. caſus ⁊c̃. Con prio ex tex.ꝙ edificãs ante ꝛem ſſionem denũtiatiõis non ſolũ tenet habeꝛe paciẽnã ut edifi cium deſtruat᷑.ſed etiã debʒ expẽf ſuis ilð deſtrui: et ex hoc ⁊ ex tex.nõ.ꝙ etiam hec pena het locum in eccleſia:ut ex facto pꝛelati edificantis nõie eccle ſie poſt denũciationẽ teneatur ad impenſam pꝛeſiꝗ dam ꝓ deſtructiõe operis eniã ſi fuerit alia eccleſia edificata. C Iré nota ꝙ et exiſtẽti in dignitate ſen magiſtratu por denũtiari nouũ opꝰ zæ debʒ deſtrui etiã eo exiſtente in dignirate. æ h ideo ẽ quia hec di gnitas archiepalis ẽ ꝑpetua.ſecꝰ ubi eſſʒ tẽpoꝛalis: qꝛ runc ꝓprie exñti in dignitate nõ fit denũciano ſʒ qã ꝓrteſtatio ⁊ poſt finitũ offm fit denũciatio qne tñ trabit᷑ ꝛetro ad diẽ ꝓteſtatiõis de quo dicenduʒ pꝛont leguur ⁊ nõ.in.l.V...ſiquis ipſi ptori.ff.eo. 2 uidet᷑ ̊ͥ tex.ꝓ opi bar.in d S.ſiqnis ut tex.ille ꝓ cedat in hnte officiũ tempoꝛale.ſecus ĩ hnte peꝛpe tuũ officiũ nit hic.Et ex h.⁊ pꝛedictiſ colligit᷑ q hinſ dignitatem ad uitã põt conneniri ẽt ꝑ ſubditnʒ di rante dignitate facit ꝙ legi ⁊ nõ.xi.q.i.ſi clericus ⁊ .ij. q.i. ꝓhibentur ⁊ in.l.nec magiſtratibus.ff.de in lrs Joam nota ibi debeat actio denegari ⁊c. ꝙ denuncians nolenſ pꝛobare ius ſibi eſſe edifican di ante deſtructionem operis noni debet admitti ſi cut ẽt in ſili dicimꝰ ſpoliatorem nõ aundiẽduʒ añ re ſtitrutionem nolenteʒ ꝓbare de propetate ſua ut in c.fi.de ord. ↄgni.ita nec iſte denuntiatꝰ andiẽdꝰ ẽ niſi prius oĩa reducat in ſtatũ pᷣſtinuʒ ¶ Et adueꝛte qꝛ tex.hic diẽ ꝙ dʒ actio denegaꝛi:opus eſt eꝛgo ex ceptione nõ aũt repellitur ipſo iure ut et nõ.bar.i.l .i.S.ſi quis.ff.eo.unde ſũptnʒ fuit qð hic r̃ ⁊ ſic ſi non opponentur an ↄteſtationẽ litis nõ põt ãplius opponi ⁊ ſi docuerit de iure ſuo ſnia fererur ꝓ eo ſine alia deſtructione operis:ſimile dicimꝰ ĩ excepti one ſpoliationis nt niſi opponatur an litis ↄteſta.ñ põt amplius opponi ⁊ ſi actor docuerit de proprie tate ſnia fertur pro eo ⁊ abſorbebit illa ſnia poſſeſ ſorium ut le æ nõ in preal.c.fi. ⁊.c.ij. eo.ti.⁊.ij.q. ij. in. c. i. ¶ Et nõ. ex predicris ⁊ ex tex. ꝙ per bhec nerba denegetur actio non audiatur ⁊ ſilia non fit excluſio ipſo iure ſed opus ẽ exceptione.nam excep tum iſta dilatoria eſt ad predca facit glo.ĩ regula ĩ penis.de re.iur.li.vj.¶ Mõ.qꝙ deſtructa eccleſia auctoritate ſuperioris oĩa debent reponi in ſtatum priſtinũ. exquo infert Inno. ꝙ clerici ibi iſtituti nõ pñt amplins appellari canonici illius eccleſie nec ali gquid inde ↄſequi de ꝓuentibꝰ deputatis illi eccleſie IAem icit ⁊ bene ſi ciuitas aucto ritate ſuperioris deſtrueretur: ut non poſſint inde oriũdi appellari ciues illius cinitatis qꝛ deſtructa eſt ⁊ oia puilegia ciuitatis ſublata ſunt facit.l.ſi uſufructus.ff.ꝗqͥ.mo. nſufruc.amit.ſecus eſt ſᷣm eum ubi ex facto alicuiꝰ tyranni uel ab hoſtibus nna eccleſia deſtrueret᷑ ſen cimtas qꝛ tũc retinet oĩa priuilegia ⁊ clerici poſſũt ſe appellare canonicos ⁊ ẽt eis mortuis alij in eoꝝ locũ ſubſtituẽdi ſũt.xxiij.di.in noĩe.dñi ⁊.vij.q.i. paſtoralis ꝙ bñ nõ.ꝗd pᷣdicia nide bonã glo.in.c. ſtarutũ ðᷣ V M ibt denũtiari abſolutos ⁊c. ꝙ pꝛeſtãs iuramẽtum alicꝰ rei ceſſate illa re abſo lurꝰ ẽ a inranio. Iſti enim canonici iurauerũt obe dire archiepᷣo uel facere ibi reſidentiaʒ:certe vᷣſtrue ta eccleſia auctoꝛitate ſuperioris abſolun cenſentur ab illo iuramento.ita ſi iuro obediꝛe tibi tanquem ſupeꝛioꝛi poſt tnam depoſitionẽ a dignitate nõ tene or tibi amplius obedire. quia ceſſat cauſa cnius rõ ne iurauerã ut ĩ. c. uenerabilẽ. ð. de elec. ¶ Alcimo nõ. ⁊ tene mẽti tex.i.v.ſuꝑ e.ubi ꝑnt colligi due re gule. pᷣmo ꝓ ſcãdalo euitando nõ dʒ qͥs ea cõminẽ nel omittere per que incidit in peccatum mortale. ¶ Secunda regula ꝙ pro ſcandalo euitando dᷣbʒ ſeueritas iuris remitti uel ea que poſſunt omini uel commiti ſine peccato mortali æ quod peccat non obnians ſcandalo proximorum cui poteſt obniare ſine peccato ⁊æ nõ. illud neę illi per quem ſcandalum uenit math. xvViij.c. ⁊c̃. (E grtebi ſucceſſerit in nitium ⁊c. hec.glo.poteſt intelligi multipliciter.pri mo quod iſte ſucceſſit in nitium predeceſſoris qnia predeceſſor inchoauit opus ⁊ iſte ſucceſſoꝛ poſt de nuntiationem factam predeceſſori perſicit opus ſci enſ denuntiationeʒ fuiſſe factam ⁊ iſte imellectuſ bo nus eſt in ſe:argu.c.ſepe de reſtitu.ſpoliato. Item quia eccleſia tenetur exquo nomine ſuo edificabat 2 eccleſia nunquam moritur ut in.c.ſi gratioſe de Nor.li. Vj.ſecundo poteſt imelligi ꝙ iſte ſucceſſit in cs eigl t t eih⸗ gr onnki nl al iſiil lein gor ſiuter hocinfcmr uima denin aliln. augan⸗ It tblenezulj o mlaue alqvod negoci l cbi chimu t anier en irſin or mi go huc li itcoNOadd ann enon GANdomrmia u oer 6 tenenrn canoric inrünſer imoli negocum no eſtge fere.ſed ubi negociü eſt ar cohocitio captui velſino ſpeaer congregeno de iure ſlenconnenre e oꝛes peſger emini ablnnbus Ctrnant ozocuratoꝛe, e ſ 16t meoit auicauidfecerien un mcz2 d erredieis Pennetmmn geete diſumſtonpgengeni ſt per bor hun ſegnir d egntons naniis nciſ Inbbus caſibns anti bſenn rinlls aſbug ennm, nienen omibog loribyg ar ens ano 3 lat (Snd d l – Pplas iliccete us mgoſime ſperiorig An inde oriöc Pbelgari krucn ctroi Pulegen W nfnensfino⸗ himeum werinn dia 1snn eecein chuerti ſa onn onulegine den eſi⸗ gtus ornisslir ar niicn re r ⸗ in ctonigbne. bidniteni obohios le eiaſſirils rab in anonictioraverir obe bi reidentazcene darwe eriori addiddon Ctener ord Cdedinetdi mncren Mlinones digimr öne eapia ceſin anſe ltol ntbles cele im rettiffrcolgde iatco nCeln nii. idrinumn M. o anahaimnh Nadrn mit un alud i eſt obviare vymn lpol oer ven ſcandobon idi ſcceſſert i Hreligi mahrigicner ion Nebeteſoni⸗ 8 ſe ſoceſſnpot jbeſtetont⸗ cſon peſfclh kmtMrul, reſind pond // n ſo alie/ cgnnt nitium qꝛ res eꝛat nitioſa:⁊ tune opoꝛtet ſaluare ſe cundũ qð intelligit bar. in.l.pe.ff. e. qñ ↄuenitur di gnitas:⁊ nõ ꝑſona.æ hoc caſu nõ requiꝛeꝛc ſciẽtiaʒ iſtiꝰ ſucceſſoꝛis:ſed ðᷣ mente iſtiꝰ Ĩe ẽ ꝙ iſte ſciebat ut pʒ in. ſupe eo. ibi tu ſaltẽ ꝓ uitando. æc. alias autẽ nbi requirit᷑ mala fides pꝛelati nõ ſufficit mala fides pᷣdeceſſoꝛis.qꝛ ſucceſſoꝛ in dignitate non cau ſat ius ſuũ a defuncto:ſed a ſupioꝛe ur eſt glo. in. c. de quana de pᷣſcrip.? ĩ.c. cura de in pa. CIngl. in uer.initiat ibi in ſolo fiunt.æ non ad alia.⁊c. Et ex hoc infertur fm doc.⁊ bene ꝙ ſi quis ſecaret ſe getes ſen incideret aꝛboꝛẽ non haberet locuʒ iſta denũciatio noui operis. Idẽ ſi ĩ oꝑe ruſticano.ſ.ſi nellet colligeꝛe nuas ex ninea ne momẽto pereant ⁊= moditas colligedi abſit æc᷑.l.ij. E. de fer. idem ubi cũqʒ in dilatione ſubeſſet periculũ.l.de pupillo..ſi quis rinos fco Jnces Rontbt auctoꝛitate pꝛe toꝛis exigit᷑.æc. ualet ergo denũciatio ſine iuramto: qꝛ non tenet᷑ niſi ad iuſtitiã indicis.ut ĩ.S. qui opuſ alle. in glo. ? ſi iudex nõ exigęret iuramemũ nõ per hoc inficitur nirtus denũciationis.ar.i.c.i.de iura. calũ.li.Vi. ¶ Excꝛa glo.querit quidaʒ ex canonicis ſunt abſentes:quidã uero pꝛeſentes iminer electio ſi enda uel aliquod negociũ eccleſie quomodo cõgre gabiĩ capitulũ. qua iter expediet᷑ negociũ Inno. poſuit ſuꝑ boc nnã glo.ſingu.æ quotidie allegatur quã ſic concludo. aut canonici ſunt abſentes ex cau ſa uo untaria uel pꝛopter delictũ pꝛopꝛiũ:⁊ tunc nõ tenentuꝛ canonici intꝛinſeci exire ad extrinſecos:q̃n imo ſi negocium nõ eſt gꝛaue nõ tenẽtur eos requi reꝛe.ſed ubi negociũ eſt ardnũ is ad quem ſpectat cõnocatio capitnli uel ſi nõ eſt aliquis ibi ad quem ſpectet congregatio de iure uel conſuetudine debẽt ſalte n conuenire due paꝛtes totius uniueꝛlitatis: et pꝛefigeꝛe teꝛminũ abſentibus nt ueniant peꝛ ſe nel conſtituant pꝛocuratoꝛc. ⁊ ſi non ueneꝛint imputet eis ⁊ ualebit quicquid fecerit maioꝛ pars iſtaꝝ dua rum paniuʒ. æ nõ. ex pꝛedictis pꝛimo ꝙ; ubicũqʒ ne gociu n eſt arduum ⁊? gꝛane ſemper abſentes nocan di ſunt ſi aomode nocaꝛi poſſunt.⁊ placuit mihi ſem per hoc dictum ⁊ ſequitur do.an. licet glo. quam al legat totus mandus in. c.ij. de teſti. li.vi. dicat q in tribus caſibus tantũ abſentes ſunt uocandi ſed cer te in illis caſibus nocantur pꝛopter aꝛduitateʒ nego cij. ergo idem in omnibus arduis conſimilibus uel maioribus.ar.eius quod nõ.glo.in.i.i.E. de con di inde. ¶ Secundo nõ. qualiter debet congrega ri uniuer ſitas:qꝛ ſi eſt aliquis ad quem ſpectat ð iu re uel conſuetudine is debet congregare:ſi autẽ nõ eſt:tunc enim poteſtas congꝛegandi ꝑtinet ad duas paues uniuerſitatis:quia nirtus uniuerſitatis conſi ſtit in duabus paꝛtibus anteq; congꝛegetuꝛ. ſic intel lige.l.nulli.fl. quod cuiuſqʒ uniuer. no. nec in iſtis duabus partibus debent computari non nocandi: nt nõ. glo.in clem.quod circa de elec. ſed ualet quic quid facit poſtea maioꝛ pars illarum duarum par tiu n: ? ſic intellige.l.nulli.quod cuiuſqʒ uniuer. no. 2. l. quod maior. ff. ad municipa. æ. c. i. de his que fi. a ma. paꝛ. ca. Si uero aliqui ſunt abſentes pꝛo pier potentiam tiranni:æ non audent ſecure nenire ad locum: wunc ſi electio nel Zctus eccleſie poteſt uii lius expediri extꝛa debent iſti qui ſunt ĩ cinitate exit᷑ ad foꝛinſecos ⁊ ibi fiat electio uel ↄctus etiam ſi ſit minoꝛ paꝛs.alias autẽ fiet in eccleſia admiſſis pro cuꝛatoꝛibꝰ abſentium. ? ex bis nõ ꝙ; expulſus iniu ſte de nniuerſitate non perdit ius nniuerſitatis imo debet nocari ad actus uniueꝛſitatis.nel ſaltem cõſti tuat ꝓcuratoꝛc. Statuta ergo nel alia oꝛdinamẽta facta per pꝛeſentes non nalent in pꝛeiudicium abſen tium non uocatoꝛum: pꝛo quo uide tex. xiij. di. quã to ⁊ per Oarto. in. l. omnes populi.ff. de iuſti et inre. Abbas. E In opti Ignificantibus. n oyi ciantis nonum opus an infra tꝛes menſes de preiudicio ſuo dẽat oſtẽdeꝛe. et interim ceſſernꝛ ab opere: an ueꝛo recepta cautione de opere demo liendo ſtatim edificari peꝛmitar hoc.d. cũ ſequenti. 1 prima narrat factum appellationis remedio re latum In ſecunda dat indicem ibi. ideoque. Caſus ⁊c. ¶ H primo ex tex. ꝙ denuncians nouũ opus tenetur probare de iunre ſuo infra tres menſes. 2 hꝰ ſi uult impediꝛe edificiuʒ.non enim tenetur omnino infra dictũ terminũ docere:ſʒ poſt lapſũ triũ mẽſiũ poteſt procedi in edtficio recepta cautõe de o eꝛe 8 moliendo: et procedatur in canſa. ¶ Fo nõ. ar. opti mum erx tex. dericum poſſe proſeqmi nunciationem noui operis ↄtra laicnʒ i indicio eccleſiaſtico.⁊= ſic ẽ caſus in quo iudex eccleſiaſticus hʒ inꝛiſdicnionem in laicos.ſʒ Jo. an. nidetuꝛ aliud ſẽtire dũ ſup tex. dicit iſtum archidiaconum habuiſſe iuꝛiſdictionẽ in laicum de iure ſpeciali:ſj põt dici ſaluando primum ꝙ ſpecialitas erit ꝛeſpeciu archidiaconi.i.qꝛ non hʒ de iure communi iuriſdictionẽ: ſʒ coꝛã epo potuiſſz ſſte laicus de iuꝛe conueniri: quia ille qui nũciat mo leſtatur ĩ iure ſuo: ? ſic eſt ꝛeus et quodammõ con mittitur ſacrilegiũ turbando rem eccleſie. merito pt Oueniri coram eccleſiaſtico. ar. c. cum ſit de fo. ope. et uidetur hic ſentire do. an. quod ſemper nõ.¶ Ul timo ſcias ꝙ Inn. poſuit hic queſtionem. nunquid cum appellatur ſit neceſſe exprimere canſã. z dicit 3 dã que cõit᷑ nõ eabe A SDed coclude breuit neritatẽ ꝙ appellãs ab interlocutoria tenetuꝛ canſã grauaminis ſpecificare:nec poteſt ex nõ ſpecificatis appellationem iuſtificare ut in.c.cordi.de appel. li. Vi. et melius in cle. appellanti.e.ti. ſed in appeliatiõe a diffinitiua non eſt neceſſe exprimere cãʒ qnimo ex preſſa una cauſa põt appellãſ ea dimiſſa aliam pro ſequi ut.l.ij. z.l.ſcio.ff. de appel.⁊ nõ.in. d.c.coꝛdi. ratio diuerſitatis eſt qꝛ ante diffinitinam eum index non ſit functus officio ſuo fit ſibi iiuria per receſſũ l.litigatores.᷑ff. de arbi. ⁊ in. c.ut debitus de appel. iõ debet cã appellatiõis expmi. ſʒ qn appellat᷑ a dif finitiua iniuria non fit iudici cũ ſu füctus offõ ſuo. 2 pʒ locum illud nõ oppoſitum opponã ⁊cc.ut ĩ.c.cñ iobanes de fide inſtru. 2.l. per hãc.c.de tẽp. ap. qðᷣ eſt menti tenendum. Aobag. 15 ummatum eſt. 5 B cui 0 0 us. c. pꝛoximo et non giuiditur. Caſus æ cetera. WMWMota De priuil. exce. priuil⸗ primo ex tex. ꝙ, oblatio cantiõis de opeꝛe deſiruen do nõ dar facultatem pꝛocedendi in edificio. niſi uł conſentiente denunciaroꝛe nel poſt lapſum trinʒ mẽ ſium a tẽpoꝛe denũtiatiõis.nõ enim ultra expectare renetur cum gꝛani pꝛeiudicio ſuo.⁊ adueꝛte quia ut dicit Jo an. et bene iſta pꝛouiſio de qua in tex. licʒ prima fronte nideat᷑ dura eſt tamen utilis et ei cui facta eſt denuntiatio æ denuntianti. nam ſepe allꝗs cꝛedens ins edificandi habeꝛe enando edificat. Vñ ſi poſſet edificare oblata cautione poſſet peꝛdere ex penſas factas in edificio 2 faciendas in deſtꝛuendo Vnde ntilius ſibi eſt expectare denũciantem peꝛ tꝛeſ menſes:nam ſi pꝛobauerit de inꝛe ſuo nteꝛqʒ cõſeꝛ natur indẽnis: et hec pꝛoniſio urilis etiam eſt denũ tianti. nam ſi ius edificandi illi non competeꝛet: tũc poſſet interim iſti pꝛeiudicium magnum generarc ĩ edificio.pone ꝙ edificium ante poꝛtam domus eſt. nel in alio loco iſti pꝛeiudiciali. e prinilegijs et exceſſibns pᷣuilegiatoꝝ. Hica. ontinuatur bec Gica ad pꝛecedentes boc oꝛ⸗ dine.ſ.ſupꝛa niſum eſt de exceſſibus pꝛelatorum ve ru n:qꝛ qnʒ delinquũt ſubditi excedendo teꝛminos priuilegioꝝ ſuorum.æ dubitatur etiam de intellec tu prinilegiorum. Ideo ̊ ſubdit de priuilegijs er exceſſibus priuilegiorum. Oe materia ſice tracia tnr. xxv. q.ij.peꝛ totum.facit ꝗð habetur.iij. diſtin. priuilegia.ix.q.iij S. ſola uſqʒ ad finem.xi.q.iij.c. priuilegium.xij.q.ij.c.qui ex humanis.et ꝛeperitur in. Vj. ? in clemen. M Maioꝛes Piſcopalia cinitateſ dũ taxat prinilegio epiſcopatus ſunt bonorande. hoc dicit uel aliteꝛ ⁊ ſic Epiſcopalis dignitas non debʒ tri pui niſi locis inſignibus ⁊ populoſis.h.dicit.caſus zc. ¶ Mora primo ex tex. æ rene menti ꝙ ad eſſe ciuitatis non requiritur epiſcopus. poteſt enim eſſe ciuitas. q nõ hẽat epum: ut in. c. epos. xviij. diſtin. 2 hoc apeꝛtiſſime pꝛobat hec litteꝛa ibi.⁊ fꝛequẽtio ribus ciuitatibus ⁊c̃.pꝛeſupponit enim ꝙ poteſt el ſe ciuitas eriam populoſa abſqʒ eo ꝙ babeat epᷣm ſed poteſt de nono ſibi cõcedi.nã ⁊.anteqᷓ; eſſet cꝛe ata bec dignitas epiſcopalis ciuitates iam cõſtitute erant. epatus eim cõſtitutus eſt de iure poſitiuo:et poſt aduentum xpᷣi in primitina eccleſia tſpᷣe aplorũ in cõcilio generali nt ꝓbatur.xc vj. di.in.c.olim. et idẽ in alijs dignitatibus eccleſiaſticis.xxi.di.c.i.⁊.ij ſed cinitates æ pꝛonincie erant longe ante aduentũ xpi. xxi. di. cleros ⁊. xcix.di.c.i Sed cõmuni inte:p tatione italicoꝝ ꝛeceptum eſt ut ea dumtaxat ꝛepuie tur cinitas que habet epiſcopuʒ. ſed apud ultramõ tanos maxime theotonicos hoc non ꝛecipit᷑: ut nõ. Jo. an. in.c.ſi ciuitas de ſenten.ex.li.Vj.⁊ bart.in .l. fi. ff. de colle. illi. æ in.1. ij. ff. de vb. ſigni. ubi enã bar. nõnteꝛ noluit ꝙ ad conſtitnendam ciuitatem ñ 2ꝛcqᷣrit᷑ indulgentia principis: ſed populi ð ſe poſſũt ↄſtimere ciuilatem: qꝛ boc ſecundum eum ẽ de iure gentium ar. l. ex hoc iure.ff. de iuſti.æ iure æ qð ibi nõ. in cõtrarium facit.l.in tantum. F. fi. ff. de vV. ſig. nbi ſine licentia principis non poteſt cõſtitui: nec re fici cinitas. ¶ Et ex boc infert. Har. ad queſtiõeʒ que de facto poteſt adduci in hac cinitate ſenaruʒ: ubi populus ſponte pluries ampliauit ciuitatem cõ ſtruendo nonos muros: an appellatione cinitatis ueniant illa loca noniter intercluſa.æ tenendo illam opinionem Mar. quod non requiratur ſpalis licen tia principis ſatis põt dici ꝙ ſic. Inno.iamẽ in.c. cum ab eccleſiarum de offi. ordi. tenet oppoſitnʒ uʒ ꝙ ad eſſe ciniratis requiratur licenua principis: ſed primum dictum forte ueriuſ. ¶ Mora ſecundo ꝙ dignitas epalis non debʒ concedi omnibuſ lociſ petentibus eam:ſed maioribus ⁊ populoſis dunta xat. Ideʒ probatur in. c. epi. lxxx. di. ¶ Tertio nõ ibi excellentiora committi.æc.ꝙ omnia grania ? ex cellenriora reſeruãtur epis:facit ergo iſte texitus ꝓ opi. Inno in. c.ij. de eo qui fur. ordi. rece. ut in ca ſibns peꝛmiſſis a iure ſolus epiſcopus diſpenſet ⁊z non inferior prelatus. Item ꝙ ſolus epiſcopus ab ſoluar a ſententia excõis æ non inferior prelatus: ut nõ in. c. nupeꝛ. de ſen. ex. ⁊ in cle.i.de pꝛiuile. Vitimo nõ. ꝙ ex numeroſitate nileſcit dignitas qᷓ de ſe eſt excellenſ.⁊ ſimile.in.c.legimus.xciij.di.iðo dicit glo.in. auẽ de referenda in prin ꝙ illa digni tas propter extenſum numerum nileſcit. ſic nimus hodie in italia in doctoratu. nam qꝛ omnes paſſim ad illam promouentur eſt contempribilis longe ul tra quaʒ coſuenit eſſe. ¶ In glo. i. fi. uel dic ? me lius ꝙ a principio debet ſeꝛuari quod hic dicit᷑ ⁊ in .c. epi all. in glo. ut maioꝛibus duntaxat lociſ conce darur hec dignitas. ſed ex poſtfacto ſi ciniiaſ deſtan atur ſiue diminnatur haberet locum dictum. c. egi mus ur propter defectum dinitiarum non minus ð beat honorari:qꝛ in eis pꝛincipaliter honoꝛat̃digni tas ordis æ non potentia diuitiarum. nam ⁊ oliʒ in primitiua eccleſia non erat pꝛoprieias apud eccliaſ: ſz uolentes offerre bona ſua uendebant ⁊ pᷣtium of ferebant egenis.ſed poſtea fuit conſtitutum nt meli us ſubueniretur conſtitutis in neceſſitatibus ut pro prietas non uẽderet᷑: ſj reſeruaret eccleſijs ⁊ ex red ditibꝰ alerẽt indigentes ut in. c. nidẽtes.xij.q.i. 3 cut Mon obſtante priuilegio fo * ri põt laicus eccleſie malefac tor per eccleſiaʒ puniri.h.d.caſuſ ⁊ cetera 5. primo ex tex. ꝙ turbãs iura eccleſie poteſt co herceri ⁊? puniri ꝑ eccleſiã.ad hoc.c.ſignificantibuſ. ʒ.ti.proxi.⁊ ꝙ ibi dixi in.c.cum ſit generale de fo. ↄpe.ubi clarius hoc probatur.æ loquitur iſte tex. de priuilegio fori ꝑ ꝙ ꝛeus ↄueniẽdꝰ ẽ ĩ foꝛo ſuo. Religioſi Bm ⁊ plantare. n coeè pri eccleſias et decimas non debent a la icis ꝛecipere ſine conſenſu dioceſanorum hoc dicit uſqʒ ad. S. excommunicatos.⁊ ille.F. hoc dicit. Excõicati ⁊ inteꝛdicti oio non debent admini ad diuina etiam peꝛ ꝛeligioſos exemptos. h. d. uſq; ad. F. in eccleſijs. z ille. . hoc intendit. Religidſi tera contti Brrn ſen mieli⸗ no iure ſo in⸗ onen ſed raio⸗ ge we dc i 4 nuin in nſuſha⸗ “” eni ni im hoiſ ann luſmm onik h ſca bi ainteluid is ibuc ncunch nmid icrelen riſu din bapind erterg inonn ecceſacſt nötn la eccleſa ? tuncy exl ipis A aumn altbn tentav irurar inegn leo nor ircuic cvnns coun eroao n ſur ven neten devo ch .(Neſcgrienes uun nieſton incnumnt manie Gcendammin ge eds deie G in ecceſis no ſpeaannd⸗ re inſtinio ? deſttnnio per naler anunk nörium Gi. anto no rinn ſvſei pot engere mnone unmn emi orbimr mtimn nininr Gii nenutr ui ſapettinlhbici alſſe, iinbus teigonidus n 9 untcigionen niſterwtof uſcetitſerſn din temnne Ucimniopepin docb iop⸗ 0. et. ſpllſbno Arinen di ſanes leriſordins non ſaſicoci on ſnrpeene i ipo ricen llder in ſ ni Nemimnlin hon ſun ſteſimibis nciji deß⸗ cchimc Un n iſt nnenpabilsongen⸗ n go ,if,cldle ere aſauani nod he d; rin oubys cnnieer ſ cene poſmoiCNil ſcðᷣa ibi eccleſias.teꝛtia ibi ꝙ aũt. Et ſecũda pꝛinci palis ſubdiuidt᷑ in quinqʒ que omnia patent ex ſum mario inte lectu.z iſta diuiſio eſt bona. Caſus ⁊c̃. ualet conſueiudo in grium nt in. c.i.ðᷣ capel.mo li. vi. ¶ Tertio nõ. ꝙ pꝛelatus habens eccleſiam ſibi ſubiectã põt exigere rationẽ de rebꝰ tẽpoꝛalibꝰ: nõ tamen tenet᷑ pꝛeſbyter inſtitutus minutam reddere rationẽ ut ꝙtũ expendat qualibet die pꝛo nita: ſʒ qᷓ 5 ¶ De priuil. - excel. prniji: Cſeang linen ſeen ibi uen ſte a 5 e nengf nt, criã exempti in ecrſeſie non prinentibus ad eos pſe⸗ erebtis auſa ex ſolo iure patronatus non duoritnr urmngi ſeſe 1 iure nõ inl nenr⸗ nec deſtituũt in conſultis epis iuriſdictio nel poteſtas preſtandi conſenſum aliena n rationem exigũt de tempoꝛalibus ab inſtitutis. tõi rei eccleſiaſtice. ſed tu dic melias prout late ſolet nte Mra ti⸗ hoc dicit uſqʒ ad. J. ꝙ ſi. ? ille. . hoc intendit. ho notari in dicto. c. de monachis. Sed Stum ad pro an Cultare ſnn ſpitalaꝛij ⁊ tẽplarij ſemel in ãno celebꝛant in eccleſia poſitum conclude qdᷣ religioſi qñqʒ hñt in eccleſijs men ligten poſita in loco inreꝛdicto. ibi m ſepeliuntur coꝛpoꝛa ius patronatus duntaxat. qnqʒ habẽt eccleſiaʒ ſub eran alin moꝛtuoꝝ Hoict uſqʒ ad. F. de ſꝛatribul. ä ille. F. n ul voſint redditus conuertere in uſus ſuoſ. ttnene boc intendit. Confꝛatꝛes ex prox ſeu ipſoꝛum obla Qñqʒ habeẽt iĩ eccleſijs ſi am collatöem. OQnqʒ dnfnnr huls ien ſ qui in tommm ſe non tr aſtulerunt iudicari poſſunt hñt pleno iuꝛe. Nune caſu qn habẽet tãtũ ius Nle⸗ nd une in ab oꝛdiarijs locoꝝ hoc dicit uſqʒ ad ſi. æ diuiſio pʒ pr̃onatus. dic quod ſine ſint exempti ſiue non. non un Nine p. F.ſed Jo. an. diuidit totam decretalẽ i tꝛes ptes hũt iuriſdictionem in preſbiteros ibi inſtitutos:ſed rin ur tantũ.nã pꝛimo ponit exoꝛdium ⸗z querelam epoꝛũ ſolum habẽt pntare epis preſbiteros inſtitnendos M deciſam. Fo pꝛouidet.ʒꝰ pꝛorogat = penam iponit. 2 poſſunt exigere rõnem generalem de adminiſtra tõe te nporalium.? ſi reperiant aliquid correctione dignum debent refere ad epiſcopum. pro hoc tex. in. c.i.xvi.q.v.ubi dicitur quod ſi etiaʒ eps in dio uitigom gmin WMNiora pꝛimo er tex. ꝙ excõicatus uel inteꝛictꝰ ceſi alteriuns edificat eccliaʒ nõ hʒ ibi niſi pnitatiõeʒ afrige⸗ ſe nn in una eccleſia eſt excõicatus nel inteꝛdictns ĩ qlibʒ rectoris ⁊ alia que ↄſequitur quilibet ex inre patro vqnifr Arrui alia eccleſia ? tanqꝙ excõicatus uitari debet etiaʒ ab natus. cetera uero reſeꝛuãtuꝛ epo loci. Idem ergo ors WRl “ exẽpris. An autem celebꝛans coꝛam excõicato : nel in religioſis exemptis nel non. nã ſpãlitas hec non lng sginih interdicto incurrat iꝛregularitatẽ uel excõicationem probatur iure in eis. ¶ Sedo caſu qñ habẽt eccle ng dic ꝙ non ut in. c. is qui de ſen. ex li. vi. hogie tam ſias ſubiectas nit poſſint redditus deputare in pro HH celebꝛans coꝛam excõicato manifeſto incurrit ſuſpẽ prios uſus:tunc etiam non habent iuriſdictionem en aal . . onem peꝛ menſem de quo dic nt in. c. epoꝝ. eo. ii. in preſbyteros nec etiã boſſunt ibi aliquem inſtitne ſuu eſet Gins li. vi. ¶ Itẽ ſepelientes uſuraꝛium ſeu excõicatum re ſine ↄſeuſu epi:quia populus ſolũ eſt ſubiectug nckijms ii d do manifeſtum incuꝛꝛunt maniteſte excõicationẽ d quo ipi epo ð quo nõ.in.c. niſis. Xvi.q.ij ⁊ ĩ. d.c.tᷣů mõa äan Nng in gii dicendum ut in cle. eos de ſepul. Secundo nota chis.ſi neio habent ibi collatiõem:tunc nihil ultra Oncnun didctſe uinns ꝓ in eccleſijs nõ ſpectantibus ad aliquem pleno iu pñt ſibi uſurpaꝛe qaꝛ eo. que dixi ĩ. d. c. cũ ex iniũcto Nrunn pam dronrwes Mdn re inſtitutio ⁊ deſtitutio pertinet ad epiſcopum nec ĩ fi. de heꝛeti. tio caſu quado habem pleno iu re. dic ꝙ aut populus eſt ſibi ſubiectus pleno iure. et babent ibi inſtintionem liberam 7 deſtitionẽ: ⁊ ſic intellige hoc ar.ꝗ Zrio ſenſu ur in. c.i.ð̊ cape. mo.li.vi. Si nero ecclia ẽ pleno inẽ ſubiecia. ſeq ñ populus tunc religioſi habent ibi inſtitnrionem col n um diuumnc. lgi tũ expẽdit in fabꝛicã eccleſie. Altio nõ. ꝙ obla latoriam tituli: ſed inſtitutio auctortzabilis quo uunarnn nou nis ti aliquibus religionibus non gaudent pꝛiuilegijs ad curam populi ſpectat ad epiſcopuʒ nt nõ hic er i Geprint boſonidhgi illarum religionum niſi ex toto ſint tranſlari ut qꝛ c.i.qe capel.mo.li.vi.2= hoc caſu intellige illud dic uingtun mantohn tꝛadiderũt ſe ⁊ ſua. alias remanent ſie ub iuriſditione tum Jnno. ꝙ habent inriſ. dictioneʒ ſuper clericos. — oꝛdinaꝛiox.? pꝛo hoc bo. tex. cum glo. in c. fi. de * poſſunt interponere auctoritatem alienationis uberctpmneſtinti ſepult. ibro. vi æ. in. e. ut priuilegia j. eo. facit bec rei eccleſiaſtice. ⁊ ita ipſemet Inno. ſenſit alibi in. c. ſo⸗ — littera contra Bar. in.l. ſemper. ff. de iu. iĩmu. nr iſti ij. de tranſac æ nide glo. in. cle.i. de ꝛe. eccle.nõ alie. uitten naeuz fratꝛes teꝛtij oꝛdinis non gaudeant pꝛiuilegio eccle n gl. in v. ſemel in anno. in fi.?æ hodie an ⸗z qñ uisin hecfi gst and ſiaſtico cũ non ſint plene tꝛãſlari ĩ eccleſiã. nãᷓ niuũt poſſit celebꝛari in eccleſt ia ſita in loco inteꝛdicto:uið caumi aleſſot in cõiugio.⁊ idem uidet᷑ in iſtis rectoꝛibus hoſpita bonnm tex. in. c. fi. de ſen. ex. li. Vi. et quod ibi nõ. brin Mers uige lium qui plene tranſlari non ſunt. quod plene dico Wo glo. fi. ibi ſubiacebit interdicto epiſcoporuʒ. n lrate nullie de his ⁊ ſimilibus in. c.ij. de fo. compe. In glo. ſeiit hec gl. ey peꝛ iſta vba ſubiaceã intdicto.nõ feꝛ lis huitecre in. V. nominatim in fi. de hoc dic ut plene nõ in c. tur iuterdictum ipſo facto:ſed dʒ ferri per epᷣum. er naten “ lateraneñ. de pꝛeben. ¶ In glo. in. v. pleno iuꝛe ibi idẽ cõmnnit doc. hic. ſj Zriũ tener gl. i. c. i. ð iiur. li. „ l — R⸗ . — — . „ 72„ . „ 2- „ . 2 „ tis in cofundi⸗ eps nihil poſſit attẽptaꝛe.2 nö. bene glo. quid ĩpor Vi. in fi. nuidetur Phari ĩ.c. ſiquis ſuadẽte. xvij.q. Atw⸗ 9 RK tat pꝛiuilegiũ cum clauſula pleno iure alicni infeꝛio iiij. ⁊ dixi i. c. ʒ ð cri.fal. Abbas. ann itgeneſdt ri pꝛelato concedituꝛ. eꝛipit̃ eni illa eccleſia a poteſta Bais prinilegijſ prinandus m4 ocotdr ſte te dioceſis epi ꝓꝙ nullũ ins epale ibi exercere poteſt lecti. eſt qui alienis pꝛiuilegijs de neni W quod etiam tenet hoſtien. in. c. quoniam.j.eo. rogat. h. d. In pꝛima ponit queꝛelam.in re ſui S eadẽ glo. ibi. iſta inſtirutio 2 deſtirutio ⁊c̃. ſecunda ibi pro certo. pronidet. caſus æc. ¶ Mõ. nt H e hac materia dic latius nt nõ. in. c. de monachis. primo ex ter. tegulam ꝙꝙ prelati tenẽt admiſtraf̃ in ms non l ð. de pꝛeben. ? dixit hic Inno. inter cetera iſti re ſtitiam plenꝗ puilegiatis ſm tenoreʒ priuilegiorum een ſete ouſnen ligioſi habẽtes eccleſias ſubiectas habent iuriſditio ipſorum aliꝗs puniri debẽt et priuari coꝝ pnilegijs . mmnnctl i/, nẽ in clericos ſibi inſtitutos :nec ſine eoꝝ conſenſu c nõ. ex hoc et ex tex. penam nolétis ſernaꝛe pri belte, pnt alienari bona illius eccleſie. Hoſt. dicit hoc poſ ſe pꝛocedere ĩ patronis exẽptis:ſecus autem in non ſis. nilegia alteriug ut priuentur priuilegijs ſibi conceſ UIn gli fi.ſed dubitatur nunquid prelatus au 2 ¶ Be prinil. ? exce. priuil. negligés faceꝛe iuſtitiam incurrat penã ſuſpenſiõis de qua in.c.cum eterni de ꝛc iudi.li. Vj. ⁊ tenʒ bo ſtienſis ꝙ nõ. qꝛ illud.c. punit facientẽ iuſtinam nõ negligentem. alias murti illaquearent. æ dicir tutins eſſie. licet in oppoſiunm faciat c.nemo de ſimo. ſed igem hoſtien. tenet Zrium. in. 1. legitims de appel.li. vj. ur ꝛecitat ibi Jo. an. credo ſic poſſe diſtingui ꝙ aur prelatus ſit in meris teꝛminis negligentie: ut qꝛ petenti iuſtitiã negligit faceꝛe ? bẽat locum dictum boſti. bic. Aut negligẽtiam ꝛeſoluitur in facium. ut quia nõ nult dare dilationem uni cõtra inſtitiam. ? ỹ coſcientiam: ⁊ tunc bʒ locum pena dicti. c. cũ eieꝛ ni:quia tunc ſatis dicit᷑ faceꝛe ĩiuſtitiã qð tene mẽti. eos extumulare tenentur. B. d. ubi ſic. Eti am priuilegiati non poſſam admitteꝛe excommuni catos ad ſepa turam. et ſi admiſerint debent inde eos eijceꝛe: ? ſi non fecerint eps ſupplebit b. d. Ca ſus ⁊c. ¶ NM prio er tex. excõicati debent ſepe liri extra cimirerium eccleſiaſticum:⁊ hodie ſepelien teſ manifeſtos excõmunicatos incurrunt excõicatio nem iplo facto de quo dicendum ut in cle. eos 5 ſe pul C nota ar. ꝙ eps poteſt extumulare excõica tos ſepultos in eccleſijs exemptoruʒ. ſi ipſi exempri ſant negligẽtes in hoc faciendo ut bic colligitur in telligendo ꝙ iſti hoſpitalarij eꝛãt exempti. dictũ tñ placet in fauoꝛem eccleſiaſtice diſcipline qð ur hte neꝛe Inno. An aũr poſſit eps punire ſepelientes excõicatcs nel admiuens excõicatos ad dinina. Vi de plene per Jo. an. poſt Jo. ma. in. c. eplſcoporuʒ eo. ti. li. Vj. ubi concludit ꝙ non ſi peꝛſone et locus ſunt exempti. In glo. in fi. nõ. glo. ? tene menti ꝙ& nirtus excõicationis dqurat etiam poſt moꝛtem ? ſic excõicatio nedum afficit animam. ſed ẽt coꝛp HO ſtiẽ. tũ ſentit contꝛa iſtam glo. dicens quod monn? non eſt homo: qꝛ non eſt ibi aia ⁊ in eo non cadit neꝛa cõio. Irẽ ceſſat 2 quare ꝓhibeĩ cõio excõica ti. nam hoc fit ut ruboꝛe cõfuſus citiꝰ iducat᷑ ad ex cõicarionis ſatiſfactionem ut in. c. pia de excep.lib vVj. que ꝛatio ceſſat in moꝛtuo. Jo. an. ponit priũñ ? ſequit glo. ꝓbat᷑ opi. glo. in. c. a nobis el. ij. de ſẽ. excõi nbi ẽt poſt monem excõicatꝰ mãdatur abſol ni: ſi in eo apparuerunt ſigna contritionis. eꝛgo ex cõicatio durat poſt moꝛtem eriam in decedente ĩ cõ tritione cum ſemper opus ſir abſolutione. Iẽ non eſt nerum ꝙ oĩio ceſſat ratio participationis: ur di eit hoſtien. quia tempoꝛce uite iducent ad ſariſfacien qum ſcientes ꝙ etiam poſt mouem debent euitari. fanãdo g monuuʒ uel ueſtiẽdo uel ſepeliendo ſen ſotiando ad ſepulturam Zbit iſta cxcõicatio minoꝛ ex tali participio quodò nõ. ¶ In glo. ij. ibi niſi foꝛ te tales fuerint zé. nõ. bene glo. ꝙ excõicatus ſepul aus ante abſolntionem non debet exhumari ſi nõ ficit pꝛo eo quo minus fuent abſolutus in vita de quo poteſt dubitari peꝛ. c. 4 nobis. pꝛealle. nam de bet ablolni eniam poſt mortem. ? poſtea ſepeliri. ſʒ fatis poteſt teneri glo. ur fiat abſolutio in tumulo er boc in fauoꝛem ⁊ reſpectu humaniratis. J de teꝛra. Kontra priuileginz ecclelie preſcibitur ſpatio xxx. annorum. hodie uero xl. ut. in fra eodem accidentibus. Caſus ? cetera. WHorta primo ex tex. ibi in perochiali ⁊c ꝙ decime debẽtuꝛ eccdlele parochiali ubi pꝛedia ſita ſlunt etiam ꝛeligio ſis perſonis de quo plene in. c.cuʒ contingat ð dci. Ex quo ⁊ ex rex. nõ.qð de iure dinino ſen comuni etiam religioſi tenentur ad decimas perſoluendaſ ½ quo in. c. ex parte. ?.c.nuper de deci. ¶ Mota. . q;ꝙᷓ; decime ſunt de iure diuino ur in. c tua ſupra de deci. ramen papa poreſt priuilegium concedeꝛe ð eis non perſoluendis. ? ꝙ clericis ? ꝛeligioſis boc põt concedeꝛe claꝛum eſt ut hic ⁊? in dicto.c.ex Eie æ. c. nupeꝛ. ſed an laicis poſſit hoc concedeꝛe. dic ut legitur ⁊æ nõ. de deci.a nobis. ¶ Mota. ꝙ canonici ſeu ꝛectores ecclcſie pñt preiudicare eccleſie tacendo 2 patiendo preſcripiionem currere. delictum ergo i iſtorum i tacendo 7 non faciendo expreſſe pꝛoteſta tionem nocʒ eccleſie. 7 nide glo. ſingu. in. c. placit. ij. xvj. q.iij. que dicit prelatum qui paſſus eſt pre ſcriptionem currere comira eceleſiam poſſe conue niri per eccleſiam ad ſatiſſactionem de omni danno ob ſuam negligentiam contingente ? non mirũ neʒ prelatus tenetur de ſuo ſicut tutor ſi potuit aliquid acquirere eccleſie ? neglixit xij q. ij monemꝰ.l. quic quid. E arbi. tute. fortius quando neglixit 7 paſſus eſt acqueſita dilabi. facit ad predicta.l.non eſt igno tum. C. de admi. tu. Ex line litte?: nõ quod liberuʒ eſt unicunqʒ renunciare priuilegio ſuo quod intelli ge quando non tangitur ius ſuperioris nel tertijj. unde priuilegio exemptionis non põt priuilegiatus renuntiare ſine licentia pape ur i. c. cũ ipᷣs.S. ð arbi. põt etiam colligi ex hoc tex. iuncto.c.accedentibus j. eo. ꝙ ſicut contra ius cõe non currit preſcriptio nili. xl. annoꝛum ur in. c. fi. S. de ↄſue.ita nec contra priuilegia indulta eccleſie ut hic ⁊ ĩ dicto.c.accedẽti bulſ. nec etiam contra alia bona competentia ecchijſ ut in. c. de quarta. S. de preſcap. ? in. auc. quas aciõ nes. C. de ſa ſan. eccl. 2 nõ. bunc iex iuncio. c. acce denribus ꝙ etiam priuilegium datum ad non faciẽ qum non tollitur per unam ↄiraſactionẽ: ſed requi ritur ſpatium.xl. annorum ſi competit contra eccleſi am. de qua materia plene in. c. eum acceſſiſſet de cõ ſtiturio. Sʒ pro declaratione lr̃e querit an indiſticte tollarur priuilegiuʒ ſpatio.xl Ijnorũ. Jo. an. ? hoſt. bic uidentur limitare mirabiliter hoc. c. ut procedat quando ſponte facta eſt ſolutio ut ipſi nolunt:ſecus li per ignorantiã uel inuiti ſoluentes. ar. l. ad eos. ff mo. ?.l. quod cuiqʒ de regulis iuris Et miranduʒ quod alij doc.ſequemes ſimpliciter inhereant buic dicto. nam nullo modo puro ueꝛum: quia tacite in ferunt quod conira ignorantes non currit preſcrip tio quod falſum eſt ut in c. uigilanti. ibi dixi de pᷣ ſcrip. et clarius in.l. fi. in fi. C. de preſcrip.lon.tem. licet bartolus in.l. I. F. ſiquis autem. ff. de iti. ac cuque pᷣua. dicat ſimplłr ꝙ iʒ currat ignorãtẽ pſcri ptio dat᷑ tũ ꝛeſtõ: ⁊ ſic ſecũdũ omnes ſaltem currit pſcriptõ. ſic ẽt non puto ueruʒ: qꝛ inniri ſolnentes aõ preiudicãt: ex quo ĩ vons fide ſunt preſcribetes monmiuni, i brrllc tnin ioe onull lis 4 4 linſani numnlt 1 . ſrnfuinmu manini Oro.n edtbeli onckiudie ſpenn tCunnduncan dusſblisiiſaund Panitenun e npe⸗ i. ola puind er te oncriini nii ludof iim aus ii uindan legni iter ece noc⸗ hoceouumer lU Se, hore coligi oc vonn anliu eii urum pzinteginomun ,u 1Ceneni de deri vl blans cnied einrens ſici dede vndr inledi lidiſen goptenon uide tio quia itn dicno ohnis ſaiummnine hinfund idiuli npin c beñ Aiaueunerlin Pionetahch in nbonis ocgi 4 4 gunumaiſt Kian ſſtins lionis Declenitnon amhiner unctemomninqninns ed in.c innoſtn ceinimr ſel nonbebenibemnn i dis me gein h niin n alnsfun nmna ei oinerin tudcmnlllilce etcst witſebee 1dctin dcdt Ne Wdo Cltder dn ds. hon genoni Mreniicneccceſenenie qnanere ccſann agi haindo apreſepelct e goſign incat. Alunn Inn auno pre 11 aelſam cſe conne tonen ceonni dunno ningener non mirü ne; Gr tmor ſipotuit siavic Aa woren Raric CoNdegiwnapus nd edicnnon Cic fnr ina:nns ſheng eruitgo to giet nilt ur us ſopeniors ianſ. cons n hi iligiun peniicM o 5albi r inuo cllitbis voruni prel prio z ce obre in net loſta 1 Netihmntunht vone (onheod ſ Nccida NAMrnigzid d don ier Ne — 2 4 —— . ¶ e prinil. excel. pruili⸗ imputandum eſt eigo ſoluentibus quaꝛe non allega bant pꝛiuilegia ⁊ in iudicio non egeꝛunt. ſola enim contꝛadictione non inteꝛrumpitur preſcꝛiptio. xvi. q.iij. F. poteſt. ⁊.l.fi.E. de pꝛeſcrip.lon.temp.quod limita nt notatur in. c. nihil cum ſcandalo de pꝛe ſcrip. Si enim non reddebaruꝛ: iuſtitia in loco pro prer hoſpitalitatem:tunc poſſit pꝛocedeꝛe illud dictũ ad hoc capitulũ ex tranſmiſſa. 2 quod ibi noratur de ꝑꝛeſcꝛipti. rro Priuilegioꝛum tenoꝛ in . ſpiciendus eſt æ ſernandꝰ. hoc dicit.uel alit᷑ ? ſic. De pꝛiuilegijs non eſt iudicandum niſi eoꝛum tenoꝛe inſpecto ? ſecundum continentiam eoꝛum ab omni bus ſub ſitis ſunt ſernanda.hoc dicit.⁊ poteſt exem plari textum er. c.nupeꝛ.ſupꝛa de decimis. Caſus 7c. Roerbum⸗ ex tex. ꝙ alleganti pꝛiuilegium non cꝛedituꝛ niſi iliud oſtendar ⸗z ſecundum continẽ tiam eius ita ſeꝛuandum eſt. ad hoc ſolet quotidie allegaꝛi iſte tex.æ de modo exhibendi pꝛiuilegia nið hadie bonum tex. in. c. cum peꝛſone. eo. titu.li.vi. ecundo poreſt colligi argumen. pꝛo ⁊? contꝛa quod bona acquiſita peꝛ pꝛiuilegiatos aſſumũt ſibi naturam pꝛiuilegiatoꝛum. facit.c.quia ciꝛca.j.eodẽ ⁊ cdemen.i.de deci.⁊.l.ciſcus.ff. de iure fiſ 2 quod nõ.in.c.nnico de iure patꝛo.li.Vi. In hoc tamẽ in ſoici debet tenoꝛ pꝛiuilegij ut in littera. n glo. .i.ibi ſed pꝛopꝛie non nidetur poſſe ſtaꝛe ⁊c. ⁊ eſt ra tio quia iſta dictio quis de natuꝛa ſua debet adueꝛ ſari ram in iure qᷓ; in facto.ſimile nõ.in.c.at ſi cleri ci.ð iudi.in pꝛin.ſed hic ñ ſumit aduerſatine ſʒ am pliatiue nam ſenſus littere eſt m glo. ſequentem ꝙ cuʒ iſti hoſpitalaꝛij.habeant multa pꝛiuilegia in bo nis ſuis non eſt dubitandum quin habeant liberta tem in bonis acquirendis. Et ex hoc nõ. ꝙ de pꝛo pꝛia natura iſtius dictionis quamuis eſt aduerſarij pꝛecedentibꝰ æ non ampliare ⁊ ſic facit pꝛo intellec iu ſtatutoꝛum in quibus nerba debent ſtaꝛe pꝛopꝛie nt in. c.in noſtꝛa de iniur. ſed ſi intelligeretur ꝙ iſti non habeant libertatem aliquam in bonis acquiꝛen dis tunc dictio ꝙnis ſtat pꝛopꝛie aduerſans pᷣcedẽ tibus. is ſeel inſpectione in fi.nõ.glo.ĩ pꝛatica.⁊ nide notata in. c. contingit. S. de fide ĩiſtr. ? in.d.c.cum perſona. Abbas. Solutio cẽſus nõ Ccepimus * pꝛobat queʒ exem ptum niſi ex alio depꝛehendatur ut quia ſoluituꝛ ad iudicium peꝛcepte libeꝛtatis.h.d. nel ali teꝛ ⁊ ſic.per ſolutionem cenſus que fit romane eccle ſie non pꝛobatur exemptio a iuriſditione epiſcopo rum.hoc dicit. pꝛimo ponitur conſultatio. ſecundo reſponſio ibi cenum. Caſus ꝛc. ¶ Mota primo ex rex. ꝙ licet in pꝛiuilegio exemptionis nõ reſeꝛuet᷑ cẽ ſus peꝛſoluendus ſuꝑioꝛi nihilominus nalet ⁊ tenet collata exemptio: quia non eſt de eſſe exẽptionis.ut ſoluatur cenſus: licet quandoqʒ ſoleat ſupeꝛioꝛ ſibi retinere. de quo in. c. cõſtitutus de relig. domi. Secundo nõ. ex littera illud argumen.nõ pꝛobat oc eſſe quod ad hoc comingit ab eſſe. ſimile in. c. non pꝛobat exemptioné. tue de ſi ponſa. ſic.n. arguit papa exemptio ſolet con petere ſine ſolutõe cenſus ergo ſola cenſus preſtatõ WWerno nota quod iſta duo ſimul iuncta non probãt exmptioneʒ nidelʒ cen ſus pꝛeſtario ⸗ receptio ſub protectõe nunquid aũt ſolutio cenſus ber multa tempora facta probʒ ſubie ctionem.tex. facit hic quod non. ſed nide barto. in .l. ſolent in fine. ff. de offi.procõ.dixi in. c. peruenit. et.c.omnis aĩa.S.de cenſi. uaꝛto nota ꝙ iſta uerba recipimus ſe nt ſis ſpecialiter in ius beati pe. 2c. inducũt exemptionẽ.⁊ ẽ ratio.nã omnes eccleſie funt de iure beari petri. Si ergo ſpãliter recipiiur⸗ uidetur quid nonum concedi.et multa nerba que habent inducere libertatem plenaꝛiam et exemptio nem nide in. c. ſi Papa eo. ti. li Vi. z. c. uidentes. nõ. per Inno. ¶ Mota ex fine littere ꝙ per receptio nem factam ſub protectione non detrahitur ĩ aliq iuri alioꝛum quod nota in facto:quia quoridie do mini temporales potentiores recipiunt minus potẽ tes ſub protectione eorum. nam per hoc non pre iudicatur iuri aliorũ.in aliquo.⁊ ſic habentes iura parata poſſunt hoc nõ obſtante libere exercere. Ex quo infero quod ſi guerra iuſte monetur contꝛa ꝛe ceptos ſub protectiõe non tenetur recipiens ad de fenſionem. pro hoc qð nõ. hic glo fi. et ibi dicam ſupra eo. n glo. i. in li. quaſi glo. nelit innueꝛe iſtos eſſe exempros.ſed Hoſti. tenet contrarium di cens iſtos non eſſe exemptoſ:licet in multis ſint pꝛi nilegiati. ⁊ de ciſtercieñ. probatur. S.ð ſimo.ne dei. de templarijs 2z hoſpitalaꝛijs in.c. neniens de vbo. ſigni. li. Vi et facit.c.patẽtibus.j.e.ſed concordan do poteſt dict quod gl. habnit reſpectum ad faciuʒ ut quia poſt iſta iura fuerunt iſtis conceſſa pꝛinile gia exemptionis.dictum nero Hoſti.ad ins quia de iure non ſunt exempti:quia omnes ſubiecti ſunt epiſcopis locorum de iuꝛe comuni.xvi.q.vij.oẽs baſilice et. c. domus. et. x. q.i. per totum.et in.c.cum nenabilis de reli.qomi et facit. c.cum epiſcopus de offi. or. li. vVi. n glo. fi. ibi cnʒ ininſte granaru ⁊c̃.nõ.gl.ꝓ his que.S.dixi ꝙ ꝛecipiens aliquẽ ſub protectione ſua non tenetuꝛ eum defendeꝛe:niſi cũ iniuſte grauatur. monetur g ſuperior facilins ad defendendũ eum er ſulminandum ſnias. æ nota s etiam in ſubdito receptio ſub protectõe paꝛũ opeꝛa tur ⁊ nidebatuꝛ oppoſitũ qꝛ oẽs ſubditi ðᷣbent eſſe ſub pꝛotectione dominoꝛum.æ nerba debẽt aliquid operaꝛi: ſed ut dixi operantur iſtud quia facilius mouetur pꝛo eis ſuperior ꝙ pꝛo alijs:quia ꝓ alijs poteſt ſcribere oꝛdinarijs nit iuſticiam faciant:ſed ꝓ iſtis receptis ſub pꝛotectione poteſt fumina? ſñnias unde dum tempoꝛalis recipientes aliquas ſub pro tectione tenentur eos detendere ininſte oppreſſos: ita dicit hoſti.papã debeꝛe facere ſi recepit aliquem ſub pꝛotectione. ?= ad.c.: unicum de peregꝛinan. alle. in glo. dic nt ubi. ¶ Erira glo. auerit Innocentiꝰ an eccleſia exempta cenſeantur clerici exempti. = qᷣd de paꝛochiani ie deciſum ẽ in. c. ꝑ exceptionẽ eo. ti. li. Vi. ltimo poteſt queri tex. dicit pꝛinile giun iſpiciendum. an in eo dicatur ꝙ eenſus ſoluit 3 . (Me prinil. ? exce. prinil ad indiciũ peꝛcepte ſibeꝛtatis: ? tunc cenſetur exem ptio ad iudicinum peꝛcepte pꝛotectionis:⁊ tunc non eſt collata exemptio. quid eꝛgo dicendum in dubio quando ſimpliciteꝛ reſeꝛuatuꝛ cenſus uel ſolutio.di cunt doctoꝛes ꝙ peꝛ hoc non pꝛobatur exemptio et bene ut ſatis ꝓbatur peꝛ principium lineꝛe: quia non pꝛobat hoc eſſe et cetera. facit.l.neqʒ natales. C. de pꝛobatio.⁊ in.c.inteꝛ coꝛpoꝛalia de tranſla. epil. uel elect. Ane Priuilegium non extendi AIICq peꝛſonas in eo expꝛeſſas poc dicit nel aliteꝛ ⁊ ſic. Mꝛinilegium . uni conceſſum non poteſt ad alium ex tendi pꝛopteꝛ idemptitatem rõnis. boc gicit. ⁊ ſolet quotidie allegari. Caſus zc. ¶ Mota pꝛimo ex tex. ꝙ priuliegium eſt ius ſingulaꝛe ? ſequitur peꝛſonaʒ prinilegiaram ⁊? cum ea extingnitur. Vnde non tran ſit ad aliam peꝛſonam ad boc ꝛegula priuileginz de aꝛcg. iur. libꝛo ſexto. ¶ Mora ſecundo ꝙ uni cõcel ſum prinilegium non poteſt pe⸗ alium uſuꝛpari. Et facit ad queſtionem: nũquid laicus poſſit pꝛeſcribeĩr ins parꝛonatus.⁊ uidetur ꝙ non: quia illud ius cõ ceſſum eſt laicis in priuilegium: ut in. c. iij. de inre parro:eꝛgo non deber uſurpari peꝛ alium: ſed dic ut nõ. Jo. and. in ꝛegula ꝙ alicni de ꝛcgulis iuris libꝛo ſexto. in meꝛcuria.? nõ. in. c. querelam ð elec. Et conclnſio eſt ꝙ contra patꝛonuʒ currit pꝛeſcrip tio:quia eſt ius priuarum: ſecus conmtra eccleſiam non patꝛonatam. n glo. prima in fine et eſt ꝛ tio diueꝛſitatis. nam lex debet eſſe communis om nibus dumtamen ſit conſcripta pꝛ0 communi utili tate omnium. iiij. diſtin. erit autem lex. et ideo ſi in lege exprimitur una peꝛſona tantum uidetur ulla ex pꝛeſſa canſa exempli non ꝙ diſpoſuio legis ad illã peꝛſonam dũtaxat reſtringatur. ſed priullegium eſt lex priuata et conceditur ex quadam ꝛatione ſpecia li:ideo non extenditur ad alios non expꝛeſſos ſine anctoritate concedentis: J 5 n oꝛatorijs pri α ten tibus. aui campane pu olice teneri non poſſunt enam peꝛ ꝛeligio ſos. hoc dicit.æ ſecunda pars ibi ꝛeſpondemus et tene memti iſtum textũ: quia uotidie allegatur 2 eſt in uſu. Caſus ⁊c. ota primo ex tex. ? tene peꝛ petuo menti iſtam liteꝛam ꝙ babe? campanam pu blice in loco ? pulſare vnbliee eſt ſignum loci publi ci 7 ſacrati. Er ex hoc infenur ad queſtionem de qua quotidie dubitatur: an hoſpitalia cenſeantur publica nel priuata ſi non appaꝛet an auctoruate epiſcopi ſint conſtructa:nam ſi ibi eſt campana que publice pulſatur ſignum eſt illa eſſe publica et lubie cta eſſe epis. Idem ſi ibi publice celebꝛatur ?æ po pnulus admittitur ad diuina. ſunt enim iſta ſigna pu blica de ↄſecꝛa. diſtin.i.Vnicniqʒ 7. c. fi.nõ. archid. de cõſecra.di.i.c.nemo.dico plene de donatio. iteꝛ dilectos. Mota ibi publice. in oꝛatorijs priua cis non eſt pꝛobibitum teneꝛe campanellam priua tam ⁊ priuatim palſaꝛe. ¶ Vlimo nõ. ꝙ oꝛatoꝛia non gaudent prinilegio eccleſiarnʒ. ? dicuntur o29 Horis loca apta ad orandum nõ conſecraia nec ba – —. bentia dotem ſicut habent magni domini in domi bus ſuis ⁊? poſſunt deſtruere quando uolunt. Eccle ſie ueꝛo ſunt conſecꝛate publice ⁊ habent dotes ſuaſ 2 de bitʒ nõ.in. c. finali ſupꝛa de cenſi. n glo. i. in fi. Moſti. dicit ꝙ publice non poteſt ibi celebꝛari ſed pꝛiuatim ſic. uel dic melins poſt Jo. an. q ant auctoꝛitate epiſcopi oꝛatoꝛium eſt conſtꝛuctum aut non. pꝛimo calſu poteſt celebꝛaꝛi publice ſecundo nõ 2æ hoc placet intellige eꝛgo iuꝛa allegata in glo. que dicunt ꝙ in ortaꝛijs non debent celebꝛaui ſcilicʒ pu plice niſi quando fuir conſtꝛuctus anctoꝛitare epi. nel pꝛiuatim quando ſine eiuſ auctoritate. 2 n6 2æ uide qð nõ. in. c. finali ſupra de cenſi. n glo. ij. in. fi. bec glo. loquitur nimis generaliter nec eſt nera iſta indiſtincte pront loquuur quia eſſzʒ contꝛa c.i.eodem titulo libro. Vj. de quo dicetur in. c. j. xi. ſed quo ad teminos huius.c.ſatis poteſt ſuſtine ri ut exempri excedentes in hoc poſſint puniri per epiſcopum. ratio eſt quia campana pulſatur propt᷑ audientes ? ſic leduntur perſone non exempie ? ( mittitur delictum extra locum exempium ſicut dici mus in proijcieme lapidem ex loco exempto ⁊ peꝛ⸗ cu iente in loco non exempto ut poſſit puniri per ordinarium loci propter delictum commiſſum exra locum exemptum ut nota. in. c. in obſcuriſ ð re iuꝛ. li. Vj. in mercuria . ſimile qð dicimus in mandante delictum comimitti in nno loco ut delicto ibi ſecuto poſſit mandans ibi puniꝛi:quia uidetur ibi deliciuʒ conſummaſſe ut in cle. paſtoralis de re iudi. æ notat Bar. in.l. ſi ut proponituꝛ. ff fideiuſſo.⁊ hoc dic aum optime probatur hic:ſi intelligimus iſtos tem planos eſſe exemptos ut dicit glo.in.c.accepimus. ſupra eodem. 2.4 extra glio. oppo. contra tex. de.c.nimis de exceſi.prela.ubi dicitur quod religio ſi licite tenent campanam: licet non habeant pochi am Soluno diẽ ibi goft. illud procedere in monaſie rijs eorum.i.in eccleſijs polius in monaſterijs.uel ſecundo illud pꝛocedit ex pꝛiuilegio iſiud de inꝛe co mani. uel 3.ſecundum boſti. comrarium loquitur de una campana ut ſic liceat iſtis religioſis unam campanam tenere in eorum monaſterijs ⁊ non plu — res ur in iſta littera.? quanq; prim itellecius goff. multum mibi placet ⁊ ſit amicus iſti littere.iamen ꝑ petuo nõ. dictuʒ iſtud hoſti. pꝛo iſtis religioſiꝰ poni ſime mendicantibns qui retinent plures campanas ita ꝙ eoꝛum loca uideantar principaliora in cinitra ge. nam non poſſunt de iure comuni tenere niſi unaz campanam ⁊ ſatis debet eis ſufficere ꝙ hoc permit catur ex quo non habent populum: z ita ſeꝛuant fra tres minores obſeruantie. æ pꝛo hoc facit cle. exiui. de nerbo ſigni.ubi etiam probibetur eis habere lo ca prenoſa. Abbas. — B 2 arum. In tota pꝛonicia ex hoꝛationis officio p uãtur boſpitalarij ꝗᷓ mittũt ꝓ elemoſ. cruee falſo ſignatos et ſi miſſi ſunt lai ci excõmunicantur ſi ſũt clerici ab officio z bñficio ſuſpenduntur et eadem ſuſpenſione puniuntur qui ante reconciliationem impolluta eccleſia celebꝛant et luſpenli p epiſcopos exemptos abſolni nñ poſſũt gerebsih e⸗ ligenis esen is nol iunpen ſoo Unienditant ſihmi nnicſ ps obi non inn Ge no s bibll nion girarlii olln n er albunichun inn tſeit ineniau aume reppohibenmn bi celbur. m icſtcecleerce a⸗ no deconte ee d an Gvonnodo Doeſtgolaie ireconclino QOn ePnoporeſ bſoi pen exempti ſec de boc porn ſir hu db honiſk on a bo ieori nep vo pho lancti e / enſons bung inrenguh ſs pis ablolere enan ſobe rt conpentnt no in o nn usler in gei depriule niſt oNheniurſäinoden d be Genondiin goadcoin De. Won ahummo tene Oban rigioopſtnon ſn leeſn non obioſerunnin iegſsennhor ſn plor ſitinmf ktntis iufen Moenencit ed bunca⸗ ninunn oqnmm inten n lenao /prrin 1 hopue non ſir agang goe⸗ gaſ n cleſe ſir ra charins gogn nerenon Atchanrin dnrtemn faco n — 4 ni Uffto⸗ 1ſe mnnamie h. o aun urp tzeſ Atinecini uunnet licininn , l Gumae⸗ non drem ns ndditne 6i ancorinne tharnz aeſ. Chg s Senii uimn ointßn emitemnſen Nus cſus olſ iune inbocholin omnti X Campans olſaur Ni ſraner mmennprnn ſanr dii ar ertpee⸗ oot poſſt ounni per. tamnconniſſmem cnchiantdreim. dms N ni d Kicd dſenn ugtandan wieton Uonis eteſudl erorn . ſöſcenſ thoede ANincliginns ſtos in an go. inctpim, 1 go. oo n . Itrdeiur oo lgo aton bubennt pochi orweelgennenaſe sin wonalerisne ulego Nrdcerd NNnaton wapem n s 1eigioſis man Imnonuſenstſon hl nprin iclenns . cs ſtlinne nii/ n Agrlem ſiooltaih unnr le in nn Cnia ¶ De primil. ? exceſ pruili 2 fꝛatꝛes pꝛinilegiatoꝛum qui ad eos ſe omnino no tꝛanſferunt pꝛiuilegiati non ſunt.h.dicit uſqʒ ad fi nem. In pꝛima ponituꝛ queꝛela 2 conſultatio.in ſe cunda reſponſio.ibi neruʒ.⁊ in pꝛima ponnuni quax tnoꝛ exceſſus iſtoꝛum hoſpitalioꝛum. Caſus “ HMota paimo tex. optimũ contra iſtos qui non ſunt uere obligati ſeu conneꝛſi poꝛtantes falſo habitum religionis poſſunt eꝛgo per epiſcopum loci coheꝛce ri qꝛ uideniuꝛ delinqueꝛe in ipſam reigionẽ eccleſia ſticã ides ſoꝛtiuntur foꝛũ eccleſiaſticũ. iſti enim erãt cꝛuce falſo ſignati.i poꝛtabãt ſignum crncis falſe in pecroꝛe ſicut poꝛtaꝛe debent uere oblati æ conuerſi ipſoꝛum hoſpitaliorũ. ¶Secundo nota ot:ꝛa iſtos fꝛatꝛes ſancti antonij ſen ſancti iohannis mittentes tã cleꝛicos ꝙᷓ; laicos cꝛuce falſo ſignaros pꝛo elemo ſinis colligendis. tales enim ⁊ ſi mitantuꝛ ab exem btis non ſunt peꝛ epiſcopũ loci adminendi:imo ſũt puniendi tam ioſi qᷓ; nittemes:qꝛ nt dixi deludunt religionẽ eccleſiaſticqꝗ fingetel ſe religioſos ſeu c bla tos ubi non ſi n — hoc 7 ex tex.nõ. caſum in quo epᷣs habet imiſditionẽ in aaicos. ¶ ¶Zertio no ta ꝙ in eccleſia polluta ſanguinis effuſione non de bent celebꝛari dinina ſine reconcilianone 2 qᷓq; hic acceſſerit inreꝛdictũ etiam epᷣi nihilominus ſine eo a iure pꝛohibetur ibi celebꝛari. aꝛ. hic z? claꝛins pꝛo ba tur. in. c.fi. de cõſe. eccle.nel alta.æ tenet Jo. an. i. c. uno de conſe. eccle. uel alta li. vi.æ ibi nide bo. glo. quomodo poteſt poliui eccleſia ? qnando debet fie ri reconciliano. ¶ Quarto nota ꝙ ſuſpenſus per epm nõ poteſt abſolui per inferioꝛc prelatum eriam ex mptũ.ſed de hoc parum qubitandũ:qꝛ ſũia cen ſure lata ab homine non poteſt relaxari niſi ab eod uel ſuo ſupeꝛioꝛe ut in. c. paſtoꝛalis de offi.ordi.im mo plus dicenduʒ eſt ꝙ a ſũia excõicanonis uel ſu ſpenſionis lata a iure regulariter non poſſunt ifeꝛio res epᷣis abſoluere etiam ſubditos quia epis dum taxat comperit nt nõ.in.c.nnper.de ſen. excõ. ⁊ bo nus tex in cle.i. de pꝛiuile. niſi iſti haberẽt quaſi epi ſcopalem iuriſditionem ad hoc nõ.in cle i.de re.ec cle.non ali.in glo.⁊æ dico in.c.ſiguificaſti ð̊ fo.com pe. lota ultimo æ tene menti ꝙ conferens ſen oblati ꝛeligioſoꝝ ſi non ſunt omnino oblati ut quia ſe ? ſua non obtulerunt in totum non gandent pri nilegijs exemptoꝝ ſeu ipſoꝛum religionis qnuinimo ſubijciuntur ſtatutis ciuitatum ⁊ teꝛrarũ. n gl. ij.ibi non extendit ad hunc caſum ⁊ hoc ideo quia contrarium loquitur de interdicto generali: ſed bic loquiiuꝛ de interdicto ſpecialt unius eccleſie tamnz licet pꝛopꝛie non ſit interdictum: ſed ſuſpenanntur ibi oꝛgana donec eccleſia ſit reconciliata. n ea glo. ibi fuit interdicta a iure ⁊ non ab bomine ſen tit bꝛeuiter glo. æ clarius glo. ante penu. ꝙ epiſcopꝰ pꝛecipiendo nec celebꝛetur in illa eccleſia nidetur po nere nouum inteꝛdictum adeo ꝙ celebꝛantes ibideʒ incidunt in irꝛegulaꝛitatem ⁊ ſic ſunt ſuſpenſi ipſo facto ab officio æ beneficio. Contrarium tenet bic dominus antonius: æ melins eſt nt in dubio non æc ſearur uelle poneꝛe nonũ inteꝛdictũ: ſed ponus velle exequi inteꝛdictũ.qꝛ ut dixi non debent ibi ceſebꝛa ri dinina ante reconcilianonem. Eonclude ergo aut eſt nerum interdictum ĩ eccła iuf. ? ibi celebrãs efficitur irregularis ut in. c.fi. . de exceſſ.prela.2.c cum eterni de re iud.li. vi. et. c.is.cui. F. is qui de ſen. ex. eo. li. Aut nbi eſt nerum iterdẽm hbois et idẽ dicendum. ſi uero eſt interdictũ iuris nõ uerũ ut qr eſt ibi quedã ſuſpenſio organoꝛũ ut quado eccleſia pollura eſt ſanguinis ul ſeminis effuſiõe:et tunc cele brans non efficitur iꝛꝛegularis ut dicto.c.is cui Si autem ſequitur interdictum hominis ant itẽdebat nonuo poneꝛe interdictum ⁊ nera eſt gl. Sʒ in dubio non eſt preſumendum ꝙ nolnerit interdictuʒ nouũ ponere: ſed potius uoluiſſe recenſere prohibiti onem iuris. ar. in. c. graue.et. c. qʒ de offi. ord 2 qð ibi nõ.? pro hoc ſingulaꝛiteꝛ facit iſte tex. dũ mdat iſtos preſbyteros ſuſpendi ergo non eꝛant ſuſpenſi: et ſic non erant irregalaꝛes et licet gl. anñpe dicat ꝙ refertur hoc ad factuʒ iſta eſt inpropriatio Ex quo infertur ꝙ ſi epiſcopus precepit clerico notorie cꝛi minoſo ut non celebret efficirur irregularis ſi cele bꝛat qꝛ uidetur potiꝰ epᷣus recẽſere ꝓhibitionẽ inꝛis ꝙᷓ; nouum inteꝛq: cum iducẽ et idẽ dicendũ ĩ ſimili bus qõnibus. ¶UIn glo. in vᷣ falſo ſignatos.nõ.ex hac glo. ꝙ ubicũqʒ conſtat de aio deferetis habuũ ꝙ non intendit profiteꝛi. tunc delatio habuns tũ cũq; temporis non indncit profeſſionem. Secũ do nõ.illam. q poſitam in fine. ut iocoſe ſen cauſa explende ſibidinis ſimulans ſe monachum non ob ligatur ad monachatum Contrarium ſentit glo. in .c. clerici ðᷣ regu.et HBar. brix. in. q. dominicali que incipit Inuenis. Jo. an. dicit cõtꝛaꝛiũ pꝛocedeꝛe in pꝛofeſſione expꝛeſſa iſta glo. pꝛocedit in pꝛofeſſione tacita.hoc dictum admitterem in foro contentioſo tantũ:ſecus ĩ penitentiali quo ad deũ ꝑ rex optimũ in ſimili in. c. tua de ſpon. ⁊ nõ.ex dẽo Jo. an. qoᷣ nalet profeſſio facta ꝑ nirũ i monaſterio monialiuʒ Fbe let boſten intrare monaſteriu; mõachoꝝ. In glo. in v. pulegij in fi. adde hodie.c.i. e.ti.li. vi. Et aduerte nam quãdoque exempno conceduu: aliquibꝰratione certi loci ut monachis reſpecin mo naſterij uel canonicis ꝛeſpectu ceꝛte eecleſie: æ habet locum.c.i.de prini.li.vi.ut ratione delicti ↄmiſli ey locũ exemptum uel ratione contractus alibi imti uei ratione rei alibi ſite poſſint conueniri coraʒ ordina rio loci.unde in teiminis huius.c. ſi uolumus pᷣſup poneꝛe iſtos fniſſe exemptos dicendo ꝙ pote:ant puniꝛi peꝛ epiſcopuʒ: qꝛ delinquebãt ex locũ exẽpiũ mittendo iſtos falſos cruce ſignatos: 2 ſic uidetur deliquiſſe in loco ubi explicatur mandatum nt ĩ dle. paſtoꝛalis de re iudi.⁊ dixi.g. eo. pꝛoximo c. Et no ta ſingnlariteꝛ iſtum tex. ſm iſtum intellectum nt iſti exempti ratione certi loci poſſint puniri per oꝛdina rium loci quando nere uel ficte delinquunr extꝛa lo cum exemptum. Qnqʒ exemptio cõceditur perſone ⁊ nõ reſpeciu certi loci nt pʒ in pꝛinilegio conceſſo capellanis z familiaribus pape:⁊ tũc ratione delicti nõ poſſunt eoꝛam ordinario conuemri allas eoꝛnʒ pꝛiuilegium eſſet inutile ex quo ſunt perſonalit pri uilegiati æz non reſpectu loci. poſſet tamen dubitari de eis quanuo trahunt moꝛam in domicilijs eoꝛuz ſaciendo ꝛeſidentiã ĩ eccleſia nũquid talis capellania n a. ¶ De priuil. ? exce. priuii. os excuſet ? nidetur ꝙ non. ar. in. e. . F. in eos: ̃ allega. boc tamen eſſet latius exoꝛdiendum ⁊ exami nandum ꝙᷓ hic ſit examinatum: ſed pꝛo curſu lectio nis iſta ſufficiant. “ . Bm olim Prluilegium peꝛdi . tum docio depeꝛditi er eins tenoꝛe peꝛ teſtes innonatur. uł alit e ſic. ODriuilegium peꝛditnʒ de cnius neritate ⁊ te noꝛe ? peꝛditione conſtat peꝛ teſtes poteſt innonari. hoc dieit et ẽ caſus notabilis. In prima pꝛoceſſus narratio. In ſecũda diffinitio ibi nos igitur. poteſt eiiam tenio ſũmari ? gene:alins. Contenta in iſtru mento peꝛdito pꝛobari poſſunt peꝛ teſtes qui illud peꝛlegeꝛunt ſi deponunt de tenoꝛe et ꝙ eꝛat ſine ni tio 2 non eſt alibi caſus ita clarus. Caſus.? ceteꝛa. ¶ Mora primo ex tex. ꝙ contꝛa petentem inonati onem alicuius priuilegij ſen ĩſtrumenti põt paꝛs de cuius pꝛeiudicio agitur ſe oppone:ꝛe et impedire in nouationeʒ ſi pꝛobat de iure ſuo.⁊ ideo qꝛ hoc põt tẽdeꝛe in pꝛeindiciũ alterius nũqꝙ; debet innonari nilegium ſiue inſtrumentum niſi citatis illis quorũ inteꝛeſt. æ ſi non appaꝛet de inteieſſe alicuins debet fieri edictum geneꝛale ut quicunqʒ putauerit ſua in teꝛeſſe compareat ad odicendum de quo nõ. plene in. c. albericus.et. c.ſignificauit de teſti.et.c.fi. de fi. inſtra. Secundo nota ꝙ peꝛdirio prinilegio ſeu in ſtrumento non cſt neceſſe ꝓbare de ueritate inſiru menti:ſed ſatis eſt pꝛobaꝛe de tenoꝛe qꝗð tamen itel lige: at.j.latius dicam. ¶Mo teꝛtio ꝙ lʒ ſcriptuꝛa ſit de ſubſtantia gꝛẽe apłice: quia nõ põt ꝓbari niſi peꝛ ſcꝛipturam ſᷣm ꝛegulam curie:camẽ ſi ſcriprura que inteꝛuenit peꝛdita eſt poteſt pꝛobari pe teſtes qui ſcripturã uiderũt.Alia non colligo.qꝛ ueniunt exam nanda cũ glo. (In gl. i. i h. nõ glo. vki. n. ꝙ ibi teneĩ ꝛeus ꝓduceꝛe ſuos teſtes nbi actoꝛ pꝛ0 ducit.ſed ↄ hoc facit.nã ſi actoꝛ noluit ſuos teſtes ꝓduceꝛe ad curiã mos ei geꝛẽdus fuit ⁊ acquieſcẽ dum ſue uoluntari cum de ſuo tantum pꝛeiudicio agebatur.ar.in.c.i.de ꝛeſti.ſpo.⁊.l.ciꝛca.ff.de ꝓba. 2 hoc non debet imputari ꝛeo nolenti faceꝛe talem ſumotum nel non nalenti de facili ſuos teſtes pꝛo duceꝛe ad euriam. et ideo Jo. an. æ cõiteꝛ doctoꝛes tenent oppoſitum dicentes quem non compellendũ ad ꝓducendum teſtes in curia. ar. in. c. ↄſiitut.de fi deiuſſ.æ ad iſtum tex. Gndent imultiplicueꝛ: primo ꝙ luu foꝝe conueniuʒ inteꝛ partes nel ꝙ epilcopꝰ ꝛccepit inducias ſponie ſub illo tenore.uel teꝛtio et melius papa babebat illud factum ſuſpectum.iò naq luit ꝙ teſtes pꝛoduceꝛent᷑ in curia.quod nõ. ¶ In glo. in. v. quorũdam fratrum ibi cum iurati nõ fue runt æc.nõ.ꝑpetuo glo.ꝙ cardinalibus non cꝛedi ur in teſtibus ſine iuramento:niſi ſicut et alijs bo nis uiris ad inducendum quãdam pꝛeſumptionem Ex quo dno ſingulariteꝛ collige.primo ꝙ homo ĩ quacũqʒ ſit dignitate conſtitumus non poteſt nalide deponeꝛe ad plenam pꝛobationem ſine iuramento: 2 idem dic de uiris ꝛeligioſis q;tumcũqʒ boneſtis 2 ualidis ut eius non credatur ad plenum ſine iura mento etiã in fauoꝛem eccleſie.ut eſt tex. optimus i c. nupeꝛ. . de teſti. ¶ Secũdo nota limitationem ad illud dictum quod teſtibns non teſtimonijs indi candum eſt. i. ꝙ ſimplici aſſertioni ſine iuramento non eſt ſtandum ut in. c. tua de coba. cle. æ mulie. ur intelligatur de plena probatione:ſed quandam pre ſumptionẽ bñ inducunt aſſertiones bonoꝝ uiroꝝ ſine iuramento ⁊ licer Inno. colligat bic ex tex. aſ ſertionibuſ cardinalium credendum tamen intelligo ſecundum predictam diſticntioneʒ ut eredatur quo ad preſumptionem quandam inducendam. pro hoc iſte tex. ubi papa ponderat teſtiuʒ depoſitioneſ ultꝛa aſſertionem cardinaliuʒ. facit qð nõ in. c. cum a no bis de teſti. ? c. ſuper de fi. inſtru. ¶ In glo. in v. mentio nõ. ex hac glo. iuncto tex.quod ĩ prinilegio exemptionis non eſt neceſſe facere mentionem de epiſcopo loci ſeu de iure ſuo quia ſatis tacite ſit mẽ tio de iur̃ ordinarij. nam exemptio importat ut exẽ ptus eripiatur a iuriſditione ordinarij. = ſubijciatuꝛ ſoli ſuperiori. æ ponderatur hic quod in prinilegio non fiebat mentio de epiſcopo ad denorandum ꝙ nullum ius reſeruabatur epiſcopo ĩ monaſterio. In glo. in v. non ligatum ibi. ar. contra dic ꝙ hoc argu. néit ↄtra tex. æ non contra precedes dictũ gl. 7 op.õ tex.in eo ꝙ ꝑ admiſſionem ad oſcnlum iſte probatur non ligatus cuius contrarium innũt iura a legata in glo. Cõclude ueritatem ꝙ aut querũ nũ quid admiſſio ad oſculum iducat abſolutionẽ ? di cẽdum ꝙ non ſed debei fieri abſolutio cum ſolẽni tate ut in.c.cum deſideꝛes ⁊.c.a nobis de ſen.excõ. fallit in papa qui eſt ſupra ins ⁊ boc quando papa hoc intendit: ſed in dubio non preſumitur abſolue re tali modo ut in cle.ſi ſummus de ſententijs excõ municationis. Aut querimus nunquid in dubio ꝑ galem admiſſionem preſumatur non ligatus:z tunc dic. Inno.⁊ bene ꝙ ſi ſuperior hoc facit cauſa cõ gnita:tunc ẽ preſũptio ꝙ non ſit ligatus.⁊ ita loqᷓ tur iſta littera. Aur facit ſine cauſe congninone c per hoc non probatur non ligatus unt in. c.ſi ali quando allega. in glo.æ adde quod dixi in capiinlo propoſuit de cle. excomi. miniſt. In glola nml⸗ ibi oportet quod plura probet. æ dic iuncta gloſa in fine ⁊ ſatis colligitur ex tex.quod tria de neceſſi tate probanda ſum pꝛimo tenor inſtrumenii ⁊æ ſub hoc comprehenditur quod etiam probetur dies z locus inſtrumenti. ⁊æ idem de alijs ſubſtantialibus ĩ ſtrumenti.nam non eſt inſtrumentum ſi non adſunt ſubſtantialia ipſius in antentica ut prepo.no.inpe. in prin. æ in.c. Abbate ſane de re indicata lacit.. ſi unus. C. de teſta. Et ideo ſi erat inſtrumentum in quo erant neceſſarij quinque uel ſex teſteſ oportʒ quod probent. duo tamen ſufficiunt ad probanduʒ hanc ſolennitatem pro hoc bouuſ tex. cum glo.in.l. ii. C. de bono.poſſ.ſecundum tabu.ſicut ⁊ duo ꝓ bant notorium ? famam ut nõ.glo.ij.q.i..fi.iſta omnia ſunt de tenore inſtrumenti = ideo tacite com pꝛehenduntur in tex.ſi.n. iſtrumentũ exemplaiũ nõ facit fidem ſine iſtis ſubſtantialibus foꝛtius nec de poſitiones teſtiũ. ¶ Scðdᷣo dʒ pꝛobari anctoriias i ſtrumenti ꝙ fuerit ſine aliquo nitio falſitatis. nam in fraudem poſſer dici inſtrumenium pꝛeditum guod in neritate erat ſalſum.et ideo oportet g enanrſ tſin Aintlihtece a aredeſtd and uaemt tmlſtnct ſed ohonel gwoni⸗ en ſotorin uſi hii⸗ OAumdochl inmn me mmrant ſe on itgiül mi eri iſtumeni oiepunſtr ſumnn ſiercpoler idrcy ent geho nmmb i Geſcolnrare m liniſitonandei gilſtun nnell isl eercht gipurmentianinſtmnenn Otbiſcignnckdeſcden Meieronaenmiſed uiden Ciſn ict go ing inl ſun a; ſegginmr bi ben L in an decdi ſtes non uum Poni ia goordevenni a Gun vomio enphan inran er tbus dponemibus en ubſetden onox nior. otide hoc non ſciür mennon hingtbuner aumnco ſts üinns udnnenämgti iponſſenccnttetden un fcinnpeum obnionent ſtinſ,dmdictg iſtsſ ſevanitim onſen ng tgenene huins inar ndi loneſin e in ſ ſ ſenho lcoene Dbi on rnde unn ſeltunſen mtgrct cengiednintie ſantnnienn nnrie unhineg erprch nunn nbin onme Pler nmn giatl oig ſonn wolpun ſe Coytfarinm innit ixra tmen ent gveni ni Nnthiobtonir me an eri tANnsdeſeng. hins docanandopin onon reoniun wwoe uummus deſenentisereh ims nunanidincnbog nanr non ,oausrt ſe rbockut auh Nr ſrlenmu x in hoj ne aule congniaone⸗ gams n inc gi cvodin ncdin 1G. DeGdatoni. verT fnen G0 aodni de iſt dinor frunanit ſd dd umprebenn dun Ceis ibſnilt mummmſmmui mia tvir. he. des KAr.. ete uſen 1 6mrihmmun teftes deponant de anctoꝛitate ipſins ? hoc ſatis aperte uult hic textus in fine:⁊ in hoc teſtes debent eſſe diſcꝛeti. ¶ Tertio requirituꝛ ꝙ pꝛobetuꝛ peꝛdi tio inſtrumenti ne fꝛandulenteꝛ allegetur perditio: ut non poſſit depꝛehendi falſitas. ſed diceꝛes tu ad quid opoꝛtet pꝛobari peꝛditio inſtꝛumenti cum pa rem nim habeant in iudicio teſtes æ inſtrumentum inc.cum iohannes.de fide inſtru.⁊ in.l. in exercen dis. C. eo. ti. reſoondeo ꝙ nerũ eſt ubi teſtes depo neꝛent de vitate rei nt ꝙ fuerint pꝛelentes in geſtis contentis in inſtꝛumento.ſecus quando deponunt de uarietate rei z inſtꝛumentuʒ poterat eſſe falſum. unde concludendo mentẽ docto. dico ꝙ quandoqʒ ſcꝛiptura eſt de ſuo tãtia actꝰ ut in ſentẽtia uel ĩ gra tia pape:tunc non ſufficit ꝙ teſtes fuerint pꝛeſentes ſed opoꝝet pꝛobari ꝙ ſcriptuꝛa inteꝛuenerit zæ qð fuit pꝛedita.l.teſtiũ in fi. E. de teſti.ubi bonus tex. NQaandoqʒ ſcriptura non eſt de ſubſtantia actus: 7 tunc aut teſtes non uiderũt geſta in inſtꝛumento: ſz tantũ tenoꝛẽ inſtꝛumenti:æ opoꝛtet ꝙ pꝛobet᷑ perdi tio:qꝛ potuiſſet inſtrumentum eſſe falſum: z melius ſciret cognoſceꝛe iudex qᷓ; teſtis. Qnqʒ teſtes inter fueꝛunt geſtis contentis in inſtru nẽto:nec ſcꝛiptuꝛa eſt de ſubſtantia: æ tunc non eſt neceſſe pꝛobare per ditionẽ inſtrumeri nel ꝙ inſtrumentũ fuerit ſine fal ſitate. ſed ſatis cſt deponeꝛe de ueritate rei:qꝛ teſtes equiparantuꝛ etiam inſtꝛumentis ut S. Et aduerte ꝙ ubi ſcꝛiptuꝛa eſt de ſubſtantia actus æ teſtes non inteꝛfuerunt actui:ſed niderunt tantum tenorẽ.hoc caſu dicit glo.ſing.in.l.ſicut iniquũ.C. de fide ĩſtr. quaʒ ſequituꝛ ibi baꝛ.⁊ in auẽ.ſiquis in aliquo. . de edẽ. ꝙ teſtes non faciunt plenam fidem:ſed ſemi plenã:ita ꝙ põt deueniri ad iuramentũ.qꝛ ſiẽ ñ cre dituꝛ notaꝛio exemplati ſine auctoꝛitate iudicis: ita nec teſtibus deponentibus de tenoꝛe. qdᷣ nidetuꝛ cõ tꝛa hũc tex. z dicta doctoꝝ nẽoꝝ.æ mirandũ ꝙ doc. noſtꝛi de hoc non faciũt mentionem. ſed baꝛ. ubi. Sᷓ. reſtringit hunc tex. quando teſtes eꝛant maxime auc toꝛitatis: ut aduocati nel magni doctoꝛes qui de fa cili potuiſſent depꝛehendeꝛe nitiũ falſitatis:iũc teſteſ faciunt plenam pꝛobationem. ⁊ hoc etiaʒ ſentit glo. iſta in fi.dum dicit ꝙ teſtes eſſe debent diſcꝛcti:et te . ſtes qui nitium potuiſſent cognoſceꝛe. ⁊ hoc etiam eſt de mente huius litteꝛe. ubi papa fundat ſe ſupeꝛ uiſione ſua.⁊ ita loquitur tex.in fi.quod nõ. ¶ n ea.glo.ibi ſi honeſtus ⁊ nomus eſſet ⁊c̃.nõ.glo.⁊ ni detur pꝛima fronte contra.l.unicam. C. de manda. pꝛin.ubi dicitur ꝙ etiaʒ comiti non debet cꝛedi aſſe renti ſine litteꝛis ſe legatum prineipis. aliqui reſtrin gunt illud.c. notabiliteꝛ ad cardinales. ſed iſta glo.ex tendit ſe ad quẽlibet notum æ bonum nirum. quod nõ.⁊ ad contrariũ cꝛedo poſſe reſpondeꝛi:⁊= erit op tima limitatio ad illam.l.ꝙ ubi non tractatur de pꝛe indicio alteꝛius credatur noto ⁊z probo niro aſſeꝛen ti ſe legatum ſine litteꝛis. ita intellige glo. nõ. in. c. ſicut de ſen.excõ. ſecus ubi in pꝛeindicium alteꝛius: quia ut legatus uult deponeꝛe prelatum. pro hoc. c. cum in iure de offi. delega. S ea. glo. ibi peꝛ iu ramentum ⁊c.nota ſingulareʒ glo.ꝙ peꝛditio inſtru menti poteſt pꝛobari peꝛ iuramemum peꝛdentis. ſed ¶ De prinil.- exce. prinil. Innocẽ.⁊ Jo. an. bic dicunt ꝙ; requiruntur alique coniecture de preditione: ⁊ ſic iudex adhibebit ali quam cauſe cognitionem.quod ſatis placet. ¶ &t in fi.glo.nota eandem glo.quod litteꝛe pape de iu ſtitia poſſunt probari per teſtcs ſi fuerunt perdite. doctores hic multum inſtant et concludunt quod aut fuerunt ſemel exhibite et preſentate in iudicio. et tunc poſſunt probari per teſtes eiſ perditis.ſecus ſi nunquam fueꝛunt in iudicio exhibite. Ego ta men tenerem gl. nam ſi littere gratioſe que ſunt pre iudiciales alijs et inſtrumenta preiudicialia poſſunt probari per teſtes:licet nunquam fueuꝛint exhibite in iudicio:fortius litteꝛe inſticie in quibus non poteſt preſumi falſitas cum de facili poſſit haberi.pro hoc cC.Penultimo de crimi. fal.tene menti. Abbas. X£ parte Innonatõ priuilegij *nouũ ius non tribuit ſed antiquum conſeruat hoc dicit quo ad titulum:et primo ponitur appellan tium conqueſtio priuilegij productio:et de ipſius innouatione deciſa petitio. In ſecunda ibi nos au — tem ipſius innouatio et preſtatio. Caſus et cetera. ¶ Mona primo ex tex. argumenio quod in pto impetrato contra exemptum in preindicium ipſius exemptionis debet fieri mentio de exemptione.hoc tamen communiter non admittitur quando priuile gium eſt tale quod canſar peremptoriam exemptio nem:ſicut enim de peremptoꝛijs non eſt neceſſe fa cere mentionem in reſcripto ut in.c.i.de lit.conteſt. li. Vi.ita nec de huins priuilegio quia nullum pꝛeiu dicium ex hoc generatur parti aduerſe cum ſaluum ius ſibi remaneat opponendi peremptoriam contꝛa impetrantem:et per conſequens abſolutoriam et cõ demnatoriam expenſarum ſecus ubi pꝛiuilegium cauſat dilatoriam ita intellige.c. cum ordinem.S. de reſcriptis hic ergo ponitur narratio paꝛus.et de materia dic ut plenc nota.in dicto.c.cum oꝛdinem et in. c. conſtitutis.e.ti.ubi per Inn.¶ 2 nota qð eccleſia exempta populus ipſius eccleſie non cenſe tur exemptus niſi ſpecialiter exprimatuꝛ:quod claꝛi 2 us probatur in.c.per exemptioneʒ eo.ti.li.vi.et dic clarius ut ibi.¶ ʒ collige ſecundum neꝛum intellec tum.c.quod quando innouatio pꝛiuilegij fit per eũ qui poteſt de nouo illud concedeꝛe non eſt neceſſe citare aliquem ad contradicendum ipſi innouationi niſi nelit hoc facere ad cautelam. ſecus autem ſi ino natio fit peꝛ inferiorem: quia non ualet tunc tranſ ſumptio ſen innouatio niſi citata paꝛte ſen premiſ ſio edicto generali ut nota. in capitnlo ſignificauit de teſti. capitulo finali de fi.inſtru.æ hoc nõ ¶ Vliti mo nota finem littere quod innouatio pᷣuilegij nul lum ius de nouo tribuit ⁊ ideo ſi primum priuile gium poteſt probari fallum ſecundum corruit etiaʒ ſi fuit inouatũ ab habete poteſtatẽ de nono cõcedẽ di:qᷓa in dubio non uidetnr uelle aliquid de nono concedere:ſed ius antiquum ſi quod ↄpetebat con firmare nt hic in fi.⁊? in.c.cum dilecta de cofir. uti. uel inuti. ¶ In glo. pꝛima. iſta gl. æ ſequens innuit iſtas litteras non ualuiſſe ſeu fuiſſe ſuꝛreptitias: quia non fuerat facta mentio in eis de pꝛiuilegio ¶ De priui.2 exce. puilegig: gdueꝛſarij. ſed doctoꝛes cõiteꝛ tenent oppoſitum. et dic melins ut dixi. S. in primo nõ. nã etiaʒ ſi expꝛel ſiſſet priuilegium exẽptiõis nibilominus habniſſer lirteꝛias uel diſputaꝛetur de iuribus prinilegij. dicit tamen HMoſtien, ꝙ de ſtilo curie debert fieri mentio de exemptione ubicungqʒ litteꝛe impetrantur contra exemptum: quia alios indices dat curia cõtra exẽp tum. nam cõtꝛa exemptum non ſolet depntari oꝛdi narius loci.et hec ꝛatio concludit ut ſempeꝛ fiat mẽ tio de exemptione ſine impertetur in pꝛeindicium exemptionis ſine non.et ſi hoc habʒ ſtilns obſeꝛuã dus eſt. ut in. c. ex litteris de conſtitutio. 2. c. ꝙᷓ gꝛ ni de crimine fal.ſed de inre non eſt neceſſe faceꝛe mentionem. n glo in neꝛbo ſpecialiteꝛ in fine. doctoꝛes dicunt primam rationem ueram 2z ſccũdã non p ꝛocedeꝛe: quia iſti qui pꝛotnlernnt has ſenten tias cenſure erant delegati. vnde iſtorum ꝛeſpectu non eꝛant exempti.ſecus in. c.S. pꝛoximo: quia ibi ſententia fuit lata ab oꝛdinario. dic etiam ꝙ prima ratio glo.non eſt indiſtincte nera: ſed depẽdet a na lidirate appellationis. nam ſi appelatio erat minus legitima ſententie naluerunt.ut in.c.licet de ſetẽ.ex cõmunicationin. ibꝛo ſexto. et in. c. non ſolvʒ de ap pella. eo enn Hal dicunt ꝙ epiſcopus hic fuit contumax. ſed hec ſolu tio non placet Innocen:quia non apparet de eius contumacia ſaltim ꝛeſpeciu eius inonationis: quia de hac innouatione nulla pendebat contꝛoueꝛſia.ſʒ dicit ꝙ ideo papa innonauit. quia epiſcopns non contendebat de priuilegijs:quaſi uelit diceꝛe ꝙ eps non contendebat prinilegium. ſed foꝛte dicebat ſe p ſcripſiſſe. Et ex hoc foꝛte poſſet colligi illa limitatõ ut ſupꝛa dixi ꝙ citatio ſit fienda in inouatione pri uilegij nel inſtrumenti quando pars contendit de valitate uel contendeꝛe poteſi. ſecus ubi fatetur uali ditatem. uel ſolne ut dixi.S. ꝙ innonatio bic fnit facta peꝛ habentem poteſtatem de nouo conceden di. et iſta lectura magis applandet litteꝛe: quia alie diuinãt. ¶ Sed oppo contra texrum. naʒ debebat hic papa diffinire arniculum principalem ſcilicet ap pellationem Solutio cum iſta non eꝛat in curia:qꝛ appellatio non fnit ꝛecepta a indicibꝰ nec appꝛoba ia a parte. de quo dicendum nut in. c. ſepe ? in. c.inf poſit ta de appellatio. ¶ Vltimo Innocen. hic que rit de una queſtione ſatis quonidiana. nunqnid im petrans ꝛeſcriptum nel offeꝛens libellum teneamr ꝓ bare canſam nel demonſtꝛationem expꝛeſſam in re ſcripto uel libello. Er pone exemplum in hac litteꝛa Abbanſſa impetranit expꝛeſſa cauſa ꝙ epiſcopus nigoꝛe cõmiſſionis eam moleſiabat æc̃.?æ concludit ꝙ ubi intentio libellantis fundatur ſupeꝛ illa cauſa nel demonſtꝛanone: tunc neceſſe eſt illam pꝛohaꝛe. ita in ꝛeſcripto ſi aliteꝛ ꝛeſcriptũ non habuiſſet. ſecꝰ ubi canſa uel demonſtꝛatio principaliteꝛ nõ fundar intentionem libellantis ſen impetrantis: quia nc non eſt neceſſe pꝛobaꝛe cauſam uł demonſtꝛationẽ. nam falſa demonſtratio non nitiat nt.I. cum tale. F. falſam. ff. de cõdi.? demon. ſecus eſt in conditione ut ibi nõ. ⁊ hec bene nõ.quia ſepe accidunt ⁊ neni unt in pratica. glo. in neꝛbo inonandum. alij 1 Bm olim. PHabet multa dicta. ſed quo ad titulum hoc dicit. ¶ Eccleſia ntens duplici priui legio exemprionis: licet ſuccumbat ex nuno poteſt nihilominus ex alio ſe iunare ⁊z optiner̃:nec tenetur exemptus promitteꝛe obedientiam diocelano: uigor tamen exemptionis non poteſt ſine licentia dioceſa ni eccleſiam conſtruere in loco nõ exempto.⁊ ſi exẽ ptus de facto in loco non exẽpto conſtꝛuit eccleſiaʒ cedit iuri epiſcopi.hoc dicit. ¶ Drima pars nor rat factum ſecunda ponit difſinitionem ibi iudices tertia petitionem monaſterij contra ſententiam ibi tandem. quarta ponit ſententiam pape.æ primo in terlocutoriam. ſecundo diffiniriuam ibi diſtinguen tes. Caſuſ æ cctera. (Wora primo ex tex.quod in esdem ibello contra eundé poſſunt plures articuli diuerſi cumulari ? eadem ſententia terminari: licet in effectu tot ſint ſententię quot ſunt articuli.l.etiã. ff. de condi.æ demon. Gerondo nota iudicem in ſententia poſſe prius condennare partem in expẽſis quam pronnntiare ſuper principali. contearium tn ſernatur. nam condennatio expenſarum reſeruatur in fine ſententie: æ hic fuit facta in principio. NMota ergo bene quod ex hac prepoſtergtione nullum ni cium oritur contra ſententiam. ertio nota að per lapſum triennij non perijt inſtantia de iure ca nonico quod bene nota.⁊? optime probatur hic ?z longe melius quam in.c.penult.de iudi.ut patet ibi per quatriennium ⁊c.⁊ dic vt plene dico in dicto.c. penul. Muarto nota ꝙ epl poteſt cum conſenſa canonicorum unam eccleſiam eximeꝛe a inriſdltione ſua ſed ſine conſenſu canonicoꝛnʒ non poteſt. Dic tñ melius qð ex toto a ſua iuriſditione non pote ſt nnam eccleſiam eximere nam ſi poſſet unã ergo poſ ſet aliam: æ ſic omnes.⁊ ſic a ſe abijcere cnrã ꝙ nõ põt ar. in.l.legatus. ff. de offi. preſi bene in põt exi mere in multis:ſed quedam ſibi reſeruare. de qbus dic ut olene nõ.in c cum uenerabilis de reli.domi. 2. c. paſtora is de dona. 2 ſic poteſt intelligi iſte tex. uainro nõ.æz tene menii iſtuʒ tex.pro reuocatione conceſſionum que quotidie finnt per epiſcopum =z canonico⸗ ad mandatum regis. nam talis conſeniꝰ nidetur extorrus z peꝛ metum deductus.? ideo põt fieri reuocatio.qð tene menti. exto nõ. quod q̃cquid acquirit canonicus regularis nel alius religi oſus poſt promotionem ad epatum nel ad illam ec cleſiam acquirit ſecunde eccleſie ad quaʒz promotus. eſt ⁊ non proprio monaſterio ut nõ.probat᷑.xviij. q.i.c.nno. qð nõ. ꝓ limitatione iuꝛiũ dicentium ꝙ Ooĩa acqrũtur monaſterio qᷓ hʒ intrans tã in re q; in ſpe nt nõ.xix q.ult.ſiqua mulier ⁊ in auẽ ĩgreſſi.C. de ſa. ſan. ecc.⁊ in.c.in pntia de ꝓba ut illa iura ꝓ cedãt qn ꝑſeuerat in monaſterio.ſecꝰ ſi ꝓmouet᷑ ad alið monaſteriũ.qꝛ proueniẽtia poſtea etiam de qui bus hẽbat ſpeʒ acquirit ſecũde eccleſie.ſʒ an acq̃ſita ipſi monaſterio ſequantur perſonam: longa eſt queſtio.⁊ dic nt nota.ĩ dicto.c.uno ⁊ plene dico in .c. quod a te de cleri. coninga. eptimo nota quod regularis factus epilcopus nõ per hoc habi inlte lik men ſeteenmrobi linchlun Hummecluen uslaweclr/ rn r lii. Peon Srckincovenininenome õ 1ſin a Abage Anetſist ſeehatis innmugt Pnns deininnegton refiun atio nis ubiens non de Non nou idlen yrl re auſom in ſemennam n ſoleminm er oier acnians ſorcꝛini uce,e qod orin ute uocanic pto pene conft orgva uiaſed prclan ian Go. inter Acinam idie Uüntten. Jnconmtung nerimubidum neinsn Tunincicbesanicanid velen Nenun cogtinm ce nin cha ifctniinelg nſi nuratalaiminmn o e im ale lini r en 2 enrefinim is a lbor anmn ton, n Ule ni inm nkon 1 enn i 1 Cunſan Punceſ t alerg m licecl — utckofee ihin riales tand nalen oonninn nan- en inpo or oſeanoe nlun i n. (Tano on a ticcanin ge igre , Gone Ndaan be nr deſochenpuni engenondtde, chlpor can cofſetn m eninera inildtiore icomnz non porft D⸗ unſclnone non ponct an ſpollroniepo pof leabiſrnii g / oret bene ni po eri ſbiteſewere cecbus Eris Eern oni⸗ orinclch ſt . õ eſonder ehſlchun ucsmizai aun Celuens d cevh b oͦn⸗ ertnet io ii omnmi Cctru g nncs on iͦhen i. imrmni hlnun 9 mnmginne Ne nti m igtiſi . legon arlin ung roſe pnaniit oben cian c⸗ Ge Heniſt ¶ He prinil.? exce. prinil. litatur ad habendum pꝛopꝛium ? ad diſponendum ad libitum de pꝛopꝛietate remanent eꝛgo ſubſtantia lia regule:licet quibuſdam concernentibus ſolemni tatem abſoluatur nide textium cum glo. xvi. q. i. c. nemo. ctauo nota ex eodem uerbo epiſcopuʒ non poſſe magnam donationem facere etiam mõa ſteꝛio de rebus epiſcopatus etiam ſi ſit pecunia nu merata quod tene menti. Joꝛlius eꝛgo poſſunt re peti data conſanguineis niſi per modum elemoſine xvij.q.i.quiſquis.¶ Mono nota texrum optimuʒ pꝛo his que dixi in.c.i.de noni operis nunctiati. quod eccleſie edificate in paꝛochia aliena ſine licen lia epiſcopi non ueniunt deſtrnende:ſed cedunt iuꝛi epiſcopi nna cum dotibus ſuis.⁊ intellige ſecunduʒ Innocentium ⁊ alios quod cedant iuri ipſius non ut epiſcopus diſponat ad utilitatem pꝛopꝛiam: ſed ſicut de alijs eccleſijs:quia habebit ibi ipſe collatio nem ⁊ alia iura epiſcopalia.xi.q.ij.regenda.⁊ crede rem edificatoꝛem non queꝛere ius patꝛonatus:quia in edifſicando non habuit epiſcopi licentiam quod nõ. ad quod facit iſte texius:ubi ſimpliciteꝛ iſte eccle ſie fuerunt abiudicate epiſcopo:nec reſeruatum fuit ius patronatus edificatoꝛibus: nec poſſunt edifica toꝛes retꝛocedeꝛe zæ dotem ad eoꝛum utilitatem con ueꝛteꝛe quod nõ. ecimo nota pꝛaticam peten di reſtitutionem in integrum aduerſus ſententiaʒ uit generaliter petatur pꝛoponendo ſententiam nullam ? ſi qua eſt petere aduerſus eam reſtitui æ admittit libellus talis alteꝛnatinus nt hic patet:⁊ in.c.conſti tutus de in intregrum reſtitu. ubi per Innocentinʒ ¶ Nem nota iudicem appellationis debeꝛe expri mere cauſam in ſententiam quando reuocat pꝛioꝛẽ ſententiam ex nouiter actitatis ut conſeruetuꝛ ho noꝛ pꝛimi iudicis:æ quod pꝛima ſententia poteſt ꝓ paꝛie reuocaꝛi:⁊ pꝛo paꝛte confiꝛmari.alia non ligo:quia lenia:ſed pꝛedicta ſunt nõ. digna. n glo. in uer. diffinitinam ibi pꝛoceſſus fueꝛat ad ple num ⁊ cetera. In contrarium facit textus in uer. interim: ubi datur facultas partibus pꝛoducendi co ram iudicibus quicquid nellent. ergo non erat ad plenum cognitum de cauſa. Innocentius dicit qðᷣ debet iſta citatio intelligi ciuiliter nidelicet quod ue niant ad audiendam ſententiam tempoꝛe ſuo feren dam. Ex quo dicto colligitur notabile dictum quod ualeat citatio per indicem ad quem ſuper dif finitina ſententia ante diffinitum articulum appella tiouis.ſed hoc dictum non puto nerum in quolibet indice:quia ſuper principali non habet iuriſditionẽ niſi in habitu. ergo non poteſt inteꝛim exeꝛcere ar gumen.in.l.obſeruandum. in fine.ff. de officio pꝛo conſul.in.c.romana de offici.oꝛdi.lib.Vi. Sed po teſt intelligi ſaluando dictum Innoccntij quod fu erat appellatũ a diffinitiua: æ ſic cã appellatiõis erat in examine pꝛincipali: æ tunc dic quod naluit iſta ci tatio ad diffinitiuam: quia nalet citatio ad totam cauſam quando fit de longinquo ut plene dico in capi. finali de dilat.nõ. Innocentius in capi. conſu luit de offic. delegati. unde cirando ad diffinitinã vi getur citaſſe ad totam cauſam. uel dic quod eſt ſpe ciale in papa ut poſſit totam cauſam ad ſe reuocare et eam diffinire omiſſo appellationis articulo ut in c.i.de den NPAen inun ſolui tur.ff.de iudi. ¶ In glo. in uer. monacho ibi pꝛeſẽ ti decꝛeto.hodie incipit ſtarutum de ꝛeſcꝛiptis.li.vi. et dic ut ibi.et uide clemen.et ſi principalis eo.ti. ubi habetur quod prior conuentualis etiam obedi entiarius poreſt eſſe delegatus ſediſ apoſtolice: quia dicitur habere dignitatem. Et ex illa clementi. con cluſi alias quod monachis eccleſiarum cathedralinʒ poteſt pariter fieꝛi commiſſio a ſede apoſtolica. naʒ ubi reperitur qualitas in monachis requiſita in cle ꝛi is cenſẽtur habiles:ut patet in elementi.et ſi prin cipalis et.xVi.q.i.ſunt nõnuli. et.c.doctos.ſed illi cenſentur canonici eccleſie cathedralis.lxiij. diſtinct. c.i.iuncta glo.licet aliud ſentiat Archidia. in dicto .c.ſtaturun. et uidc quod plene dico de iudi.c. cau ſam. ¶ In glo. in nerbo extorto. in fine. dic meli us quod quando ĩ actu requirituꝛ conſenſus libeꝛ: ita quod qualitas libertatis eſt de ſubſtantia actus: et tunc non nalet confeſſio extorra neque conſen ſus extortus:quia licet conſenſus extorius ſit conſẽ ſus non eſt tamen liber conſenſus.⁊ ideo commu niter dicimus quod matrimonium metn cont:aciũ eſt ipſo iure nullum:quia requirituꝛ liber conſenſus ut in.c.cum locum de ſponſa.⁊ ibi plene dico.⁊ ni de glo.in.c.notificaſti.xxxiij.q.v.et nota quod nbi qualitas libertatis non eſt de ſubſtantia actus:tunc conſenſus extorius peꝛ metum tenet:ſed debet agi ad reſtitutionem peꝛ actionem quod metus cauſa nt. ff. quod me. cauſa per totum ⁊. S. quod metus cauſa. c. penult. In confeſſiõc tamen uið gl. quã ne ſcio alibi in.c.ex litteriſ de diuor.quod ſi calore iꝛa cundie emananit non tenet niſi detur perſeuerantia et in confeſſione extorta per metum aliud forte eſ ſet dicendum:ut ſi fuiſſet facta metu tor um xvi. q. vVi. c. i. ?.l.i.fj. de queſtionibꝰ. ¶ n glo. in ner. reſtitutionem in fine ſed contra hoc oppo. ö. c. ceterum de dona. ubi patet ꝙ epiſcopus ſeu abbas poteſt aliqua donare de rebus eccleſie. Item pꝛela tus habet liberam adminiſtrationem z pinguiorem qu aʒ tutoꝛ uel curatoꝛ ut nõ.in.c.quia epiſcopi.v. q.iij.⁊ in.c.cum dilecti.de elec. Sed ciꝛca hoc mul tum inſtat Innocẽ. æ uidetur ſe fundare ſuper cau ſa falſa quod habens liberam adminiſtꝛationeʒ poſ ſit donaꝛe. quod eſt contꝛa textum in. c.fi.de offic. nica.lib.vVi.æ contra tex.⁊ contꝛa iur.ff.de pac. dic ergo ꝙ pꝛelat us ſeculaꝛis uel regulaꝛis modica do naꝛe poteſt z ſi hoc habʒ conſuetudo.de quo dicen dum ur in illo.c.ceteꝛum de dona. ſed magnam do nationem facere non poteſt etiam de rebus mobili bus etiam ſi uellet donaꝛe monaſterio ut pꝛobatur hic apeꝛte ſaluo caſu in c.ad apoſtolice de dona.nã habens ad miniſtrationem quãtumcumqʒ laꝛgaʒ nõ poteſt donae. pꝛo hoc pꝛedicta.l.filiuſfamilias.ff. ð donationibus:æ quod ibi notatur. n gloſa in uer. reuocari ibi eriam ſi ſit exemptus hoc verum quando uult edificare in loco non exempto: ſed in loco exemoto debet babeꝛe licentiam a apa. quia ibi eſt loco dioceſani: ut in capi. auctoꝛicate. ¶ Be priui. ? exce. puilegia: eo titulo libꝛo ſexto. ¶ Et in fi. glo. intellige ut ſu pꝛa dixi in notabilibns ꝙ epiſcopus ꝛenocabit ad dominum ſuum non ut lucrifaciat ſibi fructus ſed ut de eis di t ſicut de ceteris eccleſijs ſne dio celis. ale n ueꝛ.de gratia in fi.? nota ſin gulariter ex hac glo.æ ex tex.quod impetꝛando ſecũ dum prinilegium exemptionis etiam ab alio ſuperi ore non nidetur impetrans renunciare priori pri nilegio ſuper eodeʒ obtento. immo poteſt ex utroqʒ priuilegio ſe defendere.ar.in regula nullus pluribꝰ de ꝛegulis iuris libꝛo ſexto.ſimile nõ.in.c.poſt elec tionem de conceſſ.pꝛeben.ꝙ clericus dubitans de naliditate ſui tituli non nidetur ꝛenunciare impetrã do alium titulum ab alio ſuperioꝛe.ĩmo cautum eſt boc ſaceꝛe.ubi dubitatur de ualiditate primi tituli. et optime facit iſte tex. non tamen poteſt ex utroqʒ ageꝛe:quia ex diuerſis titulis nõ põt acquiri domi nium:ut in.c.inteꝛ dilectos de ſide inſtrnmẽ.⁊ in.i. ſi ut ceꝛo.ff.cõmoda.⁊ in.c.ut quis duas de elec. li. Vj. tamen poteſt ſe defendeꝛe quia ꝛeus poteſt nti ꝓluribus defenſionibus etiam contrarijs dũmodo ſnucceſſiue ut in dicta ꝛegnla nulius.⁊ nõ.in.c. cum neneꝛabilibus de ꝛe.domi. In glo. in neꝛbo ſub ſcriptiones in fi.nel dic.⁊æ clarius q unum fuit pri nilegium exhibitum de conceſſione facta peꝛ epiſco pum:ſed in eo dicebatur ꝙ canonici ſubſcripſerãt ſe ſingulariteꝛ z ꝙ hẽbat aliquas nſuras tamen ip fſum priuilegium pꝛoductuʒ nullam habebat ꝛaſuꝛã ſicut atteſtabitur ſcriptuꝛa: nec habebat ſubſcripia nes uariatas:et ideo ꝛeddebatur ſuſpectus. ex hoc nota unum modum nuitandi inſtrumentum quando ſubſcriptiones dineꝛſorum eadem manꝝ ſunt annotate. Aobbas. . ce d Etibu 8 Contra prinile Lia eccleſie mino ri ſpacio.xl.annorum non preſcribitur. H dicit ſecundum nerum intellectum. Mrimo poni iur partium comparitio et actoris naꝛꝛatio. Secũ do indicum datio ſeu cauſe commiſſo ibi diſcretio ni. Caſus et ceteꝛa. ¶ Mota primo ex textu ꝙ de cime pꝛeſcribuntur ſpacio quadꝛaginta annornum etiam contra eccleſiam. non enim requiritur tempꝰ duplicatum:ſicut ꝛequiritur in ſeꝛnitute non conti nua.de quo tamen dicendum: vt nõ.plene in.c. de quarta.de preſcriptio et in.l.ſiqnis diuturno.ff. ſi ſerui.nendi.et.l.i. de ſerni.et aqua. cundo nota ꝙ etiam hoſpitalia gaudent priuilegio.xl. an norum ſicut gaudent eccleſie. vnde priuilegia fano ꝛabilia conceſſa eccleſijs nidentur conceſſa eriã hoſ pitalibus et pijs locis.iſta enim nidentur equipera ri.ut in.c.requiſiſti de teſta.firmat Jo.ande.in.c. .ij. de in integrum reſtitut. li. Vj. ? Darto in.l.oĩs C. de epiſco.? cleri. ¶ Zertio nota ibi ꝙ ſi ĩ pro batione defecerint ⁊c.ꝙ preſcꝛiptio.xl.ãnornm de neceſſitate pꝛobanda eſt contra prinileginm eccleſie Et peꝛ hunc textum rollitur opinio quod bic reci teiur factum. nam bic papa mandat iſtis actori bus ſilentium imponi niſt probauerint preſcriptio nem xl. annorum. In glo iin fine generaliter cum querituꝛ quanto tempoꝛe tollatuꝛ pꝛinilegium ex contranentione plene nota.in.c. cum acceſſiſſent de conſtitu. æ dic ut ibi dicetur. ſed qno ad teꝛmios hnius.c.licet narie dentur ſolutiones ⁊ leciure que potius inuoluunt intellectum quam ntilitatem affe rant: communiter tenetur concluſio hnius glo.ꝙ. c. ſi de terra ſit correctum.nec per falſas ſolutiones ðᷣ bemus nitare corectionem iurium. Concluſio ergo fit quod contra priuilegia competentia eccleſijs nõ preſcribitur minori ſpatio.xl.annoꝛum.nam hodie contꝛa alia bona eccleſiatum non currit minor pre ſcriptio ut in autentica.quas actiones. C. de ſacro ſantis eccleſijs de preſerip.quaſi per totum. Ideo hodie idem dicendum in preſcripriõe contra priuile gia eccleſie nt hic. (Sedcaniml ſi de terra.ideo dicit de preſcriptione.xxx. annorum:quia tempore illius. c. alia bona eccleſiarum tanto tempore pꝛeſcꝛi bebantuꝛ ut in capitulo ſanctoꝛum ſupꝛa ð preſcꝛip iio:ſed quia illud fnit immutatum.ideo ⁊ iſtd.æ ideʒ tandem dicit Innocentius in ſtatutis conſnuerudini bus fauorabilibus eccleſijs ut non tollantuꝛ minoꝛi ſpacio.xl annoꝛnm. quod eſt notandum. nam cum expreſſe non poſſint iſti de eccleſia huic iuri itroduc to in fauorem eccleſie renuntiare: ita nec punitam contrauentionem. argumentum in lege ſi pꝛeſes C. de tranſac.ſed in preſcriprione quatraginta annorũ adeſt negligentia etiam ſuperioris in patiendo.æ illa eſt inducta ne rerum dominia din ſint in confuſo = in incerto.que ratio ceſſat in unica contranentione. non obſtat.c.cum acceſſiſſent ðᷣ conſti.quia illud nõ concernebat principaliter utilitatem eccleſie.immo ex perditione priuilegij angmentabatur ibi cultus diuinus. ita in capitulo pro illorum de prebẽ.nnð dicit Innocentius æ bene quod ad utilirarem eccle ſie poſſet ibi allegari illud pꝛinilegium:ſed non ad n: ilitatem ſingulorum. æ dic utr ibi plene nota. Vltimo hic aduerte:quia glo.requirit hic in probã da preſcriptione ut ſit continuata poſſeſſio quoliber anno ⁊ glo.alibi in capitulo uolumus.xvj.queſtiõe quarta tenet quod ſufficit probare extrema ſcilicet principium preſcriptionis ⁊ finem quia media pre ſumuntur.⁊ illam gloſam tenent hic communiter doc. z ſolent multum allegari Sed iu nide. Maꝛ. in lege celſus.ff. de uſucapiõe nbi poſt alios legiſtas diẽ ſufficẽ ꝙ ꝓbet᷑ initiũ poſſeſſioniſ ⁊æ allegat᷑ nũc poſſeſſio ðᷣ pᷣſenti:qꝛ qͥ ſemel poſſiðt pſumit᷑ poſſideẽ ex qꝰ allegat poſſeſſionẽ ad commodũ proprium:ut probatur in.l.ſiue poſſidetis.C. de proba.cum ibi nota.quod mihi ſatis placet nam perditio poſſeſſi onis eſt quid accidens cum requiratur deſertio ani mi. et facta non preſſumuntur. immo ſemel poſita qualitas preſumitur adeſſe nt nõ.in.c.ſemel malus de re.iuris.li.Vi.⁊.in.c.ſi forte ð elec.e.li.⁊ in.c.fi. de preſ. Et ad iſtum tex. poreſt reſponderi q ꝓbar otinuata poſſeſſio ꝓbãdo iniciũ ⁊ allegado poſſeſſi onem de preſenti et ſic etiam poreſt ĩtelligi glo.⁊ nõ reprobabitur.cautũ tamẽ eſt ꝓbare ambo exirema: olginlehi tſi ds cgengiren OraWcoN. dS Mitsttlenn eſanil rtenmn ghlcnek in elnitian aninſtun ſoum ocoumt non nugt pidonmni ſibhyn nſpin rmvr ir.ommes puincpe. uns pl Nenii apelauum ocnin ncet innſclnonen 1inauglbet eus pante x lf iconn s daſlice d lüͦe, 10 Crm mangnn horionnabawer erdeſan eligenn notamr inc gane Ci. de tonſe eoden 6.rin Pben.(Jagoſzpumni lden bſiftorlor ricgn Rpninore hinm uentid hus ſtplanonis e ſe nong nrcebimminfunmmn in⸗ vſo n pꝛinleginn conue s ſvis Non nendamn ag/ Ugllins ehye Conranio / 1Aunes ucfr rconmn narfrilitinfömn nouncen nn am tein buicioniinocne Mirein wet pontem nn dſedesK. onecpanaginn argeri Periotisin atensoen niniz du ſnrin orftio rin onic connanentone. ſnrd orftine iud Milanm anllle inmo mnmntyr i ms lomm ce orehi mnd 0dMàtitaten eale Clegiom ſed non ed di Dene wn. d reanntbicinnncd Gmnn poſlcſo guoſbe Duolwrus,pſdeſtde Nobarthanmn ſilin 1fnen oue nici non hic mnnnii /S vut riti hl lſis ſeſmni Ahn u ſüßini oſid nmoci ropliommt eproba cumn pi mn percſuo haſe viraior deſenionn immmo⸗ ſemnel poſn ö intene nin . ecerint⸗ 1 4 eponnig ci Aehic⸗ oſt ¶ De priuil. ? exce priuil. uolumns. n gloſa fi. in fine. ?æ pꝛo hac ſolutio ne gloſa poteſt induci hec ratio quod tanium pꝛe ſcꝛibituꝛ quantum poſſidetuꝛ: quia ſine poſſeſſione non pꝛocedit pꝛeſcriptio ut in regula ſine poſſeſſio ne de regulis iuris.li.Vi. Et ideo quo ad alias teꝛ ras in quibus nulla fuit poſſeſſio non poteſt dici pᷣ ſcriptio on obſtant iura in contrarium allega ta in gloſa:quia ibi pꝛinilegium ex roto tollitur tan quam unicum ? indiuidnum. nam recipiẽdo aliquẽ in canonicum ultꝛa numeꝛum confꝛactus eſt ipſe nu meꝛus ex toto . ſecus hic quia tot cenſẽtur pꝛinile gia qnot poſſeſſiones ex quibus debetuꝛ decima. aꝛgumen. lI. ſcire dede nus. de neꝛboꝛum obligatio nibꝰ:tene menti. ¶ Hlcolaus ſiculus doctoꝛ famo ſiſſimus. ſcilict nen 2 finem. ut dicit gloſa in dicto. c. Ratione B m capella. unius benefi ij dicitur ille ſubiectus qui ratione al terius eſt exemptus. hoc dicit. uel aliteꝛ 2z melius. Exemptus ratione eerte rei uel ceꝛti loci non cenſetuꝛ exemptꝰ re ſpeciu alteꝛius loci ſen rei. z7 eſt textus notabilis æ multum allegabilis. In pꝛi ma parte ponituꝛ queꝛela ¶ In ſecunda pꝛouiſio ibi quo ciꝛca. Caſus ⁊ ceteꝛa. ota pꝛimo ex textu quod pꝛiuilegiũ ↄceſſũ ꝑſõis reſpectu ceꝝi loci non extenditu ultꝛa locum. unde cenſetur prinilegium potius reale quam perſonale. ¶ Secundo nota et tene menti quod capelle iſtoꝛum dominoꝛum ⁊? ca pellani ibidem adminiſtꝛantes ſubſunt oꝛdinarijs il loꝛum locoꝛum ⁊ non magiſtꝛis capellaꝛum. nam ⁊ ipſi domini ſubſunt in ſpiꝛitualibus epiſcopis loco rum ur in. c. omnes pꝛincipes de maioꝛ. æ obedien. foꝛtius ipſi cleꝛici capellaꝛum ⁊ ipſa capella. epiſco pus enim fundat iuꝛiſditionem ſuam in tota dioceſi 2 in qualibet eius paꝛte.x q.i.per totum. 2. Vi. q. vij. c. omnes baſilice. z. c. cũ epiſcopus de offi. oꝛ. li. vi. ¶ Vrimo nota argumentuʒ quem poſſe eſſe canonicum et habeꝛe eccleſiam paꝛochialem quod intellige ut notatur in. c. gꝛatia de reſcriptis.li.Vi.⁊ c.i. de conſue. eodem. li. ? in. c. de multa. in fine. de pꝛeben. ¶ In gloſa pꝛima ibi.l cum ſtipulamur. et ceteꝛa. ubi li ſtipuloꝛ quicquid tibi daꝛe uel faceꝛe in ſtipulatione ſolum uenit id quod debetur ante tem pus ſtipulationis.⁊ ſic non extendituꝛ ad id quod fuit debirum in futurum. ita uidetuꝛ dicendum in ꝓ poſito ut pꝛiuilegium conceſſum monaſterio ⁊? ca pellis ſuis non extendatuꝛ ad capellas poſtmodum acquiſitas ⁊ huic contꝛaꝛio inherent. Hoſtienſis 2 Jobannes Andree. æ communiter ſequentes. quo optune facir.l.ſi ita.ff.ð auro ⁊ argento lega. ubi dicitur quod ſi teſtatoꝛ legat neſtem ſuam uel argentum ſuum ſolum uenit id quod erat tempoꝛe teſtamenii.nam hoc pꝛonomen meum tuum ſuum 2 ceteꝛa. cum ſit demonſtꝛatiuum taninʒ uerificatur in pꝛeſent ¶ Item facit quia iſta pꝛiuilegia ſunt odi oſa tanquam pꝛeiudicantia iuri oꝛdinariorum: er ideo reſtꝛingenda ut notatur in. c. cum dilecu de do na. Et de mateꝛia an æ quando ſimpliciteꝛ cõcepta exten datuꝛ in futuꝛum notat Maꝛtol. in dicta. I. ſi ita 2 aliqͥ in.l.talis ſcꝛiptura.ff. de lega.i. aliquid tangam in c.ciꝛca infꝛa eodem ubi bonus textus. n eadem glo. ibi huic decꝛetali. contꝛarium ui detuꝛ æ cetera. hec gloſa redit ad textum. unde non continuat ad precedentia. ¶ Sed opp. contra tex tum: ur patet ex ſequentibus ⁊ eſt ueꝛa eius ſolutio nam ratione iunriũ diueꝛſoꝝ concuꝛrentiũ in eadem peꝛſona quis cenſetuꝛ diueꝛſo iuꝛe ut in.c.cũ oliʒ. et qð ibi nõ S. de re iudi.⁊ in.c.ex literis de pꝛoba. et in.l.ſi conſul. ff. de adopt. ¶ SDed quero in quo proderit priuilegium hoc exemptionis reſpeciu ca pelle ex qno alio inꝛe ſunt ſubiecti. Sol. pꝛiuilegiuʒ habet effectam ſuum ſi iſti canonici delinquant ex tra capellam: ? ſic extra locum exemptum uel conue niatur ratione eccleſiarum parochialium poterunt excommunicari per epiſcopum loci:quia habens domicilium in uno loco et pꝛedium in alio loco ra tione illius predij poteſt ibi conueniꝛi:licet alias nõ ſit ſubditus illius ut in.c.finali de foro compe.ita in pꝛopoſito.¶ Altimo quero an conceſſo pꝛinile gio in terminis iſtius.c.ut canonici non poſſint ex communicari: nunquid poterunt conueniri coꝛam epiſcopo:et aliter puniri.doctores quod ſic.nam ꝑ hoc non uiolatuꝛ priuilegium. immo tacite nideturx hoc concedere uno denegato. argumen.in.c.nonne ð pꝛeſumptio.et in.c. qualis xxv. diſtinctio. Ab bas ſiculus doctoꝛ famoſiſſimus. X ore. Abbas monaſterij exempti pro membꝛis exempiis ad ſynodum epiſcopalem accedere et epiſco po parere tenetur. hoc dicit. uel ſic et melus Mer exemptionem conceſſaʒ monaſterio capelle ſibi ſub jecte non cenſentur exempte boc dicit Drimo per mittit exordium. Secundo narrat factum et pa:tiũ allegationes ibi cum igimr⸗Lertio diffinit ibi nos. Caſus et r hn primo pꝛohemiùm tex. quia optimum eſt prõ exhortatione iuſticie. et habe tur hoc proheminʒ uſque ad uer. cum igituꝛ apoc. i. 2.xix.c.et ponitur quo ad iſtum caſum marerialit᷑ et exponebis acutus.i.ab utꝛaque parte ſcindens ad modum enſis:et nunc tangens actoꝛem nunc re um prout cauſa deſideꝛat. pꝛout facit hic papa par tim pꝛonunciauit ꝓ actore partim pro reo. Se cundo nora quod Abbas non exemptus tenernꝛ iꝛe ad ſynodum epiſcopalem. Item ſi ipſe eſt exemp tus et eccleſie ſibi ſubiecte non ſint exempte: quia tunc ratione illarum eccleſiarum tenetur ixre. Et ge neraliter an et quando Abbas teneatur ire ad ſy nodum epiſcopalem. uide quod legiur et nõ. in.c. quod ſupeꝛ his de maioꝛitate ⁊ obedientia et. xViij⸗ diſtinctione in palea que ĩcipit epiſcopꝰ. Cane nora quod nalet argumentum a uitatione abſurdi tatis. unde fugiendus eſt intellectus abſurditatem continens ad idem. c. in geneſi. s. de eiec. ¶ Quar to nota ar. quod abbas debet tenere primũ locuʒ ĩ ter alios prelaros citra epiſcopũ. nã roe religiõis et BDe priui.⁊= exce.puilegia: con nndann dignitatis fibi plurimum defeꝛendum eſt. pꝛo hoc *£ parte Receptus ſub pꝛotectio aekn mrga c.i.de eta. ? qualitate.ð facit tamen iſte tex.in Srium *ne pape per hoc non cẽ Snhh etun quia hoc ſuit conceſſum in priuilegium. eꝛgo ſecus ſetur exemptus. hoc dicit. z ſecunda pars . gnich onel cmrin de iure commnni. Sed poteſt ꝛeſponderi ꝙ prini le ibi nos. Caſus = cetera. ¶ Mota primo Acenco m hhu⸗ gium operatur reſpeciu aliorum abbatum ibidem exiſtentium. ¶ Quinto nota ꝙ etiam pꝛiuilegia ab eadem parte producta que prima fronte nidétur ricatus cõneniri coꝛam eo.arg.in auẽ. clericus. . de epiſcopis et cleri.æ glo.in.l.heres abſens. ff. de ex textu quod nedum peꝛ receptionem ſub pꝛotec tione eximitur eccleſia quando recipitur ſub pro tectione ut in capirnlo accepimus ſupra eodem ſed preben. peꝛ totum.quandoque conceditur in prop etatem i.ranquam quedam proprietas ut hic nam , in 4 contraria debent per diniſionem redduci ad concd etiam perſona ſingularis ſiue ſit clericus ſiue laicug nlcn un i diam. ⁊ ſic limita.c.imputari.de fide inſtru. CA quantuncunque exprimantur nomina propria in mnh u e timo nota quod mẽbra monaſterij empti non gau priuilegio hoc noluit tex.ibi ex nomine.Ex predic mnalont ſecix dent priuilegio ex emptionis conceſſo monaſterio. tis colligit contrarium quod poſſet formari de ſu neſeſehnn ſſ V talle enim priuilegium odioſum eſt: ideo aliquarenꝰ perfluitate:quia capirulo accepimus. loquitur quan mmmikimuuifſ⸗ non eſtendendum : ut dixi in c. pꝛecedendi. do eccleſia recipitur ſub protectione. hoc uero quã eneſthttin glo. in uerbo aliqua in fi. de boc dic ur plene nota. do peꝛſona ſingularis recipitur. unde gloſa finaliſ e ncenmniin ber in.c.penulii.de confirma.uti.uel in nti. ¶ Sn glo. intrat queſtionem. quid ergo operatur tale priuile ence cauſatanen cum in uerbo que non probantur in fi.æ dic nt nota.S. gium.ſed dic plenins ut dixi in dicto capitulo acce g. Ei⸗ riſtmns elceie Cc.pꝛoximo. ¶ Extra glo.querituꝛ ad quid prodeſt pimus. Micolaus. Abbas. tton anolinee iſtud priuilegium reſpectu monaſterij ex quo reſpe deo ucun n . . inos Moios ctu membrorum abbas eſt ſubditus. Sol .ut dixi zlrinete in capitulo precedenti ſi abbas delinquit in mona ⸗ Meligioſi quibus umni dinimam D ſterio ſuo exempto non poteſt pnniri iſe ₰ ſtoralis * tuntnin i imn in poteſt puniri per epiſcopuʒ a papa conceſſum iusa⸗ irun loci:nec ſuper iuribus monaſterij tenentur coꝛam eſt ut eccleſias eis ſubiectaſ poſſint impꝛo llzol erbae chui ae epiſcopo ꝛeſpondere: ſed reſpectu membrorum te prios uſus conuertere non anctoritate propria: ſed rmenae pn Pn netur reſpondere coram epiſcopo. ſicut enim exem a dioceſano loci poſſeſſionem illarum eccleſ arum lynr eni ono en hun tus ratione rerum alibi exiſtentium poteſt coueniri recipere debent niſi in priuilegio aliud exprimatur. limsomsdinigaenicni per ordinarium loci ut in. c.i. de priuileg.li. xi.cita hoc dicit¶ ommunis qiuiſio ſecunda ibi ad qdð ſitcenmes de gin ci ratione membrorum non exemptorum tenetur ab aſus ? cetera. Mota primo ex textn ibi ec iedeedend ereni dein bas reſpondere coram epiſcopo: ⁊ ſic poteſt abbaſ cleſias ſuas ? cetera.quod religio ſi non poſſunt „ AAnnen merſe omm coram epiſcopo conueniri. ſed ratione domicilij di pria auctoritate eccleſias ſibi ſubiectas in proprios ctardunc hon tenentur ponen cit Innocen. ſingulariter hic quod non poteſt con nſus conueꝛtere debent eꝛgo in illis eccleſijs inſtitn ſe ſuſſeit vonene regoren ten neniri coram illo ubi habet monaſterium etiam ſi eꝛe rectorem non autem redditus capere æ in eorũ ſunr ad biun enocne deqg eſt non exemptus: quia abbas non poteſt habere utilitatem conueꝛteꝛe ⁊ idem in alijs pꝛelaris haben iinmprinn ceeneſſortr. domicilium miſi in monaſterio ſuo quod nota. ſecuſ tibus eccleſias ſubiecras:ut in.c.ad aureſ de exceſſi nunamcn hr eeſſoni dicit Innocen. in clericis ſecularibus qui poſſunt bus pꝛelato. Idem ſi ſunt prioꝛatus manuales ſen l on rinißnr alkin aiun habere diuerſa domicilia ſicut laici ut in.c.poſtulati ꝛeueꝛentiales vt in clementina. quia ꝛegnlaꝛes de wbonur ar iric⸗ (S de foro competen. et in capitulo dilectus filius de ſupplen. negligen pꝛela.nam bic fuit impetꝛata ĩdul aclſaeici cn reſcrip niſi ſecundum eum habeat beneficium expo gentia pape. ¶ Secundo nota ibi decedentibus * 8 urg win ſcens reſidentiam: quia tunc habet tantum domici ſonis ⁊c̃.ꝙ conceſſio eccleſie in pꝛoprietatem nõ pᷣ in al⸗ i Jmun lium ubi habet illud beneficium quod nota.? pleni iudicat ꝛectori nunc exiſtenni ſed ſoꝛtitur ffecinʒ ſu nnänminſiſimihigtin us dico in dicto. c. poſtulati item uoluit Innocen. um demum poſt eins moꝛtem concoꝛ. c. cõſultatõi benmhihſtingniehſt bic quod ratione clericatus quis ſorciatur forum bug Je dona ·2æ cle ſi una de ꝛc. eccle.non alienan. Cduonanſelon oſimton epiſcopi.i.ſi fuit ordinatus ab nno epiſcopo: lʒ mu Tertio nots quod eccleſia quandoque concedi ſigpncosſn ehſcohus tauerit domicilium poterit ta men rarione illius cle tur in tirulum ⁊ hoc eſt regulare ut ſupra ð conceſ. ſbieungen inennen unltnr Poopta ſelſ donmon uſinrpupi t oſtn conceſt iudi.quod nota. ¶ Vltimo hic queritur ſi contin religioſi non hñr eccleſias ĩ titulũ:ſed habẽt eas ut iſccheſſſe noegfuangn gat appellari ab abbate exempto ꝛatiõe membꝛorũ pꝛopietatem quandam. ¶ Muarto nota ꝙ licʒ do nnrmnorr wag cnn non exemptorum ad quem debet appellari:nam ra miniũ trãſſeratur in eccleſiam ex titulo ſolo ut.l.fi. o piſnls, cechn n tione peꝛſone abbatis debet appellari ad papam: C. de ſa ſan. ec.? nõ.in.c.ij. de cõſue. poſſeſſio iñ lonr nutiin egö e quia ipſe eſt in loco epiſcopi:ut in. c. auctoritate.eo non tranſfertur niſi corporaliter apprebẽdatur: qa niiſum goerſ ro. p dem ti.li.Vj. Si ueꝛo conſiderentur membꝛa ſupeꝛ poſſeſſio habet plurimum facti ut nõ.in dicto copi leno Rũj gtor nen quibus appellatur dʒ appellari ad epiſcopum qui ẽ tulo ij facit in ſimili.l. cum beredes in prin. ff. ð acqᷓ wunn cllechr ſibi ſuꝑioꝛ.⁊ lIʒ ſint opiniones.tñ magis cõmunis poſſeſſ. Aanl colligi poteſt ꝙ dare poſſeſſio nunii nenin he nien eſt nt appelletur ad epiſcopum: quia ꝛatione mem nem eccleſie conceſſe in proprietatẽ ſpectat ad epm ide icngertechn bꝛoꝛum tenetur abbas exemptus exhibeꝛe ꝛeueren ſecus ſi datur in titulum ut in c.ad H 2 i. c. ut nzm danrc l bie ſec? „ tiam ⁊ honoꝛem epiſcopo ut in fi.huius.c.= iꝛe ad ſinodum ſuam:et eius ſtatuta ſeruare. eꝛgo in hoc epiſcopus habet corrigere ininſtam ſententiam Abbatis. non enim Abbas eſt ſimpliciter exem btus.tene menti. de of. aꝛchi. Sed quõ:nũquid epᷣs poſſit concedeꝛe eccleſias ꝛeligio nt poſſint oneꝛt ꝛedditꝰ ĩ nſus ꝓ pos dic quod ſic dũmõ iĩterueniat anctoriras capli 7 ſubſit cã: ut quia religioſi ſunt multum idigẽtes: Gellinitn lorſeanin r een e lig. nent ne ,„ lohicſi Bſiblemn lrin namnm myri ſ lumn lleſorymn Kgoidennmn, oſeenchit 6 ANnd AVnnſe igaiinmeſtng ſdiſtdiemnsin ores Gg in lis eceſſsinſin lelclins apere in en ieninalſsprlns iten in cd oreſce eeſt tpnovms nnvis i mn. ui xxvlaus de iurinpenens ic Mnlbi detedentbrs in pohrienen wo 1ſedſomewr keonte ſen ncn . öutnid de n ecde non Aeren. ſia ovmndocre onecl guinenihnndlnh ocve concdinr in op ngomnmgtr hm Inimtiedatat e Qumnnli ma iubhbulf. icctu ſſ in ier pyrehelelnl:n iurtin cicio t Atsingingduh ure doſcſi⸗ aui ſhenmai in ad ic fin chs holit conteler . li s ddin ibln en 1l ar autor. mnin Mlonid ſam nulnn iie We priuil. ? exce. prinil. ut pꝛobatur in dicto.c.conſultationibus ⁊ in.c. pa ſtoralis de dona. facit tex. in dicta clemen. ſi una. Secundo queritur quid intelligituꝛ conceſſum quãdo concedituꝛ eccleſia in pꝛopꝛios uſus. dic cõ dudendo poſt docto. maxime Innocen. quod nide tuꝛ conceſſum regimen ipſius ecclelie in lemporali bus ⁊ ſpiꝛitualibus:tamen conſeꝛuabnnr eccleſiam in ſtatu pꝛeſtino. unde ſi eccleſia erat collegiata de bet ibi ſeꝛuaꝛi collegium ſi ſolebat inſtitui unus re ctoꝛ ponent ibi nicaꝛium:ut quia pꝛeſentabunt cleꝛi cum epiſcopo:⁊æ ipſe illũ inſtituet in nicaꝛium perpe tuum:⁊ ſic regimen eccleſie recipiet nicaꝛius ab epi ſcopo maxime ſi habet populum.argu.in.c.extirpã de.y.ſi ueꝛo de pꝛeben.⁊.c.ij.de ſupel. negli. pꝛela. ⁊? in glo ·in clemen i. in uer. ad menſam de exceſſi. pꝛela. Ex cauſa tamen cum auctoꝛitate epiſcopi po teſt com mutaꝛi ſtatus eccleſie in alium nſum magis deo acceptum. ntputa olim eccleſia habebat popnulũ ? pluꝛimos canonicos nunc deficit popnlus poteꝛit ſtatui nt diminnatur numerus canonicorum ⁊z red ditus conueꝛtãtuꝛ in uſum pium.conſequũtur ergo religioſi ex hac donatiõe ut reditus ſuperflnos pol ſint conueꝛtere in pꝛopꝛiuʒ uſum.2⸗ quandoqʒ ſolẽt deputaꝛe certaʒ poꝛtionem pꝛo nicaꝛio. quandoqʒ redditus omnes dimitteꝛe nicario ceꝛtam ponionẽ ſibi reſeꝛuantes.de qno in. c. de monachis.æ. c. ana ritie de pꝛeben.æ clemen.i.de in.parꝛo.ſed ubi eccle ſia eſt connexa menſe eoꝛum:⁊ pleno iure eſt ſubie cta:tunc non tenentur poneꝛe nicariuʒ ibi peꝛpetuũ ſed ſufficit poneꝛe rectoꝛem tempoꝛalem quem poſ ſunt ad libitum reuocaꝛe de quo uide gloſam in cle mẽtina pꝛima de exceſſ. pꝛelat. Ex quibus ⁊ ex tex. nota quod peꝛ hanc ↄceſſionẽ factam in pꝛopꝛios uſus non eximitur eccleſia a iuriſditione epiſcopi nt pꝛobatur hic in fine. ¶ Sed quero quid ſi conce datuꝛ eccleſia religioſis pleno iure quid intelligitur conceſſum. Solu. dicit Innocentius: ꝙ eſt concel ſum regimen in ſpiritualibus æ tempoꝛalibus.unde habebunt ibi ipſi iura quaſi epiſcopalia nt nõ. J. e. .c.quoniam:ſed non poſſunt conneꝛteꝛe frnctus in uſus pꝛopꝛios ſicut epiſcopus qui habet eccleſiam ſubiectam pleno iuꝛe:tamen non capit fructus pꝛO utilitate pꝛopꝛia.ſed ſi donatoꝛ recepiſſet fꝛucius p utilitate pꝛopꝛia ⁊ poſtea conceſſit pleno iure nidet etiaʒ conceſſiſſe quo ad fructus nt ſi fiat laꝛgiſſima interpꝛetatione quo ad donatoꝛem, argumento in capitulo paſtoꝛalis de donatio. ltimo queꝛo de queſtione quotidiana æ nõ. pone ꝙ eccleſia do nata ſit in una dioceſi. donatoꝛ neꝛo in aliam. immi net alienatio pꝛedij eccleſie donate quis epiſcopus inteꝛponet anctoꝛitatem in hac alienatione. Inno centius dicit ꝙ epiſcopus eccleſie donate:quia hec eccleſia eſt ſibi ſubiecta ut hic.ſecꝰ dicit ubi eccleſia habet pꝛedium in alia dioceſi:quia tunc in alienati one illins inteꝛuenit anctoꝛitas epiſcopi ubi eccleſia ſita ẽ nõ ubi pᷣdiũ eſt ſitũ. aꝛ.xij. q.ij.ſine exceptione cũ ſimilibus.⁊ hec eſt pꝛima opinio ĩ materia. Ali am opinionem ſentit gl. xvij.q.iiij.in nẽditionibus ut interueniat auctorſtas epiſcopi ubi preiudicium eſt ſitum. argumentum. i.. ſi predium. E. de predi. mino.nbi ſi alienatuꝛ predium pnpilli exiſtens in alia iuriſdictione interuenit auctoꝛitaſ illiuſ pꝛeſidis ubi predium eſt ſitum. de boc etiam per glo. x. q. ij. caſellas in ner. duos.¶ Tertia opinio poreſt eli ci in ſimili ex dictis Ci. poſt Jaco. de aꝛe. in dicta l.ſi predium: ut ſufficiat anctoritaſ cuiuſque epiſco pi per dictam.il.ſi pꝛedium coniuncta.l.magis puto .FH. illud. ff. de rebus eorum uarta opinio eſt ut ad cautelam interucniat auctoritas utriuique ar gu. in.l. iuris peꝛitos. S. cum oꝛiundus. ff. de execu. tu. Joan.ponit aliam opinionem ut de neceſſitate interueniat conſenſus utriuſque:quia intereſt. epiſ copi loci nbi eccleſia ſita eſt ne eccleſia depauperen tur:et ſic diminuantur iura epiſcopalia. Item inte reſt epiſcopi nbi predium eſt ſiiuum cum habeat pre dium ſubiectum et ratione ipſius poſſit coram eo conueniri. Do. an.tenet opinionem quod ſufficiat auctoritas epiſcopi ubi eccleſia ſua eſt qnicquid di catur in alienatione rei minorum. et eſt opinio. In nocen. credo opinionem Innocen. procedere quo ad utrunque dubium ut in alienatione rei eccleſie donate inteꝛueniat auctoꝛitas epiſcopi ipſius eccle ſie per tex.opiimum in.c.ij. de reli.domi.et per tex. hic in fi. Si uero predium eſt ſitum ubi eſt eccleſia: tunc ſufficit quod interueniat auctoritas epilcopi ubi eccleſia eſt ſita:qꝛ ad epiſcopum ſpectat cura ec cieſie una cum dore ſua.x.q.i.nouerint.⁊.xvi.q.v. c.i.in fi.ubi bonus tex. cautuʒ eſt tamen babeꝛe auc toritatem utriuſqne. GOlo. nihil habent quia non tetigeꝛunt mateꝛiam. Abbas. . Ri & Quãdiu tẽplãij ł hoſpitala Etiſtis ꝛij non ſeꝛnant inteꝛdicti eis in loco prolatum alij ſernare non tenẽ cur. hoc dicit. uel ſic et pinguius. is pꝛopter cuius delictum poſitum eſt interdictum illud nõ ſer nat. alij nibilominus ſernaꝛe tenentur. ſecus ſi ille non ſeruat in cuius fauorem latum fuit. hoc dicit.= ſecunda pars ibi ad quod. Caſus ⁊ cetera. ¶WMo ta pꝛimo ex tex. ꝙ pꝛopter deliciũ paꝛticulaꝛinʒ per ſonaru n poreſt tora ciuitas ſubijci interdicto. ad idem.c.nõ eſt de ſponſa. ⁊ boc ſolet fieri en perſo ne particulares de facili non poſſunt coꝛrigi.nam tunc ſubijcitur tota ciuitas iterdicto ut inducantur ille perſone ad emendam. cundo nota quod delictum unius non prebet alteri licentiaʒ delinquẽ di. nam non minus ardebũt.ij. q.i.mulni. ¶ ¶ Ded oppo.nam nidetur iſta litreꝛa ſibi contraꝛia. nam primo ponit quod exceſſus iſtorum etemplaꝛiorum non prebet alijs.licentiam excedendi:et tamen in fi ne dat licentiam alijs celebrandi ſi illi niolanerint inteꝛdictum. Solutio. Mincentiꝰ? communiter doc tores intelligunt litteꝛam ut ponat duos caſus Miꝛimus quando interdictum fuit latum propter delictum templariorum. tunc enim licet ipſi non obſeruent: alij tamen tenentur obſeruare: et ita CDe prini. exce. puilegia. quit pria ꝑs. c. Aut inte:dictũ fuit lam in fano 2c ipſoꝝ ⁊ hẽt locũ fa pars.Et ſic ex pꝛedictis ⁊ ex tex. colligit dria ĩteꝛ ꝑꝑ ⁊z ꝓ.naʒ ꝑꝑ eos feꝛtur inteꝛ dictum. qn ꝓpteꝛ eoꝝ deliciũ ꝓ eis vo dẽ feni qnã do in eoꝝ fauoꝛem. ¶ SDed queri quando ipſi di cantur niolare inteꝛdictum: nnnqnid ſufficiat vna ꝑ ſona. doc. ꝙ non: ſed ꝛequirimr ꝙꝙ maioꝛes niolent ſeu maioꝛ pars eoꝝ. argu. in. c. fi. de pꝛocpra. 7 oʒ ꝙ habeant animum peꝛſeuerandi. et hoc poteſt peꝛ cipi ex actibus eox. Micolaus ſiculus. i =è POrinilegiũ conceſſũ Boniam. neri⸗ ur eiꝰ mo nachi excõicari non poſſint intelligitur de nonachis exiſientibus in monaſterio ul in eccleſijſ libi ſubiectis nutroqʒ iure. boc dicit.æ eſt caſus quo tidianus. Caſus æc. ¶ Mota pꝛimo ex iex. ꝙ eccle ſia non dicitur ſubiecta alicui pꝛelato inferiori ple no iure ubi epiſcopus pecepit ius epiſcopale: Illa eꝛgo eccleſia eſt alicni pleno iuꝛe ſubiecta ubi epiſco pus non peꝛcipit ins epiſcopale. ut optime pꝛobat bic iſta litteꝛa. Et ex hoc nota modum pꝛobandi quando eccleſia non eſt alicui ſubiecta pleno inre. ¶Mon ſecundo ibi de monachis ſen clericis ꝙ; in monaſterio clericus ſecnlaris poteſt eſſe bene ficiatus:non tamen facit unum coꝛpus cum mona chis. Vnde non habebit ibi nocem in capitulo nec ſtallum ĩ choꝛo inteꝛ monachos:ſed officiabit mõa ſterij et erit contentus ꝛedditibns beneficij. ⁊ ſic in tellige. c. fi. de ꝛegula. quod uidetur in oppoſiiuʒ ut ibi nõ. ¶ Tertio nota ꝙ priuilegiũ conceſſum peꝛ lone ꝛeſpectu ceni loci nõ ſequi peꝛſonam extꝛa il lum locnm.unde ſi moꝛatur in alio loco nõ gandet prinilegio ad idem. c.i. S. eos eo. ti. libꝛo. ſexto. C In glo. in fi. nõ. glo. ꝙ paria ſunt ↄcedeꝛe eccleſi am pleno iure et concedeꝛe ntroqʒ iure qribus caſi bna eccleſia uiderur conceſſa in ſpiritualibꝰ 2 tẽpo aalibus. 2 dic in ſpiritualibus i.nt badeat poteſta tem donatarius inſtituendi æ deſtiendi æ alia iu riſditionalia exercendi dicitur in rempoꝛalbus nõ ꝙ ꝛedditus cõueꝛtat in uſus ſuos nt dixi i. c paſto ralis. 5. eo. ſed ut poſſit exigeꝛe ꝛationem de tempo ralibus ſicut patꝛonnus eccleſiaſticus ut in.c.cum =z plantare. S. eo. ? hoc uoluit Innocen. in.c.cum ad ſedem de ꝛeſtirutione ſpolia nel intellige ſecnndum Inno ·ᷣ ꝙ pleno iure nidetur conceſſa eccleſia qñ conceditur quo ad legem iuriſditionis et quo ad le gem dioceſanam. de quibus nõ. in. c. dilectus de of ficio oꝛdina. z. c.i. de ſta. ꝛegu æ quelibet expoſitio eſt bona nel clarius dic ꝙ dicimr conceſſa pleno iu re eccleſia it habeat ibi iura epiſcopalia que ſunt tantum iarſdintonie. C Sec overiimr quid ſi eccle ſia exempta ſoluit aliquid epiſcopo.dicunt quidam ꝙ ſi illud eſt ius epoiſcopale. tunc pꝛeſumitur ſubie cta. ſecus ſi eſſet qnid exiraneũ a iure epiſcopali. HMoſti. tenet ꝙ ſempe pꝛeſumi debet pꝛo epiſcopo ꝛatione iuris epiſcopalis:ſecus eꝛgo nidetur i alio: Er hoc ſentit ſi una eccleſia ſoluit alteri eccleſie ali quid annnatim ꝙ pꝛopteꝛ hoc non pꝛeſumitvz illi ſubiecta. Alind ramen ſentir Maldus in.. ſolent de officio proconſal. in fine. Sed nide nota. in. . omnis anima. et in c. pemenit de cenſibus. In glo. ji. in fi. nel fm Hoſti. dic ſinodale.i.aliquid no mine cathedratici in ſynodo exigere. Bia circa. Epiſcopus ꝛemittenſ alicui eccleſie ðcimas preteritas ſed æ futuras hoc dicit.æ eſt caſus nota. ¶ Eommunis diuiſio. ſecunda ibi ſuper quo. Cal? 2 cetera. ¶ Mota pꝛimo ex tex. epiſcopum poſſe ec cleſie inferiori decimas epiſcopales ſibi debitas reę mitteꝛe. ⁊ ſi conceſſio eſt canonice facta: puta ex can ſa ⁊æ interneniente conſenſa capiiuli extẽditur etiam ad ſucceſſorem ut eon beendo quod diſ poſitio indiffinita equipollet nniuerſali. de qno ple ne in. c. ur circa de electi.libro.vj. lora rertio 2 tene menii quod prinilegium conceſſnm etiam cõ tra inriſditionem debet contra concedentem largiſ ſime interpretari. concordat.c. cum dilectus de con ſuetudine quod ergo dicitur quod priuilegium con ceſſum contra ius eſt ſtricte interpretandum:quia omnis receſſus a iure communi eſt odioſus ut in. c.i. Z. ij. de fil. preſbyterorum libro vj. debet intel ligi 2 reſtringi niſi prinilegium tantum preiudicet concedenti:quia tunc cenſerur beneficium principis quod debet largiſſime interpretari. capitnlo olim de uerborum ſignifica.? i. lege finali.ff. de conſti. pꝛin. ¶ In glo. finali ibi ideo contra dantex fit interpre tatio ? cerera pondera hoc dicum glo quia nide tur ſpecialitatem ponere in tex. ut fiat ita largiſſima interpretatio quando preindicat concedenti rantuz; ideʒ ⁊ clarius noluit Moſtienſ⸗ bbas. 7 Jo. andreas dicens quod ideo bic fit largiſſima inter preratio qmia preiudicabat tantum concedendi. qꝰ caſu priuilegium deber largiſſime interpretari ut hic in tex. ¶ Secus ſi hoc prinilegium eſſer conceſ ſum a vapa:quia tunc cum preindicaret inri ordi narij eſſer ſtuctiſſime interpretandum: ut nota. in ca pirulo cum delicti de dona. æ ita intellige glo. in. c. cum capella ſupra eodem æ ibi dixi. ¶ Conclude glo.quod ubi diſpoſino indefinira concernit rem: aut eſt multum preiudicabilis æ non extenditur ad futurum ut in ſege ſi ita.ff.de au.æ argen.lega. ubi ſi lego argenium menm tantum nenit argentum quod eꝛat meum tempoꝛe teſtamenti. Ad idem.c. felicis de pe.li.Vj ad ideʒ ſi mãdaueꝛo. S.is cuins .ff. manda. ubi publicatis bonis alicuius cenſentur publicata bona pꝛeſentia non futnꝛa. ad idem. c. fina.de ꝛeſcrip.ubi reſcripium non extenditur ad futuras lites. ad idem. c.litteꝛas eo. ti. in clementia pbi litteꝛe beneficiales non extendũmr ad bene ficia furura.ubi uero tractatur de modico preindi cio:⁊ tunc extenduntur ad futuras leg. finali. C. ꝗ res pignoris obligari poſſant ubi ſi obligo bona mea nideor obligare nedum preſentia: ſed etiam futura:quia tractatur demodico preiuditio C- primo membro uidetur excipẽdũ quãdo diſpoſitio idefinita ẽ ĩ pnilegio:⁊ pindicat ↄcedẽti tin: ut licꝭ⸗ ſit graue pᷣiudiciũ nihilominꝰ extẽdimr ad fuiura: ch ineen cee H in latn i . lapil per lo. pſun do ſf Hn un crin cMimis ceel cirche nr od unſ arthie We cis icn ene iocr eho neuinen loden ber arcchsiur inone⸗ Motdls in r nind omrauhe in anddus bobe bent uuricione odinena ſcnt orcbeps regvani Alos ſifganeop inoꝛun Ile. a ec puinorcha in iub llrltMNM/ ic; untiſonſs oapror en n alcur uina marerr inn Eeunum ſenz: Nonnd ligeg denh umarhnsd ummitlir choiſſcbarthehsiidui ſpll Pluarhe nn; uliderp⸗ obneſg ſibb ein olnn t Pvouſeſs op iunidioni ſ alundhin nnfin goe iine. enonites, berconſtunco it⸗ o rlgn gn A V bern tgn⸗ imn ob milgin n Mempemnitnne nuniſ odoſtgit in. n bio ſj che ſntef Humn untwn preingice m dancfcendrne Gen idone cgefniige Coſcipin. to oena Sngflitane. bor dlann go pin wer einter o fur ia hrgfſn eudar onceceni nn in 1N Oh, Mrine ſer Fmmmn ontenc, bus. nã dicit̃ antiſtes quaſi an ſtans gline inaprari vr Driolegiem Eerconeel Menenen or Nerlenureil N imnelige gon 11 b an (Cinnd indcfnia conteni den õ fen taun u 1 unun vnn Mnimn bmmn )in. ni o s anins vruilik ſenm un. 40 m n non ten fnut o f. W erevre ——5— epꝛiuil. æ ſucceſſo. prinilegi: qꝛ in beneficijs dʒ fieri laꝛgiſſima iteꝛpꝛetatio ut hic qð nõ.⁊ de hac materia uide ꝑ bar.in. d.l.ſi ita ⁊ i .l. talis ſcriptuꝛa de lega. i. æ in regula ꝗᷓ ſentit onꝰ de regu.iur.li.vi.? per oni mercu. Abbas. 5 onit conciliuʒ oꝛdinẽ V tiqua. amor patriarchaliũ ſe dium uſqʒ ibi ſernata:ubi ponit tria priui legia ipſarũ.primũ qꝛ dant pallium. ᷣm ibi domini ce:qꝛ ante ſe faciunt cꝛucem defeꝛri preterq; in caſi appellatuꝛ ⁊ in h̊ pꝛoteſtatur ibi ſaluis. 56. p* ex tex.ꝙ maioꝛitas ſen pꝛioritas loci denotat maio ritatẽ ⁊ pꝛioꝛaritatem dignitatis. concoꝛ. c.i.⁊.c.ſiN tuimus de ma. æ obe.?. xvij. di. S. hinc.=.c.ultimo. ¶ Secundo nõ.ꝙ patriaꝛche poſſunt appellaꝛi an tiſtites. æ eſt nomen hoc muliũ cõe epis ⁊ lu erlori ¶ NTeꝛuo no ta ꝙ patriarche utunt᷑ pallio ⁊ ẽ pallium quoddam oꝛnamentũ habens multas cꝛuces quod ponit᷑ ſuꝑ hu meros pꝛelati dũ celebrat de quo dic ut. S. de au to. ⁊ uſupal.per totũ. aarto nõ ꝙ archiep̃i bus hic exceptis.tertia ibi in d & ad ipſos poſſunt dici ſuffraganei patriarcharum ſicut epi aꝛ chiepoꝝ ut.c.paſtoꝛalis de offi.oꝛdi/Et nõ. ꝙ pa triarche ſunt oꝛdinarij archiepoꝝ ſicut epᷣi eporuʒ. unde ſcias ꝙ ſicut ceꝛte dioceſes ſunt deputate ar cchiepo in pꝛouincia ⁊ ſuper oẽs epos illarũ dioc. babet archiepᷣs iuriſditionẽ ordinariam. ut in. d.c. paſtoꝛalis.ita certe pꝛouincie deputate ſunt cuilibet patriaꝛche in quibus habent ius patriarchale:⁊ ha bent iuriſditionẽ oꝛdinariam ſuper aꝛchiepiſcopos ⁊ ſicut archiepᷣs regularit᷑ nõ hʒ iuriſditionẽ in ſub ditos ſuffraganeoꝝ ſuoꝛum ut in. c. paſtoralis pre alle. ita nec patriarcha in ſubditos archiepiſcopoꝛũ ſubditoꝝ ſibi tẽ nõ.ꝙ legatus apoſtolice ſediſ qnqʒ unt᷑ iſignijs pape ut dicit hoſt. ꝙ eis utit quã do ꝓficiſcitur ultra mare:æ ſunt inſignia hec ueſtis rubea paref:ienus albus frenuʒ æ calcaria deaurata Anerms collige ꝙ de archiep̃is appellatur ad patriaꝛchas:nõ tamen itelligas ꝙ a quolibet archi epo:ſʒ ab archiepᷣis eñnbus in pꝛouicijs deputatis ipſi patꝛiaꝛche.naʒ quilibet patriaꝛcha habet plures pꝛouincias ſub ſe ut uoluit tex.ibi: in omnibus aũr pꝛouincijs eoꝝ iuriſditioni õ glo. in v. alexandꝛina in fi.nõ. glo.z uide ſimilem glo. xxij. di.in.c. renonãtes. ¶ Sed quõ qꝛ dicituꝛ in tex· ꝙ debet conſtantinopolitana habere pꝛimã ſede: qũo h intelligituꝛ. So ſᷣm doc. dic ꝙ inter ipſos patꝛiar chas cũ incedũt nel ſedent in aliquo loco debẽt incę ere nel ſedeꝛe iuxta oꝛdinẽ hic deputatũ.¶ Sedo poieſt intelligi qn ſunt in concilio coꝛã papa uel cõ ſiſtoꝛio publico ut poſt papã ſedeat patꝛiaꝛcha oſlã tinopol.⁊ ſic de alijs:⁊ ſic iſti patriaꝛche pᷣcedũt caꝛ dinales: æ loquituꝛ de quatuoꝛ pꝛicipalioꝛibꝰ de qui bus loquttur iſte tex. non de alijs. dicit tamen hoſt. efendendo dignitatem ſuam ꝙ cardinalis hoſti. p cedit oẽs ⁊ ſequi papam imediate:⁊æ hoc habnit ex pꝛiuilegio eccleſia hoſti.qꝛ coꝛonat papam æ ungit iperatoꝛeʒ. ¶ In glo. in. v. fidelitatis in fi. nõ. glo. uult hoſt æ facit duas ꝛegulas.una q oẽs immedia re pape ſubiecti preſtant ei iurameutũ obedientie et fidelitatis. Secũda regula ꝙ ſubiecti pape mediate qui ſubſunt alijs prelatis inferioꝛibus pꝛeſtant illis iuramentũ obedientie et non pape. Ab hac.n. ultia excipit prelatos recipientes cõfirmationem ⸗ conſe crationem a papa. nam rõe confirmatiõis uel conſe crationis inrant ei obedientiam et fidelitateʒ a pria rła excipit cardinales nõ epiſcopos qui lʒ imediate ſubſunt pape nõ tamẽ preſtãt iuramẽtũ pape ̊ obe diendo: æ ratio ſm eum qꝛ ĩ ſpirituali ſubſũt pape. naʒ faciũt unum corpus cũ papa.unde nidentur exi gere iuramentuʒ obedientie a ſe ipſo:tenẽtur tñ ſibi obedire Sed epiſcopi cardinales iurãt pape er hoc rõe epatus. In glo. fi. ibi priuilegium apoſtolice ſe dis ⁊c̃.hic uidelur glo.uellc ꝙ ad patriarchas de quibus hic non poſſit appellari ĩ pꝛouicijs ſibi ſub iectis omiſſo medio:⁊ iõ de epiſcopo nõ poſſit nec poterit appellari ad parriarchã ſed pꝰ ad aꝛchiepᷣm ſed Inno. et Hoſti. et multi alij tenent cõtꝛaꝛiuʒ et idem ſpe.in ri.de appel.S.nunc rꝛactemus. v. ſʒ nun quid do.an.hic dicit communc opinionẽ eſſe in op poſitum ſ. cum glo.ut non poſſit appellari:ſed non nideo unde eliciatur iſta cõis opio.uerũ eſt ꝙ Jo. an. hoc tenet: ꝓ hoc allegat tex.in fine duʒ reſeruat ius pape:ſed computatis doctoribns tenentibns 3 riam opinionem illa eſſet magiſ communis:et tz gl. xxij.di.renouantes:et multum facit iſte tex.iudicio meo aliter inducendo. nam hic datur eis in priuile gium:ſed ſi non poſſet appellari omiſſis medijs ninl lum eſſet priuilegium:quia de iure communi appel latur ab aꝛcdiepiſcopis ad patriarchas.vi.q.iii.c. ſi inter epiſcopos ut ergo priuilegium aliqnid afferat itelligamus ꝙ poſſit appellaꝛi omiſſis medijs. Alia tamen opinio eſt equior et minus pꝛeiudicat iuriſdi tioni prelatorum. Et inquantuʒ glo.hic dicit quod imperator habet conſimile prinilegiũ cũ papa: dic ꝙ imperator nõ uult uti hoc priuilegio ut i. l. ĩpera tores.ff.de appel.et melius forte eſlet proniſum ec cleſie ſi papa ita faceret. rimo op. S tex. et in hoc quod dicit quod ex priuilegio coneeditur patꝛi archis ut poſſint ante ſe deferri cꝛuces ubicunque niſi ĩ preſentia pape ⁊c̃.et ur ꝙ eis h̊ cõpetat abſpʒ priuilegio.nam quilibet habens dignitatem põt uti inſignijs illius dignitatis etiam extꝛa teꝛritoꝛinʒ ſuũ ſicut ⁊ exeꝛcere poteſt ea que ſunt luriſditionis no luntarie nt in.l.i.?.i ff. de offi.pꝛocon¶ Ad idem quod nõ.glo.in cle.archiepiſcopo.e.ti.que dicit ar chiepᷣm ſen epʒ poſſe celebꝛaꝛe in ponnificalibus ex ſuam dioceſim. So.dicendum ꝙ quedam ſunt inſi gnia dignitatis denotantia ſupeꝛioꝛitatem ſeu pote ſtatem in loco ⁊ iſtis inſignijs non poteſt quis uti extra territoꝛinʒ ſuum:æ in hoc caſn poteſt intelligi hoc.c.ut patet in.c.i.5g. ut li.pendẽ.ubi archiepiſco pus non poteſt uti illis inſignijs extra ſuam prouin ciam:quia hoc uidetur tendere in pꝛeiudicium alio rum pꝛelatoꝛum: ne in eodem loco nideantur plu res pꝛelati:facit.c. quoniam.S.de offi.oꝛdi.Ex quo infertur ꝙ patriarcha archieps ſen epiſcopuns non poteſt ſolẽniter benedicere populũ exira ſuam dio ceſim nel pꝛoninciam:quia per talem beneditionem dimittuntur peccata nenialia ut no. gl. in pꝛo hemio X ¶ De priml. ? fuecefſ pꝛinil. vi. 2 de conſe.di.iij.aqua.que dimitti non pñt niſi per ſuperiorem.j. de pe. ? remſſ.quod ãt ergo ⁊c᷑. MQuedam ueꝛo ſunt inſignia denorãtia dignitatẽ ĩ ꝑ ſona inſignita uel perfectioné: ? iſtis poteſt quil nti extra ꝓuinciã ſuã ⁊æ inriſditionẽ ſuaʒ ut ponare an nulũ nel celebꝛare in pontificalibꝰ 2 ſimilia. et idem foꝛte poſſer dici de cauda quã poꝛtari faciũt hodie ſibi epi cũ nõ denotat ſuꝑioritatẽ in loco.ſed foꝛte quãdam gꝛanitatem licet iure non ꝛeꝑtaʒ ꝙ pꝛelati faciant ſibi poꝛtare caudam:hoc in fuit uſitatnʒ ut giꝛauitate itineris denotet cõpoſitionem mentis.xli. di. c. fi. ? uide ad pꝛedicta qð nõ Joan. an. poſt ho ſtien. in. c. ex tuaꝝ de aucto. uirda 1 z84 ₰riuilegium „. T P riuileg lA. elgioſis cõceſ 2[uum ut poſſint ſepelire confratꝛes ſuos tẽ poꝛe ĩteꝛdicti intelligat de illis confꝛatribus ami licz maneant in ſeculo obtulerũt ſe non oꝛdini murato habitu ſeculari nel ð illis qui bona ſua eis dedeꝛũt vſufructu ꝛetento boc pꝛimo. POrinileginʒ ꝛeligio ſis conceſſum quo eis nenientibus ad locum inteꝛ dictũ ſemel in ãno aperiant᷑ eccleſie ni celebꝛent᷑ ĩ eil diuina ꝙ una ſola eccleſia tantũ aperiatur in loco hoc dicit. æ ſecunda ibi illud. Caſus 2 ceteꝛa¶ Mõ primo ĩ hoc.c. ꝙ ꝛeceptus ĩ cõfꝛatꝛeʒ ĩ aliqua ꝛeligi one nel ibidem oblatus licʒ mutanerit himnʒ ex quo in maner in ſecnlo non peꝛdit ptatem ſibi eligẽdi ſe pulinram ⁊ ſi decedit nõ elecia lepultura debʒ ſepe liri apnd ecclcſiam in qua fnerũt ſepulii parẽtes pu ta in ſepultura maiori nel eccleſia parochiali:2 ideʒ nideĩ de quibuſcũqʒ oblatis aliquibus ꝛeligionibus dũmodo non ſint plene oblati: utpnra obinlerũt de pꝛeſenti ſe et ſua.⁊ intrauerunt ꝛeligionem ut cõneꝛ li 2æ oblati. Iſtis enim non puto licitum nt poſſint eligeꝛe ſibi ſepulturam ut in.c.fi.de ſepul.li.vj.nam ſunt quaſi ſerni monaſterij ut nõ. glo.in. c. ut lex cö tinẽtie. xxvij q.i.quã glo. uide ⁊ nõ ꝑpetuo ¶ Nõ fo ꝙ priuilegium conceſſum aliqnibus ut tempoꝛe inteꝛdicti poſſint ſepeliri in eccleſia nõ dʒ itelligi nec bʒ locũ ſi tales ſũt excõicati nel nominati inteꝛdicti ſed võt intelligi qñ locns eſi inteꝛdicius uel an pꝑſo ne ſed non noĩatizʒ. ¶ Teꝛtio nõ. ꝙ põt quis dici oblatus ſen confꝛateꝛ licet maneat in ſeculo ex quo aſſumit aliquẽ habitũ ꝛeligioſum:⁊ ꝛccipimur in con fratrẽ nel oblatum: ſen ſi dedit oĩa bona ſua uſufru ciu ꝛetento. Et facit iſte tex. in ar. ad queſtioneʒ. nũ quid naleat donato omnium bonorum pꝛeſentium 7 futuroꝝ facta eccleſie de qua qõe ꝑ bar. in. l. li. ¶ de pac. dico in. c. fi. ð ſucceſſ. ab inteſt. ¶ Vtimo n. ꝙ pluralitas ꝛeſolnit in ſingularitaten pꝛopieꝛ pluralitarem ſubiectorum Et in prinilegijs ſi ex hac expoſitione nimis nõ ꝛecedit a inꝛe cõi. Ad hoe ſo let multum allegari iſte rex. hodie ueꝛo iſta ſecunda pars.c.eſt coꝛꝛecta peꝛ. c.fi.in fi.⁊ ibi nõ.in glo. de ſen. excõi.li. vj.nam hodie poſito inteꝛdicto geneꝛa li in loco põt ceſebꝛari in qualibet eccleſia prinatim iñ excluſis excõicatis ⁊ inteꝛdictis:⁊ peꝛ boc fuerũt ſyplara omnia prinilegia quibuſcũqʒ etiam ꝛeligio ſis conceſſis:ſed poſſet habeꝛe locum iſta pars ſecũ da.c. qudo fniſſet conceſſuʒ hoc priuilegium poſt quam emanauit illa decretalis uz. c.fi. de fen. exc. li. vj. ¶ In glo. mutato. habitu in fi.nota. ex hat glo. qd iſti qui non ſunt plene oblati non tenentur ex toto recipere habitum illius religionis cui ſe ðᷣdi carunt:ſed ſatis eſt deferri habirum boneſtum diſti ctum ab habitu laicorum. ¶ Secũdo ex eadem gl. nota. quod iſti non plene oblati.i. qui non dedica runt ſe ⁊ ſua de/preſenti ur quia ſtant in ſeculo uel habent uſufructum bonorum non pnt dici ſtricto modo perſone eccleſiaſtice ſed largo modo: z ideo ſecundum doc. z bene rales non gaudent tali priuile gio immunitatis perſone:⁊ ideo percutientes eos ñ incidunt in cxcommunicationem ſecuſ in plene obla tis ⁊ conuerſis ut in. c.parochianos de ſen.ex.⁊ ad de qð hẽtur in.c.religioſos eo. ti. li. vj. Item ſi iſti non ſunt plene oblati hent matrimonium de facto tenet matrimonium:quia nullum notuʒ dirimit ma trimonium contractũ niſi ſit ſolenniʒzatum per con feſſionẽ factam alicui ð religionibuæ approbatis uł per receptionem ſacri ordinis ut ĩ.c.i.de uoio li.vj 2æ etiam puto ꝙ iſti non plene oblati non gaudeant priuilegio fori ſed ꝙ debent conneniri coraʒ iudice ſeculari quod nihil hic interuenit ꝙ hẽat eos a po teſtate eximere ſeculari.⁊ pro hoc glo. iſta que dicit qnod largo modo dicuntur perſone eccleſiaſtice: ? uide quod dico in. c.ij. ð foro coperem⸗ſ In gl. in. v. pro duobus in fi. Hec glo.vr̃ ↄtradicere lje pm boſtiẽ cum littera uideatur uelle alterũ ſufficer uʒ qð mutnaueꝛunt habitum lIʒ remanſerit in ſeculo uel quod dederint bona ſua.nam cum tex. loquatur alternatiue ſufficit altera pars ut in. c. inter ceteras de reſcrip.⁊ in regula in alternatiuis ð regnlis iur. li. vj. Yo. andree dicit glo. poſſe procedere de con fratribus qui fiunt monachi ſen nere religioſi: ſecuſ in iſtis confratribus qui non ſunt nere religioſi z in iſtis procedat opi hoſti. Ego approbo glo.ouia non poteſt dici ↄfrater ex eo qvia bona ſua cat re ligioni:quia illa eſt quedam donatio 2 non fraterni tas ⁊ pro hoc tex.hic in prin. dum prinileginʒ erat indulrum bis qui aſſlumpſerunt habitum ilorum: z fic loquitur quando perſone erant reddire ſen obla te licet non plene. æ ad tex.qui loquitur alternatine reſpondeo quod ſecunda pars debet intelligi qnan do loco mutatiouis babitꝰ dederunt bona ſua. Sʒ utroqʒ caſu perſone debent eſſe oblate ⁊ recepie in confraternitatem. nam alias quodammodo poſſent dici confratres.ſi perſone non eſſent oblate lice nõ plene:⁊ hunc puto fuiſſe intellectum glo. ¶ In gl. in ner. ſemel in anno ibi ꝙ interdictũ non relaxetur æz&. z de hac materia nõ. in. c. ad hec quaninʒ de ap pel.⁊ ſatis poteſt teneri iſta opinio ꝙ interdictiuʒ ñ ſit relaxatum:ſed pape licentia operarur ut iſti cele brantes non dicantur interdicti. Et dicit Inno. di ferentiam eſſe. an interdicatur locus nel perſona:qꝛ ſi interdicatur locus poteſt interdictum ſuſpendi z ibi celebrari de licentia ſuperiorum ¶ Sed inter dictum latum in perſonam non poteſt ſuſpendi. Ratio quia aut perſonã penitet ⁊ debet ex toto re laxari ⁊ non ſuſpendi. Aut non penitet ⁊ non debʒ celebrare ex quo eſt in peccato. ¶ Ded ſecus eſt in dic ti , npi ſiuet unaus tn eefrilans ? Wn s non otir ot hialin iNerdico pioiegii t drulegi Selinten 1tnon deamidledin oneſan teeen ceru os A thn ocr imenie nopollont dici in negi ideo dicere nrpꝛieg lcleonre ſ non ceebut aht pinſegii ñ coeedi ebſe reuint ſoxri l ſbus slo, (. 1n. lilbushpbul us ſol Nvrllcati ſcbieox t ne ni emici ncpin rr bi inin Eentilansumtrdi Non Cnedene, memn ncoſenn d mm lirn 00. ECin go o npin dcrgſ acee nalrmmui⸗ Pſyponi 8 dinver runi ſa Non in ieegail enſctig lſis Ir er im cf ino⸗ i ore Gunstante W unnmm gſn Gnm Clint m igionbre Gn nnsnie Rier clceoln robin wn gutnn omnn mp icie t gbar vs 9 o b ſn n et aſche atelaſicer daend Iag. 0 N omdeen fe Cum ndle dreii fdi⸗ umhfennſertinten⸗ nan un ter logunnt DrS t in ..inter annee Uuernannis pbloin, poſeeroatance con Ilu vor lgiolduf ſun tere lgſ ⸗ gogpprobo goonia cols deng in carle ACnnnd dendreri omprtcrd en gunt ebiunm Roftme eeran teci ſa n tniſooriur iummm asCehe el aun elamn tan i6 etbun / rin ¶ We. prluilegijs. loco:qꝛ locus nõ delinquit.Et ꝑ hãc rationẽ dicit hic Inno.nõ. ꝙ ſi inteꝛdictũ eſſet latũ in peꝛſonam pꝛopteꝛ delictũ alterius puta dni teꝛre:tunc poſſz in teꝛdiciũ latũ ĩ ꝑſonaʒ ſuſ pendi:qꝛ ceſſat ratio pꝛece dens. ¶In eadẽ gl. ibi ſed oriũ credo in caſu iſto nõ. bene glo. ex qua habes caſũ in quo non cunit pᷣ ſcꝛiptio S pꝛiui legiũ:ſed glo.nõ reddit rationẽ.ſed UVinc.qui ſequit᷑ glo.dicit rationẽ eſſe qꝛ hoc pᷣuile gium eſt meꝛe facultatis: ⁊æ ideo nõ hʒ locũ pᷣſcꝛiptio ꝓ hoc facit qdᷣ nõ. Inno.in. c. iohãnes de cle. con inga.?z Cy. in..l.i.=.ij. C.que ſit lon. conſue.hoſt.di cit gl. uerã ſi ſaltim in aliqno iſti ſunt uſi pꝛinilegio ſecus ſi in nullo nſi ſunt. Jo. and.diſtinguit. ꝙ ant iſti non ueniunt ad locnm nec ntunt᷑ pꝛiuilegio:?2 ꝓ cedit gl.que ſic in neritate loqnit᷑. Aut neniunt ad locum ſed non utunt᷑ pꝛiuilegio:?z ꝓcedit opinio õ ria.⁊ hoc dictũ mihi plʒ. nã non eſt uerũ ſimpliciter ꝙ non cuꝛrat pᷣſcriptio õᷣ pꝛinilegiũ:qn cõcedit ali quid quod eſt meꝛe facultatis peꝛ tex. in.l.i.ff. ðᷣ nũ di.⁊ qð ibi nõ.nam pꝛiuilegiũ conceſſũ loco ui poſ ſit faceꝛe nundinas æ meꝛcata:concedit id quod eſt meꝛe facultatis ⁊ cũ curꝛit pꝛeſcriptio ⁊ ſi pꝛiuilegia tus non ntitur ut ibi:ita in pꝛopoſito ſi datuꝛ in lo co interdicto pꝛinilegiũ 5 pꝛiuilegiatus non utitur Pdit pꝛiuilegiũ. Sed in terminis glo.mihi ſatis plʒ ut non peꝛdatuꝛ pꝛiuilegiũ:qꝛ hic pꝛiuilcginm erat conceſſum reſpectu certi loci z tpᷣis vʒ eis acceden tibus ad illa loca inteꝛdicta. Si eꝛgo non accedunt nõ poſſunt dici in negligẽtia in nõ utẽdo pꝛinilegio X ideo dicerẽ ut pꝛiuilegiatus tpᷣꝛe interdicni poſſis celebꝛare ſi non celebꝛat ipᷣe interdicti peꝛ.x. annos dit pꝛiuilegiũ qñ cõcedituꝛ perſone ſed ſi concedit eecleſie requirit ſpatiũ.xl.annoꝛum nut in.c. acceden tibus. S. eo. n gl. fi. in fi.dic ut S. dixi in nora bilibus ꝙ h̊ pluꝛaliias reſolnit in ſingularitatẽ ꝓpt pluralitatẽ ſubiectoꝝ ⁊ ne uileſcat eccleſiaſticum in terdictũ ut pʒ in tex.ibi nimium uilipendinm contin geꝛet ⁊c.ſecus putarẽ nbi ceſſaꝛet iſta ratio æ pꝛuule gium ) concedenteʒ tm:ut tunc intelligat̃ laꝛgiſſime in eo ſenſu in quo affert maioꝛẽ utilitatẽ ut in. c. qꝛ ciꝛca.S. eo. Extꝛa glo.opp.õ ſiam de Srieiate.nam in pꝛin.dicit ꝙ ſi eccleſie ad quas iſti pertinẽt fuerit inteꝛdicte ꝙ non debet eis denegaꝛi ſepuliura: ⁊ ſic pꝛeſupponit ꝙ poterũt ſepeliri in eccieſijs ĩterdiciis ſed in uer.qui tñ dicit oppoſitnʒ ut ſepeliatur apnd non inteꝛdictas eccleſias. Dne pꝛincipales lec.dan tur ad tex. pꝛima eſt Inno.ur pꝛima paꝛs intelligat de eccleſijs ſitis in oco inteꝛdicto:iñ ipſe eccleſie nõ ſint interdicte. ¶ Secunda uero pars loquit quan do eccleſia nullo modo eſt iteꝛdicta. (Se . bũc intellectũ facit:qꝛ quilibet poteſt ſibi eligeꝛe ſepultu ram ĩ eccleſia inteꝛdicta:ex quo ipſe non eſt interdi ctus eꝛgo pꝛinilegiũ nuilũ. Sed dicit Inno.ꝙ põt intelligi qn eccleſia erat inteꝛdicta in penã populi:qꝛ tunc ille populus non põt eliger̃ ſepultuꝛã et in loco nõ inteꝛdicto: æ in hoc operabatur pꝛinilegiũ. Hoc ultimũ dictuʒ eſt notabile:ſed nõ ur̃ applaudere lre qꝛ loquit᷑ qn ipſe eccleſie erant interdicte a diuinis officijs. Hoſti. dat ſecundam lec. ꝙ pꝛima pars in telligatur quando nigoꝛe priuilegij ſepeliũt in eccle ſia interdicta:ſecuſ ſi nigore electioniſ facte per eos qᷓ nelit dicere ꝙ eligendo ſ epulturaʒ ĩ loco inte:dic to nõ poſſunt ibi ſepeliri:ſed certe iſte ĩtelectus nõ eſt littere conſentaneus neqʒ nerus:qꝛ tex. loquitur quando eligerũt ſepulturã ĩ loco nõ iterdicto. Jteʒ non eſt nera ꝙ per electionem fac ã ð iure cõi quis ꝛenũciet prinilegio:ſi electio nõ naluit ut probatuꝛ⸗ in. l.ij. ff. de teſta. mili. Jõ. do tertium et claꝛũ intel leciũ ut itelligatur lr̃a in pri.quando confratreſ mo riuntur non electa ſepultura in loco interdicto:ut tẽ poſſint ſepeliri in eccleſijs ad quas peꝛtinent puta ĩ paꝛochijs eorum uel ubi ſunt ſepulchra maioꝛum: ſed ſi ipſi eligerunt ſepulturam ĩ ecclcſia nõ inteꝛdi cta tunc non debẽt ſepeliri in ĩteꝛdicra nigore pꝛui legij:ex quo eligerũt ſepultuꝛã ĩ loco non interdicto qꝛ iſti fratꝛes quandoqʒ ad põpã non atẽta electiõe iſtorum nolebant eos facere ſepeliri in eccleſia inter dicta:qð reprobatuꝛ hict. Abbas. IIi &ι Tempo Bod non nullis. emo iterdẽi epi non prohibin qui non fuerunt enipabiles interdicti clam celebꝛare poſſũt:et hodie iſtud non eſt priuilegium epiſcoporum ſed ius com mune nt in. c.fi. ð ſen.ex. lib.vi.et ibi plene habetur an ⁊? quando et qualiter poſſit celebrari tempore in terdicti.QOiuiditur hoc.c.quia primo ponit pꝛiuile gium. ſecundo ponit excepiionem ibi niſi. Tertio denunciationem ibi nerum:ei hoc. c.nil hodie habz caſus cc. ¶ Mõ. p ex tex. ꝙ pꝛinilegium conceſſũ religioſis non extenditur ad epiſcopos:qꝛ priui egi um non debet extendi ut i. c ſane.S. eo. ¶Eõ fo quod priuilegium conceſſum aliquibns iii poſſint celebrare tempore iterdicti ĩtelligi dʒ de illis qui nõ pꝛeſtiterunt aliquã cãm iterdicio ut qꝛ non propter delictũ eorum fuit latum interdictũ.nec preſtiterunt fauorẽ ilł ꝓpt᷑ quos fuit latũ interdicrum. Et hodie circa tex.et alig que hic tanguntur:dic ut leguur et Si ac.f. Gin Saneeabͤdean⸗ iĩ fi. hodie nõ eſt uis:qꝛ quolibet die cleꝛici poſſunt celebꝛaꝛe tpᷣe interdicti dummodo ianuis clauſis æc. ut in.d. c.fi. et ſic Et itelligituꝛ queſtio glo. an canonici poſſint in tereſſe cũ epiſcopo. Sed põt foꝛmaꝛi alia qõ:nũqᷣd nobilis prinilegiatuſ ut poſſit audire diuina tẽpore iteꝛdicti poſſit ſecum ducere familiaꝛes:et dicenduʒ ꝙ ſic:qꝛ aliaſ priuilegium eſſet ei inutile:de quo dld cendum ut hodie habetur in.c.lʒ eo.ti.li.vVi. g0.ij.in fi.hodie dicendum nt habetuꝛ in.c.ſi ſentẽ tia de ſen. ex.ii.vi.quod aut locus eſt interdictus: et tunc poſſunt illi de loco interdicto andire dinina alibi. Aut populus eſt imerdictus:et tunc non poſ ſunt in aliqua eccleſia audiꝛe diuina:qꝛ ſi eſt excom municatuſ ĩ una eccleſia eſt etiam ercommunicatus in qualibet alia eccleſia ita et interdictuſ:quia ſequi tur perſonam quocunque ieꝛit· cc᷑.i.q.i.cito turpẽ: quod eſt menti tenendum. RDM Abbas. Dꝛinilegiati quod excõ Banto. eeme non poſſint ab ordinarijs non debent excommum cari eti am indirecte hoc dicit uel generaliꝰ et ſic. prinilegia non ſunt niolanda etiaʒ indirecie hoc. d. In pꝛima X 2 ¶De priuilegijs. — qneſtio in ka ꝓniſio ibi uoletes. caſus ⁊c᷑. ¶ Mãõ. ꝙ Zz legẽ ſeu cõtꝛa priuilegium facit qui ſeꝛuat ſola vba ⁊ uenit ↄ mentẽ.ad idẽ.l.nõ dubinm.C. de le gi.æ in ꝛegula fi. de ꝛegn. iur.li. vj. ¶ Scðo nõ ꝙ ubi cõſtat de mẽte prinilegij ſeꝛuanda eſt ipſa mẽs 2 ſic qdᷣ dẽ in.c.poꝛo.⁊ ſe.õ.eo.ꝙ ſeꝛnãdus eſt te noꝛ priuilegij debʒ intelligi niſi cõſtet de mente. Leꝛtio nõ ꝙ non nalens excõmunicari ex priui legio non põr ẽt indirecte excõicari. ¶ Ded op. er uidetur ꝙ iſti ꝛeligioſi non debeant audiri ex quo ſabditi pꝛelatoꝝ excõicabant᷑ ? non ipſi:⁊ ſic eoruzʒ non imeꝛeꝛat nt.ij.q.vj.non ſolũ. So.dicunt doc. 2 bene ꝙ hoc fiebat in eoꝝ iniuriã et doloſe:ut iĩdi recie uiolarent̃᷑ eoꝝ prinilegia:æ ideo poterant age re actione de dolo ut.l.i.ff.de dolo nel ad penam poterunt ageꝛe crimine ſtellionatus ut.ff. de crimi. ſtellio. l. pe. In glo. in fi. JYo. an. tener S. l. ꝙ iſte ſẽ tentie tenebant niſi fuiſſet enoꝛ expꝛeſſus in ſñia.:. niſi pꝛeceſſiſſet appellatio ut in. c.peꝛ tuas de ſen. excõi.nam hic papa mandar tin iſtas ſentẽtias ꝓfeꝛ ri:⁊ hoc dictum placet.qꝛ hic apeꝛte nõ cõſtat ꝙ fa ciãt in fꝛandẽ prinilegiatoꝝ. Itẽ qꝛ ñia iſia afficit ſubdiros non priuilegiatos licet ꝑ ↄnam et indire cte afficit priuilegiatos.¶ In glo fi. in fi. dic ur ẽ dixi ꝙ imo iſte ſententie tenebant qꝛ lare cõtra ſub ditos ⁊ eꝛꝛoꝛ non erat expꝛeſius in ſentẽtia:nec ob hoc dictũ glo. Jo.an. quia foꝝne nullns incidit in hanc ſentennam. uel abſolutio non fuit penita uł fõ te fuit deciſa ⁊ non poſita hic. Et inqnãtuʒ glo. po nir quatuoꝛ modos frandandi legẽ. dicit etiaʒ Jo. an. ꝙ qñʒ fit frans de nomine ad nomen uipnta ñ nalens electionem admiſtrare ut pꝛeains facit ſe in frandẽ iſtitui 2 oſtitnui iconomũ ut i.c. auaricie de elec. li. Vj.⁊? qð ibi nõ.⁊ in anc.ut nulli indicũ ĩ prĩ. Mnñʒ fit fraus ĩ pᷣn. de ipᷣe ad tpᷣs nit qꝛ ſnia fert᷑ õ maioꝛem:ſed pꝛoceſſus factus eſt contra minoꝛc.i. deniqʒ.ff. de mino. Quãdoqʒ fit de oco ad locum ut. l. fi. C. ſi mã. ita fue. alie. Er ſcias ꝙ bic ponunt opi.nunquid neniens ↄ ueꝛba nel etiam ↄ mentem nideat̃ uenire S legem. Jo. and. dicit ? bene ꝙ ant conſtat de mente legis.⁊ tunc ſeꝛnans ueꝛba ⁊ neni ens ) mentem cõmittit in legem. Si autem nõ cõ ſtat ð mente quia ſumus in dubio:iunc ueniens ʒ Vba dẽ uenire legẽ ut ꝓbat᷑ in.l.non aliteꝛ de le. .iij. æ in ꝛegula fi.de ꝛeg.inr.li.vVi.et ibi ꝓ dy. abb. O ◻ X£ p arte. Qui in habiin ⁊ tõſura ⁊ ceieris nit laici conuer — ſantur depꝛehenſi in maleficijs ſe ꝓ cleri cis non defendunt: iia cõmnniter ſũmatur Sed qꝛ habetr narios intellectus põt etiaʒ alijs modis ſum mari ⁊ ſic. Sola aſſumptio nel ꝛeaſſumptio tonſut poſt delictum cõmiſſam non facit delinanentem bẽ ri pꝛo clerico. Vel tenio ⁊ ſic. Si poſt clericatnʒ aſ tumptũ iĩmiſcnit ſe clericus enoꝛmitatibus et din in illis peꝛſenerauit dimiſſis habiiu ⁊? tonſura ⁊ in de licto depꝛehẽdit᷑ non poterit ſe defendeꝛe pꝛo cleri co quo minus puniat᷑ peꝛ ſeculaꝛem iudicem:et iſte intellectus eſt aliquãtulum periculoſus:ſed poteſt ꝓ cedeꝛe pᷣm nnam opi. de qua in. c. peꝛpendimus ðᷣ ſen. ex.⁊ ibi plene dicam an ſit neꝛa attingẽdo opi. 2 materiam diuiditur. In prima eniz parte ponitur querela. In ſecunda prouiſio. ſecũda ibi ne igitur. Calſus ⁊c. ¶ Nota primo ex tex. ꝙ ſola aſſũptio tonſure uel reaſſumptio non probat clericarum ma xime quando aſſumitur uel reaſſumitur pꝰ deprehẽ ſionem in delicto ſaluo tamen caſu.c.ſi iudex laicuſ de ſen.ex.li.vj.Ct nide quo ad nnum modum pro bandi clericatum. glo.nõ.in cle.preſenti de cenſi.q dicit ꝙ ſiquis incedens in hitu æ tonſura defendit ſe pꝛo cleꝛico ut non ſolnat gabellam:nec habet ꝓ bationem in pꝛõptu cũ ſii forenſis:tunc ſtatur inra mento ſuo qð nõ. ¶ Secundo nõ. indiceʒ ſecnlarẽ licite capere delinquentem repertum ſine habitu 2z tonſura:nec tenetur euʒ dimittere ex ſola reaſſump tione tonſuꝛe:qð tamen limita ut le.⁊ nõ.in.dicto c ſi iudex laicus. In glo.ij.in fi. Ex hac glo.colligũt᷑ due lec.ad tex.⁊ prima ur̃ hec:licʒ glo.loquatur ni mis generaliter ut tex. intellgatur de his qui in neri tate non erant clerici:ſed aſſumebant nel reaſſume bant tonſuram in fraudem:ut ſic poſſent effugere iuriſditionem laicorum.ſed diceres tu que erat rõ dubitandi:ex quo non pꝛobabant ſe clericos.ſo.ni debatur qð ſola delatio tonſuꝛe probaret clericatũ: ꝙ non eſt uerum ut ; dixi. fa lec. eſt ut intelligatur de his de quibus non conſtabat aliquo modo qð fuiſſent clerici puta quia aſſumpſerunt clericatum in pueritia z nunq; portarunt tonſuꝛam nel delataʒ de facili abiecerunt.nam ſi iſti deprehenduntur in delictis non pñt ſe pro clericis defendere:⁊ iſta lec. eſt nimis generalis æ nidetur obuiare.c.ſi iudex la icuſ preal. Jo. an. ſe remittit ad illud.c. ⁊ ſic nidetur nelle hoc.c.reducendum eſſe ad terminos illinſ ego pleniſſime dicam in dieto.c. perpendimus Boff. intelligit tex. de clericis in minoribus conſtitutis qᷓ tranſtuerunt ad militiam nel ad coningium: æ pro hoc facit quia hoc.c.eſt pars.c.ex parte ð cle.cõiu. = illud.c.loquituꝛ de clericis coniugatis.Et ſecun dum boc hec decreta.non eſſet hodie dubia per.c. nnicum de cle. coningatis li.vj.⁊ dic nit ibi de cleri co. tranſeunte ad militiam: dic ut dixi poſt Inno. in. c. i. de apoſta. Alij intelligunt hoc. c. ſimpliciter ĩ clericis in minoribus qui diu hiti ſunt pro laicis ut deprehẽſi ĩ maleficijs non pñt ſe pro clericis defen dere. Alia iura contraria loquũtur in clericis con ſtirutis in ſacris:ſed ſecundum h̊ hec decre. nimiſ re ſtringeret illa iura:unde mibi non plʒ:poſſet etiam intelligi in cleꝛico qui dimiſſo himu ⁊ tonſuꝛa diu im pailegiũ clericale dicã i. d.c.ꝑpẽdimꝰ. Mino põt intelligi in his qui allegabant ſe clericos ſed non ꝓ babant.unde ſi tex ponderetur in nulla ſui parte pᷣ ſupponit iſtos clericos nel uoluiſſe probare clerica tum:ſed ſolum nolebant ſe defendere pretextu ton ſure:et hec lec.uidetur multum applaudere litteꝛe. Bariſius 2 Bber ſpecula. inua⸗ nis ius ciuile legi non deber. Nrimo po nit pꝛobibitionis ꝛationem. Secundo pꝛohibitionẽ Teꝛtio penam contrafacienti imponit. ſcdᷣa ibi fir miteꝛ teꝛtia ibi æ qui. Caſus ꝛc. ¶ M pꝰ ex tex: wung — innmtsbast unt s cule no lechiin . os ape o ethin ie Sed anonepoblaſan ptms n ij janmncal il t ad ls loln lavu⸗ in lois donl c it lu cutli holtie Aloes poyai.Clume iode vionitais ine ai⸗ Grd ad ſtcnſer fanid deends domni⸗ di bwvet gane iperion ſanuti venit deſruenda d nioꝛem nügvic debent de gde per bar buir in.. nen ql ijcl t conino e⸗ Prim orpemmmmr ur Guunch r vns gue ni iſſo Lanmcfmmn gn cnmn ſocüſſenfane Ninl neres Hheſf⸗ fins eensl Nre tucnceisn adrrin Ploanen vdi Ponitälas o Umnſinseqna opini⸗ gren übenfgalan nenn pneguaf aͤde . a ceſieo ab onnb —–R Pcein ſonn ſele henis . Mpeno⸗gr e hpo /an Nueenbiihn n , inmniig timaunihmb at⸗ lin aſbus nule gn heen Nrſdl r 3 AAdi e ilinlicie; ri intimmi 1 it ergn nuen fonihfmn rgenmnine N a.ſo. te 19 Au nuinſi de d ing ans prnien en Aannnttu un nticnin bmrle cie ſoni eprobanercheniati. le et Nk inteligemr Nicno mod e Gnderen Acncanen RWrNNN n ſi dercenernrnr ig ſes Ceſenderern ſaſe. nr obniare ct wcert 1adilvd ceſetidonr eus rmivo ſille 0 penimne Vof. Vrins olſims 4 nugiumet gro eraned ce co. onings Cr ſun Idodie cba dart. e dedr bide ei enrdin pot Inn. Gor ot inhleiei Pbin ſontrohics ileo cans n Nlünr in mzenr it im nil in inrmntud n nas lne im:. Mio pot cericos ſes von gnola toidarne ſerodare den nere pratenn Pplandele lin Pniſtst Uldeng les N fmofe De. prinileglijs: ꝙ leges famulantuꝛ canonibus. Ex quo infertur: ꝙ ſcia canonica pꝛefeꝛenda eſt legali ? ſic in homi nibus latis.nam reſpectu ſubiecti iſta nobilioꝛ:⁊? iõ leges dicuntur famnlaꝛi canonibus:qꝛ in multis vʒ in concernentibus animam ſubijciuntuꝛ canonibꝰ: uelit nolit ĩperatoꝛ ut in auẽ. de ecel.ti.in pꝛi. Item qꝛ recipiunt᷑ leges in ſubſidiũ in foꝛo canonico iĩi. c. .i.de no.op.nun. Et ideo hoſti. ĩducit ſam 3 deci dentes dubig per iuꝛa legalia: ubi canones ſunt ex pꝛeſſi. Secando nõ. caſum in quo papa hʒ inriſ ditionẽ in laicos nʒ ut pꝛohibeat eos andire inra et hoc in fanoꝛẽ ſacꝛe ſcie.Cõpellit ergo eccleſia quan doqʒ laicos ad bonum qð occaſionaliter pꝛonuenit ex ſtatuto ſuo. Itẽ nõ. ꝙ ins ciuile nõ poteſt recipi in multis locis:⁊ enumerat hic hoſt.loca in quibus ius ciuile nõ recipit᷑:⁊ ſõge plura ſunt loca int᷑ xpᷣia nos que nõ ꝛecipiunt leges ciniles q; que ꝛecipiunt. Sed canones obſeruant᷑ per torum mundum inrer xpᷣianos nt in.c.i.de conſti ĩmo non nalet ſtarntum epᷣi ↄ canones:ut in.c.qð ſupeꝛ his de ma. ⁊ obe. ſed õ leges ualent ſtatuta laicoꝛum ut in. l. ex h̊ inꝛe 2 in.l.oẽs popnli de inſti æ inre.Et an laici poſſint in totũ recedez a diſpoſi lhe legali: dic ut pleñ nõ. in .d.l.oẽs populi. luns nõ. quem puniri qnqʒ ratione nicinitatis ſine culpa concoꝛdat.c.clerici de exceſ. pꝛela ¶ Et facit iſte tex. ad q. illam de duobus fꝛatꝛibꝰ habetibus domũ nel tuꝛrim cõem quoꝛum alt᷑ habet paꝛtẽ/ſuperioꝛc: alteꝛ infeꝛioꝛem: 2? ratiõe ſtatuti nenit deſtrnenda domꝰ habẽtis paꝛtem inte rioꝛem nũquid debeat deſtrui tota domus: de qua goe per bar. bꝛix.in.q.uenerabili.xliij. nõ. gl. de pe. di.ij.c.ſed æ continno.⁊æ ponit Jo.an. bic tꝛes opi. PDrima ut peꝛmutetur pars infeꝛioꝛ cũ ſuperioꝛi. Secunda ut paꝛs que nenit deſtꝛuenda redimatnzꝛ a fiſco. Teꝛtia ut deſtꝛiuatuꝛ tota domꝰ. Sed poſſea agat᷑ contra ſociũ ſeu fꝛatꝛẽ qui dedit cãm damno. ar. in.l.ſi meꝛces.S. culpe.ff.ſoca. uiðᷣ per archi. i.c. felicis. de penis.li.vi.æ peꝛ Jo. an. in addi ſupeꝛ ꝛu bꝛica de penis:⁊ peꝛ bar. in. l. hactenus. ff de aqua plu.aꝛcen. nbi ponit alias opi ¶ Et inter ceieras eſt una ſatis equa opinio que mibi placet nt ↄmuretuꝛ illa pena in aliam ar. eoꝛum que n.1 bidato. F. pena gꝛanioꝛ. ff. de his qui nõ. infa. ¶ In gl. ij. ibi ⁊ licet de facto ab omnibus non ſeꝛuetnꝛ æc̃. Mõ.glo.ſentit enim ꝙ de inꝛe nullus eſt exemptus a inꝛiſditione ipeꝛatoꝛis ⁊ ꝙ fꝛancigene de iure ſub ijciuntur imperio:de quo iamẽ dic ur le.⁊ nõ.in.c. per ueneꝛabilem qui fi.ſint legi.? de hiſpanis nun quid ſubiſciuntuꝛ impeꝛio. uide bo. gl.in. c. adrianꝰ lxiij. di.æ in quibns caſibus nalent ſtamta laicorum 5 leges nõ. in. d.l.oẽs populi.æ.ff. de pac.l.ins pu blicum. ¶ In glo. fl. in fi. dic ꝙ Hrium intelligit q⸗ ad deũ.nam ⁊ ſi mulier coꝛrũpatuꝛ in nita quo ad caꝛnẽ ex quo mens remanet incoꝛꝛupta quo ad deñ non infamatuꝛ æ nide quod nõ. glo. in. c. tolleꝛabili hic alle. xtꝛa glo.quero que loca dicantur vuici na.ſo.que ſunt.j.duas dictas ar.in.c. nonnulli de reſcrip.uel ſtandum eſt conſuetudini ſen comuni in terpꝛetationi:ſed nbi non conſtat recuꝛrendum eſt ad arbitꝛium indicis m doc. aꝛgum.c.de cauſis de offici. dele.æ ibi nide. Aabas. Bia Innouatio pꝛiuilegij ius nouuʒ non inducit ſed netus conſeꝛuat ECaſus cc. 5. p ex tex. q; per ĩnoua tionem priuilegij ius de nono nõ acquirituꝛ: quod pꝛocedit qñ pꝛimũ pꝛiuilegiũ extar:ſecus autem ubi fuiſſet ſublatũ 2 reuocatũ:qꝛ tunc ſi papa innonaꝛet illud pꝛiuilegium bene ius confeꝛretuꝛ de nouo: ſed intellige hoc.c.quãdo pꝛiuilegiũ extans inſinuatur .i.aſſcribitur pꝛopter nimiam uetuſtatem uel pꝛopt᷑ aliam cauſam nt ſic faciat fidem tanquam originale 7 de ſolemnitare adhibenda in bac inouotione dicẽ dum ut nõ.i.c.fi. de fi inſtru.⸗ in. c.albericus ⁊ ĩ.c. ſignificauit de teſti. ¶In glo fi. in fi. dic ꝙ ibi in teruenit auctas ſuperioris hoc intendentis. Sʒ hic nos ſoquimur i dubio quãdo ſuꝑior ſimplicit̃ facit innouari inſtrumentuʒ nel priuilegium:tũc.n.nõ ĩtẽ dit ius de nouo conferre ſed antiquum conſernare ne pereat ob defectũ probationum de quo i.c.cum dilecta de confirma uti. nel inniti. et i. c ex parie ab batiſſe. S. eo. Micolaus abbas. hi 8. Pꝛinilegiati nt ubiqʒ polſ ſint cum altari niatico cele brare hoc poſſunt ſine licentia prelatorũ. pꝛimo ponit exordium et facti nar:ationem. Secun do orouidet et rationem ꝛeddit ibi cũ ãt Eaſ us 7c. j.pꝰ ex tex. ꝙ line pꝛiuilegio non eſt licunʒ ce lebrare in ſoco non conſecꝛato etiam cum altaꝛi ni atico.i.portatili quo frequenter niuntur clerici quã do celebrant in alrari nõ conſecrato nt in iſtis oꝛa torijs et capelis dominoꝛum ad idem. c. nnicniqʒ et. c. clericos de conſe.di.i. ¶ Hõ. fo q; indulgen tia et prinilegium principis debent ita interpꝛets ri ut aliquid de nono conferant: et ad hoc quotidie al legatur iſte tex. Idem dicendum in ſtatutis ur ſi ſo quantur in terminis iuris communis fiat interpꝛera tio ut aliquid operentur: et ita nõ. Har. in. l. iiij. F. pretoꝛ ait. ff.de dam. infec. et Inno. in. c. cauſan: S ꝛeſcꝛip. C Sʒ quero nunquid epiſcopus poſſit hoc priuilegium concedeꝛe. ſunt opi.communiteꝛ tenet ut in ſua dioceſi poſſit nt hic ibi ſine qua id prela tis annuentibus et facit. c. cleꝛicus er. c.unicniqʒ pꝛe al.ſed in toto orbe ſolus papa concedere poteſt:et ita intelligltur iſte tex. et ſic intellige.c.fi.eo.ii.li.Vi. nbi epiſcopi habent priuilegium a iure ut poſſint in tranſitu celebꝛare cum altaꝛi niatico. Alij. ergo nõ pñi uti altari uiatico niſi habeant pꝛiuilegiũ a papa aut licentiã a dioceſano: 2 ita intellige. c. cõcedimus de conſe. di i. ed queꝛo hodie nunquid iſti fia tres habeant pꝛiuilegium Moc. tacite innũt ꝙ non nam olim fuit eis h conceſſum:qꝛ non habebãt ita eccleſias cõſecratas ſicut hodie habẽt:ſed habebãt quedã oꝛatoꝛia nõ cõſecꝛata:ſed puto ꝙ ubi hodie etiã facto accideꝛit ꝙ haberent aliqua loca non con ſecꝛata ꝙ fꝛatꝛes ad illa accedentes oſſint uri H pꝛi uilegio:qꝛ ſubeſt ratio priieg. ( Bed 3, hoc. c. oppo.de.c.paſtoꝛalis.S. eo. ubi religioſi pꝛiuilegiati ut poſſint capellas ſuas in uſus pꝛopꝛios conueꝛteꝛe nequeunt pꝛopꝛia auctoꝛitate poſſeſſionẽ appꝛehen dere: ſed debent requirere licentiam oꝛdinaꝛij pꝛo XxX 3 ¶ Be priuſlegijs: s illaꝝ tenaꝝ ⁊ ſine prinilegio moniales nõ ꝛeduxiſſẽt ad cultuꝛã: ? ſic papa de facili concedit tale priulle gium:quia non intendit in gꝛaue pꝛeindiciuʒ alioꝶ* ſed ex quo tene eꝛant ꝛedacte ad culturaʒ 2 decime erãt ſolute ex eis ante iperꝛationẽ priuilegij gꝛaue pꝛeiudiciũ infeꝛĩ poſſeſſori de quo nõ ẽ pſumendũ ar. in. c. ſuꝑ eo. de ofſicio dele. z. l.ij. F. ſiquis a pri cipe. ff. ne quid in loco publi.æ hoc teneas: licet In no. uideat᷑ idem ſentire in alijs decimis ? pꝛo prio dicto facit. c. cum olim eo. ubi ualei prinilegium conceſſum monaſterio non facta menuõe de epo z lic de poſſeſſoꝛe.¶ Sed pꝛo declaratione tex.que ritur qnid ſi papa eximit monaſteriũ cum capells ſnis æ aliqua iſtaꝝ capellaꝝ poſſidetur a teꝛtio: nũ quid priuilegium pꝛeiudicet poſſeſſori. Inno. pꝛio vꝛ faceꝛe dꝛiaʒ ntrum capelle ſint expꝛeſſe nel ne. ſz poſtea uideĩ ĩdiſticte teneꝛe ꝙ nõ piudicat poſſeſſo ri:qꝛ foꝛe ſi papa ſciniſſet poſſeſſionẽ alterins nõ dediſſet priuilegium. ⸗ priuilegiũ debet intelligi ut nõ pꝛeiudicet enoꝛmiteꝛ iuri alterius: ⁊ intellige pꝛe dicra ? tex. ut ad impediendu m nires prinilegij ſuf ficiat ſola poſſeſſio iuſta tantũ:licet ꝓprietas nõ 9 currat cum poſſeſſione ut cõiteꝛ ne et bñ ⁊ glo.in. c.ij.de dccimis li.Vi. ¶ uid autez ſi papa concedit priuilegium boc modo eximimus ia le monaſterium ⁊z capellas ſuas quas ꝓprijs noca bulis duximus exprimendas ⁊c̃. nunquid peꝛ h ꝙ capelle nominatim aſſeruntur ee monaſterij ? prin cipaliteꝛ pꝛobentur eẽ monaſterij. Innocẽ. dicit H ꝙ non:quia papa peꝛ hoc non intendit donare ca dis põt inrelligi de terris que nundum ſũt redacie ad culturam in quibus nullũ uel modicũ preiudiciũ inferrur alteri:non ergo dʒ intelligi de t᷑ris redactis ad culturam tpᷣe priuilegij: qꝛ iferret grane preindi cium tertio cũ ius eſſet ſibi queſuuʒ de pnti.nã poſ ſeſſio conſideꝛatuꝛ ꝓpter pꝛeiudiciũ ꝙ infeꝛtuꝛ ttio. Sed certe ideʒ eſt preiud ciũ ex quo terꝛe ſunt ꝛeda cte ad cultuꝛam: æ oĩo dʒ acquiri poſſeſſio.nec ob. iſta lea que facit mentionem de poſſeſſione:⁊ ſic ac cidit-de facto. Abbas. rum niſi ſe ad eos in to tuʒ tranſtulerint ad epiſcopalia iura tenen tur hoc dicit comanis diuiſio. fa ibi uerũ caſus ⁊c̃. C Mãõ primo ex tex. ꝙ iſti pleno iur̃ non oblati.i. qui ſe æ ſua nõ dedicanerunt non gaudent prinile gio illorum in quorum fraternitate ſunt recepti niſi in caſibus iure expreſſis:⁊ ita ſolue cõtrariũ qð poſ ſet formari de.c.ut priuilegia õ eo. atr er b 2 ex tex. infertur ꝙ iſte mantellate que plurime ſunt ĩ bac ciuitate nili expreſſe in ſpe habeant priuilegium nõ eximuntur a iuriſditione ordinaria: unde tenentur ſoluere oĩa iura paꝛochialia z epiſcopalia:⁊ ſi dece dunt ſine electione ſepulture debent ſepeliri in ec cleſijs parochialium et ſepulchꝛo maiorum u dixi in. c. ut õ fi. ibi et miles ſoluitur duplicit᷑.⁊ põt teꝛtio mõ ſolui ʒ Jo. and. ꝙ. l. ex eo alleg. in glo. loquitur de nõ milue qͥ erat aſcribẽdus ĩ numeꝛo miluũ:qui anteꝙ; aſcripatur non gaudet priuilegio militum: ſicut dicimus de B 1 d am. Confꝛatꝛes prinilegiato ſan abn ſolutis. multa bic ⁊ ibi dicũt doc.ſed bꝛeniteꝛ capiẽ pellas monaſterio ſed capellas ſuas eximere: x ideo HM lini do duas ſolutiões dic ꝙ iſtud priuilegium fniſſet h̊ oportet ꝙ probetur ꝙ ſint ſue. idem Jo. an. bic ſo luuge inutile ſi habuiſſent ꝛequirere licentiam oꝛdinarij: pro quo alegat c.ſi gratioſe ĩ fi.de reſcrip.li.vVj.qð a quia ſola licẽtia pape ſufficeꝛet. ſed ibi prinilegium bñ facit:æ nõ perpetuo hoc dẽʒ ⁊ ſepe dubitaui ⁊ ui . non eꝛat inutile quia iam eꝛat tranſlatum ius nuigo di mauita conſilia hĩc inde pro ?æ S: nec allegabatur mideuin 2c priuilegij:ſed ꝛeſtabat poſſeſſio que non debebat dez hoc Inno. æ Jo. an. ? puto boc dẽm limitãduzʒ . pino ont⸗ appꝛehẽdi ſine licentia oꝛdinarij. Vel fo bic non niſi priullegium eſſet conceſſum hoc modo momnꝓ toti 6 agebatur de gꝛaui pꝛeindicio ſed ibi ſic:quia ibi ꝑ prio: quia tunc exquo papa intentionẽ ſuam fundar . ,plern lonc, illaʒ cõceſſionem priuabatur pꝛoprio pꝛelato ecchia ſuper illa aſſertione ꝙ capelle ſũt monaſterij: ꝓbãt id ns⸗ ſche 2 diminuebatr᷑ hoſpitalitas: æ prinilegium illud poin monaſterij eſſe niſi pꝛobetuꝛ Zꝛium ut in ſimili nolu cnperd abice 1 it elſe ſurrepticiũ:⁊ lõ debuit requiꝛeꝛe oꝛdinarij li it Lapus in cle.ſis de proba.naʒ qñ ad inſtantiam bene vr i nifrn centiam. Abbas. alicuius conceditur tale priuilegiuʒ nidẽtur illa uer lonſcleih ſaor N Bdum Priuilegium de decimiſ ba narratiua ⁊ de facto alterins que non prebant Aum ſo . . * noualium non ſoluendis ut in.c.ſi papa de priuile.li.vj.ſed qnñ pꝛoprio mo 2ſirülbugiune t non cõpꝛehendit decimas tẽpoꝛe priuile tu ur̃ papa ex certa ſcia aſſerere illas capellas eſſe ni gpo aig e gi impetrati poſſeſſas ab alijs niſi de poſſeſſiõe al monaſterij: qd nõ.¶ Vltimo queritur quid ſi tippe gvel nocjnnhe terius in prinilegio fiat mentio. In prima ponitur impetrati priuilegij iſia loca fuiſſent redacta ad cul 1go feinfuin facti narratio. In fa deciſio. fa ibi de conſilio Ca turam:ſi decima adhuc non eſſet ſoluta:æ ſic nemo isin eincenlon ſus ⁊c̃. 6. p ex tex. ꝙ prinilegium nen faciẽs adhbuc eẽt in poſſeſſione an naleret prinileginum ſim Gicmue itu, ae ani mentionèé de poſſeſſione alterius nõ pꝛeiudicat pol pliciter conceſſum. Inno. tãdẽ inclinat in ſiã ꝙ na achue ru cſa n⸗ ſeſſori qðᷣ intellige quãdo impetꝛat᷑ ſuꝑ decimis no leat: qꝛ ſola poſſeſſio alterius ipedit uires priuilegij zoo o h NManier nalium: ſecus dicit Moatius ubi priuilegium eſſet 2= non decimas deberi cum Nave Eardaiie ſem cnmninſmni poſt ti impetratum ſimpliciteꝛ ſuꝑ decimis. quia tunc nale per eſſe debitas:⁊ idem ſequituno. and. ⁊ coiĩter gt le emeni iuie ret non facta mẽtione de poſſeſſiõe alterius: et põt doc.diſputatiue tenent totum oppoſitum:qꝛ puilegi Gdanratoiu poſe⸗ eẽ 25 dineꝛſiratis. nã decie ab aliquo poſſidentur un um iuri alterius preiudiciale dʒ ſtricte intelligi ⁊ in Uen punbls elcheni de cõcedédo papa priuilegium uoluit deꝛogaꝛe pol eo caſu ubi minus afſeratur preindiciũ ut in.c. cum õ ſeſſoribus:quare tacite facit mentionẽ de poſſeſſio capella ⁊ in.c.qm intentionis ᷓ eo.æ per Inno.in. 4 Rdun leſe ne. ſecus eſt in decimis noualiũ: quia priuilegiuʒ po c. cum dilectus de dona. pʒ in. c. ſuper eo. de offi. de Nan Töivdirs teſt itelligi de tris que adhuc non ſũt ꝛedacie ad cul leg. in.l.ij. S.ſiqs a principe.ff. ne qͥd i loco pub. leſſa N ri turam:? ſic potert eſſe ꝙ nullus hebat pe ſicſtienẽ ſed iſtud priuilegium de decimis noualinʒ nõ ſolnẽ uaran ne 4 4 ¶mmmmime an unincten openeri qr funan a Uirccercöveltad purgan Obi ſepungan ſconens⸗ biſiaute ler iunca pꝛina go. ber ſen hobilis aſi⸗ E nobliar quo a honi imns /vtiiugeſihni⸗ Nincpunm r n . nogenn W S ee dns vez ttihtitnn 4 derdi nannne ſa eeſenig nerſeen leienge, W enande in onong ſnksnd e Minlimin ſiigu Biult uins oiig uſeit ec ns in mn Ho. n 2 coirer opoſtumanuiegt ilar intligrin Wencaäint N tda Zinonn. Gin cſher ed ecnſd Nhe ſneqdi eo dd. kunnss noveſin bori Ove nundonn ſür tectne li vc nodũ preudi Inclice tns richans nilanigrue ouucdi eſimj d ſti po cicug ifemiio. GO rnſuſe gin oncio e d. nde hoſtchenen ieu Bobn. Coriunes pilſegend un niſ ed roln i⸗ ANeplcopiin , inn ſo.i biniayl⸗ igew inm/ l. tor nuſ mi in iſl nii lor inaltl po⸗ o. ebae gve Surmneonibe ſalegiorn v ehriodepie beant de mem mm ¶ De prinilegijs. ſcholaribus qui nõ gandent pꝛiuilegio ſcholarium quouſqʒ deſcribantur in matꝛicnla:ſed.l. contraria loquit᷑ de milite qui traſfert᷑ ad aliũ numeꝝ qni gau det pꝛiuilegio I nõ ſit deſcriptus i illo numero. ratian, Quo ad pri 2. nſultationi. nilegium ꝛeten tionis decime:ſemel nonale ſemper eſt no ualle.h.d.pꝛimo ponit dictum. fo rationẽ. fa ibi cũ aliaſ. Caſus ⁊c̃. 6. pꝛio ex tex. ibi quo ad imn nitatẽ ⁊c̃.ꝙ terꝛa ſemel redacta ad culturã nõ debet ſemper dici noualis ſed quo ad imunitatẽ decimaxꝝ bene ut patet ibi quo ad imunitatẽ ⁊c. quemadmo dum ſolet appellari ſponſa infra annũ. Et poſiea ñ appellatur ſponſa ut nõ.xxxv.q.viij.c.i.⁊ in nino 2 ſimilibus:ita dicendũ eſt in iſtis terꝛs:facit ad ſia tutũ quo cauet̃ ꝙ de terris nonalibus non ſolnat gabella ꝙ nõ dʒ in perpetuũ intelligi terra noualiſ. Wn glo. fi. in fi. intelligit ergo glo.de expenſis fa ctis in reducendo terrã ad culiuram: ut puta expen di centũ ⁊z ifra decẽ annos ꝑcepi quiquaginta: nnðᷣ ſi adhuc terꝛa eſſer noualis ſo lneꝛei de pꝛopꝛio. Sʒ B rõ nõ plʒ Jo. an. qꝛ ex nouẽ ꝑnbꝰ quas eſſent re cepturi in futurũ poſſet recuperare expẽſas:⁊ ita in telligit illſe ð expenſiſ faciis pꝛo obiinẽdo pᷣmilegio. Ded certe ẽt rõ ſua poſſet impugnaꝛi:qꝛ ex illis no⸗ uem paꝛtibus percipiendis in futurũ poſſet recupe rare expenſas factas in pꝛinilegio. Er ideo dicendũ eſt ꝙ tex. habuit reſpeciũ ad id qð contingere põt. Itẽ iſta vꝛ rõ ip nſſiua æ non finalis: æ ideo ueram rationẽ puto:qꝛ pᷣnilegia debet eſſe ꝑpetua: ⁊ ideo ſemper debent cenſeri iure noualis. Abbas. ¶ De purgatione canonica. Gica. (Suoꝛauſan eſt de uaꝛijs delictis tã pꝛelatoꝝ qᷓ; ſubditoꝝ: nerũ qꝛ ifamati ex delicto qui cõuici non pnt debet cõpelli ad purgationẽ:iõ ſubijcit᷑ h ſeica. Obili g. Infamatus fide di gnus per inꝛamentũ ſe puꝛgat:alias ſecus ⁊? cenſetur nõ idoneus enoꝛmit᷑ peccanſ b. d. ? fa ibi ſi aute.caſus ⁊c̃. ota pꝛio ex tex.iuncta pꝛima glo.ꝙ nõ quiſqʒ ingenuus.i.li ber natuſ eſt nobillis ẽt ſi uirtuoſe nixeꝛit:⁊ intellige de nobilitate quo ad homines mundi ſᷣm quam di cimus ꝙ nobilitas eſt quedaʒ qualitas illata per ha bentẽ pꝛincipatum per quam cognoſcituꝛ ⁊ diſceꝛni muꝛ inteꝛ plebeios de qua plene peꝛ baꝛ.in.l.i C. de digni.li.xij. Ded apud deũ ſũma nobilitas eſt claꝛũ eſſe uirtuibus.xl. di. c.nõ loca ⁊.c.ante omnia.?.cC. pe. S. ð pben. z. Vi. di. c. nunqᷓ z. c. naſci. ¶ Scdᷣo nõ. ꝙ oliʒ cãe cꝛiales tꝛactabat᷑ in ſynodo tam epali ꝙ aꝛchiepᷣali.vi.q.iij.c.ſcuote ⁊.c.ſe. Bora er tio ꝙ enoꝛmiteꝛ peccans peꝛdit cõmoduʒ ingenuita tis. nã nõ pꝛeſumituꝛ de eo ſicut de quolibet ĩgenno imo tꝛactatuꝛ ut ſeꝛuus:⁊ ſic nõ.ꝙ gꝛaniteꝛ peccãs 2 peꝛſeueꝛãs in peccato non pꝛeſumituꝛ neꝛum dice re etiam peꝛ iuꝛamentum. ¶ Sʒ queꝛo qꝛ ſia dicit ꝙ ſi ſynodus ſciueꝛit iſtũ eſſe fidelem ⁊c. quid ſi ne ſciat. ſo. d reputare eum fidelem.i.iuſtuʒ et bone ſa me:qꝛ quilibet pꝛeſumitur bonus ut in.c.fi.de pꝛe ſũp. n glo.i. in fi. iſte intellectus gl.nõ plʒ hoſt. unde exponit ipſe uel pro.i.ut ſit ſenſus.nobilis ho mo.i.ingenuus ut ſic quilibet ingenuus appelletuꝛ nobilis largo modo.nel exponatur nel pro et ſicut et quãdoqʒ fit ut.l.ſepe.ff. ðᷣ uer. ſig. et hoc iõ qꝛ ſʒ lec. glo.ita purgaret ſe nobilis ſicut ignobilis:cum tm deberet eſſe differentia:ſed hoc totuʒ arbitrarinʒ eſt. uñ numerus hic taxatus nõ ẽ ð̊ neceſſitate ſeꝛuꝗ dus. unde hodie numeruſ compurgatorum eſt aꝛbi trarius et taxatur ᷣm qualiratem perſone æ quanii tatem delicti ue infamie.ij q.v. oĩbus 2. c ad liberã dum de indeis facit.c.quotiẽs.j.eo. ¶ In gl. i. V. furto ĩ fi.nõ.bene gl.iuncto tex. ꝙ quilibet ifamatꝰ ꝛepellituꝛ a preſtatione iuramẽti quatenus tendit ad commodum propriuʒ: qꝛ preſumptio ẽ ꝙ deieraret ex quo alias ẽ nilis perſona. Et idem poteſt dici de infamia facti. nã talis uilis eſt ad hoc quod le. æ nõ. in. c.lʒ de proba nec ob.iſte tex.iuncta glo.prececẽ ti:qꝛ iſtud iuramẽtũ non ẽ omnino ad commodem propriũ:ſed eſt inꝛamentum oneꝛis.Cõclude g ꝙ; aut quiſ eſt infamatus infamia facti aut infamia iu ris.pꝰ caſu admutitur ad ſe purgandũ cũ inꝛam cto nt hic et.c.quotiens.j.eo.ſed non dʒ admuti ad iu randum in pꝛeiudiciuʒ alterius ut in. d.c.qʒ facit.l.ĩ. bonefidei et quod ibi nõ C. de inreiu. Si vcro ceſt infamatus infamia inriſ et tunc non puꝛgat ſe cũ iu ramẽto nec ẽt admittitur i preiudiciũ altins ut ĩ. c. teſtimoniũ de teſti. et de infamia fci æ ð iſfamia inꝛis nide tex. cnm glo.iij.q.vVij.ꝗ. poꝛro. ¶ In gl. fi. bi ſicut propt᷑ monachatũ ⁊c̃.nõ.gl.æ idẽ nõ.i c.fi.de ſtaru religi.et põt e ratio qꝛ ut.S.dixi nobiluias eſt q̃dã qliraſ illata ꝑ habentem pꝛicipatũ ꝑ quã dʒ diſti guiiinter alios plebeios. Sʒ ex qꝰ qͥs intrat ꝛeligio nem debet nna cũ alijs equaliteꝛ niueꝛe ⁊ ſine deletu ꝑſonarũ ſũt oẽs equalit᷑ tractãdi ꝑ ſuperiorẽ.⁊ nõ gl. qꝛ facit ad ſtamntum qno in ſucceſſionibus ⁊ aljs fit mentio ð nobilibus ut nõ extẽdatur ad alios no biles qui intrarũt religionẽ. Et ĩ fi. gl. unit gꝗ gl. ꝙ ſeruꝰ libeꝛtus nel aliteꝛ crioſus ĩfamarꝰ de cꝛie dʒ ſe purgaꝛe ad arbitrũ ſuperioꝛũ aliter ꝙ; per iuramen tũ: ⁊æ ſatis plʒʒy hec opinio. Quidã intelligũt ur Am. ꝙ debet ſe purgare toꝛmẽto.i.ꝙ dʒ ſe ſubijcere toꝛ inre. Et h̊ nõ. ꝙ de iure canonico infamatus: alias fide dignus pꝛopteꝛ ſolã ifamiã non ſubijcit᷑ roꝛinꝛe ſz dʒ ſe puꝛgaꝛe cũ iuramto ⁊ alijs ↄpurgatoꝛibꝰ:ſe cus ĩ alio crioſo uł ᷣno nel liberto:⁊= h̊ vr̃ nelle rotꝰ tractatus hꝰ ti quid aũt de inre ciuili:unide bar. in.:. de mioꝛe. S. toꝛmẽta. ff. de qſtioni. Abbas. J qui 8 Suſpectus qui tiio moni *tus ſe non coꝛrigit cũ poſ ſit ab officio ſuſpenditur. h. d. nł ſic ĩifama ius tio monitus ſe non corrigẽs uſqʒ ad purgatio nem ab offitio ſuſpendituꝛ. h. d. caus zc. on⸗ ex tex. ꝙ z ſuſpectum põt epᷣs inqᷣrere ⁊ dʒ priuſ in ꝗrere de infamia ꝙᷓ; de neritare cris it in. c. qualiter 7 qũ.ij.?.c.cum oporteat de accu.⁊=. c.i.eo.ti.li.Vj. ecundo nõ. ꝙ apparente accnſato? non dʒ in dici purgatõ ifamato: qꝛ iſta purgatio ẽ ſubſidiaria X 4 ¶e parga. eane F. qu cꝛimẽ aliteꝛ ꝓbari nõ põt: ceſſat eꝛgo rõ adue niẽre accuſaroꝛe. enno nõ. ꝙ illud dicitur fieꝛi ſeoꝛſuʒ: qð fit excluſis oibus teſtibus qð facit ad ſia tutum. e nõ ꝙ id qð fit coꝛam dquobus ut tri bus nõ dicit᷑ fieꝛi in pnblico.¶ Altimo nõ ꝙ inſa matus poreꝛit ſuſpẽdi donec ſe purganeꝛit: de qno iñ dicendũ ut nõ. in. c. iteꝛ. j. eo. ? uide qð nõ. Jo. an. in. c.i.de accnſa.li.Vi.⁊ uide glo.opti.ij.q.iiij.in c.pᷣſbyteꝛ ſi. ¶ In glo. in vV. xpianitatis uł ſʒ doc. expone bãnum xpianitatis.i. ſub pena excõicatiõis quia excõicatio eſt pena a cõione hominũ a cõione xpianoꝛuʒ nut bis de excep.⁊ eſt uulgare cuiuſ dam loci. n glo. emẽdaneꝛit in fi. nõ glo.iũcto tex. qualiteꝛ quis debeat infamiam facti purgare:qꝛ debet deſiſteꝛe ab illis opeꝛibus ex quibus oꝛitur in famia ⁊ inheꝛeꝛe uirtutibus.nã ↄꝛia ↄꝛijs curani de pe. di.ij.c.i.⁊ ꝑ hᷣ intellige iſtuʒ tex. in delicto ſucceſ ſiuo nut ẽt itelligit Jo. an. nutputa tencbar m plieꝛem ſuſpectaʒ in domo uel cõneꝛſabatur in loco minus honeſto. Talis eꝛgo põt emẽdare ⁊ coꝛrigeꝛe hane infamiã. ſ. abſtinẽdo. Et iõ hic ꝛequirunt᷑ admoniti ones ante ſuſpẽſionẽ:ſecus ſi deliciũ fuiſſet me men taneum: utputa eſt infamatus ꝙ occidit ſempꝛoniũ uel ↄmiſit ſimoniã cõfeꝛẽdo talẽ eccleſiã. nem hec ĩ famia nõ põt de facili purgari ꝑ ifafniã. vn bᷣ caſu non ſunt neceſſarie admonitiões ð quibus ĩ tex. qꝛ fruſtra fierent cũ nõ poſſu hoc emẽdare:iũc.n.ſine iſtis admonitis põt ꝓcedi ad purgationem uel ad ſuſpenſionẽ ꝓut dẽ in. c.inteꝛ ⁊ in.c.quotiẽs.j.eo. Et adueꝛte qꝛ ſuſpẽſio ab officio non dʒ ſem ꝑ ſieri an pᷣſtitã purgationẽ:ſeu dʒ itelligi tex.qn delictum eſt enoꝛme nel ſcãdalũ iminet ui in.c.inteꝛ.j.eo.in dic ut ibi.uel qñ purgadus eſſet negligẽs ĩ pᷣſianda dursnone G Sn glo. fi. in fi.? uide qðᷣ nõ. Inn. in.c.cũ.p.j.eo.⁊ bonã glo.i.c.pꝛeſbiteꝛ ſi.ij.q.iiij. Et cõclude ꝙ exñte infamia 2 aliquẽ põt index ſiłᷣ ſtatueꝛe teꝛminũ accuſare noletibus ⁊ nullo compa rẽte põt inquirere ex officio.ſed dic ꝙ non eſſet ne ceſſariũ nec ntile ut nõ glo.i.c.qᷓiteꝛ ⁊ q.ij.de ac cn. ?2 ibi plene dixi licʒ alind ſenniat glo. in. c. inteꝛ. 7. eo. ⁊ in. c.pᷣſbitcꝛ ſi.pal. Si ueꝛo non nult ſtatueꝛe hũc teꝛminũ.⁊ tunc aut infamatꝰ ẽ ſuꝑ actn ſucceſſi no.æ tunc debẽt fieri admonitiões de quibꝰ in tex. Si aũt ẽ ſuꝑ actu momẽtaneo tũc nõ ſũt neceſſarie iſte admonitiones ur S dixi:ſed ſuꝑioꝛ põt indiceꝛe purgationẽ ⁊ deficientẽ in ea punire ut conuicim de quo dic nt plene dixi in. c. accedens de accuſa.ᷣ nerũ niſi deliciũ ſit enoꝛme uel ſcãdalũ ſit ĩ populo: tũc eim a prin.põt ſuſpẽdi donec ſe purgauerit:⁊ ſi pꝛcſtitit purgationẽ tollet̃ ſuſpenſio et abſoluetur ut in. e. er tuax.j.e.ſi aũt defecerit punietur ſʒ modũ agẽdi iuxta ea que dixi dcend⸗ Aonae⸗ ꝛeue eſt: 2 poteſt ſic Oniales.men fm imehiecin gl. Murgario indicenda eſt regulaꝛibus ſᷣm tenoꝛc regule. b. d. uel alit᷑ fm a iũ ĩtelleciũ. et rlarel purgãt ſe de delicto fm rlam canonic. b. d. Et qui libet intellectus eſt bonꝰ i ſe. nã regulaꝛes iudicãtnx nõ ſolũ ſm regulam ſed ẽt fin canones ut in. c. fi. ð ſiau regu. Caſus c. ¶ Mota pꝛimo ex tex. ibi t 8. 2– tegi non noluerint ⁊c. ꝙ ceſſat purgatio ubi delictũ purgari põt nt in. c.cum dilectus.j.e.⁊=.c.ad noſtrã 8. de proba. ¶ In glo. fi. et intellige dupliciteꝛ pro nt dixi in ſummario ut intelligat᷑ p de tenore ꝓpᷣo rłe.i.ſecũdũ regulã religionis poꝝ ł fʒ ꝛlaʒ.ſ.cano nũ:de quo in. c.i.S.eo.⁊.j.eo ꝑ totũ. . Iquis de gꝛadu.S &e probabile non indicitur purgatio:alias ſecus hoe dicit quo ad titulum. Caſus ⁊æ cetera. Mota primo ex tex. in prin.ꝙ clericns cniuſcunqʒ ordinis poteſt degradari. ad idem. c. cum non ab homine et quod ibi nõ.S. de iudi.põt ẽt incidere in irregularitatem ut notat᷑ in. c.ij.S. de cle.ex.mi. In glo. ij. ibi in iudicio.ſi uero extra iudicium con fitetur:tunc põt ſubijci torture nt nõ.glo.? Bar. in.l.capite quinto.ff.de adul.æ qñqʒ confeſſio extra iudicium plene probat crimen ut plene dico in.c.at ſi clerici de iudi. dixi in.c.quam ſit graue ð ðᷣ exceſſ. prela. ¶ In glo. fi. nõ tres ſpecies preſump tionis:⁊ dic ut nõ.plenius in.c.quia ueriſſimile ⁊z.c zas ⁊.c.afferte de preſũp. 3 nfamatꝰ contra quẽ Botien 8. crimen probari non poteſt debet ſe purgare inrando de ueri tate:compurgatores uero de credulitate hoc dicit. diniditur. nam primo narrat factuʒ. ſecundo purga tionem indicit ibi communi. tertio ponit purgatio nis formam ibi porro.¶ Taſus ⁊ cetera. =— ta primo ex tex. ar. q numerus compurgatorum eſt arbitrarius.̊ eniʒ ñ requiruntur.xij.compurga tores de qbus fecit tex. mentionem in. c.i.S.eo. Mõ fo caſum in quo epᷣs iurando dʒ tangere euã gelia:⁊ regulariter an ? quando debeat tangere ple ne dico in.c.fi. de iura.calũ.¶ QZertio nota ꝙ ille qui ſe purgat ab infamia dʒ iurare ſuper euangelio de ueritate. Jlli uero qui puꝛgant enm non debent iurare de ueritate quia non poſſent cum ſit factum glienum:ſed iurant quod credunt eum uerum dicer 2 ſic nota caſum in quo recipiiur inramentum de credulitate.qnqʒ tamen poſſunt teſtes iurgre de ue ritate ut qn negatoria eſt reſtricta ad certum locum uel perſonam uel rempus: utputa accuſatur ticius de homicidio commiſſo i calendiſ iunij hora.xviuj. nam teſtes tunc bene poſſent deponeꝛe de neꝛitate iurando quod illa die ? hora fuerunt ſecum:æ non potuiſſet committere delicium quin uidiſſent:ſed H caſu non requirat᷑ iuramentũ de purgãdo:qꝛ plene ꝓPbarei inocẽtia:de q in.c.clcrici.xxxi.di. Abbafſ. Os inter. Epiſcopꝰ parochianũ ſuum infamatum cõpet lit ad ſe purganduʒ niſi ab eo legitime ap pellauerit. Communis diuiſio. fa ibi conſultanioni ⁊c. ¶ Mõ. priꝰ ex tex. ibi parochianum ꝙ quilibet de dioceſi põt dici parochianuſ epi nam epiſcopus concurrit cum quolibet curato in admiſtrandis ſa cramentis hominibus dioceſis nit in.c.ij. de Se- = re.li. vj. Ad idem. c.aplice de dona. cum ſi¶ ta ſecundo ꝙ apparentibns accuſatore et teſtibus tanirere pelbere eſo Niirn use ecgo ſtae n.. in toſtten al g ofhfimano ,heni nca itninaib huinb u igeletcle ge lomo cohe an icen penſtaid inponeti ſipor iucer ecdeiaſicns n Deheread fiam d n.ci iadi. Codenodo por infan q no dzpan nr hiens fai er nanibus eig leggini 1 ſagabil de fo ¶ N⸗ mdim on muepy teſto in llſon uul xupene eſtes bol lbics ins gumnrennin pl mn iuer nnnens ſratbi 1Gnnn nbon' gine ſalteng 6 Malriſcndcſioincae dunmende WMleiſtinter aidneminiceäln Zien Pennmamn pateſteaniſin bonmn goinc ſhe bio en Ar.in.ive ben fiene . eſoungit er cebe elrie f eng u tinebitpugrn rli ang hbinn le ernea eeſn a, anninairgen sne tu aer cre Purgne vo nennplreche n ncgunſt gezz ones ſoegeg Pleſunp Cuiz unſinniee Nlnm nn Umen probzri non e rmndo ge vert CeMöiruedor dt. thenendd ner hirnioonit ponauo 1st (nen. ( venns comporgnonm nirvnmr. n,eenpunge lonon incsͦeo, nuch angere o Goctar tangarot Zmomon Glle Ne yer eungeſo n eunn non cdent Gcer ham uneumveumdld DMor wramentun de omicſts innge te ie unadcamm ban Hpon aunſan ſins mal uniboni deper nir iemm eunt unnlliutt 5 Lpngihhin tnn4 lb . oß ccnei nnſkammumn infamato nõ eſt dicenda purgatio pꝛo h.c.cum dile ctus. j. eo. ?.c ad nr̃aʒ de pꝛoba/ Sʒ qᷓro quid ſi cã eſt mꝛionialis:nũquid ſit indicẽda pnꝛgatio. So.di cit Inno. ꝙ aut agit᷑ ad diſſolntionẽ mutue ſernim tis: 7 tunc ſi uxoꝛ eſt infamata de adulterio põt ſibi indici puꝛgatio in qua ſi defecerit punit᷑ ut cõuicta: qꝛ ſeparabit᷑ mꝛioniũ quo ad ihoꝛumSi neꝛo, agit de diſſolutione ↄiugij:tũc nõ eſt idicenda. puꝛgatio qꝛ et expᷣſſe cõſitẽdo nõ pni cõiuges piudicaz? mẽio nio ut in. c. ſuper eo.de eo qui cog. cõſan.uxo.ſue. Vn giolen fi.nõ.glo.iũcto tex.ſolet enim quot tidie allegaꝛi:? hanc concluſionẽ glo. ſequiẽ Inno. hac ratione pnꝛgatio non indicit᷑ niſi in defeciũ p bationũ:ut in tex.ſed ꝓbationes non pñt iduci ſuꝑ quolibet crie coꝛã indice eccleſiaſtico õ laicum:ergo nec puꝛgatio indici põt laico ꝑ epᷣm ſuper quolibet crie archi.in.c.iij.de ↄſue.li.vi.tenet Zꝛium. ꝛ epᷣs dʒ inquirere ↄ quèlibet de dioceſi ſua:⸗ punire ur i c.i.de offi. oꝛ. Itẽ iſte tex.olquit indiſtincte itelligẽ dus eſt ergo ĩdiſticte. xxxi.q.i.ꝙ ſi doꝛmieꝛit cõcoꝛ dat. hoſt. ⁊ bene ꝙ aut epᷣs nuit indicer purgatic nẽ laico infamato ad penã iudicialiteꝛ imponẽdꝗ:zæ nõ põt niſi in cribꝰ ſpectãtibꝰ ad eccleſiã:de quibꝰ in.c. rũ ſit generale de foꝛo cõpe.aut uult indicere purga tionẽ ad penitẽtiã imponẽdã 2 pꝛocedat opi a chi. nã põt iudex eccleſiaſticus quẽlʒ notum crioſi m cõ pellere ad pniam. ut in. c.i.de ſpon.facit.c.nouit de iudi. Eodẽmodo pot infamato idicere puꝛgationẽ qꝛ nõ dʒ pani nt laicus ſtet ĩ peccato ne ſanguis eiꝰ ex manibus eius requiꝛat᷑ xliij.di.effeſijs.2 i.c. irre fꝛgabili.S.de off.oꝛ¶ In glo. fi. ibi qꝛ excedit ⁊c̃. modum puta recepit teſtes indignos nel inimicos nel non uult ꝛecipeꝛe teſtes bone fame. Idem cꝛedo nbi epᷣs nimis gꝛauaret eum in numero compurga toꝛũ.nam licet numeꝛus ſit aꝛbitrarius: tamen dʒ aꝛbitꝛaꝛi ut bonꝰ uiꝛ:⁊ ſi aliteꝛ aꝛbitꝛatu⸗ poteſt ab eo appellaꝛi ſicut diciſio in dilationibus qꝛ Iʒ ſit ar bitrarie tñ põt appellaꝛi ſi iudex nimis decurtat di lationẽ: ut in.c.i.de dilat. Idem ubi iudex arbitrat penam nam poteſt appellari ſi male arbirretur. nide bonam glo.in.c.ſuper his de accu.⸗ tex. cuʒ glo. = Ar. in. l. ſi qua pena. ff. de ner. ſign. B m. p Coõpurgatoꝛes ðbent eſſe honeſti ⁊ notũ habere enʒ quem purgãt nec debent a indice uel alio ĩpediri.⁊ deficiens in puꝛgatione punitur ut conui ctꝰ.h.d. ſa pars ibi ut autẽé.tertia ibi deficiẽs.quaxr ta ibi pꝛecanẽs ⁊ eſt pars.c.cũ.p.s.de accu.Caſns 2c̃. C Aon pꝛimo ex rex ꝙ cõpurgatoꝛes debent agnoſceꝛe uitã eius quẽ purgaꝛe nolũt:2 in hoc dif feꝛunt iſti ab alijs teſtibns nam deponentes ſuper contractibus nel alijs non eſt neceſſe ꝙ cognoſcant nitam eoꝝ contra quos nel pꝛo quibus deponunt: niſi deponant de qualitare inherente perſonis. de quo in.c.cũ caãʒ.S.de teſti.ſed iſti cõpurgatoꝛes cũ hẽant vᷣponẽ de cꝛedulitate ſuꝑ nita æ moꝛbus puꝛ gandi nõ pnt deponere niſi habeãt notã nitã 2 mo res eiꝰ. Scdᷣo nõ qꝙ; deficiẽs ĩ puꝛgatiõe pꝛiuãdꝰeſt omni offo ⁊ bñficio ¶ Sʒ h op.de.c.ij. . e. ubi im ſuſpeditur æ melius lacit. c. ſignificaſti de adul. ¶Be purga. eano. ubi tex. pꝛopꝛie loquit᷑ in deficiẽte ⁊æ nõ mandat enz niſi ſuſpẽdi.ad idẽ.c. accedens. . de accu. nbi nõ fit depoſitio.ſo.intellige hoc.c.fᷣm caſum.c.cũ.p.S.de accu. cniꝰ eſt ꝑs. nã ibi accuſatio pꝛeceſſerat de ſimo nia de qua ↄuictꝰ deponẽdꝰeſt ab officio ⁊ bñficio: nt i. c. de h̊ ⁊ in. c. inſinuatũ.5. de ſimo. æ. c.iqniſirio nis. S. de accu. ideo deficiẽs in purgatione in h deli cto ꝑinde dʒ puniri ac ſi fuiſſet neꝛe ↄnictus:nt dẽo c. de hoc ⁊ c.ĩſinuatũ. ſecus aũt ubi quis deficeꝛet ĩ purgatõe ſuꝑ alijs cꝛibus nõ exigẽtibus depoſuõcʒ: de qua mã dic ut plene dixi in dicto.c.accedens.Et ↄcludẽdo dicta doc.diflingue h̊ quo ad ꝓpoſuũ ꝙ aut negligit ſe purgare ſen nenire ad ſe purganduz: 2 tũc nõ hẽ ꝓ ↄnicto ſed põt ſuſpendi uel excõicari donec ſe purgaueꝛit: ⁊ ſic põt itelligi.c. excõmunica mus.y.qui aũt õ de heꝛe.⁊.c.ij.ẽ e. Idẽ ubi offert iuramentũ ſuũ de pñti ſed non pot habeꝛe cõpurga toꝛes:ſpeꝛat tñ de bꝛeui hzẽe: ⁊ tũc rõne infamie põt ſuſpedi donec ſe purgaueꝛit. ⁊æ hoc modo fᷣm Inn. põt intelligi. c.ij S. e. aut purgatione recepta purgã dus defccit in ea:ut quia cõpurgatoꝛes nõ depoſue rũt ꝓ eo: ⁊ tũc iſte dʒ paniri:ut ↄuictus. unde ſi de lictum ſuꝑ quo eꝛat ifamatus æ modo ꝓcedendi añ purgatide idictã exigebãt depoſinõeʒ iſte deponet᷑. ſi ueꝛo aliã penã illa iponeĩ dũtaxat ⁊ ita imellige ᷣ c.?.c.accedes pᷣal. Icdẽ dicendũ ubi teminus Pem proꝛiꝰ pfixus fuit ad ſe purgandũ. iũc eiz ſi ifra illũ teꝛminũ nõ ↄpet ⁊ ſe purgat bẽ ꝓ ↄuicto ſm Inn. H. ſz ꝓ hᷣ allego tex. nõ. ſʒ nnã lec.iij.q.ix.decꝛenimꝰ 7 ex ̊ põt colligi unus ſingulariſimus modus onin cendi abntè de cꝛie lite nõ cont.“ut ſi cſt infamatꝰ ul nehementer ſuſpectus de crimine citetur perempto rio prefixo ad ſe purgandum inſra illum tenminuʒ: nõ ãt ad cõparẽduʒ tm et tũc ſi nõ preſtiterit purga tõem ifra terminũ prefixum bebitur pro ↄuicto:cðᷣ tene perperuo mẽti. nã limitatur ĩ. c. Viratis de dolo et ↄtu.et eſſet modus non exquiſitus de iure ciuili. Habemus ẽt ſecũdũ modum conuincendi abſentè lit. nõ cont. ut contumax ſuper crie excõmunicetuꝛ: et ſi ſteterit i excõicatõe ꝑ ãnũ tũc haberu: ꝓ cõuic to ſuper ilo crimie et põt pũiꝛi ac ſi neꝛe fuiſſet con uicins ut in.c.rurſus et i. c. quicunqʒ.xi.q. iij. q ſic dʒ itelligi ut pleniſſime tãgo i. c.i. ð indici.⁊? de illis modis procedendi contꝛa abſentem nõ. in dicto c ueritatis et hec dicta ſufficiant quo ad tex. ¶ In glo.i.in fi.nota glo.naʒ uidetur intelligere. c. inteꝛ. infra eo. ut procedat geneꝛaliter in quocunqʒ punzꝛ gando:ut compurgatores habeant notam nitã pur gandi ne dum de preſenti:ſed etiam de preterito. ſed Moſtien. in dicto.c.inteꝛ dicit ſuffcere nt habe at noticiam de preſenti et quod ibi ponitur caſus ſpecialis: nam nt ibi nidebituꝛ multa ſpecialia cen currunt. ¶ Reduccꝛem hec dicta ſic ad concordiã quod aut crimen de quo iſte eſt infamatus fnit iam dudum perpetratum:er tunc non ſufficit habeꝛe no ticiaʒ de preſenti.nã ille potuit ſe coꝛrigere ? uiueĩ honeſte:ar.in.c.int᷑.j.e.in fi.⁊ maxie in iunene qui de facili ſe coꝛrigit.? hoc caſu procedit iſta glo. ant delictuʒ fuit perpetratũ de pꝛeſenti æ tunc pꝛocedat opinio hoſti. olans Abbas. De pargatiõe cans. 43 Abſolutio facta E⸗ *£ tuarum purgationem uulga ꝛem nõ tʒ ? ea nõ obſtãte põt indici ð no no purgatio ? admitti accnſatio. h. d. cõis diuiſio fa ibi qꝛ gꝰ æc. caſus ⁊c. Hõ.p ex tex.ꝙ ifamaiuſ de crie gꝛaui põt icõtinẽti ſuſpẽdi ab officio donec ſe purgauerit. nã infamatus de gꝛani delicto nõ dʒ interim admiſtraꝛe dinina ne ſcãdalum oꝛiatur i po pulo. ¶ Scðo nõ. ꝙ lemel abſolutꝰ ꝑ purgationẽ canonicã nõ tenet᷑ ampltꝰ ſe purgare ut colligii h a Zrio ſenſu qð intell ge qñ iudex uelleriierũ idiceꝛe purgationem nigoꝛe infamie nel idicioꝝ pꝛecedẽnũ ſecus ſi ifamia oꝛiat᷑ de nono:qꝛ opoꝛtʒ ꝙ iſta pur geꝛetur. Ad boc. c.fi. de collu. detegẽ.z qð nõ. i.l. i. ?.l.ꝛepeti. ff. de qõi. ¶ ʒ nõ modum pꝛocedendi purgatione pꝛeſtita nõ debet abſolui æ denuntiari doni ren nodce ſic tollitur infamia ſen effecius ĩ famie facti. ¶ In glo. i. ibi ꝓpteꝛ enoꝛmitatem de licti zc. iõ glo.h.d.qꝛ ifſamatus de delicto non debʒ a pricipio ſuſpẽdi.qꝛ pẽdẽte lite nõ dʒ qͥs ipediri in poſſeſſione ſna imo ſi fuiſſet cõdẽnatus z appellaſ ſer debʒ integeꝛ ꝛemaneꝛe ſtatus ſuns pendẽte ap pellatiõe: ut in.l. una. . integeꝛ. ff. nil no. ap. pen. qð ꝓcedit ẽt in clerico depoſito: ut eſt gl.nõ.in. c. ſepe ỹ̊ de ap.ad boc.c.ſignificaſti.s.de adnul.⁊ ibi ſuſpẽ ſio fit poſtq purgãdus deficit in puꝛgatiõe. Sʒ qñ tanta eſt infamia que geneꝛat ſcandalũ nel delictum eſt nalð enoꝛme:tunc põt a principio ſuſpẽdi ab of ficio nt h ⁊ ẽt a bnficio ut. j. eo. c. inteꝛ. Et uide qðᷣ nõ. Jo. and.in.c.i.de accu.li.vVi.in nouella. ¶ In glo. in ueꝛbo abſoluas ibi ſolius dei eſt. Dic h ne rum intelligendo infamiam pꝛeciſe ſine alio faetro: ſed ꝑ oria bona opa de facili tollit ifamia facti:qðᷣ intelligituꝛ in crie ſucceſſiuo: ut pʒ i.c. int.j.eo.ĩ fi. Et in fine glo.h̊ canda glo.nõ faciat ad ꝓpoſituʒ qõis.ẽ.n.qõ ſeꝑata.nunquid ꝑiurus puniat᷑ ab bo mine. ð qꝰ plene dico.i.c.fi.de iureiur.? no.i.łij. C. de ꝛc. cꝛedi.ſed quo ad pricipale qõnẽ gl. nũqᷣd poſt purgationẽ admittaĩ accuſatus naric loquunt doc. ⁊ nide glo.i.c hẽt.ij:q.iiij .Et capiẽdo vVioꝛes opi. cõclndendũ ẽ ꝙ aut purgatio nõ fuit canonice pſtita ? admittit᷑ accuſatio ni h̊ nõ obſtante purga tione. aut fuit canonice pᷣſtita: æ tũc aut iteꝛuenit ac cuſatoꝛ ut qꝛ teſtibus deficiẽtibus 26e iſamie fuit in dicta purgatio: tunc ꝛegulariteꝛ nõ admitiiiur accu ſatio: ut h in glo.in prin. z.c. de his.? qðᷣ ibi dixi ðᷣ accu. Ant non iteꝛuenit accãtoꝛ. ⁊ tunc ſi terminus us pᷣfixus fuit oĩbꝰ accãre uolẽtibꝰ cũ clanſula de creti.ſ. ꝙ pꝰ tminũ nõ audiet᷑ accãtoꝛ tunc non dʒ admitti.ar.in.c.fi.qui ma. accu.poſ.aut nõ iĩteꝛueit illa cla decreti:æ tũc ſi purgatio ẽ pſtita ſed abſolu rio adhuc non intuenit ? dʒ admitti accuſatio qꝛ ni bil obſtat:ar. in.l.admonẽedi ff. de iureinrã. ant ab ſolutio ẽ pꝛeſtita: ⁊ tunc ſi accãtoꝛ nult eũ onerare onẽ ſe purgãdi ⁊ nõ põt.ar.h aut ſuſcipeꝛe in ſe ult onus ꝓbãdi ? debʒ admini nõ obſtante abſolntiõe prius pᷣſtita: ? eſt 20 qꝛ illa abſolutio fnit facta peꝛ ꝓbationes nõ integꝛas.nam teſtes inrarun de cre dulitate tin. ? ubi abſolutio fuit facta ex ꝓbauone nõ itegꝛa nõ obſtat abſolutio ꝛeꝑta de nono pꝛoba tione integra: ut in dicia. l. admonendi. æ nõ.i. c.fi. S de iureiur. facit qð dixi in. c. ꝓpoſuiſti de proba.de materia an ? quando obſter abſolunio. dic nt dixi ĩ Cc.de his de accu. Sufficit quod cõ Onſtitutus *purgator ſit toleꝛa tus ab eccleſia bone fame nec de crimine ſuſpectuſ ↄdennatur in pma facti narratio ? rephẽe ſio In fa proniſio ibi ſane. calus ⁊c̃. (E emo ex tex. quatuor reqᷣſita ĩcõpurgationibus Primũ eſt ut debeat iuraꝛe ſm ↄſciam ⁊ opinionem eoꝝ ꝙ credunt illã vm iuraſſe.ſʒ ut dẽant eẽ tolerati ab ec cleſia. Teniuʒ ut ſit bone fame. Quariũ ꝙ non fue rint de cribus ↄdennati. Et ex hͥ nõ. qð pᷣtexiu cris de nouo obiecti non põt compurgator repelli. ſecuſ ſi opponatur infamia: ut pʒ ibi ſint bone fame ⁊c̃. NKRequiritur ? quintum ut habeant noram conuer ſationem illius quem puꝛgaꝛe uolunt:de quo dic ut dixi in. c. cum. p. ſupra eodem. LZertio nõ. caſum in quo teſtis iurat ſn opinionem ſuam ⁊? non ſʒ ueri tatem. ¶ In glo. fi. in fi quidam tenent Srium uið licet ꝙ non ſunt repellendi.qꝛ rex.requirit ↄdẽnatõ nem. ſed repulſus pᷣtexin criſ obiecti nõ d; condẽna tus: ut in. c.ij. de or. cog.ſʒ teneo opi.glo. nam glo. non dicit oppoſitum ſed uult iſtos repelli ſi ex ills ꝛepulſione ſecuta eſt infamia uel gꝛauatio opinionis nam tunc non repellentur iſti pretexiu cõdenanoniſ ſeu expulſionis ſed preiextu ĩfamie:qꝛ dẽnt eẽ bone fame nt b in tex. ⁊ hec infamia ſurꝛexit ex probabili pus coniecturis. nam ꝓbationes iducte ſuꝑ except᷑. nel inter aliqnos inducunt ↄ abſenteʒ aliquã pᷣſũpti onem:ut nõ in.l.lutiꝰ in fi.ff. de his qͥ no. ifa.?æ fac qð nõ. glo.in.c.at ſi clici de iudi.?.ij.q.i.multi. nis infamatus ſuſpendi poteſt edum ab officio ſed etiã a bñficio donec ſe purgaueꝛit hoc pꝛimo. æ augetuꝛ pꝛopteꝛ boc nin merus compurgatorum hoc fo. ex canſa interdum poſt purgationem preſtitam ſuſpendit quis ad ips boc ¶ 3.? deficiens i purgarione punitur: ut ↄnic tus hoc quarto. ſecunda pars ibi attẽdẽtes. tertia ibi ita tamen quarta ibi puꝛgatione. quinta ibi qð ſi caſus ze. Mona primo ex tex. ꝙ prelatuſ ẽt pa pa debet eſſe nalde ſollicius ad inueniendum bere ticos ? procedendum contra eos de qno S de heꝛe li. per totuʒ. ecundo nota ꝙ infamatus non debet regulariter ſnſpendi a beneficio antequam de ficiat in purgatione.ſed ratione enormitatis crimi nis nel ſcandali imminentis poteſt ſuſpendi etiam a beneficio donec ſe purgauerit:⁊ eſt in hoc iſte tex. nalde notabilis æ quotidie ſolet allegari.⁊ nide glo. ij. queſtione iiij. c. pꝛeſbitcꝛ ſi.et peꝛ Jo. and. in.c. .i. de accu.li. vi. ¶ Lenio nota ibi ab officio tan um æcc.ꝙ quandoqʒ quis eſt ſuſpenſus ab officio et non bdneficio.⁊ ſic acceſſorium nõ ſequit᷑ princi pale. de hoc an ſuſpenſus ab officio cenſeatur peꝛ conſequentiam ſuſpenſus a beneficio uide gloſam no. in cle. Cupientes de penis in glo.non nouam. Alterius nõ. ꝙ peꝛ moduʒ inqſitionis crimẽ ñ Ater propteꝛ magnitudinem crimi 1Et *⅓ lictos glj xrinit m ne enli mnonin it ia ineligo.cuO a nehane b. hilo ſolus nti on noe nn hjtucei o nn rt lcoona de gvo n doiigvobis t adaſfin- oleeſehütün od n legetta Mnnen Pfumarittah. C pnzre dedalbfe nol neü depeſenn het den ler goutdirt in cAi ,0 5. lonis ptie ni abioloi Iyfciſ abeo ian ſuſpe oeci pon mr cnan Iler er ipeni b li⸗ ſeſis no offnum gen Gekicetmm eo dbiſe bui Diama fani nde dler dor g hheagſe⸗ Cinſn ho ginſnere ſec dicon Une ſj Wungnie k erelorb fzn rwyraomimn lecnint⸗ inlate ci he⸗ u heraieſs d ie igeo e gul ler ubieij famnn ictos g ie ſtſanget nnnn oßpreſte giſigeſis Ibuſerpngen ,, Nnlus gb ofſſen ſeltnen nuch, Panmnien Cer alttſen goliinſ, e Wnde ofnn ſinſſsti Nonm necc inbi n aund id in ner de crinie unnne e (alts ee 6 Ngnionibng Pen ntohricnen eo⸗ ndean wennie e miqnf dabtdgeng onmnömmrtghn Ptfmbore in 1 Abibem porn n Errtoinncenocn den Lcnio niͦ gon nnmn ſunt wyfe in nidan tnr imn Nler ehint ocenp obicai noch Coſdene neh opigo em go. Gosrepeli en il Aenid oioris Küraggmn ddcrareri mifamte gndonttedere ſmmia ſorrpner probepii anones Cacte ſpp f, abſencg nianißſi ſtcebogo. a ſi Eiudeun. 1mugnivuden crini Immns ſioſpencipoteſt dada diſied dorer Ngern oerdat n otſoer nſinndnn aſhenli oisnd iß guone Dmminnn Nue nuss pi itirsln ngnlane guinn ic õ 1540 umnonin e ¶De purga cano. potuit ꝓbari plene nõ eſt reus ſimplicit᷑ abſoluend⸗ ſ ſi remaneret ifamia uel ſcãdalũ nel nehemens ſu ſpicio põt cõpelli ad ſe purgandũ. ¶ Et nõ ex boc 2 ex tex.ſingularit᷑ tria. quoꝝ quodlibet ſufficit ad purgationẽ indicendã: ut eſt unlgata ifamia. graue ſcã dalũ qð intelligituꝛ ẽt ſine infamia. nt diffeꝛat a p cedenti:? uehemens ſuſpicio.⁊ ſic ſufficii ſola nehe mens ſuſpicio.ſed tex. adduco in oppoſitum in. c. tua ð coha. cle. æ mu.in fi. ubi tex. ſingulariter dicit quod oʒ ſuſpicionẽ eſſe tãtã ut generet ſcandalũ.de quo p'enc dixi in. c. qualiteꝛ ⁊ qn de accu. Et quãtũ ad pꝛopoſilũ cõclude ꝙ aut iſte ẽ nebemẽt᷑ ſuſpectꝰ apud epn ſeu iudicc: æ tũc non requiritur ſcandalũ ita ĩtelligo iſtũ iex. nꝗ iſta ſupicio h̊ erat oꝛta ex dẽis hoſtiũ: nt ra iſta alias non differret a ſecundo mõ. cũ.S pꝛemiſerat de ſcandalo.aut eſt quis ſuſpectus alij ꝙᷓ; ſupeꝛioꝛi:⁊ tunc non ſufficit ſuſpicio ad indu cendã purgationẽ: niſi ſit tãta generaret ſcandaſũ ? iia intelligo.c.tua pal.¶ Et ex ſupradiciis nõ. ꝙ uehemens.ſuſpicio ſolius iudicis ſufficit ad i ndi cendã purgationẽ. qð tener hic Inno.? ſatis mihi pʒ ⁊ uidet᷑ iu dicio meo tex.h̊ qꝛ ex teſtiũ dictis erat iſta ſuſpicio oꝛta de quo tamẽ nide bonũ tex. cum glo.ij.q.v. oibus ⁊ qð dixi in.d.c.quali᷑. Hõ.pur gationẽ eſſe pᷣſtã dã in loco infamie nam alibi faciliꝰ reperiret cõpuꝛgatoꝛes nec eius pᷣſtatione deleretur infamia uł ſca laũ. ¶ Mõ. ibi qᷓ; tꝛãſacto ꝛc. cõ paꝛgatoꝛes debẽt hrfe not conueꝛſationẽ purgãdi ne dũ de pꝛeſenti ſj ẽt de preterito. ſed imita iſium tex.pꝛout dixi in.c.cũ.p. 5.e. ¶ Mo- ffeciũ purga tionis pᷣſtite. nã dʒ abſolui purgatꝰ æ reſtitui ſibi be neficiũ ſi ab eo fuerat ſuſpẽſus ſi ueꝛo deficit in 2 gatione dʒ puniꝛi: ut cõuictus:ut in fi. ¶S ed op. S tex. in uer. in penã ubi pſita purgatione remanet ſuſpẽſus quo ad offitium do nec ſcandalũ ſe piatur qð e t õ.c.ex tuaꝝ S eo.ubi ſi denũciat᷑ boni reſtio nij abſoluit ab iĩfamia ⁊ rlaxat᷑ ſuſpẽſio:ut ibi. So. nt hic cõiter doc. ꝙ ſpeciale eſt i cuie hereſis uel in alio gꝛaui crie Sriũ ꝓcedit regulariter. Ego hoc di ctum nõ admitteré.ſed dico tex. pꝛocedere quando iſte puꝛgandus ſeu purgatus pꝛeſtitit caʒ ſcandalo: nt qꝛ O xit familiaritatẽ cũ hereticis:ut hic dicitur. unde ſi ponderetur h̊ lr̃a nõ remaner iſte ſuſpenſus pꝛopter enoꝛmitatẽ delicti ut dit doc.ſed ꝓpt᷑ fami liaritatẽ cũ heꝛeticis. æ ideo aſſumo nõ exceptiõʒ ſʒ regulã ex tex. ꝙ ubicũʒ ifamatus male ninendo per actꝰ illicitos ? a iuꝛe repꝛobatos dedit cauſam infa mie ⁊ ſcandalo lʒ pꝛeſtet purgationẽ dʒ tamen rema nere ſuſpenſus ab officio donec ſopiat᷑ ſcandalũ ut lic illicita eius opera pcedentia puniant᷑.⁊ ita ꝓpꝛie loquituꝛ iſte tex.¶ In glo. i. in fi. multa bec glo.in noluit ⁊ ponit oꝛdinẽ omnino neceſſaꝛiũ.⁊ ʒ doc.hᷣ in muliis tꝛaſeqt cũ glo. tamẽ alibi eſt oꝛdo in paꝛte repꝛobat᷑ ⁊ in ꝑte limitat᷑⁊ ideo cõcludẽdo Hitatez diſtingue ſic cũ qri᷑ de mõ ꝓcededi ↄ infamatũ: q; aut eps ſeu ſuperioꝛ bʒ ꝓbationes pꝛõptas:? tẽ nõ eſt neceſſe nec utile ſtatuere terminũ accnſare nolen tibus:qꝛ poſſet ſuppõi amicus ⁊ fieri coliudiũ. Ytẽ qꝛ nõ apparete accuſatoꝛe nia inquiſitis eſt o dina ria õ infamatũ de inre canomco ur ꝓbat ĩ. c. qᷓtuer ij. de accn.et ibi ẽt glo.dixit q non eſt ntile pfigeꝛe taleʒ terminũ. Idẽ et nið latius per Jo. an. et ſpe. ĩ ti. ð ĩquiſitis.ꝗ. nũc tractemꝰ.v.poꝛo.ſi ncro nõ bʒ ꝓbatões ꝓmptas põt ſi nult ſtanere terminum accãꝛe uolentibꝰ ſed nõ ẽ neceſſe. ſatis eni ẽ ꝙ accã tor ſe nõ offerat. unde ſatis ẽ ꝙ põt ꝓcedr᷑̃᷑ ad pux gationẽ idicendam: ut pʒ i. c.ex iuaꝝ. S. eo. et ð mõ indicẽdi ʒ glo. ̊ dicat admonitionem debẽ pꝛecede re. dic melius ut dixi in. c.ij. . eo. ꝙ ant ẽ infamatꝰ de delicto ſucceſſino.et tunc ſunt neceſſarie illee ad monitiones quia põt ſe corrigere deſiſtendo ab acti bus ſuſpectis.aut delictum eſt momentaneũ:utpuia homicidium nel furtum uel ſimonia:et tunc fruſiꝛa fieret admonitio ui ſe corꝛigeret. et ideo boc caſu non requiruntur ille admonitiones ſed poreſt index procedere ad purgationem indicendaʒ:et ubi enor mitas delicti uel ſcandali non ſubeſt non debet ante purgationem preſtitam aliquã ſuſpẽſionem facere: uat ĩ. c.ſignificaſti de adult.ſʒ expectaꝛe exuuʒ ut ibi. ſed nbi ſubeſſet ſcandalum nel gꝛaue delictum põt a principio ſuſpendere ab officio donec ſe puꝛgaue rit ut in.c.ex tuaꝝ.s.eo.et t a beneficio:ut h. Et ſi preſtat purgationem fit abſolutio ꝓut ſupeꝛius dixi nel condemnatur pront dixi i. c. cum. p. ſupra. eo. æ plenius in.c.accedens de accn. et inqiũ glo. in fi. dicit iſtum eſſe modum procedendi cum proceſſus incipit a contumacia. non recte ſoquitur qꝛ iſte pro ceſſus fit ratione infamie non ratione contumacie. ſz tamen de mõ ꝓcedẽdi tam in ciuili ꝙᷓ in criali ali bi pleniꝰẽ ꝓuiſũ:ut i.c.tue ⁊ in.c.qm ut lit.nõ ↄt. et in. e¶ Ae iudi. ⁊.xi.q.iij.in c.rurſus et.c.quicuqʒ n gl ij. ibi ſi inde remaneat ifamatuſ zc. Inn. dẽ H̊ ꝓcedẽ quãdo dirce crimẽ ꝓbaiũ ẽ q aliqueè p niam exceptionis:utputa õ accãtorẽ qui fuit in iudi cio cui etiã data ẽ copia ſe defendendi. ſecus ſi ↄtꝛa teſtẽ qni nũꝙᷓ; fuit ĩ iudicꝰ qꝛ magis excipitur õ ꝑiẽ ꝓ ducẽtẽ q; S teſtẽ. hi plus plʒ dictũ gl.indiſſin cte.nam ex quo orta eſt infamia ex ſatis prc babili bus ↄiecturiſ indici poteſt purgatio nt illa aboleat᷑. na n at dixi in.c.precedenti licet pꝛobationes indu cte õ teſſẽ non faciant plenam fidẽ õ eũ ĩ alioiudicꝰ iducũt tamẽ pꝛeſũptionẽ quandã ⁊ ꝓ hoc facit.c.cũ tu.S. de teſti.ubi dicta teſtium reducuntur ad cõcor diam ne reatu peꝛiurij notentuꝛ ð facto.æ idẽ quod iſta glo.expreſſius tenuit glo.in.c.cũ dilectus ð or. cog. ¶ Ja gl. iij.in fi.nõ. ex hac glo. quod licet nu merus compurgatorum ſit arbitrarius regulariter: tamẽ eſt maior numeꝛus adhibendus i maioꝛi æ mi noꝛ in minoꝛi. Et poteſt eſſe ratio dinerſitatis quia maioꝛes habent noticiam plurium ⁊ facilius propt potentiam inueninnt cõpuꝛgatoꝛes.? minoꝛes eꝛgo nos habent tot notos nec de facili poſſunt alios in ducere ad ſe purgandum. nã iſti cõpurgatoꝛes ſunt noluntarij ⁊ nõ poſſunt compelli ſicut alij teſtes: ut nõ. in. c. ſe. facit. c. cũ.p.=.c.ex tuaꝝ.s.eo. Et ex pre dictis habes modũ cognoſcẽdi an ſuperioꝛ in indi cenda purgatione excedat modum æ arbitrium bo ni uiri:ut conſideretur qualitas perſone criminis z= infamie:æ alia circũferentia.nam ſi numerus nimis excederetur poſſet appellari:qꝛ in cõnuſſis arbitrio ¶ We purgatiõe eane. appellat ſi non facit ui bonus uir ut in. c.i. de dila. 2 legit᷑ ⁊ nõ.in.l.ſi qua pena.ff.de vbo.ſigni.⁊ ĩi.c. ſuꝑ bis de accu.ſecus ſi ↄmitteꝛet̃ ↄſciẽtie:ñ m dʒ intelligi de oↄſcia uulpia: ut dicit Mal. in. l.ij. C. de fide.licʒ ĩ lecturis cõt᷑ nõ hẽat᷑:ut in.c.ſtaintum in F. aſſeſſoꝛc de ꝛeſcrip.li.vi.⁊ ibi glo.qð in limita nt nõ. glo. ſinglaris in cle.i.de iurepa. ¶ In glo. fi. ex bac glo.poſſunt colligi due ſołones ad õrium foꝛmatũ in pricipio glo. Drima eſt nt deficiens ĩ purgatiõe ĩ crie heꝛeſis nũq; tradat᷑ curie ſeculari: qꝛ bec eſt ꝓbatio pꝛeſumptiua ⁊ nõ neꝛa ⁊ directa. Secũda ſo.ꝙ iõ nõ tradit᷑ ̊ curie ſeculari quia uo lens ꝛedire ad fidem debʒ ꝛecipi et parcitur ſibi q“ ad moꝛtem. hanc.ſo. uliimaʒ tʒ Moſii.⁊ cõiteꝛ doc. 2 eſt in ſe vViſſima. nam ſi neꝛe cõuictꝰ uel confeſſus põt redire ad fidẽ ⁊ nõ tradi curie ſeculari foꝛiius idẽ dʒ in ouictũ intpetratine.ſed pria ſo. glo. cõil nõ ꝛecipit᷑. vnde cõcludũt doc.? maxie hoſtiẽ.ꝙ ad q;cũqʒ penã agat᷑ deficiens in purgatiõe dʒ puniri ur cõnictus. Et ex hoc dicto infert᷑ ꝙ ſi iſte al. inci diſſet in heꝛeſim ⁊ nũc ex deficientia in purgatione habeꝛeĩ pꝛo connicto ⁊ pꝛo ꝛelapſo debẽt tradi cn rie ſeculari:ut in.c.accuſatus de heꝛe. li. Vi.qð ẽ no tandũ.nam ex dicto glo. cõcluderet᷑ oppoſitũ.nota m ꝛ0eʒ glo.nã põt adduci ad ſtatntuʒ quo caueĩ ꝙ oↄuictus de tali crimine puniet tali pena ꝙ deſicies in purgatiõe nõ dʒ puniri illa pena ſtatutaria: quia illa nõ ueꝛa cõnictio ſʒ pſũptiua ⁊ iĩteꝛpetratiua et ſtatura hñt locũ dũtaxat in cqn vo.ff. de neg. gel.l. iij. ⁊ in. c ĩ nr̃a de iiur. facit qdð nõ.dicit HBar. i. l. i. ff. de ſicca. ꝙ cũ ſtatuta hodie puniãt coiteꝛ ma lelicia non incidit quis in penã ſtatutariꝗ nili pfece rit deliciũ. Et ideo nõ ſufficit acceptaſſe ſen feciſſe actũ pꝛopiĩquũ ſicut de iure uidebat ſuſſiceꝛe.l. ſiqs cũ telo. C. de ſica.cũ ſi.canoniʒata de peni. di.i. Extra glo.queꝛo qd ſi nõ ꝛeꝑiãt᷑ tot ↄpurgatoꝛes. ꝙ non. uñ iſti ſunt nolũtarij ? non coacti:ut dixi in .c. precedenti. 2 facit.c. cum.p.S.eo.ſecus in eſt in alijs reſtibus ut g de teſti.cogẽ.per totũ ⁊ põt eẽ rõ diuerſitatis:qꝛ iſti deponunt m ↄſciaʒ ? opionem eoꝝ. Alij uero deponunt de his que acta ſũt coraʒ eis unde iſti de quibꝰ in tex.poſſunt timere periuri um ⁊ poteſt iudici hoc dictum ꝙ babentes depone? Fin ↄſciam non pnt compelli:⁊ eẽt nõbile dẽm ſi eẽt vʒ ⁊ facit pro iſtis artificibꝰ exꝑus in aliqᷓ arte qͥbꝰ iudex.iiũgit ut debeant aliquid extimare.AHabbs. Irs 1 Hõ ſẽ Bm in iuuentute. H pter infamiam eſt indicenda purgatio:po teſt tamen quandoqʒ indicinetiam ubi non eſt indi cẽda ad iſtãtiã purgandi. vel aliter æ melins ⁊ ſic ſi ifamia ortũ nõ hʒ ꝓbabilibꝰ piecturis nõ eſt de ne ceſſitate indicẽda purgatio.põt tamè idici ad inſſãti am purgandi.h.d.z eſt caſus nõbilis fm iſtum in tellectum prima pars narrat factum ⁊ petitioneʒ ꝓ cnratoris. Fa petitionem improbat. Tertia petitio nem cum qunadam ꝓrteſtatione admittit. fa ibi undᷣ. tertia ibi cererum. caſus ꝛc. ¶ Mõ pꝰ ex tex. ſingu lariter qn conſtat infamiã ꝓceſſiſſe ab emulis nõ eſt ex ea indicenda purgatio ẽt ad iſtantiã aliorum. nec dʒ iudex commoueꝛi ex tali infamia 9 infamatũ 7 ex hoc infertur qð dixi ĩ ſũmario ꝙ nbi cõſtat ifa miam ex ꝓbabilibus coniecturis non ꝓceſſiſſe ꝙ ð ęa non eſt curandũ.un nullũ de iure habebit effectũ ſz habet bene locum illud. nane noceſ populi nõ ſũt andiende in. c. oſius de elec.æ in.l.decuꝛionum C. de penis. Et idem noluit Har. in.l.de minore. F. tormenta. ff. de queſtioni.? hoc dictum optime pro barur H. ¶ 2 nõ.tex. ibi dictũ facile ſequirur maulti tudo ⁊ cetera bic dicitur. Fama nolat tranſitqʒ mo dum quocunqʒ feratur Eximie creſcit: ſed non cito fama quieſcit. Mota ibi ſuper hoc bonum zeluʒ WEA otin i ci An Gdn iceliin ig loeo M e att 4 ſ,N * mimini a uinni n ,oſnodi 4 ebal i munn hii l tou Liis n. ĩn emroſcñnt wn voun a iſene ni iſes i/ wche upmngrtoninn n l loint enllen . Cdens. Proneiniihi, m oapeſio ſechdo Poiſo No p'erter gyuſgato . minalh aſup aipo öfeen ij.s de poſtns. (Mo fo Conſtuad oiſixs pnoveni fſleceono cönemin liiamn Gcis pyr is Nylen no dot nieg gli cie. nũquid iſte debeat haberi pꝛo cõuicto. Hoſii.dicit 7 cetera qðᷣ non deber aliquid fieri ex ſolo ʒelo.niſi lzmöctünen ꝙ ſi nõ põt habeꝛe qꝛ de eo teſteſ nõ ofidüt ſen nõ ſubſit indirium rationis: quod facit ſecunduʒ hoſt. Pennſsomand gcſeniͤi ſfides alijs de eo ꝙ tũc hẽtur ꝓ cõuicio ⁊ deficite comtra religioſos prelatos hutes tantum ʒelum in loen iblth o di nz ciſthe in purgatiõe. aut nõ ꝛepit qꝛ pauꝑ eſt ſeu extraneuſ puniendis delictis ut pretermittant ordineʒ indicia drn dbennis Fe n ita e non hʒ notos in cinitate.⁊ hoc cqn e ſibi ſub rium:inquirentes quandoqʒ de criminibus oio oc Pbalercha nd n ueniendũ arbitrio indicis cõſideꝛaia qualitate ꝑſõe cultiſ. æ ideo dicit periculoſũ ignoꝛãtes inra ꝓmoue Publreſe ſn⸗ mnden cris æ infamie:⁊ ita cõiteꝛ tranſeunt doct.ſed tu dic ri in epiſcopos de quo in.c.i.ð conſangni.⁊ affini. ln dergiei mus: gu ꝙ ubi ex iſtis cauſis non pnt habeꝛe cõpurgatoꝛel Mota ꝙ infamia facii hũs ortum ab emulis ñ ulie ſr nuihaſnt clerici deber adhiberi laicꝰ ẽt femine ſi nõ pnt heri impedit quem promouendum ad dignitatem. =W Hoi cocordercin niri. ? ſi ẽt lici ex hac cã deficeꝛent cꝛedendum cſt (Arno⸗ colligitur argumentum quod numerus r bi hegarina r ſoli iuramento ipſius: ut eſt glo.nõ.in. c.cũ.p.de ac comourgatorum eſt arbitrarius. nam bic fuerunt ð 4bit tgolin eſerphana cuſa. 7 i. c.ĩ decia. xviij q.ij. ?.c. cũ in inuẽtute. ]. e. putati duo abbates. et in. c. inter. ſupra eo. fuerunt. ⸗ Puameni aſlnmn in glo.fi.? uide ẽt bonã glo.i.c.clerici.xxxxi.di. xiiij. et in. c.i.S.eo.dicitur ðᷣ duodecim.et in.c.ex tu uinn omntbar, B dilecins bꝛeue eſt ( ot aliteꝛ arum. S. e. dicitur de. vij eſt ergo arbitraturuſ iuox eenſiun m a⸗ . Amm . : .„ iihn ſũmari. caſus cc. 4 Mora p numerum ſecundum qualitatem perſone cris et ifa Phe Rinöglas Pbanin. ex tex. unã bonã qualitatẽ reqſitam in cò mie. ¶ In glo. in ueꝛbo poſtulaꝛe. in fi. Inno. te 1 uſenſtzen, A purgatoribus ut ſint uicini illius quem purgare uo net quod procurator potuit hoc poſtulaꝛe licet ſit 8 nakaſcibnen N n lunt ? quo ad h̊ põt ſaluari h.c.de ſuꝑfluitate. nam generalis. ſed forte Innocen. motus eſt ex ratione eſean in hfimno . uicini pſumuntur meliꝰ ſcire cõditioneʒ æ qualitatẽ glo.quia hoc uidebatuꝛ nicinum mãdato.nã cuʒ eſ giſnittig nöke⸗ nicioꝝ:ut in.c.quoſdam ? .c. qto de pꝛeſumptio. ſet ſuper poſtulatiõe iã facta ð iſto epo ne aliqꝰ mõ unnncerle, Kpr puta m ꝙ ubi ex cã nõ ꝛeꝑirẽt᷑ uicini ut quia ex ali ipedirert̃᷑ ꝓpt᷑ ĩfamiã potnit peter̃᷑ puꝛgationẽ ĩfamie . teintice r en wane qua caulſa ſunt ſibi exoſi ꝙ ſufliciat habe? alios ad ar. in. l.ad rem mobilem. ff. ð ꝓcur. tamẽ ſecundum vaun ſo Ntfüſebad hoc.j.c.ꝓxio. (Sed do nunquid cõpurgatoꝛes HMoſt. iſta purgatio nõ erat ðᷣ neceſſitate indicẽda: ſinſ nſte poſſint compelli ad purgandũ aliquem. doc. dicunt tũ qͥa petino ĩiuſta: ut ĩ tex. tum qͥa papa ñ aſtringſt i unt tunfmn ninaſtin vAirfii⸗ ercninn ſrbnd. P ar ſer ſnn peeſſſeebann is oö Adiſamni aorun. Küitfama zifmene Wand WRaſd unns nonpecſſſeg deiorebiden i bune voce vopl noſ t inl germonen K. Ber.inl ce miie . hoccdaumopninepro ni kuik ſeunuiur nuli mu vohr anſi; mo ectl:ſd non o der hot donunn zez fertet o Nonli Acaſeconed d. dötes unmwn zevn 1 ninantotaine udte Zce iminbns o i gonͤͦts apnone löcnningtitfii Bsonmntbime un 20 dgian e I ulieront. verunt. eloncol - ¶ De purga. cano, diſooſieioni iucis: ut in. c. ppoſait de cõceſ.pᷣbẽ. tuʒ qꝛ puigatio nõ Adepẽdet ex noluntate partis: ſed ex diſpoſitione iut.s. ¶ In glo. fi. nõ. bene glo. æ nidᷣ qð dixi in c.int᷑.S.e.i fi. ⁊ facit hec gloiuncto tex. in ar. ꝙ ubi reſtes de iuꝛe neceſſarij nõ reperiuntur in loco tũc quales repeꝛiunt᷑ idonei iudicant᷑. Et ex hoc fuit conſaltũ in qõe facti dicit ſtarutũ ꝙ ad cõ fectionẽ innẽtarij requirunt teſtes cũ certis qualita tibꝰ opponebat̃ poſtmodũ ꝙ non hẽbãt qualitates requiſitas replicabat᷑ ꝙ in loco illo non repeꝛiebãt teſtes cũ illis qualitatibꝰ:⁊ ceꝛte ex hoc debet actus toleꝛaꝛi ad idem tex. cum glo.in.c.cum dilectus.de electi. Abbas. . um purgator in teſtibus rat de cꝛedulitate.h. d. caſus ⁊c. de mã huius.c.dic ut hr̃ in.c. quotiẽs.S. eo. In glo.⁊ hʒ locũ cũ gl.qñ negatina nõ eſſet reſtꝛicta ad certas peꝛſonas z locum. nam tũc bene poſſunt teſtes deponeꝛe de ueritate.tũc.n. potius deponunt de facio ꝓpꝛio qᷓᷓ alieno:ut ſi dñt ꝙ tali hoꝛa Titius non cõmiſit homicidium: quia fuit nobiſcũ:⁊æ non potuiſſet cõmittere quin nos ui diſſemꝰ. nã ſi teſtes tali modo deponerẽt non eſſet locus purgationi:ut nõ.j.c.pꝛoximo.⁊.c.cũ dilectꝰ facit glo.in.c.cleꝛici.lxxxi.di. Ini nfamatus ſuꝑ deſe Ccedens. nataliũ non debet ꝓmonei niſi pꝛi puꝛget.h.d.pꝛimo poni tnꝛ ↄqueſtio.ſecũdo ꝓuiſio ibi qno circa caſus ⁊c. Mõ.pꝰ ex tex. ꝙ purgatio locũ hʒ nedum ſuper cꝛi minali ſʒ ẽt ſuꝑ aliquo dᷣfeciu ⁊ inhabilitate.facit.c. iij. S. de apoſtatis.¶ Mõ.ſo ꝙ nedũ ſpnꝛiꝰ ð quo conſtat ad oꝛdines ꝓmoueri nõ dʒ ſine diſpẽſatiõe ſʒ ẽt ille de quo nõ cõſtat:exquo tm nõ defectu nata liũ ifamatꝰ ẽ.Et cãs ꝓpt᷑ quas filiꝰnon legitimus ꝓ moueri nõ põt. unide ꝑ gl.i.c.i.⁊.ij.de fi.pᷣſby.li.vi. ed op. 5 tex. ö. c. cũ iunẽtute. S. eo. nã infamia ab emulis oꝛta nõ hʒ effectũ indicendi puꝛgationẽ. lo. ut ibi ⁊ ̊ nõ.ibi eniʒ cõſtabat infamiaʒ habuiſſe oꝛiũ ab emulis.hic neꝛo nõ ↄſtabat ſed iſte dũtaxat B aſſerebat. unde papa mandat purgationẽ indici ſi publice iſte eſſj ifamatus: quaſi dicat ꝙ ſi ab emuł tm hoc diceret̃ ꝓut ipſe aſſerebat nõ eſſet ðᷣ hoc cu randũ:⁊ ſic potiꝰ cõcordat cũ illo.c.cũ ĩ iuuentute. n gl. ij. ibi qꝛ negatiua pꝛobari ñ põt. hoc ne rum ſi hec negatiua eſſet ꝓbanda per teſtes. ſed hic eſt ꝓbãda ꝑ iuramentũ aſſerentis. ? ꝑ teſtes de cꝛe dulitate. vñ dicit Jo. an. ⁊æ bene nt plurimũ in pur gatione uenit factum negatiuũ.ſimile in.c.i.de ↄfeſ. li.vVi. ubi negatiua qᷓ alias ꝓbari nõ põt admittituꝛ in poſitis:ut ſic poſſit ꝓbari per inramentũ ⁊ in fi. glo.aduerte qꝛ ſi pꝛobaretuꝛ filiatio ꝓut dẽ in glo. nõ eſſet locus purgationi qꝛ eſt va ꝓbatio ꝗ põt ſieri ſuꝑ filiatiõe. Et exite Va ꝓbatione ceſſar pur gatio:ut in.c.ſe.unde ↄſidera narios mõs ꝓbandi. aut eni uult iſte ꝓbare ſe fuiſſe habitũ reputatuʒ et noĩatum pꝛo filio ſempꝛonij æc̃.⁊ tũc nõ eſt neceſſe ꝙ aliter ſe pnrget ⁊æ de hac purgatione non loquit̃ iſte tex. Aut nult iurare ꝙ ſu filius ſempꝛonij 2 nõ dʒ admiti qꝛ ſubiret periuriũ cũ filius nõ poſſit in ramento aſſerere ſe filiũ ſempꝛonij aut nult iuraꝛe le fuiſſe habitũ reputatũ æ nominatũ pꝛo filio ſem bꝛonij. ita ſe credit eſſe filium ſempꝛonij:⁊= tũc tał puꝛgatio recipitur æ compurgatoꝛes iurabunt de cru delitate ꝙ cꝛedũt eũ uerũ inꝛaſſe. nam ut dicunt bic hoſti. JAnno. æ Jo. an. de neceſſitate ꝑpuertenda eſt foꝛma iuramẽti in hoc caſu.uñ Iʒ alias puꝛgãdꝰ debeat iurare de neritate: ut in.c.quoti ens.s.eo.in fi.in hoc tñ caſu iurabit de crudelitate:qꝛ nõ poteſt baberi vᷣa ſciẽtia. ¶ Et nota ex pꝛedictis 2 ex iex. ꝙ ex quo ſemel quis habitus et ꝛeputatus fnit pꝛo filio ſempronij fama ſequens in conꝛariuʒ non no cet. Et ĩqᷓtũ glo.dicit ſufficere probaꝛe quem fuiſſe genitum ex uxore titij:ut infeꝛatuꝛ ipſum eſſe fiium titij.dic hoc procedere etiam ſi titius negaret ipſuʒ eſſe filium ſaum:qꝛ exquo quis eſt natus ex uxore alicuius pꝛeſumitur natus ex marito.nec poteſt ma ritus eum non agnoſcere ĩ filiũ niſi ꝓbaret ipᷣe con ceptõis euʒ fuiſſe abntẽ nel ipotẽtẽ ad generandum uteſt tex.nõ.in.l.filius.ff. de his qui ſunt ſui uł ali. iut. et ibi Mar. et idẽ dic ſi mat᷑ poſtea aſſeꝛẽt ipſũ eẽ filiũ alteriꝰ ꝙ; mariti:ut nõ credatuꝛ ei ĩ pꝛeiudici um filij ut nõ.i.d.il.filiũ et nõ. glo.in. c. officij. ðᷣ pe. et remiſ.qð ur̃ ꝓeedẽ ẽt ſi ꝓbetur ꝙ ipᷣe conceptio nis mater habebat concubitũ cũ alio et ad hoc tex. nõ. in.l.miles.O. defuncto.ff. de adul. Suꝑ notoꝛio Bm dilectus.nb noroi ſindicenda purgatio et pendente cauſa ſuꝑ criminibus coram pape delegato purgatio ab ordi nario ſuper eiſ recepta no tʒ.h. d. In prima ponit au lito ris datio.i fa actoris petitio. in teꝛtia rei ꝛcſ ponſio.in quaꝛta diffinitio fa ibi cunqʒ idem.tertia ibi dictus.qᷓrta ibi h̊ igitur. caſus ⁊c̃. ¶ Nota. p ex tex.iudicem ordinarium poſſe procedeꝛe inſa matum eidem puꝛgationẽ canonicã idicendo abſqʒ ceo ꝙ tinus accuſaꝛe uolentibꝰſtatuatuꝛ nel ꝙ pꝛe mittat᷑ iquiſitio ſuꝑ vᷣitate et certe nõ cauillãdo nec dannando lr̃aʒ.õ̊ nidetur caſus ꝓ eis que dixi ĩ. c. inteꝛ. . eo. ̊ Inn. ſuꝑ hoc inſtet ut. ſubljciaʒ. Scdᷣo nõ.retẽto eoð modo intelligendi ꝙ deficiẽs in pargatiõe ſupeꝛ graui cꝛie põt priuari beneficijs ſuis:lʒ nullus alius agendi modus pceſſerit: qꝛ nt. S.dixi hoc non appaꝛet de accuſatione uel iquiſitõe precedentis qð ẽ ↄ opi. Jo.an.iĩ.c.ſignilſicaſti.s.de adul.nbi dixit talem tantum ſuſpẽdi debẽ. et de hoc I. ertio nõ. ꝙ ex eodẽ facto quandoqʒ oꝛuũt̃ due pecies criminũ ſeperate. unde ex ꝛetẽtiõe z abu ſione uxoris cõſãguinei oriebãtur crimen inceſtus et adalteriuʒ.nã iceſtus oriebatur qꝛ affinis. adulte rium vo qꝛ cõiugata. facit tex.in.l.ſi adulterium cũ inceſta ff. de adul. Ad idẽ uide gl.nõ.i.c. uirginibꝰ xx vij.q.i.que dicit accedentẽ ad monialẽ cõmitteꝛe tria delicta. Mrimũ qꝛ ſponſa dei cõmittitur adul teriũ.Fin qꝛ cõſecrata cõmittit ſacrilegiũ. Tertiũ qꝛ affinis ſpũ alis cõmittit inceſtũ.unde de quolibʒ iſio rum criminum accuſari poteſt. an antem punirus de uno puta ſacrilego poſſit accuſari poſtea ð adul terio uel inceſtu tangit ibi glo.ſed melius Martol. in.l.ſenaius. ff. de accuſationi. æ dicendum ut ibi 7 ¶ Be purgatide cono. Ouarto nõᷣ. argumentũ optimũ ex tex. è ẽt in pꝛo ceſſu inqſitiõis dʒ fieri l. ote.al.ſi ꝓcedit̃ ea omiſ ſa ét S abntẽ nõ ualer ꝓceſſus.hoc ſingularit᷑ colli gitut ex tex. ſubtiliteꝛ itelligedo vba ſñie ſm iqſinio né. B.dẽ tn itellige qñ iquiſinio fit ad petniionẽ alti us pncipali eã ꝓmouétis. qꝛ tẽ ille b loco accãto ris.ſecꝰſi fiẽt ex puro ⁊ meꝛo iudicis officio:qꝛ tũc nõ ẽ cũ quo fiat ↄteſtatio.⁊ H̊ mõ ĩtellige.c.qm fꝛe quẽteꝛ. SF. ſunt ⁊ alij nt lite nõ ↄte.ubi nidet᷑ ꝓbari Sriũ:⁊ hec ẽ vᷣa ⁊ cõis cõcluſio.maxime. Hoſtiẽ.hᷣ 7 in.c.cũ clamoꝛ & de teſti. dico plene in dẽo.S.ſũt 2 alij. ?æ ad ̊ ſolet quotidie allegari iſta litteꝛa cni ni det᷑ ↄcoꝛdare c.cũ. J. æ. A. s. de ꝛe indi. ¶ Nõ nl terius ? tene mẽti ꝙ crimen foꝛnicatiõis ſeu inceſtꝰ nel adulterij põt adeo eſſe notorium:ut inficiationi locus non ſit. Vnò abſqʒ alia indagine põt iudexꝓ cedeꝛ ad ipoſitionẽ pene. Et loqui tex.on note rie tas ſurgit ex ſola ꝛetẽtione mulieris in domo: ut qꝛ foꝝe in lecto uel in menia ſimul iacẽt.ſen natꝰ ẽ ide pꝛiuſqᷓ;·xxvViij. di ⸗ e ar agalznen z c. fi. de coha.cle.⁊ mul. ¶ Irẽ nõ.tex.optimum ꝓbã tem ꝙ in delicio notorio laici pñt teſtificari cleri cos. vVn h dẽ ꝙ populus nicinie eꝛat teſtis notorie tatis. ? hũc tex lingn A alugo in. e. de ceteꝛo ð de teſti. in mã huius.c. tem collige ꝙ notoriũ cã tur ex eo ꝙ notoriũ ẽ nicinie. ? nõ moduʒ ꝓbandi notoriũ.nã ſatis teſtis vr̃ reddeꝛe ſufficientẽ cãm ſi dicit ꝙ oẽs de uicinia dũt¶ Mlimo collige ꝙ pa pa ↄmittẽdo cãs aliquẽ clericũ vꝛ tacie adimeꝛe iuriſditionẽ iferioꝝ gꝰ ad illaʒ cãm adeo ut non na let ꝓceſſus coꝛã inferioꝛe iudice agitatus ð quo nõ in. e. cum. l de ↄſti. æ ibi ꝑ Inn. æ in. c. not noſtꝝ 5̊ de ap. ¶ In glo. i. ibi ſʒ ſuſpẽdi ab officio. adueꝛ te qꝛ gl.ut᷑ inolueꝛe iſtũ paſſuʒ.nã.c.int᷑.S.eo.ĩ pri. qð diſponit de ſuſpẽſiõe tin nõ loquitur de deficiẽ tie in puꝛgatiõe.ſed in ĩfamato ↄ quẽ incipit ꝓceſſuſ Wnde adueꝛtendũ ꝙ aut querimus ð mõ pꝛocedẽ di infamatũ a prin ipio ⁊? hoc caſu debet ſeꝛuari qð dixi in dicto.c.int᷑. Aut querimus de mõ pnniẽ di deficiẽtẽ in purgtiõe ⁊? hoc cãn loqnitur iſte tex. plene tetigi mam ĩ. c. æccedens s de accn. Et cõis cõcluſio in. d. c. accedens ẽ ut in pena imponẽda at tẽdat᷑᷑ modus agẽedi nt ſi pceſſit accuſatio puniatur ur ↄaictus ĩ accuſatiõe:ſi pꝛeceſſit inquiſitio puniat ut cõuictus in iquiſitione. ſed dubium ẽ qñ nullus modus agẽedi pceſſit: ut qꝛ index nulla pꝛemiſſa ĩqſi tione ſuꝑ vitate indixit purgationẽ ĩfamaro ⁊ h̊ ca ſu uoluit Jo.an.in.c.ſignificaſti de adul.ut tantuʒ ſuſpẽdatur. æ optime facit iſte rex. Inno. B in pᷣma opi. hoc tetigit. ſed poſtea cõcluſit oppoſitum diceni ꝙ ex quo infamia eſt S aliquẽ ? index nõ hẽt pꝛo bationes ꝓmptas põt abſqʒ alio ſibi indiceꝛe puꝛga tionẽ ⁊ deficientẽ prinare bñficijs ſuis.et etiam de poneꝛe ſi crimen eſt gꝛaue:⁊? ꝓ hoc facit.c.cũ.p.S. eo. z optie facit iſta lra:ut Sᷓ teiigi ¶ Sed obſiat di ctũ Jo.an ⁊ dictuʒ.c.ſignificaſti.ubi ſolent iſta alle gari ꝓ Srijs. ſed pꝛo cõcoꝛdia poſſer dici ꝙ aut in dex indicit purgationẽ ad effectum idicẽdi pniaʒ uł ut ſileat infamia: æ tunc pꝛocedat illud. c. ſignifi caſti. nam ubi infamia filere non poteſt debet fieri ſuſpenſio ab officio.ij.q.v.pꝛeſbytero.⁊ iia ſi eſt ðᷣ ficiens in ea purganda ſuſpenditur ad officio. Ant index procedit contꝛa infamatum ut priuet eum be neficijs ſuis ſi ſe non purgauerit. Et hoc caſu põt procedere iſte tex. æ opi. Inno nel aliter. aur crimẽ eſt graue ita quod index ex officio ſuo.alſ.arbitrio ſuo imponeret penam priuationis:⁊ tunc illa impo netuꝛ.aut non eſt ita graue: æ tunc fiat ſuſpenſio. Mam ſciendum quod ubi proceditur per inquiſiti onem mitior pena imponitur quam ſi peꝛ accuſatio nem: ut in. c. qualiter el ſecundo de accu. æ pena eſt arbitraria ita z mitior debet imponi:quando pro ceditur contra deficientem in purgatione cũ ſit pre ſũptione cõnictus ⁊ nulla pᷣceſſit inquiſitio.cũ ergo pena ſit arbitraria z delictum hic commiſſum fuerit ſepatnʒ ? lõge grauius a delicto ↄmiſſo in. c.ſignifi caſti potnit iudex.ibi arbitrari penã ſuſpeſioniſ:⁊ hᷣ arbitrari venam prinationis ? hoc plus plʒ:⁊æ ſecũ dũ hoc poſſumus limitare ea que dixi in dẽo.c.ac cedẽs. ¶ Erx predicts poteſt inferri ad ſolutionem alterius oppõnis que poteſt formari contra tex.ui detur enim ꝙ ex quo iſte purgaueꝛat ſe uel fueꝛat condennatus coram conſtantino epo ꝙ non debe bat amplius onerari ſuper purgatione preſtanda. ſo. dnir quidam ꝙ papa noluit iſti facere gratiam ut non obſtante prima condennatione poſſet iteruʒ ſe purgare ſi uellet. ſed poſſet alia ſolntio æ melior dari ꝙ aur quis fuit abſoluruſ quia preſtitit purga tionem: æ tunc non deber iterum onerari iia loqui .c. ex tuarum ſupra eo. a contrario. aut fuit cõdéna tus ſed condẽnatio propter rebellionem ſuam non habuit effectum:z tunc poteſt iterum impeti:qꝛ nõ deber condennatio ſibi immunitatem preſtare. Ter tio poreſt ſolui ꝙ preſbyter non excepit ð priori ex ceſſu qnia faciebat contra eum. ¶ Quano poteſt ſolui qð epiſcopus conſtantienſis iniuſte pꝛoceſſit: quia non habebatr priuaꝛe ſed ſuſpendeꝛe. ſy ab hac ſolurione ꝛecedit. Inno. ut ſupꝛa dixi: æ ideo tene al teꝛam ex predictis. æ facit ꝙ nõ. Oar. in. I. ſepkebra in fi ff. de ſepul. niola. ¶ N glo. in. V. non erat in dicenda ibi ciratio tamen facienda eſt e B an ciratio ? ſenrentia ſolennis interuenire debeant in facto notorio.dic ut notatur.in. c. ad noſtrum el.iij de iureiur. in c. ex parte de ueꝛ. ſigni. in. c. ueſtra de coha cle. æ mul. Et aliquid tango in c. cum olim re in di ubi bonus tex. Ingt i. .apud. bonos in fi. Tenet ergo glo.ꝙ ſufficiat talis infamia ad ĩ dicẽdã purgationem.æ ad.c.qualiter reſpondet ꝙ; non contradicit: ſed non dicir quare Jo. and. dicit ꝙ illud.c.ſo quitur in inquiſitione iſiund in purga tione. et ſic uidetur ſentire opinio. glo quo ad pur gationem indicendam. de hoc peꝛ Innocentium 2 Moſtien. in dicto.c.qualiter z ibi plene dixi :ct quo ad pꝛopoſitum diſtingnerem ꝙ ant ſubeſt ſcandalum niſi ſe purget apnud bonos et gꝛaues: et eſt in dicenda purgatio: quia ſolum ſcandalum per ſe ſufficit ad purgarionem indicendam nt in .c inter ſupra. eo. aut non ſubeſt ſcandalum: ⁊ tũc non eſt indicenda purgatio. textus. uidetur indicio vncemn 1 nm un nnn on amm/ mumd lus.. gunz one. p numna ün oam atr, ummm ,. u ,e n0 0 Nin eſemionen nncarerechn⸗ um ne plel vositanmon ſimums bi chz ovod poſt ſvampn pon comnft bor dier Nipuimn udcun vonſuta lions quan oorgands of ſpi plus oſgandi ſupptca vpſis bne yrvban mConn o m apſſo⸗ ru. (Mor ommoe en leeiao on onpelurſe pn⸗ iniunsſteaininno dr⸗ Aenpone porononis iaunſas Dacbn apod Dos ſon ſonn pufin d i teeini eſr n den Nion non oſſtans npene otmn mogin eſis i llonnier C in kiue cwn g ſt enpo⸗ ſema m wm heh⸗ nmmge buy ((er. ſe liigun e Kin mnonen n Wio i dnn annchi “ fmimr aſen aentsn enijsn urmnos Gnidanmd hwlis bmmeanm u igevenrſe geſ ſeni no czog non dche Porganone Drchands. N wend gan Aormaicnedoſa tarz NMer aiaſoid 1 neiot honſ na prekhttpong nenum orerar is ei contrario nt fi dödens yer tebe ſonnn hven non uerun inpenir mmiann ralin Qer on amntgronier In. (Dvano hoteſt enesinirce goeeſi elaenter Hindir Wn Surideolei⸗ e n go nn iet zn s henenie dtan i rin A1pfmd Ein ln ufi dad. cumoin gitm. bones ſtirnis fmia adi pilte. eſpordet 9 J0 and 0 ¶ De purga.cano. meo in. c. eum in iuuentute ſupꝛa es. nam ibi infa ma prouenit ad regem et ꝛegni maiores. ſed quia habuit oꝛtum ab emulis papa noluit moneri cõtra illum etiam ad purgattonem niſi deuictus inſtantia illius. pꝛo hoc quia quando infamia non babnit or ium ex pꝛobabilbus coniecturis non dicitnꝛ infa mia quo ad iuris effectum:ſed nane noces populi de quibus non eſt curandum:ut in. c. oſius de elce. 2.l decurionum. C. de pe. per Martol. in lI. de mi noꝛ. J. toꝛmenta ff. de queſtioni. ¶ In glo. fi. ibi nullam habnuit iuriſditionem ⁊ ceteꝛa ¶ Mota bene glo.iuncto tex. ꝙ is contra quem canſa commiſſa eſt per papam non poteſt adire oꝛdinarinm loci et renunciare reſcripto:quia indicium ꝛeddituꝛ in inni tum nec ualet pꝛoceſſus coꝛam eo initus. Secus di cit Moſtien. quando pars que imperranit reſcrip tum reinteg:a ad oꝛdinarium accedit parte aduer ſa conſentiente:quia nidetur tunc renunciare reſcri pto:⁊ delegatus non debet eos amplius andire. ar gumen. in. l.ſed ſi cum.l.ſequen ff. de arbi. de quo nide quod noratur in ſpec. in ti. de delegato. in. ꝗ. reſtat ner.itẽ finiiuꝛ ⁊ dic ẽr nt notatur in.c.ex cõ aueſtione de reſti.ſpo. Abbas. Ccepimus Non ſofficit p lato de crimini bus infamato inrare cum ſe purgat ꝙ; ſiit imunis ab illis criminibus: ſed iurs te debʒ quod poſt ſuam pꝛomotionem illa crimina non commiit hoc dici¶ Er quattuor ſunt paꝛtes In pꝛima indicum conſuſtatio ſuper foꝛma puꝛga tionis quam purgandus offerebat ( In ſecunda ibi ipſius purgandi ſupplicatio ¶ In tertia ibi pon ro ipſius ſoꝛme reprobatio In quarta ibi ideoqʒ cauſe commiſſio cum expꝛeſſiõe debite ſoꝛme.caſus 2 ceteꝛa ¶ Mora pꝛimo ex tex. quod infamatus de delicto non compellitur ſe purgare a tempoꝛe na tiuitatis ſue quinimmo ſi eſt prelatus iuꝛat tantum a tempoꝛe pꝛomotionis ¶ Et ex hoc collige unum dictum ſatis pulchꝛum quod de inre canonico tem poa non ſunt pꝛefixa ad imperendum contra ali queʒ de crimine ⁊ ſic licet de iure ciuili poſt quiquẽ nium non poſſit quis impeti de adulterio æ euam poſt.xx. annos in alijs criminibus.l querela. E. de fal.ł. adulrer. E. de adul. æ quod ibi notatur tamen de iure canon co ad iſta tempoꝛa non bhabetur bie reſpectus nam poterat hic eſſe pꝛomotus elapſis. xxx.annis:⁊ facit tex.iſte pꝛo opi.glo.in.c. admone re.xxxiij.q.ij.quod puto neꝛum indiſtincte quo ad indicendam purgationem. uel quod ad pꝛoceden dum per inqniſitionem conrra infamatum: ne infa matus tolleraret̃ in adminiſtratione dininoꝛum. ſe cus foꝛte eſſet dicendum in accuſatione directa que inſtituitur ad penam infligendam ut illa tanquam odioſa reſtringatur ad terminos iuris ciuilis cum expꝛeſſe tantũ ñ reperiamus contrarium ds iure ca nonico:argumen.c.i.de noni opeꝛis nunciatione. ? optime facit.c. cum nenerabilis de exceptionibꝰ. ubi crimen falfi tollitur ſpacio iducto a inre cinli.et nide qð ibi nõ. ¶ Srdo nõ.ꝙ peꝛ penitẽniã nõ tol litur pena naturalis delicni:et ſic agés pennetia de delicio ĩ foro pñiali põt de eo accuſari ĩ foro cõteti oſo ut ibi luar penam.pro hoc diciũ.c.admonere ⁊= qð dixi in. c. de his ſupra de accu. et hoc iõ quia di nerſi ſunt effectus iſtarum penarũ.na ĩ foꝛo aie ipo * nitur penitentia ut ſatiſfaciat deo quẽ leſit. ſʒ ĩ fſoro contẽtioſo ut ſaniſfaciat reipublice quã ſcandaliʒanit ideo punitur in loco ubi deliquit.iij.q. vi.i.c.i. ⁊ in .c.i.de rapto.⁊ in auẽ. qua in ꝓuicia.C. nbi de cꝛi. agi 0ʒ. ¶ Mö. 5. Et poſt pniã actam de delicto nõ põt quis ueraciter aſſerere ſe imunẽ ab ilo delic to:qꝛ forte nõ ꝛecte egit penitenniã. facit de peni.di. ij.c.i. ¶ Mõ ibi ẽt ſi ſimplex fuero ꝛ⁊c. ꝙ ho reciꝰ põt dici ſimplex.et capiiur iũc ſiplicitas in bonꝗ prẽ quaſi ſine plica ⁊ ſine inuolutõe cus. ¶ Un aupiex eſt ſiplicitas.qᷓdam eſt ↄria dolo et de iſta oquuur hic.quedam eſt contraria diſcreriomi et il a ccieſiã da: ⁊ tẽ dicitur ſimp lex qſi ſine diſcretõe ⁊ ſine mix Inꝛa ſapientie.¶ AVico nõ foꝛmã qua pꝛelarꝰdqʒ pꝛe ſtare ĩ ſe purgãdo.dʒ eim fieri purgatio per uerba certa et claꝛa:ut ꝙ nõ commiſſeꝛi rc. ¶ In gl. ij. i fi.nõ. gl. nłt eiʒ ꝙ bodie n ↄpellat quis ſe purgaẽ niſi a tempore ꝓmotõis. Ex quo inferiur ꝙ; de de licto cõmiſſo ante ꝓmotionẽ non poſſit pꝛelatus ac cuſari nec õᷣ eũ ĩquiri.uel purgatio iduci.qð clanus tʒ glo.pe.hoc ultimum placet Obuipo nili cumen ſit enorme. Moſt. vo dicit ꝙ pꝛelatuſ ſuꝑioꝛ no po teſt a nplius inquiꝛere de cꝛimine prius commiſio quia aut non inquiſiuit tempore promotionis et ſu it in culpa.ant inquiſiuit et non debet denuo impe ti. Circa hunc articulum aliud ſentireʒ. nidelicei qðᷣ aut tempore promotionis non emanauit edictum: ut quicunque uult aliquid obicere compareat infra terminum et cetera iuxta formam. c.fi. ð̊ elec.li. Vi. et tunc accuſaꝛi poteſt. et nedum ipie immo promo tor ſuus. arg.l.di.ſiquiſ uiduam et in.c. finali xxiuj. di.æ optime facit.c.fi.qui.mat.accu.po. Snquiiitio nero fieri non debet per eundem ſuperiorem qui pꝛomouit exquo moꝛes ſuos approbauit. xxxij. q. V.c.hoꝛꝛendus.niſi crimina adeo fuiſſent occulia quod probabiliter potuiſſer ſuperior ignoꝛare. tũc enim non obſtante opi. Hoſtien. puto eum pꝛoce dere poſſe:pꝛo hoc tex.in.c.nulli.de electione.li.vVi. ubi electores poſſunt opponere cꝛimina contra elec tum ſi probabiliter tempore electionis illa ignora bant et idem dico eadem ratione in purganone in dicenda. Aut terminus prefixus fuit et iunc ſi iſte qui uult accuſare erat in dioccſi non debet audiri: ſecus ſi erat extra dioceſim:ut in.c.finali qui ma.ac cu.po.ubi tex.optimus.et tenet. Frede.in conlſilijs ſuis.unde pari ratione nec inquiſitio fieri poterit. nam preſumitur quod malicioſe fiat:dubitarem ta men in crie iducente irregularitateʒ:ut i homicidio quando erat occultum tempore promotionis:ſed nunc ex probabilibus coniecturis orta eſt infamia: nunquid ipſe prelatus poſſet inquirere ex q ipe nõ ——0—— Ee purganiõe eano. zepitur ĩ aliqua culpa.? foꝛte potiꝰ eſſʒ dõm ꝙ ſic. nã zria opi.ſapit abſurditatẽ: Et ad iſtũ tex.poſſet rñderi ꝙ de iſtis cꝛibus eꝛat ĩfamatus poſt ꝓmotio nem ſuã.naʒ ſimonia ? uenditio iuſtitie:ut plurimũ cõmittunt peꝛ pꝛelatum poſt pꝛomotionem ⁊ cõiteꝛ infamia de icõtinentia oritur ex uitio cõmiſſo poſt ꝓmotionẽ. ? ideo uſꝗʒ ad iſtud tẽpus iſte dũtaxat dʒ ſe purgare. ¶ In glo. in. v. ignoꝛat in fi. uel ꝛeſ ponde aliteꝛ ad illud.c. ꝙ loquitur ĩ ↄpurgatoribꝰ iſtud vVo loquit᷑ in purgãdo. Et ꝛ0 diue:ſitatis põt eſſe:quia purgandus poteſt ſub iſta forma uelle in raꝛe aio decipiendi ꝑ equinocat onẽ iudicem:ſed 2 purgatoꝛes cũ ignorẽt.an ille egerit penitentiam ñ pnt intelligeꝛe illud neꝛbum imunis de pactis prie. ſed cꝛedunt eum non commiſiſſe illa eta A n glo. in neꝛbo ſimoniã ĩ fi. Adueꝛte qꝛ cũ tex.h faci at mẽtioneʒ de tribus cꝛimibus: ⁊ dicit ea ↄpntare inteꝛ gꝛanioꝛa. glo. h non pꝛobat niſi de ſimonia ð qua tamen ceꝛiſſimuʒ eſt ꝙ cõpuret᷑ inteꝛ gꝛauioꝛa ut eſt glo. in. c. tanta de ſimo. ¶ Dea contꝛa tex. opponi poreſt in eo ꝙ in cõtinentiã computat int᷑ gꝛauioꝛa:cum alibi tex. dicar nedum foꝛnicationem ſimplicem:ſed iplum adulteriũ cõputet int minora: ut patʒ in. c. at ſi clerici in Sꝗ. de adulterijs ?æ qnuoed ibi nõ. de iudi.æ qò nõ.glo xxxij.q.vij.⁊.c. quid ĩ omnibus et tex.in.c.quia tua.l.di.qui dicit paucos reperiri ſine nitio in cõtinentie. Ad idem quod nõ Yo. de ligna.in.c.ad noſtram de heꝛe.nbi dicit pec catum mendatij gꝛanius eſſe q; ſit ſimplex foꝛnica tio:qunia primum magis eſt contra nãm qᷓ; ſecundũ Et ideo quidam dicunt ꝙ cõpntatur incontinentia inteꝛ gꝛauioꝛa ꝓpteꝛ fꝛequenniã delicti. nel qꝛ faciliꝰ anima ſeparatur a oeo.uł teꝛtio poteſt dici ꝙ i epo ſit gꝛaue peccatum cum epiſcopus non dicatur cõ mitteꝛe ſimplicem foꝛnicationem:imo ſempeꝛ cõmit tit adulterium ſpirituale cũ hẽat eccleſiã ſuã in ſpon ſam:z hẽat oꝛdinem ſaceꝛdotalem et epiſcopalem. ad hoc qð notat Daul.de leaʒa.in clemẽ.i.de offi cio oꝛ. ?æ maxie qn habet concubitum cũ illa de dio ceſi ſua que dẽ filia ſua ſpũalis. Vnde gꝛauis pnia =z pena imponẽda ẽ epo uel ſaceꝛdoti ꝓ delicto incõ tinẽtie cõmiſſo cũ filia ſpũali.xxx.q.i.c.noſce. et in c.pe.⁊ ulti magis eim abſtinendum ẽ a cognatiõe pũali q; carnali:qꝛ cũ cognatio ſpirituali pꝛocedat ex nueneꝛabiliori parte eſt magis neneratione digna nide tex.optimum. xxx.q.iij.c.i.⁊.c.pitacium.vnde eccleſia ꝛomana nunqꝙᷓ legitur diſpenſaſſe circa co gnationem ſpũalem:⁊æ tn quotidie diſpenſatur ĩ co gnatione carnali circa matrimonium cõtrabenduʒ. n glo. in. v. poſtq; ibi appꝛobarunt moꝛes ip ſius. Adneꝛte qꝛ hec 26 glo.nõ ẽ vlis.nã non ꝓce dit in delicto occlſio:qꝛ ex quo ſuꝑioꝛ pꝛomonens illud ignoꝛat ꝓbabiliteꝛ non uider̃ appꝛobare. tex. E in. c. nulli de elec.li.vj. pal. Itẽ nõ ꝓcedit ꝛõ glo. in eo qni appꝛobaꝛe nõ poteꝛat.utputa in epo pꝛo monente homicidã nel alias irregulaꝛem. quinimo et ep̃s ꝓmouens punit et pꝛomotus deiſcitur: ut in .c.ſi quis uiduam..l.di.in.c.fi.xxiiij diſtin. vVnð hec 25 glo. nõ cõcludit iĩ ſucceſſoꝛe qui nõ fnit ĩ culpa: õ de hac mã dic melius ut dixi ſuꝑ glo.ij. gl. op. cöõtꝛa tex. ? v ꝙ iſta iquiſitio generalis non dʒ admitri.qm cum alicui ipingũtur aliqᷓ crimia de bẽt exprimi omnes circũſtãtie delicti: ut quo anno quo menſe cum qua perſona delictum commiſſuʒ ẽ ⁊c̃.ut hr in.l.libellorum.ff.de accn.canoniʒata.ij.q. Viij.libellorum.non enim debet quis nagari cũ iac tura alterius.l.pretor edixit.ff.de iniur.in.c.nt qniſ duas de elec.li.vj.ad idem.c. ur circa.z.c.i.eodem ti.æ libro.nã remoris circunſtantijs delicti quodam mõ tollitur ipi reo defenſio. ſoln. Inno.circa hoc ĩ ſtat ponenda opi.nam quidã ſtant orio dicẽtes qðᷣ nbi infamia eſt generalis:utpnta infamatur qͥs ð de licto ĩcontinẽtie zæ non ꝗr̃᷑ cum qua mulier:uel de ſi monia ⁊ non dů cum quo illam commiſit ꝙ talis in famia tanqꝙᷓ; nimis incerta ⁊ generalis eſt reſpnẽda. Alij nero dicũt quibus aſſẽtit Inn ꝙ ↄria loquũ tur in accnſatione:ſed in iquiſitione ſen in idictione purgationis Exquo ignoranteꝛ circũſtãtie ſen ſunt occulte non ſunt neceſſario expꝛimenda:ſed ad tᷣmi nos infamie eſt fienda inqſitio nel indicenda puꝛga tio.unde ſi infamia eſt geneꝛalis fiet inquiſitio gene ꝛalis ⁊ indicerur purgatio generalis ut h ⁊ in.c.licʒ de ſimo. nbi papa generaliter inquiſinit de ſimonia inſufficientia ? de rebus captis in naufꝛagio.vn im nalet ſpẽs qno ad ſpẽm quantuʒ genus quo ad ge nus ⁊ econtra: ar. in.l.ſi duo.ff admi. tu. æ idem dicit Inn. quando obijcitur crimen contra peten tẽ confirmationẽ:ut repellatur:æ non ſit neceſſe ex primer̃ circũſtãtias maxime ſi obijcièſ inꝛat ſe igno rare:ar.in.l.in actione.ff.de fur.nã ſᷣm euʒ cum in quiſitio fiat ut eniteat bona fama ſi exprimerentur circunſtantie oꝑaretur contrarium effectũ:qꝛ multa occulta publicarentur.⁊ cũ his dictis ut plurimum tranſeunt doc. noſtri ex quibns habetuꝛ maxima li mitatio ad iuꝛa in contꝛaꝛium allegata. ſed tu adueꝛ te quia Maꝛ.ſequendo Ja. bu. in.l.ij. F. ſi publico .eff. de adul tenet contꝛaꝛium ꝙ ſicut in accuſatione ita ⁊? in inquiſitione debent exprimi circunſtantie ðᷣ licti quia inquiſitio ſuccedit loco accuſanonis pꝛe teꝛqᷓ; in inſcriptione ad penam ranonio Et ad iſtum tex. ꝛeſpondit ibi Marto.ꝙ pꝛocedit quãdo inquiſio fit nõ ad penam imponendam ſed ut pꝛe larus tanq; indignas ꝛemoueatur ab adminiſtꝛa tione.nam hoc càſu tutoꝛ tanquam ſuſpectus poteſt ꝛemoueri ex generali ſuſpitione: nt in.i. hec enim.ff. de ſuſpec.iutoribus.ita et pꝛelatus ex generali infſamia. Sed adnertendum quoniam pꝛi natio beneficij eſt pena non modico in clerico⸗ cum ex eo ſuſtentetur. et multis etiam ſumptibus forte illud acquiſiuit:ut dicit tex.in.c.ſuper hec de renuncia.facit.c.ſupeꝛ his de accu.⁊ quod nota.in .c.querelam de procnꝛatoꝛi. Et eſſe pꝛelatum ẽ ho nor ⁊ comodũ:ſed non ſic eſſe tutorẽ Exquo ſatis eſſet dubitari de dicto Gar. ſed defendendo enm poſſet dici.ꝙ aut inquiſitio fit ut prelatus duntaxat remoneatur ab adminiſtratione non autez ut pena inferatur:æ tunc cum non dicatur canſa criminaliſ: nt in. c. qualiter æ quando.ij.de accu.procedit opi. HBar. nã infames non debent adminiſtrare in eccle lia dei maxie cũ ſe purgare non poſſunt.un reſpẽn ig iell ſſs iminui cl r , din i chin. ſni min lni iun on ic hoen rmunyr uß ru ylrclonun nonitweni ai eqas. grtisapia ulgroito olcvder deuncned. Pra hibite it linut ab bbome ne Citsct Mo⸗ ſiſtinẽ iuni hel ibeſi ſonbug atlliy neralbi⸗ lo ecclſa venclcat ibi iun lendo ſaduela. Creſtran N lbaparſeinonineteride lundapincitii do adtene cohlcterdi ceſap poſſſſtonbns 1/ poſeſonbig iſiher i lſe clunerün bꝛbe bor. (SGrrico o b Höinn nſeſtondnganſunn autnimleunsc Zonfci 4 Nguimngoginr R llis te inbehoſten ntnnuntmmn udiſigien nofebe D elbog W t urniigfin a uni ſriin dnalut n l ie lsicn 4 eſeninicciore winefüifitkſain opimncnſcgt int ſſe⸗ Ne inclcnc⸗ Mugu Euloſfer iniſto gene mnſollzr ii g hhnifri e ſironi ginnunfngio i nucgens eno d ge darinr Uen m Gndncntn daen umr Nhiteccſe meſtobiciſiomſeigo deſfur nüfnen anin nn ſamaſ eprinernn umnunncefſean genle ihosdins mobnun vo ubem: nie 1 alegzm nadhen bol ing.9. 1prblco , ſcnrin atcnfnione Orinicrenſunte nloeo donſroni . nan nionb X n giichi it inponendan ieln hr mnoam oH niiis m mum ſſan rii iſpore:n Gemmin muni * w lenice⸗ ad hoc. . ¶Be purga. vulgs. indicis nõ eſt pena. Secus nidetur quando index ꝓcedit inquirendo:nõ ur remoneat ab adminiſtra tiõe: ſed ut puniat de delicto: tũc eni ꝓcedat dicium Inno. Erx quo infeꝛo ꝙ ubi pꝛelatus pꝛocedit con tra ſubditũ bñficiatũ:⁊ nõ expꝛimit ad quem finem agat: ꝙ tũc cũ pena ſit aꝛbitraria ⁊ poſſit puniꝛe ali teꝛ ꝙᷓ pꝛiuãdo beneficijs nt nõ.in.c. inquiſitionis ð accu.qꝙ tũc nõ admittetur inquiſitio ſine ciꝛcũſtãtijſ ſicut dicimꝰ qñ agitur de iniuria criminaliter: ut nõ poſſit ĩteꝛuenire pꝛocuẽ. qꝛ pena eſt aꝛbitꝛaria:2= pol ſit iudex ĩponeꝛe penã coꝛpoꝛalẽ ⁊ ſic habetua reſpe ctus ad id qð cõtingeꝛe põt ut in.l.fi. C. de iureinzꝛ. 2. iij.q.ix. .niſi.Et h̊ nõ.qꝛ.ſunt quottidiana:= co ſidera ꝙ tacite Inno. ſenſit illã opi. Ja. 2 bar. ĩ eo ꝙ reddit rationẽ ſpãlitatis:qꝛ inquiſitio fit ut bõa fama eniteat ⁊c.q̃ quidẽ rõ ñ ꝓcedit qñ fit ĩquiſitio pꝛicipaliter ad penã iponẽdã. Et ideo in foꝛo cinili cũ ſẽꝑ ĩquiſitio fiat ad penã iponẽdã debẽt exprimi circũſtatie nec Inn. uẽ ſentire Sriũ per illã rationẽ. ¶ He purgatione nulgari. Tica. ¶ nia duplex eſt puꝛgatio:quedam canonica:qꝛ canon inuenit eã de qua.S. dictum eſt:quedã vo ẽ nulgaris:quia uulgus intꝛoduxit eam ideo ſequiiuꝛ hunc nideꝛe de nulgari. Bra ſuſcepti. Duella et alie purgationes nulgaꝛes ꝓ hibite ſũt.qꝛ ꝑ eas multotiens con dẽnat᷑ abſolnẽdus.⁊ deus tẽtari vr h. d. totus ti. Et fa paꝛs hniꝰ. c. ibi tne. Caſus ⁊c. ¶ Mõ. pex tex. pꝛelatũ non debeꝛe luſtiner̃ iniri duella.i.bellũ duoꝝ:neqʒ ſupeꝛ poſſel ſionibus eccleſiaꝝ nec alibi. Et ſic eſt unus caſus in quo eccleſia nendicat ſibi iuriſditionẽ in laicos iĩpe diendo iſta duella. Et eſt ratio qꝛ ꝑ ea ur̃ tẽtari deꝰ ut in. c. fi. . eo. ergo legatꝰ ſuns ut eſt pꝛelatus qui libet põt ſe itromittere ⁊ ĩpediꝛe. Itẽ pꝛopteꝛ peꝛicn C Seen lum aiaꝝ:ut in.c.i.⁊.ij.S.de toꝛneamẽtis. do adueꝛte qꝛ dupliciter põt tex. intelligi ibi ſuꝑ ee cleſiaꝝ poſſeſſionibus ⁊c. Drimo ut intelligat᷑ ſuꝑ poſſeſſionibus.i.ſuper plateis ⁊ pꝛedijs eccleſiarũ: qꝛ eccleſie cõſueuerũt habeꝛe plateas ãplas 2 aptas Secũdo põt intelligi qn eſt ↄtentio ſuꝑ poſſeſſionibus eccleſiaꝝ:ut pꝛopter hoc nõ fiãt duel la.? uterqʒ intellecius eſt bonus in ſe. Ig nificãtibui 8 Sũmatũ eſt .c. proxio: In pꝛima ponitur SSrello. In ſecunda pꝛouiſio ibi unde caſus ⁊c̃. 6. pꝛimo ex tex. ꝙ de eodem crimine poſſunt plures in eodẽ libello ab eodem accuſari.ſecus ubi crimina eſſent diuerſa de quo.ij.q.i.pꝛohibentur ⁊.l.i. C. ſi reus uel accu. moꝛ. fu. z.l.hos accuſare.ff. de accu. ¶ Secundo nota ꝙꝙ in iſtis bellis que ineuntur ad pꝛobandum innocentiã alicuiꝰnõ ſemper detegitur neritas:qꝛ ut plurimũ ceſſante dinina diſpoſitione pꝛeualʒ foꝛtior 7 ingenio ſioꝛ. ⁊ eſt contra nobiles maxime de Hi ſpania de facili ineuntes iſta duella cum inter eos eſt contentio. ¶ Tertio n ar. i conſules ſpoletãi habent iuriſditionem:ſed contra hoc facit:qr ſpole tana ciuitas eſt de patrimonio eccleſie ergo tota in riſditio eſt aput eccleſiam romanam.ſo.dicit Hoſt. ꝙ ab olim etiaʒ ciues ſpoletani nt conſeruarent ſibi ius uniuerſitatis elegerunt ſibi conſules qui habe bant iudicare de nilioribus cauſis:ſed poſtmodum paulati uſurparũt ſibi totã iuriſditionẽ. unde eligũt ſibi ptatẽ et capitaneum:et qnqʒ ↄtemnunt ſniã ſũ mi ponrificis.unde concludit ꝙ cum ipſi uſurparit ſibi iuriſditionẽ nõ poſſunt allegare preſcriptioneʒ: qꝛ in rebus ĩuaſis et occupatis nõ currit pꝛeſcꝛiptio inſti. de uſuca.O.qð autem.lxxxxiij.di.illud et.c.fi. de preſcrip.Et hoc dictum nõ. oẽs coitates italie que ꝑ uſurpationẽ exercẽt merũ et mixiũ ĩpiũ.uvnde non poſſunt aſłare inridicẽ pᷣſcriptõcʒ qʒ aliud ſẽtiat Bun. et minꝰ bñ ĩ.l.oẽſ populi.ff. de iuſti.et inu? Sʒ poteſt ibi intelligi Mar. de legitima pꝛeſcꝛip.ſecuſ illegitima ut ipſemet tangit in..i ff. aqᷓ In gl. ibi ppte. ꝓbabilẽ errorẽ bene retracrat᷑ ſñia ⁊c̃. Aduerte qꝛ gl.loquituꝛ hic nimis gñalit᷑:et non reddit ſufficientẽ rõm diueꝛſitatis quare in inꝛibns alłatis.ĩ prin.gl.nõ retractatuꝛ ſnia ꝓpt᷑ errorẽ:ſed B et in cãibus ſequẽtibus in gl. rerractat ꝓpt᷑ erro rẽ. Doc.ẽt uario mõ loquuntur:ſʒ clare expediẽdo intellectuʒ.c.colligẽdo ſparſe dicta peꝛ doc.⸗ gliqua addendo dic ꝙ multiplex poteſt eſſe intellectus. c. Et primuꝰ intellectꝰ ẽ ꝙ iõ fuit retꝛactanda h̊ ſnia: qꝛ fuit lata pretexiu ꝓbõnum reprobataꝝ ⁊ fallac. Sicnt.n.ſententia lata ꝑ falſas ꝓbões retractat᷑ ut i. c.cũ uenerabilis.. de excep.=. C. ſi ex falſis ĩſtru. ꝑ totũ: Ita er fortius h̊ ſententia retractari dẽt cũ B probõ duelli ſit fallax et a iuꝛe repꝛobata:et hunc itelleciũ ſenſit gl. i f. ʒ obſcure ⁊ iʒ Hoſt. dicenſ ꝙ; ipſemet qui eã tulit potuiſſet retractare ſi erat ordi —— nariꝰ ut no.i.c.qualiter.j.ðᷣ accu.facit.l.abſẽtẽ. E. = ð accu. æz qðᷣ nõ.in. c. cum ceſſate de ap. (Seruds intellectus ẽ ꝙ iſtud duellum fuit idẽm ꝑ iudiceʒ fᷣm ſtatutum ſeu ↄſuetudineʒ loci ut pʒ in tex. ibi coacti ⁊cʒ.et ſic ſententia iſta fuit lata ex ꝓbõe nõ ĩtegꝛa.ſiẽ eigo quãdo ſũia ẽ lata ad iuꝛametũ ꝑiis delatũ ꝑ iu dicẽ poteſt retꝛactaꝛi cõꝑat Vᷣtate ut ĩ.l.admonẽedi ff. de iureiur. æ nõ. in. c.fi. S. e. ti. ita ⁊ iſta ſñia oper ta ueritate debuit retꝛactaꝛi: ⁊ iſte intellectꝰ eſt opti mus ⁊ ꝓcedit et pꝛeſupponendo ꝙ tẽpoꝛe huiꝰ.c. duellũ iſtud non eſſet repꝛobatũ:⁊ hũc intellectũ ſen ſit Uinc. ¶ Teꝛtiꝰ ĩtellectus ſñia fuit nulla ex defectu oꝛdinis iudiciarij nt in.l. ꝓlatã. C. ð ſen. ij⸗ ¶Muar q.vi.i.O.diffinitia:⁊ qðᷣ nõ.ij.q.i.ĩ ſũma. ius intelleciꝰubicũqʒ cã ſñie redit ad non cʒ nec in fringitur effecius ſentẽtie debet reiꝛactari ce mpeꝛta Hitaie ſicut in.l.ſi fullo.ff. v ↄdi. ſine cã ubi dr ꝙ ſi dedi fulloni panos lauãdos ? ipſe eos peꝛdidit: ⁊ ſic fuit cõdẽnatus ad eſtimationẽ ꝙ repeꝛtis rebus ꝑ dñm retractat᷑ ſia.qꝛ cã redit ad nõ cãm nec ifrin gituꝛ effectus ſñie cũ iſte habeat bona ſua:ita i pro poſito iſti fuerunt cõdemnati.qꝛ pꝛeſumebantur ſub traxiſſe illas res rebus ergo repertis ceſſar cauſa.?= accuſatoꝛ nihil ꝑdit.facit qdð nõ.bar.in.l.ſi ſiue. ff. rem ra.ha.æ puto hoc uolniſſe dicere Inn. B dum 7 ¶ De iniurijs ? danno dato: dixit ꝙ ꝓpteꝛ equitatẽ caſus ſuꝑueniẽtis ꝛecedit᷑ hit a ſñia ut.d.l.ſi fullo.⁊.ff. cõmo.l.iĩcõinodato..ul. Vbi dẽ ꝙ ſi cõmodatariꝰ ꝑdidit ꝛem cõmodatam. = ſic fuit ↄdẽnatꝰ ad eſtimationẽ ꝛeꝑta ꝛe tenet᷑ dñſ eſtiiueꝛe eſtimationẽ. Nuitus ⁊ ultimus itellectus põt eſſe propt᷑ notoriã iiuſtitiam ſnie. naʒ notorie: tunc ↄſtabat ðᷣ eius iniuſtitia æ notorietas iniuſtitie reddit ſñiam nullam nt in. c.ĩter cetera s de re indi. no. Inn. i. c. fraternitatis de frigið. nã ſnia iinſta tʒ ꝓpt᷑ pᷣſũptionẽ q̃ pſũptio ceſſat:ubi notorietas ĩin ſtitie ẽ ĩ Zriũ.ar. Viij.di. Vitate maĩfeſta ꝓ hoc facit qð nõ ſingulari Inno. in. c. qꝛ pleriqʒ de imu. ec. vbi diẽ ꝙ ſi ꝑs ꝓ qua ſñia lata ẽ ↄfitet᷑ cã iniuſtaʒ ꝙ dẽt ꝛetꝛactari foꝛtius eꝛgo ꝛetꝛactãda ẽ ubi noto rie cõſtat de eiꝰ iinſtitia: æ⁊ maxie de iure canonico. nõ. n. dʒ ſuſtineꝛe quẽ ꝛetineꝛe ꝛc cũ pcc̃ato. Et ꝑ H̊ multũ limitaret.l.cũ putaꝛẽ.ff.fa.heꝛc᷑.ubi dici ꝙ ſi ego eꝛã heꝛes in totuʒ ⁊ accepi tecũ iudiciũ q̃ſi eſſes cobeꝛes meus ⁊ ſic diniſa fuit heꝛeditas inteꝛ nos ꝙ ʒ poſtea conſtet de ↄrio nõ poſſum a te ꝛepeteꝛe indebite ſolutũ:æ ex pdictis clare pʒ ĩtellectꝰ.c.⁊ 25 diue:ſitatis inteꝛ hoc.c. æ iura õria. Et adneꝛte ad nonũ nõbile dictũ Hoſti.ſi ẽ neꝝ.dicit eim ꝙ ſi ſẽ tẽria lata ẽ õ ius litigatoꝛis.⁊ trãſiuit ĩ ꝛcẽ iudicaiã Iʒ nõ dẽat iure oꝛdiario ꝛetractari poſſũ iñ pete? ꝛc ſtitutionẽ in itegrũ ex cła gñali. ar. in. c.ex ĩis de in integ.⁊ in.l.i.ff. ex qui.ca.ma.⁊ idẽ ſentit glo.in.l. fideiuſſoꝛ. ĩ oĩbus.ff. mã. ⁊ ĩ.d.l.ſi ſine et lʒ doct. nr̃i trãſeãt cũ dicio hoſt. in doc.iuris ciuił cõi h̊ ñ ad nittũt ut nõ.ĩ.l.i. E. de codi. inde.⁊ ꝑ baꝛ. in. d. .l. ſi ſine: æ mihi placʒ hoc nltimũ niſi a pᷣncipe peia tur ᷣ ꝛeſtitutio ĩ itegrũ.nã ſoliꝰ pncipis ẽ boc cõce deie ꝓ hoc tex. in. I. diui. f de penis. æ ibi bar. naʒ cũ ſnia faciat ius int᷑ ꝑtes ut in. c.cũ int᷑ de ꝛe iudi. z.l. ꝛ2 es iudicata. ff. de ꝛcg. iur. nõ põt iferioꝛ a prici pe ius ꝑti queſitũ tolleꝛe. ad idem.l.i.?.ij. C. ſen. ꝛe ſcin.nõ pñt nbi iura gñaliter dicũt ꝙ nec ꝓfeꝛens nec ſucceſſoꝛ põt ſententiam ꝛetractare. Il cti filij. Dummatuʒ c. S.c.i. In pria ꝑte ponit ꝗqꝛela In fa dat indices ibi cũ igi. Caſus ⁊c̃. CWS primo ex tex. papã babeꝛe ptᷣatẽ æ iuriſditionẽ S pᷣn cipes ſeculares inꝗᷓtuʒ abutuni iure ipali in gꝛau s men ſubiectoꝝ. ¶ꝛ nõ unã cãm qꝛe repꝛobat̃ pur gaiio nulgaris. nam ꝑ eam deus tẽtari nidet᷑ nt in la cũ ferrũ ignitum nãliteꝛ debeat ledeꝛe tangenteʒ. Vñ id in hac purgatione nulgari agit᷑ ut miraculo ſe hoc non contingar. = ¶Se Ininrijs 2 damno dato. Hica ¶ Eontinuatur iſta ica ad pcedẽtes boc oꝛdine Supꝛa niſum eſt de narijs exceſſibus taʒ pꝛelatoꝝ Gꝙᷓ ſubditoꝝ:uerũ qꝛ ex eis fꝛequẽter inferunt᷑ iniu rie:æ damna irrogãtur merito poſt pꝛecedenies ti mlos ſubijicitur iſte Preue eſt: et propter J ꝛixati. eius breuitatem non ſũmatur: nec recipit diniſiõeʒ. caſꝰ ⁊c̃. — Mõ primo ex tex. ꝙ rixa pcedẽs non excnſat pcuſſionem ſequẽtem. vñ ꝑcuſſor nihilomi nus tenetur ex ꝑcuſſione ſua: lʒ rixe calor pceſſerſt. cõcor.i.fi.ff. de.ſica.Et põt adduci hec littera ĩ ar. Licius ⁊ ſemproniuſ ꝑcuſſerunt ſe ad inuicẽ nel di xerunt ſibi conuitia alternatim:nunquid iſte ꝑcuſſio nes uel iniurie tollantur mutna cõpeéſatõe inter ſe:z ſic ↄuentus ſuper iniuꝛia uel ꝑcuſſione poſſii dicere nõ tenor tibi reſpõdere:qꝛ iu me ꝑcuſſiſti:uel iiuri az ĩtuliſti. Et dicendũ ꝙ non dʒ andiri ſic excipieſ. cum eni iſte iniurie æ percuſſiones ſint ſeꝑate ad di nerſa facta: ?æ uerſentur circa diuerſa nõ tollunf mu tua cõpẽſatione:ſecus qñ uerſãtur circa idem factũ: nt matuũ adulteriũ mariti ⁊ uxoris.circa matrimo niũ enim cũ agit᷑ ciuiliter ad ſeperãduʒ mꝛimonium quo ad thoꝝ ⁊ ad lucrãdum dotẽ bñ tolluut bec ð licta mutua cõpẽſatione ut in.c.intelleximꝰ de adul. ? ibi ꝑ I mo.Ec predictã ↄcluſionem tʒ Spc.i ti. de accu. SF. i. in. V. qd ſi nocani te ⁊ ibi recitat nõ.di ctum qaorundã aſſerẽciũ ꝙ ſi tu ꝓnocaſti me dicto nel facto ad iram: æ ego ſi pronocatus te dicio uel facto offendi:non potes ager̃ õ me:qꝛ dediſti cãʒ ⁊ calor iracnndie calũnie nirio caꝛet.ij.q.iij:S. notam dũ:qð dictum mihi ex toto nõ placet:ut oino uitet pena quia: ut ſupꝛa dixiiſta nerſantur circa diueꝛſa. un qᷓ bʒ põt agere ꝓ iniuria ſua: æ ꝛegulariter nõ Iʒ ulciſci. C. qn li. ſine iudi ꝑ to. ar. pe. locum a ſpali. facit.l.ſi ex plagijs. S. tabernarius.fl.ad.l.aquil.ubi bonus tex. ꝙ percuſſo non licet inſequi ꝑcuſſorem fugientem pro hoc põt adduci hec l?a. nã h nõ pon deratur quis fuerit auctor huius rixe: æ nibilominꝰ in iliſtincte percuſſor tenetur ad idem. d. l. fina. ff. de ſica puto ta nen ꝙ mitius punietuꝛ iſte qui ꝓuo catꝰ offedit: qꝛ difficillimum eſt iſum dolorem cõpeſcere ut in ſimili uult tex.ſingulariſ i l.ſi adulteriũ i.. im ꝑato res.fl.de adul.? h̊ ꝓcedũt iter hoĩes habetes rõnem:ſecus ur̃ dicendum iter ipſa aia ia irꝛõnabi lia qꝛ ſi aial ꝓuocatũ aliud occidit nõ nẽ teneri qns de quo in.l.i.ꝗ. cum aꝛietes. ff.ſi qua pau fe. di. z qð nõt glo.in.l.ſi bos alienus.ff.eo ti. Et faciunt hec ad ſtatura iponentia ceuam penã ꝓ qualibei ꝑ cuſſione:nunquid ꝓuocatus ꝑcutiẽs icidat in illam penã ſtatutariam: z dicẽduʒ eſt ꝙ ſic:qꝛ ſtatutum lo quituꝛ indiſtincte:ſʒ index ex officio ſuo dʒ illã penã ex cã moderaꝛi fᷣm nõ.·i.l quid ergo.S. pẽa grauioꝛ .ff. de his qui no.infa ⁊æ.l.aut facta.in ·l.fi.ff.de pe nis ⁊ hoc ulrimum nõ. uoluit Mar. in ſimili i.l. ij. ff. de recep. ¶ SDed q̃ro qꝛ tex. dicit ſi percuſſus ia cuerit in lecto ⁊c̃.quid ſi nõ iacuerit in lecio:iñ ꝑꝑ Pcuſſionem nõ põt exercere artẽ ſuã:⁊ expẽſas facit in medicũ dic idẽ dicẽdũ eadem rõe. ꝓ hoc tex. ĩ.]. ex hac.ff. ſi qua.pau. fe.di.⁊ in.l.fina.ff.de his qui deie. uel effu. uñ ad lam ſupple maxime. ᷣm doc.iõ la de hoc nõ facit mentionem:qꝛ cõiter non iacens in lecto non ꝑdit artificium ſi uuz. ¶ Altius quero nunquid tenetur ꝑcuſſor ad operas quaſ amiſſuruſ eſt pcuſſus toto tꝑe nite ſue:ut qꝛ forte debilitatns in manu eſſectus ẽ impotes toto tꝑe nite ſue:⁊ dicẽ dam eſt ꝙ ſic: ut in dicta.l.ex hac lege ⁊? dicta. lege fi. quinimo dicit. Spe.ti. de iurijs.ꝗ.ij. poteſt pᷣn. ꝙ mortuo percuſſo poreſt agere pater ſine heres &eius ꝓ operibus quas iſte potuiſſet exercez toto pe beno nrin ſeno in 1 luſlrnocſa aſonili fm fn ſrt. gbalan qi ii⸗ or / aumxhjbui⸗ Zbisgiciie e ſe⸗ acuucl byihene ihni geeleinſens: un o tinodenmiod amd iromocddendugn ncie etcaris fn is .. C.de ica apaſie ls teqvirt dolon uncdh non habuit animu occi Nrine.lQGeſca nn. EC pbꝛmianin ercon Nn /iCe ſan ſaii⸗ iCcechb Nenwg uſnmngnn ſolcoxce⸗ 1gi tenecio lus niſ det ſſitſenmnündn enkinponigiaen ee ndII.And deſ ben nieed npaf glo⸗ nochhiamg tur uiſannonegnle is pot agere Criminalten bjalgernlon mirnpencfartimi mlir tireſimiinini un unſle m⸗ inſ P ſcve iſficrinin ¶ De ininrijs ? dano date: clee, Midin , Ueif, nn ni nite ſue:æ habebituꝛ reſpect viſimilit quãto tpᷣe po nel aliud aĩal incidit in fſoneam. Idẽ tñ puto ſi bõ minnngti frit tuiſſz uiueꝛe: æ hoc multũ põt accideꝛe ĩ facto æ ma liber uel fuus incidat ut teneat᷑ qui aperuit uel effo nimtcihiſti kedanſe xime ĩ parentibꝰ ſenibꝰ niuentibꝰ ex operis filij. dit ad intereſſe.ar.in.c.fi.j. eo.qꝛ qui cauſam dãni Kbenfar e Auimo ſuper tex. quero quid ſi nulneꝛatus remiſit dat damnum intuliſſe uidetuꝛ ut ibi. ¶ In glo. i. in imme n ee iniuꝛiã:nũqͥ põt ageꝛe P ſteꝛeſſe. Spe. in ti. de ac fi. hoc diciũ puto nerũ quãdo fraudolẽter nõ facit nche ini ſicini cu. F.i.. quid ſi uulneꝛat? tz ſic: ut illa ꝛmiſſio ẽt loco priuato.ſecus ſi fraudolenter: ut qꝛ ſciebat ani ſuaſn e epei ſi recepit pecuniã nõ extendat ad inteꝛeſſe: quod ẽr malia uicini illuc neniẽtia ſecũduʒ ↄſuetudinc ⁊ fecit 1ſarg ſenlſit hic Jo. an. Idẽ ſi ꝑcuſſus confeſſus fuit pec foueam uel proiecit eſcam nenenoſaʒ:iũc puto eũ te ſ nöͦtolunf mn cata ſua: ? in manibus ſaeeꝛdotis remiſit oẽs iniu neri.nã nõ debet etiã in ſuo quiſqʒ aliquid facẽ aĩo 1crarſen *? rias oĩbus ꝙ nihilominꝰ põt agere de iniuꝛia: quia nocendi alteri. ar.ff. de dam. infec.l.quis uias et. ff. Nongcr nurine Vr ꝛemiſiſſe rãcoꝛẽ nõ antẽ ſatiffacrionẽ ininꝛie:quã de reg.iuꝛis.l.qui domum er glo.c.cũ eccleſia nulte ſeiin imnn nemo tenetuꝛ remitteꝛe:ſine prelatꝰſiue pꝛiunatꝰ.xlv. ꝛana.i v.iniuria de elec.et non ſũt duo meſes 5 1drebii ins di.c.? qui emẽdat.xc.di.ſiquis ↄtꝛiſtatꝰ nõt hoſti.ĩ facto fuit in iſta ciuiiatt. Abbas. ncinelere n cC.oliʒ:J.eo.⁊ bar.in.l.nõ ſolũ.. iniuriarũ.ff.eo.et J b Breue eſt:et iõ non ſümag Naſionen D in.:l.ſi tibi.x.ff.de pac.ubi etiã tenet lʒ reliquat theo 08. tur nec diuiditur. ¶Wora L leſbircin Ri logie. ꝙ ẽt rãcoꝛc nõ tenet remittere niſi peiaf. ¶ primo ex tex. dm teneri ex damno dato unpnoatſiedicn In glo. ibi qꝛ liberũ coꝛpꝰ ſecus dic in coꝛpoꝛe nõ P animal ſuũ:et ĩtelligitur ꝙ tenet᷑ iſolidũ ꝛubi ipſe Mrovonnstecteo libeꝛo ut in ſeino. nã tũc bñ habet᷑ ratio diffoꝛmita fuit ĩ culpa:ut qꝛ ſciebat animal ſuũ uitioſũ ⁊ nõ en zneg aſtc⸗ tis: ſi ſeꝛu⸗ factus eſt deierioꝛ ? minoꝛis pᷣcij ꝓprer ſtodiuit. Si autez animal illad non ſolebat eſſe uitio ban ſ⸗ ſuann pcuſſionẽ.l.i funs foũ. § rupiſſe.ff. ad.l. aqui. Et ſũ et damnũ dedit line culpa domini:qns nõ tenetĩ ĩ guin noid ii in fi.glo.adueꝛte qꝛ iſta ↄdẽnatio quinquaginta ſo ſolidũ: ſ põt ſe libeꝛaꝛe dando illud. animal quod inmr let ge aeo loen qn agit remedio illus il.. leſit: ut in iuꝛ. alle.ĩ gl. et iõ propter hãc dineꝛſttarẽ lrrugluenin his qui eie. uel effu. æ punituꝛ tmn negligentia: nt põderatur in tcx. ꝙ erat corrupta ab heri. et nudi noß qꝛ deiecit lapidẽ nel lignũ ex feneſtꝛa non putãs ali 1 e. ſaona ſoͤt. Gs Kad aanirdi Me dſegdicedorenn uider iaidrdon buos ien iplonte⸗ rAidendlſm ſite Donler iſte qrippon⸗ ſun Coborem cipeſer i Nacolenui, Gin Gi ier hoiis ubers phaoli ſbi Ochtno ni teneni nis fl nn dan ecl Ke d r n mmdeid P Adad 3cotisilte nlam tqvlrgſimun 0 Noffcoſio hlümri ilago huͤgenin u uinliſclt i Bri inti, diil nl i aumrinlun 1e nibirmniſs ici nnnee bot gil. lera edis al naomne in Eoli ncöter nonineet . Mlius En Pens nl Aniſnt enbone Cnii⸗ oio cevieſien bae lehtdin quẽ eſſe inferius:æ eum oppꝛeſſit ad moꝛtcẽ: æ tune fit iſta ↄdẽnatio ðᷣ qua hic in gl. ſecus nbi habuiſſz animum occidendi:qꝛ tunc pnniemni pena legis coꝛ nelie de ſicarijs ſfm ius cinile que erit capitalis nit ff. z. E. de ſica.quaſi peꝛ totũ.illa enim pena capita lis requirit dolum. unde inteꝛficiens ſine dolo:quia non habnit animũ occidendi non tenetur illa pena ut in.l.i. C. de ſica. ⁊ in.l.i.F. diuus adꝛianus. ff. e. Et ꝓbatuꝛ animꝰ ex coniectuꝛis ut nõ.dicit glo. in dicta.l.i. E. de ſica. facit.c.ij.de rennn.li. Vi. 2.l. do lũ.C. de dolo. Itẽ puto ꝙ iſta pena de qua in glo. quinquaginta ſolidoꝝ ⁊c.hodie hʒ locũ dũtaxat qñ agit᷑ remedio illius ti.ff. de his qui deie. ſecꝰſi ticins Pcuſſit ſempꝛoniũ:nõ tñ anio occidendi :qꝛ iunc po terit imponi alia pena coꝛpoꝛali iſſa capitali ut in. d.l.i. S. diuꝰ. fl. de ſica. nn glo. ꝓ itel lectu mãe queꝛo:an ꝑcnſſus uel ininriatꝰpoſſit agef alio modo ꝙᷓ ̊ dicatuꝛ. So.dic ꝙ ſic.nam hic agi tur utili actione aquilie ꝓ daãno dato. Sed ꝓ iniu ria põt agere criminaliteꝛ ⁊ ciniliter nõ dico ſimnl: ſed hʒ eligeꝛe ut.l.pꝛetoꝛ.ff. de iniur. ⁊ ſi agit cꝛimi naliteꝛ:pena eſt arbitꝛaria ⁊ applicaĩ fiſco. ⁊ ſi agit ciniliter:iũc eſtimat᷑ ininria per inramentũ iniuriati taxatione pꝛemiſſa:æ pena applicatur iniuꝛiato nt in Cc.olim.j.eo.⁊ inſti.de iniurijs.ꝗ.in ſũma.⁊..pẽa ⁊ nide glo.in.c.ſi canonici de offi.oꝛdi.lib.vi.tene enti. J quis. cne elꝛe ideo non lI ⁹ mat nec diuidit.¶ Nõ. ꝙ dãs cãm damniſicãdi animalia alterins tenetur ad eſtimationẽ etiã ſi non fecit ex pꝛopoſito punitur eniʒ ex culpa ſua. Er facit ↄ eos qui ponũt nenenum in loco ut animalia nenientia inficiãt.naʒ certe ſiue ex dolo ſiue ex culpa illud fecerit tenetur: qꝛ non debebat talia ꝓijcere in loco pnblico q̃ poſ ſunt eſſe alijs nociuai Et Iʒ tex. ᷣ dicat quãdo bos ftius:qꝛ ex quo prius eꝛat nitioſũ dominus pſumit lciuiſſe:et ſi nõ cuſtodiuit tenetur iſolidũ.unde nõ li beratur dando aiĩal.ſecus ſi aũt ignoraſſet ꝓbabili ter: qꝛ tũc ſatis eſt dare animal nt ĩ.c. fi. j.e. ¶ In glo fi. ibi cum dubium eſt. Mõ.gl.ꝙ eriã ſtante du bio quis primo fuerit aggreſſor nõ teneiuꝛ domiꝰ animalis occidẽtis:et idẽ nõ.i.. cũ arieteſ. alle.et ſequit᷑ h. Jo. an. nã tex.i.d. . cũ arietes rquirit ag reſſuram zc. Abbas. 3 leſerit. Hrene eſt ꝛc. ¶ Mota primo ex tex. ꝙ non licʒ intalieno depaſcere aĩalia ſua:qð intellige quando dat dãnũ.ſecuſ ſi nõ daret dãnũ pnta qꝛ iti nerans et tranſiẽs per pꝛediuʒ alienũ depaſcit ibi in mentum ſuũ ſine damno:ut de pace te.c.qm.S.fi. in. li. fen. ꝓ hoc tex. hic qui requirit dãnũ:qðᷣ nõ 3 ledentem agꝛum uel nineã puta capiendo uuas æc. ur teneatuꝛ ad eſtimationem:niſi neceſſitas maxima excuſaret de conſec̃.di.v.c.diſcipulos:et qðᷣ nõ.in c.ſiquis per neceſſitatẽ. S. de fuꝛ. ¶ In glo. ibi niſi dando animal nelis libeꝛare te.hoc ꝓcedit quando ns nõ fuit ĩ culpa:et iõ nõ ꝓcedit quo ad teꝛmios huins.c.qꝛ ipſemet dñs iumeniũ ſuum deduxit in alienũ cãpũ ut ibi paſceret:unde tũc tenet inſolidnʒ ad eſtimationẽ:qꝛ ipſemet nidet᷑ dediſſe dãnũ: 2 ſic tenetur ĩſolidũ.l.i.ff.ſi qua.pau.fe.di.⁊.l.ij. ff.l. ad aquil. ?. . eo. . fi. ¶ In glo. in fi. unlt gl. æ bene ꝙ ſi reperio animal tuum dans damnum agꝛo meo: non poſſum ipſum rerineꝛe donec ſatiſſeceris: quia conſultum eſt mihi per aliam rationẽ quam per re tentionem.dictum nerum eſt:ut pꝛobatur in.l.quin tus alle.in glo. nõ. Marto. in.l. ratis.ff. de incen. rui.nau. Sed ratio non eſt generalis. nam ſeque retur ex ea quod ſi res tua peruenit ad me ſine ui cio non poſſum eam retineꝛe pꝛo debito:quia mihi conſultum eſt per actionem perſonaleʒ: quod eſt fal ſum ut in.l.ſi non ſoꝛtem. F. ſi centum ⸗= quod ibi 1 2 ¶ Ge iniurijs danno dato: nm. ff. e condi. inde. in.l.i. C. ẽt ob chirogꝛa. pe cu. ſed tenetur aĩal dimitteꝛe: quia ſine conſenſu qñi ꝛes ꝑuenit ad enʒ: ⁊ dñs non pᷣſumiĩ cõſentire.ar. in. lequi nas. . uetaꝛe de fur. nc eal neue é. caſ?“ zc. Jegꝛeſſus. (16 prino er tex. ꝙ dans dãnum alteri uicino ſine do o tenetur ex culpa ſua ad emendam etiam fᷣm ins canonicũ ad idem tex. in. c. ſe. ibi tamen tex. loquiĩ in noluntario. Sed nide nõ. peꝛ Inno . in. e. ſicut dignuʒ de homi. ꝓpe ſi.ubi in foꝛo anime dicit ad neꝛendum. utꝝ iſte fuerit ĩ lata cinpa leni uel leuiſſi ma. primo cãu teneĩ᷑: ſed in leui ⁊ in leuiſſima nõ te netur ad eſtimationẽ.ſed imponetur penitentia: ar. xv. q.i.inebriarũt. ſecus ẽ in foꝛo cõtentioſo:quia ĩ acq iana acriõe uenit ẽt leniſſima culpa.l.i.ff. ad.l.ac quil. æ hoc dictũ Inno. eſt nalde ſingulare de quo multum dubito. quare forus aie debeat diſcrepare a foꝛo cõtentioſo cum hec lex ſit ualde ꝛationabilis niſi dicatur ꝙ licet iſta eſtimatio ſit ĩteꝛcſſe ꝛeſpeciu dãnuʒ paſſi: ꝛeſpectu m ĩfeꝛẽtis eſt pena:que ĩ foꝛo aĩe nõ dʒ hꝛe locũ ex quo eſt extra dolum ⁊ latam culpã. quinimo ibi ſubeſt dolus licet in foꝛo aie te neatur ad eſtimationẽ nõ tñ tenetur ad penaz glo. eſt ſingularis in.c.frat᷑nitatis.xij.q.ij. n glo. fi. ⁊ pone exẽpluʒ poſtq; ignẽ appoſuit in ſuo agꝛo nt ſtipulas cõburret:uentus ualidus repente ſuꝑne nit ⁊ deiecit ignẽ in agrum alienũ:ita ꝙ iſte non ua lẽs cõpeſceꝛe ⁊ defendẽ õᷣ uim nẽtoꝝ.iſte ĩ nolla cul pa ꝛeꝑitur. I¹dẽ ĩ muſcipula tranſeunte cuʒ igne ad domum nel agrũ alterins:ex quo igne ſecuiũ ẽ gꝛa ne danum nicino. Abbas. PBrene idem cum pꝛccedenti. Caſus 2ẽ6. ¶C VõS pꝰ ibi uolũtarie facit.n. pꝛo his que dixi in.c.pꝛece denti poſt Inno. ut in foꝛo aie nõ teneat᷑ qui n fuit nolũtarius: ¶ nõ ꝙ licet quis ſatiſſaciat ꝓximo de dãno:nihilominus tenetur ad penituã pagẽdaʒ cõcoꝛdat.S. de homici. ſicnt dignũ. ¶ In glo. ſi. in fi. æ appellatiõe edium nenit omne edificiũ ut l. qui edes. alle.in glo.⁊ hẽt hoc locuʒ de iure ciuili:ſʒ de iure canonico imponetur alia pena:puta depoſitio nis: et maioꝛ æ minoꝛ ſᷣm quãtitatem et qualitatem delicti.utin.c.ine.j.de penis. Lim. Secularis poteſtas qui cleri cum bãniuit cõdẽnari debʒ ꝑ iudicem eccleſiaſticũ ſᷣm eſtimationẽ inin rie in expẽſis æ daãnis:⁊æ hodie adde penã ĩ cle.i.de penis hoc dicit. Oiuidit᷑.nã pꝰ ꝛecitat pꝛoceſſuʒ de legati qnẽ fo ꝛeuocat ⁊ cãʒ diffinit ibi quare.cãns zẽ. ¶ Nõ prio ex tex. iudicẽ eccleſiaſticũ bꝛẽe iuriſ ditionẽ ↄ pricipes ⁊ cõtꝛa ceꝛtas cõitates ſeculaꝛes uſurpãtes ſibi iuriſditionẽ indebite in clericos et ir ꝛ0ogãtes eiſdem iniurias:nã tales cõmiuũt ſacrilegi um: ⁊ niolant libeꝛtatẽ eccleſiaſticã: vñ ẽt infamiam incurrũt de quo in auc. caſſa. C. de ſac. ſan. ec. facẽ c.cũ ſit gñale de fo.cõpe.⁊ nõ.ꝙ iniuria irro gata epo nur iniuria irrogata oĩbus eccleſijs ſubiec tis. qꝛ ſponſus eſt illaꝝ eccleſtarum. unde et eccleſie ꝗ quis domum. rne inferioꝛes pñr ageꝛe pꝛo iniuria ſibi illata ut h. 3 nõ clericũ poſſe ageꝛe ad eſtimationem iniurie ſibi illare æ pena pecuniaxia applicatur ſibi:ex quo agir ciniliter. ¶ Et nõ. ex ſine modum eſtimandi iniuriã 2æ ↄdẽnandi ⁊ uide clarius per glo.in.c.ſi canonici de officio ordinarij.li.vj. n glo. prima in fi. Sed contra hoc ⁊ ↄtra tex.facit.c.qm frequẽt᷑.ꝗ. ſũt ⁊ alij ur lite nõ ↄt.ubi ſuper ꝓceſſu ĩqſitionis ñ fit ↄteſta. So. põt tex.iſte dupłr.iĩtelligi fʒ hoſti.pꝰ ꝙꝙ ̊ cã non fnit cõmiſſa ꝑ modũ iqſitionis:ſʒ epᷣo nolẽte agere ↄtra cõe:ſʒ iſte epᷣus errauit credẽdo ĩ quiſitionẽ cõmiſſã ſicut in ſimili habet᷑ ĩ.c. exhibita. 3. de iudi. Itẽ pſupoſito ꝙ cã fuerit h̊ cõmiſſa per moduʒ inquiſitionis.tñ inquiſitio fueꝛat ↄmiſſa ad petitionem partis:ĩõ debebat liſ oteſtari ut in.c.cuʒ dilectus:⁊ ꝙ ibi dixi de pur.ca.¶Sʒ ↄtra h̊ iteꝝ op.nam factum non porerat h eſſe nõ notũ bãnien do epᷣm.ergo nõ requirebatur oꝛdo iur. ut in. c. ad nr̃am el.iij.de iureiur.ꝓ hoc qꝛ papa in fine tulit ſniam:ſine alio ordine. So.ſẽtiunt doc qð qdam iniurie erant notorie:quedaʒ non notorie ⁊ ſuꝑ no torijs ꝓnuntiauit hic papa. Sed eps ꝓceſſit ſuper oĩbus. Iſte tñ inte lectus non ↄgruit lr̃e quia papa diffiniuit totam cãm nut innuit tex.⁊ iõ põt intelligi qð coram papa fuatus fuit ordo iudiciarius:?æ qð factum forte allegabatur notoꝛiũ:ſʒ non conſtabat in curia.unð cũ factum eſt notoꝛium ĩi una ꝓnicia: 2 nõ in alia ñ dʒ iudex ꝓcedere etiam ſuꝑ notorio: niſi prius uellet recipere ꝓbationes an facin ſi noto rium nide ꝙ nota Inno. in. c. tua in fi.ðᷣ coba.cle. 2 mulie.⁊ glo.bonam in.d.c.ad noſtram.Et uide ad intellectum buius.c.q.diſpntatam quã põit Jo. an. in. c. fi.de fo.cõpe.li.vVj. n glo. fi. in fi. qᷓro ex glo.pone ꝙ epᷣs iniuriatus recepit ad oſculum iniuriantem ſeu eum ſalutauit:nũq̃d nidetur remiſiſ ſe iniuriã. Hoſti. arguit pꝛo ⁊ S.nam nidet᷑ p ꝙ ſic.qꝛ ex diſſimulatione aboletur actio iniuriarum inſti. de iniur. in fi.? nõ.xxiij.q.iiij:ſi illic¶ Atem ſa luratio eſt ſignũ ꝛecõciliatiõis:ſicut et ſubtraciio ſa lutationis ſolite eſt ſignum inimicitie ut nõ glo.in .c.cũ adrianus.lxiij.di.⁊ in.c.cum ſupeꝛ abbatia ð offi. delega. In griũ facit.nam eps ex officio tene tur cõicare alijs:nec dʒ ꝛancorẽ in animo retineꝛe tandem cõcludit hoſti.ꝙ ſi a pricipio epus ꝛenoca nit ſibi iiuriam ad animuʒz: ut. quia pronocatus eſt 2 facit aduerſarium citari:tunc per ſalutationem uł admiſſionem ad oſculum:non nidetur remittere in iuriã. Mam a principio bñn tollituꝛ ex diſſimulatiõe non reuocando ad animũ.ſecꝰ ſi ex poſtfacto.uñ 2 cludit ꝙ ſiue ſit prelatus ſiue priuatus nõ tenet᷑ re mirtere ſatiſfactionem ĩiure.lxxxx.di.ſiqs cõtriſtatuſ neqʒ preſumitur remittere ex tali participatione:qͥn imo non põt etiam expreſſe remittere iniuriam ſi bi commiſſam quatenus tangit eccleſiaʒ:⁊ ſic poteſt intelligi.lxiij.di.ſolonitane ⁊.c.ſi is qui.xxiij.q.iiij. Sʒ aduerte qꝛ hoſt. loquitur qñ ꝛecepit ad oſculuʒ ſeu ſalutauit poſt uocationem ad iudicium.quid ſi an.tunc foꝛte eſſet dicendũ nt pro damnis et expẽ ſis poſſit nihilpbominuſ ageꝛe.ar.nõ:in.c.i.S.e.ſʒ ac tione liuria x.ñ.ar.c.ex ore ð his qᷓ fi.a ma.pte ca. trpelſeinuifterfue do dini et dininmi fdedenife dio⸗ apenl i pppiu⸗ ig te ſoh lonit al/ ſeniſtau eprmto⸗ hhint ſrin ihnfmn ſumni on ter nenc, ſtaenenfce ge Rbonacica apetcfen ſore dere r .R.we Pii. CMne oligee Nechi Mrciͦ tiͦ a ſteie inteligaur guaten tis s n inis aueni, uintaralis deſinreinn. boc ſtomu ectua coin bar ſinlares e popuio u s ſunomn, popußn bysonielltnns. o ni n iſ go ingulans inl i, nt disdhe oſfi or id r näldins pineps Peporctfnenn. ſi⸗ ola C.liconnige tals ere di Sopwt tuaſeeb buiig e hiinen nodis aiino g cum aſtr liites biſteſſ nuln di Atmmg; pars illis iciſeem il lcheſtaremt upane cöe io bono co 1ditſrocl inn vonne odin nitel de ean inſſe ult bſenunt gor 6 En n umteſpp chs guſt lper Agrui e anpn tio or nelg oiudiciging 5 tſenoncrſt odinninn in Aartcuunſonnati. Mtones mnfaan ſinoto ncMa infi coba ce. cad noſran Cr vſe⸗ ſpunrumori pot 0, Nrgo n fiqeo⸗ Bguyit as olvuum niiiticaur oniil z nan nicetp' r acto dhlornun iiiicſend mrer onnioſt günictiemrd go n ccun bpe edbinid amczs glefiho nr cori n mino taitr hiigo ns nu grann , nron inuin nim mine n im dinaie ſcwſfico.n 0 nums ho lene⸗ dſiß Euſun emnchliaſecl minere ünbe celelaytr then r i) ia olec, inhle d ſjconnie, o ums 4 2 ͤnti⸗ 3boiſanu ¶ Be iniurijs ? dano dato? — — —.— noſtra. Qui iurat ſtatutum ſn per non repetendis dã is hoc non obſtante expẽſas repetere po terit.h.d.nel ſic. Statutũ ſuper danis non repeten dis ad expenſas non extẽditur. h. d. In pꝛima deci ſa cõſultatio. In fa reſponſio.ibi cum igitur. caſus ⁊c. ¶ M. pꝛio ex tex. ꝙ ciuitas põt faceꝛe ſtarutuʒ ſine alia ſuꝑioꝛis aucroꝛitate. ſacit ꝙ legitur ⁊æ nõ. ĩ .c.qð clericis.de fo.cõpe.de quo mñ plene per bar. in.l.oẽs populi.ff.de iuſti.æ iure. ubi nõ.per bar. an quiliber pꝛelatus poſſit facere ſtatuta:⁊ in quibꝰ poſſit derogari iuri cõi. ¶ nõ. ꝙ ſtatutum alteri pꝛeiudicatiuũ eſt ſtricuiſſime intelligendum:unde ap pellatione danoꝝ non neniunt expenſe: cuʒ iñ largo expenſe inutiliter facte ſit dqnum. ſed qꝛ ſtricto mo do dãnũ eſt diminutio pꝛionij aliũ facta nt.l.iij. ff.de dam.infec. ideo appellatione damni non uenit expenſa quã pꝛopꝛia noluntate fecit.lʒ foꝛte coacta. ad hoc ſolʒ quotidie allegari hoc.c.ꝙ in ſtatutis dʒ ſieri ſtricra inteꝛpꝛeratio:ira ꝙ nerba capiantur in pꝛopꝛia ⁊ ſtricta ſigniſicatione.unde alibi habeĩi s ſtatutũ non debet extendi ad caſum fictum nt.l.iij: H. hec autem ff. de neg. geſ. ⁊æ ad materiam nide plu ra bona dicta que refeꝛt Jo. an. in regula ꝓ poſſeſ ſoꝛe de re iur.li.vVi.in meꝛcu.per bar.in.d.l.oẽs po puli. WWlrimo collige ꝙ ſtatutũ iuteꝛpꝛetationem recipit reſtꝛictã etiã qn iuratũ eſt. vñ ẽt iuramentuʒ ſtricte intelligitur quatenus uenit in derogationẽ in ris cõis ſeu iuris alteriꝰ.facit.c.ad nr̃am.el.iij.⁊.c. quintauallis de iureinꝛ. ¶ Sed ) tex. op.ur. enĩ ꝙ; hoc ſtatutũ editũ a cõi non nalnerit quatenus liga bat ſingulares de populo:nut non poſſent peteꝛe dã na eis illata:qm Iʒ popnlus poſſit ſtatuere ſuper in ribus uniueꝛſitatis.nõ m ſupeꝛ iuribus ſinguloꝛum ut nõ. glo. ſingularis in.l.ij.que ſit longa conſne.= in. c.oẽs.de conſti.facit.l.id qdðᷣ nẽm eſt.ff.de regul. iur.nã ſolius pꝛincipis eſt tolleꝛe ius alterius.nec ẽt ipſe poteſt ſine cã ut nõ.in. c.que in eccleſiaꝝ de cõ ſti. ⁊ in.l.fi.C.ſi contꝛa ius uł nti.pu.⁊ in cle. paſio ralis de re iudi. So. pꝛopter hec ſimilia oria nariat̃ intellectꝰ huius.c.⁊ pꝛincipaliter intelligitur duobꝰ modis.pꝛimo ꝙ cum eſſet diſcoꝛdia inteꝛ populum 2 milites bꝛixieñ.multa dãna hincinde illata fuerũt: 2 utꝛaqʒ pars multas expenſas hac occaſione fecit: tñ cũ ſedata illa tẽpeſtate mulri peteꝛent damna a re liqua paꝛte cõe pꝛo bono concordie fecit ſtarnium. ut huinſmodi dana non repeterentuꝛ:⁊ boc ſiamtũ fuit appꝛobatum ⁊ iuratum a cinibus:⁊ tunc neibũ a cõi refeꝛiuꝛ ad paꝛticipiũ editũ ut ſit ſenſus ꝙ hꝰ ſtatutũ de nõ repetendis dãnis fuit a cõi ediinʒ boc iñ non obſtante dr̃ ꝙ expẽſe repeni poſſunt:qꝛ non neniũt appellatione dãnoꝝ. æ fm iſtum intellecium tõit᷑ rñdet᷑ ad ↄria:ꝙ huic ſtatuto ſinguli conſenſe runt.alias nõ ualuiſſet ſtatutum in pꝛeiudiciũ ſingu loꝛum. ¶ Hed ego dubito an hoc cõe diciũ ſit ne rum:qm ĩ hac ciuitate bꝛixienſi erant multi infates 2 mulieꝛes que non uocãtur ad uniueꝛſitatẽ. vñ nõ conſentientibus nõ debebat hoc ſtatutũ obeſſe. aꝛ. c.cuʒ oẽs de conſti.z.l.i.ff.de magiſtra. cõue.unde Et ualeat indiſtincte hoc ſiatutum æ tolleꝛando bãc lec. poſſet dici ꝙ illud ſtatutum emananſt potius de facto nec ualebant iſti neniꝛe contꝛa. Sed pꝛeſuppo ſita naliditate ſtatuti querebatur nũquid poſſint re betere expeſas.nã cõit iſie ciuitates cũ ſubtrahũt ſe de facto ab obedientia ſupeꝛioꝛis uſuꝛpant ſibi inꝛa pꝛincipis: ? faciũt ſtatura alijs pꝛeiudicatiua:ac ſi ha herent iura pꝛincipis:nec paciuntur aliquem diſpu tare de naliditate ipſorum ſtatutoꝛum:ſicut pluries nidi de facto.pꝛincipes ſen etam babens iura prin cipis bene poſſet cõſimile ſtatutũ facere ꝓpt᷑ bonuʒ publicum:et ſcandalum tollendum. ar. nõ. in. d.l.fi. C. ſi contra ius nel uti. pu. et.c.que in eccleſiaꝝ de oſti. ¶ ꝰ.principaliter legitur hoc.c.ꝙ poſt multa dãna et expẽſas ſactaſ cõe obliganit ſe ꝑ ſtatutũ ad ꝛefectionem omniũ dãnorũ.ſʒ cũ poſtea uideꝛet ma ximum preiudicium:iminẽ fecit ſtatutũ Zriũ ſuꝑ nõ repetẽda huiuſmõi damna a cõmuni. et tũc uerbũ a cõi refertur ad geꝛũdiũ petẽdo uel recipiendo:nt ſig ſenſus:ꝙ ſtatutum fuit editum de non recuperãdo uel petendo dãna a cõmum:licet pꝛius ſe obligaſſz. Sed tunc fortiter op.ubicunqʒ ſtatutuʒ tranſit ĩ cõ eractum eſt irreuocabile inxta nõ.in. c. nouit de iu di. et per Mar. in dicta.l.omnes populi 7.l. pe. ff. decꝛe.ab oꝛdi.fa.ubi dicit quod ſi ciuitaſ facit ſtatu tum:quod quicũque nenerit ad habitanduʒ i hac ci nitate:ut non teneatur ſoluere amplius ullam gabel lam non poteſt amplius illud ſtatutum ꝛeuocari in preiudicium illorum qui uenerunt:qꝛ iam tranſiuit in contractum ſeu quaſi So. quidam dicunt ꝙ il lud habet locuʒ quando ſtatutũ fit ĩ fauoꝛc nõ ſub iectoꝝ:ſʒ iſtud non fit in fanorem ſubditoruʒ et ſic ſolet intelligi dictuʒ Inno. hic qui dicit ꝙᷓ cum cõe nõ cſſet h̊ naturaliter obligatũ cũ nõ teneaĩ ꝓ dam nis ſingulorum: ut.l.ſicnt.ff. qd cuiuſqʒ uniueꝛ.no. Sẽd tantuʒ tenebatur ex ſtatuto ſuo potuit ↄtraria nolũtate illud ſtarutum tollẽ: qꝛ ois res ꝑ quaſcũqʒ cãs naſcit᷑ ꝑ eaſdẽ diſoluitur:ut in regula oĩis ꝛes.j. de ꝛe.iu.et in.l.nihil tam nãle.ff. eo.hec ſo.nẽ mihi nimis gnñalis.unde dicerem ꝙ ubi ſtatutum trãſiuit in ↄctũ ſeu quaſi etiã cũ ſubiecto non poſſit ãplius reuocari.nã et ipſe princeps tenetur ex IZctu ſuo cũ ſit de iuꝛegentium ut in.c.i.de ꝓba.foꝛiiꝰ iſti ciues obligabantur qui nõ habebant iura pricipis.uñ in telligo hoc. c.er reſtꝛingo illã ſo.quãdo adhuc ſtatu tum non tranſiuerat ĩ Sctũ uel quaſi:ut qꝛ ſtatutum fuerat ſimpliciter edituʒ i nniuerſitate de obligando ipᷣm cõmune et nihil actũ fuit ex pte ſinguloruʒ: ita quod poſſunt pretendere intercſſe et dicere ſe decep tos et per hoc poſſunt ꝛediꝛe ad priſtinaſ actiones. et per hoc habetur clare intellecius.c. et ad mateꝛi am nide quod dico in dicto.c. nouit de iudi. CIn gl.i. in fi.nõ.ex glo.que proprie dicantur damna et que expenſe.et facit ĩ ar.quod habetur in.l.quibus diebus.in prin.ff. de condi.et demon. ubi dicitur ſi teſtator legauit predium ticio ſi expenſas ĩ eo fa ctas ſoluit heꝛedi:non intelligituꝛ de expenſis factis pꝛo pꝛedio habendo.⁊ ſic non nenit pꝛeciũ rei:unð expꝛeſſe etiam ibi capiuntur ſtricte. Habet plura dicta. 2z ſe J culp 4. ſummat. Caſus ⁊? ceteꝛa. Y 3 Mã prino ex tex. ꝙ ex ſola eulpa ſen negligentia tenetur quis ad ſatiſſactionẽ dãni etiam de iure ca nonico quãtũcũqʒ nõ habuit nolũtacem damifican di: z cum bec litrera loqnatur indiſtincte de culpa ſen negligetia debet intelligi de qualiber culpa: quia indetinita equipoller uniueꝛſali ut nõ in. c. ut circa de elec. li. vi. Infeꝛt᷑ eꝛgo ꝙ in bac actiõe legis acq lie nenit leuiffima culpa de iure canonico ſicut de iure ciuili nt in.i. acquilia.ᷣ ff. ad.l.acouil. dẽ leuiſſi ma culpa qñ diligentiſſimus homo ſciniſſz pcaueꝛe ur nõ. in. c.i. de cõmo. ? in. l. qdᷣ neꝛua. ff. depo. 2 fa cit iſte rex. ſic intellectus Sↄ opinio. Inno. in. c.ſicut dignum de homici. æ dixi in. c. ſi egꝛeſſus.S.eo. it etiã in foꝛo anime teneatur ad emendam: licet ex le niſſima cnlpa damnatũ illatũ ſit:quia cum hec ſit lex principis ⁊ nalð ꝛõnabilis ⁊ non ſit meꝛa pena ex parte dãnum paſſi debeꝛet obſe:uari etiam ĩ foꝛo aie iuxta nõ. per Jo. an. in. c. ꝙᷓqᷓ; de nſuris.li. vi. 2 peꝛ Cal.s.in ꝓhemio huius cõpilatioois.nec ob. c.i. inebꝛianerunt. xv. q.i.iꝑ quo fondat ſe Inn. qꝛ ibi eſt meꝛa pena:ſed bic eſt inteꝛeſſe ex parte pa tientis annm AA: n hl opem tuliſti ꝙ etiam ð iure canonico pꝛeſſlans opem tenetur ſicut principa lis tam ad eſtimationem dãni ꝙᷓ; ad penam niſi age ꝛetur criminaliteꝛ ut in.l.unica C. de ꝛapin. nir. 2 ĩ c.de offi. dele. æ in. l.is qui opeʒ ⁊.l.in furti.F. ope 2 qð in eis nõ bar.ff. de fuꝛtis. Statutum tamen faciens mentionem de committente delictum nõ cõ pꝛehendit opem pꝛeſtantem. nam alind eſt feꝛꝛe opẽ ad delictum aliud cõmitteꝛe delictum pꝛo hoc tex.h nubi iſta ponunt᷑ nit diueꝛſa æ optime facit tex. in. d. l. is qui opem z ibi Mar. z hoc nota. qnia quoti die accidit ʒ. nota tex.ibi imperitia tna ⁊c̃.otra medicos ⁊ alios artifices nt ſi ꝑ eorum imperitiam alicui dãnum illatum eſt ꝙ tenent᷑ ad eſtimationem dãni. facit.l.illicitas ꝓpe fi.ff.de offi.pꝛeſi.2.c. ad aures de eia. æ quali.æ nõ.in. c.ina.. ðᷣ homi. Idẽ diceꝛem in doctoꝛe:cnins imꝑitia dannum alicni il latum eſt:ut quia peꝛdidit conſam ut tunc teneatur doctoꝛ ad emendam dãni: qð enã unk HMoſtien. in c. calũniam. j. ti. pximo.¶ Nõ qno in. v. ꝙ ſi ꝓ ꝓ danno dato ab aiali alicuins non tenet᷑ dñs inſo lidum ad emendam: ſed libeꝛat᷑ dando aĩal niſi dñs fuiſſet in culpa. tunc. eĩʒ teneiur inſolidũ nec libeꝛat dando aial. utpnta ſi animal nã iteꝛ erat feꝛa ut ur ins leo ⁊ ſiłia:⁊ dñs teneat ea in publico uel nõ be ne cuſtodiuit. uel ſi non erãt nãliteꝛ feꝛa. m ex cõſue cudine ſolebant eſſe nociua:ur bos erat ſolitus cor nupetere nel equus calcitroſus his ⁊ ſimilibus cꝗi bus tenetur dominus inſolidum:ſi non diligent᷑ cu ſtodiuit.¶ Vlrtimo nota qð non quilibʒ dãs occa ſionem dãni tenetur ð damno: Giille ſolus ꝗᷓ potuit obniare dãno:⁊ non obnianit. ¶ In gloſa in vſi. ignorantia ibi quotiens ↄnitium dicit:circa hoc cõ clude poſt Moſt. ꝙ ant dicit quis onitinm alteri in accuſatione nel in denuntiatione ? ꝓbat:æ tunc nõ tenetuꝛ. vñ ſi ĩ libello dico te latꝛonem uel adulteꝝ 2z ꝓbo:non teneor. Idem ſi ut repellam te a teſtimo nio: qꝛ hoc facio auẽte iuris: æ nõ aĩo iniuriãdi ut ĩ e teſtimoniũ.S. de teſti. æ. c. licet. S. de accu.de quo in. l. itẽ apud laboneʒ. ff. de iniur. ¶ Si nero exua iudicinʒ:⁊ tunc aut impingo falſo tibi ↄnitia:æ tene or ut. ff. de iniur. per totum ⁊ bic in prin. ⁊ in.c.cnʒ te de re iudi. Aut dico nerum:ut quia noco te ſpu rium ubi es nel claudum: ⁊ ita in neritate es:uel cn curbitum:⁊ tunc ſi expedit reipublice iſta eſſe nota non teneor. ſecus autem ubi non expedit ſcire cũ ñ operatur niſi infamationem ur eſt tex. nõ.in.l.eum qui nocẽtem. ff. de iniur. Exemplum expedit rei pu blice ſcire te eſſe larronem uel adulterum: tunc ſi di xi tibi hoc connitiũ:⁊æ nolo probare ita eſſe.non de beo puniri.ſecus ubi non expedit reipublice:ut qꝛ appello te baſtardum nubi nihil petis. ſecus ſi dice rem ut ꝛepellerem te ab ordine uel dico te cncurbi tum:quia non expedit hoc ſcire reſpeciu de meriti quia magis dolet ipſe quam alius ⸗ ſic in ſimili. ¶ De penis. Nica. C Continuatur ad precedentes bec Rica hoc or dine:quia. S. uiſum eſt de narijs exceſſibus propter quos pene debentur merito ſubijcitur nunc Hica ðᷣ peniſ. A que Brene eſt nel põt 1 * ſic ſummari. Lotiẽs puniendus eſt eriminoſus quotiens delictum iterat:æ pone exẽplum i.c. pia. de excep.li.Vj.nbi excõicationiſ exceptio põt cõ tra actorem pluries opponi. ibi dẽ ꝙ quotiens ðᷣ ficit in probando totiens debet pnniri i expenſis ut j. etiam ſubijciam. caſus ⁊c.¶ Hõ primo ex tex. ꝙ frequentia ⁊ repetitio delicti non preſtat aliquã ĩ munitatem reſpectu pene:ĩmo totiens eſt puniẽdus quotiẽs illud delictum cõmittit. Sed ↄtꝛa boc facit .l. fi. C. de mõ mulc. ubi index pro contumacia ſepe ſepius iterata non põt mulctare niſi uſqʒ ad tertiaʒ nicẽ. uarie dantur ibi ſo.⁊ ĩ.l.nũqᷓ;. ff.ð prina.delic. gera ⁊ cõis ſo.eſt:ut ſi contumacia reperitur ĩ eodẽ facto locum bhʒ lex ↄtraria.exempluʒ index citat ticiũ ſnb certa pena ut cõpareat tali die ad recipiendum libellam:non comparet.iteꝝ citat eum ſub alia pena ut neniat ad reſpõdendum libello:ſi non cõparet hʒ locum pena:ſʒ ultra ꝓ codem ſacto non punit:quia ſatis u? punitus.ſecꝰ qñ conmmacia cõmitteretur ĩ diuerſis articulis ſeu ĩ diuerſis factis:qꝛ totienſ põt puniri quotiens ↄtumatiã cõmittit ut h̊ ⁊ in.l.nũqᷓ prealle Et pro declaratione buius tex. ſciendum ꝙ qñqʒ cõmittũtur plura delicta ex parte cõmitten tis ⁊ ex parte recipientiſ:ut qꝛ hodie ꝑcuſſi te unico ictu. cras alio ictn et in dubio babʒ locum iſte tex.⁊? dicta.l.nunq;. Qnqʒ. delictum eſt iteratũ eodeʒ ĩpe tu:ut quia eodeʒ ipetu pluribus ꝑcuſſionibus te ꝑ cuſſi.unde poteſt dubitari ſi eras cleꝛicus nunqnid incideri in tot excõicationes quot fuerũt ꝑcuſſiões. Eodẽ modo ſi dicit ſtatutũ quicunqʒ dederit alteri alapam puniatur in centũ quidã in eodẽ impetu de dit tres alapas:eodem mõ poteſt queri in adulteꝛio reiterato eadẽ nocte uel eadẽ hora:nunquid pnnia tur pro pluribus adulterijs. Quandoqʒ deliciuʒ u? nnicũ ex parte cõmitẽtis: ſz plura ex ꝑte recipietis. ehenagemiſdr o inſalecn on no rniono:ſſt in funuͦtüchabito ſche urotholnlibͤdbl id ditany lauro ſanolis ens'codleue honp hiconſſart tor ſuu ll iifoͤͦoan, Peſorto Uticnefecterdee icensebfei wone ſe cn pufalt gia dars; Ponit dici igtio bi cx er q pro imniuria lln locl.ni ferunn niuria nea ſec eui ecceie pninenat. ſen eo cc porochiane lmno r yh lau Allumnon ni enmn in on neds ſbier nechan ſniblecſtibn Kierbe hilamnin Honn d ala bon rdüdecdn i ladonnn ſie Düfanid robebun hanc i 4ſ.ceteſtr ſed Mlai ateien f Se⸗ . . 4 . 6ha halct apiſe lllli⸗ teſinn Eiachen un oumn ſier 6psckſen noſnmn 1Conereſttn nury lnoſnn ſie nn be gin bw Msnſſonggrepr Ebhanr nne giad Dr 4 uhit CCNNNNiTores Sihtiningindaigts Uetand poreerigonic. Gocnionſ hio itd Dnit bicivonenes Sche punin iapenten 1(Hnim an. Menvon oriiz alorsi no aonens pynecs ni. Cu n bot hit 1pro conuncct ſepe eniriczed enia; uich üdnim deſt. wraca heimitcle gencrz icer airt iii 1ni dend neepienn crdar annſob 1 Nn lbclot rrcannh an an or i⸗ onmmnmcs Ginimn aſs ilar, in hit imnin it luq Grnizl undin ma ſane Cöminn hodie genſt mien bedzoconn Ge n c emiͦ colif ¶ De penis. peꝛcuſſit te cum calcaꝛibus ſen cum loꝛſice nnũ fuit delictũ ex ꝑre mea: ſed ex paꝛte tua plura: qꝛ plura nulneza illata fuerunt. z ſtatutnʒ punit pꝛo quolibet nn Inere in centũ nunquid puniatur totiẽs in centũ quonẽs fuerũt nulnera: ð his ⁊æ ſimilibus põt dubi tari: nũquid habeat locũ iſte tex.nt reiteꝛeruꝛ ↄdẽna tio ex iteratione delicti:æ qꝛ mateꝛia ẽ longa ⁊ ſobti lis uide eã plene ꝑ baꝛ. in.d.l.nũqᷓ; ubi etiã multas remiſſiones facit ⁊ per Jo. an.in ꝛegula deliciũ de * reg.iur.li.vi.in meꝛcu.⁊ aliquid nõ.in.c contingit. I· de ſen. excõi. Anũ iñ nõ. ꝙ ſi quis cõmiſit plura delicta in uno loco ⁊ in hoc terꝛitoꝛio cõmiutir alidᷣ delictũ uel reiterat illud non põt puniri h̊ pro deli ctis alibi cõmiſſis niſi alia ratione h̊ ſoꝛtiatur foꝛnʒ ſed pena aggꝛanaꝛi põr ex delicris alibi omiſſis. exẽ plũ nõ in fure qui cõmiſit naria ⸗ dinerſa furta in uno terꝛitoꝛio:nunc in altero teꝛritoꝛio ↄmitiit nnũ furtũ:tũc habitio reſpeciu ad alia põt dici famoſus latro ⁊ poterit h̊ ubi cõmiſit tantnʒ nnũ fuꝛiũ ſuſpẽ di tanqᷓ latro famoſus.l. capitaliũ F. famoſos.ff ð penis licet directe non poſſit puniri pꝛo delicris ali bi cõmiſſis: v hoc ſingulariter ponit Marto. in. lſi cul. in fi.ff. ð accu. ⸗ Dicit qnid faciẽdũ Reſbyteri. ſit de pena qnã ſol uit inteꝛfectoꝛ pꝛeſbyteri h. d uel ſic. In terficiens pꝛeſbyterũ puniendꝰ eſt. pene paꝛs eccle ſie cui pꝛefuit alia pars ꝓ eins aia diſtꝛibnituꝛ. pꝰ ponit᷑ dictũ.ꝛ ratio ibi qꝛ:caſus ⁊c̃. rimo nõ ex tex ꝙ pro iniuria illaia ſacei don põt ageꝛe cps loci.nã ifertuꝛ iniuria nedũ ꝑpione ipſius ſaceꝛdotis ſed euiã eccleſie nnineꝛſali ad.c. cnm deſice:cs j. de ſen. excõ.⁊.c.paꝛrochianos.eo.ti.facit.ij. o. Vij. ac cuſatio. ¶ nõ. ꝙ ſʒ ſaceꝛdos habeat pꝛopꝛiem ec cleſiam:non im pena in totũ applicatur ipſi eccleſie: ſed medietas ſibi:æ medietas epo nt ꝓ eiuns elemo ſyna iuſte diſtꝛibuat. Et ex hoc nident iſuꝛgere duo ſpãlia in iſta pena ad alia bona que dimittit pꝛeſby ter cũ decedit.nã illa bona in totum applicant᷑ eccle ſie cui pꝛefuit:ſi nõ habuit conſangnineos nt nõ.in .c.i.de ſucceſſio. ab inteſta xij.q.ultima. c.fi.?⁊ in c.relatum. ij. de teſta. ſed iſta pena in torũ non ap plicat᷑ eccleſie nt alBeridt ſnus põt eſſe ꝙ; eps h̊ aliqd capit: ſed ex illis bonis nibil capit:ſi ha buit eccleſiam. Et adueꝛte qꝛ lia hʒ duplicem intelle ctum. pꝛimꝰ eſt ut eps diſtribuat medietatem in eiꝰ elemoſynam i.pꝛo neceſſitatibus ſnis ¶ Alia lec. ut di tribuat pꝛo elemoſyna ſacerdotis interſecti. ꝛ ſic det magis egẽti. ar. in. c.nõ ſatis. xxx vi. di. Et poſ ſu nus reducere ad concoꝛdiã diſtingnendo: ꝙ aut eps eſt indigens: 7 põt tunc retinere ſibi iſiam par tem aut non indiget ⁊ debet diſtribuere inter egen tes ¶ Ex quo infero ꝙ bona pꝛeſbyteri deceden tis ſine eccleſia ⁊ ſine ↄſanguinitate debent ꝑnenire a ep n loci: non ut ſibi retineat: ſed ut diſtꝛibnat fʒ diſtinctionẽ pꝛecedẽtem: qdᷣ nõ. ¶ Altimo aduerte qꝛ iſte tex. non apeꝛit quid ſi iſte ſaceꝛdos habuiſſet heꝛedẽ de ſua conſanguinitate: nunquid innc pena applicarur heredi an epiſcopo nt hic dicit. ⁊æ doc G non tangunt. Ded ego ſatis putarẽ in beres admit .⁵ . — tatur ꝓ iniuria quatenus tãgit pſonã preſbyteri. ꝓ hoc eſt tex. in fi. qui dicit ꝙ nullus eſt heꝛes proxi mior qꝙᷓ eccleſia. ¶ Sʒ cerium eſt ꝙ ſaccedens inꝛe ſanguinis excludit eceleſiam in alijs bonis ut nõin dicto.c.i.de ſucceſ.ab inteſ.ergo intehigatuꝛ hec la ubi decedat ſine herede ſanguinis. facit qð dixi iu c.i.ð.ti. proximo. ¶ In glo. ij in fi. de hoc cni ap ditis dicã.j.c.ſe. Icet. Archidiaconi et alij pꝛelati qͥ in criminibus diſpenſare non poſſunt penam pecuniariam imponere nõ poſſũt ubi a iur̃ alia ſtatui:ita communiteꝛ lũmat᷑. uel ſumma aliter et melius. NHon debẽt prelari ꝓ cꝛi minoſis ſuſtinendis pecuniam exigeꝛe:nec enã coꝛe crionis cq ex cupiditate penaʒ pecuniariã imponere hoc.d.pꝰ ponitur archidianorum actus ꝛepꝛehenſi bilis.ꝛꝰ mandat illos inhiberi et compeſci. ibi mãda mus.caſus etcẽ. 6. peex tex. ꝙ in eodem cpiſco patu poſſunt eẽ plures Archidiaconi:et ſic eadẽ di gnitas eſt multiplicabilis in eadem dioceli de ono in.c. quoniam abbas de offi. dele. ¶2 nõ. aꝛchidia conum poſſe ſibi querere iuriſditionẽ cognoſcẽci ðᷣ criminibus et puniendi:et hoc inteliigo de iure ſpã li.nã de iuꝛe communni nõ fũdat inrẽnonẽ ſuam niſi ſuꝑ hiſ que habent᷑ in. c.ad hoc ĩ O. i quadã ðᷣ offi. archi. et ibi per Jo. an. ¶ ʒ nõ. ↄtra iſtos pᷣlatos inferiores de facili imponentes penã pecuniariã. q* nõ. ꝙ ꝓ annua exactione nõ debʒ fieri ſuſpeſio nel interdictum et itellige qñ iſta annua exactio erat in debira.naʒ ſi erat debita bene põt ſuſpẽſio fieri et interdictũ poni ut ĩi. c. queſiuit de his qᷓ fi.a ma ꝑte ca. ¶ AMHimo nõ. ꝙ archidiaconus et a ij prelati inferioꝛes habentes iuꝛiſditionem etiam de iuꝛe ſpã li nõ poſſut exeꝛcẽ ſẽtẽnã cenſuꝛe: et ſis poſſũt excõi caꝛe ſuſpẽdẽ et iterdicẽ. Et facio hãc ↄcluſionẽ cir ca ptᷣatẽ exeꝛcendi cenſuꝛam eccleſt laſticam. q; qcũqʒ iudex eccleſiaſticus qui hʒ iuriſditionẽ fori oↄtẽtioſi ſine de iure cõi ſiue de inꝛe ſpãli: talis ſentẽtiam cen ſure proferre põt ar. ̊ et in.c.i.de ſen. excõi.li.Vi. et in. c.ſicut de ſimo et in.c.cum in eccleſijs ð ma.⁊= obe. et in.c.cum ab eccleſiarũ de offi ordi.An aũt curatus poſſit excommunicare. nõ. in. d. c. cum ab eccleſiaꝝ et ĩ. c.ſi ſacẽdos.eo.ti.dico plene ĩ repeniti onc. c. ſiqs clericũ ð fo.cõ. ¶ In glo. in vbo pe na m in fi.nõ.glo.ad quam quotidie fit ꝛemiſſio cũ queritur an index eccleſiaſticꝰ poſſit iponẽ penã pe cunmiariã: et facit gl. h̊ tria mẽbra.nã quandoqʒ ins ꝓ delicto ĩponit penã pecumiariã:quandoqʒ ipe nit aliam penaʒ cen. pura vᷣponit̃ nel pꝛiuat̃ beneficio. qnqʒ nullã penã certã. ¶ Erimo caſu quãdo im ponitur pena pecuniaria quilibet index de crimine cognoſcens põt illã imponeꝛe. cũdo caſu qñ imponit aliã penã ceꝛtã diſtingue an iudex poſſit di ſpenſaꝛe an nõ. ʒ caſu qn nulla ceꝛa pena iponi tur ⁊ tũc cõcludit glo. ꝙ eſt in aꝛbitꝛio iudicis quaʒ penam imponar:quod nõ.ſed ſᷣm membrum non ur᷑ pꝛocedere indiſtincte: tum quia nimis reſtringit banc lam:tum qꝛ quilibet iudex cognoſcens de cri mine põt ex cã dum ꝓnũciat penã temperare ut.ij. v7 4% plicetur iſta pena pecuniarta quam eps exigit a ſub ¶ De penis. Iq iij. in. notandũ æ in.:.qd eꝛgo. pena gꝛauiõ ff de bis qui nõ. infa. ? in.l.hodie.ff. de penis. vn in bac mã ſic diſtingneꝛeʒ: aut querimur nũqͥd in dex eccleſiaſticꝰ poſſit imponcꝛe penã pecuniariam multando ant penã diffinitine imponẽdo. pꝛio cãn dicendum eſt ꝙ ſic: ſi ila magis nimeiur. ar. in. c de cãis de offi. dele. ⁊æ in.l unica ff ſiquis ius di. non obté. ⁊ nõt Jo. an poſt Hoſti.in. c.i.de homic li. vj. ⁊ ſatis ſentit iſta glo.qꝛ pena cena nõ ẽ ſiatuta ꝓ ↄtumacia arcẽda. vñ põt iponeꝛe ꝓut ſibi vꝛ nt in. d. c. de cãis.2 caſu pricipali qñ nult iponeꝛe difi niẽdo aut ſubeſt ſiaturũ ul ↄſuetudo ut ꝓ quohbz delicto iponat᷑ pena pecuniaria ? nõ ualʒ: qꝛ ĩſurgit diſſolutio.nullamin. delinquẽs pꝑtimeſcit en pam:cũ ſpeꝛat eã nũmis ꝛedime:e ur diẽ tex.in.c.pauꝑ xi.q eiij. æ hoc tenuerũt Jo. an.⁊ Moſti.in. c.fi. ð ↄſti. = in.c.ij.de delic. pue. Aut ſubeſt ſtatniũ ſen cõſue tudo ur ultra penã iuris iponaĩ pena pecuniaris: z nalet dũmo non pꝛocedat ex ꝛadice cupidiatis.põt eĩm epᷣs adiunando canonẽ imponeꝛe neuã penam nt in. c ij de elec æ Jo an. in. c. fi. de effi. archipꝛeſ biteꝛ. Aut nõ ſubeſt ſtatum nel ↄſuemudo:⁊ tunc ex iudiciũ pꝛelatus nult exigeꝛe pecuniã ꝓ delieto ⁊ ñ põt:qꝛ ceꝛti modi ſunt in iure ſtatuti ꝓcedendi ptꝛa delinquentẽ ⁊ puto ꝙ ita faciebãt iſti archidiaconi: qꝛ ex iudiciũ ſine cãe cognitõe exigebant pecnniaʒ pꝛo delicto cõmiſſo ⁊æ ſuſtinebat cꝛiminoſos in delie tis ꝛecepta pecunia. Aut uult iudex pꝛocedeꝛe indi cialiteꝛ:⁊ tñc li ceꝛta pena nõ ẽ ipoſita põt impone 2e penã pecuniariaʒ :ſi illa magis timetur ut hic in glo. Si vo eſt ceꝛta pena ſtatuta:et tunc ſi cum cõe cognitione nolũt illam tẽperare ꝓnunciando poſſũt ꝑ iura ſuꝑius allega. nã hoc nidet̃᷑ ↄceſſum cnicũqʒ iudici cognoſcẽri de crimie ut ex cauſa poſſit tẽpe rare penã dum ꝓnũciat.ſed poſtq; ꝓpnnnciauii hoc non põt ui dicto. Sꝗ. notandũ.? in.l.i.ff. ad turpil. niſi poſſit diſpẽſare ſupeꝛ illo crimine ut in dicto.c. at ſi clerici.in. S. de adulierijs de indi.niſi eſſer mul cta ipoſita que põt ꝑꝑ inopiã ꝛei ẽt ex poſſacio tẽ perari nr ẽ tex. nõ. in.i..illicitas. in fi. ff. de offi. pꝛeſi. Mitimo aduene ꝙ ubi pena non eſt in iure ex peeſſa debet apponi cõſuetudinaria:⁊ ſi index exce dit cõſuetudinẽ dicit᷑ excedeꝛe modum ad hoc tex. iñcta glo.in.l.hodie ff.de penis ⁊ in pꝛealle.i.quid eꝛgo. S. pena gꝛauioꝛ. Sed cõſuciudine ceſſante ne nit arbitrium. ¶ Sed queꝛo nunqnid eps poſſi ĩ poneꝛe penam pecuniariã laico tẽpoꝛaliteꝛ ſibt non fubiecto. Jo. an poſt Moſti. ſentit in.c.i.de homi. li.vj. ꝙ non.ſed dʒ eaʒ faceꝛe infligi ꝑ indiceʒ ſecu larem.allegat.c.ij.de maledi. .c.poſtulaſti S. de in deis ⁊.c.cum ſᷣm leges de heꝛe.li.vi.hoc dicinʒ mi bi nõ placet:exquo.n.eſt caſus in quo eſt index ee cleſiaſticꝰ uendicat ſibi inriſditionem in laicis non appaꝛet ꝛatio q́ꝛe ĩ caſibꝰ pᷣdiciis non poſſit ſibi im poneꝛe penã pecuniariã:et ꝙ poſſit indnco textum xvi.q i.ſtatuimus ⁊.xvij.q.iiij.quiſquis. Et ad in ra in Scium allega. Gndeo illud fieri pꝛo faciliori executione. Sed queꝛo quid fiet de iſia pena pe cuniaria quam index eccleſiaſticus exegit in caſu ꝑ miſſo. Moſtien. in lumma in titulo de offi. oꝛdi. J. quid ꝑtinet. vᷣſi. non tñ deber dicit aut ex ſtatnto imponitur peccuniaria pena in catbus pꝑmiſſis: æ tẽ poteſt index illam retinere ſibi:⁊ ſic poteſt intelligi.c dilectus de offi. ordina. z. c. ij. de delic. pu. Aur non ſubeſt ſtatutum. ſed index ex officio ſuo in caſibus in quibus poteſt imponẽ pecuniariam penam: æ tẽ poſſet ſ bi retinere:tamen ſi nult euitare ſuſpicioneʒ cupiditatis debet deputare in piam canſam:æ idem nõt Jo. an. hic ⁊ in.c.i.de homi. prealle. Sed de iu ꝛe ciuili cui appliceiur mulcta ſen pena pecuniaria dic ut nõ. in.l.quarta.C. de modo mulc.? in.l.agꝛa ria.ff.de termi.mo.⁊ ibi nide. 4 Allumniam. Mems condnn ſenti in expenſis etiam in cãis pecuniarijs 2 unum caſum excipit. h. d. primo legem recitat quã 2. approbat ibi qin caſus e. W Momn prio ex tex. quod uictus condemnãdus eſt in expenſis non ſolũ cum calumnioſe litigat ſed etiam cum temere:æ ad hoc ſolet allegari quotidie h̊ litrera ↄcor.l.eum quẽ te mere.ff. de iudi.Etc dr̃ia eſt inter calũniam ⁊ teme ritatem. nam calũnia cõſiſtit in aio:æ non põt ꝓba ri ex actis:ſʒ tinñ ꝓbatur ex cõiecturis.cũ ſii quidã dolus l.dolũ. C. de dolo ⁊. c.ij. de renun.li.vj. Le mecitas uero poreſt eſſe ſine dolo ⁊? probari ex actii ut qma habens iiuſtam cãm non habito ↄſilio peri torum credẽs ꝓprio capiie le habere bonazʒ càm li △ — & .n6. tigauit:talis enim dicitur temere litigare. ꝙ in ↄdẽenatione expeſaꝝ ſtandũ eſt legibus ĩpalibꝰ exquo non contradicum canonibus. Et expediẽdo totum intellectum huius.c.una cum go.ſubijcio q̃t tuor queſita primũ eſt nunqͥd qibet deficiens in iu dicio pᷣſumatnr calũnioſus ſeu remerariꝰ:⁊ ſic hẽat locum ↄdẽnatio expẽſarum.fᷣm qũo ſit procedẽdũ i ↄdẽnatiõe expẽſarũ:qn ſnia feꝛĩ in fauoꝛc abſen tiſ ↄtumacis tertiũ nũquid ſuccũbẽs q̃ iurauit ðᷣ ca lũnia debeat ↄdẽnari ĩ expeſis qᷓtum qͥd ſi iſte ſuc cumbens etiam litiganit cuʒ ↄſilio aduocati ſui. Et quo ad primũ cõiter tenet hic ⁊ in.c.finẽ ð dolo ⁊z ↄtu.ꝙ eo ipſo ꝙ ſuccũbit pſumitur calũnioſus uel temerarius ? uenit ↄdẽnandus i expẽſis:niſi ex ali qous indicijs appareat eum ꝓbabiliter litigaſſe. nã iura ſimołr dicunt nictũ uictori ĩ expẽſis ↄdẽnandũ 2 ſic pſumitur a iure calũnia nel temeritas eo ipſo ꝙ ſuccumbit. ¶ Quo ad fam. q.ſũt principaliter due opi. una eſt ut qn ſnia fertur ꝓ actore abſente ⁊ otumace:tũc reꝰ dʒ detrabere de ſua ↄdennatione pacipali expẽſaſ qᷓs fecit in lite:lʒ ſuccubuerit:⁊ hoc ſtatutum fuit ĩ odiũ abſẽtis ↄtumacis.qᷓ hẽbat bo nã cãm ⁊ uoluit eẽ ↄtumax.⁊ iſtam opi.ſẽtit h̊ glo. 2z fuit Olacẽ.antiqui doc.iur.cini is. Alia opinio 2 cõior eſt nt pᷣſens nictus ↄdẽnet᷑ abſcti uictori eti am ĩ expẽſis:ſed de iſta ↄdẽnatione expẽſaꝝ debet reus ſuas expenſas detrabere ⁊ hec opi. Dlacen. in.l.properandum in. J. ſinautem rens. C. de indi. cg. ſequuntur hic Jo. an. æ cõiter doc. nr̃i.nam ex pꝰ opi.ſequeretur inequalitas ſm. Jo.an.inter actorẽ 2z reum:quia ſi ſñia ferreiur pro reo abſente actor preſens uictus non poſſet expenſas ſuas deducere ex condemnatione: quia nulla eſt condemnatio c'm xpenler Gicens un iſonil spio 4bſ. pto tneli Nla nriis Moρ peſo usnb nſumnineler nſt ce Al deiolico meo me⸗ nürichſenan (ni ioſend rionsc ſSr 0lift aſon n ie ablennengttic nofanth fera: po abſenennt iup ſin ainznec obſtn inenn ql ino oblemat qi ci Coſa,iur icni epenſa⸗ ine unepl cnami ls obſolimnrric ibij/ ſſt g epopꝛu boriz ol orfiticimrei doemt Nlorer nd dins dod boc ineſecnn eiüfcre alnd es echenſagfecn iſanperſoſtinivcicio Conisnngeuenſimluer Heheprſenis repeſe e gechear ago er e niſoteſ olumns mer valinhrͤ ſper Ppoſtt uus eclnler 4. illiunnüian, . HMR nn Ienen a euikiif e 1 nnien in D Alüne N föntmngfiunn 4 hin lii⸗ n Npenſ Wni, 1 pecyngr, ri gin n. Ben chdn — Naor an tamincis Monigſſs ane N Won Merte ſchin Appenſsson bi cnam cum ererer ad 1or! aungri fnng Nalinum e one naber n or db Ceennnig cjſ,coici ceranmn i . Le gor roberier gent ndidtd gl peri ediedannz ni in. kuntichiegbsidi monidus Cr apecſilh nn m g0 ubſſcoql In qiber cfceninin la nenn ,e ichint fn gio itoroatiſß z ſuj ikvorobln Aibesliunnnöa umnqt dſe ſue o enoen E aMed 1 ommur cünioſusv Asicnilsnii d pprvlut ligſeni niioneſs Ninni 1uc rneias eh ſ ſmo ſü hilfnin um pzunt iin celu Aunmmon gitatmmid hoc mms ibel bo iuis Da ohini⸗ i mpſen vicloſin ſan ccha vone erdeidr iber ) Pin reus tin abſoluituꝛ. Iteʒ qꝛ abſens puniretur dupſi citer.pꝰ qꝛ non reficerent ſibi expẽſe. fo qꝛ de cõdã natione pꝛincipali detꝛaherent᷑ expeſe rei. Et aduer te qꝛ iſte tex.in fi.loquitur nimis generaliter.⁊ ur̃ in nuere ꝙ qñ ſnia feꝛtuꝛ pꝛo abſente:tunc fit illa con dẽnatio expeſaꝝ. Sed ius ciuile loquitur magis cla re in.d.l. ꝓperandũ.. ſin autẽ nbi dr ꝙ qn ſenten tia feiẽ ꝓ actoꝛe abſente:tũc in penã ipſius reus dʒ de ↄdenatione ſua detrabeꝛe expenſas quas fecit in lite. vñ uariat᷑ intellectꝰ illiꝰ legis:an debeat intelligi de condenatione.ſ.pꝛincipali:ut qꝛ tenebat᷑ ſoluere centũ:⁊ expẽdii.xx.vVn detrahẽdo illa.xx.tãtũ rema nent octuaginta ſoluenda abſenti:an neꝛo intelligat de cõdẽnatione ſua.ſ.expenſaꝝ:⁊ ſic cõdẽnatur reꝰ abſenti uictoꝛi in pꝛincipali ⁊ in expenſis ⁊ de expẽ ſis actoꝛis abſentis põt detꝛahere expenſas quas fe cit:⁊ certe Iʒ intellect? cõis ſit equioꝛ tamen a ius itel lecrus vꝛ mihi uerioꝛ.p pꝑ iſtũ tex. ĩ fi.nõ ĩpꝛopꝛiãꝰ lam:vñ cũ tm tex. hic faciat mẽtioneʒ de cõdenat. expenſaꝝ dicens u ctum uictoꝛi cõdẽnandum in ex pẽſis:niſi ſñia pꝛo abſente ferat᷑.ergo ut ſit uera ex ceptio dʒ intelligi ut nictus tũc non cõdẽnet᷑ uictori ĩ expenſis.eꝛgo cũ lex pꝛoperãdũ dicat ꝙ de ↄdẽna tione ſua reus detꝛabat expenſaſ quas fecit ĩ lite:nõ poſſaumus intelligeꝛe niſi de ↄdẽnatione pꝛincipali. Ad idẽ in dicio meo uẽ tex.in.d.l.pꝛopeꝛandũ ĩ.. ſinaũt ubi dẽ ꝙ ſiue una ꝑte preſente ſiue abſente ðᷣ cidat᷑ lis:ſemꝑ uictus dʒ uictoꝛi cõdẽnari in expen ſis:⁊æ omiſit caſum qñ lis ðᷣcidit᷑ nno pꝛeſente ⁊ alio abſente:qꝛ tũc nõ fiat cõdẽnatio expenſaꝛum:ſi ſñia ferat᷑ pꝛo abſente:ut ſuperius dixerqꝗ allegando. F. ſin aũt: nec obſtat inequalitas quã adducit Jo.an. qꝛ imo obſeꝛuat᷑ qñ cũ actoꝛ abſens obiinet in cã coſequitur lucꝛũ expenſarum rei. meꝛiro ex cõdẽna tione pꝛincipali deducunt᷑ expenſe rei. Sed qñ reus abſens abſoluituꝛ:tũc nihil cõſequitur: unde duruʒ eſſet ꝙ de pꝛopꝛia burſa ſolueret. maxime cum ipſe actoꝛ fuit ĩ culpa eũ nocando ad iudiciũ ⁊ ſatis pu nituꝛ: ex quo uictus nõ ↄdẽnatĩ ſibi in expenſis 2 p hoc intelleciu etiã facit:qꝛ abſens cõtumacit᷑ nullas nel mod cas expenſas fecit: unde expenſe pꝛeſentis qui ſemper fuit in iudicio excedũt cõiter expẽſas ab ſentis: unde ueriſimiliter non poſſunt deduci iſte ex penſe pꝛeſemis ex expenſis abſentis que fuerãt mo dice. deducat eꝛgo ex ↄdẽnatione ſua in odium illiꝰ uel ſaltẽ ſi nolumus tenere cõem opi. dicamus ut ex tota cõdẽenatione tã ſuper pꝛincipali q; ſuper expen ſis poſſit ꝛens deduceꝛe ſuas expenlas ⁊ ſi nõ ſuffi ciunt expenſe abſentis ad cõpenſationem fiat dedu ctio de cõdẽnatione pꝛincipali cum tex. in dicto. F. ſin autẽ dicat indefinite de cõdẽnatione ſua ⁊ꝛc. MQuo ad tenium nuquid iuramẽtũ calunie excuſet a cõdenatione expẽſarũ:cõit᷑ tenet᷑ ꝙ ñ nt hic =z in .l. ij. E. de iura. calũ. nã ut pondeꝛat Jo. an. 2 bene nicius cõdẽnatuꝛ in expenſis non ſolũ quando calũ nioſe litigauit ſed etiã qn temere litigauit:ut hic in pꝛin. Juramentũ eꝛgo calunie qꝙᷓ excuſare uidea tur a calũnia non tñ temeritate. Item de calum nia iurabatur oi tpᷣe ſicut æ hodie ? tamẽ iura gña lit pcipiunt ↄdẽnatione expenſaꝝ ergo inrameminʒ calũnie non excnſat a condemnatione expenſaxꝝ. ter tio facit equitas cũ nideamꝰ litigates facile iuraꝛe dðᷣ calũnia unde iniquũ eẽt ex facilirate temere litigãtis nictorem debere damnificari in expenſis. Quarto ego a qduco.c.fi.S.ti.proximo.ubi ſi cuſpa impeꝛi tia nel negligentia tua damnum datũ eſt m hi:lʒ ceſ ſet dolus et calumnia teneris mihi ad emendam:ex go ſi per temeritatem tuam et falſitateʒ in litigando ſeu imperitiam tuã ſenſi dãnũ expẽſaꝝ tu debes mi hi reficere illud dãnũ. uo ad quaꝛtum quid ſi ſuccunbẽs litigauit de cõſilio aduocati hoſti. hic di ſtinguit ꝙ aut non detexit ſibi totã neritatem:æ rũc iputãdum eſt ſibi.de ſe eni ↄqueratur:nam appaꝛer temeritas ſeu imperitia et faciliras ipſins: Aut de texit ueritatẽ quã ſciebat:ſʒ ueritas probabilireꝛ eũ latebat:ut qꝛ ſucceſſerat in ius alterius et nõ potuit melius inſtrui:et tunc parcitur ſibi:nam quis in ius ſucceſſit alteꝛius inſtam ignoꝛãtie cãʒ cenſetur babẽ ut in rła is qui de re.iuris.li.Vi. Aut detexit toraʒ ueritatẽ: ſ aduocatus ut lucraretur dedit ſibi ↄſiliũ litigandi et tũc tenetuꝛ aduocatus de ſuo ar. in.l. 2c nõ nonaʒ. C. de iudi. Ant per imperitiam ſeu negli gentiã aduocati ꝑdit cãm:et tunc tenetur etiam ad uocatus de ſuo ar.in. c. ad aures de eta. et quali. et facit tex. optimus in.c.fi.et quod ibi dixi.S.ti.pꝛoxi mo. Sed HMoſt. uidet om nittere aliud mébrũ nõbi lius quãdo.ſ.habuit cõſiliũ ſine dolo nel ĩperitia ad nocati uel alteꝛius doctoris utputa eꝛat lex multipli citer intelligibilis et difficiliſ ex qua pẽdebat deciſio queſtionis.tunc enim ſi habuit conſilium ᷣm nnam paꝛtem ſatis puto hunc debeꝛe euadeꝛe condemnati onem expenſarum:qꝛ hic ceſſat calünia temeꝛitatis: et hoc caſu ceſſat inꝛiſ erꝛor:ut in.l.ꝛegula.ff. ð iuꝛ. et facti igno.et quod nõ.inſti.de obli.que ex quaſi delic.naſ.in prin. I9dem putarem ubi habe:et con ſilium ᷣm unam opi. acuuſſimi doctoris ut licei ſuc cũbat ꝑꝑ communẽ in contraꝛiũ nihilominuſ euitet condemnationem expenſaꝛũ ꝑ notabile dictuʒ Jo. an. in. c.i. de conſti.li.vVi.i vᷣſi.ſʒ neqʒ ex multitudie et tex.nõ.in.l.ij.ꝗ.ſed neqʒ.C.de iur.enu.et quod nõ zenʒ.in cle.ne romani de elec.et dico in.c.finem de dolo et contu. Inno.hic poſuit unam glo. ſatis nõ.ſupeꝛ mateꝛia condẽnationũ.expẽſarũ:qᷓ cõiter B omittituꝛ:qꝛ tractatuꝛ in.d.c.finem et in.c.conſu luit de offi.dele. Bo d in dubijs. Eleꝛicus canſã ſen voperam pꝛebens bello depo nendus eſt hoc dicit caſus et cetera. Mota primo ex tex. tria delicta depoſitione digna. ſiue eꝛgo clericus exerceat gubeꝛgationẽ nauis:ſeu exeꝛcitus ad pungnam ſiue coꝛporaliteꝛ pugnet ſine aliũ incitet ad pugnaʒ deponi poteſt. ¶ S ecnndo nõ.ex ratione litteꝛe ibi enormiter peccat ⁊c̃.ꝙ pro quolibet enormi crimie clericꝰ dponi põt fac.l.diſ. i.c.ſi epiſcopus xvi.q.vij.inẽtũ ⁊ ð iudi.c.cũ n ab homie ⁊ i.c.at ſi clerici.e.ti.et ibi plene dixi que ſũt crimia depõne e Wnonlen .c. ꝓxio nõ habetis alia notanda. n glo. ibi intereſſe bellis ⁊c.nõ.bene gl:aperte ei uult maxie iũcto tex ꝙ ubi hellu eſt iuſtũ Iʒ ſacerdotibus nedũ alios icitare ad ¶ De penis pugnã aut cõflictũ: ſed etiaʒ inteꝛeſſe in ipſo confli ctu. qðᷣ tñ intellige dũmodo nõ ippi pngnẽt: quia cle ricatus ꝛeddit eos inhabiles ad pugnãdum: eriam ʒ ſaracenos ⁊ alios infideles:ut in.c.ex multa s.ðᷣ uoro ⁊ in.c.conuenioꝛ.xxiij.q.nltima quod intelli ge niſi opprimerentur:æ non poſſent aliteꝛ euadeꝛe moꝛlẽ:nam tunc licite pugnãt adeo ꝙ irregularita tẽ nõ incurrũt ẽt inteꝛſiciendo:ut in cle.ſi furioſus de homi. Inno. H̊ uarianit in ma. c.nam primo di xit ꝙ licet pꝛelatus habes iuriſditionẽ ipaleʒ po ſſit ex iuſta cã indiceꝛe bellũ ⁊ alios incitare ad pugnaʒ aut conflictũ iñ ſi inteꝛeſt in ipſo conflictu ⁊ incitat alios dicendo pugnate foniter ſen emintit noces ex hoꝛtando eos ad pugnã ꝙ foꝛte talis incurrit irre gularitatẽ. MHoſti. dicit ꝙ ſine foꝛte ſi inde ſequitur moꝛs uł membri mutilatio. Sed quia pꝛediciis ob uiare nident᷑.c.pe.de homici ⁊z de cle.peꝛcuſ.c.pe. 2 ulti. dixit poſtea ꝙ cauſa defenſiõis pñt clerici ĩteꝛ eſſe.ſatis põt dici ꝙ aut clericus ex inſta canſa ĩfeꝛt bellum:puta qnuia hẽt iuriſditionem tpᷣalem: ⁊ tnnc non dʒ inteꝛeſſe. Aut eſt ibi cã defenſiõis nõ tamen erat neceſſitas inenitabilis.⁊ tunc ſi ſequitur moꝛs nel membꝛi mutilatio ex ꝑcuſſiõe ſua efficit᷑ irꝛegula ris:ut in.d.c.pe.de homici.ſecus ſi non ex ꝑcvſſio ne ſna.ſed alioꝝ:⁊ dic plenius ut dixi in.d.c.pe.et ulti. de cle. peꝛcuſſ.⁊ nide bonam glo.que cõcoꝛdat cum iſta. Vij .q ·i. ſciſcitatus. = B diſcꝛerionis. Abbas 2 clericus in nmagnis criminibus depꝛehenſi pꝰ depoſitionem detrudi debẽt in monaſte rinm ad agendum penitentiam. uel ſic. Clericus ꝓ magno ſceleꝛe ab eo cõmiſſo deponi debet:⁊ in mo naſterio detrudi ad agendum penitentiam. B. d. et Fa pars ibi rndemus C Mõ p ex tex. ꝛegnlã unã geneꝛalem ꝙ ꝓ magno ſceleꝛe cleriens nedũ depo nitur: ſed etiã detrndi dʒ i arto monaſierio ad agẽ dum penitentiam. Et adueꝛte qꝛ ſi non poſſet ĩi mo naſterio rute eſſe:quia timetur de fuga ne oppoꝛmn nitate captata inð fugiat põt ſub arta cuſtodia deri neri:ut in.c.ut fame.j.de ſenten. excõi. ¶ Secũdo nõ. ꝙ latꝛocinium coputaiur inteꝛ magna ſceleꝛa ⁊= ꝓ eo fit depoſitõ z detruſio ⁊ pondeꝛa tex.qvia lo quitur de latꝛocinijs. non eꝛgo bẽt locum in ſimpli cibus fnꝛibus nam in plus ſe bet latꝛo ꝙᷓ fur. quia latꝛo ẽ de die ⁊ qñʒ cum uiolẽtia.ſiẽ ſunt iſti depꝛe dantes in ſtratis publicis. Sed fur ẽ de nocte ⁊ ſi ne niolẽtia.ut dixi in.c.ij.S.de homici.t pꝛo fuꝛto clericus deponi põt.ut in c.cũ nõ ab homine.s de indi:ſed foꝛte non fiet etiã detruſio peſt depoſitio nem:ſicut in latꝛone:nam ⁊ ipſũ ius ciuile lõge acri us punit iſtos latrones famoſos ꝙ;ᷓ fures occnlies nt in.1. capitaliuʒ. S. famoſos.ff. eo.et in auc.ſed no no inre. C. de furtis. ¶ Alterins nõ ꝙ clericus degꝛadatus adhuc ꝛemanet ſub iuriſditione eccleſie contra quod facit.c.degꝛadatio de penis in fine li. vi. nam degꝛadatio exnit et prinat degꝛadatuʒ ab omni bñficio ⁊ priuilegio clericali.et incontinenti degꝛadatus relinquitur prati ſeculari peꝛ eum puni ẽdus nt.ibi. So.hic loqtur de degradatõe ueꝛbali q non pᷣuat ab oiĩ pᷣuilegio.uñ non tolliĩ pᷣuileginʒ * 2* fori niſi poſtea ſeqnat᷑ incorrigibilitas:ut in.c.cum non ab hoie de iudi. ⁊æ in. c. diciũ.xxxi.diſ. Contra rium loquitur in degradato acmaliter. æ ſic nõ. ex linera:ꝙ degradanio qnqʒ ſumi ꝓ vᷣpoſitione vᷣba li. ¶ Sʒ qꝛ in tex.fit mentio de magnis ſceleribus quero qᷓ dicãtur magna ſcelera.nã ſi recte põderet᷑ tex.non eſt de mẽte ipſius nt ꝓ quolʒ pcco moꝛtali clericus poſſit deponi:niſi ſit magnum imo nec be neſicio ſolo clericus pᷣnari dʒ niſi crimen ſit graue ita dicit nõ.tex.in.c.inuentum.xvi.q.vij.So.doc. młium lére tranſeunt ſuꝑ tex. ſeu intellectu zæ mã hu ius.c. Sed tu aduerte ꝙ in narijs iuris partibus diſputatio fit que dicantur grauia delicta ð quo in .I. i. C. de requiren. reis ? in.l. ad ea.ff. de re. iurris Har. plenius in.l.non ſolũ.ᷣff.de iuiur:uñ aduertẽ dum qdam delicia dicũtur lenia.qdam grania. que dam graniſſima. Qeuia dicuntur ubi dolus non reꝗᷓ runtur:ut qñ aliquid ↄtingit per iperitiã uel culpaʒ ſine dolo uel qñ dolus interuenit:ſed circa rẽ modi cam: ut forte modice rei inter domeſticos.l.reſpi ciendum. ff. de penis.l.leuia.ff.de accuſa.⁊.c.cuʒ di lect. ẽ. ð accuſa. ¶ Oelicta uero grania ſunt in qui bus exigitur dolus:⁊ rẽdunt in gꝛaue pᷣiudicium al teriuſ ſeu reipublice:?æ magna pena imponitur:ut in futuro periurio ⁊ ſilibus ut in.c.cum non ab hoie. ʒ. de iudi.⁊ hic ¶ Graniora vo cꝛimina ſũt publi ca ⁊ qn non imponit pena mortis. C Brauiſſima ubi imponitur pena mortis.nã ex grauitate dephẽ dimus qꝙᷓtitarem ⁊ qlitatẽ delicti.xxiuij.q.i.nõ affeꝛa mus Ad ꝓpoſitum ergo aut clericꝰ cõmittit leuia cria ⁊ non dẽt deponi:nec etiã puari bnficio:ſʒ po terit ad tpᷣs ſuſpendi nel aliter corripi ad arbutriuʒ iudicis:ut ĩ dicto.c.cũ dilecti de accuſa.Aut cõmi tit grauia ? poterit deponi. Si uero graniora qᷓ; qᷓ; non publica poterit ultra depoſitionem detrudi in monaſtexium nt hic. Si vVo grauiſſima:ita ꝙ de in re ciuili puniretur pena mortis ⁊ tunc poterit depo ni ⁊ dannari ad ꝑpetuũ carcerẽ:ut in.c.pe.de hꝛeti. 2 in.c.nouimuſ de v.ſig.⁊ in.c.i.de hereti.li.vj.uñ nõ. dixit Inno.in. c. qualiter.el.ij. de accu. ꝙ iſia ð putatio ad peꝛpetuum carcerem poſt depoſuionem equiperatur pena mortis ⁊ rariſſime dèt infligi miſi ut dixi pro iſtis grauiſſimis ſceleribuſ ⁊z poſſe: eſſe ita delictum pernicioſũ exẽplo ⁊ q̃ificatum ut tradẽ tur illico poſt depoſitionem iudici ſeculari ut dicio .c. uouimus ⁊ plene dico in.c.cum non ab hoie ⁊.c at ſi cleri. de iudi. ¶ Et ex predictis infero ad nnã nõ.ꝗq. Clericus ꝓ graniſſimo delicto fuit depoſuuſ 2z dãnatus ad ꝑpetuũ carcerẽ.nñqd talis perdit fac tionẽ ieſtamẽti ut bona ſua neniant ad ſuccedentes ab iteſtato ſicut dicimus in bonis dãnatoꝝ ad mor tem ni in auẽ. bona dãnatoꝝ. C. de bo. dam. audiui fuiſſe ↄſultuʒ ꝓ z ↄtra a nalẽtiſſimis uiris.nã qdam oↄlſuluerunt ꝙ ſic:qꝛ hec pena cõparatur pene mor tis nt.S. dixi fʒ Inno. Sʒ in orium fac:qꝛ eccleſia deputat carcerem nõ ad penam: ſed ad penitentiam ꝑagendam nt in dicto.c.nouimus ⁊ in.c.qeuis de penis li.Vi.non ergo ſucedit loco mortis ⁊ h̊ opi. plus mihi placet:qꝛ pene non debẽt extẽdi:nõ ob. lo.in. c. quia diuerſitateʒ de ↄceſ.preben.que dicit in cdli ⸗ lacin nſt vumt lului mi ieincn⸗ Nenli tian ſiſime 45 Aanmtonispocoll ri opeioi nli0 ileui ſnr i edſrt od ⸗ 5,6 usbg Imnrinm Mnr di cide ilii Onſcitu neczden nſitek Nanane ſcdo cun imetern di ler g eii deinre an 2 eigitor pena Pſq; xrns toliurin nio n ſe Moſto gocle N G audam i nerconſnandne guini lede poeuratione eb ſi cieier poſteprocede bigntnone ditindori do⸗deapo dic Nnd in 2.c ſeicis 2 c eugit de ſdebac naeria ier urli Qcfng prigfungam dir debitorobinit pecunin meng poſtenej heiitn lit uureit noeg. ſtcc oguln in igi n gun ſncignn el Dens inponnuntin CCun non eb hoie, Moainim ſit obi ns (Gſei Acrrie re Cici ni gindicken Cerc töniuit Kei aiipuun bifcoeß po erornipiad abbr, iideenſa Qurcön Gmo gtaniorn Vtonen Anv mllnu uen lunc poteri cepo Min e.Gebiri⸗ iedereh Rrd Ain deacen ſ d nok Cepoſnepen urllinecitüfigind⸗ cebaſt poſe btiſtaununmd Gauitalnin d camontk tit/ alins ln ciwhignein iiſa⸗ liſac. auns tlechenes gnr ad e honn elß nis viris i rlnt heſe i Ge penls. ꝙ bona cleꝛicoꝝ ? dãnatoꝝ applicantur fiſco eccle ſie:qꝛ illa glo. inre non ꝓbatuꝛ. Item facit.c. excõi camus in. F. dãnati. S. de here. ubi ſpãliter ⁊ ſpecifi ce in facto hereſis diſponit᷑ de bonis clericoꝛum dã natoꝛũ:ſecus eꝛgo in dãnatis de alio cꝛimine ?æ ma xime:qꝛ de hoc nulla fit mentio ĩ aliqua parte iuris canonici. ¶ Sed quero nũquid iſta derruſio ĩ mo naſteriũ debeat fieri in perperuũ:non tanguur hic: ſz glo. in. c. dictũ.lxxxi.di.dicit hoc eſſe ĩ arbitrio iu dicis. Sed tex.in.c.ſi quis eps.l.di.dicit ꝙ in per petuum:⁊ illud uerius niſi habito reſpectu ad quali tatẽ delicti index deputet ad tempꝰ. aꝛ.ij.q.iij. in. F. notandũ ⁊ in.l.quid ergo..pena gꝛauioꝛ.ff.ðᷣ his qui nõ.infa.unde ⁊ hodie ẽt in cꝛimine hereſis pẽa detruſionis põt cõmutari in aliã penã.·ſi uiſum fue rit ſupeꝛioꝛi:ut i.c.ut officiũ de here.li.vVi.An aũt ille qui ſemel fuit detꝛuſus poſſit amplius oꝛdinari nel redire ad ſunʒ oꝛdinẽ:uide tex.cũ glo.in.c.ſi ille el. di. ¶ In glo. i. in fi. de hac materia nide glo. in .c.ſi quis diaconus.l.di.⁊ in.c.ex lr̃arum de eo qui dnxit in ma. plene dico in.c.cum non ab homine ð iudi.⁊= dic nt ibi. Si uteꝛqʒ pᷣhentiũ Onſtitutus. nenit contra ↄciũ uteꝛqʒ põt exigere penam adinnieem pꝛo miſſaʒ ex ↄuentione. h. d. pꝛimo ponit qifſinitionẽ. ſcðo cãm interſerit ibi cũ ⁊.caſus ⁊c¶Mõ. p ex tex.ꝙ etiã de iuꝛe canonico licite in ↄciu apponituꝛ ⁊ exigitur pena.¶ Secũdo nõ.ꝙ ex pᷣuẽtiõe ntri uſqʒ partis tollitur in effectu pena appoſita ĩi Scin. Erro nõ. ꝙ ſuper pꝛocuratione põt inteꝛuenit cõpoſitio. qð facit.c.cuʒ nenecabilis ⁊ qð ibi nõ. de cenſi. So.quidam intelligũt de ꝓcuratione debi ta ex conſnetudine pꝛinilegio nel alio iure ſpãli: nõ antẽ de pꝛocuratione debita ratiõe niſiiationis. ho ſti. dicit tex.poſſe pꝛocedere etiã in iſta pꝛocuꝛaniõe debita ratione uiſitationis ar.in. c.ↄſtitutis. ð reli. do.de quo dic it nõ.in.c.cũ ex officij de pꝛeſerip. 2z. c.felicis.⁊.c.exigit de cenſi.li.vVi. n glo.ij. in fi.de hac materia uide bo.gl.in regula fꝛuſtꝛa. ð re. iur.li. Vi. Et ꝙ dr̃ in glo.ꝙ ultima moꝛa nocet hʒ locũ qñ purgatuꝛ pꝛia moꝛa per fᷣm actum:ut quia debitoꝛ obtulit pecuniaʒ cꝛeditoꝛi:creditoꝛ ſemel re nuens poſtea eã petijt:nec debitoꝛ amplins exhił nit tũc debitoꝛ eſt ĩ moꝛa:qꝛ purgata ſunt pꝛima moꝛa P petitionẽ.l.tutoꝛ. O.lucius.ff. de uſuris qð hic nõ contingit. t hic poſſẽt examinaꝛi duo difficiles articuli. ¶ rimus nunquid ſeruãs trãſactionem poſſit peteꝛe penã cũ h̊ ſeruare ipſaʒ tranſactiones: an vo tollat trãſactio petendo penã. ¶ Secundus quid in alijs ↄctibus nũquid totiens cõmittat᷑ pena quotiẽs fit ↄuentio:de quibꝰ plene ꝑ gl.⸗ bar. in. l. qui fidẽ. ff. de trãſac.⁊ in.l.ſi ſic.ſtipulatus.ff.de.vᷣ. obl. ¶ Vno bic põt queri quid ſi eps petijt ꝓcu rationẽ:⁊ abbas exhibnit:nũquid epᷣs incidat in pe nam:doc.qꝙ nõ:qr exigitur alteꝛũ ut pena cõmutat nel ꝙ trahat᷑ ad indiciũ nel ꝙ niolent᷑ eripiat᷑ ꝓcu. ar. in.l.ij.ff.ſi quis can.qð eſt menti tenendum. VBreue eſt. 2 poteſt — Boper his. Kruman⸗ Si te ſtis ꝑꝑ nacilatöem incarceratur infamiã nõ icurrit. boc.d.caſus ⁊c.¶ Nõ.pꝰ ex tex. ꝙ ꝑꝑ nacilationẽ et nariarionem poteſt teſtis eiam clericus capi et detineri Ocoꝛ.l.nullũ. C. de teſti. et qͥd ſit ꝓprie na riatio ul uacilla.uide ꝑ Inno. S. teſti. eo. c. piea. ecundo nõ. ꝙ appellatione infamie intelligimꝰ de infamia iuris. ꝓ boc. c. cum dilectus de ordi. co gni. ¶ Do cont: a tex. de.l.ictus fuſtium.ff.de his qui no.infa.nã ut ibi pʒ ex genere pene quis incur ꝛit ifamiã: quãdo ſuſtinet penã de tali delicto ð quo ↄdẽnatus ↄfeſſꝰ nel pactus efficeꝛetuꝛ infamis ſed iſte fuit incarceratus pro delicto de quo dãnatꝰ fuiſ ſet effectus infamis:eꝛgo ex ipſo genere pene effectꝰ eſt in ſamiſ. Inno. ſoluit ↄꝛium dupliciter. pꝰ ꝙ hic carceꝛ non fuit deputatus ad penã:ſʒ ad cuſtodiam l.aut danũ.y.ſolent.ff eo.¶ JItẽ et ſcᷣo hic loqui tur in de icto uariatõis:unde quis nõ põt iia ↄuici de crimine falli:cum habeat mulias excuſatic nes ſiẽ quando depheéſaus i furto ſuſtinet penã.¶ Ex dcis Inno. collige duo ꝓ inteliectu.l.ictus:ſopꝑ quo ua riant ioi glo.et doc.primo ut illa lexl prc cedat etiaʒ cuʒ nu la ſequitur ↄdenatio:ut ex ſolo genere pene quis incurrat infamiam:quando eſt tale delictum ð quo condemnatus efficeretur infamis. Exempium capitur quis in furto uel in alio crimine mamifeſto: iudex ſine alia ſententia mandat eum fuſtigaꝛi:talis enim efficitur infamis ipſo facto abſqʒ alia condem natione:et hunc intellectum Inno. tenent quidam i Qdicta.l.icius et ſequuur Mar. quod eſt nalde nõ. xquo etiam collige unum aliud. ꝙ in delicto notorio ſine alia condemnatione põt iudex mãdare penam ipoui qð etiaz nõt Inno. in. c. ex paꝛte. el.i. j. ð is Bernnd nõ.ex dictis Inno.ꝙ ſola ofeſſio iduetr infamiã:quando eſt rale delictũ ð quo ↄdenaiuſ efficeretur infamis ? hoc tenuit glo. iuris ciuilis in.l.quaniũ et in dicta.l.icins.ff de hiſ q no. infa. Sed Maꝛ. ibi S niſi confeſſio fieꝛet in ciuili in actõe famoſa:qꝛ tũc cõfeſſus habetuꝛ ꝓ cõdẽenato: l.i ff. de cõfeſ.ſʒ in cꝛimiali non habetu: ꝓ ↄdenato ſed requirituꝛ ſnia ut in.l.ſi confeſſus.ff. de cuſto. re oꝛum. Oultum tamen contra dictum Bar ⁊ pꝛo Jono. facit dicta.l.quoniaʒ hic ſuper tex. non ſunt alia nõ. ¶ Tapio gloii. Item aduete quia Inno. ſentit ex prima ſo.ꝙ ſi iſte teſtis fuiſſet incarceratuſ in penam uacillationis ꝙ incuꝛꝛiſſet infamiam quaſi pena eſſet impoſita pꝛo delicto de quo quis condẽ natus efficẽiur infamis. Sed certe hoc dictum non puto uerum:unde ſiue teſtis nacillans derrudatur in carceꝛem in penam ſine alia pena afficiatur non ptopter hoc incurrit infamiam:quia nõ punit᷑ ex.l. coꝛnelia de falſis:ſed extraoꝛdinarie: qꝛ offendit an res iudicis:æ ideo cum non puniatur tanquam fal ſus: non incidit in infamiam: æ? hoc recte intuenti uoluit glo. in. l. nullum. C. de teſti.? hoc aperte noĩ luit Bartolus.in.l.infamem.ff.de publicis. indi. illa. q. an damnatus peꝛ inquiſitionem efficeꝛetur in famis ⁊c̃.⁊ foꝛle hoc etiam nolnit Innoceé. hic in ſe cunda ſo ¶ In glo. ij. ibi per ſe non infamar nilſi ſententia pꝛecedat hoc dictũ eſt cõtꝛa ea que ſuperiꝰ gixi fm Innocé. ſed inſuꝛrexerunt iſte narietates 7 Depen cõtrarietas: ꝓpt᷑ narios intellectus illius.:.ictus.nã guidam intelligunt illã legẽ ꝙ ſnia pceſſerit penam 2 ita tandem tenuit ibi glo.⁊æ ita nidet᷑ glo.hic nelle ſequendo illũ intellectum:æ iõ tenetur illa lec.que ẽ nõ ut ex ſolo geneꝛe infamie quis infamiã inducat ſine alia cõdẽnatione ut.S.dixi.⁊ de ꝛõe decidendi dic ut ſupꝛa dixi. q;titateʒ ceꝛto die ſub pena ſoluenda:ſi partem.j. teꝛminum ſol it ad penam integꝛam non tenemr. b. d. In pria cõgqueſtio in ſcdᷣa ꝓuiſio.ibi qnia igimur. caſus ⁊c. primo ex tex. ꝙ ẽt ĩteꝛ clericos licite feꝛtur landum cum appoſitione pene ſuꝑ ꝙᷓtitate. Appoſi tio eꝛgo pene ſuꝑ qꝙᷓtitate ſo uenda.ſi non fuit ſolu ta non inducit uſuram.ſen pꝛelũptionẽ uſure.qð di cit Inno.ue niſi apponens penã ſit ſolitus feneia ri.quia tũc pᷣſumitur in frandẽ nſuraꝝ appoſita:de quo nide qð nõ.in.c.dilecti de arbi. Secundo nõ. argumentum optimũ ꝙ ſolutio pene non hẽt locuʒ in foꝛo penitẽtiali:nam tũc ꝓprie qs lucrat᷑ cũ iac tura alterius de quo nide bonũ iex.cũ glo.xij.q.ij. fꝛateꝛnitas. Et eſt arg. ex tex. ꝙ licite pena peti non poteſt ſi excedit inteꝛeſſe. Contrariũ iñ tenet h In no.qð nõ. Et ad tex.põt rũderi ꝙ bic fuerat quaſi totũ debitum ꝑſolutum. ¶ In glo. i. ibi niſi aliteꝛ cõuenerint inteꝛ eos ⁊c̃.hic glo.ſentit ꝙ ſi creditoꝛ poſt teꝛminũ ꝛecipit ſoꝛtem. videtur ꝛenũtiaſſe pene niſi fuerit ꝓteſtatns ꝙ ẽt intẽdebat peteꝛe penaʒ. ſʒ hoc dictũ nidet᷑ cõtra tex.iſtum nbi papa fundat ſe ſuꝑ alia ꝛ0e. dic g' ꝙ tex. iſte ꝓcedii qñ pars debi ti dũtaxat fuit ſoluta. nnde ꝛõe ꝑtis nõ ſolute quis nõ nidetr᷑ ꝛenũtia? pene ut hic.⁊ ꝛeglłarit᷑ nũquid poſ ſit quis peteꝛe penã ⁊ exciꝑe de trãſactiõe ſiue cõtra ctu:ut ſic naleat cõpoſitio ſeun cõrractus:⁊ etiaʒ poſ ſit peti pena dicẽdũ eſt plene ut nõ. maxime ꝑ bar. in.l.qui fidem ff. de trãſac.⁊ in.l.ſi ſic ſtipulatus.ff. de. . ob. ¶ In ea. glo. ibi ſit indiuiduum zc. Et que dicat᷑ obligatõ diuidua.æ que indinidua.plene nõ.in.l.ſtipulatiões nõ diuidunt᷑.ſf. de vᷣbo.ob. Et ꝓprie illa obligatio dẽ dinidua:qñ ſolutio partis: affert tꝛantam commoditatem reſpecin partis: ſicut ſolutio totius ꝛeſpeciu totius obligatiõis. Exẽpluzʒ primi.ꝓmilſi tibi ſcribeꝛe duos libꝛos ſub pena.et ſcripſi tibi unum.hic pena tin cõmittit᷑ pꝛoprie:qꝛ iſta obligatio eſt diuidna cũ ꝛeſpectu partis iu ha beas oẽm cõmoditatẽ. Indinidna vo dicit̃ obliga tio qñ ſolutio ꝑtis non affeꝝ tãtaʒ commoditateʒ. Exemplũ ꝓmiſi tibi ſcribeꝛe nnum librũ ſub pena: ſcripſi tibi medietatẽ.hic pena cõmittitur in torum qꝛ ſcriptura medietatis non affert rantã cõmodita tem ꝛeſpectu partis ſicut tota ſcriptura ꝛeſpectu io tius ⁊ ita incõſimilibns. Et hec dicia glo.pꝛocedũt qñ qͥs obligatur ad danduʒ nel faciẽdum ſub certa pena. Sed qñ quis dʒ aliquid reciꝑe: puta heredi tatem uel legamm:ſi aliqd ſoluerit uel fecerit:tũc ñ põt petere niſi in totum ſoluat nel faciat ut in.l.me nins ⁊ in.l.cui fũdus.ff.de condi.⁊ demon. Er de mã hnius glo. plene bẽ per legiſtas: æ maxime pexr bar. in.l.ſtipulationes non diuiduntur ⁊ in.:.iiij. ꝗ. Bam ad. Obiligatus ad ecnam cato ff. v. ob. ? dicẽduʒ ut ibi: qꝛ proprie nõ eſt mã nr̃a.? eſt glo.magis plena qᷓ ſit iſta in.l.ſi ſeruus .ff. ſi quis cau. Sed dubium eſt nunquid de iure ca nonico poſſit peti penam reſpectu ꝑtis non ſolute cõiter doc.nr̃i ꝙ ſic: mihi placʒ.nã eadem dzʒ eſſe rõ de ꝑte quo ad ꝑtem q eſt de toto quo ad totum nt in.l. que de tota. ff. de rei uẽ. ⁊ in.c.paſtoralis.in H. Item cum totum de offi. dele. Sicut ergo de iu re canonico põt peti pena in totum ſi non adipletuꝛ ↄtractus nel mandatum penale aliquo mõ:ut in. c. cum dilecti.S. de arbi.eodem modo rõe ꝑtis nõ ad implete põt exigi pena ꝓ rata.⁊ hoc intellige quan do obligatio ↄſiſtit ĩ dando ſen ſoluendo ita ꝙ ſolu tio ꝑtis affert ↄmoditateʒ. fᷣm quod predixi alias ſi obligatio eẽt indiuidua tunc pena committereiur in totum:etiam de iure canonico:qꝛ tunc ceſſaret ratõ huius le. Et per predicta põt ſolui orium.c.cũ di lecti palle.ad ꝙ; doc.rndent dupliciter.primo qꝙ ibi pars potuit ſoluere ſʒ noluit:hic uero non potuit.ł illud de rigor̃ hic de equitate. Mrima.ſo. mibi nõ placet:qꝛ eſt diuinatio ad iſtum tex. fa etiaʒ non eſt Va: qꝛ debniſſet ibi papa ſuare iſtam equitatem: ſic hic:iõ ſolue ut predixi ꝙ ibi in nullo fuerat ſat ſſẽʒ iõ pena hʒ locum in rotum ctiam de iure canonico: ſʒ h fuerat ſatiſſactum ꝓ maiori ꝑie.ibi de equitate nõ cõmittitur pena in totum ſaltem cum effectu.nõ eni negat iſte tex.qͥn rõe ꝑtis non ſolute poſſu exigi pena pꝛo rata. Sʒ tex. z conira pᷣdca op.hic lata fuit ſnia a qua non fuit appellatuʒ: eꝛgo cuʒ trãſiue rit in rem iudicatã:nõ debebat ãplins pars audiri ut in. c. cum inteꝛ ðᷣ re iudi.młiiplex dat᷑ſo.prio ; iſta decretal non neceſſitat:ſʒ tin hortat᷑:ꝙ b̊ tex.ibi non decet ⁊c̃.uel fo papa hic ꝓuidet ex officio ſuo tertio forte fuit appellatum.dãtur etiam alie.ſo.in quibus non oʒ inſtare:qꝛ de boc principalr nõ diſ putat᷑ h: ſj tantũ de ↄmiſfione pene reſpectu totius. feudis q; hñt ab ecclelia cni pᷣerat pᷣlatus ille: nec eis uel heredibus reſtituẽt: nec alia de nono concedi dñt. æ hodie in occidente capiente uel ban niente epᷣm ſunt aucte pene.de qbus dicẽdum ut in cle.ſiquis ſuadente eo.ti.Diuiditur hec decre.naʒ pꝰ ꝛecitat penalem ſñiam:fo aggrauat ibi qꝛ igitur. caſus ⁊c. Mõ.ᷣprio ex tex. ꝙ ꝑꝑ ſacrilegium põt iu dex.eccleſiaſticꝰ ĩponere laico penã ipᷣale:uñ hic pri nat eũ dñio utili qſito ex ↄctu. Eodẽ mõ poſſet ipo nere aliam penã ipᷣalẽ ꝓ h xvij.q.iiij.c.qſqs ⁊ ſie oprĩe facit iſte tex. ꝙ lʒ iudex cccleſiaſticꝰ nõ hẽat iu irſditionem tpalẽ in laicũ:tñ ſi delictũ de qꝰ cogno ſcit eſt eccleſiaſticũ põt punire eũ deliquẽtem:etiam tpᷣ aliter. ⁊ facit ꝓ his q̃ dixi in.c.qʒ. in glo.S.eo. Secũdo nõ.ꝙ vᷣbũ bñnficia late ſumitur nñ ophen dit fenda:⁊æ oĩa alia afferẽtia aliqᷓ; utilitatẽ ut locar. pcariaʒ uel qcqnid alind ab eccleſia oceſſuʒ. naʒ.d beneficium beniuola actio gaudiũ tribnens capiẽti: ut in libro fen.in ti.qui.mo.feu.amit.i.c.i. er tio iſta littera facit ſingulariter in argumenium ꝙ priuatus ex delicto beneficio ſuo:uel alia re ceria voteſt ex nona cõceſſione illã rẽ prinataʒ acquireꝛe: Occidentes prelatim gures. priuantur beneficijs ? on eſ ot eln mminnqul ſonr dien rinl ſ cnocngerii a bidſet mnch genl figiur mloin Gauito bi ſcen⸗ ziudtion ſonomim. rincipmpu lig 5lui, sα r rire i offic⸗ no e nlin tt Inſcncanſoatinmio Pino iſn n nondindl Donreimoramengnin Nonelfernda ſenina in cA areſ deter ſ linio vbipena eſt me Niret inponed arbirio inder tpoſſa enederen ſent de imdie biplene Hum Ar nuna none Apuinorlier enſoni pil epunie r ſt wclrinſß Mumltgicss Am ungt ſienairſeien loimihſlhheens borgt Crinl ain len oriimring fin notnos ocnntous o Aeglatsinofſo n ,n⸗ nnpegin risinin keen ire chni ſen n e Congo. ſan aniamn ſd mloften ſuſſh ine gnonto⸗ ie didtegnine Auen un Gann rd nonſoe oſſter vnng cincph h lung: ago y tiͤne Aihins pals dwein plo co: ſorio g mbyrui⸗pbur bi pudrerofao ho Nr aunn ale oin rPritchrn ereſpecn trs. cadenes Rremun unnipr beſeſteſst ginaui pein Pans wwitnet iu benelo nr anthlentbn ribclidnmann cimn belth gmmnbcllin⸗ vif Nenihi li ¶ De penis. nam hic papa ꝓ maioꝛi aiaduerſione ſpecifice inter dixit ne iſtis occiſoꝛibus nel eoꝛum heredibꝰ illa be neficia reſtituante: ergo potuiſſent reſtitui ceſſante pꝛohibitione de quo uide quod nõ.in.c. commiſſa ge elec. li. Vi. Nui indici iniuriantur Jlectu S. per ſuperioꝛis arbitꝛinʒ puniri debẽt. h.d. uel ſic. Mꝛorumpẽs ⸗ ludicẽ arbitꝛio ſupeꝛioris punitiꝛ. h. d. caſus,?c̃. Mõ.prio ex tex. ꝙ debitus honoꝛ deferendus eſt iudici:alias autẽ euaneſcit eius auctoꝛitas:unde dʒ curaꝛe q;tũ põt ne cõtẽnatuꝛ a ſubditis æ ideo con ſilium eſt ut euiter nimiaʒ familiaritatẽ ſubditoꝝ:qꝛ ex conueiſatione equali naſcitur contentio dignita tis ut dicit tex.in.l.obſeꝛuandũ.ff.de offi. pꝛeſi.⁊ in genio dʒ augeꝛe dignitatem ut ibidem dicituꝛ in fi. 2 a ibi dicit canon.aũ nimiũ ſeruatur humilitas re gen di fꝛãgitur aucroꝛitas:ut in.c.qñ.ixxxvi di. Secũdo nõ.ibi ſuperioris arbitꝛium ⁊c̃.qꝙ excedẽſ iudicem non punituꝛ peꝛ ipſum indicem: ne ſit in dex in cã pꝛopꝛia ſed dʒ puniꝛi per ſuperioꝛem. Cõ tra h̊ facit.c.ſi quis erga ⁊ qð ibi nõ.ij.q.vij.⸗ qðᷣ ibi nõ. ? in. c.i. S.de offi. dele. e.ti c.ꝛomana li.vi. S¶ no. bic inſtat. ⁊ dic plenius refoꝛmando di cia ſua.ꝙ aut loquimuꝛ ĩ oꝛdinario aut in delegato pꝛimo caſu aut notoꝛia eſt iniuria ? poreſt ipſemet punire iniuriantem:qꝛ in notoꝛijs non eſt ſuſpicio = non eſt feꝛenda ſentẽtia cũ ſolẽnitate.⁊ hoc tʒ Inn. in.c.ex parte.j.de uer.ſig quod ſemper limitani et limito ubi pena eſt a inre expꝛeſſa.ſecus auiẽ ubi ne niret imponẽda arbitrio ſuo.qꝛ tunc arbitrãdo eẽt iudex ⁊ poſſet excedere modum ad hoc.c. cũ neniſ lſent..de iudi.⁊ ibi plene dico.vij.q.i.quaʒ pericu loſum. Aut iniuria non eſt noroꝛia:æ tunc aut tan git pꝛincipaliteꝛ perſonã ipſius indicis:⁊ non poteſt ipſe punire:ne ſit iudex in facto ꝓpꝛio .xxiij.q.iiij. inteꝛ multiplices. Aur tangit pꝛincipaliteꝛ dignitatẽ ſuã:⁊ tunc põt puniꝛe:ſed qꝛ conſequenteꝛ tangit ꝑ ſonã poterit tanq; ſuſpectus remoueri ſeu recuſari P boc qð nõ. Cy.in.l.nnica.C. ne quis in ſua cã. Iiem põt oꝛdinarius fᷣm Inno.æ bene punire ad uocatos pꝛocuratoꝛes notarios z ↄſimilcs ꝑſonas excedẽtes in officio.ut.l.ne quicq. .i.ff. de offi. ꝓ cõſul.⁊æ adde hodie qð hẽtur in.c.i.eo.ii.li.vi.ſcðᷣo caſu cũ querit᷑ de delegato:aut ipedit᷑ iuriſditio ſua 2 põt pꝛocedere ↄ impedientes ut in dicto.c.i.Aut non impeditur iuriſditio ꝑ iniuriam illatam æ tunc dʒ facere punire per ſupeꝛioꝛẽ ut hic ⁊ ar.in anc.de teſti. S.ſi Vo ignoti. de mã uide qð plene dico in .d.c.cum ueniſſenr. (In glo ibit cum temere odi cit ⁊c. dicendo iniuriã ſibi puta tu mentiris: nel - ipſe nihil ſcit uel ſimilia neꝛba æ hoc önolat tex. ibi emere prorumpentiſ. atroni ad V quibuſdaʒ. e⸗ nel ni cedni uendicãtes ſibi in eccleſijs pluſqᷓ; in ra ꝑ mittant ꝑ cenſurã eccleſiaſticã cõpeſcuntur ⁊ ſi occidũt pᷣlatũ uel clericũ eccleſie ꝑ ſe uel ꝑ alios peꝛ dũt qð hñt ab eccleſia:⁊ eoꝝ poſteri nſqʒ ad qrtaʒ gnñationẽ non admittunt᷑ ad clericũ:nec in religioni bus pꝛefictãtur hoc.d. Diniditur nã primo recitat triplex patronoꝝ delictũ.ſcdᷣo ibi cũ igitur prouidʒ ? pꝛimo pꝛmũ ⁊ poſt ð ſecũdũ ntꝛũqʒ prohiben do.ſecunda ibi facri. õ ſecundum iliud primo puniẽ do in factoribus. ſecundo aggrauãdo penã i poſte roſ ibi et ne minuſ.cãus et cetera ¶ 5. p ex tex. ꝓ patroui et adocati eccliaꝝ nõ poſſunt pluſ iuꝛis uẽdicare in eccleſijs qᷓ ꝛepeꝛiat̃ lure expſſum. Si er 80 patronus nel aduocatus eccleſie aliqᷣ ius ſibi poſtulat in eccleſia dʒ probare illud ſibi debirum de iuꝛe. Secundo nõ. ꝙ eadem pena imponitur pꝛo homicidio et pro militatione et ̊ ueꝛum quo ad in curredã irregularitatẽ:uel ubi hoc exprimituꝛ in iu re alias ſecus nidet᷑ dicendũ ad h̊ qðᷣ nõ.in.c.cũ nõ ab homine ð iudi. et.i.q.i.ſicut urgeri.¶ lõ tertõ ꝙ pꝛo delicto cõmiſſo in peꝛſonã eccleſie põt laicus cõmittẽs etiaʒ tpaliter puniri ꝑ eccleſiam concor.c. ad aures.S. eo.et quod ibi dixi et. xVij.q.iiij.ſiqnis deinceps.¶ A tio nõ.ꝙ propteꝛ deliciũ pr̃is ſen paꝛentis põt filius excludi ut non promoneatur ad cleꝛicatum. ¶ Irẽ põt colligi ex fine Re:ꝙ ꝓhibu⸗ clericari ꝑꝑ delictũ:nõ ĩteiligitur prohibitus itrare eigione. gl riñn eccleſiam defendere debet ⁊ců.intellige hoc ſᷣm doc.ꝙ defendẽt eccleſiam expẽ ſis tamen eccleſie ſiẽ tutor defendit pupillum expen ſis pnpilli.l.in tutoribus.ff. de admi.iu.ei ꝓcurator defẽdit dominũ expenſis domini.l.qui proprio. J. litis ĩpendia.ff.de ꝓcura.et.c.cũ pro canſa. S. de ꝓ cura. ¶ In glo. in v. ad beredes ibi ꝑ ꝛcciã lincaʒ uſqʒ ad quartam geneꝛationem ⁊c.ñ g ueniunt col laterales. Item non neniunt deſcendentes P lineaz femeninam ubi pena ponitur poſteritati alicuius de quo dic ut in.c.ubicunqʒ eo.ti.li.Vi. Et aduene qꝛ glo.uidetuꝛ hic nelle ꝙ appellatione beꝛedum neni ant deſcendentes per ineam directã uſqʒ ad qꝛem generationem qð nõ eſt ſimpliciter nex:qꝛ in re rꝛãſ miſſibili in heredes extraneos appellatiõe beꝛedum ueniunt oms ſucceſſores etiã extranei uit in.l hẽdis appellatione.ff. de vᷣ.ſig. et in.l.annalibns. C. de le gatis. Sed quo ad iſtum tex.glo.poteſt dicere uerũ ꝑ id quod ſequitur ðᷣ poſteritaie quaꝛe papa uo luerit puuiꝛe heredes.i.deſcendentes ab iſtis male factoꝛibus:nã quãdoqʒ appellatõe heredũ neniũt ẽt heredel extranei niſi quãdo apparet ð tacua uoluta te diſponentis ut hic nel profertur hoc uerbũ inõỹ que de ſua natura nõ eſt tranſmiſſibilis ad heredes extraneos de quo in.l. gallus in. F.eiiã. ff. de libe et poſthu.¶ t in glo. de hoc enim qualiter unꝰ poſ ſit puniri ꝓ cicto alterius uide lo. i.q.iiij. in ſummaz. z. xxiiij.q.in ſũma. n glo. in nerbo. pꝛelationis in fi. licet certe ibi non ſoluituꝛ boc ↄaꝛiũ nec põt ſolui ex theoꝛica ibi tradita. Hoſti. dicit ꝙ; iſte tex. facit pꝛo hoc:quia papa hic ſpecifice ĩbibuit ne in religionibus iſti aſſequeꝛentur pꝛelaituram: ſe cus ergo ſi non dixiſſet nel dic æ melins ꝙ per in greſſum religionis non tollitur defectus cãrus ex delicto alterius quo ad pꝛelaturam eauncem ut eſt tex.in.c.i.in fi.S.de fi.pꝛeſby. n glo. fi. ibi epiſcopus poteſt diſbenſare. oia bene gl. quod ubicunqʒ in iure peꝛmittitur diſpenſatio æ nõ eſernatur ſpecifice pape. dẽ pᷣas diſpenſandi indui ta epo ⁊ idẽ nõ glo. in. c. poſtulaſti. in. V. diſpenſaiũ de cleri. excõi.mini.⁊ Inno.in.c.dilecius de tẽpo. oꝛdi. ⁊ banc opi. glo. tenet bic Uincen. Goffꝛe. POpilipus ⁊ eſt opi.ſatis equa cũ iſti laborant alie no moꝛbo. Moſtien. dicit tutum ⁊ eccleſie expediẽs nt ſolus papa diſpenſet: ar. in.c. adueꝛſus de imn ec cle. Sed prima opi.plus mibi placet: iũ ꝓpt theori cam pꝛedictã:ium qꝛ fienda eſt benigna inteꝛpetꝛ tio 5 laboꝛãtes maxime alieno nitio:arg.in. c.odis de ꝛeg. iur. l. Vj.·¶ Extra glo. queꝛo qd ſi canoni cus occidit pꝛelatũ nel canonicũ: nũquid debeat ꝑ deꝛe bñficiũ. æ ſic hẽat locum in eo pena hic poſita Et ut᷑ prio ꝙ nõ obſtante ſia que dicit ꝙ bñficiati bnficiũ amirtant æc. qꝛ non dʒ intelligi de beneficijs eccleſiaſticis: ſed de fendis ⁊ ↄſilibus.qꝛ bñnficiũ ca pitur largo mõ. nt dixi ĩ. c. ad aures. S. eo. Mꝛ0 Bᷣ quia tex. hic ſubijcit ꝙ iſita non debẽt peꝛueniꝛe ad beꝛedes. ? ſic põt intelligi de bencficijs eccleſisſticis qꝛ illa non peꝛneniũt ad heꝛedẽ ut in. c. ex tranſmil la de fi.pꝛeſby. Item iſſud.c.emananit in ꝓniſionẽ 2 fauoꝛẽ canonicoꝝ ⁊ clericoꝝ eꝛgo non debet eos lig ane ut in ꝛegula qð ob gẽam de ꝛegu. iu r. li. Vj. Tenio quia conſocij non debent puniri pena ſtatu ta cõtra alios.ar. in. c. ex tenoꝛe de ſemen. excõi ⁊ ĩ c. qm 5S. de uita ? bo. cle. bis non obſtannbꝰ Jo. an. hic ⁊ cõiteꝛ doc.tenẽr oppoſitum:quia litteꝛa lo quitur indiſtincte non ob.qð dixi ð beneficijs:qꝛ il jnd vᷣbum q ad heꝛedẽ nõ ꝑneniant ⁊c.dʒ ueꝛifica ri ubi põt.nõ ob.ẽt qð dẽ emananit in fauoꝛem clericoꝝ ⁊c᷑. quia certum ẽ cõſocium delinqueꝛe: et iõ puniẽdus eſt. Mec ob.teꝛinʒ quoniã conſocius incidit in excõicationem ueꝛberando conſociũ cleri cũ:ſiẽ ſi Obeꝛaꝛet er̃neñ:licʒ facilins abſoluat᷑ ut in dictis iuribus. S. alle. in ↄriũ. Mec opinio licet ſit cõis eſt muliũ rigoꝛoſa:⁊ vr ↄ mentem lr̃e cuʒ tex. bic non faciat mentionẽ niſi de patronis aduocatiſ feudatarijs ? vicedominis eigo non eſt exrenden dus ad clericos beneficiatos: nam iſti nipurimum excedebant in talibus:iõ non dʒ pena ad alios extẽ di ar. in. c. pene de pe. diſ.i. vnde neꝛbũ bencficinm capitur hic large:quia in quibuſdam locis aduoca ti hñt bnficia ceꝛta ꝓ officio aduocationis: vñ nec ex ipſo principio nec ex fi.huius litteꝛe põt coſligi iſta cõis opinio. cðᷣo queritur nũqpid iſte pe ne de quibus in tex. intelligãtur inflicte ipo iure:an ꝛequirat᷑ ſñia: quidam dicunt ꝙ ꝛequiratur ſnia pes Hbũ amitiãt.qð eſt neꝛbũ fumri ipᷣis pꝛo hoc theo rica glo. in ꝛegula in penis de ꝛcg. iur. li. Vj. Doc. Hhic cõiteꝛ tenent oppoſitum ꝑ banc dictionem ꝓꝛſꝰ poſuã in tex.quaſi dicat.i.ipio iure uel ipſo facto. Er nõ.ſemꝑ hoc dictum ꝙ b dictio pꝛoꝛſus inncta cuʒ vᷣ̈bo futuri tpᷣis iducit diſpõneʒ pene ipo facto. Jꝗdẽ dic de bac dictione penitus ꝓ hoc tex.j.c. Prximo in fi. ¶ Altimo ſcias ꝙ boſti. bic tractat il lã.q.nunqd appellatione filiornʒ neniãt nepotes.? ſi pena eẽt ipoſita alicni ex filijs ſuis intelligantur etiam nepotes: æ põit h̊ aliqua dẽa ſed mã eſt multũ lrga ⁊ magis tacta ꝑ Mar. i. l. iberox. ff. ð vV. lig. ubi plene nide ꝑ euʒ ⁊ nið.glo.i cle.i.de bapiiſmo. — ‚— Rau em. Dño excõicato manente * ſubditi fidelitatem non ð dbent ⁊ ſi longo tempore in ea perſtiterit:= monitus non parnerit eccleſie ab eis debito abſol nuntur hoc dicit primo ponitur qᷓrela.fo ꝓuiſio. ibi cũ igitur.caſus ⁊c̃. ¶ Mota pꝛimo ex tex. laicrʒ poſſe ↄueniri coraʒ indice eccleſiaſtico ꝓ iĩinrijs cle rico irrogatis ↄcor.c.cum olim.S.de iniur.⁊.c.cuʒ ſit generale de fo.cõpe. ¶ Secundo nõ. ꝙ ꝓ iiur. irrogatis clerico põt laicus excõicari non ergo eſt excõicatuſ ipſo fẽo ſi iniuria eſt illara citra manuum iniectionem de quo in. c.ſiquis ſuadẽte.xvij.q.iiij: ? intellige ꝙ põt excõicari ꝓ ininrijs.i.qꝛ nõ ſatis facit uel non nult parere iuri cõnentus ſuꝑ iniurijſ. nam directe non pot qͥs excõicari pro crimine vt in .c.ſacro.de ſen excõi.⁊ nõ.xj.q.iij.epᷣi. ertio nõ. ꝙ perſiſtens in excòicatione ꝑ biennium eſt ſn ſpectus de hereſi.nã pᷣſumitur male ſentire de ſacra mentis eccleſie cum non faciat nec facere poſſn ad ꝙ fidelis qnilʒ tenetur ut in. c. oĩs.j.ti. ꝓximo Itẽ pᷣſumitur male ſentire de ptᷣate eccleſie ex quo non curat de eis excõieatione:? Iʒ hic dicatur de bieẽnio tamen idem eſt ſᷣm Hoſti.æ alioſ de ãno ar.i.c.rur ſus ⁊.c.quicũqʒ.xj.q.i j.? in.d.c.ois ⁊ bec tenemẽ ti:qꝛ ad hoc quotidie ſolʒ alegari h.c. Et quid ope retur hec ſuſpicio hereſiſ.]. ſubijciã. ¶ Quaꝛto no ta non ſolum contennit excõicationem celebrãs ab ſolutione non perita nel ingerens ſe coioni hoĩm vt in. c. illud ⁊ in. c.ij:s. de cle.excõi.mi.ſed euiem cici tur contemnere excõicationem qui longo tꝑe ab ea abſolutioneʒ non petijt. Neem no., in penis in ferẽdiſ ꝑ romanum põtificẽ deferẽdũ eſt nobilitati. nam hic ppᷣ potuiſſet acrius ꝓcedere õᷣ iſiuʒ indicẽ do ſibi purgationeʒ de hereſi nel eũ excõicãdo ſi eã non pꝛaret iuẽ formam.c.excõicamus in. S.ꝗᷓ ãt ẽ de hereti. ſed noluit deferꝛe nobilitati.non enim ðᷣbʒ iudex maxime eccleſiaſticus indifferenter exercere ſe neritatem cõtra omſ:qꝛ ut dicũt doc. ⁊ bñ ex hoc ſe pe prodeũt ſcandala ⁊ ſciſmata quibus obniandum eſt ar. in. c. nihil cũ ſcandalo.S. de pᷣſcuip. ¶ IJrem nõ.ꝙ ex cõtẽptu excõcationis põt excõicatus puni ri per eccleſiam puando eũ iure libi queſito in eccle ſijs. Idem nõbiliter dicit Hoſti.ſi laici eſſent ſibi obligati in debito pecuniario:ut ratione huius con temptus poſſit eccleſia eos abſoluere ab illo debito ar. in. c.pro humani de bomi. li.vj.⁊ in.c.cum ſecũ dum leges de hereti. eodem libro. ¶ Ex quo ẽt in fero ꝙ iudex eccleſiaſticus põt mulctare ⁊? tpalĩ᷑ pu nire laicũ ꝑ inacit᷑ ꝑleuerãtẽ in excõicatione ⁊ ̊ mbfi nõ. qqᷓ; enim non ſint uſu pnt m exerceri. Miri mo collige ̊ penitus abſolutos ꝙ naſalli æ ſubditi excõicatoꝝ ipſo fẽo abſqʒ alia ſnia ſunt abſoluti ab oĩ obedientia dñi excõicati:q;diu dñs perſtiterit in excõicatione.de quo in.c.inteꝛ.j.de ſen.excõi.⁊ ĩ.c. qi multos xj. q. iij. ¶ In glo. in nerbo beretice prauitatis in fi.Dic tamen ꝙ ant fuit qͥs excõica tus pro contumatia ↄmiſſa in cã hereſis:⁊ tunc per lapſum anni habetur pro heretico ⁊ poteſt puniri ut hereticus:ut in.c.cum contumatia de hereti.li. vj. Aut fuit excõicatus pro ↄtumacia ĩ alia cã ⁊ tc de unoiato. M jm o u uart: ni ſole Na. Nws ſf uelvomlrabne t i geoes ces ſen nialo je icuciczcſen Auoiͦli denen tͤf Pileſeld n nolitin Pbrec bi oblinnipan Weenlenistten Syu monct depe vtcilimum ccpani e ponunmr in ſoo oia Nr eu onieteqigy telunt llanes deo e chich Zlte ltſümai. tlophap groerter 4 laſus te, czwnidd gülin win Publci oublich Gheſeſanſ Ibecdiam ce hino 1ioſdeio ri 4costbet mnn nidc Krquope daioden dcdis Gernsietbioidonn eadl mi ſed enen d en gollongo etbnn achmen i deſeidi t nobit. s pecer ſndi ai notcito ſ töunus il 9 irs vbſinnt nonenmn Etz Aſffeene eretcge ſe coc derdeſe an andos Dnintl 0 ab. Dgien is oteröltms pun Pineſticveſchintck Hynit hid in ſ ſorn micnebolk in poentb ohi⸗ niſitn nwan irmiun tipnli fn ,oioe ii aecen. / riiit hc ſia ſomepon . S W . ¶ De peni. ? ꝛemiſſ. R ſteierit ꝑ ãnũ nel plus in excõicatione non tamen hrꝓ couicto de hereſi ut nõ.in.d.c.cũ contumacia ſed tm inſurgit ſuſpicio ᷓ eum de hereli:ut eſt tex. nõ. hic ⁊ eſt hec ſupicio ꝓbabilis:æ non niolẽta ſʒ Inno. qui dicit hanc ſuſpicionẽ nõ ſufficientem ad condẽnandum eum de herelſi. ſed porerit ſibi indici purg nio in q̃ſ defecerit hr̃p conuicto nt in.c.inter in.fi.ð̊ de purga.canonica.æ in.d.c.excõicamꝰ. In gl. in voo nobilitati in fi. Et dic ni nõ. in.d. c. ea que.⁊ in.c.qui pacem alle.in glo. In gl. in uerbo eccleſias. ibi nt interim eccleſie ei reſpondeꝛe teneant᷑ ⁊c.uult ergo gl. ꝙ hic eccleſie non abſoluã tur pure ab omni debito in quo tenerent᷑ iſti excõi cato.ſed ad tps qᷓ; diu ꝑſtiterint in excõicatione. rium ſentiũt hic doc.⁊ melins:nam in abſolutione eccleſiaꝝ tex.oquitur ſimpliciter: unð dicit ſa abſol uentes ⁊c. ſed reſpectu naſalloꝝ apponitur 1ps. naʒ qꝛ cõtẽnẽdo excõicationẽ:vr̃ ↄtẽneꝛe claues eccleſie ideo equũ fuit ut oẽs eccleſie pure abſoluerẽinꝛ ab eius debito. Sed reſpectu uaſalloꝝ iſta eſt quedam denunciatio. non eniʒ tenẽtur uaſalli obedire excõi cato uel ſecũ cõicare: etiam expectato biẽnio nel an no.ut.xv.q.vi.nos ſcoꝝ.=.c.iuratos:⁊ plꝰ dico ꝙ eccleſia potuiſſet ẽt pure ⁊ in perpetuũ ĩ penã abſol nere oẽs fideles ſeu naſalloſ a fidelirate huins ſicut ꝓot᷑ delictũ qn qʒ cõfiſcat oĩa bona laici nt in.c.ita quoꝛũdã de iude.⁊. c.cũ fm leges.⁊.c.pꝛo humani Palle.ſeꝗ hͥ papa noluit ita ſeuere pꝛocedere q iſtuz . 5 tex. ibi nobilitati parcere. Abbas. De penitentijs ⁊ remiſſionibus. Hica. ¶ Sapꝛa niſam eſt de penis que imponuntu: ĩ fo ro iu diciali:nunc cõpetenti oꝛdine ſubnectii.de his que iponunmꝛ in foꝛo pniali:ueꝝ qꝛ huiuſmodi pe ne ſeu penitẽtie qnqʒ relenant ꝑ indulgẽtias ſen re miſſiones:ideo hic ſubijcit ð remiſſiombus. Anifeſta. Brene eſt ? pe⸗ alia ueꝛba poteſt ſic ſũmaꝛi. ODro manifeſio pec cato pñia publica iponi dʒ. hoc. d. caſus ⁊c. 5. pꝛio ex tex. ꝙ eccleſia põt cõpeller peccatoꝛẽ ad agẽdum penitentiam:⁊ ſi peccatuʒ eſt publicũ publica dʒ eſſe ſatiſfactio:ut ceteri metũ ha beant ⁊? aꝛceantuꝛ a ſimilibus tex.eſt in.c.plurimos lxxxij.di.ð defendentes enoꝛcẽ pꝛopꝛium. unde alibi dicit canon. publice peccantem publice argne. xlv. di.ſi ilud. ¶ Ex qno infeꝛtuꝛ ꝙ cum qualitate pec catum eſt pꝛoductum ad eſſe cum eadẽ per peniten tiam abolendum eſt:unde hoc.c.cõqueꝛitur nut dica mus ꝙ peccata manifeſta debent manifeſte coꝛrigi occulia vVo occulie. Et boc ultio caſu intellige illud euãgelicũ:ſi peccauerit in te frater tnus nade æ coꝛ rige eũ int᷑ ie ⁊ ipſũ ſolũ ij.q.i.ſi peccauerit ? nõ.ĩ c.nouit g. de iudi. Sed op. tex. hic tex. nõ vr facere ad ri.qꝛ hic loquit de pnꝛgatione ut pʒ in fi. ſol.non loquitur hic de puꝛgatione innocentie ꝓnt ti. de puꝛga.ca. ſed intelligituꝛ de purgatione culpe que fit per ſatiſſactionem condignam. ¶ In glo. . in fi. nõ. ergo ex glo. et ex inribns alle. in ea qp qre dã penitẽtia eſt publica nõ tamen ſ olemnis. qdã ne ro dicituꝛ ſolẽnis.et ſcienduʒ ꝙ oiſ ſolẽnis.ẽ publi ca ſed non ois publica eſt ſolemnis. Solemnis diei tur illa de qua hẽ.l. diſ in capite: et illa nõ iponimr niſi pro delicto enoꝛmi et ſcandeliʒanti totã nꝛbem xxvi.q.vi.c.fi.et nõ in dicto.c.in capite. Mublica nero ẽ illa que impnnituꝛ in publico ſine ſolemnita te de qᷓ habetur ĩ dicto c.ĩ capite ⁊ hec ipõitur ſiue deliciuʒ ſit graue ſiue ſit leue ut bic in gl Mũquid autem publica uel ſolemnilſ ſit indicenda cleꝛico. dic melius nt nõ.in.c.preſbyteꝛ.xxviij.diſ.ei benꝰ tex. cũ gl.i.c. queſituʒ.j.eo.⁊ dic nt ibi dẽᷓ. Abbas. / ot Bi preſoyteꝛum. Eot tiam occidentis preſyteꝝ caſus er ceteꝛa. (a ota primo ex tex. tres penas ſepeꝛatas iponẽ deas interfectoribus ſacerdoinʒ. Mrima ẽ qꝛ cẽpel luntur agere penitentiam xij annorũ:et ita ꝙ agekẽ iſta penitentia per xij. annos ᷣm diſcretionem ſacer dotis: utputa ieiunando aliquibus diebus in ſepti m ina uel peꝛegrinando nel aliud opus licimm: et penitentiam exercendo ad hoc quod nõ. in. c. accu ſaſti. S. de accu et in.c.propoſuiſti et. c. preſyteꝛ. xxx xvij. diſ. Secun da pena qꝛ debʒ priuari cingulo mi litie. Ec poreſt iſte tex. intelligi dupliciteꝛ inquantum dicit ouictus ⁊c.ut intelligat᷑ ↄuictꝰ.ſ. in foro cõten tioſo:et tunc eccleſia prinabit eũ militia ¶ Ex quo nõ ꝙ rõe delicti eccleſiaſtici põt eccleſia pꝛinaꝛe lai cũ militia rẽpoꝛali. Ex quo infero ꝙ idẽ eſt de doc coratu:ut quis poſſit priuari doctoꝛatu:ut non ha beat illa n digniratem ar.in.l.ij. in. S. miles. fi ð his qui no. infa.et in.l.gramaticos.C. de profeſſo.li. xij.et nimiꝝ.nã ratione delicti eccleſia priuat quem imperio:et dignitate regali.xv.q.vi.alius et in.c. apoſtolice de ꝛe iudi.li.vi.et in.c.nenerabilem..de elec. ¶ Secundo poteſt inteiligi.ſ.in foꝛo penitenti ali nt intelligtt Inno. et ſecundum eum preſbyter iniunget ſibi penitentiam ut debeat abſtinere a mili tia et intendere penitentie ar. xxxiij. q.ij. admonere et poſtet intelligi ſecundum eum iſtud nerbum laꝛge pro quolibet negocio ſecnlari:ut abſtineat a meꝛci monijs et ſimilibus ar.de pen. diſ.i.qualitas.tertia pena qꝛ prinatur facultiate hẽdi matrimonium:nt i penã ſui uitam ducat ſolitaꝛiã ⁊ ſic decedat ſine ſo bole. ¶ Et aduerte ꝙ imponatur bec penitentia non tñ tollit poteſtaſ indicis ſeculaꝛis quo min?poſ ſit pcedeꝛe ò eũ ar.c.felicis de peni.l.vVi.⁊.xxiij.q. v.ſũt quedã:nec ẽt tolli᷑ ptãs iudicis eccleſiaſtici qꝰ minus poſſit ꝓcedeꝛe iudicialiteꝛ in foro ↄtentioſo ? alijs gꝛauioꝛibꝰ penis afficeꝛe aꝛ.in.c.cũ ſit gñaſe de fo. cõpe.? in. c.felicis de pe.li.vVi.⁊.c. apoſiolice de re iudi.e.li.¶ In glo.pꝛia ibi ſeptenmiſ peniten tia.⁊ dic hoc eſſe oꝛdinariũ cũ ſacerdos ex cã põt mirig aꝛe hanc penã ut i.c.ðs qui.j.eo.⁊ in.c.mẽſu ram de pe.di.i.immo poſſet eſſe ranta ↄtritio pecca toꝛis u fieri abſolutio ſine iniunctione alicuius pe nitentie exteꝛioris ut nõ. de conſe. diſtin.iiij. baptiſ mi nicẽ et ĩ dicto.c.mẽſurã:nã et ipſa maxia ↄtꝛitio E maxia pena de peni.diſ.i.quẽ penitei qð tenemẽti ¶ Be penl. ꝛemilf. E,ee Konſideratis cir 3 1 nificauit. cũſtantijs aꝛbitꝛa ria penitẽtia indicenda eſt ei qui ſe deſen dedo modũ exceſſit. h. d. primo ponitur petitio. fo ꝓuiſio ibi qm.caſus ⁊c. ¶ Mota primo ex tex. ꝙ licet qs faciat malũ ꝓpreꝛ bonum finẽ non iñ pec catum excuſatur: iñ alleniari debet penitemtia ex ꝗ finis eꝛat bonus licet modum exceſſerit. ¶ Secun do nõ. ꝙ licitum eſt pugnaꝛe pꝛo libeꝛtate pꝛopria etiã contra principẽ. 6 Teꝛiio nõ.ꝙ ſaceꝛdos nõ dʒ eſſe auſterus in iponẽda penitentia: debet enim taleʒ imponeꝛe penitẽtiã qualeʒ pꝛeſumat poſſe pec catoꝛẽ ꝑageꝛe:nec debet peccatoꝛẽ adduceꝛe ad pe riculum deſpeꝛationis.? dicit Hoſtien. nõbile vbũ in ſũma huiꝰ ti.ꝙ ſi peccatoꝛ nõ ualet ageꝛe penitẽ tiam quã imponit ſaceꝛdos tñ cõtritus ẽ ð peccato ſuo: tunc debʒ ſaceꝛdos eum abſolueꝛe cum leůi penitẽtia: æ etiã ſine aliqua penitentia: ſi ille diccꝛet ſe non poſſe ageꝛe penitentiam. Matio quia ſi non aget hic penitentiã. luet illa peccata in purgatorio: nam penitentia que pagit᷑ hic tollit peꝛagendam in purgatorio:⁊ ſi bic nõ ꝑficitur ꝑficiet᷑ ibi.xxv.diſ: qlis æ qd nõ. in. c. ij. S. de ꝛap. ⁊. xxiij. q.v. quid gꝰ. Bopo. coma tex. ⁊æ uidetur ꝙ ex parte iſtius no bilis bellum fuit oĩo ininſtuʒ: qꝛ ꝛeſiſtebat imꝑatori cui quilibet obedire tener̃.viij.diſ.quo iuꝛe ⁊ in.c. folite de maio.⁊ obe.eſt enim dñs mundi.l.depꝛeca tio. ff. ad.l.rho. de iac. æ in.l.bene a ʒenone. C. de quadri.pꝛeſcrip. So.dicunt Moſt.⸗ Jo. an. ꝙ iſte licite ꝛeſiſtebat imꝑatori ꝓ deuotiõe eccleſie. nã nõ tenetur quis obedire imꝑatori ↄtra eccleſiam e 5 iuſtitiã. xi.q.iij.iulianꝰ ⁊.c.ſi dñs.nam qniliber prin ceps debet eſſe aduocatus ⁊ ꝓtector eccleſie.xxiij. 2 . V. princeps 2. c. ꝛegum. JItem pugnabat ꝓ libeꝛ tate ſua. quia foꝛte impeꝛatoꝛ iinſte uolebat enʒ cap iuare ꝓ boc cle. poſtoꝛalis de ꝛe indi. Serudo queꝛo qꝛ hic papa dicit iſtum archiepm debeꝛe im poneꝛe penitennã fᷣm ꝙ ſibi uiſum fuerit ⁊c. nũqͥd poſſit ad uoluntatem ſu am penitentiam impone:ꝛe. dic ꝙ non:ſed debet faceꝛe ſicut diſcꝛetus nir. nam y boc vᷣbum ſi nibi viſum fuerit ⁊c.non dat᷑ libeꝛa poteſtas:ſed denotat̃ boni niri arbitrium ut nõr. glo. in. c.ij.de coꝛpoꝛe nitia.⸗ Inno. in. c. cum infe rioꝛ de ma. ⁊ obe. Mar. in.l.ſi ſic legatum. ff. de le ga. i. ? vᷣ tex.nõ.in.l.fidecõmiſſa. ff.de fideicõ.lib. æ hoc nõ. quia facit ad ſtatuia ? ad multaſ alias diſ poſitiões. n glo. in. V. eccleſie deuotione in fi. foꝛte eim ſᷣm hoſti.inteꝛſecit quos conſeꝛnare tene tur nel poreꝛat: uel deſtruxit domos innocentum: uł cõdẽnauit non dãnificantes.nam in ipſo conflictun aaro ſeꝛuatur modus. licet eꝛgo ageꝛet ꝛem licitam: tamẽ quia exceſſit modum debet penitentiam ager̃: ſic ⁊ in foꝛo iudiciali punitur qui ſe defendendo ex ceſſit modum:ut in.c.olim.el prio de ꝛeſti.ſpolia.l. ſciẽtiã. F. qui cũ aliteꝛ. ff. ad.l.acquil.⁊ plene nõ.i.l. i. C. uñ ni ? in dicto.c.oliʒ. Itẽ ſi iſte ñ ʒexceſſiſſet modũ adhuc ꝑꝑ ꝛemoꝛſuʒ ↄſciẽtie quẽ hẽbat debe bat ſibi iniũgi penitẽtiã.ar.in.c.ꝑ mas el.ij.oõ.de ſi mo. ? qꝛ bona ꝝ mẽtiũ ẽ timeꝛe cnlpã vbi culpa mi nime ꝛcꝑitur. V. di. ad eius ueꝛsn. Abbas. B od autem Indulgetie que conceduntuꝛ per prij indices h̊ concedant hoc dicit. In prima poni tur conſultatio. in ſecunda rnſio.ibi hoc nolumus. caſus ⁊c. Mõ primo ex tex. duos caſus in quibus licite conceduntur remiſſiones ſeu indulgentie uide licet ad dedicationes eccleſiarum nam quando eccle ſia qlibet conſecratur ſolet epus cõſecrans cõceder certa tpᷣa indulgentiarum intrantibus illã eccleſiam ſen porrigentibns aliqdᷣ auxilium nel ſubſidium nel quid ſimile. Seenane caſus pro edificatione pontium:ex quo collige ꝙ conſtructio ac edificatio pontium eſt actus pins: quod intellige quando põſ fit ſen eff citur in aliquo loco peꝛiculoſo ubi peregꝛi ni ⁊ pauperes ſepe patiebantur mortis periculum i tranſitu pro h facit.l.ad inſtructiones. C. ð ſa. ſãc. eccle. z.l.ad portus. E. de. ope. publi.? idem dicen dum in alijs actibus pijſ de qꝰ in. c.cum ex eo ⁊.c. nzo. j e. ti. ¶ Secũdo nõ. ꝙ forus penitẽtialł ĩ mul tis regulat᷑ ad limites fori ↄtẽtioſi.ſiẽ enĩ ĩ foro cõ tẽtioſo nõ põt qͥs abſolui nel ligari a nõ ſuo indice ita ĩ foro penitẽriali. ¶ Er ex hoc ⁊ ex tex.nõ. ꝙ in foro penitentiali nõ põt etiam laicus prorogare iu riſditionem non ſui iudicis Et ex hoc infero 2 ex generaliter tex. ꝙ lʒ quis ↄfireat᷑ proprio ſacerdoti ſemel in anno:non iñ alijs uicibus in eodem anno ꝓfiteri dʒ alieno ſacerdoti ſine licẽtia propꝛij ſacer doris:qꝛ ab alieno indice non poteſt quis ſolni nel ligari:⁊ ſic intellige.c.omiĩſ..eo.lʒ enim quilʒ ſacer dos duz ordinarur recipiat ptatem ligandi uel ab ſoluendi:habet tamen illam in habimn:æ non aciu: qꝛ niſi hẽat ſubditos illaʒ exercere non poteſt:ut di cit tex.xvj.q.i.in.S.ecce.facit in ar l.obſeruare in fi. ff. de off proconſuł.=. c.pnti de offi.ordi.u.vVj.= hoc tene:qꝛ eſt de mente doc.licet aliqui theologi teneãt cõtrarium. ¶ Ntem nõ. ꝙ in foro penitẽtis li non ſortitur quis ſoꝝ ex aciu cõmiſſo ifra limites aliene prochie. enim ifra ꝑrochiam alieni epi ↄceꝰ dentis indu'gentiam exerceant actuʒ ꝑꝑ quẽ cõcedi tur indulgentia:non tñ ꝑꝑ boc gaudeo indulgen ia Igem ſi delinquo infra limites aliene paꝛochie nõ en m per hoc teneor confiteri pᷣſbytero aliene paro chie:ut eſt glo.nõ.xvj.q.i.placnit el primo dixi in .c.i.de rap.⁊ optime facit iſte tex.nam ſicut ex acma permiſſo ⁊æ meritorio non ſubijcior iuriſditioni alte rius in foro penitẽtie fortius nec in actu danato. Et ex h̊ ⁊ ex tex.etiam nõ qð nõ põt etiam laicꝰ ſe fubijcere iuriſditioni alterius.licʒ aliud ſit in foro iudiciali:de quo in.l.i.ff.de offi.ꝓcõſuł.⁊ i.c.roma na de fo. Spe.li. vi.et ĩ.c.ꝑ uenerabilẽ ꝗ fi.ſint legi. Vlcimo nõ ꝙ idulgẽtie cõceſſe ab alienis epis pñt ꝓdeſſe nõ ſubditis:ſi ꝓprij indices h̊ conceſſe rint:⁊ iõ tutiſſimũ ẽ ⁊? ualð expediẽs ut nolẽs ꝑegri nari ⁊ niſitare loca pia hẽat licentiã a ꝓpꝛio indice 2 graʒ pcipiendi de alienis idulgẽtijs.ᷣ m intelligo de indulgentijs cõceſſis ab alio q; a papa. nam ꝛeſ pectu pape quiʒ ẽ ſubditꝰ.c.cũcia ꝑ mũduʒ ⁊.c.peꝛ principaleʒ.ix.q.iij. Vnde in gaudẽdis indulgentijs conceſſis peꝛ papam non fit difleꝛetia iteꝛ ſubditos prelatos non ſubditis non proſunt niſiꝓ 4 mltlne i munlzl n nn Ng, im ic / ll onn lenlin da ioin h ltſtl ltemmun ghenn netigto 14 giun, 1 õ pſrehfan dü niſ msretügainen becincaigenia pieſn piätemNvenſdthy Prcoſceclrve aivs⸗ non et neceſſnia icenti⸗ hibeif nnſan coss ui ſegnif Gof.. cot e ncu gene pv lo N e o an mni⸗ ſichcñreo ſee Nn. Ueſingunis pist nulis Tümſancor oKemit ideen cnb iher ninen Nüfminina gonn ſmguini relinenci ton nüdi, Puntiuina Heop ln 1 niſeũ neccelavn nuui Ioſüboni imen lelt ichigari licſtcoica iſnione mtj J nnore on eſt nereſina iin uſz grz i i ſbi erue - pen an n u zi⸗ iblgenting heſ nz 8 lenusb i⸗ uni n rn zl nnſig pen um integui ennntd i iineb n lallgf wdß m igbno ttifin Anoſ ej ihn Amna noͤh die rbereqa gin nkins proreggtei Liarbatffno 1 4 drüepieſanatoti dedosin toden mnn ſpeſinnpropii ſnre non poreſ avisſoni de eo. Renim ouig ſer 8t iaren igenei ve ed min babimme pon genn men tonpeuſtut ei rirer ,chlnore in fince orch . Laa alopi theoogi dchiniond aſtein n Crido ra wues Nochen eſich ee, n ueng goni dtd boc grceo ſcenir nirs dere fenebl ſd niiſeſato lorhan Palſorno n/ ilerex mn ſunninn cbicor inin le s M 40 He. gunan u 4 lg Ad ſrin ſoro⸗ e ziimnſg. Neſe dieni i; riiwales ohni 1 wpeces umdien ſcemi i⸗ ig inr olgeri ige⸗ e laican (Me pemi emiſſ. 2 non ſubditos niſi indulgẽtia eſſet reſtricta ad ha bitatoꝛes certi loci.qð m cõiter ſic non cõcedit᷑ ſed generaliter. In glo. in uerbo ut pꝛoſint. Ex hac gl. colligũtuꝛ quinqʒ opi.ciꝛca effectũ indulgentiaꝛum. pꝛia ꝙ pꝛoſunt quo ad deũ ſed non quo ad eccleſiã qꝛ nihilominus tenetur h̊ peccatoꝛ agere pñiam de peccato.Hec opio dãnat᷑:qꝛ minuit pꝛinilegiũ ↄcel ſum Metꝛo ⁊ eccleſie cui data fuit poteſtas ligãdi reſpectu celi ⁊ terꝛe.xxiiij.q.i.qdᷣcũqʒ. Itẽ uẽ tex. hanc opi.i.c.cũ ex eo.j.eo.ubi qr̃᷑ ꝙ ꝑ idulgẽtiã ſa tiſſactio pnialis eneruat. ¶ Secunda opi.nut ꝓſint indulgentie quo ad pniam h̊ iniunctã ex ſuperhabũ dãti ⁊ ad cauteã. Hec opi.nimis uilificat claues ec cleſie fᷣn Jo. an. zæ parũ pꝛodeſſent indulgentie. Teꝛtia opi.ut pꝛoſint quo ad deum ⁊z quo ad eccle ſiam.ſed cõcedẽs onerat ſe ad ſanſfaciendũ ꝓ illo ieiunijs æ oꝛõnibus. Cõtꝛa hanc opi.facit:qꝛ conce des hoc non intendit. immo qnqʒ; iſta ſunt modica meꝛita cõcedẽtis ut ſibi non ſoli ſufficiant. unde cõi caꝛe alijs non intendit uarta opi.eſt ꝙ nalent in puꝛga oꝛio reſpectu penitẽtie h̊ͥ neglecte. Sʒ hec opi.remunerat negligentiã.¶ Altima opi. nt pro ſint etiã quo ad pniam h̊ iniũctã dũmodo ꝓprius ſaceꝛdos qui indulſit pñiaʒ hoc ↄcedat:ur poſſit cõ penſare pniam cũ indulgẽtia:alias ſecus. Hec opi. nimis reſtugit prãtem ⁊ effectũ indulgentiaꝝ. nã cũ hec indulgen ia ꝓficiſcatur ex theſauro eccleſie cuiꝰ ptãtem diſpenſãdi hʒ papa:dʒ ꝓdeſſe quibꝰ ipſe pa pa concedit: uel alius pꝛelatꝰ ad hoc hñs prãteʒ:uñ non eſt neceſſaꝛia licentia ſacerdotis:lʒ ſui cõſiliũ uit habeat᷑ licentia. lcra glo. dat᷑ æ alia opi.que nẽ cõis quã ſequũ Gof. Moſti.? Jo.an.æ cõiteꝛ alij doc. ꝙ iſte indulgẽtie pꝛoſunt pꝛout nerba ſonãt:et quo ad deũ ⁊? quo ad pniam h̊ iniũctã:pꝛo hoc tex. in. d. c. cũ ex eo.j. e. Ham ſcire debes ꝙ ex cffulio ne ſanguinis xpi:æ multis meritis martirum ⁊ alio rum ſanctoꝝ ↄſtitui iheſaurus eccleſie cuins piãteʒ bʒ uicariꝰ xpi: æ claudit ⁊ aperit cui nult z qñ vult. nã minima gutta ſanguinis xpi fuiſſet ſufficiens ad redimendã totũ müdũ. ¶ Nié martires fuerũt hic puniti ultra qᷓ; eoꝝ delicta merueꝛũt: unde eoꝝ meꝛi ta remãſeꝛũt in eccleſia unli: qꝛ ſicut nullũ malũ iꝑn nitũ:ita nullũ bonũ irremuneratũ. Ille ergo qui cõ cedit idulgẽtiã itẽditcõicaꝛe illa bona irremunerata opẽſatione quadã. In hac ergo cõicatione z cõpẽ ſatione non eſt neceſſaria pᷣſbyteri licenta. Conſiliũ tñ dat᷑ ut quiſqʒ agat h̊ͥ pniaʒ iniunctã.⁊ has indul gentias ſibi reſeruet ꝓ peccatis de quibꝰ nõ egit ꝑ fectã pniam. Si tm uuli hãc pniaʒ h iniũciã eneꝛua re ꝑ bas indulgentias bñ põt. Dicebãt tũ quidem ut refert Inno. ꝙ ſex requirũĩ indulgetie ꝓſint pꝰ requirit̃᷑ ptãs ĩ ↄcedẽte.aꝰrequirit᷑ neceſſitas loci ſen pſone ut ꝑſona nõ poſſit pniam agere.ʒꝰ requiritnꝛ deuotio Quarto ſtatꝰ ipſiꝰ penitenns:ut ſit comiri tus de peccato. Quiĩto requirit diſcretio:ut im do net ꝓ ꝙto nolet ageꝛe illã pniam iniunctam. Sexio requirit᷑ inſta ipſius extimatio:ut iuſte extimet quã titaté boui qð facturus eſt ſm pniam ſibi iniunctã. Hec oĩa non uidentur mipi neceſſaria. Quid eniʒ quãdo eps ex ſola intereſſentia ĩ diuinis cõcedit.xl. dies indulgentiarũ naʒ certe ibi nõ adeſt necitas in perſona nec iuſta eſtimatio qꝛ modicũ tpᷣs ibi occu pat reſpectu.xl. dierũ. Iẽ ſi tenerur tin donare pꝛo ïto nollet penitentiã agere eẽt potius quedã ↄtũa cia pene quam aliqua gratioſa conceſſio. Item cuʒz ut. S. dixi h̊ cõmunicant᷑ bõa inemuneꝛata.eꝛgo hoc peccatũ reſpectu ipſiꝰ peccatoris nõ.ẽ ſufficient pu nitũ:ſʒ ĩtelligitur punitũ niꝛtute illiaſ cõpẽſationis. Bod quidam. Mon eſt ne re penitens qui peccandi animum non deponit:tamẽ recipitur eius ↄfeſſio.h.d.uel ſic. Mon eſt reſpuen da ↄfeſſio nõ nalentis abſtineꝛe a peccato:ſʒ dʒ reci pi er ſibi exhiberi pronidum conſiliũ.h.d.pꝰ ponit᷑ cõſultatio.fo ꝛeſpõſio.ibi cõſultatõi.Caſus ⁊c̃. Möõ. po ex tex. ꝙ reglr ꝑſeuerãs in pecco nõ Teppel lituꝛ a cõfeſſiõe.qñqʒ tm ↄ:ut i uſuraꝛio maniſeſto: nt ĩ. c. qᷓꝙᷓ ð uſuriſ.li vi.tñ in vitate iʒ doc.excipiãt illũ caſum nõ uidetuꝛ mihi recta exceptio:qꝛ ibi con feſſio et abſolurio denegatur.cet h̊ tin abſolutio.naʒ ad mitteꝛe ad ↄfeſſionẽ dʒ ſaceꝛdos quelibʒ:qꝛ foꝛte dicet ſe nelle de cetero abſting. ſed abſolutionem nõ ↄtrito non faciet. ꝛ. nõ. ꝙ vᷣa pnia requirit ĩ ho mie ꝓpoſitũ nlterius nõ peccãdi.alias pnia non eſt fructifera quo ad uitã eteꝛnam:qꝛ q;diu quis eſt in peccato eſt hoſtis et inimicus deo.iõ nõ põt mereri uitam eternam:nec agere ꝑfectam pniam. de pe.di. iij. c. ſunt pluꝛeſ. Aia ni pen tenninn iiungen dam eriaʒ non habenti ꝓpoſitũ abſtinẽdi a pcco:qꝛ lIʒ non ꝓſit quo ad uitam eteꝛnam:exquo non eſt in caꝛitate: ꝓdeſt tamen quo ad multa alia.de qbus in glo.i.et ſuper ea dicam. ¶ Et nõ ꝙ tali ↄſulenduʒ eſt ut ſepe ↄfiteatuꝛ:ut in fi.lr̃e.qꝛ ex fꝛeqenti ↄfeſſi onefacilias reſipiſcit deraier⸗Aeed quero:nun quid abſolutio ſit iſti iungenda. Ooc.⁊ bene dicũt ꝙ non. nam iſte tex. dicit ꝙ cõſilium eſt tali exhiben dum ergo nõ abſolutio¶Irẽ deficiẽs ĩ uno facio eſt oĩium reus:ut in.c.defleat. de re.iuris.unð nõ poteſt abſolui ab ullo cum nõ ſit in caritate.¶ In glo.i.ibi cũ de alio crimie penitentiam egerit.et ſic ocluditur ꝙ ualet pnia acta in ſtatu geẽe.hic glo. ur̃ uelle ꝙ pnia ꝑacta de nno pcco per exiſtenteʒ et pſe nerantem in alio peccato ꝓdeſt cuʒ ð alio crimie pe nitentiã egeꝛit.et ſic cõcludit ꝙ nalʒ penitẽtia acta ĩ ſtatu non gꝛatie:et ꝓdeꝛit aduẽiente ſtatu gꝛe. Et ʒ Hᷣ ſimpliciter doc.trãſeant cũ gl.iñ Aꝛchi: ð pe.di. iij. in fi dicit cõit᷑ teneri ꝙ nec ſatiſfactio nec confeſ ſio naleat in ſtatu non gre:qꝛ cũ quis ſit.ex charita tem ⁊ inimicus dei nõ põt digne ſatiſfaceꝛe.ideo cõ cludit ꝙ adueniẽte gꝛatia debʒ iteꝝ confiteri ⁊ iteꝛũ ſatiſfaceꝛe.i Muto tñ ꝙ ſi non naleat in totum illa pñia:minoꝛ tñ nũc imponetur:qꝛ ut ſequitur in gl. bona acta i peccato moꝛtali aliqualiter proſunt. il Et in fi.glo.nõ. glo.ſingulariter ex qua habes tres effectꝰ bonoꝝ qᷓ qs agit in pcco moꝛtali. Ey gl. ad duntur etiã duo alij effectꝰ: qꝛ demõ nõ het tatã po teſtarẽ in pccoꝛe aliqñ bona operãte ſicut in coꝛpor oĩo ſubdito peccatis ⁊ omni bono uacuo.unð legi in dyalogo:? eſt tex.cũ glo.ð conſe.di.iiij.c.poſtea 3 . ¶ De peni. remif. fignatur demonem dixiſſe de iudeo. inueni nas uis cuum ſed ſignatũ: ira ꝙ pꝛopteꝛ illud bonũ deſiſtit a ppoſito nocẽdi. Itẽ nalent hec bona quo ad aſ ſuefactionẽ:quia cum homo aſſuefacit ſe ad bonuʒ de facili mutat᷑ animi pꝛauitas:⁊ facilius pſeueꝛat iĩ bono ſicut ecõtꝛa de facili aſſuefactus ad malnʒ: nõ põt ꝑageꝛe bonũ.hinc ſcri dicit. facies meꝛetri cis facta eſt tibi 1Et predicta iducnntur ad. q. quotidianã:nũqnid clericꝰ exñs ĩ pcco moꝛtali meꝛe atur dicẽdo officiũ. Et ↄcło abbatis ? Jo. and. eſt ꝙ ꝓ deſt diceꝛe officium ad penam euitandaʒ. nam nt oʒ ex pdictis bona ꝗᷓ qs agit in hoc ſccło qanʒ ꝓ ſunt ad nitam et᷑nã qnqʒ quo ad penã enitandam. Mun ſiquis eſt in ſtatn gẽe tunc bona pꝛoſunt q ad nitam ereꝛnã. ſi e gr̃am:tunc quo ad penam eui tandam. Ant eꝛgo clericus dicit hoꝛas ſuas in ſia iu ge: æ tunc ꝓdeſt ſibi quo ad uitam eternam. ant eſt e gamn: æ tunc ꝓdeſt ſibi qno ad penã euitadã quia ſi non diceꝛet officinm tunc puniret᷑. ⁊ idẽ diẽ in oĩbus alijs pceptis affirmatinis. nt honoꝛa pꝛem 2c. dilige pꝛoximũ ⁊c̃. Si enim qnis adimpleꝛet hec pꝛecepta in ſtatu gr̃e ꝓſunt ad nitam etemam ꝓme rendam. Si ey gẽam ꝓſunt ad penã emtandam. J cet Oni ex penitẽnaa dʒ cena die vin pane ⁊ aqua ieiuna?: põt de ficiente pane alijs cibarijs uti.h̊.d. pꝛimo ponit dictũ. o eius detminationẽ. ibi diſcꝛetiõi ⁊c̃ů. Caſus 7c. Mõ pꝰ ex tex. ſaceꝛdotẽ poſſe iniungẽ pniaʒ ieinnãdi ceꝛtis diebus in pane et aqua.hec e⸗ go· pnia a iure ẽ opobata Us. nõ ꝙ non nalens adimpleꝛe pniaʒ ſibi iniunctã: põt illam cõmutare et ageꝛe put põt ¶ 5 nõ ꝙ obligatus ad ieiunãduʒ in pane = aqua non põr uti alio cibo niſi ex cauſa. Se queꝛo:qꝛ tex.loqui h̊ in penitẽria iniũcta: qnid de ieiunio ad qð quis ſe obligauit ex noto. Idem eſt dicendum ſᷣm doc.⁊ bene:ut ꝓpi caꝛctiã panis poſſit mii alijs cibarijs eniã carnibus ſi alia cibaria deſant. ac ſi ꝓpteꝛ infirmitatẽ impediar ur iu. c. cõſil ũ. . de obſe. iein ¶ Zec qꝛo nũquid e hanc ↄmutationem poſſit quis ꝓpria anctoritate ſi bi faceꝛe. Inn. ꝙ nõ niſi deſit ſuꝑioꝛ Olc̃ iñ hoſt. ꝙ hoc caſu quo ſuꝑioꝛ baberi nõ põt dʒ poſtea ꝙᷓ; citius põt adire ſnꝑioꝛem: ut in c. ueneꝛabilem. ð. ð elec. = in.c.eos de ſenten.excõi li.vj. ☚ Saceꝛdotes gꝛeci pꝛo Beſitum. cuꝛantes uel ſtudioſe negligẽtes oppꝛeſſionem filiorum luoruʒ deponnnt᷑.⁊æ ſi ẽ publicnʒ publice puniũtur. hoc.d. Mei ſic z melius ut faciat ad ti. Saceꝛdoti gꝛeco pꝛocuranti uel ſtudioſe negligenti oppꝛeſſionem fili orum nõ imponiinr pnia publica. ſed:debet abſtine 2? ab altaris officio: ⁊ alit in ſecꝛeto ageꝛe pniaʒ. ſʒ ſi delictum eſt publicũ:debʒ publice agere pniĩaʒ.h. .d.pꝰ qõ Fo rñſio.ibi huic.caſus ⁊c. ¶ Mota pꝛio ar. ex tex. ꝙ pnia publica non dʒ imponi ꝓ delicto oppꝛeſſionis filioꝝ:nam iſti ſaceꝛdotes poſiulabant ſibi imponi quaſi de iure non eſt imponẽda ĩ tali ca ſu. Conclude tñ ꝙ aut delictum eſt grane ? ſcãdali zans totam urbem: ? tunc laico iponit᷑ pnia publica ec ſolennis: ut in. c. in capite.i.diſtin.xxvi.q.Vi. c. fi. Aat eſt gꝛaue ſed non geneꝛat ſcandalnʒ. et tũc aut eſt occultũ æ nõ imponet᷑ pnia neqʒ ſolẽnis neqʒ pn b ica ſit clericus uel laicus:ut.d.c.in capite.⁊ dixi ĩ .c.i.S. eo. Aut eſt publicum.ſed non eſt ſcandaloſũ ?7 tunc imponitur penitẽtia publica ſed non ſolenis ut.d.c.fi.incio.c.i.S.e.ti. ecundo nõ. ſacerdo tem incurrere irregu aritateʒ ex lata culpa ad homi cidiam ↄmiſſa.un qᷓ;tuncũqʒ delictum ſit occultum dʒ perpetuo abſtinere ab altaris miniſterio. ſecus ẽ in imponèeda pena in foro ↄtẽnoſo:qꝛ lata culpa ñ ſufficit ad pumendum penam leg cornet. de ſicar. ſi requiritur dolus. un in hoc calu lata culpa nõ eqͥ eratur dolo: ut in l.i. C. de ſica.=.l.i.⁊.l.lege.ff.e. ti. Qaantũ ergo ad irregularitateʒ lata culpa eqpe ratur dolo nt h̊ qð tene menti.nã ſtudioſa negligẽ tia equiparatur dolo: æ iduẽ irregularitate. ? dr̃ ſin dioſa negligentia lata culpa: qꝛ uidetur quodammõ affectare delictum ex tanta negligentia. Done exé plum in ꝑentibus collocantibus ifantem trium mẽé ſium in medio eoꝝ qui poſtea ꝛeperitur oppreſſus. rdo nota ꝙ leuiſſima culpa in bomicidio nõ inducit irregularitatem. qð tene menti.? procedit tex. ſi ſine tactu ? ſine alia procuratiene hemicidũ interuenit. ¶Miimo nõ. ꝙ dr̃ occulium id qð eſt aliquibus notum pro hoc littera. ibi ad terrorem aliorum ⁊c̃.debet ergo intelligi ꝙ aliqui ſciebant:? tunc capitur occultum pꝛo ſpecie diſticta a notoꝛio. ccẽ. ¶ In glo. in v. id in publicum ⁊c. in fi.nõ. glo. ꝗꝛ ur̃ magiſtra in hac materia ⁊æ ad hanc remiſi in c.i.S.eo.cum querũ an ſolẽnẽ ſen publicã pniam debeat clericus agere.⁊ diſtingue ui in glo.⁊ hobet locum hec diſtictio nedum in clericis grecis ſed eiiã latinis. vn tex.facit mentionem de greciſ:qꝛ ipſi ⁊ ñ larini cõuer hñt filios:ut in.c.cum olim õ de cleri. cõilu. Abbas. 2 Sacerdos penutentiam C Eus qui. birrari debet ſecũdnʒ q;titatem exceſſus penitent s:ↄtritionem 7 alias circunſtantias. h. dicit quo ad ti. Caſus.æc̃. ¶ Mõ. primo ex tex ꝙ in pnia imponeda multuʒ conſideratur ↄtritio ofuenuiſ nam ipla otritio ẽ ma xima pars pnie. Eſt enim quedam pnia infior ĩ eo ꝙ deflet peccatũ ↄmiſiſſe. ⁊ ideo dtcit Moſti.? bn ꝙ tanta poſſet eẽ ↄfitentis contritio ꝙ abſolueret᷑ abſqʒ:ſatiſfatione exterioris pnie. Idem nõt. glo. ð pꝓle.di.iiij.batiſmi uicem nam hoc caſn er ſenon ſit penitentia exterioꝛ:eſt iñ intioꝛ.que ſi admitii᷑ lon ge magis affẽ hominem qᷓ; extior Ex quo infero ꝙ non eſt de neceſſuate ut pro quohbet pccẽo mor tali agit quis ſeptẽnem pniam:quia illud eſt orcina rium ſed põt eſſe tantia cõtritio ? alie qualitates al leuiantes delictum ut nõ ſit neceſſe ita longeuaʒ pe nitentiam agere ꝓ quo uide glo. nõ. de peni. diſti. iij. in. c. ſunt plures. Item ipſe ſaceꝛdos põt ex offi cio ſuo diſpenſatiue multum de pnia ꝛemitteꝛe. ut ẽ tex.noõ. Auguſti. de pen. diſt.i.in. c. quem penitet.⸗ maxime in ipſius oꝛationibus et bonis operibus. Vnde ſaceꝛdoteſ dicuntur comedeꝛe peccata populi ij.q.i.c.ipſi ſaceꝛdoteſ.et quãto ſunt ſanctioꝛcs tan to facilius a deo exaudiũtur.? iõ lemꝑ debẽt eligi A ſunioren ieſtfe nan orlnmüͤfn . grit tbi tiücce mint ſve voſnlinl worcnni Glli⸗ deboe id ſen Etoclude nuſe ipbablilligethi rpnimr ubn,/ enſos lgneaſhimt G iſlis fi nau Pniup tmme icſtuun 1nium olignan gicen öwoni Alät went isidcnenfun cl leſt cerdos no ſolon no teptur apſtzino⸗ ſpontoninm. NMm re pyiolesiponies ſaf tss quob ois loligi be llemcos ob ilis cnoſb ermnimmt onian npe un ſedeinmwihhwi un npwere inr ayna ſfilerlatego ſe no ifna dmitlen Nöſtrio honiciiore ſi eiſcnbiſ chot fanibe gos potadſollar i ⸗ Obonecon ſugknpt fimcöter coc no ut vulsares iei,⸗ ſnpler l⸗ di hanptt Gboſcz leſern⸗ glchiörenm untanpobſoh⸗ Uuſti tefure r . „ Einegiinine ri 1 nnitmanimni negige . aai 1 l ſun me Denimr ppnſpe, plr uni ord e Mnnt gractt lanorekonicii oclluni adiſ a W Vnorem cacſccdrrs Noe dlicnanngid. DMcunttinſin, ntad bang feni n Gne den publci grien gre otin go.r rtar nCeris grens d aii ncegulri ei olmse dri. leerdos peſſtenten irari cerſeideng enitnistonffienen gno ad d. Cang ona inponice nun Irem ipt onntnc ens ecumnia niori ceodet Dohiehr onntiio 9 tleim gie Aen oged nwei nſit mnan lantli n z/G o inkero celber eid inel nin lod oen 1e Cvahtansn cſe na longenn 1 Ge penici zercft ſacendos Hollli .V ſacend igne. e QDe peni.2 remif. ſactiores ad intercedendũ ꝓ peccatore Hʒ eĩ oẽs ſacerdotes ſine crimis differentia ꝑiter ↄſiciant neꝝ corpus xpᷣi.i.q.i.ſi fuerit et.c.multi.⁊ d co ha. cle. æ mu. c. ueſtra iñ inquantũ pces mittunt ad deũ ꝓ peccatoribꝰ ñ ita exaudiuntur mali ſi cut boni.un alibi canon diẽ Si is qui diſplicet mittit᷑ ad infcedendũ: irati animꝰ ad öᷣteriora p„ nocat᷑.iij.q.vij.iudicet.⁊=.c.ĩ rauibꝰ. zæ uið tex. exlix.di.in pᷣn.et ꝙ ibi nõ. EWeo no pnia moderanda ẽ ꝑ ſacerdotẽ ᷣm arbitriuʒ diſcreti niri. æ põdera ypum moderanda:qꝛ ſonat in di minutionẽ: ut ĩ.c.fi.j.de ueꝛ.ſig.Himinnuit ẽgo pniam ordinariã ſm arbitrũ ſuum. ſz ut dixi re qrit̃ arbit riũ diſcreti ſacerdot.non ergo hoc di mitii᷑ ſue noluntati libere. Et faẽ hoc ad qõöem quotidianã. Saceꝛdos imponit pnias minores debito: uũqd iſie ↄfeſſus ſit tutus quo ad deuʒz. Et ↄclude ꝙ ſi nulla culpa reꝑitur ĩ ↄfitente: ut qꝛ ꝓbabilꝛ credebat eũ penituꝝ et patus eꝛat re ciꝑe pniam ẽt maioꝛẽ tunc ſatis tutus eſt. ſed fa cerdos idigne arbitrans ſe obligat quo ad dᷣuʒ Si vo ↄſeſſus fuit in culpa:qꝛ ſciebar eum non penituꝝ ⁊ tunc n eſt tutus.pcẽm mñ eſt dimiſtſum 7 pniam ↄdignam pficier i puꝛgatorio.uide gl. nõ. ð peni. di.i.ĩ. c. menſurã. Et ex hoc tex.⁊ nõ tis ĩ.d. c.menſuꝛã.collige ꝙ; pniam aꝛbitraꝛi po teſt ſacerdos nõ ſolum qñ ſpecifica pnia in iure nõ reꝑitur expᷣſſa imo etiaʒ ubi canon expreſſe iponit pniam. Mam reꝑiuntur fere.xlvi canoel pniales iponẽtes ſpeciſicas pnias ꝓ ceniſ pecca tis quos oẽs colligit hoſti.in ſũma eo.ti. õt ſacerdos ab illis canõibꝰpnialibus ex cã diſcevdᷣ re ⁊ minorẽ pniam imponẽ ut hic.⁊ iĩ.d.c.men ſuram ſicẽ dicimus ĩ foro iudiciali iudicem poſſe penam minuere iure expreſſam.l.hodie ⁊ ꝙ ibi nõ. ff. pe. z.l.qͥd ergo. . pena grauior. ff de bis q̃ no. infa. ⁊ dixi.i.c. licet. õ. de pe. ¶ Mõ.ʒ ibi adlierio:homicidiolac iũcta ſupraſcriptõne.ibi ei ſcribit᷑ eo e fratribꝰ ⁊ ſacerdotibus.ꝙ ſaceꝛ dos pot abſolueꝛe eriã de magnis cꝛimibꝰ:etiã ð homicidio ut ſingłꝛ ꝓbatur h. æ ſequunt̃᷑ per hanc lr̃am cõiter doc.nõ ergo ẽ neceſſe adiẽ pa pam ut uulgares dicũt:nec etiam epᷣm:ſj etiam ſimplex ſacerdos põt ðᷣ his abſoluẽ. et ꝛegula ẽ ꝙ exceptis qbuſdã reſeruatis epo ⁊ paucis ð 4 bᷣꝑ gl.i.c.ij. ð pe.æ remi.li.vi.ab oibꝰalijs pñt ſacerdotes abſoluẽ. Sʒ epi ſolent hodie peꝛ ſta tuta ſibi reßuare multa ut homicidiũ ⁊ ſilia.⁊ iĩ boc attendeda eent illa ſtatuta. æ de iure h̊ facẽ pofſunt:æ aꝛtando ptᷣatem ſacerdotũ ſibi ſubiec toꝝ artant ꝑ ↄſequẽtiã ptatem fratꝝ medicãtiũ quia fratres mendicantes non pñt abſoluere ni ſi ꝓut poſſũt pᷣſbyteꝛi paꝛochiales.uñ ⁊ ſi nõ di ꝛecte:indirecte tũ põt minui eoꝝ ptãs:ut diẽ gl. nõ. in. cle. dudum ð ſepul. Ego tam credeꝛeʒ ꝙ nubi epᷣs multũ opprimeret ptãtem ſacerdotum: maxie cauſa graui nõ urgente:ꝙ pñt ſaceꝛdoteſ recunere ad ſupiorem cũ nideant eoꝝ offm nal de diminutũ. fac ð exceſ.pᷣla.c. ad boc. ¶ Nõ q̃rto ibi ꝓut ſaluti ⁊c. ꝙ ſacerdos in imponẽeda pmia dʒ id decernere qð tendit ĩ ſalutẽ penitẽtis Vñ ſᷣm hoſti.æ bñ dʒ eum avſoluere etiaz iponẽ do ſibi pniam tim uniꝰ pr nr̃. ¶Sit ergo ualde cautus ſacerdos: ut ſi nideat peccatorẽ nõ ualẽ te agere pniam ↄdignã:uel ꝙ de facili nõ expie plebit illã pniam dʒ ſibi iponere ualde leuem ne adducat euʒ in deſꝑationẽ.xxvi.q.vij. in. c. alli Gant.nõ tñ ꝑ hoc exiſtimes ꝙ ſine pnĩa dimitta ur peccatũ qꝛ ſi h̊ digne nõ agĩ ꝑficiet in pux gatoꝛio. EV. di. i: c. qualis. æ. xxiij. q. v. i. t. quid ergo. Gens ama q̃ dʒ ſcire quilibet xpᷣianꝰ ut ẽ oꝛo dnica.ſ. pater nr̃. Nẽ ſimbolũ.i. credo 2 Mans. hoc ð ↄſe.di.iiij.c.nos an omia. ltimo nõ..ibi in moꝛtis articulo ⁊cc̃.pro cõ ſuetudine generali:ut in moꝛis articulo exhibe atur coꝛpus xpi. Abbas. . F fi cii Auditur mulieris ↄleſſio ſibi ꝑiũ alienũ ſuppoſu it uel ꝓpriũ ex adulterio ſuſcepit: nec illud marito uult deregere. h. d. rio oſultatio: fo rñſio.ibi qm. Caſus ⁊c̃. (25 ex tex. ꝓ uerbũ poſſeſſio qnqʒ ſumit᷑ pro totali ſubſtãtia alicuius.ſic ⁊ poſſeſſio qũñqʒ ſumi ꝓ ꝓprieiate rei:ut ĩ c.qm frequẽter in. S.ꝙ ſi ſuꝑ ut li.nõ Preſt. 2* nõ ibi ad alios: ꝙ hec dictio ali qnqʒ denorat diuerſitatẽ i ſubſtãna tin. ſʒ facir politi onẽ eiuſdẽ qualitaris cũ pᷣcedẽtibꝰ.qñq; denõt diuerſitatẽ in ſubſtãtia 2 qlitate: ut in fi. tte. ibi ĩ telligas alienos æc. (uan nõ. ꝙ nõ ualenti ſine piculo ſaniſfacere ðᷣ delicto nõ eſt pnia dene ganda. ¶ UIio nõ ex fi. lie ꝙ laceꝛdog curatꝰ c iudex ↄpetes i iſtis calibꝰ h̊ expᷣſſis. (n gl. ij ibi qꝛ ei nõ erederet᷑ cc.nõ.bñn gl. ꝙ ex quo uis e natꝰ ex nxore alicuius inrantũ pſumitur fuius marini fanore mẽimonij: ur nõ credat᷑ mr̃i aſſerẽn Zriũ Et idẽ cõiter tenet legiſte i. l. fuiuʒ alle. in gl. æ i.l.ſi niemis ſcictibꝰ. C. ð nup. imo plus ẽ ꝙ qᷓ; diu potuit generari ex maritoꝛnũqꝙ; pᷣſumit̃ ab alio generatꝰ:etiã ſi ꝓbaret᷑ adulteri um eo ſpᷣe ꝑ mulierẽ ↄmiſſũ: uel ꝙ mulier peꝑit ex domũ mariti:etiã in loco ſuſpecto ut in.l.imi les. J. defuncto ff. ̊ adul. æ nõ in dictis iuribꝰ Dicit iñ hoſti.ꝙ nõ credẽs mr̃i hʒ foꝛtẽ aniuz qꝛ ipſa melius ſcit ꝙ;ᷓ alius.æ nõ ẽ ueriſimile eaʒ in hoc dicere mendaciũ ar. c. affeꝛre. de pᷣſump. Vñ ſi mẽ ðᷣexit uerit tè filio:⁊ filiꝰ habʒ ↄſciam leſam ex dicto matris:debet cedeꝛe zæ oia bona reſtituere.alias ſi faceret õ ↄſciam edificaret ad ghennã:ut ĩ.c.lẽas ð reſti.ſpo.⁊ ĩ.c.per tuas de limo. Sed ſi nõ bʒ ↄſciam leſaʒ:qꝛ nullo modo nult credere matri:tunc nõ tenetr̃᷑ ad reſtõneʒ ⁊ ita limita dẽm legiſtaꝝ ĩ iuribꝰ pᷣalle. qui dicunt iſtũ fuiſſe fatuũ q ad aſſertõʒ regie aſſerẽtis euʒ nõ eſſe filiũ regis cefſit regno. ¶ In ſi. gl. bec gl. v ſẽtire ꝙ ꝓpt ꝑiculuʒ excuſet̃ hec mulier. Sed gl.ſequẽs ſenſit aliã ſolutionẽ multũ durõ ut hec pnia nõ ſit mulieri fructuoſa durãte frau de. Sed dic melius colligendo dicta doc. maxie Inn. ꝙ aut nullũ piculũ ẽ ĩ reuelãdo ueritatẽ = ueriſimiliter credet᷑ młieri:æ tũc mulier peccat ñ I2: = — ¶ Be peni. ? remil. reuelãdo: ? durte fraude hbec pnia nò eſi fructu olſa. ita itelligat glo. ſequẽs. Aut nõ crcedei mu lieri: nec bʒ ꝓbatões ꝓmptas:⁊æ tũc ſatiſ ẽ ꝙ pe niteat abſqʒ eo ꝙ dᷣtegat:qꝛ exqno uidʒ ꝙ ꝓba re nõ poſſet dʒ taceꝛe ne potius inducat ſcãda lũ qᷓᷓ aliã utilitatẽ.ar.ij.q.vj.c.pleriqʒ. Aut mu lier bʒ ꝓbatões ꝓmptas ul viſilr ſibi credet: ᷣ ſubeſi ꝑicnlũ mortis i renelãdo:⁊ dʒ tũc potius taceꝛe:qꝛ in nõ reuelãdo ẽ ꝑiculũ reꝝ ſʒ in reu- lãdo ẽ ꝑiculuʒ aiarum ⁊ corpoꝝ.iõ mulier cõſti tuta iter hec duo mala dʒ eligẽ minꝰ malũ: æ ſie tacer.xiij dt i,ceme uf⸗C. S. 5 hoc op.qꝛ facili us ſcãdalũ naſci pimit᷑ ꝙᷓ vitas reliquat: ut ĩ.c. q ſcãdalizauerit j. de re. iuriſ. So. d'ẽ Inno. ꝙ illud ꝓcedit ĩ iudice uel ĩ teſte qͥ habʒ iudicare ⁊= dicere vitatẽ quã ꝓpter ſcãdalũ ñ debẽt relinꝗᷓ re. ſed ipa mulier nõ ẽ iudex neqʒ teſtis.ĩmo eet denũciatrix. uñ nõ perit iuſticia in nõ reuelãdo. pẽiteat ergo ⁊ latiſfaciat ðᷣ ſuo:⁊ ſic erit tuta q* ad vᷣm Qualr aũt ſatiſfaciat dicũt doc.ꝙ dʒ ðᷣ ſuo daꝛe im ueniẽtibꝰ ab inteſtato:uel illis quos maritꝰ viſiłr inſtirniſſet ſi nõ credidiſſet iſtũ filiũ ſuũñ.⁊ ſi dubitet diſpẽſet in pauꝑes.ar.ĩ.c.cũ tu 8 uſuriſ.Oi vo mulieꝛ nõ eſt potẽs ad ſatiſfaciẽ dũ:tũc ſaltẽ peniteat. Abbas. OQua Abbariſſa moniales bñdi * cẽ:ↄteſſiões audiꝛe:publice predicaꝛe nõ põt. h. d.pꝰ ponit exceſſꝰ qnos ſo ꝓbibet ibi. cuʒ ergo ⁊c e cõm reddit lbi: qꝛ licet ⁊c. Caſus ⁊c¶ Mõ.pꝰ ex tex.quod ʒ abbatiſſa poſſit habẽ iuriſditõeʒ fori ↄtẽtioſi ut ĩ. c. dilecta ðᷣ exceſ pla.⁊ idẽ in alia muliere ðᷣ iure ſpãh.ut i. c.dilecti ð arbi.⁊ qð ibi nõ.⁊ xij. q ij. eñ deuonifſimã iunſditõʒ tñ fori pnialis ha bẽ nõ põt. Et eſt rõ diuerſitatis:qꝛ iuꝛiſditio fo ri pñialis ꝓtedit ex ptãte clauiũ ⁊ oꝛdinũ quox mulieꝛ totalłr ẽ incapax:adeo qꝙ ſi de facio muli er ordiatur nõ recipit caractereʒ ſʒ cõem opio nẽ.qð etiã tʒ gl ĩ.c.diaconiſſa.xxvij s 2 ibi. publice pdicar̃ ⁊c᷑. ꝙ abbatiſſe tin inhibeĩ publica pᷣdicatio. Mõt eꝛgo ĩ ſecꝛeto monẽ mo niales ſuas dando bona exempla æ explanando ſacꝛã ſcꝛiptuꝛã. ¶ ʒƷ nõ. ibi abſonũ ? abſuꝛdũ ꝙ; ad ipugnatiõeʒ alicui ſnie ſine actꝰ:ſufficit ꝓbaꝛ abſurditatẽ que inde feqᷓ;. nalet g aꝛgumentum ab abſurdo. Scor. c.ĩ geneſi.S ðᷣ elec. ¶ Quar to nõ. ꝙ beata Vgo fuit dignior ⁊ excellenuior oĩbꝰapliſ. ¶ Ne nõ. ꝙ ptᷣas ligãdi ⁊ abſoluẽdi ñ fuit tributa ſoli Detro ſʒ apłis oĩbꝰad idem xxi.di.ĩ nouo.⁊ i euãgelio Accipite ſpm ſãctũ quoꝝ remiſeritis pcca ⁊c. Solꝰ ergo Metr?bha buit pᷣncipatũ:ſed in ptãte oẽs fueꝛunt equa les. In gl ij. i fi. 2⁊ miias drias int mares ⁊? feinaſ nõt ſpe.i ti.ð ꝓcu.in pᷣn. ⁊ ĩ ern reGl . empore gnñalis od in te. intdicti ↄceditur pñia ⁊ uiaticũ moꝛienubꝰ. hoc pꝰ. Cle rici qͥ fuauerũt int dem pñt cũ ſilẽnio i cimueno ſepeliri. boc ſo. In ↄuentualibꝰecclijs clerici bi W△ ni uel iꝛini pu't oras ſubmiſſa noce dicẽ.hoc.ʒ Cruce ſignatis 2 pegrinis tpe iteꝛdicti pnia tò cedi põt.hoc qᷓrto. Et q̃tusꝛ ſũt ꝑtes ꝓnt qmoꝛ ſũt dẽa. ſa ibi lʒ ftia ibi ⁊ i ↄuetualibꝰ. q̃rta ibi ꝛcipiẽtibꝰ. Caus ꝛc.¶ Nõ.pex tex.ꝙ ipe ĩte⸗ dicti pnia ↄcedit᷑ moꝛienubꝰdũtaxat hodie o oↄcedit᷑ oibꝰdũtñ ñ fuerũt cã iteꝛdicti uł auxiliuʒ pᷣbuerũt.de quo dic ut in.c.fi de ſen.excom.li. vVj. Sʒ ꝙ b dẽ ð uiatico hodie imutatõeʒ ñ rᷣci pit. bñ iñ pot exhiberi decedẽtibꝰ:qꝛ de niatico nulla mẽtio fit in. d. c. fi. Stabimergo buic iuri antiquo. aꝛ.i.l.pcipimꝰin fi. C ð app.nam niati cũ no intellꝛ ꝓprie appellatiõe pnie.immo ſunt duo ſacꝛaméeta ſeꝑata. iõ papa h̊ utit vbo uolu mus: qꝛ ᷣ iuꝛe ñ intelligebat᷑: æ ius corꝛigẽs dʒ ſtꝛicte intelli.ad hoc qð nõ.i.c. eupiẽtes de elec. li. vj. ¶ 1X“nõ. in. v.qʒ. ꝙ tpᷣe iterdicti ñ põt aliqͥs ſepeliri in cimiteꝛio.ĩrellige qnñ qͥs uult ſepeliri ĩ loco iterdicio:uł qñ ꝑſõa eet iterdicta.ſʒ ſi ꝑſõa ñ ẽ iterdicta ſʒ locꝰ:iẽ pot ſepeliri ĩ alio loco ſa cꝛ0 nõ iĩteꝛdicto. ðᷣ quo dic ut ĩ. c.ſi Inia ð ſe.ex. li. vj.¶ Nõ tno ibi: ſine capanaꝝ pulatõe ⁊c᷑. ꝓ generali coſuetudine ſm quã in exequijs ho minũ pulſant᷑ cãpane:⁊ uẽ pulſario de ſolenitate exequiaꝝ uñ ꝓhibeĩ hoc tppe talis pulſatio. OQuaꝛto nõ ꝙ i. v. ⁊ in ↄuẽtualibꝰ ꝙ ippe iteꝛdic ti n pñt indiſticte ĩ eccła celebꝛaꝛi diuia ſʒ hodie boc recipit imutatiõeʒ. ꝑ. d. c. fi. ubi ſtatuit ꝙ in oibus eccleſijs ſpecifice iteꝛdictis pnt cladeſtine ianuis clau celebrari diuia. æ in q tuor feſtiui tatibꝰani ð qoꝰibi publice pñt celebꝛari.ð qdic ut ibi le.æ nõ. ¶ Quito nõ: ibi legeꝛe potiuſqʒ cantare ꝙ dẽia inteꝛ hec. ? fac ad ſtatuta.q g tenet̃ cantaꝛe offm ni fanſfacit diſponi legẽdo:⁊ cui ꝑmittit᷑ legẽ n ꝑmitit᷑ cãtaꝛe ¶ Alumo i. V. ꝛecipientibꝰnõ. pᷣuilegiũ cꝛuce ſignatoꝝ ⁊ ꝑegri nantiuʒ ſed hodie è ius cõe:qꝛ oibus coceduux pnia: ut dixi ĩ p nõ.æ hẽtu in. d c. fi ¶ In glo. i. ibi ſiue tria. adde quanũ.ð̊ q in. c. ꝛnſo.j.de ſen. exco. qðᷣ ẽ ↄfirmatio in frote ſiue criſmanio Et ð mã iterdicti uiðᷣ qð nõ.in. c.nõ ẽ ð ſpon. nbi plene tractat̃᷑ qꝗ ꝓhibent᷑ æ que ꝑmittũt tpᷣe iterdicii. ¶ Et in fi. gl dic ſʒ hoſt.ꝙ dr uiancũ qð recte recipiẽtes ducit ad uiã ſalutis fac.i.q. i iterrogo ⁊z qð ibi nõ.z. xxxij. dil.in. . uex. In gl. ti. ibi ſʒ ⁊ H ẽ neceſſias.Senuit eigo gle ꝙ iſtis cruce ſignatis ulł ꝑegrinis ñ ↄcedit᷑ pnia niſi giculo iminente. qdð in in ueritate eſt lI'am ibi cum poſtulauerit ⁊c̃.ſed hodie ciꝛca h nõ eſt inſtandũ: qꝛ indiffeꝛent᷑ oibus oceduua pnia: ut i. d. c. fi CEt in fi. gl. hec opi. gl. eſt nera ut ſa tis pbat in. c. fi. ð ſen. excõ.l.vj.¶ Ex? glo. ꝓ declaratione.c.quero circa primã ꝑtem qͥd ſi ſa ceꝛdos nõ hbʒ hoſtiam ↄſecaatam:⁊ neceſſuas in fiꝛmi poſtulat. Oiẽ Inn. ꝙ ſaceꝛdos nüquã coi cet ð pane:ſʒ credat et eſt ſibi ꝓ manducanõe. iu? illud crede æ mãducaſti. ð̊ oſe.di.ij. nunqᷣd. OQuidã ut dni de rota intelligũt boc dẽm ꝙ dʒ dicere infirmo ẽe boſtiaʒ ↄſecrataʒ lʒ non ſu:qꝛ ſaris ẽ ipᷣm hoc credere.qð diciũ mihi nõ placʒ gec fuit ð menre Inno. nam induceꝛet boiem in — hril eie ien cio D Mg. nt n berod rmn niceß ſgltcl ic roe eßiih liᷓun mioi oſunn mmũ rch n i piuhndt cin am mñicenß i⸗ urad itrmu Nem emem uncide bicen hotoecorpis Ulegiͤ oreſi derict lech halter iercd. noit ſderte Ptr perle uo ad oin in .(duo f deadini n Iniinidiao gnal :i tzhöinmegr er iel⸗ Oene mhiui o ſuiſdn Il ur iMerx iN npl A gnit ttemtao. Non hoſer ſcpelrii cinierioe ſeuft ammin 4 hi cmuſega dlei hn liisſco ibzatch tin tir ce giſhil nici⸗ biöſcptii ſel li i n ſilns ride nͤ ppeiercſen lial anege urn nitiſlii in niri, mimnüp⸗ aen Mſteno on e in K; nis nin Uunglegbie inngtee tfünnt N 00 fvn nn Gltn Woſten nnttir lnto RK ſchn nie rſe ſanün Nitiſerf Gefelenan l ong,, lanin⸗ nſtined ſrütn tris 8 ſ bin ins onigis ic anen de Neieniriie ge giie n ien caimnten hl ⸗ Nrriniiaio oen 1 rlcliusbi echim ulalöett⸗ nngoi n ereguſs bo dulano deſoleniate ſenis polno. uniſciheitelſ edn ciaai docſ⸗ Ndefichiſuni g iedicis oin tödchlne tin t in wor iſtl eit ebun 5 o öedi eger poluſg N thian ſunn 6 ſſripin ait:t i uee Gnnope gegri Ngtobus tocedlt. n ien tad Nn ode in fröreſwetninnte 6 önce ſwn beni t ae onnit ſh⸗ ßboſ. di n d ui ſlnsſei rnnin cus Cn 0i punui iin ivmmaroͦſ we cic hnde 1s eecuor KMR hgc ver⸗ l l.H.E nmi gniin mr llſſtdi7 namnine ii ,lrerh iu A an.nde lbi umn . K Ne ¶ He peni. 72 remiſ. idolatriam S. c.de hoĩe ⁊ q; ibi nõ.de cele miſ. ubi e tex quodãmõ expᷣſſus S hãc iterpᷣtationẽ An dʒ Jun. itelli ꝙ dũ infiꝛmꝰdecedẽt ſine cõi one ex quo ñ deficit ꝓ eo tin meret᷑ ac ſi ueꝝ cõ pus ppᷣi aſſupſiſſz.2 q̃ro qͥd de mulieribꝰappro pinqibus partui:nũqͥd iſte dicant̃ decedẽ uelle ut tpᷣe inteꝛdicti eis poſſit uiaticum ↄcedi. Jo. andr. ꝛefeꝛt als in facto ſepe dubitatum. ſed ſibi plʒ ꝙ nõ dicant᷑ decedẽ: ? ſic nõ ſit locus diſpõi bꝰ. c. ¶lbi plʒ ut ↄſideꝛet᷑ q̃itas mulieriſ eiꝰ oↄſuetudo ur ſic ubi viſilꝛ dubitaret᷑ ð morte tẽ ſir locꝰ idulgetie hꝰ. c. al ſecꝰ. Tertio qᷓro ĩ uer. ſʒ:nũqͥd clericis tpᷣe inteꝛdẽi ſit exhibẽda extrẽa unctio. Ooc.cõit᷑ ꝙ ñ lIʒ in féo qͥdaʒ non aduer tant.nam h̊ ex duobꝰdenegatiſ ↄcedit᷑ unũ dun taxat nidelʒ ſepłtura. g aliud ur̃ eẽ ᷣnegatũ ar. i.c.nõne de pᷣſũp. Quaꝛe ãt potius ↄcedit᷑ uiati cũ q; ſacra unctio cũ utrũqʒ ſit ſacramẽtũ.So. ipam unctõeʒ tũc deueni᷑ ad ſacrameniũ ⁊ ſic in ipᷣa ꝑticipatõe cũ infirmo tũc efficit᷑ ſacꝛa mtũ ſz corpꝰxpᷣi eſt anqᷓ; ſacꝛamẽtũ exhibeaĩ ſeu por tetur ad infirmũ. Itẽ maior familiaritas phit̃ ĩ extrema unctõe ubi dicunt᷑ multe orõneſ qᷓ; ĩ ex hibitõe corpꝑis xp̃i. ltio qᷓro nũqͥd iſtud pᷣ nilegiũ ↄceſſũ clericis circa ſepulturã hẽat locũ iĩ eccła ſpaliter iterdcã. Quidã ꝙ ñ ur ꝛfeꝛn In no.i.c.fi ð exceſ.pᷣla Moſt.ibi õ qꝛ tin nalet ge nerale quo ad oia q;tum ſpale quo ad quedam .l.ſi duo ff. de admi. tu. Sicut gꝰ pmirnt ſepłiu ra ĩ intdicto gnãli: ira ꝑmitti dʒ i ſpãli. Jo. an. tʒ hͥ Srium:qꝛ tex.iſte loqtur de gnãli iteꝛdcõ.et certe mihi uẽ qõ ſatiſ dubia.nã ꝓ bac opi. Jo. an.facit iſte tex.in duplici loco ſꝑ facit mentiõm de gnãli interdicto. Item ſubeſt tunc rõ:qr niſi poſſet ſepeliri ĩ cimiterio alicꝰeccłe tũc oporteꝛt eũ ſepeliri ex cimiteriũ in cãapis Sʒ ꝓ gria opi. fac᷑ c.pullegia ð puile.iĩ pᷣn. Item qꝛ poſito gnã li indicto qibʒ eccła cẽſet᷑ intdicta:ualde equũ eẽt dicẽ ꝙ i ſpali intdicto poſſint cleꝛici illiꝰeccłe ibið ſepeliꝛi ſed alij ñ cum hẽeant i loco eccłaſ ñ intdictas.ar.i.d.c.ut pᷣuilegia. Item ſcias ꝙ lʒ ipᷣe iterdicti laiciſ deneget᷑ ſepłiura.eccłaſtica tñ qbus appaꝛuerũt ĩ morte ſigna ↄtritõnis:li fue rũt ſepulti e? cimiteriũ poterũt exhũari:⁊ de no no ſepeliꝛi ĩ cimiterio.ar.c.a nobis de ſen.ex.et boc tʒ Inno. in.d.c.fi.et Jo.an.hᷣ̊. Famoſũ Onis utriuſqʒ. e ni tum allegabile. æ qꝛ hʒ multa dicta cõi ter non ſummatyur. ſed poſſumꝰ ꝓ aliq̃li intellẽu ſic ſũmaꝛi. Quilibet doli capax tenet᷑ ſaltẽ ſemel in anno ↄfiteri ꝓpᷣo ſacerdori:uel de eius licen tia alteri: æ euchariſte ſacramtum ad minꝰ in pa ſcha recipe:æ ſaceꝛdos releuans ↄfeſſionẽ depo nẽdus eſt:æ i monaſterio ad agendã ꝑperuã pẽi tentiã detrudẽdus c. Et tria ſũt dicta pᷣncipalia ſecũdum ibi ſi qs. triuʒ ibi ſacerdos. Caſus ⁊c. Hõ peibi oĩa cc. ꝙ ↄfeſſio ñ dʒ fieri ꝑ ptes.nã ſi q qam ↄtitet cena pcẽs uni pᷣſbyteꝛ0 2 reliqua alteri p̃ſbytero: certe iſta nõ ẽ pura ↄfeſſio:qꝛ ð us nõ nouit opꝰimpfectũ:= nũq; ſanauit aliquẽ quin ex toto eũ liberaret de peni. di.iij.in.c.ſũt płes.nũquid aũt teneat᷑ iteꝝ ↄfiteꝛi qn ↄfeſſus ẽ qdã peccata alijs ſuppᷣſis.ſũt opi.de quibꝰ nide Eꝑ gl.ð peni. di.i.nõ tibi dico. alias i. F. ſequeti. S; archi. ð pe di.iij. c.fi.i fi. dicit cõit᷑ reneri q; ſi fit alteri ſacerdoti dʒ pora peccata iteꝝ ↄfitẽi qꝛ pria ↄfeſſio nõ ualuit tãqᷓ; nõ fea in ſtatu gie 2 i charitate.⁊ hoc tutius ẽ tenere.⁊ ꝓ h̊ ut dixi fac iſte tex. dũ dicit oia ⁊c. nõ ergo ſatiſteẽ huic ↄſtõni:nec deo qui ꝑtẽ ſibi rernulr ſ Seraſo nõ. ibi ſua zc. ꝙ ↄfitens nõ dʒ reuela?e peccata aliena ſʒ in ſua.æ facit młieres ipudicas reue lates ẽt ꝑticepes.hoc neꝝ niſi peccatũ ꝓpriũ nõ poſſit bñ detegi abſqʒ ꝑticipibꝰ:utpuia ſi rẽ ſlli citã egit cũ matre filia uel ſoꝛore.nã iſte ciꝛcum ſtantie aggrauãt peccatũ:nec põt ↄtiteri ꝓpriũ peccatũ niſi z ↄfiteat᷑ ꝑticipis.ꝓ h̊ ð pe.dil.v.iĩ pn 6 ʒ* ibi adminꝰ i paſcha ⁊c. ꝙ hodie ðᷣ neceſſitate nõ ẽ recipiendũ pluries corpꝰ xpᷣi in ano.nã an hãc ↄſtonẽ tenebat᷑ quiſqʒ ter ĩ qno reciꝑe corpꝰ xpᷣi:uidelʒ i feſto paſchali:in natiui tate dñi:⁊ i feſto pẽtecoſles:ut i.c.⁊æſi nõ frequẽ tius ð ↄſe. di.ij. Relaxatũ ẽ ergo iſtðᷣ pᷣceptuʒ. ? remãſit ſolũ i feſio paſchatis.iõ dicit adminuſ ⁊c.ꝗᷓſi.d.bonũ ẽ pluꝛies ꝛecipꝑe.ſʒ adminꝰ ĩ feſto paſchatis.ð religioſis vo reſpectu ↄfeſſionis = aſſũprõis euchariſtię dic ut ĩ cle. ne ĩ agro ĩ. S. ſane ð ſta.reg ¶ Quarto nõ.ibi:ð ꝓprij ſacer dotis ↄſilio ꝙ nõ dʒ qͥs abſtinẽ ab aſſũptõe eu chariſtie ex ↄſilio aliei ſacerdotis:ſʒ ꝓprij dũta xat.qðᷣ młii æ male nõ aduertũt: ut diẽ Jo. an. ⁊ bñ¶ Quito nõ.caſũ ĩ quo nõ excoicatꝰ arcet ab igreflu ecclie.⁊ nõ.ꝙ dẽ arceat᷑.qð uerbũ de notat niolẽtiã. Mõt ergo arceri niolenter. ⁊ ſi opus ẽ põt ad hoc iuocare brachiũ ſeculare:ut in.c.i.de offi.oꝛdi.⁊.xxiij.q.v.adminiſtratores Sexto nõ.i v. ſiqs duo reqſita ut qͥs poſſit ↄli teri alieno ſacerdoti.primũ ut ſubſit cã.nã ſine cã peccat parochianꝰ:qꝛ vẽ ↄtẽneꝛe ꝓpriũ ſaceꝛ dotẽ ſine cã: ⁊ dʒ cã eſſe iuſta uit i fa. ¶ Scom requiſitũ ẽ ut licẽtia poſtulet᷑ ? optineat᷑.non eꝛ go ſufficit perẽ niſi bmnak Bano⸗ nõ. ꝙ ab aliẽo ſacerdote qͥs ñ põt abſolui uł ligari.et põdera ꝙ ſẽa loquit᷑ gñalr:ut nõ ſolũ ſi ſemel ĩ anno nult ↄfiteri alieno:ſʒ etiã ſi pluries ſempeꝛ dʒ optineri licẽtia a ꝓprio ſacerdote. eta uo nõ.i v. ſaceꝛdos ꝙ ſacerdos curat dr̃ medi cus aiaꝝ:⁊ more ꝑiti medici dʒ adhibẽ diuerſa exꝑimẽta aduerſus peccatorẽ:⁊ qᷓ;o aĩa ẽ pᷣcio ſior corpore:ſic medicus aniaꝝ pᷣſtãtior ẽ medi co corporis.xij.q.i.pcipimꝰ.¶ MNono nõ.i v. caueat ꝙ uarijs mõis qs ſecretũ ꝓdit.nõ cꝛgo refert an vᷣbo an ſigno:aut alio quonis mõ ꝓ dat qᷣſ ſecretũ.ſemꝑ eni dẽ qs ꝓdere:et tenet᷑ pe na ipoſita ꝓ expᷣſſione. As aliter tene ſem ꝑ mẽti tex. ibi qͥ pcẽm cc.ꝙ ſaceꝛdoſ icuꝛrit iſtã penã de qua hic n ſolum reuelando peccatoreʒ: ſed etiã pccin ĩ ↄfeſſione ſibi detectũ. qð e ↄrra 53 4 ¶ Be peni 2 remil. ſimplices afferẽtes pcẽ: impune poſſe reuelari: no peccatorẽ ſʒ minus bñ loquunĩ.nam õorium ꝓvat᷑ ̊ in duobꝰ locis.pꝰ ibi qͥ pcẽm ⁊c.ubi ex pſſe ꝓbibʒ de pcco.ꝛꝰ ꝓbatur ꝑ locũ a ſpali ĩ V bis pᷣcedẽtibus.nam tex.ꝑmittit ĩ uno caſu duʒ taxat.ſ.qñ indiget orudẽtioꝛi ↄſilio:⁊ tunc etiaʒ qʒ caute reuelare. Item hoc ꝓbat᷑ rõne. nam ſa cerdos ita ſcit pcẽm ſiẽ pccẽ̃oreʒ tanqᷓ dei miſter ergo nõ dʒ tanq; bomo renelaꝛe pcẽm:qꝛ neſci ut hõ: ſʒ ut ðᷣus ut pᷣdixi.⁊ S faciens grauiſſime peccat.uñ punit tanqᷓ; hereticꝰreuerſus ad fidẽ qꝛ deponit᷑ ? ꝑperuo vᷣrrudit᷑ in monaſterio ⁊ ſi timeretur ð fuga poſſʒ detrudi ĩ ſtricto carcẽ:ut i.c.ut fame.j ðſẽ.excõ. n. gl. i. ibi cũ eſt do li capax ⁊c̃. nõ.ex gl.iuncto tex.ꝙ doli capax dẽ et ↄſtitutꝰin diſcretõis annis.⁊ dẽ doli capax ꝓ ximus ſeptẽnio uel poſt ſeptẽnium ſaltẽ.iũc eniʒ excedit infantiam ⁊ itrat puericiã:ĩ qꝛ etate pcc̃e młca ↄmittũtur: ut i.c.i.⁊.ij. S.de del.pue.⁊ dic nt ibi facit. c. Zas = qð ibi nõ.de deſpõ. pu. Di cit iñ Moſti ̊ ꝙ tres ſũt gradus ãnoꝝ diſcꝛeti onis pᷣmus cũ qͥs eſt doli capax:⁊ hoc quo ad ↄfeſſionẽ ut h dr̃.ꝛ?ꝰcũ qͥs eſt pubes.⁊ illa etaſ ꝛe qrirur ad mẽimoniũ: æ quo ad igreſſũ ꝛeligiõis S de ðᷣſpõ.impub.c.ij.de regula.c.i.li. Vj.ʒ qꝰ ad adminiſtrãdo bõa ⁊ tẽ qr̃ in diſcretioniſ aniſ poſt xxv.ff. de mino.ꝑ to. Oiueꝛſo eꝛgo ꝛeſpcũ ↄſideratur iſta diſcretio: Et aduerte qꝛ ꝛeſpeciu ofeſſionis bñ obſernat᷑ hee opio:ſed nõ reſpcũ euchariſtie: æ forte obſeruãtia non ẽ mala ꝓpter ꝛeueꝛetiã tati ſacꝛamti:ut ſic tin puberibꝰexhibe arur. (Et i fi. glo. dic ꝙ hec ↄria loquũt in in fante nõ doli canare⸗V Ro in. Hoig oꝛõnem dqñicam. Itẽ dimittunt modis młits ali is ð qpus ꝑ gl.in ꝓhemio ſexti i. V. bñdictõem: Et in fi.glo nide tex. cũ gl.i.. rimis.xxv.diſ. qᷓ diẽ ꝙ iſia uenialia:etiã laico poſſumus ↄfiteꝛi net ꝓ eis iponẽda eſt pnia. nam ideo dicunt ue nialia:qꝛ uenia digna ſũt uide etiã glo. ð peni di.i.pfecia qᷓ diẽ ꝙ pecã mortalia idiget ↄfeſſio ne ſpãli. uenialia vo abolent᷑ ꝑ gñaleʒ ↄteſſionẽ q; facit ſacerdos dicẽdo ↄfiteor deo ꝛc. Conſi lium t bꝰgl. bonuʒ eſt ut qͥs ea ↄfiteat᷑ ſi ꝛecolit gm doc.pᷣſeꝛtim ſi ded cia ſunti ↄſuetudie ſen ĩ neteꝛata:qꝛ ut diẽ. Augn.nullũ eſt peccatũ aðᷣo neniplc qð non fiat mortale qũñ placet.i.dũ aſſu mitur i ↄſuetudinẽ: ut.xxv. di.i. S. crimis. In gl. in V. ꝓpo ſacerdoti.ibi niſi ille fuerit ĩpeditꝰ Idẽ ſi ſubeſt alia legitia cã ut qꝛ eſt odinʒ inteꝛ iffũ ofitentẽ 2 ꝓpum pſbytex: uel iter eum ⁊ int᷑ paretes pᷣſbyteri:uel qꝛ ꝓpᷣus pᷣſbyter fuit paꝛui ceps delicti hoc tñ cãu dic. Jo. an. poſt nincen. H.æ in.c.i.ðᷣ ordi.ab epi.ꝙ põt ↄfiteꝛi ſi nult ſa cerdori pticipi:ſʒ non neceſſitat.uñ eſt iuſta cau ſa petẽdi licemiaʒ. hoc dẽm mihi płʒ ĩ uero peni tẽte.ſecꝰſi eligir ꝓpriuʒ qꝛ ꝑticeps fuit:ut faciliꝰ abſoluãt quo ad eum. ad hoc. tex. cuʒ glo.xlix. di. in pön. Sʒ qro qs dicatur ꝓpᷣus ſaceꝛdos So ꝓpᷣus appellari põt pᷣſbytcr parochialis: Irem eps loci. legarus ĩ ꝓnintia: ? ipius penitẽ tiarius. Jrem nicarius generalis epi. a2.i. l. cn ptor. ff ð iudi.æ archipbyter ecclic cathedꝛalis q̃ in hoc cenſet᷑ uicarius epi.ð offi. archipᷣl. c. olf ficium. un ad quelibet iſtoꝝ non petita alieꝛus licẽtia põt qͥs recurreꝛe.uide glo.i.c.ij.eo.xi.li. Vj. 2 ofſi.: le. c ij. eo. li. In gio. in. v. ad minꝰi paſca. ¶ Sʒ circa hoc dubitat: nunqᷣd ſufficier ꝛeciꝑe coꝛpus xpᷣi in die iouis ſacta.an ð neceſſi Idte teneat᷑ qs reciꝑe i die ꝛeſurꝛectõis dnice.ui di magnã ↄtentõʒ ð hoc iteꝛ ualetes theologos pᷣdicãtes.nam quidã aſſerebat ꝙ de neceſſuate dʒ reci pi in die reſurrectois: qꝛ illo die e paſcha æ nõ i die iouis ſãcta: qꝛ ulud erat paſcha iude oꝝ. Alij vVo dicebãt ꝙ ſufficit ꝛeciꝑe i die iouis ſancta:qꝛ tunc xps fec paſcha cũ diſcipul ſuis: 2 i illa ↄtentiõe fui ↄſultus. lꝛca hoc dabiũ aduertenduʒ ꝙ iex ̊ põt itelligi duobus mois. pꝰcapiendo paſcha ꝓ ſolenuate paſchali: æ rũc ſatis eſſet reciꝑe i die iouis ſãcta:maxie habuo reſpectu ꝙ illo die fuit inſtitutu hoc ſacrametuʒ coꝛꝑis xpi. ſ̊ qꝛ ecclia occupat᷑ tunc i alijs offici is non poteſt facere ſolenitateʒ ð corꝑe chrini: Iʒ differt feſtũ poſt octaus pentechoſtes:ut i cle. ſi dnʒ ð reli.⁊æ ue.ſanc. ¶ꝛ pot uelli in paſca ·i. in die ꝛeſurrectois: æ iũc oʒ ð neceſſitare ſumr il lo die.? ꝓ hoc qꝛ appellatioe paſce intelligimus ð ꝓpa paſca ⁊ no ð die iouis ſcta. ar. in. ꝓ quo tiens inſti. ð iuꝛe nã i. Et lic ocludere ꝙ i die ꝛe ſurectionis recipi debeat coꝛpus xpᷣi ad ſauſfaci endum huic. c. æ ſaus cauiu eſt tũc ꝛecipeꝛ ut eui tæiur opi. 2 , hoc iduco tex.i. c. eili iundeos S. ð iudeis.ubi tex. loqᷣtur ꝓpe ð die ꝛeſurrectõ s:iñ puio ſatiſfactũ ↄſioi ſi ꝛcipiat᷑ in die iouis ſacta qꝛ ut dixi i hoc hetuꝛ ꝛcſpectus ad ſolenitatem paſchaleʒ:⁊ recipiens die iouis ſacia hʒ bunc ꝛe ſpectũ: æ pparat ſe ad feſtů. Item qꝛ tũc iſniimiũ fuit hoc ſacrimetũ ut.S.dixi. n glo.i ueꝛvo alieno ſacerdon. ibi executioeʒ haben. Mõ gio. ſinglꝛ. æ idẽ uoluin glo. i cle. i. ð puile. Er ro gl. põt eſſe:qꝛ eligedo alienũ ſacerdote uuli ꝓroga re ſuã iuriſditioeʒ in euʒ.ſʒ ex qilie nõ hʒ execu tione ergo nõ poteſt ſum iuridictioeʒ exeꝛceꝛe in iſtum. ꝓrogare eni idẽ eſt ꝙ extendere.un iu dex ꝓrogatus cognoſcit iuꝛe ꝓpᷣo non iuẽ alie no. ſed exquo no hʒ iuriſdictõʒ in acin non pot ꝓrogari.qð nõ:qꝛ fac ad ꝓꝛogationem fiendã in foꝛo ↄtentioſo.⁊ iõ glo.dicii de hnte execuiõ nem: qꝛ qlibet ſaceꝛdos hʒ oꝛdinem ſaceꝛdota lem z ptatem ligandi z abſoluedi:ſʒ in hitu im ſed cum hẽat eccłam cuꝛatam frcipit i actu.x vj. .q.i. i. . ecce. itellige hoc dẽʒ gl. qn ſumplꝛ dar̃ parochiano licẽtia eligedi ſibi ↄteſſoꝛem.ſecus aũt ſi ipſe ꝓpᷣus ſacerdos ↄmiueret uni ut audi at ↄfefſione ſui parochiani.tunt eni non reqrit᷑ e ille heat executõeʒ: qꝛ tunc cognoſcit ut dele garus nõ ut ordiarius.ita nolũt hic doct.æ bñ 2? Maulus i dẽa cle.i.qð nõ.ꝓ ↄluetudie gña li:ut ſacerdos hns pacochiam amplaʒ poſſit in ſui auxiliũ aduocare aliũ ſacerdotẽ etiaʒ nõ ha bẽteʒ curã ĩ aciu¶ Et ĩ i. gl.nõ. pãc ultiaʒ. ꝗ. Irtbaanimisihn 6 nice nlide ſeh 2 . lunn huͦll repteſiones wlen ſenlbere ulfel leappriſſutenhn bi emns cho h⸗ SS jent log li l i ihg ei r in ſtrei oſfuen ppo in ONlenens: it dlet Oolneninrv aſfig Peceltuas enngmat undi uperning une, ſudeſtunnn neeſſus: Nun gl tepore ne coen non pöt ab eo doytm ppeeronmtoen lſnus e to gffanr / lic caſoralo eoff ſter Heni la.& nn/ mopinebt dbſolonee NOrnd ed it N Olldeäriiberchir Alun oſeſoren nſd liͦ⸗ Heri Dal Jin ⸗ ſorrſltoen iano oncefetpe inonnent Alne ali uſtne ai id inil lmpz le uhn ſnem ice glen n pre i ſnpenni / eit oſte 4 rhnaſtam gn o e⸗ inn ſim ini . luimme n. erlimn t aim a Aa N e palcbllenie is ſuumne bobleo ſtmn drlinmun, par mr ialhoffel utz d coſpe hritl: Nechofteruicke. Nrnchrin alczi Rd Recſtanſank i ndealce ncſigenns ouisſcnd ar nH gn e Nndce gicer cous bl ad anſe mnͦ aſttic wiſpeineni, ic.ali loceos 55 Ode irnmog Por inde ouss ſill Eins 0 ſolnitotem onis ſita hyboſe Yon grlin ſtuns⸗ u. o go rede⸗ dobeen Mgo. el Ple Elog, ſacerdore uolproge ha e 65 yan n unclcnocenn n nnngn 1uue o ii hoinum ti 1nmuun,ſili Abie teuis onden Ncedon bacth n paninn ¶ De penl. - remiſ. qꝛ quotidiana é: 2 ſepe ð hoc intenog tus fui. ⁊? hoſti.ſeq̃dat᷑ diciũ gl.dicẽs ꝙ ex gñali licẽtia data a ſacerdote peccatori ut poſlit ſibi eligẽ ⸗2 ſeſſoꝛẽ nõ cenſet᷑ deꝛogatũ diſpõni h. ciq min? ſemel ĩ anno teneat᷑ ↄfiteri pꝓpᷣo ſacerdoti:qꝛ int᷑ eſt ꝓprij ſacerdotis audire ↄfeſſionẽ ſui pochi ani ſemel in anno:cũ heat ſibi exhibere enchari ſtiam. Item als non poſier exequi penã hꝰ.c. ut aꝛceꝛe ab igꝛeſta eccle non ↄfitentem. Sed Jo. an. dic Srium determiatũ ꝑ eyuagantẽ Jo. uas electõis ⁊c. ⁊ ꝙ deciſio gl. ꝓcedit ĩ alijſ religioß non at in fꝛatribꝰpᷣdicatoribꝰ minoribuſ:caꝛme lit.æ heremitanis:qꝛ iſti ſunt ſpecifice pᷣuilegiati ut i cle. dudũ de ſepul. æ dic ſatis h̊ ꝓbari ibi 2 illum tex ubi dẽ ꝙ illi fratres poſſũt libere audi re ↄteſſiones uoletiũ eis ↄfiteri ⁊c. non eni poſ ſent libere audire uolẽtes ſi reqͥreret᷑ neceſſario licẽtia ꝓprij ſaceꝛdotis.non ei eſt libertas ĩ actu ubi actus diſpõ dependet ab alieno arbitrio ut nõ.i.c.hj ep̃ᷣs de pꝛebẽ.li.vi.⁊ i.c. ðvᷣ multa ã de pᷣben.æ hoc tʒ ibi gl.in.d.cle.dudũ in.vᷣ. libere ? in gl.ſequẽti que ↄcludit ꝙ ↄfeſſus iſtis fribꝰ ñ tenet᷑ confiteri ꝓpo ſacerdoti ur ibi dẽ 2 hãe opi.teneas:⁊ ſic coiter praticat. In glo. in. V. obtineat in fi. uel diſtigue ſjm Moſ ⁊ bñ ꝙ aut neceſſitas ẽ magna a do ꝙ nõ ſubeſt empꝰade undi ſuperioꝛc᷑: ⁊æ tunc ꝓcedit pᷣma opi. Aut nõ ſubeſt tanta neceſſias:⁊ tũc ꝓcedit ſa opi.Mic in Inn. ꝙ ſi tẽpore neceſſitatiſ adir alienũ ſacẽ dorem non põt ab eo abſolui:qꝛ non ẽ ſuus iu dex:iñ ꝓpter ↄtritõem dimiiui ſibi pccmm.ſiẽ di cimus de co qͥ ↄfitemur laico tpᷣe neceſſiraris ur nõ ·in.c.paſtoralis de offi ordi.⁊ pʒ i. c. quẽ pe nitet ð peni.diſ.i. Sʒ melius põt dici ſm eũ imo obiinebit abſoloneʒ ex quo hʒ claues eccłe et hoc puto neriꝰ ar.ĩ c ſi ſacerdos ðᷣ peni. diſ. Vi. Quid aũt ſi neceſſitaſ urget:æ iſte non reꝑit alium ofeſſorem niſi illũ quem hʒ ex iuſta cã ſu ſpectũ. O cit Inn. ꝙ potis eligat moꝛi ſine 2 feſſione:x ſoli deo confitea.nec eſt ſibi imputã dũ:exquo non deficitꝓ eo. itellige dem Inn. qn non reꝑit aliquẽ etiã laicũ.nam inſtante ne ceſſitate etiã laico ↄfitenduʒ eſt:non ille hẽat claues eccle:ſed ꝓpter ↄtritõem iſte eſt nenia di gnus:ut ĩ.d.c.quem penitet. Subijcit᷑ mñ Inn. ꝓpter ſolã imperitiã ſacerdotiſ non dʒ dimit teꝛe qͥn ↄfiteatuꝛ ei.qdð dicit Hoſ.ueꝝ ſi ad boc põt ſuam ↄſciam informare. Aduerte. qꝛ ĩtelli g0 Inn. qñ non ꝛepit alium ſacerdotẽ: ut tunc Ppter ſolam iperitiam non dimittat ꝓpᷣum. als at Inno. non bñ diceret ꝑ tex. aptum in. d.c.ſi lacerdos ubi expᷣſſe fit mentio de impitia ꝓprij ſacerdot. æ plus ꝓbat iſte tex. a orio ſenſu ꝙ et ſine ↄſenſu ꝓprij ſacerdotis impiti põt adi ali enũ ſacerdotem.de qꝛ ibi ſatis ꝑ Archi.ſʒ ſatis rrederẽ illã lr̃am rducendam ad fmios hꝰ. ceut ſic una lr̃a ſuppleat᷑ ꝑ allã ut ſit ſenſus ꝙ debet obtinere licenniã ſi põt ut h̊.uel adeat alienũ nt i. d.c.ſi ſacerdos.¶ In glo. fi. Glo. ergo ſentit ꝙ hodlſe ſaliim ipomiur iſta pena. z hec opi.i ð placere Jo. an. æ mihi ſatis plʒ: qꝛ pena ãtiqᷓ eᷣ fundit᷑ in iſta.nã cũ iſie incõtinenti debeat detru di ĩ monaſteriũ nõ põt agere aliã penitẽtiã pere grinãdo:ſicut dicebat tex.i illo.c.ſi ſaceꝛdos quidã ue int utrãqʒ penitẽtiã iponi.¶ Ex glo: pꝛo declararõe totius mateꝛie.prio qᷓro quo iuẽ fuit iſtituta ↄfeſſio:⁊ an ſit ðᷣ iuꝛe diuino an hũa no. Ei ð hoc multe opi.ponunt᷑ ð peni di.v. in ſũma ⁊ ſuꝑ ea ubi gl.nõ HNa; quidam dicũt ſuit iſtiruta ĩ ꝑadiſo figuratiue dũ deus indirec te ↄpulit A ſa ad ↄfitẽdũ peccatuʒ Alij ꝙ ſub lege. Alij ꝙ nouo teſtamẽto figuratiue:dũ xps dixit leproſis quos ſanauerat. ite ⁊? oſtẽdite uoſ ſacerdotibꝰ. Alij ꝙ auctoritate aplti Jacobi di cẽtis ↄfitemi altutꝝ peccata nza ⁊c. Sʒ gl. ibi tʒ ꝙ poniꝰ ſit inſtituta ex q̃ ſã gnãi traditioe ecclie Vñ greci nõ peccãt nõ utẽdo ↄfeſſioe. ↄfuentur eni ſoli deo in ſecꝛeto:qꝛ apð eos nõ emananuit hec iſtitutio.ſicut in ſili dicimꝰ in cõtinentia. nã nõ peccãt eoꝝ ſacerdotes urendo matrimomo⸗ qꝛ ↄtinẽtia eſt ð iure poſitiuo:æ ipſi no admiſſe runt illã inſti tutioneʒ:ut i.c.nicena.xxxi.di.⁊= in c.cũ oliʒ.ð cle.ↄiu.z multuʒ mihi Plʒ illa opio. aꝛ nõ ẽ aliq̃ auctitas aꝑta qᷓ inuat deuʒ ſeu xpᷣm apꝑte inſtituiſſe ↄfeſſione fiendã ſacerdorti.hodie in cũ ſit gnãlis apud nos illa traditio: peccaret mortaliter latinꝰ nõ utẽdo ↄſeſſiõe.xi. di. in his 2 in vo A E ex his ſoluit alia qõ:nũquid pa pa teneat᷑ ↄfiteri:ita ꝙ euʒ liget ↄſtõ hꝰ.c. Jo. an.hᷣ ⁊ latiꝰ i.c.ſignificaſti ð fo. compe. dicit p mens hꝰ ↄſtõnis eũ ligat:cũ ipſe peccet:⁊ dẽbat ↄfiteri ðᷣ peccato:⁊ ſubiectus ſii iuꝛi diuino. Sʒ dic melius nt pᷣdixi ꝙ ex deciſione pcedentis 4 ſtionis elicit deciſio huiꝰ. Aut eniʒ cõfeſſio ẽ de luẽ diuino:æ tũc indubio papa renet᷑ ↄfiteri.ar. xxv.q.i.in.c.ſũt quidã.ſʒ nõ ligat᷑ ᷣbis huiꝰ cõ ſtitutois ut teneat᷑ ↄfueꝛi tpᷣe ̊ deputato ulł petẽ ab alio licẽtiã:cũ ipſe nõ ſit alicui ſupiectꝰ:2⸗ par in parẽ nõ hʒ iperiũ in c. ĩnoruit de elec.⁊ forte hoc uoluit Jo. an. dum dirit ꝙ mes bꝰoſtõnis eũ ligat:q̃ſi nõ iſta ↄſtõ. Aut cõfeſſio ẽ de iuxæ poſitiuo:etiã ſi ex dicto Jacobi:æ= tũc papa nõ artaret᷑: qͥ maiore poteſtatẽ bʒ papa qꝙᷓ; habuit Jacobus cuʒ ille nõ fuerit papa.æ eſto ꝙ fuiſſz iñ par i pareʒ nõ hʒ imꝑiũ æc᷑. Sʒ ex alio puto papã idubio cõfiteri teneꝛi:qꝛ hec ↄfeſſio ſaltez ẽ inducta ex gnãli ecchie traditõe:⁊ cõcernit uni nerſalẽ ſtatũ ecclłie quẽ papa non pot nenire: cũ ab oibus ſũmis pontficibꝰ ſiẽ ab alijs xpᷣta nis latinis hec ↄſtõ fnerit cõiteꝛ ꝛecepta.ad hoc ai. q. vij. c.ſi illa.⁊ qdð nõ.i.c.ſẽas ð reſti ſpo.2= xxV. q.i.i.c.que ad ꝑpetuã.⁊ iõ dicit glo.in.c. ſane.ij. ð offi. öᷣle.ꝙ papa põt ligari a ſaceꝛdote cui ſe ſubijcit ĩ cõfeſſione.⁊ hoc 16: qꝛ ille i hoe actu eſt maior papa:cũ ille ſit ſpãlis nicarius di in illo actu. papa vo generalis. Item i illo actu nõ tʒ locũ pape:ſed cenſet᷑ priuata pſona qꝛ lʒ papa ſit:nõ tũ habet poteſtatẽ peceandi.xl.di. ĩ c.i.facit.l.iij.ff.de offi.preſi.vñ in.c. dilecti de exceſ.prela.⁊ bene dicunt doc.papam nõ poſſe 4 cõpellere ſacerdotem ad reuelandũ qð ſibi fue rit i pnia detectuʒ:qꝛ ĩ illo actu eſt maior papa Et ex his infert᷑ ad aliam qoneʒ: nũqͥd ſuſſiciat ↄfiteri ſemel i ãno. Et circa hoc ſunt narie opi. q̃dam ut refert Inno. h̊ dicũt ꝙ aut poſt ↄfeſio nem non reiterat qͥs pccẽm. z bʒ locum qð h dr ſemel i anno:qꝛ non debʒ nimis ĩ ſeipſo ↄfider 2 bonaꝝ mentiũ ⁊c̃. als aũt quotiẽs reiteꝛat pec catum tociens dʒ ↄfieri.ar ð.pe.di.j.i quacũqʒ hora Hec opi. mibi nõ placʒ.qꝛ tex. pᷣſupponit pcca ⁊ multa dum dic:oĩa ſua pccẽa ⁊c.⁊= dũ mã dat inqꝛi de oĩibus circũſtantijs:æ dum punit ſa cerdotem reuelantẽ pcẽm.ergo tex.iĩtelli debet ðᷣ reiterante pcẽʒ. Alij dicũt ꝙ nõ tenet᷑ ↄfiteri ni ſi ſemel in ãno.ſed cautius ẽ ſn Inno.pluries oↄſiteri.⁊ cum his cõiter tranſeũt doc. Archi. ð pe. di.v.ĩ ſumma refert duas opi. Mam fꝛ bis bonauẽmira qͥ fuit ualentiſſimꝰ ibeologus dice bat iſtam lam itelligendã ꝙ iponat neceſſuateʒ non diſſerẽdi cõfeſſionem nitra annũ.non autẽ dat licentiam differẽdi. Alij uero dicunt ꝙ iſtõ ſit preceptũ affirmatiuũ ð cuiuſ nã eſt ut obliget ſemꝑ ſed nõ ad ſemꝑ:ſed loco ⁊ iẽpore debito: tũc ſatis eſt ↄliteri ſemel i anno.Et hanc opi.di cit archi.tenere beatũ Thomã:⁊ bec opi.młinʒ mibi plʒ. naʒ ut pᷣdixi ↄfeſſio aꝑte non uidetur inſtituta de iure diuino. et eſto ꝙ fuerit de iure diuino:eſt tamen preceptum affirmatiuum: ſi cut eſt illud honora pꝛem tuuʒ ⁊c̃.un ſatis eſt il lud adiplere tẽpore cerio ⁊ deimiato ꝑ eccłam. ſi dʒ homo ↄteri de pcco icontinẽti poſt ꝑpetra tionẽ.⁊ ꝑ taleʒ ↄtritõem cum ꝓpoſito ↄfitendi tẽpore debito dimitti pcẽm ꝑ.c.magna ð peni. di.j. ⁊ nide gl.nõ.ibi ĩ ſumma.⁊ ſuꝑ.F.i.Et ex his põt inferri ad unum nõbile dem ꝙ idulgen tia ↄceſſa uere penitẽnibꝰ? cõfefſis ꝓſii illis qui fuerũt ↄfeſſi ſemel ĩ ãno s hñt ꝓpoſituʒ ↄfuẽdi 2 ↄtritõeʒ ðᷣ pcco pᷣterito.naʒ iſti dicunt᷑ ueꝛe pe nitentes exquo hñt ↄtritionẽ.⁊ uere ↄfeſſi:exqꝰ fuerũt cõfeſſi tẽpore ðᷣtermiato:⁊ hñt ꝓpoſuuʒ ofitendi.naʒ ↄtritio eſt illa que multũ operatur apnd deũ. Quatr aũt inſtituta fuit iſta ↄfeſſio nide glo.nõ.ð peni.di.i.ꝑfecia.nam ĩ ea reꝑiun tur tria oria ? oppoſita pcco.naʒ in pcco adeſt iprudẽtia:operis ꝑpetꝛatio:⁊ delectatio.ↄfeſſio oppõitur iprudẽtie.cõtritio delectatõi.pnia ſen ſatiſfactio operis ꝑpetratõi.ſiẽ in arte medicine Sria qrijs curant᷑.ð peni.di.ij.c.j. Itẽ adde = aliã rõneʒ que forie uẽ oponere pᷣmaꝛiuʒ locum ⁊ elici põt ex.c.uenerabilem qui fi.ſint legi nam peccatoꝛ maxie ſimplex neſcii diſceꝛner̃ ⁊ cogno ſcere qtitatem peccati:nec diſtiguer ĩter lepꝛã et leprã. uñ nidemꝰmultos peccare ꝑ ignorantiã: ? minꝰextiare peccata qᷓᷓ ſint.iõ ntile ⁊ quodam mõ neceſſariũ eſt adire iudicem animaꝝ ꝗᷓ ſcaat diſceꝛne? æ pniam ↄdignaʒ iĩiungeꝛe. ¶ Ex pᷣdi ciis infeꝛo ad aliaʒ. q.nõbilẽ. pone ꝙ aliqs con feſſus ſemel ĩ anno cõmiſit alind pcẽm ð qᷣcon critus eſt:?æ babʒ ꝓpoſitum ↄfitẽdi in reuoluõe anni ſed poſtea nõ ꝓfitetur: nũqd pcẽm dimiiſfũ p ↄtritiõeʒ redeat: an ſolũ peccet qꝛ nõ ſatiſfecit pᷣcepto eccłe. Inno. uẽ h uelle e nibil ꝓdeſt pꝛe cedens cõtritio ubi poſtea nõ ſeqt oris cõfeſſio q̃ſi ſentiat peccatũ fuiſſe dimiſſuʒ conditionalłꝛi. Dʒ gl. pleniſſima aliud ſẽtit ðᷣ pe.di.i.in pᷣn. Sa tis putarem i hoc diſtinguẽdũ:q; aut ↄteſſio eñſt de iure diuio: æ tunc peccatũ itelligat᷑ dimiſſũ ꝑ cõtritionẽ ↄditionalꝛ. Aut eſt inꝛre humano: 2 tũc peccatũ iã a deo fueꝛat dimiſſũ ꝑ ſolã Piri tiõeʒ ut i. d.c.magna. ubi tex. nõ. æ heat iſte pꝛo poſitũ confitendi:ſi poſtea nõ ↄfitet᷑ peccat moꝛ talꝛ non paꝛendo pᷣceptò eccłe. ſed peccatũ iã di miſſã nõ redit. Sro q̃s dicatur facerdos ſcholariũ:mercatoꝝ:ſtipendiarioꝝ ⁊ ſilium.cuʒ iſti non hẽant in loco ꝓpᷣum domiciliũ. Quidaʒ dicunt. nt refert Inno. ꝙ ille dr̃ ppᷣus ſacerdos in cuius parochia habitaꝛũt ꝑ annuʒ: ar. xiij.q. i. i. c queſti. Alij uero dicunt ꝙ ideʒ ſi n ꝑ an num. Alij ꝙ debẽt habeꝛe licentiaʒ a ꝓp̈o laceꝛ dote. Illa opi. plus mqihi plʒ z ur̃ magis cõis ꝙ ille dicatuꝛ ꝓpᷣus ſaceꝛdos iĩ cuius paꝛochia ha bitant ð pñti.nec poſſunt comode adire ꝓpꝛiũ ſacerdotem. aꝛ. i. c.fi.ð paꝛochijs. nide glo qug S, hoc tenet ĩ cle.i.ð pᷣuile.i.V.parochialis. ¶S circa ultimã ꝑrem. c. queꝛo: qͥdaʒ fuit ↄfeſſus ſa cerdoti ꝙ itendebat iterficere ſemproniũ: ul ali ud maleficium cõmittere. æ ꝙ non poterat abſti nere:nunquid ſacerdos peccet reuelando. In nocé. inſtat æ randem concludit ꝙ hoc peccatuʒ non dicitur detectum in penitentia:tuʒ quia pec catũ eſt cõmittenduʒ ? non cõmiſſum:tum quia non habet cõtritõeʒ. unde ſacerdos debet q;tuʒ cantius poteſt reuelaꝛe nt peccatum impediatur 2 tene hoc ſemper menti ꝙ peccaiũ cõmiſſum ⁊ non commiteudũ dicitur detegi in penuẽtia.qðᷣ itellige quando iſte diẽ ſe omnino commſſſuꝝ: ſecus ſi peniteret de uolũtate pꝛedicta.nam tũc eſt peccatum commiſſum reſpectu noluntatis. C Ex his etiã infertur ad aliam qoneʒz. põe ut quotidie contigit ꝙ nnus reuelat peccatuʒ ami co: ⁊ diẽ hoc ſibi diceꝛe ĩ penitentia:nũquid ille amicus adductus i teſtem teneatua illud ↄfiterꝛi nel ſi reuelat dicatur reuelaꝛe confeſſionem. In no. ꝙ non. tum quia ille non eſt ſaceꝛdos:tũ qꝛ nõ dixit ſibi tanqꝙᷓ; miniſtꝛo dei:cum petatur ab ſolutio a peccato:ſed ſibi reuelauit tanq; amico Di tamen ille amicus eſt ſaceꝛdos:debet omni no abſtinere a reuelatioe ne ſit canſa mali exem pli. quod intelligo nili ꝓducatus in teſtem. Et quod dixi ð laico intelligo ꝙ laico non dicitur aliquid. in penitentia:niſi aſſumatur loco ſacer dotis in neceſſitate:⁊ fiat ei uera confeſſio ſicut ſaccrdoti. tunc enim non debet reuelare etiam tanquam teſtis. alias puniꝛetur. ¶ Mitimo hic quero:pone ꝙ confeſſus dicat ſacerdotem ꝛene laſſe ſuam conſeſſionem.ſacerdos uero confite tur ſe dixiſſe delictum illius:ſed negat ſe habuil ſe illud in confeſſione. Eirca hoc quidã dicunt ſacerdotẽ illũ abſoluẽdu:qꝛ ñ ẽ magis cꝛedẽdũ illi q; ſaccadoti. ho. diẽ inliũ mihi plz e niſi ſe = E = ☛R =- — olr i peninid ina ſ ſi ein imn Pleeri er mcune n ai s iöm ealniͤt nle elgo ir gizſ Irßecti u füm nen giterent c ſ⸗ dt ercj uk nias r ℳ)«α rerM oinani lebao Yo . nulus ſiscfell ngs boſt a dal oſiodi Nuni⸗ Uleroni Peno ſortor innenrincNie ci ad cortecione petcan manitecet gigz gotiuch bendi. Quin diadine ne. cut in Mrocei lncioitpunire oeceoren ler ut ſrin boe ſcio inicid Mas er igiitl mnci e on ſt ac unciſvoſtio corponts cen itlic ücſtaneii nin no ſiftt neiics nos Alur ſnit d nociciſſn On bo öholli er in inc do nodlciſtnn ſeen 0s aus popo Horall Gr no ſni in geimuͤſung dh lic⸗ Ge Ponls: e nog n 1 onen de feyunciz, 6 In ar nn enre uti ii ari ii iiu⸗ de thrine * minizenitie ſennirin Oplron ſangl is ſni, aemiae nirgnetnzn tn nſa delelatnii disg Kchemruting A eſima niclii Qutg leripiislte⸗ Amnger iſ tang gltiken r lentzt ho lin Eurnigo ihz Mo nwuhijh noge ale ppri chiſs ice go gne Mocdas. ( A iin geſisl gt emtdürii 1 non poraatr Uettet kenchndo. Y elodit g boe peeang Nienninz qiaper nCönnſiumun qui⸗ ſunchs orher n unun inpectatur acuu connſſumt egiin penſtieiaes mino cormnſun: rechcn min iͦ ceenn wbnmns, Hunan gotzpien lcneht etcunzant enieninni dl enezmt ilud oien lr coneſlonen nck benluii⸗ cerdos doceat aliũde ill hũiſſe: p̃ſũendũ ẽ illõ hũiſſe in ↄfeſſoe.ar. vi.q.ij.i.c.placuit nõ tñ pu niet ſacerdos pena ordinaria huiꝰ. c. ſj pena aꝛ bitraria:qꝛ aꝑte non conuincitur de o⸗ 1 5 edici Bm ifirmitas. Medei ifirmos debẽt ante omnia inducẽ ifir mũ ad ↄfeſſiõeʒ:nec quicq; ꝑſuadẽ ꝓ ſalure cor poris tẽdens iĩ aiaꝝ ꝑiculũ. h.d. Oiuidit᷑ nã pꝰ ponit unã ↄſtitutõis cãm.⁊ ↄſtitntionẽ ʒ aliam cauſã. qᷓrto penã traſgreſſionis. qnto qndam ꝓ bibitõem fſa ibi pniti.teꝛtia ibi hoc qͥge qꝛta ibi ſi qͥs aũt. q̃ma ibi ceterũ. Cãus ⁊c. (broer tex.unã cãm ex qua qñqʒ ꝓuenit infirmitas coꝛ poris.ſ.ipᷣim peccaiũ ⁊ infirmitas aie. Ex ifirmi tate ergo aie qñqʒ ſequit᷑ ifirmitaſ cõporis ⁊ iõ ut pcidat᷑ radix ifirmitatis corporis dʒ qͥs icon tinẽti ofiteri:ut ſic ceſſante cã faciliꝰ ceſſz effeciꝰ ⁊ dic ꝙ ex qͥnqʒ cauf põt ꝓuenire corporis ĩfiꝛ tgo an gl. ſuꝑ euãgelio. Nathei¶Dri ma ẽ ni inſt p patieriam ĩ meritũ cꝛeſcat ut legiĩ de beato Job. qui multas paſſiones corporis paſſus eſt: ut magis hoc ſibi tenderet ad meri tũ fa cq ad enſtodiã Vrutis: ne vtus nimis ſuꝑ biret.ſicut ĩ Maulo apło qui dixit dũ ifirmor fortior ſum:ut in.c.niſi cũ pridẽ.de renũ. tertia cã ad correctionẽ peccati nt hic: Quarta cã ut manifeſter̃ qnqʒ gloria dei: ut ĩi ceco quẽ xpᷣus ls beꝛauit. Quita cã ad iniciũ pene.ut ſit iniciũ pe ne. ſicut in Merode.nã qñqʒ deus in boe ſecło incipit pnnire peccatorẽ aſſi gẽdo eñ corporali ter. ut ſit in boc ſcło iniciũ penaꝝ ſuaꝝ Ad pꝛe dicra uið tex. vij.q.i.i.c.cũ ꝑcuſſio. MDot addi ſexta cã que non facit ad ppoſuũ noſtrũ uidelʒ mala diſpoſitio corporis qᷓ ꝓuenit ex aliquo ac cidenti. ¶ 2? nõ ꝙ bec vᷣba moneas ⁊ inducas debent itelligi cũ effectu: nã ut colligĩ ꝑ ſequen tia nõ ſufficit medicis modicũ mõer niſi effeciu aliter iducãt ad uocadñ ſacerdoteʒ. ¶ Mõ ino ꝙ ſicut hõ cõponit᷑ ex aĩa et cõpoꝛe:ita ꝓ ſalute utriuſqʒ duo medici iſtituti ſunt. unꝰ ꝓ aiabꝰ: ut ẽ ſaceꝛdos.alius ꝓ corporibꝰ:ut eſt medicꝰ coꝛ poraliſ.Ex quo ifert᷑ ꝙ inqtũ aia ẽ pcioſior cõ pore:ĩtantũ ſacerdos dʒ phonõari reſpectu me dici cõpoꝛalis: ¶ Jtẽ nõ.ꝙ qnqʒ ad ↄſtirutõeʒ ↄdenda ↄcurrũt plime cauſe:q̃ꝛum una ẽ ipulſi ua.alia finaliſ.nã ſalus aiarũ hic fuit cã finalis. ipulſiua uero fuit cã coꝛpoꝛũ.unde ceſſante ipni ſina nõ debet ceſſare ↄſtitutio.de quo in.c.poſt tranſlationem. de renuncia.¶ ¶ Alumo nõ.ex fi ne lr̃e contra nolentes ieiunare:aſſerẽtes ieiuni um corpori nociuũ.nã cũ aĩia ſit pcioſior coꝛpo re:magis eſt inſiſtẽdũ ꝓ ſalute aie qᷓ; corporis. nã ad hoc principaliter ieiunnium E inſtitutuʒ ut caſtiger coꝛpus. Juxta illud apłi.Caſtigo coꝛpꝰ meũ et in ſernitutẽ redigo:ne cũ alijs pᷣdicaueri ipᷣe probꝰefficiar. qdð itellige vm nili viſilr ppt oplexioneʒ homis timeat᷑ ex ieiunio uel alia ab ſtinẽtia ifirmitas corporalis ſeun mors. nam rũc porius peccaret ꝙᷓ mereret. ꝓ hoc tex.nõ. in. c. ¶ De peni. 2 remiſ. nõ mediocriter de cõſecra.dil. v. facit. e. ↄuiua. xliiij.diſ.habenda eſt enim cura corporis:ut ſit promptũ ad exercitiũ nirtutis: ut in dictis iuri bus. Et põt iſie tex. optime allegari ad unã caãʒ generalẽ.ex qua papa habet poteſtatẽ ĩ laicos: nidelicet qn diſponit in finem ſalutis animarũ: licet principaliter nõ diſponat circa aias illoruz quos intẽdit ↄſtringere ſicut hic. naʒ pↄro ſalute aiaꝝ egrotantinʒ papa hic diſponit in medicos laicos cõceſſo ergo fine nident᷑ ↄceſſa oĩa peꝛ qᷓ deuenitur ad fine. l qij ff. ð̊ iuriſdi. om.in.l. ad ꝛc mobilẽ ⁊ l.ſi ad legatũ.ff. de pcura.⁊ in c.pru dentiaʒ.⁊ ĩ.c. pᷣterea.de offi. dele. ꝙ bñ nõ. qꝛ fa cit ad multa. æ maxie ad mãm tactaʒ ꝑ bar.l. am bicioſa ff. ðᷣ decꝛe. ad or. fa. ut qñ ↄcedit̃ aliqui bus officialibus poteſtas ꝓuidendi ſup babun dãatia ſeu ſuꝑ pace: ſeu ſuꝑ ſtatu ciuitatis:ut oia extrinſeca uidet̃ ↄceſſa:ꝑ que peruenit᷑ ad epᷣſſe cõmiſſum. ſicut econtra nno ꝓhibito oĩa etiam remota intelligant ꝓhibita ꝑ q ꝑuenir̃ ad iſlud ur i c ni oꝓcupiſcẽtiã ðᷣ ↄſti.⁊.l.of̃o.ff de ſpon. WN gtoi bareref ibi p ſniaʒ. Mõ.ex glo. ꝑ hoc vᷣbũ nõ tert᷑ ſnia ipo fcõ:ſʒ ẽ ferenda . iudicẽ: nã ẽ Vbũ fuiuri tẽporis:ergo ꝛcqᷣrit̃ ſnia iuxta theoꝛicã glo.i regta i penis.de reg.iur.li. Vi. i. c.qſqs ðᷣ elec.⁊ ĩ.l.cꝛimiali.C. ö̊ iuꝛ. om. iudi. Et ĩ fi. gl. Sʒ qᷓro nũquid ꝑ diſſuetudi nẽ ſit ſuplatꝰ effectꝰ: ut ſic medici bodie nõ pec cẽt ↄueniẽdo.hoſti.dicit eos peccare:⁊ olue tudo ↄria nõ ualʒ.⁊æ bñ loquit᷑. nã ↄſuetudo nõ pᷣiudicat iuri:niſi ſit rõnabił. Sed iſta ↄſuetudo nõ hʒ i ſe aliqnã rõnẽ: imo ex ea pueniunt mala ð qᷣbꝰ i tex. E In gl. f. i fi. ſ qro qͥd itẽdat lr̃a ibi añ oĩia moneãt ⁊c So. dicit hoſti. ꝙ anqᷓ; in cipiãt curã corporis uł ↄnenmiãt ð ſalario debẽt ſeiua? ꝙ hic dic. al aũt poſſẽt ꝛepelli ꝑ exceptõʒ nel ſalariũ ſolutũ poſſʒ repeti.qð eſt õ. c.uides. x. diſ.? S. I.nõ dubiũ C. ð legi poſtea diẽ 2æ bñ a cũ iſta pena nõ ſit iure expſſa nõ ẽ iponẽda: licet utile fuiſſet cam imponere.nã tex.iſte ſolum punit eos arcendo ab ingreſſu eccleſie ¶ Vltio quero circa finem lr̃e quid ſi medicus diecat nõ conſulo:ſed tamen ſi haberetur ralis mulier in cantatrix de facili liberaretur dicunt doc. medi cum non excuſari:quia malicioſe æ in fꝛandem legis nidetur hoc aſſerere ſicut dicimꝰ in ſiłi de nẽdente aliqdᷣ aial ꝙ ſit morboſum:ſed aſſerit illud ſanũ æ dic ꝙ nõ uult teneri. de quo ĩ.l. cre ditoꝛ. 2 in.l.i. F. nenditor.ff. de ac. em. Abbaſ. Elemoſynarũ ꝗᷓ Bm ex co. ſtoreſ ſine aplicil nel dioceſanorum lr̃is admini non de bẽt nec tũc proponũt ultꝛa id qð ĩ ipſis ir̃is ↄti net᷑ boc p ⁊z debẽt eẽ modeſti ⁊ a locis ⁊ epen ſis ĩicõgruis abſtineꝛe hoc 2²* In dedicatõne ba ſilice ultra ãnũ etiã ĩ ãniuerſario dedicatõis:⁊ ĩ lris induigẽtiaꝝ ↄceſſis ab alio q; a papa uitra .xl. dies remiſſio exceder̃ nõ debet. h. dicit uſqʒ ad finẽ. Et qᷓnuor ſũt ꝑtes pᷣncipales.Fa ibi for mã.tertia ibi qui aũt.qᷣrta ibi ad hec. Cãns æc᷑. ¶He peni. ?2 remiſ. ¶ Mõ. p ex tex. ꝙ iſti queſtões elemoſynaꝝ ut ſunt iſti qui mittunt᷑ ab iſtis pceproribus ſancti antonij ſiue ſancti ſepulchri ſiue aliorũ hoſpita liũ ꝓ uotis colligẽdis ⁊æ elemoſinis petendis nõ debẽt admiti ad petẽdũ elemoſynas noie illoꝝ hoſpitalium niſi habeãt lr̃as ueras aplicas:liue epᷣi dioceſani.⁊ ꝓcedit hq;ũcũqʒ ſint exempti inni cle.ij. eo.ti. Et fuit h ſtatutũ ꝓpter eoꝝ intẽ pantiã nimiã.nã młti mẽrtiebãtur ſe eſſe alios:qꝛ falſe portabat ꝛligiõis uel illiꝰ hboſpitalis habitũ alſeretes ſe eſſe frates illoꝝ locoruʒ: ubi ĩ vitate nõ erãt.iõ debẽt pᷣus exaiari a papa uel ab epo loci.ſecus dic de alijs uolerib peteꝛe elemoſinaſ ꝓ ſeipſis. Iſt eni nõ indigẽt lr̃is.xlij. diſ.qeſca mꝰ. lxxxvi. dil.c.nõ ſatis. Sed iſti queſtores de ꝗbus i tex. petebãt ut dixi noie hoſpitaliuʒ:⁊ iõ oʒ ut approbent᷑ priꝰ ce tales.⁊ maxie ut axami nent ne rengiõis fallum hiũ geſtent ¶ 1 nõ. ſti queſtores n pnt pdicare nec aliqͥd ꝓponeꝛe perẽdo elemoſynas niſi qð in is ↄtinct᷑.⁊ hoc fnit ſtatuiũ:qꝛ ipſi ſolebãt ꝓponeꝛe multas abu ſiões ⁊ dicer̃ multa mẽdacia.? maxie ↄmutãdo nota: z abſoluẽdo a pena æ culpa.⁊æ hodie ꝓui ſuʒ eſt ꝙ nõ obſtãte quocũq; puilegio pñt exce dentes in talibꝰꝑ epʒʒ loci puniꝛi:ut i.d.cle.ij.e. li.facit.c.ut officĩ.. cõpeſcẽdi de hereti.li.vi. ¶3 nõ. ꝙ elemoſyne młũ nalet ad aqrẽduʒ ni am eternã.de quo. xiij.q.ij.c.ut aie vᷣfunctoꝝ.æ= dge peni. diſ.i.i.c.medicinã.Et nõ.ex hac forma liaꝝ ⁊ modũ ⁊? ordinẽ ſcribedi.nã pꝰ pᷣ ponit ex ordiũ cã aliciẽdi ⁊ ꝓuocãdi aios anditoꝝ.ꝛ po nit᷑ narratio.ʒ ponit᷑ ↄcluſio. uarto nõ. in J. qui ant q́les ðᷣbẽt eſſe iſti qſtores elemoſyna ruʒ.debent eni eſſe modeſti z diſcreii.nec debẽt hoſpitari ĩ locis icongruis nec portare falſe reli giõis habit̃. Si aũñt tales nõ ſint.nõ tenet᷑ epᷣs eos admittere:imo põt eos puniꝛe tãqᷓ; exceden tes i eins territorio:nt ĩi.c.ex l̃is.S.ð exceſ.pᷣla. 2 i.d. cle ¶ H. qnto i. SF. ad hec.qꝙ; idulgetia ↄcedẽda ꝑ platũ nõ dʒ eè ĩidiſcꝛeta.ſeu ſuꝑflua: iʒ moderata. Et dẽ indiſcreta qñ nõ ponderata q;titate ſeu qᷓlirate canſe idiſtincte ↄcedit. dʒ enri tedi idulgetia ſᷣm q;titatẽ ⁊ qᷓlitatẽ e. (a ſexto ibi pnialis ſatiſfactio eneruat᷑.tex.oprimuʒ optime ꝓbãtẽ ꝙ idulgẽtie ꝓſunt nedũ ĩ purga torio ſʒ etiã quo ad pniam hic iiunctã. Si eꝛgo tenet᷑ qͥs ieiunare.xl.diebꝰhabita indulgetia.xl. dieꝝ nõ tenet᷑ ieiunare:⁊ clariꝰ adhuc hoc ꝓbar hec ha.J.ibi de iniũctis penitẽtijs ⁊c. Cantiꝰiñ ẽ has indulgẽtias reſeruare ꝓ penitẽtijs illorũ peccatoꝝ quas hõ hic ꝑficere nõ põt.ut dixi ĩ c.qð aũt.S.eo.⁊ de mã dic ut ibi plene dictum fuit. ¶ Septimo nõ.⁊ tene mẽti iſtũ tex.qꝛ coti die pꝛancat᷑ qtã indulgentiã poſſũt pᷣlati eccłlaꝝ citꝛa papã ↄceder᷑.nã ĩ dedicatiõe eccłie dũtaxat pñt ↄceder̃᷑ annũ.ſʒ ꝓ alijs qᷣduſcũqʒ cauſis nõ pñit ↄceder᷑ ultra.xl.dies.⁊ hoc aꝑte uoluit lr̃a ĩ vVſi:hũc quoqʒ dieꝝ numeꝝ ⁊c̃.uñ diciũ Inn.æ= hoſti.dic dũ dicũt ꝙ qñ celebrat ſolʒ ↄcedeꝛ an nũ.aliqn anum ⁊. xl. dies intellige in papa nõ at à alijs platis ĩferioribꝰ. qʒ ali᷑ æ minꝰon dictum hoſti. æ Inn. retulerit dñs anto. nã glo. Inn. 7 Jo. an.ẽ ſuꝑ fine lr̃e ibi ĩ talib moderamẽ ⁊c qᷓ loquitur de papa ⁊? non de alijs prelatis.nam de alijs prelatis. S. dixerat z eis prefixerat ter minum.⁊ pro hoc facit tex. ibi dum in ſingulari dicit hũc quoqʒ dieꝝ numeꝝ ⁊c.ex qᷣbꝰ vois ſa tis pʒ ꝙ ñ loqt de ano ſʒ im ð nũero.xl.dieꝝ:⁊ maxie qꝛ ꝛelatio dʒ fieni ad ꝓxia: ut.l.ſi ita ſtipu latꝰ. fl. ð Vbo. ob. et i. c. iqſitõi. ð̊ ap. Itẽ ñ ẽ vi ſile ꝙ i ↄſecratoe eccłe ñ poſſʒ ↄcddẽ ultꝛa ãnũ et ꝗqñ ipᷣe eps celebꝛat põt ꝑiteꝛ ↄcedeꝛ ãnũ Cõ clude g oeés pᷣlati cuiuſcũqʒ dignitatis ſint nõ pñi ↄceder idulgetias niſi ꝓur ̊ dr̃.?. S dᷣclaꝛa ui. Et aduerte qꝛ ſʒ h̊ ſea loqt i gñe de plans ñ tñ itelligas ðᷣ iferioribꝰſʒ de epis z ſuꝑtoribꝰ:qꝛ ifeꝛioꝛes pᷣlati ñ pnt ↄceder̃ idulgẽtias:qꝛ hͥ e di gnitatiſ ep al:ut nõ.dic tex i.c. accederibꝰ. S. ò ex ceſ. pla. (Saro an iſti.xl.dies ſen pauciores ꝓut lr̃is idulgeilaꝝ cotinet ſint utiles an Vvo cõ tinui. ? idẽ q rẽédũ de ano hoſti.circa hinſtat: et tadẽ ↄcludit ꝙ dies debẽet ẽe ntiles.ãanꝰ vo e fʒ ꝙ iügit i pnia. æ uult h dicer̃ ꝙ ſi dʒ ieiunaf̃ in ãano ꝑ.xl. dies: Iʒ iterpellati: ut qꝛ foꝛte qʒ ſeptia na dʒ ieiunaꝛe ſeł ualet illa idulgetia.xl.dieꝝ ad tolledñ oẽs iſtos.xl.dies.uñ ñ currũi condie.ſʒ utiles ſunt ð ano vo ſic intelnge dʒ agẽ pniaʒ ꝑ unñ ãanũ q̃liſcũqʒ ſu illa pnia:puta ieiunãdo peꝛ ãnũ ſemel i ſepniana tollit᷑ iſte ãn bãc indulgẽ tiã anualẽ:.ita ꝙ idulgẽtia ãni ñ didat᷑ ꝑ dies:ſʒ ualz reſpectu ani iteg:i ꝓut penitẽtia ẽ anualis. ¶ Vuio hic qᷓro ꝓ declaratiõe huiꝰ.c.nunqᷣd ſacerdos curat teneat᷑ ĩ ꝑpochia ſua reciꝑe iſios q̃ſtoꝛes elemoſynaꝝ.Cõclude poſt doc.ꝙ aut ñ haber lr̃as apłicas uel dioceſani.æ nõ tenet᷑ nec dʒ eos ꝛeciꝑe. ? ꝓ hoc tex.idi admitti ꝓbibemꝰ zcẽ. Aut bẽnt lr̃as æ tũc ſi ſũt vᷣe ⁊ ñ ſuſpectie:te net᷑ eos admittere: ſecꝰſi ſũt falſe uel ſuſpecte:qꝛ tũc põt ↄſuler̃᷑ ep̃ʒ.⁊ idẽ dic ĩ epo qn iſti ðferũt lias aplieas.un epᷣi tũc poſſũt lr̃as illas exaiare ne ſint falſe. ⁊ iõ ſolẽt epᷣi faceꝛe ſtatutũ ut nulla ra aplica admittat᷑ ſine ipᷣiꝰcõſciẽtia ⁊ exaiatiõe MCaneat tñ eps ne hoc faciat ĩ fꝛaudẽ.al pun er᷑: ut l. c. ᷓto.⁊ i.c. dilecti.S. vᷣ pᷣuile. In gl fi.i fi. 2z huic contꝛaꝛio hodie ſtandũ ẽ.per.c.fi.e.ti.li. Vj. ubi diſponitur ꝙ indulgeutia cõceſſa a pᷣla to ultra numerũ hic taxatũ.eſt ſpſo iuꝛe nulla.et uide ibi glo. que diſputat:nunquid excedendo hũc nũeꝝ corruat indulgẽtia in torũ:an uero te neat uſqʒ ad facultateʒ conceſſam 2 intellige ꝓ uſqʒ ad cõceſſuʒ nũeꝝ cõcluſiue tenet.ar.ĩ ꝛegfa ntile ðᷣ reg. iur. li. Vj. 2 i.l.ſancimꝰ. C. de dona. Oſtro Archiepᷣs intra ꝓuinciã *ſuã põt ↄcedeꝛe indulgen tias ſᷣm formã cõcilij gnalis.h d. ⁊ lo quit᷑ de. c. prece.i fi.? fa ꝑs ibi nos igi. Caſus 2c̃. ¶M5. per tex.unũ caſũ i quo aꝛchiepᷣs ex ercet iuriſdictõeʒ uolũtariã i ſubditos ſuffraga neoꝝ ſuoꝝ nidelicʒ ↄcedẽdo as induigẽtiaꝛuʒ Alius caſus ẽ qni miſirat ꝓuiciã: nam põt tune iNhzilbiin i in por geg⸗ ſeligo⸗ hyaigne eſſſo Hilt eiffe ſnißz ſvctox f inz tl lincal ni, en go hittg⸗ ctſteter ani o gene Nlegriͦſenr d nce atlegneymüdrein Auhichs ni ini Ge puich g aſtei⸗ . Gtni l lgarſp ilͤinnſci⸗ r i deofi legjl. lounbuo ge ane o gpo 3GSiilugniſi ge prlli aſeſoreb . ſiraloeonickäf ſiſthicigen gcſcudrn Opfut olege Mhead Neteſtias ncniain g ſponi üc horſcl e leheniter 5 geni l deoffontl N. nicigz nunmn hor ſi⸗ Mno pot igen el 4bol tonns rin cdir ultta llore ſi ce⸗ dipn andiii N ſime ile⸗ animi Reihstſt orbe, ric natiſbi dusſnnuni ner ſranloi fye uſt ambeſine et niles i, oe 3 c gſ leinnf in den arſaweizſepen ndügede aii anti tandte inelge dagehnind 1pnigeputg ieionico pe li ſe id) bie nelge n ini dicni ſest⸗ Pn penteine innls, rmnör huic, wchiy us rape tos deot vo gn Cſmni Ano tenc nee iahnin Putet⸗ ſer deri uſtenen in fle val ſoſpegen ri o ſihtin doſii is lsenint farr ſamii n ini pſiiin 4 mini einifanai apid öole Fgif mliim itl gan tl Gui Atedendo nntoi:an deſo Aim melihe n C e peni. 2 remiſ. anudire ofeſſiõcs illoꝝ æ abſolutõeʒ iptiri de q i. c.fi.ðᷣ cenſi.li.Vi. AIdde ẽt caſum de archiepo de pᷣuile. æ generaliter quã prãtẽ hẽat aꝛchieps ĩ ſubditos ſuffꝛaganeoꝝ ſuoꝝ. dic ut le. ⁊ nõ.i.c. paſtoralis de offi.ordi. ¶ O nõ ibi libere zc. qdᷣ i ↄcedẽdis iſtis Iris ꝑ totã ꝓuinciã. ñ eſt neceſſe ꝙ archieps hẽat ↄcurſum ſuffraganeoꝝ ſuoꝛ: qꝛ tũc libere nõ poſſet. Itẽ de h̊ vᷣbo libere nõ. in.c.de multa.S.de pᷣben.⁊ i.c.licet epᷣſ eo.ti.li. Vi. aliqd ĩ.c.diꝛecte.de appel.⁊ i cle.dudũ.de ſe pul.in glo.in uerbo libere nio nõ. ꝙ et ar chiepᷣs nõ põt in cõcedẽdis ĩdulgẽtijs excedeꝛe numeꝝ otæétũ in iſtitutõe genẽali ſ.i.c. S.proxi. in fi. ¶ In gl.i. ſed uoluntaꝛiã ꝛc᷑. uult ergo gl. ꝙꝙ ſz archieps nõ poſſit exercere iuriſditõnem ⸗ tetioſaʒ i ſubditoſ ſuffraganeoꝝ ſuoꝝ uolũtariã t põr. ꝙ ego itelligo ĩ caſu huiꝰ.c. ⁊ ĩ alijs caſi bꝰ a iure ↄceſſis.ſʒ regułꝛ non põt.nã uidemus ſpale eẽ tpᷣe niſiiatõis.ut poſſit audire ↄfeſſiões ſubdiroꝝ ſuffraganeoꝝ alio eꝛgo tpᷣe nõ põt fa cit ꝙ legi in.c.ad reprimendã g. de off. ordi. In ea. glo. ibi ⁊ 'gatꝰpõt æc᷑. nõ gl.⁊ ꝓ hoc facit iſte tex. qui loqt geneꝛaliteꝛ.⁊ põt adaptaꝛi ad legatũ ſicut ad archiepᷣm:iĩmo fortiꝰ ad lega tũ qꝛ legat? hʒ maiorẽ iuriſditõem i pronicia qᷓ; aꝛchiepᷣs.nã põt adiri ſine appellatõe ꝑ quelibes de ꝓnicia. ꝙ no ſic ẽ ĩ archiepo: ut i. c. i. de off. lega. tẽ ocedẽ indulgẽtias ẽ iuriſdictõis.⁊= legatꝰpʒ aplã iuriſditõem in ꝓuincia ſua: ut i. c. ꝛi. ?. ij. de offi lega li.vi.⁊æ uide ꝙ dixi in.c.acce denttibus. S. de excelſ. prela. E pro dilatione. pe⸗ alij de qbꝰ iĩ hia pnt ſin licentia ſuꝑioꝝ ſibi els gẽ ꝓuidũ pfelſoré b. d. Ca'c( M veer rex. ꝙ diſtatia locoꝝ n eſt cã ſufficiẽs ui ſubditꝰ po ſit ſibi eligeꝛe ↄfeſſoꝛẽ pꝛopria auctoritate.nã H̊ opꝰfuit pᷣuilegio pape. qð intellige niſi.iĩmineret neceſſitas maxia. ira ꝙ no poſſit hꝛi fcurſus ad ſuꝑioꝛẽ qꝛ tũc põt qᷣſq; ſibi eliger̃ ↄfeſſoꝛẽ:ut in c.quẽ penitet. ðᷣ peni.diſ.i.⁊æ nõ.i.c.paſtoralis. de offi.ordi. Mõ.ꝛ ꝙ de iure cõi nullus pᷣlatꝰ ſtũcũqʒ maximꝰ põt ſibi eliger̃ ↄfeſſorẽ. Rõ qꝛ nemo põt ligari uel abſolui niſi a indice ſuo:ua in.c.omnis.⁊ in.c. ꝙ aũt.sS.eo.eꝛgo oʒ ꝙ pᷣlatꝰ uadat ad ſuꝑiorẽ ſuũ de iure eꝛgo epᷣs dʒ ↄfite ri archiepo.arehiepᷣus priarche. pꝛiarcha pape de quo pleniſſime uide ꝑ hoſti.iĩ ſũma buiꝰ ti. in F.cni confitendum. ubi genẽaliter proſequitur cui ſit ↄfitẽdũ.ſʒ qꝛ iſti plati coit hent ſuꝑiores nimis diſtantes fuit eis ↄceſſũ pᷣnilegiũ ut bᷣ dẽ 5. ꝙ platꝰ exẽptꝰ iure cõi tenebat᷑ ↄfitẽi ſoli pape uel eius penitẽtiario rõne pdicta.ſʒ ex pᷣuilegio põt ſibi eligẽ ↄfeſſorẽ. Et aduerte qꝛ hoſti.ponit notabilẽ limitatõeʒ ⁊ reſtrictõeʒ ad iſtũ tex.i fũma i.d.. cui cõfitédũ.v.cui abbas ubi diẽ hoc hre locũ ĩ exẽpto q imediate ſubeſt pape. Dec? ergo de iſtis exẽptis habẽtibꝰ ſupra ſe aliquẽ ſuꝑiorẽ ut pr̃eʒ abbatẽ genẽale:nã iſti debet cõfiteri ſuꝑiori eoꝝ uei heꝛe ab eis licẽtiã ofitendi alijs qð ſatis mipi placet:nã rõ ↄfeſſio nis fuit: qꝛ iſti nimis diſtabant a cuna romana. Iltẽ vᷣbũ exẽptis dʒ iteiligi iĩ lata ſignificatiõe.ſñ qñ ſubſũt pape tin. ltio nõ. ꝙ exeptꝰ nõ P lat. nõ gaudet hoc puilegio. duo g“ requirunt iĩ iſtis infenoꝛibꝰcitꝛa epos ut plati ſint:⁊ ur ſint exẽpti.æ crederẽ ꝙ vᷣpũ pᷣlatꝰ capiat᷑ large:ut Et ↄpᷣbedat rectores eccłiax ꝑꝛochialiũ qui lar So mõ dicunt᷑ plati:ut S ð cle.egro.c.tua.⁊ ibi tex. nã pᷣlati ſtricto modo illi dicunt᷑ qui babent iuriſditionẽ fori ↄtẽtioſi.pro quo uide bonam glo.cũ tex.i.c.ij.ð iudi.⁊ ĩ cle.dudũ.de ſepul.in v plati.nã cũ hoc caſu tractamꝰ ð fauore ⁊ ſic bñficiũ pꝛĩcipis nulli nocẽs.dʒ fieri largiſſima ĩ terpᷣtatio:ut in.c.oliʒ ð v.ſig.⁊ i.l.fi ff. de ↄſti. pri. ¶ Sʒ qro nũquid epᷣs non exẽptus ualeat ſibi eligẽ cõſeſſorẽ ꝓut hic dr̃. doc.⁊ bñ ꝙ ſic. qð ꝓbat ſꝛa ibi pᷣter ſui ſuꝑioris licẽtiã ꝛc̃. Itẽ meliꝰ facit r̃a ibi minoribꝰ pᷣlatis exepiis. ut ſic nerbũ exẽptis ſolũ referat᷑ ad platos minores: ⁊? pꝓ hoc facit:qꝛ iſtð ẽ pricipis bñnficiũ:dʒ ergo latiſſime interpᷣraꝛi:ut.ẽ dixi.ut ſic illa q̃iras ex emptõis nõ ꝛefeꝛat᷑ ad oia pᷣcedetia:ſʒ ſolũ qua lilicet pᷣlatos minoꝛes citra epm. Genn dnt nũquid uigore ↄſuetudis poſſit qͥs ſibi eligẽ cõ feſſorẽ ſicut uigore priujlegij.æ dicedũ ꝙ no ꝑ tex. expᷣſſũ in.c.ij.eo.ti.li.Vj.nõ põt ergo tm ⸗ ſuetudo ſicut priuilegiũ.facit qð i ſili nõ.ꝑ Jo. an. i. c.ij. ð pᷣbẽ.li vj.æ hoc ĩ dubio ꝓcedit i ſub dito uolẽte ſibi eligere ↄfeſſoꝛẽ pretexiu ↄſuetu an Szʒ dbiñ ẽ ex ꝑte ſaceꝛdotis.nũquid poſſit ſacerdos ſen aliꝰplatꝰpᷣſcribere in ſubdi tos alteriꝰ cuꝛã aiaꝝ:ð̊ quo ꝑ boſti.æ Jo. an. in c.omis utriuſqʒ. S.e.⁊.i.c.ↄquerẽte.de off.oꝛ. Et ↄcluſio ẽ iſta. ꝙ aut eſt priuata ꝑſona:ita q; uult pᷣſcribẽ noie ꝓpꝛio:⁊ no põt.aut noie eccle ſie ſue.ut qꝛ alias hʒ curã.⁊ ualet pᷣſcriptio ar.i c.auditis.⁊.c.oliʒ.S. ð pᷣſcrip.⁊ iieluige ꝙ ualet pᷣſcriptio dũmõ heat ſua ↄconmitantia.nã cũ ſit 3 ius oʒ ꝙ hẽat titulũ z bonã fidẽ uel ſi no bʒ titulũ ꝙ ſit tati tpᷣis cuius memoria ð orio nõ exiſtit ut ĩ. c. i. ð pſcri.li.vj. ¶ In gl fti. Mõ.ex glo.qn dicat᷑ ſaceꝛdos ꝓuidus ↄfeſſoꝛ.dʒ enim ſcire inueſtigare ⁊z inquirre circũſtãtias peccati Irẽ dic ex gl. ꝙ dʒ ſcire canões pniales.i.cano nes iponẽtes certas penitẽnas. quos hoſti. colli Sit ĩ ſũma huius ti.nã alł nõ poſſʒ moderari pẽi tetiã:cũ a canõibꝰ nõ ſit ſine cã recedẽduʒ. Ad de ẽt ꝙ tał eligẽdus dʒ ał hr̃e curã aiaꝝ. Irem ꝙ hʒ al poteſtate ligãdi ⁊z ſoluẽdi in habitu ⁊ in actu.prout dixi in. c.omnis.S.eo.qð eſt nõ. e ſententia excõicationis. Wica. )zönnuat hec Gica ad pᷣcedẽtes hoc ordine uidelʒ. S. uiſũ ẽ ð̊ pẽis qᷓ iponũt᷑ ſã i foro ↄtetio ſo ꝙ pniali.ueꝝ tñ qꝛ excõicatio ẽ pẽa delicti cũ fert᷑ a iure.cũ uero ab homie ẽ pena ↄtumacic. merito poſt Geicas pᷣcedẽtes ſubijcit᷑ iſta. Et ex bac cõi cõtinuatione doc.prio nõ. ꝙ ab hoie ſ ¶ De ſãin exco mmunl: fert excõicatio niſi rõe ↄtumatie:a iure vᷣo ſolũ rõne delicti.? hoc uoluit glo.xi.q.iij.epi.Et itel lige de ↄtumacia qᷓ cõſiſtit ſiue in ñ neniedo ſiue in ñ parẽdo ut nõ. in cle.i.ð do.æ ↄtu. ¶ Mõ. 1 ex Gica ꝙ excõicatio põt diei ſnia de quo in ſpe.de ſen prola. in pᷣn. ſʒ ꝓprie ⁊ ſtꝛicte n põt dici ſnia diffinitiua: uł interlocutoria. diffinitiua nõ: qꝛ nõ diffinit cãʒ:imo petẽti abſolutiõem nũ ꝙ; denegat᷑ audiẽtia.i.c.ex ꝑte.pꝰ.j.ð vV.ſig.nec ẽt int᷑locutoria:qꝛ inteꝛlocutoria qr illa qᷓ ꝓfert iter pᷣncipiũ ⁊ finẽ cãe a iudice:ut nõ.iĩ cle.i.ð ſe queſtra. poſ.⁊ fruc. Sʒ excõicatio qñqʒ; fert᷑ ex iudiciũ ut ĩ.c.dilecto.eo.ti.li.Vj.un ꝓpꝛie excõi catio eſt qᷓ ſã cẽſuꝛa eccłiaſtica.ar.in.c.qrenti.j. de.v.ſig.ubi tex. an aũt tꝛahat᷑ magis ad natu vã ini locutorie q; diffinitine.tã ĩ appellatõe ĩter ponẽda qꝙᷓ; i alijs nõ.i.c. ꝑ tuas.j.eo.⁊ i.c.uene rabilibꝰ eo.ti.li.vVi.⁊ ad pᷣmũ diciũ nide qð nõt Jo. an.i.c.ut aĩaꝝ de Dinl Clocfo quid ſit excõicatio ſũmiſte ut gof.⁊ hoſti cõiteꝛ ſic dij fimũt.ꝙ ẽ a ql: licita cõione uel licito actu ſeꝑa tio. ⁊ fᷣm hãc diffinitõeʒ tot ſũt ſpẽs excõicatõis quot ſũt ſpẽs cõionis. Sʒ hec diffinitio põt im pugnari:qꝛ nõ ẽ ↄuertibił cuʒ diffinito ſuo. ſic ʒ eſſe ois bona diffininio:ut nõ S.de ſũ tri.in Nica ⁊ ꝑ glo.inſti. de obli.ĩ pᷣn. æ.ſ.omnis.ff ðᷣ reg.inꝛiſ. Itẽ ñ euacuat nãʒ diffiniti ſ.peꝛ genꝰ 2 ſubſtãtiales dr̃ias ſicnt dʒ facẽ quelibet bona diffinitio: naʒ diffinirio ẽ ſubſtatie rei de mõſtra tio facit.l i.ff de dolo.⁊ iõ dicimꝰꝙ ois diffini tio ĩ iure ẽ picnloſa:qꝛ ꝓpt᷑ ciꝛcũſtãtias negocij mſ’tum uariat᷑ fem.nun difficillimũ ẽ diffiniẽ fʒ i. ut.l oĩs diffinitio ff. de reg. iuriſ.naʒ ſᷣm diffini tionẽ pᷣcedentẽ iudex ſecłaris poſſi excõicare:qꝛ poſſz pᷣuaẽ quẽ a cõione hoĩnũ:⁊ iñ hoc pᷣceptũ nõ eſt ꝓprie excõicatio ſicut nos capimꝰ. ? iõ.ut ponamꝰ aliquas ſubſtãtiales dr̃ias poſſumꝰ ſie diffini?: excõicatio ẽ cẽſura a canõe uel iudice eccliaſtico ꝓlata puans legitia coĩone ſacꝛamẽ toꝝ ⁊ qñqʒ hominʒ. Et ſcias q due ſũt ſpẽs ex cõicatõis ſm mãm nzam Quedaʒ ẽ excõicatio maioꝛ: ⁊ illa pᷣnat ꝑticiparõe ſacꝛamẽtoꝝ ⁊ coĩo ne hoinũ:ut in c.a nobis j eo Quedã ẽ mioꝛ. ? illa ſolũ pᷣuat a pricipariõe ſacramẽtoꝝ.nõ au tem a coĩone fideliũ:ut ĩ.c.fi.ð cle.excõi mi.⁊ ĩ .c. a nobis de excepri Iſta minoꝛ excõicatio feꝛ tur a iur̃ ⁊ ab hoĩe. A iuf̃ ut plłimũ ferĩ ꝑ ꝑtici piũ cũ excõicato:ut in.d.c.fi. Ab hoie põt fieri ꝓ quolibet peccato ſiue pro cõrumacia:ſj ñ ẽ ĩ uſn:qꝛ cõiteꝛ iudices ſeꝛũt excõicatõeʒ maioꝛc̃.⁊ 8 hbꝰẽt hetiſ iij q.iiij. engeltꝛudã. Appellatõe tñ excõicaiõis cũ iudᷣx diẽ excõico illũ ⁊c̃.ĩtelligimꝰ ð maiõi excoicatiõe:nt i.c.pe.j eo(¶ Hit qro q̃d oꝑat᷑ excõicatio ⁊ quat᷑ ſic dr̃. So.excõicatõ d quaſi e? coionem poſitio.nt ĩ.c.ceteꝝ xxiiij. q.iij. ⁊ aliq appellat᷑ anathema.qð eſt idem qðᷣ ſuꝑna maleditio:ut i c.cũ non ab hoie.⁊ qð ibi nõ. de udi. Ad alnd qſitũ ſ.q̃d oꝑatur die ꝙ aut excõicatio eſt iuſta aut ininſta: ſi eſt iuſta quo ad deuʒ paꝝ nel nibil oꝑat᷑:qꝛ quilʒ peccãs icontinéti ſeꝑat ſe a g;a dei. xi. q.iij. illud. unde dicit glo.xxiuj.q.i.quodcũqʒ.q; quo ad deũ ec cleſia excõicando nulla nim pfatis exercet:ſʒ ſo lum denũciat: uidelʒ qꝛ declaꝛat illã ẽe ex gr̃am ei. poteſt tñ dici ꝙ quo ad deũ oꝑat᷑ hoc qꝛ ex ↄtẽptu ſuꝑueniẽti magis eſt piectus a gꝛa dei. Iteʒ qꝛ diabolus hʒ maiorẽ ptatẽ in eo poſt ex cõicationeʒ qꝙ; añ uñ excõicato utitur diabolus nelut quodã peccore.ſicut ruſticꝰ utitur iumẽto de quo uide tex cuʒ glo.in.c.audi deniqʒ.xi.q. .iij. 2 ꝑ boſti æ Jo. an. in. c. ira quoꝛũdã. S. ö̊ iu deis ¶¶ Itẽ angelus depuratꝰad cuſtodiã ſuã mi nꝰoꝑat i excõicato. Alij ſũt effectꝰexcõicatiõis quo ad hoies.nã pᷣuat coione hominũ ⁊ actibꝰ legitimis:ut in.c.pia de excep. li.vVj. Itẽ ñ nalʒ ampliꝰ ꝑ ſe reſurgere ſicut põt qͥlibet peccatoꝛ:ſʒ oʒ ꝙ habeat abſolutiõem:ut i.c.a nobis.⁊.c.cũ deſideres . eo. Si uero excõicatio eſt ininſta æ excõicatꝰpatient᷑ tolerat:tunc quo ad deuʒ nihil oꝑatur.qͥnimo auget᷑ meritũ huius excõicati. ut in.c.cuʒ eterni:de re iudi.li.vj.⁊ in.d.c.illud.ſʒ opꝑat᷑ quo ad hoies:qꝛ anqᷓ; relaxet᷑ excõicatio debet uitari:ut in.c.cum contingat de offi. dele. 2.cC.per tuas.j.eo. . 3 mpubes 4 Bper CO. ericũ beoſſi ab epo abſolui põt.qui loco nel cauſa diſcipline peꝛcutit clencũ . etiã ſi ſit maioꝛ excõicatꝰnõ ẽ qͥ So ex odſo ſic.⁊ peꝛ papã abſolni᷑ h. d Er tres ſũt ꝑtes Fa ibi clerici.terria ibi cetreꝝ.Cãus ⁊c̃. C 1 5. p ex tex. ꝙ mioꝛ etas n excuſat ſed alle niat ölicrũ.⁊ itellige tex vᷣ̊ mioꝛibꝰdoli capacibꝰ nã iſti ĩcurrũt excõicatiõeʒ ꝑcutiẽdo clericũ:ſʒ ñ tenẽt᷑ iꝛe ad ſedẽ apłicã ꝓ abſolunõe:ſʒ epᷣs põt eos abſolne:ut i.c.fi. j.e. Et ex hoc tex babito iſpectu ad c.ſi qͥs ſuadẽte.xvij.q.iiij qð ẽ fũda mẽtũ huiꝰti.põt itelligi ꝙ diſpoſitio ſen ſtatutũ punieſ gñalꝛ ↄmittẽtes certũ delictũ ñ hbʒ ĩ totũ locũ ĩ mmoribꝰ nel ĩ eo qͥ ex aliq̃ cã excnſatur a totali ðᷣlicto:nã pᷣalle.c.ſi qͥſ ſuadẽte loqͥr̃ gñalit dicẽs ꝙ ꝑcutiẽs clericũ dʒ ꝓ abſolutiõe ire ad ſedẽ apłicã: æ tũñ mioꝛ ꝑcutiẽs clencũ ſʒ icidat in excõicatiõeʒ ñ tenet᷑ iꝛe ad ſedẽ apłicã. ſi h puto ꝓcedere ex benigna iterpꝛetat õe iſtiꝰiuris.ſj ðᷣ * rigoꝛ iuris ubi pẽa ẽ ipo iur̃ ipoſita mioꝛ ĩcider in illã penã ad hꝰqð nõt bar.i.l.ij.ff.ð recepta. ſʒ ꝑ iudicẽ ĩ ſñia pot᷑it pẽa alleuiãi:ut dixi i.c.ij. .. ð delic.pueꝛ: nõ. ꝙ ñ ſolũ icurrit qͥs excõi catõeʒ qñ clericũ ꝑcutit.ita ꝙ unꝰẽ ꝑcuſſoꝛ aliꝰ Pcufſus:ſʒ ẽt qn ad iuicẽ ſe ꝑcutiũt:ita ꝙ ñ põt apꝑeẽ qͥs fuit aggꝛeſſoꝛ ⁊ qͥs aggꝛeſſus:qꝛ ↄſtat utrũqʒ iieciſſe manũ niolẽtã ĩ cleꝛicũ. ʒ nõ.ibi leuitate iocoſa ⁊c.ꝙ ad ĩcurꝛẽdã excõicatõeʒ ca nõis ſi qs ſuadẽte.ñ ſuffẽ ſolũ fẽʒ:ſed ꝛeqꝛi ani mẽiiuriãdi. Itẽ reqrit᷑ niolẽtia ut in fi. Ee. Tria gereglłꝛ reqᷣrũt᷑ ad icurrẽdã illaʒ excõicarionem: Primo ꝛeqꝛit᷑ factũ.qð denõt vVba illiꝰ cãonis ibi manꝰiniecerit ⁊c᷑.un ſi mandatuꝛ inijci:ſʒ nõ hũit effectũ ñ ẽ excõicatꝰ. Idẽ ſi eleuauit manũ mi e irll hs ani ſihiatim Mepo⸗ delenui penn. inchi Iii mecb infis dd cceraidit tdtnde⸗ öicndezno ſoßienſo⸗ Gus ünrüͦci n dir. nopotinioni ſeneet Gii lidt fice ſſonoſßs e honnie parer geniens denci nidt inemoöanonen. eunmns ixd imniem hen n clter ſnngtn Ium vd: noleniam npel, ickgi m gi nn rerctdd mrmmneg tfſeunentins urreglig leeoni otn aiſſen Hor ineligiſe er gi n bebaraninni ſeprntee Tehent henuſcriind taur nincdien i ör nioſen Plgo⸗ Kubennmna f lagi de boni ag bi Oncchi in den lgliki 5 die e⸗ ſr Adathmiß i N wle Kercg⸗ irn bengn gie nitnenn nf wngnr ſtin Uuſte iir innii uclüdeig i nt i Adniign 9, u 44 Cſdtifi 1 ſi Keberitris ſone honnni r ni aum iſziiut tdi lden Ueegnoug ice bist ta foerröſeniocſt oſtne numnr no dey ſibi i ubgarunnin 4 eindeilu icy eherei. oſcatio Onninger de off dele, Irhibes denäädaſſt Adſolatpör ni bocon laplnepeunnt cenii 1 mnon rölntnoe diabſolni bad Enes nin bi nr Cins ti 1cus i cralar ſeg ale mims l aꝛeb⸗ pauniito ceric: bolanoerſzes p Kedoc en dedto Piii ed eide ſpoltloſen ſumi nii dchci ihitoii r2d Arlſime lſ ſoaler ſoc Fli koltelſe⸗ õ leinſi itin nie ſtpnu inr poln nio ſadet rilioͤtecchia. uinnt Ani Gicurrit 05 cd nbe gorſſondl gcunüntin 8 glſenii idendi.) ſo i anoge ut peꝛcuteꝛet. non tñ ꝑcutir. Qaid aũt de ſpuen te uel derurpante ueſteʒ cleꝛici dic ut nõ.ĩ d.c.ſi q̃s ſuadente.aꝰ reqͥrit animꝰ iniuriandi qꝛ ſi per cutit iocoſe nõ eſt excõicatꝰ ut bic ⁊ hoc ẽt indi cant vᷣba illi canõis.ᷣ ibi ſuadente diabolo zc. requirit̃ niolentia ut hic in fi. et in. d.c.ibi ma nꝰniolẽtas 2c. Quãdoqʒ tñ n requiruntur oĩa iſta tria. nã ſuffiẽ fẽm. nqʒ ſine ĩiuria: ut ĩ.c. tingit. et ĩ.c.uninerſitatiſ..eo.Qũñqʒ ſuſtiẽ iniu ria ſine niolẽtia ut i.c.nuꝑ.j.e.et rõnem falletie nidebitis ibi. Quarto nõ.ꝙ rõne diſcipline ex cuſat᷑ magiſter ab iiectõe manuũ.rõ ẽ qꝛ.c.ſi qͥſ ſuadẽte ꝛeqꝛit dolũ:ut pʒ ibi ſi qͥ ſuadẽte diabo lo ⁊c̃.ſʒ ĩ magr̃o ꝑcutiente intuitu diſipline non põt notari dolus iõ æc. In.gl.ij.in fi.dic ſoluẽ do ꝙ minor etas nõ excuſat delictum ſen delin quẽtẽ qͥn reneatuꝛ ſi ẽ doli capax.ſʒ excuſat quo ad minorem penã. ut ĩ. c.ij. de delic.pue. NHam ꝓ iniectione manuũ in cleꝛicũ due pene iferunt unã qꝛ incidit qͥs ĩ excõicatiõem.alia qꝛ ꝓ abſo lutõe tenet᷑ ire ad papã.minor getas excuſat a Fa:ſʒ ñ a pma.non eꝛgo ex toto exeuſat᷑ delictũ. ſed alleuiat᷑ pena. æ intellige tex ĩ ivnberibꝰ. do li iñ capacibꝰ.nꝗ infãs non eſt doli capax.⁊ n ĩ cideret ĩ bãc excõicatõeʒ.qꝛ ad icurrẽdũ bãc ex cõicatõeʒ nõ ſufſicit ſoluʒ ſactũ:ſʒ ꝛequiritur an⸗ mus ĩiuriãdi.ut. S. dixi.ſʒ ifans non doli capax nõ põt iniuriã iferre qꝛ non hʒ animũ diſcernen di.xv.q.i.illud ⁊.ff.de iniur.x illud facit clemẽ. ſi furioſus de homic. Op.pꝰde.c.ſi vo.j.e.nbi patet ꝙ ꝑentiens cleꝛicũ ꝛepellẽdo nolentiã non incidit in excõlcationem:ergo male dicit ̊ texrt. ꝙ pcutiens ſe ad innicem incidunt in excõicati onem nam deber diſtingui inteꝛ infeꝛentem inin riam uel niolentiam repellentem. So. młiiplex. p ꝙ itelliger̃ tex.qũ non apparet qᷣs fuit aggꝛeſ ſor.ex quo eĩ ↄſtat utrunqʒ manꝰ uiolentas inie ciſſe temeꝛarias nterqʒ ligat. Cõrrariũ loquituꝛ de eo quẽ ↄſtat ꝑcuſſiſſe niolentiã repellendo.2 põt intelligi iſte tex qñ unus ꝑcuſſit ſed non ha bebat animũ iteꝝ ꝑcutiendi quo cãn ſi ꝑcuſſus Feꝑcutit percuſſorẽ ĩcidit in excõicatõem:qꝛ uo catur uindicta ñ ãt niolentie repulſio ut ĩi.l.ſi ex plagis ĩ. S tabernarius.ff. ad.l..aquił in.c.ſigns ficaſti.S.de homi.et ꝙ ibi dixi ꝙ ẽ nõndum. O nachi Moachos ſe ad iui cem ꝑcutientes abſo! uit abbas. Itẽ in canonicis regulari us ẽt abbatis diſcꝛetõe ðᷣficiẽte recuꝛri ad epᷣʒ bh. d. Caꝰzc. ¶ Mõ. peex tex. ꝙ corꝛectio mõa choꝝ pꝰ ioco ſpectat ad abbatẽ.ſʒ abbate defici ẽte recuꝛꝛit᷑ ad epᷣm de quo m dic ut plene nõ.iĩ .c q;to de offi.ordi.dico pleniſſime i ꝛepetitõne xc. ſi qf õ clicũ.de fo.ↄpe. 2 nõ. cãnʒ in quo ab bas abſoluit a ſnia excõicationis lata a canone ¶ Dʒ circa hoc q̃ro de nõbili.q.nunq̃d abbas poſſit genẽaliter abſoluere monachos ſuos ab le fuant ꝙ ſic.ſʒ Zriũ eſt vᷣm uñ facit rłla ꝙ ab excoicatũe lata a canone nullus prelatus iſeriõ excõicatõe a canonc iflticta muhi religioſi zæ ma H De ſuia excômuni. citra epᷣm abſoſuit niſi in caſibꝰiur̃ ꝑmiſſis hoc Vr ꝓbari ĩ cle.i ð priuile.facit.c.religioſo.e.ti. li. vi.ubi religioſus pentiẽs clericũ ſecłaꝛẽ ñ ab ſoluit᷑ abbate:qꝛ ſumꝰ er caſũ ↄceſſũ bic ¶ Iẽ abſolutio a ſnia excõicatiõis lata a canone ↄce dit̃᷑ dũtaxat epis:ut i. c.nuꝑ.j.eo.pᷣʒ cõem intel lectũ.nã iſta ardua ſibi ſoli reſeruant᷑.ar. i. c. li. ð offi. archipᷣſ. ĩ. c. ſicut unire ð exceſ .pla. ? iſte caſus fuit hic ↄceſſus:qꝛ ꝓpt᷑ cõionẽ q̃ parit cõ tempiũ ð facili icidũt monachi ĩ illũ canonẽ ſiqᷣſ ſuadẽte.iõ ne hẽat mãʒ enagãdi ↄceſſũ fuit hoc ut ab eorũ abbate poſſint abſolui vñ iſte caſus nõ eſt trabẽdus iĩ ↄſequẽtiã cuʒ ſumꝰ ĩ mã exor bitãti.ar.in regula ĩ argumẽtũ ð reg. iur.li. vVi. 2 in.l.qð vo ↄ.ff. ð legi.hoc nex niſi eſſet talis abbas uł ſuꝑioꝛ hñs iura epᷣalia. ar. opti.ex nõ: Eꝑ gl.iĩ cle.i.ð re.eccle.nõ ali.⁊ ꝑ Inn.i.c.ſtatui mus ð maio.⁊ obe.⁊æ hoc.ↄſuluit Frede.ↄſilio xiiij. qð tene mẽti.qꝛ facit ad multa ¶ ꝛ ex bis põt ãnecti qõ quid ſi monachi eſſẽt exẽpti.uel ẽ caſus ubi abbas abſoluere nõ põt: nũquid poſ ſint abſolui ab epo:cũ exerceat᷑ hoc caſu iuriſdi tio uolũtaꝛia. Fre.i ↄſilijs ſuis tenuit ꝙ ſic.Cõ trariũ põt elici ex dictis Jo.an.ĩ regla ſciẽti de re.iur.iĩ merc.⁊ Sriũ tenui in q̃dã diſputatiõe q̃ icipit duo clericali ordie ⁊c̃.ubi plẽiſſime iuéies rA gl. i. ibi dũ i nõ enormit᷑¶ Hõ glo calus enormitatis ſẽꝑ ĩtelligi exceptꝰ i hac mã qᷓtũcũq; vᷣba ꝑmiſſiua ſint gñalia.⁊ de hoc dic ut plene legit̃᷑ ⁊æ nõ.i.c.cũ illoꝝ.j.eo.⁊ ſʒ iſtũ ca ſũ exceptũ põt ĩtelligi iſte tex.i fi.dũ diẽ ꝙ ſi ab batis diſcretio nõ ſufficit ⁊c̃.⁊ idẽ dic qn ðᷣficit abbas qꝛ tũc recurrẽdũ ẽ ad ep̃ʒ.ut ĩ.c. qᷓto ðᷣ off. or. Ex gl.q̃ro ꝓ ðᷣclaꝛatõe ſie qꝛ tex. ſoquit᷑ qñ mõachi ꝑcuſſerũt ſe ĩ clanſtro:qͥd ſi er clan ſtrũ dic ꝙ idẽ ⁊ fortiꝰ qꝛ maiꝰ ẽ ðᷣ iciũ cũ ↄmit tit᷑ ĩ clauſtro ubi dʒ ſeꝛuaꝛi ſilẽtiũ.nã uiolat᷑ imu tas clauſtri.ꝓ hoc qð nõ. ꝑ Jo.an.poſt Abba tẽ.in.c.cũ illoꝝ.j.e.⁊ facit tex.in.c cũ pro cã.j. eo. ubi aggranatur factum illius qui traxit aliũ nexberando per clauſtrum. . Hoſtiariꝰqui cleꝛicũ ꝑ J ue?0. cr nõ grauit᷑ ab epo abſolui põr. hoc prio. Officiał ð liber tate inijciẽs manũ ĩ clericũ ꝑ papã abſoluit hoc ſecũdo. Qui repellẽdo uim cui eleꝛicũ ꝑcutit ex cõicatꝰ nõ ẽ h ʒ. Qui ꝑcntit clericũ turpit᷑ inuẽ tum cũ ꝓpinqua excoicatꝰ nõ c. ſecus ſi cum re mota. æ dr̃ ꝓpinꝗᷓ ut iĩ Fa æ ꝑtes patẽt p. F. Ca ſus s lr tex. ꝙ vᷣlictũ ↄmiſſũ pᷣrextu officij alleuiaĩ qñ ðᷣliquẽs modũ exceſſit.ſfac qð nõ.i.c.oliʒ el pꝰ ð reſti.ſpo.nã vẽ morꝰ bono ʒe lo ⁊ non ſuadente diabolo.ſed quia exceſſit mo dum trenet᷑:ſed alleniat᷑ delictũ rõe principij illci ti. ad hoc.c.ſignificauit.s.de peni.⁊æ remiſ.⁊ qð ibi dixi. ꝛ· nõ. ipi grauiter ⁊c ꝙ pro medio cri iniuria põt epᷣs abſoluere iſtum hoſtiarium⸗ nã tantũ excipit iniuriam grauem.ſecus eꝛgo ĩ leui uel mediocri.nam exceptio firmar ꝛegulam ialijs.xxxij.q.vij.c.dñs.¶ nd.i. F. officiales Xr. 5&α 1— *„ — . / ¶ Be fſia excommuni: 1 qᷓ; officialis laicus iniielẽs manũ in clericũ deli berare nullo caſu pot ab epo abſolui qꝛ ur̃ deli ctũ nõ leue cũ non ſolũ inferat iniuriã:imo uſuꝛ pat ſibi iuriſditõem i clericũ. Auano nõ. i. H. ſi Vo. ꝙ ſolũ fem nõ ſufficit ad incurrẽdũ ex cõicatiõeʒ ſʒ reqᷣritur animꝰiniuriãdi:iõ ꝑcutiẽs clericũ ſe defẽdendo excõicatus non eſt. z intelli ge qn clericus nolebat iteꝝ ꝑcutere:ſecus aũt ſi cleꝛicꝰ ꝑcutiẽs deſiſtit:qꝛ tũc ipᷣm ꝑcutiẽs eẽt ex cõicatꝰ:qꝛ nõ eſſet repellere niolẽtiã ſʒ.exercere nindictã ad hoc.c.oli.ij. S. de reſti.ſpoli. Nuĩ to nõ.in...nec ille caſũ in quo ꝑcutiẽs cleꝛicuʒ nõ ẽ excõicatꝰ. Et ſacit iſte tex ꝙ ↄmittẽs delic tũ iuſto doloꝛe motꝰ:aliq̃tenus excuſãdꝰ ẽ a pec cato ⁊ a pẽa peccati facit.l.ſi adulteriuʒ.i.JO.iꝑpa tores. ff de adulte. nide qð dixi in. c.i.S. de in iuri. Ailio nõ. ꝙ nõ ẽ licitum eỹneo uel etiã ꝓpiquo hic nõ expᷣſio caꝑe clericũ ĩ facinore ſi ne ſit graue delictũ ſine lenue. ꝙ itellige qñ cleri cꝰ gelſiſtit a delicto ſecꝰ vꝛ ſi ᷣlicũ ↄtinuat:nec aliter arceri põt a delicto: uñ tenet hic Inn ꝙ ſi clericꝰ ñ põt aliter ↄpeſci ab iiuria niſi capiat᷑ 2 liget᷑ põt etiã iudex ſecłaris ĩpune eũ caꝑe ⁊ li gare. dʒ iñ eum reſtituere iudici ſuo qᷓ; cinꝰ por. 2 nide ꝙ nõt Inn. i. c. ut fame. j. eo Et ex hoc nẽ ifereduʒ ꝙ familia ptãtis repiens clericũ de nocte:qꝛ vViſimiliteꝛ põt rimeꝛe deliciũ ↄmittedũ nõ icurrat excoicatõeʒ ſi clericũ capiat ⁊ pᷣſẽtet epo.qꝛ nõ põt hic notari diabolica ꝑſuaſio:cuʒ boc fiat ad obuiãdum delicto.⁊ preſumptio ma la ſit ↄtꝛa icedentes de nocte iu illud Qui ma le agit odit lucé.i.c.cõſuluit de offi.dele.ð quo plemius dico in.c.cũ non ab homine.S. de iudi. n gtoelh. H lalcoei fi. ⁊ dic clanꝰ ꝙ clericꝰ de maudato pꝛelati ſui licite põt capi per laicuʒ 2 peꝛ eũ ad iundicẽ ſuũ duci:ut i.c ut fame.j.eo. li vi. ſed uerberari per laicum non ðᷣbet ena de mãdato prelati ſui:ut in.c.uniuerſitatis.j.eo.al uiqꝛ icidẽt i excõicatõem. de quo dic ut wi nõ. Sn giorm vbo fortuito i fi. Sed quero qͥs probabit an foriuito an deliberate clericuʒ peꝛ cuſſit. doc.dicunt ꝙ clericus pꝛobabit. tuʒ quia clericus hoc aſſerendd eſt actoꝛ: æ actor pꝛober debet intentionem ſuam. vi.q.ult.actor.l.actor .Cae ꝓba. tum quia quilibet pꝛeſumituꝛ bonꝰ de preſump.c.fi.niſi ex coniecturis iudex preſu meret contra laicum. æ onus pꝛobãdi in eñ trãſ ferret. Ego puto ꝙ indiſtincte onus probandi incumbat laico ſaleem per iuramentum:quia pᷣ ſumptio eſt contra eum.ex quo conſtat de ꝑcuſ ſiõe. nec caſlus fortuitꝰpreſumiiur. ſed qui eũ al legat probare debet.ut i. c.uno.⁊ qð ibi nõ.de oↄmo.pro hoc tex.in.c.ſe.ubi inijciens manum ĩ elericum nutrientem comaʒ tenetur probare ſal tem per iuramentum S fortius eꝛgo in caſu huius.c In glo.i.V. ma taꝛe in fi. Idem dicit Inno.de collateꝛaꝛbus.ut in eis non habeat locum iſta peꝛmiſſio. Hoſt. dicit ꝙ id qð dicitur hic de filia. lex uidetu: ex tendere ad nepotem. æ qð dicitur de nxoꝛ nidet extendere ad ſoonſaʒ.i. aut᷑ ut ſi.ma.et auie ꝗ. quia uero.dicii tamen tutius eſſe teneꝛ gl. Jo. an. dicit poſſe diſtingni inter neptẽ ex filio.? ne prem ex filia. ut primo caſu pꝛocedat lex. ar. ĩ.l. libeꝛos.ff de ſenato.dominus Antoni.indiſtin cte ſequitur glo que mihi plus placet. cum eniʒ hec materia ſit odioſa ipſis cleꝛicis ⁊ exoꝛbitãs a diſpoſu one iuris non debet extẽdi:ſed in pꝛo prijs terminis intelligi debet ar. optimũ in.l.pa ter.? quod ibi nõ.ff ð adul ubi patri datur po teſtas iterficiẽdi filiã adulterã dephenſã in adul teꝛio. nec appellatiõe patꝛis ueniũr ibi alij aſcen dentes. Nẽ appellatione filioꝛum nõ ueniũt ne potes in materia ſtricta.maxime nbi non tracta tur de fauore filiorũ.ut hic de quo nõ.in.l.libe 20ꝝ. ff. de Voo. ſig. æ in.c.ĩ qpuſdaʒ S. de penis. 7 uide glo in cle.i.de batiſ.⁊ nõ.glo.qꝛ facit ad mła. Sr gori urpire⸗ ibi illũ occideꝛe ſit iuẽtũ ꝛc Hoc itelligo ꝓcedez ðᷣ iuẽ ciuili ñ aũt ð iur̃ canõico peccat.n maritꝰſeu pẽ iteꝛficiẽdo nxorẽ uf filiã ẽt dephẽſã i adulteꝛio.⁊ pnia gꝛa uis iponẽda ẽ ut ĩ c.iter hec.⁊ c. admoner̃ xxx iij. q.ij. ⁊ nide bonã gl i.d.c iter CEx gl qꝛ0 cleꝛicꝰuẽit aꝛmatꝰ ad beiſũ æ fet iſuliũ õ aliquẽ. 2 ibi fuit captꝰet pcuſſus:nũqͥ q ꝑcutiẽſ ſiue capi ens ſit excõicatꝰ. Inn. diẽ ꝙ ſic.ſʒ n dʒ mitri ad ſedẽ apłicaʒ ꝓ abſolutõe hoſt. dicẽ̃ ꝙ ſi fecii cã ðᷣ fenſiõis ñ tenet᷑ hic eſſent duo nidenda.pꝰnũqᷣd clericꝰ imiſcẽs ſe bello ſen enormitatibꝰpꝑdat pri uilegiñ cãonis ſi qͥs ſuadete de quo plene dixi ĩ .c. ꝑpẽdimꝰ. j. eo. ⁊ ibi de mã. 2 nũqͥd cã ðᷣfeſio nis ipune liceat clericũ ꝑcuter. ⁊ dic ut.S.dixi ĩ .c. nã ſi fecit ad defeſiõeʒ ꝓpriã ⁊ ſtetit in meris kmis defeſiõis clariſſimũ ẽ ꝑcutiẽtẽ ñ icuꝛei ex cõicatiõez:ut h.⁊.d.c.oli ð ꝛeſti.ſpoli. ¶ Sʒ du biũ ẽ qͥd ſi ꝓ defenſiõe alioꝝ qͥs pcuſſit clerienʒ quo cãu dicẽ Inn. h. ꝙ aut ꝓ defeſiõe ꝓpiĩquoꝝ ut filie uxoris ⁊c. ⁊ tũc ñ icuꝛꝛit excõicatõeʒ Si vo pꝓ defeſiõe eneoꝝ.tẽ ſũt opi ſʒ cõior ⁊ vᷣior u⁊? opi. ur ẽt hꝰcãn ni ſit excõicatꝰ.⁊ hꝰmihi ſaris plʒ:qꝛ ñ põt h̊ nõꝛi diabolica ꝑſuaſio ñ vðbemꝰ rpeller̃ iiuriã iferẽdã ꝓxio:ut i.c.dilecio.e.ti li. . Vj. 2. xxiij.q iij fortiiudo ⁊. c.ñ inſerẽda. An aũt ꝓ ðfeſioe reꝝ liceat ꝑcutẽ clericũ ↄclude ꝙ; aut ꝓ ðfẽſiõe reꝝ ſuaꝝ.⁊ ni icurrit excõicatiõeʒ ur ꝓbat᷑ optie ĩi. c.oli palł.ñ m ꝑ b dʒ intelligere mo:tẽ.ð qꝰdic ur dixi i.c.ij.ð hõici.⁊.c.ſuſcepi mꝰ. e. ti. Aut ꝓ ðᷣfeſiõe ꝛeꝝ alioꝝ.æ Inn. põit h̊ opi. Sꝛias mihi plʒ opi. ut ẽt euitet᷑ hcãu excõi catio:qꝛ.vðᷣpemꝰſubueir̃ ꝓxio.⁊ diligẽ ſiẽ noſmet ipoſ iõ n põt nocã diabolica ꝑſuaſio ſi adiuuo patiẽtẽ uiolẽriã i roꝰſuiſ:ut opnie nr̃ ꝓbari i.d. c.oli.nã ibi epᷣs iuit ad repellẽdũ niolẽtiã illatã rebꝰfuit ſolus:⁊ nihilominꝰeuitat᷑ ibi excõicatõ 2 plus ſẽtit ibi Inn. ꝙ ſi iterficio cleꝛicuʒ ad de fenſionem meam. uel meoꝛum non ſum excoica tus:licet ſim irregularis intelligo ꝙ ſum irregu laris qñ nõ ad defenſionẽ meorum:ſecus ſi ad defenſionẽ meam.de quo uide tex. cum glo. in cle. ſi furioſus. ðᷣ homi. xxiiij.q.i.ĩ. J. i. Abbal. fur lnatei aniet n wuere Cruice n ninos eſenn lerpio eio bii dant tone ccenngtnuguidin Andit no⸗net ercöann Ceericuus ad imortedie ſuagete xpijeg i.ſente lus cnals no het ove l iein meſinperaſinn ſoplone fuiecerpenr gobaronj Lne m munſterorinſoh arati⸗ 1öenicnebicſend ei lu Cunendein tſonar ckehedi pemenemmuinn aici robl ci gii tilanitiſelslinenni ininus entenci enci anis ſocdre di cilſi rquo en igoubꝛrci e nperedi Ondubin H 1 Nllſtinorngon⸗ Pr onine amicing heſaie ſgisfutn nſäreſig ſeliib t e l fur . . 3,4 liee Uuid nlt emenene ceſeſne rſtneri⸗ ngis iefunnnn ercioi cull air mnrſr ſoftit⸗ aumo r ygn t Catfnor m C lter. 1g qo 1eiſi3 diene. imtiinetn ſegüdetiad beſt di gfecndid 1wocendape n nornitanb'anp dter de gvo pediri emi rnicti dſeſe rti , dleNö ini mr n inmens pane imier rſeſvl. (on P is poſi cenen; Odaiſe Patep unn dend i1o hdrt ſol toane ub n iĩ langſnſof ddan micdlethenl ot Ci micnict. , cni enii ie riimn bani ziob hin le mint ulchl ut n i atib n enc 1dnge it neini gbaſol adti chie er zin zZ wolern diti o 4 — 2 2 ¶ De len, excõi. clericum excõicatus non eſt:ignoꝛantiã iñ ꝓbaꝛe dʒ ꝑ iuramentuʒ. ⁊ ſi hoc preſiare recnſat excõicato hẽi dʒ.h. d. Lres ſũt ꝑtes. Scdᷣa ibi ł ſi. Terria ibi ab illo.Caſus ⁊c̃. ¶ M. p ex tex. ꝙ ex depoſitione tõſure clericus nõ ꝑdit pᷣuilegiũ cãonis ſiqs ſuadente. ¶ Scðo nõ. ꝙ qs pſumit taliſ q̃is ẽ bitus quẽ geſtat. ¶ Tertio nõ. ꝙ ubi eſt dubiũ in depẽdẽtibꝰ a ↄſciẽtia alicuins ſtat᷑ iuramẽto illiꝰ nã ignoꝛantia aliter ꝓbari nõ poſſet. ad hoc non ſolet allegari iſte tex. facit.c.nulli de elec.li.vi. Eõ. q̃ꝛ to ꝙ ubi faciũ eſt in ſe illiciiũ pꝛeſumit᷑ ſcientis in fa cto alieno.vñ pᷣſumit᷑ quis ſciꝛe illũ eſſe clericũ quẽ Pcuſſit.¶ Itẽ ultimo nõ. ꝙ pꝛo iniectione manuũ niolentarũ in clericũ tenet᷑ laicus ire ad ſedẽ apoſto licã ꝓ abſolutione:ð quo in.c.puenit.j.eo. n glo.i.ibi dũ iñ ille cleꝛicus ſit.hoc neꝛũ ᷣm Inno.⸗ bene niſi ꝓbabiliter credidiſſet eũ ñ clericũ.utputa incedebat i habitu nõ congruẽti clerico. 2 pꝛeſume bat᷑ deferre tõſurã moꝛe quoꝛũdã laicoꝝ eaʒ deferẽ tium tepoꝛe eſtiuo.¶ In ea. glo.ibi niſi poſtea ceꝛ tus efficiaris ¶? uſt ergo glo. bene. ꝙ cõperta Hitate nõ excõicatꝰ qui percuſſit laicũ credens cleri cum ꝑcutere. Et uide Frrde.cõli.xiij. ubi ãpliat ter minos aõis ¶ Suen quid ſi ꝑcuſſit tirniũ laicũ cõi ter pꝛo clerico hitũ z ante abſolutionẽ ſen certifica tionẽ celebꝛani nũquid incidã in irregulaꝛitatẽ.⁊ cõ cludit ꝙ nõ:nec excõicatus ſuʒ. Requirit̃ eni Vitas clericatus ad incurrẽdã excõicationẽ: ut ĩ.c. ſi quis ſuadẽte.xvij.q.iiij.ſicut enim ſimplex dimiſſio habi tus clericalis nõ facit quẽ ꝑdere pꝛiuilegiũ clericale ut hic:ita nec ſimplex aſſumptio habitus nõ cõgꝛuc tis ꝑpſone.facit.c ex parte.s.de pꝛiuile. el. iij. ¶ 2 t i fi.glo.hanc opi.Lancre.tenet Jo.an.licet NHoſti. .nam ſi eꝛroꝛ in ſola qualitate ſufficit ad nitanduʒ excõicationẽ ut hic:foꝛiiꝰ qñ concurrit eꝛroꝛ in qua litate cum eꝛroꝛe in ꝑſona:ut in terminis qõnis gl. qñ credebã ꝑcuteie maꝛtinuʒ laicũ:⁊ ꝑcuſſi maꝛinũ clericũ. Mec ob.l.eũ qui.alle in glo.qꝛ ininꝛia bene eſt illata iſti.ſed ad incuꝛredã excõicationẽ requiꝛit animus ꝑcntiendi clericũ qͥd icidãt vᷣba illiꝰ canõis ſiquis ſuadẽte.dũ dicit ſiquis ſuadente diabolo ꝛc̃. ex quo eni ignoꝛabat eũ clericũ ceſſat diſpoſitio illiꝰ .c.facit. c. ut aiax de oſti. . vi.¶ In glo. fi in fi. de hac materia ut plene dicã te Hdg Ler . eꝛcutiens n dubium. conuerſuʒz religi oſuʒ excõicatus eſt. nec ab alio q; a papa abſoluitur. niſi ĩ moꝝis articulo.h. d. Caſus zc. Mõ.pꝰ ex tex. ar. ꝙ appellatiõe clericoꝝ nõ neniũt canonici.Cõtꝛariũ iñ põt colligi ex iſto.c.iuncio.c. ſiquis ſuadente.nã ibi nulla fit mentio ð canonicis. ſed tñ bñ de clericis. æ tñ extendiĩ ad canonicos:ut hic.? quid iuris ſit de hac qõe dico ſuper ſica de nita ? ho.cle.¶ Scðᷣo nõ. ꝙ appellatõe mõachoʒ neniũt cõuerſi alicuiꝰ religiõis.nã in.c.ſiqnis ſuadẽ te fit mentio dũtaxat de monachis.⁊ tñ ↄpꝛehẽdũt̃ cõuerſi.⁊ vVr̃ glo.pe.hᷣ uelle.ꝙ hoc fit de exienſione haius.c. ꝙ tñ mihi nõ placet ꝑ tex.in pꝛin.dũ dicit non dubiũ ⁊c. et ꝑ tex.ibi ex conſtiiut. ↄcilij. c. q Vba clare innnut boc eſſe de iure antiquo. ? ꝙ bec conſtitutio ſit tin iuris antiqui declaratoria ¶ſ Sʒ tũc foꝝiteꝛ opponitur.nã cũ ille canõ ſiquiſ ſnadẽte imponat penam dʒ ſtrictc intelligi.ct ſic appellatiõe mõachoꝝ debẽt uenire conuerſi.ꝓ hoc.c. ſtaintnz. de elec.li.vi.ubi in mã odioſa appellatione eccleſie parꝛochialis nõ nenit eccleſia collegiata ꝑꝛochialis. ꝓpt᷑ qualitatẽ collegij que ẽ ſupꝛa pꝛochiã So. cꝛe do poſſe dici ꝙ ille canõ ſiquis ſuadente licet ↄtine at odiũ ex ꝑte ꝑcutiẽtiũ:ↄtinet tamen fauorẽ ex ꝑte clericoꝝ.et ubi in ↄſtitutiõe ↄcurrũt odiũ et tauor. magis attendatur fauor q; odiũ.pro hoc glo.nõ.in .l. ij. C. de ius in uo ¶¶ Niẽ iſſud eſt odiũ rõnabile quo caũ non fit ſtꝛicta inteꝛpretatio iuxta nõ ꝑ Ci. in. l. qcũqʒ.C. de ſ ai J lẽ excoĩcatio ẽ medi cinalis.et de facili optinet᷑ abſolutio:ut i.c.i.ð̊ ſen. excõ.li.vVi.nnde putarẽ ꝙ in diſpõne mere penali 2= odioſa appellatione monachorũ nõ neniunt ↄuerſi ꝑ dictum.c.ſtatutũ.nec eõ.¶ ¶ In glo.i.ĩ fi. coꝛ.. eo. poꝛo. dicit ꝙ retinens ꝓprium non põt dici cõ ueꝛſus.ʒ in inſtro dicat᷑ eũ eẽ ↄnerſuʒ talis eccleſie. hoſtien. diſtiguit et bñ. Quod aut iſte ↄuerſus reti nuit ſibi aliquã ꝓpᷣetate: et tũc nõ gandet hoc pᷣuile gio.¶ Aut dedicauit ſe ⁊ ſua.et icedit tõſuratꝰ.nel murtauit habitum intereſſendo diuinis. et talis gau det hoc pᷣnilegio.ar.ĩ.c.quiſquiſ.xvij.q.iiij.et optie facit.c.ut pꝛiuilegia.o.ð pᷣuile.ubi oblati non plene gan ſent priuilegio illorum quibus ſe obtulerunt. et facit cle.i.de deci: ulieres que inci Blieres. derut ĩ canonem ſiquis ſuadente abſoluuntur ab epo. Idẽ in ꝑſo nis que nõ ſũt ſui iuris uel dedicati.ðᷣ quibꝰ dubita baiur ꝙ non poſſunt commode accedere ad curiaʒ et hoc uſqʒ ad...illi. ſunt dicta. Scom ibi de his.Tertiũ ibi.illi. Caꝰ⁊c. ¶ Mõ. p*. ar. ex iſta dicniõe alia. qᷓ ſolet facẽ põnẽ eiuſdẽ qua itauſ cũ pcedẽtibꝰ ꝙ iſie tex. dʒ itelllgi ð mlieribꝰ q̃ ñ ſũt ſui iuris.¶ Sʒ boſt. er Jo. an. et coĩteꝛ doc.dicunt iĩdiſticte tenẽdũ.idẽ de oĩbꝰ mulie ribus cuiuſcunqʒ ſtatus ſint ꝙ poſſint abſolui ab epᷣo loci:qꝛ ꝑiculoſum ẽ itinerare:⁊ imiſcẽ cetibꝰ ui rorũ.⁊ hꝰ hʒ laudabilis ↄſnetudo quaʒ papa ſcit et tolerat.unde ſaltẽ ꝛõne ↄſuetudis que dat iuriſditio nẽ: ut.ix.q.iij. ↄqueſtus de fo.ↄpe.cum ↄtingat ſine ſit uidue ſiue ſit maꝛitate:ſiue nirgies.ab epiſcopo abſolui poſſũt. qð nõ ¶ Et ex boc ⁊ ex tex. nõ.ꝙ abſolutio ab excõicatione canõis regłr reuat᷑ epo. 2 ñ pᷣlatis inferioribꝰ.qð dixi ĩ.c.ij.s.e.¶ An aũt uxor dicatur ſub ptãte uiri uel p'is.dic ꝙ pf̃is niſi quo ad debitum reddenduʒ: uel ut operetur marito Et ie. 5. hoc dicit Dan dãs clẽicũ ꝑcuti excõicatꝰ ẽ ſicut ꝑcutiẽs. Et tꝛia de quo nide tex.cũ glo.in.l.ſi nuxor. C. de ↄdi.iĩſer. 2.l.ſic.ff. de ope.liber.xxxiij.q.fi.hᷣ imago.¶¶ 2 nõ tex. ꝓ perſonis delicatis.? nõ nalẽtibus ↄmode ire ad curiã pro abſolutione uit poſſit ab epo abſolui. Wrimo nõ. ꝙ in iure penali æ odioſo faciens per alium habeiur pro faciente. licet uerba inꝛis ſint concepta in perſonam propriam.nam.c.ſiquis ¶ De lenten. excdi. fuadente.cõcipit ueꝛba in ꝑſonã ꝓpriam.nt ſiquis ſuadente æc̃.? ibi iiecerit manus ⁊c̃.⁊ iñ ĩteꝛpeirati ue mandans incidit in illam penam. Sed an h̊ cau mandans includatur ex inteꝛpetꝛatiõe. an aũt ex ꝓ prio intellecru Yboꝝ. nõt.bar.in.l.hec ſieꝛba.ff.de adul.æ in.l.aut qui aliteꝛ. ff. qdᷣ ni aut clam. et.l.nõ ſolum.ff. de iniur.=.l.ſed ſi unus.eo.ti.⁊.j. aliquid dicam. ltio nõ tex. ſingulaꝛẽ ibi neꝛe cõmittat æc. ꝙ mandans delictum dẽ neꝛe committeꝛe deliciũ Ex quo ſequeꝛet᷑ ꝙ etiã in ſtatuto mandans delic tum cõmitti ↄpꝛehẽdeꝛeĩ:hoc tamen non uidet᷑ idi ſtincte uex:ut.j. ſubijciã.¶ In glo. in fi. Idẽ In no. hoſti. Jo.an.cõcoꝛdado diſtinguit. ꝙ aut fili us exiſtens in poreſtate tenet familiã de peꝛ ſe. puta uxoꝛem ⁊æ libeꝛos:æz tunc hẽt locum iſta glo. Aut ẽ in familia pat᷑na:æ tũc ꝓcedit opi.hoſti. nã non dʒ iniqua ↄditio affeꝛꝛi patri ꝑ factũ ſuij. Do.ant.ni det᷑ nelle ꝙ aut filinſſa.non hʒ quid expẽdeꝛe in iti neꝛe: æ tunc nõ tenet᷑ ire. nã ꝛegularit᷑ quicqnid acqᷓ rit: acquirit patri:quo ad uſufructnʒ.ſed ſi bẽt quid ex pendeꝛe tunc ſecus. Sed hec opi.mihi nõ placet: quia nullam dẽiaʒ poneꝛet inteꝛ iſtum conſtitutuʒ in pr̃are ⁊ aliũ.nã idem eſt in alio ſui iuris nõ habẽte quid expendat ut in.c.q;uis.j.eo.⁊ iñ iſte rex.nolu it denotaꝛe quãdam ſpecialitatẽ in hominibus ſup poſitis aliene poteſtati.nec placet ind ſtincte opi. Jo. an. nam licʒ ſit ex familiã tamen ex quo eſt ſui iuris tenet᷑ aſſiſteꝛe æ obedire patri ⁊ eidem ↄmoda patrie poteſtatis exhibeꝛe.unde idem puiarem in fi lio qð in ſeꝛuo ex benigna inteꝛpetratiõe.Et ꝑ boc ſoluitur qð opponi poſſet de.l.tiã ex contractibus ff.de iudi.ubi pʒ ꝙ de delicto fi iuſfami.obligatur ſicut alius qui eſt ſui iuris.? quod dixi pꝛocedit ex benigna int̃petꝛariõe ⁊ ↄceſſione pape. nam de in ris rigoꝛe oẽs iſte ꝑſone tenentur ( Nẽé nõ obſtant alia iura ꝙ excuſant pueꝛos tantum. ⁊æ nõ maioꝛes: qꝛ pnt intelligi de illis qui ſunt ſui iuris. In gl. ij. in fi. hec deciſio gl.mihi nõ plʒ:qm tex.idiſtincie dicit ꝙ ubi ꝑſone ſunt delicte ut nequeant ſubiꝛe la boꝛem eũdi ad curiam.ꝙ ſtatus peꝛſone prius de ber intimari ꝛomano pontifici. Vnde pondeꝛo nerx bum prius non debet eꝛgo antea abſolui quam hoc intimetur pape. Fateoꝛ tamen ꝙ ſi interiʒ imi net periculum moꝛtis:tunc non nigoꝛe diſpõnis hu ius.c.ſed uigoꝛe alioꝝ iurium põt abſolui ꝛecepta cautione:pꝛout dicitur in glo. n glo. fina. ibi quia mandatum moue extinguitur ¶ancꝛe. ſen tit oppoſuum.quoniam pꝛeſumitur deceſſiſſe in ea dem.nt in. c. maioꝛes de baptiſi Dnñs antonius ̊ diſtinguit ꝙ aut mandatarius eꝛat ceꝛtificatus de moꝝe mandatoꝛis: 2 tune ſit ueꝛa opinio glo. alias pꝛocedit opinio connanaſ Purarem tamen ꝙ ubi iſte mandatoꝛ in extremis ꝛecipiſſet penitentiaʒ ꝙ tunc licet fuerit in culpa in non ꝛeunocando ex pꝛeſſe non tamen incidit in excõmunicationem cuʒ in ueritate mandatum non fuerit moꝛte ꝛeuocatuʒ. Aut iſte non egit penitentiam. ⁊ tunc etiam de ri goꝛe non eſſet excõmunicatus. quia mandatuʒ ꝛeno catur moꝛte. Sed quando deceſſit in eo peccato renetur de delicto alterius ſicut tenetur principalis in non ꝛeuocando mandatũ: ut in. l.ſi mandaſſem. ff. manda. Et ſi diceres quid ope:abitur excõicatio hoc caſu cuʒ iſte iã ſit mortuuſ So.poteſt opari quo ad corpus:qꝛ nõ ſepeliet᷑ in nnaio ſ 2 lſi fuit ſepultꝰ ꝑ pus inde exphumabit᷑ ar. in. c.ſdcris.ᷣ ſepul. Et corpus. qᷓs ab excõicatione:ut in.c.a nobis.ij. eo ¶ Et alibi dicit glo.ſingularis ꝙ cõicãdo qs mortuo ex cõicato.incurrit excõicationem.ſicut ſi cõicarʒ nino excõicato ira dicit gl.ſingulariſ ĩ.c.ad hec.de priui. p excõicationẽ non ſolũ inficit᷑ ais ſed inc eſt ꝙ etiã poſt morteʒ abſolui — 4 Er in fl. gl. bodie de hac ultima qõne dic ut ha bẽs tex. apertum in. c. cum qͥs eo. ti. li. vj.¶ r ad uerte quia nõ omnia geſta noie meo poſſũ rata ba bere. nam quedam ſunt que pnit ꝑ a iuʒ cxplicari:ut nulnera homicidia ⁊ ſimilia.⁊ in iſtiſ rarihitio trabi tur retro:ut in.d.c cum quis.⁊ in.l.i. G. deieciſſe.ff de ni ⁊ ui dr Aeueden ſunt qᷓ nõ poſſũt explica ri ꝑ alium:ut adulteriũ æc.carnis delicta.⁊ in iſtis n hʒ locum ratihabitõ:ut dicit glo.⁊ bene in. dicta.l. i.F.quotiẽs.⁊ in.c.ſciãt cũcti.de elec.li.Vj.⁊ ꝑ.Ci. in.l.non iõ minus. C. de accu. ¶ Ex glo. quero ð notabili æ cotidiana queſtione que nenit ad declara tionem huius. c.æ materie. ¶ an mandans deliciũ committi debeat puniri P principalis. ita ur ĩclun datur ſub diſpõne iuris.Et colligendo multa ſparſa in diuerſis locis diſtinguo ſic. ¶ ð aut vᷣ ba ſunt ſcripta in rẽ. puta dicit ius ſiue ſtatutum ꝓ hõicidio iponatur talis pena. æ tunc mãdãs ĩcludit̃ qꝛ de hõicidio tener:ut i.c.ij.ð cle.pug.in duello.=⸗ .l. hec uerba. ff. de adulte. z. l. aut qui aliter. ff. qᷣ ui aut clã. æ utrobiqʒ per Har.⁊ per Ci.in.l non. eo minus prealle. ¶ Etr boc caſu includit᷑ mãdans ex ꝓpria ſignificatione neꝛboꝝ.iõ hoc caſu ñ diſtiguo inrer diſpoſitionẽ iuris cõis ⁊ iuris mũicipalis. Aut vba ſũt ſcripta in ꝑſonã:ut qꝛ ſiqͥs commiſe rit hõicidiũ puniat᷑ tali pena:⁊ tunc. nt qs cõ mittit ðᷣlictũ ꝑ iſtm qð neceſſario operat neceſſuia tẽ facti:æ tũc mandãs includitur ſiue ſii diſpõ iuris cõis ſiue mũicipał:qꝗꝛ ipſe nere facit qi actus attri buitur principio Exemplum in mittéte ſaginem lanceam uel lapidem. nam ipſe uere fſecit: licei non terigerit proprijs manibus. pro hoc.l. Item mella .F. primo.ff. ad. l. aquiliam. deʒ dic per omnia ubi inſtrumentum per qð omittitur delicium opeꝛaĩ (nin mãdauit filio meo ali qd ꝙ tenebat᷑ explicar̃ uł fuo nel ꝓcuratori:⁊ tũc ĩ neceſſitate iuris. ute Hitate cum ego faciã includar ſub diſpõne. tꝰ eniʒ tribnituꝛ mihi.ex quo inſtrumento per quod facio tenebatur parere.pro hoc tex.in.l.iij.G.ſi pro curatoꝛ. ff. qðᷣ quiſqʒ iuris. Et facii hoc ad qõnem quoridianam. Statutum punit pꝛoponenteʒ excep tionem contꝛa inſtrumentum gnaramtigiatum. man daui pꝛocnratori nt exceptionem pꝛoponeꝛet. nun quid ego mandans includar ſub ſtaturo. et dicen dum eſt ꝙ ſic:qꝛ pꝛocuratoꝛ in hoc tenebatur obe dire domino. Aut inſtrumentum peꝛ quod expli catur delictum operatur pꝛopꝛia noluntate: non neceſſitate facti uel iuris urpura mandaui deli ctum committi mandatarius non tenebatur mihi * ea uco ter nngio ng⸗ guel vdiuet oq urcet Aünterfertaetn ſadelus böiccli nſt erzho iw te Nin Verla uore mnidarennt i cſurdgni e boei roſun wec ⸗ li md icſpoſtoe ionis ſet Antonnsin dſone⸗ giſemi pondtcönindd Gdubiavelez auoicianan Midnorqrverendiuut itit fanmiß icſen ſb eptno.l iſ .0it a, elr doſe cn c di . No. Yo. ni regnl pſumi Mtiihit gſtann de ent ic c len daſne Iceit e bar i os do einiſts; lcn goe bne , n, Unc rlro .En. (Enan e ne naſt ad cetarg An mmncans deii atnn wicn⸗ Ccktnig nln ſneroſ.(e ndcrinsſieſtnmnn, N.? tonc midis icbef cſ öcke pug in coclor 12. ant qbi lier oo Dre er Ciin oni alx incha nigns er rlotoc auiiſtigvo tiuns mücpals. nn gr ſs coniſe umn. (R 6 Gario opefti nlachin drar ſue iu ſpo unis Nereſuct in adns auli hominnitar gnin bplevar katlin ſon mroboel Iun .(NodNn Intmorcinm tul nnilutfi, nd ͤl en ,eieüt lochor. ( vneno her ep a inlic1 fnen boc 40 coren i Popopeng n gorrimigaunn .,õêã, ¶ De ſñia excommunl: obedire:ſʒ nihilominus pꝛopria uolũtate uoluit mãdatũ exeqͥ:et tũc aut ſumus iĩ diſpoſitõe iuꝛii cõis et mdator ↄprehedit᷑ nõ ex ꝓpria ſignifi catiõe uerboꝝ:ſʒ ex iterpᷣtatõe iuris.qꝛ ius iter pᷣtatur eũ facere licet uere nõ faciat paꝝ ei rfert an qs ꝓprijs manibꝰ iterimat ! ꝑ anum ut dic tex.i.l.i.G. deieciſſe.ff. de ui.⁊ ui.ar.ſfac̃.c.cũ ad ſedẽ ⁊.c.ſepe de reſti ſpo.ad idẽ rex.iĩ l.ſi qͥs id qð.ff.de iu.o.iu.⁊.l.ſi ꝑ aliũ.ff.ne qͥs eũ qͥ ĩ iuſ no. æ. c.ſciãt cuncti et ꝙ ibi nõ.pal.et ĩ rla qͥ ꝑ aliũ ð re.iu.li.Vi. et. c.i.S.de off.dele et dixi ex ĩ terpᷣtatõe icludi et nõ.ex ꝓpꝛia ſignificatone qꝛ mãdator uere nõ facit ſed ꝑinde ẽ quo ad penõ ac ſi feciſſet. S; j hoc facit multũ iſte tex.i fi.di cẽs ꝙ is uere ↄmittit cuiꝰ mãdato ⁊c.uñ põdẽa vHbũ uere gꝰnõ ꝑ iterpᷣrationẽ. bar.i.l.ſjʒ ſi anus .ff de iiuꝛ Ge idet ad iſtũ tex. ꝙ ꝓcedit ĩ peccaio i qmagis põderat᷑ aius qᷓ; ipᷣm factũ q̃ uelu di cere ꝙ quo ad peccatũ is uere facit cuiꝰman da to ⁊ẽ. Sed h̊ dictũ bar.facit:qꝛ tex iſte no lo q̃mnꝛ de peccato ſʒ de pena peccati ⁊z excõicatoiſ pena ẽ m ia adeo ꝙ diẽ canõ nullã penã maio rem ea eccłiã hẽe. xxiiij q iij. corꝛipiat facit.c.ſa cro ſ. e. Iẽ ꝙ uete nõ facit ẽt de iure canoico allego rex. aꝑtũ i. c. ut fame ᷓ e. ubi poni uẽbũ ficiũ dicẽdo ꝙ is uĩ facere cuiꝰmãdato ꝛc. Ad idẽ adduco tex.magis aꝑrũ i c.ij.de cle.pug in duel ubi tex.loqͥ ur de eo qͥ dedit ꝓ ſe puguem q̃ aliũ ĩterfecit ⁊ dicit ꝙ nõ iſte qͥ dedit pugileʒ: ſed alius hõicidiũ ↄmſit iñ tener̃ de hoicidio: qꝛ ex pᷣcepto ſuo ⁊c̃. Iẽ alibi tex.põit iſta ut di nerſa facere ' mãdare:ut in.c.ſi q niduã. l.di: 2 i. c.ſicut dignũ de hõici. Sʒ põt dici ad iſtum tex. ꝙ facere nere dr̃ qPad peccatũ ⁊ penã pecci dũ ſumꝰ i diſpoſitõe iuris cõis tñ ꝛe ipſa ueꝛe ñ facit. Aut ſumus in diſpõne iuris municipał ut qꝛ ſtatutũ punit cõmittẽtẽ delictũ ⁊c̃.⁊ tũc qo eſt dnbia nalde zæ quotidiana: nã p ur̃ ꝙ icludatur mãdatoꝛ qꝛ nere nõ facit ſiʒ ficte ⁊ iterpᷣtatiue ut dixi ⁊ ſtatutũ n uẽdicat ſibi locũ i cãu ficto ⁊ in terpᷣtato.l.iij.ꝗ.̊ aũt Vpa.⁊ ꝙ ibi nõ.ff. ð neg: geſ. ⁊ bonꝰ tex. cũ ibi nõ.i.c.nr̃a.s.de iiur.et q; nõ. Jo. an. i regula pᷣſumit᷑ de re.iu.li.vi.iĩ mẽ. In Zꝛiũ facit qꝛ ſtatuta debent iteꝛpᷣtari ᷣm iui cõe:ut ĩ.c.cũ dilectꝰð ↄſue.nõ. Inn.in.c.cãm q̃ S de r̃pt.⁊ bar.i.l.oẽs populi.ff.de iuſti.⁊ iu. Sed ð iure cõi mãdãs icludit᷑ ſub diſpõe afficiẽ te facientẽ ut.5S.dixi.gið in diſpõe ſtaruti maxi me cũ ſtatuta ſint ꝑs iuris ciuił.qn fiũt a popu lo.nt.l.oẽſ poplłi pal.⁊.i.di.ius ciuile.Et ꝑ bãac rõm ultimã tenuit Cy.i.d.l.nõ eo minꝰ ꝙ inclu datur mãdator. Sʒ bar. licet ñ aꝑte tacite m ſẽ tit oppõitũ ĩ.d.il.ſʒ ſi uniꝰet.l.nõ ſolũ eo.ti.et ꝓ hoc optie facit ꝙ ipſe nõ. ĩi.l.i.ff.de ſica.ubi di cit ꝙ ſtatutũ punies delictũ nõ hʒ locũ niſi ðᷣlie tũ fueꝛit ↄſumatũ:lʒ in diſpõe iuꝛis deliciũ pᷣnci piatũ hẽat᷑ ꝓ ↄſumato ut.l.ſi qͥs nõ dicã rapere .E. de ſac.ſan.eccl.cão.de pe.di.i.c.ſi q ⁊ ĩ.c. i. ð eo qͥ mit.ĩ poſ.æ qdð ivi plene nõ. Sʒ bal. latius atiigit hãc mãm i reperõe.d.l. oẽs popu 1 li. Ec breuit Zelude pꝰ eũ ꝙᷓ aut ſtatutũ idulget ut qꝛ dicit hõicide remitrat᷑ certa ꝑs pene.⁊ tũc ↄpᷣhẽdit̃ mãdator qꝛ ceſſat odiũ ⁊ fanorẽ ãpliã dus ut i regła odia ð re. iur. li. Vi. Aut ſtaturnʒ punit ⁊ tũc aut ꝓuidet ð̊ pena irregulari: ut qꝛ maltũ exorbitat a diſpõe iuꝛis:⁊æ tũc nõ includit᷑ mãdator. hẽbit gꝰ locũ tin i caſu ſuo ꝓ h̊ optie facit tex.i ſili i.c.ſtatutũ ðᷣ elec. li Vi ⁊ i.c.cũ i 2 ctis ð elec.iũcro.c.ſi ↄprom fairiꝰ.e ti. l. Vi.fac̃ qð nõ. Jo. an. i regłi odia i mer. Aut ſtatutuʒ ꝓuidet de pẽa regulari: ut qꝛ non multũ exoꝛbi tat a diſpõe iuris.uel pone aliud exemplũ quoti dianũ ubi pena i iure expᷣſſa nõ e:ſtaturũ ponis penã ⁊ loquit᷑ ð faciẽte:⁊ tũc icludei mãdator: qꝛ ̊ ſtarutũ nõ ẽ exorbitãs iõ recipiui iterptatõʒ ſiẽ ius cõe.⁊ h̊ ĩ ſiłi ſeſerũt doc.ãtiqui iĩ l. qcũꝗʒ .Cz ſer fu. iĩ illa. q.nũqͥd i ſtatuto maſcuunũ ↄ. pᷣhedat feminũ ſicut i diſpoe iuris cots.⁊ cõuex or ibi ꝑ legiſtas ꝙ ubi ſtatutũ ↄiinet odiũ rona bile feminũ ↄpᷣhẽdii ſub maſculio ex irerpᷣtaiõe 2 nõ ex ꝓpria ſign ficatõe vᷣpoꝝ:ð quo plene ꝑ bar. i. l. i. ff. ð V. ſig ꝑ Archi.i. c. ſi q; ſuadenie xvij.q.iiij.ad oia pᷣdicta adde gl.ſing.i cle.i. ðᷣ ni. ⁊ hone.cle.qᷓ dicit ꝙ ubi diſpõ iuris punt a liquẽ facientẽ ꝑſonaliter:tũc faciẽs ꝑ aliũ nõ te net᷑ illa pena licʒ peccei:ſecus ubi nõo adderetux illud uerbum pꝑſonaliter zc̃. . Excõicatꝰ ꝓ iniectiõe ma Or 10. nuũ i clericũ lʒ occuicꝰ ao ſoluit᷑ ꝑ ſolũ papam. b. d. Caſus æc. occulte icidit i excõicationè ⁊z renet ꝓ abſoluioe ire ad ſedẽ apoſtolcã. Et ex hoc nõbili ifero pᷣ mo ꝓꝙ diſpõ iuris afficit ᷣliquetẽ q;incuqʒ oc& te.ꝓ hoc uide bo.tex.i cle.i.ð here.⁊ opiie ꝓoa tur hic iũcto c.ſi qͥ ſuadẽte.xvij q iiij.ꝛ infe ro ex pᷣdſictis ⁊ ex tex.ꝙ abſoluuo a ſñ:a excoi catõis ſẽꝑ reſeruari dʒ ſuꝑiori ſicut iura diſpo nũt ẽt ſi petat᷑ i foro anie.ſic gꝰ abſoluuo ab ex cõicatõe fori penuẽtialis uel ↄtetioſi reglariter nõ iʒ ſunolici ſacerdon ꝓ quo uid bo. glo.i. c. ij pe. æ re.ſi.Vi.ad qðᷣ pauci ſacerdotes adꝰ tũt.i¶ 2*nõ ꝙ abſoluno et i foro aie nõ dʒ icul geri niſi cũ onere ut ſatiſfaciat leſo æ ſi nõ ſatiſ fac icidit ĩ eãdẽ excõicatõeʒ ð quo uide bo.tex. i. c. eos i. S. i.e.ti.li.Vi. ʒꝰ nõ.ibi ſine ſpali mã dato ⁊æc.ꝙ ad abſoluedũ excõicatũ ꝓ imiectiõe manuũ ĩ clericũ reqriẽ ſpale mãdatũ qð rellige niſi neniat acceſſorie ad mãdatũ ð quo i. c.pru dẽniã ð offi. dele. ¶ In gl. i. ut itellige rex. ð cõ ſinitate gñali qᷓ ad iuicẽ aſtrigunt̃᷑ oẽs catholici maxie clerici iter ſe.ꝓ hoc facit.c.ioãnes i pᷣn. .5. reg. nã oẽs xpᷣiani pñt appellari fꝛes:qꝛ eſ fecti ſũt filij dei ꝑ regenerationẽ faciã in baptiſ mate:ut in.c.ad menſã xi.q iij. qð tene menti. Bl li. Etiã pᷣuilegiari tenẽt uitare excõicatũ ⁊ ꝓ iniectõe mãuũ . ĩ clericũ excõicati ſũt.h.d. Caſus ⁊c̃. Nãõ.pex tex. ꝙ q̃libʒ tenet̃᷑ nitare excõicatũ qᷓ cũcũqʒ ſit Bwllegar Szʒ 3 boc ⁊ tex.oppo.de i M. fãia excõmunt. c.rñſo ⁊.c.eũ nolũtate ⁊ d.c.qꝙ ĩ dubijſ ⁊.c.int .eo.ti.⁊.xi.qi.c.qm multos ubi pʒ ꝙ multi lici te cõicãt excõicatis nigore pᷣuilegij apoſtolici ut filij uxoꝛes pᷣuiẽtes ĩi domo.i.laboratoꝛes ⁊ ſiłes de qᷣbꝰ ibi So. dicũt doc. ꝙ rex. iſte intelligit ð pᷣnilegio nõ corpe iuris clauſo genẽali ł ſpali ẽt ſin cã ↄceſſo ↄria loquũt᷑ ĩ pu legio corꝑe iurii clauſo. ⁊ nõ mirabili᷑ ̊ dẽʒ ꝙ ſine cã nõ ualet puilegiũ ↄceſſũ ꝑ papã ut qͥs nõ teneaiur nitare exdicatos nã cum ſit papa ſupra ius põt ſine cã ʒ ius diſpẽſare ⁊ ẽt i totũ tollẽ ut i.c propoſuit de ↄceſ.pᷣben nõ. Inno i. c. cũ ad monaſteriuʒ de ſta. regu. Soł credo poſſe dici ſaluãdo illud dẽʒ cõe qdðᷣ mihi placʒ ꝙ iõ ſine cã papa nõ põt H qꝛ eẽt nubila? ſeu tollẽ uniuerſalẽ ſtatũ eccłe ⁊ generare ſcãdalũ i mẽribꝰ aliorũ.h.n. papa facẽ nõ p̈t l ſi faẽ n ẽ rolerãdũ ꝓ h.i q.vij.i.c ⁊ ſi il la uide Inno.i.c.qto de ↄſue.⁊ ĩ.c.ĩqᷣſitõi.j.e. Et ex b ifeꝛt᷑ ad aliaʒ qõnẽ nũqͥd papa poſſit tollẽ canonẽ ſiq̃s ſuadẽte ut qͥs ꝑcutiẽs clericũ nõ ſit ãpliꝰ excõicatꝰ. Ab.tenuit h̊ ꝙ ſine ↄcilio generali h̊ nõ põt. Sʒ Hoſti.ſẽtit oppoſitũ mi hi plʒ dẽm. Abba. qñ papa nellet tollere ſine cã qꝛ ðᷣcoloraret᷑ uni vᷣſał ſtaꝰ eccle qdᷣ papa facẽ ñ põt łᷣ nõ ẽ ſuſtinẽdus ut.S. dixi. Secus ubi ſub E cã ar.ooti.i.c.nõ dʒ de ↄſan.⁊ affi.⁊æ ita ↄcõ. gl.i.c.qᷓ ad ꝑpetuã ⁊.c.ſũt qdaʒ.xxv.q.i.q mul tũ uariãt ⁊ diſputãt nũqͥd papa poſſit tolere cõ ſtitutõeʒ ↄceꝛnetẽ uni vᷣſalẽ ſtatũ eccłe ⁊ dico ple niꝰ i. c. cũ admonaſteriũ pᷣal. Infert᷑ ẽt ad aliaʒ qõnẽ nũqͥ I excõicatꝰ teneat᷑ uitare excõicatuʒ ⁊ cõit᷑ ↄcludit᷑ ꝙ ſic.nã ſi puilegiũ ñ defẽdit quo minꝰteneat᷑ uitar̃ multo fortiꝰexcõicat o:qꝛ ðᷣlie tũ nõ dʒ pᷣſiar̃ imunitatẽ et excõica:ꝰnõ ſolũ duʒ ab alijs uitari:ſʒ tenet᷑ ipe alios niraꝛ ut i.c.illᷣ .S. de cle.ex.mi.ubi de h̊. (Wagt i.i fi. nõ gl. et tene eã mẽii ꝙ papa cõicando cũ excõicato lʒ ꝑ pᷣus nõ tollat excõicatõeʒ nõ ẽ excõicaiꝰ ᷣ eniã tʒ Yo. ð lig in cle. ſi ſũmꝰð ſen. ex. ꝓ h̊ qꝛ excõi catio qᷓ Shit̃᷑ ex ꝑticipio ẽ de iure poſiiiuo quo papa nõ ligauit ut i.c. ꝓpoſuit de ↄceſ.pᷣbẽ.naʒ tãta ẽ ptᷣas pape circa iuſ poſitiuũ nt ſi tollat ↄ ſtirutõm ꝓmulgãtẽ excõicationẽ æ ulłt eã hẽi ꝓ ifecta excõicati uigore illꝰ ↄſtit.ñ idigent abſoł tõe ut diẽ gl.ſingłaris ĩ cle.i.de imuni.eccle. j PDertcutiẽſ Arochianos. ecnuii uel ↄvᷣfũ religioſũ dʒ denuntiari excõi catꝰ ⁊z uſtari donec fuerii ꝑ papã abſolurꝰ. h.d. Caſꝰ ⁊c ¶ M.pꝰex tex. ꝙ oẽs ð dẽis. pnt dici parochiani platorũ ſen epoꝝ ↄcor.c.i S. ð rap. 2. c. ꝗpoſtolice. S. de dona. 2*nõ ꝙ incidens in ſniã canonis dʒ denũciari publice excõicaiꝰ et ̊ ſpectat ad officiũ pᷣlatoꝝ ẽt neie reqrete ⁊ dʒ ta lẽ facer̃ uitari donec ſatiſfecerit leſo ⁊ fuerit ab ſolutꝰ.nõ g debẽt pᷣlati eẽ ↄtẽti ſimplici excõica tõe canonis:ſʒ ꝓcedere ad publicationẽ ⁊ facer talẽ euitari excõicando alios qͥ cõicauerit ſccũ ł alio mõ. Vltio nõ ꝙ et religioß leſis ? iniuria tis an oĩa ſariſfaciẽdũ ẽ. pnit g' ét religioſi agẽ „ ad ſatiſfaction? iniurie de quo pleniꝰ? quał euit iſta ſatiſfaccio dicã i. c tua nos.j. eSʒ qꝛ b of i fi. le ꝙ icidẽs in hãc excõicatiõʒ dʒ cũ lris or dinarij ſe ↄferre ad curiã ꝓ abſolutiõe¶ Quid ſi iret ſine talibꝰlis. So.dicũt doc. ꝙ nihilõinꝰ abſoueret᷑ ar.in.c.ſacro.j.e.⁊ ĩ.c.cũ ꝓ cãa. Sed tẽ ſolet tal ꝛemitti abſoluedus ad oꝛdiariuʒ loci ut appareat an expᷣſſerit falſã cãʒ in abſolunione ar. i. c. ex ꝑte de off. ordi.defe rũt geiſte lr̃e ordi narij ut appareat de ueꝛitate ? ſetie fẽi ꝓpt᷑ qð icidit in excõicatiõeʒ.¶ Sʒ oppo. ſlꝛaʒ ⁊ uꝛ qp poſſit appellari ne fiat iſta denũtiatio cuʒ poſſit Pcutiẽs clericũ pᷣtẽdere excuſatiõeʒ.nã forte eũ Pcuſſit ſe defẽdẽdo uł eũ ñ cognoſcedo el ſic in excõicationẽ ñ icidiſſʒ ⁊ ꝓ h.c ꝑuenit.S. de ap. ubi dẽ deferẽdum tali appellationi. So. ↄcordo ſic aut notorie ↄſtat tale icidiſſe in excoicauoem ? tũc hʒ locũ iſta littera ut appellano n heat im pedi? uires denũciãtis.cũ ꝑ tale denũnanonem ãpliꝰnñ liger̃ ꝓ hc.paſtorał de app. Qaʒ vo ſic notorie nõ ↄſtat imo ꝛefricat᷑ i dubin urꝛũ ꝑcuſ ſerit uł ñ uł an ex cã eũ excuſate z tũc deferedũ ẽ appellatõi ⁊ ita loqt᷑ õriuʒ. ¶ Nie aduerte ꝙ ubi ñ notorie ↄſtat de tali excoicatiõc dʒ ordia riꝰañ denũtiatiõeʒ facer̃ citari illũ que denũci t excõicatũ intẽdit q.enꝰdefẽdat ſe ne denutiet ex cõicatꝰ ꝓ h̊ uide gl.nõbilẽ ĩ cle.pñti de ceſi.⁊ in cle.ij. de penis ⁊ dʒ iudex receptis ꝓbatiombꝰðᷣ nũciar̃ talẽ icidiſſe i cãaonẽ ? ab hac denũciatoe poterit appellaꝛi niſis notoꝛie ↄſtet ð orio qꝛ a ſnia legis n appellat᷑ tni a ſñ.a iudicis declaran tis que icidiſſe i penã legis appellari por ꝓ hoc nide bo. gl.i. c. ceupieres de elec.li.vj.⁊ fac.c.cũ fm leges de heꝛeti.eo.li.? qðᷣ ibi nõ. n gl. .i ibi ſʒ moachus ñ põt ⁊c̃.b̊ limita ueꝝ nili mo nachus eſſzʒ abſes puta i ſtudio uł pns =? plaius ſuus eſſz lõge abñs pꝛocuꝛatore n dimiſſo.nam tũc poſſet age?ꝛ mõachus ex pᷣſumpta uolutate ⁊z licẽtia ſuꝑioꝛis ſiẽ dicimꝰ i finofamił. ꝓ h.l.ſi 0 gius ff de iudi.⁊ i.l.ſi unꝰin. O. fi fl. de iniur. fa cit ꝙ nõ.i.c ex ꝑte S̊ de accu.⁊ i.c.ut ꝑiculoſa ne ce uł mo. Ii. vj ⁊ uide gl.i.c.nñ dicatis.xij.q. i. ¶ In ea gl ibi ſecꝰin ecclia ſeculari hᷣ itellige neꝝ ſn Moſti. de actiõe ↄpetẽti ipſi cleꝛico.nã opetẽetẽ eccleſie põt eccleſia ꝛemitter.ex iiuꝛia.n. illara clerico ſeculari actõ naſcit᷑ æ cleꝛico æ eccle ſie:un acrionẽ ↄpetẽetẽ clerico n pot ecclia remit teꝛ: ſʒ opetetẽ ſibi ſic:ita eõ actioez ↄpetẽete eccle ſie ñ põt clericꝰ iniuria tꝰremittere:ſed quatenus tangit perſonam ſuam ſic ad h.c.cuʒ deſideꝛes 2 c.ↄtingit j.e.⁊ qð nõ.i:c.ſi is qͥ xxuj.q.iiij.x lI.c.ſalonitane.lxiij.di. Quid aũt ſi clericus inin riatus hẽbat plures eccleſias cui illarum ↄpetit actio iniuriarũ. DOic̃ Moſti.ↄſideꝛandum e an altera ſit ĩ ↄmẽdã et alteꝛa in titulũ uł an iiuna fuerit irrogata ꝓpteꝛ a teꝛam taniũ aꝛ. in.l.item apud labeonem. F. ait pretor de iniur. 2. c. ꝛela tum. ij. S. de teſta. Et conclude ꝙ eccleſia ubi eſt innitulatus habet actionem. Sji uero utraqʒ eſt in titulum ⁊ ſi pꝛopteꝛ alceram tantum imuꝛia ẽ e ſ giͤrͦ ſo9 iij. Nliitpiunt ni cnſſone qr als iunis ce ceie 9 botbo. ir a .b tl /l l. Zlenoni mmumtij tnh l n iecoei liii noun sbnmnns Ein ſorma 1 ranenaddde⸗ lictde enoneeſ i iund rmori cantione de ni hoſobiolnonch fen pe⸗ geli arbͦch uſfen e Pt in. c.a Molcli eo t n 1Mnodäre, rere nangans aſcuins iue mſi ummmmi roh racn Gui Riatunsreigons auerii ls teigonis ganle pnt ſalemme efgreoniun le⸗ endennt dot Dublepo g Zuenſs.Ouidinn ii ndtiflnt non dub tdſenloe dr oran tn ü glideiüci Nttuſene daiini bleie ii deteſan n recis pbnhonib het ab hat denüne olone gſte gio⸗ 1 ſia udſosecurn gss ppelun por obot Ncle l. .r Aa coti ol lmta vex nii mo tio al is t plans ore ſ meclo Nun Panpntofnr ifiucfant.pbl ii en 6. koeinun AC.ti et glenſi g.icRdtate N), uala enonbirl Npin il clin 1umniur cr d. uli tumtale⸗ iu alin nit um oetite ecce Gaeied ovaienus H.C deſigens i iii cat ſ derics n ai brun i ſcennann tin 4 Uuolötlan inn mloni nincen 6 1,1⸗ lrgaagiuin vero nſuc , unnnu⸗ ¶ Be ita exommunis irrogata ili ſoll petit actõ. Si uero pꝑ ntrãqʒ nel ſimplꝛ iiuria ẽ irrogata tũc ↄpetit actio utri qʒ.nã ex eadẽ iiuria põt actio cõpetere pluribuſ ſonis ut puta ſi iniuria inferiur nxori alicuius actio cõpetit ſibi. Iẽ marito. Itẽ pfi de quo iĩ .i.?.ii ff.de iiuriis cũ ſi. In gl.fi.ibi cleꝛico ãt ſeculari dʒ dari zc. hot itellige ſm doc.⸗ bene ĩ emenda qᷓ fit roe intiurie tãgentis pſonã clerici. Sed quatenꝰ ĩiuria tãgit eccliam emẽdabit ipſi eccle iniuriate.er ſi plures hʒ ecclias dic nt.S.di xi. Et in fi. gl. dic gl. ꝓcedere ubi non peuterek clericꝰ.nã ex ꝑcuſſione clerici oↄmitiit᷑ ſacꝛilegiuʒ quo cãn põt adiri iudex eccłaſticus.. laicũ: ut ĩ ec. cũ ſit gnãle.S. de fo.ↄpet.⁊ i. c. q̃ſqs. xvij.q. iiij. Idẽ ẽt putarẽ nbi ĩiuria fieret clico ſine ꝑ cuſſione qꝛ talis iiuriãs pt᷑ dici malefacror cleri ti et eccleſie. ꝓ hoc bo. tex.i.c.cũ olim..de in lur. et ꝓ h̊ facit.d. c. cũ ſit gnãle. F£½ tenore. Noni foꝛma pcs pti qdð ſub miꝛtute iuramẽti fieri dʒ illi q ꝓ niolẽta mann um ĩiectõe ĩ cleꝛicũ excõicatuſ abſoluit. h.d = ſe cũda ꝑs ibi mandamus. Caus zc. ( Mõ. p ex tex. formã ⁊ pratiea adhibẽdam ĩ abſolut.ab ex cõicatõe canon s ſi qͥs ſuadẽte. ſufficit ei pſtare iuratoriã cautionẽ de paꝛẽdo mandatis eccle = poſt abſolutõm dzʒ fieri pceptuʒ ut h̊c;. Intelli ge iñ ꝙ priꝰ dʒ ſariſfieri leſis ſi iiuria E notoꝛia nt in. c. ea noſci I.eo.æ nõ. Joa. an.in c. ad H̊ J.co Vis : nod presped ei qui iurauit parere mandatis alicuius ut pcipiatur ſub uix tute preſiiti iuamemi pro hoc.c.breui de iure iur. et. c.ueniens er.c qͥntauallis eo.ti. ¶ 3 nõ. ibi alicuius religionis ↄuerſũ ⁊c᷑.ꝙ ↄuerſa ali culus religionis gaudet pᷣnilegio canonis ſi qͥs ſuadente ⁊ fere oĩa iuꝛa loquentia de aueꝛſis n gandeant hoc pꝛiuilegio loquũtur de religioſis ↄuerſis. Quid at in ↄuerſis eccleſe ſecularis. cdic ut dictũ fuit in.c non dubium g e. Altimo nõ ꝙ delictum ꝑcuſſionis ↄmiſſum imer bõies ſimul niuentes alleuiat̃ rõe ſocietatis et cõionis qꝛ cõio eſt mater diſcordie.ł.cũ parer. S. dulciſ ſimis. ff. de le.ij.æ iõ qͥ ſemel incidit in excõicati onem non iurat ꝙ de cetero non ꝑcuciet ſociũ qꝛ de facili fieꝛet ↄnentio.excõicatus in eſt pcu tiendo clericũ ſociũ:ſed nõ iurat rõe predicta = de abſolutione fiẽda in hoc cãu dic ut nõ. in. e. qm.S.de ni.et hone cleri. ¶ Minmo q̃ro qͥd ſi moderate quis ꝑcuciat clericũ ſibi fuiẽtem cau ſa correciionis.doc.dicũt talẽ ñ eẽ excõicatum qꝛ ñ põt ĩ hoe nõri niolentia ar. hic in eo ꝙ ex cuſat᷑ platꝰ uel magr̃ ⸗ facit.xxiij.q.i.patus. Excommunnicatum g„ cetero. . percenſſione cle rici abſoluit epiſcopus ſi ſine perieuio papam adire nequit. debet tamen ſibi mandaꝛe quod adeat papam impedimento ce B. d. 2 fa pars ibi ſed eſt. Caſus æc. 15. primo ex tex. ꝙ inimicitia æz alia impedimẽta ipalia ex cuſant ab onere adeũdi papam ꝓ abſolutione ab excõicate: ſ poterit abſoluſ a dioceſano ⁊ pedimẽto ceſſante debʒ comparere coram papa nn hic i fi. tex. x ĩtellige ꝙ i ꝓpria ꝑſona ↄpare at nit i. c. ꝙ i dubijs.· j. eo. nec ponderaĩ qs fue rit cã inimicitie.ſans eni ẽ hũc bẽe iuſtã cam nõ accededi ar.i.l.nec timore. ff. qd me. cã. 2 i. c. ue niẽs ðᷣ ſpõ. 2˙nõ. ibi dioceſano ep̃o ꝙ abſolu tio ab hac excõicatione et ſubſiſtete cã ipedimẽ ti nõ ↄpetit inferioribꝰ pᷣlatis citra epᷣm quo dixi i. c. monachi g. eo.¶Alcio nõ. ꝙ abſolurꝰ ꝑ iĩpedimentũ ab eo cui nõ ↄpetebat ats ptᷣas abſoluẽdi dʒ ĩpedimẽto ceſſate ire ad illũ cui 9 petebat abſoluno. Et circa hoc dubitat᷑ de duo bꝰ. pꝛio nũquid tex. iſte bẽat locũ i excoicatione lata ob aliã cãm ut nõ nalẽs iꝛe ad papã poſfit. abſolui ab epo. æ Inn tʒ ꝙ ſic. ⁊ clare bodiep bat i.c. eos.e.ii.li.Vi.ubi bonꝰ tex. ¶2 dubita tur quid ſi captata opportunitate nõ uadit ad illũ cui ↄpetebat abſolutio.dic ꝙ ſtati ꝛeincidit in eãdẽ excõicationẽ:ut i. d.c. eos. n gl. fi. dic melius ꝙ aut opportunitate capiata uadit ad papã: æ tũc nõ peret denuo abſolutionẽ. Sʒ recipiet mãdatũ apoſtolicũ dütaxat pꝛo hoc iſte tex.i fi. Si vo opportunitate captata nõ addit papã:tũc ẽ ꝑiurus:qꝛ nõ ſeruanit iuramatum =z reincidit ĩ eadẽ ſniaʒ excõicatiõis nõ ꝙ pria re niuiſcat: ſʒ ẽ noua excõicatio a iur̃ ſata ꝑpꝑ ptẽp mũ iſtiꝰ: ut. d. c. eos. z ꝑ h rñdet᷑ ad arg. glo. E hec Cũ papa abſolutionem . excõicati delegat mãdat ecipi cautiont ð parendo mãdatis ec cleſie h. d. caſus zc. 6. prĩo ex tex.i lꝛis aitẽ dedũ ſtilũ cur e.a ſi pᷣtermitut᷑ ir̃e redaũt ſulpe cte ut i. c. q; graui ðᷣ cri. fal.æ i. c.cãm. S. ð teſti. SDed op 3 tex. nã vr ꝙ delegatus qui cõica nit poſſit abſoluere abſqʒ alio mãdato: ut i. c. qᷓ rein ð offi. dele. So. dʒ tex. intelligi qn delegati qui excõicauerũt ert mortui uel reuocani ulł ex cõicauerãt poſt ſñiam diffininuã æ terminꝰ erat lapſus quibus caſibꝰ oportet re urrẽ ad aliũ p abſolutõe: ut i. d. c. qreti. ¶ In gl. fi. ibi ſola iu ratoria ſufficit nõ gl. Sʒ itellige ſm Jo. an. qñ nõ ↄſtat de iniectioe manuũ notorie.nã ſi cõſta ret nõ debeꝛet fieri abſolunio niſi priꝰ fieꝛet ſatiſ factio qðᷣ puto nex ꝓ h.c.ꝓximũ.naʒ excõicatꝰ ꝓ iniuria mamifeſta nõ abſoluit᷑ niſi prio ſatiſfa ciat: ut ĩ.c. ex ꝑte ðᷣ v.ſig. ⁊ i.c.uenerabilivꝰ de ſenten. exco.li.vi.⁊ intellige quod ſequit᷑ in gl. ſecundum iura ſuperius alle. * 4 xcõicatus per noſcitur * canonẽ ſi qͥs ſna dẽte ſi diues uel pauper papam nel eius legatũ abſoluendus eſt. fallit in muliere ſe ne ifirmo ul mutilaro qui ꝑ epm abſolni poſſũt b.d.pꝰ exceptionẽ ponit.ꝛꝰ ꝛegulã ibi alios. 5 i;dã determinationem ibi ſi nero caſus Xc. 45. pꝰ ex tex. qᷓtuor caſus ſeu qᷓtuor ſpᷣes pſonarũ q̃ ñ tenent᷑ ꝓ abſolutõe ire ad papam Et nõ.qꝛ tex. de mulieribus loq̃tuꝛ indiſticte. et ic ſi malier inuenis nei ſui iuris diues nuił paup 2 * — ¶Be ſñia excomunl. fit ſi tenet p hac abſolutõe ire ad papã: qꝛ itleꝛa tio eaꝝ piculoſa e. ¶: nõ. legatũ pape poſſe ab ſoluẽ ab bac excõicatioe ét i caſu epo nõ ꝑmiſſo 2 de iſtis legatis dic ut plene legit 2 nõ. i. c. pe. de offi. lega. ʒ3 nõ. ꝙ tpe moriis põt excõica tus ꝑ canonẽ ſiqs ſuadete abſolui ab alio ꝙ' a papa.recuꝑata tn ſanitate tenet᷑ adire papa leiꝰ legatũ als reincidit ipo ſco i eãdẽ excõicatõʒ ut i. c. eos. e.ti.ſi.Vi.¶ Sed qꝛo qͥ dicant᷑ deſtituti mẽbris So. ꝓcedit tex.ĩ iſtis claudis cecis ? lijs mulnifarie ipeditis ĩi mebꝛis. oẽs eni tales di cur̃ mifabiles pſone 2 gandẽt hᷣ pᷣuilegio. Al io qꝛi᷑ hᷣ diẽ tex. ꝙ abſoluit tpᷣe neceſſitatis de bẽt neseſſitate ceſſãte adire papã ł legatũ ſuſcep turi mãdatũ apoſtolicũ ⁊c.nunqͥd ſuſt ciat dũ le gatus ẽ in lin Yun ponit 5 duas opi.qᷣdã dicũt ꝙ ſic.ſiẽ enĩ poſſũt abſoluẽ ita ⁊ b manda tuũ iniungere. Alij Z ꝙ i traſiu pnt abſoluẽ ꝑꝑ pculum mortis ? ũc acceſſoriũ iniungere man datũ:ſed mãdare pᷣncipalit᷑ nõ pni: ſiʒ qʒ recurri ad legatũ ꝓprium nõ ad nãſeũte. Moſti. placet p̃ᷣmũ dictũ. Sed certe ł; pᷣmũ ſit equiꝰ ſecunduʒ nerius m Jo. an. de quo ꝑ Spe in ti de lega to in S. nic dicamus. v. ſʒ tũe¶ In gl. i. V. iu facultates in fi. Sʒ queꝛo qualis erit iſta ſanſſac tio. due opi. ponũt ꝑ doc. una ꝙ Vlatur circa ex peñ. dãna ⁊ iterec: qꝛ clericꝰ nõ dʒ petere eſtima tionẽ iniurie. Sʒ ꝓpter dignitatẽ cleꝛicarꝰdebʒ ignoſcere ut ĩ.l.ſiquis ĩ h genꝰ. C. de ſac.ſan. ec cle. Alij vo dicũt quos ſequi Hoſii. ꝙ nõ ſuß ficit iſti iniurianti flectere genua ? petere uent am imo teneĩ ſatiſfacẽ de iniuria illara ? eſtima bit iiuria ʒy qualitatẽ ⁊ q;titatẽ pſone ininꝛiate 2 ilurie 2 emda dabit ipᷣi cleꝛnico ? ꝓ ̊ bonꝰtex. I c.oli. S̊ ð iniurijs. ⁊ opi.ẽ Vioꝛ ſʒ alia ẽ eqoꝛ Irẽ ad vᷣie qꝛ Iʒ actio iiuꝛiarũ expiret ꝑ lapſum ani.l.ſi nõ ↄuicij C. de ſiuaiſ in ꝑ niã exceptõis ppelliĩ iiurians excõicatꝰ ſatiſfacẽ eriaʒ poſt an nũ: qꝛ nõ dʒ abſolui niſi p ſauſfaciat ur h qq; g directe ꝑ uiò actionis nõ poſſi pꝰãnũ ↄleq ĩ iuriatꝰ eſtimarionẽ iinrie ↄlequeĩt᷑ iñ eã ĩdiꝛecte qꝛ al ũ andiet petens abſolunonè im Hoſt. et bñ ? b nõ. EA v. paupes. Jo. an. diẽ ꝙ; pauꝑ mẽdicãs ał potès ad eñd teneĩ ire ad cu riã ſi ał.mẽdicãdo põt ſibi ꝓſpicer̃ ſic ĩ boco in quo maner 2 cau loòt iſte rex. Si vo ẽ pauꝑ ſi mendicãs nihil habens: un uinar niſi ex arrifi cio ſuo ꝙꝙ exercere non põt iĩ itinere 2 bʒ locum Sriũ.er quo eni non ẽ ſolitꝰmẽdicaꝛi:ſʒ ex arnfi cio uiuer̃ ñ tenet᷑ ꝓ abſolunõe optineda mendi car̃ z ita loqnat᷑ Saũ qð nõ.imo plus dicit ſi ſolit mẽdica? ex medicitate ꝓſpiciebat ſibi ⁊ uxo ri æ itineꝛãdo nõ poſſit ꝓſpiceꝛe nxori tunc non generetur ire qð ſatis mibi placet. Bm nõ ab homine. Ame denũñciationẽ uitadus ẽ excõica rus ꝓ uiolẽta manuũ iniectõe in cleꝛicos niſi ſit occultꝰ. b. d. pꝰ. Interſiciẽs cłicũ qui ↄtẽpto cle ricali hirn ſe enormiratibꝰ imiſcuit excõicatꝰ nõ 5 ſco. Et duo fũt dèa Fʒ ibi ĩ articulo. Caus gé. ¶M. pex tex. ibi ꝓ ſacrilegio ꝛc̃. ꝙ inijci ens manũ uiolẽtã i clericũ ↄmittit ſacrilegiuʒ et tanq; ſacꝛilegꝰ coeꝛceꝛi põt ⁊ coꝛã iudice eccleſia ſtico cõueniri.xvij q.iiij.ſi qs deiceps ⁊.c.qᷣſqᷣs 2. 5. de fo. cõpe cũ ſit generale¶ 2 nõ. ꝙ uitare tenemur excõicatos nedũ noiati ab hoie: ſʒ enã excõicatos a iure qʒ adhuc ꝑ hoieʒ denũtiati n06 ſint excõicati et h qñ ceuũ ẽ illos cẽe excõicatos. nõ. ꝙ i publico nõ debemꝰnitare excõicatuʒ a iure qñ excõicatio ꝓbari non pot ut qꝛ alicui tm b̊ notũ e et bãc puto ꝛ0nẽ hꝰre.ex quo eniʒ nõ poſſumꝰeũ ↄuicer̃ de excõicatiõe nõ debem⸗ eũñ uitare ĩ publico cũ dedecor̃ uł ifamia ſua ar. .Vj. q ij. ĩ. c. ſi tin et. c. placuit fac.l.difſamãi. C. 8 inge. mau. ¶ Aꝛto. nõ ibi ꝓ latẽii exceſſu æc. ꝙ canon penã ipo. iure. p oᷣlicro inferes affc ð — 2 — — liquetẽ qtũcũqʒ occulte.ↄſtituiõ g foꝛi ↄtetioſi ligat criminoſos qtucũq; occultos ꝓ quo uide bo. gl. i cle. i de hereti. 5 i. F. i aꝛiculo fʒ nera lec. caſũ i quo cleꝛicus ſine alia admonuoe ꝑdu ipo fẽo puilegin canonis ſi qs ſuadente uʒ qn comepto clericali babiin un ſcei ſe enormita tibꝰ. 2 ẽ notã dſũ iſtos clericos ꝗ idebite re licto babitu efficiunt ſtipediarij ſeu armigeri ut qteũqʒ iſti cognoſcat᷑ ⁊ notuʒ ſui alijs eos eſſe clericos ñ habeaãt pullegiñ imũitatiſ ꝑſone. nã ſi ñ cognoſceꝛet tũc no cet dubiũ ꝑ.c.ſi uero.S.e. nec b cet in odiũ iſtorũ clericorũ:ſed ꝑꝑ babi le ignoꝛãtiõ ꝑcutiẽtũ.ueꝛꝰ g itellectꝰ bꝰ. F. ẽ ꝙ l ſciat᷑ ipos ee clericos iñ ꝑꝑ bũc exceſſũ exuti ſt iilo puiegio canonis ſi qs ſuadẽte: ſiẽ dicimꝰin ciericis ↄiugatis. qꝛ relicto babitu ꝑiteꝛ ꝑdũt p̃ uilegiũ imunitatis ꝑſone ⁊ aduerte qꝛ iſte tex.ni hil diẽ de puilegio fori nũqͥd tales clerici capti i buiuſmoi enormitanbus pnt puniꝛi ꝑ iudicem laicũ de qno dicaʒ plene in. c. ꝑpendimus. j. eo. Paaa niſi ſolus h ſciat nõ bñ gl.nam nno i. c. iſitõi. .eo.ĩ quadã adi. uiſus eſt no uiſſe excõicatũ a iure debeꝛe uitari circa denun tiatiõeʒ qñ notoꝛiũ & illũ ĩ excõicatiõʒ incidiſſe. Secus ubi ñ ẽ notoriũ lʒ młitis pateat aꝛ ij q. i. mulii Sed certe ilᷣ dẽm Inn. ur Z iſtu iex. cũ in p̃ncipio geneꝛalĩ dicat excõicatum & iuꝛe uitãdũ abſqʒ alia denũtiatõe ⁊ excipit m unum caſũ qñ.ſ.nni ſoli hᷣ pateret:ſecus g ſi pluꝛibus Iʒ nõ iducat᷑ notoriũ.nã excepiio ſiamat ꝛegulaʒ .xxxij q. vij c. dñs. ? ut S. dixi. Rõ hui?excep tõis ẽe põr qꝛ ex quo ſolus ſcio ⁊ ſic ꝓbar̃ non poſſẽ debeo ſilere ał. de facili daref̃ mã iĩfamãdi aliquẽ Sed qn plnꝛibus boc nom eſt andacteꝛ debeo eum uitare etiam in publico cum poſſuʒz eum connicere ar. in l. diffamari. E. de ingenu. manu.? melins in.l.eum qui nocẽtem.ff de iinꝛ. non ob. c. multi. ij. q. i. qꝛ loquituꝛ de cꝛiminof quos niſi ſint excõicati uitar̃ n debeo.non autẽ loquitur de excõicans a iure.dicit tamen Inn. in preal.c.inquiſitioni ꝙ ſi quis in una prouin tia eſſet excõicatus notorie 2 in alia pꝛonintia mihi ſoli pateret ꝙ debeo eñ uitaꝛe ibi etiam in ca er ſonuß⸗ ſoneſtlorgin 9 ela ( Vita md fuutei ſir wlm i i⸗ ocrce cilii ſeni iebſooni b K (Ctsde (No cne etedicnd n edd s crſtn u e chl coie ſolntione igdt ienot ecölen llipire res Uricid 91 Anait icdu Mono; gi 1founilnebot! himis iir woſuuo no pyoſni e eeſ obii d p ecer cielige g iil ti ici ſliin aöinsdiininanudin Coltigret etcdenmn d enſens epibſeans ſgdune nſ gi ſütg cy nſeni g fi Aoſne ſe bi ge bo⸗ nehrarſungline tig noe e öß ſt ⸗ tenſ cblolno ir⸗ efſbun ane honn Plini nb , i D Ho/, pghniri ſpna g o ͤſtir hoah ar wieann nicln linieen deniibinſin lenf fäci ncgfninhe⸗ 8 1 nt pöltd iſciz fih ir flimg ſlgiiti gi ſno g hote CMiſimab lus ſne alg achnontöe monis icsſincente Dlninnſcaſeenormin os ertds iebiere pelariſen nngenu iit non ſtaiis os ſſe legiͤinüitant gone nif ta dobii eli nao e⸗ i derſorüſed popbebt beg ſlea beſeg ii o bir aneſi mit cs uuir ſidn tao ubiun gien it 9 t advente qr ſe tex.ni Hüdt uſes ceici aht 1 Pärhorin pirden xin c NNinns ⸗ Posbleni di Hen inacdi nſicf deber lili ilel daun iarotcni u iß rins purean,/⸗ u zufit⸗ idrn miam /in iinirtacn mtiugl Plrons mmi iinmn giß 14r. R nun cit fortius ubi hẽtur certitudo. 2 ¶ De ſqia excommunſ: publico ꝙ ſatil placet qꝛ non põt iſte dici ab ec cleſia tolleratꝰ ꝓ quo facit qd nõ.gl.i.c. ad nzꝛaʒ .iij. de iureiu. ?æ in. in. c. tua in fi. de coh. cle. 2 mali. In gl. in ner. minie coercent᷑ ibi ꝑpẽdimꝰ 2 ibi pleniſſime dicã. ¶ In gl. fi. ſed q̃ro nũqᷣꝗ iſta pnia iponat᷑ iſtis occiſſoribꝰ clericorũ de ne ceſſitate. doc uidẽtur nelle H̊ ꝙ ad cautelã tmn ut ſic potiꝰneceſſitate q; uolũtate ad talia ꝓſiliant. puto ad vᷣẽdũ ꝙ aut er ꝑte occidᷣntiũ bellũ ẽ in ſtuʒ: ⁊ tũc ꝓcedat diciũ doctoꝛũ ut ad cautelã ĩ ponat᷑ hec pnñia. aut bellũ ẽ iiuſtũ:et tũc iponen da ẽ de necefſitate:et hũc puto itellectũ. c. naʒ lIʒ pꝑ hoc deliciũ clerici ꝑdãt pᷣuilegiũ imunitatis pſone.nõ tñ ꝑ p̊ ſequitur ꝙ ipune licet tales ele ricos occidere.et hũc puto eẽ ueꝝ intellectũ hꝰ .c.cũ tex.pᷣſupponat penitẽtiã ĩponẽdã ẽt ꝓ oc ciſione aicoꝝ ꝙ ẽ mẽtii tenendũ in ꝑpetuum. B m delideres. Anmne ablolunonẽ . cõicandũ non eſt excommuni cato Iʒ inraueꝛit paꝛere mã datis cccle ſie nł ↄpoſuerit cũ offeſo:uel ſic. Jnufamato de excõicatõe cõicã dũ ñ ẽ miſi ſe purget uel ad cau telã abſoluat̃᷑ h. ꝗ E tria ſũt dicta qᷓ patẽt pes .F. Caſus ?c. en tex. ꝙ nemo dʒ cõi care excõicato an abſolutionẽ q; ecũq; dignua tis exiſtat:uñ ẽt epᷣſ cõicãdo cũ excoicato an ab ſolutionẽ icidit ĩ excõicationẽ.nã ius idiſſeient᷑ excõicat ꝑricipãres excõicato cni oes ſubijc ũf: ut i. c.i.de ↄſt An aũt papa cõicã do excoicato icidat iĩ excõicatoʒ gl.i.c.nulli.S.e.ↄcludii ꝙ; n 2 rõ ẽ manifeſta: q; hoc uiculũ excoicatioms hituꝛ a iuꝛe poſitiuo quo papa ñ ligatuꝛ:ut i.c. ꝓpoſuit de ↄceſ pᷣbẽ.dic tũ nõbilt᷑ ad illa gl.ꝙ ał papa peccat. ꝙ itellige qñ ñ ſubeſt cã ſibi cõi cãdi nã tũc papa n ſola faciui g ins poſitiuũ:ſed ẽt j ius diuinũ:qꝛ ut hẽtuꝛ i euãgelio qͥ ñ ulłᷣ ſe corrigere ⁊ excõicatur ꝑꝑ hoc dʒ haberi uelut etnicus z? publicanus. un papa cũ ſii ſubiectus legi dinine.xxv.q.i ſũt qͥ ſã:peccat ñ hñdo euʒ tãqꝙᷓ;ᷓ publicanũ et ifidelẽ. Qualis aũi ſu excõica rio qᷓ Shitur pꝑ ꝑticipiũ: Dic ut i.c.nuꝑ ⁊ i.c⸗ ſi ↄcubine.jſ e.ubi de hoc dicet᷑. ⁊ꝰ nõ.qꝙ epᷣs ñ põt ex ſua uolũtate aliquẽ abſoluere ab excõi catione.⁊ iõ Iʒ uelit ꝑ cõionẽ.ſuã illi reddiiã eũ haberi ꝓ abſoluto ñ põt. Secꝰeſt in papa:quia ipe ñ ſubiacet cerie forme:ſed epᷣus ſubijcii diſ poſitioni iuris de quo in cle.ſi ſũmus.e.ti.¶ ʒꝰ nõ. ꝙ iuramtũ qð pᷣſtãt hodie abſoluẽdi ab ex cõicatione de quo ĩ. c.ex tenore.S. eo.fuit intiro ductũ ex quadã ↄſuerudie eccłie. exquo ifert᷑ q; iuramẽtũ n ẽ de ſubſtãtia abſolutõis de quo ta mẽ dic ut.j.ſubijciã cũ gl.q̃rto nõ.i.O.pᷣe qõni aꝛ. optimũ ꝓ his qᷓ dixi ĩ. c. pcedẽti ꝙ ubi excõi catio pluꝛibus nõ c.debẽt ſciẽtes nitaꝛe excõica tũ circa omnẽ denũciatõm.nã ſi ſola fama ſuffi 5. . F. ter tio ꝙ ñ ſufficit excõicato ſatiſface? de eo ꝓ quo fuit excõicatus niſi abſolutionẽ ↄſequaĩ imo ex cõicatꝰdonec ſatiſteceꝛit eget abſolutione de q P gl. nõ. i cle. i. ð deci. N nõ. ꝙ ex iiuria illata clerico naſcunt᷑ due actiões iniuriaꝝ nna ↄpetit ip̃i clerico q̃renꝰ iniuria tãgit pſonã ſuaʒ. alia cõ betit ecclie cui iniuria iferẽ ex ꝑſona clerici:⁊ re miſſio ſeu ↄpoſitio facta cũ clerico nõ tollit acti onẽ ↄpetẽtẽ ecclie.æ ꝓ hoc tex ibi ecclie m̃ quã offedit zc. nã loquit᷑ ᷣ eccłia ꝑticulari cui ſatilfa ciẽdũ ẽ ꝑꝑ iniuriã illatã clerico: ut dixi ĩ c ꝑro chianos g.e. Et puto ꝙ ẽt pr̃i ip̃ius cleꝛici ↄpe tat actio iniuriaꝝ ꝓ hoc qð nõ.i.c. ꝑ uenerabi lẽ qui fi.ſint le.cũ clericaiꝰ non eximar a patria ptate iʒ aliud ſeſerit gl.i.c.indecoꝝ ð eta. q̃ i. Sed primũ uerius nt ꝓbat᷑ i. d.c. ꝑ uenerabilẽ ꝑ locũ a ſpãli. rglin v̈ ſi publica fama: ſʒ qro qñ iſte ẽ uitãdus. Inn. ponit duas opi.qui dã dicũt cũ defecerit ĩ ſe purgãdo.alij vo ꝙ cũ Qiffert pᷣſtare purgationẽ æ hoc uideiur place:d Inn. ſʒ puio icontinẽti hũc nitãdũ cũ infamia ĩ naluit S eũ. ar.i.c.illð de cle.ex.mi.nã tractat᷑ ̊ caſu de mo dico pᷣindico ? ð fauore aie. JIdeo fama h̊ cãu facit plenã ꝓbaſonem.⁊= h̊ vr uelle iſte tex. nã idiſtincte dicit eũ uitan dũ niſi ſe pur gauerit ⁊? purgationẽ pᷣſtirerit. nõ ergo redẽda ẽ ſibi cõio aũ purgatione pᷣſtitã uel abſolunonẽ obtẽtã ad cautelã. n gl.fi. ibi ut ſcʒ iuramẽ to pſtito ⁊c. Oic ꝙ imo tex.loquitur de forma abſolutionis tradita in. c. a nobis.ij. in fi.j. eo. ut.l preſtito iuramẽto de parendo mãdatis ec cleſie itroducat᷑ poſtea in eccleſia cũ pſalmo pe nitétiali oꝛone dñica ⁊c ut ibi dr̃ nec opus e ꝙ alia ſnia ferat᷑ ſuꝑ abſolutõe. Et ex his ifeꝛt᷑ ad q nũquid abſolutio ab excõicatõe poſſu peti ꝑ ꝓcuratorẽ. Inno.dicit ꝙ nõ:qꝛ hec ſorma re quirit pñciam ꝑſone. fatetur tñ ꝙ ubi ſubeſt iu ſta cã poterit ꝓcurator iteꝛuenire. ꝓ hoc. c. qto ꝛij. q.V. ſed hoſti. tenet ꝙ indiſtinere nõ por ireꝛ nenire ꝓcurator quo ad eccleſiã militate: qꝛ ab ſolurio requirit ↄfeſſionẽ ↄtritõeʒ ⁊ itroductio ne in eccleſia cũ ſolenitate pᷣdicta.⁊ dictũ gl cõi ter tenef᷑.nã ſi ualʒ excõicatio ẽt nõ ſeiuata ðpi ta forma fortius abſolutio. Satis tñ mibi pla cet opi. Inn. ut ibi nõ ſubeſt cã cõpareat abſol nedus.æ ꝓ hoc uide bo.gl.i.d.c.qᷓto ⁊ dic ſpe cu.ĩ ti.de ꝓcur..i.v.uẽ opponit᷑ ꝙ ĩ curia ro mana hoc ſeruatur de quo et per archi.in.c. ut officium de here.li.vi. Infeꝛt᷑ ẽt ex pᷣdictis ad altã. q.qᷓ ſequitur i glo. nũquid ualear abſolurio iuraméeto nõ pᷣſtito.quidã ꝙ nõ. quos ſequitur Hoſſi.nã cũ ſit ð forma nõ nualet abſoło foꝛma nõ ſeruata ar.i.c.qꝛ ꝑꝑ de elec.nõ ob. iſte tex. dicẽs fuiſſe ĩductũ hoc iuramẽtũ ex ↄſuetudine qꝛ hodie hec ↄſuetudo redacta eſt ad ius cõe. Glo. hic ↄcludit oriũ ⁊ cõiter tenet᷑ opi.gl.naʒ ut dixi ĩ pcedeti.q ſicut tʒ excõicatõ nõ ſeruata forma ita abſolutio ar.de pe.di.i.in.c.ueꝛbũ fa cit.c.uenerabilibus in..ubi auteʒ eo. ti.li.Vi. ubi patet ꝙ abſolutio iinſta tenet qð nõ. Abbas. mic Saterdos eijciés reg- Eniẽs erẽ de ecchia officia diuia turbãtẽ excõicatꝰ nõ c.b.d. In pata 5 ¶Be ſñia excõmuni. queſtio. In fa ꝓniſio ibi ideoque. Eaſus zc. UEaSer rer i canonicꝰ zẽ.qñ inijciẽs ma nũ i clericũ ſeu religioſũ turbãtẽ dinina officia excõicatꝰ nõ ẽ etiã ſi ↄmorꝰ ̊ fecerit. ↄmotõ gꝰ ex iuſta cã nõ oꝑat᷑ ninculũ cõicatõis ubi ſubeſt iuſta cã manus inijciẽdi. ¶a nõ. quod moniat gaudʒ pᷣu legio ſiqs ſuadẽete nbi ſine iuſta cã ma nus i es inijcirur ut i. c. ð nominalibus.j. eo.ti. Hop. Z tex. nã nr̃ ſibi ↄtrariꝰ. nã pꝰdiẽ iſtuʒ ſacerdotẽ iieciſſe manũ iĩ monialẽ ut eaʒ er eccle ſiã ponerer ⁊ poſtea dic ꝙ ↄpulit eã reſidẽ itra eccleſiã. So.duplex.naʒ una lẽa hʒ ey eccleſiã ⁊ tũc ceſſat Sriũ.Alia vo ſia hẽt ĩtra ⁊ tũe intelli ge ꝙ iſti ĩ hac eccła erãt canõici regulaẽs ⁊ mo niales hñtes divᷣſos choros:uñ ſacerdos iſtam monialẽ ĩgreſſã choꝝ uiroꝝ extraxit ⁊ duxit ad chorũ ꝓpriũ ⁊ intra eccleſiã coegit eã reſidere. glti.n. Al Ho itelligũt q iſte ſacerdoſ erat ibi por eniã momaaliũ ſiẽ fuatur in ordine ſci ¶ Daꝛci uñ rõe pᷣlatõis fuit excuſatꝰ.Alij.ue ro intelligũt indiſtincte ꝙ q;tũcũqʒ nõ hẽat iſte plationẽ excuſat᷑ ab iniectõe manuuʒ exquo tur batrur. ⁊ ex ̊ ⁊ ex tex.nõ. ꝙ turbãtes diuinũ ołf ficiũ ĩ eccleſia pñjt de ea expelli ſiẽ faciẽtes tumul iũ in iudicio de quo nide bonũ tex.in.c.in loco V. q. ilij. A e. ſe Legit᷑ multis modis: Eruenit. ſʒ ſᷣm cõeʒ lec.h. dic. Ercöicati ꝓ leui iniectõe manuũñ i ele ricũ pnt ꝑ epᷣm abſolui ⁊ ẽ iſte tex.ſingulaꝛis ſʒ hãc lec. Caſꝰ ꝛc. In gl.i i. fi. pᷣmã opi.tẽuit. In no. ̊ ⁊ ꝓ h̊ adducebat ſam ĩ fi.ibi dicimꝰ ↄmit tẽdũ quaſi uelit dicer̃ hãc fuiſſe ſpẽalẽ ↄmiſſiõʒ. Sʒ alij. cõiter ſequũt᷑ dẽm gl.ut qð faẽ ius cõe quo ad oẽs.nã ſi ↄtineret ſpẽalẽ iĩdulgẽtiã cum nõ appareat cui loquat᷑ ? cuiꝰſit pᷣnilegiũ erit h ðcre.oĩno ſuꝑflua ꝓ h̊ facit qð hẽt i ãtiqua nbi ſcribebat᷑ ꝙ iſte dẽrʒ abſoluẽ mulieres ſenel ⁊c̃. ? poſtea ſubijciebat᷑ de his abſouendis ⁊c᷑.ut in lr̃a:uñ ſiẽ epᷣs põt iure ſuo mulieres ſenes ⁊ ał. huiuſmõi abſoluẽ uit ĩ.c.ea noſcit᷑ Sõ. e.ita ⁊ iſtoſ ꝓ leui iiuꝛia excõicatos ⁊ iſte intellectus tãqᷓ; be nigniõ ãplectẽdus ẽ. Et ꝓ b̊ faẽ ꝙ ubi duo pñt elici ĩtellect? ðbemꝰſeqͥ illũ qᷓ ↄtinet in ſe aliqᷓ; du bitatiõeʒ ⁊ de aliquo prouidet l.qð labeo.ff ad carbo.⁊ i.l ff.ad municipa.fac̃.c.cũ ĩ iure de of dele ſj. it aluerudo q̃ h hʒ ĩ dnbio multuʒ ẽ attẽdẽda et mime ſũt mutãda ⁊c.l.mĩme ⁊.il.ſi de interpᷣtttiõe ff ðᷣ legi.⁊ i.c.cũ dilectꝰde ↄſue. Sʒ Z hũc ĩtellectũ fac̃.c ſi Vo. S.e.nbi ĩ cãn ſpã li epᷣs abſoluit qñ iiuria nõ ẽ enormis ad ideʒ. ic.qm.S. ð nit.⁊ bo.cle ubi b̊ ẽ pᷣuilegiũ cłicoꝝ cõiteꝛ niuẽtiũ. So. diẽ Joa.an.⁊ bñ diſtinguen dũ fore int᷑ iiuriã leuẽ mediocrẽ ⁊ enoꝛmẽ ut ꝓ leni iniuria quilibet epᷣs poſſit abſoluẽ iure ſuo auct᷑e hꝰdecretał non ãt hᷣ ʒ regularit᷑ ifeꝛori pᷣ lato. nã h̊ decre.dirigit epᷣo ut pʒ ibi fraternita ti tue ⁊c. Inferior eĩ ab epo nõ appellaĩ frat᷑ ſʒ filius ut ĩ. c. qᷓ gaaui de cꝛi. fal. ꝓ iniuria vo me diocri nõ põt epᷣs abſolner᷑ niſi puilegiatos 2 B caſu locũ habebãt õria ſuꝑius alł.x ſilia iuꝛa ꝓ iiuria vo enoꝛmi epᷣs reglꝛ nõ abſoluit niii ĩ ne ceſſitate ⁊ ubi ſpecifice ſibi comittit᷑.¶ Sʒ qꝛo nũq̃d eps poterit abſoluẽ laicos leuit᷑ iiuriates clericis.Cõit᷑ tenet ꝙ ſic:qꝛ iſte tex. loquit᷑ indi ſtincte q nõ. z q dicat᷑ iniuria leuis que medio cris et que enormis recurrẽdũ ẽ ad arbitriũ iu dicis ar.inſtit. de iniur.i.ꝗ atrox fac.c.cũ illoꝝ 7 quod ibi nõ.j. e. Abbas. 61 ½ Licãs ĩ diui ₰J S nifica uit. nis excõicatis p papã: qꝛ diuia celebrat excõicatꝰe ex cõicatione maioꝛi = ꝑ ſolũ papã abſoluedus h. diẽ fʒ unũ itellectũ.uł ſic.ʒ aliũ. Clericꝰq ſciet 2& ſponte participat excõicato in diuinis officijs excõicat maioꝛi ⁊ tin abſoluẽdus ꝑ papã. Ca ſus ꝛc. ¶ In gil. i li. ex hac gl. colliguntur tres lec.ad tex pᷣma lec.ut loquat de excõicatione mi nhori quã regularit᷑ icurrũt ꝑticipãtes excõicato ut i.c.nuꝑ.j.eo.=.c.ſi celebꝛat de cle.ex.mini.et in. c.a nobis de excep. Et iũc ad tex.dum dicit eadem ſñia ꝛudefr᷑ ꝙ eſt eadem in geneꝛe ⁊? quo ad quid. puta veſpectu pᷣnatõis ſacrõꝝ ꝙ liẽ ex cõicatio maioꝛ puat ſacꝛis ita et minoꝛ ut i. d. c.ſi celebrat. Sʒ S hãc lec.fac qꝛ tex.reſeruat Gᷣ abſolutionẽ pape qð nõ faceret ſi loqueretur de excõicatiõe minori ut ĩ.c.nuꝑ.j.e.et io forte gl. tranſu ad aliam lec. ut intelkgat᷑ tex. de excõica 4o cũ oibus ſibi participãtibꝰ.nam tũc ꝑticipan tes iuoluunt᷑ eade excõicattiõe et iſta let.ẽ neꝛa ĩ ſe. Sed diuinat ad tex. æ hodie nõ põt ferri iał excõicatio i ꝑticipantes cãonica monitõe no p milſa ut ĩ. c.ſtatuimus.e.ti.li.vj¶Leꝛ ia lec. gl. ut loquat᷑ de ꝑticipantibus excõicato in crie ꝓ quo fuit excõicatꝰ? iũc opʒ itelligere ꝙ fuit ali quis excõicatꝰa papa qui celebrauerat diuina poſt ſuſpenſioneʒ quo caſu paꝛticipantes ſibi in diuinis officijs cõicãt excõicato ĩ crie ⁊ iuoluun tuꝛ eadem ſñia nt i.c.ſi ↄcubiue j.eo.æ iſta lec. bona ẽ ? ſm eã p ſũmaui. Sʒ aliquãtulum diui nat ad iſtum tex ꝙ ̊ ꝑticiparũt in crimine: Quaꝛta lec dat᷑ ey gl qᷓ ũ cõis ur imelligat᷑.c. de ꝑticipantibus excoicato æ non in crie. Sed ad h̊ ut incurrant in excõicationẽ maiorẽ ꝛequi runtur qnqʒ ꝗᷓ naꝛꝛat i tex. p ꝙ pticipantes ſint cleꝛici ut pʒ ibi clericos. Iteʒ ꝙ ſciemter ꝑticipa nerit ut pʒ ibi ſciẽteꝛ Itẽ ꝙꝙ ſpote ut i tex. ibi ? ſpõte qᷓꝛto ꝙ excõicato a papa ut patʒ ibi a no bis. Itẽ ⁊? qnto ꝙ i diuinis offcijs ꝑcipaueꝛint ut pʒ ibi ĩ officijs.nã tũ hec decꝛe.iducat ſen cõ tineat nonã excõicationis ſpẽm dʒ intelligi pro prie ꝓut iacet inteꝛuenientibus oibus de quibꝰ in tex. nam ał regulariter ut dixi ex ꝑticipio cũ excõicato tim icurritur excõicatio minoꝛ. Sʒ õ hanc lec.fac:qꝛ iſte tex.no nẽ iducer̃ nonã ſpẽm excõicationis cum papa non uideat̃ h̊ nouũ ius uelle edez cũ reſpõdeat ad ↄſultatõʒ ⁊ poſtea di cit ad nos uolumus ⁊c.⁊ ſic loquitur in cãu als deciſo a iure antiquo:ſed illo inꝛe non ꝛeꝑitur hec ſpẽs excõicationis inducta ¶ Yrcm tex. iſte * zont , eprch . ocr ,go hinlanii lorul 44 4 Aiſhne glane⸗ ne eini in⸗ 1 i Mui hun eise un in ille c 4, Pine clard aiſi⸗ bltrute i ſhucn licge iͦenmnnt ößuni Gis tiüiceln ee titdidl ftiftolceg net ſiſaii eigoſiet i oublrih inſdnd̃ coo boiled oſ ub lefaatibi bicabſohon Nj cũete ſon t c lit gof orblan ebi⸗ bichi uicebo gliͤa ſif iciinon e glin Aer nc cnonic N Genmd ainrandiaris 1 umncſ(K duoscinsiieedſotuie Oheftlitianicrſo non HH Giei g ifoil ſſog cillatos Poſt pod gr tſot erti, in ic ſeg hot ſoſ nlali be aul Giin ri lfani g'g riſtiſenedill nenſior lit Mr on Cctt auten n genert gao Drudsſuning ſeer Ansmanimen bi, Athi ennh Nöfueraſ bocggen de icndeatöfneg, imeligai er de grog Cpitbd un töt gicon öicmöen iſnler eni nt bocle no pot en linnim nolitoe o lil. Mauleg. s crcoſcno in cfie w irligereg fut ei Cchnnnenn Cninn Cln amichentesſdinn ccöcoicfiet iuobin udſbeſeb d ſl⸗ — Ntepmnit in ainiſe⸗ ui cosn nulhiͤ⸗ cno t non n Mrölenoni M⸗ urg, iſmnd⸗ n ,Iyg imm gießn irtornita t c ¶ Be ſſia excommunt: loqᷣtur de pret᷑ito ut pʒ ibi ꝑticipauerũt ⁊c. Sʒ ſi ↄtineꝛet ins nouũ ñ exrẽderet᷑ ad factũ de pᷣte ꝛito:ut i.c. cognoſcẽtes et ĩ.c.fi.de ↄſti. Sʒ põt dici ſuſtinẽdo cõem lec.ꝙ forte hoc erat deciſũ aliqua ↄſtitutõe ãqtiqua.⁊ iõ papa rñũdit h̊ ꝑ illa nerba.S. dicta. æ qꝛ alie le. de nibilo nobis ſerui rẽt iõ hec aplectãda ⁊ hactenꝰſic ẽ ĩtellecta H̊ de cretalis.æ minime ſũt mutãda ⁊c̃. B a. Excdica 1 liiectione manuñ 5 iĩ clericũ uł icẽdiaꝛiꝰpoſt pnbli cationé a ſolo papa abſoluit᷑ pꝰdeciſio ↄſulat.ꝛ·:rñſio ibi fraternitati.Caſus ⁊c.¶ In gl. i. in fi. qᷓi uelit dicere gl.ꝙ anʒ ſine uiolentia manus remeꝛaꝛia extendit᷑ ad clericum exemplũ i ꝑcutiẽte clericũ uolẽtẽ.nã uioletia ſibi ñ infert ut ĩ ꝛgula ſciẽti li.vi.⁊ tñ ꝑcutiẽs icnꝛꝛit excõica tionẽ:qꝛ temere facit:ut ĩ.c.ↄtigit.j.e. Sʒ ) hꝰ facit:qꝛ.c.ſi qͥs ſuadẽte ꝛeqͥrit uiolẽtiã.gꝰ nõ dʒ extẽdi cũ ſit penalis:ſed pot dici ꝙ lʒ nõ ſit uio lẽtia reſpeciu ꝑſone illiꝰcleꝛici uoletis ẽ m niolẽ tia reſpeciu torius ordinis clericalis.nã collegi um clericale iĩ cuiꝰ fauorẽ principalit᷑ illud puile giũ emanauit nõ pſumit᷑ ↄſetiꝛe:uũñ ñ potuit iſte — clericus renũtiare illi priuilegio: ut ĩ.c.ſi dilige ti de fo. ↄpe.⁊ ĩ.c.cũ deſideres.F.fi.S e.¶¶ In gl. fi. i fi. ↄclude g metẽ gl.ꝙ aut qͥs ĩcedit eccle ſiã ſeu locũ religioſũ:⁊ tũc excõicatꝰ ẽ ipo ſco ⁊ añ publicatõʒ ipſiꝰexcõis poterit abſolui ab epi ſcopo loci:ſed poſt publicationem non:qꝛ papa refuat ſibi hãc abſolutionẽ nt h̊. Aut icẽdit ali nʒ locũ:et tẽ non ẽ excõicatꝰ ipo facto:ſed excõi cãdꝰ.poſt publicat. abſolutio ꝛeſernatur pape.= de hac mã uide bo.gl.i.c.cũ deuotiſſimã.xij.q. .ij. i. V. icẽdiarios.⁊ gl.in.c. omnes.xvij.q.iiij. 2 tex. in.c.canonica.xi.q.iij.? boſtie.in ſumma de rap.æ incendiarijs. S. ? qua pena. vſi. ſed ſʒ canones cum ſe. ¶ Er ex predictis ⁊? ex tex.nõ. duos cãus i qᷣbꝰabſolutio ab excõicatõe reſuat pape fallit ĩ articulo mortis ubi ẽt incendarins abſolui pot a ſaeerdote:ut i.c.in litteris de ra. C glut ex gl.q̃ro nũq̃d legatꝰ poſſit abſoluere iſtos icẽdiaꝛios poſt publicationẽ.⁊ ur̃ ꝙ ſic qꝛ legatꝰabſoluit excõicatũ ꝓ iiectõe manuũ ĩ cleꝛi cũ:ut i.c.ſe.g põt abſoluẽ icẽdiaꝛiũ cũ iſta duo ꝓcedãt hic a paꝛi. Gni.tenuit Sꝛiũ ⁊ cõit᷑ tenet nã Iʒ iſta pificent᷑ qꝰ ad difficultatẽ optinẽdi ab ſolutionẽ ñ tñ ſeqr ꝙ ꝑmiffio fẽa in uno cãn ex tẽdat᷑ ad aliũ:maxie qꝛ in iſtis exorbitãtibꝰ non ꝓcedit᷑ ſen n fit extenſio ẽt ꝑ maioriiatẽ rõis nit i regula ĩ argumẽtũ de ꝛe.iu.li.Vi.⁊ i.l.qð ueꝛo .ff. de legi.ſolus g papa abſo lueꝛe põt poſt pub licationem ꝙ eſt notandũ. . 3 3 ſe Legati de uere poſſunt excõicatos ꝓ iĩiectiõe ma nuũ i cleicos.h.d. ſᷣa ꝑs ibi ſuꝑ quo Cauſ æc: Mvee tex. ꝙ legatꝰ cardinalis dr̃ legatus de lateꝛe: qꝛ mitit ex lateꝛe pape. Aſſiſtunt enim caadinales lateri pape: qꝛ fere oia oöſilio eorum explicar hic dicunt᷑ legati de latere de quo ĩ. c. i⸗ 8 offi. lega. li. Vi 2* nõ. ibi in mãdatis ſuꝑ bhoc nõ oſtẽdãt ⁊c. ꝙ ſuꝑ his q neniũt iure leganõis ex diſpõne legis uel ↄſuetudis no ẽ opus ꝙ le gatꝰ ondat mãdatũ expᷣſſũ: trãſeũt ei iſta ex gña li demãdatõe legatõis.ſecus dic i his q̃ͥ nõ ↄpe tũt iure legatõis: qꝛ tũc opʒ ꝙ ꝓbet̃᷑ madatũ ex pꝛeſſũ ar. ꝑ locũ a ſpali.æ uide qð nõ. Jo. an. i.c. i. ð offi.lega.li. vi. dixi plene in. c. ꝙ ſuꝑ bis 6 nr dre ꝓ declaratõe e nũquid iſti legati poſſint abſoluere excõicatos ꝓ enormi ĩ iuria. ⁊ maxie ꝓ iterfectõe clericoꝝ ſeu mutilati one. hoſti. hic ⁊? cõit᷑ doc. ꝙ ſic:qꝛ lia hic loquit idiſtincte ur patʒ ibi eos heas ⁊c. idiffinita eniʒ equipollet uli:ut nõ.i.c.ut circa ð elec.li.Vi.Et maxie hoc ꝓbat᷑ ſm aliã lr̃aʒ qᷓ bʒ dictionẽ uni uerſalẽ ut ois ⁊c.ſʒ idẽ hoſti.aliud ſentit i.c.pꝑę. S. ð offi.le.ubi dixit ꝙ; ꝓ enormi iniuria ſolus papa abſoluit.tñ q ad legatuʒ appellabat enor mẽ iniuriã hõicidiũ z mebri mutilatione. ſecus aũt dicebat ĩ effuſiõe ſanguis ẽt cuʒ effractione oſſis ⁊ illã opi.hoſti.ſecutus c.ſpec.in ti.ð lega 10 i nũc dicamꝰ. Y qð ẽt dixi.ſʒ opi.hoſti. cõi ter hic approbat᷑ ꝓ qua facit ſjm JYo. an. qꝛ le gatis dat᷑ hec ptas abſqʒ aliqua exceptiõe. iura enim excipiẽtia enoꝛmem iniuriã nõ loquunt᷑ i legatis:ſʒ inferioribꝰ.⁊ hãc opi.tʒ Archi. in.c. .i. ð offi. le.li Vi. allegat. c. eos ðᷣ ſen.ex.eo.li.dũ ibi dẽ a quibꝰ ſñijs ⁊c.⁊ ſic V pſupponere ꝙ ꝓ qualibet iniuria põt legatꝰ abſolueꝛe.quidaʒ iñ legati ſolẽt abſtinere qn ↄmiſſũ fuit homicidiũ. aliqui uero indiſtincte abſoluũt:iñ pria opi. ut indiſticte poſſint abſoluere ẽ benignior. ꝓ qua facit.c.qꝙ trãſlationẽ. S. de offi.legati.⁊ uide qð nõ.i. d.c.pe.¶In glo. fi.in fi.⁊ de triplici ſpᷣe legaroꝛum ⁊ eoꝝ poteſtate dic ut in. d. c. pe. 2 ĩ c.i.de offi.lega.li.vi.plene peꝛ ſpec.iĩ ti.ð lega. in. F. inteꝛdicamus æc. —Baãlis excõicatio nõ Nobis nigat niſi ſubditos ꝓfe Stis. h. d prio ponit᷑ qõ 2 ſoto ibi ad qð Cãaus ꝛc ¶ Hõ. poex tex ꝙ iferioꝛc a papa poſſe ꝑ ſtatutũ ſuũ factũ iã a iure dãnataʒ ꝓhi bere ſub certa z? noua pena. iʒ ergo intferior nõ poſſit tollere canonẽ ↄdẽdo Sriũ ſtatuiũ põr iñ canonẽ adinuare ꝑ appoſit᷑ noue pene ↄcoꝛ.c. ut aiaꝝ ðᷣ ↄſti.li.vi.⁊ uide qdðᷣ nõ. Jo.an.i.c.fi. 8 offi. archipᷣ.æ glo. in clemẽ ne romani de ele. 2 nõ ꝙ ꝑ hec uerba excõicat ſit ⁊c. ꝓfert ex cõicatio ipo iure.pꝛo hoc uide gl.i.c. quicunqʒ de here.li.Vi.qð nõ.licet aliud ſenſerit glo.i.c. .ij. de fo. ↄpe. ⁊ uide qð ibi dixi.ʒꝰ nõ.ꝙ gñalia nerba ſtaruentis ſeu ſñiam ꝓterentis reſtringũ tur ad limites poteſtatis ſuc: ut q;qᷓ; ex ꝓpria uerborũ ſigni ficatione apta ſint etriam non ſub ditos compꝛebendere tamen ꝓ pter poreſtatig defeciũ nerba q;rũcũqʒ generalia reſtringũtur ut nõ ↄprehendãat niſi ſubiectos. facit pꝛo intel lectu ſtatutoꝛum ſeculaꝛium z maxime illius ſta turi quo cauetur ꝙ declinans iuriſditionem po teſtatis icidat in cenas penas ut nõ exiẽdatu A 4 ¶ Be fãia excõmuni. in elericos iuriſditõʒ declinantes:qꝛ clerici non ſũt ſubditi ⁊? ſtaruiũ mẽſurat᷑ ſm pfatẽ ſtatnẽtis. Idẽ dicẽdũ ẽ ſi ſtatuto caueat᷑ nt uẽditio bõrũ imobililiũ nõ fiat nõ ſubdito ut ñ ↄphẽdat cleri cos ꝓpt᷑ generale pᷣuilegiũ qðᷣ hũt i acquirẽdo de quo i.c.fi.de ĩmu.ec.li.Vi.ſm Jo.an.⁊ per doc.i.c.relatũ el.pꝰ.S. de teſta In gl.i. ĩ fi. de B qs dicat᷑ noĩatiʒ excõicatꝰſen iteꝛdictꝰ uið pleñ per Inno.⁊ alios doc.in. c.ĩ laterañ. ð pꝛeben. 2 an tales ↄmittẽtes furtũ ðbeãt nitaꝛi ani pubii carõeʒ dic ut nõ.in.c.cũ nõ ab hoie.S.eo. In gl. ij nõ. gl. ſolet enĩ multũ allegari æ ↄprepedẽ do gl z mãm prinetẽ ad eã uidẽda ſũt qᷓtuor pꝰ nũqͥd ſtatutũ certi loci apponẽs certã penã affi ciat ñ ſubditos deliquẽtes iĩ loco data ſcia ſtatu K. 2 dato ꝙ ſciẽtes liget᷑ qͥd ð ignorãtibꝰ ſtatu tũ.ʒ nũqͥd ſubditꝰ ſtatuẽtis ðᷣliquens er tritori uʒ afficiat᷑ pẽa ſtatuti. qᷓrto z nltio nũqͥd ſtatutũ ſeu ſnia duret ultra ſtatuẽtis tpᷣs ſeu fñiaʒ ꝓfeꝛẽ tif. Quo ad pmũ gl. ↄcludit ꝙ ñ ſubditi liget ex qꝰdᷣſiquũt ĩ loco ſtatuẽtis Idẽ cõit᷑ legiſte in .l ↄctos populos.C. de ſũ tri.⁊ fi.ca.? opiime fac. c.qᷓ ad ꝑpetuã viij.di. Inno. ᷣ narie loqt æ nt appareat dubiũ qõis ꝓ õoöria ꝑte ꝙ nõ ſubdi tus ñ liget᷑ adducit᷑ tał rõ.nã tpᷣe qfit ſlatutum ſtatuẽs ñ hʒ iuriſditõʒ ĩ actu in n ſubditos gcũ ſtarutũ aſſũat uires ipᷣe ꝓmigatõis ñ ẽ potens ad ↄprehẽdẽdũ ñ ſubditos cũ anqꝙᷓ neniat caꝰ iuriſditionẽ tribuẽs ñ poſſit iſte ſuã iuriſditõem actnalit᷑ exercere ar. opti.in. c.i.de offi.or.li. Vi. ubi pʒ ꝙ ãchiepᷣs ñ põt officiales deputaꝛe ĩ di oc.ſui ſuffraganei ꝓ appellatoibꝰ interponẽdis ad eũ:qꝛ exqꝰ appellatões n ſũt int᷑poſite nõ hʒ inꝛiſditõʒ actu ad idẽ l.obpᷣuãdũ in fi.ff. offf. ꝓcõ.ubi ꝓcõſul anqꝙᷓ ingredia ꝓuintiã nõ põꝛ cãm delegare:qꝛ adhuc nõ bʒ actualiter inriſdi tõʒz Iʒ hẽat i babitu fac ẽt.l.uſufructꝰ.ff. de ſtipᷣ. gno. Cõclude capiẽdo mẽtionẽ eoꝝ q̃ tangit h̊ Inn.æ q̃ mihi plꝰ placẽt ꝙ aut querimꝰ ð ſtatu to aur de ſnia.pꝰcãu aut ſtatuiũ ẽ aptũ ↄpbedẽ ſubditos ⁊ nò ſuditos nt in exeplis bꝰ ſ̃e ⁊ tũc &t nõ ſubditi deliquẽtes ĩ territorio ligant.nam lex ſẽꝑ loquit᷑ ut.l.arriani.C. de hereti.iõ incõti neri cñ nõ ſubditꝰdeliquit efficit᷑ ðᷣ iuꝛiſditõe ſta tnẽtis ? ligat᷑ ſtaturo ſuo:ant ſtatutũ nõ põt ↄp hẽdẽ niſi nõ ſubditos ur qꝛ dicẽ ſtatutũ archiepᷣi quicũqʒ archiepᷣoꝝ fecerit añ ſe crucẽ defeni ĩ ꝓuicia mea ſit excõicatꝰ? tũc ſʒ Inn. ñ ualʒ ſta tutũ:qꝛ archieps nõ hbʒ archiepᷣm aliquẽ in ſub ditũ et ſic h̊ ſtatutũ ñ põt ↄpꝛebedẽ niſi ñ ſubdi tos Hoſt. ip gnat ar. c. ex tuarũ ðᷣ auc.⁊ uſu pa. Itẽ qꝛ ſequeret᷑ ſin opi. Inn. ꝙ ñ poſſil fie ri ſtatuiũ õ ꝑegrinos ĩ loco deliquẽtes.articulꝰ iſte ſatis ẽ dubiꝰz põt teneri h̊ opi. Moſt.nã cũ ſtatutũ hẽat tracium ad futuxꝝ ⁊ ſic lex territorij referat᷑ ad tpᷣs habile uĩ ſtatumũ ua ere cnʒ dicat inriſditõeʒ ĩ territorio ſuo. ant feꝛĩ ſnia gñał er põt habe? locuʒ qð ſupra dixi ut tin extẽdat᷑ ad ſubditos ſniantis reſpeciu delicti ↄmittẽdi ⁊ po icſt ẽe dr̃ia inteꝛ ſiatmũ et ſniam:qꝛ ſnia aſſumit uires icõtinẽti in eñ S què fert᷑:uñ bʒ ↄpᷣhẽdet⸗ im ſubditos ar.i.d.l. uſufructꝰ. Sʒ ſecus in ſta tuto cũ hẽat actũ ſucceſſiuũ ⁊æ ninculũ ſumat ipᷣe delicti:⁊ in ſñia generali põt itelligi iſte rex. ui ñ ſubditi delinquetes i loco ſniãtis nõ afficiantuꝛ illa ſñia ⁊æ ira ꝓprie ur̃ loqui iſte tex.naʒ intellec tus gl.ẽ indubitabił in eo qð itelligit tex. de non ſubditis delinquẽtibus ex terꝛitoꝛiũ.nã h̊ nulli dʒ eſſe dubin. intelligit ergo i ſñia generali pro quo tex.ibi ꝓnũtiauerit ⁊c.⁊ hẽt illud nõbiliſſi mũ dictũ ut nõ ſubditi poſtmodũ delinquentes in rerritonio nõ incidant in penã ſnie ⁊ hᷣ ſetit h̊ᷣ Inn. i fi. ¶ Sʒ predicta ſac.c. ꝛomana in. F. caueant.eo.ti.li.Vj.ubi dꝛ ꝙ ſnia excõicatõis ñ põt ferri pro futuris culpis niſi ſubſit aliqua cã de pñᷣti. So. lʒ nõ dẽat tał ſnia ſic ferri lara tñ tʒ 27 dic hodie ut nõ.in.d. S. caueant. uo ad ſcdᷣm dubium pᷣſuppoſito ꝙ nõ ſubdiui h delin quentes ligentur ſtatuto data ſcia ſtatuu quid de ignoꝛãtibus. Glo. nõ.S̊ dicit ꝙ ſi ſtatutũ pu nit factum ał. dãnatum punit æ ligat etiam igno rantes. Cõtrariũ tʒ Jo. an. ⁊ in. c. ut aiaum de ↄſti. li.Vj. ⁊ ur̃ ibi tex.ꝓ eo.nã ſtatutũ ibi ex cõicabat ↄmittẽtes furtũ ⁊ tñ nio ligat ignoꝛateſ iqꝙᷓ; eni factũ ſit danatum pena in noua e.bar. i. d. I cũctos populos ſentit idem qð gl.bᷣ quem ſequit᷑ do. Anto.æ ad.c.ut aiarũ reſpodet ꝙ ſio quit᷑ i ſia excõieatõis qᷓ nõ ligat niſi rõe ↄteptꝰ ? ubi dat᷑ ignoꝛantia ceſſat ↄteptꝰ⁊ ꝓ bac opi. optie fac.l.uulgaris.i.S.ſi qͥs cs fl.ð fuꝛ.ubi pʒ ꝙ ſi credens furari modicum ⁊ furatus eſt mul aum ꝙ tenetur non hito ꝛeſpeciu ad intentiõeʒ et ignorãtiam ſuam.et hec opi.uẽ uerioꝛ ð ꝛigo re iuris.lʒ opi. Jo.an.ſit equior.nõ enim licite põt allegare ignoratiã cũ ſciret ſeu ſcire ðpebat factũ ce dãnatũ.ubi aũt ſtatutũ puniꝛet faciũ als n daãnatum tunc ꝓbabiliter ignorãtes nõ ligan tur ut.ixxxij.di.propoſuiſti et nõ.in.d.i. cunc tos populos et ex coniecturis pꝛeſumetuꝛ igno rantia uel ſcia ⁊ in dubio recurretur ad iuramẽ tum iſtius delinquentis ar.in. c. ſi neꝛo. S. eo. ti. Quo ad tertium dubiuʒ nunquid ſubdirus de linquens extra territorium ſtatuentis incidat in penam ſtatuti Innocen. ſentit hic quod ſic. in contrariuʒ eſt tex. in dicto.c. ut animarũ Haꝛ. in.d.l.cũctos populos diſtinguit ꝙ aut ſtatnẽs expreſſe agebat ligare ſubditos delinquentes etiã extra territorium ⁊æ tunc ligantur ſubditi. Exemplum dicit ſtatutum quicũqʒ cõmiſerit fuꝛ tum ubicunqʒ ſit excõmũicatus. Aut ſtatum eſt generale ⁊z tunc reſtringitur ad rerritoriuʒ ſtatu entis:ſed multi modernioꝛes legiſte in.l.fi.ff de iuriſditione omni.iudi tenent oppoſitum. hoc cꝛedo uerius ut nunꝙ; dᷣlinquentes e? terruoꝛi unm afficiantur ſtatuto per rõʒ illius .fi. 2. d. c. ut animarum.nam rõ illorum iurium c:qꝛ extꝛa iuriſditionem iuſdicenti non ꝑer impune. IJiem qꝛ ſtatutum ꝓprie ẽ lex terruorij nec põt uiꝛes ſuas extẽder̃ ex territoriũ:qꝛ nidebit᷑ ibi legẽ &ᷣt teꝛe ⁊ de hoc plenius dieo in.c.ſi.de fo.compe. 1 1aia n gene ſtſi afl ninn i⸗ irlcen H icht ſſcn Gratbd liCc tefee ſiienni Gunt vlna 9 precſeis llegi/ ſiit ſii api e/ 12 go fluicrſii/ ſist cfu ginit ioniffiüto gr hitc⸗ 1borcinpetln iug. nnitiarnd ſcigg on idſiin is Popfveitfti ecſſi ſiain Imoetbig onavel lölcatiſitan p hiblohit b o poni bimn igt Qins I gmulix on ſot ſne m hͦgieris cini aalfs iciriaad liſagö Geakri dͤnming Uums ſpofinlo r idlafune Sgins Conevee don erlleſe ſne neendie noneſtipioinre pötann tſent esacrent lalces. gmut irttae t iſa ppinn geum ſigit boſta ſen ern e mmechniſe 6 Eirndimg ſa. AMerali Gerennens ejen — Ceicnt du Muore Aien en ſn dage leponinr nntin in(unfa tusg len onnn ttti ncti ibladed eel Gnie hn müriiſdihninint muum ſen n one dar, os iennt ceneöghanen Mcn ini cſotn t s no gnr nl rörgten 1aeſſu oehet Phrch, iises fo inlbig odium t funmugef imni bio ram c Meni 1e linr5go ſt nor. no enin icne ã leire lon ete doebn ſarui dunſtrer Kcids dlier irornesoigun Mucki a N indl un niettaris prſunenn igno bo evununrat inmn’ GAr nt ed oi⸗ bin nmngnc ſbalns d orumm ſawens utn Ccen ſani emni o.cAr nm M. – Y ianns mineſl⸗ unt lonnul H mnaicig (Omeritfun ians Anr fuun . De ſnia excõmuni. ¶ Quo ad ultimũ dubiũ nũqd ſtatutũ ſen ſen tẽia duẽt nitꝛa ip̃ſ diſponetis ↄclude ꝙ ſtatutũ cũ ſit lex.qᷓdã ppetuo durat niſi reuocct᷑ expᷣſſe: nt ẽ tex.i.c.fi.de offi.leg.ui diẽ Frede.iĩ ↄſilijs ſuis ꝙ ſi caplin ſede uacãte feẽ ſtatutũ dnrat ẽt creato epᷣo:niſi cxpᷣſſe renocet᷑ per epᷣm qðͤ nõ. Ba ſmi die ↄcludẽdo nõbiliter ſᷣʒ nõ.i.l.fi. ff. de pe. æ ĩ. l.i.C. de poſtu.⁊= i.c.unico de ma. et obe.li. Vi. q; aut ſnia iiecit niculũ ipᷣe ꝓfeꝛẽtis aut ñ.pꝰcãu aut uiuculũ ẽ momẽtaneũ:⁊ tẽ du ꝛat ẽt ultꝛa ipᷣs ꝓfeꝛetis exeplũ ĩ excõicatõe ł pn blicatione bonoꝝ:ut i.d.c.unico:uñ excõicatuſ epᷣm remanet excõicatꝰpꝰmortem epᷣi.ad hoc c.paſtoralis..i.de offi.ordi. Aut bʒ cãm ſuc ceſſoriã: æ tũc aut cũ cẽ cognitõe ſnia fuit lata ⁊= qurat effectꝰſnie:ut ĩ.d.l.i.aut ſine cẽ cognitiõe 2 tũc duꝛat ultꝛa tpᷣſ ꝓferẽtis ⁊ ſic loqt. d.l.fi.⸗ predictis adde gl.ĩ.c.pe.de ele. ñ reſi.q̃ nõbilit ſẽtit ſñiã expirare pꝰipᷣs ↄcedẽt.⁊ pᷣdẽa ꝓcedũt quo ad effeciũ ex ſnia ꝓductũ:ſed reſpectu pꝛo cefſus ul effectꝰ ꝓducẽdi ĩ futuꝑ ſnia tollit᷑ ꝑ re motionẽ ſniãtis:qꝛ geeer lualeetlore ſua 2 hoc cãn ꝓcedgt iſta gl. ¶ In gl. ultia ibi ſnia q̃ nulla ẽ ⁊c. hoc ar.nõ colligit᷑ ex tex.nã mens lr̃e ẽ ꝙ non ſubditi ñ ligãt᷑ niſi ex ſpãli aucte ſu pioꝝ fueꝛit iſti ↄceſſũ ꝙ ẽt ñ ſubditi aſtꝛigãt᷑ eiꝰ ſnia.ᷣm Inno. æ bñ ꝙ tene mẽti. Abbas. NQui ciü effꝛactione . nqueſti Rſpoliãt eccleſias ex cõicati ſũt et ꝑ papã tm pꝰdenũciatio nẽ abſoluũt᷑.h.d.pꝰponit᷑ qꝛela 2 iudiciũ datio ibi qm igitẽ Caus 2e. 136 ,. ex tex. ꝙ gelit ta grauia non ſũt ſine mulcta relinquẽda. Jteʒ nõ ꝙ inferẽs dãnũ ecchijs tener nedũ ad emen dã qani:ſ t ad ſatiſfactõnem de iĩiuria qð nõ. collige nnũ cãum in quo ſacrilegꝰeſt excõi catus ipo facio ⁊? abſolutio reſeruat ſoli pape. In gl. i. in fi. Conclude geclaꝛe ꝙ aut qs rapit bona eccleſie ſine incendio ſeu effractione:⁊ iũt non eſt ipſo iure excõicatus ſed excõicandꝰ ẽt ſi eſſent res ſacꝛe:ut calices.hoc ꝓbatur in.c.fi. S. de fur. nt ibi dixi. æ facit.c. ↄqueſtuſ de fo.ↄpe: Aut iſta ꝛapina ↄcunir cum effiactione: ut quia fregit hoſtia ſeu ꝑietẽ ecclie ⁊ inde bona ſubtra Rit.⁊ tunc eſt excõicatꝰ ipſo facio ⁊ ita loqt bic. Erpendimus. Legitor narijs mõis: ſed generaliter ſic ſummari põt. WPerrxutiens uel etiam inteꝛſiciens cle icum ſe dimiſſo clericali babitu ſeuis et enoꝛmi tatibus immiſcenrem non tenetur ire pro abſo lutione ad ſedem apoſtolicam. h. d. In pꝛima ꝑ te ponitur conſulatio.in ſa rñſio ibi fraternita ti ⁊c 5. p ꝙ ꝓ iniuria ꝓpulſãda põt cleri cus aſſumẽ arma ad ſui defeſionẽ.nec ex hoc ꝑ dit pᷣuilegiũ canonis ſi qs ſuadẽte. facit cle. ſi fu rioſus de bomi. ¶ Hõ. :* ex hoc tex.iuncto.c. cũ nõ ab hoie.õ.e.qꝙ faciẽs ſedirioneʒ ĩ popnlo 2 guerã dẽ ſe imiſcẽ ſeuis enormitatibꝰ. ⁊z cleri cus talia exercẽs ꝑdit pᷣuilegiũ canonis ſi quis ſmdẽte diabolo.? ĩ.d.c.cũ nõ ab hoĩe ⁊ boc fʒ unã lec. 3˙no. ꝙ ꝓ bõicidio non tenet᷑ qs iꝛe ad papã ꝓ abſolutõe a peccato. imo ſimplex ſa ceꝛdos abſoluẽ põt cũ nõ ꝛepiat᷑ iſte caſus reſeꝛ uatus epo fac̃.c.deus qui æ qð ibi dixi.S. ð pe. 2 remiſ. Sʒ op. ſr̃am.nã vr ſibi Sria.nec vr papa ꝛecte rideꝛe ad ↄſultationẽ.nã ĩ ↄſultatõc narrat᷑ ꝙ iſte ſacerdos mãdato comitis fuit pa tibulo ſuſpẽſus.⁊ papa rũdet ꝙ iferiores eius nõ tenent᷑ ire ad ſedẽ apoſtolicã ꝓ abſoluriõe ⁊ ſic nihil rñder ð comite. Itẽ papa ĩ rĩdendo al lerit ilſũ fuiſſe occiſũ.⁊ tñ ĩ ↄſultatõe diẽ ꝙ expi rauit patiblo traditꝰ: Solo nario mõ põt intel ligi iſta ira.nã ut dicit Inn.i deciſa h ↄtinebat ꝙ quidã dicebãt hũc ſacerdotẽ ĩ bello fuiſſe iter fectũ. æ huic narratiõi papa rñdet p̃ᷣſupponẽgo eũ occiſũ ⁊ qꝙ; iteꝛfectores nõ tenent᷑ ⁊c. ⁊ ᷣm ̊ ceſſat Sriũ.Et hoc mõ itelligẽdo nõ ꝓbatur ex ſia ꝙ iſte ſaceꝛdos ꝑdideꝛit priuilegiuʒ fori:ſed tm pꝛiuilegiũ canonis ſi quis ſuadẽte. Sed ᷣm hũc itellectũ hec ðcre. fuiſij male ðᷣciſa 2 mõ põt itelligi qꝙ; papa rñdeat ad ↄſultationẽ ↄtẽtã i ha.nã comes põt dici ĩteꝛfector ſaltẽ interpᷣta tiue:qꝛ is vr̃ facẽ cuiꝰ mãdato fit ui ĩ c.młieꝛeſ 2 qð ibi plene dixi.S.e.⁊æ dixit iterfectores ĩ plu rali hndo reſpeciũ ad obſequẽtes mandato co mitis:⁊ tũc het lia młiuʒ faceꝛet ꝙ iſte ſacerdoſ pdidiſſʒ priuiſegiũ foꝛi. Sʒ nolẽs tenẽ priũ poſ ſet rũdere ꝙ bic nõ qᷓrebat᷑ uiꝝ comes poterat iudicare clericũ uł ne:ſed tin dubitabat᷑ ð excõi catõe nũquid ꝓ abſolutõe teneꝛent᷑ ire ad curiã 2 papa rnidet ꝙ nõ.nã ex quo iſte imiſcuit ſe ſe nis enormitatibꝰ habitu dimiſſo ꝑdidit illð pri nilegiũ canonis.ſic enĩ index mãdãdo nõ icidit in excõicationẽ.ſʒ alias peccauit:qꝛ nõ ꝑtiebat ad eũ iudicare clericũ ⁊ ꝓ hoc tex.iſte in fi.duʒ mãdat iſtis penitẽtiã iniũgi.naʒ ſi ille fuiſſz effec tus ð foꝛo ſeculari pnia nõ iponeret᷑ iſtis cũ ob tẽꝑaſſʒ mãdato iudicis iuſte iudicantis.xxiij.q: V.i.c.miſter ⁊.c.miles.⁊ het ↄſideratio multũ facit ↄ pᷣcedẽtẽ ĩtellectũ ut iſia Ea nihil ꝓbet de priuilegio fori imo ꝙ potius ꝓber grium ⁊2 de hoc ſlatiʒ ſubijciã. Sogli fi. ibi glo. ſoluit a aut clericus ſolũ dimittit habitũ æ tonſurã =z nõ imiſcẽdo ſe enormitatibꝰ:æ tunc nõ ꝑdit pᷣui legiũ: ut ĩ.c.ſi vo el.ij g e. aut dimiſſo hitu 2 tõ ſura imiſcer ſe enormitanbꝰ ⁊ ꝑdit priuilegiuʒ. Idẽ nident᷑ ſẽtire Ninc. Tãcre.? Ohi. dicen tes ꝙ oria loquũt᷑ ĩ eo qͥ apoſtatat nulli tñ iniu riat᷑. Iſtud vo c. ðᷣ eo qͥ apoſtatãdo alti ĩiuriat Hoſti.itelligit h.c.ĩ clerico qui ex pranitate ſeu iniqrate dimiſit hitũ ⁊æ tõſurã æ imiſcuit ſe enoꝛ mitatibꝰ ut p̃lijs aggreſſuris ⁊ ibi depꝛehẽdat᷑ talis eni ꝑdit prinilegia clericalia ut uidet᷑ nelle Hoſti. ꝙ iſte talis ꝑdat oĩa priuilegia clericalia ut ſic poſſit ꝑ iudicẽ ſecularẽ puniri. uel põt itel ligi fm euʒ in corrigibili. Jo. an.dicit ꝙ qdiu clericus portat habitũ ⁊ tonſurã licʒ imiſceat ſe enormitatibꝰ nõ ꝑdit pꝛinilegiũ fori nec canõis ſi quis ſuadẽete. 3 ſi aſſumptis armis immi ſceat ſe enormitanbus dimiſſo habitu perdit ¶ Be ſula excommuni. priuilegiſ canonis ſiqͥs ſuadẽte ⁊2 ĩ.c.cũ nõ ab hoie. S. eo. q nõ ꝑdit puilegiũ fori: uñ ſtati dʒ re ſtitui iudici eccleſiaſtico niſi fuiſſet iueteratus in huinſmõi aggreſſuris ſeu enormitatibꝰquo cau poſſet ꝓcedẽ opio Hoſt. jm eum adduc ĩ ar.c. nnic. de vVi.⁊ hone.cle.li.Vi.ubi cleꝛici goliardi 2 buffones exercẽtes illã artẽ ignominioſã ꝑ an nũ ꝑdunt oẽ pᷣuilegiũ clericale quaſi inuat Jo. an. ꝙ fortius dʒ clericꝰperdẽ h̊ puilegiũ qnñ diu ſe exercuit i huiuſmoi enormitatibꝰ.ł ſᷣm eũ põt itelligi ꝙ ex poſiſco ſcitũ fuit hũc fuiſſe clericum nec pᷣus fuit exceptũ z ponẽdo bas uaꝛias ſolu 1ões uidebat᷑ dubitaſſe ðᷣ pꝰ itellectu qͥ abſqʒ du bio n ꝓbat h̊.nã tex.bᷣ nõ loquit᷑ de inueterato nec. c. unicũ pall.dʒ extẽdi ad iſtũ caſũ:qꝛ cũ ſit penale nõ dʒ excedeꝛe caſũ ꝓpriũ de pe.di.i.in. G pene.nã qñqʒ iponiĩ maior pena ꝓ minori ðᷣ lẽo:qꝛ hoĩes ſũt ꝓmptiores ad ↄmittedũ illud delẽm iõ talis pena nõ dʒ trabi ad ↄſequetiam nt plene nõ. Jo. an. i regła odia. li.vi. in merc. 2? maxie ubi pena iĩponit᷑ ipo fẽo ſiẽ i caſũ illiꝰ.c. unici. ar.l.aut facta i fi. fl.ð penis ⁊z.xxxiij.q.ij. admoner᷑ z. c latoꝛ:qͥnimo illð.c.unicũ adduco iĩ Sriũ ꝑ locũ a ſpali.nã cũ ceru ſint caꝰ i qᷣꝰ cle ricus ipo fẽo ꝑdit priuilegiũ clerlcale nec iſte re perit᷑ iter illos g debemſtare r̃gule geneꝛali ur clericus corã ſuo iudice eccleſiaſtico ↄueniaĩ ꝙᷓ tũcũqʒ deliquerit ar.i.c.nouimꝰ de.v.ſig.⁊ ĩ.c. cũ nõ ab hoĩe de iudi. Itẽ lec. Hoſt non ꝓbat H nã ñ rñũdeĩ h̊ ð féo comittis utꝝ iuſte potueꝛit iugicaꝛ illũ clericũ Sʒ tin rñdetur de iterfectoꝛi bus ⁊ etiã de eo ſm aliã lec. q̊ nõ ad finẽ utruʒ benefecerit:ſj utrũ icurrerit excõicatõʒ ⁊ rũdeĩ pin unũ modãũ intelligẽdi ꝙ nõ:qꝛ b cau ꝑdidit iſte pꝛiuilegiũ canonis ſiqs ſuadete ut ĩ.c.cũ nõ ab hoĩe S. eo. ſᷓ̊ nõ priuilegiũ fori.nã ut ſupra dixi.ſi iſte potuiſſet iudicari iuſte ſeu licite a co mite nõ mãdaret᷑ eis iponi pnia cũ iſte pomiſſz iuſte ſuſpẽdi cũ feciſſet ſeditõnẽ ⁊ guerrã ⁊ ↄmi liſſz crimẽ leſe maieſtatiſ æ ꝓ h̊ optie fac.c ſi iu dex laicꝰ. e. ti. li. vi. ubi tex. uli ꝙ cleric capiꝰ ĩ malefio dimiſſo habiin æ tonſuꝛa dʒ remitti ad iudicẽ eccleſiaſticũ ſi ꝓbat ſe clericũ ⁊ põdera vᷣ bũ maleficiũ ſeu maletacrorẽ ibi poſitũ.eſt eniʒ — 2 vbũ generale apiũ ↄprhẽdẽ deliciũ q;tucũque graue faẽ c. cũ no ab hoie de indi ubi depoſuꝰ ꝓ ſuo delicto nõ ꝑdit pᷣuilegiũ fori Iʒ dephbeda tur i alio maleficio niſi ſecuta icorꝛigibilitaie nit ibi r̃ ad.c.ex ꝑte de pꝛiuile.dic ut ibi dixi ⁊ ad .c i. de apoſta.eniã rñde ur ibi nõ. nullũ gꝰ ius expᷣſſe ꝓbat opi. Hoſt.ulł Jo. an.ac.etiã ſumꝰ i penalibꝰz odiof ubi ẽ fiẽda benigna iterpᷣtatio 2 maxie i fauorẽ õdiniſ clerical æ hac opi.tẽuit .d. Eardi. ſed d. Me. æ Anto. diſputãdo te nuerũt m pᷣredẽtẽ opi. Jo. an. Sed õria opi⸗ nt prius dixi plus mibi placet 2 poſſet corrobo rari młis alijs rõibꝰſed pᷣdicta ſofficiãt ĩ curſu lecnonuʒ. ¶ In gi iij. in fi. Dic clariꝰ? melius ꝙ ̊ nõ ꝑdit priuiuilegiũ ex ꝛenũtiatiõe cleꝛici ſʒ ex diſpoſittõe inꝛis.ꝑꝑ delictũ cleꝛici. Simiie in derico qᷓ expſſe nò põt ꝓrogat᷑ iuriſdinoneʒ nõ ſui iudicis ſine licẽtia ꝓprij iudicis ut ĩ c. ſigni ficaſti de fo. ↄpe.? in ↄtrabendo uel delinquen do ſubijciuur ex diſpõe iuris iuriſduioni epi ter ritorij abſqʒ alia licẽtia ꝓprij indicis ut i.c. po ſtulaſti æ in. c. dilecii de vpe. In gl ſte . ſʒ ↄſideꝛa ꝙ ad cautelã h̊ nõ potuiſſer ipom: q⸗ actus exeꝛcet᷑ ad cautelam in fẽo dubio ubi qͥs põt ex actu demereri. Sed ſi iſte ſaceꝛdos ex h̊ fẽo ꝑdidiſſet oẽ priuilegiũ clericale nulli dubiuʒ ꝙ licite potuiſſet iudicaꝛi per comitẽ nec comes ſeu ſibi obtẽꝑantes etiã ad cautelã puniꝛi debe rẽt qnimo deberẽt pᷣmiari: qꝛ exercẽs iuſticiam mereĩ iu, illud pſalmiſte beatus qui faẽc iuſticiã oĩ tpᷣe ⁊c.xxiij.q.V miniſteꝛ ⁊.c.miles.oʒ eꝛgo ĩ telliger̃ ꝙ iſti ĩ neꝛirate peccaꝛũt:iũ qꝛ clericꝰnõ ꝓdiderat priuilegiũ fori ut. S. dixi: tũ qꝛ nõ licet Pcutere clericũ iʒ ipe ꝓpter delictũ ſuũ ꝑdiderit priuilegiũ canonis ut in. c. cum non ab hoie in fi. S. eo. quẽadmodũ nõ Iʒ ꝑcuter̃ laicũ ⁊ peccat pcuties Iʒ nõ ſit excõicatus qð nõ bnñ. Ab. Niuerſita tis. p alu mona chũ uerberari ipᷣe 2 Sbeꝛans lũt excõl cati er nõ abſoluũt᷑ niſi a papa.h. d. uel ſũma ge neraliꝰ æ ſic/ Judex eccleſiaſticus faciens ꝑcuri clericũ pꝑ laicũ etiã cã diſcipline excoicaius ẽ ipe v̈berãs ? ꝓ abſolutiõe tenet᷑ ire ad papã. b d. In pma ponit᷑ oſultatõ. In Fa rnſio ibi. nobis LCaſus 7c. ¶ Mõ p ex tex. ꝙ obligatus ad fui ciũñ alicuiꝰnõ tenet᷑ illo obtẽpar᷑ i illicitis ⁊ a iuẽ ꝓhibitis. ⁊ ſi obrẽꝑãdo ↄmittit ꝛ⁊c̃ illicuã punit mãdato nõ obſtãte ⁊ idẽ ẽ i uo qð plus eſt nã i iſtis granibꝰnõ excuſat᷑ etiã fuꝰobtẽꝑans dño l. ad ea.ff de reg. iur. Rõ ẽ qꝛ ex quo deus uł p̃nceps ꝓhibet ñ dʒ iſte magis obediẽ dño ſuo quam deo ut pᷣncipi binc ẽ ꝙ ẽt ad mãdatũ pᷣn cipis nõ excuſat᷑ qͥs faciẽs ↄ deũ ut i.c.iulianns =. c ſi dũs et c.ꝗᷣ reſiſtit. xi q.iij. qnimo ẽt pape obtẽꝑandũ nõ ẽ qñ ex eius mãdato aliqð malũ ſen ſcandalũ ẽ futurũ ut nõ. dicit Inn.i.c.inqᷣſi cõi ᷓ enã papa nõ hʒ auctoꝛitatẽ peccandi ? ꝑ ↄſequẽs eius auct᷑as ñ excuſat i peccatis. xl. di. c.i. il ꝛ nõ. ꝙ cleric ſeu ꝛligioſus cã diſcipline ſicite Obeꝛat᷑ et ſit i ſacris oꝛdinibꝰcõſtituus ꝓ H. c.i. ᷓ de calũ æ. V. q.V illi 2. xv.di.cũ beatus 2 uið ibi gl bonam i ſũma. ¶ 3 nõ. ibi neceſſi tas urget zc. unã regulã ꝙ pᷣlat ifeꝛioꝛ citra epʒʒ non poteſt ſibi ſubiectum etiam cã diſipline per alium Vberaꝛe niſi neceſſuas uꝛgeat ⁊? iunc non per laicum:ſed per clericum uel monacbum. Et hanc litteram adduco ad qõnem quotidianam nunqd clericus licire pofſit torqueri peꝛ laicos ad mandatum ſui iudicis. nõ ꝛcꝑio hanc qõm. expreſſe ractam Iʒ glo. uideatur tangeꝛe in. c. ſbyteꝛi. el. pꝰ. Vq vj. dicens cleꝛicum debeꝛe to queꝛi coꝛã epo ſuo ⁊ non coꝛam laico:ſed poſſz intellgit illa gloſa.quod non a laico ſilicet. diſpo nente et auctorizante: ſecus in laico miniſtran te æ obtẽperante mandato ecclcliaſtici iudicis. Abbaſ qᷣ feẽ Auorni rdcl h ii vrmmq /ye rcrinn tiſn memnix cjißb⸗ anlaiſie mi 4 ii ſten feüi gintit edieſ enncetin män nCercon id Nni ſbi dcleicosi maNaesbglhe Piernls noc torve Logrr fereneno ihinf cdotiſbac ane orguec ſpupofe oſle O 9 Cemtorod idin ſirci uſtiſne iu i ien iliific o obrur in uſiecfn er enu inde tfnſatiatinnßi apſinſderenm ige udſcaeinſfünlübzie lati odonecinſßi.G ellbllſottoheii 1gibbißz dons En ciilanͤchien eükronnthüini erc Plnis frontdan zr l imteli ußͤn ut iin, Necenr iconi rin cann meb boein o unr cj Plern anggo ſoͤhj. Z. ſtatis. Atbaſiſfte . AIInnone W e Neuns iercd Kahmdad finge rerceſaſictstne deni iſepine adlnde ie nöetenti read pgnib, lo, In fr nſo bi be rr gobigens adfl Hoobtiper lieins ?90 ini oomunt 1oni und CéioραρsGni leni u vbicgno ofo egter gno dens mgs deda die 1 Ncihd Miinu 6is den ia ilunns In q i ind i bant eins nido o ni u ho dai Ynioiiſ. ngotini nun 4 nrnſa ipetcile he⸗ tgra t ms amitlilm / erddibeans 1N ilgonee⸗ atam cr usngen d aſ nr⸗ nolatbin gonen Nondimmn mojete a⸗ poo mtde⸗ ulam ul al ngeicin hat ,haii 4 Abecoliln e tivnui ſeus e, uo ali⸗ ir ſeior nt H ¶ De ſuia excõmuni⸗ ſicut uidemus in ſimili nam ũ põt laicus ꝓpria anctoritate capere ? detrudẽ clericũ ſine pẽa ex cõicationis: ut in.c.nup.j.e.æ t ad mandatuʒ iudicis eccłiaſtici licite capit æ derrudit ſine pẽa nt i. c. ut fae. j. e. æ meliꝰ i. c.ſi clicꝰ.. e. ti.li.vVi. Sed his ñi obſtãtibꝰ puto Sriũ.nã i tortura iſe rũtur Vbera ⁊ cruciatꝰ.nã pẽa infert᷑ nt ui pene dicat ueritatẽ: ut ĩ pᷣal.c.illi 2.l.i.ff. de qõi. Sed ꝑ laicũ nullo modo clericꝰ vᷣberari dʒ ẽt ad mã datũ iudicis eccłiaſtici ut h̊ gꝰ zc.⁊ ̊ ꝓcedit te nẽdo maxie opi.qᷓ nõ.i.c.cũ ĩ ↄtẽplatione. j.de re.iur.⁊ ĩ.q.c.illi qͥ ꝙ clcricꝰ ñ dʒ ita ſenere ueꝛ berari ſicut laicꝰ:ſed dʒ ſubijci uerberibꝰ ut ſic cogat᷑ dicẽ ueritatẽ.nã ñ licet nerberare clericũ ubdi ↄſtat de delicto pcedẽti.ita ꝙ uerbera ĩfei tur ĩ penã delicti ↄmiſſi.fortiꝰhoc licer ñ dʒ nbi dubitat᷑ de delicto.ſʒ ſolũ ex quibuſdã idicijs in fert᷑ tortura q̃ ſepe ĩnocẽtibꝰinfert᷑.ñ ob.c.ut fa me:qꝛ aliud i dephẽſione ⁊ detruſione.aliud in nerberatõe.nã dep̃hẽſio ⁊z detruſio in caꝛcerẽ ñ põt explicaꝛi ſine maxio dedecoꝛe ordis cłicalis ſz qñ vᷣbeꝛa ĩfeꝛũt᷑ ꝑ laitũ ẽ magis ignominioſũ et aliqñ exardeſeũt laici magis qᷓ; deberet ĩ odi um clericoꝝ.ij. q.vij. laicos in fi.? ꝓ hfacit q; nõ.i d.c.ſi cleꝛicos ĩ.v. gl. Cõit᷑ mñ obfuat᷑ Zꝛi um ⁊ male.⁊ bꝰ 10.qꝛ hodie clerici torquent᷑ ut laici et ralis modꝰtoꝛquendi ñ poſſet fieri ꝑ clãẽ cos:qꝛ fere nemo ĩ huiuſmõi obtẽꝑarer:nec ſũt edocti ĩ hac aꝛte toꝛquẽdi ſicut ⁊ laici:Sʒ ðᷣ inẽ ñ puto h̊ fieꝛi poſſe. n gl. i.in fi q̃ſi inuat B gl. ꝙ executor ad indicia tenet̃ ſñiam exeqͥ ſiue ſciat eã iuſtã ſiue ĩiuſtã.ſecus ĩ execurore erindi cigli:qꝛ ñ dʒ qͥs obedire ſuꝑiori cũ mãdatũ eſt iiuſtũ.æ dria ẽ iter aciũ indicialẽ ⁊ eyiudicialem ⁊ rõ poſſet eẽ qꝛ ſnia tʒ ſʒ ſit iiuſta ⁊ ipntãdũ eſt ñ appellati. iõ executor dʒ exeqͥ ſʒ mandatũ e? iudiciale iĩiuſtũ nullũ hʒ uiculũ ⁊ irelige qñ man datũ notorie eſt uuſtũ. Si ãr dubitaret᷑ de inſii cia qʒ ſubditꝰponꝰobediẽ xxiij q.i.qd culparuꝛ n gl. ij. ibi ſy abbas h faceꝛe põt. Dic ꝙ et ʒ ut qꝛ dẽ iĩ lia nõ dʒ ẽt ex cã ꝑ aliũ ꝑcutere cłi cñ uł monachũ niſi neceſſitas uꝛgeꝛet ⁊ idẽ dic ĩ pᷣlaris iferioribꝰ citꝛa epᷣm eað rõe:⁊ eps põt ẽt E ſe qn n ꝛeꝑit aliũ ut nõ.in.e.non liceat alle.in gl. ⁊ uide gl.xlv.di.iĩ ſũma./¶ Vn. gl.in. v. fieꝛi in beat ibi icideret ĩ canonẽ. Nõ gl.qꝛ ex boc mł ti plati icidũt ĩ ſniam illius canonis excedendo debitã correctionẽ ĩ nerberãdo.⁊ idẽ puto in pᷣ lato faciente torqri cleꝛicũ ſi modũ toꝛtuꝛe exce dat icidat ĩ excõicationẽ ar. hic ⁊ ĩ.c.oli de ꝛeſt. ſpo.ubi pʒ ꝙ iiciens manñ ĩ clericũñ cã defẽſiõis tenet᷑ ſi modũ excedat. e e fi. gl. non ſolnit Zriũ:Sʒ tu dic ꝙ qnʒ aliq̃d ꝓhibet᷑ attẽ to ſolo effectu ita ꝙ modꝰ pueniẽdi ad effectuʒ ſi eſt de ſubã:æ tunc ꝓcedit oriũ gl.non ei cuꝛa mus de mõ dũmodo hẽamꝰeffem.qnqʒ modus ẽ ſubã ita ꝙ non ſolũ habet᷑ ꝛeſpectꝰad effectũ 2= tẽ non ſuffiẽ hůe effectũ exẽplũ ĩ oꝛdie iudiciaꝛio inſtituto ad effectum hñdi iuſtam ſniam n eni i ſnia ꝙtũcũqʒ iuſta ex cq niſi ſii inſta ẽt ex ordie tudiciario: ut ĩ. e eccłia. S. de ↄſti.? qdð ibi n5. 2 S. ut Iiit᷑.nõ ↄt᷑.fere ꝑ totũ.⁊ ita ad ꝓpoſiiũ coꝛ rectio ꝑmitrit᷑ plato ĩ ſubditũ ſeꝛuato tñ debito mõ:qꝛ ꝓprer p̃rogatinaʒ ordis clericalis nõ dʒ fieri ꝑcuſſio ꝑ laicũ.nã nuila dignitas ſecularis ſimiis ẽ ſacerdotio.lxxxxvi. di. duo ſunt 7 alibi appellant᷑ dei:ut ĩ.c. cũ ex iniuncto.S. de heꝛe. n gl. fi. ivi qui alias capi 2z corrigi nõ põt hoc dictũ gl.nõ ꝓcedit nt ẽ tex. atꝑrꝰ ĩ Zriũ ĩi.c. ſi clericos.e.ti. li.vi.ubi dr̃ ꝙ lIʒ clericꝰ icorrigi bilis nõ ſit ĩpune tñ capi põt ⁊ ᷣtrudi p laicũ ð̊ᷣ mãcdato p̃ᷣlati.⁊ ideo ſolue aliter ↄriũ ꝙ aliud ĩ captione ſiue detruſione ut ibi:qꝛ nõ infeꝛt᷑ tqta ignominia ordini clericali aliud ĩ uerberatõe n ᷣ de quo uide bo. gl.i.d.c. ſi cleiicos¶ Ey gl. op.ᷓ tex. ⁊ vr̃ ꝙ; abbas poſſit abſolui hoc caſu E epᷣm per.e.monachi.S.e.nbi dẽ ꝙ monachi ꝑp cutiétes ſe ad innicẽ nõ tenent᷑ ire ꝓ abſolutioõe ad ſedẽ apoſtolicã:ſʒ appellatione monachoruʒz uenit abbas ĩ mã fanorabili: ut ĩ. c.fi. ð ſimo.g ⁊c. So. ſpe.ĩ tſ. ð ſentẽ.pla. . ut autẽ.x.ſʒ cum clauſtralis. ? Mincẽ.j. eo. ſtant pᷣrio. Sed dicit Jo. an.eos nõ ponderaſſe bñ iſtũ tex. ubi abſo lutio reſeruat̃ pape.¶ Ad orium rñder ꝙ ubi monachis ꝓuidet᷑ ꝑ manũ abbatis:tũc appella tione monachoꝝ nõ uenit abbas. æ ita loquitur iſte tex. iũcto.c.monachi.S. e. Secus ubi ꝓnide ret᷑ ꝑ manũ tertij: ut ĩ caſu.c.fi. vᷣ ſimo. Ex quo ifert ꝙ ĩ cãu. c. religioſo eo.ti li. vi. abbas pote rit abſolui ꝑ epᷣm.¶ Mõ.bñ hãc theoꝛicã Jo. an.? idẽ uoluerũt Dau. æ Jo. ð lig. i cle. attẽ dẽtes ð ſtatu regu. Sʒ mihi nõ placʒ hec theori ca ĩ termis huiꝰ.c.nã.c.monachi dicit q; nbi di ſcretio abbatis nõ ſufficit recurrẽdũ ẽ ad epm. 2 ſic ꝓuidet᷑ ꝑ manũ epᷣi ceſſãte diſcretõe abba tis. Sʒ in iſto caſu ceſſat diſcretio abbatis cum ipe fuit ꝑcutiẽs.gꝰ recurrẽdũ ẽ ad epʒʒ.⁊ ſic ap pellatõe monachoꝝ ibi ueniet abbas.⁊2 ipſemet JYo. an. fatet᷑ opi. ↄriã eẽ honeſtã. ad iſtuʒ tex. põt rñderi ut loquat᷑ cũ ꝑcuſſio ẽ enormis.⁊ ſa tis vꝛ enormis cũ ſit facta ꝑ laicũ ð multis ueꝛ beribꝰ. uel ẽ ſpãle ſm eũ ꝓpter mixturã laici:ut ſicut laicus tenet᷑ ire ad curiã ita æ abbas. hoc dictũ ẽt nõ placet:qꝛ abbas ẽ priuilegiatꝰ:ut in .c.monachi:ſʒ laicus nõ.nã ? ꝓ eodẽ facto unꝰ põt eſſe excõicatꝰ æ aliꝰ nõ.exẽplũ ĩ epo ludente ad aʒarrũ cũ ſubdito ↄ ↄſtitutionẽ ſuã fulminã tem excõicationẽ.nã h̊ caſu epᷣs nõ eſt excõicaiꝰ qꝛ nõ ligat᷑ ppria ↄſtõe:ſed ſubditus ſic ðᷣ quo ꝑ Jo. an i regula cui Iʒ de reg.iur. ii. vi. in mer curi.ſimile eiiam.xxxiiij.q.ij.c.in lectum. . Abbas. audiẽtia. Cleꝛicꝰ qͥ a pᷣlato tenio monitꝰ arma militaria ñ depõit pdit oẽ puilegiũ clicale.ĩ gnãliꝰ⁊ ſic cłi cus ut laicꝰ icidẽs ⁊ tertio monitꝰ nõ reſpiciẽs dit pᷣuilegiũ clericale.hoc dicit. prio ↄſultatio 2 riiſio ibi ad Rec iſopan ꝙ clericus ex ſo la dimifſione habitus clericalis et delatione ax moꝝ mili tariũ nõ perdit ipſo facto priuilegin, 4 / f C fuia excommuni⸗ elerieale ⁊ ſic pcutiés talẽ clericũ aũ admonitiõʒ excõicatꝰ ẽ. 2* nõ. ꝙ clericus i apoſtaſia depre heſus nõ ꝑdit ipᷣo facto pᷣuilegiũ clericale quod clariꝰ ꝓbat᷑ in. c. ↄtingit.ij.j e.⁊ ob h̊ oʒ reſtrin gez. c. i. ð. de apoſta.⁊ ibi dixi. ʒ* nõ.caſũ nõbi lẽ i quo cleꝛicꝰ pdit oẽ pᷣu legiũ clericale qñ.ſ.vi nit ut laicuſ ⁊ ttio monitꝰ pᷣlatũ ſuũ nõ uult re ſipiſci. Et q;ꝙᷓ tex. loquat᷑ ĩ cleꝛico deferẽte ar ma militaria. Idẽ dic ĩ ali᷑ iboneſte niuẽte utꝓ bat᷑ i. d. c.ↄtingit. Reliquit᷑ g iſte iudici ſecula ri ⁊ põdeꝛa qꝛ ꝑpᷣus niła fit degꝛadatio niſi in ris auctorierate poſt gꝰ trinã monitõʒ habetf ꝓ degꝛadato. Si getrina monitio ſuffiẽ ut clerici reliquat᷑ indici ſecłlari puniẽdi foꝛtiꝰ dʒ fieri tꝛa ditio qn clericꝰ cõmitieret deliciũ enormiſſimuʒ de quo dic ut dixi i. c. ad abolẽdã ðᷣ heꝛticis.ple nius i.c.at ſi clerici de iudi. qrto nõ ꝙ i ca ſpi rituali põt lex ciuilis deduci i argumerũ ⁊? ↄcõ. c.auct᷑e. manini ð ↄceſ pᷣbẽ.li.vi.Et nõ ꝙ liei tũ ẽ deducẽ inra i argumentum. ¶ Mluo nõ.ꝙ qͥs pᷣſumit᷑ ralis qnalis ẽ habuꝰ queʒ portat ad B.c.ſi iudex laicus e.ti.li.Vi.⁊.c nt apoſtolice ðᷣ priuile. eo li.æ.c.ſi uero.õ e.¶ In glĩ v. inin riarũ i fi.⁊ bãc ſolutiõʒ gl.tene ⁊ idẽ Frede.cõ Eul.⸗ uide qð pleniꝰdixi ĩ.c.ſi vo.ij. Sg eo. In glo. fi. ibi ſed ibi ſoluit᷑ zc.æ dic ut plene dirxi i. c. ꝑpẽdimus g eo.loquit᷑ eni iſte tex.ĩ cle rico qͥ dimiſſſo habitu ⁊ tõſuꝛa aſſũpſu qma mi litaria ł aliter ſecularit᷑ nixit ni iñ imiſcuit ſe enõ mitatibꝰ.talis eniʒ ñ ꝑdit pᷣuilegiũ clericale ante trinã admonitionem:ſecꝰ ubi imiſcuiſſet ſe enor mitatibꝰ:qꝛ tũc etiã ſine admonitoe ꝑdit pᷣuilegi um clericale qð mm itelligie ut dixi ĩ. c. ppẽdimꝰ. 8 Bod de his. Enumerat à ra ꝓpter qᷓ excõicati ꝓpteꝛ iniectiõem man ĩ clericoſ abſoluũt᷑ ab pᷣo ita mñ ut ceſſã 1 te ipedimẽeto uiſitẽt papã. uł ſũma alit᷑ ⁊ ſic.Ex cõiratus propt᷑ iniectionẽ manuũ in clencũ im peditus ire ad curiã põt ab iferioꝛe abſolui:ſed ipedimẽto ceflẽte renet᷑ curiã niſitare ſuſcepinrꝰ mãdatũ apoſtolicũ h. d. æ p ponit regulã. 2 caꝰ excepios. 3* quãc dererminatõeʒ ſubmittit. ſe eunda ibi niſi. ertia ibi ceteruʒ. Caſus ⁊c. 6. poex tex. ꝙ i abſoluẽdo excõicatos ꝑꝑ liecrõeʒ manuũ ĩ clericñ legarꝰſũgũ uice pape.⁊= cũ iſte textus nõ diſtiguat int᷑ iiuriã enormẽ ⁊ le uẽ ſen mediocrẽ ſaris nobis inuit ꝙ a qual in iuria legatꝰ põt abſoluer̃ ⁊ ſic etiã ꝓ homicidio poterit abſolui ꝑ legatũ.nã diciũ generale gene ralit᷑ dʒ intelligi.xix.di.ſi romanorũ ⁊ dixi in.c. ad eminẽtiã. S. eo. 2²nõ. unã generalè limitatio nẽ ad.c.ſiqͥs ſuadẽte ui excõicatꝰ uigoꝛ ili cano nis teneat᷑ ire ad cuꝛiã ꝓ abſolutõe niſi ſii legiti mo ipedimẽto detẽtꝰ. Et nẽ lũmũ ipedimẽetuʒ ſi non põt ſubire laborẽ eũdi ad curiã ⁊ ex hᷣ̊ ⁊ ex tex ibi aut iĩfirmitate ⁊c. Hõ.ꝙ detentus in ifie mitate lʒ nõ ſit i ꝑiculo moꝝis põt abſolui ab ĩ leriori.ſatis eni eſt hũc teneri ipedimẽto ut nõ poſſit ire. limo nũ. ꝙ abſolur?ab iferioꝛi ex cã tali tenet᷑ cã ceſſate uiſitare eccleſiã roma nã. Et itellige ꝙꝙ dʒ uiſitare.ſ. ſuſcepturus man datũ apoſtolicũ non aurẽ petet iteruʒ abſolutio nẽ. Ded narrabit pape qualiter ꝑꝑ impedimẽetũ optinuit abſolutõeʒ ab ifeꝛioꝛi ⁊ ꝙ ꝓ ſatiſfactio ne ꝑatus eſt ſubire mandatum apoſtolicuʒ ut ꝓ bat᷑ i.c.ea noſcitur.S.e.in fi. Sed ſi ceſſante im pedimẽto non nadit ad curiã incõtinenti ꝛeinci dit in eandẽ excõicationẽ ut in. c. eos.e.ii.li.vVj. C Sed quero:qꝛ tex. dicit tales debere uiſitaꝛe romanã eccleſiam quid intelligat᷑ peꝛ romanam eccleſiã.Dicũt doc.⁊ bene ꝙ papa.nã ut pᷣdixi papa hʒ iſti iniũgeꝛe mandatũ pꝛo ſatiſfactione et iõ nõ ſufficit niſirare eccleſiã romanaʒ capien do eccleſiã materialiter:ſʒ dʒ preſẽtare ſe pape. nam nbi papa ibi eccleſia romana.vij.q.i.ſcire et i.c. ego.n. et qdᷣ ibi nõ.in fi.S. de iur̃iur.uł iõ dicit eccleſiã romanã ad denotãdũ ꝙ etiã nacã te eccła nõ ceſſat officium penitentiarie nam dʒ ire ad penitentiarium nt in cie.ne romani ðᷣ elec tio. ¶ F qnero quare excipit caſũ mortis ⁊ caſũ infirmitaus cum conſtitutꝰ i moꝛtis ꝑiculo dica tur infirmus. So.iõ h̊ diẽ: quꝛ nõt quis ẽe in ꝑi culo mortis abſqʒ mñ ifirmitate ut qꝛ ẽ obſeſſus in al qua arce ⁊ tũc viſimlit᷑ põi timere moꝝꝛẽ. uel ẽ in alio loco periculoſo ubi exercet᷑ peſt fe ra ars ſagittariorũ uł foꝛe uult nauiga?. Item poſſet ẽe infirmus ⁊ nõ in aꝛticulo mortis ⁊ ſic ꝓp ifirmitatẽ nõ poſſet uiſitare curiaʒ.caſus gꝰ iſti ſũt diuerſi iõ lr̃a nõ ſuꝑfluit. xcõica Bm pro cauſa.oiea ribus cãis ſi in abſolutiõe oẽs nõ ex pꝛeſſit nõ hẽf̃ pꝛo abſoluto.uł ſic.Ligatꝰ pluꝛibꝰ excõicationibꝰlʒ ex eodẽ fẽo obtinẽs abſolutõeʒ expreſſa una cã ſeu nna excõicatione hẽt᷑ ꝓ ab ſoluto quo ad aliã ̊ dicit diuidituꝛ. nam prima pars narrat caſũ.2 dat iudicem ibi diſcꝛetioni. Caſus ⁊c. öõ. pex tex.quẽ poſſe denũtiare excõicationẽ ſuperiori.nam peccat remanẽdo ĩ excõicatione. uł ẽt põt iploraꝛe officium ſupeꝛo ris ⁊? ſic utroqʒ mõ põt itelligi iſte tex.ʒ Inn. c i bac cã põt iteruenire ꝓcurator:qꝛ no agitu⸗ cꝛiminalit᷑ ut pʒ i lia ꝓ h.c.ſuꝑ his.S.de accu. ⁊.c.tue.S de ꝓcu cdᷣo nõ. ꝙ clericus ꝑcu tiẽs cleꝛicũ ẽ excõicatꝰ ſic pᷣuilegiatꝰnõ utit᷑ pꝛi nilegio ſuo S priuilegiatũ. Sʒ dic ꝙ iqtũ cleri cus uerberat aliũ clericũ ipᷣe ñ ẽ pireꝛ pꝛimiegia tus:ſʒ ubi i eadẽ cã ⁊ reſpectu eiuſdẽ duo eſſent Piteꝛ pꝛiuilegiati tũc pꝛiuilegia ceſſant æ uiuntuꝛ diſpõe iuris cõis ar.optimum in.c.fi.de or.co gni. æ per baꝛ. in aut᷑. quas actiones. C. de ſa. ſan. eccle. ¶ 3 nõ. ꝙ ꝛe ſacrilegij commiſſi ĩ ec cleſia poteſt agi per eccleſiam cui fca eſt iniuria ad ſatiſfacrionem pro S.xvij.q.iiij.in.c.quiſqᷣs æ cum queritur cui accedat ſatiſfactio ratione ſacrilegij commiſſi dic quod aut iniuꝛia fuit illa ta ipſi clerico tantum et tunc cedit lucꝛ0 clerici nt in. e. cum deſideres.S. eo.⁊ dixi i.c.paꝛochia nos. 5 eo. Aut ſacrilegiuʒ eſt commiſſũ in loco iict ar en ſranbſe⸗ ucn Auil iln ritſsutan ſron tio 1 bienoͦn ſids ſc anedkin ds Chnusfuetliſenen noſeatii g neehle tr on holaiie alit cuſeron ho ſio gi ns ce bot oigt pioletoe inuniats cet tonen lofngo. be ypn bie ſe lulr ſelu nicmc inan neröuns Jenr ſoeſtecötanns. , bo SSdeſer windiense ſed ecctens Gd oſeboſti li ceete ſoſnoo incortiterdie Aufi tem ze fl inmmri me niiß. tei rg mſa huſts glſegnſſ olene 2, , Als ſep 24 Abi un ſii (Woygennecz ne pnbi momnͤb uinſinindee i ſatiüne Oprinm: fienttni nii Amnienemmen, en iſhect bolennei i itprobeen nnumcinie anglinsinn en Cind Mraerea a⸗ Atöſent anſ Di u monts eenlodſea arſiranss e in di rmmen ri dleſts Munli driner none⸗ figlbſorbi enci eſſe fſone nl mugi Zin nöin amicno nons ſe 1biſtare antz aſoß ſuekut. . Cii vculi n⸗ ſolnir os ſoͤ olic Migarſluno⸗ oobinis tblomnde, göriore dii Ped 1 aidirmn vannprina ſadican bdi diſactoni. r ali oſedenütin uun petan ſenmetl gormeefſem iyni⸗ ricligiſerr Nn. pornoi Noggeni ccr his e. atzu ii n 6 4ℳ9 ſctun Geti Ei iie Pnoſe d enauſti do ſſen — ¶ De ſnia excöõmuni⸗ △● ⁊ tẽ cedit lucꝛo ſp̃ius ſoci et ita loqtur iſie tex et ins aut obtinuiſſer abſolutionẽ ? erit abſolntꝰ. nidebis gl. i. c. ſacrilegiũ. xvij. q.iij. ubi. habet᷑ ſed ↄclude larius ꝙ aut plures fuerũt excõicati quot mõis ↄmittat᷑ ſaculegiũ ⁊ ꝑ ibi nõ decido ones ob plures cãs Aut nnica fuit excõicano aliqua hic tacta P* Inno. Auio nõ. ꝙ niolaſ ex pluralitate cãꝝ. prio mẽbro ſi idetermiate ⁊= clauſtꝛũ alicutus eeckie dr̃ niolare imunitatẽ ipᷣiꝰ ghñalit᷑ fuit petita abſolntio.⁊ ita gnalit᷑ fuit ipẽ eccleſie:⁊ eſt rõ qꝛ imunitas eccleſie ñ reſtringit ſa:tũc ꝓdeſt quo ad oẽs excõicatões:ar.i.l.ſub ad parietes eccleſie:ſʒ ꝓgredũ ꝑ.xxx. uel.xl.paſ ptextu. C tꝛãſac. Iteè łz talis abſolutio fiẽi nõ ſus ut i. c. ſicut xvij.q.itij.⁊ iõ ipᷣm clanſtrũ ibe rens eccłie gaudet imunitate ipſiꝰ eccleſie.exq ĩ feꝛo ꝙ ſicut ñ põt qͥs capi i eccłia ita nec ĩ clau ſtro ipiꝰ ecclie. Item nõ.et põt ex littera colligi argumẽtũ ꝓ et S ꝙ violãs imunitatẽ ecclie ẽ ex cõicatus. ꝓ hoc facit ꝙ iſie archieps fecit iſtuʒ denũciari excõicatũ.g erat ꝑ prius excõicatus qꝛ denũciatio ni addit niculũ:ut in.c. paſtoralis de appel. In Sꝛiũ facit qꝛ papa mãdat iqꝛi nuix fueꝛit excõicatꝰob duplicẽ cãm ñ ei mandat ſim plicit iqͥri uiꝝ ꝑcuſſii ſimpłꝛ i clauſtro nã ut dic Inno. iſte archiepᷣs excõicanit iſtũ ꝓ miolatõe clauſtri Ciꝛca h̊ iñ ſunt opi. nam gl.i.hic ti qðᷣ ꝑꝑ boc n ẽ qͥs excõicatus:ſʒ excõicandꝰ. Moſt. ſent op.dicẽs ꝙ ſi uis ifeꝛĩ eccłe ſiue rebus ipᷣiꝰ q́ͥs ẽ excõicatus:fortins ſi nis iferr̃ ꝑſone eccla ſtice cũ coꝛpoꝛæ? ſint pᷣcioſioꝛa oĩbꝰr̃bꝰ.xij.q i pᷣ cipimus. facit.l.i ſeruoꝝ ff de pe. Jo. an. z In no.ſequũt᷑ gl. nec placet Jo. an diciũ boſtiẽ. ut ex ſola ſpoliatõe ecchaſticarũ rerũ quis ĩcurrat excõicatõm ipᷣo fẽo qñ ſine effractõe ł incendio ipᷣins eccłe hoc ↄtigeret. Cõclude g ꝙ ex ſola niolatõe imuniratis eccleſie qͥs ni icuꝛrit excõica tionem ipſo facto. ꝓ hoc facit iſta lr̃a:qꝛ ut dixi papa bic ſe nõ retulit ſimplicit᷑ ad niolationẽ ec cleſie ſed mãdanit inquiꝛi uiꝝ ob duplicẽ tãm fu erit excõicatus. Iẽ nec ſpoliatus eccleſiam ipᷣo facto eſt excõicatus.ꝓ hoc tex. optimus in.c.fi. S. de fur. ubi rapiens ẽt ſacꝛa uaſa non eſt ipſo facto excõicatus:Sed ſi fit ſpoliatio cũ effracti one boſtiũ ipſiꝰ eccleſie uel incendio:tunc bñ ip ſo facto incurrit excõicationem.? ita loqᷣtur.c. ↄqueſi.æ.c.tua.S.e. n gl. ibi dic ꝙ incidit in minorẽ tene mẽti gl. ꝓ his qꝗ.S. dixi:lIʒ aliud uideat᷑ nõre gl.xvij.q iiij.c.quiſquis: Sʒ dictũ huſus gl. ſequit̃ collectaꝛius in. c.ↄqueſtꝰ de fo. ↄp. p c. nullus.=. c. ſe. xvij.q.iiij.⁊ dic ut.S.dixi n gl. fi. ibi una ſnia abſolutiõis ſufficit ⁊c̃. 5. bñ gl. æ tene eã mẽti i pratica ꝙ excõica tus pluribꝰexcõicatõibꝰn indiget neceſſaꝛio pli bus abſolutionibꝰ:iʒ unica abſolutio ꝓ oĩbus ſufficitr dũmodo exprimat ſeriẽ facti.⁊ ẽ rõ nam Fa excõicatio ñ oꝑat᷑ niſi effeciũ retinendi.nam primã excommunicationẽ erat extꝛa eccłiam: uñn ex quo ſatiſfacit de omnibus lſatis eſt ipſum abſolui ⁊ reconciliari eccleſie pꝛo omnibus ⁊ fa cit pro hoc tex.in ar.in.c.officii..e. et quo ad pꝛincipalem qõnem glo. Inno. bic diſtiguit ꝙᷓ aut plures fuerumt excõicationes.⁊ nõ tenet ab ſolurio pretenſa ob unã cãʒ im. Ant unica fnit excõicatio. Sʒ plłres fuerũt excõicãdi cãe: ⁊ tũt aut ſi expreſſiſſet oẽs cãs obtinniſſet nõ abſolu Nient niſi alit ſuſſeciſſer:æ mũc nõ eſt nere abſolu ðᷣbeat:fca tñ tʒ ſicut dicimꝰ i excõicatõe. naʒ ⁊ ĩ luſta excõicatio tʒ ex quo lata ẽ ꝑ brẽ ptᷣatẽ ut E tex.nõ i.c uenerabilibus i. S ubi añt eo.ti li. Vi aut petitio abſoluttõis fuit reſtricta ad ceriã cãm. Sʒ abſolutio gnalit᷑ diſpeſata:æ tũc gñ aliſ abſolutio reſtrigit᷑ ad cãʒ expᷣſſã tin:qꝛ ſpẽs pᷣce dẽs reſtrigit genꝰ ſequẽs: ut i c.ſedes ðᷣ ſep.æ iĩ cle.nõ põt ð̊ ꝓcur.l.fi G. cui dulcia ff. ð ui. tri. ? ole.le.ſieut dicimꝰ ẽt ĩ trãſactõe nt gñalis traſ actio ſequẽs reſtrigat᷑ ad ſpaleʒ petinionẽ pᷣcedẽ cẽ: ut.l.age ⁊. l ſi ð̊ certa C. ð tꝛanſ.⁊= nõ.in c. i. e. i ¶ Yde dic ecõuerſo qu petitio fuiſſʒ gñał ſʒ ſuꝑior i abſolurõe reſtrigit ſe ad cexiã excõica tõeʒ.tũc eni nõ oꝑat᷑ niſi ꝛeſpectu illiꝰexcõicanio nis qꝛ ſẽꝑ atrẽdit᷑ ſpẽs ⁊ nõ genꝰ ⁊ maxie ĩ caſu nr̃o nam attẽdẽda ẽ mẽs abſoluennis per iura ſuꝑiꝰ allegata ⁊ qð i eis nõ. 2* mebꝛo pncipali qñ unica fuit excõicatio ob płres Anr⸗ l5 cã ð ꝑſe ſuff ciebat ⁊ qʒ vꝛ ↄſiderata pricipałx 7 tũc nõ tʒ abſolurio nõ expᷣſſis oĩbꝰ cãis:qꝛ ſu pior nõ intẽdit abſoluere niſi ex cã expᷣſſa: arg. optimũ ĩi.c officij ꝗ eo.⁊ ĩ.c.ex ꝑte ð offi.ordi. Aut qʒ cã ðᷣ ꝑſe nõ ſufficit:⁊ tũc ſi expᷣſſii cãm ſufficiẽtẽ tʒ abſolutio ar.ĩ c. ſnp ſiis ðᷣ reſcrip. Aur oẽs ðᷣ ꝑſe nõ ſufficiũt: ſʒ ſił iñcte ſic:⁊ tunc nident᷑ oẽs cãe piter ↄſiderate. ⁊ tũc nõ teneꝛet abſolutio oibꝰnõ expᷣſſis pofſſẽt ↄſiderari ⁊ alia mẽbra:ſʒ nõ cxpedit ꝓſequi: ꝛ ex pdicris ſanis apit intellectꝰ ad ſolurionẽ alioꝝ. bbas. Nobis Erccicatus ĩ quo apꝑ nerũt enidẽtia ſigna t0 tritiõis abſoſnit̃ poſt mortem ab co a Ano niuẽs fuerat abſoluẽdus 2 ad ſauſfaciẽduʒ ꝓ eo ↄpellunt᷑ br̃des uel ſũma alit᷑ ⁊ ſic. Excõi cato decedẽti ĩ excõicatõe q;tũcũqʒ ↄtritꝰ deceſ ſerit nõ ẽ cõicãdum an abſolurõeʒ nec ꝓ eo orã dũñ Iʒ ſit quo ad deñ abſolutꝰ. Sʒ ſi ↄſtat eccłie 8 ↄtritõe pᷣcedẽti abſoluet᷑ ẽr poſt mortẽ ab eo a quo niuẽs fuerat abſoſnẽdus ⁊? heredes eiꝰ 9 pellunt᷑ p eccleſiã ad ſatiſfaciẽdũ ꝓ eo.hoc dicit due ſunt ptes principales. In pꝛia poni᷑ bimẽ bris qſtio. In fa ſolutio ibi nos igit ¶ Secũda ſubdiuidit᷑ i.vij.ꝑtes.nã prĩo diſtinguit duplex niculũ peccatoris.a? ex diſtictõe ſolutõeʒ qõis ifert ibi vñ tũcũqʒ.ʒꝰ ꝓuiſionem ãnectit.ibi põt tũi ¶ Quarto ſolnit duo obſtãtia ibi nec ob ſtat. ¶ Quinto ſubnectit qdã dereiminationẽ ibi nt aũt¶ Sexto tractat ð forma abſolutõis. ibi abſo nit. nio ðᷣ ſatiſfacriõe ⁊ Opniſ be beredis. ibi brdes. Caſus æc. ¶ Mõ.primo ex tex. differentiam inter neritatẽ æ opinionẽ. Mã neritas nec falli poteſt nec falleꝛe. nnnq eniz po aeſt ſe br̃e ad ſalſũ. Opio nero giter põt le bie N. ¶ Be Inia exeommuni: ad fallũ z ad nerũ. 2 nõ. q; qñʒ eccła eiꝛat ligã do nõ ligãdũ abſoluẽdo nõ abſouẽdũ.hᷣ enim iõ ꝓcedit:qꝛ eccła nõ põt iudicare ð occultis ſi cut ipᷣe deus ut ĩ.c.ut noſtꝝ ut eccle.bn.Sʒ qñʒ ſeqᷣtur opinionẽ qᷓ quideʒ opio qñʒ ẽ falſa iõ oʒ ecclłiã nõnũqꝙᷓ; errare. itellige de ecclia ꝑriculãi ñi aũt uli q̃ repᷣſẽtat᷑ ꝓ collectõe fideliũ.nã eccle ſia nni vſal errare nõ põt ſm Hoſt. ꝓ h.xxiiij. q.i.c.arrecta Sʒ ego itelligerẽ iſtũ rex.idiſticte qꝛ eadẽ rõ ẽ i. eccleſia nni vᷣſali nã ⁊ cõcilũ gene rale ꝑ qð repᷣſentat᷑ eccleſia uniuerſał bñ poſſet errare excõicãdo foꝛie pᷣlatuʒ qui nõ erat excõi candus ex cã latenti nam ⁊ ipᷣa ccclia ulis etiaʒ qnqʒ ſequit᷑ opinionẽ:qꝛ nõ põt diuinare.⁊ ad id quod dẽ ꝙ eccleſia ulis errare nõ põt H qðᷣ nõ põt errare ĩ fide ſeu in aniculis fidei.nã ꝓ h̊ tm orauit xpᷣs ad patꝛem iĩi euangelio. Ego pro te rogaui petre ut nõ deficiat ſides tua ut ĩ. c. maiores ⁊ quod ibi nõ.S.de baptiſ.Et ex pᷣdic tis põt ſolui Sriũ qð formari põt.nam iudicinʒ eccleſie dʒ ſe ↄfõmare iudicio dei ut i.d.c.ut no ſtrũ.ſiẽ ergo deus nõ iudicat quẽ iniuſte ita nec eccleſia. So. ↄformare dʒ inq;tũ põt. Sʒ aliqñ nõ põt nt in occultis:qꝛ deꝰ ſequit᷑ ueꝛitatẽ ⁊ ue ritas qñqʒ latet eccleſiã. ʒꝰ nõ.qꝙ ligatio nel ſo lutio pᷣlati etiaʒ pape tʒ quo ad deũ claue nõ er rãte.un ſi errat nihil ualet quo ad deũ nt i.c.cũ eteꝛni de re iudi.li.vi.⁊ h̊ nide tex.cuʒ gl.xxiiij. q.i.in.c.manet ⁊ gl.optima in.c.qðᷣcũqʒ.e.cã ⁊ .q. Illa ergo auctoritas qdᷣcũqʒ ligaueꝛis ſupeꝛ terrã ⁊c.· ĩtelłr dũmõ iuſte liget q̃rio nõ.q; ꝑ ſo lã cõtritõeʒ ex toto ſoluit eccleſia excõicatũ quo ad deuʒ exquo nõ ↄtẽptus. ſed neceſſitas exclu dit abſoloeʒ eccle. q̃nto nõ. æ tene menti tex. ꝙ ar.a Srio ñi ualʒ ubi ĩ iure repit᷑ Zriũ expᷣſſũ col ligit᷑ ̊ ar. ex a ĩ eo ꝙ allegabat᷑ eccłiã nõ poſſe abſoluẽ mortuũ ar.a Sõrio ſũpto illiꝰ anct᷑is qd cũq; ligaueꝛis ſuꝑ terrã ⁊c.⁊ papa rũdet illð õᷓ riũ nõ ꝓcedẽ:qꝛ ĩ ceꝛtis caib legi ligaſſe ⁊ ſo uniſſe mortuos. Sexto nõ. ꝙ Iʒ i articulo mor tis poſſit excõicatus abſolui a ſimplici ſaceꝛdote in poſt mortẽ nõ abſoluit᷑ niſi ab eo a qꝰ uiuẽs fuerat abſoluẽdꝰ.⁊ ẽ rõ:q; poſt morrtẽ ceſſat ne ceſſitas. ¶ Septio nõ.i. F. abſolutionis formaʒ abſoluẽdi excõicatos debet eni fieri cũ pſalmo pnĩali. iſeꝛẽ mei deꝰ.ẽ. enim nnꝰex.vij.pſal mis pẽitẽtialibꝰ. Itẽ ↄ oꝛone qñica.i.pꝛ nẽ ⁊ dẽ or̃o dñ̃ica:qꝛ xpᷣs eã iſtituit æ docuit ſic eẽ oꝛã dũ. liio nõ. ex fi.e unũ caſũ generaleʒ in quo eccleſia exercet iuriſditionẽ i laicos nʒ ↄpel lẽdo hẽdes ad ſatiſfaciendũ ꝓ defũcto q;tũcũqʒ defũciꝰ expᷣſſe nõ mãdauerit ſatiſfactõnẽ. ſuffici· tñ eũ fuiſſe ↄtrim̃.nã tacite nẽ mãdaſſe hiᷣdibus nt ſatiſfaciãt.un rõne peccati ꝙ; comittũt hẽdes ĩ nõ ſatiſfaciẽdo ⁊ qꝛ actꝰ ẽ pius ſatiſfiat aie de fũcti eccleſia ↄpellit hr̃des etiã laicos:Moſti.tñ B dicit IOdẽ fi defũctꝰnõ fuit Otritꝰ:qꝛ res tran ſit ad hr̃dẽ cũ oneꝛe ſuo nt.c.ex lr̃is de pigno. Et ſʒ doc.cõit᷑ trãſeant eũ h̊ͥ dẽo. Hoſti.tm non puto uerũ diceꝛe ĩdiſtincte.prio eniʒ eccleſia nõ dʒ ſe intromitter ex quo deſpatuꝛ de defunctoꝛ nñ n vᷣſat ampliꝰpia cã.nã ex quo deceſſit ĩ pec cato morrali eccſeſia nõ ipedit ãplius ſe de ilio xiij.q.ij.pꝛo obeũtibꝰ.xxiij.q.v.placuit nec ẽt 8 iure ciuili h eſt uerũ indiſticte ⁊ iõ ↄclude ſic. aut eni deceſſit ille cõtritꝰ:et tũc eccleſia ſe impe dit ut h: qꝛ actus eſt piꝰet defunctꝰpõt dici miſe ꝛabilis ꝑſona: iõ ut ſatiſfiat aie eiꝰeccleſia exeꝛcʒ hãc cõpulſionẽ.⁊ h̊ caſu cõiter loquunt᷑ iura ca nonica loquẽtia de ↄpulſione heꝛedũ ut in.c. in lſiis de rapto.⁊ in. c.fi.de ſepul. Aut n fnit con tritus.ſed deceſſit ĩ peccato ⁊ tũc ðᷣ delicto ðᷣfũc ti ñ tenet᷑ hẽs de iure ciuili niſi quatenus ex de licio ad hr̃dẽ pueit:uł niſi lis fuerit ↄteſtata cũ defũcto ut ĩ.l.unica. C. ex delic defũc.æ uide qᷣ plłe dico in. d.c. fi. de ſepul. ¶ In gl. i. i fi. Dae qð gl. rener Inn. Hoſt. et Ainc. in. c. lacris. j. eo.ubi dicũt ꝙ licʒ ꝓ tali ñ ſit ꝛcipiẽda oblatio ut ibi poterit tũ oꝛo fieri. rõ diueꝛſitatis ſʒ eũ: qꝛ oblatio fit eccłe qͥ bʒ eñ ꝓ ligato añ abſolu tionẽ ut h. Sʒ oꝛo fit deo qͥ hʒ enʒ ꝓ abſoluto ex quo deceſſit ↄtritus.Sʒ h̊ rõ ñ ur̃ neceſſaꝛio ↄcludeẽ:qꝛ iʒ oro fiat deo m ſit ꝑ eccleſiã q̃ cuʒ beẽat eũ ꝓ ligato nõ dʒ ꝓ eo ofaꝛe ſicut ñ orat ꝙ ðcedẽtibꝰi peccato moꝛtali ut ĩ.c. ꝓ obeũtibꝰ xiiij.q/ij. Sʒ ſatis puto ĩ ̊ dicẽdũ ur ĩ ſili nõ. ꝑ Inn.i.c.i.ð ꝛeliqui.⁊ nene.ſan.⁊ ĩ c unſco.e. ti. li. Vj. ꝑ gl.ut ĩ.ſecꝛeto ab illis qͥ nideꝛũt ſigna ↄtritionis potcrit oꝛo fieri. Sed ĩ pnblico non qꝛ ad ſuꝑioꝛẽ ſpectat iudicaꝛe an ſigna ſint ſuffi cientia.⁊ hoc etiam noluit Minc.ut in publico non ſit orandum.æ geneꝛaliteꝛ nunquid elemo ſyna ſui recipienda ab excommunicato nuiuo di tam in. c. cum uoluntate.j. eo ¶ In. gl. in. v. relaxatum nõ. bene rationem glo.quam infeꝛo ad ſolutionem multarum queſtionum.et primo nunquid poſt mortem poſſit quis peꝛ pꝛincipeʒ nobilitari ſen recipere gradnʒ militie ⁊æ dicit ꝙ ſic:qꝛ nobilitas eſt corporis principaliteꝛ ⁊æ hoc etiã uolnit Maꝛ in.l.i. C. de dig.li.xij. Iteʒ in fero ad aliam.q.nunquid poſſit quis doctoꝛaꝛi poſt mortem ⁊ alias in facto fui de hoc interro gatus ⁊ reſpondi ꝙ credebam ꝙ non:quia di gnitas doctoratus potius tribuitur nirtute ani me qᷓ; corporis cum appꝛobatuꝛ tanqꝙᷓ; idoneus ad docendum alios ut.l.. magiſtꝛos. C. de ꝓfeſ. .li. xij HBeneraliter ergo poteſt ex ratione gl.cõ eludi ꝙ ea que applicantur corpori pñt etiam exerceri poſt moꝛtem:ſecus in his que applican tur anime. Sed quo ad principalem. q gloſa. Hoſti.dicit ꝙ peꝛ excommunicationem ligame tin anima alł c.ſi quis preſbyteroꝛum de ꝛe.ec cle.non alie. Et rationem diuerſitatis dicit eſſe qꝛ nullum ſubeſt ſcandalum nel peꝛiculuʒ ſi poſt mortem non baptiʒatur immo eſſet ſcandalum ſi poſt mortem baptiʒaꝛetur. Sed in excommu nicatiõe ſubeſt ſcãdalũ ſi ñ abſolueret pꝰ moꝝẽ. Hec ꝛõ nẽ mihi młiũ ſuꝑficial ⁊ rpetit ipᷣm q̃ꝛe. un dicerẽ aliter ꝙ iõ ñ baptiʒat᷑ poſt morte:qꝛ baptiſmus flaminis æ ſola comxritio ſufficit ad ſteden ri db logtonqrbefut amtelun erbr n onoueN ummunihte o c Mo . io oinf 6eröato da i 1sGelicligevnege 1 penior nprforeit dl in ver pter in no Heceſttnte hions ablofn Ges eelke Gel ni ofi pter oricione t duotio uſt eteric be eni ir bojnr e ora it o bi iſno cus gl/ Iſi atnoz gent fon opelar ipſus o Hindaddin rd dci Eus Sel es depene tioa ſinpiclacadoeſti 1is O) tecſins on bntignich Norns ideo nii ne ot Iig nin bere terboc hig i ciceukt gichlge rlebentti nie nr niſe iiſimn ſictihloi ſ iugrici cinſpgat nin lun ceimn ty, Ded dinſicnß orat noniinit Phiͤſd moid ſeidi niſcnd. ruen in tit mibe, eb lis nitei ſin 1.Getiblto n dcareen ſgna ſnr iß ui ir n inpwblo enlin /,mnd alno mmnn Ao n g0 gvan iſfe hcfianun a rind lrqus gerincpe Nnz miile t cicth s princi tert bot dedgli Non poſtt anis ogoni ao ſolde e inenn⸗ Eum WNi Inbrinruime bammßing ufa uN 5 oni hi eiam ppn nhlinn umtema gli cionen igunn Nuound 1. ..,¾⁵⁊ð⁊ De ſuia excmuni. tolledũ niculũ quo peccator ligatꝰẽ apud deuʒ: ut hic ĩ tex. iõ nõ ẽ opꝰ ꝙ baptiʒet ꝑ eccliaʒ:ſʒ ꝑ abſolut. ab excõicatõe tollit̃ uiculũ:æ illud uicu lũ q ligatꝰ ẽ apud eccłiam nõ tollit ex ſola otri tione.rõ ẽ qꝛ eccła militãs nõ indicat de occul. Itẽ hoc iductũ ẽ ad teꝛoꝛẽ alioꝝ ⁊ ut magil ti meat᷑ hec cẽſuꝛa ecclaſtica. Itẽ ſicut culpa pꝛece dẽs ꝑ ſolẽnẽ ſniam fuit dãnata:ita ẽt ꝛcõciliatõ dʒ fieꝛi ꝑ ſolẽnem ſniam ut ſic unũqðqʒ uiculuzʒ tollat᷑ eo mõ qligatũ fuit:ut ĩ.c.i.j. de ꝛe.iu.æ ĩ .l. nihil tã nale.ff.e.ti.æ ꝑ ̊ͥ heſ rõm diuerſitatiſ q apud deũ ſufficit ſola ↄtritio æ nõ apud eccł ſiã Et ex pᷣdictis credo ſatis poſſe ĩferri ad ſoł tõeʒ qõnis quotidiane. Quidã in ceꝛto peccato mortali ↄſtitutꝰin extremis nite petijt ſacerdotẽ ſed pꝑpꝑ neceſſitatem deceſſit abſqʒ pnia. nũquid iſte deat abſolui ab iſto peccato pꝰmoꝛtem et cf̃ do ꝙ non qꝛ hic nullũ uincnlũ ↄciũ fnit P eccli am:ſed tm tenebat᷑ ninculo peccati a quo abſoł tus fuit ꝑ ↄtritionẽ ut hic in tex. de pe.di.i.i.c. quem penitet. Ceſſant enim hoc caſu ꝛces ſuꝑiꝰ alle.ꝓ quo facit.c.ex ꝑte de ſepult. C gl. in ner. nõ potnit in fi.nõ.fi.glo. Ex quo hẽs qð ẽt excõicatio põta laico remitti in articulo moꝛ tis. Sed itellige hanc glo. ꝓut eſt glo.notabilis 2 plenior in.c. paſtoralis in. S. pterea de off oꝛ di. in. uer. pᷣter qᷓ; in mortis. Et ↄclude ꝙ et in neceſſitate laicus abſoluere nõ põt:qꝛ nõ hʒ cla nes ecclie. Sed tali ↄfites efficit᷑ dignꝰ uenia ꝓ pter ↄtꝛictionẽ ⁊ ðᷣuotionẽ ex quo fecit q;iũ po tuit ut ẽ tex.i.c.quẽ penitet de pe.di.i.Jile tam tex.nõ loqtur de excõicatõe:ſʒ i aliſs peccatis. et iõ nõ bñ iſtas duas gl.qᷓ extẽdunt illum tex. ad caſũ excõicatõis et eꝛit magni effectꝰ.qꝛ hẽs non ↄpelleiur aãplius ꝓ abſolutione ire ad pa pã nel ad eũ a quo defũctꝰ niuẽs fuẽat abſoluẽ dus. Sed dices qᷓre pꝰmortẽ nõ põt fieri abſoł tio a ſimplici ſacerdote ſiẽ fieri põt ĩ articko mõ tis. So. neceſſitas pꝰmortẽ ñ iminet ſiẽ immine bat ĩ articko mortis.ideo abſolutio releruat᷑ ei q̃ uiuerẽ ſoluẽ põt. In gl.in.v.mortuos ibi pu ta in hereſi ⁊ ex hoc hẽs liam exemplificatam: dũ dic̃ ꝙ eccłia qñqʒ l gat mortuos.nã pꝰ mor tẽ excõicat heꝛeticũ ut i.c.ſane alle.·in gl.et uide plene.xxiiij.q.ij.iĩ ſũma. ¶ Sed õ h̊ et tex.op. nã exẽplis ñ eſt indicãdũ qꝛ ñ ꝙ fem eſt:ſed qð fieri dẽat iſpiciẽdũ ẽ:ut in.c.cũ cãm de elec.⁊ in .l. nemo. C. de ſent. æ ꝑ eccliam n poſſit qͥs Ii gari uł abſolui poſt mortẽ ultra auctoritatẽ alle gatã hᷣ in tex. ꝓbatuꝛ ꝑ.c.qualis.xxv.di.ubi dr ꝙ qualis hinc.i.ex hoc ſeculo qͥs egꝛeditur talii apud deum repñtatur: uñ ſi ẽ dãnatꝰ ãplius nõ eſt redemptio. Si eſt ſaluus non põt ãpliꝰp ſniã pape dãnari cum ſit relictus dei iudicio ad idẽ .c. tempus.xiij.q.ij.ſolu.concludendo br̃ dicta doc.dic ꝙ eccleſia ligat nel abſoluit poſt mortẽ iſ.quo ad nos ut noſ bẽamꝰillum pro abſoluro nel ligato:nõ eni ligat ułᷣ abſoluit quo ad eccłã triũphãtẽ:ſʒ ẽ quedã denũciatio:ut qꝛ denũciat nã prio ecclia ſe ĩformat ð pñ ia = Stritiõe ex 4 pcludit᷑ illũ abſolutũ quo ad deũ. abſoluit eꝛgo poſtea quo ad nos ⁊ denãciat quo ad deũ ⁊ 10 alibi dicit glo. nõbilis ꝙ plarus excõicando uł abſoluẽdo nullã nim pfatis exercet quo ad deũ .xxiiij.q.i.uel illa aucroritas qðcunqʒ ligaueꝛis ⁊c.refert᷑ ad ligãrẽ ut ſit ſẽſus qðᷣcũqʒ ligaueꝛis ſuꝑ terrã.i.te exñte ſuꝑ terrã:qꝛ poſt mortẽ trã ſit poteſtas ad ſucceſſorẽ z utrũ gictũ ueꝑ: ſʒ pria ſolutio notabilior v?. ¶ In gl.i. i v. cetis indulgemꝰ in fi. hoſti. intelligit tex. ꝓprie ut ſit indulgetia: qꝛ caſus iſte ligãdi uel ſoluendi poſt mortẽ tanqꝙ; difficilis erat reſernãdus ſoli pape qꝛ eſt quodã modo iuſtificaꝛe aliquẽ poſt moꝛtẽ qð ſpectat ad ſolũ papã. ut in. c. i. ð ꝛeli.? uene. ſanc. ¶ In gl. i v. ibi nõ eſt de ſubſtanria abſo lutionis z hoc tenetur ut dixi in.c.cũ deſideres S. e. Sed hoſtien. qui tenet contrariam opi. reſ pondet multipliciteꝛ ad iſtum tex. primo qꝛ hoc contingit propter impoſſibilitatem facti:qꝛ non poteſt amolius iurare. nel ſecundo hoc.c.loqui tur non de uera abſolutione:ſed de quadaʒ de nuntiatione que fit poſt mortem uel ſecundum eum ⁊ ternio heredes compellentur iurare ſʒ te ne gl. Et i fine glo. quidam dicũt ꝙ aut abſolu tor eſt preſens ? non expumabitur ð cimiterio. Aut eſt abſens æ exbumabitur donec fuerit ab ſolutus:qꝛ interim ſibi communicaretur quod non licet quod ſatis mihi placet. nam ex quo ec cleſia habet eũ ꝓ ligato añ abſolutionẽ non dʒ pati corpus iacere in cimiterio anꝙ; ſequat᷑ ab ſolutio ar.in.c.ſacris ð ſepul. n glo. fi. ib penituerit ⁊ contriius fuerit 1. (Uas ba gl. 7 tene eam mẽeii:qꝛ ſatis aperte ſẽtit heredem nõ teneri ex delicto defuncti ſi nihil ex delicto ad eum peruenit:niſi qũ defunctus contꝛitus deceſ ſit:qꝛ tunc tacite uidetur mandaſſe reſtitut᷑. fieri nam quicũq; uult conſequens uult zæ omnia per que peruenitur ad illud: ut i. c. ex parte.æ quod ibi nõ. de ſpon. in. c. preterea de officio deleg. z in.l.ad rem mobilem ⁊ in.l.ad legatum .ff. de procura.ſed ciꝛca hoc plene ſcribo in.c. fi.de ſe pul. Concludendo ꝙ in hoc nulla ſir diuerſitas inter ius canonicum ⁊ ciuile licet per gl.⁊æ doc. communiter dicatur cõtrarium ⁊ uide quod.S. dixi ſuper tex. Aobas. B per Detinens clericum in cu Rſtodia uel uinculis ſine le ſione excommunicatus eſt hoc primo. VLVLopmmunicans excommunicato ſcienter in cri illũ ligatũ nel abſolutum et ita proprie facit B. = mine excommunicatus eſt. æ niſi difficuitas im pediat abſolui debet ab excommunicatore cum iuramento. Cõmunicans uero extra crimen re conciliari poteſt per ſimplicem ſacerdotem ſine iuramento hoc dicit uſqʒ adfi. CSre pria Ppte ponitur conſultatio. U Jn ſecũda ꝛeſpoſio:ibi nos ? utraqʒ poteſt ſubdiuidi ni patet in textu. Caſus ⁊c̃. 6. primo ex tex. ꝙ derinens cle ricum in cuſtodia publica: uel priuata: 2 dic pu blica ideſt in carcere publico priuata ideſt in „ ¶ BDe ſũſa excommunl: carcere priuato ut in domo propꝛia q;tũcũque manus nõ iniecerit i peꝛſonã ſuã eſt excõicatus: qꝛ ex quo nõ põt libere abire quo uult uioleiia ifert perſone:uñ i effectũ manus iiecta ẽ ĩ eũ.uñ .c.ſiqs ſuadete.xvij.q.iiij. põderat potiꝰ effeciũ niolẽtie qᷓ ipᷣm modũ iferẽdi uioletiã ⁊ hac pu o ſuiſſe rõnẽ decidẽdi h̊. 2 nõ. ꝙ tẽtꝰ in cuſto dia ſeu uiculatus ex ̊ ſolo nõ dr̃ pati corpora lẽ leſionẽ ⁊ eſt rõ qꝛ uinculatio uł diſtrictio non fit ad penaʒ ſʒ ad cuſtodiã.l.aut dãnũ.. ſolent .ffl. de penis:uñ ↄſiderar qð pᷣncipaliter fit ut in .c.cũ uolũtate.j. eo. ⁊ i.l.ueꝝ ff.de fur.= pᷣ ẽ no tandũ ꝓ ſiatuiiſ faciẽtibꝰmẽtionẽ de leſione cor porali. 3 nõ.ꝙ niolẽétia põt eẽ ſine uiolẽtia cõ porali.nã optie tẽto in cuſtodia põt ꝓuideri de neceſſarijs: un ibi ulolẽtia ſine leſione corporali rto nõ. ꝙ qr̃ qͥs cõicare excõicato in crimine ſiue ipendat auxiliũ ul fauoꝛeʒ ſiue conſiliuʒ. Et nõ. b eypᷣſſũ maxie iũcio tex.ibi cũ facieniẽ ⁊ cõ ſeuiẽtẽ ⁊c᷑. ꝙ pꝛeſtãs auxiliũ conſiliũ ul fauorẽ re ner̃᷑ eadẽ pena cũ pᷣncipali de quo in.l.is qͥ opẽ. ff. de fur. z i. l.nõ ſolũ.ꝗO. ſi mandaro.fl ð iiuujs 2 i.c.i.de offi.dele.⁊ ĩ regula nullus ex cõſilio ðᷣ reg.iuris li.vi. qͥnto nõ.ibi cõditoꝛ canois ⁊c. ꝙ ab excõicatõe lata a canõe põt ifeꝛioꝛ abſolue re ſi cõditor canonis abſolutõʒ ſibi ñ refuauit 2z ad hoc quotidie allegat iſie tex.⁊ bʒ locum ne dũ i canone. Mape ſed eniã ĩ canone ſen ſtatu to cuii ſl bet epi ſeu pᷣlati eccleſiaſtici ut exeòica tus ꝑ ſtatuiũ ſuũ poſſit abſolui a ꝓpꝛio ſaceꝛdo te exquo cõditor canonis nõ refuauit ſibi abſo lutionẽ ⁊ h nõ.qꝛ quotidie eſt in pratica. aduerie qꝛ qñ excõicatio ẽ maioꝛ nullꝰ citra epʒ regularit᷑ abſoluit ꝓ hᷣ uide gl.in.c.ij.de pe.⁊ re mil. li. vi. uñ dictio alijs h poſita cõiter dẽ ꝙ vi ficat᷑ ĩ epis ⁊ ſuꝑioribꝰreſpectu excõicatiõis ma ioris. hec tñ litiera apꝑte hoc non probat:qꝛ ſu pra facta erat mẽtio ð ſimplici ſacerdote. Sʒ ꝓ cõi intelleciu facit cle.i.de priuile. ubi uidei boc probari. ¶ Sexto nõ. ꝙ excõicatio minor nõ relaxat᷑ ſine recõciliarione ſoleni lʒ non exigaiuꝛ iuramẽrum. Aeno nde in articulo neceſ ſitatis ſeu etiam dato impemimẽto teporali ſun plex ſaceꝛdos abſoluit a ſuperioꝛs excoicatione recepto iuramento ut in littera. ¶ In glo. ij. ibi n de malo deteriorẽ fecerit bec allegatio ut diẽ Jo.an. ⁊ bñ eſt contra concluſiouẽ a . 4 ſi perſuadeo delictum als facturo iunc de m facio dererioꝛeʒ. Si aũt alł.nõ erat facturus iüc de bono facio malum. Si g ' non rekert an fiat malus an deterior ex conſilio meo ergo diciuʒ glo. nõ ꝓcedit. dũ dicit quem teneri ex conſilio qñ ille ał non erat facturus. Item nõ ꝓcedit fi nis glo.indiſtincte dum dicit quẽ non teneri ex cõſilio niſi fuerit fraudulentum. boc enim locum habet qñ conſiliũ uerſat᷑ circa ea que non cadũt in delictuʒ. ⁊ de hac materia dic nit nõ.in regula nullus ex cõſilio de reg.iuris.li.Vi.ubi ꝑ. DOy. 2 Yo. an. ⁊ per Bar. in.l.non ſolum. F. ſi man dato.ff. ð iinrijs. æ niderur placeꝛe Jo. an. i dic ta ꝛegula nullus ut in maleficijs indiſtincte quis teneatur ex conſilio ( Sed quo ad pene quanti carem fienda eſt illa differentia an ille eſſet alias facturus uel non:ut pꝛimo caſu minus puniat q; ſecũdo ꝓ quo optie fac tex.in.c.ſicut dignuʒ in. F. qui uero de homicidio. Si ueꝛo uerſatur conſilium circa ea que.non cadunt in delictum ? tunc cõiter dicituꝛ ꝙ aut eſt fꝛaudulentũ ⁊ te netur conſulens ut in dicta ꝛegula nullus. Aut non eſt fraudulentum ⁊ tunc aut alias ille erat facturus et non tenetur conſulens. Aut n erat et tenetur factuꝛus peꝛ.l.ſi ꝛemuneꝛandi in. J.ſi tibi. fl. man. et multum inualuit hec opinio: ſed inueꝛitate non pꝛocedit primo per illum tex. nul lus ex conſilio ubi regula ponituꝛ negatiue et excipitur im quando ſuit fraudulentum. Iẽ cõ ſilium nõ obligat ſeu neceſſitat: et iõ apð ſe met ipᷣm debebar experiri utrũ cõſiliũ eſſet ſibi utile Mon ob. F. ſi tibi qui cõiter ad hoc allegatur qꝛ ille ꝗ loquitus in mandato nõ aũt in cõſilio ur etiam pʒ in heica. ¶ In glo. in. v. cicet i fi. doc. hic dicunt ꝙ quis dicituꝛ cõicaꝛe crimino ſo in crimine quando cõicat in eo crimine ꝓpt᷑ᷣ quod incurrit excõicationem utputa: qꝛ conſu juit uerbeꝛationem clerici: ſecus ſi conſuluit ſiue conſilium impedit in alio crimine propter qð non incurrit excõicationem: qꝛ tunc illud crimẽ non eſt danatum per ſententiam:ideo ceſſat tũc ꝛatio litteꝛe. Et ex hoc ſentiunt doc.ꝙ conſulen do crimen ante factum incidit in excõicationem una cũ faciente. Sed aduerte:qꝛ boc exemplum non uiderur conueniꝛe huic litteꝛe que loquitur de cõmunicante excõicato: æ ideo intelligit᷑ rex. proprie prout loquitur quando poſt excõicatio nem cõmunico ſibi in cꝛimine daãnato utputa ii tius fuit excõicatus qꝛ tenebat uxoꝛem alteꝛius 2 ego impendo ſibi conſilium ſeu auxilium uel fauorem ciꝛca detentionem illius mulieꝛis tunc proprie cõico excõicato in cꝛimie damnato nec ſufficeret cõicatio in illo actu peꝛ quem incurri tur excõicatio. Sed opoꝛtet ꝙ ille prius icidat in excõicationem ut nõ.in. c. contingit.j.eo. ⁊ ui de glo.in cle.unica de conſan.⁊= affi. in. v. ⁊ mo niales ? in cle.i. de reli. domi. poſſet tamen dici ꝙ ex alio capite quis incurru excommunicatio nem iuris ut ſi conſulo nel auxilium impendo circa uerberationem clerici.nam tacientẽ ⁊ con ſentienteʒ par pena conſtringere debet nt i tex. 2 facit. c. mulieꝛes ⁊ quod ibi dixi.S. eodem. In glo. in uerbo tunc eꝛit abſolutio ibi et non ſententia canonis uult eꝛgo hec glo. ꝙ cõ municans excommunicato in cꝛimine incidat in ſententia hominis æ non in ſententiam canonis et ſolum mouetur gloſa. quia abſolutio ab hac excommunicatione non poreſt fieri niſi per ex communicatorem aut ſuperiorem ut in tex. ſed ſi eſſet ſententia canonis quilibet ſuperior pol ſet abſoluere ut in tex. ſed doctores communi ter bic tenent oppoſitum ⁊ melius et ꝙ iſta ſit ſententia canonis ? non bominis pꝛobat tex. in nico, ſm adctoN. ln z lun Gduniſii i mion noau⸗ miſi nln gbitt nll riſo ir dlin ichl bn tMiding hl iniceſodäs iuuns Goſisfnind d foneſcbältopi nüin Geina nesitarttono⸗ ge. Juedg biledn Ogüncenboni fin ie or clcr ihlii 1i weicligannpĩ in Hiſtr mror uu ro ſi ſoi ni ieciamn vijenceeſhns nchin inblcecyleit calnan ed biaſnicmiorei⸗ digäͤlinmſänchtain unfiranstaunnt lichuitiünc winnit ibinieibin Pogre tl lſeſeibyni nomlölmmf; ſccisarlnd leumt cilleci it iami nt . rarmi⸗ Narler regen aiiilhi ifreremnn og (ſensen eulwn i i iſt Ugbin huülaif,. sdeim Noſcar crinino⸗ ocuineo ginine ppi miopen vpungn donſ Gicdensieonſninte ndio ginine ohnn e Mionenqn une ilndenfe ſenennamideo eſan iͤ ſeniont doc g conſlen n incidt in eröicatonen AGuentergꝛ boc anenphn ebuie iume gve oiun cuott Mo Ml, Ouundo oſ encöatio inine oinaro utputa ncdn vporen aeuns an ſen aupinnu on Uius moltens tun oin aimie daummo net bamn gegun nann Pontt y ehts icar lncog ttll ¶De ſnia exco⸗n nuni⸗ „ v. ;uis ĩ eo ꝙ dicit ꝙ ex ſolo ꝑticipio extra cii mnẽ Shit᷑ mioꝛ excõicatio ⁊ ponit dictionẽ ĩplica tiu? ⁊? ꝑ quã inuit ꝙ ẽt ĩ pcedeti cãu cõtꝛahituꝛ excoicatio iuris ? nõ hois. nam ſi excõicatio mi nor phit᷑ a iure fortius excõicatio maior. ⁊æ ꝓ bᷣ faciũt oĩa aꝛ.qᷓ foꝛmãt᷑ ĩ gl.i ultia ꝑte.nã cñ ſetẽ tia excõicatiõis eſſet lata S ceꝛtã ꝑſonaʒ nõ liga ret aliã ꝑſonã de ꝗᷓ cogitatũ nõ fuit nilſi ex iuꝛs diſpoſitione. Ec ad motiuũ glo. Reſpondeo ꝙ iõ aliꝰnon põt abſoluere.qꝛ papa reſeruauit hic abſolutionè excõicatõi:qꝛ ur̃ iſte cõicans in crie directe denqſſe i ꝑſonã excõicatõis fauẽdo ⁊ cõ ſulẽdo delictis a ſe daãnatis.⁊ tenẽdo hãc ſniam q̃ va ẽ iſurgũt qõnũ młiaꝝ deciſiões. Nũqd ex cõicatõ cõicãdo ipᷣi excõicãdo ĩ dᷣlicto liget ſnia excõicatõis:⁊ dicẽduʒ ꝙ ſic:qꝛ iſta ſnia e iuris. Secꝰ diceret᷑ ſi eẽt ſnia hoĩs:qꝛ ſe ipʒ ligare nõ poſſi. Itẽ ſeqᷣt ꝙ cõicanſ excõicato in caie ẽt ex teꝛtitoꝛium excõicatoris icidat ĩ excõicatiõeʒ.q; iſta ẽ ſnia iuriſ.cui totꝰoꝛbis ẽ teꝛritõiũ. In ea. glo.ibi large appellat᷑ ſubditꝰ?c̃.tene mẽti gloſ. ꝙ foꝛenſis ꝛõe ðᷣlicti ñ efficit᷑ ꝓpᷣe ſubditꝰ:ſʒ ſor tit᷑ foꝝ. ⁊ idẽ dicit gl.nõ.i cle.unica de fo.ↄp.qꝙ ualde nõndũ ꝓ ſtatutis ⁊ alijs diſpoſitionibuſ odioſis faciẽtibꝰ mtionẽ de ſubditis:ut appella rione ſubditoꝝ i mã ſtricta ñ ↄpᷣhẽdanĩ foreſes delinqᷓ tes i territorio. 2 io dic i Zhẽnbꝰeað rõ ne. In ead gl.ibi ſed in ſnia excõicatõis ſecꝰ eſt h gl ñ reddit bonã rõnẽ di vᷣſitatis nã poſſz q̃ri qᷓre rõne delicii ãpliat᷑ iuriſdiiio cũ hᷣ ſit odioſũ 2 ñ ꝛõe idulgẽriaꝝ q ſũt fauoꝛables. Hoſt. ciꝛca Hh iſtat nec ur̃ ſua rõ ſufficiẽs:ſʒ puto hãc eẽ vᷣaʒ rõnẽ.nã rõe delicti ampliat᷑ iuriſduio indiciſ ren ꝛitoꝛij auct᷑e iuꝛis nt delinqnſ cogat᷑ ibi ſatiſfacẽ ꝛeipublice ꝙᷓᷓ leſit delinquendo ad h̊.c.i.de rap. ð qð bi dixi:ſʒ ratione idulgentiaꝝ nulla ſubeſt rõ ãpliãdi iuniſditõʒ ſui iudicis imo ↄfunderent iuriſditiones ? eneruaret᷑ pnñtialis ſatiſfacrio qðᷣ eẽ ñ dʒ ut i.c.cũ ex eo de pe.⁊ re. In gl.i.V. ñ ꝛetinuit ibi ñ ẽ ĩ hitu ð h̊ dic: ut nõ.i.c.dilectꝰ de temp. oꝛ. ꝑ Inno. et plene dixi in.c.at ſi clici F. de adulterijs. S. de indi. B 0 din dubijs. Juꝛamentũ excõi cati de ſtando mandatis ec clelie ñ hʒy ui abſolutionis h̊ pꝰ. Excõi cato nilꝰcõicare tenet pᷣter ꝑſonas exceptas als cõicãs excõicato icurrit miorẽ ⁊ ẽ excõicandus maiõi niſi ille eẽt excõicatꝰcũ ꝑticipibꝰ:qꝛ tẽ eẽt excõicalꝰmaiõi.? tria ſũt dẽa qᷓ̃ patẽt ĩ tex. Caſ⸗ 2c̃¶Mõ. pꝰ ex tex. reglaʒ ꝙ nõ ẽ cõicadũ excõi cato añ abſolutõnẽ q;tuncũqʒ ſit ↄtaitꝰz pat ſa tiſfaceꝛe ? iuraucrit ꝑere mãdatiſ eccłe. Scdðo nõ. ꝙ cõicans excõicato ⁊æ mõitꝰ ñ deſiſteſ ẽ ex cõicãdꝰ. Sʒ h̊ op.de.c.pcedenti ubi dẽ ꝙ cõi cans excõicato ĩ ↄtinenti icurrit excõicationem So·Sriũ loqt᷑ de excõicatõe maiori h̊ loqᷣtur ðᷣ mio:i.nã appellatõe excõſcatiõis itelligimus de maiori: ut in c.pe.j.e. Scðᷣo op.et ur̃ ꝙ tex.ſit ſibi Sriꝰ. nã pꝰdicit ꝙ cõicans excõicaio ẽ excõi cod. z lI. V.ſec dcit ꝙ é excõicatꝰ. So. qñqʒ qs ð cõicat excõicato ſimpłr ⁊ tũc incurrit minorẽ ſj eſt excõicãdus maiori ſi monitꝰ nõ deſiſtit.? ina itellige. F. nullus. qnqʒ quis cõicat excõicato cũ pticipibꝰ ſuis ⁊ tũc iuoluit᷑ eade ſnia ui loquit i H. ſecꝰ. Et hodie hec ſñia nõ põt ferri ab excõi catoꝛe vn nullus citꝛa papã põt hodie f ene hãc excõicationẽ excõico te cũ oĩbꝰ ꝑticipãtibꝰeibi: ut i. c. ſtatuimꝰ eo.ti.li.Vi. Sʒ opꝰ eſt ꝙ pꝑtici pãtes prius admoneant᷑ ꝙᷓ; excõicent᷑ ut ibi. tñ ab. ? Jo. an. poſt eñ reſtringũt multuʒ illũ tex. i gelligẽdo qn quis excõicat ꝑticipates excõicato a ſe. Secus li excõicat ꝑticipãtes excõicato ab alio: utputa fert epᷣs hãc ſniaʒ excõico oẽs ꝑtici pãtes excõtcato ab archiepo uel a papa.tũc eni hec ſñia tʒ lʒ ſit forte nnſta r pleim fi. gl. nõ ſoluit.ſʒ cõis ſo.hec ẽ ꝙ nõ lſʒ excõicato tan gere ſacr̃a in fauoꝛc ſui:ſʒ i odiũ ſic.nã iuram?x=n tũ bic ꝛecipit᷑ añ abſolutionẽ ut obliget᷑ ad h̊ ut i.c.cũ in eccleſijs ð ma e. 7 q le. 7 nõ. i. c. intellexim? ð iudi. ¶ In gl fi. ibi ubi ꝑricipant ĩ crie. Molebat ergo Jo. ꝙ ſi excõicatio eſſz la ta ſub illa ſorma excõico te cũ oĩbus ꝑticipiduſ nis: ꝙ tunc ꝑticipantes in crimine dumtaxat eſſent excõicati maiori excõicatione.⁊ ita intelle xit.c.precedens ⁊ minus bn:ut ibi notatũ fuit. Ande conclude ſecunduʒ doc.ꝙ aut quis ẽ ex communicatus cum participibus ⁊ fautoribus ſuis.⁊ tunc ſiue participet quis in crimine ſiue extra crimen incidit in eandem excommunicati onem ut hic. Aut eſt excommunicatus cuʒ par ticipibus tantũ ⁊ non cũ fautoribus ⁊ tunc aut quis cõicat in crimine ⁊ incidit in matoreʒ. aut cõicat in oranone ⁊ excõicat᷑ minori ſic cõiter dicũt hic doc. Sʒ h̊ ultimũ mebꝝ nõ puto uexꝝ 2 ꝓ 5̊ adduco tex. in aꝛgumẽtũ in. c. ſtatuimus .e.ti. li. vi Moi cõicans iĩ oſculo ſeu comedẽdo dici ꝑticps ſeu ꝑticipare excõicato ut includat ſub illa ſententia excommunico te cum participi bus tuis ⁊ pro h iſte tex.in v. ſecus ubi loquit indiſtincte. Nte:ꝛ ali a. Excõicato cõicare tenẽr̃ qui pus erat ei obligati ad obſequiũ familiãe. Alij ueꝛo nõ tenent᷑ de neceſſitate licet inteꝛdum poſ ſunt neceſſitate urgẽte boc dicit. Drimo po nit dubium ⁊ unde fuit oꝛt m.ſecũdo ſolutioeʒ ibi ut igi Caſus ⁊c. ¶ Mõ.pꝛimo ex tex. ꝙ ad eũ ſpectat interpᷣtatio qni ius edidit.⁊ ĩtellige in interpretatõe gnãli ut faciat fidẽ quo ad omẽs. nã quilibet index ſeu doctor põt ius interpᷣtari ſz iterpᷣtatio iudicis nõ faẽ fidẽ niſi quo ad cãʒ nertẽtẽ corã ſe:de quo per Inn. in. c. cũ ſpecia li de ap.l.unica C.de pꝛofeſſo.qui in urbe con ſtan. li. xij. ¶ Mel intellige ꝙ ſolus priceps po teſt interpretari quãdo ius eſt nalde dubiuʒ ad hoc.l fi.C. de legi.⁊=. c.cum neniſſent de iudi.= ð mtiplici inteꝛpᷣratiõe uide bonã glo.in. c.i.de poſtu. pᷣla.in v. inteꝛpꝛetatus. Beeundo nõ. ꝙ uxor filij ⁊ mercenarij ſeu famuli qui eꝛãt ob ligati ad obſequiũ familiaꝛe ante excõtcatonem ¶ D. ſãtaexcõ muni. tenent᷑ cöicare ẽt pꝰ excõicatõem¶ Iẽ nõ. q; vᷣ bũ de ſui nã neceſſatinũ qñqʒ ni neceſſitat ſi ſub iecta mã h̊ ñ patituꝛ ad h.xi.q.iij.rogo ⁊= quod ibi nõ.xxi.di.i pᷣn.unde vᷣbũ tenet᷑ de qꝰ i.c.pre cedẽti relatũ ad.c.qm multos.xi.q.iij.importat necitatẽ reſpectu cenaꝝ ꝑſonaꝝ:⁊ reſpectu alia rum n:qꝛ mã de ſe nõ necitat qP ad oẽs.nam pe grini trãſeũtes ꝑ fram excõicatoꝝ ñ tenenĩ cõi care excõicatis:niſi uelint nec debẽt uelle niſi ne ceſſitent᷑. Sʒ qᷓro nũqͥd maritꝰ petẽs reſtitutõeʒ ↄiugis poſſit excludi ꝑ exceprõem excõicationis 7 ur̃ ꝙ ñ qꝛ exquo nxor teneĩ ſibi cõicaꝛe nt hic iũcto.c.qm multos gꝰñ põt repelli maritꝰ ptex tu excõicatõnis z hãc op.tenuit Hoſt.ĩ ſũma ðᷣ reſtitu.ſpoli.i.ꝗ qñ faciẽda vᷣ. quid ſi uir. Sʒ ⸗ clude meliꝰ:ut ſẽtit glo.i.d.c.qm ? Jo.cal.i.c. fið or. cogni. ꝙ lʒ nxor peccei ñ cꝭicando ma rito:iñ maritꝰexcõicatꝰñ põt eã petere ĩ iudicio P.c.ĩtellecximꝰ de iudi. Sʒ index ex officio ſuo dʒ uxorẽ marito reſtiturre ꝓpt᷑ ꝑiculũ fornicati onis:⁊ h̊ tcne ⁊ uide ſimile.nã n lʒ mihi ſpoliaꝛe excõicatum:⁊ ſi eñ ſpolio pecco ſi nõ reſtituo:⸗= iñ excõicatꝰ ñ audit᷑ perẽs reſtitutionẽ ut nõ.ꝑ gl.⁊ doc.i.c.ex iſinuatione ð ꝓcur. Queꝛo de quotidiana qõe nũq̃d debitor adueniete die te neat᷑ fouere excõicato:an vo licite poſſit differ re ſulutionẽ:⁊ circa h̊ ſt op.ut nõ.h̊ ⁊ pleniꝰi.c. vitatis de dolo ⁊ otn.⁊ uide bonã gl.i.c. Jura tos.xv.q.vij.nã qͥdã dicũt ĩ.d.c.neritatis ꝙ ñ Inn. dic ꝙ tenet᷑ ⁊ idẽ ab.ex qꝰ eniʒ remanet obligatio.gdʒ ſolnẽ nt hᷣ ĩ ſili dꝛ in familianbꝰ obligatiſ ad obſeqñ añ excõicatõm:ut n obſtan te excõicatiõe teneant᷑ ipẽdẽ obſequm debitum. In Zriũ faẽ iſie tex.ꝑ locũ a ſpãli.nam ſi ſpãle E i filijs æ mercenarijs ⁊ ſilibus de qͥᷣdꝰ i h.c.⁊ ĩ pᷣallł.c.qm.gꝰ ĩ alijs ↄriũ ẽ q;ũcũqʒ dure obli gatio quia ñ teneor cõicar̃᷑ excõicato:nec debeo icurrẽ ꝑiculũ aĩe ex fẽo ſuo:⁊ ið ↄcludit glo.in d.c.inratos ꝙ dʒ fieri depoſito ĩ eodẽ ſacramè t0 7 b opio plus mihi placet. 2 Aobas.: j 5Si excõicatuſ ꝓ 1 Bm illorũ. manuum iniectio Avne ſcient᷑ recipit oꝛdines:ſi ẽ cleꝛicus fe culaꝛis deponedꝰ e:ſi regłaris ab executõe oꝛdi nis ẽ ſuſpeſus.qͥ ignorãs ius łfqʒ ſic excõicatus recipit ordies:ſi ẽ clericꝰſeculaꝛis diſpẽſat ↄ eo ſolꝰpapa:ſi regłaris diſpẽſat abbas ſi ignorãtia ẽ ꝓbabilis ⁊ fq; ñ ẽ gꝛaue.b.d¶ In pma prte ponit᷑ qõ. In fa rñſio ibi circa quos. Et ibi po nit᷑ diſtinctio bimebris. Et primuʒ mẽbꝝ ꝓſeqᷣt ibi pᷣmos. Scðᷣm ibi ꝙ ſi clauſtꝛalis:et ibi prio tractat de talium abſolutione uſqʒ ibi ſi antem ⁊ ibi qſionẽ pᷣncipalẽ ſoluit.Cãus.⁊c ¶ Hõ.pꝰ ex tex.rłam ꝙ icidẽtes i excõicationẽ ꝓ uiolẽti manuũ iiectione ĩ cleꝛicũ a ſolo papa abſolutio nẽ ↄleq̃ pnt:æ h̊ regula origialirer het ĩ.c.ſi qͥs ſuadente.xvij.q.iiij. Fallit ĩ muliis caſibꝰqͥ his A e⸗ mors ſexꝰ boſtis pueꝛ officialis ¶ Meſitioſus inops egeꝛ ſenexqʒ ſodalis. Janitor aſtrictus dubius cãe leuis ictꝰ Mebilis abſolui ſine ſůmo merẽt᷑. Atꝛoces ne ro ſoli pape ftinẽt᷑. Et declaꝛa hos uerſus.Rła ut. S. e. mõachi ⁊ hic i iſto.c.cũ ilioꝝ. ¶ Ooꝛs ut S. eo.ñ dubiũ. Sextus ut.S. e. młieꝛes HMoſtis nt. S. eo. de cetero. Muer ut. S. eo. c.i. et. . eo. q;uis 2. c.fi. Ofſicialis.S.e.c.iij. elicioſus in iſto priꝰ ↄſuli papa ut i. c. mlieres. F. fi. S. e. In ops. S. eo. qdᷣ de his. Eger ſenexqʒ ut in. d. c.ꝙ de his. Sodalis ut i. c. qm. S.de ui. et ho. cle. Janitor ut in. c. iij. ð. eo. Aſtrict pfati alieꝛius ut ĩ c.mulieꝛes.S. eo.⁊ in.c.relatũ.j.eo. Dubiꝰ ut. S. e cũ deſideres. Cãe iuſte ad non eundum: ut i. c. q de his.s. eo. Leuis ictꝰ: ut in. c. guenit 5. e. Oebił ut ĩ. c. ea noſciĩ. S. eo. Atꝛoces ut. I iſto. c relarum ⁊ in.c. canonica.j.eo.¶ Mõ.ſᷣo penam clici ſecularis. recipientis ordine dum ex iſtit in excõicanione dʒ.n. deponi ab illo oꝛdine: nec põt cum eo aliꝰcitra papam diſpenſare. Et ↄcludit ? Jo. an.⁊ bñ ꝙ non ſolũ infeꝛioribus & iterdicta h̊ ptᷣas diſpeſandi qñ excoicatio erat talis: ꝙ eius abſolutio reſeꝛnabat̃ pape ꝓut lo quitur iſte tex. Sʒ ét tals eꝛat excõicatio ꝙ ab ea poterat abſolueꝛ epᷣs.nam peꝛ ̊ non poterit diſpenſare cum ſic ordinato: qꝛ effeciꝰeſt irregu laris cũ quo nullus citra papaʒ diſpeſat ut in.c. vij. 2. iij. de cłe. ex.mi. æ nideĩ ꝓbari i. c.i.⁊.iij.ðᷣ Eo q fur. or. re. ubi patʒ ꝙ cum recipiete oꝛcliezʒ poexcéicationẽ ſolus papa diſpeſat. ¶ Mõ. teꝛ tio ꝙ ptas diſpẽſãdi uẽ maioꝛ q; ptᷣas abſoluẽ di ab excõicatione:⁊ ubi quis n põt abſolueꝛe: mMulto minus põt diſpenſaꝛe. Sed non cõueꝛii cur.nam lʒ quis poſſit abſoluere:ũ iñ põt diſpẽ ſare qꝛ ↄceſſo miori nõ vẽ ↄceſſum id ꝙ ẽ ma ius: æ pone exeplum in his ꝗᷓ dixi i prio nõbili. ¶ Quarto nõ.in. ꝗ. ꝙ ſi clauſtꝛales abbas põt abſoluere mõachos ſuos ab excõicatone in Ricta ꝓ uiolẽta manuuʒ iiectione i clericos:ſiue iciderit ĩ excõicationẽ pꝰingreſſũ ꝛ?ᷣligionis:ſiue anñ dũmodo exceſſus ñ ſit enormis:⁊ i ̊ extẽdi tur.c.mõachi.S. eo. ubi dabat᷑ ptᷣas.qñ i mona ſterio ĩciderant i excõicationem. Et ex ̊ = tex. nõ ꝙ bñti certo caſu ptᷣatem diſpenſandi cum ſubdito delinquẽte non itelligi tributa pras diſ penſandi cũ eo qꝗ deliquit anꝙ; eſſet ſubditus:ni hi ſpeciſice h̊ cõcedat᷑ ut h̊. Et intellige ꝙ abbas por abſolueꝛe monachos ab iſta excoicatione ðᷣ qua in tex.non ãt a qᷓibet excõmunicatioe cano nis qꝛ non debemus extendere iſium tex. ꝓut dixi in.c.monachi.S. eo. Sed iſte cãus ↄceſius ſuit qꝛ de facili ꝓpter communionẽe incidunt in hanc excõicationẽ uino nõ. æ tene menti ſuꝑ tex.ꝙ excoicatio ñ impedit igreſſuʒ ꝛeligio nis:unde tʒ igꝛeſſus æ pꝛofeſſio excõcatione nõ obſtante. Si iñ ſciretur excoicatio. i. nota eſſer ſi deberet abbas illum recipere an abſolunonẽ: iʒ ſi recipit᷑ iʒ ingreſſus fſicut ⁊ mẽimoniũ non i peditur ꝑ excõicationẽe ut in.c.ſignificaſti de co q̃ dux. in ma. ¶ Sexto nõ. ꝙ exceſſus ↄmiſſus ĩ epᷣm uł abpatẽ ſeinꝑ dẽ enomns 7 in extẽdẽt * * Penotgin Kcrinsſhnd Ppfnnchin eninchbn⸗ legifrom Eei funinand Aiecſnari ſoͤfitl gin inig⸗ igihbtiid Afunirh iibs boben eobar ghln anicbicckoben fan ta ods Pobtoneſdlen. gheiſer nibrĩ byprehrleſneain n ſb yudli mgl noctä ednt Alreppinicag⸗ Poſtzullt b bat uriicſuitnorel N olct m cñ gn btno Gmntün üſenmegnglattn andalninnere D Urſeſmm am e nlnihp onre⸗ ofiſprni tiſfn Dongmnns itaſbeitiii genmndpafhzef D tdinil ,nſin beife ncſigonz/ minscon⸗ n Far nf gfmtai, ſamnbef lpr vnt l anctöcn e Nn Ded nonpotertt unrrcſactineg ß dſhefuine, niceiparl icl i9 cun ſecge oada Na ſheln, ſe mior 6h deis abſon auis n hor abſoller⸗ ne. Ord von coen benfidi rdh uſin Hà iti rio nöbt⸗ es wors 3 ecendnein nionei cericos:lne Ntiſi igonsgſi Nontis:ri5 enelf bai Rtng g non nem. Lerbeic. n Abpeninien intnu indl ßaltdiea n ginelgrgethes kenatnione o 6nunuarioe cand⸗ eſinn ter. v ſte aus geſi gione inocdun 1 O 10.4 ihenn u igteſz ige ſio ienſc i atol anh gegi vponor. e ninonünn lcruf ciſo niſi Ms1 iikir „ manum uiolentam in epiſcopum eſt pena peꝛdi tionis omnium bonorum. xvij q.liij.ſi quis de inceps et uide ꝙ hẽtur i.l.ſi qs ĩ h genꝰcũ aut᷑ ſua. C. de ſacꝛoſã. eccl. Septimo nõ. caſũ ĩ quo abbas diſpeſat cũ irregłaꝛi. Octauo nõ. ꝙ reli gioſus pcuriẽs clici ſeclarẽ a ſolo papa abſolui põt:ſʒ hodie h̊ recipit litationẽ:qꝛ ĩ eo caſu ĩ q* ſeclaris clicus ꝑcutiẽs chicũ ſeclarẽ abſolui por ab epo. In eo cãu religioſus ꝑcutiẽs ſeclaꝛẽ pt̃ᷣ Et ab epo abſolui: ut i. c. ꝛeligioſo. eo ti. lib. vi. ono nõ. ꝙ faciliꝰ diſpẽſat cũ reglari exceden te ex iuris ignoꝛãtia qᷓ; cũ clico ſeclari nã cũ eo ſolꝰpapa diſpẽſat ĩ caſu huiꝰ. c. Sʒ cũ religioſo diſpenſat abbas. Altio nota er tene mẽti ex finñ lie ꝙ i facto antiq ẽt ꝓp̈o pᷣſũit̃ ignorãtia niſi factũ fuerit arduũ ⸗2 nõbile. ul niſi faciens fueꝛit adliꝰz diſcretꝰtũc.n.ñ pᷣſũit᷑ ignorãtia ſacti ł in ris facit ꝙ nõ. Bir. in. l. fatet. ff. de pkfeſſi. In gl. in. v. religiõis fauoꝛe ibi imo ur ꝙ ð iuꝛe cõi ⁊c.gl.in h ñ bñ dicit:qꝛ cãus iſte abſoluedi.ſ.ꝗ tali excõicatione ſoli pape ẽ refuatꝰ.nt.S.dixi.⸗ iõ abbas abſoluẽ ñ poſſet niſi ex ſpãli idulgẽtia nec ob. ar. gl.nã Iʒ ſatiſfactio 2 pñtia ñ ſu iũgẽ da ti abſolcio fieri ñ põt niſi ꝑ hntẽ prãtẽ pꝛo facit.c.a nobis. S̊ eo. nbi n ſuffiẽ pnia ſine ab ſolutione ſoleni. In gl. in. mebri ibi nec diſti guẽgũ iter meby q̃ſi nelit diceꝛ gl.ꝙ ſine ſit mẽ bꝝ pᷣncipaliꝰſiue aliud ſp hbʒ locuʒ diſpoſitio hꝰ c.ut ſolꝰ papa diſpenſet Sʒ hoſt. hic qrit qͥd fi ungla modicũ ledat᷑ nũqd ꝓ abſolutione debet adire papã rñdet ꝙ ñ ar.i.c.fi. ðR cor.nitia. Sʒ poſtea recedit ab hac ſo. dicẽdo ꝙ illö. c. poteſt ꝓcedẽ ĩ diſpẽſatione iſtõ i abſolutõe. Sʒ finali ter ocludit una cũ Inn. ꝙ iſta ꝛlinqtuꝛ iudicis arbitrio. Sʒ muſtũ miror de hoc dicto hoſt. qꝛ nꝛ ſentire ꝙ ungula ſit memby ⁊ ꝙ leſio q̈tun cũq; modica in membro appellet᷑ mutilatio mẽ bri æ magis miror de doc. ſequentibꝰeũ qui cõi ter referunt eum æ tranſeunt cum eo. Sʒ tu dic meliꝰ mẽbꝝ ꝓprie eſt pars corporis habens offm ſeparatũ æ diſtinctum ab alijs ptibus cor poris:ut manus ad palpandũ.pes ad ambnlan dũ occulus ad nidedũ zc z iõ ige ſtricto mõ n ẽ membꝑ:qꝛ ñ bʒ offm ſepatũ æ diſtictum:ſed eſt officiũ mẽbꝛi:ut ĩi.l.idẽ offiliꝰ. ff. de edi.edic. ⁊ i.l.ñ ſunt liberi ff. de ſiatu ho. ſicut dicimꝰ in domo ꝙ ſtricto mõ cãera coqᷓna ? ſilia loca di cunt᷑ ꝑres domꝰ: ſʒ lago mõ qlibet lapiſ ẽ ł põt dici ꝑs domus. Et hec va ſunt niſi aliud appar at de mente ſtatuentis:ut nõ. Baꝛ æ bñ in. l. ij. .ff. de pud.iudi. Ad propoſitum gꝰ ungula ñ ẽ mẽbꝝ q;n imo nec digitꝰ. Sed in cãn huiꝰ. c. qꝛ papa intendit notare enoꝛmem exceſſum ſatis puto qꝛ inciſcio digiti eẽt cãus enoꝛmis parʒ in alijs exemplis bic põitis in tex. Sʒ i ungula dʒ ↄſiderari moõus æ q̃litas leſionis ſm dicetur enormil uel ne. Itẽ dic ꝙ ꝓpᷣe mutilatio mẽdꝛi ẽ qn ipedit᷑ offmn mẽbri.puta ĩ tibia pcuſſus nõ ualet abulare et libeꝛe monere pedẽ iſte dꝛ mem pro mutilat ui ꝓbar i. d.l.idẽ efſiliꝰ 2 nõ. bar. iĩ ¶ Be ſnia. excommunt: d.. ij. ĩ fi. Jẽ ſcial ꝙ dria ẽ iteꝛ nũcationẽ me bri ? mulitatiõʒ æ ut diueꝛſa ponũt᷑ ĩ clem. ſi fu rioſus ð homi.=z qölibʒ iſtoꝝ iĩducit irreglarita tẽ ſicẽ homicidiũ ni i. d. cle.ſi fuꝛioſus 2 trũcario Phrie dr̃ total mebri abſciſio ſen dinutio. muti latio vo qñ mẽbꝝ ex toto nõ abſcidit᷑:ſʒ ex ꝑcuſ ſiõe iĩpedit eiꝰ offin æz hec nõ. Et i fi. gl. tene mẽ ti hũc finẽ gl. ꝙ exceſſus nõriꝰ or enormis rõe notorietatis.nã peuſſus ĩ platea lᷣ theatro nł in ecclia dr atꝛocit᷑ iniuriatꝰ. iſti. ö iniur. F. atrox. tene meti q; epᷣs ex talibꝰ iniurijs nõrijs abſoluẽ nõ põt qꝛ nõ pot qici leuis ex qꝰ ẽ nõ ria: ut ĩ. d. F. arrox ? bic. ¶ In gl. ĩ v. ſanguis Hõ. p ex gl. ꝙ no ſep effuſio ſaguis ẽ enoꝛmil pcufſio.nã qñʒ młiũ ſaguis ꝓcedit ex ſeni pcuſ ſiõe. pira ꝑcuffio ẽ facta in naſo. nã ð facili exit multü ſãguis Coſideꝛemꝰ g méeté tex. æ nõ cor ticẽ.i.q.i.marcoion.ſicut poſſz eẽ enoꝛmis leſio ſine effuſiõe ſanguis: ut nõ.i.c.unico ð ↄſe.ec.ł al. l. v. Scdo nõ. ex gl. ibi puta epᷣi z abbatis ꝙ i arbitrãda qlitate 2 Sntate iniurie ⁊ leſiõis nõ ẽ neceſſe recurrere ad papã:ſʒ epᷣs nel abbaſ arbitrari põt:qꝛ ex quo eis ↄcedit᷑ certis caſibꝰ abſolutio ipᷣi pnt cognoſcẽ an eoꝝ ſit iuriſditio ar. i. c. ſuꝑ liis ᷣ reſcrip. ⁊ i..ſi q̃s ex alica. ff. indi ſʒ caueat ſibi ne dicãt leuẽ ubi ẽ enormis. Alno nõ. ex gl. ſignificatõeʒ hꝰ ᷣbi effuſio. vᷣnotat eni abũdãatiã. 2 iõ ubi requirit᷑ effuſio ſꝗ guis oʒ ꝙ ide pceſſerit multũ ſaguis. 2 5 nõ. qꝛ facit ad multa. In gl.i v p abbaté ibi z regula rẽ canonẽ extẽdit ꝛc. Cociude ꝙ ſi poꝛ ẽ ĩi moõ⸗ ſterio loco abbatts:ut qꝛ mõaſteriũ nõ hʒ abba tẽ: ſ prioꝛẽ ut ĩ multis locis tüc hʒ locũ iſte tex. C ſi appellert̃ alio noĩe nt ppoſitꝰ. nam iſti pores ⁊ pᷣlati habet̃ ſoco abbatũ ar. ĩ. c. fi. ö. de ſta reg. æ ꝓ mᷣ facit iſte tex. ibi eorũ p̃ᷣlatꝰ zẽ. ubi nnit vᷣbo gñali:ſecꝰ diẽ ĩ p̃oribꝰ clauſtralibꝰ ha bẽtibꝰ abbatẽ ſupra ſe in eodẽ mõaſterio qꝛ illi nõ pñt abſolne: ſj recurrẽdũ ad abbatẽ ut bie ? ĩ.c.mõchis q. e. Et ĩ fi gl Hoſt. tʒ Zriũ iĩ tem plarijs: qꝛ ex qꝰ i eis nõ expᷣſſũ ẽ nõ dʒ h̊ prini legiñ extedi ð quo dic at dicet᷑ i.c. caomica. . e G gl.ĩ Vbo paſſus i fi. Hoſti. dicit hec nõ ẽ fufficiẽs rnſio.nã pᷣſumedũ ẽ papã fuiſſe motuʒ ex aliq̃ rõe. Jpſe vo dicit iõ abbas mõchi ꝑ cuſſi uocat᷑ ĩ abſolutõe.qꝛ ꝓ iniuria illara dẽret fieꝛi ſatiifactio mõſterio mõchi ꝑcuſſi ẽt in pecu nia: ut ĩ. c. pochianos ⁊ qdð ibi nõ. S. c.ſʒ cũ mo nachos pcutiẽs nõ heat ꝓprium: Vñ ſatiſfaciat nec dʒ teneri monaſteriũ ex delicto ſuo ſtatntuz fuit in ↄpeſationẽ iniurie ꝙ abbas monachi ꝑ cuſſi uocet᷑.æ intellige Hoſti. ꝙ abſolutio fiet p propriũ abbatẽ ſolũ:ſj alius abbas uerberabit percuſſoꝛẽ in ſatiſtactiõe.do. Ant. dicit ꝙ quie quid dicat Hoſti. uterqʒ abbas uocatur hic ad abſoluendũ = bñ dicit.æ ideo opʒz ꝙ abſolutio fiat per nutrũqʒ nel unns nices ſuas committat . alteri. NRatio tamen hoſti. mihi placet:quia non nideo aliam rationem quaꝛe alienus abbas no cetur in abſolurionem non ſubiecti. (In glo. 2 90 ℳ 8◻ ¶ He fia excõmuni. i vᷣbo ꝓmereri ĩ fi. Et het rõ glo. ꝓcedebat oli añ möchi ñ erant clerici: ut hẽr. xvi. q.i.gñalit Sʒ hodie cõir ſi clerici: iõ ſtatrutum ẽ l hẽt᷑ i.c.tligioſo.e.ti.li.Vi.⁊ dic ut ibi. ¶ In gl. ĩ v. diſpẽſare ĩ fi. Et irelligit Inno. ꝙ dilpelaꝛe põr qñ ineglarital fuit Icta añ igreſſũ fligiõis. Hoſt. æ coir doc. itelligũt idiſticte qꝛ iſte ex. ſic loqᷣt Sed diẽ Hoſt.ꝙ iſte caſꝰ nõ ẽ extẽdẽdus ad alios caſꝰ. qᷓi uelit dicẽ ꝙ ʒ abbas boc cãn diſpeſet cũ mõcho irreglari:ñ in porerit diſpen ſare alijs caſibꝰ miſi b ſit iure expreſſum ꝙ mihi plʒ ar. eoꝝ qᷓ dixi i. c.mõachi. S. e.æ facẽ rla ĩ ar. q a iure cõmuni exorbuũt de re. iuril. li. Vi. In glo. ki. iĩ fi. Moſt. ſoluit ? bñ ꝙ i foro pniali bũ credit ↄtiteti ⁊ ira loquii Zꝛium. Sʒ bic nos lo qmuꝛ i foꝛo ↄtẽtioſo: ubi ignoꝛutia l ſcia pſumi tur ex ↄiecinris: p h qꝛ loqmur ĩ diſpatõne q fit cã cognita æ ĩ foro indiciali ut nõ.i. c. ij. de ſcilma. Ex gl. qꝛo qd ſi religioſ⸗ pcuſſit reli gioſũ e clauſtru: niqᷣd poſſit ꝑ abbatem abſol ui. Moſti. z ꝙ n: ſʒ dẽt abſolui ab epo: ⁊ ſi ſunt ſub diueꝛſis epis dent ↄueniꝛe ep̃i illoꝝ epatuũ vel unꝰ ↄmittẽ alti ꝓut de abbatib?ar i. F. ſi Vo * ½ rex.i. c. moachi. õ. e. ?. S. ꝙ ſi clauſtrales hbꝰ c. ubi dr̃ qn in clauſiro ſecus ſi ey clauſtruʒ.nã tũc niolaĩ iuriſditõ epᷣi: æ oꝛdo ecckaſticꝰ ofciĩ ſi ſua inriſduio unicniq; epo no fᷣnet. xi. q i. nenit. Ab. 2 cõir doc. renuit ori. naʒ i. F. li Vo nihil dꝛ de clauſtro ¶ JItẽ exa mõaſteꝛiũ non ẽ exẽpium de titorio epi dẽ: æ iñ ꝓ ꝑcuſſione ibi fea abſoluit abbas. Jtẽ æ ſoruꝰ abbas abſoluit excõicatũ añ inareſlũ religiõis: ꝗ fornus poſt greſſu. ¶ Jrẽ 2 uſtimo c tex. idulgeat abſoluti oneʒ abbati anñ religioſꝰum clauſtxi ĩiecit manũ 2 iĩpoſſibil ſit ut eadeʒ pcuſſio fiat ĩ dinerſis clau ſris. g apte pʒ ꝙꝙ ꝓ pcuſnone fea ẽi eẽ clauſirũ abbas abſoluẽ põt. Et 10 ad inꝛa facientia men tionẽ de clauſtro ſupplendũ ẽ maxime. in h tam ubio dicir Jo. an. feciſſe añqʒ ſeꝛnaꝛi ꝙ eps 9 Miſit abbati. onts E monialibus. r catas ꝓ iniectiõe manuũ abloluit eps b. d. uel alit᷑ 2 ſic onialis ꝑcuciẽs monialeʒ ſeu ↄuerſam ul clericũ ſecłare icidit ĩ excõicatoʒ ? ab epo loci abſolui põt. b. dq Mrimo penii 2 s fulratio. Scðo rñſio ibi ſuꝑ q. caſus ⁊c pꝰex tex. mõialẽ ſen ↄuerſã gaudeꝛ pvilegio ca nõis ſi qs ſuadẽte. xvij. q.iiij. Ex quo intero ꝙ inud pᷣnilegiũ n cõpetit ſolũ caracteri clericali ĩ ſignitis: cũ mõiales ñ babeãt oꝛdies uł ↄuerſe: ? tñ gaudẽt h̊ puilegio. Inkeꝛt g ꝙ illud ẽ puile giñ eccliaſticaꝝ pſonaꝝ q ĩ totũ nãͤſlate ſůt i de um ad S. xvij. q. iiij. qſs 2 nõ. in. c. non dubi um. z. eo. Et ex b et infero ꝙ HYbuz cleric? qnñqʒ ſuit largifſlime ut. ↄprebẽdaiĩ ecclaſtica ꝑſona in totum tranſlata ĩ obſeqᷣum dininũ. nam. c. ſi ꝗs ſuadẽte ñ faẽ mẽtionẽ niſi ð cleꝛico monacho nlb põt colligi ? aliud ꝙ appellatoe monachorũ neniut mõiales ut lic maſclinũ ocpiat feminuʒ ut. d. c. ſi ꝗs ſuadente jũcto.c.mulieꝛes.S.e.⁊ in l. li ita fueꝛit. ff. de le. ij. in. l.i. fl. ö. V. lig. lcõo nõ. ꝙ ↄuerſe mõaſterij nõ dicũt ꝓpe moniales gaucent tñ in b puilegio mõialiũ. (Lertõ nõ. epʒ poſſe abſolueĩ indiſtincte molales: nec papa zleruat ſibi caſũ enoꝛmitatis. ex q poſſz ifeꝛri ꝙ qtũcũqʒ exceſſus ſit enormis eps abſolueꝛ pot ne bant moniales mam imiſcendi ſe ĩ ueꝛecũde cetibus uiroꝝ. nam nõ dẽnt exire clauſtrum mo naſterij: ut i. c. unico ð ſta. ꝛe. li. Vj. Vnñ in moni alibus ñ excipit ſié ĩ moacbis i. c. pcedẽti ⁊ ĩ.c. monacbi. S. e. ¶ In gl. ibi tam exepias nõ. gl. æ hanc gl. ſeqt inc. . e. canonica ? cõir doct. H2⁊ facit cle.attendẽtes de ſiatu. reg. ⁊.c.unico. eo. ti. li. Vi. ꝓ h qꝛ tex. bic. loqᷣt idiſiicie ui abſo lurio poſſit fien ꝑ epm ĩ cuiꝰdioceſi monaſteꝛ ũ ſuũñ ẽ. nã æ moaſteriũ exempiũ dĩ in dioceſi.epi ut i. c. graue. S. ð offi. or. rene geſequẽrẽ ſo. glo. ur aucte. huiꝰ. c. eps poſſit abſolueꝛ oẽs. Dʒ du biñ iminet qd in iſts ſororibus ſcti franciſi: et alioꝝ mẽdicantium:cũ hẽant gnalẽ ſupra ſe ba bente qſi epalẽ ſuꝑ eas: nuũq̃d poſſint ab illo av ſolui: ? ur̃ ꝙ ſic ꝑ ea qͥ nõ.in cle.i. de ꝛc. ec. non alie.i gl. ? ꝑ Inn. i. c. ij ralac. S⸗ forte Zriũ eſſer dicendum qꝛ ̊ im indultum fuit epis ob reuerétiam ordis epalis g'no licet inferiondus boc attentaꝛe quod in e ſatis dubitabile. ue? C. nalem ſoluiſti preciũ uel eiꝰꝑrem: ? poſtea fuit excõicatꝰ uł etiaʒ p̃as:ſj ignoꝛabas ſi ad ſatiſtaciendum ñ põt in duci ĩ opera ſic locata ſibi poteris cõicare. b. d. nel breuiꝰz ſic. Contꝛactus et q̃ ſine coĩone ex plicari nõ põt: nõ diſſoluii ſeu ipedit᷑ ꝑ excõica tionem ſuꝑnenientẽ in eñ q tenetu⸗ aliquid pſta re non excõicato b d. Et poponit peꝛmiſſiõm quã fo probat tribus ꝛ0nibus. pria ibi cum. enĩ ſecunda ibi eſt autẽ teꝛtia ibi pteꝛea. Caſus ⁊c̃. H. p ex tex. ꝙ ab excõicato poteſt licite ſine pena excõicationis debitum exigi ⁊ ꝛecipi:quia excõicatio non dʒ excõicato tõmodum affeꝛre. Secðdᷣo nõ ꝙ excõicatio ſupueniés i familia re Oducticiũ ñ iecte⸗ ominus libere poſſumus ¶Ter uti ei?obſequio. tio nõ. ꝙ lʒ exeꝛcitiũ ob ligatõis impediat᷑ ex ꝑie excõicati in eins como dum ut in. c. intelleximus S. de iudici. Secus in exercitio obligationis ex pte non excõlicati. Ouarto nõ. ꝙ nõ ẽ licitum cõicare heꝛetico tum Ppter bereſim tũ qꝛ qᷣliber hetericus eſt ex commũicatus ur i. c. excommunicatus. 5. de he reti. ¶ Quinto nõ. quod exiſtes in loco alicui fubiecto largo modo põt dici de eius familia. Mlrimo nõ. ꝙ babens neceſſitatem cõican di cũ excõicato deber inqutum põt nitare eius cõmunionem Et nõ. quod non teneiu: quis ui tare excõicatum dano etiam tempalium rerum quod irellige ꝛeſpectu obligationis precedentis. nam commirteꝛe malum non aenl ſort num ut i. c. lacris. 5. quod me. cãà. ¶ In glo. i. ibi cum papa hic permirtit: ? adueꝛte gyia tex. Si locanti operã perſo ir eje eceint nnſi Ne choi /i reltcg h i us inß ufi⸗ pbbet ph ſbe Maynimi ther ife iiuviͦC deki ded 1 deba nä vcdego n n Georanb reni Gnon por oſcuns⸗ leri alce ofereod 9. ſuprad ceer nn Jo biifiejtuen ab erröſen lai offtcj ar incd binl ſlecfſ or Con nocrir ner it utn rroſckur ec a gefiu i Gſmnidt ad Rriti ghuig Menfamacn Pinchienilatcnen nli cſceſ anuiend mti niſglihnnt ſdepunnoffef cncai io hnp enöreri e nstg otbh Jima mni ie nbliofi rpubleñ n no In nnicicentri ticb nuͤrrv hnoren cen Amonen ene R 4 Rgnne n⸗ mn. en hai Phs die ſumeii M.n. cor no. k.p occh WM aoirece, or gitneln öo, . liad 1 tenne Canſtunn o atäitie, ungehnng n ngn cn, chii ſie n e ecoctſ onſti iͦ diinciteh egſenei ſogo: r boneides Gd nbus ſiifnnaſſea gial honzſeh Lpoſin vb lo eb cel de .ec non Gore zri unmn ſorchs 0 9olter ntenondns is dubisblee, ocuni operi pen en ſoloiſn preciübe it cöncn l ain actendon i porin wierscöane bd. lur wie I oeci g Nolar Eun aigui fn tinn Prern Cils ti reſurte engi illi cöwwcun fin lcenisifnii Gs ibent poſume 9beruiͦc põt ĩtelligi dupſi MDrio ut ſit hec ꝑmiſſio inris 7 ̊ uoluit hie Inn. i. v. pmittimꝰ. Idem Ho. itelligẽdo ꝙ Sctꝰ fuit initꝰan excõicationẽ uł pꝰ ſʒ iſti ignorabãt als tʒ ſp̃e ꝙ ẽ ꝑmiſſio ſpᷣalł ⁊ 9 ctinet idulgenã zæ ꝙ ð iure h. c. ꝓcedat pʒ ĩi exem plis poſuis i eo.Er gnalꝛ h̊ q̃ri põt nunqd tẽat octsinitꝰ cũ excõicato.hoſt hic młtũ iſtat. Et ⸗9 cluſio ſua ẽ ꝙ aut ↄctꝰfuit initꝰ ipᷣe excõicatõis 2 ſciẽt ⁊ tũc Sctꝰẽ nullꝰ:qꝛ ex qꝰ phibet᷑ cõio gꝰ ⁊ Zctꝰ initꝰqͥ ñ põt iniri ſine cõione. Si gꝰ ꝓhi bere iure ⁊ lege hũana ↄctꝰ initꝰẽ nullꝰfortiꝰ ꝓ hibẽte lege dina æ apoſtolica. C. de legi.l.ñ du biũ.xxiiij.di.uides. Si vo pᷣhens cũ excõicato ignorabat eũ excõicatũ tũc ↄcludit ꝙ pctꝰtʒ ad Omõm ñ excõicati. Sʒ i fauoꝛẽ excõicati ẽ nuilꝰ Inno. ᷣ ⁊ cõt᷑ moderniores tenent oppoſitum dicentes ctũ ualidũ. æ ꝓ h̊ iſte tex qͥ loqr ĩdiſti cre Itẽ zctꝰẽ de iure gẽtiũ excõicatio vo ð iuẽ poſitio IRẽ cõio ñ ꝓhibet᷑ in odiũ ↄctꝰ.qöcaſu ꝓcedit opi hoſt ſʒ i odiũ p̃ins excõicati. æ idðᷣo vᷣtus ↄct?ñ dʒ ipediri ꝓ h̊ qꝛ cõio cũ excõicato ñ ꝓhibet᷑ ſimpłꝛ:ſʒ ſub ceꝛta pena ⁊ iõ ſaniſẽ ꝙs pẽa ↄmittat᷑ ⁊ ar.ſufficeꝛt tenẽdo opi Cy.i.le ñ dubiũ C de ꝑgi. de qꝰ tñ ꝑ bar.i.l.ptor ff. öᷣ no.oꝑ.nũ. Sʒ ut dixi cõio ñ ꝓhiber᷑ ppt᷑ ↄciũ ? de hac mã uide qð nõ.i.c. Vitatis õ. ð̊ dolo ⁊z oↄtu. S; circa h̊ querit᷑ qͥd de ſpũalibꝰ hoſt.iʒ ᷣ ꝙ non põt excõicatus acqͥꝛer̃ ſibi ſpñalia nec al teri ualide ↄfeꝛre ad H̊. c. ꝓpoſuit et.c. poſtlaſti ſupra ð cle.ex. mi. Jo.cal.diſputauit ꝙ collanio binficij facta ab excõicato tolerato ualʒ rõe pub lici officij. ar in.e.ad ꝓbãdũ ðᷣ re iudi et ĩ.l. bã bariꝰ.ff. de offi pꝛe. Conclude ſic ꝙ aut excõica tus erat nõriꝰ et rũc nalet collaſio nec põt aliuʒ excõicaꝛe nec alia geſia ſuſtinẽt rõe publici offi cij: ut ĩ.d.c.ad ꝓbãdũ. Aut erat rolerarus ⁊ iẽ collatio alteꝛi fa uł geſta rõe publici officij nalʒ pter qᷓ; ĩ excõicatione qꝛ cũ ſit extra ecchã n põt aliũ eijcẽ:ſʒ excõicanio ſuſtiet᷑ donec h̊ fueꝛir pa tefactũ.xxiiij.qi.ĩ pᷣn.ubi glo. Si vo aliq̃ geꝛit rõe pᷣuati officij circa illa ſpũalia ñ uʒ:unde elec tio facta ꝑ excõicatũ occultũ ni tʒ ut ĩ.c.cũ dilec tus ⁊ ꝙ nõt ibi Inno de ↄſue.uñ in his qne ñ geru nĩ rõe publici officij ñ eſt dꝛia ĩter occultũ ⁊ publicũ nt nõ. Inno.in.d.c.cũ dilectꝰ?ꝛ Joã. an.in.c.i.de reſcrip.li.vi.qð nõ. An ãt collatõ ordinũ ab excõicato occulto facta naleat qꝰ ad executionem.dic ut nõ.in.c ꝑ tuas.ij.de ſimo. ⁊ in.c.fi.de eo qui rece.ordi.ab epo qui ꝛenun. epiſ. In gl. in ueꝛ. excõicatoꝝ ibi dideꝛe ſocieta tem. Et idem Inno. ? hoſt. in. c. nuꝑ. S. eo.ubi plus dicũt ꝙ ẽt in eadem domo uł camera poſ ſum eẽ cũ excõicato.ex q ibi ſum ꝓ factis meis nõ.n. dicor ſibi cõicare:ſj potius uri iure meo a quo ſine damno reſilire non poſſuʒ debeo ta men uitare communionem omnino uoluntariã nt iacere ſecum in lecto nel prandere in eadem menſa. non ob. iuꝛa all.in contrarium que infꝛa in fi. gloſ.ſubiiciuntur quia illa procedunt ex ſu perabundamti iuſticia. Mel delitias debeo ob C ODe ſñia excommuni: mittere ꝓppter ſuguenientiam excõicati: ſed ius meũ dimiuere nõ teneor ? ꝓ ᷣ tex. bic dũ dicit ꝙ ab excõicato pt᷑ exigi ⁊ ꝛecipi qðᷣ vᷣbet᷑: foꝛttꝰ ergo poſſum uti iure meo pñtia excõicari ii ob ſtante Et cica ſocietatẽ diſtinguit hic boſtiẽ. ꝙ aut ſocietas fuit gcta añ excõicationẽ aut poſt. Pꝛimo caſu licite poſſũ nti ar. hic. Scdhᷣo caſu aut ego Sxi ſocietatẽ aut ſucceſſi in ius alterius primo caſu non debeo uti illa ſocietate q2 delé qui ↄhedo ſecũdo caſu ſic:qꝛ ego nõ ſũ i cuipa 7 ſocietas habnit origineʒ ante excõicatio neme licet ego ſucceſſerim in ius alterius tempoꝛe ex communicationis z intelligo omnia pꝛedicta non debeo abſiinere a ſocietate quando dänuz; mihi cõtingeret.ſecus ſi damnũ ↄtingeꝛet excõi cato.qꝛ nõ teneor ſibi communicare in fauo ꝛcʒ ſuũ ar. eoꝝeque nõ. in c. nos ſanctoꝝ xV. q Vi. in. c ueritaus de dolo æ contu tene menii. T F. ame. Poreſ plaius 2 de bes clericũ ſubiecium incorrigibilem incarcerare. h. d pᷣmo. aici citra metum excommunicationis de pre latoꝝ licentia capere poſſunt clericos z ad iudi ciuz ducexe. Et ſecũda pars ibi laici. Caſus æc̃. ota primo ex textu ibi grauner excedẽtes q; pro grauibus delictis clericus poreſt deponi ? in arta cuſtodia mancipari quando ueriſimili ter timetur de fuga ſi detruderetur in monaſte rio. ¶ Et ex hoc ⁊ ex tex. nõ.ꝙ ubi ceſſat talis timor non debet clericus pro grauibus dliciis in caꝛcere depurari. Sed rantum in monaſteri um ad agendum penuentiam: ut in. c. tue de pe nis. Carcer enim non deber depuran niſi pro grauiſſimis delictis: ut.c. penul de herericis et c. nouimus intra de uerboꝛuʒ ſigimifica. Aide Innocen. in. c qualiter.ij de aceu cudo nota ibi canonice condénan ſub asta cuſtodia detinere ⁊c. ꝙ clericus poteſt carcerari in penã delicti ſeu ut agat ii pemteutiam de delicto:um de iure canonico carcer depurari poreſt eriã ad penam: ut in. c. qᷓuis de penis ſi vj. ¶ Terno nota in. S. laici ꝙ fam dſia poteſtaris impune ca pit clericum auctoritate prelati.nam non uidet᷑ familia hoc facere:ſed ipſe pꝛelatus mandans: ut in ex. ¶Quarto nota ꝙ duo requiruntux ad hoc ut cleꝛicus licite poſſit capi auctoꝛitate p̃ lati. MDrimo ꝙ clericus ſit illi pꝛelato ſubiecrul Secundo ꝙ ad illum pꝛelatum ſpecifice coꝛꝛige re clericum criminoſum quaſi uelit dicere tex. ꝙ non ſufficit prelatum habere iuriſditionem ĩ ciuilibus.Ex quo ĩfertur ꝙ ꝛectoꝛ uniuerſitatil cum ad eum non ſpectet corrigere criminoſum clerlcum non poteſt impune mandare cleucum ſcholarem capi nec familia capiens tunc eſſet ex cuſata. C Wanno nõ.ibi facere uideantuꝛ æc̃. ꝙ mandans non dicitur uere facere:ſed ficte = interpretatiue.⁊æ hunc textum allegani in. c. mu lieres. S. eo. ⁊ dic ut ibi .lnui. con tra capientes clericos etiam iſi caſu licito. nt ſi inferunt uiolentiam nitra &ꝙ; expediat incidant 5 ⸗ De ſñia excõmuni. excdicationẽ Sʒ ꝓ declaratione tex. ?æ pdicioꝝ q̃ro qᷣ ſt iſti plati ad quos ſpectat coꝛreciio cleꝛi coꝝ Hiẽ Inn. ꝙ ſt epi qͥ hut oꝛdiariaʒ inriſdi tionẽ i clericos.xi.q.i.de ꝑſona ⁊ ĩ.c.at ſi cleri ci de iudi. cũ ſimilibꝰ/IJdẽ i alijs platis bñtibꝰ iuriſditiõem hãc ĩ clericos:ut ſti abbates i mo nachos ſuos:ut.xviij. q.ij. abbates. Idẽ pnto ĩ alijs platis iferioꝛibꝰhñtibꝰ iuriſditiõm et de iu re ut i.c.irrefragabili i. S. exceſſus de offi.oꝛd. 2 i. c. dilecti de ap.⁊ infert Inno.h̊ quoſdã tene re ꝙ qᷣlibʒ index ẽt laicꝰ ł ſociꝰ clerici nõ iudex poſſit capere clerieũ crioſum ne fugiat:n ut reti neat ſʒ ut pᷣſentet iudici ſuo:ſiẽ dꝛ i defenſore ci nitatis q capit criolum quẽ corrigẽ n põt ut iu dici pſentet ut ĩ aut᷑.de defe. ciuitatũ. J. nos igi ufr. Moſt. tʒ Sriuʒ dicẽs ꝙ ubi ius nõ ẽ exprel ſum ñn lʒ inijcẽ manus in clericũ hanc mam ple ne explico i. c. cũ nõ ab homie de iudi. Et ibi te neo ꝙ ubi iſta captuꝛa fit ad bonũ fine ꝙ euita rur excõicatio.c.ſi qͥs ſuadente diabolo ⁊c. Sʒ ſi capio clericũ criminoſũ ne fulgeat nõ nideor facẽ ſuadẽte diabolo:ſʒ ſuadẽte deo ? bono pu blico cũ pnb iliratis iterſit nt cria puniant ut in tex¶ IJdẽ ut dixi i famiia ptᷣatis capiente inuetuʒ de nocie cũñ ſu pᷣfumptio fꝛaudis:qꝛ qui male agit odit lucẽ ut i.c.ↄſulnit de offi.deleg. familia.n. ũ capere nt impediat delẽm cõmine dũ z omittens obuiare facinori peccat: ut in.c: dilẽo eo.ii. k. Vi. Idẽ puto in capiete clericum debitorẽ ſuũ fugiẽteʒ:qꝛ h̊ ceſſat dolus ⁊ ſuaſio diabolica. Ad h.l. ait ptor i. F. ſi debitore. ff ð bis qᷓ i frau. cre. æ nide Har. i. l. ſi s i fuitute. fl.de fur.ibi m̃ loquit᷑ de clerico capiete clericuʒ ſz idẽ purarẽ i laico rõnibꝰ pᷣdictis Et uide per Mar.i.l. ſi qua ꝑ calũniam. C. de epi. ? cle. ⸗ In gl.i v nolent ibi ĩtelngẽdũ eſt de incorꝛigi bili. Dic meliꝰ ꝙ q;tũcũqʒ clericꝰſit corrigibilis in ipune capi põt de mandato pᷣlati ut ẽ tex.i.c. ſi clericos eo.iti.lſi.Vi.Et ad ↄrium dic ꝙ loqui tur i beratõe h̊ vo ĩ eaptõe ⁊æ detruſiõe ut nõ.iĩ dicto c.ſi clericoſ e dixi i.c.univᷣſitatis alle.i gl. Et attẽde qꝛ reꝑio h̊ do. Ant.⁊ Me.de acha. tenẽ illã opi.quaʒ dixi ĩ.d.c. uni Vſitatis ꝙ cleri cus ñ põt torqꝛi ꝑ laicum ẽt de madato pᷣlati ſi cut nec vᷣberari:= ita refert.d. An. ſe ↄſuluiſſe: liʒ Sriũ fueꝛit de fẽo ᷣuatũ ⁊ ita hʒ cõis obſᷣuan tia z male. ¶ In gl. i v. mãdato ibi iĩcorrigibi les ⁊ traditos curie ꝛ??. Mõ.ex glo.ꝙ qqᷓ cle ricus ſit ĩcorrigibilis niſi ſit traditꝰcurie ſecłari ñ põt ꝑ ſeclarẽ diſrringi:qð itellige niſi preceſſe rit depoſitio ur in.c.cũ n ab hoĩe ð iudi.ulł niſi capiatur icorrigibilis ut ꝛeſtit uat pᷣlato ꝓpo ut gictũ ẽ tene menti. * Excôicatus é qͥ in Onting it. clericũ ẽt uolentem manꝰinieceꝛit uiolẽtas:ẽt ſi h faciat in latiſſactõʒ pcedẽtis iiurie ⁊ ẽ cãus nõbiliſ. Cõis diuilio fa ibi nos ãt. Kaſus ⁊c. Mõ.pꝰex textu quod offendes põt ſe ſubijceꝛ iudicio offẽſi pꝛso ſatiſtactõe ꝓ S.c. qntauall z. c. ueniẽs de inẽin. qð ẽ ꝛeſtꝛingendu; qn ſubijcit ſe aꝛbitꝛio ⁊ iudi cio alrerius taq; aꝛbitrio boni uiri:n ãt põt fa cere illũ arbiiꝝ ſeu iudicẽ in fo ſuo.ut in.l.pe. ff. de arbi. z. l.unica. C. ne qs i ſua cã. Et nõ.iĩ d.c. qntauallis. Et reſiringo ét pᷣdicta ad tex. qñ ꝑ ſatiſfactionẽ n ingerit᷑ uulneratõ. nã neo ẽ dñs mẽbroꝝ ſuorũ:ut. l.liber hõ.ff. ad.l.aquil. 2 h̊ paiʒ i clerico:ſʒ põt ĩtelligi qñ ꝓ latiſfactiõe lenit᷑ poſſit caſtigaꝛi.alias at ñi ualeꝛet ↄſuetudo et 1 12.i. l. i. F. uſqʒ. ff. de iiur̃. æ alł boc.c. do nõ ꝙ ad icurredum excõicatiõm cao nis. Si q̊s ſuadete ſufficit iniurioſa manꝰ abſqʒ niolẽtia P b.c. nup e. ¶ Teruo nõ. ꝙ ubi p uilegiñ e indulrũ pᷣncipaliteꝛ in fauoꝛeʒ collegij ſeu i fauorem publicũ:lʒ cõir cõcernat fauorem pᷣuataꝝ ꝑſonaꝝ ñi põt pᷣuata ꝑſona illi puiegio renũciare cõcor.c.ſi diligẽti de foro cõpe. Secꝰ dic ubi puilegium pᷣncipałꝛ ↄcernit fauorẽ pua tarum ꝑſoaꝝ:ſʒ i ↄniam fanore publicum ut pa get i.c.dilecti de fo:cõpe.nbi bonus tex.⁊ i.c.cᷣ ↄtingat ? quod ibi nõ.ð iuẽiu. (Aano nõ. ꝙ ꝑcutiẽs clericũ et uoletem ex q n fac iocoſe: Iʒ aio ulciſcendi ⁊ ſeuiendi nõ euitat excoicatio nẽ qꝛ clericus ↄſentire non põrvum iniuria fiat toti collegio clericali. Ex q infertuꝛ ꝙ clenc?ꝑ cutiẽs ẽt ſe ipᷣm icidit i cxcõicatiõem ex q hᷣ fac6 irato aio:ſiẽ ſepe faciunt illi qͥ tedio uite uł alia oꝓcupia ducti ſeipos iterſiciunt ſeu uulneꝛant qð coiꝛ tenet hͥ ꝑ doc.⁊ fac tex.i.c.ſi non licʒ.xxiij. q.v ⁊ ita ẽt de iure ciuili puniret ille qui ſeipʒ aulneꝛat ut nõ i. d. J. uſqʒ. lẽ nõ. ibi excoi cet̃᷑ ꝙ clericus ſponte patiẽs uerbera non eſt ex cõicatus ipo fẽo ſ excõicandus. Sʒ hoc op. nam cõicans crioſo in crimie ꝓpter qð icurrit excõicationem ẽ excõicatus ipo ſco ut i.c.nupeꝛ 5 eo. Sed iſte clericꝰcõitat iſti ꝑcurieti cũ in h̊ crimine dãnato g icurrit i eandem excõicatiom cum ipo. Oualupkꝛ ſolui ꝑ Jo. an. Ei pmo ꝙ iſte põt excuſari roõne conſuetudinis:æ ꝙ tiebat xõe ſatiſfactõis æ non ui cõicaret i ccimne. Sʒ ad incurrendam illam excoicationem ꝛ0ne ꝑuici pij reqᷣri ꝙ qͥs coicet excoicato in crimine: ied an ꝑcuſſionem non ẽ adhuc ꝑcutiens excõicatꝰ g non cõicat excõicato. q;ꝙ; ergo mandans ul cooꝑans añ factu icurrat excoicationeʒ ipo fco ut i.c. mulieres. S eo.hoc ñ ↄtingit ꝛe pricipij ſed ligatur tanq; pᷣncipalis. Et tacit hec 20 pꝛo bis que dixi in. c.nuper.S. eo.æ pro hoc glo.in cle. unica de ↄſang.? affi.i. H moniales. Iſta ta men ſo. poteſt impugnaun fᷣm eum ⁊ bene quia poſt primam percuſionem ſi inferatur ſecunda. nam poſt pumã incidu in exc ommunicationem ergo in ſecũda comunicauit excõicato i crimie. Et an tot excõicatoes incurrat percutiẽs quot fuerũt uerbera uide ꝑ Jo. an. in regula delictũ de ꝛc.iur.li.Vj.iĩ mercuria.ubi ↄcludit ꝙ nõ qꝛ babetur ꝓ uno fẽo ex q'uno impetu iferũt 2 ꝓ bat.c.ſi quis ſuadente.xvij.q.iiij.quod tamen limita prout ipſe ibi notat æ elegantiſſime nõ. Haor. in. l.nunq. fl. de prina. delectis. er ſi nos nigl nlrnon ob hia⸗ e i9/n tcoſei licluſ̃ intts mo insic onmli ee wdſis⸗ 6Acrß ginenuri ilis nü iſ hürtni i ic or agerclit van oniſioreſecns irbigen Unrcinlitgntic en i Prin Hi ſum Gmdip Ager actone inianſcnt ua prorie pinionailan Yt niniioiane em nuſciporſn Aoonmn Giinoru iaua won a o, etenſicceinn. irr 1 Vuiimcai rbe uid weneimnin gin hlurangifacinioclüeech duphufrtriimetn citn incizͦd⸗ xe Pfſtvinfm eten ktu enctice A⸗ Cofn ni erad iher miſeghic; Ani zarnn, iumr l gl . i Feg loſt ſehncſre⸗ lſeſnent e oe lonnee n nnine⸗ nhhin Nuguer eſintafe, nſise am rinn in 1 ninte ſn oſer nd enim ecdiceno non Wenn oru ſar Gag iſenn gcenn cöſcnnöen qgbt n liq rcio nte iel rſciun ſeuulnenn Eiexic ſ non ic pi⸗ il omnmni e an leß; . (N no l ori lies merben wneker lanhe G/boo. mie prr qs urnt 5o Konni.pen iewdenti inb eden ecdcnen Jom. Gpi ſvandiniat gfhel cöicareri anmn. G olcnoen or gii colcaid nanmti buc heuiens on zßcg nutmn aummfii inni nun Gnuib on mernr hoc go.in noniles. In fnamt dan ui (uteraiur ſenner nunicntonn 6 . ¶ He ſuia excommuni⸗ tenerem?ꝙ ĩcurrat excõicatiõeſ habito relpecin ad oẽs ꝑcuſſioneſ eodẽ iperu iflictas tũc ñ dice ret iſte communicare excõicato niſi poſt facium ↄpletũ. AUltia ſo eſt ꝙ aliud ẽ ꝑricipare cum ex cõicato ĩ crimiĩe.alið ſubmittere ſe miſericordie alicuius cũ poſſit cogitare illũ remſſurũ cum ð̊ beat qs facile ꝑcereꝓ ſtratis In.glo.i.ibi iniu ria iſta dr̃ fieri eccleſie nõ.bñ glo.ex h.n.ſentit eccliaʒ poſſe agere actiõe iiuriaꝝ ꝓ ĩiuria illata clico qð ẽt expᷣſſiꝰiʒ gl.in.c.ꝑochianos.S.eo.q; ẽt ſequũtuꝛ qͥdam bᷣ ut ꝛefeꝛt Inn. ſed ꝛefeꝛt ip ſe alios tenere oriũ.⁊ nꝛ plꝰ ſibi placere ut niſi fiat iiuria cłico in odiũ ecclłie ꝙ ñ poſſit ager̃ ec cleſia actõe iĩiuꝛiaꝝ.ſicut qn iinria fit libeꝛe ꝑſõe nobis ſeruiemi nõ.n.poſſumꝰ agere actione iiu ꝛiaꝝ niſi fiat ad iiuꝛiã nr̃aʒ. ut i.l. Itẽ apud Qa beonẽ. F.pe.ff.de iiur.⁊ hãc opi.tʒ.bar.i.li.. uſqʒ. ff. eo. Yater̃᷑ iñ Inn. eccłiã poſſe ageꝛe ad ſatiſfactionẽ actõibꝰpublicis ſeu aucroꝛitate cão et ĩ.c.q̃ſq̃s ſed hoſtiẽ.dicit ñ curãdũ de iſtis ſub tiliranibus Inno ſatis ei eſt ecchiam poſſe ageꝛe nec cuꝛandũ de nqje actõnis.S. de iudi.c. dilecti ſzʒ dic ⁊ meliꝰ ꝙ ĩ ueritate ẽt ẽ dr̃ia int᷑ unũ moʒ agẽdi ⁊ aliũ.nã ſi põt eccłia ageꝛe actione iiuꝛia aũ tũc põt ageꝛe cilit᷑ ⁊ lucrari pecũiã i ſatiſfacti onẽ ĩiurie:ſecus aũt ubi ageret actione publica pnta crialit᷑:qꝛ iũc pẽa applicaret᷑ fiſco inſti.de ĩ lur. in. J.i ſũma.Sʒ mihi plʒ opi.ut ecclia poſſir ageꝛe actione ininꝛiaꝝ:ſicut agit maritꝰ ꝓ iiuꝛia illata nxori. æ ꝓ iniuꝛia illata filio agit pater nã ꝓpt᷑ nimiã piũctionẽ q̃ ẽ inter cłicũ et ecchã in iuria ñ põt fieri ckico quominꝰ tangat eccliã ſiẽ dãi iniuria illata uxoꝛi uel tilio.l.i.in fi.et.l.eũ qͥ nocẽtẽ in ſi.ff.de iiur. ꝓ h̊ᷣ tex hic in duplici lo co. pꝰti ibi iiurioſa ur̃ ⁊c̃.⁊ ibi ſine iniuꝛia clica li ⁊c.qᷓ Yba clare innuũt ꝙ iiuria ifert eccłie licʒ ininrians ñ faciat i odiũ eccłie.naʒ hic iſte facie bat ꝓ ſatiſfactione iiurie ⁊ nõ i odiũ eccłie. Ad idẽ bo.tex.in.c.ij.S.de pe.ubi epᷣs agit ciuiliteꝛ ꝓ pᷣſbyto iteefecto.⁊ medietas pene applicatuꝛ eccłie cui pᷣfuit defũctꝰ. Alia medietas applicat epᷣo ᷣm unã lec.ad idẽ facit tex.in.c.cum deſide res ĩ fi.?æ ꝙ ibi dixi S. eo ¶ In ea. gl ibi non eſt i bõis nr̃is iĩtellige q ad traſmiſſionẽ in beredeʒ qꝛ actio ĩiuriaꝝ n tranſminit᷑ in heredẽ an lit. teſt. ut i.i.iniunriaꝝ all.in gl.q̃ſi ex hᷣ nelit arguer glo. ꝙ eps remittendo iniuriã ñ ur̃ alienare bo na ecclie. Sed glo.j.tʒ Sꝛiũ ↄcludendo ꝙ ſolus eps ñi poſſit remittere actionẽ iniuriaꝝ ↄpeietẽ eccłie qdᷣ nõ ⁊ idem doc.hic ⁊ gl.xxiij.q. iiij in .c. ſi is ꝗͥ z eað cauſa.q.v.in.c.excõicatoꝝ. In ↄriũ tñ facit qð nõt Fre.ↄſilio.ix.ubi diẽ ſolũ epᷣm poſſe repudiare legatũ uel hereditatẽ dela tã eccleſie ſine alia ſolennitate:qꝛ non dicitur ex hoc alienare:ſed non acquirere. ꝓ hot.l.magiſ in. F. ſi fundus.ff. de re. eoꝛum ⁊ gl. xvij.q. vi. in. F. fi. Sed uolens cõcordare hec dicta poſſʒ dicere ꝙ alind in repudiatione legati leu her̃di ttis: quia ula poſſem obeſſe pꝛopter grauami na annexa. z ideo hot poſſit epᷣus ſolus ꝓpter adminiſtrationem quam haber ar. inſti. de auc. tu. in. J. tutor. Aliud in remiſſione actiõis iniu rie:quia remittendo in cõtinenti facit conditio nem eccleſie deterioꝛ m arg.in. c. ſi is qui. xxiij. iq.iiij ¶ IYn gl in v. ordinati ibi ſi ſit elericus ↄiugatus. Conclude ſic totã glo.qꝙ clericus nõ ↄiugatus ĩ quocũq; oꝛdine ↄſtitutꝰ gaudet hoc priuilegio canonis. Si quis ſuadẽte: dũmõ nõ imiſceat ſe enoꝛmitatibꝰ.uł ſit prinatꝰpriuilegio clericali ꝑꝑ trinã monitõeʒ: ut ĩ. c.cũ nõ ab hoie ⁊.c.ĩ audiẽtia.S. e.ꝓ h.c.ſi qs ſuadẽte pᷣal.⁊.c. .i.S. e Si vo ẽ ↄiugatꝰ? tũc aut icedit ĩ habitu 2 tonſuꝛa ⁊ gaudet h priuilegio.als ſecꝰ ut ẽ ex pᷣſſ hodie ĩ.c.unico ð cler.ↄiu.li.vi.ᷣ ueꝝ niſi ſit bigamꝰ:qꝛ ĩ nlło gaudet priuilegio eccłaſtico ut in. c. unico biga.li vi. Si vo clericus ẽ de poſitus ⁊ tũc aut ẽ degradatꝰ actualr z ꝑdit H̊ pꝛiuilegiũ æ ome aliud eccłiaſticũ.ut i.c. dgrada tio ð penis li. vi.in fi.⁊ qð ibi nõ. Aut ẽ depo ſitus nerbalit᷑⁊ ſi ẽ ĩcorrigibilis ꝑdit ome priui legiũ:ut in.c.cũ nõ ab hoie ð iudi.Si vo ẽ coꝛ rigibilis gaudet p̊ priuilegio.ar.iĩ.c.degradatio i fi.ð pe.li.vi.qꝛ ꝑ degradationẽ actualeʒ exuit omi priuilegio.gꝰ prius nõ ꝑdidit. aut clericus E hereticus ⁊ ꝑdit omne priuilegium. hoc tenet Inn. in. c. ſi uere. S. eo. pro boc qꝛ hereticus ꝑ dit omne priuileginʒ: ut in. c. excommunicamus S. de here. Aut eſt excommnnicatus ⁊ cõiter tenerur ꝙ gaudet hot priuilegio quod etiã no luit Inno. in dicto.c.ſi nere ⁊ gl.xvij.q. iiij.in .c.ſi quis deinceps.⁊.xxiij.q.v.excõicatoꝛum ⁊ per Jo. an. in regula delictum li. vi. in mercu. nam hoc priuilegium competit non faunore pro prio ſed ordinis clericalis. hoc ꝓbatur aperte in. c.i.⁊ c.ð monialibꝰ.gꝗ e.ubi ſi duo clerici uł moniales ꝑcutiũt ſe adinuicẽ incidũt in excõica tionẽ:⁊ tñ ꝑcutiẽs.:ꝰ ꝑcuſſit excõicatũ qꝛ ille pꝛi mo ueꝛberaueꝛat ⁊ nihilominus incidit in excõi cationem. Aobas: . El atum. Seruus excõlcatꝰ p iniectione manuuʒ in clericũ tener̃ pro abſolutõe ire ad ſedẽ apoſtolicã. Sed ſi ex h̊ dns qui nõ fuit in culpa graue dãnũ patiat᷑ uel ſeruus b fecir in eiꝰ frau dẽ abſolui põt ab epo ſi leſio non fuit enormis .h. d cõis diuiſio ſcᷣa ibi quo circa. Caſus ⁊c̃. HMõ. prio ex tex. ꝙ etiã ſeꝛui ſunt capaces ex cõicatiõis.⁊ ꝙ q;tũcunqʒ eoꝝ uelle ðpendeat a noluntate dni nihilominus rõne peccati vnt di ſtringi ꝑ eccleſiã:⁊ intellige h in ſernis xpᷣianis. nam ſi eſſent inf ideles non eſſent capaces excõi cationis:ut in.c.gaudemus de diuor. Sed tũc aliter cõpelluntur clericis ſatiſfacere: ut in.c. oo ſtulaſti de iudeis. Et ex hoc ⁊ ex tex.nõ.ꝙ ſicut liberi laici ſortiuntur forum eccleſie ratione de licti ecclefiaſtici ira ⁊ ſerui. Item nõ.ꝙ ubi inin ria illata per ſeruum eſt enormis nullo caſu põt abſolui ab inferiori a papa.pro medioeri ergo ininria poteſt ſeruus abſolui ab epo in caſibus B a —¶— ¶ H. ſñia excõmauul. . B expᷣſſis. C Hãõ. ibi plus ſit deo q́; hbomi defe redũ ⁊c.ar.ꝙ fſuus n tenet᷑ obdire dño ð pᷣcep ta ecclie ſeu dei æ ꝙ magis dʒ obedire canõbꝰ i ↄceꝛnẽiibꝰ pcẽm ꝙᷓ ipi qño: ꝓ h.xi.q.iij. Juli anus ⁊. c. ſi Aio põt colligi:ꝙ qn ꝓp ter aliquam cãm excnſat᷑ qͥs ab itineratione ad papã:ic̃ iſerioꝛ abſoluẽs dʒ iĩ recompenſationeʒ laboris quẽ ſubijſſet ĩ itinere aliã ſatiſfactiõem iiũgere. ESosli Vbo ĩ nrolibʒ ibi ſʒ ñ cꝛedo 2 cõir tenet᷑:qꝛ ex oria opi.nimis detraheret canoni ſi qs ſuadẽte. nã ⁊ ſi ̊ caſu pꝛiuetur mi lier uiro ſuo ſine culpa ſua:ñ tñ ſine cã ut lite ñ Oteſ.c.quoniam in.F. ſinautem. Arac⸗ xcõicatus ꝓpter ꝑticꝭ Acris * pationem cum excõicato lʒ eum poſtea ipugnʒ 2? & h̊ ſolo p ab ſoluto ñ ẽ habẽdus.b.d. Caꝰ ꝛc. ¶ Mõ.pꝰ ex tex. ꝙ qñqʒ qͥs excõicat᷑ cum oibꝰ fautoribus ⁊= participibꝰ ſuis. Sʒ an bec forma iĩdiſticte poſ ſit hodie fuari:dic ut i.c.ſtatuimꝰ e.ti.li.vVi.⁊ ui de qð dixi ĩ.c.qð in dubijs S. eo. Scdᷣo nõ.qð excõicatꝰ licite pugnat ĩ bello iuſto ¶ Teruio no ta ibi de mãdato ecclie ⁊c̃.ꝙ ecclia põt indiceꝛe bellũ æ pugnã excõicatos ⁊ iobedientes facit xxiij q.viij.i c.igit 2.c.omni timore¶ Quarto nõ. ꝙ ꝓ decedẽte ĩ excõidatione ñ ſt recipiende oblatões nec orandũ ẽ:de qꝰ uide qð dixi ĩ.c. A nobis.S. e. Sed op.õ lr̃am.exqꝰ.n. iſte expu. gnabat illos excõicatos ſatis appaꝛebat de ↄtꝛi tione iſꝰ maxie cũ h̊ fecerit de mandato eccłie. g non oʒ ꝙ ↄſtet de ↄtritione ꝑ alia ſigna:cꝰ õ rium inuit tex.in fi. So.poſſibile ẽ ꝙ ex aliqua cã itrinſeca ⁊ non ꝓpt᷑ ↄtritionẽ illos expugna bat:iõ oʒ ꝙ aliter conſtet de ↄtritione. Aobas. g . xcommũica B Icut nobis. to qui dicit ſe abſolutum ñn creditur niſi ꝓbet.h.d.uel ſic. Se mel excõicatꝰ dʒ uitari ſẽꝑ ut excõicatus niſi le gitime ꝓbet ſe fuiſſe abſolutũ. In pᷣma põit̃ de ciſa oſulratio. In ſcdᷣa rñſio ibi fr̃nitati.Caſus zc. Mõ. pex tex. ꝙ lemel excõſcaiꝰſẽꝑ pᷣſũit excõicatꝰ:niſi de abſolutiõe doceat ad hoc ꝛcła Semel malus ð reg. inr. lſi. Vj.æ qðᷣ ibi nota bo nus tex. i. c. ꝓpoſuit de cle.ex mi. ¶ Seðo 15. ꝓ abſolutio ab excõicatiõe eſt ꝓbanda ꝑ reſtes uł alio mõ legitio ⁊ iõ obtinẽs abſolutionem ſit cautꝰ ut i futuꝝ poſſit ꝓbaxe abſolutiõm:⁊ uide qð dixi in.d. c. ꝓpoſuit. (Erio nõ. ꝙ ad offi ciũ epi ꝑtinʒ excoicatũ facere uitari ¶ Sʒ qro q́̊s eſt iſte cui papa ↄmittet nices ſuas docto.di cũt poſſe tex.ĩtelligi in pñiario pape.Et ex H nõ. ab. ꝙ lr̃e pniarij fſaciũt fidẽ iptinentibus ad offmn ſuũ qð tene menr A In glo.i.ĩ fi.glo.aꝑ te nõ rũdet ad Sriũ:ſʒ dic ꝙ loqᷣt i foro anime ubi credit᷑ ↄſitẽti:qꝛ ibi non traciat᷑ niſi de pre iudicio ſuo ur in.c.ſigniſicaſti æ qdð ibi nõ.S.de homici. Sʒ ſecꝰ i foꝛo indiciali ubi tractat᷑ ð pꝛe indicio alioz. ¶QIn gl. fi. ibi nobiliſſimus. nbi = 5 credit᷑ cardinali ? aſij honeſtiſſime pſõe aſſeren ti ſe legaiũ:ſi glo h rñdet q ibi nulli fiebat pᷣiu — Et cx hac ſo.nõ.ſingla ꝙ nõo credit̃ cardiali aſſerẽti aliqd in pᷣiudiciuʒ alteriꝰ. Et iõ ſi caꝛdialis dicat papam ſe ſibi ↄmilſiſſe aliqnid oracło uiue nocis tẽdẽs iĩ pᷣiudiciũ alteriꝰñ cre deret᷑ ſibi niſi aliter ꝓbaret ðᷣ quo uide qð nõ.i .Cc. ꝙ ſuꝑ his de fi.iſtru. tene menti iſtam glo. ꝗᷓ nõbilirer limittat illud.c. nobiliſſimus ⁊ facit.l. unica. C. de man. pꝛinci. tene menii. Si excõicatꝰab epᷣo 1. tua 8- ad metropolicanum agappellat ab eo abſolui põt metꝛopoli tan? iñ uoles ſuo ſuffraganeo detferre põt illum ſibi remittere abſoluedñ:⁊ tenet᷑ et ꝛemitteꝛ qñ ꝓpt᷑ manifeſtum exceſſũ fuit excõicatus:æ an ab ſolutoʒ. n audit᷑ nolens ꝓbaꝛ ſe iiuſte excoicatuũ. Secus ſi ꝓbaꝛe uult ſniam eſſe nullã.h.d.uſqʒ ad fi. Diuidii. nam in pria ꝑte ponit᷑ fla opio. In ſcöa allegatõ ꝓ aꝛchiepo. In teꝛtia allegat̃ 3 ipʒ. In qa ſoluit diſtinguẽdo fa ibi ueꝝ teꝛ tia ibi in ſ rdinenſi quarta ibi nos. Caſus ꝛc̃. 6. pꝰex tex. ꝙ Iʒ appellario ab excõicatioe ipᷣaʒ excõicatione non ſuſpẽdat ut pᷣ̊ ⁊ ĩ.c.paſto ralis. S. de ap. cãm in defert ad ſuꝑioꝛem appel latio ge principalit᷑ operat̃ duos effeciꝰ. Anum ſnie ſuſpenſiuum. Alium iuꝛiſditionis deuoluti uaum nã ſuſpẽdit regłariter effeciũ ſnie: ut i. c. ue niens de iuꝛeiu.⁊æ iuriſditõem defeꝛt ſuꝑiori:ſʒ cũ appellat᷑ ab excoicatione non oꝑat mili ſᷣm ef fectũ:qꝛ iuriſditio defeꝛĩ ſuꝑiori ſʒ pꝛimũ n oꝑa tnr ꝑ ea que plene nõ.in.d.c.paſtoral de appe. Ex ꝗ inferẽ ꝙ ab excõicatione appellaꝛi por:lʒ opi.falſa poſita i pᷣncipio.c. haberet ↄriũ. Se cũdo nõ. duas ꝛelas ad ꝗᷓs quotidie allegat᷑ iſte tex. Drima rela ꝙ dicens excõicatione ée nul lam audit: lʒ ñ petat abſolunionẽ puꝛe: uł ad cau nn Scða rela ꝙ dicẽs excoicanõʒ imnſta non audiũ nolens ꝓbare eiꝰ iniuſticia:niſi ante oĩa petit abſolutionem. Et h̊ qꝛ cũ excoicatio in juſta liget:ſaltẽ q ad eccleſiã militantẽ:⁊æ ſic om ni caſu ẽ impẽdẽda abſolutio:fꝛuſtꝛa expectaꝛeĩt euentꝰcãe cuiꝰnullus eſſʒ effectꝰut i.c.cũ contin gat de offi. deleg. ſed quando pꝛoponit᷑ nulla tẽ effectus ẽ maximus:qꝛ ſi ꝓbatur nulla non eſt neceſſaria abſolutio.Et ex predictis infertur ꝙ non ſolum in duobus caſibus hc expꝛeſiis au ditur nolens probaꝛe ſniam nullam non petita aliqua abſolutione ſed etiam in omnibus caſi bus ubi allegatur nullitas: unde iſti duo caſus ponuntur h̊ gratia exempli:non ergo ꝛeſtingũt regulam et eius rõnẽ ad hoc.c.i.? quod ibi no ta. S. ne cle. ul mo. æ quod nõ. per glo. in. l.i. C. de condi. inde. nam eadem ẽ 2 in alijs caſibus nbi allegatur nulluas et hoc ſenſeꝛunt doo. H ? clarius i.c.ſolet eo.ti.li.vj.in nouella. ¶ ¶Cer io nõ. ꝙ excommunicatus uidetur contemnere excommunicationẽ non petendo abſolutionem q;tuncunqʒ ꝓponat eam ininſtaʒ; ad idem. c. fi. de penis ? quod ibi dixi:æ noia bene tex.quia —— ictextuniur rlni iinmar ztüci dnn Aerdta N n Dibseil Rinn Niofiboletiſchün Nt tſtt ne ſwich ſutoriöatöen ee höre⸗ Pprtkosrebepeien z rennereiterutbuni⸗ 9 fii atölenoeri t e löſer one ce iuſti t tir n oio nſckere : gppelane ure bũ inti⸗ ſuecboolo pemi pore e ced gtihhelnn ie ritunge Nuſditecinr mſed D Mnctone üindodio ioſer gelnnone e eermmnchemmrſ ucſabeulpetiſt, Pbniinctunmtdiir, Flnentbuganin enlacebaiit in –☛ “ ae rlnnor NAANe,n,, leſu ig⸗ n D g⸗ tt a l üii cinthnn lorſ ſgſtnenm i itat Ghhnmnn ,dg gennagninn „ line n nunmr 19 8.3 Gnice 6 ne den dſo dumn fngne 0 dee, Plucdz, eü ſin idi⸗e t Vnine 8 lre mnlhiin in rlan Alegꝛi ſ ech krbr lep ten nann ibnos, Aiſs ti, ſelti d atnde 8 chen ube ichaſto ſnad nrn Peſni duos feh, Ann luninuſcdhtons Celo hmierefenü ſtien iee ſcben dein iho, Mione non opoi ni ncl niſipon hounnhn Inccrſora oeerpe, anone ppelin von c babelet rii. Cr 6s gboncdezlegii ſe o etdtnude de Oonone Pore Nlad tan cicis olcanoz ilufi e cinuſicärnig one Crbqrcüoo Cecſi mltantire ſ n ono:ſoſtm peuer 6 ſ nic mu umdo neponi an Dur N ſ 1n Ndi lenur ſsbl Mrſi dn mwlam non heiin iun in olnniobs e⸗ B :unde iüi di an⸗ glenonerho Uinn n yod bi t gloen Pitli⸗ od ſo elhh,. eni vnzle n doo. boc lenlunn der⸗ nch Conemne 1 Uenoef einlidcitg . ¶ He mia excõmuni: quotidie allegat᷑ ꝙ ↄtẽnẽs excõicatiòeʒ ĩiuſiam ligat᷑ tẽ ex ſ o ↄtẽpiu ⁊ itllige ꝙ ligat qPꝰad deũ qꝛ ↄtẽnit claues eceleſie nã ꝑ pᷣus erat ligarus quo ad hoĩes.xi.q.iij.c.i.? iõ excõicatus quan tuncũqʒ iiuſte debet peter q;cito poteſt abſoluti onẽ ⁊ litigare poſtmõm ſupꝑ iiuſticia. Er ſi dice res ex q ꝑ pᷣus obtinet abſolurionẽ ad qd am plius diſputat᷑ de eiꝰiuſticia nel iniuſticia. dic ut dicit gl. fi. in.c. cũ ↄtingat de offi.dele. Quaꝛto nõ. ꝙ archiepᷣs põt abſoluere excõicatũ a ſuffꝛa ganeo ſuo nec tenet᷑ illum remittere ad ſuffraga neum excõicatorem:niſi uelit ſibi deferre.⁊ ̊ ni ſi excõicatio ſit euident᷑ iuſta.qꝛ tũc tenet᷑ neceſ ſario illũ remittere. Sed ð pᷣdicta ⁊ ᷓ tex. opp. nam iudex appellanõis ñ hʒ iuriſditionẽ ĩ pᷣnci pali niſi pꝰiuſtificationẽ appellatiõis.ut i.c.ut ðᷣ bitus. S. de appel. g“ archieps nõ põt ꝑ pᷣus ab ſoluere cũ eius iuriſditio ñ ſit adhuc fũdara ſu per pᷣncipali.ſo.qͥdã itelligũt anqᷓ; archiepᷣs aqſoluat dʒ pᷣns pᷣmittere cauſe cognitionẽ ſuꝑ iuſticia z neritate appellatiõis.ſed certe iſte tex. ur̃ innuere Zriũ cũ dicat an li. ingreſſum ⁊ꝛc. alij aliter dicebast Joa. an. remitti ad nõ.i. c. nergꝗ bilibus eo.ti.li.vVi.ſuꝑ gl.pe.⁊ ibi nĩ nelle hane oↄterionẽ hodie eẽ ſopitam ꝑ illð.c.ſʒ clare n ſol nit. ⁊ iõ dic meliꝰponẽdo nꝛia mẽbra ꝙ aut con ſtat excõicatõnem ee nõrie iiuſtã z tũc fudata eſt iuriſdinio archiepi:un an oia dʒ abſoluere. net dʒ remittere ẽt ex urbanitate.qꝛ iunc faceret iiu riã excõicato ar.iĩ c.accepia de ap.aut cõſtat ex cõica:ionẽ eẽ iuſtã ⁊ tũc n dʒ abſoluere:ſʒ debet oĩo remittere.qꝛ appellatio nõrie iiuſta ñ deuol uit cãʒ aut ẽ dubiũ de inſticia uel iiuſticia.et tũc ſiue abſolutio petat᷑ pure ſiue ad cautelã dʒ pᷣus archieps ad quẽ appellanit examiaꝛe ſaliẽ ſum marie.qꝛ appellatũ fuit ex legitia cauſa. et anqꝙ; oſtet ſibi de vᷣirate cauſe potit hũc abſoluẽ ꝛcce pta anctione.nã in h̊ dubio fũdata eſt eiꝰiuriſdi tio ſuper appellatione.abſolutio ãt uẽit acceſſo rie:qꝛ non dʒ remanere ligatꝰex qꝰ oio abſoluẽ dus eſt et ̊ caſu ꝓcedit iſte tex. hic hec nidentur ꝓbari in.d.c.uenerabilibuſ in..ſane et duobꝰ F. ſequentibus et in fine illius.c. et nide ibi gl. penul.et de h̊ aliqᷣd.j.ſuꝑ gl. Sed õ hãc ſeaʒ ni dent᷑ multa iura militare q dicunt excõicatũ poſ ſe appellare ⁊æ appellationem ꝓſequi q;tuncũqʒ iaceat in excõicatione:qꝛ ille q appellat ſe deten dit aduerſus ſtimulũ ſnie qᷓ trãſiret ĩ rem indica tam niſi appelleret᷑:ſj reꝰq;tũcũqʒ excõicatus au diendus eſt in defenſione ſua g'zc̃ hec ꝓbãtur in. c.intelleximꝰde iudi. æ. c. dilecti æ. c. dilecto = ſignificauerunt et.c.fi.de except.cũ multis ſilibꝰ So. breuiter conclude ꝙ aut qͥs appellat ab ex coicatione quam dicit ininſtam ⁊ ſic lingium eſt ſuꝑ iuſticia nel iniuſticia excõicationis et habet locum iſte iex.qꝛ ex quo faterur ſe ligatum licet iniuſte dʒ anñ omia petere abſolutionem preſtita cautione cum nullꝰſit eflectꝰpuiꝰdilationiſ qnqʒ ꝗs excõicatus appellat ſuꝑ alio arniculo ⁊ tẽ cũ ñ fatet ſe excoicaiũ ni neceſſe ꝙ petat abſoluti onẽ.ĩmo ſi opponeret᷑ ſibi ðᷣ excõicatõe poõt ire plicare ꝙ ð h̊ nõ ẽ diſputãdũ:qꝛ tʒ ſocũ rei.naʒ alio tpᷣe porerit diſputaꝛi ſuꝑ nullitate uł iniuſti cia.tũc eni nõ ipugnat᷑ excõicatio: ¶ In gl. i. in fi. dic meliꝰ ꝙ aut excõicatio fuit lata ep̃m ad inſtãtiã alteriꝰ ſubdui æ non põt aꝛchiepᷣs ſe ipe dire niſi cã deferar᷑ ad eũ P appellatõeʒ qꝛ nõ ẽ index ſubditoꝝ ep̃i niſi appellationẽ, ut in. c. paſtorat ð offi.or. Aut epᷣus excõicauit ex offo ſuo ⁊ tũc põt archiepᷣs ſe impedire.ita diſtiguit tex.i. c. uenerabilibꝰ.e.ii li Vi.in prin. dic ut ibi pleniꝰ habet ¶ I gl. iſ. i fi. dic g q ireꝛcũqʒ allegatio poſita ĩ pnꝰ. iĩtelligat᷑ falſiratẽ otineꝛe. nã ſi itelligit lla opi ꝙ excõicatꝰ nõ põt appella re:qꝛ aꝑ eccłia ſeꝑatꝰ:ᷣ falſũ ẽ qꝛ appellando tʒ locũ reiat.õ dixi ⁊ reo qtũcũqʒ crioſo excõica to nõ denegat᷑ copia ðᷣfeſiõis: ut ĩ.c.cũ iter ð ex cept᷑. Aur itelligit᷑ illa opi.ꝙ nõ pot᷑it appellaꝛe qꝛ appellatio nõ ſuſpẽdit excõicatiõeʒ ⁊ et ẽ fła. qꝛ ſʒ nõ oꝑet᷑ h̊ cau effectũ ſuſpẽſiuũ põt tñ oꝑa ri effectũ deuolutiuũ: ut h̊ ⁊ i. d c.uenerabilibꝰ. n gl ij i vᷣ ſardienſi. ibi ubi ĩ duobꝰ caſibꝰ. dic meliꝰ ut. õ. dixi ꝙ iſti duo caſus ponunt᷑ gẽa exẽpli:vñ idẽ ẽ ubicũqʒ excõicatio dr̃ niła nt au diat᷑ et nõ petẽs orius abſolutione:qꝛ abſolutõ nõ ẽ neceſſaꝛia ubi excõicatio ẽ nulla ad hoc.c. ad diſſoluedũ ðᷣ deſpõ ipub.æ.l.x ff. ẽᷣů b. ob. prinario eni pᷣſupponit habitũ ut ibi ⁊ ſic abſo lutio pᷣſupponit uinculũ:ut i.c.ueneꝛabilẽ ðᷣ ele. E in fi. gl. uide ſileʒ gl.i.c.ſi ep̃s forte.xi.q.iij. 7 diſtingue latiꝰ q; hic:ut ibi nõ. ꝙ aut ab epᷣo fuit appellatũ ad archiepᷣm. aut nõ io cãu aut euidẽteꝛ ↄſtat appellationẽ eſſe nulã =z debʒ neceſſario fieri remiſſio: ut bic ĩ fi. tcx. ⁊ in d. c. uenerabilibus. aut cõſtat appellarionẽ eſſe iuſtã er tũc nõ dʒ fieꝛi remiſſio ẽt ex urbãitate:qꝛ tiẽt iniuria excõicato ut in. d. c. uenerabilibus in. ꝗO. ſane ⁊ ſequẽtibꝰ.aut dubitat᷑ ð iuſticia nł iniuſti cia ? tũc añ ab ſolutionẽ ſiue perat̃᷑ ad cautelam ſiue non debet conſtare de legitimitate appella tionis apparenter æ ſummarie: ⁊ tunc eſt in op tione ſua an uelit remiutere an abſoluere.æ ita ĩ bus. ¶ Secundo membio quando non fuit ap pellatum Aut ercommunicatio fuit lata ad in ſtantiam alterius ſubditi: æ tunc non poreſt ar chiepiſcopus ſe intromiuteꝛe ex quo nõ fuit ap pellatum:ut in dicto.c.uenerabilibus in princi. aut fuit lata excommunicatio ex officio epiſcopi 2 tunc habet locum diſtinctio 10( J. glo. i v. intolerabileʒ in fi. Conclude dicta gl. æ doc⸗ hic aliqua addendo ꝙ aut ſententia excõmuni cationis cõtinet in ſe peccaiũ manifeſtũ utputa qꝛ excommunicat: qꝛ non facit furtum nel quia fac elemoſynã uel quid ſile z excõicatio ẽ nulla tex.ẽ hodie clarꝰ i.c.uenerabilibꝰ in. J. nſtimo eo.ti.li.Vi.ant excommunicatio continet in ſe ꝗ liũ errorem æ tunc aut contra ius ⁊? contra id quo ag tur ⁊ non tenet.ij.q.vi.g. ſi ſententia. aut S ſus:ſʒ nõ ᷓ id de quo agit 2 tenẽt quidaʒ — ¶ De ſãia excommunl. . ꝙ hoc cãn ualei ſnia. Sed forte poſſʒ dici h op poſitum:exqꝰ fũdauit ſe ſuꝑ cã falſa ad h.c.per tuas q filij ſint legeti. Aut ↄtinet enorẽ iuris ⁊ fei: æ tũc aut iniuſticia ẽ notoꝛia qꝛ cã ẽ ipoſſibi lis utpura excõicaĩ̃ ifans:qꝛ ſtupranit nirginẽ:⁊ tẽ ſnia ẽ nila nt nõ.i.c. Romana ĩ.S.i univᷣſita tem eo.ti.lſi.Vi. Aut cã ñ ẽ ĩpoſſibilis ſʒ notoꝛie iiuſta = tẽ aut error ẽ expᷣſiꝰ i ſnia ⁊ putaẽ ſniaʒ nullã: ꝓ B.l.i.ff. que ſen.ſine ap.reſcin.æ qð nõ. Inn. i.c. cũ Bertoldꝰde re iudi. Aut n ẽ expᷣi ſus error ĩ ſnia:ſʒ aliũde ⁊ extꝛinſecꝰ ↄſtat de in iuſticia niputa excõicatur ticiꝰqꝛ ſpoliauit ſẽpro nium æ nororie ↄſtat ꝙ iſte ñ ſpoliauit:ſj alius 2 tũc glo. ur̃ h̊ dubitaꝛe ? ẽt Jo. an. Sʒ ↄclude rẽ ꝙ ſnia excõicatõis teneat:⁊ h̊ ui magis time atur ꝓ h̊ tex. ̊ reqͥrẽès errorẽ patẽteræxpᷣſſuʒ = tex.i.d.c. uenerabilibus ĩ fi. ⁊ ideʒ tenuit ibi ar chidi. Sʒ alias ſnia iudicabit᷑ nulla ꝓ bᷣ tex. iunc ta gl.i cle. paſtoralis de re indi.iĩ vꝓ.non hẽat tʒ Inn. i.c.fr̃nitatis de frigi.uẽ bonꝰ tex.i.c.inter cetera de re iudi.ꝓ h̊ adduco rõnẽ. Sñia iiuſta trãſit in rẽ iudicatã ꝓpter pᷣſũptõm:qꝛ pᷣſũptio ẽ ꝙ diligẽteꝛ iudex exercuit offm ſuũ:ut expꝛeſſe tex. S. ð re indi.i.c.cãʒ ⁊ in.c.i pntia de renũci. S ubi ↄſtat notorie de iniuſticia ceſſat pſump tio inſticie: qꝛ pſũptio cedit notorietati.viij.di. neritate maileſta. nec ẽ pᷣſũptio ꝙ ius in ſe nalð equũ uelit approbare notoriã ĩiuſticiã:⁊ ea q̃ ſt notoria hnt ꝓ expᷣſſis:fac.c.euidẽtia.s.de acc. nã ⁊ ↄfeſſio ꝑtis ↄfitẽtis iniufticiã ſñie induẽ re tractatõem ut nõ. Inn.i.c.qꝛ pleriqʒ de imu ee cl. fortiꝰubi ẽ notoꝛietas¶ In gl. i Vv. ad cantelã ĩ fi. Sʒ circa h̊ dubitat᷑:nũqd idiſtincre ſit credẽ duʒ peiẽti las abſolutorias ſi dicat excõicatio nẽ latã pꝰ appellationẽ. Conclude pꝰ doc.hic ⁊ in. d.c.ſolʒ ð ſen.ex.li.vVi.pᷣmittẽdo ꝙ ubi abſo lutio fiẽda ẽ citari dʒ pus ad vᷣſariꝰ ad cꝰ inſtãti am laia fuit excõicatio nił ipe iudex eam tulit ex officio nt nõ.in.c.qᷓ frõte de ap.⁊.xi.q.iij.in.c. cũ excõicato:⁊ ſatis inuit tex.in.c.ſoleʒ pᷣal.⁊ h̊ nerũ niſi ꝑiculum ſit ĩ mora.iũc.n.ñ nocato ad vſario potit fiẽi abſolutõ pᷣſtira ſufficiẽti cautoe de parẽdo. mãdatis ecclie:ar.i.c.ex pte.i.j.e.de v.ſig. Si aũt ad vſar̃iꝰcõꝑet iũc aduerte ad mo qũ opponẽdi.aut.n.dicẽ̃ excõicatõem latã ꝓ ma nifeſta offeſa: æ dʒ ſibi dari tminꝰ ad hoc ꝓban dũ ut.d.c.ſolʒ.Aut diẽ appellatõem fuiſſe fruſ tratoꝛiã:⁊ cũ ↄſtet excõicatis.pᷣceſſiſſe ex legitia cã.ʒ ñ apꝑeat de ueꝛitate cãe ſiet abſolutio pſti ta cantõe ſaltẽ iuratoria.⁊ poſimodũ inqꝛet᷑ de neritate cãe ꝓ h̊ dẽm.c.nenerabilibus i fi.⁊ ibi gl.pe. Aut aduerſariꝰ ꝓponit nullam appellati. iterueniſſe ſaltẽ ifra tẽpus legitimũ ⁊ tũc an oia dʒ ↄſiare ꝙ appellatum fuit an excõicatiõʒ ⁊ p ablolutionẽ iqret᷑ de ueritate ut.d.c. uenerabili bᷣ ĩ fi. ⁊ qᷓ tex. h dicat ꝙ ſedes aplica conſue nit abſoluere ad cautelam. Idem dicendum de iudicibus inferioribus ut in.d.c.ſolet ⁊.c.uene zabilibus ? de hac abſolutione ad cantelam ui de plene per Jo. an. in. d. c. ſolet,. 3J aliquãdo Si papa ſuis * ſis excõicatuʒ ſalutat non per h̊ eum abloluit.h. d. Primo ponit dẽm. Scðo cam ꝛeddit ibi cum per ignorãtiaʒ. Caſus ⁊c. Mõ.pꝰex tex. ꝙ excõ municati ñ ſũt ſalutãdi ẽt ꝑ f̃as.nam papa h uꝛ ſe excuſare ꝙ ꝑ ignorãtiaʒ he e qñqʒ ðᷣſtinan ach cresicaton C Hõ. ſcᷣo ꝙ papa põt nõ ſer uata forma ecclie abſoluere excõicatum. nã tex. H diẽ ꝙ ꝑ ignoꝛãtiã qñqʒ emanant be he.g ſi ex certa ſũia ⁊ papa ꝑ b̊ intẽdeꝛet abſoluer̃ uale ret abſolo ut hodie claꝛe ꝓbat᷑ i cle.ſummꝰeo. ti. ¶ In gl. æ ibi et h̊ ↄſtet et dic ꝙ ñ dr ↄſtaꝛ niſi h expᷣmatur:uñ oʒ ꝙ dicat ꝙ ꝑ h̊ uult eum abſoluere et hodie ꝓbat᷑ i dẽa cle. Si ſũmus.e. ti. ? ꝓ ̊ uide.gl.nõbilẽ i cle.i.de iĩmu.eccl.qᷓ di cii ꝙ ſi papa reuocat aliquã ↄſtitutõʒ ? uult eã heri ꝓ ifecta excõicati nigo? illius ↄſtitutionis ñ idigẽt abſolutiõe maxia.n. ẽ pape ptas caca ius poſitiuum ut ibi nõ.? ꝓbat᷑ i.c. ꝓpoſuit de ↄce.pᷣbẽ.Et ĩ fi.gl. Mõ gl.ꝙ papa nõ inciditĩ excõicationẽ cõicando cũ excõicato:æ idem nõ. gl. in. c:ſi inimicꝰ.xciij. di.⁊ i.c.nui.S.e.male ti fac ſic cõicando ut nõ. in.d. e. nulli ⁊ ibi dixi æ ſõ papa fuat ꝙ cũ excõicati ambaſiatoreſ petũt audiẽtiaʒ fac eos pᷣus abſolui ⁊z explicata amba ſiata reducit eos i pᷣſtinam excõicatõm. Sed ex gl.qᷓro nũqͥd poſſumus optaꝛe excõicato ſalutẽ aie æ corꝑis:doc.ꝙ ſic æ orare ꝓ eo ſicut eccle ſia in die ꝑaſceues oꝛat ꝓ heꝛericis:qͥ tñ ſũt ex cõicati ut in.c.excõicamꝰ.S. ð̊ heꝛeti.h̊ itelligen dum excõlſcati niuunt. Sʒ ꝓ ðᷣcedẽtibꝰ in excõica tionẽ ñ oꝛãdũ:ut ĩ.c.a nobis ⁊ ĩ c. ſacꝛ.S.eo. ficii Excõicatus a pluribus pᷣ latis ñ ẽ coĩoni rſtituẽdus ſi ab uno tmn abſoluit᷑.uł alit᷑ ⁊ ſic. Ex cdöicatꝰa pluribus pᷣlatis ob ples cãs nõ ẽ coĩo ni reſtituẽdus: iz de una caulſa uelit ſatiſfaceꝛe:et ſi impetꝛatur abſolutio.tacitis alijs nõ ualer eb ſolutio. h. d et ſecunda pars ibi ſuper boc. Ca ſus ꝛc. ¶ Mõ.pꝛimo ex tex. ꝙ multiplicans ex ceſſibus poteſt multiplicari ninculum excommu nicationis pꝛo hoc.c.ita quoꝛundã.S. de iudeis 2= in. c. cum pꝛo cauſa. S. eo. (Ex quo infenur ꝙ propteꝛ exceſſum ſeu delictum quis põt excõ municari ab boĩe qð uẽ contra glo.in. c.epi. xi. .q.iij.que diẽ excõmunicationem non eſſe feren dam ab homine niſi rõne otumacie:⁊ pꝛobatux in. c. ſacro.]. eo. ¶ SDed tu intellige tex. ꝙ, debʒ excõicari ꝓpter exceſſum.i.propteꝛ contumaciã inlurgentem ex exceſſu ſeu delicto: ut quia cita tus ur ſatiſfaciat pro delicto negligit ſatiſſacere ur nõ. in. c. ex parte. j. ð Sõ do ꝙ piures pꝛelati poſſunt habeꝛe inriſditio nem in perſonam unins cleꝛici ? eum excommu nicare:finge enim ꝙ clericus habeat beneliciu⸗ in diuerſis dioce uel in una dioceſ̃ babet bũſi cium ⁊ in alia patrimonium ſen domicilium: ut in. c. poſtulaſti de foro competemti uel in alia babet dornicilium in alia oeliquir: ur in. e. . ſbiheet Cing ,t . lgeerien lirinn ale 6bö gatöpnini u nnn⸗ ore Nnnduemn an Cp ſgen ieki Büvn igoſtcumnoi nadi⸗ zeönbipchzr pom n mi Mos eno se lll cl nl Cop / g ⸗ Nocatngi gcuͦ idrae Emdnwiittinginr n nudeſscpeintti gi ußaißhnonſiftangi Mulin n nden dü il nigeneſncliml git e ng ilnnſnii den unfuni ich en gien⸗ nüfintetic Renm 4l Aio ſir lſi e hilii gii d rdart ule igt l . R gi⸗ iirſeninn⸗ hihetinin uf Natnore lenö. amäemiii dcmmii tbiiine monbaſigore eii Git piean mnn Mnr groltno ſini onre peo ſant ac 5 keni 5ielgen artinb in oin bric ludo. nug inhuß cdiont Kümins i Aa. ſles is ndi00i is iſs no ule e 8b be bor Pg niplens pinenvmmexconmm wndi? Ndes .(Erovo lemi mngut nc. eſe keren õ lige e. de tertonilſuin daiaoebt nin li D ¶ De ſuia excoõmuni. de ꝛap. ¶ Tertio nõ q; abſolutio ab excõicati one ꝑ ſurreptionẽ obtẽta ñ ꝓdeſt excõicato de qꝰdic:ut plene dixi i.c.cũ ꝓ cã.s.eo In glo. i. ibi una abſolunone æc. Mõ glo.uiqʒ ad finẽ ex qua hẽs duas practicas abſoluẽdi illũ qͥ płri bus excõicationibꝰligatꝰ ẽ pᷣma practica ẽ ut ꝑ nnicã abſolntionẽ tollant᷑ oẽs.⁊æ itellige iſtã glo. dupłꝛ. pᷣmo ſi ide pᷣlat excõicauit ſubiectũ płꝛieſ ꝓpter multiplices cauſas.tũc ipſe ſolꝰpõt unica abſolutione oẽs excõicationes rollere. Secũdo põt itelligi qũ diuerſi pᷣlati excõicarũt:ut ĩ la et tunc põr fieri unica abſolutio.ſ.ſi oẽs ↄueniant ſimul.nã unꝰpᷣlatꝰn põt abſoluere ab excõicatio ne lata ꝑ aliũ pᷣlatũ: ut ĩ. c. paſtoꝛalis de offi.oꝛ. i. F. p?ea Sedðᷣa practica ẽ ut unꝰↄmittat alt᷑i ui ces ſuas.⁊ hec ẽ bona ⁊? młũ fꝛeq̃ntata. Tertia practica ẽ: ut qlibʒ ſeꝑatim abſoluat ab excõica tione ſua.⁊ lʒ utat᷑ vbo abſoluo ñ ꝑ h̊ cẽſeĩ ꝛeſti tuiꝰ cõioni:qꝛ ꝛeſtꝛingit᷑ ad cãm ſubiectam ar.in al. age ⁊ i.l.ſi decreta. C. de tranſac. abbas. 2 Excõicatis ⁊ ĩteꝛdic Eſponſo.⸗ pᷣdicaꝛi põt licite vperbũ dei hb pᷣmo. Tpe gnãl uerdicti Icedi põt baptimꝰ chriſmatio i frõte ⁊ pẽitetia morientiũ h. d. o. Et ſunt due ꝑteſ puncipales fa ibi pteꝛea Caſus ꝛc. Mõ.pꝰ ex tex. nnũ caiũ i qꝰ excõicatꝰlicite itrat ecchiam midek ut andiat vbũ dei ⁊ h̊ ꝑmitui᷑ ut inducat᷑ faciliꝰad cõꝛecti onẽ. Munqu d ãt exiꝛa hunc caſuʒ poſſit excõi carꝰ ingredi ĩ eccłiã. Hã brix.i.c.qͥ ſtuder.i.q. .i.tʒ ꝙ ſic dummõ ñ itrer cã audiẽdi dina. Alij 3 qð mihi plꝰplʒ æ ꝓ h̊ tex xxv. di. perlectis.et xxi. di.cleros.⁊ nõ.S.e.nuꝑ.et iõ ĩteligo hune caſũ eſſe ſpalẽ. Scðo nõ. ꝙ licite ꝑticipat᷑ cum excõicato qn ꝑticipiũ tẽdit ad eiꝰ coꝛectionẽ clariꝰhabeĩ᷑ i.c.cũ uolũtate j. eo. Lertio nõ.ibi cũ uideris expedire ⁊c̃. ꝙ nñ ſolũ ſeł ĩ bebdoma da ſʒ ẽt cũ pᷣlato uiſũ ſuerit pñt excoican uocaꝛi ad eccliaʒ ut audiant vbũ dei. Quarto nõ.qðᷣ oẽs ciueſ uniꝰcitatiſ ꝑit᷑ 2 ſił excõicaꝛi pñt ⁊ itel ligo ꝙ excõicatio ferat᷑ i ꝑſonas capaces.nã in uni vᷣſitatẽ ñ dʒ fẽri excõicatio nec ẽt ĩ icapaceſ: nt ſũt ifates de qꝰi. c Romana i. F. i uni vlſitatẽ eo.ti.li. vi. Quĩito nõ.i. S. pᷣterea tria ſacramta oceſſa ipᷣe intdicti gnãlit. Dꝛiuʒ ẽ baptiſmꝰæ Iʒ bic dicat de ꝑuulis idẽ eſt de adult ut in.c.qm .e. ti. li. V. Scðᷣʒ ẽ pñia moriẽtiũ hodie ẽt oibꝰ dat᷑ pnia ipᷣe iteꝛdicti:ut i.c.fi.e.ii.li.vVi. Sʒ coꝛ pꝰ xpᷣi ñ ↄcedit᷑ niſi morietibꝰ ui ibi nõ. Tertiũ ſacꝛamtũ ẽ chꝛiſmatio ĩ fronte ⁊ licet h̊ dicat de pueris. Idem i adultis ut dixi i. d.c.qm Quid aũt ĩ mẽimoio ⁊ ĩ ordibꝰ.dic ut nõ.i.c.nõ c.õ. de ſpon. Aobas. B ti ani Si. giux ſcit ꝓp Nquiſitioni. impedim um mr̃imonij n dʒ reddere debituʒ ſʒ potius excõicationẽ pati. Si aũt ̊ cꝛedit ex cã ꝓbabili ⁊ diſcreta:tũc põt reddeꝛe debitũ ñ aũt exigere:ſʒ ſi ex leui et temeraria cauſa vᷣpõita ↄ fciẽtia põt reddere et exigẽ.h.d. Oiuidit᷑.nã p mo caſũ quo q̃rit᷑ diſtinguit. Et primũ mẽbꝝ ꝓſequit᷑ ibi.pꝰ.Circa ſʒ diſtiguit ibi ĩ ſco Et tertiũ mẽbꝝ ꝓſequit᷑ ibi ueꝝ. Caſus æc. NHö. prio ex tex ꝙ aliud ẽ ſciꝛe aliud credeꝛe.nã ſciẽ tia bʒ ſe ad certũ.æ credulitas ad incerium. Et añqʒ ↄtinet in ſe falſũ Scðo nõ.ꝙ multi ſũr gradus credulitatis.naʒ qnqʒ quis credit ex ꝓ babili coniectura.qnqʒ ex remeraria pꝛeſumpti one. Ex pꝛedictis iferd ꝙ ſi teſtis dicat ſe cꝛede re ꝑ hoc non facit plenã fidem:quia credulitas differt a ceꝛta ſcia de quo ꝑ Mar. in. l. a diuo. .ff ð iureiur. dico ĩ. c.fi. eo. ti. Cer e ↄtra legẽ ↄſciẽtie nõ eſt obediendnm ſuperiori etiam pape. Duplex eſt enim lex. Nuedam eſt priuata ſeu conſcientie Quedam eſt publica ur .xix.q.ij. due. Priuata ẽ potẽnor publica. hic dicimus ꝙ ꝗᷣ ſpiriin dei agunt᷑ nõ ſunt ſub lege lcilicet pubſica: nt in. c. licet ſupra de regula. Quarto nõ. ꝙ contra ↄſcientiam remerariã nõ debet aliquid quis operari: ſed debet eã primo deponere ad ↄſiliũ pꝛelati ad hoc.c.peꝛ tuas.ij. de ſimo ed circa predicta qᷓro de notabili queſtionẽ.nũquid ſit obedienduʒ prelato uel pa pe inſuſte aliquid mãdãti. So. notabiliter dicit bic Inn. in addi. ꝙ ſi pꝛelatus inferioꝛ mandat mihi aliquid iniuſtum etiam ſi non ſit peccatum puta ut dem ſibi libros meos non debeo ſibi o bedire:⁊ ſi me excommunicat debeo accedere ad ſuperiorem ad relaxationem buius iniuſii precepti:nec conſulens tali excommunicato i h̊ facto incidit in excommunicationẽ:quia nõ par ticipat ĩ crimine cum illud non ſit crimen qð ſin gulariter nõ. pro limitatione.c.nuper.S. eo.aut papa qui non habet ſuperioꝛem precipit iniuſtũ 2 tunc ſi ſapit hereſim non eſt ſibi obediendum ut in. c.ſi papa.xl.di. Si uero nõ ſapit bereſim 2 tunc in ſpũalbus ⁊ eccleſiaſticis eſt ſibi obedi endum ex quo preceptum non continet i ſe pec catum:licet in ſe nideatur durum. xix. di. in me moria. Idem in eccleſiaſticis ꝑſonis niſi ex pᷣce pto pape uehementer preſumatur ſtatum ecclie pturbari uel aliqua mala futura.quia tunc non eſt ſibi obediendum. Et nõ.ſingulariteꝛ hoc di ctum.nam multum allegabatur in fauoꝛem car dinalinm qui receſſerat a Gregorio z bñdicto 2 reuocabantur ab eis ſub pena excõicationis. naʒ dicebatur ꝙ non tenebantur obedire:quia fuiſſet impeditum concilium ⁊ unitas eccłe.⁊ ſie ex tali precepto mala preſumebantur futura uel ſtatꝰ ecclie ꝑ urbari. Si vo mãdat alicui ſecula ri ſibi nõ ſubiecto rõe eccłie cauſe uł ꝑſõe.⁊? mã dat ſibi circa tẽporalia no eſt ſibi obediendum ntputa mandat papa ſine aliqᷓ cã alicui laico ut det ſibi bõa ſua.n.n.tenet᷑ ſibi obedire:qꝛ ñ ẽ ſi bi ſubiectꝰ nec rõe cãe nec roe ꝑſone i teporali bus ſecꝰſi mandaret aliqð ſpũale ł eccliaſticum. 27 ex his dictis bẽs declaratã totiꝰ. c. ? glo. 5 lericus qui nec ĩ . Onting it. rõſuꝛa nec i ueſtunẽ tis nec in negoꝝ qᷓlitate chicatu qᷣcqᷓ oñdit:⁊ frio mõitus ſe nõ emẽdat pdit pᷣuilegiã clericale ł ſic. er dimiſſionẽ hitus ⁊ tõſure ñ pdit clericꝰ añ trinã mõitione pᷣuilegium cleꝛica le. In p? ponit᷑ comitis õ ibi der .. tria ex qᷣbꝰ dʒ cognoſci ⁊ di ſcerni clericꝰ a laico. Drimo ĩ mõ tonſuꝛe. De cũdo i forma ueſtimetoꝝ. Tertõ qlitate negoꝝ. De tõſura ⁊ ꝗis deat eẽ: æ quare clerici poꝛtãt nide tex xij.q.i.c.duo ſũt gña ⁊ bonaʒ gl.i cle. .i ðᷣ vi.⁊ ho.cle. De forma vo ueſtimẽtoꝝ uið rex.i.c.clerici.de vi.⁊æ ho.cle.⁊ nide bonam gl. i cle.ij. de vi.æ bo. cle. Et ex hᷣ ⁊ tex.nõ.ꝙ ẽt cle rici ſecłares hñt certã formã neſtimẽtoꝝ ꝙ in ĩ Hitaie inẽ ñ cauet᷑ expᷣſſe ſʒ ii qͥdã colores ſunt excommuni. . eis intdẽi ⁊æ cauet᷑ ut portẽt ueſtes uſqʒ ad talos uti. d. c. clerici Aliã formã ñ legimꝰ. de q' mᷣ qð nõ.i iuribꝰ palle Oe qualitate negõꝝ dic nit het᷑ i. c.fi.de ui.⁊ ho.cle.⁊.S.ne cle.ł mo.ĩ Cc i ij. ⁊ uide tex.cũ gl.ixxxvi. di epernente d. Seto. nõ.ꝙ ex ſolo delẽo apoſtaſie clericꝰ ẽt ĩ minoꝛi bnñ ꝑdu pᷣuilegiñ clericale:ẽt ſi dephẽdat᷑ ĩ oᷣlic to ꝙ colligit ſatiſ expᷣſſe h̊ ⁊ adhuc expᷣſſius ĩ.c. li iudex laicꝰ eo.ti.li.vVi.⁊ ꝑ h̊ oʒ reſtrigẽ.c.i g. de apoſta. ꝓut ibi uZ.n nõ ꝙ ad hoc nt clericꝰ ꝑdat puilegiũ rone apoſtaſie dʒ tertio moneri ut reſipiſcat An nõ. ibi ttio ſñ gꝰ ſuffiẽ nnica mõitio ꝓ oibꝰexqꝰ ad penam icunedam ins reqᷣrit ttiã mõitõʒ wrỹ theoricã gl.i.dẽa cle. .i. de ui. 2 ho. cle. ?⁊ ꝑ Jo. an.i. c. ex tue de cle ñ 2cſi.Et ex h.ẽt nõ.⁊ ex tex.nnum modũ idiꝛecte deponendi clericos i apoſtaſia degẽtes nã ſi ter tio mõiti ñ reaſſumãt habuũ ipo fẽo peꝛdunt õe puilegiuʒ clericale: nec reqᷣritur alia degradatio z icotinẽti fſiciũtur de foro ckri lmo nõ.ibi a te ↄmõiti ꝙ hec admoitio nò põt fieri p indicẽ ſecłarẽ neqʒ ꝑ quecũqʒ:ſʒ qʒ fiẽt ꝑ dio ceſanũ ut parʒ in pᷣn. ibi i dioceſi tua ⁊c.æ clariꝰ i c.i audiétia. S. e. ubi loquit᷑ ð platis:⁊ ꝑ illaʒ ðᷣ cretalẽ dic ide i admoinone cuſcũqʒ plati bñ tis epale inunſditiõʒ i clerixũ ꝓ hᷣ qð i nimili dicit glo. nõ. i cle.i. de re eccl.n alie. Inno. i. c. ij. de traſac¶¶ In gli V. tio ibi z. c ꝑpedimus ⁊z dic plene ut ibi dixi.nã põt dici q; illa iura i Sörium allegata loquũt᷑ de pᷣuilegio ꝑſone:⁊ qn imiſcet ſe enoꝛmitatibꝰ dic tñ plemꝰ ut dixi in.d.c.ꝑpen dimus. ¶ In ea. glibi nec debẽt pᷣuilegio gau deꝛe ⁊c h̊ ẽ nerũ qn clerici ↄiugati ñ deferũt ba bitũ ? tõſurã alias gandẽt p̃nilegio in duobꝰ:? dic nt het᷑ hodie in. c. umco de cle piuga. li. Vi: N preſẽtia. Ab excõicaii de nünatione repel liĩ qͥ nõ premonuit ⁊ ei coicauit. h. d. põit dẽm rõnẽ ſubdẽs ibi cũ ſuꝑ.Caſꝰxc¶Mõ pꝰ ex tex.ꝙ ẽt in denuntiatione excõicati reqrit admõitio pcedẽs ſiẽ gꝰin denũnatione aliorum criminũ ſen defectuũ req̃rit admoĩno pcedens ut i. c. nonit de iudi.⁊ i.c.cũ dilecii ð accuſa.iia 2 i denuntiatiõe excõicati. n gl.i. ſed ſecus ẽ ubi denuntiarꝰ:er hec ẽ Va lec. huiꝰ.c.nã ille qͥ denũcias quodãmõ agit: unde n iproꝑat quod ſemel approbauir. xxxij. q. v. Horrendus. nã pꝛe ſumit᷑ neniꝛe ad denutiandũ cũ bono ʒelo. Sed ſi excipies moleſtat᷑ nõ põt ſe defendeẽ quocũqʒ moò ut i reła nullus de re. iur. li. Vj. æ. c. iter d ex cep. ¶ Legit boc. c. ? aliis modis: ſʒ non oʒ in ſtareę qꝛ alie lec. pter iſtam diumant. —)f . z ½ 9 I 8 X glo. æ fᷣm pꝛimũ modũ.h.d. Excõicatus ẽ qlibet intellectũ b. d. Excõicatus ẽ pmittens clericum pcuri ſi rõe officij poterat ꝓhibere ⁊ n ꝓhibuit Scõdðm tertiã ⁊æ ueꝛã lec.h.d. Excoicatꝰeſt dolo ſe ꝑmittẽs cle:icum pꝑcuti ex q poterat ꝓhibere 2 n ꝓhibuit. Dremittit culpam quã fo aggra nat ibi ne ãt rertio aggꝛauationem declaꝛat ibi eos. Caſus tex. ibi pᷣſũptio ⁊c̃. ꝙ opio i iure falla euident᷑ põt appellari pᷣſump tio ⁊ temeritas. ponit᷑ ipᷣo iure faciẽtes ⁊? ↄſentientes pari pena plectunt᷑ 2 ̊ eſt iterpᷣtatõe.Et iõ hoc ñ baberet locũ in ſtatuto ubi fictꝰ? inteꝛpᷣrariuus intellectꝰ ſocũ nõ hʒ ut i.i iij f. de nego.gel.et i.c.in nẽa S de iniuf. ertio nõ. ꝙ ualens obniare de licto ⁊ non obniat pᷣſumit᷑ fanez delinquenti:ſed H ẽ ex iuꝛis iteꝛpᷣtatiõe ut ĩ tex ð quo tn ꝑ DHã. in. l is ꝗͥ opem. ff. de fur.er ĩ.l.non ſolum in. I. ſi mandato ff de iniur᷑.aliqͥd terigi in c. młieres S§ eo. n gl. i. ibi et inenies ea.nõ. hanc gl. ſingularit ꝓ ſiarutis pũientibꝰↄſẽtientes ceꝛto facinori ur dicant᷑ illi ↄſentientes q̃ cooꝑant̃ ad deliciũ ſaltẽ pᷣſtando auct᷑ ſecus uidet᷑ ĩ eo qͥ tmn adhibuit pᷣſentiã n auctoriʒabilẽ nec cooꝑatiuã t ſi porerat obuia? et n obniauit:tñ tex. ĩ fi. nẽ inueꝛe Sꝛium q;rũ ad mãm nr̃aʒ. naʒ iſte tex: ñ intendit pũiꝛe auctem pᷣſtantes:ſed non obuiã tes cum poſſunt unde dic ui dicet᷑ in glo.ſe. n glo. ij i fi. ex hac glo. colliguntur ille due lec. ᷣin quas prio loco ſummaui//Drimo ꝙ qͥ libei qui poteſt obuiaꝛe ne clericus percutiatur 2 non obuiat incurrit excommunicationem: et fnit glo. Jo. antiqui gloſaroris. Alia lec.ponit per alios quos ſequitur glo. nr̃a ut itelligat᷑ in habente iuriſdinonem. ſeu poteſtatem in nerbe rante:quia iſte proprie poteſt ⁊ debet obuiare. Secus in alio puta ſocio non habente hanc po teſtatem. ¶ Ex glo. ponitun alia lec. per Inn. 2 alios doc. ſequentes:ut litteꝛa intelligatur ge neꝛaliteꝛ in non habente poteſtatem ſeu iuriſdi tionem dummodo doloſe patiat. Secus ſi non doloſe ſz ex negligentia:uel quia non uult ſe im miſcere rumoribꝰalioꝝ tũc non icidit in exeom municationẽ. nam ad icurꝛẽdam excõicationem canonis. Si quis ſuadente requiriiur dolus: ut patet ex ilis nerbis ſuadente diabolo ⁊c̃.ubi ergo ceſſat dolus non habet locũ illa diſpoſitõ: facit in ſimili l.pe.E. de adulter. =.l.i.C. ð ſica. 2 bec lectu. mibi placet:⁊ pro hoc adduco tex. ibi fauere interpretans ⁊c.eꝛgo iſtud ius inten dit laqneare non ſimpliciter negligentem uei pmittẽs cleꝛicũ pcuti ſi ꝓhibeꝛe põt. Scdᷣʒ aliũ còo nõ ꝙ ẽt ubi pena im P bodefmn in nhin 4 iipemmukbin Znon ni niſun ſk Pion zolt ig nand (ſtnis Lioq i nüͤfti Cliunnanchſentgden ieta uiſtin⸗ Gerpor tevoene ſii ocn 1 onmnanicaor porcſ roe Ipiestoneninuſehunn no⸗ ſcioyepunts Anenſe:en Ncöjenios ſin ponus anrtb⸗ Mmone chaffinenez afn e porhinnoenoniſe⸗ itſir ce eilcg lt liCln nimn wolE. nlnnlbihmminn hnſntprlis b inenen meſlihrſegm⸗ Luennbihmntlg. No Moßbreud i öſendeir ride in frnumgetianii ſenungektlanmiifen fertne ſtnaſttein are go geſet i in ni mnschrine de ins Ninapenited ein gon Bi, ilnonſolom n. litteng nenſines enſes en n⸗baneg, annb nlitennes co monns ooanf d ſans nicci ico jm limr woavi iniai er ifi. 1 nri. ngziſtea ” oliguntur edee won Piino 9 . dencns Gercotont vommonicarionen vrs Aulr oi b. inn irligin polcknenin cſte cnt deha hiin. n bihnt M h 1ANX Jun. n neligenor ſunen ſes ſariest ei. Sedsi, wia non valttenn gonicdit inton dam Nröctann , eqoiun v cnte ubol⸗ in loci “ giatliloͤſe 1o bot and 8 eg ſol wonn . zinn c. gi e nia excomuni⸗ ⁹ p ſuo ᷣmodo:ſʒ ſe retrahẽtẽ. l. x tacito ſuo ſa nore qðᷣ nõ ſed dubito nũqd pſũet̃ dolus eoip ſo ꝙ fui pᷣſens ⁊? potni obuiare ? non obuiani. Et pꝰuẽ ꝙ nõ ꝑ.il.quotiens ĩ..qͥ dolo.ff.de ꝓ ba. ubi pʒ ꝙ qͥᷣ doſũ allegat ꝓbaꝛe dʒ ⁊? cor.c. .ij. de renũ i vi. In Zriuʒ uz iſta lra qᷓ uẽ irerpᷣ gaꝛi dolũ ⁊? fauoꝛc eoipo ꝙ ñ obuiat ⁊ põt obui are. æ hanc ꝑtẽ tenere Rõ qꝛ pᷣſũptio ẽ 3 ñi ob nianté ?æ dolus ꝓbatuꝛ ꝑ piecturas oy gent iſte purger has ↄiecturas.? ex pdictis nõ.ꝙ. c.ſi qſ. ſuadente eſt largiſſime interpretandum fauore religionis.⁊ regulariteꝛ nunquid quis teneatur obuiare tniuꝛie inferende pꝛoximo dic uit nõ. in ecto eo ti. li. Vi. Abbas. cro. Prelat excoicare nõ dẽt O uoditũ niſt ↄpeteéti moni tione pmiſſa ? ex cã mãifeſla ⁊ rõnabi li ? contrafaciẽn iponit᷑ pena bic expſſa/ Item punit᷑ ſubditꝰqᷓ fallo ↄq̃rit᷑ ſe excõicatũ iniuſte ⁊ ſubijcit qͥd iuris ſi platꝰ dicẽs ſe erraſſe nult ex cõicatum abſolueꝛe æ ad vſaꝛiꝰappellat ne abſol naĩ. h d. ⁊ tria ſunt dicta ſʒ ibi vm terriũ ibi ſi Ho. Mõ. pꝰ ex tex ibi niſi ↄpetẽti admonitione ⁊c.ꝙ ſicut in alijs ſnijs ꝛeqꝛit᷑ citatio pcedẽs ut j. c. ↄſuluit de offic dele.l. de unoquoqʒ. ff. de re iudi. ita 2 i ſnia excõicationis reqᷣrit admonitio pcedẽs ſed dr̃ia eſt: qꝛ in alijs ſnijs fit ciratio uæ neniat ad ſñiã audiẽdã: ſʒ ĩ ſnia excõicatiõis fit admõitio ut ſe coꝛigat. 7 q dicat᷑ ↄpetes admo nitõ dic ut bẽtur ĩ.c. ↄſtitutõʒ 2. c. ſtatuimꝰe.ti. li. Vi. cdo nõ ꝙ admoõitio põt fieri ſin ſcri pĩa.iõ reqrit᷑ hic pniia pſõaꝝ:ſz ipa excoicatio ñ dʒ hodie ferri ſine ſcriptᷣa alias iudex feres ĩ cidit in venam: ut hodie hẽtuꝛ i. C. i. o. ti. li. Vj.. Tertio nõ tria reqᷣſita uit iuſte ferat᷑ excõicatio. Prio ut pᷣcedat ↄpetẽs mõitio. Secũdo ut cã ſit rõnabilis Terrio ꝙ ſit mãifeſta. ex cauſa g. ſoli plato nota.ñ dʒ feꝛi cõicatio: ut i. c. ſi 2 ĩ. c. placuit.Vi.q AEnno nat ꝙ licut iu dex põt reuocare ſuã ntlocutoriã male latã: ua 2 excommunicator poteſt reuocare ſuam excom municarionem iniuſte latam non obſtante tra dictione partis aduerſe: ex quo infero quod excõicatiõis ſñia ponius attrabit ad nã; interlo cutorie qᷓ; diffinitiue: naʒ diffinitinã iudex reno care nõ põt:ſʒ iteꝛlocutoriã ſic: u plene no. i. C. c ceſſte de ap. ? ĩ l. ꝙ iuſſit ff. de re iudi. ⁊ in .l. iij. C. len. reſcin. nõ pol Ex quo infero et ad aliud ꝙ appellãs ab excõicatione tenet exprime cãm ſicut appellãs ab interlocutoria ſen graua mine qð ſẽſit Inn. i.c. ꝑ tuas S. eo.? Jo. an. in c. uenerabilibus eo. ti. li. Vi. quod rene menti⸗ uito nõ ibi ꝑ ſe nel ꝑ aliũ ꝙ abſolutio ab excõicatõe põt fieꝛi ꝑ aliuʒ. ⁊ facit ꝓ cõi pᷣciica m quam prelati Amirtũt inferioribus hãc ſolu nonn 41 Ben nõ. ꝙ non ſolum ꝑ niõ appel lationis:ſed etiam peꝛ niam querele poteſt quis conqueri de iniuſta excõmunicatione 2 cam iiu ſtitie ad ſuperiorem deducere ꝙ tamẽ intellige prout diſtinguit tex. in pn. in. c. nenerabilibꝰ pꝛe alle ¶ Septio nõ. q;ᷓ maxima pena eſt excõicatio naz iter hoĩes eſſe æ hbominũ carere ↄmeꝛtio nõ ſine grauiſſima pena:ſʒ in Sriũ facit:c.cuʒ me dicinalis. eo. ti. li. Vi.ubi excõicatio ẽ medicina: Sʒ dic ↄcordãdo ꝙ parẽti eſt medicinale:ſ re ſpectu iniuſte excõicatois ẽ pẽa. pena.n. ẽ ubi i meret᷑ excõicari: uł ubi nõ nellʒ ꝑere ðᷣ quo i. d. .c. i. ¶ Mltio nõ. iudicẽ a qno poſſe abſoluẽ ex cõicatuʒ nõ obſtãte appellatiõe ẽt legitia. Et rõ põt eſſe duplex. Mrio ꝑꝑ ꝑiculũ moꝛe ne dece dat ĩ excõicatõe ut hic dicit gl.alia æ nõbilior: qꝛ iudex ad quẽ h̊ dʒ facẽ recepta cautiõe g' iu dex a quo b̊ põt: qꝛ oĩa tẽdẽtia ĩ faciliorẽ exituʒ cãe appellatõis ſibi ꝑmittunt᷑: ut nõ. i. c. ij. ð mii monio ↄcto ↄ ĩterdic.eccle.⸗ i. c. ꝗᷓ fronte. S. de ap. ? i. c.cũ teneamur eo.ti ¶In gl. ij. ĩ fi. nõ in telligas gl. ꝙ idiſtintte nõ teneat excõlcatio ſine monitõe. als eſfſz Zria ſibi ipi:ſʒ reſiaige ad caſũ .c. ſtatuimꝰ. alk.ĩ gl. qñ fertẽ excõicatio S ꝑticipã tes excõicato ab excõicatore. ? ita loquit᷑.c. ſia mimꝰ. tüc eni requirit monitio ne młii illaqarẽt æ adhuc ille caſus reſtiigit᷑: ut nõ.ibi Jo. an. qi ſert᷑ õ pꝑticipãtes excõicato ab alio:ũc tʒ ſñia ſi ne admonitõe lʒ ſit iniuſta. ⁊æ teneat excõicatõ ſine monitõe tʒ gl. i. c. i. ð exceſ pla.⁊.ij.q.i.i ſü ma ⁊æ i. e. romana eo.ti.li. vj.ĩ v. iniuſtꝰ. ¶ In gl. iij. ibi qdð magis plʒ. ? bec opi. bodie appꝛsio bat᷑ i. c unenerabilibꝰ i. F. ultio eo. ti. li. Vi. Et in fi. gl. bec glo. bñ ñdet ad nnũ Zrium: ſʒ ad pri mũ nõ. Sʒ ſolne poſt Goff. ꝙ lʒ obo incipiant prinari ſimul tñ nãliter.i.ex ordine intellect? pꝛe cedat excõicatio. nã interdicit ingꝛeſſus eccleſie ꝓoter excõicationẽ precedentẽ. n gl. iij: in fi. nõ bñ gl.qꝛ muliñ allegabilis ĩ pratica z plu rimos effectꝰ bʒ ut pʒ ĩ ea qꝛ iĩ omnibꝰ bñ dicit In gl in v̈ interdictũ in fi. nõ bn fi. glo. ꝙ is eui interdicit᷑ ingꝛeſſus ecchie nõ ꝑdit poreſtatẽ exercendi inriſditõalia pro boc facit.c.fi.ð cle. ex mi ubi pʒ ꝙ excõicatus minori:lʒ ſit ꝑticipa tiõe ſacramẽtoꝝ prinatus nõ iñ ꝑdit inriſditio nalia. ad idem c. is eni eo. ti. li. Vi ?7 hanc opin. gi. ſequitur Inn. Dicit tamẽ e iſte excõicator excommunicatum per ſe abſoluet: ſed per alium inrroducer illũ in eccleſiam pro hᷣ c. ſuffraganei 5 de elec Et ex predictis conclude ꝙ omni ca ſu debet excõmnnicatus remitii ad excommuni catorem ſunm abſoluendus quod intellige qu dubitatur de iuſticia uel iniuſticia ſenrentie. SS antem conſtarer eam iniuſtam non debet eum . . . remittere: ſed abſolnere ut in dicto c. neneꝛabi libus ⁊ dixi ĩ. e. per tnas.S. eo. ¶ In glo. i H. abſqʒ grauamie ibi nec iurare nõ. glo. ꝙ ubi ẽ ininſta excommunicatio fit reuocatio abſqz in ramento. Secus in caſu dubij.⁊ ita itellige ner bum alioquin. ⁊ hanc opi.ſequitur Hoſt. dicẽs & quando eſt iniuſta non fit pꝛoprie abſolutio ſiʒ quedã reuocatio:⁊ pro hoc facit iſte tex. qui ſemper utitur nerbo reuocationis quado pᷣſup ponit iniuſticiã ſñie q nõ ¶ In gl.i vH oſtitẽit ibi excõicatoꝛe pnñte. 5,3 ſignificato huiul CBe ſia excammunt. vbi oſtitit. nã racite pᷣſuppõit cicatõʒ ꝑtis advfe qꝛ n põt aliter oſtare:2⸗ ideʒ nõ.glo. in cle pᷣñri de cenſi.? ĩ cle.ij de pé. In ea. gl. ibi de appel. .c. interpoſita. Ue glo qꝛ extẽdit caſuʒ c. interpoſita ad ſñiam excõicatidõis:ut abſente aduerſario ſeu excõicatore per cõtumaciã poſſit ſuꝑior altera parte preſente cognoſcere de iuſti cia uel iniuſticia excõicationis.¶ Et in fi. glo⸗ 6. ex fine quod ubi. agitur de retꝛactatõꝰ ſnie ?æ nõ ad in ad iufligendaʒ penam ipſi iudici n eſt neceſſe ipʒ iudiciẽ nocari. Sʒ intelligo gl. gßñ excõicati nel alia ſnia lata ad iſtanriã alte r? qꝛ tenet̃᷑ defedẽ ſniaʒ pᷣncipalit᷑ ad eñ ſpectat 2⁊ nõ ad iudicẽ:lʒ iudex poſſit aſſiſtẽ ſi uelit Sʒ ubi iudex ex officio ſuo tuliſſz ſuiam tũc cũ tene at locũ ptis ſeꝑ citari dʒ:ut uẽ ꝓbart in. c. uene rabilib i. . ſecus æ ſe. e. ti.ſi. vi.⁊ facit. c cũ ab in. c. v. ad inteſſe ibi declarabis ſuo iuram. Hõ glo. ſinglariter ex q bẽs caſũ ubi expeſe facte ex iudiciuʒ ⁊ dana inð ſecuta ꝓbant iuꝛamto dãnũ paſſi:cuiꝰ otraꝛium 1ʒ gl.in. c. dilecti. de fo. ↄpe. Sʒ itelle iſia gl. qn excõicatõ ↄueit᷑ ex dolo ſuo nã ubi ex dolo ſuo ſũ paſſuſ danũ tũc ſtat᷑ iuꝛam 10 imo: z iia loquũt᷑ inꝛa all iĩ gl.quinimo plꝰno lũt qdã ut ̊ refert Inn. ꝙ ̃ caſu bʒ locũ iura mẽiũ ĩ litẽ: ut non ſolũ neiat dãnũ ſᷣm ueꝝ nalo rẽ reꝑ: ſed er fm affecniõem iſtiꝰ: ar..ij. .l. uide amus. ff. de ĩ litẽ iurã. Alij S ⁊ ſatis põt teneri opi glo. tanq; tenẽris medium inter rigorem = equitatem. Er ĩ fi. gl. nõ pꝰ ex fine. gl. ꝙ ſnia la ta ↄtra prelatuʒ nõ dʒ mãdari execunoni i bõis eccleſie qũ pᷣatus ↄuenitur ex delicto nel ex con tractu ſuo pro h̊ quod nõ.in. c. de młta. s. de 5 bẽ. ? plene dico in. c. peruenit de fideiuſ. Er qᷓ; tum ad arti.glo. conclude poſt doc.ᷣ quod aur Sbter excõicationem iniuſtã electio ſua nõ fuit pfirmara uel ñ fuit adeptꝰ bñficium:æ tũc excõi cator tenet᷑ ei ad ↄſile bnficium oferẽdum ſi bʒ pᷣatẽ ar. opti.c. paſtoralis ð iurepa. Aut nõ bʒ hãc pfatẽ: et tũc põr pũiri arbiiꝛio indicis. Si vo excõicatio fuit lata pꝰappellariõem rũc tenet᷑ pfirmatoꝛ ſi ẽ ſoluendo:qꝛ ꝑꝑ boc n debuit caſ ſat electionẽ et i ſupplemetũ agit᷑ ̊ excõicatoꝛẽ ar. i. l. ij. ff ð eo ꝑ quẽ fac.eꝛit. Et nide quomõ iſta ſpſialia eſtimani gl i. c. coꝛaʒ. S. de offi. de legati. ¶ In gl. i. v latiſfacẽ ii nec ꝓgeſt net E necefſaria appellato. Her gl.n bñ dic:qꝛ imo appellario põr ꝓdeſſe iĩ multis. Mrio ui deuol nat cãʒ ad ſuꝑioꝛẽ:qn ſuꝑior ẽ talis qui nõ põt ꝓgnoſcer᷑ circa appellatõeʒ. Exẽplũ in archiepo iſpecin ſubditoꝝ ſui ſuffragãei: ni apte ꝓbai ẽt ĩ caſu excõicationis ĩi.d.c. uenerabilibus i pᷣnci. An ſi excõicatꝰ ñ appellat.j. decẽdium non põt Sõpliꝰ deducẽ cãm ad illuũ ſuꝑiorẽ:ſed hʒ neceſſe petẽ abſolutõem ab excõicatore.Sʒ ſi excõmũi cator noluerit abſoluẽ oblata ſatiſfacnione pote rit ex h nouo granamie appellare ad ſuꝑioꝛem ut nõ.i. d. e. ad rep̃medã. Scdᷣo ꝓdeſt appella no ab excõicatione:2 é magni effcũs:qr ſi non eccleſiaꝝ æ. c. ad repᷣmendã de off. or. ¶In gl. △● appellat tꝛũſit ĩ ꝛẽ iudicatã ꝛeſpeũ illi?aerꝰ p quo lata fuit excõicatio. VUñ ſi fuit excõicatꝰ ꝓpt᷑ cõ tũaciã et nõ appellauit ifra decẽdiuʒ põt ãplius negare ↄtumaciam. Sʒ ſi nult abſolui oʒ ut pꝰ ſatiſtaciat ad hoc qd nõ.i.d.c.ueneꝛabilibꝰ2.d. c.ad reprimẽdã. Sʒ reſpẽu uiculi nõ tꝛanſit in rẽ iudicatã et ĩ hoc cãu tãtũ ꝓcedat gl.qꝛ iq;tũ excõicatꝰpetat abſolui ẽ audiẽdus: ut ĩ. c. fi o pe nis qꝛ ex quo ꝛccõciliat᷑ deo g ꝰæ ecclie ut. . e. nobis. Abbas. jt. Excõicat hereticos et Ouerit. quoſdã niolatoꝛes eccle ſiaſtice libertatis h. d. ⁊ a ꝑs pᷣncipał ibi nec n. Caſus ꝛc. ¶ Nõ. p ex tex. ſex ſoẽs ꝑ ſonax qᷓ ipo iuꝛe incurrũt excõicationem. Ori mo oẽs hererici fautores ꝛeceptatoꝛes 7 delen ſores eox. ¶ Scdo qcũqʒ fecerit fuari ſtaruta vt pſuetudies )ᷣ eccfiaſtcaʒ liberratẽ. ertio ſtatutarij 2 ſcriptores ſtatimoꝝ eccłiaſticam li bertatẽ ¶ Quarto pfates ↄſules ꝛectoꝛes ⁊ ↄſi liarij locoꝝ nbi ſtatuta edita fuerint. uito ꝗqcũqʒ iudicat ̃m hec ſtatuta. exto qui iu dicata zdigũt in publicam forma. ¶ Scdo põ dera tex. ibi fecerint ammoneri æc. Ex qinferf c iſti ñ enitãt excõicatiõeʒʒ ĩ fine ſtatnutoꝝ po nant ſtatutũ ꝙ ſi qᷓ ent ſtatuta edita 3 ecchaſti cam lideꝛtatẽ hẽant᷑ ꝓ ñ. ſcriptis ut cõir ſolʒ fie ri. ꝓ B.n. nõ ẽ fatiſſaccum bnic. c. nec al kᷣ caſſa irrita. C. de facroſan. ec. Exigit. n. ꝙ h ſtatn ta vleãt ð libris: æ ita:n. bar.i.d. ant. ¶¶ Sed qro que ſtaruta dicant᷑ S eccleſiaſticã libeꝛtatem Inn.· ↄcludit h̊ ꝙ ſũt ilſa qᷓ̃ ueniũt S priuilegia oceſſa ecelie uniuerſali uj a deo iĩ a papa i ab ipatoꝛe. Secꝰſi puilegiũ ↄceſſũ ẽet eccłe Pricula i:⁊ cñ hac ↄcluſione tꝛãſeũt doc.nzi. ſed Baꝛ. i. d. aut. caffa. latins rangit hãe mam:ponendo hãc ↄcluſionẽ ꝙ ubicũqʒ ꝑ ſtarutũ clerici efficiũ tur timidiores æz laici andacioꝛes ad nocẽdũ ꝙ; tũc dicunt᷑ S eccliaſticã libertatẽ. Exẽplũ ẽ ſtatu tũ laicoꝝ ꝙ qcũqʒ iterfecerit laicũ pũiat̃᷑ granit nterficiẽs vo clericũ pũiar̃ puta ĩ. x flore. uel iĩ alia minori pena p h.:.i.G. i onerãde.ff q.re. ac. non da.=z h̊ dẽʒ mihi plʒ z ꝓ hoc adduco. c. grauem j. eo. inducẽdo ut ibi dieam. Sunt g“ ſimul inngende iſte due theorice. ¶ In gl. i. v. infra duos mẽſes ibi a tẽpore publicatiõis. Ex hoc dicto glo. infert᷑ q hodie non expectot᷑ lap ſus iſtorum duorũ menſium niſi ab olim hec cõ ſtirutio fuerit probata:licet quidaʒ dicant ꝙ iſti mẽſes currũt a tẽpoꝛe publicatõis ſpaliter fiẽde in qualibet ꝓuĩcia: quia eꝛgo reus nõ è otumax 2 ꝑ ↄñs ñ incidit in excõmũicationẽ.xi.q.iij.c. cererum. Sʒ dẽʒ glo. plus placʒ Jo. an. ? h̊ cre do uerius. nam ↄſtirutio pape nõ eſt neceſſario publicada ĩ qualibet ꝓuincia quia ſatis ẽ ꝙ; pu blicetur in curia ꝛomana: ut nõ.in data li. vj. et ſi in nouella per Jo. an. æ maxime hoc proce dit cum hec conſtitutio ſit ꝛedacta in corpus iu ris quare nemo pᷣſumitur boc ignorare: Cöclu de ergo ꝙ ſtatutarij = glij de quibus in tex. ſũt git 6 n oſorctei 6eonke Pmtmiendend Fintfuihtnent feistnaſn It anone icen p'ang ſoͤletur in 1 1 4 o e⸗ . . 6 and Na nentac , m nu ob cienmm 6 ſoscne⸗ cSeniien edleti blollt onbnlts ſeo herit lif ſofp bie it, . . utnsmuiß miegainrnn⸗ peioſere nnckre ſceeG VN o Geladen iüdii Neröinwo li n d er pplt gln Nügenq cnid dät⸗ Non tepi alarideckoſt Pfeer inf. Otunen aoo Diaten go onmmncn in ſup miclt ne un bef unttnonist n rgcrweng xye 4 Dpeno⸗ — dnnimnn freſantlommidein bropnüme gnfion, fubipets Cilti hi Cn eeſiſpel pſolret ſi eonitngeir E Doſioneqtanon bnini dplenttii niii 4 ſh O⸗ lictten Rtceng onn Pscon ſien lenn onmmn Prinni n bie nineporendo Karm dencickiin cnconrsad otih bbenni Gehliiſin Neni hii püini gune hüit gunni p oren 1Ki oneiiefiͦ, ht pbor accnot. rbtdem. On⸗ beorie, air. rgͤltnii KA wlenmmnunil mulpoin bec gtzdemn gii Mröis ſhälter ſic ofens n iſi Picanone.i⸗ Paqz Jon tht Npe o atſ qpi⸗ bibign Ndal e marnebaot gun Enguit ſn 1 ome⸗, In . . De ſãia excõmuni. 1 excõicati ipo facto: Sʒ ſucceſlores eoꝝ excõica ti ( niſi ꝙ; pmũ ſciueꝛit feterint hec ſtatuta dele r de libꝛis dʒ m daꝛi aliquod tpᷣs:qꝛ ñ in conti nenti olt ſciam tenent currere ar.in.l.ratum er icimus. ff. de ſoluti. Abbas. Statutũ de irregu ₰ nonica. laribꝰexcõicatis ꝓ iiectiõe manuũ abſoluẽdis ꝑ ſuos pre latos ad hoſpitalarios extẽdit᷑ nt ipoꝝ p̃oꝛ eos abſoluat ł aliter 2? ſic YFratres hoſpitales ieꝛoſo lomitani excõicati ꝑ iiectiõem manuũ i clicũ ſeu ofr̃em abſolui pñt ꝑ eoꝝ priorẽ niſi exceſſus fu crit difficilis ? emormis.h. d. Et didit᷑ nã ppo nit canonẽ antiquũ.ꝛ illũ ꝓrogat ibi nos. Cãui 2c. NMõ. pꝰ ex tex. ꝙ ubi ꝑcuſſio eſt enormis rła ris tetur iꝛe ad ſedẽ apoſtolicã ꝓ abſolutione ñ g abſoluit abbas uł epᷣs. Scðo nõ.ꝙ ꝑ ſilitudi ne rõis ñ dʒ extẽdi ius priuilegiatiuũ niſi exten ſio fiai ꝑ hntẽ ptãtẽ. Et ꝑ B ↄcludit hoſti. ꝙ tẽ plarij ñ gaudent ̊ priuilegio:qꝛ lʒ ius cõe debe at extendi ꝑ idẽtitatẽ ronis:ſecꝰ eſt in iure pꝛini legiatiuo facit rła in ar. de reg. iur. li. Vi. z.l. q J. ff. de legi.ſʒ gl. xenuerit Zrium in. c. cũ illoruʒ S. eo Ded queꝛo qͥd ſi iſti ꝑcutiũt ſe ex clauſtꝛũ dicit Hoſti. q; ñ pnt abſolui ꝑ abbatẽ ſen prio rèe.un ad tex. ſuppler qn in clauſtro. Sed tene 3 riũ ꝑ ea qᷓ dixi i. d. c.cũ illoꝝ ⁊ facit iſie tex. ubi non reꝑit aliquid de clauſiro. In gl. in. v. preſ byter in fi. Dic tamen quod papa poſſet dare pratem laico excommunicandi ſed eps ñ ut nõ. gl. in. F. ueꝝ. xxxij. di.æ in. c. bene q̃de. xcvi.di. nam v eſt iuriſditionis æ non ordinis æ uide 9ÿ⸗ notgt. gl. in. c. peruenit. xxv. di. æc. Abbas. Excõicatus nel ſuſ Bper CO. xenſus abſolui n dʒ niſi ꝑ prius iurameno pᷣſtiro.ſi tamen ſine ſcandalo iuramiũ bẽi ñ põt poterit fieri ab ſolutio ꝑ mauale ꝓmiſſionc.h.d. Cõis diuiſio fa ibi potis.Cãuſ ꝛc. Mõ pꝰex tex.ꝙ nec excõi cati nec ſuſpeſi abſoluẽdi ſũt abſqʒ iuramẽto S ꝑendo mãdatis ecclie. Et nõ.inqᷓtũ dixi de ſuſ penſione:quia non ꝓbat᷑ niſi hic et.c.ſe. Scõᷣo nõ. ꝙ ꝑꝑ ſcandalũ euiiãdũ qñʒ rexedit᷑ a iure ri goꝛoſo. Sʒ qro nũqd h. c. ponat ius commune Hoſt.dicit ꝙ ponit ius commune ſũendo priũ ſeſũ qꝛ de iure communi non dʒ fieri abſolutio ſine iuramẽto ꝓ h̊ tex.ibi hat nice:ſed certe dici poteſt ꝙ ponit ins commune.ſ.qn ſcandalum ſubeſt ut tũc eo caſu poſſit tieꝛi abſolutio ſine ta li iurameto. Na papa bic rñdet ad ↄſulationẽ gyẽ ius commune: ut nõ.i.c. pe. de tẽp. ordina. Itẽ iduco tex.ibi potis c᷑. nã id dicimur poſſe qð de iure poſſumus.xxij.q.ij.c.faciat homo 2 qð fit ꝑ remeciũ eyordinariũ dicitur fieri non poſſe ut uõt Inno. in. c. paſtoꝛal de cauſa poſ. 7 ꝓpᷣe. In glo.ij.iĩ fi. boſt. iducit iſtũ lex. ꝓ con tra. opi.nam ſi fpᷣale eſt hboc caiu ubi imminet ſeandalum:ergo regulariter non unalʒ obſoluroõ ſine iuramẽeto: ſ̊ tu tene ꝙ dixi i. c. cũ delideres S. e. et commũit approbat᷑ dẽm glo. Abbas. 5 . FI Lüu 8 niribns Bener abili. ſnie dubitaiuxr pot qs aꝗbſolui ad cautelã iuramẽro i⸗ ſiito.b.d ¶ Mõ pꝰ ex tex. archiepᷣm ſibi ſuftes ganeuz epm poſſe ſuſpedẽ: põt ẽt ipᷣm excõicare 2 alia pẽa arbitraria pũire dũmõ nõ ſit tale de lictũ qð expoſcat vᷣp 663. 2 B. x.q.iij.qꝛ cogno uimꝰ ⁊ ĩ.c.ſacro. . e. ? qd ibi nõ. 2 i. c. ut litigẽ tes ð offi.or. li. vi. ä. c. i.eꝛti. li. ¶ Scðo nõ. ꝙ ſñia ſuſpẽſiõis nõ ẽ elaxada ſine iuramẽto 9 cor.tex.i.c. pᷣcedẽti. ltimo nõ. ꝙ abſolutio ad cautelã nõ ẽ iponeda ſine iuramto.æ uið qð dixi i.c. ꝑ tnas.Se.O. 2 qð plene nõ.i.c. ſolʒ eo. ti. li. vx. Sʒ qꝛo ad qͥd fit iſta abſolutio ad cau telã ex q“ nõ erat excõicatꝰ:ſʒ ſuſpẽſus. So.ne poſſit cõicaꝛe ⁊ ĩteꝛeſſe ſacramẽtis ⁊ negotijs et eccleſie non at fit ut poſſit agẽ:qꝛ ſuſpẽſio ni tol lit ſacultatẽ agedi ſiẽ excõicatio jm Inn. qs nõ ¶ In gl. i. ibi h fit ꝓpi dubiuʒ æ declara h̊ ut plene dixi ĩ. c. ꝑ tuas.S. e. Er. 2 i fi.gl. Et dicẽ H̊ Jo. an. ꝙ H alibi nõ repit. ſ. ꝙ i abſolutione a ſuſpenſione pꝛeſietur iuramentũ:ſed ceꝛte immo reperitur: nam pꝛobatur. 5. c. proximo. R au 5 Excéicant᷑ officiales ſoco *rũ i quibꝰ ſũt ſtatuta õᷣ ec cliaſticã libertatẽ. niſi ea vᷣleeri ſecerit ꝛ ſtatutarij feudis ecclie ſũt pᷣuati. b. d. Mria ꝑs poit qrelã.· ſcdᷣa dat iudices:ibi ſõqʒ. Caſus ⁊c᷑. e ex tex. ibi ꝙ quidam cines deputaii 2c. ꝙ pfas legis ↄdẽde e delegabił. Et facit iſte tex.pro ↄſueindie muſcie æ lombardie. ubi cõiter Sputant᷑ aliqui ciues ad ſtatuta edẽda de quo ꝑ bar.i.l.oẽs ppli.ff. ð iuſti.æ iũ. Scðdᷣo nõ.unã nouã penã ↄtũacie ut poſſit ĩterdici iquilinis ? colonis:qtenꝰnõ rñdeãt dñis poſſeſſionũ ð red ditib ¶ Iẽ ꝙ nẽo audeat colẽ agros ſen pol ſeſſiões illi ↄtũacis ¶ Iiẽ nõ. ꝙ Z3 ðvᷣliquẽtẽ põt ꝓcedi ut caueat ne ĩ futux ↄſile vᷣlictuʒ ↄmittat erit iſta cautio fideinſſoria ! pignoraticia pẽa appoſita ar.i.c.liss ðᷣ pᷣſũ.æ fac iſte tex.ĩ ar. ꝙ ĩ imicꝰ meꝰ qͥ me ſeł offẽdit poſſit cogi ? diſtrigi ad pᷣſtadũ cautiõʒ idoneã ne me offedat ĩ fuiux UVltio nõ. ꝙ faciẽtes ſtatuta 5 libertatẽ eccłaſti cã ſt ipo iur̃ abſqʒ alia pᷣuatõe feudis eccłaſticis p̃uati.vñ ſolũ h̊ mãdet᷑ önũciatõ¶ In gl. pe. ibi ̊ᷣ loqt ð his ↄſiliarijs ⁊c.⁊ h̊ ſo. v placẽ Inn. ⁊2 ꝓ h̊ qꝛ ciues iſti ñ fecer̃ iſta ſta tuta ſz öderũt patẽ alijſ ut faceꝛẽt ſtatuta ⁊ ſub mãdato gnali n nẽit iniquũ ſtatutũ ꝓ h.c.i.ð iuꝛiur.li.vi.hãc tñ ſo.ĩtelligo qn ſucceſſoꝛes ignorabãt illa ſtatu ta ibidẽ ↄtieri.nã data ſnia æ tpᷣe ↄpetẽti ad fa ciẽdũ ea ðᷣleꝛi niſi ötuleꝛit ipo fo ſt excõicati: ut i.c.nouerit ⁊ qð ibi dixi.S.e.⁊ ſatis pt᷑ teneri ul tia ſoluꝰ gl. nã excõicatꝰa iuẽ pt᷑ excõicaꝛi ab ho mie ad maioꝛẽ tꝛoꝛc᷑.⁊ ur młtiplixato uicło excõi catõis optieat᷑ abſolutio cũ maioꝛi diffickate:ux i. c. Nia quopdã ð iudeis.æ in. c. c ꝓ cã. z. e. að ibi dixi. ¶ In gl.fi. ſ õ gl. ꝛ tex. facir qꝛ ubi E ↄtẽtio iter dĩm ⁊ uaſallũ iuddices ſunt paris curie:ut in. S. pterea alle. in gl.æ nõ. in. c. ceterũ De ſaia excommuni. de iudi. So. m. Moſt. ubi fem ẽ notorium põt ipe dũñs ꝓcedẽ:qꝛ tẽ ceſſat ſuſpuõ: ꝓ 5 q nõ. Inn. i. c. ex ꝑte.. ð. v. ſig. ſoluit ⁊ alit.ſʒ poſſu mꝰ ſic dicẽ ꝙ iqᷓtũ.iſið delẽm tãgit eccliam: pa pa põt exercẽ iuriſdõem nedũ in vonis feudali b. ſz et i. bõis ꝓpijs ipoꝝ deliquẽtiũ ut i. c. feli cig peis. Ii. Vi. i. c. ita quorũdã gesebeis . lloquẽs Bm uolũtate. cötcainz in rendéribus ad ſalutem aie. ẽt ſi alia ne:va itelponat excõicatꝰñ ẽ .pꝰ.predicatoꝛes pſertim ꝗ alias ſuſtentari ñ pñt ab excõicatis = Srinẽnibꝰbõa aliena elemoſinã recipẽ pnt: fo. fiio ponit quoſdã caũs i qvus ꝑcunes clericuʒ excõicatꝰ ñ ẽ Et ixes ꝑtes: ut pʒ per. I fa ibi p dicatores ttia ibi ſi qͥ Vvo. Caſus G er tex. ꝙ i diſtinguẽdo maleficio attendi dʒ ꝓpoſi tũ ⁊? mẽs deliquẽtis. An ſi qͥs acciit rẽ alter n irẽdẽs furaꝛi:ñ cõmittit furiũ ꝓpi itennonem quã bʒ ut nõ.i.c. cũ dilecti.S. de accu. i.l. int oẽl F. recte fi de furus. ad idẽ quod habetur in. I. nerum æ. I. qui ininrie. ff. e. Scᷣo nõ. caſum ſpã tem ⁊æ nõbileʒ i quo cõicãs excõicato i locutòe ñ icurrit excõicatõem qñ b̊ fac̃ ut eũ iducat ad ſa iiſfactõeʒ ł ad ſalutẽ aie: ? ſic fac iſia Ir̃a ꝙ ſi ſta tuto cauet᷑: ꝙ ꝑticipãs cũ baãnito icurrat certaʒ penã:ꝙ ille qͥ ꝑticipat ut eũ poſſit ĩducẽ ad ſatii factionẽ ñ icurrit hãc penã ¶ Teriio nõ. i. F. ̃ dicatores ⁊c. ꝙ ceſſãte necirate ñ ẽ liruũ recipẽ elemoſynas ab excõicato ! deretoribus rerũ alie mar Deeane nõ. ꝙ audiẽs ↄfeſſionẽ alicuius licite fcipit aliqd a penitẽte ẽt ſi illud ſubiaceat reſtitutõni. ¶ Altimo nõ. plłes caſns in quibus inijciẽs manũ ĩ clericũ nõ icurrit excõicaroeʒ: 2 maxie nõ caſũ i ꝓpiq ſen pꝛefamilias: ut eis ꝑ mitratr᷑ leuis correctio circa clericos iferiores. In gl. . v. pftiʒ ibi poõt exponi ꝓ maxie. Inn. diẽ ꝙ pomt᷑ ꝓ tm.qꝛ ñ dʒ recipere elemoſynaʒ a talibꝰ niſi qꝛ alr ſuſtentari non põr. Sed eerre Inn. ? gl. hñt eũdẽ ſẽſum:ſʒ dẽo pᷣſertim ſᷣm in tellem gl.refert ad vbũñ pᷣdicatores: ut ſit ſenſus ꝙ tpe neceſſuatis oms pñ̃t recipeꝛe elemofynaz ab excõicatis:maxie pdieatores: ſʒ m itellectuʒ Inn. dẽo pᷣſerni refeꝛt᷑ ad illud vbũ ſuſtẽtatõeʒ æ tẽ ẽ ſẽſus ꝙ cẽ tin licitũ ẽ reciꝑe elemoſinã ab iſtis an alit ñ pnt iſti ſuſtẽtari. ¶ Sʒ gñaliteꝛ qᷓro nunqᷣd licium ſit reciꝑe oblatiões ab excõ municato l uſurario ſẽ elemoſynam. Inn. b ꝙꝙ ñ ꝓ h.c a nobis. S. eo. ?.c.qꝛ i ominibus. ᷓ. de nſuris. Rõ divᷣſitatiſ ẽ: qꝛ elemoſyna ꝛecipit᷑ ĩ ſe crero: oblatio recipit i vpnblico. Ande ne ecclłia nideat᷑ fauere excõicatis ⁊ derẽtoribꝰ reruʒ alie naꝝ ñ dʒ recipeꝛe ab eis oblatiõem:ſʒ decimas pdiales licite ab eis recipit.nã ⁊ a iudeis tales 8cime ꝛecipiũt: ut ĩ.c.ðᷣ terra.S.de deci. (n gl. fi. ibi liberati ſũt a patria piate: uult g gl. ꝙ qibet ſacer ordo ſlibeꝛet a patrig pkate:⁊ idem 1ʒ gl. i. c. indecoꝝ de eta. ⁊ qua. Sed Zꝛũ tenẽt ibi Inn. æ Moſi.æ illud neꝛꝰ. nam dẽm gl. ñ ꝓ Rat᷑ inre: ſy ponꝰ ꝓbaĩ ↄꝛinʒ ꝑ locũ a ſpoli. nam ſi ſpale eſt in epatu ut ſeberet a pria pte: ? iſtu ꝑꝑ ſublimè dignitateʒ epatus ut i.c ꝑ uenciabi lẽ qᷓ fi. ſint legi.⁊ iĩ aut.ſʒ dignitas epalis.C. de epi. ? cleri. g i ↄꝛium ẽ ius cõe.ũ ob. aꝛ. glo.qꝛ ſacer ordo liberat a duica Fᷣuitute qꝛ indecens cet: ut quis ſit ſuns:⁊ i ſacro oꝛdie ↄſtitutus ſz ñ ſic ẽ ideces ut qs ſit clericus ⁊? ĩ patria ptate: fatendum tn ẽ ꝙ in ſpũalib filius cleucn ẽ ſub pkare pr̃is:unde ſi hʒ bñficium põt agere ⁊? con neniri ſine conſenſu pꝛis: ut i.c ſi annũ de iuòi. li. Vjl Item quo ad ꝑcuſſioneʒ ſaceꝛ ordo libe rat a pr̃ia ptate nt ꝓbat᷑ h̊ a Zrio ſeſu:⁊ bᷣ ut de ferat᷑ ordini ſacro lʒ quidã amtiqui dixerunt pa trẽ non icurreꝛet excoicatõeʒ: ſi correctois ca ꝑ cutit clericũ ĩ ſacris cõſtitutum:qꝛ non põt i eo notari uiolentia. Sed credo glo. meli? dicere q; ſaltem huiuſmõi manꝰẽ temeraua ꝛ0e ſacri oꝛdi nis ꝓ h.c. uniueslitacis. S. eo. ubi plat?incidit in cxcõicatiõeʒ ſi corꝛectiõis cã facit Pcuti chcum laicũ qꝛ reꝑit̃ ibi temeꝛitas:⁊ ſi n uiolẽtia. Acõcubine. clnd ree . municato i cꝛie damnato incidit ĩ excoicatõm maiorẽ D. d. Caſus z7. 5. p ex tex. concubinã cle rici pꝑ belictuʒ concubinat? poſſe excõicaxi per eccleliam q;ũcunqʒ laica ſit ſortit᷑.n.forum ec cleſie rõe delicti:peccat eni in eccliam adberẽdo turpirer ctico:⁊ iõ põt puniꝛi ꝑ eccdliam ꝓ H ui de tex. cum glo.xxxij. di eos 2. xv. q. ult.c. cum multe. Se o nõ. ibi poſt latam ſniam.:ꝙ cõi cans alicui in crie ꝑꝑ quod incurait excõicatõeʒ ñ ẽ cxcoicatꝰ ſi cõio adhibet᷑ ante ſniam latam. Hoo ergo reqrumtur ur qs ĩcidat ĩ excõicaiõʒ mmtoren. Wrſno ꝙ communicet poſt latam ſniam. Secundo ꝙ in crimine damnato. Et ex poc deciditur qõ pone mulieꝛem excõicatam ꝓp ter ↄcubinatum clerici: nunq laic'cognoſcens panc mulierem excõicatam carnaliter icidat ĩ ex cõicationẽ. æ dicendum ꝙ non:qꝛ non commu nicat in crie damnato. ſecꝰſi fuiſſʒ mnlier excõi cata gnã iter ꝓpter deliciũ fornicatõis. qꝛ tũt 4 liber ĩcurreret excõicationẽ maiorẽ:qꝛ cõicaret in crimie damnato quod uoluit Jo. an. ̊ ? bñ 2 latis ꝓbatur per iſtum iex.æ ꝑ.c.nuper et qð lbi nõ. S. eo. quod tene menti. Bobu 8. Excõmunicatus mio ri excõicatione poreſt abſolueꝛe excommunicatum minoꝛi. n- fic comprebendendo potius memem qᷓ; uerba. Excommunicatus minoꝛi poteſt ob excommn nicarione aliquem abſoluere. h. d. Caſus æc. In glo. i. uel dic ꝙ aliteꝛ alterutꝛum põt abſol ueꝛe zc. à hanc lec. que ſequit tene. nom ut dicit hoſt. æ bñ tenendo pꝛimã lec. glo. nõ eſſet aliqð ſpãle ĩ excõicatione miori. nam ꝑ maiorcʒ excõi cationẽ nõ tolli ptas in habiin ſʒ im in acmu: ut in. e. ad ꝓbãdũ de re iudi. cũ gꝗ'iſie tcx. uolueut notarñ ſpãlitatẽ ĩ mioꝛi excõicanõe qicẽdum ẽ ꝙ excõicatꝰminori by pfateʒ abſoluendi habinn et actu quia per hoc non immiſect ſe ſacramentis Glrcertretl Zamms ditwebebh aſtrab eſiabe⸗ (Mroata⸗ ymmoppe tſolta nt cibndligur. AMfotnenienoncuncn (e cidei, Gtdgrsäie Aktintünßlue ine oſbipeaiiinn⸗ ren aincj, ſteipon niſthhri tbcſſtgn ete⸗ loiminnmntit oefn rod clultennnin l un ornlſo nſennſoſn Wr iaamntuſg en. Ciat ſonbcnini 14 WARed nA enenm wehſon nans dcn tizaint, õ ain leans red bie nn ct ieainmori Raia ncdt ce Nlbna poſſt ezedende hica ſüſorti nſorun e en eniſn eclan wdbetia pöt Poninſgecfan pbi di evs 1 g Nl bipoſt hram ſtiandG cvot int otd achbei ame ſium n rurcs inc ieno pCommuniat poftian ininedunmano Ctor Menmn etdtnunp, enmii bidtagls Gtum naitericcnier n vonqi on nnn h esſfuſßz nwlr hai rnieros gr ii oni moreg. ddruu vvont Jonbtt õ mn. S,mintunr ol ins nrntmn uin oncſteb en= = S= S — Emrtuns io . He uerbo. lignifica: ₰ paſſiue ſed exercet iuriſditionẽ qᷓ puatꝰ nõ eſt ꝑ excõicationẽ minorẽ:ut i.c.ſi celebrat de cle.ex. mii. ? iſta eſt uera lectura. 8 ſpri n PDeꝛmittlt Ermittimus. uaris ce cleſiaꝝ ſeł ĩi ebdemoda celebrare tpᷣe ĩ erdicti ↄcurrẽtibꝰhis q̃ exprimũt᷑ iĩ tex.ſʒ hodie B.c.ſeruit ð nihilo qꝛ hodie ꝑmirtit ſingulis cle ricis ianuis clauſis excõicatis ⁊ iterdictis exclu ſis ut habet᷑ i.c.fi.O. adiicimꝰ z. S. ſe.e.ti.li.vVi. .h. d. caſus zc Hõ.pꝰ ex tex. ibi ꝙ ſolẽnia miſ ſaꝝ ⁊c. ꝙ pulſario cãpanaꝝ ⁊ cantꝰ miſſe nõ ſũt ð ſolẽnitate miſſe.ꝑagunt᷑ gꝰ ſolẽnia miſſaxꝝ:licʒ alta noce nõ fiat celebratio qð nõ. ꝓ diſpõnibꝰ faciẽtibꝰ mẽtionẽ ð ſolẽnitatibꝰ miſſaxrũ.¶ De cundo nõ ꝙ licite ↄficit᷑ corpus xpᷣi ut cuſiodia tur pro infirmis:pro Sh.c.i.de cuſto. eucha. Et dicit hoſti.ſacerdotẽ nõ debere cuſtodire eucha riſtiã ultra unã ſeptimanã ne putrelſcat ſʒ ſi infix mi illa ſeptimana nõ indigẽt: dʒ ſacerdos conſu mere antiquã cũ noua quã conficit: ⁊ alteraʒ in nouatã reſeꝛuare: ꝓ hoc facit tex.iſte qui ꝑmit tebat ſcł i ebdemoda celebrari q̃ſi ultra unã eb domadã nõ dʒ rægſexuari ſʒ ſingulis ſeptimanis dʒ ilið ꝛecẽſeri.¶ Vliio nõ. ꝙ tpe ĩterdicti cor pus xpᷣi ↄcedit̃ moriẽtibꝰ:qð etiã ꝓbatur in.c. qð in te de pe.⁊ re.⁊.c.fi.e.ti.li.vj. ½ Satiſfaclens clerico B anuis *quem uerberauit nõ põt ꝓpt᷑ h̊ͥ ab epᷣo abſolui niſi in ceuis caſibus h̊ expreſſis. h. d. æ ßa ꝑs ivi niſi. Caſus 2c. 5 pᷣmo ex tex. ibi nel eius legatũ ⁊c.ꝙ legatus pape abſoluit a ſnia canõis ſi quis ſua. dente:⁊ cũ bic ñ diſtiguat int᷑ iiuriã mediocrem et enoꝛmem tenendum eſt legatũ poſſe abſolueꝛ ur de qin dic:ut dixi ĩ.c.ad eminẽtiã. Sẽ.e. cdo nõ ꝙ ſenex idiſticte excuſat᷑ ab exceſſu ad ſedẽ apłicã:qꝛ lſʒ ſit potẽs ad eũdũ tamen in itinẽ põt ſibi ꝑiculũ iminẽ.¶ Sʒ quero nunqͥd excoicatꝰ ex alia cã q; ꝓpt᷑ iiectionẽ manuũ poſ ſit abſolui ab iferiore ĩ caſibꝰ H̊ expᷣſſis. docto. cõit᷑ ̊ dñt ꝙ n ſʒ ſpeciale ẽ ĩ excõicatõe ꝓpter ĩ iecrionẽ manuũ:⁊ hoc vm niſi ĩ articulo mouiſ quod eſt ualde notandum ⁊? quotidianum iĩ pra ctica. nam permiſſio iſta tantũ reperitur i excõi catione illius canonis ſi quis ſuadenne. Excõicatio ſimplłꝛ la J quem. ta itellꝛ ð maiori. h. .d. æ ẽ tex. nõbil.æ quoridie allegat᷑ h. d. Caſus ꝛc. ¶ M pex tex.effectũ maioꝛis ⁊ mioris excõicatõis.nã minor tin pᷣuat a ꝑticipa te ſactoꝝ: ꝙ itellige ut plene dixi ĩ.c fiede cle. er mi . En leato vVo maior priuar nedum participatione ſacroꝝ ſʒ cõione fideliũ. (Sed op. ſiam.æ uẽ ꝙ appellatõe excõicatõis dʒ ĩtel ligi de minori:qꝛ i peis mitior ẽ intpretatio fa ciẽda nut ĩ rla i penis ⁊ i rla odia. de ꝛeg.iur.li: Vi. æ.l.ſi ð iteꝛpᷣtatõe.ff.ð penis.ſo. ꝛiũ ꝓcedit i penis corporalibꝰ æ pecuniarijs. ſʒ excõicatio nõ é ꝓprie pena ſʒ aie medicia: in i. c. cũ medi . cinalis eo.ti.ſi.vj.uñ eo ipſo ꝙ excõicatus unlt ſatiſfaceẽ obrinet abſołoneʒ: ut i.d.c.ecũ mecdſcia lis 2.ij. .i. młti.¶ Atẽ ĩ ↄceꝛnẽtibꝰpiculũ̃ gie tu tioꝛ ĩteꝛpᷣratio facieda ẽ: ut i.c.iuuẽis.S.de ſpõ. ſed cum excõicatus potuerit itelligere ita de ma fori ſicut de minori tutius eſt inteꝛpꝛetaꝛi ꝙ itel lexexit de maioꝛi:qꝛ boc caſu nullũ ſubeſt picłʒ. tẽ ⁊ tertio vᷣba dnt ĩtelligi ſm cõſuetudinẽ ut in.c.ex is.s.de ſpon.l.labeo.ff.de ſuppel. leg. ſʒ cõit᷑ appellatiõe excõis itelligimꝰde maio ri:iõ dʒ gñ aliter ĩtelligi ð maiori æ? nõ de mino ci ut hic probatur. 1 ueri excõicati pro ĩ Ber 18. iectiõe manuũ in cleꝛicũ ab epo abſolui pñt:ẽt ſi an abſolutoeʒ effecti ſũt puberes.h.d.uel gnãlius et ſic. Vñfi ciũ indultũ ꝛõne minoris etatis poſiq; cepit hꝑ locũ nõ exiiguit᷑:iʒ minor ꝑuenerit ad maioreʒ etatẽ. h.d.⁊ ſa ꝑs ibi cũ ꝑꝑ cãus ⁊c̃. ¶Mõ pꝰ ex tex. penã ĩponẽdã ꝓ delicto hito reſpectu ad tps delicti ⁊? nõ ad ipᷣs ſñie ↄcor.l.i.ff.de pe. Irẽ nõ ꝙ bnficiũ.ſemel iduliũ minori ex quo ĩ cepit hr̃e locũ nõ extinguit᷑ ꝑ ſuꝑueniẽtiaʒ maio ris etatis:⁊ fac hec lr̃a ad.q.nũquid ipubes fat tus pnbes poſſit teſtificari de his que uidit i pu pillari etate Mo. dicit iſtã liaʒ ſacere ꝙ ſc.ſed ĩ ueritate ex lia põt ſumi ar.ĩ Sriũ:qꝛ incidens in excõicatiõeʒ in miori etate ſemꝑ reputat᷑ minoꝛ reſpectu abſołois optinede.ſʒ qꝰad.q.ↄludẽdo Hitatẽ dic ꝙ q̃dã ſunt actus in quibꝰꝛequiritur maiõ etas tpᷣe qꝰ actꝰ exercet᷑:ut ĩ teſtõ.⁊ tũc ñ ſufficit ut ſuꝑuẽiat maior etas ad teſim ff de te ſta. Quidã it᷑ actus ĩ qbus h n reqͥrit ꝙ ẽ regu lare: tũc ſatis ẽ ꝙ ſit idoneus tpᷣe quo ꝓhibuit teſtioniũ.⁊æ hoc noluit gl.i.c.relatũ.xxxvij.di.⁊= gl iuris ciuilis ĩ.l.iij. O. lege iulia.ff.de teſti.⁊ ſe qui Jo. an..in.c.ex ꝑte ð cor.uici.æ ad hãc di ſtictionẽ debet reduci glo.i.c.cũ nobis.S.ð pꝛe ſcrip.que ſentit oppoſitũ huius quod dixi. Be nerborũ ſignificatione. Viica. Supra uiſũ de diuerſis conſtitutioibus cir ca iudices iudicia clericos matrimonia ⁊? cirmi na. ueꝛumtamen quia in eis ? alijs diſponibus dubirari poteſt de ſignificato ueꝛboꝛum. ideo in fine operis annectit hanc ea xpõit hoc Nnouate. Jcronyms ueꝛbũ nouale qð ſcribituꝛ Oſce .x.c.? põt ſic ſũmari. Mouale ẽ fra nouit᷑ ad cultuꝛã redata hoc dicit. Caſus ⁊c᷑.¶ Mõ p ex tex. ꝙ dicio nũc i ſẽper denotat tpᷣs iſtãs.nã hic refenuꝛ ad id qð nonit᷑ fem ẽ Iʒ nõ tpᷣe iſtãt. ¶ Et cica hoc qro pone ꝙ ager ꝓ maiori ꝑte fuit redactus nouit᷑ ad culturã:ſjᷓ aliq̃ ꝑs remãſit inculta:nũquid di cet᷑ illa terra noualis:doc.q; nõ.ar.hꝰ cex.nam ager dr̃ noualis non hito reſpectu ad quanlibe partẽ:ſed habito r̃ſpectu ad totũ ſeu ad maioꝛe Rrẽ ar.i.c.qð i cdiſs de cõſe.ec. uel alta.ex de 1 ¶ WHe uerbo. ligni. ſigniticato huius nouale dic ut plene dicetur in ciqͥd per nouale.j. eo. 3J ppellarione pa Am 7 rex. tris ueniunt in la a ſignificatione omneſ aſcẽdẽteſ.h.d. In prima ponütur uerba danief. In. fa ba Yero.exponẽtis illa ſa ibi.i.ꝓanꝰ ⁊ uide byſto ꝛiq de oſe.di.i.i.c.ueſtimta al.icipit uaſa.caſus. ¶ Mõ p ex tex. ꝙ dictm.i.ẽ expoſitiua p̃cedẽ tiñ. 6 fo ibi more ſcripte ꝙ i iterpᷣtatiõe vborũ debemꝰ recurrẽ ad cõem uſũ loquẽdi ſi ue tractet᷑ de ĩterpᷣtatõe legis cõis ſiue alteꝛi di ſpoſitiõis. nã uſus loquendi pᷣfert᷑ ꝓprie ſignifi caitõi borũ.unde debemus irelligere vba ni gʒ ꝓpetatẽ ipoꝝ ſʒ ſʒ cõeʒ itellectũ ⁊ moʒ loqndi⸗ nt. I.nõ alit᷑.ff. de le.iij.⁊ i.l.qð labeo.ff. de ſup. lega. æ h̊ hʒ locum ẽt iſtatutis ii nõ. baꝛ.i.l.oes ppłi.ff.de iu.æ iure:⁊æ dico.S.in prdᷣemio buius libri. ¶ Mõ trio ex eodẽ ꝓbo ꝙ ðᷣ ꝓpria ſigni ficatiõe hꝰ. v. pr̃ n ẽ ꝙ cõprebẽdat auũ 1 pauũ ſʒ ipſũ genitorẽ tm.nã tex.hᷣ diẽ ꝙ moꝛe ſeu con ſuetudie ſcripture neniũt alij aſcedẽtes:gꝰ ñ ex ꝓpria ſignilficatiõe vᷣboꝝ.⁊ ſic ẽt dicemꝰde flio nã appellatõe filij i lata ſignificatõe neniunt ne potes ⁊ alij deſcẽdẽres ut ĩ.l.liberornuʒ ĩ fi.f.de .vV. ſig. ſʒ ſtricte ille dẽ fliꝰ qͥ natus ẽ cx maꝛiio ⸗ uxore ut ĩi.l.filiũ.ff. ð his qͥ ſt ſui ł alie. inꝛis ple ne ꝑ bar.i.d.l liberoꝝ. aliqd dixi ĩ.c.ſi. ð penis ubi ꝑ hoſti. æ nide gl.de h̊ ĩ cle.i.de bapa In gl. ij. ibi ultꝛa vo maiores appellant᷑:ſʒ h facit tex.i.l.iiij.ff.de ĩ ius uo.ibi r̃᷑ q appłone parẽ tis ueniũt oẽs aſcedetes ⁊ deſcecẽtes i itinuũ: facit.l iuſta iterpᷣtatoe.ff.de.vᷣ.ſig. unde ⁊ in di nerſis locis ſcriptuꝛe. adã appellatur paꝛcs nẽ: 7 iñ nõ ẽ tritauꝰſʒ ultior:ſic et xpᷣs dẽ filiꝰ dauid 2z nõ fuit trinepos ſʒ iferioꝛ un exẽplũ gl. ur̃ õ eiꝰ dẽʒ. So. dic ꝙ dẽʒ gl. ꝓcedit fʒ ſigmiticanoem vboꝝ nt i. paꝛctes alle.ĩ glo.ſʒ ex bvemgna in kt᷑ᷣpretatõe ⁊ ↄſuetudie ſcꝛipte oẽs aſcẽdetes ĩ ĩfi nitũ dicũt᷑ parẽtes ut hᷣ i tex.æ uide ꝑ glo.i.d.l. ilj. ff. ð in ius no. 5 dr natꝰ qui m ⁊? ego. ſtatiʒ deceſſii. h. .d.nã i p ꝑte ponũt vba ſalomõil. In 2vha Yeꝛo. exponeiiſ illa ibi qꝛe æc. Caiꝰ. Nõ pꝰex tex. ꝓpriã ſigificatõʒ hꝰ. vx. nĩgeitꝰ. nõ ꝓpᷣe r̃ unigẽitꝰ ille q̃ n bʒ aliñ fẽeʒ ł ſi hũit icõtineti natꝰ ðceſſit ſʒ h nltio cãu ĩ ꝓpᷣe qr̃᷑ unigẽiꝰ.Mõ ꝙ qPad effẽʒ ſi d fuiſſe id ꝙ ñ ꝑſe vauit.⁊ ex H bẽs mõʒ excuſadi ꝛpugnatiã aliquax ſcriptuꝛaꝝ ¶ In gl. . V. utinũ ibi qꝗͥ ex eode uto ꝛc. expoe .i. ex eadẽ mãe tm:ſi vo ſt nati ex eodẽ pꝛe dicũ tuꝛ frt̃es ↄſãguiei:qꝛ ex eodẽ ꝓceſſerũt ſãguine: ? dr̃ia eſt qP ad młta iter fres uterios 2 ↄlangui neos. uñ frater uterinꝰñ põt rũper̃᷑ teſtmn fꝛis ẽt iſtituta uili ꝑſõa heꝛede:ſecꝰi fꝛe ↄſãguieo ut in l. fres. C. ioff. teſt. tñ hodie ſt opi.nũqᷓ ſii ſub lata iſta oria ꝑ aut.ð hẽ.q̃ ab ireſta. defe. Abb. B od dꝛ. Dictio anqᷓ ñ ſeꝑ ipli * t. h. d. pꝛio ponuni vba euãgelij. fo vba Jeꝛo. exponẽetis ibi ñ ſeqt. Ca ſus c̃ ¶ Mõ pex tex. ꝙ dictiões negãtes actũ certo tpᷣe ñ ponunt iplicatiue actũ alio tpe:⁊ ſic fẽo negatiuo n põit᷑ aliqͥd i ẽe ⁊ h ualʒ młiũ i ſal uãdis dẽis teſtiũ ntputa dic teſtis.anqꝙ; tiiꝰ ueiꝛt ad prãdiũ:filiꝰ ſuꝰ ꝑcuſſit ſẽpꝛoniũ: ꝓbat᷑ ꝙ tiuꝰ ñ neit ad domũ illa die:nũqͥd teſtioniũ ſit fłʒ:et dð ꝙ nõ:qꝛ ſatis ẽ ꝙ nõ nẽeiꝛet ipᷣe ꝑcuſſionis. unde ex facio negatiuo nõ ſequit neceſſaꝛia aliq̃ affirmatio. JI. Oſeph. Mrogenii o, pn ſcit et ſi nullꝰ ſeq̃t eu Hᷣ . dic.⁊ pᷣponũt᷑ vba euãgelij po ueꝛba JYero.exponẽtis illa ibi ex ̊ loco.Caui ꝛc Nõ p ex tex.ibi donec ꝙ iſta dictio ñ ſeꝑ iplicat:nã ſi iplicaret ſequeret ꝙ ioſeph cognoueꝛit mariã ponatiuitateʒ xpi ꝙ ẽ flły:qꝛ beata maria vgo ſẽ per ꝑmaſit. Mõ g ꝙ ubi ꝛſult ret aliquis ab ſonè itellect?dictio dõec nunqᷓ iplicat. fo nõ ibi cũ mos ꝙ ĩi expoſuoibſcripturaꝝ debemus ꝛecuꝛꝛẽ ad cõez ↄſuetudinè itelligẽdi. eꝛtio pst itelligi 2æ ꝛduci iſta ?a ad qone: dat brauiuʒ pꝰueniéti ad tale locũ:nemo ueit niſi unꝰ: nũq̃d ille debeat hie:æ dicedũ ꝙ ſic:cut dr priogeni tus nõ ſolũ ille quẽ alij ſꝛes ſequũt᷑ ſed et ulle ꝗͥ penatus fuit ?æ nemo ſecurꝰ:ita dr pꝛio uẽiſſe ille que nemo ſecutus eſt. telliscia. Hreue E ⁊ põt ſic ſũ mari. Mer ba ſunt intelligẽ an fʒ ꝙ ſonat ſz ʒ mentẽ ꝓfeꝛeus: 2 S 2 — - caãus zc ¶ Mõ p ex tex ꝙ vba ðᷣſeꝛuiũt itẽtõi ? ñ ecõtꝛa. nã vba data ſt ut qͥs ꝓfeꝛat cogitatõeſ duas iĩ notinciã alterius.xxij.q.ij.c.is at:ex quo ergo hẽmus intetionẽ nõ debemꝰcurare de ueꝛ bis:⁊ h̊ uoluit dicere iſte tex.pro h.c.fᷣo reqꝛiſ .S. de appellati. . Zl Obdat. Dinerſitas vVboꝝ ñ ui ciat ſi iðᷣ i ſubã cocludat᷑.h. .d. uel ſic. Mon uiciatur factum naꝛio modo narꝛatum:ubi idem in ſubſtãtia ↄludituꝛ h d. Caſus 2e. M5 peimo ex tex. ꝓ teſtibꝰ deponentibus ſuper eodeʒ facto:ꝙ lʒ nuario mõ factum ꝛecitẽt ex quo i ſubſtãtia ↄueniũt nñ dñt dici Sꝛij:ct hoc intellige qñ teſtes adducũtuꝛ ad ꝓbaudũ ſubſtantiã facti:ſecus ãt nbi habeꝛet ꝓ bare uerba mãlia ⁊? formalia ab alio pꝛolata:un de fuit hec qõ in facto. Quidaʒ dixit ſe heꝛedeʒ ſempronij:⁊ aꝛticulanit ſempꝛoniũ dixiſſe in ex tꝛemo uite:facio te heiedem meuʒ:et ad hoc ꝓ bandum induxit teſtes:unus teſtis dicit ſempro nium dixiſſe: facio te heredem meuz:et alius re ſtis dicit illum dixiffe:inſtituo te heꝛedem meũ pronunciarũ fuit teſtes eſſe contrarios. nam li cet in ſubſtãtia idẽ diceꝛent: tamen ex quo eꝛant probanda uerba materialia:iũc diuerſitas nar rãdi habnit obſtare. Reſtringe geiſtũ tex. ꝙ tüc n obſtat diuerſitas narꝛandi qn ſubſtantia facti ſubijcit ꝓbatiõi dũtaxat ? nõ ueꝛba mãlia. Itẽ aulducit᷑ tex. ad aliã qõneʒ. Motaꝛius ſen index recepit ꝓrimũ teſiẽ:⁊ ſeriatiʒ ſeu exteſe ſcripſi lte M⸗ Perab aſmoogun 1 fetropöfnan apbncenebi,s Eſfintio zden uunt GiOffniioenaarſa biſo ding oni eue gbird⸗ cid, Cnmt uncircumon Pongpmnakern mse⸗ Rir'an 0ſgeneisazonn ber Etults ſginiͤ⸗ Haliimrüige n Muiggr nimüſnicsied ſiiſclrnos dies 1S nöͦgncrnn n ceimn Nil no liatoilin Prwuin end ei mec ecnd Miogeni i i niſedd led⸗ t. gin Beri ehoſecd nmn Cad⸗ lunr ſtcie Nniah jnmni en .g woa Dſaniät titadrt. Een dspfenn ogtnded Aisiner o oetrn mare oe n E. no ,c Fo egi Docfns Dar i uſi Diobi oenii⸗ õ nin bſtin gdmn gindn er uſt ſuhlnoni ſupſtiin AMenind ai s deinal iſasirtbibhn )/ tsusgh iſe le nuinob Pooutuun Ocgdu letlG ſmmi Grlſein er n m;:el d vot p s iets Lien enn Cden menze Abbl und eberten ian ſſe ommam ananel aclden alanit dlu⸗ rgſͤer H ns icturl nun ee . Gterinse s H. a , ¶ De uerbo. ſignifica: dictũ ſuũ poſtmoduʒ audito ſo ſcripſit ſic.talis teſtis per oia depoſuit ut primus:æ idẽ facit de tertio qᷓrto zc. nũquid talia teſtionia probẽt:pꝰ N — facit iſte tex.ꝙ ſic ex quo iĩ ſubã idẽ dicũt. Iriũ facit qꝛ teſtes reddũtur ſuſpecti qñ protfert unũ ⁊æ eũdẽ mediatũ ſermonẽ ut i.liij.pꝰ pᷣn. j. de teſti. hoſti.dicit ꝙ quidã iudices ſeu notarij ex pigricia ſeu deſidia ſic ſcribũt dicta reſtium ⁊= male:⁊æ hoc eẽt corrigẽdũ:qꝛ ex modo loquẽedi muliũ põt cõprehendi falſitas:ſed ubi ẽ talis ↄ ſuetudo dicit ſe ñ audere illa teſtionia ꝛeprobaz ſed debemus itelligere ꝙ idẽ dixit ꝑ oia i ſubã Iiʒ ſecus ĩ mõ narrãdi. dicit tũ tutius ut extẽſe di cta teſtiũ ſcribãt᷑ ⁊ ſẽſit do. An.ꝙ hoc ſu neceſ ſe æ ꝙ hec teſtionia nõ probãt qᷓ ꝓtuleꝛt unum 7 eundẽ ſeꝛmonẽ:⁊ ð dẽʒ ur̃ vius:ſʒ pᷣmũ eqiiꝰ . Senſum nõ uerba 9 Retezea *ſideꝛaꝛe debemus. h. .d. Caſus æc. Mõ pᷣmo ex tex. ꝙ non Ip iudicãdum ẽ ᷣm ꝓprietarẽ vᷣboꝝ imo debe mus attendere ad ſenſum ? mentem loquentis. nam ex quo habemus intentionem peꝛ coniectu ꝛas non debet inſpici proprietas neꝛboꝝ.pꝛo G̊ faciũt qᷓ dixi in, c intelligentia. S. eo. Abbas. . Dicit quis proprie gnnis. ſit pꝛepoſitꝰ. h. d. Ca ſuſ cc. Mõ pᷣmo ex tex.ibi ꝛite uocent᷑: ꝙ ar. ab etymologia nocabuli ẽ in iure ualiduʒ ⁊ rite fit expõ ſᷣm eiymologiã ꝓ hoc.c.cum ſᷣm aplin de prebẽ.S.⁊.xxi.di.cleros:ꝙ itellige niſi diffinitio Sdicat. nam ſꝑ ſtandum eſt difſinuõni qꝛ diffinitio euacuat ſubãʒ diffiniti per genus = ſubãles qr̃as:ꝙ non facit etymologia.ꝓ Sh.l.i .ff. de teſta.æ ꝙ ibi nõ. ⁊ dico etiã plene in.c.i. 5. de iudi. ota fo ibi uſus in zc̃.ꝙ uſus loquendi prefeꝛtuꝛ proprie ſignificationi ueꝛbo orum et etymologie vorsbe⸗ Aobas. 6 ꝛecipit ↄgꝛnam Orus eſt. ſũmatõem. Cãuſ ꝛc̃. HNõ.pꝰ ex tex. ꝙ forus cum ẽ malculi ni generis denotat locuʒ ubi iudiciũ exercetur: hʒ ⁊ alias ſigniſicatiões ut nõ.S.de fo.compe.ĩ Heica. ſz ĩ iure cũ ẽ generis maſculini cõit᷑ capit nt. S. Qñ ãt ẽ geneꝛis neutri:tunc foꝝ denotat tritoriũ iudicis ĩ qꝰ hʒ ptãtẽ trẽdi æ aiaduerien di ĩ ſceleratos hoĩes.l.pupillus. .tritoriũ.ff.e. 2 qð ibi nõ. unde quotidie dicimus iſte nõ ẽ de foro tuo.i.de t᷑ritoꝛio tuo.Oñʒ neꝛo vᷣnotat lo cũ ubi fiunt nũdine:unde dẽ foꝝ ꝛeꝛũ nenalium. Scðdᷣo nõ ꝙ uocabulũ qnq; aſſumit ſibi no mẽ a mã:qnqʒ a cã efſiciẽti ſicut dicimus hic de foro.⁊ nõ.ꝙ ualet ar. ab etymologia nocabuli: de quo aliquid dixi ĩ. c.precedẽti ⁊ plene in.c.i. de iudi. 6 ktio ꝙ aꝛgni cõſiſtit ĩ ſola iueſti gatione itellectus:⁊ facit ↄ iducẽtes tex. aꝑtum per uiã argumẽti.nã ubi tex. ẽ expreſſus in mã ad quã allegat᷑ non dʒ dici argumetũ i tali tex. imo dʒ dicere ut ẽ tex.i tali loco.ſʒ tunc dʒ dici argu.qñ ſubrilit᷑ æ aſture adducit᷑ tex.ad probã dũ id ad qð iducitur. uel per locum a ſpᷣali nł ꝑ * locũ a ſili ul a ſufficiẽti ꝑtiũ enũeratiõe nel alio mõ.vñ Jo. an. vr repᷣhedere gl.i.c.l.ẽ. ð pac. ubi glo. dicit ibi eſſe ar. ꝙ ex nudo pacto datuar actio:dicit eni ibi imo vᷣ expꝛeſſũ ⁊= nõ r⸗(Dee nõ. ꝙ ꝓbatio ꝓprie dr̃ q oſiſtit ĩ facto puta i te ſibꝰ uel inſitis. ¶ Nõ ꝙ femia nõ ẽ tãte fidei ſicut maſculus.vnð põt optime adduci iſte tex. in argu. ꝙ iĩ caſibꝰ in quibꝰ femina admittit nõ facit tãtã fidẽ ſicut nraſculus:⁊= iõ ſi duo ſunt ui ri ex una parte ⁊? due mulieres pꝛo oria ꝑte pꝛe ferendũ ẽ teſtimoniũ uiroꝝ.nã dicit mulier non a ſexu ſʒ a mollicie mẽtis:ita ⁊ uir nõ a ſexu ſed a ↄſtantia ⁊ nirtute animi:ita inquit tex.i.G. ſed illud abroſ.j.xxxij q.vij. ¶ Ailtio nõ. ar. ex fi. lie ꝙ homo unius narõis ex quo notꝰ ẽ põt fer re teſtimoniũ ↄ hominẽ alterius natiõis.nã hie ↄſiderat᷑ uita ⁊ nõ natio:ſatis ẽ ergo ꝙ ſit bðᷣ nite ⁊ hẽar alias q̃litates a iure requiſitas:nec ẽ curãdũ vñ originẽ duxit.pro h. c. cuʒ deputati S ð iudi.nã ⁊ iter oẽs boĩes mũdi ẽ cognatio qdã qꝛ oẽs deſcẽderũi ex uno parẽte ⁊æ uiro „ bo toiꝰ mũdus ẽ patria. ad hoc ꝗð legit᷑ 2 nõ. i.l.ut uim.ff.de iuſti.æ iu.¶ In gl. in v. non fe mina i fi.⁊ ĩ.l.qui in teſtamẽto i.S. mulier. ff. de teſta. æ ibi querit Accur. nũquid admittat̃ muli er ĩ codicillo ⁊ ↄcludit ꝙ ſic qd nõ.qꝛ nõ reꝑit ꝓhibita de quo nide per ſpe.in ti. de teſte.S i. V.item ꝓꝙ eſt mulier ⁊2 ſequenti tene menti. Dicit quid ſit pactũ ⁊ Actu m. unde dicat᷑.æ tex.iuris ciuilis aliter diffinit i.l.i.ff. de pac. cu ius diffinitionem nide hic ĩ glo. fi Caſus ⁊c. HNõ prio ex tex.ꝙ paciũ eſt pluriũ:nõ gꝰ ↄlſiſtit ex ꝑte uniꝰ im. vñ pollicitatio ẽ ex ꝑte umiꝰ qñ qs aliqd ꝓmittit abſqʒ féo aduerſarij Daciũ vo ẽ pluriũ ut qñ ad iuicẽ ↄueniũt ſuꝑ aliqꝰ ne gocio:⁊ dr̃ paciũ ex pace qꝛ cõit᷑ hoĩies poſt ↄtẽ tione neniũt ad pactum quo mediante init pxx nõ. ꝙ nô ualet pactum ↄotra leges uł õ bo nos mores ut ĩ c.fi.de pac.⁊ i.l pacta q ↄ.C. ð pac. ( Hn gl. i. ibi ẽt ſine ſcriptuꝛa.uult eꝛgo 2 bñ ꝙ ualet pactũ ẽt ſi nõ ĩteꝛuenerit ſcriptuꝛa 2 ꝓ bᷣ ẽ tex.i.l.pactũ.C.de pac:⁊ i.l.Shit ff.de pig. ⁊ h̊ itellige neꝝ niſi ꝑtes ↄuenerit ⁊ ide fiat ſcriptura qꝛ tũc nõ ualʒ miſi fiat inde ſcriptura ut in.l. Sctus. C. de fide inſtru. en ic Iſidoꝛuſ Bs dictum. ponit ethymo ogiã iuris ꝓut babet᷑ i iure. vñ ſcias hic nõ diffini᷑ ius ꝓut ẽ gnãle nomẽ: ſʒ ꝓut applicat᷑ ad certã rẽ:qn dicit hẽo ius i tali re tẽ :n.dr iuſ a iuꝛe poſſidẽdo:et ita ĩtellige iſtũ tex. ſʒ capiẽdo ius gnalit᷑ ius dr̃ a iuſticia:⁊ eſt ars boni et equi ut.il.i ff.de inſti.⁊ iu.uide glo.ſi.ſu per rubrica de reg.iuris li.vi.et iſtud gnãle no mẽ hʒ multas ſpẽs ſub ſe.nam quoddam ẽ ins gęfale: quoddam eſt ius ciuile: quoddam ẽ ius gentium ⁊c̃.et hoc proſequere ut hetur ĩ decre ig taagtus cũ. . ſe. Caſuſ ⁊c. ¶ õ p ex tex. ꝙ duobꝰmodis male poſſidemꝰ. pꝰhito rſpectu . — ¶ Be uerbo. ſignl. ad iiuſtã cãz poſſidẽdi:⁊ tũc dicimur male poſ lidere qꝛ detinemꝰ alienuʒ. ¶ Scðdo bito reſpe ctu ad ipſã rẽ quã tractamus.nã ſi ñ tꝛactamns rẽ nt debemꝰdicimur male poſſidere æ quodam mo alienũ nã ſi auarus nõ expendit qn dʒ dicit male poſſidere æ quodamõ detinet alienũ.i.ali js gebitũ ꝓ hoc.xlvij.di.i.c.ſicut hi. Aulſa. NQuicquid fideliſ offeꝛt er cleſi oblatiõis nõie conti netur ⁊ a ſecularibꝰ poſſideri ñ dʒ.h. dicit.pꝰ deciſe narrat factũ.ſo diffinit ibi certũ caſus ⁊c. ¶ Mõ p ex tex. tria requiri ut ꝓprie dicat᷑ oblatio.pꝰex ꝑte offerẽtiſ reqrit ꝙ ſit xpia nus:qꝛ ab ifidelibus eccła ꝓprie ñ recipit obla tioneʒ ſz extimationeʒ oblationũ ꝓ inteẽ ut i.c. qto. S. de uſuris ⁊ ꝙ ibi dixi.fo requirit᷑ aꝑte eius cui ofſert̃ ꝙ ſit eccła:ſi.n. dat᷑ orinate ꝑſoe nõ dr oblatio ſʒ ꝓprie donatio. ¶ Zeꝛtio requni rũ ex ꝑte rei obiate ꝙ ſit iuſte acquiſita:nã ex il licite acquiſitis nõ dʒ eccła recipere oblatõeʒ: ut i.c.qꝛ i oibus.S ð nſuris ⁊ ĩ.c.ex trãmiſſa.ð de ſum. ¶ Ité nõ ꝙ oblatõ dẽ quicqd offert cccle ſie:nec fit dria an ĩ morte an.i nita facit.c.ð his S. de ſepul.nel an cõſiſtat ĩ rebus mobilꝰ nel im mobilibus.xij.q.i.uidẽtes.⁊ h̊ largo ſumpto uo cabulo ſm hoſti.æ bñ:ſz ſtricte hito reſpectu pᷣ ferf̃ ad cõeʒ uſũ loqᷓndi dicitur oblatio. ꝙ offert̃ facerdoti ĩ mifſa:⁊ hec oblatio ẽ debua fʒ hoſt. i pcipuis feſtiuitatibꝰ alle.c.ur nicis.S.ð ꝑro. qð.c.̊ͥ nõ probat:ſp tene bñ mẽni ̊ dẽm hoſti. uult.n. parochianos teneri ex debito ad facien dũ oblatiões i pᷣcipnis feſtiuitanbus ut ĩ dñicis diebus ⁊ alijs pᷣcipuis feſtis: æ ꝓ boc facit tex. de cõſe.di.i ois xpianus:⁊ idubio ̊ dẽʒ hoſti. admitterẽ nubi ſacerdos idigeret:ał.ãt hoc relin querẽ ↄſuetudini.nã nõ reperio expᷣſſe iuꝛe cau tu ꝙ ex neceſſitate talibꝰ diebꝰ fiat oblationes. Et ex oib pdẽis ifeꝛi põt ꝙ iĩ mã ſtricta æ odio ſa noĩe oblatiouũ tim ueniũi qꝗᷓ offerunt ſacerdo ti ĩ miſſa 2 nõ extra:ſecus ẽ i mã fauoꝛahili ⁊ laꝛ ga: qꝛ tũc capiemus gnalit᷑ ut S. dixi. ¶ In gl. .ij in fi.nõ pex gl de nario ſignificato huerbi ectłia.nã qñʒ capi ꝓ ipſis muris eccłe:qnqʒ ꝓ nniuerſitare ecclłe ut pᷣlato ? capło ⁊ uaria ſigni ficata hꝰueꝛbi un ꝑ gl.plenioꝛc ĩ.c.fi.ne pla.vi. ſu. ¶ Scdðo nõ ex ultia opi. gl.q̃ et plʒ Inn. in .c. cũ ſuꝑ de cã poſſ.et ꝓpri.ubi ꝑ eñ ꝙ bõa ðᷣ dicata eccłe ſũt dei:æ , h̊ facit bonꝰtex.i.c.cũ ex eo de elec. li. Vj dũ tex.ibi dicit ð pꝛimonio ꝛeſu xpᷣi ⁊c.⁊ facit.c.nulli.xij.q.ij.¶ ¶Rertio nota ex hac gl.ibi uſũ qrũ æc.ꝙ ex bonis eccłe cleri ci debẽt hr̃e ſolũ uſũ de q nide glo.i.c.pniti de offi.oxrdi.li.vi.plene dico ĩ repetitiõe.c.cũ eſſes de teſta. upi nideas. † Solus ſacerdos põt Beſiuit. cafni extreme un ctõis inftrmo ↄferre. hb. prio. In ano bixeſti leruari dʒ loci ↄſuetudo circa diẽ ſancti marbie feſtãdũ: du im uigilia ↄtinuet᷑ feſto 2 fa ps ibi feſtis. Caſus 2e ¶Ms prio ex tex. ꝙ ni gilia beati mathie eſt in pcepto quo ad ieiuniũ. lʒ.n.ñ ſuerit de nũeꝛo duodenario ĩ uita xpi:fu it iñ poſtea electus ꝑ ſortẽ iſpiꝛatiõe diuina pꝛe cedẽte ⁊ aſſũptꝰ i locũ iude traditoris qꝗͥ laqueo ſe ſuſpendeꝛat ꝓ h.c.ↄſiliũ de ob.iein.⁊ qð nõ. gl. in. c, unico ð ꝛeli.æ nene.ſã.li.Vj.Ex quo ifeꝛ tur ꝙ ſubrogatũ dʒ ſapeꝛe nãm eius cuius loco ſubrogat᷑ facit.c.eccła ut li.pendẽ. Seõo no ꝙ dictio q̃i duninuit qnʒ tñ ſʒ iprope ẽ vVitatis expᷣſſiua iuxta illud euangelij qi unigenti a pf̃e æc. ð̊ q'in. c. ꝓut ð do ⁊ cõtu. 5 tertio ꝙ in anno biſextili duo dies apntat ꝓ uno 2Z 5 rõem qꝗᷓ reddit᷑ in glo.pe. (Alin põt colligi ꝙ dies aliqᷓ n ẽ inteꝛponẽda int᷑ feſtũ æ uigilia: 2 ſi qͥs bñ inſpexit ſepeꝛ ita põt u aꝛi feſtuʒ ſan cti mathie:ut nũq; nigilia ↄnigat i dñica in ãno biſexcili.nã ſi feſtũ ẽ i die dnica:tunc uigilia põt celebrari die ſaban. Si vo feſtũ uenit in die lu ne:tũc uigilia põt celebrari ila die æ ſequenti fe ſtum:ſʒ diciũ tex.por ꝓceder̃ in ãno biſextili. In gl.i.i fi. hoſti.uẽ itelliger̃ tex idiſticte ut etiã ceſſãte neceſſitate unꝰſolus ſuff ciat ⁊ ᷣm eũ plu rale reſoluit᷑ in ſingulare ſic i ſi i.l.demõſtratio .F fi. ff. de cõdi.⁊ de.⁊ qðᷣ nõ.i.c.ut puilegia.S. de pᷣui. ul ſm Yo. itelligitur diſtr butiue: æ dicit Jo. an.in qouſdã locis ſeruaꝛi ut padue ꝙ plu res clerici cõueniũt:ſʒ ungit unus ⁊ alij ꝛn dent: cꝛedo ſatis poſſe dici ꝙ dẽʒ apli ſit ↄſiliũ:nã me lius é hr̃e plures iuxta illud euãgelij: ubi duo uł tres ↄgregati fuerũt in noie meo ibi ſũ ⁊zc̃.⁊ fa ciliꝰ exaudiunt plures ꝙ; unus de l.1. in. C. oret:ſʒ no ẽ neceſſaꝛiñ ut hic. F Segt men fi. nõ glo qꝛ quotidie alegai: æ maxime nõ theoꝛi cã qᷓ; ſenuit in fi. ut in odioſis intelligat᷑ annus ðᷣ ccclxv. diebus:ſʒ illo ãno ↄtigat biſextus ſecus in fauorabilibus:qꝛ tunc duo dies cõputabunt ꝓ uno ut in tex. ⁊æ iia uult rñdere gl.ad.l.iiij.ff. de ſta. libe. de qꝰ. S. oppoſuerat ⁊z nõ ſoluerat:et hẽs cõſilem gl.æ magis clarã in.c.ſi ꝑꝑ de Ep. .li. Vj. ſʒ gl. iuris ciuilis i.l.ij. fl. de diuer. ⁊æ tep. pᷣſcrip.poſuit in hoc młtas opi.⁊ inter ceteras poſuit opi. Agu.q̃ plʒ ibi baꝛ. er ĩ.l.cũ biſexius ff. ð v. lig. ꝗᷓ diſtiguit an teꝛmin? ſtatua ꝑ nueꝝ ſanoꝝ ł meſiũ:et iũc duo dies cõputant᷑ ꝓ uno ſi biſextꝰtũc accidat:ſʒ ſi tminꝰſtatuat᷑ ꝑ nueꝝ dieꝝ ñ ↄputat᷑ ꝓ uno:qꝛ ĩ ueꝛitate plures dies ſũt:et ſatis plʒ ↄiungẽdo iſtas opi.poſſumus dicẽ:ꝙ aut t᷑minꝰ ſtatui ꝑ nũeꝝ dieꝝ puta ꝙ fuiat nel ſtet ſuſpenſus ꝑ.xl. dies:⁊ liũc tã in fauoꝛabilibꝰ qᷓ; i odioſis n ↄputabũt᷑ ꝓ uno die.aut t᷑minus ſtatuit᷑ ꝑ nüeꝝ anoꝝ uł meſiũ:⁊ tũc opi.gl.nꝛaꝝ nẽ benignior ut diſtinguamꝰinteꝛ fauorabilia et odioſa maxime peꝛ illam.i iiij.de ſta. libeꝛ. que loquitur indiſtincte:licet Maꝛtolus dicit ꝙ nõ loquitur de anno biſextili.ſed hec reſponſio di uinat cũ tex.ille loquat᷑ geneꝛaliter. S hi g. Der neꝛbũ ſtatuo et pᷣ cipio diffinitiua ſnia feꝛxi oteſt. h. d. et fa pars ibi anendentes „ 9 do imuin cuntcelre⸗ folunt, 4 nsehhrtt riſprotden 1 (ris⸗Cns (eitrinhie Prſüthet ijhnommmore Nultculeru,⸗ ⸗ Cred⸗ ſſſnebachreani un fo hiusinnen af bi guun mo Nter hrnepst lgbnnniaizecſen oynnist boeproe Niasene in ſewino Gtith olterpi liegiijſoncir in eni ngn uſonent ietßneen. Uicid tondinr in Mitdrspnidrswen MMchmichſenan uan Fuenran Mataantröo ſlieſnönepeno nbeſc utein Gaimm ſs önne MMoggonefſceren gllbne i⸗ ahinfſektie 1 1Naſt A 249 dicnzulga. ur ſrbanner din Nas ſenan u Pacte n gungtunnst aiſ in i de apl irolllünine nllud enigeſheod drol in noie mo bi ſi te tſl 5 ums 0r clline⸗ jube, Nogb eif, iiie munine thevii Nols eligi nnus oonigan bilenus ſens NNdod Eus chondeni n tndere g.adli f. Poſverat ? 1o ſohtennia chri inl ode hn⸗ ili de cier ,. las opi.r iner dens blbn ai Aüblians ntemmiu ſtwei g nie ddrs ihlnil nuſſtumip i,der ia nr Au ill l ufinns ceg rbuag fuiat el icuünimwonblb no e n inims gürt itoigin eenen fvortbiea monen lir lbnl uols het oſe 6 glef. 5 ntifen oaffnum ¶ De uerbo. ſignifica. Caſus ⁊c. ¶ Mota primo ex tex ſniaʒ diffiniti ua naleꝛe Iʒ index non exprimat vbũ ↄdeno n½ abſoluo. ſatis enim ẽ qdð ↄdenet uel abſoluat ꝑ Vba equipollẽtia. Et ex hoc apꝑitur itellectus in riũ dicentium ſniã debere ↄtinere cõdẽnatiõem nel abſolutionẽ ut intelligat᷑ ð odenatione ł ab ſolutione in effectu non autem quo ad vᷣba tin. Secũdo nõ ꝙ vᷣba ſtatuo uel precipio iportãt neceſſitatem. pro hoc. xiiij. q.i.e. quod precipiẽ C 5 tẽ nõ ꝙ uerbum ſtatuo ñ ſolũ põt applica ri ad ſtatutum uel ad.l.municipaleʒ: ſʒ ẽt ad dit᷑ finitiuam ſniam.⁊ hoc intelligo qũ mã ſubiecta hoc patitur ut quia poſt ↄtẽtionem i iudicio fa ctam ⁊ alijs rite agitatiſ iudex dicit ſtatuo ĩ bũc modum ꝛc. Itẽ nõ ꝙ etiã i ſententijs non vᷣbe mus attendeꝛe nudam pꝛoprietatẽ ⁊? coꝛicẽ neꝛ borũ:ſʒ potius mẽtem ⁊? uolũtatem indicis pro feretis.¶ Alrimo nõ ibi diffinimus ꝙ eriã enz qõ ẽ de interpretatõe ſnie qʒ ferri diffinitia ſnia Ntibuſ pnñiibus.⁊ boc tene menti.quod intellige in interpretatione que fit indicialiter. ſecus ſi ex traludicialiter ut in. c.ſe.ubi plene peꝛ Inn. „ im. Aerba prinilegiorum ſunt interpretanda latiſſime hoc dicit.el ſic. Oeneſicium principis la tiſſime interpretari debet.et prio ponit manda tum fo ipſius inteꝛpꝛetationem et eins eauſam. et ßa ibi.quia nero. Caſus ꝛc. ¶ Moia pꝛimo ex tex.qꝙ principis bñficium appellari põt priui legium alicni ↄceſſum etiam ꝓ executione iuris ↄmunis.⁊ hoc procedit intelligendo ꝙ iſte cão nicus erat in ſeruitio pape nel ep̃i ut qrñ in glo. Secũdo collige papã poſſe int᷑pretãri ſuum pri nilegiũ ey iudiciũ ⁊ in abſentia partiũ.⁊ circa uide hic nõ. ꝑ Inn. qui diſtinguit inter moditfi cationem ⁊ iterpᷣtatõem.nam modificatio ẽ cuʒ aliquid deirabitur priuilegio.⁊ hoc dehet fieri pntibus partibus ut in.c.nuꝑ de deci.poſſet iñ papa etiam iĩi abſentia paruũ hãc modificatõem facere. Interpretatio ueꝛo ſi fit iudicialꝛ debẽt ptes uocaꝛi ut.S.c.prox.Si uero fit ex?iudiciali ter:tũc in pᷣncipe nõ eſt neceſſaꝛia nocatio ꝑtiũ ut hic. ſed iudex ilerior debet ſeruare ordinẽ iu diciaꝛium. als nõ tenet quod ipſe facit aꝛ. in.l. & nno quoque.ff. de re iudi. z. iij.q.ix. caueant.. In gl.i.ibi:quia papa ſic uoluit.ſed ↄtra hane lect.ultimã facit quia ſi pꝛiuilegiũ eꝛat õ ius co mune debevat ſtrictiſſime interpꝛetari:quia oĩs ꝛeceſſus a iure cõi eſt odioſuſ ut in.c.i.⁊ ii.ð fi. prel.li.Vi.⁊ ĩ.c.quod dilecto de ↄſang.⁊ affi.?= ideo ut clarius hẽas mam buius.c.conclude ꝙ; tres intellectus poſſũt dari ad iſtud.c.primꝰ qd iſtud priuilegiũ eꝛat cõforme iuri cõi ut qr erat i ſeruitio epi uel pape ⁊ ſic debebat reputari re ſidens:⁊ ideo longiſſima iterpꝛetatio fienda eãt Secunduſ intellectus q; papa uoluit pꝛouideꝛe ius cõe:⁊ tunc ad cõtrarium dic ꝙ priuilegiũ 3 ius cõe debet ſtrictiſſime ĩterpretari qñ nerba boc patiunt᷑:ſecus ubi cõſtat de intẽtione prici pis ut bic conſtabat nã ex quo mãdabat iſti ꝓ uideri ſicut uni ex alijs reſidẽtibus.ergo uoluit iſtũ hr̃i pro reſidẽte quo ad oĩa. Et ex hoc ⁊? ex tex.ſingłr nõ. ꝙ priuilegiũ õ ius cõe debʒ lanſſi me interpᷣtari ubi vᷣba hoc patiunt᷑. n intellectꝰ ex gl.quẽ ſetit hic Jo. an.ẽ ꝙ iſte ca nonicus erat pns. ꝓ quo facit tex. .ibi ſiẽ uni ex aliſs . ſed ꝓpter aliquod ſtatutũ ꝑticulare uel ſuetudinc nõ poterat reciꝑe pꝛebendã que ↄſi ſtebat in uictu æz ueſtitu.æ ad hoc ipetrauit pꝛiui legiũ quod erat 2ſme iuri cõi.licʒ õ ſtatutuʒ uel ↄſuetudinẽ. ¶ Et ex hoc tcriio intellecm nõ ꝙ priuilegiũ indultũ O ſtatutũ uel ↄſuetudinẽ ⸗ forme tñ iuri cui eſt latiſſime interpꝛetandum.æ= idẽ mõ i. c. cũ tibi. J. eo. æ ꝓ ĩtellecin ſec nide qð nõ. glo.penui de cie.nõ reſi.c.i.ſli vi¶ In glo. ij. ibi qui ĩterſũt diuinis.ĩtelligit ergo gl. ꝙ ma nnalia bñſicia hic appellant̃ diſtribntões qugti tiane: ſed nõ bñ dicit quo ad tex. noſtrum: qꝛ dᷣ ſtributões quotidiane nõ dant᷑ relidentibus tm ſed intereſſentibus diuinis ut ĩ. c. unico ð cleri. nõ reſidẽdis li.vi.⁊ papa mãdauit Puideri iſti ſicut nni ex refidẽnibus. Et ideo potcs intelligẽ huũc rex ꝙ oliʒ in ecclia paduana nõ erãt pꝛebẽ de diſtincte ſicut hodie:ſed ex oibus redditibus certa portio dabit̃᷑ cuilʒ canonicoꝝ pro ueſtimẽ tis ⁊ uictn. illa appellabat᷑ pꝛebẽda. Atẽ quoli bet die dabant᷑ cuilʒ canonicoꝝ tot libre panis 2 tot menſure uini ⁊ certi denarij pro niciu: æ iſta appellabant mannalia beneficia ſen pꝛebẽde bro nictu. ? forte nitra iſta erant diſtributiones quotidiane pro intereſſentibus diuinis. ¶ In glo.fi.in fi.hec gl.intrat.q.an bnjficiuʒ pricipis ſit largiſſime interpᷣtandũ.ſed nõ dat aliquã bo nã theoricã. nõ. tñ eã inqᷓtũ dicit ꝙ Hepta ad li tes debẽt ſiricte interpretari.nõ etiã eã i quʒ ĩ fi.dicit ꝙ bñficiũ principis tendẽs ĩ alterius ſe ſionẽ nõ dʒ largiſſime iterpꝛetari æ ↄcor. Inn. i.c cũ dilecti ð dona.æ pro hoc allegat bo. tex. in. c.ſuꝑ eo.de offi.dele.⁊= i.l.ij. G. ſi quis a priĩ cipe.ff.ne quid in ſoco pub. æ ocludendo clare dicta doc. æ mãm ſcias ꝙ ubi ĩ iure ſpecitce fit mẽtio de bñficio pricipis. Iẽ ð priuilegio 2 ð Npto tã ad lites q; ad bnficia beneficiũ põt la te ſumi.⁊ tũc ẽ veniuola actio gaudiũ tꝛibuens — capiéti ĩ li.feudo.i ti.ĩ quibꝰ cãis bñ ami. ĩ.c.i. 7 nõ.i.c.ad aures. ᷓ ð penis. tunc ſic gñaliter ſumptũ ↄprehẽdit ĩ ſe priuilegiũ. Itẽ ⁊? Roptnʒ: qꝛ ſemꝑ priceps facit graʒ ut i.c.ſedes ðᷣ Nptis nõ eni tenet᷑ dare ſeptũ cuʒ ſubiecti hẽant iudi ces ordiarios. Qnq; vo hoc vᷣbũ bñficiũ ſũit ſtricte ⁊ trãſit i ſpeʒ:⁊ tũc ꝓprie dr̃ bñficiũ libe ralitas qᷓdã ſeu gꝛa cõceſſa ſine alteriꝰ pᷣiudicio pter ius cõe ut qñ princeps ↄcedit aliqᷓ iura ad ſe ſpectãtia illð ꝓprie dr̃ bnficiũ ⁊ nõ priuilegi um. ? illð dʒ largiſſime interpretari: qꝛ tiin pᷣiu dicat ↄcedẽti.⁊ ĩ hac ſpecie ĩtellige iura q̃ dicũt ꝙ bñficia pricipis debet largiſſime iteꝛpꝛetari. prinilegiũ uero ẽ quoddã bũficiuʒ 3 ius ⁊ dici priuilegiũ quaſi priuata lex qꝛ ẽ legẽ cõem = appellatur beuelick:aci tꝛibuit gaudiuʒ ei cut 5 Be uerbo. ligni. cõcedit᷑.æ tale pᷣuilegiũ dʒ laꝛgiſſime intptari:ſʒ i qꝙ;tũ pᷣiudicat ʒꝰ ł iuri cõi dʒ ſtricte ĩterpᷣtari ut i.c.ꝙ dilecto pᷣall.æ in.c.i.⁊.ij.ð fi.preſ.li.vi.⸗= nide bo.glo.in.c.ordinarij.ð offi.or.li.vVi.⁊ ꝙ; nõ.gl.in.c.fi.de trãſſa.la.⁊ in hoc pᷣuilegio nõ hiit locũ illa iuꝛa q dicũt bnficia principiſ largiſ * ſume itpꝛetãda niſi mõ pᷣdẽo. Nptũ vo ebnficiũ ſʒ ius qꝛ dat᷑ ad inꝛis obfuãtiã:nec tenebat᷑ pᷣn ceps ↄcedẽ ut.S.dixi.iõ põt appellari bñficium laꝛgo mõ:ſz ſi dat᷑ ad lites dʒ ſtricte itpretãi:qꝛ pᷣiudicat ordiarie pfati. Itẽ ẽ odioſũ quia dat mãm litigãdi æ uexãdi aliũ. Idẽ dic ĩ Epto ad bñficia.nã ẽ ãbicioſũ ⁊ pᷣiudicat ordinarie ptãti iõ fit ſtrictiſſima it᷑pretatio nit ĩ.c. q;uis dꝑ pᷣbẽ. li. vi.⁊ hec nõ qꝛ ĩ hac ↄpilatõe nõ ita clãe exãia tur hec mã ſc̃ hic.adð qᷓ dixi.S ĩ gl.⁊æ tene mẽti B mi pariibus. Bnãle dr̃ inrer dictũ qð fertur:nedũ i ꝓum cia: ſʒ ĩ uillã ł caſtrũ.h.d. Cõis diuiſio fa ibi.cũ aũt cãus zc. Mo prio ex tex. ꝙ ꝑti culare intdẽʒ dꝛ qñ nna eccła ł płres eccłe ſpeci fice ? n ſub noĩe nui vᷣſuatis it̃dicũt᷑. Gjãle vo ẽ qn univᷣſitas uniꝰloci itdicit ſiue locꝰſii paruꝰ ſiue magnꝰut e uilla ł caſtꝝ.æ ẽ rõ qꝛ ⁊ ſi i nila ũ eeét niſi una eccła:iñ apta ẽ hr̃e plꝛes ecclias:uñ otinet ĩ ſe uniuerſiratẽ.Et nõ qꝛ facẽ ad młia et maxie an ↄſtõnẽ Monitacij ubi cauer ꝙ ꝓp pe cunia rio debito n dʒ ferri itdẽʒ gnãle ꝑ ordia riũ ł delegatũ ſine ſpali licẽtia pape. Jie nõ ꝙ noie t᷑re ↄphedit regnũ.itẽ ciuitaſ.uẽ caſix ł uil la. ¶ Op.ð tex. de.c.fi. ð ſe.ex.i. vi ubi abſqʒ pᷣuilegio clerici pni ſub miſſa uoce celebrare tpe gnãlis itcci.gꝰ nõ ẽ opꝰpuilegio de qꝰ h.ſo.ilið pcedu hodie ð iuꝛe nouo:ſʒ h̊ oli no licebat.iõ ipetrat̃᷑ puilegiũ de quo bic. neen fi. ul dic ſy hoſt. ꝙ itdẽʒ no ẽ odioſũ cũ ad correcii onẽ aiaꝝ fl git᷑ ui ĩ. c.pe. S. ð ſẽ.ex.qð nõ.Ex quo hẽs ꝙ ſnia it̃dẽi ñ qʒ ſtricte ĩiterpᷣtaꝛi ſʒ lax ge qꝛ uenit ad correcuõem anime ⁊ ſecurior in ter pretauo fienda eſt in ↄcernentibus ꝑiculum anime uide bo.glo.in.c.unico de ſcruti. B mMubi. Aerbĩ cłcorum ẽt cão nicos comprehendit.h.d.uel alr ßʒ itellẽʒ abdatiſ. Dꝛiuiłgiü ) ↄſu erudinẽ iuri cõi obniãtẽ laꝛge e iterpᷣtacũ.⁊ ſᷣm hẽ itellẽʒ ẽ cãus nõbił et poe ſic caſũ ſʒ iſtũ itelł ciũ In qbuſdã ꝑtibꝰfꝛãcie erat ↄſuetudo ꝙ; ꝓ pinqꝗ ſuccederẽt cłicis iteſtatis ẽt ĩ bõis acqſitis ituiiu ecłie. Cõtꝛa hãc ↄſuetudieʒ papa ↄceſſit 5 nilegiũ cuidã epo ꝙ oꝛdinano ꝛeꝝ clicoꝝ ab ite ſtato ðᷣcedẽetiũ eet in ſua diſpõne dubitat.an ap pellatõe clericoꝝ neniꝛẽt caonici.⁊ rñdet᷑ ꝙ ſic: nr i a. ¶ NMõ pex tex. ᷣm pcedẽrtẽè irellẽʒ ꝙ uʒ ↄſuetudo ut cłici poſſint diſpõer̃ ðᷣ bõis acqᷣſuil ituitu eccle et ꝙ ꝓpinq ſuccedãt eis ab ĩteſtato i bꝰmoi rebꝰ.⁊ tene hꝰmẽti.⁊ faciũt nõ.i.c.pnti ð offi.oꝛ.li.vVi.fᷣo nõ.qꝙ ueꝛbũ cleꝛicoꝝ in pᷣuile gio ꝓlatũ ẽt ↄphẽdit canõicos:iʒ õᷣ h op.de.c. ſedes.⁊ ꝙ ibi nõ.S.de Np.ubi ñ neniunt maio ꝛeſ expᷣſſis mioribꝰ ẽt ſecuta cła gnãli:ſʒ canõici . * „ eccleſiaꝝ cathedꝛaliũ ſũt honoꝛabilioꝛes alijſ cũ faciũt unũ coꝛpꝰcũ epᷣo ut ĩ.c.nouit.⁊.c q;io ð bhis q fi.a pᷣla.gꝰ.v.clericoꝝ dʒ ↄpᷣhẽdẽ ſimpli cces clicos ⁊ ñ cãonicos.ſo.dicũt Hoſti.? Jo. an. ꝙ Sriũ ꝓcedit i op. ad lites ꝗᷓ ſũt ꝛſtrigẽda ſed h̊ nos loqᷣmur i puilegio fauoꝛabili. æ ut di xi Fʒ illã lect. Abba.iſtud puilegiũ eꝛat ofoꝛme iuri cõi:lʒ õ ſtaruiũ uel ↄſuetudineʒ. Cene glꝛ. æ tene ſemꝑ mẽti.nã ſetiũt doc.ex pᷣdictis ꝙ ĩ mã ſtricta appilõe cleꝛicoꝝ nõ neniũt canonici: ciᷓ ſimplices clłici iin qð mihi plʒ. z idẽ teneo de ui. z ho.de.ſuꝑ NGica. ubi latiꝰtracto: ſʒ i mã laꝛ ga ueiũt oẽs et epᷣi ut pʒ i rubꝛo ð ui.⁊ ho.cle. nã ibi i rubro or clicis guatꝛ ⁊ i nigꝛo tracta tur et ð ep̃is. ¶ In gleieidt prior expoſitio me lioꝛ e.na fʒ ultiaʒ lec.gl.ñ erat opꝰipetrat puile giũ:niſi dicat᷑ epᷣs ex illis bõis nolebat ſoluę debita ſua. (G l ſeibt largiſſime ſũitur nõ h ocʒ gl.⁊ tene meti:uult.n.ꝙ vbũ clicoꝝ ñ cõ phedat cãonicos:niſi ex largiſſima iterpᷣratione g ubi ceſſat h iterpᷣtatio largiſſima ni ↄphendit caoluicoſ ut.S. dixi.et ĩ fi.gl.ſo.ut ibi nõ i gl.ul. . Bmẽeeuci. Jurs obedit᷑ plato ⁊ eccłe nõ cleꝛo dioceſano:ſʒ ca pitło eccłe catbedꝛał otzediꝛ tenet᷑.h.d. õis diuiſio fa ibi. nos igit caus ꝛc ¶ EHö prio ex tex.clericos teneri ad pᷣſtandũ iuꝛamẽtũ obediẽtie epo ⁊ caplo.qð itellige ĩ clericis hnti bus curã ut i.c.nullus de iureiuꝛan.et.xxiij.di. qqᷓ;. Idẽ i nõ hniibꝰcuꝛã ſi h̊ hʒ cõſuetudo ſᷣm Inn. ꝙ nõ. ex ↄſuerudie gꝰinduci põt ut q̃ͥlibʒ cleric? diocc. teneat᷑ pᷣſtare iurametũ obediene prelato ⁊ caplo.¶ Co nõ ⁊ iene mẽui ꝙ tãta ẽ ↄiũctlio iteꝛ epʒ ⁊ caplʒ ꝙ ẽt obedietia pſtanda faciũt unũ corpꝰ.⁊ ex iuꝛameto obligaꝛi dʒ cleꝛi cus ad obediedũ epo tãꝙ; capiti ⁊ caonicis taqᷓ; mẽébris. n tn intelligas ꝙ cuilʒ canõicoꝛũ iſte ſit obligatꝰ: ſʒ obligat eis ut uniuerſitati:ita ꝙ ſin gulis ñ tenet᷑ aſtrictꝰ.uide tex.cũ gl.in.c.ixtefꝛa gabili. ꝗ. exceſfſus ð of.Oꝛ.⁊.xij q.ij.qͥ manumit tit. ? qð ibi nota. (ronor ꝙ i obgaide iurametali n atẽdit᷑ oꝛdo ſcriptuꝛ ſeu ꝓlationis ipſoꝝ vᷣpoꝝ:ſʒ qtiias ꝑſonaꝝ uñ licʒ h pꝛeterat eccła placentina in forma iuraméeti. in epiſcopo opligat᷑ ꝑ priꝰiurãs tãꝙ; capiti:ſed ſi querat ad qd podeꝛat᷑ iſtð ꝙ epiſcopo tenet᷑ tãq; capini ſo. dicũt doc.⁊ bñ ꝙ ſi epiſcopꝰ? capim mandãt õ ria:tc᷑ iſte priꝰtenet᷑ obedir̃ epo ex qꝰ libi ut capi ti obligat ꝓ hoc qð nõ. Inn.i.c.cũ iã dudu.ðᷣ prebẽ.ubi gnãliteꝛ põit q̃ſtionẽ in ſubiecto duo bus platis pꝰmodũ ↄria mãdãtibus.et iſia ſũt notabilia que ex tex. colligi poſſũt. Et pꝛedicta uera i h̊ iuramẽto ciꝛca ſpũalia:qꝛ bʒ ea ab epo ⁊ capitulo:ſj̊ͥ ſi hẽret feudñ a caꝑło:tũc inꝛat ca pitulo ſi ab epᷣo tẽ inꝛat epo.Bn gl. ij. i fi. nõ pgl.ð uarijs ſignificatiomibꝰhuiꝰ uerbi eccła.et nide aliã i. c. cã. S. e. ? aliã magis plenã i. c. fi. ne pla. vi.ſu. ¶ Secũdo nota ex cadem gl.iuncto tex.ꝙ iuramẽétũ generalier preſtitũ debet reſtri gi q;tuʒ pot ui minus obliget iurante. nam ubi Gegnitczc 1borcl lni üb⸗ Pfoftoninui. ſrieictonn Neltdeoai ſptubmntii t noepnimei, opnsert olg anſe n⸗ Kcenronin. crütdrc Curerhcordo lgöbendtile⸗ Uſlepeneſirn ſüfnorrblest Peineſmiiine ſonlniectelſe⸗ venelſscechs Uleni ſntgant ſnrn pobig linte ecfof tcetimn ho⸗ aſenröiſe ggialrc ligniüiri lienihn 6 dn lepticsde B .* iͤſ don 1 . c i ihne — . dce, oli 4 ei nerbo. lignikica: on 2 Roöp; os . ſ tiſ ne ͤhe „ = 5S . E fls, no 1 tractaĩ de obli gatione ẽ fienda interptatio ſtrie ibi nec de quolʒ. caſ⸗ us ?c. ¶ M prio ex ordie 8 ſworhi t ta facit.c.ad noſtꝛã el. i. de iureiu. 7. c.i. e.ti.lib. le bonã praticã ⁊ ſtilũ öcidẽdi qoes dubias uit lpiirut Vi. =. l.quitquid aſtringende ff. de ueꝛb. obi. ponant᷑ opiones ꝗᷓ nident᷑ adueꝛſari:poſt modũ ſaui E Berenti Applone eccleliaſti vHo ponat᷑ Vᷣa opio s ↄcluſio decidetis:⁊ ſic ſer laid nd Sn * ce cenſure ↄpᷣhendit᷑ uat᷑ hodie ĩ ocilijs ⁊ i deciſioibꝰ qõuʒ qᷓ diſputa b⸗ in Thicnse „ excõicatio ſuſpenſio æ interdictum. h. tur. (B.60 n8.n ſẽꝑ dubiũ decidedũ fᷣʒʒ ius mh 8 one d. Cõl dluiſto. Fa ibi Endemus. Caſus ⁊c̃. . ciuile ʒ ius canonicũ nõ ꝛeꝑiat᷑ in õrinʒ:ex quo nbi n eineh de Mõ P ex tex. ꝙ excõicatio ſuſpenſio ⁊ ĩiteꝛdi deciſio iuꝛis cinilis mẽti pꝛicipis ſeu pape co.d. inbn ahitäln ciũ i multis ꝓcedũt a pari. lacit. c.is cui de ſen. aptari nõ põt.nã anteq; emanaret boc.c.nõ ba ls dij iehoce V . ex. li. Vi. uñ oĩa oprebeduni ſub nocabulo eccle bebamꝰ Sriã deciſionẽ ð iure canonico ſʒ lex ci 3 Ultin zingon ſiaſtice cenſure. ¶ Scdo nõ ꝙ cũ vptio dat᷑ iu nilis nõ poterat ↄmode adaptari ad intenuõeʒ ginn wapſthn . dici iponendi dinerſas penas illã iponẽ dʒ que ↄcedẽtis pꝛiuilegiũ ſuꝑ ocimis noualiũ.nã ſi ca gils d⸗ hemnfiit magis timet. ↄcor.c.qim in. F. li. i ſi. S. ut li.ñ 2 perem⸗ nouale fm ius ciuile lere oẽs agri eſſer . ii dsroltae teſ. ʒ a principio dẽat eligere unã ut h̊ põt tũ nouales cũñ cõiter ceſſẽt ꝑ ãnũ: ⁊æ ſic miiũ pᷣiudi dl lugſine finr poſtmodũ ꝓcedẽ ad alias ſi hoc mernerit ꝓtex caret᷑ eccleſie ꝑochiali.⁊ hoc dictũ nõ. ꝓ limita lrn pi orfc „ uitas ↄtumacie ui ĩ dicto.c.qm in fi. d qᷓ tione regule nulgaris ut ius ciuile ſẽꝑ obſeruef alegſſmn R ro quonidie in l̃is delegatorijs in fine ponitur ubi nõ é ius canonicũ ĩ Sriũ: ut i.c.i.ðᷣ no.oꝑ. lohygſina n zinti iſta cka 2peſcẽdo ↄdictores ꝑ cenſuram eceleſia nũ ⁊ ad ibi dixi. rerno tria requiſita ut 6. an h ig ſticã nũqͥd iudex delegatus poſſit apponẽ aliaʒ priuilegiũ ðᷣ decimis nonaliũ nõ ſoluẽdis bẽat R ricve penam in iuꝛe expꝛeſſam: dic ꝙ ſic: ſi nõ eſt ex locuʒ. prio requirit̃ ꝙ terra nouiter ſit redacta dcen doaſnt 4 pᷣſſa põr apponẽ penã arbitrariã. ar. i. . cauß ad culturã. Scðo ꝙꝙ nõ exiet memoria ꝙꝙ aliqñ – . ge off. del ⁊æ. l.una. ff. ſi qs ius di. nõ obtemꝑ et fuerit culta. Tertio ꝙ eccleſia ꝑrochialis nullu, æ da.. boc nõ uiaute clauſule 6 uirtute delegatõis nã nel modicũ ꝑcipiebat fructũ prius ex tali terra. natii Nlii⸗ cũ hec danfula apponai ad ampliandũ prãtem nã qnñqʒ ſilua ĩculia eccleſia ꝑrochialis noĩe de Pirlgiceie⸗ delegati nõ dy. oꝑari reſtrictionẽ a2. . c. fi. . eo. cimaꝝ pcipit magnã uulitarem ut qꝛ fone arbo eünhmnan 2 hoc gictũ̃ nõ. CEr qno colligi pot iudicem res icidunt 7 uẽduni uel quid ſile. intẽtio ergo il ſc. datũ cũ bac cla poſſe ↄpelleꝛe ⁊ puniꝛe ↄtumacẽ ↄcedẽtis priuilegiũ ẽ affeꝛe modicũ piudicium coenc⸗ ſn ꝑ ipoſitionẽ mulcte uel alterius pene. unde non eccleſie pochiali. ¶Dn glo. in V ð nouo ibi ſʒ 5 tue hor qtz dftringat᷑ ad exercendũ iſtã cenſurã niſi inqtum nõ ẽ ueꝝ.ſzʒ gl. nõ reddit h ronẽ q̃re recedimꝰ a elurmnai obalne nelit dico etiã ꝙ hec clanſula apponit᷑ in ſiis ex ſupradictis gnãſbꝰ interpretationibꝰ 2 capim?ꝰ tme ning ini ſuphabundãti ſen ut magis delegat⸗ timeat: qa boc nouale ita erneo mõ.ſʒ dic ut.S. dixi ꝙ fit benteuu ſtonda ſi nõ exprimeret᷑ põt tñ delegatus vᷣtute ſimpli ꝓpter intẽrtionẽ ↄcedẽtis pꝛiuilegiũ iit dicũ ĩ lit neobluα cis delegatiõis excõicare ſuſpendẽ ⁊ intercicere tera.nã ſi nerbũ nouale ↄprebenderet᷑ ita largo Puitcionlaſo ic⸗ boc pʒ exp̃ſſe in c.i.æ.e ex l̃is de off. dele.facit mõ ſicut in pᷣcedẽubꝰ caſibꝰ de facili oẽs ecclie Ganolconi ſeli .I.ij. ff de iu. om. iu. ¶ In gl.i. ibi ar. Z ad vᷣte prochiales ꝑdeꝛẽt oẽs decimas.nam in multis bechiaein gn qꝛ hoc Sriũ nõ reſpicit pᷣcedẽtia in gl. ſed reſpi locis oẽs terre ceſſãt ꝑ annũ ut poſtmodũ ꝓdu r i gin cinteſn cit tex ſʒ ſoluẽdo dic pᷣhoſtiẽ. ꝙ uerbũ cenſura cant uberiores fructꝰ. Itẽ priuilegiũ tẽdẽs ad Enn 4nmunt nõ ophendit i le depoſitõnẽ nel degradationeʒ piudiciuʒ alreriꝰ dʒ ſtricte intelligi nt pleue dixi ononngioblgnde qꝛ ille pene ſũt multů odioſe.= iſte de qbꝰ ĩ tex: i. c. oliz S. eo. nõ qʒ hit fieri larga interpreiatio. anpeni ſn panons ſut fauorabiles ⁊ ĩ aiarũ medicin iducte. unde ¶ In glo. fi. in fi. nõ. bn dictũ glo.nã facit ad facimꝰſtrictã interpᷣtatõeʒ maxĩe qꝛ fᷣm cõem cõ multas qõnes ſepe eniʒ a principio pꝛiuilegium piilbſmni Cramin ti chllono Penſcdſ ertian dmi ui; h ecpinmä ) SπαNC iACâuci lin ſbiend di indus er uſi lin. Erhrtit anbencbchn 1Clotic nune ili ueartialle chunen 8 he gsgeiin dmger iſtui Oehcl cſ . wmne ſuetudinẽ eccleſie fere ſemo ↄtumaces ↄpeſcũt remedijs de qbus h̊. ¶ In ea. glo. ibi ? cũ qᷣd incenũ. iſta pticula gl.non ↄtinnat᷑ ad pcedens Sriũ ſed ad pᷣncipiũ gl.æ ponit caſũ in eo q̃ fivꝰ inſſerat ꝓ obligato ad dandũ titiũ uel ad ſoluẽ dñ mille. 2 r̃ ꝙ ſi iſte fideiuſſoꝛ ꝛedemit titiũ et oluit credirori põt agere acttione mandati licet expſſe hoc nõ ieſſet mãdato quaſi forte uelit di cere gl. ꝙ ſub iſta cła gnãli ꝑ cẽſuram eccleſiaſti cã z ↄprebẽdunt᷑ oẽs iſte pene ut poſſit index illã attẽptare quã magis niderit expedif̃ ⁊ certe illa lex ſi qs ꝓ eo all.i gl. facit multũ a ꝛemotis. SS In p Bid per nonale. legef de decimis nonaliñ non ſoluendis ill appellatur nonale de cnius cultura non eſt me moria 2 q priꝰ modicũ uel nullũ fructũ affere bat. h. d.pꝰ ponit᷑ qõ.ſcdᷣo Henſio ibi Iʒ.ĩ qᷓ prio ponit duas opi. ſcdᷣo ſoluit ibi nos.ʒ moderat modice ledit: ſ ex poſifacto incipit efſe ualð no ciuũ i termis nr̃is. põe exẽplũ ſᷣm hoſti.ð caſiio inculto ubi eccła ꝑrochialis nullũ ꝑcipiebat fiu ctũ qꝛ hoies ĩde receſſerãt:ſʒ priuilegiati rotum territoriũ redegerũt ad culturã uenerũt poſiea boĩes ad ibi habitãdũ ⁊ eccleſia antiqᷓ reꝑiatĩ᷑ ꝗᷓ nullã decimã ꝑcipit: certe lʒ a principio hoc pri nilegiũ modice ledeꝛet tũc:nũc multũ ledit unð ſubueniẽdũ eẽt eccleſie ꝑ principẽ. dicit iñ Jo. an. ꝙ pricipis erit exaiatio qn dicat᷑ enormiteꝛ ledi ⁊ an dẽat reuocari priuilegiũ ꝑ nõ.i.c.ſug geſtũ. S. de deci. ubi plene nõ.an priuilegium re noceĩ ipo iure ſi icipiat nalde eẽ nocinũ. Illud tamẽ nexꝝ ẽ ut ſaltẽ ꝑ pᷣncipẽ ꝛeuocet᷑ qꝛ non dʒ uni ↄſulere cũ graui pᷣiudicio alterius ut h̊ i fi. lie lac lij. S.ſi qs a pricipe. ff. ne qͥd ĩ lo. pu. Ex pᷣdẽis põt etiã ĩferri ad priuilegiũ mẽdi cantin ut poſſint audire ↄfeſſiones quorũcũqʒ ꝓꝙ ualde nociuũ e Hoie eccleſijs prochialibus 4 Be uerbo. ſignl. n hodie oẽs fere ↄcurꝛũt ad fratres relietis pſ byteris ꝓprijs. uñ ꝓuidendũ eèt ꝑ principe ec cleſijs prochialibus reuocãdo iſtud pᷣnilegiũ tã graue ? piudiciale eis. Sʒ d queʒ ptiner onus ꝓbadi dic ad puilegiatos qͥ dicũt eè ꝑ noualia qt eccleſia ꝑrochialis uel epiſcopꝰ bʒ fundgram intentioneʒ ſuã de iure cõmuni i ſua dioceſi uel parochia. Ab. 2 1 Ij Der matꝛicé ec Enerabili * cleſiã catbedꝛal ec cleſia ĩtelligit nõ romana. b. d. uel alit ? ſic. Si ecclia ſubiecta epo nnit᷑ alteri ul gubeꝛ nãda oↄmiuut᷑ ſaluo iure matricis ecclie ꝑ maeri cẽ eccleſiã itelligit᷑ cathedralis nõ romana. h. d. In pria ponit᷑ epi qrela.i ſcdᷣa dat iudices ibi. iõqʒ. Caſus. (Me tex. ꝙ cathedralis ee cleſia dr matrix æ nõ ronana tm. Sʒ ) hoc op. ð.c.unico ð ſcrutinio:ubi eccleſia uniueꝛſalis dĩ matrix ad ideʒ cle.i. ð ſen. excõ.iñcia glo. æ. c. ex traſmiſſa. ð renũ. ubi qibet eccleſia baptiſmał ẽ maior i loco ⁊ Iʒ nõ ſit cathedralis appellatur mairix. So. dico ꝙ boc nõ & idiſticre ueꝝ ut ꝑ matricẽ eccleſi itelligimꝰ ſemꝑ caihedralem:hʒ eni narias ſignificationes. ⁊ iõ debet itellig fᷣm ſubiectaʒ mm: ſed ĩ caſu huius.c.?æ regulariter in priuilegijs ubi ↄcedit᷑ aliquid eccleſie iferiori ſaluo iure matricis eccleſie tũc intelligit᷑ ð catbe drali qꝛ eccleſie iferiores tenẽtur ecclłe caibedra li 2 ñ alijs ut nõ.i.c.dilectus ðᷣ capel.mo. 2 ita Reluigi dʒ iſte tex Sʒ nide bonaʒ gl. in dea cle. i. ge ſen. exco. Abbas Excõicatus łinterdi *£ Parte. ctus ꝓ ↄiumacia uel offenſa dubia abſoluit᷑ cautione pᷣſtira 8 ſtãdo iuri.ſi vo fuit excõicarꝰuł ierdicnius manifeſta offenſa: tũc pꝛius dʒ ſatiſfacere anteq; abſoluat᷑:? dẽ manifeſta ðᷣ qua aſtat p ↄfeſſionẽ uł ꝓbationẽ legitimã uel rei euidẽtiam. h. d cũ le. c. in pria ponit᷑ querela cõmitiſſe. In ſcdᷣa iu dices inſtruit. ſcdᷣa ibi ad intelligẽdam. Caſns. C Mõ pꝰex tex. iudicẽ territorij poſſe repetẽ ma lefactorẽ captũ ĩ territorio ſuo ꝑ alienũ iudiceʒ nã uiolat᷑ eius territoriũ ex tali capta ⁊ idẽ dic ĩ epᷣo qñ clericus ſuꝰcapit ꝑ iudicẽ laicũ ut poffir ex ofſicio illũ repetẽ.ꝓ hoc.c.ſi iudex laicus.de ſen. excõ.li.vi.fſac tex.cũ ibi nõ.pꝑ Juno.in.c.d⸗ lectꝰ.S.de ap.Et nõ ꝙ ſi malefoctor captꝰreſti tui ñ põt agi põt ad ſatiſfactõʒ niolati teꝛꝛitoꝛij ꝓut b̊ agebat᷑ jm unũ itellectũ. ¶ Scðo nõ in dicẽ poſſe fulminare excõicatiõeʒ ſiue ĩterdictũ ꝓ ðᷣfeſiõe iuriũ ſuoꝝ. feꝛt᷑.n. excõicatio qnʒ tãqᷓ a ꝑte exiudicialit᷑ ſicut.n.põt qͥs ſe defẽdeꝛe gla dio mãli:ita ⁊ ſpũali nit ĩ.c.dilecto:⁊ qdð ibi nõ. 8 ſẽ.excõ.li vj.æ ꝑ Inn.i.c. uenerabili. ð cẽſi. ꝓbat hic ſʒy unuʒ modũ intelligendi. ¶ Tertio õ ꝙ caplim põt ð iure ſpãli hye iurifditioneʒ ẽt ipalem in certo loco: Atio nõ tꝛes ꝛegulas ad quas quotidie allegat᷑ iſte tex. Mrima ẽ qñ excõicatꝰ ꝓ ↄmmacia dʒ abſolui pᷣſtita cautione nec tenet ſatiſfacere anteq; abſoluatur: ſed ꝑ iu ⁶ ra noua iſta regula dʒ limitari ſiue ꝛeſtꝛingi qñ otumacia fuit dubia. Si vo ↄtumacia ẽ manife ſta non debet abſolui miſi pᷣſtita ſatiſfactione: ut puta ꝛſtitutis expeſis tex.ẽ ĩ.c.ueneꝛabilibꝰ.G.ſe eus. ſé. excõ. li. Vj. z ſic pnt ẽe due regłe. Alia E ꝙ excõicatus ꝓ offenſa dubia abſolui põt pꝛe ſtita cautione cõpetenti nec tenet᷑ litigare nec ſa tiſfacẽ niſi priꝰabſoluat᷑. (Aii degula eſt ꝙ excõicatꝰ ꝓ offenſa manifeſia non debet abſolui niſi prius ſatiſſaciat nec ſufficit pᷣſtare cautionẽ de ſatiſfaciẽcho. hãc ꝛegulã limita ubi ſatiſfactio conſiſtit in exercitio act?tẽpoꝛalis: ſecꝰli ↄſiſtit in exercitis actꝰſpnalis qꝛ tũc debet anie abſo ni q; ſauſſaciat nec excõicatꝰ attẽptet actũ ſpualẽ exemplũ excõmunicatur canonici qꝛ de madato pape nolũt reciper̃ quẽ in canonicũ ꝛeceptione iunꝛis: ceꝛte iſti prius debent abſolui cũ cantione S ſatiſfaceꝛ qꝛ ſi prius ſatiſtacerẽt reꝑiret̃ ſatil factio facta ab excoicato qð ẽe non deb;:qð uo lui Inno. in. c. illoʒ. ð pben. ? Hoſti. p 2 qᷓ lis debet ẽe iſta cautio dicã cũ glo.i.V.ſufficies 2 iſte tex. ſemꝑ allegat᷑ ĩ indicijs i iſtis ꝛegtis ca piis in iuꝛe nouo. ¶ In glo. in. v. ꝓ ↄtumacia i bene habet locũ diſtinctio ꝛ⁊c.iʒ Rio. heat bo nũ itellectũ non tñ formaliter eneruat ↄtrariuʒ quod fiebat ĩ pricipio glo. uidelʒ nullũ excoicari dere niſi pro mortali zæ quando aliter corrigi ñ poteſt. Sed ꝛñde foꝛmalius ſaluando diſticoeʒ tex. ꝙ cũ quis excõicat᷑ pro ↄtumacia ut qꝛ ci catus noluit cõꝑere ſatis dẽ excõicari ꝓ moꝛtali ⁊ ſatis dicit᷑ icorrigibilis ex quo nõ uult paret̃ nec purgare ↄtumaciã ſuã.nã iobedies ſuꝑiori ſuo peccat mortaliter: ut i. c.ij. ð maio.æ obe.= grauiſſimuʒ ẽ peccatü iobedientie. viij.q.i ſcien dũ ⁊.c.iilud. de maio.æ obe.⁊ alibi dicit glo.ſin gularis ꝙ quelibet ↄtũacia ẽ excõicatiõe digna ? ꝙ tãto ẽ maior ꝙto ex minori re ſurgit.xcvj. di.c.duo ſũt. Si Vo quis excõicat ꝓ offeſa iũc etiã dici excõicariꝓ mortali nec uult ſe coꝛꝛigẽ nã tex debet intelligi ꝙ excõicat ꝓ offenſa. i. p contumacia ꝗᷓ reſultat ex offenia.nam pꝰcitat ut ſatiſfaciat ⁊ ſi ñ uult ſatiſfacer̃ excõicaĩ æ ꝓ hoc ex.ibi iuſſus noluit emẽdaꝛ maleficiũ ꝛc.nã ab hoie nũꝙ fertur excõicatio ꝓ delicto tantuʒ ut nõ gl.i. c.epiſcopi.xij.q.iij.⁊? ſaus pʒ in.c.ſacro S. ð ſen. exco.ſed delictũ qñqʒ c cauſa mediata excõicationis feꝛede. C S ea. gl.tbi ſolet plas timeri ⁊c. nult ergo glo.ꝙ iſiud priuilegiũ fuit conceſſũ ad cautelã:ſed aduertendũ ꝙ iſtud pri uilegiũ hẽbat pricipaliter duo capła.primuʒ q; captin poſſet excõicare uel interdice? ꝓ offenſa propria:æ in hoc ↄtinebat gratiã. Scvᷣm captʒ erat ꝙ nemo auderet abſoluere excoicatum uel interdictũ niſi congꝛua ſatiſfactione pᷣmiſſa ⁊ in hoc continebat iq quod ius cõe:⁊ ĩ hoc uitimo bene dicit glo. ¶ In ea. glo. ibi ꝑuenerit ad pi guiorẽ foꝛtunaʒ.hoc itellige niſi iſte fuerit excõi catus pꝛo pena applicanda fiſco qꝛ ſi nõ põt cu rie ſolueꝛ dʒ fieri cõmutatio i penã corporaleʒ: nt in. c. fint. de dolo. 5 ↄtu. 7. Eij. q. Vj. cei. 2. li △ B ſſtrenenaet Gaicho alu un ganone unnce ſn gritnchefoenſtn oſenticbatint rfibblopong Lan opofolt ſolvs e looroni onin ſcluert. Ur liuseglſa r GenſntModrr lumm tsſaiuere Oftlor nb Dhee dot Neſtoiuneno den umſeni annr aiNaluu Aerſrimſohtore Platofſtvörn anippſimiffniin H ſanmr Cceitte ſpkonnin tab f aiſine⸗ linſtotſumn määtinghr umnfermf tſt chiflüinſenn e lvo no ul panf brgles ſgon bnu,the 1, N ln bicer gbo.in denide ign ireimge.xey,, lai poffeſn i cvol ſeconge 1 offnſa.l namp'Cnni Nöi t pbot cti ei i eb Aido untm igin Cli nlin ,/Aos nillgiͤtuit ai a.cMranthz Gedn ah Nröamn nenſſutnn ibocutind enent ß ſefoert Ni nno ho l iede: 4 ſtafr᷑̃ recipiatur iuratoria. ¶ De nerbo. ſignificx. fi.ff. de in iuſ.uocan. Et in fi gl.tene menti ſinẽ gl. et placet mihi ꝙ ſi non põt aliã cautionem pᷣ Er nõ. gl. in alio qꝛ extendit aut᷑.gnãliter ⁊.c.pe.palle.in glo.ad ali os caſus nt udi quis tenet᷑ pᷣſtare cautionẽ pigꝰ ratitiam uel fideiuſſoriam releuatur preſtando inratoriꝗ ſi nõ põt fideiufſores uel pignus pre ſtaꝛe. n gl. in ueꝛ. citatus in fi. dic ꝙ una ci tatio conſtituit quẽ contumacẽ ut poſſii ↄdẽna ri parti in expenſis ⁊? ita loquũtur iura in ↄta riuin allegata:ſed ad hoc ut iudex poſſit pꝛoce dẽ ad excõmunnicationem requiruntuf alie due citationes uł una peremptoria pro oĩbus ur in prin. gl. et hodie uide bo.tex.eum glo.in.c con ſtitutõem. de ſen.excõ.li.Vi. Bre v. ſuffi ciens ibi pignora nei fideiuſſores. Hõ. glo.qð excõmunicatus ꝓ inteceſſe alterius ſeu ad iſtan tiam alter us nõ debet abſolui quamũcũqʒ du bia ſit ↄtumacia uel offenſa niſi preſtet cautõem pignoꝛaricig uel fideiuſſonam.æ de ̊ uide glo. nõ. z magis clarã i. c. qua fromie S. de ap. ⁊ ibi plene dico æ hanc opionem teneo indiſtincte Iʒ Hoſti dicat adueꝛẽdos tres calus.rimns quᷣ quis excõmunicatur pro nuda contumcia X tunc ſᷣm eũ ſùficit cautio iuratoria quod mi hi non placet per iſtũ tex. requirentẽ cautioneʒ ſufticientem. et per. c.qua fꝛonte.S. alle.⁊ ibi gl. Secũdus caſus quando fuit excõicatus ꝓ pur gatione ↄtumacie.i.quia noluit ſatiſfacere:?æ c preſtanda ẽ fideinſſoꝛia uel pignoraticia cautio ſi offenſa ẽ dubia ⁊ in hoc bene diẽ ꝓ boc tex. in fi.ibi.ↄpetens. Teꝛtius caſus qũ fuit excõica tus pꝛo offenſa ſolius dei ità ꝙ non ueꝛtii inteꝛ eſſe hoĩs nt quia perſeuerabat in alio peccato? uel quia blaſppemabat ⁊ tunc ſatis ẽ ꝙ conteꝛa tur niſi alias eccleſia per ipm fuiſſet illuſa:nł qꝛ ſepe promiſit abſtineꝛe ? non abſtinuit ⁊? tũc cõ pellatur pꝛius ſatiſfacere.ar.in.c.ſignificauit.de offi.or.mihi placet hoc ultimo cãu ꝙ abſoluat preſtito iuramento de ſtando mandatis eccleſie iuxta foꝛmã.c.ex tenoꝛe.⁊.c.cũ deſideꝛes ð ſen. excõ. C In gl. ki. ibi allegare errorẽ ſuum nõ. ex hac prima ſolutione mnũ dictũ nalde nõbile ꝙ licet confeſſio pᷣtexiu enoris non poſſit ꝛeno cari pꝰ ſniam diffinitiuaʒ: ut in.c.fi.de conteſ.et .l.error. C. de iu. ⁊æ lacti igꝰ. tamen reuocaꝛi po teſt poſt pꝛeceptum factum per iudicẽ de ſatiſta ciendo poſt cõfeſſionẽ.preceptũ ergo factũ per iudicẽ poſt confeſſionem ante lit. ↄteſta.non hʒ nim diffinitiue.et hoc ẽt uoluit nõbiliter bar.in .lI. non fatetur. ff. de confeſ. ꝙ tũ limitat niſi pre ceptũ fuiſſet factum cũ cauſe cognitione:utputa quia fuiſſet datus teꝛminus ad allegãdũ quare confeſſio non deberet mandaꝛi executioni. aꝛ. ĩ .l. pe. fl. eo. ¶Item nõ ex hac prima ſolone ꝙ; confeſſio nõ facit rẽ manifeſtã ſi allegatuꝛ aliqᷣd ad offuſcandum dictam confeſſionem pro boc rex. optimus in. c.cum dilecti de accuſa. Lertio nota ſequentem ſolurionem glo. tene eam menti pexperuo quia probat practicam citandi bodi exrnam maxime in curia romane ut ante citatio nẽ rei ⁊ anteq́; conſtet iadici de delicto uel debi to poſſit ꝑ ſuas ſias pᷣciꝑe abiiti ut ſatiſfaciat ułᷣ Oꝑeat al excõicat eũ. Et hoc eniʒ pᷣcepto an cãe cognitionẽ facto nõ pòt dicere reus ſe grauatũ ex quo iudex iuſtificauit pᷣceptũ.nã ꝓpteꝛ illam. luſtific tionẽ ut ↄꝑeat reſolui pꝛeceptũ i ſimpli cem citationẽ ſi nult ↄꝑere.æ fuit adinuẽta hec prarica pro faciliori gritu iudicioruz.æ pro boe facit tex. iuncta glo.i.l. de pupillo. S. meminifle .ff. de no. ope. nũ. ⁊ dico latius in. c.i. ̊ cã poſ. 2 pprie ¶Ez gl. op. tex. nã ex quo iſte latꝛo fuerat iterẽptus ꝑ iudicẽ nõ poterat aplius peri 1il1. ſi homo. ff. ð V. obli. eꝛgo fruſtratoꝛia eꝛat pe titio caph. ſo. multiplex 'm doc prio ꝙ ᷣ pete batur latro.i.emenda latronis. forte enim erat ſeruus ⁊ petebat᷑ emẽda territorij uiolati: uł feꝛ te adhuc nõ erat mortuus ſʒ ſentẽtialiter cõ dẽ natus. pnit ? alie ſolutiões dari ſed iſte ſufficiãt. Sed qũo bic capłin fuit index ĩ cã ſua. uide bic Inno. ? glo. in. c. cum ueniſſẽt. öᷣ iudi. ⸗ ibi dico. Kobas. Sümatu eſt. 5 c. Bm olim. ꝓx. uel ſũma ſic. ¶ Oaniteſtũ dicit quod ꝑ cofeſſionem nel ꝑ ꝓbationẽ legitimã ſen euidentiã rei coſtat h.d. Cõis diuiſio.ſcdᷣa ibi:qꝛ nero. Caſus ⁊c̃. Ert dubiũ huius decietalis emanauit ex rnſione pape.s.c.ꝓx¶ Mõ.prio ex tex. ꝙ manifeſium qnñqʒ capitur pꝛo nororio ita ꝙ non eſt ſpecies diſtincta a notorio. ? ita capitur . ſed proprie manifeſtũ ꝓut eſt ſpecies diſtincia a nororio dł᷑ illud qnod ꝓbari põt lIʒ nõ ↄſtet ꝑ ↄfeſſionẽ uł᷑ probationem aut euidentiam rei ut nõ in c. ue ſtra de coha. cle æ mu æ. iij q. v. c. quia ſuſpecti ubi autẽ in diſpõne fit ſimpliciter mentio de ma nifeſto an debeat intelligi de manifeſto proprie ꝓut eſt ſpecies diſtincra a notorio an pro noto rio puto ↄſiderãdo mãm ſubiectã:naʒ oĩa noca bula recipiũt interpretationẽ fm mãm ſubieciã ut nõ ĩ c.rogo.xi.q.iij.æ in cle. exiui de v ſig. 2 qð dixi ĩ c.uenerabili.S. eo.æ debʒ artedi mul tũ uſus loquẽdi ĩ loco ar.i.c.qᷓ;uis gᷓ eo.in du bio autẽ capetur ꝓprię ad hoc l.nõ aliteꝛ ff. ð lega.iij.⁊.c.fi.J.eo. ¶ Scðo nõ. ; ꝓbatio ĩ iu re facta reddit rẽ notoriã. ⁊ ad hoc quoridie al legat᷑ iſie tex.nõ ſolũ gꝰ ſnia facit rẽ notoriã nt i.c.fi.de co.cle.⁊ mu ſed etiã ꝓbatio. Sed do. ð rota hoc limitãt deciſiõe.ccccxxx.qn ẽ in cã ⸗9 cluſũ ita ꝙ ãplius nõ põt aliquid obijci ꝓba nonẽ als aũt cũ ꝓbatio poſſit repꝛobari nõ põt dici notoria:ſʒ puto ſaluãdo iſtuʒ tex. poſſe dici ꝙ probatio ĩ iure facta reddit rẽ notoriã:qꝛ qᷣe q̃q fit ĩ iudicio dr̃ notoriũ: ut nõ. i. c. pe. ð exce. ⁊ Inno. i. c. ex iſinuatõe. de appel. æ c ꝑ tuas ð teſti.ſʒ nõ facit ꝛc illã ſuꝑ qua ẽ iducta ꝓbatio notoriã niſi pꝰ quã ĩ cã ↄcluſũ ẽ ita ꝙ nihil põt obici ad offuſcandũ notoꝛietatẽ:nã æ notoꝛium qñqʒ põt offuſcari ex accuſatione aliq̃: ut nö. ꝑ gl. in. c. i.de offi. delega.i. Vi. æ pro boc tex. hic We uerbo. ſignl. fi.ibi. Mulla tergiuerſatione celari ⁊c.põt etiã ſaluãdo tex.dici ꝙ loquit᷑ indiſtincte ⁊ aliter rñ deꝛi ad dictũ dñorũ ðᷣ rota ꝙ eo ipſo qꝙ pꝛoba tio ẽ facta reddit rẽ nomoriã pᷣſũptione iuris:qꝛ nõ pᷣſumituꝛ reuocatio ſeu pꝛobatio qꝛ nõ facta o non pᷣſũmũtur:ſʒ iſia notoꝛietas ẽ cõmntabilis uſqʒ ad ↄcluſionẽ ĩ cã.hoc aꝑte probat᷑ h̊ in eo ꝙ tex diẽ ꝙ ꝑ cõfeſſionẽ res efficit᷑ notoria q̃ ta mẽ põt reuocaꝛi ⁊ excuſaai uſqʒ ad ſentẽtiã:ut ĩ c.cũ dilecti. S. ð̊ accu.⁊.c.ſi.S.ð conſeſ.⁊.l.eꝛꝛoꝛ C. e.ti. ad idẽ tex.cũ glo.ĩ dicto.c.i.ð offi.dele ga.l. vidl In gloei V. nõ qꝛ iudici.ibi ſecus ẽ ĩ manifeſio nõ. glo.ꝙ notoriũ ſen manifeſtũ con ſiſtit ĩ facto nõ aũt ĩ opione iudicis. Honi. diẽ arbitrio iudicis ſtandũ corã quo agituꝛ donec fueit appellatũ.⁊ ſi iniqʒ arbitꝛatꝰẽ renuocabit᷑ fa cdiũ ſuũ. Sed ſaluãdo glo.dic ꝙ licet pᷣſumatur pro iudice ꝙ recie iudicauerit æ dreꝛit manife ſtũ ſi nõ fuerit appellatũ:tñ vVitate inſpecia non põt dici manifeſiũ niſi pront dr̃ in tex. bic i gl. fi dũ arguit ꝙ ꝑ ſententia factũ ẽ manifeſtuʒ te neas menti. Abbas nents. . „ WMerba priuilegiorum Bbat *largaʒ habẽt ſignificati onem.vñ uerbũ pm ⁊ iuſta in eis poſi tũ cãtitte tenet᷑ nõ ↄditõnaliter: ita coiter ſũmat᷑ ſʒ hec ſũmatõ ur̃ nimis gnãł.⁊ nõ ẽ nera idiſtin cte iudicio meo:qꝛ pᷣuilegiũ iquãtũ pᷣiudicat al reri leu iuri cõi nõ debet large ſed ſtricte itelligi nt dixi i. c. olim. S. e. et ideo põt ſũmari. Nerba priuilegioꝝ dñt irelligi ni aliquid afferrat ? nõ remaneat ambiguitas. ? iõ ueꝛbum ſm ⁊ iuᷓ ui dentur appoſita catiue ? ñ ↄditõaliter. h.d pri ma ꝑs narrat factuʒ. ſcdᷣa diffinit ibi. bis igiĩ p ma ſubdiuidit᷑.nã i prima ponit᷑ penitio ꝓ ꝑte e lecti. In ſcdᷣa ibi ceterũ.petitio ⁊ rñſio ↄ electũ In teꝛtia ibi. ad h. vñſio ꝓ electo. In qᷓna ibi 3 qð.rñſio ↄtra electũ.Caſus ⁊c̃. 5. pe ex iex. ꝙ electus i abbatẽ dʒ reciꝑe ↄſecrationẽ ab epo loci ſi eam obtinẽ por. ꝓ hoc nide tex.cum glo. xviij. q.ij.c.i.fac᷑.c.ſicut ðᷣ ſimo. nota ꝙ electõ attẽtata contra ↄſuetudinẽ uel pᷣ uulegia eccleſie ẽ reprobãda.⁊ ſic nidetuꝛ ꝙ nõ ſit nulla ipo iuꝛe de quo m dic ut nõ ĩ. c.ↄſide rauimꝰ. de elec. ertio nõ ↄſuerudine poſſe luduci ut nna uninerſitas eligat ſibi ꝛecctoreʒ de alia uniuerſitate. ¶ Ex quo infero ꝙ ex hoc nõ tollit᷑ libenas eligendi. nam nõ ualʒ ↄſuerudo ꝑ quã tollitur libertas cligendi: ut in.c.cũ terꝛa.ð elec. facit.c.nbi ꝑiculum.S. ceteruʒ ð elec.li.vj. Tunc ergo tolli libertas cũ pᷣciſe ↄpellũtur eli gere unũ: ⁊ thc diceꝛẽ elecnonẽ eſſe nullã ſecſi opellũtur eligere nnũ de cerio gñe ꝑpſonaꝝ.naʒ rũc non tollitur libertas qꝛ ſi tolleꝛet᷑ nõ ualeꝛet ↄſuetndo ut diri. S.? ꝓ boc fac̃ ꝙꝙ dico in.c.ljʒ de elec. 5 ꝙ ꝓfeſſus i nno monaſterio:in trando aliud monaſteriũ ad hoc ur dicaĩ mona cus illiꝰ monaſterij: oʒ ꝙ iterñ ibi ꝓliteat᷑.ſicut facit iſte de quo hic in tex. tẽ nõ ꝙ priuile glũ eriã iuꝛi cõi derogatiuũ uel alteri piudicati (Secudo nũ iõ debet ita ſtricte ĩtelligi ut parum uei nibil opꝑetur.ſʒ dẽt ĩtelligi ut aliquid inducat.⁊ ut po tius ualeat ꝗꝙ; ꝑeat. ↄcoꝛ.c.in his.õ. de pꝛiuile. 2 hoc etiã ualde nõ. ꝓ his que dixi i. c.olim. ᷓ. E. ¶ Mõ. ꝙ puilegiũ ꝓprie dicitur illud qð pᷣ iudicat iuꝛi cõi. unde dẽ priuileginʒ quaſi puãs legẽ cõem iij. diſ.puilegia. ? dẽ lex puata qꝛ non facit ius quo ad omne m quo ad illuʒ cui ↄceſſũ ẽ pᷣuilegiũ tẽ nõ. ꝙ obligatus ad eli gendũ de certo gremio iĩ dubio intelligit obliga tus ſi ⁊ inqᷓtũ ibi reꝑitur ꝑſona idoea. ¶ Jeé — △ 2 17 — 2 = nõ. ꝙ ſupᷣ deducto ĩ libello ꝑ modũ cãe põt fer ri diffiniria ſi ꝑꝛes ſuꝑ illo diſputant pᷣncipalꝛ et ꝓbatiões iducũt.nã i pricipio hie nõ perebatuꝛ ut ꝓnũciaretur ſuꝑ iure eligendi:ſed taniũ eꝛat ↄtentio ſuꝑ elecnoe iã facta.ſʒ qꝛ ꝑtes ſuper iuẽ eligedi icepeꝛũt pᷣncipaliter diſputar:ideo papa diffinit ſuꝑ illo deducto i modũ cãe.æ ſimils de ciſio ẽ i.c.cũ eccleſia ſutrina.ð cã pol.? ꝓprie. ubi pliene ꝑ Inn. ¶ In glo. i.i fi gl. non loluit formalit oriñ lʒ dicat Vuatẽ. Sed rndendo foꝛ maliter. dic ꝙ ex ſolo curſu tpᷣis nõ tollit᷑:nec ĩ ducit᷑ ius:ſed coſuetudo uel pᷣſcriptio inducituꝛ ex ſolo curſu tpᷣis:cuʒ tacito cõſenſu illiꝰ cui pᷣiu dicatur æ auctt iuris. unde in doſuetudie ſen pᷣ ſcriptione iducta nõ ẽ ſolus cuꝛſus tpis ſʒ et ta citus Aſenſus illius quẽ iduci cõſuetudo uei pſcribitur z? auctas iuris. Et an æ qn ualeat cõ ſuetudo ciꝛca ius eligendi:æ an ſit conſuetudo uel pꝛeſcꝛiptõò ? an ꝛequinatua titulus.dic ut nõ. i. c.cũ ecclia fuirina. de cã pol. ?æ ꝓprie.⁊ qð nõ. Jo. an. i.c lij. ð oſue.li.vj. ¶ In glo. in. V al gaceñ. mõachi in fi. Mõ. bñ glo.ex qᷓ collige ꝙ actꝰmeꝛe facultatis ẽt multo ipe ↄtinuatos u itroducit᷑ ↄſuetudo ſeu aliqua ſeruitus qꝛ n ap paret ꝑ hũc aciuʒ ꝙ uolueri piudicari iuri meo cũ urar iur̃ mibi ↄceſſo ð quo plene ꝑ Cy.in.l. .ij. C.ꝗᷓ ſit lon. ↄſue.ꝑ Inn. i. c. vone.ij. S. ð po ftu. pla.? iõ ſi acceſiſti ad molendinuʒ ticij młto tpᷣe nõ ꝓpter hoc è iducta conſuetudo ui tenea ris i futurũ ire:niſi te prohibente ille iuſſerit ut ires:iũc ſi obtẽꝑas iducit᷑ conſuetudo qꝛ iüc ap paret ꝙ ille irelligit ul iuꝛ ſuo:⁊ tũc facis aciũ nõ gꝛatuitũ:ſed mere fuitutis.⁊ ita iducebat᷑ h̊ illa ꝓhibitio: ꝙ illa electio nõ admitteꝛet. Et nõ ſcðᷣo m̃cto tex.ſatis ẽe illã ꝓbibitõeʒ fieri eriudi cialiter æ obtẽꝑatũ fuiſſe.ʒ ꝓ bono pacis ſic diſ finiant: nihilominus inducitur coſueindo.tex.ẽ hic ⁊ neſcio alibi. ¶ In glo. i. v. iuxta ibi de p ſcriptio.auditis.⁊ ibi dicit glo.ꝙ diſiũctiue poſ ſunt allegari preſcriptio ? priuiegium:ſed puꝛe nõ ꝓpter comꝛadictionẽ. ⁊ uide de hoc glo.in reglia nullus pluribus. de ꝛe.iu.li.vj. er inquã cum glo. dicit ꝙ non allegabarur hic pᷣſcripiio ſed conſuetudo nõ bene dicit quia iſta erat po tius preſcriptio q; cõſuetudo ex quo deꝛogabat iuri alterius :licet largo ſumpto nocabnlo pꝛe ſcriptio poſſit appellari conſuetudo et ita capi tuꝛ: hic de quo peꝛ Joannem andree. in. c. iij. de conſuetu. ſi. Vj. Et quo ad contrariuʒ gl. diſe . * * aENizi Ki Awecctr gnie⸗ ittli an i miſrun lu oCiti li/. uono loſtunin dſuͤtd irihinhn cendce gfuche Pignffüfdin ienuckdltieen Giamſfrnckö itfcicenſo ſſnatt er Arck oorſenrti Noawro blͦebehon uſcnroits aj uen oitinochanin micfCiroe in ieen oent lb iol yomi ioiſte ung dra errck Uiſltcfnn hüe Derüifnigeſaſre eoljrſftlät ber ica (mnsrſenin onen ſtunal ſnihad p tarn tni mir ide fſttnen gtiſnrec ibhilinfugi noſrſaintſe erel Nebinſti n ſel uhn i loin utt inumn n mntir ui⸗ ſbi Aenied kndſihi⸗ denigeſl nunu d Nerſa il rß hdenn lamkrf Pbs uſts eßn e icai töſgaucto Emt aß nilanc let en ſtconſtando umn uuſvs dlc ut o, pol ppneto i, . CNu gon a bigo. erlgeg lor ouunos , ruls :/1 Pcdtcari un meo deeC. it bone i6.d oendinnz ien n⸗ Conſvatudo u tener vibente leioſſetun orlancogt ilc⸗ ſvorttüt hicsg gali is tin lchi atmimni Gi õ tomupſi 4 mltucto lere umn bi deh pcfüntzenn nkrgonſl utedeolgin l.fi. C. ö fi. inſtꝛu. cũqʒ uoluerit. Mõ.glo.iũcio fine ðᷣ ſignificato ¶ Ben ꝙ quo ad creandũ ius nõ puᷣr ↄcurrẽ pᷣſcriptio ⁊2 ↄſuetudo qꝛ ꝙ meũ eſt ex una cã æc̃.iʒ bñ põt ↄcurrẽ ↄſuetudo cum pᷣuilegio ad ↄfiꝛmatiõem ipſius qꝛ ꝓbat uſũ pᷣuilegij:et dʒ itelligi puilegi um fᷣm ↄſuetudinẽ: ut i.c.cñ dilectus.Sõ de ↄſu. Itẽ ſi aliquo mõ poſſet ĩfiigi pᷣuilegiũ remanet ↄſuetudo. tex.ẽ.i.d.c.cũ dilectus.Et iõ cautũ ẽ articulari de ↄſuetudine ⁊æ pᷣuilegio. n gl. i vbo ↄdictoꝛio judicio ĩ fi. Cõcludit ergo gl. ꝙ de neceſſitate reqͥrit᷑ ad naliditatẽ cõſuetudis ꝙ obtenta fueiit ĩ dietorio iudicio:ſʒ hoc cõit᷑ ꝛe probat᷑ 2 maxie ꝑ iſtũ tex.nã iſta ↄfueiudo ðᷣ qᷓ iĩ tex.ñᷣ fuit obtenta ĩ Sdiciorio iudicio ſʒ ꝑte re clamante ex iudiciũ tm.¶Itẽ ſi ↄcludit᷑ gl.eẽ neꝛã ſeqꝛet ꝙ raro aut nũꝙ;ᷓ iduceret᷑ ↄſuetudo qꝛ nõ poſſit bꝛe iiciũ qꝛ iundex nũqꝙᷓᷓ iudicaret ſe cũdũ oſuetudinẽ ex quo non fuit obtenta i iudi cio.IJrẽ ↄꝛiũ ꝓbat᷑ rõne ad inducendũ ↄſue tudinẽ ſufficit ↄſenſus ppłi ſaltẽ tacitꝰ.l.de qͥpꝰ ff. ð legi. æ.i. di. ↄſuetudo. ſed ↄſenſus ppli põt hꝛi nedũ in actu indiciali:ſʒ etiã in exiudiciali. ergo ⁊c̃. Cõclude ergo ꝙ lʒ fueꝛit obtenta in ⸗ dictorio iudicio ſit unus modus ꝓbandi cõſue tudinẽ nõ iñ reqͥrit᷑ ſꝑ neceſſario ad imroducẽ dã aſuerudinẽ ꝙ ſit obtenta ĩ Sdictõio iudicio. ¶ In gl.in. v. fiat fidel in fi. nõ. glo. ⁊ maxime i tertia opi.⁊ diſtingne reducendo opi.ad ↄcox diã ꝙ aut inſtrjm eſt pᷣuatũ:⁊æ iunc ĩ dubio nõ fa cit fidẽ de alio inſto. ad. hoc. c. i. z.ij. de fide in ſtru. Aut eſt publicũ:⁊ tũc aut nõ ẽ inſertus to tus tenor ꝑ ſolũ tabellionẽ ⁊ non facit fide etiã ſi fuiſſent płres alij tabelliões:ut eſt tex.i aut.ſᷣ quis iĩ aliquo documẽto. C. edé. z2. S. ð fide in ſtru.ĩ.c. fi. Et ẽ rõ qꝛ nõrius nõ põt ↄficẽ iſſim niſi de eo qð ꝑcepit ſenſu corporeo:iʒ cũ ipſe ũñ fuerit ↄtentus in prio inſtzo:nec fuerit ð illo ro gatus g“ nõ põt ↄficere inſtr̃m.⁊ ſi diceres ipᷣʒ nidiſſe ilind inſttm. Rndeo ꝙ lʒ uiderit iñ per boc nõ infert᷑ ꝙ eſſet ſine falſiiate:nã poteꝛat ecẽ nicioſũ æ falſũ ⁊ hec uicia ↄphendunt᷑ indicio ĩ tellectus nõ ſenſu corporeo: ? hoc iudicaꝛe nõ ſpectat ad nõriũñ ſʒ ad iudicẽ.ut ĩ.d.c.fi. Si vo eſſet exemplarũ auct᷑e ildicis tũc facit fide:dum iñ ſit uocata ꝑs cꝰinteꝛeſt. uel ſi nõ inteꝛeſt alicu ius ſpẽaliter fiat gnãle edictũ:ut quicunqꝗʒ puta nerit ſua itereſſe ↄꝑeat ad ↄdicẽdũ ſᷣm Hoſti. bic ⁊ bñ. et idẽ Inn ·i.c. ſigniſicauit ⁊=.c.alberi cus ð teſi.nã ſi teſtes ñ recipiũt nõ citata ꝑte ut in. c.ij. de teſti. foꝛtius nec inſtꝛa exẽplaꝛi debent facta autẽ exemplatõe ita ſolẽniter ñ ẽ amplius neceſſe ꝓducẽ origiale niſi adueꝛſariꝰ uellet illð repꝛobaꝛe ð falſo:tũc enim poꝛcedit illud quod &r̃ hic in fi.gl.? idẽ Inno.qð nõ.qꝛ extendunt n gl. in. V. pſonã ibi cui hꝰvᷣbi. ꝑ bec.n. ñ vr̃ dari ptas õ ius cõe.dic tũ ꝙ vᷣbũ uolo nõ ſignificat aꝛbitꝛiũ boni uiꝛi ſʒ li berã uoluntatẽ:ut.l.fideicomiſ..qᷓꝙᷓ. fl.de le ga.iij. ſzy non denõt tantã libertatẽ nit aliqd fiat dus cõc q nõöndũ ẽ ꝓ libcriate qᷓ qnonidie dai — er. ſig. arpſtals ? arbitꝛatoribꝰ ꝑ hoc vbũ ur uolueꝛis. ¶ In glo. ſi. ii ꝑdit᷑ pᷣuilegiũ hoc nueꝝ ſᷣm In no.niſi poſtea reedificet᷑ qꝛ tunc monaſicꝛiũ re dificatũ recupat pᷣnilegiũ ar.ĩ c. qꝛ diligentia elec.hoc dictũ intetlige ueꝝ niſi fuiſſet deſtructũ aucte ſuꝑioris:qꝛ tũc ex toto ꝑdit᷑ puilegiũ:uꝑĩ ec.ij.? ꝗð ibi nõ.ð.no.o.nũ.iũc.n. q;ꝙᷓ reedifi cet̃᷑ nõ recuꝑat pᷣuilegiũ qꝛ actio ſemel exticta ñ reuiuiſcit de ↄſecꝛa. di.iiij.qꝛis. Itẽ dicit Inn. ꝙ ſi priuilegiũ eſt datũ ordini deſtructo ordine colliĩ priuilegiũ. Si nero datur monaſterio ſeu poſſeſſionibus monaſterij deſtrucio ordine nõ collitur priuileg . ¶ In ea.glo. ibi nec adhuc credo/ Mõ gl.ex qua põt colligi ꝙ aut ex toto ceſſat cã priuilegij ⁊ ceſſat ipᷣm puilegiũ:aut cel ſat cã de pnti:ſʒ nõ ſpes in futux:⁊ iũc remanet priuilegiũ:ita ĩ ꝓpoſito lʒ de pnti nullus ibi re piat᷑ idoveus:iñ ſpes ẽ ꝙ ĩ futuꝝ erit aliqͥs ido neus: ? ideo ex toto nõ ꝑdit᷑ priuilegium. æ boc bñ nõ. ¶ In ea glo. ibi qꝛ nõ pñt nti. Mõ.ex hac ꝑticula ꝙ nõ nſus priuilegij noluntariꝰ tol lit priuilegiũ:ſʒ nõ uſus neceſſarius nõ:qꝛ ex ꝗꝰ nõ potuerũt uti primilegio nõ ſũt in moꝛa uel ĩ culpa. Et in fi. glo. Jo. an. remittit hic ad nõ. in .c.ij. de ordi.cog.æ i regula deliciũ ð re.iur.li. .vVi. ubi dat᷑ theorica ꝙ ðᷣictũ ſolius pꝛelati nõ nocet eccleſie. ſecus ſi tonꝰ eccleſie q̃ſi ꝑ boc ſẽ tiat ꝙ ſi oẽs ðᷣ ecclia fuerit ĩ culpa tũc piudicat ecchie: æ aptiꝰ tʒ dĩũs An. ſecꝰ ſi pᷣlatꝰ dumtaxat .fuerit in culpa. Et ex hoc nõ. ꝙ negligetia ſoliꝰ pᷣlati in adimpledo ↄdinionẽ nõ pᷣindicat ecclłie ſecus ſi ex negligẽtia pᷣlati Z capiili ꝓ h̊ qð nõ. i.c.ueꝝ ðᷣ ↄdi.apo.⁊ h̊ uliimum nõ.qꝛ quotidie accidit:nã quoridie donant᷑ ſiue relinquunt᷑ pol ſeſſões eccłie ſub cerio mõ ſine ↄditõe qꝛ negli gẽna ſoliꝰ pᷣlati nõ nocʒ ecclieE᷑ glo. op.õ tex. nã i priuilegio paſcał erat Ybuʒ iux:æ papa poſtmodũ ſeu ꝑs allegãs iduce bat vᷣbũ ſʒ. So. nt dicit Jo. an. æ bñ vᷣbũ ſᷣm equipollet uerbo ſuxta ⁊ hoc faciũ ẽ ad rnſionẽ illoꝝ qui nõ ſũt ↄtẽti mẽte ſʒ requirũt nerboꝝ corticẽ.⁊ facit õ illos qui uolũt eoꝝ argumẽta replicaꝛi ð̊ neꝛbo ad nerbũ:nã ſatis eſt replicare mentem ut hic = in.l. ſcire ſeges.ff. de legi.⁊.c. intelligentia ⁊.ce preterea.= eo. Abbas. P per quibuſdã. aͤ cuntur heretici manifeſti fo que ſint pedagia guidagia et ſalinaria inteꝛdicta. tertio dicitur quomodo intelligitur preceptum facinʒ laico ꝙ ð ſe conquereniibꝰ in eccleſiaſtico fora reſpondeat. b. d. Et tria ſũt dicta fm ibi pᷣterea tertiũ ibi cũ autẽ caſus æcẽ.¶ Hõ.prio ex tex. ꝙ manikeſtũ qnʒ capit᷑ pro notorio: nt bic e. e. cum olim.S. eo. Et. nõ.multos modos iducẽdi notorium ⁊ põt ſumi ar.ex tex.quod manifeſte dr̃ ignarus qui publice ꝓponit æ defendit erra rẽ.facit ad mãʒ.c.ſi forte de elec. v. e nõ ꝙ ꝑ ꝓbationẽ an ſniam factũ dr notorium quod intclige ut dixi in. c. eum olim preallega. ¶e Verbo. ſigni. Mõ.i. S. pteꝛea q;ᷓ pedagia æ iſta alia uectigalia nõ dᷣbẽt ĩponi niſi q̃tuor modis ð quibꝰ in tex. pꝛio ꝑ ↄceſſionẽ iꝑatoꝝ.ſᷣo regis.ʒꝰ lateraneñ. cõcilij. qᷓrto uigoꝛe ↄſuetgdis ð cuiꝰ inicij nõ ẽ memoria. ? ſic nõ.nnũ caſũ i quo ad inducẽdã ꝓſuetudinẽ non ſufficit.xxx.nel.xl.annoꝝ epus ſz tᷣs ð cꝰ inicij memoria ĩ Sriũ nõ extat. Rõ qꝛ iſta ſt᷑ refuata ſoli pncipi ĩ ſignũ ſpᷣalis priui legij. Et ex hoc nõ. unũ ſemꝑ tenẽdũ meti: nec legi alibi ita clare ꝙ refuata pᷣncipi ĩ ſignũ ſpᷣal pᷣuilegij pnñt acqri ↄſuetndine tãti tpᷣis de cꝰ ini cij memoria ĩ Sriũ nõ exat. Ex quo ifero quod qni inferioꝛes ⁊ ciuitates pñt pᷣſcꝛibẽ ptatẽ legi rimãdi ſpurios. Iteʒ reſtirnẽde fame crean?li ta belliões ⁊ ſilia qᷓ ſunt reuara pᷣncipi ſi ſubeſt tã tñ tpᷣs de quo in tex. Glo.tñ ĩ.c.unico de cleꝛi. egro.li.vi. ꝓpe pᷣncipiũ ſentit oppoſitũ. Sʒ cer te iſtud diciũ mihi plʒ intelligendo de ↄſuemdi ne pᷣſcripra. Et limita hoc ᷣm unñ nõbile diciũ HBar.i.l.ſi publicanns in. S. ultimo.fl. de pub. nbi diẽ tin tipᷣs reqᷣri qñ pᷣſcribiũ õ pᷣncipẽ. ſecꝰ ſi Z pᷣuatũ qͥ acqſiuerit iſta pᷣuilegio uel cõſuem dine qꝛ tũc nõ reqnirit᷑ iin ipᷣs:ſed ſuffic ipᷣs.x. annoꝝ cũ titulo.nel.xxx.ſine tiulo ſicut dicimꝰ ĩ uſufructu pᷣreſcribẽdo.il.ſfi.C.ð pᷣſcrip.lon.iẽ. 2 ꝓ hocudduco i ſili glo.nõ.i.c. ad anditiam S. de p̃ſcꝛip. ĩ. c. dilecius de capel.mõ ¶ NHõ. tex. ſiugularit᷑ ibi uel laterãnen ↄcilij ⁊c.ꝙ ↄcili um gñale hʒ iura pncipis. ꝓ hoc facit qꝛ ĩ cõci lio gñali peſt papa:un diẽ Jo. an hic ⁊ bene q;- iſte tex.nõ excludit oceſſionẽ ſolius pape: naʒ ? ſi ↄciliũ hʒ hãc ptᷣatẽ.ergo ⁊ papa:qꝛ cõcilia rci piũt ptᷣatẽ æ robui a papa.de quo dic nt in.c.ſi gnificaſti de elec.⁊ uide glo.i.c.anaſtaſins xix. di. 5.i. S. cũ antẽ q; mifabiles pſõe ui iſte de qbus ĩ rex. ⁊ ↄſiles pñr ↄueire laicũ coꝛã iudi ce eccliaſtico ẽt ſi cã de ſe nõ ſit ecclłaſſica.⁊ ẽ ca ſus ſpalis i qů aetor nõ ſequit᷑ foꝝ rei. Ro ẽ qꝛ oẽs iſte ꝑſone mifabiles ſt᷑ ſub viecrde eceleſie lxxxviii.di ꝑ to.⁊ i.c.ſignificãtibꝰ.S.ð off..ðle. ee nõ.ꝙ mãdatũ gñale reſtringit᷑ ʒ ptᷣatẽ mãdãtiſ.æ ex ̊ arguo ꝙ ſi inꝛaui ſtare mãdatis mis ſeu tibi obedire ſiẽ iurat᷑ reciori qð intelli debet de bis q̃ ſpectant ad officiũ rectoꝛis:facit c.i. de aeeiee rueniene 7.c. qᷓntaualis S.e. ti. ltio hic qro nũqͥd reges citra imꝑa torẽ pñt iſta pedagia ſen gnidagia iponẽ. Hoſ. ꝙ nõ ſʒ ſolus iĩꝑator põt. ? tex..ibi nel regũ. In relligũt quidã de rege romanoꝝ q̃ eſt electus in iꝑatorẽ æ adhuc non coronatus.Et ꝑ hoc dice bant quidã ꝙ ex ſola electiõe acqrit᷑ electo ptas admiſtrandi. de quo uide glo. in cle. romani de lureiniã. ? ꝓ dicto Hoſti.facit tex.in.l.nectiga lia.ff. de publica. hodie iñ ſaltẽ de facio omẽs reges ⁊ ciuitates italie æ q; peius ẽ oẽs caſtella ni iponũt iſta pedagia qð fieri non dʒ. Sʒ dubi tari põt de gnidagio.nã guidagiũ ẽ qn aliquid datr᷑ ut tute ducat᷑ ꝑ terrã alterius:nũqͥd peccat ruſtieus aliqd recipiendo nt tute tranſeuntẽ du tat. Jo. an. ? bſi ꝙ nõ qꝛ iſte locat oꝑas ſuas intelligat ergo tex de eo qui tenet᷑ ad hoc:nam dni ciuitatũ ? tenitoꝛij tenent territoriũ ſuũ cn ſtodiꝛe ſecure:un ipſi nõ debẽt reciꝑe pᷣciũ.ſecꝰ in alijs locantibus oꝑas ſuas ar. optimuz in.l. merũ in. F. licet. ff qdᷣ metus cã. De gl. in. v. pedagia ibi qᷓ dant ꝓ ſale. Sʒ glo. hoc nõ dᷣcla ꝛat. Inno. intelligit qn aliqd daĩ pncipi ui ꝑmit tat emẽ uł nendẽ ſal. Hoſt. dicit ꝙ ſalinaria ſũt domꝰ in qbus dni terraxꝝ ſaciũt poni ſal æ uẽdi et emi a ppoſitis illius officij ita ꝙ alij n liceat iſta eni ſũt ꝓhibita qꝛ uident monopolia.i. con nenticula iſticita ? ꝓhibita qꝛ nõ dʒ alicui ſiceꝛ ut ipᷣe ſolus emat ?᷑ uẽdat.ut.l.unica.C.ð̊ mono poł. ¶ In gl. in. v. imꝑatoꝝ ibi ſed nõ cinitas: ſz hodie ut diẽ Jo an. z uidemus de facto poſt factã pacẽ conſtãtie ex qua ciuitates italie rcepe rũt meꝝ ⁊ mixiũ imꝑiuʒ uſurpanerũt ſibi de fẽo ius imponedi iſta uectigalia. (In gl. in. V. nõ extat ibi pᷣuilegiũ inducit:bot neꝝ ꝙ ↄlſuetudo tãti ipᷣis hʒ uim tituli qũ dat᷑ capacitas poſſidẽ di. alias ſecus ⁊ uide ſingulariteꝛ ꝑ Jo. an. i. c. .ij. ð pbẽ.li. Vj. in noueila. n ea. gl. ibi timn lũ allegare. Cõciude ꝙ in ꝓpꝛia ↄſuetudine no reqᷣrit titulus: qᷓ qñʒ ↄſuctudo capit᷑ pro pᷣſcriꝑ tiõe: æ tunc ſecus. uide tex. cũ bonᷣ glo. in. c. iij. de cõſue. li. vj. ? oĩo ibi ꝑ Jo. an. i nouella æ in .c. fi. S. de Oſue. N2 glo. in. . pſonaꝛũ ibi ꝓ pace fᷣuanda. NMõ. glo.iuncto tex. ſingłariter ꝙ laicus rõne pacis facie põt ↄueniꝛi corã iudice eccłiaſtico et ꝙ quilʒ laicus teneat᷑ fuaꝛe ſtatuta edita uł edẽda ꝑ legatũ ſeu papã ſuꝑ pace ſᷣuan da:nã ex fꝛactõe pacis ledit cariias: 2 ipᷣe xpᷣs qͥ inter cereꝛa in extꝛem̃o uite oĩbꝰpacẽ̃ ꝛeliquit di cendo pacẽ meã do uobis pacẽ meã reliquo no bis. Ad idẽ.c.i.⁊.ij. de daer ibi pax fuet̃ æc. lericus taadiĩ cn Ouimus. ꝛie ſeculaꝛi qꝛ degꝛa datuꝛ ſecuiaꝛi ptate pnite cui denũciat᷑ vt in ſnũ foꝝ illũ recipiat.h.d.uſqʒ ad & de illo Ille vo. S. nõ facit ad titulũ ⁊? ponit gꝛaʒ ſeccũ dũ quoſdã. QHiuidit᷑:nã pꝛio pᷣmittit qõnẽ iuiis quã ſoluit ibi cũ eni fo ad caſuʒ fac ꝛndet ibi ꝓ illo. caſus ⁊c. 5. puo ex tex. ꝙ in dubio ur ſequenda opio a płibꝰ appꝛobata. poſſet iñ colli gi Zuip ex tex. cũ papa nõ ſequat᷑ hic hanc opio nẽ:pluriũ dictuʒ tñ uex eſt niſi illa cõis opio ſit euidenter ſalſa ſᷣm Jo.an. in. c. i. S. de conſtl. et optie facit tex.in.l.i.E. ð ue.iure enu. ¶ Scðo nõ. ꝙ ꝑ degradationẽ actualẽ clericus incõtinẽ ti ꝑdit priuilegium cleꝛicale ⁊æ efficitur ᷣ foꝛo ſe culari. ad idem. c. degradatio in fi. de penis li. .Vj. Secus eſt in depoſitiõe ueꝛbali ut patet in c.cum non ab homine.S. de iudi. z in. c. dictuʒ .lxxxj. di. ¶ Nertio nota tex. ualde ſingularem pꝛobantem ꝙ pꝛo dᷣlicto ualde gꝛaui ⁊ peinicio ſo exemplo debet fieri degradanio actualis. ex uiderur aperte iſta litera reprobarc cõem ibeo ricam glo.dicentium ſpeciale in tribus crimini bus ut clericus tradatur curie ſeculaꝛi: ſed in alijs requiritur incorrigibilitas: ut nota. i.c. 260 6 Se lencrin ci (agvſpi . innmnmlng Keice Mumi uen mcnet rninittieon inleropo nins oſt i lin ci im Gri ltynut Penerroiun rarn i Crri Mltie Men ecnfl w anr Mniſtonitiatcii 5 gis fingiau mnns Un ni bipeuns nnngblahe ſrngtburfmi nntni Ceſtlunoguafnci nec Aliriͤnontgblsgeent Aniineg nsntu tu iietſiu Ronceg bom ,Iugeuſtwir mnhuroli lifſnaietengenſiw le Clingnatetsn N fngsbonti codſienme nlliianetninini eann lurginnti rrſtlrcs Magoiſeneſenini ſeſaggnnsſen =G Kamlcnet aſnitſög luamktittitun npirf ifn nige in kun icmißn Wen Riekrſc amrts: Allcitentr e ltezen⸗ unndr ce – ei. ireſe 8 ngenini nicnunng ſll Sahhni Wya glbn mngtn “ 40 Nr en üdogon a Nominnchtn n oni b corn ſiginng ouqnin cori ivdtee leen: flan fane pi io ue fiun irieivo rurfulet ⸗ Eians nuci an Keccen erdeen ir gi dani infenta bi⸗ er gindrbooi nnrſaf ibetmc hinne cls cr a. ran. 0 us incd urd bol ande wel abel upn i nGm nbe iglbin geit enin ano almtloc bnt ün ti⸗ n nibus il echnit eſon * — . ₰ . ¶ De ner. ſig. aboſendã de here. nã hec lia ur̃ inuere 2 daz ꝛe gulã ut circa icorrigibilitatẽ poſſir fieri traditõ ꝓ delicto ualde gꝛaui æ danoſo.æ nide ꝙ plene dico in. c at ſi clerici z c. cũ nõ ab hoie de iudi⸗ HMõ ibi eff caciter ꝙ eccleſia deber interces re nõ ficte ſʒ uere ꝓ eo quẽ tꝛadit cnꝛie ſeculaꝛi nt nõ ĩponat penã mortis. Mõ ibi in ꝑpetuum carcerẽ ꝙ eccleſia habet penã ꝑpetui caꝛceris 7 ꝙ iſta deiruſio fit ad agẽdã pñiaʒ. Itẽ ꝙ nõ dʒ imponi niſi pꝛo grauiſſimo delicto de quo uide Inno. in. c. qualiter 7 qñ.ij.de accu. ¶ Eltio nõ ibi ſuſtentandũ ⁊c. ꝙ carcer nõ debet eſſe 4 deo aꝛiꝰ æ durus utvviſile ſit ꝙ ui carceriſ cleri cus extinguat᷑ infra paucos dies ſicut faciũt ple riqʒ pᷣlati æ male:uñ ſic faciẽtes nõ euitãt iꝛr̃gu laruatẽ ſecuta moꝛte:ut dicit JYo. de lig.⁊ bñ in cle.i.de peni.⁊ remiſ.licet eim ꝓprter duritatem tcarceris ⁊ tenuitatẽ ciboꝝ mita ſit attenuãda:ñ iñ taliter quo minus poſſit ſuſtentari:unð tex. H ptiſſime dicit ꝙ debet ſuſtentari pane doloris æc. Ex quo etiã collige ꝙ pãis ⸗ aqua dʒ admi Rrari intruſo i tãta qtitate ut vilitꝛ natura poſ ſit ſuſtentari. Adeidẽ nide tex. optimuʒ in.c. ad audien. S. de cri. fal. ubi tex. nõbiliter dicit nullã penã imponẽdã ꝑ eccleſiã ꝑ quã pofſit incuꝛref quis viſilꝛ ꝑiculũ mortis. glin uer. ſecu lari ibi penitus incorrigibilis.hec glo.multum reſtringu hanc ir̃am ⁊ maxie in qᷓtũ ſia loqrur de falſario quia gm eũ ſpeciale eſt in eo ut no ꝛe quirat᷑ incorrigibilitas E.c.ad falſarioꝝ de eri. fal.uñ tene qꝙ dixi g in nõ.= ad.c.cũ nõ ab bo mine ? ſilia Reſponde ꝙ loquunt᷑ in crimie ſ̃⸗ .iia grauiſſimo ut pura in ꝑiurio l in homicidio ſimplici:ſʒ in alio delicto grauiſſimo puta i hõi cidio qualificato nit quia clericus interfecit pr̃eʒ 2 matꝛc uel ꝓdidit patriã:⁊ inde ſecuta ẽ maxia ſtrages hominũ nel quid ſilłe: tunc debet tradi ĩ continẽti curie ſeculari nõ expectata incoꝛrigibi litate:et ita uidet̃ ꝓbare iſta lᷣa qð plene dico ĩ qicto.c.at ſi cleꝛici.⁊ in dicto.c.cũ nõ ab hoie. Jo et glo. ibi ſi quis ſacerdotũ nbi dic iᷣ q; clericus ↄiurans ſeu comſpirans epm ꝓpuũ debet tradi curie ſeculari.æ nõ ꝙ ſequitur hic ĩ gl. ut canon ille intelligat̃ de incorrigibili Ho. iñ dicit ꝙ primus intellectus eſt nerior lſʒ alius benignior:ſʒ cõiter tenet᷑ iſte itellectꝰultimꝰvᷣ q in gl. plene nõ.i.d.c.cũ nõ ab hoie.¶ In gl. i. v. a plbꝰ ibi expᷣſſe dicũt mñ qᷣdã ꝙ nõ debʒ ſi eri traditio realis ne nideat᷑ eccła ↄſentiꝛe effuſi oni ſanguis:qͥnimo dicit abbas ꝙ nec et ueꝛba liter dʒ tradi:ſʒ certe iſta ſia nult ut ſaltẽ platus denũciet iudici ſeculari ut recipiat eũ in ſuũ foꝝ et uide hodie foꝛmã in.d.c.degꝛadatio de pẽis li. vi. ¶ In gl. in. v. intercedẽ ibi nõ ꝑ excõica tionẽ uñ dic abbas ꝙ pᷣlatus monebit iudicem ſecularẽ ad pietatẽ dicendo ꝙ ille ẽ imago dt æg ꝛeducet ſibi ad memoꝛiã multos ꝗ poſi delicta atrocia egerũt penitẽtiã:ut ĩ perro apło qͥ nega uit xpᷣm:et poſtea meꝛuit pᷣncipatũ inter apkoſ ⁊? ĩ magdalena et ſiibus. S Moſi. dieit ꝙ qᷣcqͥd △ dicat᷑ ad hoc ſu iſta traditio ut puniat morte. ſolet cõiter dici ꝙ iſia inteꝛceſſio ẽ potius uoca lis ⁊æ colorata q; effecniſalis. Sʒ certe iſti nõ bñ dicũt z nident᷑ dicẽ 3 mſtũ tex. dicẽtẽ efficaciteꝛ i tercedegũ eſſe ⁊ ſic nõ ficte. Mec ob.ſi dicatutł ad qͥd ergo tradit᷑ cũ ipſa eccłia poſſit eũ pũire pena minoꝛi. Neꝰ ꝙ chᷣ delictũ ẽ ita atiociſſimuʒ ecclia nõ uult aplius retine i foꝛo ſuo 2 ipᷣe pũi tur ꝑ degradariõeʒ ut ceteꝛi elerici metũ hẽant poſt gradatõeʒ vo nõ ẽ aplius vᷣ foro eccłiaſti co:⁊ ſic iponẽ penã nõ ſpectat ãpliꝰ ad eccleſiaʒ iõ ireꝛcaderet apð iudicẽ ꝓbpriũ.? ita itellige iſtã mã;.¶ Ex boc ⁊ ex tex.nõ. ꝙ pᷣlatus ⸗ qlʒ alia perſona eccleſiaſtica licite inteꝛcedũt ꝓ homine Stũcũqʒ facinoꝛoſo ut nõ puniat᷑ pena moꝛtis⸗ 2 Si papa idulgʒ ꝛeo qui Ziecto. b abſentiã actoris poſſeſſiõeʒ ꝛecuꝑaꝛe ñ põt ꝙ ei lapſus anni nõ noceat intelligit hec indulgẽtia m ius cõe.b.d.i pria ꝑte recitat tenorẽ iqulgetie. ĩ fa Sclarat illã ibi auct᷑e. caſus ꝛc 6 p' ex tex. ex pᷣncipio fe ꝙ poſſeſſio nõ dʒ ꝛcſtitui reo eriã pato ſatiſdare ſi miſſus ĩ poſſeſſionẽ ẽ abſẽs ex cã neceſſaria qð tene mẽti ¶ Ex q ifeꝛĩ ⁊zaaliud nõbile dictũ ꝙ ad ꝛeſtituẽdũ poſſeſſiõeʒ traditã cã ↄtũacie dʒ miſſus citari: nã eius itereſt ur ſit pns cũ hẽat reciꝑe fideiuſſorẽ de iudicio ſiſti. 2 ſic ꝓoſſit obijcẽ ðᷣ indignitate fideiuſſoris uł tp̃s lapſũ ẽ nel qͥ ſiłe. ⁊ boc tenẽt cõit᷑ hͥ doc.= latis inuit ⁊ ꝓbat iſta ſẽa ¶ Ite hõ. ꝙ idulgẽtia tẽdes ĩ pᷣiudiciũ tertij dʒ itelligi ſtricte ut minꝰ pᷣiudicet tertio qᷓ; poſſit. qdð płe dixi i. c.oli. .e. 3 5 qᷓro nũquid ſit ali remediũ citra impe tranonẽ idulgerie nt lapſus ãni nõ noceat: ꝓpt abſentiã aduerſarij. doc.⁊ bñ dicũt ꝙ ſic qꝛ põt offerri cantio cũ effectu ipſi iudici 2 i defectũ iu dicis põt pᷣſtari ꝑpſonis idoneis:ut in. c. paſtora lis. F. preterea. ð offi. or. facit.c.i.⁊.ij ð eo qui mit. in poſ. Quid eꝛgo oꝑabit iſta indulgentia dicet᷑ cũ glo. ¶ In glo. in v. indulſimꝰ. ibi pax uel nihil ⁊c̃. nel dic melius ſᷣm doc.qꝙ indulgen tia opabitur quia ſine oblatione cautiõis impe diehatur curſus anni nã ſi indulgentia hic non interceſſiſſet debuiſſet iſte pꝛeſtare cautionem iu dici:⁊ ſatiſfacere ðᷣ expenſis: ut in. d. c. paſtora lis in. S. preterea ſed propter indulgẽtiã iſte ſeꝛ uatur mndenio. EIn goi ve futura i fi. uult ergo glo. ꝙ tẽpus abſentie rin ſubducitur ð me dio:ſed tempus precedẽs remanet firmũ. 2 hãc opinionẽ ſequunt̃ Ainc. Hoſti. Inno. Gof. 2 Pbii contrarium dicẽtes ꝙ ſicut pro cauriõe interꝛumpit pꝛeſcriptiò. ? requiritur integer an nus. ita ⁊ per indulgentiã Jo. an. reducit ad cõ cordiã.ꝙ aut interuenit cautionis oblatio:æ in ⁊ interrũpitur pᷣſcriptio:⁊ habet locum.ij. opi. Aut ſolũ interuenit indulgẽtia 2 hʒ locuʒ opio glo. æ hec diſtinctio mihi placet qꝛ hec indulgè tia cũ ſit õ legẽ ⁊ ius cõe ⁊ citra cannonẽ ſeꝛua tur indẽnis debʒ ſtricte intelligi ut minns legar aduerſarium abſentem qᷓ; poſſit: Abb. ¶ De verbo ſigni. Bm inter nos. Boli 2 200°⏑ BS2 2 2 mine cõtinet᷑ qcqd offen ecclie quocũ qʒ mõ ĩ miſia uł ey ⁊ ĩ eccia ł ex. b.d. p ponit᷑ q ſtio pꝰ? eiꝰ deciſio ꝑ Inno.ſo ponit᷑ fa qõ ⁊ ðᷣ ciſio ꝑ eũdẽ Inno. tertio ponit teriia qõ ⁊ deci ſio ꝑ Monoriũ fa ibi nex.tenia ibi ac capella ni. calus ⁊c. 5 primo ex tex. ꝙ ins ꝑcipiẽdi. ceriã quotã oblationũ iĩ eccłia alteriꝰ eſt pᷣſcripti bile pꝑ aliũ cleꝛicũ.i hac tñ pᷣſcꝛiptõe reqit᷑ titulꝰ cũ ſit S ius cõe nel tin ip̃s de cꝰ initio memoꝛia ⸗ nõ exiſtitꝛut ĩ. c i. de pᷣſcrip.ſi.Vi. ¶ Epboc eti am nõ ꝙ iz limites pſcribi nõ pñt m̃ ea ꝗᷓ rõpe tunt infra limites pſcripribilia ſũt. de quo ĩ. c.fi. Qe ꝑrochijs. ¶ Hõ tertio ꝙ hũs ius pcipiẽdi certã quotã oblatõis ĩ eccła alteriꝰ dʒ eã recipe m ↄſuerudinẽ antiquã uel minẽdo ꝓprin ni ciũ uel recipiendo a clericix ibidẽ iſtituuiſ 1 timo nõ ꝙ noie oblationũ nõ ſolũ ueniũt ea 3 offerunt ĩ miſſa ſʒ etiã eỹ miſſã: ⁊ nõ ſo ũ ſi ſũt bona mobilia ſʒ etiã imobilia:æ pondera v eti = ES. az öcime ⁊ pᷣmicie ueniũt noĩe oblationũ ʒ pᷣdicia ⁊ tex.i.fi. foꝛtiteꝛ op.de nõ.x Hoſui.æz JYo. n.i. c. cãʒ. ð. e.ubi qnt ꝙ ſtricte ſumdo ob lationẽ neniũt noĩe oblatiõis ea tin qꝗᷓ offerunt ĩ miſſa: ⁊ ita eiã hẽt cõis uſus loquẽdi.ergo cuʒ hic ſumꝰ ĩ mã odiola.ſ.i pᷣſcriptõe ðbemus ſtri rte cape ut ẽ tex. optimꝰ in ſili ĩ.c. cum cõtingat de deci. æ maxie nõ debẽt uenire decime ⁊ p̃mi cie noĩe oblatiönũ qꝛ iſta ſũt diuerſa ranqᷓᷓ di heꝛſa ponunt᷑ in ſyica de deci. 2 obla. Irẽ hꝰ pʒ ex diuerſitate uocabuloꝝ. ſi. eiz eſſent idẽ nõ ba bẽent diuerſa uocabula ni diẽ tex.iĩ ſili i.l.ſi ideʒ E. de codicił. Itẽ ĩ pſcriptiõe tin pᷣſcribiĩ qtuʒ poſſidet᷑ nec pᷣſcriptio extendit᷑ ultia poſſefſum nt ẽ tex.nõ.i.d.c.cũ cõtingat.fac᷑ r̃gula ſine pol ſeſnone de re.iur. li.vi. ſʒ iſte poſſeſſoꝛ nũqꝙᷓ; peꝛ cepit ꝑtẽ pᷣmiciaxꝝ uel decimaꝝ eꝛgo nõ dʒ extẽ di iſta pᷣſcriptio ad inra nõ poſſeſſa. Cõrrarium uidet᷑ difficillimũ nec tactum ꝑ doc.ſʒ põt ſolui duobꝰmodis.prio ut intelligat᷑ ð tertia ꝑte que olim debebat᷑ epo ex omnibꝰꝛedditibus eccleſie inferioꝛis: ut.x.q.iij.c. unio.⁊ plene dico ĩ..ꝛc quiſiſti de teſta erat ergo iſte por ſubꝛogatus ĩ locũ epi. ſicut eꝛgo epᷣs debebat de omnibus ba berñ tertiã ptẽ ita ⁊ iſte ſuprogatꝰ. Iſta ſo. aliq; tulũ diuinat ideo pone f̃aʒ que nider̃᷑ melioꝛ ut intelligatur ꝙ prior ꝑ tẽpus.xl.annorũ ꝑceꝑat indifferenteꝛ tertiã ꝑtẽ omniũ oblationũ: ? ſit P ſcribebat tertiã ꝑtẽ oblauonũ non capiendo ob lationẽ ſtricte ſʒ largo mo: unde licet alia ð qui bus poſtea fuit orta confrouerſia non peꝛueni rent infra illud tempus.tamen ex quo prelcrip ſit tertiam partem oblarionum generaliter debz tradi tertia pars etiam eoruʒ que noniter obue ninnt. Cape optimũ ſile in.c.cum in tna dioceſi de deci. Et aliud exemplum in eo qui intendẽs prelcribẽ geneꝛaliteꝛ iuꝛiſdictiõeʒ in loco exeꝛcu it certos actus iuriſditionales: naʒ certe ex iſtis attibus cũ imentione preſcꝛibit nniverſam turif ditioné: ut notat Inn. in. c. dilect?de capel. mõ. alias autẽ in mã odioſa ⁊ reſtringibili cagia ob &GS gl. lationẽ ſtꝛicte:dic ut dixi in.d.c.cãm. in. V. neceſſarias in fi.nõ.glo.iũcro tex. ꝙ; pᷣſcxi bens in eccleſia ceriã quotã ꝛeddituũ debet eaʒ integraliter habere: nec tenct pꝛo ꝛata ad onꝰfa brice illius ecclelie ¶ Inno. uidei ſentire oppoſi tũ dicens iſiũ tex.intelligendũ ð̊ expenſis factis in curia uel extra ꝓ paſcendis clericis.ſecus in oneꝛe ſzbrice. Sed dñs An. ſequit᷑ glo. que et mihi plus placet quia iſte tex. loquit ingiſincte 2 alia pars põt depntaꝛi ꝓ fabrica. dey? op.contra tex.nã ꝓ bis qse relinquũtur ꝓ ani uerſaꝛio uel ad culiũ dininũ nõ debet᷑ quaꝛa nt in. c.fi. de teſta. So multiplex ſed uera eſt ꝙ ʒ riũ loquit᷑ de portione qᷓ debet᷑ eccleſie ꝑochiali de relictis factis per ꝑochianũ ſuuʒ alteri ecclie ſed hoc.c.loquit᷑ in ceꝛta quota pᷣſcripta qᷓ debʒ integraliter exhiberi ſʒ pᷣſcriptionẽ.nã hoc cãu illa oblata nõ ſunt priuilegiata nec pnuilegium debet extendi per ſilitudineʒ rationis: ut dixi in c.canonica g de n reol. Abbas. S dici mota cum X Pparte. nei oteſtata. hoc i tendit in prima parte quereia quaʒ fᷣo Aiffinit ibi nos igit. Caſus ⁊c̃. 5 prio ex tex. canonicos poſſe ageꝛe in iudicio nomine ca nonice ipſorũ nã canonica habet quedã iuꝛa ſe pata a ſingulis pbendis:æ pondera ꝙ nõ inteꝛ uenit bic conſenſus ep̃i. Ex quo etiã infeꝛo capi tulũ poſſe ageræpꝛo rebus ſuls abſq; ancke epi qð tamen limita ut nõ in. c. edoceri ð̊ Np. z. S. de indi. cãm que. ¶ Mõ ꝙ añ litigiũ eſt cũ nni uerſirate uerba ſñie referri poſſũt ad ipſam uni nerlſitarẽ: ut pʒ ibi ne canonica ipſa ꝛæc̊. (Zni mo nõò ad id qò quotidie allegaĩ iſte tex. ꝙ lis dicit mota cũ ſit conteſtata. æ licet couer alleget̃ ſimpiicit hoc dictũ:tiũ ego puio ꝙ põt boc vou tis vᷣ ficaꝛi tã ĩ otetiõe iudiciali ꝙ; eriudiciali ꝓ hoc allego tex. bonuʒ in. c. forus.S.e. ubi ponit eiymologia huiꝰ vlu lis:nam dẽ a contenude q erar inteꝛ diſceptantes ðᷣ limibꝰ agroꝝ ꝗᷓ: quidẽ otentio põt eſſe iudicialis æ extraiudicialis:un itelligã de iudiciali ſm ſubieciã mʒ: nã 2 ſi tex. iſte in fi. pondereĩ ſimꝑlłi non diẽ ꝙ ſemꝑ lis dẽ mota cũ eſt ↄteſtata. imo dicit ꝙ conſideraia ea dẽ ſnia ⁊c. ⁊ ſic habito ?ſpeciu ad ſubiectã mãʒ: naʒ de modico uel nihilo ꝓuidiſſet iſta ſnia ſi il lud vbũ lis fuiſſet relatũ ad tẽpus iactug lapilli quia tũc parũ uel nihil erat edificatũ. ¶In gle ij. in fi//Sed conira hunc intelleciũ gl fortiter facit qm ſi denunciatio fueꝛat ꝛemiſſa ꝑ denũclã tẽ uel denancians nõ ꝓbauerat de iur̃ ſuo infra tres menſes licitum eſt denunciato edifica⸗ uſqʒ ad ſententiam:quia pendente lite non debet pꝛo biberi poſſeſſor uti poſſeſſione ſua.S. ut lite pẽ. per to. So. dicit dominus An. ꝙ forte iſte cul facta fuit denudciatio non erat in poſſeſſione il lius loci. Sed ceriæ iſia ſo.mibi nõ plact qꝛ ex quo edificeuit poſt denũciauonẽ nec aduerſari ° 2 . . * . * bechninig ntl Rlecruighein B e lei⸗ Cist N . iin ſn/n irummmiun (Furgennain lräd Hypliddl No clasgmtiafn nß rlrpinen i Ors urini ſur n hni Poleontriſis ugtl Ojeanrir nusleinis⸗ ſekrckudrn ime rgeinter fine nen nzinine iic oſt 6 Znlcenc iil Ulir idt n ui utmndefwnn eonid Reeni Oſhmocummngeini⸗ Pnunvdtconunſtcken Vunon oſtnennt Aſmmn Aſscenen uihſtgterfeiei ze meenbbininigni⸗ 1lepornnt Rihh achen heſtnp lup zints Rmizitffſſ, rii ini⸗ 1s Kcinon enn fneit ORchun boci panegvercg ang, ſgte, Gie 4 vin ſocſco nontec en habet gueci un ſe 1: pondera gnöſten Erquo anii infe c s ſols bſqz onctrchi ceocend hoto, PGi nNiͦiͦ/ oſſir au an uui ſcniſa d. Ein Depii geiergls 14 Mer oler gi o hotbot ſGS iciul , icicnl9 forvo 50b ni n din Collenldel nbicrgane 1uliicdlcllein gecininitl. mcee ſrNN& 4 ſblecci ni alſaſnſint “ . ¶ Me ner. 6 g. fuit ꝓſecutꝰ ius ſuũ.j.tres menſes ſatis acqͥſiuit poſfionem. ar.ĩ.l.i.i..i oꝑis.ff.de no.oꝑ. nũ. Et iõ ſolue ⁊ alꝛ ꝙ hͥ nõ qrebaĩ:nec apparet qñ papa ſic ꝓnũtiauit fone.n.fuit motꝰ ex aliquibꝰ iuribus partiũ:ſj im qᷓrebat᷑ qᷓtꝛ debẽt itelligi ca pitulũ ſnie faciens mentionẽ de motione litis. 2 põt ſolui ꝙ tpe ↄteſtate litiſ iſte epᷣs ſen mõchi edificauerant ꝙtũ poterant de iure ↄſueiudina rio:ſʒ fuit poſtea opꝰdeſtructũ latent᷑.iõ papa in ſnia reſtrixit ſe ad tpᷣſ litiſ ↄteſtate.ut poſſint iſti edificare ad eũ ſtatũ i q erat ipᷣe ↄt.lit.qꝛ ultꝛa nõ licebat m ↄſuetudiem loci ⁊ iõ & mã denũ ciatõis dicẽdũ ẽ ut hẽtur ĩ locis ſuis de no.oꝑ. nũ. In gl. fl. ibi de appel. ſignificauit. æ de hoc dic nt ibi płe nõ. In ea.gloſ ibi ſufficit citatio. dic ut nõ.i.c.gratis ⁊.c.lʒ de off.dele. . Conſtituno legati de X* Parte. ſoluẽda tertia moꝛtu arioꝝ epo ĩtelligi d; de bis mortuarijs i qͥbꝰde lure cõi debet.h.d. Coiſ diuiſio.fᷣa ibi cum igi tur. Caſus ⁊c̃. ¶ NHota primo ex tex.ibi inoua uit ꝙ ſucceſſor in offo poteſt idẽ ſtatuere ꝙ pꝛe deceſſor. nec propter h̊ tollitur prima conſtõo z q̃d bʒ tunc oꝑari pa ex quo dicit illud ꝙ pꝛima dic ut nõ. Por. in. l.i. ff. ad.l.fal.qꝛ ſaltem dar noua facultas agendi ex fa ↄſtõe.nam fa ↄſtõ nunqᷓ; tollit pꝛimam niſi ſpãlꝛ caueat̃ uel niſi ſis prorſus Iria nt in.c.i.de ↄſti.lib.vi.l.quonens ff. de ac. æ ob. ¶ to nota ꝙ ſiatutum gnãliter loquens in mã iuris ꝛecipit exceptões ⁊ limitai ones:ut ſic minus ledat ius cõe q;ᷓ poſni.⁊ in h̊ iſte tex. eſt nalðᷣ nõ.ut q;tuncunqʒ ſtatutum loqͥ tur gnãtꝛ debeat ſiricte inteuigi ut minꝰ preiudi cer ʒin iure cõi qᷓ; poſſit ed 3 predicta er j tex op.de.c.ſi papa de pui.li.vi.ubi dẽ ꝙ uẽ ba dẽnt aliqͥd oꝑari. ¶ Sed iterpretado iſtud ſtatutũ ꝓut papa hic facit nihil oꝑabitur cuʒ ᷣ ſit de iure cõi. ad idem facit quod nõ. Mar.in .I. ij in. S. pretor ait. ff. de dan. infect. ubi dicit ꝙ ſi ſtatuto cauetuꝛ ꝙ citatio poſſit fien ad peꝛ ſonam uel ad domum ſufficit ſi fiat ad domum licet perſona poſſit reperiri.? hoc ut aliquid ad dat ſtatutum ad ius cõe nam ſi intelligeꝛet ꝙ ci tario pᷣus debeat fieri ad ꝑſonam ſi põt reꝑiri: tunc de nihilo ſeruiret ſtatutũ cũ hoc ſit de iuꝛe ⁊2 ſit apeꝛe uult Bã. ꝙ ſtatutum loquens ĩ mã iuris debet intelligi ut aliquid addat ad ius cõ mune. So. plʒ dem Mar. nec ẽ S hũc tex. Sed ad iſtũ tex.aſſigno duas ꝛõnes decidẽdi. Mꝛia rõ ꝙ ſtatuiñ h̊ et ſʒ iſtã iter ptatõem aliquid ad debat ad ius cõe: qꝛ de iure cõi quota qᷓ debet epo icerta ⁊ relicta ↄſuetudini:ut i.c.ceꝛtificãi de ſepul.ſʒ ↄſtirutio bic taxabat illã quorã redu cẽdo eã ad tertiã. ex quo ergo ſtatutum oꝑabat iſtud nõ debat ita late ĩtelligi i alia ꝑte ut iiuſte pᷣiudicaret ⁊ ttio:uł magis ðvᷣrogaret iuri.Et ſʒ iſtũ ĩtellectũ nõ.ꝙ ubicũqʒ ſtatuiũ deuiãs a iuꝛe loquit᷑ gnãlit᷑ dʒ reſtrigi q;tũ põt ut minꝰ ledat ins cõe. ? ſauis ẽ ꝙ aliqd oꝑet᷑ ut in exꝰ. Har. inſi faceremns illa interpretationem nihil de no △ no induceret ſtatutum. fa rõ decidendi poſ ſet eſſe:qꝛ ſtatutũ hic gnãliter itelligẽdo priuaſ ſet eccleſiã iur̃ ſuo indebite:ſed ſtatutum nunqᷓ; dʒ ita intelligi ut reſultet talis abſonꝰz iniquus intetlectus: ꝓ boc texaoptimꝰ in.l.ij. C. ð nox. 7 nõ. Mar. i. l. oẽs ppli.ff. ð iuſti.⁊æ iure. ¶ Et ex hoonõ. ꝙ ſtatuiũ gnãliter loques recipit ite? pretationẽ reſtrictiuã ne tertius puniat᷑ ſeu pri net iure ſuo indebite. Si aũt ſtatutũ ꝑ omia lo quit᷑ em ius cõe:iiap nõ põt itelligi ut aliquid addat:tũc quid oꝑet᷑ tale ſtatutũ uidet ꝙ nihil iz ſit ius cõe qð ſentit gl.in.c.i.ðᷣ ↄſti.li.Vi. ſed dic ꝙ oꝑat᷑:qꝛ dat nouã actione.nã poterit agi etiã gigore ſtatuti:ut dicit Mar.in dicta.l.i.ad .l.fal.ſicut qnqʒ pretor decernit id quod ius ci nile:æ põt agi de iure cinili uel iure pretorio ðᷣ quo nõ. in.c.i.õ de reſcrip.¶ In glo. in v. in terpretatiõe ibi inteꝛpꝛetatur ſuã ↄſtitutionẽ. ſẽ tit ergo glo.ꝙ legatus poteſt ſuã ↄſtitutione in terpꝛetari cum oritur dubietas.ſed hoc nõ ẽ ue rum indiſtincte. ſed procedit ſi adhuc duꝛat eiꝰ poteſtas.nam ſi eſt functus legatiõe: hoc faceꝛe nõ põt.ar.in.c.in lꝛis de offi. dele.æ in.l. iudex .ff. de re iudi. unde ſi bene ponderetur tex. hic papa ratificauit illam interpretationẽ legatoruʒ alias nõ ualuiſſet illa interpꝛetatio: ut dicit bie Jo and.æ bene. Et facii hoc ad. q.nũquid ſia tutarij deputati a populo poſſint iterpretaꝛi ſta tuta ꝑ ſe edita ſi oriet᷑ aliqua dubitatio. ? Jo. an. bic ? Bar. ? cõiter legiſte in.l. oẽs populi .ff. de iuſti.æ iure ↄcludunt ꝙ nõ ex quo functi ſunt eoꝝ officio. Mec ob.ſi cicat ꝙ eius eſt in terpreiari cuius eſt cõdeꝛe:qꝛ in ueꝛita e non ui dent᷑ illi ↄdidiſſe ſtaruta ſed populus qui dedit auctoritatẽ:qꝛ is dr̃ facere cuius auctoꝛitate fit ut in. c.ſi diligẽri de preſcrip.⁊æ ideo recurreduʒ eſt ad populũ ſen ↄciliũ gnãle e intelligo ꝙ de bet recurri ad populũ ſeu ↄciliũ qn interpᷣtatio eſt nalde dubia.ſecus ſi eſt clara æ iuri conſona qꝛ tunc iudex corã quo uertĩ qõ poterit inrerpᷣ tari ſtatutũ:ſicut dicimus in.l.cõmuni ⁊ ĩ priui legio principis ut nõt Inno.in.c.cũ ſpeciali ðᷣ appel. æ Har. in. d.l.oẽs populi = glo.in. c.cnʒ nenifſet ðᷣ iudi. facit.l.benignius.ff. de legi. ⁊=.l. fi.ff. ð ↄſti.prin.æ.l.unica.C. ð̊ ꝓfefſo.qui ĩ ur be ↄſtan.li.xij.ubi dat᷑ inferioribꝰpoteſtas inter pretandi. An autẽ iudex põt interptari ſniam ſuã. plene nide ꝑ Bar. poſt glo. in.l.ab executo re.ff. de appel.nã ſi eſt delegatus nõ põt per.c.iĩ lis pᷣalł.Si ẽ ordinarius ⁊ inferior ẽt non põt ſz ſi hʒ meꝝ ipeꝛiũ:⁊ tũc põt ut i.d.l.ab executo re ubi tex.nõ.⁊ ita dʒ iterpretari ut nõ coꝛꝛigat ſeu mutet: ſed declaꝛet tantũ qð tene menti. Ba sobis. In puilegio ð pcipien dis fructuibꝰ bñficiorũ appella tio bñſicioꝝ maioꝛa bñificia ↄpꝛchẽdit lta cõmuniter ſũmatur. Sed ego adderẽ ad ſũ mariũ quando priuilegiũ eſt ↄceſſũ epiſcopo ꝓ honeſta æ fauorabili cã:quia ita loquitur tex. ut j. dicãꝗ. Cõmunis diuiſio. fa ibi nos caſus zc o de reg kurig. Mã p' ex tex. ung iuſta 2 lieitã cam concedẽdi frucius beneſicioꝝ ad ipᷣs nidelʒ ꝓ ſoluédis de bitis ecclłe cathedꝛaliſ ſeu epi obligati noie eccłe An autẽ eps cũ capitulo poſſit hoc ſtatutij facẽ dic ut nõ. in. c.ſi proptestua debita de reſcrip. li. Vi. ubi et nõ.nũdqd legatus poſffit hoc ialger̃. n nõ ꝙ uerbũ bukiciũ late ſũptuʒ ophendir Et bũficia maiora.qð etiam ꝓbaĩ i i regula. i. de re.iuris ·li.vi.cũ ibi nõ.un ibi vᷣificat eiiq i epa tibus ⁊æ archiepatibus dũ Alicit beneficium eccle ſiaſticũ nõ põt ſine inſtitutõe canõiea licite ꝛenie ri. ¶Sed op. ꝙ nõ dęat hic late ſũmi: ſed ſtri cie:qꝛ hic tractat᷑ de pꝛeindicio bñdicioꝝ uacã tiũ: ⁊ ẽ iuſ cõe.gdʒ fieri ſtricta iterpret gio ur i.c. ꝙ dilecto ðᷣ ↄſan.⁊ affi.dixi ĩ.c.olim.S.de pᷣ nile. Sʒ qñ Hbum bnticiñ ſtricte ſumi nõ com prebẽdit bnficia maiora ut ẽ tex.i.c.cũ i illis ̃ᷣ pben. li. Vi. facit.c.fi.eo.ti.i atiquis. Sol. Zriunz v. difficile. Jo. an:hic vr itelligeꝛe duobus mo dis. pꝰ ꝙ iõ h fit larga ĩ iterp̃taꝰ: qꝛ nõ tractat᷑ ᷣ graui pᷣiudicio pᷣnati.ſʒ ceꝛte iſta ſol.nõ vr idiſti cte va:qꝛ multũ preiudicat᷑ benefitio ſi fꝛuct ab ſorhenĩ duos ã ãnos. fa ſo.ꝙ hic tꝛactat de in terpᷣatõe puilegij. pncipis. hec et ſo.nõ ẽ bona qꝛ qn pᷣuilegiũ pncipis ẽ iuri deroganuum: uel abſorber ius alteri⸗ dʒ ſiricte iterpᷣtari:ut dixi in. c. oli. . e. . iõ ut dixii pꝛi.qʒ itelligi iſie tex. qñ conceſſio fuit facta epo ꝓ debitis ſoluẽdis. bec eſt. n. cã honeſtiſſima ut filij ſubueniãt paꝛẽ ti. ⁊ iõ mã iſta cũ ſit fauorabiliſ ĩ ſe ñ dʒ reſtrigi ſz apliari.⁊ ſic ĩtelligo tex. ibi i hoc cãu ⁊c.ſ. ub! ex boneſta æ fauonabili cã idulgetia fca eſt epo. ſec it dicerẽ ubi idulgẽtia fieret teaio. aꝛ. eox qᷓ nõ. Jo. mo. i. J. c.ſi ꝓpt. ¶ In gl. ſi. ibi ab oĩ munere. ult gꝰ dicẽ ꝙ indefinita nõ ſemꝑ eqᷣpol let uniuerſali.q.d.ꝙ aliud ẽ qn cõcedit᷑ idulgẽ tia ſuꝑ oĩbꝰ bnſicijs:ꝛ aliud qn ſuꝑ bnficijs ſz tu dic meliꝰ de hac mã:an ⁊? qñ idefinita eqpol leat uniueꝛſali ut nõ ·in. d.c. ut cixca de ele.li. Vi. hicen. fit i iterpᷣatõ larga ꝑpꝑ den pdẽéam. Ab. eꝛbũ modera Ranſmiſſe. tionis diminutõ nem ↄtinet no angmẽtũ h d. Coôis di uiſio. Fa ibi quo circa. Ca? zc̃. ¶M primo ex tex. unam cãm legitimã minuendi numeꝛũ canõi coꝝ ⁊ pᷣbendaꝝ qñ poſt ſiatutũ numex faculta tes eccleſie adeo diminute ſũt: ut canönici inſti tuti non poſſint cõmode niuere. ¶* 2 nõ ꝙ ſuꝑ excreſcentia reddituum non frãgit numerũ cao nitoꝝ ipſo fẽo.? ĩ hoc ẽ iſte tex.nõ.de auo plen nõ. in. c. ců ¶N. de conſti. æ dic ut ibi nõ. ¶S nõ ꝙ cui dat᷑ pias minuẽdi ĩ cã dimiutõis ꝛddi tuũ ſi ur̃ data pas augmẽtãdi i cã angmẽtatõis Ex quo collige ꝙ pf̃ᷣas ðᷣlegas ẽ ſtricte iterpre tanda æ n extẽdẽda ultra cafũ expᷣſſũ. (e tio nõ qͥd fiendũ eſt de reddiubꝰſuꝑ excreſcentibꝰð bent.n. cõuerti in utilitareʒ eccłe.donec aliud fu erit diſpoſitũ. Sʒ q̃ro qͥd ↄpᷣhendat᷑ hic appel latione ecclie. Jo. an. ponii duplicẽ expoſitionẽ pur itelligat eps cũ capꝰ.ar.i.c.cũ clici.S.e.fFᷣo intelligit ur dẽat Ouerti in pias 7s. nã qcqd ſu pen eſt neceſſitatib eccleſiax 8 conuerti in piag cãs ſeu expendi.xij.q.i.i.c.qꝛ. Et hec expoſitio Iʒ bõa ĩ ſe:iñ tex.ufr̃ uelle ↄcernẽ i utilitatẽ iſtiꝰ eccleſie.un poterit ↄuerti ĩ fabricã.uel poterunt emi poſſeſſiões ut poſtmõʒ poſſint re gpliores redditꝰ.aꝛ.i.c.uidetes.xij.q.i. n gl. j. v. ex creuiſſe ibi utꝝʒ poſſent auger̃ nũeyꝝ:ſed rõeʒ de cidendi glo. nõ ponit ſʒ ſatis colligit̃ ex tex. qꝛ vbũ moderatio continet diminutionẽ ? pfas ðᷣ legata nõ é extendéda ad caſũ n expſlu i i. c. cum olim de cffi. lega ¶ Sʒ papa uel eps poterũt au gef nueꝝ ⁊ an epᷣs cum.c.poſſu augẽ: ul miueꝛe numeꝝ uf cꝛeaꝛe uł ſupprimeꝛe dignitatẽ:dic ut ple nõ.i.cñ ueniſſet.S. de teſſi. n gl. pe.i fi. ſed ſolue ꝙ ubi oſtar ð mẽte fcedim⸗ Ppꝛieta te vboxꝝ. ita loquüt 3 Zria:als ãt ibeꝛemꝰ ſignifica tõi vboꝝ ita lodt iſte tex. ad ide.lI. non ałꝛ. ff de leg.iij. ¶ In gi fi.ĩ fi. Mõ finẽ gl. nã uj ꝛceder 5 eo ꝙ. S, dixit. Cõcludit gꝙ ꝗᷓlꝛcũꝗʒ redditꝰ augmẽtati oↄueꝛti dñit i utilitatẽ eccłie. ?⁊ pot keligt de ꝛedditibꝰcõib ultra pᷣbẽdas. reddit? Ho pbendaꝝ nõ dñt de facili minui. Fateor tñ li pbende eꝛut młiũ augmẽtate ſuꝑioꝛ poſ ſet augmeta; nuex pbẽdax de inñ dicendũ ut plene nõ.in. c. cñ ¶l pᷣall.nec op. õrium. S. foꝛ marũ in glo. qꝛ ex q ſuꝑexcꝛeſcẽtia ꝓPuenit ex ꝛd ditibꝰeccleſie nõ eſt cuꝛãdũ qtꝛcũqʒ ꝓuenẽit. aꝛ. optunũ. xij. q.i. in. F. fi. ¶ De regulis iuris PRiica. (Köͤtiua⸗ ſice ſueni põt ex glo. ſuꝑ Neica huiꝰ ei. vj P'ↄtinua alꝛ æ ſic. Sup nidimꝰmłlia iuꝛa ſpaka. Vz qꝛ ex iuribꝰſpalibꝰoẽs ca occurẽtes ðᷣ cidi n pnñt 2gruuz fuit ĩ fine oꝑis ſubijcer̃ aliq̃s veglas gnãles.iõ ſeqt rubrica de 2c. iuris. Möõ põt breniꝰſũ Onis maꝛi.⁊ pone eaſũ ĩ c.ij. S. ð̊ ſpon. Cãus ꝛc̃. Nõ pꝰ ex tex.iũcta gl.ꝙ appellatõe ꝛeꝝ Sphẽdi ẽt pũt icorporalia uñ h̊ ↄpᷣbẽdiẽ Sctꝰ 2 ois obliga ð q uide qðᷣ nõ i. c. ij. ð re. ecc. nõ alie. li. Vj. 2 i.l.momẽtũ ff. ð. v. ſi. ö fo ꝙ Scrꝰdẽ naſci tpᷣe ↄſeſus:dẽ diſſolui cũ Zn ciſſen ſus ĩnẽit. In gl. i. ibi oĩs obliga ſiue Zctꝰ. Exꝰ i ſtipłatõe ꝗᷓ ↄſeſu Sbi:⁊ Sꝛio ↄſẽſu diſſoluit᷑ ut i.l. ſi unꝰ. F. paciꝰ. ff ð pac Idẽ i Zciu ẽptõis z uẽditõis.nã Sohit᷑ ex ſolo ↄſẽſu:⁊ re exñte itegꝛa diſſoluſr̃ prio cõſẽſu nt ĩ.l.i.C. qñ li.ab ẽp.diſ. SDʒ ſi iternẽit traditio rei pouẽdirioneʒ oʒ ꝙ et iteruẽiat ꝛetꝛaditio.ał nõ diſſoluit᷑ ut ĩ.d.l.i. C In ea. gl. . kallit hec ꝛegla ĩ mrionio. Et ꝛatiõeʒ fallẽtie qᷓ qre m mẽimoniũ nõ difſoluit᷑ ↄꝛio oſeſu ni de 1 gl. i. c.qᷓ ꝑꝑ.xxvij.q.ij.nã mẽimoniñ ẽ ma ximũ ſact̃m ut i.c.debitũ de biga.ꝙ ex ſc; 5cE tũ ẽ eius diſſolutio ñ ẽ ĩ płate hoiuʒ.¶¶ In ea. glo. ibi ? i baptiſmo.26 ãt iſtoꝝ caſuũ ẽ qꝛ ñ pĩ ꝓpᷣe ĩueũ griꝰactꝰ:ſicut dicimus in uirginitate WO — * 1 1¹1 . 3, tzon ae Cdaintendütrat⸗ li nfons tenmt, ,iadtaco brhcalss teterc9,cdlhn Udtietegrahen Ali ungertitntp ſitlliidetiga⸗ ſeel epſn len mͤ⸗ ,ccyr pur bü hn Nioi temn anan aſinonamndenin Man pboce gont CIſhpwrs eni dd MMorsdtentztuin dat Neimi gii üfnelcegipoprine “ rſatſg nepengen icfen icennige Meninci lncinanantiͤ ntimuntug Ii nuimiii tim /ge n mi — 41 n nnnnchri 4 1 nhlintit lſtiizzr leg, 4 rei . ecn (Deregnlis iur en e reguſis iuris r a. E * 6 q̊ͥ ſemei amiſſa ãpli recuperari non põt. xxxij. q. V. ſi paulus.⁊ idem ĩ oibꝰ i quibꝰcaꝛacter ſpᷣuał imprimitur. Et in fine glo.de hoc an in ꝑdeda poſfione ſufficiat ſolus animus uide per glo.in Crüzt ed .l. iij. H. in amittenda. ff. de acq̊.poſ.⁊ cõit᷑ tenet cligf . . Oy ſic ſine ſit nãlis ſiue ciuilis.un rõ quare faci mdnmnia:I „* liꝰpoſſio amittit ꝙ; acquiꝛat᷑ eſt qꝛ ad acqrẽduʒ Gulagß ee ie requirit᷑ animꝰ æ corpꝰ:ſed in perdendo ſuflicit Sn 3iican ſolus animus Et ad.l.quẽadmodũ alle.in. glo. —– . q̃ dicit ꝙ requirit᷑ utrũqʒ in petẽdo.hꝰ ꝙ ſi in nphriner 4 i nie cipit᷑ a corpore tũc reqrit utrũqʒ qꝛ ꝓlũ corpꝰ ei en ſin animo ñ ſufficit ſʒ ſi incipit᷑ ab ãimo tũc ſuffi . OigeGH cit ſolꝰ animꝰ. Itẽ fallit H̊ rła in cãibꝰnõ.in.c.cũ inferior.de ma.⁊ ebe.nã in młtis caſibꝰpõt qᷣſ li Wſnn gare non iñ abſoluere tene menti. Abbas. atſi . ce ßf e Dubia in melioꝛẽ ꝑtem h iig ii * S tote. int᷑ pretãi vᷣbẽt.b.d.æ pꝰ ng Pcteig rics ponũt᷑ vba euãgelij ſo ueꝛba bede ex gnimiutagetdi ponentis.ᷣfa ibi hͥ loco.Caſus æc̃. ¶ Nõ.pꝰ ex balp mi⸗ tex. ꝙ uerba euãgelij adduci pñt ad ðciſionẽ cã mimn ror rũ qᷓnimo multi canões excti ſunt ex anctoritatii negſpj ii⸗ bꝰ noui ⁊= uetis reſtamẽri:ut diẽ tex.i.c.q̃it᷑.ij. ð Plpior ol S . accu. tẽ nõ pᷣncipiũ ꝓ miſericordia exhibẽ P da ⁊ in dubijæ neliꝰ ẽ rephedi de miſericoꝛdia: iᷓ; de ſeneritate.xxvi.q ultia allegãt dʒ ĩ miti cordia imiſceri cũ ſeueritate:qꝛ hõ n dʒ eſſe nec muliũ mificors nec multũ ſeuerus.ſʒ dʒ iudex i iudicado hẽe pᷣ oculis m ficõdiã et ſeuexiratẽ uide tex.cũ gl.i c.diſciplinã.xlv.di. otae = S Z- ⸗ = S= = = = rrſan unai Hiihrig Phere en . dea hac dictõe ⁊c que abbreniare ſcripta cõpᷣhedit aliq̃ ultra precedẽétia:æ ↄphẽdit id ꝙ eſt ſolituʒ ago ſnn giabuß⸗ ſeqͥ. æ idẽ ẽ dicẽ ⁊c. ꝙ et.q.dꝗe qꝰ ꝑ bar.i.l.gallꝰ Aöͦndſnentaun .ff.de li.æ poſtu. ſecꝰſi nõ eẽt abbreniate ſcripta biga eu . qꝛ tũc capit᷑ ꝓut vbũ ſonat ¶ Itẽ nõ ꝙ fea du ps bſicr ls bia qᷓ pnſt referri ad peccatũ ⁊ nõ peccaiũ debe Ne wins. SðSLZ mus ſꝑ interpretari in vonã ꝑtem:⁊ ut euiteiux . peccatũ ꝓ h̊ uide glo.in.c.abſit.xi. q.iij ⁊ tex. Hopir bnefd c.in ſcripturis.xcvi di. ubi ponũtur uerba im mit Metſei * patoris dicentis:ꝙ ſi uideret clericũ amplexan Cinste hi⸗ tem mulierẽ preſumẽt cã bñ dicenqi. b. tñ dic , luien tũ intellige qn pꝛo ꝑie ſiniſtra preſũptio non eſt 1e e 127 uehemẽtior:que pot colligi ex ↄſuetudine et qſi b/ftati tate ꝑſonaꝝ:qꝛ tũc faceꝛemus interpretanonem idle a 3 G P in dereriorẽ ꝑtẽ:ut in.c.i.de cle.non reſi.⁊.xci. H.ſ. W di. in.c.clericus et in.c.cũ in iunẽtute.S. ð pur. ſehici in ca. æ bonas tex. in. c. ij xiuj. di. Anmo nota ꝙ; g ſnein in maleficijs nõ preſnmit bonꝰ animꝰ ↄcor.c.i. ſiilin de preſump/ Iteʒ ꝙ ſicut aꝛbor bona nel mala mie! cognoſcit̃ ex fructibus:ita ⁊ hõ an ſit bonus uł teefite iegn malus cognoſci ex bonis oꝑibus:unde in euã i lcn . gelio ex fꝛuctibꝰeorum cognolcetis eos. Et nõ anonee . ꝙ in certis non eſt locuſ ↄiectuꝛis.et ad boc ſo . nitlic ler allegari iſte rex. In glo.ij.in fi. hec glo. expo nio E uſc, nit tex. ſimpliciter. ſed bñt omes iungi ſimul qð ino inn aut ſumi vctib ſeu Ppᷣuilegijs ⁊ tũc in dubio de ninori in bemꝰintpretari rẽ ut ponꝰ ualeat.⁊ tunc illa ꝑs gi dẽ melior. aut tractamꝰ de re odioſa pmia in pe ie nis imponendis:æ tũc dʒ int᷑pretari i meliorem oſne, gi ptem.i.benigniorẽ:qꝛ odia vᷣbẽt reſtringi ut in nn 11οαd˖nZH.eεàt1âα1 peéis Ii- Vi. aut ſum i coceꝛneti 161 . bus periculi aiarũ:et tũc dʒ iterprerari ĩ mmeſio rẽ.i.ĩ ſecuriorẽ:qꝛ ella ẽ meliõ que ſecurior.uuð bonam glo. in. c. unico de ſcruti. Bi ſcandaliʒauerit. PMropter ſcãdalũ euitãdũ ueritas nᷣ E obmittẽda. hb. d. QOiuidit nã pꝛio ponũt ueꝛba eæuãgelij go Yba bede exponẽtis ibi utilitas. Ca ſus de as prie erx tex. ꝙ pꝑp ſcãdalũ euitãdũ nõ dʒ ꝗs ↄmittẽ malũ. 2 iõ no d; òs dicẽ mẽda ciũ ẽt ad finẽ ut ꝓxim euitet iniuriã ſuã.xxij.q. ij. 1. e. neòs. nec dʒ ꝗs ↄmitiẽ malũ quãtũcunqʒ Puũt ꝓximꝰ euitet maius malũ æ ſcandalũ de ꝗ ui gl. xitij. di. i ſũma ubi exaĩat᷑ iſte articulꝰ ? geclara iſiũ tex. ꝓut habet᷑ i.c.ij. ẽ̊ no.op.nũ. Bog non eſt. Arner e . cltũ efficit᷑ ſicitũ prio põit dictũ. ſᷣo ex Epla ibi nã. caſus re. (6 pser lex. ꝙ neceſſi as excuſat a pcco.rõ ẽ qꝛ peccatũ ẽ uoluntariũ al ñ ẽ peccatũ xv.q.i.ĩ pn.ſʒ nccitas ẽ Sria u lũtati g neceſſitas excludit peccatũ.ał:ãt pniꝛet Is ſine cfpa qð eẽ nõ dʒ: ut ĩ. ce.ij. ð ↄſti. 2nõ p ĩ uoto itelligit᷑ tacita ↄditio ſi poto.iõ nõ dẽ fiactor uoti:qꝛ ꝓpteꝛ neceſſitatẽ l gelerit. g llicite faci GSod lãtẽter. lganone, 6 iducit. h. d. caſus 26n gl. i. i fi. a ãt ſi platꝰ allat ↄſuetudinẽ ĩ fuitio ꝛccepto ð quo nõ erat mẽoria. In oriũ dñt doc. ꝙ aut ꝓp bat᷑ ꝙ ſpõte ſeꝛuitiũ fuit pᷣſtit æualʒ ↄſuetudo: ut iĩ. c.ſuꝑp quibuſdã. S. ti. ꝓxi. æ. xviij.q.ij.in. e. ſeruitiũ ⁊.c.eleuterius.ant ꝓbat᷑ ꝙ ꝑ uim ⁊æ tũc nõ ualʒ ue H. æ. c. qꝛ cognouimꝰ. alle. i gl. In du bio uero pᷣſumẽdũ ẽ ꝓ ſubditis ar.i.c.ſuꝑ hot de renũ.æ in.l.cũ de indebito ff. de probati. A Bm i pemplatione Breue ẽ ſʒ ſũma ſic. Loꝛmẽta ĩdicijs nõ pᷣcedẽubꝰ inferẽda nõ ſũt h. d. cäus. Hõ pꝰ ex tex.ꝙ iudcx nõ põt in pricipio cãe alia pſũg tõe nõ habita toꝛq̃ꝛe accuſanũ ſine accuſatore uſ teſtẽ. Iẽ nõ. ꝙ tormẽiũ dẽ qõ ¶ Et ꝓ itellectu me prio q̃rĩ qͥd ẽ qõ.ſolu.qõ ẽ ueritatis inda gatio ꝑ tormẽétũ. æ põt appellari qõ a qrẽdo qꝛ index ꝑ to?mẽiũ inquirit ueritatẽ.æ toꝛmẽũ dr ꝗſi torques menteʒ a torqueo torques/Scdᷣo qri qñ ꝓcedẽdũ ſit ad rormetũ. ſolu.dicit Jo. an.æ eõſteꝛ doc. ꝙ duo requirunt. prio ꝙ ueri tas aliter heri nõ poſſit.nã tormẽtũ infert᷑ cã in neſiigãdi ueritatẽ z ĩ ſubſidiuz: ur.l. dinus pius ff ð qõ. v q v.i. c.illi ubi bonꝰ tex. cũ gl ſo re quiriẽ̃ ꝙ pᷣcedãt aiqᷓ idicia ſiue pſumptiões uel ſemiplene ꝓbatiões. nã ſine indicijs nõ é iferen da qõ:ut hic ⁊ ĩ l.ex ibero.fl. ðᷣ qõ. Er q̃ idicia ſufficiant n põt dari certa doctrina ſʒ relinquen dum eſt iudicis arbitrio. unus tamen teſtis eſt ſufficiẽs ſm omẽs de quo eſt glo.in.l.iij. C. ad el.iuł ma. quod procedit niſi alia ratio ſnadeat in conmtrariũ. Munquid ame reo peteni dilanoz Ce reg. iuris. purgãdi idicia ſit dãda ãte toꝛtuꝛã ſʒ doc.h nõ tãgãt:dic mñ ꝙ ſic.nã ⁊ ſi ꝓpria ↄfeſſio excuſaꝛi põt: ut ĩ. c.cũ dilecti de accu.ita ⁊ fortius idicia aliũde ꝓueniẽtia hnt diſsõeʒ iuris. ꝙ a iudice ĩ terloqnte de toꝛtura adhibẽda appellari poteſt eut ĩ.l. ij. f. de appel. reci.æ.ij.q.vi.ñ ſol&ᷣ in.v. añ ſniã.⁊ ̊ qꝛ index grauare r doen nr grauamen releuari nõ poſſet. ertio queꝛo gualis debet eſſe tortura. lu. debet effſe mode rata.unde debet iudex animaduertere ad indi cia. JItem ad qualitatem peꝛſone an ſit foꝛtis in reſiſtendo an ne. zæ finaliter debet ita torquere: ut tortũ ſeruet incolumẽ innocentie ul ſupplicio ut ſic ſi deliquit poſſis pati ſuplicium debiium. ſi uero eſt innocens non patiatur defectum cor poris:ut.l.quẽadmodum. ff.de queſtio.¶qrto qꝗ?o ꝓ qua cã tortura poſſit inferri.ſolu.tã in ci uili q; ĩi criali:ð criminali paret. ff.de queſti q̃ſi to.= ĩ prealle.c.illi.de cinili ĩ.c.i.S.de depo. Quito quero qͥ homines ſint torquẽdi. ſol. tres ſũt cõditiones hõinũ.quida ſũt liberi qdaʒ ſtamn liberi quidã. ſerui. Cibeꝛo? quidam conſti tuti ſũt in dignitate uel militia:æ iſti regularite nõ debẽt torqᷣri niſi ĩ cenis cribus: ut ĩ crie leſe maieſtatis ⁊ proditionis ⁊c. ut.l.miules.C. de qᷓ Ri. ¶ Et ex hoc dicunt quidam ꝙ cleꝛicus igu lariter non eſt torquendus quia eſt miles cele ſtis militie: ut in. c.i.de cleri.egro. Aiij contra per.c.ſi conſtiterit de accu.æ per.d.c.i.de vᷣpo. de mareria nide per glo i prealle. c. illi.2.xv. q? V in ſũma Cois concluſio doc.⁊ glo.eſt ꝙ cle rici etiam preſbyteꝛi ſi ſũt ſuſpecti poſſunt ex cã torqueri. Abbas tamen dixit nõbile ueꝛbũñ i. d. .cCc.i. ꝙ nõ reperitur clericos eẽ toꝛquendos niſi ſint ifames:ut ĩ.d.c.i.qð nõ.Cõiteꝛ tamen tene tur qd tortura nõ devet eẽ ita ſeuera in cleꝛicis ficut in laicis unde non debet ſupponi acculeis uel funiculis ſed nirgis ſen corrigeatis. ꝓ h̊ bo nus tex. xxiiij q. v.c.i.iĩ fi Sexto q̃ro ð cffen tõ ture:nũqͥd naleat ↄfeſſio ĩ toꝛura fca.cõit᷑ diſti gnit᷑ an iſie ꝑſeuẽt i ↄfeſſiõe ułñ ſi n ꝑſeuãt ñ pᷣ iudicat:qᷓꝛe nx feciſſe mern toꝛmtoꝝ: ux.l.i ðᷣ qo. 2 xV.q. vi.i.c.i.⁊.xxxi.q.ij.lothariꝰ. Si vVo ꝑſe uerat tũc ſibi pᷣindicat.⁊ dẽ ꝑſeuerare qñ ↄfuet᷑ iteꝝ ratificãdo porẽ ↄſeſſiõeʒ e? locũ rormtorũꝰ ita ꝙ ni uideat iſta tormta.alł.ur̃ facẽ Rore torm roꝝ ita noluit h̊ Jo. an. ⁊æ bar.i pał.l.i.ð qõni: qð nõ.nã ẽ ↄ iudiceſ qͥ icõtinẽti ĩ loco ubi ẽ toꝛ mentũ faciũt ꝛatificari ↄfeſſionẽ. ¶ Septio qrit nũqͥd qõ.ſeł hĩta poſſit ꝛeiterari ꝓ eodẽ facto. cõit᷑ diſtiguit᷑ ꝙ; aut oriũt᷑ noua idicia puta ꝛpi iſte ĩ mẽdacio uel alia idicia aliũde ſuꝑuẽtuʒ:et tẽ põt rpeti qõ aut nulla idicis de nono ſuꝑuene rũt ⁊ ñ ðᷣbẽt rpeti:ut.l.ꝛpeti ⁊.l.unitꝰ.ff. ð q̃ſti. Et ex pᷣdictis pñt ðᷣcidi młꝑe.q.ſʒ qꝛ.S. feci mti onẽ de triplici ↄditiõe ꝑſõaꝝ:uĩ de liberis ð ſeꝛ uis et de ſtatulibeꝛis.⁊ tin dixi de liberis ↄſtitu iis ĩ militia ł dignitate. dic ꝓſeqᷓndo ꝙ ſi ñ ſunt cõſtituti ĩ militia l dignitate:aut torqnt᷑ i ſeipos .I. ut dicãt Vitatẽ i fẽo ꝓpo ⁊ i ciu iuibꝰ ni toꝛq̃n — „ i criaiibꝰ vo torqri pnñt ↄcurrẽtibꝰillis duobꝰꝛ qbꝰ. S.ſ.ꝙ ueꝛitas alit bꝛi ñ poſſit:⁊ ꝙ pᷣceſſeꝛĩt idicia.ſi vo toꝛqueꝛet᷑ iĩ alios ut ẽ teſtis qͥ roꝛqt iĩ o alteriꝰ: ⁊ tẽ ſi ẽ uił toꝛqt tã ĩ ciuili q; ĩ cꝛiali :ij. q.i.ĩ pᷣmis.qðᷣ tñ ꝓcedit ĩ ſubditũ qn alit vVi tas hꝛi n põt: aꝛ.in aut᷑ ð teſti.F.iij.æ.d.l.dinus ſi uero ñ ẽuił ⁊ tẽ ſi teſtis ñ uacillat ñ dʒ torq̃ri al. ſecꝰ ut ĩ.d.l.ex libero. Mec fallũt.pꝰin mioꝛe xiiij.ãnis qꝛ ñ dʒ toꝛqi Iʒ ueꝛtas ab eo feꝛula uł corrigia hꝛi ſi poſſit ⁊ elici:ut ĩ.l.i.ꝗ.ĩpubẽs .ff. ad ſiè æ i. d..ex libero. S. i. Irẽ ſenes decꝛe pite etatis ni dũt torqri:ux l.iij.ad ſiłi.itẽ młie⸗ pᷣgnãs:ut.l.pᷣgnãtis.ff.ð pẽis.ſi ueꝛo ſũt ſiatn li beꝛi:⁊ tẽ idẽ dicẽdũ qð in ligeris:ut ẽ bonꝰtex. i. l. Ratu libez. ff. de qſti. æ ſtatu liberi dicũtur illi guoꝝ libertas ẽ redacta i certũ tp̃s uł ſub certa Odditioe:ut ſi ꝛelinqt liberras ſuo pꝰdecẽnium uł ſub ceꝛta ↄditioe:iĩteri anteqᷓ;ᷓ ipleat᷑ ↄduõ uł ueiat ipᷣſ dꝛ ſtatu libeꝛ:ð q i.l.i.ff.ð ſta.li.ĩ ſᷣuil nero ↄclude ꝙ aut torqnt᷑ e?neuʒ aut ↄ dum pñtẽ uel pᷣteritũ.pꝰcqn toꝛqueri pñt in ſubſidiũ tn. aut dnʒ: ? tẽ aut ſuꝑ fẽo cõi dni ? fui 2 loꝛ queri pñt: ut ĩ.l.qcũqʒ. C. de ſer. fugi.aut in fẽo exneo:⁊ tẽ reglꝛ fuus nõ dʒ torgri 5 odnz pnitẽ uel pᷣteritũ. YFallit ĩ qpuſdã cribus:ut i crie leſe maieſtans adulteꝛij æc de quo dicẽdũ ut i.l.i.ꝗ. ſi fuus. ff. de queſti. Abbas. ſonaʒ ecctiaſticam. Caſus ꝛc̃. Mõ iũcta glo.ij.ꝙ omnia vona eccle ecclie ꝓ ſacris.? ꝓie qn ↄmittit᷑ ſacrilegiũ 2= ð tẽa ſacrilegij uide bonũ tex.xvij q.iiij.c.ſacrile giũñ 2.c.q̃ſqͥs ꝑ Inn.i.c.cũ ꝓ cã.s.de ſẽ.ex. NX . e, ni facit OI ex timore. aliter c dz facẽ ñ dẽ. h d.cãus ⁊c̃. Mõ pex iex. ꝙ ñi ẽ ↄſiderãdũ ſolũ ſẽʒ ſʒ aimꝰfacietiſ.⁊ maxie qꝰad deũ qꝗͥ ꝛſpiẽ ñ ꝙ fit:ſʒ qů aio fir:ut ẽ tex.cũ gl i. c. i. ð dai weenge nali ſatiſ 2. xiuij. .. v.i.c.ſi qͥd iueniſti. ¶ In gl i. ibi bon?e. uñ in ſacra ſcriptura qͥ timet deñ faciet bo.æ alibi. Initiũ ſapie ẽ tioꝛ di. In gl fi. ibi ni ſit ipurã dũ dicit ho. ̊ vʒ ĩ totũ:ñ iñ excuſat᷑ a tõli cłꝑa: aꝛ. c. ſacꝛis. qdᷣ me.cã. Jo. an. dicit ↄcordãdo = bũñ ꝙ aut ex pᷣcepto iudicis ⁊ excuſat᷑ in totũ:et ita loꝗᷓt gl.ex niore puari et ꝓcedat dictuʒ ho. Cõmiiens unũ peccaiũ Efleat. ꝛeus eſt omniuʒ quo ad nitam eternam. h. d. Eaſus 7ẽ. . 8 anorutia paſtoꝛis B gniis. non excnſat eum ſi Aupus oues ꝛapit. b. d. quo ad Ir̃aʒ. uel alit᷑ quõ ad miſticũ er moralẽ intellectuʒ. Jgno ꝛantia ñ excuſat pᷣlatum in pccis ſubditoꝝ.h.d. Caſus ⁊c. 5 peer tex. ꝙ ignorãtia i facio aliẽo ñ excuſat qñ tenet᷑ s idagaꝛe et diliget᷑ cu ſtodit̃᷑ ⁊ pcaueꝛ ꝓ h̊ qdð nõ.i.c.inotuit.S.ð elet. 5 fo paſtoreʒ teneri ꝓ onibꝰcõmeſtis a lu po qꝛ tenet᷑ ad cuſtodiãtet ideo ſi non adhibuit Be Sacꝛilegꝰ ẽ offẽdẽs ꝛeʒ nel ꝑ fiaꝝ largo mõ poſſut dici ſacrata qꝛ oblasa ſũt * S S=. = — = adniud D S elheſon . dtamtinn imosſitint mmnellini ſauden vnn 1 gmnme toi fenidetonal Aii Mm nctmifim ſuk ixtuM int Alumnl nmena. M euna anme don oriintpebo⸗ cntbono ns dcurbonngoon gn ſcne tobigim i unnlinnni Crten . Oltſ peelurscgore Ponnon Nohint Annnocten , ſimiot e i rianmn uicer ni Zunmr mh drd aaenyem ne beebebeinſ bdimctaorir Mimnchnins woin (Gnnthem „ gnddi im Fnrlanc — * ”ð ngogonnn on te dſmngchi egimmni ſlgi d bonier i iende niccigdisr in 9 Lns. Mpan iS5an frinitnn krhe oſfnn ini 4 GdL it.. nei imdüſuntota H 6 ZNgibiiſtai iii nii ii in Pmn Ar niih gtcs tlei un icuth . ſimmni ſtldnn mmucfoi ad D 4 ati . gminfin . De on ocr n A bdno⸗ . mümtm ,io teYe ns mi = diligériã quã debuit ni eſt ſine eulpa. In pᷣlato acceptãdo prelatnrã obligauit ſe ad cuſtodiam ſubiecroꝝ.un pꝛelatꝰdr paſtoꝛ qꝛ dʒ paſcere ſub iectos vᷣpo doctrine z diabolꝰdicitur hic lupus quia ſemper nititur decipeꝛe homines et habet multos modos ela ei 1 ro ſpũalibus Ndig num. bomagiũñ nõ pre ſtatur. h. d. caſus +–☛ 5 primo ex tex.ibi a ꝛane eccleſie ⁊c᷑. ꝙ conſuetudo romãe eccleſie ſequenda eſt hoc intellige pꝛou nõ. glo. in.c.i.de ſum.tri.li.Vi.æ in.c.nolite.xi.di. nam ſi decernit aliquod licitum uel difponit circa as ticnlos fidei illud eſt ſequendum quod tenet 20 mana eccleſia. in alijs uero non tenetur ſequi ↄ ſuetudinem ꝛomane eccleſie. ſed quelibʒ eccleſia leruare deber conſuetudinem ſuam:ut in . c. cerx tificari de ſepul.et in.c.de trina.de conſecratio ne. di.iiij. Aſtimo nota quod homagium non preſtatur in ſpiritualibus:ſed iuramentum obiĩe ſic:ut in.c quamquam. xxiij. di.æ.c.nullus de iu reiuran. Que autem ſit ratio diuerſitatis inter hec iuramenta. conclude iuramentum fidelita . tis quod dicitus bomagium proprie concernie temporalia: æ per hoc iuramentuʒ iurans quaſi efficituꝛ homo illins cni iurat et eiꝰ uaſallus. ex dicitur ho nagium quaſi bhominis ligium:quia eligatur. æ obligatur illi cui iurat: æ efficitur ho mo illius ideo in ſpiritualibus hoc interuenir? non deber ne uideantur hec ſpiritualia nendita quaſi prelatus acquirat hanc utilitatem æ nouũ hominem pro ſpiritualibus ab eo collatis. de quo inramento dic ut notat.glo.in cle. paſtoræ lis. S. rurſus de re indi. Et quid continet in ſe inramentum nide tex. xxij. q. v. in. c. de forma. Juꝛamentum ueꝛo obedientie conceꝛnit ſpiꝛiu alia et pertinentia ad officiuʒ pꝛelati et licita dũ taxat: æ hoc habet in ſe datio ſpiritualium:quia ſubditus debet obediꝛe pꝛelato:ad quam obedi entiam chriſtus nos inducat. Amen. △ ¶ Erplicit lectura domini Abbatis ſuper qnã to ⁊ quinto decẽtaliũ. Dapie impreſſa per ma giſtrum Franciſcum de girardengis. Anno a natiuitate domini noſtri ypu xp̃ᷣi. lO. cccc⸗ lxxxij.die.xxviiijꝰ.menſis ¶ Oaij. Nica 8ᷣ ſpõſalibꝰ n gratiam deli ſicut preterea ſponſalia commodum 8 eo ⁊ ex his an ſufficiat * nuuquid filius et ex tex. nota. Joran. j. reguia. o non euadit niſi . eo. tl. F. glo. fi.circa b ntriuſqʒ etiam 2 non legalis * eſt de neceſſitate lator homicidiuʒ ſufficit ꝙ ad p ſuo ut inteꝛłiceret „ uĩt n5 Innocen. percuſſerit ſed ec ſubãm mrimonij autem appellettrr * faeiũt quãtũcũqʒ perpendam iſtam 2.c.licet q poſſit tamen . m eum quando n dʒ i fine mortii d uniuerſuas conſanguineam canſa reſtituẽdaʒ tum de reiro qñqʒ ſuffciet eſt contꝛa iuris e ſue parochie dum in dioceſi dixi nec eofficio ⁊ beñſicio nõ.ſcdᷣo ꝙ iudei falſi ratioæ egule f in publico inſtr̃o ex eorum delicui nõ fuit mꝛimõiuʒ uerbis ſibi t ſtudijs dicunt .Qieliuit .C.i. nota ꝙ glo.in.c.apud nature ? peꝛ hãt g dei illos punire Ae adul. æ. I. ut nota.in.l.i. u nitium quia res etiam exempti de accuſatiõibꝰ imputandum ſolus papa ep̃os 2 fratres . h repellit᷑ ꝑꝑ odiũ x qꝛ in beneficijs qui cum ſciꝛet loco quia locus ꝙ leges famulant etiaʒ ſi exceprtio ſcbolaribꝰqui nõ cognoſcer̃ ð hac y iudicis ñ ẽ pena iinquiſitio i ſcõᷣa nite ſue ⁊ habebit quem cõpellitur in noſtra qui percuſſi te .quãdo agit᷑ otra 5 2 nota ſubditos qꝛ põt ſupmitti ſanctiores ad g de offi. or. li. vi. idolatriã ↄtra.c. ð oĩbꝰ mobilibꝰ quia quotidiana A obedire ſed nihil nemo ſimoniacũ irrogata illi ſoli Eẽ ↄceſſum nel publico ꝙ ſatis elictum extitit loquituꝛ de curatum ſeu B v. ꝙuis in eo * manum niolentaʒ ſupplẽdo ꝙ; aut . poteſt intelligi expꝛeſſa tamen teneremus ꝙ, m ſi doꝛmieꝛit E paſſiue ſed cũ q? ꝓhibitum dictñ ſuũ poſtmõʒ caſus zc. Babet a lege tractatur de nedum pro prie finali. ff. de —— Adiligẽtiã quã debuit n eſt ſine culpa. In pᷣlato acceptãdo prelaturã obligauit ſe ad cuſtodiam ſubiectoꝝ.un pꝛelatꝰdr̃ paſtoꝛ qꝛ dʒ paſcere ſub iectos vᷣpo doctrine ⁊ diabolꝰdicitur hic lupus quia ſemper nititur decipeꝛe homines et habet multos modos nocendi. xvi. q.ij. c. uiſis. Pro ſpũalibus Ndig num. bomagiũ nõ pre Rtatur. h. d. caſus ( 5 primo ex tex. ibi a ꝛ20ane eccleſie zc. ꝙ conſuerudo romãe niſmſt dilm chin iͤ ut gegimmni ialyitt Inc boen ni iſ ie — — – — —— — – — – — — N — ☚ VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset oc intellige pꝛou nõ. glo. i. ? in.c.nolite.xi.di. nam itum uel difponit circa as equendum quod tenet ꝛ20 uero non tenetur ſequi ↄ ccleſie. ſed quelibʒ eccleſia udinem ſuam:ut in. c. cer c. de trina. de conſecratio ta quod homagium non bus:ſed iuramentum obie n. xxiij. di. æ. c. nullus de iu lude iuramentum fidelita iuramentuʒ iurans quaſi mni iurat et eiꝰ uaſallus. ex laſi hominis ligium:quia lagium proprie concernie ſit ratio diuerſitatis inter li cui iurat:æ efficitur ho itualibus hoc interuenir? tur hec ſpirituala uendita at hanc utiliratem æ nouũ lalibus ab eo collatis. de notat. glo.in cle. paſtoræ ? ien 35 li. Et quid continet in ſe h̃ erinore Ere * xxij. q. v. in. c. de forma. n i bedientie conceꝛnit ſpiꝛtu zuddad Popar D = officiuʒ pꝛelati et licita dũ i ſü i en krattwi ſe datio ſpiritualium:quia eig irhe iofnnend = ꝛe pꝛelato:ad quam obedi Srt d1 itn. nducat. Amen. lenf. rg inbmlii ng imdiſuntu tin imdi Ngniſtfni gi õ i n d liht . hi⸗ vdcs t lii n Grzuig it a ſinmmi ſtllen MIlesdem NAOd 54, aH mmn Gitunin 8 ⸗ Gnirmt Cnrt 15 K J H 11 10 △ omini Abbatis ſupeꝛ quã PPMapie impreſſa per ma de girardengis. Anno a oſtri yhu xpᷣi. O. cccc⸗ nſis Maij. bactoniin W duninnm aa Nisinifi7 3 ſeu in ac d adi wiin g icinli / . n wr in n eſ . ukrinſu 1 Q . „ . D Nlnntunzunnn 3 4 5 6 (Megiſffum. Nica ð ſpõſalibꝰ n gratiam dei ſicut preterea ſponſalia commodum 8 eo ⁊ ex his an ſufficiat 2* nuuquid filius et ex tex.nota. Joran. j. reguia. o non euadit niſi eo. ti. F. glo.fi.circa b ntriuſqʒ etiam 2 non legalis * eſt de neceſſitate lator homicidiuʒ ſufficit ꝙ ad p ſuo ut inteꝛficeret „ uII nõ Innocen. e ſubãm mrimonij autem appelletur 2.c.licet ſm eum quando d umuerſitas conſanguineam qſñiqʒ ſuffciet e ſue parochie dixi nec nõ.ſcdᷣo ꝙ iudei k in publico inſtr̃o nõ fuit mẽimõiuʒ .OQ ieliuit glo. in. c.apud g dei illos punire NNNTNäNNKNNNTNNNTNIN 7 8 98 10 rnennenennn 13 14 15 16 17 18 11 12 percuſſerit ſed faeiũt quãtũcũqʒ perpendam iſtam q poſſit tamen . n dʒ i fine mortiſ x canſa reſtituẽdaʒ tum de retro eſt contꝛa iuris dum in dioceſi eofficio ⁊ beñficio falſi ratio ꝓegule ex eorum delicui uerbis ſibi t ſtudijs dicunt .c.i.nota ꝙ nature ⁊? peꝛ hãt Ue adul. æz. I. ut nota.in.l.i. u uitium quia res etiam exempti de accuſatiõibꝰ imputandum ſolus papa epᷣos 2 fratres . h repelli᷑ ꝑꝑ odiũ x qꝛ in beneficijs qui cum ſciꝛet loco quia locus ꝙ leges famulant etiaʒ ſi exceptio ſcbolaribꝰqui nõ cognoſcer̃ ð bac y iudicis ñ ẽ pena iinquiſitio ĩ ſcdᷣa nite ſue ⁊ habebit quem cõpellitur in noſtra qui 2 percuſſi te . quãdo agit᷑ ↄtra 5ͤ 2 nota ſubditos qꝛ põt ſupmitti ſanctiores ad g de offi. or. li. Vvi. idolatriã ↄtra.c. ð oĩbꝰ mobilibꝰ quia quotidiana A obedire ſed nihij nemo ſimoniacũ irrogata illi ſoli Eẽ ↄceſſum nel publico ꝙ ſatis gelictum extitit loquituꝛ de curatum ſeu B v. q;nis in eo manum niolentaʒ ſupplẽdo ꝙ; aut . poteſt intelligi expꝛeſſa tamen teneremus ꝙ, m lſi doꝛmieꝛit E paſſiue ſed * cũ qꝛ ꝓhibitum dictñ ſuũ poſtmöʒ caſus zc. habet a lege tractatur de nedum pro prie ſinali. ff. de NOWrEtRNKNNxINNNNNNINNNNNNNTNNI IIIIT 19 20 217 NNHꝭꝓNαππn n 22 28 24 25 26 27 28 29 30 42 4 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 iüwüfſaüwatnwüwgnüghagmmarpmnsnnnmnacmmqncnnh anmncmfrnſnam cwfrocnoſrkrhrmmmmmmmmmm 4 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 19 20 21 TENIEENTINNNNNIINNNINNIINNNNNNNNNNINNNNNINIINII 8S 9 10 11 12 13 14 15 16 17 13 7 6 4 3 HmEmeTGmNIGKEKGEGGN 5 2