Hf120a_fol
author: Nicolaus <de Tudeschis>

S
„
„
—„
=
„

N12311916168 021

EIIIAIuISAuIrIIAII

aiflancnmm
mmnm,. a A
unr oiſfntüſtemon t
efüncdi mmiwwni tce p
nlls;isnilebeniz ggim m
tmnucnicftucnswlan

nR prtun⸗
ncnckfarstann bun
pnſoietdtn unun
Ingtntin Sünm i
Gendieniymmanli

ſinnncnnſnn
rſristhnlilidg⸗

ſica de ſponſalibus æ matrimonijs.
EI E NVpra niſum eſt in precedẽti
libro de actibus æ? geſtibus

ſpectantibꝰ ad clericos. ¶e

ctantibus ad laicos. Et hec
rubrica habet duas partes.
In pꝛima dicit de ſponſa
libus.in ſecunda de matrimonijs. æ diffeꝛentia ẽ int
illa maxima. ¶ Quid autem ſit marimonium. vnd
dicatur ubi fuit inſtitutum. æ per quem. ⁊ quot ſunt
cauſe inſtituendi matrimonij.⁊æ de ĩipedimentis ipſiꝰ
2 multis alijs uide bonaʒ. gloſam. xxvij.q.i.ĩ ſum.
ad declarationẽ diffinisonis pꝛoſequitur glo. ea. q.
ij. in BnAN i ſponſalia nide per tex. xxx.
q.v. in. c.noſtrates. ſunt enim futurarum nuptiaruʒ
pꝛomiſſio. nnde ſe habent ad matrimonium ut quo
dam preambuluʒ. Et dicuntur a ſpondeo es. quod
idem eſt quod promino.nt in.l.i.?.ij.ff.de ſponſa
. libus hinc ſponſus quaſi promiſſus æ ſponſa
quaſi pꝛomiſſa.ſed quaſi poſt contractum matrimo
nij adimpleta eſt promiſſio. unde proprie non dicũ
tur ſponſus 2z ſponſa.ſed mmaritus ⁊ uxor etiaʒ ante
carnalem còpulam. nam ſolus conſenſus animoruʒz
facit matrimonium. xxvij.q.ij.c.ſufficiat ⁊ ideo ſi le
gaaur alicui certum quid ſi contraxerit matrimoniũ
cum berta debetur illico ſibi legatum cum contꝛaxit
per uerba de preſenti licet matꝛimonium non conſũ
mauerit.nt in.l.cum fuerit.ff.de cõdi.? demon.
. uandoqʒ tamen appellatione matrimonij. cõ
pꝛebenditur matrimoniuʒ dumtaxat carnali copula
conſumatum. nt eſt tex. in. c. ex publico de connen.
coniug. unde ante copulam poſſunt licet in pꝛoprie
appellari ſponſi. nam nidetur mulier ſponſa.i. pro
miſſa reſpectu carnalis copule ⁊ ſic poſſunt intelligi
lura que tales nuptias appellant ſponſalia per net

rito nunc reſtat nideꝛe de ſpe

Tee ſponſalibus.

D.

ba de preſenti.ut in.c.penul.j.eo. Ande ſecundum
ſubiectam materiam appellatione matrimonij quan
doqʒ compꝛehenditur matrimonium contractuʒ ſo
lo conſenſu.quandoqʒ carnali copula conſumatum
ut pleniſſime tetigi in queſtione facti.de qua niðᷣ qðᷣ
dixi in dicto.c.ex publico. WMer pꝛedicta deter
minatur alia queſtio.dicit ſiatmtum mulier maritata
non admittatur ad ſucceſſionẽ patris cum fratꝛibꝰ.
quidam deceſſit relictis filijs maſculis ⁊ filia deſpõ
ſata per uerba de futuro queritur nunquid iſta de
beat excludi a ſucceſſione paterna.æ dicenduʒ eſt ꝙg
non quia ex quo agitur de odio appellatione mari
tate non uenit ſponſa.ſecus ſi ageꝛetuꝛ de fauoꝛe. ꝓ
hoe bo. tex.in.l.non ſine.C. de boniſqʒ liber. ⁊ ibi
per Ci. z alios.? uide bonã glo.inſti.de nup. in. F.
ſed ſi uxoꝛ.=. xxvij.q.ij.in princi.ſecus ſi diceꝛetur
de filia dotata ꝙ non ſuccederer quia ineſt doti.
icolans. Abbas. M
trimoniũ
g£ fr gncia. conſenſu cõtra
hitur nec inualidatur ſi conſuetudo
patrie non ſernetur.pꝛimo ponit ca
fſam. ſecundo diffinit. ibi diffininit.
¶ Mota primo ꝙ ualet matrimonium comtracmʒ
cum alienigena ⁊ intellige ds alienigena reſpecin pa
trie non reſpectu fidei. nam tunc non teneret matꝛi
monium ut in.c.caue.xviij.q.i. Mehent enim eſſe
maritus ⁊ uxoꝛ eiuſdeʒ fidei ut ibi. ¶ Secũdo nõ.
iũcta glo.prima ⁊ ſecunda ꝙ appellatione legis cõ
prehenditur conſuetudo. nam conſueindo eſt que
dam lex. ut in. lde quibus.f. de legi. .i.di. conſue
tudo.¶ Tertio nõ. qᷓ defectus ſeu omiſſio conſt⸗
tudinis patrie non uiriat matrimonium de quo .j.

latius. ¶ Quarto nõ. ꝙ cauſa matrimoniulis põt
tractari in concilio. Ex quo infert quod concilium

babet iuriſditionem etiam in cauſis decidendis.
H

¶ De ſponſalibus.

¶ Irem nð ibi ſancta ſinodus. ꝙ conſtitutio nel
diffinitio concilij edituriub nomine totius concilij
æ non pape tantũ.pꝛo hoc facit tex i.c.oſius ð elec.
æ.c.i.ꝗ.de pac.cum ſimilibns. qnqʒ tamen editiur
ſub nomine pape cum conſilio concilij.vt in.c.licet
de elec.æ.c.adueꝛſus de immunitate eccleſia.? nide
bo.glo.in.c.ad apoſtolice ðꝛe iudi.libꝛo.vi ꝑ In
no. ⁊ hoſti. in. c.ex geſtis de cle.non ꝛeſi. dominus
antonius in.d.c.i.de pac.peꝛ illum textum ſimplici
teꝛ colligit ꝙ conſtitutio editur ſub nomine conci
lij. quia licet papa ſit ibi ut caput tamen poteſtas
dependet ex toto concilio.ſedin contrarium faciũt
ea que ſtatim allegaui.ſed puto dicendum ꝙ aut
materia originatur a toto concilio ⁊ tunc fiat ſtatn
tum ſub nomine totius concilij. æ ita loquantur in
ra pꝛimo allegata et uide bonum tex. i.q.vVi.conue
nientibus. er. c. adrianus. xiij. diſtinctione. Aui ma
teria oꝛiginatur a ſolo papa ſed cum conſilio conci
lij æ habeant locum iuꝛa ſecundo loco inducta.
Altimo nota ꝙ notorius peccatoꝛ põt cõpelli
peꝛ eccleſiã ad agendum penitentiam. pꝛo hoc.c.ad
au dientiam. j. eo.⁊ nið glo.xxxiij.q.ij.quicunqʒ.
Item poteſt notari ex fine litteꝛe ꝙ maritus poteſt
cõpelli ꝑ eccleſiam ut ꝛedeat ad nxoꝛem. ⁊ pondera
quia non dicit peꝛ cenſuram eccleſiaſticam. ſed pure
ꝛedire cogatur. Ex quo põt infeni ꝙ pꝛeciſe põt 2
pelli uxoꝛ uel maritus ut in unum ꝛedeat.nam cum
iſta obligatio deſcendat ex lege diuina et humana.
poteſt quis pꝛeciſe compelli ad factum iuxta nõ ꝑ
Hꝛaꝛ. zæ aliog in l. ſtipulationes non diuiduntur. ff.
de.v. obli. ¶ In glo. iij. in fi. ex hac glo. põt colligi
25 dubitandi et decidendi. ſed reuoco in dubium ul
tra glo. nunquid conſuetudo patrie poſſit diſponẽ
circa matrimonium. Innoccn. dicit ꝙ circa fubſtã
tiam matrimonij diſponeꝛe non põt. ar. hic ſed cia
ca dotem forte ꝙ ſic ar. in.c.raynucius.S. de teſia.
do. anto. latius exoꝛditur materiam dicens ꝙ aut
ſtatutum patrie diſponit circa ſubſiſãnalia mairimo
nij. pura inualidando contractum uel inualidando
ꝑſonas ⁊ non nalet ſtatutum ut hic. Ex quo poteſt
notari ꝙ leges ciuiles pꝛohibẽtes matrimonium in
geꝛ tutoꝛem ⁊ pupillam ꝛectoꝛem pꝛo uincie et pꝛc nĩ
cialem ⁊ inteꝛ ſimiles ꝑſonas non teneant:de quo
uide latius peꝛ fꝛede. ↄſilio.xxxv. ubi generaliteꝛ te
net ꝙ ſtatuta ⁊ leges laicoꝝ circa matrimoniuʒ ninl
lius ſunt momenti quia hec mã non eſt ð ſoꝛo ſecu
lari ſed eccleſiaſtico ut in.c.tuam.de oꝛdi.cogni.fac̃
qð nõ.bar.in.i.tilia.ff.ſo.matri.⁊ ꝑ doc.in.c.fi.de
ſecũ.nup. ¶ Qñqʒ ſiatutum diſponit circa penam
eꝛga ſubſtãrialia mꝛimonij ⁊ ſi hoc facit apponẽdo
penã de nouo ⁊ ſic infeꝛendo dannum non tenet ut
diſputat Jo. an.late in. c. ſtatutum de hereui.li.vi.
Et hec faciunt ad queſtionẽ in hac ciuirate Senẽſi
ſi cauet᷑ ꝙ hens matrimoniũ cũ puella ante.xxv.

annos ſine conſenſu duorum agnaroꝝ incidit ĩ ceꝛ

anm penã. nũ quid ualeat tale ſtatutũ. Gaſ. de cal. ĩ
c.ij. .de clãdeſt.deſpõ.ꝛecitat ĩ ſili qõe fuiſſe cõſul
tum ꝙ lic. nam eꝛat ſtatutum ꝙ pöbẽs matrimoniũ
cũ puella ante.xxv. ãnos abſqʒ pñtia.x. pſonaꝝ ad
minus incurreꝛet ceꝛtã penam.ſed aliqui tenuerunt

oppoſitum ⁊ placet mihi opi. Jo. an. ꝙ talia ſtatn
ta non teneant cum per hoc intimidetur mrimoniũ
ꝙ debet eſſe libeꝛum ut in.c.cum locum.j.eo. Iteʒ
quia laici non pnt diſponere circa mr̃imonij mate
riam:ut.S. dixi. nqʒ ſtatutum imponit penam
aufeꝛendo lucꝛum ꝙ lex ſeculaꝛis attulleꝛat. ? tʒ. do.
an. ꝙ ualeat ſtatutus æ hoc ſequẽdo gl. oꝛdi. Jo.
an. in.c.cũ ſecũdũ leges de hereti. li.Vi. Sed glo.
eſt in Zrium.xxvi q.ij.de puelis et aꝑte ſenſit fꝛed.
de ſenis. in conſił. pall.æ hoc mihbi plʒ plus. Qnuan

doqʒ ſtatutum laicoꝝ diſponit circa dotem ? nalet

nr. . tʒ Inn. Qndqʒ circa ſolẽnitateſ ? tenet do.
an. nalere ſtatutum ⁊ pecant non ſeruantes illã ſolẽ
nitatem. Sed tu aduerte naʒ decre.h̊ non loquitur
de ſtatuto ſed ð ↄſuetudine patrie. vñ ego crederẽ
ꝙ ſtatutũ laicorũ ſit nullũ qꝛ materia ni pertinet ad
laicos.ſecus in conſuetudine quia ĩ ea int᷑uenit con
ſenſus epᷣi ⁊ totius cleri. unde ñ fuãtes cleꝛicalem
ↄſuetudinẽ ſaltiʒ ibi ẽ talis ex cuius ẽt pᷣteritione
eccleſia reddituꝛ inceꝛta de ↄtꝛaciu peccãt moꝛtalit
⁊2 ſic intelligo dicitũ doc.hic. S; dubitatuꝛ circa
predicta maxime pro declaratione tex. qͥd ſi ↄſuein
do mariti ⁊ nxoris eſt diuerſa. pone Floꝛentinus

contraxit matꝛimonium cum ſenenſi hic ſenis z alia

conſuetudo eſt huiuſ ciuitatis a ↄſuetudine florenti
na nũqͥd attendemus conſuerudinem ub i matrimo
nium eſt Zctũ uel conſuetudinem mariti Fꝛanc. vx
cel. dicit ut hic ꝛecitat ¶ Jo. an. ꝙ ſi in loco pcius
eſt certa conſueindo illa ſeruabitur vViij. d. ꝗqᷓ contra
⁊ xij. di.illa.⁊ ibi.glo.ſi nulla eſt conſuetudo ĩ loco
contractus ſeꝛuabitur conſuerudo loci mariti. uia
maritus eſt caput mulieris.ſed dic latius ⁊ clarius
ꝙ aut conſuerudo diſponit ſupeꝛ ſolẽnitate vhendi
2zͤ debet ſemper obſeꝛuari ↄſuetudo patrie.ubi ma
trimoniũ contrahitur etiam ſi ambo contrahetes
ſint forenſes qꝛ nõ debent peregrini uiolare ↄlueiu
dinẽ pairie cũ ſcandalo alioꝝ ut in dicto.c.que õ.
facit.l.ſi fundus.ff.de euice.⁊.l.ij. E. queʒ ad teſta.
ape. Aut conſuctudo ſeu ſtatutum diſpe nit ſu

per executione.uel ſuper aiijs obſeꝛuandis poſt ↄ

crũ ⁊ debet atiendi conſuetudo domicilij ipſiuſ ma
riti rõ qꝛ uxoꝛ ſequitur domiciliũ mariti.l.fi.. idẽ
reſcripſerũt.ff. ad munic.uñ animi deſtinatione mẽi
moniũ nidetur ↄctũ in domicilio mariti. ar. in. c. 20
mana.S. contrahentes. de fo. cõpe.li. Vi.⁊ ĩ l.Sxiſ
ſe. ff. de act.⁊ obli.uñ ſi cõſuetudo uł ſtatutũ domi
cilij mariti hʒ ꝙ maritus ſuperueniẽs dʒ lucrari di
midiũ dot.ſeꝛuabituꝛ ibi illa conſuetudo licʒ i loco
ubi fuit ↄctum mꝛimoniũ ſit alia ↄſuetudo uel ſta

tutum.et hec ſunt de mente bar.in.l. exigere fj.de

iudi.ubi tex.cum glo.et in.l.cunctos populos.C.
de ſum. trini.ſequitur in efſfeciu do.an.hic qͥ dicit
ſe putare qð ſi maritus mutaret domicilium pꝰ õc
tũ mr̃imoniũ qð attendetur conſuetudo domicilij
tpe ↄctus ⁊ nõ domicilij vbi diſſoluii mrimoninm

dꝛ dʒ attendi locus ubi fuit oꝛta obligatio ⁊ nõ nubi

ꝛecipit purificationẽ.⁊ ꝓ hoc optime facit tex.iũcia
glo. Fʒ intellectũ quẽ ſequit᷑ in.l.ſi uxoꝛ. ff.ð iudi.=⸗
ꝑ boc potes diceꝛe quo ad tex. noſtrum que cõſue
tudo eꝛat obſeꝛuanda. an francoꝝ an ſaxonum.

Acinigimmäi

wvoni ditbi mmu
uſecirlin n Pimm
ectdeu bio⸗ Achie
Gaderdinafe
icidn erveds eßtdhen

vurEʒDÜ̈tits

1ilczs oum ris ohrn
n ubietcontto ai le.
Urgocolgunmr drekram
Ligrec. Lſc ine liqno daccn
Mn nſeiu dlſoes polin
Eckuporetnacöenum
ehetad ſi boe autr we
ſplennecamnvsince onnn
tni eets tderi
iee eſei kinn

guy ini gckemn
lt hſ glz ane ihn

mupmnirinler ini
eſene ſlonm⸗
lumme mamnami

. Nonnli
A hiupnan
. Hanonenr aoſtan
1 pore Fornuns
pmn ſaenſ betnis aſi
uinnstolendneforen
Oſugndnen urſnnnino
udinn mii Fine
0 Mglinloeo zens
Reenndin fiſdeonn
nntackcorſtenoi ko
tenidd Naiid
Viens ſeidtchinsechrns
Hvnt in litnehnc
ni andh ouniebine
auun ſanbo connnbencs
Nnk eregin tioloeiu
derindo gez,
int iCevqch.
ola ſunun oeniſt
cuis obſennd ſol⸗
enkotontiiigflem
. Anicli utdlid Ni
in Coniuummnll

ScqrlUti l

cid ltnuicoi

immmishlalnil

4
l colbend⸗ giſoe⸗

(Se ſponſalibns.

Reterea Sponſalia ðᷣ futuꝛo ſol

uuntur ſi ſponſi ſe diſ

ſoluunt etiam ſi fuerint iurata hoc. dicit

prio iubet moneꝛi.ſcdᷣo diffinit ibi ſi ame. El15.
primo quod contractus diciiuꝛ oio purus ⁊ ſine oĩ
cõditione ex quo non fuit certa conditio expreſſa lłʒ
ſubſtét multe tacite conditiones. nam in ſponſalibʒ
multe cõditiones ſubintelliguntur. ut i. c. quẽadmo
dum de iureiur. Conditio eꝛgo ſubintellecta nõ fac
cõtꝛactũ ↄditionalẽ nt in.l.cõditiones que extriſecꝰ
ff. de ↄdi.æ demõ.⁊ in.c.ſignificaſti quod ibi nõ.
de elec. ¶ Mõ. fo. ꝙ per bec uerba moneas ⁊? idu
cas non inducitur pꝛeciſa cobactio. ¶ Tertio nõ.
ꝙꝙ iuramentũ pᷣſtitũ ad ↄmodũ hoĩs põt remitti ab
hoĩe ad cuiꝰ commoduʒ fuit iuratum. Ex quo ĩfer
tur ꝙ ſi iuraui tibi ſoluere tali die non incido in ꝑ
iuꝛiũ ſi remirtis mihi iuꝛamentũ uel dilationẽ ad ſol
uendum pꝛeſtitã facit.c.i.de inreinꝛ.⁊.c.ſignificauit
de cenſi. n glo.ij.ibi ⁊ etiam cõpellendi ſi iuꝛaſ
ſent. uult ergo glo. reſtringere iſtũ tex. qñ in ſponſa
libus interuenit fidei pꝛeſtatio ⁊ non iuꝛamentũ.ſed
hoc non pꝛocedit qm reſpectu coactionis fiende
eccleſiam nõ ẽ dr̃ia inter iuramentum ⁊ fidei pꝛeſta
tionẽé in. c. peruenit. ð. de fideiuſ.in fi. Iteʒ ipſamet
glo. in. v. interpoſitione ſenſit ꝙ iſta equipollẽt. ⁊ ui
de hoc quod plene dixi ĩ.c. ad aures. quod me. cau.
? ꝑ Archi.xxij.q.v.iuramẽti.⁊ ad.c.ex litteris all.
pꝛo contra.dicit ꝙ ibi tantum unus diſſentiebat iõ
pꝛeciſe cõpellitur ad ↄhẽdũ matrimoniũ.⁊ ad.c. re
quiſiuit. dic ut ibi nõ. ad.c.fi..eo.dic ꝙ ibi pꝛio
ra ſponſalia fuerunt ſublata per contractum matꝛid

nij cũ alia per uerba de preſenti. Sed nõ.ex glo.iũ

cto tex.ꝙ dixi in notabilibus ꝙ ꝑ hec vba moneaſ
? inducas nõ datur ptãs coheꝛcẽdi licet YFred mul
tum dubitet conſilio.ciij.⁊ ſe. n glo. fi. in fi. ex

hac glo.colliguntur due lec. ad tex. una ut pꝛocedat

de iure cõi. æ ſic ſine aliquo peccato poſſint ſponſi
pari conſenſu diſſoluere ſpõſalia etiam iurata. Alia
lec. eſt ut pꝛocedat ex cõperatiua permiſſione quaſi

ſine peccato ſponſi hoc faceꝛe non poſſunt ſed eccle

ſia tollerat ne detcrius inde contingat. Alij ponunt
tertiã dicentes ꝙ nõ pꝛocedit ex cõꝑatiua ꝑmiſſiõe
ſz de iure.ſpe.in ti.de le.in.O. nunc oſtendendũ.v.
hoc quoqʒ ſentit ꝙ de mero iure.⁊ hec opi.uidetuꝛ
cõioꝛ æ mihi plus placet.nã ſi tex.pꝛocedeꝛet ex tole
rantia papa non induxiſſet ſimilitudinem in diſſolu
tione ſocietatis:ſicut ergœmero iure ſocij poſſunt
ſibi remittete iuramentum ita ſponſi.⁊ ad tex. cum
dicit ĩ paciẽtia. dic ꝙ habuit reſpeciũ ad uulgi opi
nioné. naʒ uulgares putãt ꝙ iſti incurrant periuꝛiũ
7 pꝛopter hoc iſti ſint monendi ⁊ inducendi ad con
tꝛactum. hanc opi. quaſi cõeʒ ſenſit Inno. qui dixit
ꝓ aut iuramentum pꝛeſtatur deo ⁊ non põt remitti
ab homine ſed a ſolo deo. Aut pꝛeſtatur hõi æ põt
remitti ab homine ur bic. æ in.c.i.de iureiur. Et di
citur pꝛeſtitum deo quando quis iurat nolens prin
cipaliter complacere deo.ſi autem intendit ad pale
cõmodũ hõis tũc diciur preſttum hõi Et aduerte
qꝛ h ome iuramentũ pꝛincipalit᷑ tendit in deum: qꝛ
obligatio pꝛimaria acquiritur deo: ut in. c. debi

tores de iureiur. tu qñ ↄceꝛnir ↄmodũ bomis dᷣuſ
ꝛccipit iuramentum ad illius ↄmodum ⁊ ſic illo re
mittente deus etiam remittit. æ hec ueꝛba nota ex
quibus poteſt inferri ꝙ ſi intuitu dei iuraui ducere
aliquã mulierẽ in nxorem nõ poteſt mihi illa remit
tere iuramentuʒ. æ uide latius ad materiã predictaʒ
quod nõ.ſpe.in d. I. hoc quoque. 5
Bu eni 8. Si maioꝛ ſeptẽnio cum
pꝛoxima ſeptennio in qᷓ
malicia ſupplet etatem ſponſalia contrabit

ex his oꝛitur iuſtitiã publice honeſtatii maxime ſi cõ

miſceri temptauerunt. ita cõit᷑ ſũmatur. ſed in ueꝛita
te ſũ mariũ non colligitur ex lr̃a nt patebit clariꝰ ex
infra dicendis.ſed inherendo lie poteſt ſic ſummari
Si maioꝛ ſeptẽnio duxit in uxorem minoꝛem ſeptẽ
nio ⁊ eã traduxit ad domum oꝛitur ex ali cõtractu
publice honeſtatis iuſticia. Duiciuur p⸗ narrat
factum ⁊ caſum dubium.ſecundum duplici ratione
diffinit. ibi quia igitur. ota primo ꝙ in conceꝛ
nennbus periculum anime debemus indubijs ſem
peꝛ tene? quod certius eſt ⁊æ quod ſine peꝛiculo ani
me explicari poteſt. unde in iſtis illa pars eſt mitior
que eſt tutior. ad hoc nide bonam gl in. cei. de ſcrun
ti. ⁊ tex.in cle.exiui de uerbo.obli. cta ſecun
do quod in matrimonio contrabendo magis conſi
deratur honeſtas ꝙᷓ rei ueritas. unde alibi diz iex.
iuris ciuilis quod in conditionibus nõ qð liceat ſʒ
ꝙ deceat ↄſiderãdũ ẽ ut in.l.ſcmꝑ.ff.de ritn nupt.

tẽ nõ. ibi cõplere nõ potuit. ꝙ magis ↄſiderat̃
ipſũ factũ ꝙ iuris effectꝰ. Eilnmo nõ. ꝙ ex ſpõ
ſalibus oꝛitur publice honeſtatis iuſticia inter ipſuʒ
ſponſum ⁊? conſanguincos ſponſe.⁊ ecõtra ĩter ſpõ
ſam ⁊ omneſ conſanguineos ſponſi uſqʒ ad qnariũ
gradum habilis ad impediendũ æ dirrimenduʒ ma
trimomiũ inter eos contrahendũ.ad hoc.c.ſponſã.
I eo.⁊ clarius in.c.i.eo.ti.li.vi. Et ſcias ꝙ hoc
impedimentũ nõ cauſat᷑ ex ↄſanguinitate nec ex affi
nitate: qꝛ an ↄſumationẽ matrimonij ſen carnis cõ
mixiionẽ non eſt oꝛa affinitas.ſed oꝛitur ex ↄſenſu
pᷣſtito ĩ ſpõſalibꝰ. fuit inductũ hoc ipedimentũ ab
eccleſia pꝛopt᷑ honeſtate. dũtaxat qꝛ qnqʒ oꝛiebãtur
graues inimicicie inter conſanguineos cum uni de
ſponſatam alius conſanguineoruʒ querebat ducere
in uxoꝛem ⁊ appellauit eccleſia illud impedimentum
publica honeſtas:qꝛ nõ poterat dari congruentius
nomen cũ nõ poſſet attribui alicui ex cognationibꝰ
.ſ. legali uel ſptrituali nel carnali. nam triplex eſt co
gnatio.iſtud ergo impedimentũ eſt de per ſe ex ſola
boneſtate ab eccleſig induciũ, de quo uide per Jo.
an.in.d.c.i.li.Vi. C Se glo. i. in fi. glo.iſta non cla
re aperit intellectum.c.ſed ut claꝛe habeamus mate
riam aduertendum eſt: ꝙ aut ſponſalia fuerunt con
tracta inter maioꝛes ſeptẽnio ⁊? in dubio oꝛitur il
ud impedimentum publice honeſtatis. nec exigitur
hoc caſu ꝙ ſponſus temptauerit ↄgnoſcer ſponſaʒ
ut in. c. ſpouſ..eo. ⁊ pall.c.i.? iſte non eſt caſugꝰ
noſter. Qnqʒ ſponſalia ↄtrabnntur iter miores
ſeptennio fere nullam diſcretionem bntes ſiẽ ſolet fi
eri qũ parentes ↄtrahunt ſponſalia pro filijs z nul
lũ oritur impedimẽeiũ quia talia ſpõlalia ſũt nullins
8 35

¶ De ſponlalibus.

effectus ex defectu conſenſus. vt in pꝛealle. c. i. ? hie
nõ eſt caſus noſteꝛ. Onʒ maioꝛ cõtrahit ſponſalia
ecũ miori ſeptẽnio pꝛoxia tñ ſeptẽnio:⁊ gl.iſta nide
tur ſentire ꝙ diſcretio ſuppleat etatem ⁊ clarius hꝰ
ſemit.. eo.ſponſã.⁊ ſentiũt bic doc. Ex quibus in
fertur ꝙ ꝓxima ſeptẽnio põt cõtraheꝛe ſpenſalia.ſʒ
ceꝛie hoc dictum nullibi pꝛobatur. nam.c.Fas.⁊.c.
duo pueri.⁊.c.atteſtationes.j.ti.prox.aperte inr ũt
oppoſitum.nidentur enim preciſe requirere ſeptẽeni
um ad ualiditatem ſponſalioruʒ pro hoc fac ꝙ ſep
tẽnium ꝛequiritur qꝛ in tali etate preſumit᷑ diſcretio
cum exeat qs tunc infantiam:ſʒ ubi certa etas requi
ritur reſpectu diſcretionis illa preueniri non põt ut
aꝑte pʒ in etate ſtatuta ad ↄfectioneʒ teſtamẽti.ut le
gitur ⁊ nõ.in.l qua etate.ff.ð teſta. Itẽ pʒ ex nõtiſ
in. c. puberes.j.ti.proxi.⁊ in.l.ad rẽ publicã. ff. de
mu.⁊ ho. Item per totũ ti. C. qn tu. uel cura. eſſe
deſinãt. nullibi autẽ habemus ↄtrariũ ſed ſolũ iſiũ
tex.qui hoc non probat.nã tex.iſte fundat ſe ſuper
dubio tẽptatus ꝗqa forte tẽptauit ⁊c.nã iſtam puellã
traduxerat ad domũ. Iteʒ fundat ſe ſuper honeſta

te eccleſie quia illa decebatur ↄiunx iſtius.ũde ſi ꝛec

te ponderetur lr̃a hic fuit ↄtractũ mr̃imoniũ ꝑ vVba
de pnii ʒ de fẽo ut pʒ ibi dixit ⁊ ibi coniunx ipſius
⁊zẽ. Er hunc ultimum intellectum ad tex. hic. ſenſit
do.an.licet etiam ipfe ſequatur primum dictum. ſʒ
nt dixi iure non ꝓbat᷑ cum ergo illa diffiniꝰ. fundʒ
ſe ſuper duplici cauſa:alia ceſqte ceſſat diſpõ ut nõ.
in. c.quoniam. in. F. ſi neꝛo.S. ut lit.non conte. ſed
caſus magis dubius eſt ſi fnerunt contracta iſpõ/a
lia cũ minoꝛe ſeptẽnio ⁊ inteꝛuenit temptatꝰ uel ſal
tim ſit dubium ut quia ſecum cohabitauii ſponſus
2 uiderur ꝙ oriatur hic publica boneſias ey qdam
equitate.tñ hoc iure non ꝓbatuꝛ qꝛ ceſſat alia ꝛatio
lirteꝛe dũ diẽ ꝙ illa dicebaĩ coniunx iſtius. In do.
an tenet pmũ ſed ut pꝛedixi lIʒ ſit equũ non iñ iure
pꝛobatur. Nicolaus abbas.

ODaudientiam. e von⸗

tis cũ conſangninea oritur publice bone

ſtatis iuſticia primo narrat factum. ſecundo decidit
ibi ſed quoniam. ¶¶ M primo quemlibet ð popu
lo poſſe comparere ad impediendum matrimoninʒ
contrabendum ſubſiſtente impedimento legitimo
ad hoc.c.fi.I.de clan.deſpon.⁊.j.eo.pꝛeteꝛea et ni
derur inueꝛe tex.ꝙ in hoc caſu idem poreſt eſſe de
nũciatoꝛ ⁊ teſtis pꝛout hic facit.c.in omni.s.ð teſt.
¶ Secũdo nõ ꝙ publica honeſtas oritur ex ſpon
ſalibus oĩo nullis de inre poſitiuo dũmodo ſint ali
qua de iure nãli. ſatis eſt eim ad contrabendum hꝰ
impedimentum ꝙ ſponſalia teneant ꝛatione conſen
ſus.⁊ hoc clariꝰ hẽtur. . e. ti. .i. li. vi Ex quo col
ligit ibi glo. ꝙ ex ſponſalibus dtractis.peꝛ ſaceꝛdo
rem oritur hoc impedimentum ſic ꝙ nullus de con
ſanguinitate ſaceꝛdotis poſſit illa duceꝛe ĩ uxoꝛc̃.nã
talia ſponſalia non peccãt in ↄſenſu nali ſed ãnullã

tur ex impedimento inducto peꝛ eceleſiam ¶ Neʒ

nõ ꝙ ſponſã fr̃is fꝛateꝛ habeꝛe nõ põt.⁊ licʒ tex.hic
dixerit de fratre idem eſt in oibus ↄſãguineis ſpon

ſii uſqʒ ad quartum gꝛadum. ut in. d. c. i. Et ex bhoc

tex. colligitur claꝛe ꝙ poſt moꝛtem ſpõſe non poteſt
ſponſus ducere in uxorem/ſororem defuncte.nam
publica honeſtas fuit orta inter ipſũ ſponſum ⁊ cõ
ſanguineos ſponſe.ut.j.eo.ſponſã.⁊ in.d.c.unico.
Ex ſponſalibus aũt conditionalr ↄtractis non
oritur hoc ipedimentum an exiſtentiã conditionis
ut dicit tex.in pᷣalle.c.i.⁊. ideo inteliige iſtũ tex.qð
ſpõſalia fuerũt hic pure ↄcta nõ aũt ſub illa ↄduõe
ſub qua iuranit prius pꝛ.nã ſi ↄditio iterceſſiſſet in
ciu potuiſſei poſimodũ phere cũ alio filio ꝓq
uide bo.glo.in.d. c.unico//liimo nota quod te
mere iurans peccat mortaliter ⁊? põt ↄpelli ꝑ eccłiã
ad agendũ penitentiã. uide qð legitur ⁊ nõ.xxij.q.
iiij. qui ſacramento In gloei. v. bfe in fi. ꝓ hꝰ
facit quia in ſponſalibus ſeu matrimonijs pᷣhendil
e ene nom honeſtas utĩ.l. ſemꝑ.ff.de ri.
nupt. ¶ Irem potius conſideratur factũ q; iuris
effectuſ ut in.c.nuper de biga.ex quo eꝛgo ſpõſalia
tenuerũt de iure naturali ñ ẽ honeſiũ ut aliqnis cõ
ſanguincorũ illã ducat in nxorem.⁊ ſic dicas ex Sc
tu inito lege reſiſſente nulla oritur obligatio ut nõ.
in. l. cñ lex.ff. de fideiuſ.ſdetur qð hic non eſt or
ta obligatio inter contrabentes. ſed ex illo Scin in
ducitur quedam honeſtas ut nõ liceat matrimoniũ
phere cũ aliquo ex conſanguineiſ ſpõſi uel econtra
E illi 8. S ſponſus de futuro ante
copulam ad remota ſe trãſ
feret ſponſaʒ libere cũ alio contrabit ſi ta
men ꝑ eam ſtetit quo minus ꝑficeretur mẽimoniuʒ
ſibi penitentia imponitur.h.d. Cõis diuiſio fa ibi
hoc nibi.¶Nõ.ꝙ peꝛ vba futuri tpᷣiſ ſeu tractum
hñtia ad futuꝝe ñ contrabit matrimoniũ ð preſenti
ſed duntaxat ſponſalia de futuro nt dicã ĩ. c.ex ꝑte
I. eo. ¶ fo nõ ꝙ ſi ſponſus tꝛanſfert domiciliuʒ ad
loca remota poteſt ſponſa ſine alterius licentia cuʒ
alio matrimoniũ cõtrahere.⁊ hoc denotat uerbum
libeꝝ poſitum in tex. non eiʒ ei eſſet libeꝝ ſi haberet
expoſcere alterius licencians nt nõ.in.c.de multa.ð
pben. et in. c. ʒ eps eo.ti.li.vi.ſecus eſt in ſponſa ð

pñti. ur in. c. in pntia.j. eo.æ quod ibi nota.¶ IJẽ
nõ. ꝙ tenet matrimoniuʒ contractũ ↄ iuramentũ ?z

ſic ꝑiuriũ non impedit. Sctũ matrimonij ⁊ ex h̊ ĩfer
tur ꝙ etiã actus ſpũalis geſtus contra iurameniuʒ
non ẽ nullus ſed tʒ mero iure licʒ de ꝑiurio ſit pnia
iniũgenda.⁊ cõcordare nur᷑.c.ſiẽ.j.eo.qð ẽ ↄ theori
cã Inno. in. c. dilecto de pᷣben. æ uide ad hoc ꝙ nõ
Jo. an.in regula.qð ſenſel placnit de reg.iuris.li.
vj. in mercur. ¶ In glo. i. in fi. dic ꝙ ſponſa non
tenet᷑ ſeꝗᷓ ſponſũ ut hic.? ĩ.l.ij. C. de ꝛepud.⁊ ĩ uxo
re dic. aut ſciebat maritũ nagabunduʒ qnñ ſecum
xit puta quia eꝛat iuxta locũ mariti ⁊ n tenet᷑ eum ſe
qui. ut ĩ.c.unaqueqʒ.xiij.q.ij.? ibi bona glo. Aut
ignoꝛabat uel ex poſtfacto ẽ facuus uagabundus ⁊z
nõ tenetur eũ ſequi.ut nõ.in.d.c.unaqueqʒ. Si tñ
ex cã ſe tranſſeꝛt ad alia loca nel etiam ſine cã mutã
do domiciliũ tenet mariiũ ſequi.ut i.d.c.unaqueqʒ
2& uide qð le. ⁊æ no.in.c.ex multa.S.de uoio in caſu
tamen in quo non tenetur ſequi maritum non põt
cũ alio mꝛimonium ↄbeꝛe ninente pꝰ ẽt ſi matrimo
niũ non ſit cõſumatũ ut in.c.in pntia.? qð ibi nõ.

Ci iiemineni .
lu inttzl ſen nĩ
cmnanun rbe letemn
ſehore mlcaliu wal
culaas anrsi cindte
NeNNiidenii
erut enani ⸗onicmnons
NNuſum Kα
ſocttrscenwnino uim tt
N mnſenes nun ſ
lienpeunao kegs is non
lſianenonece iran n
Eitfur ocolnrto dun
gnfuſtt os nz in
hlunſn. Aras,

nee
Aimbinenoe
ſamnſelo mn
nnoms obnr int, n
inongocor onnenn
Eninctimntnam, fin
nſitideerihta
Mürhe

ne
aln dnſco.
ainsNun non
. i Concitionss
nciige ſii terod
näüidihct⸗
Nito terteſtcerin
,reci loffe da⸗
64

e pefitt ienisd
unmnt licip i⸗
1 onim obignot i
Ccamn göeeron gor
bPanaſi ſlo Zan n
Elnröſeen mnnonii
Mgnigeſthäſiue aonen
Ghhontseſnnogne
CPlam a1 eron ſeni
bcſeci eo vonnttiitn
ns Pſcerarr ninenig
lb Gos auſenn ti
SRrzwandierwaed
mbi mannoniöpnihnt
AKuAr diii r
ſustunſten conteſizod
Mneghenus tcnti e
get boc cnolet ebbumn
ſchaitſit berſbnane
n n in dGe nln
dlaschkirhot
ot rod b ron. C.
ni inmgſit
äraninolietid
cca onn ini
nun unla
Kſa dot)
jn tMce l oegii
ant ehinbi

De ſponſalibns

eo. ? ex his habes unã driam inter ſponſalia. æ ma
trimonium de futuro. Dn glo. ij. ibi ſʒ leges põ
dera bene hec uerba qꝛ poteſt intelligi glo. ut nelit
notar̃ in hoc differentiã inter leges æ canones ii ſʒ
leges teneatur ſponſa ſpectare per triennium.ſecus
fin canones.ſecũdo põt ĩtelligi ut uelit ſupplere iſſũ
canonẽ per legẽ ⁊ hẽ ultimũ intellectũ nidetur ſentizx
Jo. an. qui dicit expectanduʒ eſſe ſjm ipᷣs legale niſi
in ↄtractu ſponſalioꝝ fuit additũ certũ tempus.nã
tũc illud ſeruabit᷑ ut in.c.ſicut.j.eo. Et intelligo on
a pꝛincipio fueꝛunt reſtꝛicte ad certum diem.ſi enim
fuiſſent pure contꝛacta licʒ ſponſus ⸗ ſponſa poſtea
conuenerint de ceꝛta die cõtrabendi matꝛimonium
non puto ꝙ poſt lapſuʒ illius diei ſit diſſoſuia obli
gatio.de quo in.c.ſicut.j.eo.dicit etiam Jo. an. qꝙ
ips tꝛiẽnij habet locum qñ neſcituꝛ ubi eſt ſponſus
uel ſcituꝛ æ nõ derinetuꝛ ipedimento ꝓbabili. als dʒ

expectaꝛi donec ceſſaueꝛit ĩpedimentum ut in. l. epe

ff eo.⁊ ſic tꝛãſeũt cõit᷑ doc. hic. Sed aduerte quia
in Sriũ uidet᷑ tex.in.l.ij. C.e.ubi ſolũ dicitur de biẽ
nio. ⁊æ Ci.ibi tandẽ reſidet in illa opi. ut ſi abñs de
tinetur impedimẽto neceſſario tenetur ſponſa expe
ctare donec ceſſet ipedimeniũ ut in.d.l.ſepe ſed ſi ð
tinetuꝛ ſola nolũtate tunc ſatis eſt expectaꝛe bienniũ
unt in. d. l.ij. nec ob.l.ij. alle. in glo. quia narrat factũ
Fm Ci.ñ aũt ponit inris niſteriũ.⁊ hoc mihi plus
placet fm legs. Sed dubito utrũ hoc procedat fʒ
canones: nam papa hic ſimpliciter reſpondit liberuz
eſſe ſoonſe tꝛanſiꝛe ad illa uota ſi ſponſus tranſſujit
ſe ad alias paꝛtes.nõ enim eſt libeꝛum ſpoſe ſi tenet
expectare per biẽniũ nel trienniũ.⁊= ſoꝛte papa conſi
derauit periculũ foꝛnicationis qðᷣ iminet ſponſe ar.
in. c.qm... poꝛro ut li. non cõte.intellige m tex. qñ
nõ eſt ſpes de pꝛoximo reditu. æ hoc denotat illud
ner. tranſfeꝛentes. nam ſi papa uoluiſſet intellexiſſe
cũ tempeꝛamẽto legis ciuilis:non dixiſſet libeꝛnʒ : ſʒ
feciſſet mentionẽ de tẽpoꝛe. ar. in. c. ad andientiã de
deci.⁊ foꝛte hoc uoluit glo. dum dicit ſm leges.
n glo fi.in fi.? alios plures caſus uide per Jo.
an. in ſum. ſuu. Abbas.
2 muli ere Cõit non ſummatuꝛ
* quo ad titulũ ſʒ quo
ad lr̃am.h.d.incerto queſito nõ poteſt da
ri certa reſponſio.ſed quo ad titulũ ſummarem ſic.
non omnis uiolentia ipedit Zctum matrimonij.
Hõ.pꝛimo aꝛ.pꝛo doc. conſulente ut ſi caſus naꝛra
tur in genere non teneaiut diſtinguere per oẽs ca

ſus qui pnt ſub geneꝛe cõpꝛehendi ſed peteꝛe ut de
ſcendatur ad ſpeciem. pomiſſet iñ hic papa reſpon
dere per diſtinctionem pꝛout fecit in.c. las de reſti.

ſpo.⁊? ĩ multis alijs iuribus.ſed noluit hic foꝛte im
peditus multa vba fauſtra effundeꝛe. ¶ Scõo nõ.
ar. ꝙ uiolẽtia certo caſu ipedit ↄctũ mr̃imonij.vnd
in mr̃imonio nõ habet locũ illa regula coacta uolũ
tas: uolũtas eſt. de qua in.c. meꝛito.xv.q.i.? eſt ra
tio qꝛ i matrimonio requirit᷑ de ſubſtãtia liber con
ſenſus.ᷣ ut ĩ. c. cũ locũ.j.e.vñ conſenſus coaciꝰ ẽ bñ

conſenſus ſʒ nõ libeꝛ. ſic deficit q̃titas libeꝛtatis qᷓ

ð ſubſtãtia cõſenſus matrionialis. ad hoc fac tex.
eü glo. xxxiij. q.ij. c. notificaſti.æ quod le. æ nõ. in.l.

ſi mulier..ſi dos qdð me.ca. Aliqui ramen nolue
rũt ꝙ mr̃imoniũ teneat licʒ ſit ꝑ ui ↄctũ ſʒ uenit ꝛe
ſcidẽdũ offõ indicis uel ĩtentata acrõe ꝙ me. cau. ꝙ
ego non puto veꝝ ut pleniſſime dicam in. c.cũ lio

cuũ.j.eo.ubi tangam plura iura reſtrigéda. Abbaſ.

1 litteris. Si aliqui apti ad ma

trimoniũ ↄtrabũt ꝑ

uerba obſcura cõem uerborũ intellectũ le
qui tenẽtur.ꝓꝰ ponituꝛ ↄſultatio.ſᷣo lnſio ibi hen
demus. ¶ HNõ. primo duo que requirũtur ad iub
ſt intiam mẽimonij. ſcia.ſ.æ etas.⁊ capitur hic ſcia
ꝓ diſcretõe nã indiſcrerus nihil ſcit.nõ enĩ reqriiuꝛ
ſcia poſitiua. naʒ ⁊ ad iudicandũ neceſſario ñ ꝛqui
ritur illa ſcia. ſatis enim eſt ꝙ hẽant peritiã iudican
di ꝑ exercitiuʒ ut in.l.cerni. C. ð iudi. ⁊ nõ in. c. ſci
ſcitatus.5. de Hp. ¶fo nõ ibi ad cõeʒ ꝛc. ꝙ vᷣba
dubia ꝓlata in zctu itelligi debent ñ ſʒ opi.ſingu
larẽ ſed cõem. ad ꝙ uide ꝙ nõ. baꝛ. in.l. labeo.ff ð
ſupel. le. Et facit ille tex. in ar. ut in deciſione cãrum
iudex non ſequatur opi.ſingularẽ docto ſed cc mu
nẽ. un ſi eꝛrat ſequendo comunẽ excuſatur. ſecus ſi
eꝛrat ſequendo ſingularẽ. ad hoc facit qð nõ. glo. iĩ

ſti. de obli.que ex quaſi delict. naſ.poſt prin.2= in...
qui ſolidũ ff. de leg.ij.æ uide qð dixi in. c. ut debirꝰ

S. de app. Et adde nõbile dictũ. Jo. an. in. c.i. de

conſti.ubi dicit qð ſi cõis opi.doc.eſt notoꝛie falſa
uel poteſt conuinci apꝑtiſſimis rõnibus licite iudex

ſequitur opi.ſingularem ſꝑnendo cõem. ¶ Mota
ibi recte ĩtelligẽtibꝰ.qðᷣ vba ñ debẽet itelligi ſo phiſti
ce etiã ſi cõiter ſic intelligũtur ſʒ ſunt referenda ad
ſenſum hominis bene ſenſati. ¶ In glo.i. in. fi. H.
glo. allegando.c.i. S.e.vr intell gere tex.oñ ben
tes erant diuerſe lingue ſed glo. quarta nidetur in
telligere qñ etiam erant einſdeʒ ligue.æ dic ꝙ ntꝛ0
qʒ mõ põt intelligi. ¶ ſi enim erãr diuerſe ſigue *
poſſunt contrahere peꝛ interpꝛetem ut ſenſit gl. qrta
quam notabis ut quẽadmodũ alij cõtractus poſſũt
explicari ꝑ interpretẽ ut in.l.i.de neꝛ.obli.ita et cõ
rractus matrimonij. Item ſine interpꝛete nt ſi qſqʒ
profert uerba in idiomate ſuo.et hoc caſu ſi alter
poſtmodũ dicat ſe non intellexiſſe neꝛba alteꝛius re
currẽdum eſt ad comunẽ intelligentiaʒ vboꝝ conſi
derando.ſ. uerba precedentia tractatũ locum et tẽ
pus.nam ſi preceſſiſſet tractatus matrimonialis et
poſt tractatum maſculus poꝛrigit annnlum dicẽdo
uerba in uulgari ſuo z mulier pꝛeparat digitum
⁊ recipit annulum dicendo in uulgari ſuo neꝛba ceꝛ
te ſatis iudicabitur pꝛo matꝛimonio licet alter alle
get non intellexiſſe neꝛba alterius. nam æ muni poſ
ſunt contꝛaheꝛe peꝛ ſigna ut in.c.cum apnud.j.ecðᷣ.

foꝛtius poſſunt iſti contrahere per ſigna expꝛimẽdo

neꝛba fſᷣm pꝛopꝛiũ idioma. ecundo caſu quan
do ſunt eiuſdem lingue poteſt tex. multipliciter figu
rari.pꝛimo ſi alter dicat non intellexiſſe nerba.i. uiʒ
nerboꝛum ut quia non putabat ꝙ ſponſalia ſeu mg
trimonium haberent tantum effectum ſed credebat
poſſe ad libitum relinqueꝛe mulierem. æ hoc caſu di
cit notanteꝛ Inno. recuꝛrendum eſſe ad iuris intel
lectum. non enim excuſat ↄtrahbentẽ iuris ignorãtia
notabis bene boc nerbum.ſacit enim cõtra ruſticos
32 4

Cee ſponſalibus.

ani poſt peꝛfeium cõtractũ dicunt ſe non ↄcepiſſe
uim ueꝛboꝝ ⁊ effectum peꝛ notarium pꝛolatorum.
debent eĩz ueꝛba hẽe ſuã uiʒ ? ꝓprietatem. Fʒ iuris
diſpoſitionẽ.nec excuſat ↄtrabentem iuris ignoran
tia. Et ex hoc etiã infeꝛt ꝙ ſi alteꝛ cõtrahentium di
ceꝛet ꝙ cꝛedebat contraheꝛe peꝛ illa neꝛba ſpõſalia
2 nõ mr̃imoniũ nel ecõtra non ẽ ſibi acquieſcẽduʒ.
ſed accipientur vba ſecundum ꝛectum ⁊ uex intelle
cinʒ. cdᷣo pricipaliteꝛ põt tex. intelligi. qn alteꝛ
ꝓooſuit ueꝛba ſophiſtica foꝛte ad decipienduʒ ꝛeli
quũ.utputa ꝓmitto teneꝛe te pꝛo legitima coninge
donec teꝛa coopꝑiet ocnlos meos.nõ eĩʒ ſufficit ad
diſfolurionem matrimonij ꝙ ipſe ninens teꝛraʒ ſu
is occulis ſupponat. nam a recte intelligẽtibus illa
neꝛba capinnt ꝓ moꝝe nãli. æ idem dic in ſimilit niſ
2 nõ. huc intellectũ qꝛ eſt gñalis ad oẽs ↄtracius.
e.⁊ Abbas.ponebant exempluʒ quãdo maſcu
lus dixit placet mihi babeꝛe talem in nuxoꝛem ei mu
lieꝛ inteꝛꝛogata idem ꝛeſpondit.nam põt dubuari.
vtrũ hec ueꝛba inducant matrimomũ de pꝛeſenti.
videtur pe.ꝙ non qꝛ alind eſt uẽdeꝛe z aliud velle
nendeꝛe. ar. in.l.in nenditionibus. ff. de contꝛeben.
emptiõe.ſed hoſti. poſt multa tenet örium dicẽs.qꝙ;
peꝛ hec neꝛba uolo te habere in uxorem uel placer
mihi te habere i nxorem cõtralb iur matrimc niu m
de pnti. Jo. an. diſtingnit ꝙ aut fuit dictum placet
mihi te deſponſaꝛe nel iecum cõtrabeꝛ e ꝓcedit pᷣ
ma opi. Aut fuit dictum placet mihbi te habeꝛe in
unxorem ⁊ ꝓcedit ſecũda.quaſi plus impoꝛtent hec
ultima ueꝛba ꝙ; prioꝛa. Oo. an. multum inſſat ſiuꝑ
ꝓprietate horum neꝛboꝛum dicit enim in effeciu ꝙ
neꝛbum placet ⁊? ueꝛbum uolo ſignificam fᷣm rẽpus
de pnii. Item vᷣbum infinitum eſt aptum cõp kede
ꝛe tẽpus pns ⁊ futuꝝ ſecundum uerba adiecta. naʒ
de ſe infinirum neꝛbum mnihil ꝑfecte ſignificai ſed ðᷣ
teꝛminat᷑ fʒ vᷣba ſeqñtia¶ His pᷣmiſſis dic ꝙ ſi v
bo uolo uel ueꝛbo placet adicitur infinituʒ denotãs
actum non dependentem a libeꝛa noluntate pꝛc feꝛẽ
tis tunc non inducitur diſpc ſitio de pꝛeſenti ſʒ de
claratur diſpſuio in futurum. Exempluʒ fi dico pla
cet mihi aſcendeꝛe in aꝛboꝛem. Enqʒ ueꝛbo uolo
nel placet adijcitur nerbum infinitum denetans ac
tum dependentem a libeꝛa uoluntate pꝛofeꝛentis.?
tunc ſi ueꝛba denotant principium acius non indu
citur diſpoſitio de pꝛeſenti viputa ſi dico nolo uel
placet mihi te deſponſare ſeu tecum contraheꝛe.et ĩ
hoe uidetur ipſe acquieſceꝛe opi. Jo.an.qnqʒ uer
bum infinitum denotat executionem actus et tunc
inducitur diſpoſitio de pꝛeſenti.ut ſi dico nolo ha
beꝛe te in uxoꝛem.nam non poſſum nelle te habeꝛe
in uxoꝛem niſi tecum prius contrabam. æ tunc idu
citur matrimonium. Et circa hoe multum inſtat. ſʒ
tu uide plenius ꝑ Har. in.l. cunctos populos ĩ pᷣn

cipio.E. de ſum.trini.⁊ in.l.ſerui electione de le.i.
2 bec ſufticiant quia multum longa eſt mateꝛia. CQS

In glo. in v. ꝓpoſuit.ibi ut reus intelligit nõ. glo.
et nide bonum tex. in decꝛetis in. S. ſi eꝛgo.el fo ct
in SF. item obijcitur. xxii.q.v. ⁊æ uide Innocen.i. c.
ueniens:de iureiuran. ubi inteꝛ ceteꝛa ponit nobile
ueꝛbũ.dicẽs ꝙ in foꝛo aĩe iuramentuʒ recipit inter

pretationem ſm intentioneʒ iurantis.ſed in foro iu
diciali m ius.ita etiam quo ad propoſitum dicit h̊
hoſti. ⁊ bene ꝙ ſi quis cum non intendebat ↄtrabẽ
matrimonium uſus fuit uerbis ſophiſticis ut decipe
ret mulierem non erit matrimoniũ in foro aiĩe qꝛ ſie
ↄſenſu nõ põt matꝛimoninʒ cõſiſtere.æ de hoc ẽ ca
ſus uõbilis in.c.tua.j.eo.ſed in foro iudiciali iudi

cabitur pro matrimonio qꝛ non eſt ſibi credendum

ſed recurrendum ad recium ſenſũ uerbox. ut in. d.
c. tua. Er in fi.glo.dicit lex cũ quidam.fac̃ qꝛ ibi
diſiũctiua ponitur pro copulariua.æ ſic fit iterpreta
tio contꝛa cõeʒ intelligentiam.ſed dic ꝙ ibi fit illa ex
poſito.tũ ex cõiecturata mte teſtõris.tũ ut ceſſet ab
ſonus intellectus z res potius naleat quam perear.
? idem dic ad.c.in calice. n glo. fi. ibi creditur
actori potius quam reo.dic melins quod reſpeciu
propõnis non eſt dꝛia inteꝛ actoꝛem ⁊ ꝛeum ſʒ ſẽpeꝛ
debemus intelligeꝛe vpa ut ↄueniant intẽtioni pꝛo
feꝛentis ⁊ ſic pꝛopꝛie loquituꝛ tex.in.l.ſi quis itẽrõe

amoigua.ff de iudi. ubi plenius nide peꝛ Bar. ſed

in pꝛobationibus fit inteꝛpꝛetatio contꝛa actoꝛc nõ
in odium ipſius:ſed quia dubia pꝛobatio noen ꝛele
uat pꝛobantem. æ idem eſt in reo probãte exceptõeʒ

ſuam nt in. c.in.pntia de proba.⁊ iunge iſtam cum

precegenti.
P onſam Breve eſt 7 poteſt ꝑ
* glia nerba ſic ſumn a
ri. Inter ſponſam ⁊? conſanguineos ſpõ
ſi oritur impedimentum publice honeſtatis in pedi
ens ? dirimens matrimonium inter eos cenireben
dum. h. d. uero primo ꝓ itellecu inere vrrũ
hoc procedat in ſponſis de futuro.an autẽ de xnii
dic ſecundum doc.ꝙ ntroqʒ caſu procedit ciſpoſi
tio.c.nam ſi non licet duceꝛe ſpõſam conſanguinei
de futuro multo fortius ſi eſt de pñti. nã maior eſt
honeſtas ? non ducatur ſponſa de pñti cum qua
matrimoniaſe uincnlum eſt ↄtractum quam ſponſa
de futuro cui ſolu m facta èſt ꝓmiſſio fumraꝝ nup
tiarum. uerba m hui us tex. proprie adaptantur ad
ſpoſam de futuro.qꝛ loquituꝛ de ea que non erat

adbuc pub es ⁊ ſic nonporerat ↄtrabẽ mẽimoniũ.

t ex his nõ. ꝙ tã ex ſponſalibus de futuro q;

ex mr̃imonio de pñni oritur publica honeſtas inter

ſponſam ſeu maritatam z ↄſanguincos ſponſi ſen

mariti ſuperueniente nero inter eos carnis copula
oritur aliud nincuum. ſ. affinitatis. unde oẽs ↄſan
guinei mariti ſunt affineð nxoris ecõtra ]. de ↄſãg.
7 affini.ſuper his.⁊ durant bec nincula etiam poſt
mortem alterutrius.ut in.c. fraternitatis.xxxv. q.x.

2 in.c.i.eo.ti.l.Vj. C Sis ergo cautus maxime in

imperanda diſpenſatione. nã qñqʒ oritur publica
honeſtas ſine affinitate. qñqʒ affinitas ſimul cnʒ ho
neſtate publica ut pʒiex predictis.qnqʒ affinitas ſie
publica honeſtate ut ſi citra ſponſalia ſen matrimo
nium quis congnoſcat mulierem. nam inter eum ⁊?

dmnes conſanguineos mulieris oritur affiniras

7 econtra.ut i.c.diſcretionẽ .J.ð eo qui ↄgno.oↄſ.
Vſo. ſue.nec oritur in hoc caſu publica honeſtas.?⸗
de his nide que nõ.glo.ſuper arbore conſãgnvinita
tis. æ qð dicaʒ in.c.ñ dʒ ð ↄſãg.⁊ affi.ubi tractabo

afibigier. ſinmg
kinnulnneheneniſen
ſer uupo ur inocr
1 mnigeſriot tuendiun
WüdsENAa
celusdust iifi gic nofn
rar itlſmmmuſt

venr ſclui y

tnvcnnen ai nn
Atlhopini oe i adin
ſabepnioi un iknmnte
tmchid onto ſden
rtevnni ſenco el ung tbor
1ilmu Sodrſtmung

DNltstannamig

Sededen
Nants. Denoid ndeni
rmorſimni rpois önin
Lhrſaii ſvad⸗ rien
imi Dinagium ommuans W
WGlietidäi che merci⸗
rinti oſielint i

—
ninlnsg W
unit n ie⸗

Mnner tmicinn

muamtwnſſh
u Mnenncen N
imn inl i igie
enipait n Ar i
eprmnto MMo/
ncthinobeto nen
ſtinten Ntirhechig
Mron kiugelian an

mn. Ber 1hentp
Ala vata ic ſunn
ſemttoſſancunnos ſib
Pprtleebepeſeusintel
Crioniner s Critcken
d Wcede d
ſs mumo en uni rii
mmj alromar fol
lerſpeſin onſanguinei
ck gefti ni aier
ſporade hfn un ae
(tornenmcron ſoenſe
al pniſiofunnr inp
nn rpreGmmmndd
im de nepe ton aul
peien ckinumneni.
fieKiund
dim laoſ id
. limminp ſl
ninra i la
ſfnmns olleis/ n

C De ſponſalibus.

an ſufficiat in diſpenſatione faceꝛe mentionẽ de affi
nitate tin ſi publica honeſtas cõcuꝛrit cũ affinitate.
Secũdo querituriquia tex. dicit nullus ↄſangui
neoꝝ c. nunquid iſtud ipedimentũ publice honeſta
tis ↄceꝛna ots cõſanguineos in infinitũ dic ꝙ nõ.
nã ſi uinculũ cõlanguin tatis ⁊ affiniratis non exten
ditur hodie ultra quartũ gꝛadum reſpectu probibi
tionis mẽimonij multo foꝛtius nec iſtud impedimen
tuʒ publice honeſtatis.reſtringatur ergo hec lr̃a ad
term nos dicti.c.non debet.nam ſi intelligeretur ge
neralicer ſequeretur ꝙ inter homines non poſſit cõ
traui matrimoniũ cũ oẽs hoies ſim cõſanguinei cũ
ex eo dẽ ſanguine pꝛoceſſerũt oẽs:ſed reſpectu ꝓhi
bitionis mnr̃imonialis illa impedimẽta ſunt reſtricta
aſ quartũ gradũ. ut in. d. c.non debet. ¶ Mtimo
querur:tex dicit ꝙ non poſſant conſanguinei con
trahere ⁊cc.quid ſi de facto contraherẽt nunquid ie
neat matrimomiũ: dic ꝙ non. vñ hoc ipedimentum
imoe dit ⁊ diꝛrimit matꝛimoniũ pᷣbendum ut dixi in
ſun nario ? pꝛobatur hodie clarius in.c.unico eo.
nitulo li. vNi. Abbas.
X p arte. Si nir ⁊ mulier ſibi p
. mittunt ꝙ ab eo tempo
re ſe pꝛo coniungibus habebunt contꝛactũ
eſt mr̃ioniũ de pnti ⁊ eſt caſus nõbilis.ut.j.patebit

pumo ponit caſum narratũ fo diffiniendum cõmit
tit. fa ibi qꝛ igitur. j.pꝛimo ꝙ abi acitꝰ depẽ

det a mera uoluntate loquentis paꝛia ſunti dicere q;

talem uuſt pꝛo uxoꝛe ſeu pꝛo ciue ꝙᷓ; dicere duco te
in uxoꝛẽ uel facio te ciuem.æ facit ad illã.q.dicit ſta
tutũ ꝙ talis debeat hꝛi pꝛo ciue:nunquid ex hoc ſi
creatus ciuis:æ uidet᷑ ꝙ ſic.aꝛ.optimũ. hic facit qðᷣ
nõ. per bar. in.l.ſi maritus.ff. de adul. æ in.l. ſi is qͥ
pꝛo enotoꝛe.ff. de uſuca. ¶ M. To ꝙ dictio tãqᷓ;
qniq; ponu ueritatem nõ aũt denotat ſimiuudinem
ſen unpꝛopꝛietatẽ:⁊ hoc qñ uerba ex ſubiecta mate
ria hoc patiunt. nam hic iſta mulieꝛ promiſit huic
uiro ꝙ tanq; uiro pꝛopꝛo fidem ſerunaꝛet. nec per
hoc denotat᷑ ſiłtudo ſed vVitas.?æ hoc notabis qꝛ fa

cit ad muua. Si ergo dicit ſtarutum ꝙ tanq cines

ſcholares debeant tractari uẽ ꝙ per hoc ſint creati
ciues: exquo actus dependit a mera nolũrate diſpo
nentis. (Tar nõ. ibi habiturã ⁊ ibi ſeꝛuaruraʒ
ꝙ per uerba ſuturi tẽpoꝛis cõtrabit᷑ qnqʒ mr̃ioniũ
de pꝛeſẽti qñ ſ. uerba denotãt executionem mꝛionij
nõ autẽ pꝛincipium contractus nam qui uolt conſe
quẽs tacite nidet uelle anæcedẽs.ut in.c.pꝛeterea
2.c.pꝛudentiã. de offi. dele.l.ilind.ff.ðᷣ acqui.her.cũ
ſi nilibꝰ.⁊ ð hoc clarius.j. ¶ Mõ. ꝙ pꝛopter adul
teriũ coniugis non diſſoluirur mꝛimonium quo ad
uinculum. ſed quo ad thorũ dũtaxat. unde tenetur
quilʒ continere.ad hoc.xxxij.q.vij.in.c.ij. tez
nõ. ibi maritali affectione. ꝙ eccleſia poteſt cõpellet̃
laicuin nedũ nt ꝛedeat ad uxoꝛẽ ſuã quam iniuſte di
miſit ſed etiã ut eã tractet affectiõe maritali.ad hox
c.illud de pꝛeſump. ¶ In gſo. i. ibi de ceiero ha⸗
bebo te ⁊c̃. aduerte quia licet pꝛima fronte nideaiut
glo. replicare queſtionem tex. tamen habet maioꝛes
dubitationem ꝙ queſtio deciſa in tex.quia in illa in
lex. concurrebant duo. naʒ pꝛomiſerat illã tenere in

Oingem ⁊ ei ſicut uſori fidem ſeruare h̊ autem ulei
mãũ nõ ponitur in qõne glo. eterminat gl. ꝗy
mr̃imoniũ Shatur ꝑ uerba de pᷣſenti licet non addã
tur illa Vba. ? ſatis bene facit tex.ĩ auc.qui.mo.nã.
effi.legi.in.S.ſi quis diuini 8. de.quo.fac̃ mẽtionẽ.
iſta gl. et Gratla. icorporauit in decreto in loco h̊
all in gl. ⁊ H opi. Jo. cõiter tenetur hic ꝑ doc.licet
Lau.⁊ mgf̃ ſententiaꝝ in iiij.ſñiaxꝝ tenuerũt oppoſi
tun.⁊ nide ꝑ arch.i.ꝗ.ſi quis diuinis alł.ĩ gl.et qꝛ
in fi.glo.oppo.c.de illis.S. eo.? nõ ſoluitur ¶ qic
clare itelligendo mentẽ decre. ꝙ qnqʒ vᷣba in Zciu
ꝓferũtur de pñti.⁊ tunc in dubio illico contrahitur
matrimoniuʒ:ut ſi uir dicit accipio te in uxorẽ ⁊ eõ
ut in. c. pe.j eo.qnqʒ ueꝛba ſonant ĩ futux.⁊ tũc aut
denorãt principiũ actus z indubio ſolum Shuntur
ſponſalia de futuro.nt ſi dẽ promitto ꝙ te ducam
in uxorem uel me ducturum talem uel quid ſiłe.?=
iſte eſt caſus. c. de illis. . e. ..c. pe ¶ ¶ Onqʒ vba
ſonant i furuꝝ ſed denotãt executionẽ actus ↄſũma
ti ſeu perfecti.exẽplũ ꝓmitto ꝙ habebo te pro legi
tima ↄiuge uel uxore.nam non põt hẽi ꝓ legitima
ↄinge niſi precedat matrimonium.hec eni nerba z
ſimilia denotant executionẽ matrimonij. unde taciie
exquo obligat ſe ad executionem vr̃ de pnin phere.
ar.optimũ in.d.c.illud.⁊ eoꝝ que nõ.doc.in.c.cuʒ.
m. de ↄſſi. ubi dicunt ꝙ ſi prebenda que ſolʒ confer
ri tantum canonico ↄfertur extraneo uẽ tacite colia
tus canonicatus.⁊ hoc procedit maxe ſi appoatur
uerbũ ab hoc tpᷣe. uel uerbũ de cetero. nã immedia
te ſe obligat ad executionẽ matrimonij. g racue cõ
trahit ð̊ pniti. ſed idẽ eſt ſi non apponãtur illa vba
denotantia extremitatem tpis. qm ſiĩ obligatione
non apponatur dies vr̃ incõtinenti obligaio otta
cta ut in.i.in. oĩbns.ff.ð re.iur.æ in.l.euʒ qͥ calecis
ff. de uer. obli.? iſte uideĩ ꝓpꝛius caſus buiꝰ.c.quẽ
notabis qꝛ facit ad mula. hec ꝓcedũt niſi bec vᷣba
denotantia executionẽ ſequãtur ſponſalia de fuiuro
utputa ꝓmitto ꝙ ducã te in uxoꝛc ⁊ tenebo te pro
legitima coniuge.nã pꝛopter vᷣba pꝛecedentia reſtri
guntur ſequẽtia in tpᷣs mr̃ionij comracti.i.cũ mzio
niũ erit Zctum. ar.optimũ in.l.fi. O. cui dulcia.ff. de
nino. xri.? olco lega.?æ in.c.ſedes.de reſcrip.⁊ ĩ cle.
nõ põt de procur. ¶ Et ꝓꝙꝓ bhoc põt decidi qõ ſatis
dubia. quidã dixit mulieri pꝛomitto ꝙ non habeo
aliaʒ mulierẽ in uxoꝛem niſi te. nunquid per h̊ vᷣba
ſit contractũ cũ illa matrimoniũ.⁊ ð hoc in ſpe.eo.
ti. in pi. ? ibi per Jo. an. in addi. qui ſentit matrio
nium eſſe cõtractũ:qꝛ dictio niſi conſequitur negati
nam facit poſitionem ut nõ.glo.in regula peccatuʒ
de re iur.li vi. ¶ Do. an. ur̃ hic ſentire oppoſimʒ
dicens ꝙ dictio niſi facit poſitionem quandoqʒ fᷣm
habitum qnñqʒ ſecundum actum. unde cum illa uer
ba ſint de futuro ꝙ non habebo aliam niſi te nide
tur ſentire ⁊? alias ſe diſponeꝛe ꝙ in futurum ſi eſt
otracturus oöhet cum illa.ſed ſi nerba fuiſſen: pꝛo
lata de pnti ut quia dixiſſer nolo aliam babere inꝰ
uroꝛem niſi te tunc dictio niſi denotat actum de pꝛe
ſenti. ſed peꝛ pꝛedicta niderur mihi concludendum
pꝛo prima parte.nam ſi dixiſſet ꝓmitto ꝙ te habe
bo in uxoꝛem ſtatim eſſet ↄtractum mꝛimonium uit
9 O

õõü

ð

¶ BDe ſponlalibns.

5 dixi eꝛgo idem ſi dico ꝙ; nõ hẽbo aliaʒ niſi te.naʒ
nꝛ nelle ꝙ iſtũ hẽbit in uxoꝛc.ergo icõtinẽti cũ non
ſit appoſita dies ut. S. dixi multa alia obſcura trac
tant hic doc. n glo.in ueꝛbo ſint manifeſta ibi
2 ſententia ſecuta nõ. bene glo.nam relata ad tex.
apertiſſime ſentit ꝙ non licet marito pꝛopria ancto
ritate dimitteꝛe uxorem etiam ſi adulterium nxoris
ſit manifeſtũ.de quo uide per glo.xxxij.q.i.c.i.ſed
glo. contrariam habes ⁊ latiorem ĩ.c.fi.de adul.qᷓ;
tenebis menti ⁊ illam ſequimr hoſt. ibi ? ſẽtit Inn.
in.c.inquiſitioni de ſen.ex.quo ⁊ illa plus mibi plʒ
per.c.dixit.xxxij.q.i.⁊z.c.agatoſa.xxvij.q.ij.uide qꝗᷓ
dixi in.c.gaudemus.de ↄuer.coniuga.⁊ latius teti
gi i. d. c.fi. ðᷣ adulłt. P
5 ui inranit cum ali
* litteris. qua contrahere ſi nõ

ſubeſt impedimentum per cenſuram eccle

—

ſiaflicã ↄhẽ ↄpellitur. primo ponit caſũ narratõ. fo
cõmittit ipſius diffinitioneʒ ibi qͥa igitur. ¶ Mora

primo ꝙ licet põt promittere pater cum inramento
ſe daturum alicui filiam in nxorem.licet ergo pareꝛ
non poſſit obligare filiam ad cõtractũ mrime nij ea
renitente ut in.c.unico de deſpõ.ipu.li.vj xxx.q.ij.
c. ubi tamen licite promittit ? inrat qꝛ uidetur pro
mittere ſe curaturum q;tũ in eo erit ⁊c.de quo cum
glo.i. ¶ Mõ ibi cõſentiente pze ꝙ filia nõ cõtꝛahit
etiã ſponſalia niſi patꝛe ↄſentiente qð intellige ð ho
neſtate.xxxij.q.ij. honoꝛantur. ſed ad ſubſtantiam
matrimonij ſeu ſponſalioꝝ non ꝛequir parentum
oſenſus nt in. c.ſufficiat.xxvij.q.ij.æ in d.c. ubi pᷣ
alle.facit.c.ſi annum de iudi.li.vi. cta 3 ibi
ſuũ iuramentũ.ꝙ ubi ſponſalia nõ ſunt iurata eccle
ſia nõ cõpellit alterũ pꝛeciſe ad Zhendum. nam hoc
.c.⁊. c. equiſiuit.j.e.?.c.pᷣteꝛea. S e cũ muliis ſimi
libus ſemꝑ in ↄpulſione ponderãt iuramentũ ſeu fi
dei inteꝛpoſirionẽ. ſed ego Srium aꝛbitꝛor quia cnʒz
hec cõpulſio fiat ꝛõne peccati eccleſia compellit non
ſolũ iurantẽ ſed pactum nudum facientẽ. vt in. c.i.
ij. æ.iij.S.de pac.⁊ in.c.iuramenti.xxij.q.vV. nbi qici
iur ꝙ deus nõ facit diffeꝛẽtiã inteꝛ inramẽiũ ⁊ ſim
plicem ꝓmiſſionem. nam utꝛoqʒ caſu tranſgꝛediens
peccat moꝛtaliteꝛ licet magis peccet ueniens contra
iurameniũ ur nõ.in.c.pe.de inreiur et ad hec iura
Rendeo ꝙ narrãt facti cõtingẽtia. iñ ſatis põt dici
ꝙ non ita ſtudioſe eccleſia compellit alterum ubi ñ
inteꝛuenit iuramentũ.⁊ facit ad mãʒ. c.ꝛequiſiuit j.
eo. ¶ Ytẽ nõ. ꝙ eccleſia põt adiri peꝛ laicuʒ ut ſpõ
ſam cõpellat ꝑ excõmunicationem ad cõtrabenduʒ
mẽimoniuʒ 'm pꝛomſſſionem:⁊ ꝛõe peccati eccleſia
ſe impedit cõtra laicũ. Credo etiam qꝙ iudex ſecula
ris põt adiri ubi non ueꝛteꝛet᷑ in dubiũ ðᷣ naliditate
ſpõſalioꝝ:ſed ſolum peteꝛet᷑ nt alteꝛ adimpleꝛet pꝛo
miſſionem etiaʒ iuratam. nam.? index ſecularis põt
adiri ut cõpellat laicũ ad obſeꝛnationem iuramenti
Vt in.e. licʒ dc inreiur.li vj.⁊ fac ꝙ nõ.bar.i.l.titia
ff ſo. ma. ¶ Mirimo nõ. ꝙ ſi alteꝛ ex ſponſis nõ.
nult ꝑpficeꝛe matrimonium põt ad petitionẽ alterins
cõpelli ꝑ iudicẽ ⁊? ↄpellit᷑ quis pꝛeciſe ad factuʒ ma
rxime qnia hic non põt ſolui ineꝛeſſe quia ſpirima
lia non capiüt eſtimationem.facit quod dixi S. e.c.

„*

preterea. ¶ In glo.i. in ki. Vult ergo glo. qðᷣ parẽ
tes promiteendo pro filijs uidentuꝛ pꝛomitere ſe cu
raturos bona fide quod filij ↄtrabent ⁊z ſic porius
promittunt factum proprinʒ. 3 aduerte ꝙ iſið
non ſatiſſacit contrario ſupra formato.nãꝗ iura cini
lia dicunt qð ſi promitto ſimplicit᷑ factũ alienum in
nullo obligoꝛ. unde ut ſim obligatus ad iurandum
oportet ꝙ ſpecifice hoc promitiam. ut inſti. de inu
ti.ſtipu. F. ſiquis alium. æ in.l.ſtipnlatõ iſta. G. ſiqs
ff. de. v.obli. do. an. dicit ꝙ ſicut equitas pretoria
facit ut in ſtipulationibus pretorijs promittendo
ſimoliciter factum alienũ indubio uidetur promitte
ꝛe'ſe facturum ⁊ curaturum.ut in. l.quotiens de.v.
obli. ita equitas iuris canonici hoc inducit in mate
ria canonica.hoc eſt notabile dictum:ſed iure non
ꝓbat᷑. Sed quo ad iſtum tex.⁊ ſies poteſt daꝛi alia
ſolutio melioꝛ ⁊ tutioꝛ ut in iuramento hoc pꝛoce
dat. nam iuramentum bʒ uim clauſule ſi nõ. ualʒ oð
ago ut ago ualet ut naleꝛe põt ut in.c.q;to.⁊ in.c.
ad nr̃am de iureiur.nõ in.il.cũ pr̃ in..filius mr̃em
eff. de le.ij. ideo in dubio ꝓminẽdo factum alienuʒ
debemus ĩteꝛpᷣtari ꝙ ꝓmiſerit ſe curaturũ qtum ĩ

eo erit.fateoꝛ m eqniſſimuʒ eſſe hoc obſerugri in eii

mareria canonica:ar.in.c.dilecti.Sõ.de indi. n
gl. in. V. quã filij ibi ſed ſi ał. ſint dolicapaces nõ bñ
gl.maxiĩe iuncto tex.ex qua hẽs ꝙ impubes dolica
pax obligaĩ᷑ ex iuramento ſuo ex quo inferiur ꝙ ſi
dolicapax ↄhit ⁊? iurat cogitur ſeruare pᷣcium ? feẽ
ad itelleciũ auc.ſacramẽta puberum.C.ſi aduer.uẽ

di.nt hẽat locum etiam in dolicapace.de quo iti xꝓ

doc.⁊ peꝛ hoſt.in.c.cũ ↄtingat de inꝛeiu. En fi.
gl ex hac ultima.q.poſſunt elici due opi.una ꝙ ille
nõ cogat᷑ iſtã quã ↄgnonit dueeꝛe qꝛ cum ea nũqᷓ;
fuerunt ſponſalia nec matrimonium ⁊ hanc opi.iʒ
Inn. dicens ꝙ libeꝛe põt cum alia Zᷣbeꝛe cum nunc
ſit conditio ꝛeſtuicta ad illã ꝑſonam duntaxat quam
pononk⸗d uatce opi.in qua reſidet glo.eſt ut
non vtute ſponſalioꝛũ ſes uirtute inramenti cogat
illam ducere.æ hanc opi. ſequitur JYo. an.ſpe nſalia
enim ſemper fuerunt nulla.cũ enĩ nõ pnt ↄſiſteꝛe ex
ꝑpte nnins im opoꝛteꝛet diceꝛe ꝙ cũ oibus ſoꝛoꝛibꝰ
eẽnt ↄcia ſponſalia ⁊ ſic nullã poſſit qucere cbſtan
te publice honeſtatis inſticia. Hoſt.lʒ narie ſoquat
ſentit teꝛtiã opi.ut copula cum una ſupeꝛueniens de
clarauerit ſeu certificauern ſponſalia prius dubia
2 eodem momẽèéto fecerit illa tranſire in mr̃imoniuʒ
pᷣſumptũ ar.in.c.is qui:j.eo. Ho.an.nidebat᷑ prio
ſentiꝛe hanc opi.ſed tandẽ reſidʒ in opᷣi.gl.⁊ io.an.

ex quo illa ſponſalia proꝛſus fuerunt palacherra

ꝙ opi. hoſti. ſatis poſſit ſuſtentari.naʒ ſponſalia trã
ſeunt in mẽimonium per carnis copulã.non tantuz
vture ſponſalioꝛum q;tum ex pſumpto conſenſu nt
in. d. c.is qui.j.e.ſed ex quo iurauit ducere unam
ex filiabus titij ⁊ poſtmodum unam ex eis congno

pit ſatis uideiur illam elegiſſe æ in eam iam conſen

diſſe. nam in dubio non debemus preſumeꝛe du
plex peccatum.ſ.ſtupri ⁊ periurij.ſed potius in efa
noꝛem maxime matrimonij debemus preſumeꝛe co
pulam fuiſſe licitam ⁊? ꝙ ille nolueꝛit adimpleꝛe iura
metum ſuũ.nã ĩ dubio ſẽper iudicat᷑ ꝓ mꝛionio nti

iunnin ſiſni
liuileni intmn

tiſolihen beden

1, 1d teene,
immidͦſ ngi

mmuͤlni peltr.
nihn nn fm

teinngnnſi⸗
iugt iſen
iniytinitſi Ma
iuml giet ͦtakat⸗
Ueitaphi tii eifun
rtcasnretai anen,.

s otton uan⸗ ſchien
NGeiunNN cnand

DACANArid e

n iſteomeponkeit iütne
onignmeachenim w
Neſen ur ar zo ws
ſercifen iuile icen
anrncipnlio ngo eft non⸗
Gunotnoſntunonemi antn

9

en
oreſt e⸗

aisnri gni nuſr
npionmini foperca
PinnqKaſimsfögere
auntenmr minſto
ullkſinmizfi'menii
incſfmiceinl inin
ueſber anr yrimin /t
umſmnsin tuͦh
nclen. Rihigi

—T

lin ihlanußbt
uubisg innits chi
ſocnan iienn
gnrlangne zannefte
pbenun Cligeverte
ndicae ecte d.
NWNNNRn. n.
Nn dddrch nn ſe
urcrr amna /ii
ummonunt nncoptt
Leumela öberun nune
orandonumt ran
Niinara teitagod n
luinure imranen coget
lcnim Zo an ſeſſtla
ddi ſoit leee
ercüobiaſori
clade ee E
Nica Plpone boui
aammlſund
an iunti mn atl
lmnſie ninotic
o Doat ichhhiri

ſchneh r-
sfueumnt ſ
ſenrennn hon ann

.c. licet ex quadã. S. de teſti. ? in. c. fi. S. ð re indi.itẽ
facimus ſemper interpꝛetationẽ ut euitetur pecca inz
nt in. c. eſtote..de reg.iuꝛ.ſecus dic fʒ Hoſti.ſiq̃s
iuraſſet ducere unã de certo loco. nam tunc cogno
ſcendo certã nõ uidetur cum illa Zhere cum poſſit
hoc caſu ↄhendo cũ alia adiplere iuramentũ nõ in
ſingulariter ex opi.glo.q licet iuramenium non ſit
reſtrictũ ad certã perſonã:tñ eccleſia cõpellit iuran
tem ad obſeruationẽ iuꝛamii licet finis iuramẽti cõ
cernat utilitatẽ pꝛiuati.⁊æ hoc fit ut iurans euitet pec
catum. ex qua ratione iudex pꝛocedit cx officio ut ĩ

c.i. de offi. oꝛdi. Cn gl. in. V. compellas ibi ecce

cꝛimina h dʒ ↄtinuari finis gl.in.v.hoc quidẽ vſqʒ
ad fi ⁊ ex pꝛincipio ⁊ fine glo.colliguntur quannoꝛ
ſolutiones a d.c.requiſiuit..eo.ubi dicitur ꝙ ſi ſpõ
ſus uel ſponſa pꝛeciſe reſiſtit ?ẽ non unit contꝛabere
matrimoniũ cũ ſponſo pꝛeciſe non eſt compellenda
? tene tertiã ſolutionẽ glo.ut ex cã eccleſia nõ opel
lat.utputa ſi ita abhoꝛret ſponſam uel ecc ntꝛ9 q ex
innitis nuptijs nehementer pꝛeſumeret᷑ ſcãdalũ fumm
rum.nã tũc eccleſia dʒ ſuſtinere minns malũ ut ma
ius enitetur.ar.in c.duo mala.xiij.di.Et hanc ſolu
tionẽ tenet glo. in. F.ſed cõcedatur. xxvij. q.ij. ⁊ ho
ſt. ĩ. d. c. reqniſiuit.⸗ ria gten iudicio meo
in tex.illiꝰ.c. in rõe ſui. ¶ In eadem glo. ibi ſed ẽt
cõmittenda ꝓhibere.nõ. bene ex glo. ꝙ eccleſia ipe

dit ſe de peccato laici nedũ poſt peccatum perpetra
mm ſed ẽt ante ut peccatũ euitetur. naʒ pꝛo futuris

culpis põt feni excõicatio ſi eſt aliqna pꝛeſumptio ðᷣ

pꝛeſenti ut in.c.romans. F. caueãt ðᷣ ſen. excõ.li.vi.
Sed credo aliã ſolutionem poſſe dari ad tex. nam
cum iſte pure pꝛomiſſeꝛit illã ducere in nxoꝛẽ ſiatim
fuit obligatus ad ducendum ur in. l. in omnibns. ff.
de regu.iur. peccat ergo ſponſus ſi requiſitus nt ⸗
hat ſine cã differt. facit l ſepe.ff. de ner. ſig. 2. ſ. eo.
pꝛeterea cõpulſio.ergo hic fir ratione pꝛomiſſionis
inſtantis: æ nõ im ratione mali euitandi.

On eſt Wer cenſurã eccleſiaſticaʒ
*

pater cõpellitur reſtituere fi

pꝛimo ꝙ licet filius ſit ĩ poteſtate patris ñ tũ p hoc
põt pater detinere inuito filio ipſiꝰuxoꝛc. nam qtuʒ
ad iſta ſpiritualia filiꝰ non cenſet᷑ in poteſtate pꝛis:
nnt in. c.ſi annũ de indi.li.vi.iteʒ ſi caſtẽſia poreſt fi
lius libere tractaꝛe pr̃e inuito.ff. de caſ.pecu qnaſi
E totuʒ.foꝛtius iſta ſpũalia. æ nõ hodie de ſepul.li.
vVi. in. c. licet. ¶ Secũdo nõ.ꝙ in iſtis ſpũalibꝰ põt
lilius agere 3 patrem. ⁊ q;nis glo.i. c. ſi eccleſia.xxx
iij. q.iiij. dicat ꝙ de iure canonico filins põt agere
contra patꝛem ⁊ econuerſo.p.c.querit.ij.q.vij.ſcq̃
tur Gal. de cal. hoc diciũ iñ nõ nẽ nerum miſi nbi
ſubeſt peccatũ.nã rõe peccati hoc eſt agmittendum
alias ſecꝰ ut apte uẽ de mẽte ſᷣe in. d. c. ſi annum. ar
guendo ꝑ locũ a ſpali.ad hꝰ.l. lis nulla. ff. de indi. 2
quod ibi nõ. ¶ Tertio nõ. ⁊ tene mẽti ꝙ uxoꝛ pðᷣt
repeti coꝛã iudice eccleſiaſtico ẽt õ laicũ detinenteʒ
iᷓ nõ diſputetur de ualiditate æ ſubſtãria mẽic nij
de h..cũ gl. ¶ Quarto nõ. ꝙ ex facto pricipis
bot pꝛia ſubijci: ⁊ ſic idirecte puniunt populi ex ſa

¶ De ſponſalibus

lio eius nxoꝛc quã ininſte. vᷣtinnit nuel deti
nNet. pꝛio naꝛrat factũ fo pꝛonidet ibi nos. ¶ Nõ.

ci pꝛicipis.de quo nide qð nõ.gl.xxiiij.q .lij. ĩ ſũ.
tẽ nõ.ꝙ appellatione diuinoꝝ officiorũ cõpre
hendunt᷑ bapriſma paruuloꝝ ⁊z pnia moꝛientiũ:aliaſ
non eſſer bona exceptio que fit in tex. In io
ibi per officiũ indicis uel per epiſcopũ loci. põdera
bene hanc alternatinam glo. nideiur enim de mente
glo qð ſiue uxor detineatur in uita ſiue nolens põt
maritus adire tam iudicem ſecnlareʒ quam eccleſia
ſticum Ex quo enim non cotenditur de ſubſtantia
uinculi matrimonialis tam eccleſiaſticus q; ſeculariſ
iudex ẽ iudex cõpetens ꝓut èt ſẽtit Jo. an. i addi.
ſpe. in ti. qui.fi.ſint legit:in. S.i.⁊ de iudice eccłiaſti
co ſatis ꝓpatur hic ꝛeſpectu actõnis intentande.diẽ
boſt. ꝙ fm canones non ẽ curandum de actione P
c.dilecti de iudi poreſt enim maritus dicere peto ꝙ
uxor æc. Sed nunquid maritus poſſit nendicare
Vrorem adiecta cauſa de iure diuino ſeu canonico
Jo. an.in preall.loco in. v. competit dicit qued nõ
quia vxor de iure ciuili omnino nõ ẽ in poteſtate
marin ſed in offõ tantuʒ ut in.l.ſicut.ff. ð opꝑ libeꝛ.
hoc bo.iex.in.l.ſi uxorem. C. de cõdi. inſer. ubi
dici ur ꝙ uxor eſt in poteſtate ſui patris ⁊ ñ mariti
niſi quo ad debitũ ⁊ ꝙuis mlłii ſequãt᷑ opi.hãc.ego
iñ õriũ concludo in.c.illud de preſum:qr licʒ uxor
non ſit in po eſtate mariti ſicut filiꝰ i ptãte patriſ.tñ
maritus habet muua iura in ꝑſona nxoris adeo
tex. in.c.nõ dʒ.j de cõſang.⁊ affi.dicit ꝙ vxor ñ
bʒ ptãtem ſui corporis: ſed maritus ⁊ ccontra. et
ſunt uerba apli. ⁊ alibi dicit qð uxor ẽ pene famu
la uiri ⁊ in.c.hec imago 7. cC.mMulierẽ.xxxiij.q.v.ivñ
ratõe iſtius iuris poterii maritus uendicare nxorez
?2 uxor maritum achecta canſa ðᷣ iure diuino ſeu ca
nonico:ſicut in ſunili habetis ꝑ tex.⁊ gl.notabilm
in. l.i. . peꝛ hac ff. ö rei uen.et dixi de regula. licet.
In glo. in. v. donec ibi ad tẽpuſ dic quod in ca
ſu illius.l.remanet infamia ut ibi patet. hic autem
luſpenſio dininorũ ſtringit ſolũmodo uxoribus de
tentis in loco. dueꝛte tñ quãtũcũqʒ excõicatio
feratuꝛ ad tempns ſemper requiritur abſolutio poſt
temous. ſecus in interdicto nel ſuſpenſione unde
ſi dicitur ſuſpendo te donec ſatiſteceris poſi ſa
ſatiſfationem non requirituꝛ abſolutio.ſecus ĩ excõ
municatione.de quo nide tex.iuncta glo.notahili
in clemen. prima de deci.et per Innocen. in. c cum
bone de etate ⁊ qualitate. ¶ In ſi. glo. hodie. dic
ut plenius haberur in capitu. fi. de ſenten. excom.
lib. Vi. B glo in ueꝛſi. baptiſma. dic ꝙ a quo
libet interdicto cenſentur cxcepta quatuoꝛ ſacra
menta ut baptiſmus et non ſolum parunlornm
ſed etiam adultoꝛum ut bodie babetur in capi.quo
niam de ſenten. excom. Secundum eſt penitentia
moꝛientium ut hic. ¶ Teinm eſt confectio crii
matis. nam ex quoconceditur baptiſmus peꝛ ↄñs
conceditur criſmatis confectio cum ſine criſmate

non fiat baptiſmus ut in. d. c. quoniam. ¶ O r

tum eſt coꝛpus xpᷣi.de quo in. capi.quod in te.j.de
pe.⁊ re.⁊? de his uide tex.cum glo. in.c.fi.de ſen.
ex.lib.vi.ubi diſputatur de marrimonio nunquid
poſſit contrahi tempoꝛe interdicti.cõmuniter con
cluditur ꝙ ſic de ſolemnitate matrimoniali dubitat

¶ Re ponlalibus.

æ fic bés qninqʒ lacꝛamenta excepta tẽpoꝛe inteꝛdic
ti. dubitat᷑ de ſexto.ſ.de oꝛdinũ collatiõe.⁊ uidet᷑ h
nelle Inno. ꝙ laicis non poſſint confeꝛꝛi oꝛdines:
led alias clerici poterũt ꝓmoneri ad maioꝛeſ cũ ip
ſi non ſint inteꝛdicti. ¶ Aadueꝛte qꝛ h̊ dẽm eſt ſatis
obſcuꝝ ⁊ ſine ꝛõe.nam cũ inteꝛdicit᷑ locus nec laici
nec clerici ſunt iteꝛdicti.vn ex locũ licite peꝛcipiunt
diuina. qñqʒ.n.peꝛſone ſunt inteꝛdicte.⁊ tũc quocũ
qʒ ſe cõferant ĩteꝛdictũ ſcquit᷑ eos de quo in.c.ſi ſẽ
tentia. de ſenten. excõ.li.vj.⁊ ſic nõ nẽ dꝛia inteꝛ cle
ricos ⁊ laicos in hoc. vñ in caſibꝰ hꝰ.c.poſſent cle
rici ⁊ laici alibi oꝛdiari. poſſʒ ẽt attẽptari ꝙ ex necei
ſitate poterũt oꝛdinari in loco inteꝛdicto qꝛ ex quo
cõcedunt᷑ aliqua que nõ pñt confeni niſi ꝑ clericos
eꝛgo indirecte peꝛmitrirur oꝛdinatio clericorum. ſiẽ
de cõfectiõe eriſmaris ut dixi. Adueꝛie iñ ꝙ in cãu
huius.c.non eſt pꝛoprie inteꝛdicium.ſed ceſſano a
diu nis ſm Inno. æ bene ⁊ pꝛo dria inteꝛ iſta. uide
tex. cuʒ glo. in cle.i. de ſenten. excõica.?ẽ qð nõ Jo.
an. in. c.ſi canonici de offi.oꝛdi.li.vj. Ino nõ
iſtam glo.in fi.dum nult ꝙ pnia poſſit in neceſlita
te ꝛecipi ab heꝛetico. ſed grium ſentit glo.xxxiij.di.
.c. nerum ⁊ illam puto uerioꝛem ne adducat illũ pe
nitentem ad enoꝛem ⁊ deſpeꝛationem ⁊ in neceſſita
te non nocet ſi pꝛeteꝛmittimur oris confeſſiot ĩ.c.
quem penitet de pe.di.i.notat glo.in.c.paſtoꝛalis xᷣ
offi.oꝛdi.
Reterea. Dictum unius aſſeꝛen
6 tis ipedimentum impe
— dit mr̃imoniũ cõtrabendũ nõ iuratum.et
eſ caſus nõbilis.pꝰ cõſultatio. fo ſenſio ibi ialiteꝛ.
Mota primo ꝙ ſpõſa ipetitur a ſponſo iit otra
bat mimoniũ ſicnt pꝛomiſit. ? facit tex. ad id qrod
dixi in. c. ex literis S eo. ¶ Scðo nõ ꝙ peꝛ illicitũ
coitũ ghit᷑ affiniras inteꝛ mulieꝛem ⁊? cẽſanguinecs
niri que quidem affinitas ipedit mrimomũ ↄbẽdũ
Et põt colligi ar hic ꝙ affinitas ſuꝑueniens diſſol
iit ſponſalia de fururo. nã bic nõ exprimit᷑ ntrũ co
gnoniſſet poſt ſponſalia nel ame. gꝰ galiteꝛ debet
intelligi:nã ſupnenit foꝛtins ninculuʒ.ad hoc.c.diſ
cꝛetionẽ æ. c.i.⁊.ij..de eo qui cogno.conſan.uxo.
ſue.⁊ aptiſſime ꝓbat᷑ in. d.c.ij. 5 caſuʒ ualde
nõbilẽ in quo credit᷑ dicto nnius.qʒ publice dictum
non eſſundat.⁊ ſic ualet dictũ teſtis abſqʒ publicati
one ſui nõis de quo.j.Et ex hac la põt colligi.ar.
ꝙ nbicũeʒ agitur de peccato uitãdo abſqʒ magno
incomodo alterius creditur dicto unius etiã abſqʒ
publicatione nominis ſi ex canſa timet pꝛodire ĩ pu
blicum ¶ Vitimo nõ æ tene menti ꝙ facilius peꝛ
mittitur diſſolutio ſponſalioꝝ nõ añcedente inꝛamẽ
to ꝙᷓ ſi ſponſalia eſſent iurata. æ facit ad mãʒ. c. ꝛeq
ſinir. I. eo ur eccleſia facilins abſtineat a cõpulſione
ſpõſi ſen ſponſe.qñ inramentuʒ hõ iteꝛuenit ⁊ time
tur aliquod malum futurum. fac ad ea que dixi. .
So. e ex literis ¶ Ex bis et hẽs ꝙ cccleſia ẽt facit
driam inter inramentum ⁊? ſimplicem ꝓmiſſionem.

nã nt hic nides facilius ꝑmitritur Sõuétio õ nudã ꝓ
miſſionem qᷓ; 3 iuꝛamentum: ¶ S gl. i. in fi. adueꝛ
te. nam bec gl.nõ ur̃ hr̃e rõnem in ſe ⁊ de directo
prima fronte nẽ ò tex. nã 20es ipſius etiaʒ militant

qũñ in ſecreto fit confeſſio:imo fortius qꝛ pᷣſũptio ẽ
ʒ occulie loquẽtem.⁊ de mente lr̃e potius iſia clãde
ſtinitas ↄparatur ad detractionem fidei ipſiꝰ ꝙᷓ ad
augmentũ. nam magis credit teſti qñ iurat ĩ pñtia
partis æ dẽm ſuum poſtea publicat᷑ qꝙᷓ; qn in oculto
deponit ut ſatis colligitur ex.c.ij.de teſti.ſed forte
glo. intellexit in caſu in quo interueniſſet iuramen
tum:ut tunc non credatur iſti etiaʒ ſi publice cõfite
ret᷑. ¶ Sed qᷣcqd glo.ſenſerit dicẽdum ꝙ iſte tex.
ponit caſũ nalde ſpecialẽ rõe peccati euitãdi.aitẽto
ꝙ i ↄmodũ magnũ nõ ſurgit ſi mr̃imoniũ ĩteꝛ iſios
nõ ſequit᷑. unð tex. iſte põt ĩtelligi dupliciteꝛ ¶ D
ꝙ iſte ueniebat ut denũciatoꝛ.⁊ tũc hẽs caſuʒ nõbi
leʒ ꝙ pꝛo peccato euitando admittart̃᷑ denũciatoꝛ oc
cultus:licʒ ſit crioſus ⁊ alleget turpitudinem ſuam:
ſed pꝛo peccato ↄmiſſo crioſus non admittitur iux
nõta in.c.nouit de indi.⁊ per Goff. in ſũ.de accu.
in fi. ¶ Scðdo põt itelligi ꝙ iſte deponebat ut teſtil
2z tũc ↄcurrũt tria ſpãlia.pꝛimũ ꝙ nõ iurat in pntia
ptis contꝛa. c.ij. de teſti.Secũdum ꝙ dictum ſuum
cum noie nõ publicat᷑ S. c.qualiter in.. debʒ de ac
cu.ʒꝰ qꝛ ſtatur dicio unius in pᷣiudicium alteꝛius Sõ
c.licet ⁊.c.ueniẽs õ de ar araddl quartũ
ſpale qꝛ audit᷑ allegans turpitudinem ſuam cõrꝛa. c.
inteꝛ dilectos de dona. Et hec omnia admitiuntur
ꝓpter peccamm euitandum qꝛ magis eſt ponderan
dum piculum aiaꝝ q; coꝛpoꝛuʒ.⁊ hoc caſu intellige
ut ſentit Jo. an. ꝙ iſte inrauit coꝛam iudice:ſed no
men ſuum nõ ꝓpalabituꝛ in publico ex quo neꝛſil
timet potentiã ꝑris. Et facii hoc ad nõbilem.q.nũ
quid poſſint ꝛecipi teſtes ſine publicatione nominis
qñ unłꝛ quis timet potentiã adueꝛſarij: uel aliud ſcã
un an d ſe cꝛedere ꝙ in mã peccati
dũtaxat hoc eſſet admittẽdum ⁊ de hoc qᷓi ur h̊ tex.
Sed pꝛo ⁊ g põt adduci.c.fi.de heꝛeti.li.vVi.ubi in
cã heꝛeſis ꝓpter timoꝛem ſcandali futuri ſubticent̃
noia teſtium. unde per locum a ſpãli poſſumꝰ diccꝛe
alind eé in alijs cauſis.ſed peꝛ aꝛg.a ſimili poſſz col
ligi Zꝛium ſed primũ plus placet.adde tu unũ cẽm
hoſt. ſingulare quod ſequitur Jo. an.in. c. quonisʒ
in pꝛin. ut lit.nõ cõte. ubi dicit ꝙ ſi actoꝛ timeꝛet cõ
uenire ꝛeũ ꝓprer ipſius potentiam poſſũt teſies de
quoꝛũ moꝛte uel abntia timetur recipi in prinato et
faceꝛẽt fidẽ ipe quo lis poteꝛit inchoani. dicit
hoſt. hic ꝙ in caſu huius.c.etiam ubi inteꝛuenit iu
ramentum eꝛit aꝛbitꝛarium an impediatur mẽimoni
um ↄſideꝛatis ciꝛcũſtantis ꝑſonarum. Sed ego nõ

diſcedeꝛem a vᷣbis litteꝛe ut ad dicium unius ſolius

nõ ĩpediantur ſponſalia iurata. bene fateoꝛ ꝙ diciũ
nnius qñqʒ non eſt ſufficiens etiam ſi non ſint iura
ta ut ſi aliquis eſt nilis ꝑſona uel mulier reꝑii uirge

uel quid ſimile. Simul
5 i mulieꝛ inuita cum ali
Eniens. contrahat nec in eũ
poſtea conſentit tenʒ mrimonium ſi alteꝛi
pðſtea nubit. ita cõir ſũmat.⁊ ſm bunc iniellectum
eſſet hic caſus apeꝛtus ꝙ matrimonium metu ↄtra
ctum eſſet ipſo iure nullum. hoc tamen claꝛe nõ col
ligitur ex Ea. ut..patebit.prio narrat faciũ.fo dif
finitionem comminit. ibi mandamus quatenus

An.
imi iini e i
uig olan noanum
mutlsin hi ion
anünmenulif⸗
fonnten ut. N
nnitincngansun
igorkint Nüinnmme
NCdncnren ddan
ſelnlinmn ſe nrui uſſn
intmlitin ja
satanoni ſirpit dmdin
ncictfficln (Im
nifnöͦgonlai mene hnn:
litonni er naun ir hlom
Inſtohnsene titſioneen
inifnitminenü be c ates
Mumdi mo i gnuncin
Nioni Mnid dioeni ti
=
lanarnr u 1 bueni
ltai ir Z

fitntnn nfan

öbace itin

ingunte
aſ Dl

muimni ſchceer

nbircſcon chends
(Mürnci grani
chnen inm cönac.

deronnizalninpnnr
umgs cſtponcanmn
a boe au inchie
it conn ideſd no
prbicoercho naſdn
1doe N rötenari⸗
Ne Nicrdeedons
ti adendriudeldt
n irnii uaf
nmeckborqjoibtr.
debern .. ſibiin
Ncii fumn innten⸗
1 pal oſind dter
nagaſiniipecheol
Naaldenl gni in
Jonnni
1ſiandrnen
can Morces e

—

Gunrninoni
n Oeligond
—
ar ucilli
giani vonſin a
. noler co vnbe

¶ De ſponlalibus

innitam ? reclamantem ⁊c̃. ¶ Hõ. pꝛio c illicitus
amoꝛ pcedẽs nõ tollit libeꝝ conſenſũ in mẽimonio
pbedo.uides.n.hic ꝙ hec inuenis adamanit illum
adoleſcentẽ illicite. ? ꝓpt᷑ hunc amoꝛẽ ↄtraxit ſecuʒ
ſpõſalia quę naluiſſent ⁊ tenuiſſent niſi obſtitiſſet cõ
ſanguinitas.Et nõ.hoc dictũ quotidie accidit in
ter adoleſcentes. ecundo nõ. ibi ꝙ paꝛctes ꝛc.
ꝙ de iure canonico tenẽt ſpõſalia gcta per puellam

et illicito amoꝛe ductã paꝛentibus ignoꝛanubus.ad

ſubſtantiã ergo matrimonij de inre canonico nõ re

quirit᷑ ꝙ filiꝰ hat de cõſenſu nel ſcia pr̃is ad h.c.
cum locũ.j.e.⁊.xxx.q.ij.in.c.nbi. Terno nõ. ibi
inuitã ? reclamantẽ.driã inter iſta. ⸗ dic ꝙ inita dẽ
que ondit nolũtatẽ animi cũ alio ſigno quam noce
Reclamãs vo.dẽ qui noce aut alio ſigno oñdit ani
mi deſiſtentiã. ⁊ de hoc nide bonam glo. lxxiiij. di. ĩ
c.i. ¶ Mõ. quãto ꝙ coactio ipedit uiꝛes matꝛimo
nij etiã ſi inferat᷑ a parennibꝰ.nõ enim poſſunt parẽ
tes infeꝛre uiolentiã libeꝛis in m⸗imonio Shendo ẽt
de iure ciuili ut in.l. nec filiũ. C. de nup.=.ff ð ritu.
nup. in l.ſi pre. Adueꝛte m quia ſi filius Zhit mꝛio
nium cũ puella ne incuꝛrat indignationẽ pꝛis:ita p
alias non fuiſſet Zcrurus niſi ob reuerẽtiam pẽnam
tenet nihilominus mr̃ioniũ ex quo nõ iternenit me
tus qui poſſit cadere in conſtãrem. de hoc vx mihi
tex. notabilis iũcta glo.in.d.l.ſi patꝛe.qdᷣ tene mẽri
qꝛ vꝛ mu tũ limitaꝛe tex.in.l.i.. que bonoꝛande cũ
ibi nõ.ff. quaꝝ re act.nõ de. ¶ Ireʒ nõ. ibi. cogno
ſci ꝑ mſit iũcta glo.ꝙ caꝛnis copula ſequẽs purgat

metũ pꝛecedetẽ æ ↄualidat matꝛimonium ſalri ut ex

nunc. qð intellige quando copula nõ fuir oĩo ce acta

ſed uolũtaria. ſecꝰ ſi per uiʒ fuiſſet uella cognita ut
nz. in.cconſultation. . eo. Jrmm nõ. ꝙ reſiſten

tes executioni ſnie pnt excõicari et per delegatũ. de

quo in. c.i.de offi.delega. ¶ Item glo. in. v. deceſ
ſerit i fi. nõ. gl. nult eni aperte relata ad tex. ꝙ mr̃io
nmũ cõtractũ per metum ſu ipſo iure nullum ita
non ſit opus petere reſciſſionẽ P actionem qð me.
cã.nã fen iſtum intellectũ hic eſt caſus apertus:qꝛ H
puella otraxit cũ tertio nõ petita reſciſſione ſecundi

mionij ↄtracti ꝑ niolentiã. ⁊ q;ꝙᷓ; dictũ ſit ueꝛũ ĩ ſe

ut dicã latins in. c. pꝛox.nõ tamẽ ꝓbatur P iſtã lzaʒ
ſed potiꝰ põt ſũmi rium quia papa mãdat inquiri
ſi ſecũdus deceſſerit:⁊ foꝛte ad iſũ finem: qꝛ noluit
ut diſcureretur nũc de nioſẽtia ſine effectu. nã ſi ter
tius maritꝰ cohabitauit cũ iſta muliere poſt moꝛtez
ſecũdi nidetur ratificaſſe nionium pꝛeſuppoſito ꝙ;
pꝛi pabuiſſet aliquã dubitationẽ. ꝓ hoc ꝙ le.æ nõ.
in. c.i.J. deeo qui dux.in ma. ⁊ hec nõ. quia limitãt
.c. fi. eo. ti. lin ſcias ꝙ Inno. hic tractat nũ
quid iſta ſuperinducta a tertio niro poiuiſſet oppo

nere contra iſtam mariottam pꝛoponendo de iure

ſuo ⁊ concludit ꝙ ſic dicens ꝙ potuiſſet aſſiſiere ni
ro ſuo in iudicio =z pꝛoponere de iure ſuo ⁊ eriã ap
pellare a ſnia. ar. in.l. a diuo pio in. J. ſi ſuper rebꝰ.
ff. de re iudi. æ in. c. cuʒ ſuper eo.ti.facit.l.a ſnĩa.ff
de appel. dꝛcit etiam aliud dictum ſatis notabile ſi el
ſet uerum ꝙ ſi maꝛiota egiſſet poſſeſſoꝛio nõ fuiſſi
audita iſta ſupꝛainducta pꝛoponens de pꝛopꝛietate
iuris ſui ad effectum impediendi reſtimtionem ni

ſi uoluiſſet incõtinenti probare aꝛ. in. c. ̃as S reſti.
ſoołl.æ redit rationẽ prima fronte nõbilẽ dominus
anto.ſ.quia ius iſtius ſupeꝛinducte ẽ ita ↄiunctum
cũ iure ſpoliantis qdð nõ poſſet audiri iſta ſuꝑindu
cta quo minus prodeſſet ſpoliatori. ſecus nbi ius t᷑
tij cõparẽtis non cet ita coniũciũ cum iure ſpolian
tis. hoc dicrum nunquam mihi placuit: ut plene di
xi in. c.irem cum quis de reſti.ſpo. quia odium ſpo
liatorum non debet obeſſe tertio. qui non fuit in
culoa et potius debet tolerari odioſus quam inno
cens puniri ut.c.ſacris de ſepul.et.xxiij .q.iiij.in.c.
quam magnum facit. l. ab ſentem. ff. de penis.
Item queſtio propeietatis excluditur in cauſa reſti
tutoꝛia in odium ſpoliantis ut in clemen.i.de cã.
poſſ. et proprie. qdð ceſſar hic reſpectu tertij æ maxi
me quia iſta teꝛia eꝛat in poſſeſſione.= ſic potuiſſet
impedue etiam executionem ſententie pꝛoponendo
de iuꝛe ſuo ut in. c. ueniensde teſtibus. et in. d. .
ſi ſupeꝛ ꝛebus ⁊ in.d. c.cum ſupeꝛ.

Bm locum pSi timetuꝛ infeꝛri

* nioleéria puelle de
cuius matꝛimonio. agituꝛ debet iudex pꝛo
nideꝛe ſibi locum tutum et honeſtum donec cauſa
tenmineruꝛ. hoc dicit pꝛincipaliteꝛ. pꝛimo ponit ꝛe
gulam ſecũ do infert genus.ʒꝰ ſpeciẽ ibi matrimoni
nium ·⁊? ibi quo circa .et eſt tex. multũ allegabiliſ.
Cis, dio regulã ex pᷣncipio le ꝙ metus nel co
actio excludit cõſenſum: æ ꝑ ↄnñs ũanullat aciũ a cõ
ſenſu dependẽtẽ. ſʒ intelligo hãc ꝛegulã ĩ mꝛimonio
⁊? in alijs caſibus ſpiritualibuſ ubi requiriiur ↄſen
ſus liber.nã regulaꝛiteꝛ metus nõ excludit ↄlſenſuʒ
nec annullat actũ ipᷣo iure qꝛ coacta nolũtas: uolũ
tas eſt: ut ple le.⁊ nõ.in.l.ſi mulier in. S.pe.in.fi.
ff. qdð me cã. æ in. c. Abbas. eo.ti. nbi plene glo.
2 qð uoluerit tex. patet ex illatione quam facu in vᷣ
ſi. matrimoniũ autem ⁊c̃. Idẽ uidetur ĩ electigne iit
i. c. ubi periculũ in. S. ceterũ ðᷣ elect li. vi. W.
ſecũdo qð ad ſubſtãtiã ninculi mẽimonialis ſoſus 9
ſenſus Sẽtiũ ſufficit ut hic ⁊ in.c.cũ apud J. e.?.
de ſpõ.du.c.vVl.vn requirũtur ad ſubſtanã alie ſolẽ
nitates ut in.c.i.S. eo.pꝛo hoc.xxvij.q.ij.c.ſufficiat
ubi dicitur qð ſufficit cõſenſus.⁊ de ſignificato hu
ius uerbi ſufficit eſt ur nibil aliud requiratur ad eſ
ſentiam actus. ut dicit glo.notabilis in. c. ſtarntum
in prin. de ſæp.li. Vi. Rom ti plena dʒ ſecuri
tate: quod ad matꝛimonium contrabenduʒ non ſuf
ficit purus cõſenſus ſed debet eſſe cum plena liber
tate ⁊æ ſecuritate. pꝛo hoc facit quod ſtatim dicemur.
tẽ nota ꝙ ubi eſt indagandus animus puelle
ſuper contractu matrimonij deber index ex officio
pꝛouidere ut collocetur in domo in qua nullum me
tum nullãqʒ uiolentiam habeat timeꝛe. CErx quo

infero ꝙ ſi timetur de uiolentia æ metu parentium

puta quia puella contraxit clam parentibus intcijs
ꝙ ad petitionem ſponſi iudex debet puellam ſurriꝰ
pere de poteſtate parentum ⁊ collocare eam in ali
qua honeſta domo puta in monaſterio monialium
ut in.c penul.de probatio.uel apud honeſtos con
anguineos puelle. 2 ita poſſet intelligi littera iſta ſi

ſponſalibns.

¶ Ge

bene pondeꝛent᷑ ueꝛba ipſius licet glo. hab nerit aliũ
intellectũ.⁊ ex hoc nõ caſum in quo libera peiſena
q̃ſi ſequeſtrat᷑. ¶ Sed hic ꝛeuoco in dubiũ nũquid
mr̃imoniũ ſit ipo iure nullũ ſi intuenit metus nuł co
actio. Et ſcias ꝙ metus ꝓprie ſm Inno. ẽ eñ pᷣt

niolentiã coꝛpoꝛalẽ ſen captionem metus ĩfeꝛ. Co

actio ueꝛo eſt qn fit cũ captura ſeu uiolentia coꝛpo
ꝛali. Olo.cõiteꝛ tenuerũt ꝙ ipſo iure matrimoniuʒ
ſit nullum dũmodo ĩteꝛueniat metꝰ qui hẽt cadeꝛe ĩ
cõſtantẽ. Et qð ꝛequiratur talis metꝰ tã in maſculo
qᷓ; in femina eſt tex. de maſculo in. c.J. ꝓxi.in fi.de
femina nõ.in.c.conſultatiõi.j.eo.tñ dicit hic glo.i.
que eſt multũ notãda.ꝙ minoꝛ metus excuſai moli
eꝛem qᷓ; maſculum:qꝛ fragilioꝛ eſt ꝛõe ſexus.pꝛo h
c. indignãtur. xxxij.q. vj.æ ſequit᷑ hoſti.ĩ ſun ma in
ti. de matri. SF. qualiteꝛ. v.ſi vo. Ideo dicẽdũ ꝙ ex
parte mulieris ꝛequirit᷑ metus qui poſſit cadeꝛe ĩ cõ
ſtantem mulieꝛc.iõ tex.in pᷣalle.c.conſultationi.dicit
ſolũmodo de cõſtanti.Hac opi.ꝙ mẽimoniũ ſit ip
ſo iure nullũ ꝓpteꝛ talẽ metũ tenet glo.S.ii.ꝓxi.⁊ ĩ
dicto.c.abbas.⁊ in.c.inteꝛ cetera.xxij q.iiij.⁊? glo.
iuris ciuilis in.l.ſi mulieꝛ. S. ſi dos.ff. qnod meins
cꝗ.? in.l.ſi patꝛe.ff. de ꝛit.nup.⁊ eſt cõis ſententia
doc. pᷣter do. Car.qui in.d.c.ababs dixit ꝙ de me
20 iure poſſet ſuſtentari ꝙ matrimoniũ teneat licet
neniat ꝛeſcindendũ actione qð metus cauſa: motus
p ꝛegulam gñalem:quia oĩa que fiunt peꝛ metuʒ te
nent.⁊= ꝑ illud.c.inter ceteꝛa.ubi tex.mulium ſtrigit
Sed ſempeꝛ ſequutus ſum opi.cõem ꝓ qua allego
caſuʒ apũr in.c.ſignificauit..de eo qͥ dux.i metri.
nbi tennit ᷣm matrimoniũ non obſtante prio ꝑ me
tum ↄcto nulla petita ꝛeſciſſione prioris ad ideʒ.j.
c.ꝓximum.vr.n.tex.de iure ciuili in.d l.ſi patꝛe:
Vbi dicit tex.ꝙ matrimoniũ inteꝛ inuites non ? hi
ad idẽ iſte tex. dũ dicit ꝙ plena dʒ ſecuritate gandet̃
nam vᷣbum dʒ de ſui natuꝛa impoꝛtat neceſſiiatẽ ut
eſt glo.nõbilis in cle.attendẽtes de ſta.ꝛegu.nc tant
doc.in c.i.de deſpon.impub.⁊ Har.in.l.creditcꝛ.
ff. de pigno. Itẽ nbi ꝛequirit᷑ cõſenſus cum qualita
te libeꝛtatis.non ſufficir conſẽſus niſi adſit qualiias
libeꝛtatis ut nõ.glo.quã tenebis menti.xxxiij.q.vV.
notificaſti. ⁊ ad. c.inteꝛ ceteꝛa. Reſponde pꝛo ut nõ
ibi glo.⁊ in.d.c.abbas. ed eſt pulchrum nide
ꝛe 2eʒ quaꝛe ꝛegularit᷑ teneãt que fiunt peꝛ metum
2 non ſic in matrimonio.multe ꝛõnes poſſunt aſſi
gnari. ſed dic poſt Gaſ.de cal. ꝙ i matrimonio ꝛe
periunt᷑ tria bona. fides ꝓles z ſacramentum utr in
c.fi.de condi.appo.xx vij.q.ij.in.c.oẽ que omnia
metus inteꝛcedẽs hʒ excludeꝛe. NHã pꝰ mꝛimonium
ẽ ſacramentũ:qꝛ ſigniſicat nnioneʒ int᷑ xpᷣm ⁊ eccle
ſiã: ut ĩ.c.debitũ de biga.vñ ſiẽ xpᷣs nolũtarie aſſũ
pſit carnem humanaʒ:ita ⁊ matrimoniũ illã nnionẽ
deſignãs debʒ eſſe uolũtariũ ut ſignũ coꝛꝛeſpõdeat
ſignato ar. inſti. de dona. in. F. eſt æ aliud. o metuſ
. impedit ꝓcꝛeationẽ ſobolis que ẽ fm bonũ mr̃imo
nij.qꝛ ꝓpt᷑ diſplicẽtiã nõ inteudit ꝓcꝛeanioni ꝓlis
ſen ſobolis. ʒ é bonũ fidei.nam fides eſt unum
ex bonis matrimonij uit nullum ſit adulteꝛium. ſed
ꝓpteꝛ metum ſeu inuitas nuptias de facili cõinges
labuntur in adulterium:qꝛ qð quis non diligit faci

le contemnit ut in. c. pñs.xx.q.iij. ¶ Item eſt con
tra fam inſtitutionem matrimoni. fuit.n. mẽionium
fo inſtitutum ut euitaretur fornicatio:ſed ſi nuptie
inuite nalerent non ſequeretur iſte effetus. immo
contrarius:⁊æ ideo iura induxerunt ut matrimoninʒ
ſit ipſo iure nullum.nec mixꝝ cũ ⁊ ipſa dos metiu cõ
ſtituta n ualet ut.i.d..ſi dos.licet Mã.reddat ibi
ꝛõnem minus ſufficientẽ:intelligendo ꝙ ſi inteꝛueni
ꝛet ſtipnlatio ualeꝛet dos metu conſtituta:ſed hodie
hoc eſt ĩiurile cum ius fingat ſempeꝛ ſtipulationẽ int

nenire.l.unica C. de rei uxor. act. item tex. in dicto
F. ſi dos.loquitur idiſtincte.⁊ hec nõbis. nn.

Hic dicit plura. queritur enim quid de alijs actis ge

ſtis per metũ.nt pone quod aliquis eſt in carcer̃ an
teneat ꝙ egit. Inno. ꝙ ubi metus infertur ſuper eo
ſuper quo derinerur non ualet tex. eſt in.l.qui ĩ car
cere.ff. qdᷣ me.cã.ſed ſi metus ſunt diueꝛſi bene ualʒ
puta quis eſt in carceꝛe pro debito põt contrabere

mẽimonium.l.metũ.F. qdð.licʒ.ff.qð.me.cã ex quo

non fuit recluſus nt Zᷣheret mẽimoniuʒ.⁊ ſic mꝛimo
nium ↄtractum etiam i carcere ualet ? tenet cCũmõ
non ſit ibi recluſus ⁊ mr̃imoniũ ↄhat ſecus qn ẽ ẽt
captus ab hoſtibus:tunc non tenet mrimonium in
ꝙ teneat in contrarium eſt tex.in.c.dis de ſecũdis
nup. dẽm tñ Inn. põt ſaluari qꝰ ad pcedẽtia.ſ.ꝙ ñ
poſſit ↄſtituẽ ꝓcuratorẽ ad mꝛimoniuʒ oöhendum.

Eniens. Sponſalia de futuro ſi

ſequuta eſt copula non
ſoluuntur per ſponſalia de preſenti. alias

tenẽt ſponſalia de pnti niſi per metum qui potuiſſer

cadere in ↄſtantem ↄtracta ſint. primo pe uit caſuzʒ.

fo diffiniendum ↄmittit ibi ideoqʒ.
ꝙ ſponſalia de futuro non tranſeunt in mr imoniuʒ
per precedentem copulam. probans ergo ſponſalia
copulam ſimpliciter non concludit mẽimonium cuʒ

copula potuerit precedere ut hic.⁊æ probatõ qebert

ↄcludere neceſſario ut in.t.ĩ pñtia de ꝓba. 65
2 & per iſta uerba promitto te ducere in nxorẽ nõ
hitur matrimonium de pñti:ſed ſolum ſponſalia ðᷣ
futuro.ſecus ſi diceret ꝓmito te tenere in nxorem
ut in. c. ex parte.⁊ qð ibi dixi.S.e.
ponſare.ꝙ uerbum deſponſo poteſt congruere mr̃i
monio de pniti.⁊ poteſt tunc dici deſponſatio.i.pro
miſſio reſpectu traductionis ad domum ⁊ copule
future.non ãt reſpeciu contractus ⁊ eſſentie matri
monij:quia proprie ſponſus idem eſt quod futuruſ
maritus. Moratbt conſtantem.⁊ tene menti qð
metus qui non cadit in conſtantem non bʒ impediẽ
actum ẽt ſummam libertatem requirentem. non gꝰ
excludit libertas ꝑ metũ qͥ n poſſet cadẽ ĩ ↄſtanteʒ.
Fene⸗ ꝙ mẽimonium preſũptuʒ habet rantam
niʒ quantam matrimoniũ uerum.nã uides hic ꝙ ſi
ↄcurrit pᷣſũptũ cũ uero pᷣfert᷑ priꝰ tẽpor̃. Ex hoc in
fertur quod diſpoſitum in caſu uero habet locum
in caſu pꝛeſumpto.facit quod legit᷑ ⁊æ nõ.in.l.ſi poſ

ſeſſoꝛ.· C. de relig. ?æ ſump. fu.? in.l.certe.ff.de pᷣca.
tem poteſt hic notari tex. apertus ꝙ matrimo

niũ metu contractũ eſt ipſo iure nullum. nam nt hic
nides nłla petita fuit reſciſſio ꝑ actionẽ qðᷣ met cã.

¶ Mora ibii del

Fee Di
Ormmniciun
irtagnm ngri
irmnnieurt NNn
AmenGelnid uden
opoypſfumvonccimmän
ynttvirzſummmni ün⸗
öctarnuumoptſim ?
L. Aboimie
Itnir Nipbinvann mmnm
unitgoinccpvi non tontaten
Uunlronors ehsnte
Roiin ſcig'etben th
iitaſtoni gnondeni i mn
Nindnamnr iskgnnnd
Miclowonstmn ön idemn
Voneſuntſenniadt den
ltſen ad onmndenid
mn unn inr iſpo in D

inneltamn nenhg ine
hicintig rcr t⸗

füinigtenncnur
kihann R
pſmnalger n
en
Kue
ninen
lmintſim
—
—
ſannhen .
ti
etüen

ddd e
glafes ne ie 8

nr imiz lcnin⸗
nin lremn ro
onii Pr anoqi la
hontena rfimnoniem
ler inc dise ſaiüce
n en etin ſgi
monig öhancon.

Syoſfelage ſino
ſronn el oben on
horſaia de Necni dits
KNerwoNGRNda.

n —
bide;, M
Immnlunr n niinonie;

Lprobanserto honſaſa
Dloctt nimenton a

u nemn e⸗
joitnde gn. CM

olecnegein oren
iſel onm onſla
oe wngre N Men
ie Naphlis
ſoporſtongnnenn
mrdidmmaiid
a dn aul

4

ſe nni
munst cholie n
ndchlinn
ron,de nn

rhyimheli
ſan len non 5

¶ De ſponſalibus

ſed ſimplicirer papa reſpondet quid iur. In gk.
fi. in fi. hoc Sꝛiũ ſoluitur tibus modis. p ut ſentit
Hoſti. ꝙ pati licitũ eſt occidere turpiter inueninm
cũ filia qñ eos cõmiſcentes reperit: ſʒ hic reꝑit eos
in eodẽ lecto nõ autẽ in eadẽ carne. ſed hec ſolutio
nõ eſt bona qꝛ tex.i.l.ꝙ ait.ff.ð adulte.pꝛeſtat hãc
facultatẽ patri etiã ſi reperit eos in actibus ueneris
.i.actibus pꝛeparatoꝛijs ut ſunt collo qꝛ oſcula ⁊ ſi
milia ut ibi nõ.in glo.⁊ ideo ſi repeꝛit iſtos in lecto
nel ſolos in camera iuſte poterat cõminari moꝛtem
2 ideo talis metus ut a iure approbatus nõ habet
excuſare ut in.l.ſi mulier alle. in gl. ¶ Scðo ſolui
per Abba. ? Goff. ꝙ ſpãle eſt in matrimonio in pᷣ
rogatiuã ipſius matrimonij.⁊ hec ſolutio multum
mihi placet pꝛopt᷑ ea que dixi.S. c.ꝓxio. naʒ metus
repugnat oibus tribus bonis matrimonij:ideo ab
omi coactione dʒ eſſe libeꝝ. C Teniam ſolutioneʒ
ponit idẽ gof.qꝙ łʒ de iure cinili patri permittit᷑ illa

nindicta:non tn fit ſine peccato ex quo non concur

rit auctoꝛitas iuris diuini uel canonici.ad hoc tex.
cũ glo.notabili.xxxiij.q.ij.inter hec.ubi dicit᷑ ꝙ pa
tri non licet ſine peccato fi iã occidere ſen adulterũ
iuſte ergo potuit iſte iuuenis timere moꝛtem. ⁊ hec
ſolutio poſſei tollerari.pꝛecedens iñ melioꝛ ⁊æ quoti
die calus huius.c.euenit. Abbas.

Ommiſſum. Qui iurauit cum

aliqua contꝛahere
ſi uult religionem ingredi deber pꝛio She?

ut iuꝛamentũ ſernet:æ ante copulã monaſteriũ igre
di poterit. cõis diuiſio. fa ibi fraternitati. ßs.
ꝙ pꝛopoſitum non cõſumandi matrimonium non
impedit uires matrimonij. diũmodo hoc pꝛopoſuũ
nõ deducat᷑ in pactum expꝛeſſum.⁊ ſic intellige.c.fi.
I. de condi.appo.Et ex hoc innuitur ꝙ inteꝛ bcatã
nirginẽ z Joſeph fuit nerum matrimoniũ:licet oĩo
beata uirgo in copulã non conſenſerit. In hoc tñ
ſunt muſte opiniones. ð quibus nide per tex. 7 doc.
xxvij q.ij. in. J. cũ ge. z. c. beata. ⁊æ ibi doc. ¶ Yac
etiã ad queſtionẽ quotidianã. nã multi hnites filios
ex cõcubinis amore pꝛolis legitimande indncuntur
in articulo moꝛtis cum oio deſpeꝛant de ſalute:æ de
moꝛte ſunt ſecuri ad contrabendũ cum illis matrio
nium. nunquid inter iſtos ſit uerum matrimonium
cum non uideatur conſenſus in copulã:æ certe ꝑ p
dicta ur̃ dicendũ ꝙ ſic de quo uide qð nõ.in.c.tta
qui fi. ſint legit.æ in regula ſene culpa de reg.iur.li.
vi. per Jo. an. in mercur. n glo. fi. in fi. ex hac
glo. poſſunt colligi due lectu. ad tex. una ut ſit neceſ
ſe pꝛius contrahere ex quo ntrũqʒ bonum ſimul ex
plicari poreſt. ecunda ꝙ contrahere eſt poſitũ
in conſilio æ non in neceſſitate.⁊æ conſilium fit ne no
tetur periurio quo ad unlgi opinionem. unde ſine
peecato potuiſſet intrare religionem æ non phere.
⁊? hec ſolutio mihi placet æ pꝛobo alia ratiõe.i inra
mento de õbhẽdo matrimoniũ intelligitur cõditio ſi⸗
res in eodem ſtatu permãſerit: ut in.c.quẽadmodnʒ
de iuꝛeiur. ſed hic non permanſit in eodem ſtatu. nã

ſi poſt ↄctũ matrimoniũ per uerba de preſenti: licet

intrare religionem ſponſa muita: ut in. c. ij. . c. ex

publico de conueꝛſa. coniuga.ſoꝛtius hoc fieri poͤt
poſt ſponſalia de fuiuro:qꝛ turpius eijcitur qᷓ; non
admitiitur hoſpes.d.c. quẽadmodum. ¶ Teꝛtiam
ſolutionẽ ponit hic Inno. fm aliquos ꝙ iſte nole
bat de pꝛeſenti intrare ꝛeligionẽ ſed prius diſponeꝛ
de factis ſuis nel in domo pꝛopria experiri auſteri
tatem ꝛeligionis. vnde cum inſtaꝛ ⸗2 tempus phendi
mr̃imonium papa cõſuluit ut contrahat:ſecus autẽ
ſi de pꝛeſenti uoluiſſet ꝛeligionem intrare.quia tunc
dixiſſet papa ut ſtatim int raret ⁊æ nõ Zheret cum ta
lis ↄctus hoc caſu uideatur deceptoꝛiꝰ. pro quo fa
cit.l.qui ſic ſoluit.ff.de ſolu.æ ntꝛaqʒ ſolutio ſuſtine
ri poteſt.pꝛo pꝛecedenti tamen multum facit.c.ſcrip
ture de uo.⁊.c.peruenit de inreiur.

ſſjnit Qui iuranit cum aliqᷓ
ꝗ uiſiuit. here moneri potius
debet q; cõpelli ut Zhat hoc dicit inheren
do ſe.ſed ĩtellige nt.j.dicetur ⁊z ſecũda pars ibi ad
quod. ¶ Nõ. ꝙ matrimoniũ deber eſſe iberũ non
ſolum in pꝛincipio gctus ſponſalioꝛum:ſed etiaʒ ex
poſtfacto in ↄtractu matrionij. ¶ Der boc ifero
ꝙ ſi is qui ſponte contraxit ſponſalia de futuro cõ
pellatur metu ad contrabendũ matrimoniũ per uer
ba de pꝛeſenti ꝙ tale matrimoninʒ non teneat.
Secundo no.caſum in quo eccleſia non compellit
quem ad penitentiã ſed patitur aliquem ſtaꝛe in pec
cato ut euitur maius malum futurũ.⁊ nr̃ nõnter ꝓ
baꝛe hec la ꝙ toleꝛandus eſt minus malum de pnti
de quo ceccleſia ceꝛta ẽ ut euitet᷑ maiꝰ malũ viſimilꝛ
futurũ:licet illud poſſet non cõtingeꝛe. ¶ In gl. fi.
HMoſti. dicit ꝙ ꝛegulaꝛiteꝛ ſponſa eſt cõpellenda:ſed
obmittitur opulſio qñqʒ pꝛopteꝛ aliquã rationabilẽ
cauſã:ſʒ que dicat᷑ rarionabilis relinquit̃ arbitꝛio in
dicix quid.n.ſi ſpõſus ꝓſequit ſpõſam odio capita
li uel econuerſo:ita ꝙ timetur ex inuitis nuptijs fu
tuꝛum homicidium uel adulłterium nel guerra inteꝛ
paꝛentes utriuſqʒ.his.n.⁊ ſimilibꝰ caſibus dʒ eccłia
deſiſtere a compulſione. ⁊ hanc ſolutic nem ſenſit
glo.in.c.ex litteris.el.ij.sS.e.⁊ in.G.ſed cꝛedatur.xx
vij.q.ij. ¶ Sed contra hoc oppo.de.l.i. C. e. ubi
tex dicit ꝙ uni deſpoſata alteri nubeẽ non prohibe
tur. Aduerte nam de illa.l.fi. contrarium ad.ſii.ff.
ex qui.cau.irro.infa.in fi.ubi tex.notabilis dicit qð
contrahens binas nuptias.i.bina ſponſalia efficitur
infamis. ¶ Ei. in. d.l.i. C. eo. concordando dicit
ꝙ. ¶ Aut ſponſa non renunciat ſponſalia ſz alteri
nubii ⁊? incurrit infſamiam:æ ita loquitur.d.li.aut
prius renuntiat ſponſalia poſteat pᷣhit cum alio ⁊ ꝓ
cedit illa.l.i.C.e.quaſi tũc non uideatur ↄxiſſe bina
ſponſalia cum per renuntiationẽ receſſerit a pᷣoribꝰ
qð n5 Srd choro in dubium nũqd ſalti de int
canonico licitum ſit ſponſe ſeu ſpõſo ꝛenunciaꝛe ſpõ
ſalia. glo.in. d.l.i. C. eo. vʒ ſentire ꝙ ſic. nam allat
in ↄtrarium.c.deſpõſataſ.xxvij.q.ij.ſendet ; loqͥ
tuꝛ in ſponſa de pniti.⁊ ſic uẽ ſentire ꝙ etiam de iuꝛeꝰ
canonico licitum ẽ renunciare ſponſalia de futuro.
deʒ ſentit ibi Ci. dicens ꝙ ſi inramentũ inter
nenit:tũc de iure canonico compellituꝛ ſponſus ſen
ſponſa ad contꝛahendum ſic uidetuꝛ intelligeꝛe iſts

BDe ſponlalibus.

eapitula que ꝑmittũt ↄpulſionẽ. de quo ſatis ẽ du
bitandum.nec tangit᷑ hoc hic ꝑ doc. Sʒ glo.in.c.ð
ſpõſatas pꝛealle.ſentit ꝙ illa.l.i.C. de ſponſa.ſit ab
ꝛ0 gata:⁊ ſic uidet᷑ nelle ꝙ aliud ſit ð iu? canonico.
Sed Hꝛa.dubie tñ loquẽdo nideĩ᷑ ſentiꝛe primum
in. F. ſed aliud æ. F. fi. ea.cã æ qõe.?⁊ mulium ꝓ illa
opi.facit iſte tex.nam ſi nbi iuramatũ iteꝛuenit tex.
dicit hic ſponſã non ↄpellendã. foꝛtius ubi iuramẽ
tũ nõ affuit.⁊.c ex litteris.el.ij.õ.eo.fundat ẽt ſe ſu
peꝛ inꝛamento. En öni tñ fac̃ qð ibi dixi qꝛ ec
cleſia ↄpellit ad pactũ nudũ fᷣuando.ſed ſi uelles te

nere primaʒ opi. poſſes diceꝛe h ſpãle in mrfimonio
pꝛopt᷑ ꝛõeʒ litteꝛe ut mꝛimoniũ ſit oĩo lbepal tẽ il

la.l.pꝛocedit indiſtincte. foꝛte conſideꝛando difficul
tatem matrimonij uiolenti. illud tñ eſt indubitanteꝛ
neꝝ ꝙ ubi iuramentum nõ iteꝛuenit non debʒ eccle
ſia ita de facili ꝓcedeꝛe ad cõpulſionẽ ut hic in dẽo
c. ex litteris ⁊ in.c.ſicut.j.eo. oba
. ſtolica. Litis pẽdẽ
Bm in 9 P0 tia ſupeꝛ matrimo
io non impedit ſecundum matrimoninʒ
Zhi ſi primum eꝛat nullum prio cõſultatio.fo qn
ſio ibi conſultationi. s primo ꝙ mendacium
mulieris inductuʒ ad mr̃imoniũ phendum non ipe
dit eſſentiam matrimonij. ¶ fo nõ. ꝙ ualet ſcdᷣm
matrimonium pendente litigio ſupeꝛ prind ex quo
primũ in ueritate eꝛat nullum. ¶ Sed S hoc ct õ
tex. oppo.ꝙ non ualet fm matrimonium ſpũale.pꝰ
nõ caſſato ut pʒ in.c.cõſideꝛauimus ⁊.c.auditis de
elec. vbi fʒ ueram lec.cõcludit᷑ ꝙ licet prima electio
ſit nulla ex quo tm eꝛat coloꝛata non tenet ſecunda

prima non caſſata.eꝛgo idem ur Keren

monio carnali. ar. in. c.ij. de tranſla pꝛela. ¶¶ Sol.
dicit Hoſt. Sriũ pꝛocedeꝛe in uinculo inſtituto ꝑ ec
cleſiã S qð potuit eccleſia ſtatueꝛe ad libitum.ſʒ hic
loquitur de matrimonio carnali qð fuit inſtitummm
a deo circa qð eccleſia nõ ſtatuit difficultando con
lenſum ⁊ impediendo naliditateʒ ipius ſine magna
cã. vnde ex quo in ueriiate primũ matrimoniũ eꝛat
nulinm nõ debuit ſᷣm ãanulari ex ſola litis pendẽtia.
In glo. fi.ibi ar.cõtra õ̊ eo.ad audientiaʒ.glo.
non ſoluit:ſed dic ꝙ ibi fuit oꝛta publica honeſias
ex ſponſaubus que tenebant iure naturali. ſed in ca
ſu noſtꝛo non eꝛat oꝛtum illud impedimenium.cum
ſecunda mulieꝛ non eſſet conſanguinea prioris. nec
etiam appaꝛet in texiu.ꝙ cum prima tenuerit matri
monium de iure naturali:ſed ſimpłr dicit q primũ
eꝛat nullum ad.c.nupeꝛ ð biga.dic ꝙ ex mr̃imonio
nullo Zᷣhitur bigamiꝗ:quia ſolum ĩ hoc põdeꝛatur
effectus cũ opeꝛe ſubſecuto:ſed hic agit᷑ de nalidita
te ſecũdi matrimonij quã nõ hʒ ipedire nullitas pri
mi. ¶ QAuid aũt ſi iſte cꝛedidiſſet primũ mẽimoniũ
teneꝛe. dicit Min. ꝙ n foꝛo aĩe nõ teneꝛet matrimo
nium cum fa:qꝛ nõ hẽbat cõſenſum pᷣhendi quod
nõ. Ex quo hẽs eliceꝛe ꝛegulã ꝙ credens impedim
tum qð ni non ſubeſt matrimonium quo ad denum
non Zhit:licet pꝛotulerit ueꝛba apta ad cõtrahẽduʒ
mẽimoniũ.⁊ ſic credens nxoꝛem uiueꝛe qᷓ ẽ moꝛtua
7 cũ alia Zhit nõ tenet quo ad deum ſecundum ma
trimonium:l aliud ſenſerit Jo.xxxiij.q.i.in ſũma.

led tu rene primum.pꝛo ue Leo nos.
xor non certi
preſentia. ð morte ui
ri contrahere non poſt quanuis ignoret
quid ſit de marito qui longo tempore affuit. primo
conſultatio. ſo ſenſio ibi conſultationi. Bor⸗
ibi cauſa capriuitatis ꝙ per captiuitatem non perdi
tur uxor. licet eꝛgo captiuus apud hoſteſ omnia bo

na perdat ff. de capti.per totum cuʒ efficiatur ſernꝰ

non tamen per hoc diſſoluitur matrimoninʒ ut h̊ æ
in.c.dominus.j.de ſcðis nup.ſola enim mors na
tura is diſſoluit mꝛimoniũ ĩi.c.ij.xxxij q.vij 5
ſecundo ꝙ mẽionium ↄtractum per uerba de preſẽ
ti non diſſolluitur per abſentiam q;tũcũqʒ maritoꝝ
etiam ſi ignoret᷑ de uita uel morte eoꝝ ac ẽt concur
rente iuuenili etate coniugum.ſecus in ſponſalibus
de futuro ut ĩ. c.de illis.Sð.eo. (Mora anod quis
non preſumitur mortuus licer habita diligenti iqui
ſitione ignoretur ubi ſit.nam preſumituꝛ quis uine
re poſſe ge centum annos ut in.l.fi. C. de ſa. ſan.

eccle. ¶ In glo. i.in fi.ſed querituꝛ nunquid hodie

de iunre canonico ſit ſeruanda illa ſolemnitas illius
auẽ.ho die.ubi dicitur quod ſi marituſ dicatur moꝛ
tuus in bello debet uxor per ſe uel alium adire du
cem belli ⁊ facere recipi dicta aliorum ſuper hoc.⁊=
ſi deponunt de morte debet uxor expectare per an
num ⁊ poſtea contrahere.aliter enim contrahẽs po
teſt puniri de adulterio ut ibi. Lancre. Dhilip.⸗
Goff. dicunt non eſſe neceſſe: ſed ſatis eſi ſecunduʒ
eos ꝙ de morte maꝛiti conſtet uere uel ueriſmiliter
puta quia nauis in qua maritus extiterat paſſa eſt
naufragium: æ omnes dicuntur mortui. idem ſentit
Uin. dicens ꝙ non ſolũ peꝛ nunciũ:ſʒ ẽt peꝛ ſas ulł
alias probationes poteſt mulier certificari.ar.in.c.
prudentiam de offi. deleg. uide etiam gloſam nõbilẽ
in.c.quoniam in..ſi autem.S.ut lite nõ ↄte.in v.
preſumatur:que ponit tres modos probandi mor
tem ad hoc ꝙ uxori licitũ ſit tranſire ad alia nota.
7 inter ceteꝛos ponit probat oneʒ fame.vn ſentit ꝙ
ſola fama ſufficit pro quo etiam facit glo.iuris ciui
lis in.l.ſi quidem. C.ſo.ma.que nult moriem ba
ri poſſe per famã. facit ꝙ nõ gl.in.l.ij.in..ſi nbi
tetur. ff. quẽad.teſta.apeꝛiã.que dicit ſuffſicere unuʒ
teſtem uel alias coniecturas. ſed. War ibt pleni
us materiam exminans dicit requirendam probati
onem ſecundam quantitatem piudicij. nam ubi agi
tur de maximo preiudieio.puto quia accuſatur qͥs
de homicidio debent eſſe probationes plene ut ꝙ
teſtes uiderunt eum mortuum nuel ſepeliri.ad hoc.l.
inde neratius.ff. ad.l.acquil.ſi uero non agiitur de
tanto preiuditio:tamen preiuditium eſt magnum ut
quia agitur de fama uel ſtatu hominis.et tunc dicit
ſaltrem habendam pꝛobationem de qua in dicta an
tentica.hodie ẽ eniʒ ſatis gꝛaue ꝙ uxoꝛ tranſeat ad
alia uota in uita mariti.⁊ ſic nult ꝙ hodie debeat
ſeruari ſolẽnitas illius auc.ſed Har. in hoc ignoꝛa
uit iſtum textum.cum apeꝛte hic dicatur ꝙ ſufficiat

certus nuncius: ⁊? ſic unus teſtis qn nõ agitur ð ma

gno preiudicio.⁊ etiã doc.noſtri cõiteꝛ ſentiunt op
poſilum eius quod dicit Martholus ut ſupꝛa dixi

tmiaanam mid
iormngeinimir 8
rton Cttigitaai i⸗ 1
rins inl Ann 1
otglhe umtanum Aun
NNAcaTNNNN
yenmmlcentbadunmno chin
inium irb ijr ſ nn
õ
Cronrcklwnncs eunmh
t IMoincconinsce fe
Honms Ainns
Nrocpen le⸗
jnncre intigeopenn
eCnmmnsmrihti an
1lerecegrſcr Aieniiaren
ofekpinononuctandeni
itws nin —
Gpſtium n nim minn
. We N n , .
gnnimns wicnr,
nlcnmtinltneen

nichcknii
rKtnurn⸗
SDS 1
tamrilit ð u
ntunm i
nſtomtn Sð we
lor⸗ i n
Nalitin
nd

ANnaum
tn mimnginnn
olrin/ ſien
gunim nni/tuge
cn l Pnntp is
nmnintdeanr nor
eicdilun ae n
CNtiorunſther hoet
mor qpeegteper an
Uiter gin conehis 1
b. Lume Phio
ſeſaliniscktlanen
üſerderetatwerfater
Nns en N
cunur norni don ſenin
erumu
wſer nſaniar int.
cdeaum golan nöble
nanlend Minſ
ocosrebandi nor
tirmnireoad ala vons,
Acpiſne fiſnig
aium ftgo niscni
1 tenot noninngts

dNNdnRd

i one der uat nn
rmmimdn lui
zudieſ unbl o
onnaclann as
ſobnrones har n 9

Hocl.
. lonn agin

.
3

dicit tamen ipſe ꝙ fama ſufficit ad pꝛobãdum mor

tei uel unicus teſtis quando non agitur ð magno

pꝛeiudicio. ? ſic intelligit glo. ſuperius allega.ſʒ quo
ad materiam noſtꝛam nunquid fama ſufficiat. dicit
do. An. ꝙ aut eſt longinquo:æ tunc uidetuꝛ ſuffi

cere maxime cum longo tẽpoꝛe maꝛitꝰ fueꝛit abſẽs.
Alut dicitnꝛ moꝛtuus in nicinis paꝛtibꝰ: z fama ſo

la nõ ſufficit.⁊ q;qᷓ; hec opi.multum nideatur equa

tamen iudicio meo multum reſiſtit iſte tex. dum rcq̃

rit certum nuncium.⁊ pondera uerbum ceꝛtum. naʒ
fama pꝛocedit ex auctoꝛe incerto ⁊? plerũqʒ fſallaci:
ut nõ. in. c. ueſtra. de coha. cle. æ mulie. Ac etiam in
perſona nuncij deberet conſiderari qualitas perſo
ne:æ utrum deponat per ueꝛba ueꝛiſimilia naʒ agi

tur non de modico preiudicio abntis.et in ſumma

hanc materiam relinquerem arbitrio iudicanuis ut

diligenteꝛ omnibus pondeꝛatig ouligerer:urnz de

mone ſit facta certificatio. ¶ In glo. ij. ibi excuſaĩ

dicit hic do. an. ꝙ ad hoc ut excuſetur mulier a pec
cato. ſufficit ꝙ ueriſimiliter credebat maritum moꝛ

tuum. ſed quo ad hoc ut eccleſia det licentiam con
trabẽdi requiritur apertioꝛ pꝛobatio ut hic. hoc di
ctum uideiur pꝛima fronte cont:ꝛa finem tex. ubi cõ
iunguntur illa duo ut uxoꝛ non poſſet contrahbere
nec eccleſia dare licentiam niſi certum nuncinʒ rece

perit. ratio: nam cum mulier hoc caſu contrahat le

ge reſiſtente non pꝛeſumitur cſſe in bona fide.l.quẽ
admodum C. de agri. ⁊ cenſi li.xi.⁊ in regula que
contra ius ð re.iur.li.vi.in tex.in dicia auc. he die
dixit ꝙ ſi alter uxoꝛ contraxit de adulterio puniinr
ita ꝙ hodie cum habeamus tex.apertum nen excu
ſarem mulierem ab adulterio.qꝛ licet adulteriũ non
cõmitatur ſine dolo.l.pe ff. de adulte. tamen dolus
pꝛeſumitur exquo cõtraxit lege pꝛohibente. ⁊ ſic ni
detur ꝙ uxoꝛ eſt ſeperanda a ſecundo uiro licet alit
lenſerit Inno.in.c.dominus de fis nup.ubi dicaʒ.
NMicolaus Aabas. 4 .
, icituʒ et piũ opꝰ
V teꝛ opeꝛa. eſt cum meretrice
contrahere. intellige que uult ſe coꝛrigere.
nel ſic. Contractus matrimonij cum peccatꝛice uolẽ
te ſe coꝛrigere pꝛoficit ad remiſſionem peccatoꝛum.
duo facit pꝛimo ponit caſum ſtatuti. fo ſtarutuʒ ibi
ſtatuimus. 5. pꝛimo ꝙ meretricium quantum
cumqʒ pub icum non pꝛiuat mulierem hoc ſacramẽ
to matrimonij. nam quiſqʒ cõtrahere poteſt qui
pꝛeſſe non pꝛohibetur in.c. eum apud.j.eo. ¶ De
cundo nõ. ꝙ opera caritatis pꝛoficiunt in remiſſio
nem peccatoꝛum.⁊ intelligo de peccatis reſpeciu pe
ne. nã duplex eſt malũ.ſ.culpe z pene.Culpa eniʒ re
mittitur ex ſola contritione peccatoꝛum, ſine qua ñ
ſufficiunt opera caritatis de pe. di.i.in.c.dixi.⁊.c.ſi
peccatum cum ſimili. ſed pena peccati ex ſola contri
tione non dimittitur niſi ex penitentia exterioꝛi ni
ſi maxima eſſet contrictio.nam illa maxima pena eſt
ut no. glo.de conſe. di.iiij.baptiſmi nices.unde intiel
ligo tex. ꝙ illud matrimonium pꝛoficit ad remiſſio

nem pene. Sed eſt dubium nunquid omnia pecca

ta dimittantur. pe. ?. Ab. dicunt ꝙ non: nihil tamẽ
alle zant. do. Cardi. dicit poſſe ſuſtineri oppoſitum

¶¶ De ſponſalivus

An. in. c. ad liberandam.j. de iudeis.

cũ l̃a loquitur indefinite.⁊ fic uidetu⸗ qꝙ equipolle
at Vnli iuxta nota.in.c.ut circa de elec.li.vj.qͥa lar
ga interpretatio eſt fienda ĩ hac mateꝛia fauoꝛabili.
ſed ꝓ primo dicto facit tex. dũ dicit proficiat. Iteʒ
quia quando papa indulget remiſſionem omnium
peccatorũ adijcit plenam ſeu pleniſſimam. ꝙ vᷣbũ h
non ponitur ut nõ.glo.in cle. de pe.= remiſl. 2 Jo.

n glo.i. in
fi.nota candam glo.⁊ dicit Moſti. ꝙ eccleſia diſſi

. . . —
mulat ut euiterur maius malum. tamen hoc peccaiũ

debemus perſequi ut mortale ᷣm eum. allegat q
habetur in auc.de leno. ſed iu uide meliorem tex.
xxxij.q.iij.in.c.meretrices ⁊.c.nemo ſibi blandiatuꝛ
de lege.ubi legitur ⁊ nõ.ꝙ fornicatio cum meretri
ce uel cum concubina eſt mortale peccatum ⁊? a iur
diuino prohibita.ſʒ quidam uulgares z ignorantes
credant opoſitum ꝙ eſt falſum. n glo. ij. ibi nui
dua. z uide ibi in glo. ramen ex quo mulier cauſa qᷓ
ſtus ad mittit inhoneſte duos nidetur palam queſiũ

facere.æ ſic põt appellari meretrix ut in.l.palam.ff.
de ꝛi.nup.

SDid qu od. Matrimonium ꝑ

uim contractuʒ co
abitatione ſpontanea conualeſcit ⁊ quoti
die allegatur. In prima parte ponitur pars facti.
in fa qæ ſſio cum reliquo facto ibi taliter.tertio de
cidit ipſum factum ibi mandamus. ¶ Mora primo
ꝙ licet matrimonimu metu ↄciũ ſit ipſo iure nulluz
ut dixi. S.e.cũ locũ.iñ põt cõualeſcere ex tacito ↄſẽ
ſu ſubſequenti.ſed dic ꝙ cũ naleſcit ut eſt nũc n ut
ẽ tũc.ad hoc qð nõ.in ꝛegula non firmat᷑ de ꝛegu.
in cis.li.vj. ota fo ꝙ cohabitatio ſpontanea
uſqʒ ad etatem legitimam ſupplet defectum etatis z
puꝛgat uitium metus pꝛecedentis. Iteʒ nõ.ꝙ nõ dʒ
quis admiti ad purgandum quod pꝛobatũ nõ rele
uat. concoꝛ. c. cũ coniin gat de offi.dele. ¶ NHõ.ibi
utrũqʒ cõpellans.⁊ tene menti ꝙ eecleſia ex cfficio
ſuo pot eſt cõpellere mrũqʒ cõiugẽ qui ſine legitima
cã ſe ſeparauerint ad redeũdum in unũ ⁊z ad tractã
dũ ſe maritali affectione.⁊ hoc facit eccleſia pꝛopteꝛ
periculũ adulterij qð timetur ex cohabitatione ſcꝑa
ta. ꝙ hoc uide qð le.æ nõ.in.c.ueniens de regula.?=
ibi tetigi in.c.tua.de inreiur. 5 dcclaratione
tex.quero nunquid ſit neceſſaria cohabitatio anni
cũ dimidio ad purgandum uitiũ metus pꝛout reci
tatur in lr̃a hoſti.dicit ꝙ nõ.hic eni narrat᷑ facti cõ
tingẽtia. vVñ ſufficit m eũ ſi perueniat ad etatẽ legiti
mã ⁊ captata opoꝛtunitate fugiẽdi nõ fugerit. non
eni requiriĩ copula carnalis.lʒ aliud ſenſerit Inno.
nã ut dicit hoſti.⁊ bene iſte tex.ſolũ põderat cobita
tionẽ ſpõtaneã.⁊? q;ꝙ; h fac̃.c.ij.sS.de reg. ubi intrã
ti religionẽ ꝑ metum dat᷑ ãanꝰ. ibi tũ loquit̃ in mino
ri.xxv.ãnis ⁊ ibi requirit᷑ ꝓbatio religionis. ſed in
caſu nr̃o quo ad matrioniũ ſufficit ſolꝰↄſenſus.vñ
ex quo ſpõte cohĩtauit cũ uiro ut cũ marito nẽ ap
pꝛobaſſe mꝛimoniũ. ꝓ h.c.unicũ ð ðᷣſpõ.ĩpn. li.Vi.ꝰ
index tñ hbʒ cõſiderare quãtitatẽ moꝛe æ opoꝛinnita
tẽ fugiendi. ſic interiʒ interceſſit copula oĩo preſu
mitur pꝛo conſenſu niſi ꝓbaret᷑ ꝑ uiʒ exioꝛta. ut ĩ.c.
ↄſultationi.⁊ qðᷣ ibi nõ.j.e.⁊.j.ii.ꝓ.c.ex lr̃is.Ab.

1 % *

ſi inteꝛnenerit iuramentu

¶De ſponſalibus.

J cut Sponſalia de futuro etiam iu
. * rata ſoluuntur per ſecũda ſpõ
ſalia de pꝛeſenti nõ autem per ſecunda de
ſuturo.cõis dio fa ibi poſtulatiõi tue Gndemus æz
continet tria dicta.ſecundum ibi ꝙ ſi. teꝛtium ibi ꝙ
ſi de his. ¶ Mõ pꝛimo ꝙ ſponſalia de futuro pu
re còtracta non diſſoluũt ꝑ lapſum temporis.nam
ut hic uides quadriennium uel quinquennium erat
lapſum a tpe ſponſaliorum ⁊ ſponſus remanſit obli
gatus. de quo m uide que dixi. ſupra. e. de illis.
Ffo nõ qð iuramentum nõ ipedit nires matrimonij
ſequẽtis.ualet ergo matrimoninʒ S iuramẽetũ licet
tranſgrediẽs ſit nag e ne matrimo ninʒ

nalere a ꝑiuro cõtractuʒ. tẽ qꝛ actus etiã ſpũa
lis tenet ↄ iuramentũ fortiꝰ debʒ tene? actus ipᷣalis
ſcilʒ teſtamentum. de quo nide qð nõ. Jo. an. in re
gula qui ſemel.de reg.iuris.li.vi.ĩ mercuria.⁊ per
glo. xiij. q.ij.c.ultia uolũtas. Srq; no ꝙ ubi ſpõ
ſalia ſũt iurata non eſt licitum alteri ab eis relſilire.
Altimo nõ ex fine Ee ſecundum boſti. ꝙ in cã

meimonali non eſt ſeruãdus rigor iuris. vñ qꝙ;uis

atteſtationes ſint pnblicate ſiue ſit renũciatum ſiue
ↄcluſum in cauſa poterit iudex ex officio ſuo teſtes
de nono ꝛecipere ⁊ hoc pꝛopter periculum anime.
omnia enim ĩ hac cã pendẽt ex officio iudicis.facit
J. e.c.cum in tua.? nõ. S. ð teſti. ſeries.⁊ facit ſatis
iſta lra in fi. Ged quero ad declaꝛationem ſͤe
quid ſi prioꝛa ſponſalia de futuro nõ eſſent iurata.
ſecunda vo ſic. Gndet Inno. prioꝛa pꝛcualeꝛe ac ſi
iuramentũ fuiſſet inteꝛpoſitũ. aꝛ.c.ꝗꝙᷓto de iureiurã.
C lota ſingulariteꝛ hoc dictum ex quo potes in
feꝛꝛe ſeu eliceꝛe unam ꝛegulam ꝙ non nalet inramẽ
tum ) pꝛomiſſionem ſimplicem alteri fact Iʒ... Sriũ
ſenſerit idem Inno. in. c. ueniẽs de iureiur.ſʒ pᷣmũ
dẽm ſequit᷑ hic Hoſt.⁊ latius ibi tango. (Saa
do colligit᷑ ex hoc dicto Innocen. ꝙ a ſponſalibus
etiam non iuratis non eſt licitum recedere etiam
ia ad qð uide qðᷣ
dixi ð eo.ꝛequiſiuit: In glo.iij.in fi.adueꝛte qꝛ
glo.loquitur nimiũ ſuccincte æ obſcure ? maxime ĩ
fi. ſed credo hunc fuiſſe intentum. glo.n. uoluit taci
te opponeꝛe de.l.ij. C. de ſponſa.ubi dẽ ꝙ ſponſus
nõ tenetur ultra bienium ceſſante cã legitima expec
tare ſponſaʒ.ſed hic quadriennium uel quiquẽniuʒ
fuit elapſum.eꝛgo potuit hic ipune cum alia pheꝛe:
cuius ↄriuʒ hic innit tex. cũ mandat ſibi penitentiã
imponi. Glo. vr ſolueꝛe ꝙ ubi teꝛminꝰ eſſet ap
poſitus dʒ fieri diſtinctio litteꝛe an pꝛo eo ꝛcmanlit
nel ne. quaſi ſecus ubi ſponſalia fuiſſent pure cõ
tracta.nł ↄriũ ꝓcedit ubi iuramentũ nõ iteꝛuenit.
7 hoc ultimum eſſet magna limitatio ad dictã.l.ij.
Sed Jo.an. hoſti.uidentur inherere dicte. l.ſim
pliciter debent enim ꝙ hic non conſtabar ꝙ ꝑ mul
iũ ſteriſſet: licet ſic eſſet allegatũ.ᷣſi aũt cõſtitiſſet nõ
imponeret᷑ iſti penitentia quẽadmodũ diſtinguit̃ in
tex.qñ terminus fuit appoſitus.Et ꝓ hoc intellectu

facit notabile dictum Inno. in. c. per tuas. de arbi.

ubi dicit ꝙ iuramentum appoſitum in aliquo pctu
aſſumit naturaʒ illins Zctus ꝓ quo facit.l.fi. C. de
cõdi.indebi.æ hoc ſatis placet vt euitetur legum

correctlo nel ſaluando glo.põt dici ꝙ ubi iuramen
tum interuenit dʒ expectari guctoritas ſuperioris.
ar. c. uenerabilem de der. I gr m v. ad ſtatu
tum ex glo. potes elicere tres ſolutiones que iñ fun
ditus non tollunt orium. unde uaꝛia in hoc ſcribun
tur per doc.ſed capiendo mentem Goff. que uidet
placere do.an.⁊æ magis amica ueritati.dic ꝙ qñqʒ
teꝛminus apponitur ad ſollicitandum implementuʒ
in obligationibus:⁊ tunc lapſus termini nõ liberat

ab oblig atione ⁊ ſic loqtur.l.celſus alle.in.glo.qn
qʒ opponitur ad finiendam ſeu limitandam obliga

tionem:⁊ tunc lapſus termini liberat ab obligate

ex quo non deficit per promiſſorem quo minus ſa
tiſfaceret in termino.ſi enim obligaui me ad dandũ
centũ uſque ad paſcha:nec eram aliter p prius obli
gatus nec deficit per me ſed per te:non teneor poſt
feſtum.⁊ ſic loquitur hic.ſed difficultas eſt in uiden
do qn dicatur terminus apponi ad primum uel ad
ſm effectum.do. An.dat duas theoricas.prima ſi
terminus apponitur ab uno contrabentium reſpec
tu implendi ab altero tantuʒ. tunc vꝛ apponi ad ſol
licitandum implementum:ideo poſt tempus nõ tol
litur obligatio:immo magiſ firmatur:ſed ſi terminꝰ
apponitur ab utroq; reſpectu implendi ab utroqʒ:
⁊ tẽ uidetur appoſitus ad finiendam obligationeʒ.
Ideo lapſo tempore ſi per alium ſtat alter eximituꝛ
ab obligatione:quia ex quo ab alio non impletur
contractus in die conuentionis alter reſilere põt a
contractu quia contractus recipit conditioneʒ quã
dam.ſ.promitto.⁊æ uolo obligari ſi tu iĩples rali die.
ſi tu non imples nolo obligari.ſicut ſi tibi promitte
rem centum in paſchate:ſi dareſ mihi librum in paſ
chate poſt pacha obligatus non ſum. Secunda eſt
quo ſq aur terminus apponitur ad ſolicirandum im
plementum contractus iam perfecti:æ tunc non ſol
uitur ↄtꝛactus lapſu temporis.aut ad ſolicitandum
principiũ noui ↄctũ ex parte utriuſqʒ:⁊ tunc tẽpus
ſoluit pᷣmũ ↄtractũ in finẽ hẽdi ordinatũ:qꝛ eo ꝙ
labit᷑ ipᷣs ↄtrahẽdi quilibet declarat ſe nolle Zᷣhere
7 cõſequenter ab anteriori ↄctu in fine Sctus ordi
nati diſcedere. z hec ultima theorica clarior ?æ vẽ
mente huius he. nã terminus fuit hic appoſitus ad
ſollicirandum principium ↄtractus mr̃imonij.⁊ ſic
obligatio reſtricta ⁊ limitata fuit in tpᷣs.Et ex hoc

als conſului ꝙ ſi a principio ſpõſalia fuiſſent pure

ↄtracta:lʒ poſtea ſponſus ? ſponſa conuenirent de
die nuptiaꝝ non ꝑ hoslapſus illius diei liberat ab
illa obligatione: quia terminus ex poſtfacto fuit ap
poſitus ꝓ ſolicitando implemendo promiſſionis iã
perfecte æ pure facte. Aee
utus ?æ ſuꝛdus
Bm apud. 2 omnes qui nõ ꝓ
hibentur matrimoniũ contrahere poſſunt
Orimo deciſũ exoꝛdiũ.2ꝰ conſultatio ibi ſane. ter

ʒ nſio ibi ad quod. que tria facit primo ponit
oduas rationes.ſecundo reſpõdet ibi nidetur. tertio

ſolnit obſtaculum ibi cũ quod. 6. pꝛio ꝙ ubi
materia eſt in ſe ꝑmiſſiua edictũ dr̃ ꝓpibitoꝝ q̃ſi ſit

ꝓhibitoꝛiũ ctaꝝ perſonaꝝ ñ eiʒ dʒ dici edictũ ꝑmi

ſoriũ exq mã ð ſe ẽ ꝑmiſſa ⁊ dr̃ edictũ ad iſtar edẽi

4
– ind
CeNniriüt Kudn
Armsn chirtttdien
uckniie A

Nns nen

Vyvdkea
Gobenblrdiau (den
HimcncieA
repiir kamsnttis drann i
INtrNaigni tgt mimn
NEnmeſröuditintunn
GmEAmrburai
Amhüginanie

muclhicnim

tinteftit imatn

ackinwcde
undrum W
ustheninn 4
nwnin lehre

n ninmna
leo o anhns ſo
l fmmel ſueni
am imnmnd dbnog⸗
ninimctſgnion.
er onſtncieranmnin
v⸗ 1eio pon inpenn
ions ir ſelſeepot
1s ſtchhtconcſtonez a⸗
Wigriſtnigesuide,
Nicchedddne
eſicareſnbilbnmnpr
s or n, Ranch
Vynimra ſolaimcim in
Inporſenir wne ton o
oris altad ſoſcundun
menriſazer mne rips
Sbiliorciman co
adelararſe wole öbere
ſizem infe zens oel
mtdiadniertKd
zw Wrd Gönsn
Nnmons inoli ſt
nimini iuin ku
: oll ninient
pos vs dielberil 1
imsg ffn iich
lnmd goniſonsi
ſbbos⸗

ex rõe littere.

pretorij. de quo uide qð le. æ nõ.ij. di c. conſtitntio
Alij tamen dicunt per oppoſitum ſed non eſt uis.
nam ſi mareria eſt ꝑmiſſiua æ edictum dicatur ꝑmiſ
ſoriũ deber tũc intelligi permiſſorium regulare z ꝓ
pibitorium certarum peꝛſonarum. o nõ ibi
ſufficit ſolus ↄſenſus.ꝙ ad ſubſtãtiã mẽionij vᷣba ñ
ſunt neceſſaria nec ſolẽnitatis patrie nec ↄſenſus pa
rentum uel dominorum: ſed ſufficit ſoluſ conſenſus
contrabennium. hoc denotat hoc uerbum ſufficit ad

hoc qð nõ gl.in. c.ſtatutum in prin. de ſptis.li.vj.
aund mud ? ſurdum poſſe explicare omneʒ
cotractum qui ſolo ↄſenſu perficitur hoc colligitur
ltimo habes hic colligere unum
ſacramentum eccleſie permiſſũ muto ? ſurdo.quid
antẽ de alijs ſacramentis ut baptiſmo confirmatio
ne euchariſtia penitentia extrema uncrione ordine
tractat h Jo. an.qui commentauit hanc decretalẽ
eo quia fuit prima decretalis quam didicit.dic uit h̊
plene per eum. ⁊ dicit.ꝙ regularit᷑ ubi vba ð ſubſtã

tia requiruntur non põt mutus ⁊ ſurdus ſacramẽtũ

exercere.ſecus ubi ſufficit ſolus conſenſus.vnð põt
baptiʒari ſed non baptiʒare. ſuſcipere coꝛpus xpi. ſʒ
nõ ↄficere ⁊c. ¶ Vlnio qritur qͥd de ſurdo æ muto
2 ceco ſimul.nũqd poſſit matrimoniũ pᷣhere.pꝛimo
nidetur ꝙ ſic qꝛ naturaliter põt mulierẽ cognoſcer̃.
Item habet rationẽ naturalẽ. incontrariuʒ qꝛ nũqᷓ
nidit mrimoniũ ↄtrahi nec audiuit.⁊ ſic cũ ignoret

quid ſit matrimonium non uidetur ꝙ poſſit cõſen

tire in matrimonium. hoſti. dicit aduertendum utrũ

poſſit expꝛimeꝛe ſuum conſenſum in contꝛahendo =

debet admitti. alias autẽ repelli ex geſtis enĩ ⁊ ſigniſ
diſcreius iudex bocↄſiderabit æ in dubio conſulen
dus eſſe pꝛincepꝛ. Abbas.
J ectu g. Yurioſus matrimoninʒ
contraheꝛe non poteſt.
primo deciſe narrat factum. ecundo
canſas inſeꝛendo ſendet ibi cum aũt. ota ibi
legitimus conſenſus ꝙ ad matrimonium contrahè
dum requiritur legitimus conſenſus. non enim ſuffi
cit nudus conſenſus niſi legibus ſit qualificatus.nã
conſtitutus in ſacꝛis habet conſenſum non tamen le
gitimum ideo ualide non contrabit matrimoniũ.
Secundo nõ.ꝙ furioſus non poreſt cõtrahere ſen
actum a conſenſu dependentem exercere. EA gl.
ij. in fi. hoc intelſige fm hoſti.⁊ bene quãdo mulier
poſt ſanam mentem conſenſiſſet tacite nł expꝛeſſe.ſi
enim rempoꝛe furoꝛis mulier diſceſſiſſet a uiro æ ad
neniente ſana mente nolet conſentire non eſſiz matꝛi
moniũ licet ipſe nunc uelit conſentire qꝛ nõ iteꝛuenit
maruꝰ conſenſus eodem tempoꝛe. nec obſtat fᷣm eũ
ſi dicatur ꝙ ſi quis conſentit in abſenteʒ ⁊ illa ceꝛti
ficata ratificat æ conſentit eſt matrimonium.qꝛ hoc
caſu his qui conſentit primo durauit in primo con
ſenſu: ſecus ubi ꝛcceſiſſer. ota ex hoc dicto
Hoſt. ꝙ ad matrimoniũ cõtrabendum nõ ꝛequirit᷑
ꝙ conſenſus pꝛeſtetur ſimul eodẽ tpꝛe.ſʒ ſatis ẽ ꝗ;
nnus cõſentiat peꝛ prius ⁊ duret in propoſito ſuo
? alterius conſenſus poterit accedeꝛe ex poſtfacto.
et idem tenet Hoſtien. S. eo. ex litteris el.ij. ſed de
hoc dubito peꝛ id quod notat. glo. in. l. conſenſu

¶ Be ſponſalibns.

⸗
—c NBe fꝛateꝛnitati. Der liesi

.c.ſtatutum.de reſcrip.li.Vi.

ff. de ac. ? obli. ⁊ in.l.i.ff. de contraben. emp.? utro
biqʒ notabiliter glo.dicit ꝙ etiaʒ in contractibus 4
perficiuntur iure gentiũ debet conſenſuſ ſimul prari
idem quo ad materiã noſtꝛã nidetur ſentire ſpe.i ti.
de deſpon. in pꝛima colũ. ubi dicit ſnſio alteriꝰ
debet ſequi incontinẽti peꝛ. l. cõtinuus actus. 2 ĩ. l.i.
ff. de uerbo. obli.? hoc nidetur turius æ uerius de
ſubtilitate iuris licet pꝛimum ſit equius. Et nõ.illud
in pꝛatica ꝙ nidetur ſequi Jo. an. bic ⁊ in dicto.c.
ex litteris. Abbas.

timum con
ſenſum contrahitur matꝛimoniũ:inteꝛ eos
qui tandem loqui poſſunt debet cõſenſus uerbis ex
pꝛimi. Vel aliter ſm intellectum queʒ infra tenebo.
Solo conſenſu legitimo contrahbitur matrimonium
ſed uera requiruntur quo ad pꝛobationem.⁊ intelli
ge uel alia ſigna equipollentia. Dꝛimo ponit que
ſtionẽ.ſecundo eius ſolutionẽ quam pꝛobat exẽplis
ſecunda ibi nos legitur.¶ Miotia primo ad ſub
ſtantiam matrimonij uerba non requiruntuꝛ: ſʒ ſuffi
cit ſolus conſenſus legitimus.(¶ Sed contra hoc
opponitar.nã littera hic uidetur uelle cõtrariuʒ dũ
dicit ꝙ heꝛba ſunt neceſſaria quo ad eccleſiaʒ. illud
enim neceſſario requiritur ſine quo actus eſt nullꝰ:
ut patet in fine littere. Sol.glo.multum in hoc iſtat
2 innolute loquitur doct.ſunt uaꝛij. Inn. tenuit uer
ba eſſe de ſubſtantia quo ad eccleſiaʒ militantem in
loqui ualentibus.Et hoc ſtatuit eccleſia ſm eum ne
tantum ſacramentum eſſet incertum.alias ſequi poſ
ſet abſuꝛdum ꝙ ſi uir uidens mulierẽ conſentiꝛet in
eam in coꝛde ſuo ⁊ idem faceret mulier ꝙ inteꝛ eos
eſſet marrimoniũ.Ex quo poſſent ſequi młie abſur
ditates. Moſt. tenuit uerba non eſſe de ſubſtania ẽt
quo ad eccleſiaʒ:ſed ſatis eſt qualitercũqʒ appareat
de conſenſu Jo. an. diſtinguit ꝙ ant preceſſit con
tractus.⁊ non requiruntur uerba alijs:uerba ſunt
neceſſaria. Sed doc.modernioꝛes cõmunit᷑ ſentiũt
cum hoſti.cum ſatis ſit ꝙ appareat de conſenſu ꝑ
ſigna etiam inloquiualentibus.nam uerba extingũt
ſolũ ad oſtendendũ cõſenſ ũ:ideo ſatis eſſe debʒ ꝙ;
per ſigna appareat de ipſo conſenſu. ⁊ hãc opi.ſem
per tenui ⁊ pꝛobo per illuʒ tex.nam conſultatio hic
fuit facta in genere æ papa ndẽdo ꝓbat vba ñ eẽ
de ſubſtantia adducendo exemplũ in muto. Si eniʒ
quo ad ualiditatem matrimonij noluiſſʒ equiperaꝛe
mutum ⁊ loquiualentem inepte adduxiſſet exempluʒ
de muto.⁊ licet poſtmodum dixerit uerba eſſe neceſ
ſaria habnit reſpectum quia cõiter loquiualẽtes ex
pꝛimunt conſenſum per uerba. ¶ Item uidemꝰ ꝙ
legatum ⁊ fideicõmiſſum poſſunt relinqui nutu etiã
a loquiualentibus:ut in iur.alle.in glo. Ad idem fa
cit tex.S. eo.cum apud ubi dicituꝛ ꝙ ſufficit conſen
ſus.nam illud dicitur ſufficere quo poſito nihil alið
requiritur ad ſubſtantiam actus. ut notat glo.in.d.
tem non refert
quid ex equipolentibus fiat.ut in.c.licet exquadam
de teſti.¶ Item probo ⁊ alia ratione neceſſaria

.

Be ſponlalibus.

eõcludẽte.miimonium eſt de iure diuino: ut in c.i.
de noto.li. vVi. de iuꝛe nero diuino non diſtinguitur
inter mutum ⁊ loqualẽtẽ.illud aũt certum eſt ꝙ mi
tus põt contraheꝛe mr̃imonium ſine uerbis dũmõ
exprimat coſenſum ſignis ut S.eo.cũ apud. ubi pa
pa ndit non ſtatuende de nouo ſed f̃m ius anti
quũ.ergo foꝛtius poterit hoc nalens loqui quia cuʒ
melius ſit ſenſatus poterit meliꝰ cõſeſũ ſignis oñde
re Item nullus tex. pciſe reqrit uerba. nec ob. iſtud
.c.qꝛ hic papa Gendet ad cõſultationẽ ? ſic non po
nit ius de nouo ut nõ. in. c. cõſultatõi de tempo.oꝛ.
7 tollitur motiuũ Inno.dũ diẽ qð eccleſia hoc
ſtatuit.nã hoc ſtatutum nullibi habert᷑. Ad idem fa

cit.c.ex parte de reſti.ſpoł.æ hanc opinionem ſenſia

glo.notabilis in.c.ſufficiat.xxvij.q.ij.ubi glo.expo
nit tex. illum dum dic̃ q ad eccleſiã.i.quo ad pꝛoba
tionem. ꝓbatio uero cõſẽſus non reſtꝛingit ad uer
ba ut A aur E ad ga n Abbas.
– eneraliter ſũmari ſie
B anos. poteſt. Mon eſt marri
2 monium ubi alter Zhentium nõ cõſentit
Hz h̊ ſũmariũ nullã dubitationem hẽt.iõ ſpãlius ſum
mo ſic. Si alter Zhentium utit᷑ vbis dubiis animo
decipiendi mulicrem ⁊ eã poſimodum ↄgnoſcit caꝛ
nałr indicatur ꝓ matrimonio in foro iudiciali.ſecꝰ
in penitẽtiali.h.d.ſcdᷣm nerũ ⁊ cõem intellectũ.priꝰ
oſultatio 2² Gnſio ibi ſuꝑ q. ſcdᷣa vo ẽ duplex. pri
ma quo ad foꝝ iudicialẽ.ſcdᷣa quo ad penialem. fa
ibi nos auͦ. C15 pꝰ ꝙ non nitiat᷑ Zctus ſi hẽs
loquit᷑ in tenia peꝛſona intelligẽdo tmm de ſe ipſo.ad
hoc facit.c.qð aũt de inꝛepatꝛo.⁊.c.duduʒ de con
ueꝛſio.coniuga. ? nõ.ꝙ ↄhens in pꝛopria pꝑſo
na efficaciteꝛ obligatur licer doloſe mutaueꝛit ſibi
nomẽ.⁊ eſt ꝛatio qꝛ nõia ſunt inuenta ſignificãdoꝝ
nominũ gꝛatia.iſti.de leg.F.ſiqs.ſed ex quo cõſtat
de coꝛpoꝛe non ẽ curandum de nõie ut in. d. F. ſi
quis in nomine. ¶ ʒ nõ ꝙ; qꝙᷓ due ſint cauſe pri
cipales ob quas fnit inſtirutum matrimonium.ſ.cã
ſobolis ⁊ in continẽtie euitande ut nõ.xxvij.q.i.ĩ
ſumma:tñ tenet mr̃imonium lʒ alia cã iducat᷑ quis
ad ohendũ.nam effectꝰ libidis induxit hic iſtum in
nenem ad ohendum.æ idem dẽ de eo qui pᷣhit cau
ſa dotis. uel ꝓpteꝛ parẽtelã mulieris uel ꝓpteꝛ pul

chꝛitudinem eius.nam multe ſunt cãe impellẽtes ad

matrimoniũ de quibus uide in dicta gl. ¶ quarto
nota ꝙ in foꝛo aĩe de omnibus crediĩ confitenti ẽt
ſi allegat turpiindinẽ ſuã:æ eſt ꝛatio quia ſolum ibi
agitur de ſui pꝛeiudicio ¶¶ AVltio nõ ꝙ quibuſcũqʒ
neꝛbis quis uiat᷑ in Zhedo uel qnemcũqʒ doluʒ ad
hibeat ſi in neritate nõ cõſenſit non eſt matrimoniũ
quo ad deũ: ppo. 3 tex. uidet᷑ eim ſibi contra
diceꝛe. nam in.v.ſuꝑ nidetur indicare ꝓ mr̃imonio
ſed ↄtrariũ poſtmodũ dicit in veꝛ.nos auteʒ. Sol.
duplex põt eſſe intellectus. primus ꝙ uſqʒ ad neꝛſi.
nos aũt.loqnitur in foꝛo iudiciali in quo quis nõ
auditur allegans turpitudinem ſuam ut in. e. inteꝛ
dilectos ðᷣ dona. ſed ex pꝛeſumptionibus iudicatur
ſupꝛa eodem. ex litteris el pꝛimo. vnde ex quo con
ſtat illum deſponſaſſe mulieꝛem in pꝛopria per
ſona et eam cognoniſſe carnaliteꝛ debet iudica

ri pro matrimonio non obſtante muratione nomi
nis:quia aut fuit facta ignoranter.⁊ non ob. exror
ex quo conſtat de corpore.¶ Eut ſcienter æ dolus
non debet ſibi prodeſſe.nam interpretatio debet fie
ri contra doloſum.⁊ intelligi debent uerba ſecundũ
illum ſenſum quem ſolent recte iutelligentibuſ gene
rare ut ĩ dicto.c.ex litteris.v. vo nos aũt uſqʒ ad fi
nem. loquitur in penitentiali foro ubi ſtatur confitẽ
ti ? pura ueritas conſideꝛatur:ſed attenta ueꝛitate h
non erat matrimonium cum defuerit conſenſus ex
parte alterius.debet tamen ſacrdos in foro anime il
lum inducere ut conſentiat de nouo.⁊ ſic nt purget

dolum ab eo cõmiſſum ? ut aptet ſe foꝛo indiciali.

et iſte eſt uerus intellectus.c.? põt induci ad mul
tas ſimiles queſtiones. Alius intellectus eſt ut rora
litteꝛa intelligatur in foꝛo indiciali.ſed in principio
loquitur allegando non autem decidendo pꝛo ma
trimonio. ꝓ quo facit illud vpũ foꝛte poſituʒ ĩ tex.
Quare aũt hic cꝛedit᷑ doloſo in foꝛo iudiciali. ſn
det᷑ ꝙ hic non conſtabat de facto niſi ex ↄfeſſione
illiꝰ iuuenis. vñ cũ ↄfeſſio ſua eſſet qualificata ſeu
cõtineꝛet unũ factũ qualificatũ non poteꝛat ꝛecipi 9
feſſio quatenus faciebat õ confitentem tantum:ſed

opoꝛtebat ꝙ uel ex toto ꝛccipeꝛetur uel ex toto ꝛe

pellẽtur iuxta nõ.in.c.i.de confeſ.li.vVi.2⸗ P legiſtas
in.l.aurelius in.. idem queſijt.ff. de libe.leega. fac

c.cum olim de cenſi.ſed iſte intellectus mihi non

placet qꝛ nbi pꝛeſumptio eſt õ cõfitentẽ poteſt ꝛcci
pi confeſſio quatenus facit ↄ ſe æ ꝛeijci quatenus
facit pꝛo ſe. ⁊ ut nõ. Dar.in.d. S. idem queſijt. in
illa queſtione cum quis cõfitetur aliquem iteꝛfeciſſe
ſe defendendo.⁊ facit tex.cõiuncta glo.s.de inſti.c.
cum ueniſſent ubi dixi. hic enim eꝛat pꝛeſumptio cõ
tra illum confitentem eo ꝙ illicite exioꝛſit copuſam
carnalem:et quod in pꝛopria perſona deſponſauit
tene eꝛgo primam lecturam. (S gloſa prima ibi
qui ſimulare nuptie.foꝛmaliteꝛ glo.non ſoluit con
trarium. ideo dic ut ſupꝛa dixi ꝓcedunt enim in fo
20 iudiciali ubi iudicatur de conſenſu ſecundum
extrinſeca ut in dicto.c.ex litteris.ſecus in foꝛo pe
nitentiali. et hoc ſentit apertius glo. antepenultima.
Et in fi. glo. nora hanc ultimam queſtionem.
nam poteſt addnci generaliteꝛ ad omnes tonmtra
ctus. æ dic foꝛmalius qꝙ; glo. capiendo mentem
Hoſti.aut enim fuit iuſta cauſa proteſtandi.puia
metus ⁊ iuuat proteſtatio nec ab ea nidetur receſſũ
per contrarium factumut in.c.i.quod metus cauſa
2 in.c.lotharius.xxxj.q.ij.?⁊ hoc ueruʒ niſi poſimo

dum ſequatur copula. nam tunc indiſtincte uidere
tur receſſum a proteſtatione. argu.in.c.conſnlati
R t

ni. infra. eodem facit.l.ij. E. quod me.cauſa Au
non ſuberat iſta cauſa proteſtandi. æ procedit deter
minatio glo.ratio potiſſima eſt ultra glo.quia cum
contractus depẽdeat a poteſtate utriuſqʒ contrabẽ
tis non naʒ proteſtatio ſacta ab nno in preiudiciũ
alterius niſi ille conſentiat ut in. c. cumana iuncta
gloſa. ⁊ in.c.in geneſi de electione.facit lex cum in
plures..locator.ff.loca.æ quod plene notatur per
HBirtolum. in materia proteſtationis in lege non
ſolum. J. morte.ff. de noni operis nuntiatio.et per

*

ſlend g iͦ

.
edli ninoni
rlodha etimmd
io ctontn bi 4 . E.

gr e b
ien hſi
ſon ,oℳℳℳNο½

4
5

gatrnitninimn
n

lpneobunnon oufe

ſhtoͤfein enms: ſelpapeen

licmsn aiinag bowun
ſenasfifimmsn oir
riadniceton iiir naa
6vnscetet. esdctwircts
auamme mi iens rde
oiswddr d
ſik irit annin rin
iin ofem un g onmd
1nin u vd e
Nflenreflimsgnonsonbmend⸗
Gpumr uruma n ucentn
En ifien dmmmi dor

unfmn oleem un in

tcetvand den nli
nnialn tmitin

un ſn heäni inoni

—
fininninn uiirſ
ooſez negg dbi inn i
utumncnminnni rn
tubſnimlar miwni
G rlhtcice en
ialninkute
u) ſeiriin
mideſdendins
Eellgini e
ſtts as l hen
müie „ din
nd tnt
dnſtre tene

h *

NV Mean
— R
lenn in

eſſffice ſbe lega tre
ſe inclens ibi Nn
efune wſt ni
lölet wſcinnans
Nind . Een oneſin
tanr dioben reſeeſte
r cönnan go s ceifſtie.
Nin movinpr
larwiſtrubnn
nu galonn gehonſent
n. D gols prin ibi
Unen gonnon ſootcon
Ein Neccunteninin ſ⸗
ce colleniu ſeoncpn
nens ſes in ſod de
Gtus Oantchentin.
õ

¶ De ſponſa ibus

Jo. an.i regla ĩ generali ð regu.iur.li.vj.ĩ mercu.
ubi plene poſt Jo. mo. de mã ꝓteſtationis nõ. etiaʒ
i.c. cũ m. ð ↄſti. In glo. penlutima nõ gl.iũcto tex.
quod ad eẽ mimòij reqrũtur duo ſubſtãtilia.ſ. mã
2 foꝛma ⁊ lſʒ dent̃ multe exceptõnes plʒ tñ expoſitio
glo. ut ſubſtantia capiat᷑ ꝓ conſenſu = ex h notabis
ꝙ illud dicir̃ de ſubſtantia ſine quo actus ſubſiſtere
non poreſt facit ꝙ nõ Or. in. l. platam. C. de ſẽ.
? iterlo.om. iudi. Yoꝛma vo dicunt᷑ ipa vᷣba ſupple
uel ſigna equipollentia vbis ſupra. eo.c. cum apud
⁊ facit.c.is qui.j.e.⁊ dixi ſupra.c.ꝓx. Mon obſtat
ſi opponatur de iuribus cõir dicentibus ſolum cõ
ſenſum ſufficere ſupra.eo.cuʒ apud ⁊ in.c.ſufficiat
xxvij.q.ij.qm ↄſenſus nõ poõt hei niſi mediantibꝰ
vois aut ſignis. nam ſi uir ignoꝛat mẽtẽ mulieris =
eõ ibi nõ eſt conſenſus.i.ſimul ſenſus.ſʒ diſſenſus
? ſeperatus ſenſus ꝓ h̊ facit qð le. ⁊ nõt᷑ in.l.conſẽ
ſu. ..qe act. æ obli. Abobas ſicculus
q Ag denuntiationẽ
B m in tua. unius honeſti niri
qui defert conſanguinitatem ⁊? de fama uł
ſcandalo docet ipedit᷑ mẽmonium Shendum. cõis
diuiſio.ſecunda ibi ad quod. ¶ M. ibi offerant᷑
? ibi ſponte oblata aꝛ.opti.q; nõ inficitur dictum
teſtis: ʒ nõ fueꝛit citarus: ſed pe: ptem ꝓducentem
iudici oblatus:nõ enim ex hoc pꝛeſumitur ſe ĩgeꝛeꝛ
ſz potius vꝛ ſtimulatus a ꝑte ꝓducẽte. 2 h̊ notabis
? tenẽt dni de rota deciſiõe.cclx.at.ccclx.facit.c.con
ſtitutus de teſti. ſecus dic ubi teſtis ſeipſum ingeꝛe
ret:quia tunc tanq; ſuſpectus eſt repellendus ar. in
l.uxoꝛi. .i.ff. de fal.⁊æ ibi ꝑ bar. ⁊ in.l que omnia
.ff. de ꝓcu. facit. c. qualiteꝛ de elec ¶ W ſecundo
iũcta glo.fi.⁊ tene mẽti ꝙ Z ꝓbationeʒ fame poteſt
a ĩ nitti Sia phbatio.⁊ ſi ſecunda ꝓbatio eſt clarioꝛ
offuſcatur effectus pꝛioꝛis pꝛobationis. EEE dic
cum ꝓpbatur infamia ↄtra aliquem ⁊? in eo cãu quo
infamia ſufficeꝛet ad toꝛturam ſi pꝓbaretur peꝛ aliã
ptem bona fama tolleꝛetur pꝛima pſumpnio ⁊ ſic ni
det̃ hic tex. de eo quod nõ. bar. in... fi.ff.de queſti.
Leuio nõ ꝙ ad ſolam famã defeꝛentem impedi
mentum debet impediri mrimoniũ oöbhendum ð ꝗꝰ

.

nidet᷑ tex. in.c.ſuꝑ eo de ↄſan.⁊ affini. ¶ Sed nõ.

iſtũ tex. ſimplicit᷑ in eo ꝙ addit de ſcandalo ¶ ¶ Ex
quo potes inferre ꝙ ubi inteꝛ aliquas parentelas
ſcandalum uehemẽteꝛ timet᷑ ex Zctu mẽimonij põt
? debet iudex interdiceꝛe mr̃imoniũ:facit.c.nihil cũ
ſcandalo de pꝛeſcrip.⁊=.c.ij.de no.oper. nuntia.
Quarto nõ ibi ꝑ teipſum ꝙ iudex ordinarius põt
inquirere de fama õ aliquẽ ſimplicit᷑ æ de plano et
poſuit hic Inno. nõbile vbum dicens ꝙ ſine oꝛdie
iu diciario ⁊ ſine teſtibus põt hanc ĩquiſitionem fa
ceꝛe.⁊ inielige ubi inquiritur nõ ꝛeſpectu magni pᷣ
iudicij:alias ſecus qꝛ in pꝛeiudiciũ abnitis nihil ẽ in
nouandũ.iij.q.ix. caneant ⁊.c.oĩa de cauſa poſſeſ.
⁊ ꝓprie.c.i.⁊.c.inteꝛ quatuoꝛ de maio.⁊ obe. In
glo.ij. in fi. hec glo. multũ obſcure loquit᷑ ? uidet qᷓ.

ſi in dictiõe:ſed põt intelligi tex.dupliciteꝛ.primo

ꝙ de fa na iudici ↄſtabat: ut priuato quia aubuc ñ
eꝛat ꝓbatio facta in iudicio:ſed a multis in priuato
audiuerat 2? hec fama que põt appellari priuata nõ

ſuſficit ad impediendum matrimonium: ut h ſʒ dat
facultatem iudici ad inquirendum ? ad recipiendũ
ꝓbationem de fama ⁊ iõ dicit hic hoſti.no tandũ
iudex nõdʒ reputare famam niſi ꝓbetur coram eo
qð nõ.ſecus uidetur quãdo aliquid notum eſt iudi
ci ut notorium.nam lſʒ nõ ꝓbetur põt iudex r̃m id
iu dicare:ut ctur tex. iuncra gl. in. l. i. C. qui æ ad
uer. quos. ecundo poteſt intelligi exponendo
ibi puatum pᷣno puatun. æ recidit in eundem ſenſũ
ſed hec litteꝛa eſſet clarior. In gl.in. V. perſona gꝛa

uis reicitur a perſona denunciãte dic clarius ꝙ põt

ad contrarium rideri dupliciter. primo ꝙ ibi factũ
erat tam clandeſtinum ꝙ non poterat probari niſi
per perſonam illam licet. uilem nam ubi deeſt facul
tas probandi admititur probatio alias nõ integꝛa
ut eſt bonus tex.cum glo.in.c.cum dilecti de elec ⁊
in.c.preterea.S.de teſti.ſed in caſu nro impedimẽetũ
poterat per allos probari æ denuntiari mento nilis
ꝑſona nõ dʒ admitti.Et nõ.ex hoc tex. unum ſatis
nõbile ꝙ etiam ubi agitur ad impediendum pecca
tum futurum nõ admittiiur uilis ꝑſona ad denunc
andum. licet aliud ſenſerit Gof.in ſumma de accu
in fi. Scðᷣo põt reſpõderi ꝙ in Sjrio ille ceponcbat
ut teſtis hic nero ueniebat ut denunciator: ſed pri
ma:ſolutio uidetur preſtantior. n glo. in. H.
de form ibi inquiſitionis.dic ꝙ illud capitulum ſo
lum probat ꝙ dicta pancorum non infamant: ſed
fama bene poteſt probari etiam per duos teſtes. ut
nõ. glo.ij.q.i.in..quando ⁊.iiij.q.iij J. item ſepe
7 in.l.iij.ff. dſe teſti.?æ nõ. per bar.in.l.de minore.F.
tormenta.ff. de queſt. ¶ Vltimo oppo. contra tex.

de contrarietate. nam in principio repellit iuramen

ta ↄſan uineorum fama in contrarium ꝓbata: ſʒ in
v IH õ dicit oppoſiũ. Solutiones ſũt multe ſʒ cne
ſunt principaliores.prima ꝙ in principio ponitur
regula poſtea vo h̊ reliquit arbitrio diſcreti indiciſ
nam fm tps ⁊ qualitatem facti æ peꝛſonarum admit
tet uel repellet pꝛobationem in ↄtrarium.uł ſecũdo
pꝛincipiũ loqui᷑ quãdo cõſanguinci uolebant depo
neꝛe ſupeꝛ non conſanguinitate uel contra intelligi
tur quando uolebant deponeꝛe coniꝛa famaʒ z= hoc
mihi placet. Abbas.

Onſultationi. Mulien q

negat ſe in ma
trimonio conſenſiſſe non cꝛeditur marito
pꝛobante contrarium: ſecus ſi ꝓbat ſe conſenſiſſe ꝑ
metum qui põt cadeꝛe in conſtantem. ⁊? duos caſus
deteꝛminat.ſecunda ibi ſane. ¶ Mota pꝛimo ꝙ ſpõ
ſus ⁊ ſponſa ante conſumationem matrimonij bene
dicuntur ante ualuas ideſt foꝛes eccleſie: alicubi ti
benedicuntur ante alteꝛe palio ſupeꝛpoſito. de quo
in. c.uir aũt de fis nup. hec ſunt tamen de ſolemni
tate ? non de ſubſtantia matrimonij:ut in.c.i.S eo.
7 uide qð legitur ⁊æ notatur in.c.aliteꝛ. xxx.q. V.
Secũdo nõ. ꝙ teſtes pꝛoducti ab una parnum eti
am ſi ſint extranei pꝛefeꝛũtur ſimplici aſſeꝛnoni alte
rius etiam ſupeꝛ contractu matrimomij. nalet eꝛgo
matrimonium quod pꝛobari poteſt coꝛam duobus
teſtibus duntaxat ↄtractum. nam litteꝛa bic adnuiti
b

ſimplicit teſtes idoneos g duo ſufficiunt.iiij. q.iij.
ubi numerus:= ĩ ꝛegla pluralis locutio ðᷣ ꝛcg iur.
li. vi. ¶ Zertio nõ ⁊ tene mẽti fi.c.ꝙ nõ oĩs metꝰ
excuſat ẽt mulierẽ:ſed oʒ ꝙ fuerit talis qui potuit
cadere in ↄſtãtẽ ⁊ dic ĩ ↄſtantẽ.ſ.mulierẽ:nõ aũt in

cõſtantẽ uiꝝ qꝛ minoꝛ metus excuſat muliereʒ q; ni

rum:ur dicit glo.nobilis S eo.c.cũ locum. ¶ Sed
quero ꝓ declarariõe prime ꝑtis qͥd ſi marims non
põt ꝓbare mr̃imoniũ ꝑ teſtes:dic hoſti.ꝙ nõ pᷣſũi
mr̃imoniũ ẽt ꝓbata cohabitatiõe ſed potius ſtuprũ
ut ĩ. c. alit᷑ pallł.niſi lõgo tpꝛe puta ꝑ.xl.annos tenu
iſſet in lecto ⁊ menſa ut nxoꝛem ad h.l.in libeꝛe.ff.
de ritu nup.q̃ ad hũc caſuʒ dʒ reſtringi.⁊ facit qðᷣ
legi. ⁊ nõ.in.cC.illud de pſump.ubi plene de hoc er
nõbis bene ̊ dictum ꝙ ꝑ poſſeſſionẽ ſalteʒ longiſ
ſimam ꝓbar᷑ ꝓprietas mr̃imonij: ſecus ẽ ꝛegularit
in ꝓphanis niſi ꝓbaret᷑ pᷣſcriptio ut plene no.i.d.
.c. illud. In glo. i. in fi. ſed m iſtuʒ itellectum pᷣmꝰ
caſus huiꝰ. c.nõ eſſet dinerſus a ſequẽti iõ dic meli
ns ꝙ potit ĩdirecte ꝓbare non cõſenſuʒ puta ꝓbã
do abſentiã a loco tpꝛe ↄctus:ut ĩ.c.ex tenoꝛe ð te
ſti.? dic ut ibi. el ꝓbando ꝙ tpꝛe ↄctus cꝛat mi
noꝛ ſeprẽ ãnis:⁊ ſic nõ pot᷑at cõſentire ut ĩ.c.tue.S.
e. n glo. iij. nõ glo. iuncto tex. ꝙ licet metꝰ an
nulet ipſo fẽo mr̃imoniũ tñ ꝑ copulã ſubſequentem
cõnaleſcit.ſ.ut.ex nunc ⁊ dicit Vinc.h ũerum niſi
ꝓbet ſe ui fuiſſe cognita qð nõ.ſed dubito quid in
vi conditionali.nam dictum Vinc. põt intelligi in
Vi pꝛeciſa. utputa qꝛ fuit detẽta ⁊æ oppꝛeſſa.nam po
tius dẽ quis tũc pati qᷓ; ageꝛe:ut i.c.ſacꝛis ꝭð quod
me.cã. ſed ĩ vi ↄditionali quis ageꝛe dꝛ:puta metu
moꝛtis cõſenſi æ credo ꝙ non ſit mrimoniũ qꝛ me
tus ẽt cõditionalis excludit libertateʒ cõſenſus:ut ĩ
.c.cũ locuʒ. S. eo.⁊ h puto viſſimũ Iʒ Hoſti.i alijs
termis aliud uideatur ſentire.j. eo..is qui.

In matrimonijs et ſpon
Emm 3 *ſalibus dʒ eſſe libertas nñ
in eis pꝛomiſſio pene non obligat:duo fa
cit. In prima ponit mulieris queꝛelam. In ſecũda
dat indicem ibi cum itaqʒ. Es primo ꝙ timoꝛ
etiam pecunie ſoluẽde ipedit libertatem conſenſus
puto tñ ꝙ ſi dñs tpᷣalis incurret metum amiſſionis
alicniꝰ ꝛei niſi ↄhat᷑ mr̃imoniũ ꝙ ꝑ h mr̃imoniũ cõ
tractũ nõ eſſet nullũ qꝛ iure nõ cauet merꝰ ꝑdiri
onis alicuiꝰ rei cadat in conſtãtẽ uiꝝ niſi foꝛte eſſet
ꝑditio oĩnʒ bonoꝝ uł maioris partis ii ĩ. c abbas
qð me.ca.facit quod legitur ⁊ nõtur in.c.frequens
de reſti.ſpolia.li.Vi.⁊ ad iſtum tex.dic ꝙ papa im
pꝛobat oẽm ſtipulationẽ penalẽ quia poſſet in ali
quo aufeꝛꝛe plenitudinẽ libeꝛtatis nõ m ſequitur ꝙ
ꝓpteꝛ talem metũ mr̃imoniũ ſit nullũ:ut ꝓbatur in
c.ꝓxi. S.eo.⁊.c.ueniẽs. ecũdo nõ ᷣm unum
intellectum ꝙ nedum inteꝛ ipos ↄhentes non ualet
ſtipulatio penal:ſed ẽt ĩteꝛ parẽtes ipoꝝ ↄhẽtiũ qð

cdarius ꝓbat᷑ in.l.rcitia.ff. de vbo.obli.de quo.j.

¶ Itẽ nõ ꝙ liberias reqri᷑ ĩ mr̃imonio nõ ſolũ tpᷣe
ꝓmiſſionis de eo ↄᷣhẽdo:ſed etiã tpꝛe ↄctus.nam
H pricipiũ tuit uolũtariũ. x quo põt h colligi:
ar. ꝙ ex ſponſalibus nõ iuratis ñ dʒ qs pciſe ↄpelli

ad gbendũ mr̃imoniũ de quo uide qð dixi in. c. c
quiſiuit S. e. ltimo nõ. æ tene menti ꝙ eccliaſti
cus iudex põt adiri nedum ubi ↄtendit᷑ de ſubſtãtia
ninculi mẽimonialis:ſed ẽt ubi agitur de ↄſecutiuis

ad ipᷣm mr̃imoniũ ut pʒ h̊ ubi papa fuit aditus con

tra laicos ſuꝑ extoꝛſione pene:⁊ idem cauetur ſi agi
tur de dote de quo in.c.de pꝛudẽtia.j.de dote poſt
diuoꝛ. reſti. (B glo ibt ſi poſt ſeptẽniuʒ.pondeꝛa
glo. nam apeꝛte ſentit relata ad tex.ꝙ ꝓximus ſeptẽ
nio ſeu ↄſtitutus in ſeptẽnio ex quo nõdum comple
uit ſeptẽniuʒ ẽ inhabilis ad ↄbhenduʒ ſponſalia ẽt de
futuro cuiꝰ Sꝛiuʒ tenuit glo.S.e.in.c.ſponſaʒ. Sed
iſta glo. plus mihi plʒ ut tetigi.S c.iuuenis ⁊ idem
hH Goffre. tenuit dicens ꝙ tria impediebant hic pe
ne cõmiſſionem. pꝛimo libeꝛtas matrimonij. ſecũdo
quia non tenuit pꝛincipale ſcilicet ſponſalia.teꝛtio in
fantilis etas nam infans nõ poteſt obligari de quo
in.l.i.ff.de noua. papa tamẽ h̊ ſe fundat ſupeꝛ libeꝛ
tate matrimonij duntaxat. nam non contendebatur
hB de defectu etatis ⁊ foꝛte pena fuit h̊ appoſita inteꝛ
parentes eoꝛum.nam h̊ extoꝛquebatur a matre ut in

nuit litreꝛa. ¶ In glo. i. fi. ibi ſed ſecus eſt ſecundũ

leges hec glo.moꝛdetur ab hoſti. quia ideʒ uiderur
ſecundum canones ut ipſemet gloſatoꝛ notanit in
.c.accedens de pꝛocura. ⁊ in.c ex parte de conueꝛ.
coniuga.ſed glo.poteſt ſaluari dupliciter ſecundum
Joannem andreã. pꝛimo ꝙ glo. loquitur allegãdo
non decidendo ꝙSecundo ⁊ melius ꝙ debet intelli
gi aliud eſſe ſecundum leges quia leges impꝛobant
penam ⁊ appꝛobant inteꝛuentum arrarum. ⁊ dixit
de legibus quia canones non faciunt hanc difſeꝛen
tiam non tamen ſenſit aliud eſſe ſecundum canones
ſed difficultas eſt in nidendo rationem quare pꝛo
contrahendo matrimonio poteſt inteꝛuenire arra ?
non pena cum eadem uideatur ratio in arra. nam
ſi is qui tradidit arras retrocedit a contractu eas
peꝛdit ⁊ ſic patitur penam Si ueꝛo is qui recepit
hellet reſileꝛe debet eas reddeꝛe duplicatas ? etiam
quadruplicatas ſi hoc fuit conuentum ut in.l.muli
eꝛ. C. eodem.⁊ ſic ſatis in effectu ſoluit penam ſi ha
bet reddeꝛe quadruplicatas. Joannes andree poſt
Goffredum dicit ꝙ ratio diueꝛſitatis eſt quia arre
ſolent tradi in parna quantitate pena ueꝛo in ma
gna. Item arre traduntur de pꝛeſenti ſed pena pꝛo
m ttirur in futurum: ſed quis facilioꝛ eſt ad promit
tendum ꝙᷓ ad exburſandum. Hoſtien. reddebat ali
am rationeʒ uidelicet ꝙ in traditione rei ſue quiſqʒ
poteſt apponeꝛe pactum quod nult. l. in traditioni
bus.ff. de pact. Unde arre traduntur ſed pena pro
mittitur. Item ſi recipiens contrahit matrimonium
lucꝛatur arras ⁊ ſic lex pꝛeſumit ꝙ pꝛopteꝛ lucꝛum

induceretur ad contrabendum matrimonium ſpon

te:ſed metu pene uiolentatur quis ad contractum.

Aduerte quia hec ratio non concludit ut dicit Jo

annes an.⁊ bene nam recipiens timoꝛe ne habeat
eas reddere duplicatas uel quadruplicatas induci
cur contra animum ſuum ad contrabendum ma
trimonium. Item pondera quia Moſtien. ſenſit ꝙ
recipiens arras eas ſibi ucri facit ſecuto matri
monio ſed ipſemet ſentit oppoſiium in ſumma.

enmrti eg
ivdo ooneimn jnan ⸗
ir ntis tih inmm ir
Anaehei tzliccnt
Lerpnd ſanſdſonannune
Pügemminguenmula
denns Nioninsdem dn
1ſoſnidrs lccicrdete n
C Jruß m aar cſinn
ux innenir in um
ſiciscxn us bi nis erni
igiſetcoſer oce itt oni⸗
ion vobi Fie conſi cit
oſtocprrthercinonnt
(uwiane imnement ctani⸗
inoſtone ore gniz de fui
Uſerteciſtmaninnnenn 4
lsdatd Bng –
ſſt td ien an a uun⸗
unſerhininnaſ t iir
mnl wyniiv, iuſt⸗ .

keumnitanmmm umn

1 tincerpmnececoma,
ſäluni Gnplairr ſeenpenn
nocgo. ooninr gſegido
nlot niins Ccheinli
eges uin egesirpnbant
Mewermumantuon. Tdrit
eSNeRddre Icenn
ſa Av chſeſeemnom enones
vidnco ronmn mreo
noonß inenenteenme
niceawr mo fnera. on
8 lerocelito contracn ens
nan Givew scnitetepit
reher pianme aian
aitcctwenmmrin ) nel
inckanſonin Manſiha
ns. Jonnis Meeſ

W reſiais Achamt
monaden nnn

eo. ti. F. i. ? hanc Zꝛiã ſnĩiam tenet Fꝛcd.poſt Jo.
pagliaꝝ oſilio.clxiiij.nam dictum hoſt.hic nullibi p
bat᷑.? uidet᷑ ibi appꝛobaꝛe ꝛõem diuerſitatis ſupius
all.æ H bñ notabis. Et ut hẽéat᷑ plene mã huius. c.

qꝛ eſt quotidiana ↄcluſiue examiabo quaruoꝛ que

poſſunt cõtingeꝛe in mã.prĩo nũquid idiſtincte poſ
ſit iteruenire arrarũ traditio.fo nũquid pena idiſti
cte ſit repꝛobata.tertio nũquid poſſit iteruenire pi
gnus ut ſic mẽimonio nõ ſecuto recipiens lucretur
pignus.quarto nũquid ſaltim ĩteꝛeſſe poſſit peti a
ꝛetꝛocedente¶ Circa primũ ⁊ ſm dicit Jo. an. hic
ↄſiderandã qualitatẽ ꝑſonarũ ? quãtitatẽ arrarum
ſeu pene. Si eni ĩter uiles ꝑſonas iĩteꝛueniret tradi
tio magnarũ arrarũ nõ ualeꝛet:qꝛ eſt eadem 20 que
in appoſitione pene.nam ſepe traditur pꝛo arris qᷓ;
titas mille floꝛ. z ſi ier magnas pꝑſonas interueniat
modica pena ualeꝛet quia eſt eadem ratio que in ar
ris.nam ſolutio modice pene non habet intimidar
magnum uirum ⁊ hanc opi.uẽ ſentire ⁊ teneꝛe Cy.
in.d.l.mulier.ſed Har.in. d.l.titia uiderur oio re
pꝛobaꝛe appõitionẽ pene quãtũcũqʒ ĩ modica quã
titate ſit appoſita qꝛ lex ĩdiſtincte ꝓhibet ſtipulatio
nem penalẽ: ut in. d.1. fi. in fi. C. eo. ⁊ in.l.titia.? B
reſpectu arrarũ ur̃ uelle ꝙ indiſtincte admittantur
dqũmodo nõ excedant q;titatem dotis uel donatio
nis ꝓpter nuptias.⁊ nbi iſta non interuenirent non
debet excedeꝛe penã legalẽ de qua in.l.iubemus.C
de ꝛepuð.nam ſi diſſoluenti mꝛ'imonium lex non ap
ponit penam ita grauem:ut in.l.conſenſu ⁊ in.d.l.
iubemus. ergo foꝛtius idem dicendum in ꝛecedente
a ſponſalibus ⁊ ſic dicit poſſe limitari dictam.l.fi.
C. eo. Itẽ ad h̊ ut ualeat effectus arrrarum eſt opꝰ
ꝙ ueꝛe interueniat ita ꝙ quantitas ſit numerata et
tradita paꝛti.ſecus ubi pars confitetur tantum ſe
recepiſſe ut cõiter hodie fit æ conſtarer contrarium
2 idem uoluit Fre. conſilio. clxiiij. nide ad mãm
in conſilio.clxxxix. æ hec opinio mulium mihi placet
quia ubi arra interuenit eſt quaſi eadem ratio que
in appoſitione pene:quia de facili quis confiteꝛe
tur ſe recepiſſe arram in magna quantitate immo
plus dicit ibi Har. ꝙ ſi utraqʒ pars confitetur re
cepiſſe ab altera non ualet altera etiam ſi ueꝛe inter
neniſſet ſolutio:quia ſi ſolui tibi mille ⁊= recepi a te
alia mille non nideoꝛ ſoluiſſe ar.l.qui ſic ſoluit.ff.
de ſolu. multi tamen tenent contra hoc nlitimum.
de quo per bal.in. d.l.fi æ uide naria conſilia in
boc contra bar.ſed nolui tunc conſulere contra
quia tunc credidi ⁊ credo ſuam eſſe uerioꝛem opi.
nam ut dixi ratio legis fuit quia facilius quis pꝛo
mittit quam exburſet.ut dixi:ſed ex qno tantundeʒ
ꝛecepit ab alia parte non nidetur exburſaꝛe ⁊2 maxi
me bᷣ pꝛocedit hodiernis tempoꝛibus in quibus cõ
trahẽtes ↄfitẽtur recepiſſe alteꝛ ab alteꝛo magnam
quantitatem arrarũ que in neritate nunq; fuer̃t nu
merate: ſed eſt nuda ⁊ ſimplex confeſſio ? Bar. in
tm inheꝛet huic opinioni ꝙ ſubnectit fundum non
poſſe dari loco arrarum. etiam ſi tradens conſtitu
at ſe nomine alteꝛius poſſideꝛe quod ſatis placet:
quia.i.fi.loquitur de arris traditis in quantitate et
annullat aliam penam. ergo extra illum caſum non

¶ De ſponlalibus

debemus arras appꝛobaꝛe ? cum pmiſſa ſnia bar.
ur̃ hic tranſire do.an. reſpectu arrarũ multum mihi
placet opi. Jo. an. ut conſideꝛetur qualitas ?æ quan
titas ꝑſonaꝛum maxime reſpectu recipientis qui ha
beꝛet ꝛeddeꝛe duplicatas uel quadruplicatas.moue
oꝛ quia per rationem naturalem legis debemus re
cedere a uerbis legis ⁊ ſeꝛuare ſententiam ut nõ. in
.l.non dubium. C. de legi.? in regula fi.de regu.
iur.li.vVi.ſed appoſitio pene in quacunqʒ parua
quantitate non tenebit. quia odia non debent extẽ
di:ut i vi n td legi.æ in regula
o dia.in vi. emio ad ſecundum.ſ.reſpectu pe
ne ſupra uidiſti quid ſenſit Jo. an. æ quid bar. ſed
a npliando materiam colligendo dicta docto . bhie
⁊? in. d.l.titia dic ꝙ aut apponitur pena inteꝛ ipſos
contrahentes ⁊ indiſtincte non ualet ſᷣm opinioneʒ
cõioꝛem. Aut inter parentes ipſoꝛũ Zhentium ⁊ ið
ut hic m unum itellectum ⁊ in. d.l.titia. Aut inter
alios ⁊ tũc aut iſti ſunt ita ↄiuncti cũ Zhentibus
ueriſimiliter iſti iducerentur ad pctum ne coniuncti
nel amici ſoluant penam. ⁊ idem quod ſupra ar. in.
l. heres meus in fi. ff. de condi.?æ demon. aut non
ſunt ita coniuncti ⁊ cõir tenerur ꝙ inter eos ualet
appoſitio pene quod ꝓcedit etiam ſi extrancus ꝓ
miſerit noĩe mulieris ſub certa pena:lʒ hoſt.̊ caſu
teneat õrium:ſed cõir indiſtincte tenetur primũ ad
unum tamen ſingulariter aduerte ꝙ ſi extraneus ꝓ
mittit ſub pena ꝙ titia mulier Zhet mrimonium cũ
ſempꝛonio ſi facit quantum in eo eſt non incurrit
penam. quia difficultas ex quo factum eſt in ob
ligatione impedit commiſſionem pene: ut eſt
tex. notabilis in.l.ſi uehenda in fi.ff.ad.l.rhodiam
de iact.æ in.l.ij.ff.ſi quis cau.æ hanc opinio. in teꝛ
minis noſtris tenuit Joã.paglia. de ſenis:ut refeꝛt
Fred.in loco pꝛeallega. pꝛo hoc quia ſicut pꝛomit
tens peꝛ iuramentum euitat peꝛiurium ſi facii quã
tuʒ in eo eſt: ut nõ.glo.in.c.ex litteꝛs el.ij.⁊.ciſicut
ſupꝛa eo. eꝛgo eodem modo debet euuare pene cõ
miſſionem pꝛo quo facit.c.ſigniſicante de pigno. et
hanc etiam opinionem tenuit hic dominus antoniꝰ
⁊ ad hoc etiam adduco auctoꝛitatem barro. in ſimi
libus teꝛ ninis in.l.continnus. F. illud.ff. de ueꝛbo.
obliga.Etc nõ.hoc. nam communiteꝛ accidit ꝙ quis
pꝛomittit pꝛo filio uxoꝛe ſeu amico ꝙ ratificabit ceꝛ
tum contractum ſub pena ꝙ ſi iſte pꝛomiſſoꝛ facit
quantum in eo eſt enitat penam. hec pꝛocedunt ubi
pena conſiſtit in peꝛdendo ſeu in diminuendo patri
monium ſuum:ſed quando conſiſtit in lucꝛo peꝛden
do puta dono: uel lego tibi.c. ſi contraxeꝛis matri
monium cum ſempꝛonio nunquid ualeat? eſt dicen
dum ꝙ inteꝛ extraneos ualet ſeu alios a contrahen
tibus:ut peꝛ Marto. in.l.titia in. F. titio.ff. de ueꝛ.
obliga. Si inteꝛ ipſos contrahentes non nalet:unde
ſi dico pꝛomitto tibi centum ſi mecum contraxeꝛis
non ualebit matrimonium:ut pꝛobatur in..l.ſi ita ſtiꝰ
pulatus in.. ſi tibi nupſeꝛo ⁊ ibi peꝛ barto .ff. de
ueꝛbo. obliga. ratio:quia intuitu libidinis nidetur
illam induceꝛe ad matrimonium que ratio ceſſat in
teꝛ alios a contrahentibus. hoc tamen dictum limi
ta ſingulariteꝛ niſi is cui facta eſſet pꝛomiſſio foꝛet
b 2

¶ He ſponſalibus

nobilioꝛ: quia tunc nider᷑ donare potius animo cõ
penſandi ꝛe nõbilitatis. pꝛo H̊ quod nõ. Mar.i.·.
i. C. de dona. ante nuptias ⁊ in.l.ſi noluntate. C.
de do. pꝛomiſſ.? in.l.ſi diuortium. ff. de vbo. obli.
C AUenio ad tenium nunquid pignus poſſit inteꝛ
uenire pꝛo ſecuritate matrimonij ↄhendi ⁊? in h ua
rie reperiunt᷑ opi. Inn. b tenuit ꝙ ſic quia loco ar
raꝝ põt pignus tradi allegat l.i.C. de remiſſ.pig.
que nil facit. ſed foꝝe eꝛꝛoꝛe ſcriptoris.l.iſta fuit al
legata:ſed bñ facit.l.i.C.ſi rectoꝛ pꝛoni.quaʒ fꝛte
allegat Inno. æ eã adducit ſpec. eo. ti. F. i. vubi ſecvi
tur ulam opinionẽ monetur qꝛ ꝑ pignus qs non ſe
obligat ſiẽ ꝑ penã.nã tradit᷑ ſicut arra æ conſulitur
parti ꝑ retẽtionẽ nec eſt neceſſe moneꝛe actionem ⁊
qᷓꝙ; Jo. an. dicat Moſti. tenuiſſe Spriũ in in ſum.
co.ti. F. i.tenet hãc opinionẽ ut ꝑdat᷑ pignꝰſi matri
moniũ poefat ſeq de iure ⁊ deficit ꝓ tracete. ſecꝰ ſi
nõ poterat ſequi arg.i.c ⁊ ſi neceſſe de dote p di
uoꝛ. reſti. Jo. an. diẽ diſtinguẽcũ f ql iatẽ ꝑſoneꝝ
7 ꝙᷓtitatẽ pignoꝝ ꝓut ᷓ dixi i arris fm eum:et ꝙ
poſſit iteruenire pignus ſequit̃ Fꝛc.cõſil cxlix. go.
in.l.titia pa ł. diſtinguit utrũ pignus detur ꝓ pena
2 nõ teneat an ꝓ arris ⁊ tenct.alij aliteꝛ. aꝛt. ibi
dic ꝙ põt ĩteruenire dũmodo pignꝰ cõſiſtat ĩ tita
te ⁊ ꝛealit᷑ tradat᷑ qᷓ opĩio nõ plʒ do.an.qu nidet᷑ ĩ
effectu ↄcludeꝛe ꝙ miſi ꝓ inteꝛeſſc pᷣſtädo non põt
pignus iniuenire qꝛ cũ ſimꝰ er caſum.il.fi. C. eo.n
ualet ꝓmiſſio alicnius pene.nã illa.l.ſolum ꝑmutit
arras. Item pignus nõ poſſet duplicari ex alia ꝑre
2 ſic ↄtractus nõ eſſet equalis ex utraqʒ pꝑte ꝓut il
la.l.fi.ꝛequirit ⁊ H̊ opio ſatis mihi plʒ ĩ fauoꝛc libeꝛ
tatis matrimonij. nec obſtat.l.i.C. ſi ꝛectoꝛ ꝓvi.qꝛ
ibi Zctus arraꝝ appellat pignus n aũt dipſõit vutx
pignus poſſit iteꝛuenire ꝓ hoc feẽ cð nõ.glo.in.l.
ſi ſtipulatoꝛ. ff. de Ybo.obli.ꝗqᷓ diẽ ꝙ oĩs ſtipulario
in talibus ẽ ꝛepꝛobata. ¶ HNuũc deſcẽdendũ eſt ad
nuitimũ nunquid poſſu ſalti peti inteꝛeſie ſi ſponſalia
fuerũt cõtracta ꝑ ſtipulationẽ ⁊ cuo ad ius canoni
cũ nõ ꝛefeꝛt:vtꝝ iteꝛueneꝛit ſtipulatio uel nreũ ꝑac
tum. nt in. c.i.de pac.ĩ qꝰ ẽt doc.ſũt uarij nã glo.i
d.l.titia dic ꝙ ſic aliud ſenſit in.d.il.ſi ſtipuleꝛ.⁊ ibi
dy. renuit ꝙ ĩteꝛeſſe cõſiſtens in damno emergenti
põt peti ſccus reſpecru lucri ceſſantis.qꝛ primũ nõ
põr dici pena nec ſpẽs pene nec etiã lucrum. ſed ꝛe
ſartio damni Ja. de are. Cy. ⁊ cõiteꝛ doc.in. l.i. E
de ſpon.⁊ in. d.l.titia ⁊ h tenent indiſtincte ꝙ non
poſſit peti niſi doloſe pars ſe habuerit.nam tunc al
tera pars poterit peteꝛe inteꝛeſſe actione de dolo ñ
aũt pricipaliteꝛ ꝓpteꝛ ſtipulationem qꝛ ex cõceſſiõe
iuris põt ꝑs ꝛccedeꝛe a ſponſalibus: ut.l.i. C. eo.
Ité ne aliqꝰ mò itimidet mr̃imoniũ pꝛopter ſolu
tionem inteꝛeſſe z hec opinio ſaus plʒ tum ĩ fauoꝛc
mrimonij. tũ qꝛ ſumus ex caſuʒ ilius legis fi.? niv
Hoſti.in ſumma eo.ti. .i.ubi ſequitur pꝛemiſſam
opinioneʒz.
S qu j. Sponſalia de futuro tran
ſeunt in matrimonium peꝛ
arnalem copulam ſubſecutam: ſed non
ꝑ nixuʒ carnalis copule tantum: dicit cvm.c.fi.j.
co.primo ponit thema ex qua tacite elicĩẽ queſtis

fo illa foluit ? rationem ſubmittit ibi ad pꝛimam.
¶ M. pꝛimo ꝙ p̈ umptio iuris ? de iure oꝑatur
tantũ ꝗ;tum ueꝛitas in foꝛo indiciali. nam uides h̊
ꝙ ↄcurrentibus mꝛimonio ueꝛo ⁊ pꝛeſumpto ſtatuꝛ
pꝛioꝛi licet illud ſi pſumptum ⁊ ſecundum ſit ueꝛũ:
qð eꝛgo diſponitur in caſu ueꝛo habet locum in fac
te pꝛeſumpto pꝛo Eadcee. ſi poſſeſſoꝛ. ff. de
reli.⁊ ſump.fune. ecũdo nõ. ꝙ qnʒ contra pꝛe
ſumptionem iuris non admittitur ꝙ batio in cõtrari
um:quod qn ſit infra dicam cum glo. ſed cuia di
citur ꝙ ſecundũ matrimomiũ ↄtractum poſt pꝛimũ
pſum/tũ eſt de iure nullum nũquid h̊ ſit ueꝝ etiam
reſpectu foꝛ penitẽtialis. Kirca quod conſideꝛa
ꝙ aut uir cognouit ſponſam de futuꝛo affectu mari
tali ita ꝙ tanqꝙ; uxoꝛem cognouit ⁊ tunc non eſt du
bium ꝙ ſecundum ſit nullum cuʒ pꝛimum in ne:ita
tc teneat ex conſenſu tacite pꝛeſtito in copula.Zlut
cognouit ſponſam non affectu uxoꝛio nec habens
animum conſentiendi in eam tanqꝙᷓ in uxoꝛem ⁊ tũc
quo ad foꝛuʒ iudicialem ſecundum iudicatur nulũ
7 pꝛimum eꝛit nalidum unde tunc filij eꝛunt leginmi
7 pꝛo hoc iſte tex. quo ad deum ueꝛo tenet Mincẽ.
ꝙ ſecundum matrimonium teneat ⁊ non primũ vñ
potius debeat pati excõicationeʒ q; adheꝛeꝛe pꝛime
ſponſe cum ſponſalia illa ſint ſoluta peꝛ ſequens ma
trimonium ⁊ idem tenuit hoſti.pꝛimo:ſed poſtea ui
detur mutaſſe opinionẽ dicès: ꝙ in utroqʒ foꝛo pa
rendum eſt pape qui potuit ſtatueꝛe quicquid uolut
in matrimonio nõ conſumato ut notatur in.c.ex pu
blico de ↄueꝛſa.cõiuga.ſed pꝛececentem ox inionem
appꝛobat do. anto. illa uidetur mibi ueꝛiſſin a.naʒ
papa non poteſt ſuppleꝛe conſenſum quo matrimo
nium contrahitur:facit.c.littcꝛas in fi. de reſti.ſpo.
Item tex. h non annullat ſecunéum matrimenium
diſpoſitiue:ſed loquitur illatiue ſcilicet ſi pꝛimum eſt
pꝛeſumptum de iure. eꝛgo ſequitur ꝙ ſecuncum eſt
nullum ita ꝙ illatio nullitatis eſt ſundata ſupeꝛ pꝛe
ſumptione:ſed ſi pꝛeſumptio eſt falſa eꝛgo quicquid
ſequitur conuit ut in regula acceſſoꝛium de regn. iu
ris li. vi. ¶ Secundo queꝛitur nunquid aliqua pro
batio poſſet admitti contra illam pꝛcſumptionem
nideruꝛ pꝛimo ꝙ ſic peꝛ illud quod nõ. Cy. æ cõmn
niteꝛ legiſte in auẽ. ſed iam neceſſe. C. de dona. ante
nup.ubi ponitur dictum notabile ꝙ contra pꝛeſum
ptionem iuris ⁊ de iure admittitur pꝛobano in con
trarium peꝛ confeſſionem partis ⁊æ idem uoluit glo.
oꝛd.in coꝛpoꝛe unð ſumitur illa anc.uidelicet i auc.
de equali. dot.in. S. i.ſentit Inno.in.c.quia pleꝛiqʒ
de imn.eccle. ubi ponit dictum ſingulare dicens ꝙ
licer ſententia tranſiueꝛit in rem iudicatam:tamen ſi
pars pꝛo qua lata eſt ſentẽtia fatetur eã iiuſtã debʒ
illa ſentẽtia retractari quod ſingularuer notabis.
Sʒꝗ adueꝛte.nam illud commune dictum pꝛocedit
quando ius pꝛeſumit in fauoꝛem alterius.tunc eim
ille confitendo contrarium tollit pꝛeſumptionem iu
ris.ſed in caſu noſtꝛo non agitur de fauoꝛe cõtra
hentium ſed matrimonij unde coniuges confuen
do non poſſunt pꝛeiudicare matrimonio:ut in.c.
ſupeꝛ eo.de eo qui cogno.conſang.vxo.ſue: ⁊ ſic
in calu illius.c.non ſtaꝛetur ſoli confeſſioni etiam

1ſoct Cded n⸗
n rimn vtte
ncſanno nnaui
inerartilmharnam ten
Gaiſonrhtöfhtinmfe
Ggfrwihomnaicnin ün
Mizird Pond d Numn!
eret i gra pdamn nd
almeinpi iimu
Ipronmnovautta, tmam
umdmre biciſnnt lomn
n oodnimimr poano nconmen
Forbicrincelimniscenoba t
Weptinptcreniunstde itn

lißn ſom voctonanngirun

Kttornnornen orcongronen:
Dbndinrmur niiws ſn
orpiore Ntdcanennd⸗
lofeumn,r prlam MMonpnd
oigirj kwpor ppelann en
n ſol pols ſtuir ſpact
umm Conmmium: tubrr il

nienent onorini ni
ronecy benepne
n un paſepensne
thoſt mnoſalpeſtnii
isnintnoczſpone
un ſumee qricgnid vove
unno t nenanrincu.
etennorrikren
laudenrnititaſinarc,
Nerconcnſm o nomno⸗
si,. &o.
ir uncum nomine um
brieſeilgriipunrmn c
olegnimeg,ſeaneunck
inns c unen ſerpre
Nocſti avnicnil
uſumee cnin
cir ouncriddiamn id
rmlen Peingfenn
wdcdtd t inn
mn matſe CCrchenn

mmunnlgumn nin
rummn tmnd l
nstiann ont g.
in Ni iecl ⸗
i Irw incußen ,
um tnvere Qilane

¶ He ſponſalibns

utriuſqʒ et ſi dicerent q; ↄgnouerunt ſe non affec
tu maritali:ſccus ſi uellent ꝓbare indirecte nõ ↄtra
pᷣſumptionẽ iuris:utputa ꝓbando ꝙ ꝑ prius ꝛenũ
ciaueꝛũt ſponſalibus uel qꝛ mulier nõ poterat eſſe
uxoꝛ:qꝛ conſanguinea nel quid ſimile. nam contra
pᷣſumptionem iuris ⁊ de iure admittitur ꝓbatio in
grium indirecte ut eſt gl.nõbilis in cle.unica de ꝓ
ba. quod nõbis. In glo.ij. ibi preſumit.ſ.mulierem
dotem ſtipulatam aduerte iſta glo. ꝓſequitur qua
tuoꝛ ſoeties preſumptionis z contundit fictionem
cum pᷣſumptione. nam duo exempla prioꝛa poſita
in glo. loquũtur de fictione. Item nõ recte ponit P
ſumptionem hoĩs:ſed ꝓſequitur nõ quatenꝰ homo
pᷣſumit:ſed quatenus de hoie pᷣſumitur:⁊ ſic etiam
dicendum eſt in pᷣſumptione facti.nam factum non
pᷣſumitur: ſed ex facto pᷣſumitur.⁊ idẽ in pſumpniõe
nãe ⁊æ foꝛe ob hoc g'o. nõbilis in.c.ferrũ.l.di.ꝑui
pẽdit diſtinctionẽ huius glo. unde ego cõcluderem
ꝙ quedã ẽ fictio.quedã eſt pſumptio. Fictio eſt oñ
ius ẽ ceꝛtũ de aliq facto fingit ſtatuendo oppoſuũ
exẽplum cũ fingit uxoꝛẽ ſtipulatam dotè reddi ſibi:
hy ſit certũ ꝙ nõ fuerit ſtipulatã: ſed in fauoꝛẽ nlris
h fingit ODreſumptio vo eſt ſuꝑ dubio ⁊ viſimili
ut in caſu huius.c.pꝛo hoc quod nõ glo.in.l.unica
in. F. accedit. C.de rei.uxo.actio.ubi glo.ita diſtin
guit ? bene. ¶ Dreſuptio vo ſubdiuidi. nam qᷓ
dam eſt pᷣſumptio iuris.quedã hois pᷣſumptio iurii
eſt duplex. quedã ſimplex:ut cum ius in aliquo fac
to dubio pᷣſumit.ſʒ nõ figit in tin pedes ꝙ ſtatuat
ſupꝑ facto pᷣſumpto ſicut ſuꝑ vo.⁊ talem pᷣſumpti
onẽ admittet᷑ ꝓbatio in orium:ut ꝓbatur in.c.cõ
tinebat᷑.j.ti.ꝓx.⁊ ꝓbatur in.c.ꝓpoſuiſti de ꝓba.
quedam ẽ pᷣſumptio nõ ſimplex:ut qꝛ ius ultꝛa pre
ſumptionem pꝛocedit ad ſtatuendum ac ſi ex facto
pſumpto nere ſibi cõſtaret ⁊ contra illam pᷣſumptio
nem nõ admittirur ꝓbatio in contraꝛium ⁊ de hoc
eſt tex. hic ⁊ in cle.litteris de pꝛoba.⁊ illam appella
mus preſumptionem iuris ⁊ de iure:unde ſcias ꝙ;
iſta ultima ſunt nocabula magiſtralia z non iuris:
unde contꝛa omnem preſumptionem iuris admuti
tur pꝛobatio in contrariuʒ niſi ius ſtatuar ſupeꝛ illa
pꝛeſumptione: ut dicit gloſa notanda in dicto capi
tulo feꝛꝛum. ⁊ appellatur pꝛeſumptio iuris: quia a
iure oꝛigineʒ habuit.appellatur de iure quia ius in
tantum figit pedes ⁊ ſtatuit ſupeꝛ ea ⁊? non admittit
pꝛobantem contrarium:ſed habet illud ac ſi eſſet de
meꝛo iure pꝛeſumptio hominis eſt cum iudex pꝛeſu
mit in caſibus ſpecifice non pꝛeſumptis a iure.nam
ius dat facultatem iudici pꝛeſumendi in tantum ꝙ
ex ſola pꝛeſumptione ſi eſt uiolenta poteſt feꝛꝛe ſemẽ
tiam.ut in.c.affeꝛte de pꝛeſuptio.in.l. indicia.C.de
rei nendi.⁊ in.l.ſciant cuncti.C.de pꝛoba.canoniʒa
ta.ij.q.Viij.neqʒ ſupeꝛ his poteſt dari ceꝛta regula.
nam ſecundum ꝙ indicia ſtringunt preſumptio fa
cit gradum pꝛobationis facit quod nõ. Hart. in.l.
admonendi.ff. de iureiuran. æ nide quod plene dixi
de pꝛeſump.in. c. quanto. hec ueꝛo pꝛeſumptio iuris
7 hominis cauſarur quandoqʒ ex facto quod gloſa
appellauit preſumptionem facti. quandoqʒ ex na
mrg ideſt ex cauſa naturali quam gl. appellauit pꝛe

ſumptionem nature quandoqʒ ex geſtis ⁊ conſuetu
dine hominis ⁊ glo.appellauit preſumptionem ho
minis: ſed certe illa habent ſe tanq; maieria ad pre
ſumptioneʒ hoinis iuris ⁊ iudicis.

Sponſalia ð
3 inter uirum. Senela
luuntur per ſequens matrimonium eti
am carnali copula conſumatum. ſed ſponſalia de
futuro etiam iurata ſoluuntur per ſequentia de
preſenti.duo ſunt dicta.ſecundum ibi ueruʒ Iio
ta primo quod ſponſalia contrabuntur duplicuer.
quandoqʒ ſcilicet per uerba de futuro ideſt per ueꝛ
ba exprunentia conſenſum non de preſenti: ied de
futuro.⁊ iſta recte ⁊ proprie poſſunt dici ſponſalia
quia quis ſpondet aut pronnttit ſe futurun, mari
tum uel uxorem. quedam dicuntur ſponſalia de pꝛe
ſenti ideſt ſponſalia contracta per uerba exprim en
nia conſenſum de pꝛeſenti. æz iſta impꝛoprie appel
lantur ſponſalia reſpectu uinculi matrimo niaus:
ſed poſſunt appellari ſponſalia reſpeciu execunonis
matrimonij:quia uterqʒ ſpondet in futurum reſpe
ctu executionis ſed reſpeciu uinculi pꝛc mitit de
pꝛeſenti ⁊ ſic nõ.quod ante carnalem copulam et
traduciionem ad domum poteſt uxoꝛ appellari
ſponſa ⁊ ta in multis locis appellaiuꝛ:ct hoc facit
qð ſtatuta odioſa facientia mentic nem de uxore
ut non comprehendant iſtam ſponſam de preſenti
maxime pꝛopter communem uſum loquendi de
quo uide quod dixi ſuper eo. ſupra rubrica.
Secundo nota ar.ſecundum Jo. an. quod in con
tractu matrimonij debet maſculus primo loqui
ſeu interrogari. Ad idem capi. licet de ſpon. duo.
fatetur tamen ꝙ alibi ſeruatur contrarium ut pa
due: ſed non eſt uis quia hoc nen eſt de ſubſian
tia matrimonij ⁊z forte ob bonam cauſam in ali
quibus locis ſeꝛuatur ut mulier primo imterro
getur quia cum ſit uariabilis cautius cſt prius
perſcrutari conſenſum ſuum ne mir primo conſen
tiens remancat cum dedecoꝛe ea poſimodum no
lente conſenure Miora icito ibi uel alia ueꝛ
ba ⁊c.ꝙ in contractu matrimonij nõ eſt ſtanna ceꝛ
ta foꝛna ueꝛboꝛum: ſed ſatis eſt ꝙ peꝛ ueꝛba expꝛi
matur conſenſus de pꝛeſenu. Item nota ꝙ iuramẽ
tum non addit ad ſubſtantiam uinculi marrimonia
lis nec etiam copula carnalis Cltmo noig ꝙ
ſponſalia de futuro etiam iurata non impediut ma

trimomiũ cum alia ↄtractum de quo in. c. ſicut S. e.
(Bo glortn fi.nõ.ſinguluriieꝛ iſtã gl.que aꝑit ĩ
tellectũ.c.tue õ eo.magis ꝙᷓ ibi fecerit. uult eiʒ ꝙ et
in loqui ualete ſufficiat ſigna pᷣſeuiʒ ſi maſculo expᷣi
ſe ↄſentiẽte mulieꝛ annuit capue uł poꝛerit manũ =
paſſa eſt ſe ſubarrari ꝑ imiſſioneʒ anuli.⁊ ꝑ h̊ dico
deciſaʒ eſſe queſtione doc. queꝛentiũ hic quid ſi ma
ſculus dicat ego accipio te in meam ⁊ femina dicit
plʒ ut ↄſentio nũquid ſit matrimoniũ: ⁊ nidebat᷑ q
nõ:qꝛ tex.nidebat᷑ exigeꝛe. ut mulieꝛ ꝓfeꝛat conſimi
lia ueꝛba:ſed ↄꝛium fuit bis iudicatum: ut refeꝛt hic
abbas.nãꝗ non refeꝛt ꝑ que ueꝛba expꝛimat᷑ ↄſenſus
de pnti ut pʒ in tex.ibi uit alia ueꝛba.Abbas.
b 5

.₰,

s

Pr. — Miſſus ad copu
D oleſcen *lam non facit ſpõ
ſalia de futuro tranſire in matrimonium.
ponit dẽm cãm inferẽs ibi cum qua¶ Mota prio
et tene menti ꝙ ubi ius aliquid iducit ex pᷣſumrtio

ne certa ſeu ex aliquo facto non eſt ſatiſfacium in

ri niſi illud factũ ſit ꝑfectũ:vñ nõ ſufficit fqʒ ichoal
ſe ſiẽ dicimꝰ in ſimili qñ pena eſt appoſita ipᷣo inꝛe
ex aliquo maleficio ad incurrendum penam nõ ſuf
ficit maleficiũ inchoatum niſ. etiam plene ſit conſu
matum:vt in.c.ꝑpetue de elec.li.vi.iuncto.c.cum ĩ
cũctis eo.ti.firmat Jo.an.in ꝛegula odia de ꝛegu.
iur. li. vi.in mercn. facit ad mom.l.ſi quis nõ dicaʒ
rapeꝛe. C. ð epiſ.⁊ cleri.⁊ tetigi ĩ.c.i.de eo qui mit.
in poſſ.⁊ 20 eoꝝ põt eſſe quia hec odioſa æ ceuian
tia a ꝛegnlis inris debent ꝛeſtringi vt in.c.pene.de
pe. di i Contra iſtum tex. oppo. de. c. iuuenis. S. e.
ubi niſſus ad copulam habuit effectum. teʒ de
lictum habetur ꝓ conſumato ſaltim quo ad deum
ex inchoatione:vnde ſcribitur. qui uiderit mulieꝛeʒ
ad cõcupiſcendũ eam iam mechatus eſt ĩ coꝛde ſuo

xxxiij. q. vV. nec ſolo.⁊=.c.cui uiderit ?⁊ ð penie.Gi.
ii. ſi cui ⁊z.c.ſi ꝓpterea. Sol.pꝛopteꝛ hec contraria

Baſ. de cal. ꝛeſtringit iſtum tex. nt intelligatur anã
do ſponſa erat impubes ita ꝙ non poterat nec ex
pꝛeſſe nec tacite in matrimonio conſentife alias int
maioꝛes niſus ad copulam induceꝛet matrimoniuʒ
pꝛecedentibus ſponſalibus. Sed hec opinio deſtru
it iſtam litteram que indiſtincte loquitur ? omnes
doctoꝛes tenent oppoſitum. nam cum copula ſe
quens inducat matrimoniuʒ nerum ex pꝛeſumptio
ne iuris deuiantis a cõibus ꝛegulis non debemus
extendeꝛe illam pꝛeſumptionem ſeu fictionem ad
caſum non expreſſum:facit quod nõ.in.c.in noſtra
de iniurijs ⁊ in.l.iij. ꝗ. hec aũt uerba.ff. de nego.
geſt. immo pins ſentit Innocen. B. ꝙ ſi ſponſus de
florauit ſponſam ex quo tamen non fuit ſubſecuta
ſeminis commixtio non eſt iudicandum pꝛo matri
monio: ꝓ hoc etiam facit quia duo ſpetialia nõ ce
bent concurreꝛe cirea idem:vt.l.i.Q.de dotis pꝛo
miſſio.ſed in cãu noſtꝛo ſi niſſus ſufficeꝛet cõcurre
rent duo ſpecialia primum ꝙ copula tranffundeꝛet
ſponſalia in matꝛimonium. Secundum ꝙ niſus ad
copulam babeꝛetur pꝛo actu con umaro. Tene eꝛ
go ſimplicit᷑ ꝙ quãtumcunqʒ ſponſi ſint maioꝛes
niſi peꝛfecte ſponſus cognoſcat ſponſam non tran
ſeunt ſponſalia in matrimonium ¶ Sed queꝛo qͥd
ſi ſponſa de futuro ꝛecepit iocalia z amplexata eſt ſe
pe ſponſum nunquid ex his ſponſalia tranſeant in
matrimonium.Conclude ſic aut ſunt ſponſalia de
futuro uerbis ⁊ mente contrahentium æ tunc ꝓpt
hec ⁊ ſimilia non tranſeunt in matrimonium ſed ui
detur amplexari uirum ſpe futuri matrimonij.? de
hoc eſt caſus ĩ.c.i de ma.ↄtrac. inteꝛdic.eccle.
Aut pꝛeccſſerũt ſponſalia de pꝛeſenti uerbis æ mẽ
te contrahentium ſed iuris interpꝛetatõe ſunt de fu
turo pꝛopter minorem etatem utriuſqʒ uel alterius
⁊? tunc ſi perueniunt ad etatem legitimam intercedẽ
tibus predictis ſignis illa ſponſalia tranſeunt in
matrimonium et de hoc eſt caſus cum gloſa. in

¶ De deſpõ. ĩpni.

c.i.de deſpõ.imp.lib. vi.æ ibi peꝛ Jo an.nunquid
autem peꝛ traductionem ſponſe ad domum uiri trã
ſeant ſponſalia in matrimoniũ citra carnalem copu
lam: tenet Joannes andree hic ꝙ ſic allegat.l. que
ſituʒ. ff. eo.? alia iura canonica que h non pꝛobat.
unde Jo. cal æ do. Anto. tenent oppoſiinm quod
mihi plus placet quia bec fictio ſeu pꝛeſumptio cum
ſit a iure exoꝛbitans non debet extendi ad caſum in
iure non expꝛeſſum quod nota ad aliam mateꝛiam.
HMic non ſunt alia.

¶ De deſponſatione impubeꝛum. ſiica.

Supꝛa uiſum eſt de ſponſalibus in geneꝛe nunc
de eis ſubmittit in ſpe.ſ.de his que contrabuntur ꝑ
impubeꝛes. Vel aliteꝛ æ ſic. Quia ad ſponſalia con
trabenda ceꝛta etas deteꝛ minata eſt a iure. G deo
poſt Heicaz; pcedenteʒ ſubijcit iſtã. in qua tractat᷑ de
etate habili ad ipa ſponſalia iõ æcc. DOe mã hꝰ Rice
uide.xxx.q.ij.⁊ facit.xx.q.i.c..? repetitur in.vi.

R . ,
Ba frateꝛnitas.
P ueꝛ pꝛo filio impubeꝛe ſpõſalia
contrahit pꝛo pubeꝛe uero non niſi
conſentiat.h̊ dicit.Eabʒ tria dicta.
ſecun ſuʒ ibi põt. teꝛtium ibi poſtquaʒ.¶¶ WMora pꝛi
mo ꝙ poſt quartumdecimum annum quis appella
tur adultus ⁊ in peꝛfecta etate conſtitutus ⁊ h reſpe
ctu matrimonij contrabendi. nam quo ad alia non
dicitur peꝛfecte etatis niſi attigeꝛit.xxv. annum. ff.
de mino.quaſi peꝛ totuʒ. ¶ Bopo. ptra tex. ⁊ uide
tur ꝙ nulla ſit dria ĩteꝛ filium adultum æ minoꝛem
peꝛ tex.in.c.unico eo.ti.li.vVi.ubi dicitur ꝙ ex ſpon
ſalibꝰ Ictis ꝑ ꝑentes non obligant᷑ filij pubeꝛes uel
impubeꝛes niſi ↄſentiãt tacite nl expᷣſſe uł ſint paren
tes ⁊ non contradicant. Solu.dicenduʒ eſt ꝙ in ue
ritate quo ad iuris effectum nulla eſt Oria iteꝛ iſios
& q;ꝙꝙ ut ſaluetur diſtinctio huiꝰ.c.dicit qo. ARmo.
tex. iſtuʒ ꝓcedeꝛe quãdo filius eſt infans ut ſic pateꝛ
poſſii ꝓ eo ſponſalia Zheꝛe:tamen dico ꝙ illa ſpon
ſalia nullius ſunt effectus tex.eſt.xxx.q.ij.in.c.ubi ⁊=
.j. eo. litteꝛas. Sed põt diſtinctio huius. c. refeꝛi ad
factum ⁊ honeſtatem quandaʒ ut pꝛo filio ĩ etate ha
bili ad ſponſalia Zhenda pateꝛ eo nõ ↄſentiente ſpõ
ſalia ↄtrabeꝛe nõ debet ſed pꝛo filio infante ex quo
eius uolũtas diſceꝛni nõ poteſt ſponſalia cõtraheꝛe
poteſt ponẽdo ſpeʒ in ratificatione filij quando fue
rit factus maioꝛ.tamen quo ad iuris uinculum nulla
ex his ſponſalibus oꝛiur obligatio quo ad ipſumſfi
lium:ut in.d.c.ubi ⁊.j.e.lĩas cum ſe Di gioen⸗
ibi coactiõe pateꝛna ductus itellige glo.de coactiõe
reueꝛẽtiali pateꝛna.⁊ qꝛ ob reneꝛentiã pr̃is filius cõ
traxit cũ ea cum qua nõ fuiſſet ↄtracturus ſi ſui iu
ris extitiſſet ⁊ ita ꝓpꝛie itelligit.l.ſi pater allegata in
glo. ſecꝰ aũt ſi fuiſſet coactus a ꝑente ni uł metu qui
potuiſſet cadeꝛe in ↄſtantẽ.nam tunc matrimonium
nullũ eſſet ut pʒ ẽ ti.ꝓxi.c.ueniens el.ij.⁊.c.cum lo
cũ ⁊ nõ.in.d.l.ſi pateꝛi. ¶ Et in fi. glo. hodie ſiamꝰ
canonib n aũt legibꝰ:qꝛ mã mẽimonialis ẽ canõica

alrcnmhlinstnist inn
ecne1 d Wo Nn
Sn decninl igmmn icen
õ
rn oumne Mr tuum u
rlctnumn d gon⸗
Nr Mrflam nr acommm uͤns
Duckſbichregnreginemcü niſts
urortiebporſteunm: un
Eidil. ſonnsego mam don
chnseſfuonpiion auinunean
Gjulymonm Cö tunit ma⸗
un iſnnmme ndacrmdo
Godnafedlns Gfainc
gon gorionaor,gne
nginnm tofun tw
l epi 00. tbvm
ri umn iwrr ueſi

i n t
arriin
aſ de i⸗
nſee nusſdg
*
ec

mnbem hig,

ſcn ingerer nune
4 ne Conmhmmn
u onſ Con
are,ceo

Bicdierſ Dnacnd e

Hoſtiuͤt. üe
. glirſipenin lin.

lfiatenins,

pw flonnnber hſti
Pen ber e orn
unbadat Limndie.
n bi poſent (Wono
ccinum ammm nis gppela
Aaurcofſtrumst hrehe
end ancto ddiaron
S wnger Ndannenec.
toch. roer mauce
in lum achlume enorn
Nl. uoidairer hon
Honoblgunt iljpobors re
Incievtapſetk int panen
Goln deencrzeſg inve
aum noln cra ter ſos
ctio but cdidtto Ant.
offins ckifans ſetore
rINOHnſen
ANANMni!
. ACrnctokons ifetes

nngrundy noflo auti
u mnm it ſo

o iloneeex aro
1 wflof .
7 Certſpoſola önchere

ufenorefli Cvando ſue
1no rnincöunmtole

nr ohlgnio on t
n Niie

unki

4

C De ſpõ. impu.

2Z nõ legalis.ut de oꝛdi.cogni.c.tuã.Et nõ .glo. q;
de iure canonico nõ cogit᷑ filia conſentire ſponſali
bus ꝑ patꝛc ↄctis ⁊ ꝙ tenet mrimonium per eam
octum ſine conſenſu patris quod clarius ꝓbat᷑ ĩ. d.
c. ueniens. Sed circa h̊ queꝛo nũquid filia incurrat
uitiũ.iĩgꝛatitudinis:ut poſſit exheꝛedari a patꝛe ſi qᷓ
xit mr̃imonium ſine ↄſenſu patris Gof.dicit ꝙ ſic
ad ̊ quod hẽtur in auẽ. ut cum de ap.cog..ſi ali
cui:mr̃imoniũ tñ tenet:ut hic So.hoſti.hoc dictuʒ
nõ appꝛobat niſi filia eligeꝛet turpem nitam z h nl
timũ dictum cõir appꝛobatuꝛ ar.. de fis. nup.c.
pe. 7 ultimo. ¶ Ex quo enim filia utitur ꝑmiſſione
canonica nõ debet incurreꝛe nitium ingratitudinis
Sed queꝛo de queſtione quotidiana nunquid pa
ter teneatur filiam dotare ex quo contraxit mr̃imo
nium ſine ſuo conſenſu. docto. non tangunt hic:ſed
quod teneat᷑ habes glo.nobilem. xxxij. q.ij. c. fi.? in
.c.de raptoꝛibus.xxxvi.q.ðij.que tamen glo.limitat
primũ dictum niſi filia elegeꝛit maꝛirum moꝛibus ſu
is indignum.⁊ idem ibi tenet archi. Sed aduerte
latius aut filia nupſit poſt.xxv.annum ⁊ tunc pater
non poreſt ibi impingeꝛe aliquam culpam ex quo
tanto re npoꝛe diſtulit eam collocaꝛe ut in. d. F. ſi ali
cui. Si tamen nupſit ſine ꝓmiſſione dotis non po
teſt pater cogi ad dotem pᷣſtandam:qꝛ pater cogit
pſtare dotem:ut poſſit filia repeꝛire maritum:ut in.
l. qui iibeꝛos. ff. de ritu nup..l.fi. C. de dotis pꝛo
miſ. ſed ex quo filia ꝛeperit maritum ſine dote ceſſat
cauſa compulſionis legalis ⁊ idem eſt ſi contraxiſſzʒ
in ninoꝛi etate æ hoc uoluit notanter bar. poſt
HGuil. de cu.in.l.obligamur.ff.de ac.⁊ obli. ſic limi
ta glo.ſupeꝛius allegatam. Aut filia contrabit ante
xxv. annum ⁊? tunc dubium nunquid pateꝛ tenea
tur ad dotandum cꝛedo ꝙ ſic quoniam pateꝛ tene
tur aleꝛe filiam nec ex contractu illius matrimonij
poteſt ſibi denegare alimenta cũ in iſtis ſponſalibus
filia non ſit ſub poteſtate pateꝛna: ut in.c.ſi annum
de iudi.li.vi.foꝛtius eꝛgo tenetur dotare: quia cau
ſa dotis eſt fanoꝛabilioꝛ cauſa alimentoꝛum. ut nõ.
Cy. in.l.non omni. C. ð admit. tuto.⁊æ hoc inttllige
cun diſtincrione pꝛemiſſa quando nupſit pꝛomitten
do dotem.⁊ ſicialias conſului in queſtione facti.
In glo. fi.nota glo.iuncto rex. ꝙ ueꝛbuʒ debet quã
doqʒ impoꝛtat honeſtatem ⁊ non neceſſitatem etiaʒ
ſi pcedat ueꝛbũ oĩo.⁊ h̊ͥ ideo qꝛ mã non neceſſitar.
alias de ſui natura impoꝛtat neceſſitatem: uneſt glo.
nõ. in cle. attendentes de ſta. reg. peꝛ bart. in.l.cꝛedi
toꝛes. C. de pigng. Abbas.
ZBi non. Impubeꝛes ambo uel alt
niſi pꝛo bono pacis ↄiun
.⸗ gi non debent:primo ponit dictum. ſecun
do excipit ibi niſi.ʒꝰ exemplificat ibi utpote Lo
la ibi legibus uel canonibus ⁊ tene menti ꝙ reſpec
tu etaris apte ad matrimonium non ſolum recurri
mus ad canones:ſed ẽt ad leges:et ſic facit iſte tex.
in ar quod ẽt ĩ mã mẽimoniali poſſumus ꝛccurrer
ad leges canonibus nõ Sras. (. .90.lo. . ex ur
geti neceſſitate nel ꝓ bono pacis põt qnqʒ recedi
a diſponſitone legali ſeu canonica facit. xxix. di. peꝛ
tomm. ¶ Vltimo nõ. ꝓꝙ bonũ pacis qnqʒ cauſa

ductiua ad miimoniũ öᷣbẽdum nec peccant ob bãe
cãm hentes facit quod nõ glo. xxvij.q.i.in fi.ſum
me. ¶ No glo.ij. in fi.nõ glo.ꝙ in ſponſalibus de
futuꝛo etas ſeptẽ ãnoꝝ eſt cõis maſculo ⁊ femine ſz
reſpectu miimonij ghendi ẽ dria ĩter maſculum et
fela n:qꝛ maſcu'us ꝛegularitcꝛ debet cõpleuiſſe anuʒ
quartũ lecimũ feia vo. xij. æ eſt ꝛõ quia ad meimẽi
um pbendum etas requirit ꝓpreꝛ potẽtiam coeũdi
ſʒ mulieꝛ nãliter citius pubeſcit q; maſculus idᷣo ꝛc.
Q ire ãt fela citius pubeſcat dicit glo. in.l. ij. ff. de
his qui ue.eta.ĩpe.ꝙ mala heꝛba cito cꝛeſcit:ſed ali
as rões reddunt doc. j. c. Eas. uidelicet qꝛ mulieꝛ ẽ
ingenioſioꝛ ⁊ callidioꝛ. Item ſexus muliebꝛis eſt de
bilioꝛ:unde citius deficit feia q; maſculus ⁊ natura
liter uidemus ꝙ id quod citius deficit citius pfici.
⁊ quicquid ſit exꝑimẽto cõꝑtũ ẽ ꝙ feia citius pube
ſcit ⁊ regularit᷑ in duodecio anno accidit pubertas
ideo iura pᷣfixerũt illã etarem. , glo. in. V. ↄiu
gatur in fi.pondera gl nã utr᷑ ĩtelligere tex. ꝛeſpectu
mr̃imonij ⁊ ſponſalioꝛũ ⁊ ſic an etatem pubertatis
nõ dẽant aliqui cõiungi.æ idem ſentit Inno.= expᷣſ
ſius hoſti. dicens ꝙ cauſa huius prohibitionis fuit
bonum publicum. nam ex ſponſalibus que tenent
oꝛitur impedimentum publice honeſtatis cum autẽ
de facileædiſſoluantur cum per minoꝛes oöbunt᷑ non
poteſt ſponſa amplius oöheꝛe cum ↄſanguineis ſpon
ſi nec ſponſus cum cõſanguineis ſponſe ut in.c.ſpõ
ſam ſupra ti. ꝓx. ꝙ uẽ contra mentem.l.i.ff. ſo. ma.
⁊ ſic aꝑte ſentit ꝙ maioꝛes ſeptẽnio ipubeꝛes tamẽ
nõ debẽt admitti ad gctum ſponſalioꝛum: dicebat
tamen Jo. an. ꝙ iſte tex. loquitur de boneſtate qð
nõ puto uerum per illa vᷣba diſtrictius inbibemus.
nec placet mihi cõis ĩtellectus gl.æ doc.primo quia
tex.dicit nõ cõiungat᷑:ſed per ſponſalia nõ fit oiun
ctio ſ emiſſio ↄiũcrõis futuꝛe facit.xxx.q.v. nzateſ
Item pſuppoſito ꝙ hoc v̈bum poſſit adaptari
ad ſponſalia ex alto capite non ꝓcedit cõis intellec
tus qm tex. iſte pꝛohibet antequam uterqʒ perueni
at ad etatem canonibus determinatam:ſed poſt ſep
tẽnium reſpectu ſponſalioꝛum peruenerunt ad eta
tem legitimã: ut in. c.litteꝛas.⁊.c.ſe.infra eo. eꝛgo li
cite contrahunt ſponſalia: unde intelligo iſtum tex.
ſtricee quando impubeꝛes ambo uel alteꝛ contrahũt
matrimonium.æ uolunt intendeꝛe copule carnali.ta
lis enim coniunctio non eſt peꝛmittenda peꝛ eccliam
ne poſtnodũ dubitet᷑ de ualiditate mẽimnnij pꝛout
accidit in teꝛminis.j.e.c.otinebatur. ⁊ adde hic qð
hẽtur in.c.unico.j.eo.lib.vi. Abbas.
Bbeze g. Pubeꝛes ſunt quo ad
matrimoniuʒ qui ex ha
bitu coꝛpoꝛis cõcipeꝛe ⁊z geneꝛare poſſũt.
Pꝛimo narrat dictum. ſecũdo refeꝛt unam opinio
nem ibi quidam. teꝛtio aliud dictũ ibi ceꝛtum. qrro
alu ibi ⁊ pueꝛpeꝛa. ¶ M arg. ab etymologia uo
cabuli uocantur eniʒ pubeꝛes a pudicitia ſeu pudo⸗
re coꝛpoꝛis quem ipᷣi æ inſpectoꝛes patiebantur cuʒz
loca pudibunda inſpiceꝛent: ſed hodie hᷣ ſignum eſt
ſublatum ab impeꝛatoꝛe:quia cum dubitatur de pu
beꝛtate non debent inſpici loca pudibunda utr in.l.
finali.C. quando tutoꝛes æ curatoꝛes eſſe deſinant.

b q.

. ¹*

¶ De deſpõ. iĩpu.

¶ Secundo nota tria ſigna qbus cognoſcit᷑ pubeꝛ
tas p̊mum iur ordinẽ ſe ẽ fallax qꝛ nõ oẽs piloſi
ſt porentes nec non piloſi impoteutes. Scðʒ.ſ. eta
tis eſt fallax qꝛ multi pubeſcunt an eatem.xiiij.ãno
2 vñ narrat Grego.in dialo.quod quidam puer
nouẽ ãnorum ?ddidit nutricem pꝛegnantẽ: ut refert
gl. xx. q.i. in ſuma. ¶ Tertium ſignum eſt ifallibile
cum ſ. quis bʒ potẽtiam coeũdi. ¶ Et nota ibi ex
habitu coꝛpoꝛis ꝙ qñqʒ minoꝛ uel maioꝛ cognoſci
tur ex aſpectu coꝛꝑis ad hoc.l.minoꝛ.xxv.annis ex
aſpectu. ff. de mino. plene peꝛ bar. in. lI. de etate.ff.
eo. In glo. ij. ibi Zriũ credo nota bene iſtam gloſã
nult eim ꝙ habilis etate impotẽs m ad coeundum
ualide non cõtrabit mrimom um refeꝛt alios tenuiſ
ſe Zriũ:⁊ hanc Sriã opioneʒ ſequũtur h cõiteꝛ doc
ro. ꝛepꝛobãdo glo.exqno.n.hẽt etatẽ egitimam ad
mr̃imoniũ nec apparer de impedimento ꝑpetuo tʒ
mrimonium.̊ ꝓbatur.j.de frigi. laudabilem. nam
ſi maritus non põt cognoſceꝛe mulieꝛẽ nõ diſſoluit
illico mrimoniũ: ſed debent dare oꝑam peꝛ triẽniuʒ
nt ſic exꝑiant vtruʒ impedimentum ſit peꝛpeiuum
als ſequeret᷑ ꝙ ipotẽs ad coeũdum ꝓpteꝛ infirmi
tatem nõ poſſet pheꝛe mr̃imoniũ: vñ in cãu nꝛo dʒ
iſte adoleſcens expectare uſqʒ ad plenam pubertaiẽ
.ſ.xviij.qnoꝝ.nam illa eſt plena pubeꝛtas.lꝛiteʒ mel
la. ff. de ali.? cib. lega.⁊ ſi adueniente eiate non põt
generar᷑ ⁊ mulieꝛ ĩſtaret ꝑ diſſolutionẽ tunc poterit
fieri diſſolutio qꝛ pᷣſumit᷑ ipedimentũ eſſe ꝑpetuum
2= opi. doc.equioꝛ. ſed opinio glo.foꝛte eſt uerioꝛ
reſtringendo eam ad minoꝛem pꝛout loquitur. nam
etas ad matamonium ↄſiderat᷑ ex eo ꝙ cõiteꝛ acci
dere ſolet. ſed ex quo claxꝝ eſt ꝙ nõ põt generaẽ g
non eſt pubes reſpeciu matrimonij. põt eꝛgo iſte aſ
ſimilari impuberi ? ꝓ h facit h tex.in.v. uliimo.

J tteras. ni deſi ponſauit mino
ꝛem ſeptennio cum eius
matre pᷣheꝛe põt.ſecus ſi tẽpoꝛc ſponſalio
rum erat maioꝛ uel ſi tunc fuit minoꝛ eadem nolun
tate ꝑmanente facta ſit maioꝛ qꝛ ſi cum matre Zhit
et eam cognoſcit nec matrem habebit nec fuiom.
Vel generalius ſic.Ex ſponſalibus contractis cuʒ
minoꝛe ſeptẽnio non oritur impedimentũ publice
honeſtatis.ſecus ſi cum maioꝛe uel minore conſẽti
ente poſt ſeptẽniuʒ ⁊ affinitas ſequens diſſoluit ſpõ
ſalia pꝛecedentia de futuro: ¶ Comunis diuiſio.
ſecunda ibi conſultationi.¶ Mota primo ibi ſepti
müm annum compleuiſſet que uerba ꝛepetũtur ibi
ſeptimum annum compleuit ꝙ ad ſponſalia de fu
turo contrabenda requiritur ꝙ ſeptim us annus ſit
completus ? multum bene facit iſta litteꝛa ꝙ etas
iſta pꝛeueniri non poteſt alias papa diſtinxiſſet pꝛo
ut facit in matrimonio.j. eo. ↄtinebat᷑ de quo uide
qð dixi S ti. ꝓxi.in. c.gẽma ⁊.c.inuenis¶ Mõ. ſo
ex affinitate ẽt ꝑ illicirum coitum cõtractia diſſol
uũtur ſponſalia de futuro. ¶ Tertio nota iuncta
glo. penultima ? tene mẽti ꝙ ſponſalia cõtracta cũ
minori ſeptennio ↄualidantur ꝑ ſuꝑueniẽtẽ etatem
ſi racite ſpõſalia pꝛecedẽtia appꝛobauit ut quia ſpõ
ſas nenit ad domum ſponſe ſeu mituit ſibi iocalia

tanꝙᷓ ſponſe uel quid ſimile ? unide bodie bonum
tex.in.c.unico eo.ti.li.vVi.ubi ideʒ ſtatuitur in matri

monio contracto peꝛ minoꝛes. Aobas.

„ „⸗Summatum eſt. S. cum. c.
Cceſſit: pꝛoxi. Vel peꝛ alia vVba ſũ

ma ſic. Soonſalia nulla ex defectu conſen
ſusnon cꝛeãt publice honeſtatis inſticiam. Sponſa

lia neꝛo aliqua ſic licet legirimo modo fuerint diſſo

luta. diſtinguit duo membꝛa.ſcᷣm ibi ſane. ¶ s.
ibi deſponſationes ? matrimonia dr̃iam inteꝛ hec.
naʒ matrimoniũ nõ eſt ꝓpꝛie deſponſatio nec deſpõ
ſatio ꝓpꝛie matrimoniũ. nam deſponſatio idem eſt
quod ꝓmiſſio futuraꝝ nuptiaꝝ de quo dic ut dixi
S de ſpon.ſupeꝛ rubꝛica. ota ſecundo ibi ſepti
mum ãnum ↄpleueꝛat ⁊c.ꝙ ad ſponſalia de futuro
otrahenda requirit tã in maſculo ꝙ; in femia ꝙ ſep
timus ãnus ad minus ſit ↄpletus ⁊ ſic vr̃ ꝙ h etas
nõ poſſit pueniri ⁊ idẽ vꝛ uelle tex.S.c.ꝓxi. de quo
uide quod dixi ᷓ titu. pꝛoxi.c.gemma ⁊.c.luuenis.
Hãõ ttio ꝙ impedimentũ publice honeſtatis du
rat lʒ ſpõlalia ſint ſo uta ĩ moꝛte uł in uita ⁊ nõ mo
ꝛitur h̊ impedimentũ. fuit eiʒ cãtum ex quadam ho
neſtate ut pʒ ibi inboneſtuʒ de quo uide quod dixi
in. c. iuuenis S̊ ti.pꝛoximo.

Si ipubes de
Ontinebatur: nhhta ꝛ na
ducta petit licentiam pubes facta alteꝛi nu
bendi non auditur ſi uir iurat ſe eaʒ cognouiſſe nec
auditur ſi nondum pubes:ſed pꝛoxima xubenati ꝓ
betur cognita h̊ pꝛimo. Ex ſponſalibus contractis
cum impubeꝛe maioꝛe ſeptemnio oꝛitur publica ho
neſtas. pꝛimo conſultatio. ſecundo reſponſio.ibi cõ
ſultationi.¶ Niota pꝛimo ꝙ licet ante eratem legi
timam non ſit peꝛmittendum ut aliqui matrimonia
liteꝛ coniungantur:ut ſupꝛa.eo.c.ij.tamen ſi coniun
guntur ⁊ pue la apparet cognita tenet matrimoninʒ
quia ex quo fuit cognita p otentia coeundi ſupplet
etateʒ: ut ſupꝛa eo.pubeꝛes in fi. æ infra eo.a nobis.
Item nota ꝙ poſſibile eſt ꝙ puella in.xi. anno poſ
ſit matare cognoſci ⁊ concipeꝛe.hẽs ct tex.in.c.fi.in
fra de eo qui cogno. conſang. uxo. ſue ubi dicitur
de decennio.¶ Mata teꝛtio ꝙ ex ſponſalibus con
tractis etiam cum impubeꝛe oꝛitur impedunentum
publice honeſtatis pꝛohibens matrimonia contrabi
inteꝛ ſponſam ? conſanguineos ſponſi ⁊ inteꝛ ſpon
ſam ⁊ conſanguineos ſponſe ⁊ extenditur hec pꝛohi
bitio uſqʒ ad quartum gradum ⁊ non ultra ut dixi
in. c. ſponſam ſupꝛa titu. pꝛoximo. ¶ Opponi. con
tra tex. uidetur enim ꝙ ueꝛ.conſultationi ponit ideʒ
quod in ueꝛ. ſi autem nam in utroqʒ dicitur ꝙ ante
annos legitimos puella fuit cognis. Son Ceinno.
intelligit pꝛimum ueꝛ. quando puella peꝛueneꝛat ad
annos legitimos tempoꝛe traductionis uer.ſi quteʒ
intelligit quando erat adhuc impubes reſpectu eta
tis. Hoſtien. dicit ꝙ in primo v. querebatur an de
beꝛet credi aſſeꝛtioni mariti in v.ſi autem queꝛeba
tur an eſſet matrimonium exquo puella erat in. xi.

el circa. xij. (¶ Sed queꝛo quid ſi puella tanum

tunnatinw
mnnulinamnu 8
urlſvoſtirige hi⸗
ztieneninun cn⸗
itdcinibg inſteif
roAdNi GNigtdd
rumgſrmmrnt M
ſerkzmoceen ſun munm
ſlpaimo mifih ilg i
icavs e iinn Mtnß 4
oͦnlilanalbar Ccen
ittũ no s u itams fui
lmnionilntust nn aii
iNonnscefceibu Zng.n,.
ſeuinni mn Lner e den
6ſfimn ganügſepor ng unmnenm
unthlrdunen töderhai
Sſtigaeen nſeisnderdden
unſiltcſaninfiihun un⸗
Nunnihoipe lr nnſes on den
Ulſeumaa diawrqns ui

bludſrpen Armulsu,

ianlonunmm ale n g. a⸗

enlrntts an nor i
unadr wd gohetan
Uſtännlticinn
icitn

ututin
nichinatn,
sſt Penstſe fghatg
lems cn de No
oncr Mmos
oni uolie bonſug
nouenkinuiaze nono
etezcänner gnacan bo
WGce onte gogin
..

ſponſent
ewamoesſacndeune
inſe erencee
Wnesſcdpopnaftdenne
P. Er ponllbos connas
lummo an, lfut
. Cunch ehonſo co
mog lanmnr cunn iei
Gdum rotai nanminonis
u ocijmmn Cnin
Cogiun mn maninonih
apotent Cwennl ſl
sinhalfnedans.
canh Naſll
õ
aeeng io. eltitin
ſmhni afn
vpah

u
n mnitonittonntfi

Hhonſeine on

Nprtinennnt

¶ De ſpõ. impn.

exceſſiſſet ſeptimũ ãnum nũquid copula ſuꝑueniens
heat ↄſumare mꝛimonium. Guil. naſo ſentit ꝙ nõ
dicit enĩ ꝑ iſtũ rex.requiri ꝙ puella ſit.xi.annoꝛum
ad minus. Sed Jo. de dᷣo tenuit prium æ uerius
pꝑ.d.c.fi.de eo qui cogn. ↄſang.ubi pʒ ꝙ in decimo
anno fuit mꝛimonium ↄſumatuʒ. Item ſi maſculus
qui tardius pubeſcit qnñqʒ pubeſcit ĩ nono anno: ut
nõ. glo.xx.q.i.in ſum.foꝛtius idem dicendũ in mu
lieꝛe que citius pubeſcit:ut dixi ſupra.c.puberes.et
ideo cõcludit Jo. de deo ꝙ ſi maioꝛ ſeptẽnio fuit
oↄgnita a ſponſo cõſumatum eſt mꝛimoniũ. ⁊ circa
hec multũ inſtat hic Inn. naꝛando non parũ Sed
mihi ſatis plʒ concluſio ſequens ꝙ aut puella ẽ mi
noꝛ ſeptẽnio.⁊ tũc q;tũcũq; fuerit cognita nõ dicat
meimonium conſiſtere: qꝛ nõ uidct hre conſenſum
aptum ad diſcernẽdum quid ſit matrimonium niſi
multũ eẽt doli capax ⁊ diſcꝛeta.ſi vo ẽ maioꝛ ſeptẽ
nio ita ꝙ nõ ſit ꝓxima pubertati non ſtarur ſimpli
citer vbo uiri dicentis ſe cognouiſſe illã puellã.naʒ
poſſibile cſt ꝙ puella ſit defloꝛata nõ t ſequitur ꝙ
ſit apta ad cõcipiendum tũc ideo debeꝛẽt mulieres
exꝑte aſſumi ad uidẽdum an puella ſit uiri potens.
ſi ãt puella eẽt ꝓxima pubertati tunc eſſet ſtandum
vbo uiri ⁊ ex cognitione ẽt pᷣſumpta debet pᷣſumi
ꝙ ſit uiripotens ⁊ optime ꝓbat᷑ hic in.v.ſi autem
? tene mẽti iſtũ tex.ad hanc mãm. ¶ In glo. ij. ibi
ſtandum eſt voo uiri. intellige quãdo ſimul cobita
ueꝛt Z ſic ꝓpꝛie loqtur tex.in.c.ſi quis uxoꝛc.xxxiij
.q i.⁊ bic.nã ponderat᷑ hͥ ꝙ iſta puella fuit inducta
a marito ad domũ. Et in fi. gl.nõ bñ ex gl. æ clare
ꝓbatur ꝑ iſtum tex.iuncto.c. ꝓpoſuiſti de ꝓba.ꝙ;
ſi ex ſtatuto debeꝛet ſtari iuramento alicuius officis
lis ſuꝑ aliquo maleficio dʒ ĩtelligi niſi accuſatuſ ſeu
denũciatus ꝓbet orium ꝑ teſtes:lʒ aliqui cõtra ut
nõ in.l.i. C. ſi adueꝛ. libeꝛ. z.l.i. C. de ꝛc.iudi.ſʒ pꝛi
mũ dictũ puto vius.nã uidemus ꝙ ſtat teſtibus et
iſtrumẽtis niſi melius ?æ pinguiꝰ ꝓbet᷑ Hꝛium. ut ĩ.c.
cũ Joannes de fide iſtiu ¶ In gl. in. v. firmauerit
in fi. ? H uultimũ tenet Lancꝛe.hic dicens ꝙ ubicũ
qʒ vtitur ꝑiculũ aie põt exigi iuramẽtum a ꝛeo:licʒ
actoꝛ nihil pꝛobauent ⁊ nõ bene h̊ dictum quod ſa
tis mihi placet: nam ſatis in ̊ exubeꝛat iudicis offi
cium facit. c.ſicut in fi.ſupꝛa ti.pꝛoxi.¶ In glo. in
ueꝛ. etati ibi peꝛ ſex menſes.nota bene glo. quia fa
cit ad ſtatuta:ut dicatur quis pꝛoximus alicui etati
cum ab illa diſtat peꝛ ſex menſes uel minus ? bene
facit tex.in.l.non tantum alle.in glo. qui pꝛobat ꝙ;
diſtans peꝛ ſex menſes dicitur pꝛope illam etateʒ qð
bene notabis. Idem quod glo. hic ſentit Inno. ho
ſti. aliteꝛ: ſed dictum ſuũ cõiteꝛ non tenetur:ſʒ in con
trariũ ego allego glo. iuris ciuilis in. S. furioſus in
ſti. de inuti.ſtipu.æ in S.i ſũma.inſti.de obliga.que
ex delic.naſ.que dicunt ꝙ maſculus dicitur ꝓximus
pube:tati cum eſt in decimo anno cuʒ dimidio.femi
na ueꝛo in nono cum dimidio arg. S. fi. inſti. qui et
ex qui.cau.ma.nõ poſſ.⁊ eſt ratio qꝛ poſt pneꝛitiaʒ
que otin git in ſepcimo anno reſtãt ſepteʒ anni uſqʒ
ad pubeꝛtatẽ in maſculo. vñ ex quo excedit medieta
tem bmus tempoꝛis: vr̃ magis pꝛoximus pubeꝛtati
ꝙ; infanne .æ idem in femina que pubeſcit in. xij. an

no do.an.j.eo.atteſtationes dicit hoc relinquendũ
arbitrio iudicis ex quo a iure non eſt determinatũ
ſed ꝛeſpectu matrimonij tene quod ſupra dixi ꝙ ſi
fuit cognita dum eſt in decimo uel ulrꝛa ſans preſu

mitur uiripotens ut matrimonium dicatur cõſuma
tum. ſſi autem non fuit cognita non eſt diſputanduʒ

de iſta Pximitate: quia opoꝛtet ꝙ maſeulus comple
uerit. xiiij. ? femina duodecimũ annuʒ ſupra eo. pu
be:es.⁊.j.eo.atteſtationes niſi ex alijs ſignis poſſit
dephendi potetia coeundi.æ uide quod dicam i. d.
c.atteſtationes.
E illi 8. Di maioꝛes ſeptennio con
trahunt ſponſalia neuteꝛ an
te pubertatem ꝛeſilire poteſt hoc. primo.
t ille qui primo fir pubes alterum expectabit. hoc
ſecundo ſecundum itellectum gl. ſed plus niihi placz
ꝙ non teneatur expectare.ut infra dicam¶ Tertio
dicit ꝙ ſi tempoꝛe contractus alter erat pubes non
ille ſed alter factus pubes reſilire poteſt.? tria ſunt
dicta.ſecundum ibi ſi ueꝛo.tenium ibi mulier.
¶ Mota pꝛimo ibi annos aptos matꝛimonij quod
in matrimonio contrabendo conſideratur etas z
ſic non ſunpliciter poteſtas ſeu potentia coeundi
de quo uide quod dixi ſupra eo. capitulo puberes
C Hã ſecundo ꝙ ſi maioꝛ contrabit cum minori
ctus claudicat. nam minoꝛ non obligatur maiori
ſaltem pꝛiuſq; ꝑueneꝛit ad legitimã etatẽ:ſed maioꝛ
obligat᷑ minoꝛi.¶ Vltimo nõ ꝙ lʒ maioꝛ ſeptẽnio

poſſit Zᷣhere ſponſalia tamen non obligatur priu

quã peruenit ad legitimam etatem. unde porerit pe
teꝛe ſeparationem.lʒ nullam cauſam alleget.⁊ h con
ceſſit ius quia ante etatem aptam matrimonio non
uidetur ꝙ quis habeat perfectum ſenſum ad conſẽ
tiendum indiſſolubiliter in futurum matrimonium.
¶ In gl.i in f. aduerte ut clare habeamitellectuʒ

utriuſqʒ dicti.nã in primo ⁊ ultimo dicto oẽs cõue ·

niunt in una ſnia pꝛimũ eni loquit᷑ qñ ipᷣe ↄctꝰſpon

ſalioꝛũ ãbo erãt ĩpuberes maioꝛes m ſeptennio et

an etatẽ legitimã neuter debet audiri reclamãs rõ:
quia ſicut nõ hʒ ſenſũ ad öhendum ita nec ad diſ
ſentiendum. Tertium diciũ loqtur qn alter erat ma
ioꝛ alteꝛ minoꝛ.æ decidit᷑ ꝙ maioꝛ nõ põt diſſentiꝛe
ſed minoꝛ factus maioꝛ ſic.difficultas reſtat circa in
tellectum ſecundi dicti uidelicet.S. ſi neꝛo in quo ua
rie ſunt lect ¶ Blo. iij. intelligit cum ambo eꝛant mi
noꝛes tempoꝛe contractus.⁊ alteꝛ pꝛius peꝛuenit ad
etatem legitimam.⁊æ deciditur ꝙ nõ debet audiri re
clamans donec alteꝛ peꝛuenit ad legitimam etatem.
poſtea ueꝛo quilibet poteſt contradiceꝛe ⁊ ad tex.in
v. cum ſponſalia Glo. reſpondet extoꝛquendo litte
ram. Alteꝛ intellectus eſt ꝙ ille v. loquitur quando
tenpoꝛe cõtꝛactus alteꝛ eꝛat maioꝛ alteꝛ minoꝛ. ? iſte
intellectus magis eſt lr̃e amicus peꝛ illa vba cuʒ ſpõ
ſalia contrabuntur æc. Sed glo.non placet iſte intel
lectus:quia non diffeꝛt a teuio dicto: ſed ceꝛte iſte
intellectus ſaluari poteſt ⁊æ dic ꝙ diffeꝛt: quia v. iſte
loquitur quãdo minoꝛ contradicit factus maioꝛ vV.
mulie: loquitur quando contradicit maioꝛ nec pla
cet iſte intellectus glo.quod ſi alteꝛ pꝛius peꝛueniat
ad pubeꝛtatem teneatur ſpectare reliquum quia

¶ De deſpõ. ĩpn·

fruſtra expectatur euentus cꝰ nullꝰ eſt effecius: ut ĩ

c. cum coniigat de offi. dele. cum ergo f̃m gl.iiij. pꝰ

factus maiõ poterit ↄtradicere alto poſtea facto ma
iore ergo ẽt ⁊ nunc põt ↄdicere:h ẽt ꝓbat pᷣncipiuʒ
c.a grio ſẽſu ⁊ ſẽtit ẽt hoſt. H. ¶ Alius intellectus
ꝙ v ſi vVo loꝗᷣt um ſponſalia fuerunt ptracta inter
maiorem ⁊? morẽ.v.mulier cũ ð facto fuit ↄtractuʒ
matrimonium iter maiorẽ æ miorem ⁊ nutroqʒ caſu
decidit᷑ ꝙ is qui erat maioꝛ tpᷣe ctus non põt reſili
re exqꝰ ſemel conſẽſit:⁊ iſte itellectus ſatis ẽt põt ſu
ſtineri:ſj pcedens plus plʒ qꝛ deciduntur plures ca
ſus.nã matrimonium ↄctum iter maiorem ⁊ miorẽ

ſi ſponſalia iuris itpretratõe:ut ĩ.c.nnico e.ii.li.vi.
n gl. in V. iudicio in fi. nota ſingir duo ex iſta

glo. pᷣmũ ꝙ ubi iuramentum itnenit ĩ ſponſalib? et

ipuberes obligant᷑ ĩ tin quod facu maiores cõpelli
debeãt ad Zhendum matrimonium ⁊ itellige de ma
iõibus ſeptẽnio.ſcðvᷣo ex fi gl.ne ta quod ubi inram
ium in ſponſalibꝰ nõ interuenit non ↄpelli᷑ ſponſus
uel ſponſa iuita Zhere mr̃imoniuʒ. Et adurte quia
gl. loquitur indiſticte nõ reſtriges ſe ad minoꝛes.
nã de moribus nõ eẽt dubiũ:qꝛ tex.ẽ in h ⁊ idẽ ſẽ
ſit hoſt. in fa in ti.de mr̃imo.S.i.poſt prin.ſed hic
q oppoſitum dicens ꝙ ſiue iuramentum inteꝛuenit
ſiue non exqꝰ maior exiſtens Spxit ſponſalia ſꝑ com
pellit᷑ ad ↄhendũ ar.in.c.iuranti.xxij.q.v.⁊ in.c.i.
de pactis.⁊ ꝑ h iura idẽ dixi in.c.ex lr̃is el.ij.s.de
ſpon. Sed nunc adduco iſtum tex.qui iudicio meo
clare h ꝓbat in v. mulieꝛem. nam h non imeruenit
iuramentum:ſed papa fundat ſe ſupeꝛ nudo cõſen
ſu ⁊ dicit ꝙ exquo maioꝛ ſemel conſenſit ſpõſalibꝰ
non põt ↄuenire licet ↄxerit cũ mioꝛe:foꝛiꝰ gꝰ dicẽ
dũ cum ambo erant maiores ⁊ tene ad hoc menti
iſtum tex.quia ſepe de h̊ dubitaui ⁊æ uide qð dixi.s.
ti. ꝓxi.c.requiſiuit. n glo. fi. ibi. F. repꝛobari.
ubi dẽ ꝙ medicus ſemel appꝛobatus põt ꝛepꝛobari
7 idem betur in.l.ſed ⁊? ꝛepꝛobari.ff.de excu.iuto.
Et dicunt quidã ſpale in medico ꝓpteꝛ bominũ ſa
nitatem ut ſi reꝑia ur inutilis ? inexꝑtus pe ſiu ꝛe
pꝛobari:ſed idem dic in quolibet doctoꝛc cuiuſcũqʒ
ꝓfeſſionis ut nõ. Har.in. d.l.ſed ⁊ ꝛepꝛobari et ꝓ
H allegat tex.in.l.gꝛammaticos.C. de pꝛc feſſ.⁊ me
di.libꝛo.decio.
obi 8 Inmpubeꝛes ſponſalia cõ
* trabentes ante pubeꝛtateʒ
ſeperari non debent: ſed poſt pubeꝛtatem
pnt ſi Sdicunt ſponſalibus niſi copula carnalis in
leꝛuenerit ⁊ in effeciu idẽ dicit tex.quod pꝛecedens
niſi ꝙ addit de copula ⁊ cõſenſu tacito poſt aduen
tuʒ pubeꝛtatis.pꝰ ponitur qõ.ſcdᷣo ſolutio ibi talis.
CS ꝙ quẽadmodũ impubeꝛes cõtrabentes
ſponſalia nequeũt ab eis reſilire ante aduentum pu
beꝛtatis:ut S ti.ꝓxi.ita ⁊ mr̃imoniũ õheꝛe intendẽ
tes. nam tale matrimonium añ etatẽ Sctum iuris in
teꝛptatione ſũt ſponſalia de futuro ut nõ.h̊ glo.⁊ ẽ
hodie expꝛeſſuʒ i. c. i. eo. ti. li. vi. ¶ Ex quo infertur
ꝙ ſicut an euẽtũ pubeꝛtatis no łʒ reſilire a ſponſali
bus vis ita nec a pſũptis. cdo nota ꝙ poten
tia coeundi anticipat tẽpus pubeꝛtatis ⁊ ſic copula
habita inteꝛ minoꝛes ↄſumat matrimoniũ quodiin

tellige ſi ueꝛe lteꝛceſſit ſecꝰ in niſu ad copula:ut.j.e.
atteſtatiões ubi de h̊ Niee
I15 inoꝛes apti ad matrimo
Eillis.

nium ex contraciu matrimo

nij obligantur niſi niolentia eetul⸗
mo deciſa conſultatio.ſcõo nſio ibi aliteꝛ ¶ Hõ.

p ꝙ ꝓximitas etatis ſola nõ ſufficit ad cõtrahendũ
matrimoniũ ſz oʒ ꝙ ſit talis ꝙ carnaliteꝛ coniungi
potueꝛint ⁊ h̊ nõ.ꝓ limitatiõc.c.ſe. ecũdo nõ.
ꝙ malicia ſupplet defectũ etatis quo ad ↄtrabendũ
mrt̃imoniũ ⁊ ad hoc quotidie allegatur æ quo ad ꝓ
poſitu n exponitur malicia.i.uigoꝛ nãlis ſen potẽtia
coeũdi ut colligitur ex neꝛbis pcedẽtibus ibi ꝙ po
tueꝛũt coniungi. nõ enim ſufficeꝛet malicig in rebus
agendis ut in. c. pubeꝛes in. . fi.. eo. ¶ Ded que
ro qꝛ tex.requirit H̊ duo ad ualiditatem mr̃imonij.
ꝙ ſint ꝓximi etati ⁊? ꝙ potueꝛũt carnaliteꝛ ↄmiſceꝛi
nũ quid ambo requirant᷑ de neceſſitate. So.ſi ĩcipis
a pꝛimo neceſſario requirit᷑ fm qꝛ ſicut dixi pꝛoximi
tas nõ ſu ficit ſine porentia coeuadi:ſed ſecundũ bñ
ſufficit ſine pꝛimo dũmodo ſint doli capaces: ita ꝙ
potueꝛint diſceꝛneꝛe nires matrimonij.nam mr̃imo
nium nõ phitur ex copula ſed ex conſenſu & ti. ꝓxi.
c.cum locum. Sed diſceptatio non modica eſt inteꝛ
doctoꝛes quomõ depꝛehenditur iſta potentia coeun
di que habet ſuppleꝛe defectum etatis. quidam eniʒ
ut Tancꝛe. requirũt ꝙ ueꝛe ĩteꝛ eos copula inteꝛceſ
ſeꝛit quod etiam ſequitur Moſtiẽ. exponẽdo tex.qꝙ
potueꝛũt ↄiungi.i.ꝙ de facto ſe ↄiunxeꝛũt ſʒ Gof.
Inno. Aobas,7 Jo. an tenent oppoſitum dicẽtes
ſatis eſſe ꝙ porueꝛũt piungi. mid enim ſi iune
nis minoꝛ alias mulieꝛes ↄgnouit uel ſi femina mi
noꝛ ab alijs fueꝛit ↄgnita:ceꝛte nemo negabit matri
moniũ ↄſiſteꝛe inteꝛ iſtos: ex quo apparet eos potẽ
tes ad copulaʒ ⁊ pꝛo hac ſnia habes glo.in.c.unico
eo.ti.li.Vi.ſed de h̊ nõ uidet᷑ mibi magnum dubiuʒ
ex quo clare conſtat de potentia coeundi:ſed dubiũ
eſt qñ nõ conſtat clare ſed tin peꝛ ſigna puta ex aſpe
ctu coꝑis uł ex alijs ſignis ĩtriſecis młieꝛ uł maſcu
lus uidetur aptus ad copulaʒ ⁊ ſenſit Inn. b ſigna
ſuficeꝛe quod mihi ſatis placet:ar.c.ſe.ubi niſſus
ad copulam cum conſenſu adhibito ꝓpe etatem le
gitimam ſufficit ad matrimonium pꝛo quo facit
iſta litiera dum dicit ꝙ potuerunt ⁊ ſic ſolum requi
rit potentiam ? uidetur eam requirere ex ſignis dũ
dicit ſi fuerint ita ꝓximi etati.⁊c̃.

Tteſtationes. ontractus

ante pubeꝛta
em ẽt cum niſſu carnalis copule nõ facit
mr̃imoniũ Cõis diuiſio.ſecunda ibi conſultationi.
ota primo ꝙ ſolus niſus ad copulam nõ de
clarat potentiam coeundi uide.S. de ſponſali.c.iu
uenis ⁊.c.fi. eodem titulo. ¶ Secundo nota ibi uẽ
dicare ⁊ tene menti ꝙ uxoꝛ poteſt nendicare mari

* tum intellige cauſa adiecta de iure diuino ? cano

nico quod exiam tenet h hoſti.nã multa iura habet
mulieꝛ in marito adeo ꝙ maritꝰ nõ dicitur habeꝛe
poteſtatem ſui coꝛporis nec contra :ut in.c.non de
bet.j.de conſangui.⁊ affi:unde ratione huiꝰ iuris

.

M

eur pornp ne
nnftnlis cpan. Liccf

icunnmn kinmsien n
mmiiaiimnna
cMemmiftſa ſſikt n
n. nmtim uſneeoin
nm nsd mom une
urq ns i ſnijcen H
Cuinmtandeddriann
5NNcürmaurunmnuimdn
NRopkinmſetwdenmamme
Ileſndam nönn
titinfb vigr anin id
liucirnet ſinsmi, s onm
mnoniciö odipir ſem
ifor cizeini dmf ni, mn.
isntcian. ()1 gi
thi gſiglinim g oiſto
inoni naci nenant tb to
iod gi ißſendid g glii g
it öfinmniü dmndud⸗
nicalinin nsttenkin
Niſngenlurse in Gen ei
tunwninn, gnij
plant n .
– nans⸗
. . . liſgo mj
) nimniniſ it

his mmninon, ,un niin,
Nuſitganſghsn
iano on noclgnetine
cimr upotana can
ümmang gienen,
ner iencds chbltenef
m Doſi cnitdtng
Eeioſegungrinh Go,.
Een od ſron es
Lmg.(Duacnmktone
lers ognonirvdiikninni
n Cue d trvehtui
ho e uo pune ws ole
e ſin bobes gl. in c nieo
ili nhi mgmn drbin
ponnin vanelſalcbi
dmmpeſgn uncraſe
gisirſets nſallnid
Gnt ſit Indſna
s N e s
Sctarddin Naum t
mummnonun po gn⸗ int
mmmrl htn i
mran mmunra ſns ĩ

¶ De deſpo. inpu

poſſunt adinuicẽ ſe uendicare ar. in.l.i.. peꝛ hane
fl. de rei uẽ. æ tene ad h̊ mẽti iſtũ tex.cum dicto ho
ſti. z Zꝛiuʒ ſenſeꝛit Jo. an. in addi.ſpe. qui fi.ſint le
gi. poſt pn. æ ſequi vr̃ do. anto.in. c.nõ eſt o ti. pxi.
ſů pꝛimũ dẽm neꝛius:ut latius dico in.c.illud de pꝛe
ſump. ¶ Nõ ibi circa fi. xiiij.anni iũcta gl. ꝙ quis
dr eſſe ꝓpe finẽ alicuius etatis cum diſtat ab ea peꝛ
ſex mẽſes:qdð nõ. pꝛo ſtatutis. quis aũt dicatur ꝓxi
mus alicui etati dic nt dixi ſupꝛa eo. continebatur.
tẽ nõ. mirabilẽ deciſionem ꝙ minoꝛ pubertate
maioꝛ tñ ſeptẽnio pᷣhens ſponſalia ad mr̃imonium
põt adueniente etate legitima ſine alia cauſa reſilire
a talibus ſponſalibus ſeu matrimonio:licet mulieꝛeʒ
ſepe fueꝛit coꝛumpeꝛe ⁊ h̊ ampliat.c.de illis g
eo. ¶ Utimo nõ ꝙ ſi minoꝛ factus maioꝛ uult re
cedeꝛe a ſponſalibus debet etiam maioꝛi dari licẽtia
ad alia uota tꝛanſeundi. ¶ In glo. i. in fi. dit ille
conatus nõ facit ſponſalia tranſire in matrimoniuʒ.
nn in. c. fi. S.ti.pꝛoxi ſed alium effectum hic induxit.
nam induxit pꝛeſumptionem ꝙ cirea finem. xiiij.ãni
iſte eꝛat potens ad geneꝛandum ex quo ante illam
etatem fuit niſus ad copulam. ⁊= ideo papa mandat
hic inquiri utrum ille iunenis conſenſeꝛit circa f nez
xiiij.anni.nam ceſſante pᷣſumptione cauſata ex niſu
copule non ſuffeciſſet ↄſenſus pꝛeſtitus circa fi. xiiij.
anni. quia ubi non conſtat de potentia coeundi ex
pectatur pubenas ex annoꝛuʒ numeꝛo in qua requi
ritur ꝙ annus. xiiij. ſit cõp etꝰ in maſculo:ut in.: fi.
C. qñ m.ul cura. eſſe deſie.facit tex.in. c. . pxi. icet
hoſti. hic dubitet utrum in ultimo die.xiiij. anni uel
.xij. anni in mulieꝛe naleat matrimoniũ Sctum. nam
ur ꝙ ſic ſicut dicimꝰ in teſtõ.ut in.l.qua etate.ff. de
teſta. tadẽ ur̃ hͥ ꝛeliquer̃ arbitrio iudicãtis ↄſiderata
hitudine ꝑſone ⁊ ſatis mibi plʒ primũ dictum fauo
ꝛe mr̃imonij. ⁊ iõ nõ decipiat te iſte tex.cum ur uelle
ſuffceꝛe ↄſẽſũ pᷣſtitũ ciꝛca fi.xiiij.anni.nã hic pᷣceſſit
niſus ad copulã ut pdixi. ¶ In gl. ij. ibi contra ſe
oꝓfitebat᷑ nõ.gl.ſingulariter ꝙ ↄfeſſio ↄiugis cõtra
mrimoniũ ualet qn emanauit ab eo qui ſtat ꝓ mr̃i
monio nõ eni ẽ pᷣſumptio ꝙ falſũ ↄfiteat᷑ õ ſe dicit
iñ hoſii ̊ relinquẽdũ arbitrio iudicãtis.nã poſſ. fi
eri colluſio iteꝛ ↄiuges nolentes ſepari mꝛimonium
nã fingeꝛẽt lites ⁊ in ꝓgꝛeſſu cauſe is qui firmabat
ſe ſtare pꝛo mr̃imonio ↄfiteꝛet᷑ ↄ mꝛimoniũ.⁊ ſi iu
dex h ſuſpicaret̃᷑ nõ dʒ eſſe ↄtentus tali cõfeſſione:ſʒ
faceꝛe mulieꝛẽ ĩſpici an ſit uirgo uel alias ꝓbatiões
exigeꝛe ↄð mꝛimoniũ niſi aliud ipedimẽrum allegare
tur. ubi aũt ceſſat pᷣſumptio fraudis ſtabit ↄfeſſiõi
ↄiugis mzimonium ex quo ↄfitẽs ſtar ꝓ mꝛimo
nio qðᷣ muliũ nõbis:qꝛ multũ limitat.c.ſuꝑ eo.de
eo qui ↄgno.ↄſang.uxo.ſue.¶ In glo. in. v. p te
ſtes iu fi. uel dic melins fᷣm hoſt. ꝙ h oꝑatur fauoꝛ
mimonij. nã ſi nõ obſtat ſententia quo minus pꝛo
bationes de nouo accipiãtur: ut in. c. latoꝛ. =. c. con
ſanguinei de re iudi. foꝛtius non debet obſtaꝛe atte
ſtationũ publicatio. de quo tamẽ nide qð plene dixi-
in. c. iuraui de ꝓbatio. glo. pe. ibi illud dic
ille tex. ꝓcedit quo ad ingreſſum religionis ubi
etas nõ pᷣnenit᷑ ex diſcꝛetione:ſed reqᷣritur pciſe nu
merus qnoꝛũ: ut in.c.i.de regu.li.vi.nõ.i.c.poſtu

ſaſti. ? in.c. ad nr̃am eo.ti. ¶ In glo fi.hoſti.? cõi
ter doc.dicunt ꝙ ubi agiuur de ſacramento mrimo
nij debet ſemꝑ iuramentum exigi a reo:licet actoꝛ
nihil ꝓbet:ut vitas tanti ſacramenti meliꝰ eluceſcat
quod nõ.? idem dic ubi ueꝛutur piculum aie:ut nõ

doc.5 e. continebatur. Abbas.
& Si maioꝛ inuitus cõ
X litteꝛis. traxit ſponſania cum
minoꝛe nõ tenet᷑ ipᷣm expectare donec ne
niat ad etatem adultam. Cõis diuiſio. fa ibi cum
aũt. ¶ Mõ unum bonum dictum ex tex. ꝙ ſicui n e
tus impedit mrimonium ipſo facto: ut in. c. cũ ocũ
ſupra ti. ꝓx.ita ⁊ ſponſalia de futuro ut hic. nan l
iſti itenderẽtiõheꝛe mr̃imoniũ tin ꝓpter defectũ eta
tis alterius fuerunt ſponſalia de fururo ut in.c. uni
co eo.ti.li.Vi.? tamen ipſo iure nõ ualuerut ꝓpier
metũ iteꝛcedentem. ¶ Secũdo nõ ibi muns pentuʒ
ꝙ mine ꝑentum inducũt iuſiũ metu maxinc in miu
lieꝛe:quod ego admutcrem conſic crata qua liate
pPentum ⁊z minarũ ¶ Unmc nõ en phauc nem ad
c.de illis el.i.ſupra eo.ꝙ maioꝛ ↄhens cum mino
re tenet expectare minoꝛcẽ donee ꝑuemat ad eratem
legitimã:ut in.d.c.de illis.ꝭ̊ nerum miſi matoꝛ mui
tus ↄxerit cum minoꝛe tunc enum non tenetur expe
ctarę minorem. vut eſt caſus hic.
= B 0 pu eꝛi. Eponſalia contracta
cum minoꝛi ſeptenio
ꝑ cohitationem mutuam poſt ſeptenium
ↄualeſcunt z inducunt publice honeſtatis iuſuciam
ſoluuntur tamen per matrimonium de prelenu. pri
mo narrat factum ſecundo reſpondet ibi quia igit.
Mi primo ꝙ ſponſalia nulla ex defectu conſenſꝰ
conualeſcunt ex tacito conſenſu interueniente ex cõi
cohabitatione ⁊ ex iſtis oꝛitur publice honeſtauis
iuſticia ſicut ex ſponſalibus contracus tpe maioꝝs
elatis ⁊ h̊ clarius probatur ſupꝛa eo.litteras ⁊ c.ac
ceſſit ¶ Secundo nõ. ꝙ impedimenium pubuice
honeſtatis oꝛtum ex ſponialibus durat euam ſpon
ſalibus egitime diſſoluts:æ inem nidetur pꝛobari

ſupra eo. acceſſit. ¶ Lerno nõ ꝙ impecimentum

publice honeſtaris neaum impedi mꝛimonium. led
ẽt dirimit q;tuncunqʒ cc pula in mrunomo interceſ·
ſeꝛit ⁊ h̊ nõ.nꝗ iſte ↄxit mrunomum cum conſobri
na prioriſ ſponſe z eam cognouit ⁊z nibilominus
dicitur ꝙ non eſt matrimomium. æ mandatur ecs
hic ſepari facit.c.umicum e.iti.li.vi.facit.c.iide ſpõ.
eo. i. ¶ Item nõ. ꝙ cognoſcens conſanguineam
pꝛioꝛis ſponſe etiam poſt ſponſalia rupta grauiter
peccat adeo ut priuetur ſaltẽ ad tpᷣs ptãte ohendi
matrimonium. ¶Vltimo nõ. ꝙ nedum creduur
marito quando dicit ſe cognouiſſe uxoꝛem nxore
negante ut in. c. continebatur ſupra eo. ſed etiam
creditur ſi negaret copulam mulieꝛe aſſerente op
poſitum tamen dicit hoſti.quod ſi copula confirma
ret matrimonium ſtaretur potius aſſertioni mulie
ris aſſeꝛentis copulam quam dictis niri negantis
copulam.⁊æ hoc fauore matrimonij quod nõ. Et
ad iſtum tex. reſpondeo ꝙ hec copula non faciebat
ad confirmationem matrimonij: ſed potius uenie
bat ad delictum probandum: quia matrimomnium

¶ He deſpõ. ipu.

nõ poterat eẽ cum ↄſobria pᷣoris ſponſe ⁊ ex ſola
confeſſione młieris non debebat vir puniri. ¶ In
glo. i v. ſue ibi ꝓpt᷑ delictũ utriuſqʒ:⁊ ſẽtiũt h doc.
ꝙ ille Omiſit iceſtũ ducendo z cognoſcendo conſo
brinã poris ſponſe. Sed tẽ opponit ad lr̃am qᷓ mãꝗ
dat ntrunqʒ iſtorum ſtaꝛe ſine matrimonio altero
viuẽete.naʒ delictũ inceſtus priuat ꝑpetuo facultate
BSbendi matrimoninʒ: ut. in. c.i. ⁊.c.diſcretõm.j.de
eo qͥ ↄgno.ↄſang.vxo.ſue.So.metu ↄtrarij doc.
ſupplent ad rex. maxime:ſed ceꝛte h ſuppletõ impꝛo
pat lr̃am cũ non ſine miſterio diẽ alto uiuente. õ
dicerem quod h̊ ꝓpᷣ̈e non fuiſſj cõmiſſus inceſtꝰ qꝛ
ex ſponſalibus non ẽ oꝛta affinitas ĩt ſponſã æ ↄſã
guineos ſponſe:ſed publica honeſtas dũtaxat ideo
non dʒ iſte rmn puniri ſiẽ ſi ↄgnouiſſÄh affinẽ:iõ papa
p temꝑauit ſniam ⁊ ad tps itdixit facultatem ↄtra
hendi ⁊ foꝛte dixit altero uiuente:qꝛ vVulgariteꝛ iſti
putabant᷑ maritus ⁊ uxoꝛ:vñ ne nideatur trãſire ad
ſcdᷣa mẽimonia ⁊ ut delictum ñ eẽt pꝛoꝛſus impum
tum papa pꝛoceſſit ut h q?: ⁊æ ſic dico ꝙ h eſt caſus
ſpãł ꝓuides 5 contrabẽtẽ matꝛimonium obſtante
publica honeſtate æ duciã cognoſcẽte.

Oadiſſoluenduʒ. Ae

ri non poteſt matrimonium quod non
eſt ut ſi cum minori ſeptẽnio ſit cõtꝛaciũ:denũtiari
tñ põt ipedimentũ ne ↄhaiur in poſteꝝ. Et tria fa
cit. pꝰ factũ narrat.fo interloqniĩ ibi iniloquendo:
teꝛtio ꝓhibet ⁊ decreuit ibi ne vo. ð prio ibi
int᷑oquẽdo ꝓnũtiamꝰ.ꝙ ſnia lata ſuꝑ ineptitudine
ibelli ẽ int ocutoria hʒ tñ uim diffinitie qꝛ diffinit
primã inſtantiã: æ ꝑ h cõſuluit Jo.cal. ꝙ ab hac ſẽ
tentia pot appellari uiua noce ĩ ↄtinẽti ſicut appel
lat᷑ a diffinitina in.l.ij.ff. de appel.⁊.ij.q.vi..diffi
nitiua. Cõtrariũ tñ h̊ t Gal. iſtum tex. in vl. in ?
loquedo ⁊ ꝑ.c.ſua de appel.Sed certe licʒ ſit inteꝛ
locutoria ⁊ ſic loqnant᷑ iſta iura tñ exq bẽt uiʒ dit
finitiue ⁊ ceſſat ꝛ.c.ut debitus de appella.uidet᷑ ꝙᷓ
ab ea poſſit appellari ut a diffinitiua de quo ꝛemit
1o me ad ea q plenius dixi in.c. ꝑuenit de appella.
C⸗⸗lo ꝙ mr̃imoniũ nullum ex defectu con
ſenſus accuſari nõ põt ⁊? quotidie allegatur ꝙ pri
uatio pᷣſupponit babuũ ð quo in.l.decẽ.ff. ð vbo.
obli. z. xxxij. q.ij.in.c.qðᷣ vo nõ foꝛmatũ:et ibi eſt
glo. cõſimilis glo. nre in vbo nũtiari.¶ M tertio
ibi ſaluis exceptiõibꝰ æc̃.ar.ualde ſingulare ꝙ ſi iu
dex ꝓcedit ad luẽ cõteſtandã uel ad ea que ſolent fi
eri poſt cõteſtationẽ ĩ cã in qua nõ reqrit᷑ ↄteſtatio
cũ ꝓteſtatione ꝙ exceptiões dilatorie ſint ſalue nõ
ꝑ ſ̊ irritat ꝓceſſus iudicis:ſʒ tenet mero iure ſalteʒ
parte non appellante ⁊ ſic eſt caſus nõbilis in quo
exceptões dilatorie pñt diſcuti pꝰ litẽ cõte.ſi iudex
eas ꝛefuauit a pᷣncipio ꝙ latiꝰ tago ĩ. c. exhibita. ð.
ð iudi. ¶ Cõtra tex. oppo. vr.n. ꝙ iepte papa ſta
tuerit terminũ ad denũtiationẽ ꝓbandam ex quo
eĩz pars accuſauerat ⁊ nõ denũtianerat fatuũ eſt ꝓ
nũtiare ſupeꝛ nõ petito.l.fi. C. ð fidecẽmil.liberta.
⁊ in.c.licet hely de ſimo. So.heſti.ꝙ foꝝe libellus
continebat accuſationem ⁊ denuntiationeʒ:ut quia

dicebatur accuſo æ denuntio Vnde repulſa prims

*
pte tanq;ᷓ inepta papa pfixit teꝛminũ ſuꝑ ſecũda ꝑte
libellii⸗· Mo ſingularit᷑ h dictũ ꝙ k libellus ſit unic⸗
m ſi por opꝛehende? multos modos agendi quoꝝ
aliqui ſu it iepti pars inepta nõ habet uitiare modũ
aptumJYde eſt in Gpto aplico otinẽte plures gra
tias ut ſurreptio in una non uitiet reliquam: ut eſt
pulcheꝛ rex. in. c. ſi eo tpe de Gep.li. vi. ul ſolue ſcom
Hoſti. ꝙ papa ex officio pfixit teꝛminũ ad ꝓbandã

denunciationem: ſed pꝛima ſolutio melioꝛ qꝛ nõ 6t
dici denũtiatio ſi pars non denuntiat. n glo. in

H. denuntiari ibi ſine aliqua amonitiõe: nõ. bn glo.
ꝙꝙ cum denuntiatur impedimentuʒ mr̃imonij nõ eſt
neceſſe pꝛius amoneꝛe ꝑtem ſicut ſeꝛuat᷑ in denũtia
tiõe euangelica de qua ti remitto ad plene nõ. in. c.
nonit de iudi. ¶ In gl. fi. ibi ſecꝰ eſſz ſi clauſula: Vĩ
h glo.uelle ꝙ geſta ↄ mandatũ pape teneãt ſi in mã
dato nõ fuit appoſita clauſula decꝛeti: ſed ↄꝛium no
rabitꝛ dicit Inno.in.c. fi.de accuſa. ubi dicit ꝙ ſicut
geſtum otra legẽ mouuã eſt nullum: ut in. I. non du
bium. C. de le. ita ? ↄtra legem uiuaʒ nam papa eſt
lex nina in tenis.ix.q.iij.in.c.ipᷣi ⁊ ad.c. dilectus al
le.in glo. dic ut ibi plene dixi nide ad mateꝛiã glo.
ſing. in cle.i de iurepa. ¶ Et in fi. glo.nõ.ſingulaꝛi
teꝛ iſtã glo. ꝙ matrimoniũ ↄctuʒ ↄ inteꝛdictũ pape
etiam cũ cła decꝛeti irritãtis tʒ meꝛo iure alio iĩpedi
mẽto nõ ſuppoſito ⁊ idẽ vꝛ teneꝛe Inno.ſentiẽs ali

nd eſſe in ſpõſalibus:ſʒ hoſti.) qꝛ iteꝛdiciũ pape eſt

foꝛtius qᷓ; mꝛimoniũ nõ ↄſumatũ cnʒ ſuꝑ ilo poſſit
ſtarueꝛe ᷣm libitum:ut in.c.ex publico de ↄueꝛ.cõin
ga. Aij d ſtinguntĩteꝛ clauſulã gnalem ⁊? clauſulam
ſpalem: ut pꝛimo cau nõ irritetĩ mẽimoniũ.ſecũdo ſic
ex quo ↄſtat de intetiõe pape: ſed ego diſtingueꝛem
ꝙ aut iteꝛdictum pape bʒ ꝑpetuã cauſaʒ pꝛohibitio
nis ⁊? tunc matrimoniũ eſt nullũ. Aut tempoꝛaleʒ =
tũc mẽimoniũ tenet z decꝛetum dʒ refeni ad canſaʒ
ut ſic durante cã debeat matrimoniũ ſeparari z pꝛo
hac diſtinctiõe nide glo. nõbilem in.c.tua de ſpon.

duo.⁊ facit glo.in.l.non dubium ppal. In caſu ueꝛo

noſtro iteꝛdictuʒ nõ hẽbat ꝑpetuam cãm ꝓbibudis
qꝛ ꝑꝑ litis pendẽtiam fuit appoſitum decꝛetum irri
tans ⁊c.nõbis iñ ꝙ infeꝛioꝛ a papa nõ põr ipedire
nirtutẽ marrimonij ex aliquo impedimẽto tpali. n
in ipſo papa eſt dubium ut pʒ ex pdictis.
„ Si quis peꝛ uerba
Be nobis * de pꝛeſenti cõtrahit
— cum impubeꝛe in qua etatem malicia non
ſupplet inteliigitur non matrimonium ſed ſpõſalia
contraxiſſe etiaʒ ſi ſubaꝛratio inteꝛceſſerit.prio que
ſti ndo diſtinguens reſponſio ibi quia uero.
Mö primo ꝙ puella circa. xij. annum cõſtimuta
non eſt habilis ad cõtrabendũ matrimoniũ niſi alt
eſſet potens ad concipiendum. ¶ Secundo nota
ꝙ peꝛ iſta ueꝛba talis eſt circa.xij. annum nel talis
poſſedit circa.xij.annos uel quid ſimile n pꝛobaiuꝛ

certum ⁊? determinatum tempus ⁊æ facit contra te

ſtes ita deponentes de quo nide quod nõ. in. c.licʒ
de pꝛobationibus a iure enim non eſt determinatũ
quantum tempus compꝛehendat hec dictio circa
ſicut dictio æ plus et ultra.vt in.l.hec adiectio.

—=

de i Nrantohnenmn
Cnudümtenten mirh
iis Coe chikvſi n cngem Nan
ytonmcihlun n h⸗
iin os ai, ouimrin minvn

euze ſarnnige
te (Nrdliinfno glr vondte
ilego caroren incMorce ie ir

Ingo in kenne m .. Prel
Ionſno numo conlenin mnerven

Ipiſorenanct. CrconeNendo

NNNNdcaiiniicneng
ir ſntic d er i atmi
Moglvlnan ſ precdit tedn
Immmniinſio nuiceten
tuien ulo inponi in noch
ilartz Uen ſugnlns al
. Gnnſchuzmmeclantons

n. uiNAren
miet Nlunminlinndn
nilpen nn n re
ntut linog
echnolce an nteii
4 go.
Ainſigonoſigtbt
n anͦnedi re
ushec e ſo ee⸗
ſieee Yroſeniisgl
voſtritaltnüec
Aungn agoo lo pogin
nCANRio e en cd
CidäcPdent deldan
Ertä waneninſaändo
deſae lego cſtngneen
ehy mi alz orbhin⸗
,uli Rrnront,e
Eurumg,kn ad uſg
ruminonĩ ſunnit o
ſobtenincu ceſpon.
dAnim 1 Inde
enmn in gbtus
tappoſtun errunin
Gnimd Kiſle
Aagdihgtntd ifirid
umuperpiigs.

6 be Ueſha

Olisgnin otohit
lca non

sleſof
clcnj nn
betci nnnon

fr. de. v.ſig. ¶ M ꝙ immiſſio anuli non inducit
miimonium ubi etas deficit in contꝛabentibus.Sʒ
hic queritur pone ꝙ pue la diſtet a.xij. anno cõple
to per triduum duntaxat nũquid ſit habił ad pben
dum mẽimonium hoſt.tenet ꝙ:ſi ꝑſeueꝛat in eodem

ꝓpoſito ꝑ triduum poſt etarẽ ꝑfectã tʒ mrimonium

pctum an tpᷣs allegat.c.ad nẽam de regula. Adueꝛ
ie.nam ꝑ h̊ ſentit hoſti.nõ teneꝛe mr̃imonium Sctũ
ante. xij. annũ opletum. Item ꝙ non conualidatur
ex ſuꝑuenientia etatis niſi detur ꝑſeuerantia tridui
UVin. dicit quoſdam teneꝛe ꝙ annus dʒ eſſe ↄplerꝰ
Neʒ fʒ alios ſufficit ꝙ ſit inchoatus.ipᷣe neꝛo tenʒ
ꝙ in maſculo requirit᷑ etas.xiiij.ãnoꝝ ⁊ in feia.xij
2 ꝙ in ultima die poſtꝛemi anni teneat mẽimoninʒ
ↄctum ſicut dicimus in reſtamento:ut ualeat ſi fue
rit ↄditum in ulti na die.xiiij. anni ur in.l.qua etate
.ff. de teſta. ¶ Mtimo dicit hoſti. relinquendum ᷓ
arbitrio iu dicantis Jo. an. in teſtõ dicit ſatis pꝛoce
deꝛe quod tenet uinc. unde refen Ja. de bel. diſpu
taſſe ꝙ ſi puer multum pru lens diſtabat a.xiiij. an

no peꝛ triduum ex quo non comp'euit. xiiij. annum

non poteſt faceꝛe nalide teſtamentum per illã.l.qua
etate:ſed ꝛeſpectu mr̃imonij h relinquendum eſt ar
bitrio iudicantis ſᷣin eum qui ex maltis hebit conſi
deꝛaꝛe utrũ ante ctatam ↄpletam ſit pe tenſ ad gene
randum. Er ratio diueꝛſitatis ẽ: qꝛ in mẽimonio ſta
tuit᷑ etas nõ ꝓpter ſe ſimpliciteꝛ:ſed reſpectu poten
tie coenndi:ſed in teſtõ ſimplici ꝓpter ſe ⁊ credeꝛẽ
ꝙ ubi de potentia coeundi nõ cõſtaret ſaltem ex ſi
gnis ꝙ an eratẽ ↄpletam nõ tʒ mẽimonium niſi ſal
tem in ultima die poſtꝛemi anni neqʒ placʒ Jo. an.
7 alis doc.opi.hoſti.ut exigatur ꝑſeueꝛantia tridui
poſt etatem cõpletã:qꝛ.c.ad nꝛam loq̃tur in ꝓfeſſio
ne tacita nos aũt loquimur in mrimonio expᷣſſe ʒ
cto: ubi nõ requiri ꝓbatio ſicut in religione ? h te
nebis. In gliin fi.nõ gl.qꝛ quotidie allegatur
2 uide glo.clarioꝛem in.c.tenoꝛ de re indi.tractat
etiam glo.in.c. femine. xxx.q.vV. ⁊ ꝓprie ſubarratio
eſt deſponſatio mutuo conſenſu interueniente facta
per imiſſionem anuli. Et concludendo hanc mate
riam poſt docto.dic ꝙ onʒ imiſſionem annuli pꝛece
dũt vba ⁊ tũc ad illoꝝ ſenſuʒ declaraĩ effecius imiſ
ſionis anuli.nam ſi pꝛecedũt ueꝛba apta ad cõtrahbẽ
dum matrimoniũ imiſſio anuli declarat matrimoniũ
2 dʒ mulieꝛi anulus imponi in ꝗrto digito.qꝛ ut feꝛ
tur ibi eſt quedaʒ nena ſanguinis uſqʒ ad coꝛ pꝛece
dens.ideo in ſignuʒ mutue dilectionis iponitur anu
lus de quo nide latius ꝑ tex.in.c.feie palle.Si neꝛo
pcedũt ueꝛba apta ſolũmodo ad ſponſalia tunc anu
lus ſolum denotat ſpõſalia:quia traditio anuli ex ſe
nõ. denotat aliquẽ Sctum: ſʒ regularueꝛ ſᷣm pꝛecedẽ
tia ſicut dicimus in arris:ut inſti.de contra.emp.in
pꝛin. ¶ Aat pceſſeꝛunt vᷣba unius tin ? tunc ideʒ:
nt imiſſio anuli habeat denotare ueꝛbum expꝛeſſum
ut tenet glo. in. c. pe. ð. titu. pꝛoxi¶ Si ueꝛba non in

teꝛceſſeꝛũt. aut non apparet de conſuetudine nec ex

facto circũſtanti põt aliquid ceꝛtum peꝛcipi ⁊æ nõ in
dicatur ꝓ mrimonio: qꝛ cum h̊ ſit ſignum ad multa

equiuocũ nõ ꝓbat ceꝛiũ quid pciſe: ut in.c.illud de

preſamp. Aut conſtat de cõſuetudine ui puta in

mẽimonio ↄöhendo folet tradi anulus cum certa ſo
lemnitate ⁊ tunc ex quo anulus probamr traduus
cum ſolemnitate que ſolet iterueniꝛe in matrimonio
ſatis ꝓbatur mr̃imonium ↄctum ? in h̊ caſu intelli
ge iſtam gl. ? gl. in. d. c. femine. in dubio mi lempꝑ eſt
iudicandum pro mr̃imonio.qꝛ res eſt fauoꝛabilis
ut in.c.ex litteris de pꝛoba.æ.c.fi.de re iudi. dicit
tamen do. an h̊ ꝓcedeꝛe ſi ponitur in diguo:ſed ſi
traditur in manu pᷣſumitur donatio. ut dixi cꝛedo ĩ
H ſpectandã ↄſuetudinẽ loci. Si aũt datur a paren
tibus dicit do.an. ꝙ pᷣſumitur donanio ? non ſpen
ſalia quod ſatis poteſt admuti niſi conſuetudo fo
ret in contrarium.

¶ De clan deſtina deſponſatione. Vica.

Quia matrimonia ⁊ ſponſalia qñzʒ p̃huntur pa
lam quandoqʒ rundelli alee dolf generales
Riicas precedentes ſubijcit iſtam rubricam ſpãlem
de clandeſtina deſponſatic ne.nam quandeqʒ puel
le ſubducuntur z inducuntur ad contrab encum cã
parentibus ⁊ quia de tali matrimonio poſſet qubi
tari ideo ⁊c. Oe materia nide.xxx.q.v. z.uij.q.iiuj.
capitulo conſanguineoꝛum non repenitur alibi.
Abbas.

J qui 8 NMoc.d. fm commu

nem intellectum. Ei
qui aſſerit mrimo niũ icumbit ꝓpa
tio uel ſic. Dꝛo clandeſtino matri
monio non pſumit: ſed illud alegã
ti incumbit onus ꝓbendi.primo thema fo deieꝛmi
natio ibi niꝛo. ¶ Mõ. ꝙ clandeſtinitas non uiuat
matrimonium ſolus crgo conmtrah entium conſen
ſus ſufficit ad matrimonium:licet clam ſir preſums
ᷓ;ꝙᷓ peccent ſic clandeſtine Shentes:ut.j.co.c.ſi.et
xxx. q. vV. in. c. aliter iuncta gl. Idem eſt in collatio
ne beneficij q;ꝙ; enim collatio clandeſtina nen caꝛe
at ſuſpitõe mm tenet ſi de ea quoquo mõ fides fieri
põt de quo ur̃ tex.opti.in.c.unico ui eccl.bene. ſe
cus in e eciõe õ ꝓꝑ ð elec.
? in.c.fi.eo.ti.li.vVi. 5 fo ꝙ ſz cꝛedat maſculo
ſuꝑ copula ↄ mulierẽ negãtẽ iux ea qᷓ bntur i.c.oti
nebat᷑ S ti.ꝓx t ſecꝰ ẽ circa eẽnnã mr̃imõij ¶ In
glo.i.in fi.⁊ hec lec.ultia cõiteꝛ tenet ꝑ doc.ex quo
eiʒz l̃a ſic põt intelligi ʒ cuʒ aliquali ipꝛopꝛianõe nõ
debemus uiolare alias regulas iuris quibus cõueꝛ
cauet᷑ ꝙ aſſeꝛẽti incũbit onus ꝓbandi:ut in inꝛ. all.
in glo. Et nõ. glo.iũcto tex.ꝙ ꝓꝙ uitanda abſurdita
te uel niolatione aliaꝝ regulaꝝ debʒ diſpoſino intel
li gi cũ aliquali ĩpꝛopꝛietate ſi aliteꝛ ſaluari nõ põtp
quo bn facit tex.in.c.cum dilectus qc ↄſuet.
N. Bog nobis. De matrimõio
occulio non iudi
cat eccleſia. appꝛobat tamen illud publica
e uolẽtes. ⁊ habʒ duo dicia. ſm ibi uni. ul ſic ⁊? cla
ius ir̃e inhbeꝛedo. Qui mẽimoniũ clãdeſtine Sxeꝛũt
alto uł negãte utroqʒ nõ appente legitia exinde ꝓ
batioe ſił cohitare ab ecclia nõ ↄpellunt᷑.ꝛ ſi ilið pu
blicaueꝛint tanꝙ; ĩ ↄſpectu ecclie fẽn ↄpꝛobabi niſi

CHe clan. deſpo.

ronabilis cã ſubſit ꝗ iĩpediat. ¶ Mõ pꝰ ibi aliqtenꝰ
opellẽdi:ar.op.qꝙ ubi deficit ois ꝓbatio mr̃imonij
non eſt exigendũ iuramentũ a ꝛeo:ſed porius pure
abſoluendus ⁊ facit j theoricã doc.i.c.cõtinebatur
⁊. c.atteſtatiões.S.ti.ꝓxi. Et ad illa iura poſſet reſ

ponderi ꝙ ꝓcedunt qñ ſubeſt ſalti aliqualis ſuſpitd
ꝓ mr̃imonio. ſecus ubi ꝓ eo nihil apparet. ¶ Se

cũdo nõ ꝙ ſuꝑ ↄctu mr̃imonij dʒ credi ſimplici neꝛ
bo ipſoꝝ ↄhentiũ ⁊ hẽtur ꝑinde tale matrimonium
ac ſi ab initio in coſpectu eccleſie fuiſſet contractuʒ

ut in tex. ¶ Ex quo iuferũt doc. ꝙ ꝓles nata ante
publicationẽ eſt cẽſenda legitia qð eſt notandum.

Qualiteꝛ aũt debet fieri iſta publicatio clandeſtini-

mẽimonij dicunt doc. ꝙ ſᷣm foꝛmã.c.ſe. ¶ In gl.
ij. in fi. intel ige ðᷣ alio matrimonio publice Scto cni
nõ dʒ pᷣiudicari ꝑ ſolã ↄfeſſionẽ iloꝝ qui dicunt p
ns Sxiſſe imo plus dicit Minc.ꝙ maĩfeſtũ mꝛimoni
um pindicat clãdeſtino ẽt ſi habeat pꝛo ſe unum te

ſtem ⁊? famã qð dicit Gaſ.bene notanduʒ. ¶ Sʒ H

dẽm nõ uidet᷑ placeꝛe dño meo dño Car.moue qꝛ
Vnꝰ teſtis ⁊ fama plene ꝓbãt:ut nota.gl.in.c.i.de
appel. et. c. Veniẽs el.i.de teſti.ſed ſaluando pᷣmum
dẽm poſſiz dici quod ubi alia pꝛobatõ aꝑtioꝛ cũcur
rit cum fama ⁊ vVno teſte ꝙ tẽ ſtäãdum eſt pꝛobatõi
clarioꝛi et melioꝛi:licet teſtis ⁊ fama deponãt de tẽ
poꝛe añriori ⁊ eꝛit iſtð dẽm ſatis notabile ꝙ ſi quis
pꝛobat cum uno teſte ⁊ fama de ſuo titulo anrioꝛi:
Alius vo ꝓbat peꝛ teſtes aptos de titulo citeriori
quod iudicãdum ẽ ſᷣm ꝓbatõnẽ clarioꝛẽ ñ m ſꝑ ẽ
uerum ꝙ fama fac ſemiplenã pꝛobatõʒ:ſed uide qð
plene dixi. in. d. c. Veniẽs ⁊ ꝑ Har.in.l.de minore
G. toꝛmẽta. ff. ð qſti.
Abbas.

. Riti, DEabz multa
Bm inhibitio. c ropie
hendẽdo oĩa ſic ſummari poteſt. Cuʒ ma
trimonia ſunt contrabẽda debẽt peꝛ pꝛeſbiteꝛos in
eccleſia edicta ꝓponi aſſignato reꝛmino.j.oueʒ qni
noluerit impedire ĩpedimentũ opponat ⁊ ſi pꝛobabi
lis iectura fuerit de ipedimẽto ĩteꝛdicat mrimoniũ
donec de h̊ cognoſcat᷑ ̊ pꝰ uſqʒ ad.S.ſi quis. Si ĩ
gꝛadnu ꝓhibito matrimoniũ clandeſtine uel cõtra in
terdictũ de quo ᷓ cõtractum fuerit etiã ꝑ ignoꝛãtes
de ipedimẽto nati ex illo mr̃imonio ſunt illegitimi.
Igem eſt ſi ambo parẽtes ſciũt impedimentuʒ ma
trimonij licʒ in cõſpectu eccłie Zhant:hoc dicit uſqʒ
ad..ſane ſaceꝛdos. Qui ↄtẽpſerit pꝛobibez? matri
monia iĩteꝛdẽca ⁊ qlibʒ clericus etiã ꝛegularis qni in
teꝛfuit per triénium a bñficio ſuſpẽdunt᷑:æ ſi culpa
exegerit ẽt grauius puniunt᷑.ipſi ẽt cõtrabẽtes õ h
.c.ẽt als licite puniẽdi ſunt ⁊ idẽ in calunioſe denũ
ciatibus.̊ dicit uſqʒ ad finem. Et qiniſio ſatis patʒ
ꝑ.S.Iʒ poſſit alis modis diuidi. ¶Eõ ꝙ conſue
tudo unius loci neceſſario non eſt obſeruãda ĩ alio
loco niſi redncatur ad ius cõe peꝛ hñtem pateʒ nt
h feẽ papa fac de conſecra.di.iiij.c.de trina.et nide
quod nota. in. c.ſuꝑ eo de cẽſi. ¶ Item nõ. ꝙ ĩ cõ

tractu matrimonij dʒ internenire pᷣſbyt᷑ uel ſaltez clI.

Oſcia ipiꝰ dʒ ↄtrabi ad h.c.alit.xxx.q.v. ¶ Item
nõ.quod filij nati ex mꝛimonio ↄtracto in cõſpecis

ecckie data ignoꝛãtia ipedimenti ab ipis pbentibus
ſunt legitimi ? H ꝑꝑ bonã fidẽ ↄbentium. ſecus ubi
hentes ſcirẽt ipedimentũ ul ubi õheꝛet clandeſtine
ueꝛo quid in laicis pᷣſtantibꝰ pñtiam in matri
monijs clãdeſtinis.dicũt doc. ꝙ ex vᷣbis lr̃e nõ ↄpꝛe
hẽdunt᷑:ſʒ ex mẽte ſic arg.l.i.C. de fal.mone.⁊=.c.qᷓ
to de ſen.ex. Eſt gꝰ eis imponẽda pnia ſicut ⁊ cleꝛi

cis. peccãt gꝰ tã ipi Zhentes cladeſtine ꝙ; inteꝛeſſen

tes ſiue ſint cleꝛici ſiue religioſi ſiue laici. ¶ Secun
do queꝛitur an diſpoſitio huius.c.locum habeat in
ſpõſalibus de futuro.dicũt doc.qð ex mẽte lr̃e idẽ
dicendum. nam ſponſalia in multis caibus trãſeunt
in mrimoniũ ipo fco: ut in.c.is qui S de ſpõ. Ideo
ne occurrat difficultas S ꝓhibitionẽ ecclie dʒ etiam
ſponſalibus adhibeꝛi h̊ ſolẽnitas facit.l.oꝛatio.ff.de
ſpon nbi dẽ ꝙ ꝓhibito mẽimonio uident᷑ pꝛohibita
ſpõſalia qꝛ ſunt pambula ad matrimoniuʒ. Ex quo
nõ ꝙ Zhentes ſponſalia clandeſtine peccant ⁊ ꝙ iu
dex loci poteſt illa inteꝛdiceꝛe. ¶ Teꝛtio queꝛit᷑ ntrũ
hec edicta debeãt pꝛoponi in multis eccleſijs:⁊ nide
tur pꝛimo ꝙ ſic qꝛ r̃a loquit᷑ in plurali ibi ĩ ecclijs.
docto.multũ inſtãt:ſed ↄcluſio vr hec ſi nolẽtes cõ
trabeꝛe ⁊? eoꝝ antiqui ↄtraxeꝛũt moꝛam in ceꝛta pa
rochia tũc ſatis ẽ in illa ecclia edicta ꝓponi. Si vo
in diueꝛſis parochijs traxeꝛũt moꝛã tunc in diueꝛſis
debẽt ꝓponi ulł in locis publicis puta in pdicationi
bus ubi ueꝛiſilꝛ pnt ꝑunenire in noriciam eoꝝ qui ſũt
de ipedimẽtis ĩfoꝛmati: vñ refeꝛt h Abbas ꝙ qᷣdaʒ
epᷣi ſeꝛuãt ut foꝛẽſis nõ admittatur ad contrabendũ
matrimonium niſi habeat litteꝛas teſtimoniales ſui p
lati ⁊z eſſet ualde optimum h̊ obſeꝛuare ⁊ ſatis puto
de mente huius lr̃e cum reſpectu foꝛenſiũ nõ poſſit
pꝛouideꝛi peꝛ illa edicta. nam ſepe ↄtingit ꝙ plebei
habẽtes uxoꝛes in ꝑtibus ſe ↄfeꝛũt ad partes remo
tas ⁊ ibi demũ matrimoniũ Shunt ſicut uidi in fẽo.
n glo.in v. clandeſtinis in fi.nõ.bñ glo. ex qua
habes tres ſpecies clãdeſtini mrimonij. Moſti. ultra
glo enn neꝛat alios modos ⁊ tandẽ dat regulã gña
lem dicens ꝙꝙ mr̃imoniũ gctum cõtra ꝓhibitionem
ecdlie gñalem uł ſpãlem expᷣſſam uł tacitam dicit᷑ clã
deſtinum ⁊ habet locuʒ pena huius.c.ſed adueꝛte in
młis locis nõ ſeruat᷑ huiuſmodi denũtiatio de qua
in litteꝛa. Mnde queꝛo nũquid matrimoniũ dicatur
ex ̊D clandeſtinum uide ad ̊ quod nõ. Jo. an. in ad
di. ſpecu.e.ti. in pꝛin. ⁊ oꝛiginalꝛ ſunt dicta Oldra.
conſił. ccl vi.⁊ ibi concludit ꝙ dũmodo matrimoniũ
ſit ↄtractum in facie eccleſie non põt ex alijs mrimo
nium appellari clandeſtinuʒ. pꝛo B.c.conſtitutus de
reli.do ⁊.c.S.pꝛoxi. ⁊ licet neꝛbum eccleſie ſumatur
mu tiplicit᷑ ut nõ. gl.in.c.fi.ne pꝛela.vi.ſuas. Lamẽ
in pꝛopoſito ſumitur eccleſia pꝛo collectione fideliuʒ
facit de conſe.diſtinc.i.eccleſia contrabẽtes eꝛgo co
ram multitu dine ſecundum parrie conſuetudineʒ nõ
dicitur clandeſtine contrahbeꝛe ſed in facie eccleſie
quod nõ. ⁊ hoc habeo pꝛo indubitato ubi non eſt

conſuetudo ꝙ mittantur edicta:ſed ubi eſſet talis

ſuetudo dubito utrum habeat locum pena bnius.c.
ſi quis contraxeꝛit in facie eccleſie nõ pꝛemiſſis iſtis
denunciationibus æ potius cꝛederem quod non
licet iſta gloſa ſentiat oppoſitum quia pena eſt

veni lun p
Nchtn.
HKogegei)t
rltimn Glcpd

Inixrcani untan al.

(Deſonndamn.

munſmnieinm hens
kersr aicinsſen ncſih
uuſiebiuſhonitu an dun
eſo wieramnciunis t n
grinemn i ol illlns i⸗
Ort Imlht ivn Riu dw i
lunun orunter pban qi ain
encdh, Concvcit ckaſſande
umcenor gono 2l dlin dr
ickliatutcicn mien g alfnic⸗
nnohtſeasdingenm depec
ſofontngand Pn aümdcn
Nenampefna amdrefee
iiin eſen ans eitn
linſcemmni Mbarz
potes olger obliqn iini
En enontr ninii ahr
irtdnirin munie
nglr untian,
ſolci oſſcer dön
Uufnidol ei 1 N
nche de

en bpin Nimltiimmhi⸗
is Nuſo frheſ orlitge
monr nonn in en
nlragttdmn gn giſp
smnumtitnwiitindneſs
as ſahiis uninzdict
Mheneintottimcor uſir
m:i fnd Brsgien
SNöAnmmn Meutbene,
den mensringtiesiid
opümunbodenmerſniszo⸗
ſeun tepen fomii peñt
Admn un rnilte
abus l.e Mair lonno ſno
inonii bun iat uciinſio.
tnsink,n bi go. erare
Gchni ninoni Loſinim
noos t mlicn teghi gi
gii nn den Pobtafen
Poncihfam Andnn lcic
woNetein
mi dünndnginmtgtttn
otöena nnnnoni gam
õ

¶ De ſpõſa duoꝝ

appoſita otra Zhentes clãdeſtine ⁊? nõ contꝛabentes
edictis nõ premiſſis.? non poteſt dici cladeſtine ex
quo in facie eccleſie nemine pꝛohibente contraxit

maxime cum illud ſit officium ſaceꝛdotis ? nõ S

tium. æ per h̊ aꝑi multũ itellectus bhnius.c. ¶ In
glo. in ueꝛ. uolueꝛit ibi publicum criem ur̃.⁊ ex h̊ di
cit Gof. ꝙ ſi unus egit ↄ mr̃imonium ⁊ ſuccubuit
nemo audit᷑ nolẽs iteꝝ ꝓponeꝛe illud ipedimẽtum:
qꝛ actio popularis ↄſumit᷑ uno agente.l.eũ qui..
in popularibus. ff. de iureiur. qð dictum nõ ur̃ pla
ceꝛe do.an.qꝛ cã mr̃imonialis non tranſit in ꝛem in
dicatam:ut in.c.tenoꝛ ⁊.c.latoꝛ ⁊.c. conſanguinei
de re iudi.niſi uelimus dicere ꝙ Sorium ꝓcedit ꝛc
ſpectu ipſoꝝ cõiugum ⁊ nõ reſpectu extraneoꝛum.
2? eſſet nõbilis limitatio ad illa iura:ſed nõ plʒ ſibi
rõe peccati ⁊ credo eum ueruʒ diceꝛe:tamẽ dico
nõ ad nittet᷑ alius niſi iudex pᷣmiſſa cauſe cognitiõe
uideat iſtũ ꝛõabiliter moueri ꝓ h̊ quod nõ. Inno.
in. d. c. tenoꝛ ubi ita nõbiliter dicit reſpectu ſenten
lie que tranſiuit in rem iudicatam ⁊ in fi.gl. Gaſ.
de cal.tenet oppoſitum:ut is qui fuit pñs ⁊ tacuit
poſſit de nouo accuſare ⁊ ſit ſpale in mrimonio ꝓ
pteꝛ ꝑiculum aĩe.⁊æ idem tʒ do. Car.in alia cauſa ex
quo edicta nõ pceſſerunt. ſed certe puto ꝙ aliquał

ſuſpitio generet᷑ tacentem: ſed in cã matrimonij

optime ꝓcedit dictum Gaſ.ex quo edicta non pꝛe
ceſſerunt facit.c.fi.qui matri.accu.poſi. Abbas.

¶ De ſponſa duoꝛum. ſiica.

upra uiſum ẽ de duabꝰ ſpẽbus ſpõſalioꝛuʒ. ſ.
mãaifeſtis æ clãdeſtinis:ſed qꝛ qnqʒ quis contrahit
ſucceſſue bina ſponſalia cum diuerſis mulieribus
uel eõ mulier cum diuerſis niris æ poſſet dubita i
que pualeant. ideo poſt pcedentes ſubijcit iſtam⸗
Queꝛit Inn. hic ſupeꝛ Geica duo petũt eãdem mu
lieꝛem in uxoꝛcẽ parueꝛ ꝓbant.qrit cui mulier ſit ad
iudicanda. Concludit ꝙ eſt diffeꝛenda ſmia donec
hbẽatur ceꝛtioꝛ ꝓbatio. ⁊ ſi aliteꝛ põt pꝛius ꝓbaꝛe
nõ eſt uli a diudicãda mulier: ſʒ differẽda ſnia donec
alteꝛ ꝓbabit:ſecus ubi ageꝛetur de pꝛebenda ⁊ alijs
poſſeſſionibus:qꝛ p ꝓbanti adiudicaretur res peti
ta. æ nictoꝛ pꝛeſtaret cautioneʒ ipi reo de ↄſeꝛuãdo
eũ idẽneʒ reſpectu alteꝛius petitoꝛis:ut in.l.is a quo
2.l. ſeq.ff. de rei uendi¶ Mõ bene h dictum Inno.
ex quo potes colligeꝛe nõbilem limitationẽ ad illas
leges: ut res nõ tradat᷑ p nincẽti ubi poſſit ſequi ꝑi
culũ aiaꝝ ex adiudicatiõe ſeu traditiõe: ſʒ diffeꝛenda
eſt ſnia donec alius ꝓbaueꝛit. Et nõ. ſᷣo quid agen
qn qn duo equal:ꝛ ꝓbant ⁊ res petita nõ ẽ diuiſibi
lis nec põt inſolidũ poſſideꝛi qð limitat nõ. bar.i.l.
ſi duo.ff.uti poſſi.æ nõ.in.c.ʒ de ꝓba.

B obu S: Contrahẽs ſuccel

* ſiue peꝛ ueꝛba de
pꝛeſenti cum duabus tenetur adhe
rẽ pꝛime. ſi aũt pꝛimo ↄtraxit ꝑ neꝛ
ba de futuro.fo ꝑ ueꝛba ð pꝛeſenti
adheꝛevit ſecũde æ habetur h. c. ꝓ palea. xxvij.q.ij.
c.quobus z ſecundũ hoſtien.⁊ bene iſtud.c.ideʒ di

cit in effectu cum. c. pe.⁊.c.ſicut ð̊ de ſponſa.due
ſunt ꝑtes.fa ibi ẽ aũt.⁊ fa ſubdiuiditur. fa ibi fivᷣs
M4 pino ꝓ omnis pactio ꝙtuncũqʒ ſimplici
ter poteſt appellari fides.unde ueniens contra pro
miſſionem dr̃ nenire fidem per eum preſtuam ⁊=

ſic capitur in.l.i.ff. de ↄſti. peccn. ⁊ in.l.i.ff. de pact.

2 poteſt ꝓmiſſio appellaꝛi fides ad inſtar ꝛeligionis
fidei:qꝛ ſicut ibi credimus quod non uidemus ita
in ꝓmiſſione.credo te facturũ quod pꝛomiſiſti: lic;
non uideam: unde dẽ fides qꝛ fiet uel a firmitate.
¶ Sccũdo nõ ex h̊ tex.ar. opti. æ quaſi expſſum
ex ſponſalibus ſine iuramẽto ↄctis quis obligatur
ad ohendum ita ut peccet ueniendo contra pꝛomiſ
ſionem cum alia Zhendo.¶ M tertio ibi ſi ꝓmi
ſerit ⁊c̃.ꝙ ualʒ matrimonium:lʒ quis inducatur ad
Iõctum ex mulieꝛis pulchritudine ſeu appetiiu copu
le extoꝛquende facit.c.ma. ⁊.c.ueniens ſupꝛa de
ſpon. Anno nõ teneꝛe matrimonium inteꝛueni
ente mutuo conſenſu:licet ſecundum loci conſuetu
dinem non detur anulus ſeu non ſeruetur alius
mos regionis.h̊ uoluit dicere iſta la in fi.dum diẽ
ſi non ſtringit manum ⁊c̃. n glo. pe. ibi pꝛo
non adiecta debet haberi ⁊ hoc teneas licet quidaʒ
dixerunt ꝙ contractis ſponſalibus ſub illa conditi
one quod per primum coitum non tranſeunt in
matrimonium. ſed purificantur. ſed per ſecundum
tranſeuut quod non placet. Mincenti.nec commu
niter docto.quia ut dicit glo.ſi intellexit de coitu
foꝛnicario habetur illa conditio ac ſi non fuiſſet
adiecta ? ſponſalia remanent puꝛa que tranſeunt
in matrimomium per carnalem copulam:ut in capi
tulo is qui de ſpon. Et in fi.glo.quilbet intellec
tus poteſt aptari ad textum ⁊æ non eſt uis qui tene
atur. ſenſus enim littere eſt quod ſiue quis promit

tat ducere aliquam ſiue conditionaliter ſiue ſine

aliqua conditione ſemper illa ſponſalia rolluntur
per matrimonium de preſenti cum alia conttactum
ut in capitulo ſicut ? capitulo pe. ſupꝛa de ſpon.
hoſti.hic format.q.quot modis contrabantur ſpõ
ſalia de futuꝛo ⁊æ dicit ꝙ quatuoꝛ.primo per uerba
de futuro ad hoc apta.ut in.d.c.pe.ſecundo per v
ba de preſenii ſi Zhentes ſunt impuberes uel alter
eoꝝ.na iuris ĩteꝛptatione ſunt ſpõſalia de futuro:ut
in.c.fi.de del.ipu.⁊ clarius in.c.unico eo.ti.lib.vi.
ltio ꝑ datiõeʒ arraꝝ.l.arris.C.de ſpõ.h ĩtelligo en
pceſſeꝛũt vᷣba uł ſigna h ĩdicantia:qꝛ datio arraꝝ n
magis ꝓpo tionat᷑ ſpõſalibus qᷓ; alijs Zctibus:ut in
ſti. de ↄhẽ.ẽp.ĩ pᷣn.qᷓrto ꝑ ſubarratiõeʒ anuli.xxvij.
q.ij.ſi quis deſpõſaueꝛit ̊ dʒ nõ ẽ ſimpłꝛ neꝝ:quia
potiꝰiu licat mimoniũ q; ſpõſalia:ut ĩ.c.feie.xxx.q
.V.iõ dic: ut pleni dixi.in.c.fi.de deſpõ.impu.
Pi· Alteꝛi deſpõſatã ducẽs
Ccepiſti. in uxoꝛem ⁊ ognoſcens
unqᷓ; in nxoꝛc eã hẽe põt.̊ dicẽ ᷣm unum

itellectũ: ſʒ clariꝰ ̊ vx i. c. fi..de eo qui dux. in ma.

uł iux. ?aʒ ſũma ſic.ponit pniaʒ illiꝰ qui alteꝛiꝰ ſpon
ſaʒ de pnti ſibi accepit in uxoꝛem. ¶ Mõ ibi deſpõ
ſatam ⁊ rene mẽti ꝙ cõtrabens peꝛ ueꝛba de pꝛeſen
ti ante carnis copulam poteſt appellari ſponſa.nam
iſte textus loquitur de tali ſponſa de pꝛeſenti. patet

¶e boſi duo?

ex eo qꝛ ſi fuiſſet ſponſa de futuro naluiſſet mrimo
mum cum ſecunda contractum:ut in. c.S. ꝓxi.? in
.c.ſicut ⁊.c.pe.S.de ſpon.⁊ facit h̊ optime ut in ſta
tuns odioſis appellatiõe nuxoris non uemat deſpon
ſata ꝑ uerba de pñti ante traductionẽ ad domum
niri ? carnalem copulam ꝓ hoc uide quod dixi ſu
per Rica de ſpon. æ in. c. ex publico de conuer. cõ.
Secundo nõ. ꝙ eccleſia imponit pnitiam publi
cam ducenti ſponſam alterius in nxoꝛem æ dic ꝙ;
mulier que contraxit cum duobus eſt ifamis ? idem
i maſculo ut in.l.i.ff. de his qui nõ. infa.⁊æ crede ꝙ;
eccleſia poſſʒ iponere penam in foꝛo iudiciali qꝛ iſti
abutuntur ſacramento man inmni 2 ſic cõmittunt
ſacrilegium ut in.l. quis. C. de adulte. ſacrilegium
vo eſt mixti foꝛi. uterqʒ.n. iudex eccleſiaſlicꝰ ⁊ ſecu
laris cognoſcere põt de quo in.c.cum ſit generalc
de fo. compe.nbi plene dixi ⁊ facit ad predicta tex.
cun glo. xxxij.q i.de benedicto h̊ autem papa non
curauit de pena fori iudicialis qꝛ ad h nõ fuerat ac
tum ſed per uiã ſaluris æ conſilij anime fuit h̊ papa
aditus. Altimo nõ. hanc penitentiam ⁊ eſt regulare
ꝙ pro quolibet peccato mortali eſt penitencia miũ
genda. vij. annoꝝ.xxxij.q.ij.h̊ ipſum quod tamen
intellige niſi ſacerdos tempus ex cauſa abreviaue
rit ut in.c.deus qui de pe.⁊ r̃miſſ.⁊ de pe.di.i. nẽ
peniutet. Sed queꝛo quid dʒ iſte agere in. h̊ ſpacio.
Vij. annorum nam tex.̊ nõ aperit ſed dicit ꝙ debʒ
penitere cum vij. annis ſequentibus. So. dicit.Z. b
bas ꝙ debet ieiunaꝛe ſemel uel pluꝛies in ſeptimana
uel aliud bonum agere ſecundum diſtinctionem 2z
iudicium ſacerdotiſ æ bene loquitur.facit quod nõ.
in.d.c.hoc ipſum.⁊ ſic dẽs intelligere omnia iura
q̃ imponunt penitenciam ꝑ numerum dierum uł an
noꝛum n ſpecificando modum pnie ⁊ h̊ notabis.
In gl. ij. in fi. ſolue Zria ut nõ.gl.in.c.ij.S.tſi.ꝓxi.⁊
in regula non firmatur de re. iur. li. N. æ ad iſtum
tex. dic ꝙ aut duxit ſponſam alterius ? cognouit ⁊
nõ põt aplius habere eam in uxoꝛem ctiam mortuo
primo uiro:ut in. d. c.fi.de eo qᷓ dux.in ma.⁊ dic ut
ibi. Aut non cognonit ⁊ tẽ ex nouo conſenſu poſſz
ceam habere in uxoꝛeʒ mortuo primo niro ut in. d.
c.fi.? ſic intelligituꝛ.v.nunq; poſuum in tex.
2 cet Sponſalia de preſeri nõ ſoluũ
*tur ꝑ ſequens matrimonium
ẽt carnali copula ↄſumatum ⁊ clarius h hr in.c. fi.
2 pe.S.de ſpon. primo ponitur deciſa conſultatio
ſecũdo ꝛeſponſio ibi cõſultationi.teꝛtio alterius du
bij ſolutio ibi ⁊ ſi nuper.quarto obſtaculi ꝛemotio
ibi Fuis &. bir nerbis expꝛeſſo ꝙ conſenſus
in matrimonio hendo debʒ vbis exprimi in fari
nalẽtibus ⁊ ſic faẽ h la in ar.q vba ſũt de ſubſtã
tia ĩ loqᷓ naltibꝰ:æ his vᷣbis foꝛmalit᷑ unt᷑ tex.in.c.
pe.S.de ſpon.ſed hoſti.ſupplet ad litterã uel alio ſi
gno equiualẽti quod piʒ dixit.n. de vbis quia cõit
accidit ſed ag mam uide qð plene dixi in. c. tue S
de ſpon. ¶ Mora ibi ſiue ſit inramentum ꝙ iura
mentum nõ eſt de ſubſtantia mr̃imonij licet foꝛius
obliger Zhentem. ¶ Vltio nõ ꝙ mr̃imoniũ hʒ ſuã
eſſentiam ex ſolo mutuo conſenſu pᷣbentium: vnde
carnalis copula non addit maius uinculum re

Aa eo. ubi dicetur.
◻ Ba fraternitas. t aui ap

ſpectu eſſenrie mr̃imonialis:iõ non tollitur primum
ꝑ ſecundũ cõſumatũ:ſed bene addit reſpectu ſigni
ficati:qꝛ aliud ſigmficat conſumatum qꝙ; non conſu
matuʒ;: ut in. c.debitum de biga.=.xxvij.q.ij.c.qua
pꝛopteꝛ. Item eſt foꝛnus conſumatum: binc eſt ꝙ
nõ diſſoluitur peꝛ ingreſſum religionis ſicut non cõ
ſumatum:ut in. c.ij.⁊ in.c.ex publico de conueꝛ. cõ
iuga. VMiuimo nota papam poſſe reuocare ſentẽ
tiam ſui pꝛedeceſſoꝛis ? ↄtrariam ↄſtitutionẽ faceꝛe
uł aliteꝛ declarare ẽt pcepta iuris diuini q; pꝛedeceſ
ſoꝛ declaraueꝛit. ¶ S glo.fi.in fi.quid autẽ de ma
trimonijs octis ante hanc conſtitutioneʒ:dicit hoſt.
ꝙ ülla ſunt toleꝛanda ꝓpteꝛ conſuetudinem contrari
am ⁊ quia nõnulli ſũmi pontifices ita diffinieꝛãt de

pellat ĩ can
ſa matrimoniali inteꝛdici deber ne aliud

matrimonium contrabhat lite pendente ⁊ ſi contraxe
ꝛit debet ſepeꝛari.pꝛimo thema. ſecundo pꝛecipit fie
ri inteꝛdictum ibi ̊ arbitramur. teꝛtio dicit quid iu
ris ſi uioletur ibi ⁊ ſi contra. ¶ Mota ꝙ; appe latio
ne pendete põt iu dex a quo iteꝛdiceꝛe mr̃imoniũ cõ

trahbendũ ⁊ ſic nõ ſuſpenditur in totum iuriſditio iu

dicis a quo unde poteſt ageꝛe ea que tendũt ad faci
lioꝛem exiruʒ cauſe appellationis de quo nide bonũ
tex.cum glo.in.c.ex litteꝛis de ma.cõtract.cõtra ĩteꝛ
dic.eccle.unde uidetur ꝙ iudex poſſu hoc inteꝛcẽm
fere ¶N nõ. ꝙ pendẽte lite ſupeꝛ matrimonio
ſiue fuen appellatum ſiue non:non licet tranſire ad
alind matrimoniũ licet peꝛ partem pꝛetendatur nulli
tas pꝛimi matrimonij:ut in.c. cum in apoſtolica. S.
de ſpon.⁊ h̊ ⁊ peꝛ illud.c. non debes diſpoſitionem
huiꝰ tex. reſtꝛingeꝛe ad pendẽtiam appellariõis. Idẽ
eiʒ eſt ſeꝛuandũ pendęete lite an appelloneé: ut in. d. c.
cum in aglca. 1Yn gio ſſ i in fi.nõ. bene diſtinctio
nem glo. ſolet eim quotidie allegari ⁊æ hec eadem di
ſtincrio ſolet fieꝛi cum queꝛitur utrum actus ð legeʒ
ſit ipo iure nullus de q nide in regula ea que ↄtra
ius de reg. iur.li. Vi.⁊ in.c.uides.x.di. ⁊ in.l.nõ du
bium. C. de legi. ⁊ dicit᷑ ꝑpetua cã ꝓhibitiõis qñ cã
ꝓbibitionis non eſt reſtricia ad ceꝛtum tempus ſed
eſt peꝛpetua puta ſi pꝛohibetur aliquid fieꝛi pꝛopteꝛ
malum quod inde ſequi poteſt. uel pꝛobibetur ma
trimonium fieꝛi pꝛopteꝛ conſanguinitatem uel quid
ſimile. dicitur non habeꝛe peꝛpetuam cauſam pꝛobi
bitionis quando cauſa eſt reſtricta ad ceꝛtum tẽpus
puta pꝛohibetur matrimonium pꝛopteꝛ neneꝛatio
nem diei.

as. Qui duas per uerba de pꝛe
ſenti deſponſat primaʒ deſpõ
ſatã habet in uxoꝛem etiam ſi pꝛius ſecun
dam cognouerit nec ualet contraria conſuetudo.
⁊Z hoc ultimum additur ad.c.licet ſupra eodem.
In prima conſultatio. In ſecũda ꝛeſponſio ibi ne
nero. C Mota primo ꝙ circa ſacramenta eccle
ſiaſtica eccleſie inferioꝛes debent ſe confoꝛmaꝛe ma
io ribus ꝛatione metropolitane eccleſie: facit.c.ad
abolenda n ·.j. de hereticis. nide bonam gloſam in
Cc.i.de ſuimina tri. li.vi. ota ſecundo ibi que

Connſoommai
2 —
,goinmn ensginsi 1
ſcn olnelg ndin m an
õ lurc
1 iceni nlntrvrin i lon
etkl erbuur ce uſit in iun
zi Ousninoni dſtgſens, ſom
lgyenſon Natuncinudmn
lin roltiocopris nbbl addn h
prönedoerituns nunmne bolt nn
iwrunbzſtumeitänime dnn.
ur odjacventen Awis zam eens
. Ali do ens ſun doendtn
Ulan boinnibre Tö mibiui Prier
o ebuaens, Nie alora ſnn ad
bimobi iufmonmucft
bliphoi colnone Hnifq augnn
onnberinc bi 4bſenn ge
iutng gligin Obus hüribnsr
— indelibi
—

zua W –

ic⸗ ennir Gägfcumn

—

ur intommn iunſclto⸗ 1

. erengpencitalſai

talmnonise no ncebeni
almnnst m crolrtine
dan git Poſſbocinrven
dcgenlerlreinanannon⸗
ummſie orndMNruſfen
MaanenadEN i
IWnim nc n napondla .
Na d c. nncettsc pſnonemn
ri wnliimn elnis N
Arleni Alone or inc.
Jygoſſinf nö arcſtn⸗
ſgvondletlegen eber acen gi
On goenmr umn anns ege,
de g'nein egon acreonnn
Ntnt ncesa 1nl hotn
thri gonn PPtiſ
ckrchecan cuunwpes
alnwpden innifeitche
deſenniporf,⸗ nrltenn
onm mutgnnunm
vylirr ynunlln

anifies AAeuumtehus

mminonumprpre ncnento

nns oe lelbz de hl
Quids e el⸗
, rime; depo
– ſoi iun

¶ De condi. appo.

ſufficit ; ad eẽntiã mr̃imonij copula carnalis neceſ

ſario nõ cõcuꝛru ẽ eꝛgo uex mr̃imonium poſt cõſẽ

–

ſum de pnti pſtitum. nã id dicit᷑ ſufficeꝛe quo poſito
nibil aliud ad ſubſtatiã actus requirit ut nõ. glo.in
..ſtatutũ in pꝛin de zp.li. Vi. Et adde hic ea que di
xi ſupꝛa. c. I ? quod plenius dixi in.c.ex publico de
guerſa. Ziuga Quid de matrimonijs contractis
ante iſtam conſtitutionem: doc. cõiter renent ꝙ illa
iolerantur. æ h aꝑte innuit vpum deceteꝛo hic poſi
um ⁊? pot adduci iſte tex. ꝓ ⁊ contra ꝙ conſtitutio
juris antiqui declaratoꝛia nõ exteditur ad pꝛeterita
hutia Zꝛiam conſuetudinẽ quaſi ꝛõe conſuetudinis
illa debeant toleꝛari.pꝛo quo nide bonam glo.in. c.
cum uenerabilis de conſue. ⁊ in. c.i.de poſtu. pꝛela.
l. vi. In ↄꝛium poſſet adduci iſte tex. quia dicit de
ceteꝛo ſecus eꝛgo.ſi h̊ vbum non fuiſſet appoſitum
ut in. c. cũ tu z quod ibi nõ.de uſuris.ſed ad mom
plene uide nõ.in.c.fi.de conſti.⁊ in cle.ij.de ꝛc.ecc.
no alie. ? in cle.i. de elec. ¶ Altimo queꝛitur nũqᷣd
papa poſſit ſtatuere ut per fᷣmn mrimonium ↄſuma
cum tollatur primũ nõ conſumatum. ſic appꝛoba
ꝛe conſuetudineʒ hic ꝛepꝛobatam.hoſt. tenetĩ ꝙ ſic
qꝛ circa mrimonium non conſumatum latiſſime pʒ
ptãs pape:ut nõ.in.d.c.ex publico ⁊ ad hoc po nde
rat. Y. nullus poſitum in tex. quaſi dicat ꝙ potuiſſzʒ
ſtatueꝛe bic ↄꝛium Sed ego dubito an h dictum ſit

nerum . nam ſine magna cauſa papa non diſponit

Ʒ iſtud mrimonium ut in.d.c.ex publico.¶ Otem
ſi eſſet quaꝛe papa ꝛetꝛactaſſet diffininionem pꝛede
ceſſoꝛum ſuoꝛum ſi illi potuiſſent ad libitum diffiniꝰ
nt in. c. ̊ ſupꝛa eo.ſʒ ex magna cauſa poſſet h face?
In glo. ibi. nam ↄctus ꝑfectus ẽ ꝑ ſolum cõſen
ſum. nõ intelligas glo. ruditer. nam etiam ↄpctus ẽp
tionis ? uenditionis ⁊ ceteri qui ſunt de iure genti
un pficiuntur ſolo conſenſu: ut in.l. conſenſu.ff. de
act. ⁊ obli.l.ex h̊ iuꝛe.ff.de iuſti.⁊ iur.ſed intelligas
glo. ꝙ Zctus mrimonij eſt ꝑfectus ꝑ ſolum conſen
ſu n.i.ꝙ peꝛ ſolum ↄſenſum eſt tranſlatum plenum
ius ita ut traditio coꝛꝑalis nihil addat.⁊ lʒ doc.hic
inſtet ꝓ rõne diuerſitatis maxime hoſti.qui dixit ꝙ;
mimonium bʒ ſuam eẽentiã a iure diuino. JIdeo ſe
quitur ↄditionem ſui actoꝛis. nam deus eſt imnta
bilis. Alij vo pctus ſunt ab hoĩe:ideo ſequuntur
naturam hoium: hec rõ mihi u? ꝑſuaſiua ? non ne
ceſſario ↄcludens.nã ⁊z aliqua ſunt ab hoie que mm
ex ſolo titulo hnt ſuã ꝑfectionem:ut eſt titulus bene
ficialis. nã ꝑ ſolã collationẽ bnficij acquiri plenum
ius ꝓuiſo ut bic ⁊ in.c.ſi tibi abſenti de pᷣbẽ.li.vi.
ideo facit regulã ꝙ in oibus ſpũalibus ex ſolo titu
lo tranſfertur plenum ius ut in.d.c.ſi tibi abſenti =
per Inno. in. c inter cerera de pᷣben.¶ Ma eni
tanq iuiſibilia ſine alia executione exterioꝛi trãſferũ
iur ? ſolo ↄſenſu ut dixi ꝑficiuntur ¶ Abbas.

(De oditionibus appoſitis in deſponſatione et
matrimonio nel in aliis Sctibus. ſica.

(Kontinnatur. bec ſyica ad pcedentia h oꝛdine:
q qnqʒ ſponſalia ↄhuntur pure de quibus niſuʒ E
5 qnq; ſub conditione. ¶ erito de bis poſt prece

dẽtia ſubmittit.? qꝛ ↄditio apponi põt non ſolum
in mr̃imonio. ſed ẽt in alijs Sctibꝰ. Ideo ne auctoꝛ
haberet mãm geminãdi ſeicã ſubnectit hic de cõdi
tionibus appoſitis ẽt in alijs ↄctibus.⁊ quid ſit cõ
ditio nõ. ſuper rubrica.ff. de ↄdi.?æ demõ. Sed dic
latius ⁊ clarius ꝙ ↄditio ẽ quedã adiectio poſita ł
ſubintellecta in diſpoſuõe ſuſpẽdẽs uel reſolues ip
ſam diſpoſitionẽ z differt a mõ qꝛ modus nõ ſuſpẽ
dit ſʒ ẽ quedã modificatio diſpõis de quo clariꝰ di
cetur.j.e.vm. Micolaus ſiculus.

ma. Defectus
tuꝛpis conditionis in contꝛaciun ma
trimonij appoſite nõ uinat mrimo
nium:ſʒ uitiat.pꝛio ponitur thema
ex quo ꝛeſuſtat tacita queſtio.ſᷣo ꝛñſio ibi rndemus
¶ Gopo. 5 tex ur̃ enim ꝙ conditio poſſit appe ni
in mr̃imonio gᷣhẽdo:ut.j.eo.de illis ⁊.c.ſuper co.
So. meru Zꝛij iſte tex.itelligitur duobus mõis pri
mo ꝙ loqtur in ↄditione ſuſpendente turpi tamen
nã ↄditio turpis que nõ ſit ↄ ſubſtantiã mrime mij
hẽ pꝛo nõ adiecta ? Zctus ꝛemanet purus.j.c.c.fi.
ſecus in ↄditione boneſta de qua itelligiur ↄꝛium
2 hunc intellectnm ponit glo.hic. Secundus intelle
ctus extra glo.ut itelligatur in ↄditione reſoluente
puta contraho tecum mẽimonium ⁊ ſi non donaue
ris mihi.x.uolo te ꝛelinqueꝛe.ceꝛte ex quo mẽimoni
um a principio tenuit non poteſt diſſolui:ut in.c.
cum ſis de conv.cõiug.⁊ pꝛo h intellectu facit lr̃a ĩ
.H. ꝛelinqueꝛe ? hunc intellectum ſenſii Minc. Qui
dam tamen dixerunt ꝙ in mr̃imonio nõ põt appo
ni ↄditio.qꝛ conſenſus dʒ eſſe purus ⁊ abſoluius:
ſed h̊ ẽ falſum:ut in ↄrijs niſi intelligas ꝙ nmæimoni
um nõ poreſt conſiſteꝛe niſi ex conſenſu puro ⁊ ab
ſoluto. nam exnte conditione conſenſus remanʒ pu
rus ⁊ tũc ueꝛe incipit teneꝛe mrimonium: ut in.c.ſu
per eo.j.eo.=.c.ueꝛum ⁊ in.c.unico de ſpon.li.vi.
B m ſit pꝛopꝛium. Q Kerunet
ad fam pꝑtem Nice ⁊. B.d.ĩ
ſũma.Seꝛuus manumiſſus ea ↄdictione
ut fiat monachus ? monaſteꝛio ſeruiat als in ſeꝛui
tutem ꝛedeat:⁊ ſi acceptato monachus factus ſit
manumittentis uoluntatẽ cogitur obſeꝛuaꝛe pꝛimo
thema. fo ꝛnſio ibi ergo E 10 primo ꝙ in manu
miſſione ſerui põt apponi conditio libenatis ꝛeſolu
tina. Co nõ ꝙ ſeꝛuitus antiqua nõ impedit mona
chatum cocoꝛ. liiiij. di.multos.nec ꝓmotionem ad
ſacꝛos oꝛdines: ut in. c. nulł.? in. c. de famulis de ſ.
nõ oꝛdi. ¶ Lertio nõ. ꝙ ſeiuus poteſt manumitti
ſub eo modo:ut fiat monachus uel clericus. In
glo. i. ibi. eſt ꝛes ſpũalis. nõ.glo.ꝙ libertas poteſt
dici res ſpũalis.⁊ facit quod nõ glo. in. d. c. pꝛeall.
(ſ. in. c. nullus:ſed hͥ nõ ꝓcedit: qꝛ ſi eſſet ſpũalis nõ
ca deꝛet in laicum: ut in. c. cauſã de pᷣſcrip. Itẽ.qns
qnqʒ manumittit inteꝛuentu pecume.l.i.ff. de ma
numiſ quod non poſſet fieꝛi ſi libertas eſſet res ſpi
ritualis ? ideo tene ſequentem ſolutionem glo. ꝙ

monachatus hbic confertur pure ¶ Nem bec eſt

quedam conduio intrinſeca: unde ſicut non eſt
.

– 2 ☛☚
¶De cogno. lega: ttc, s
4 ⸗
ſimonia ſi dat᷑ pdium nt ibi fiat ecclia:ut in.c.oli . cheb⸗ ug
emnla d 56 ne ecc latt in. c. olim tanq; inhoneſta ? ideʒ dicit in ꝑſona uiri ne uideat᷑ erpoſi⸗
i.de reſti.ſpo.ita et ſi manumittitur fuus ut fiat ꝓpteꝛ libidinem dediſſe centũ ſeu mrimoniũ Sxiſſe. ,che. tin An
clericus nel monachus qꝛ nõ pot fieri monachꝰ aut ¶ So. Zꝛium eſt difficile 2 nõ 5 p doc. ſed tond
clericus niſi priꝰ ſit libeꝛ S de ſeꝛ.nõ oꝛdi . no toctnun doc. ſed ſpilen elt
18 niii p 2 ci. n0 oꝛdi. p totum. cꝛedo poſſe dari duas ſołones. pꝛia ut ĩtelligat᷑ quã 4 oſeh dſo⸗ e⸗
Hoſti.ĩtellexit tex. ꝙ nõ ſub cõditiõe. ſʒ ſub modo ir fuit ſti ſanig in. ; N. Ct t.
iſti fuerü i. vñi gdͤitij 5 do uir fuit ſtipulatus aliquid ſibi donari occaſiõe.ſ. ide n
di uerut nannim x. ↄditio h̊ ponũ largo mõ: dotis.nam tũc bn ualeꝛet: ut in. d. S.ſi tibi nupſeꝛo 1 ilnſ G;
ſi ꝑ h n mutat᷑ ĩtellectꝰ iuris.⁊ de qria iteꝛ mocũ ei ¶ Ael fo põt dici ꝙ qñ ſubeſt cã . i att uin chew⸗
cõdirionẽ hr̃ ĩ c. uex. j ſo. fi. ibi &ᷓ ci Fei- qn ſubeſt ca honeſta petendi S
ecg ie nalt P. J. (0. ¶ In glo. i. ibi ꝙ; cito domũ tũc ualet oditio ſeu ſtipulatio. nam tex.in.d. aml holl⸗ cobürcic⸗
cceptauerit ↄditionẽ. itellige glo. ſane. l. , accepis g. non ãnullat indiſtincte illam ſtipulatiõeʒ: ſed dicit dttirhhli⸗ –
uit cum effectu faciẽdo ꝓfeſſionẽ ĩ manibꝰ illiꝰ qui ꝙ cã cognita eſt annullanda:uñ ut dicit ibi Mart gin ml he
paiul eñ opome r igii iuk n lc ponecri de ſi nobilis Zheꝛet cum plebeis nõ eſſe inhoneſtum ſi ticmfcdn
rla. ex nuda g acceptanioe cõditiõts non eſtet effer ꝓmitteꝛet᷑ aliquid ipi nobili in ↄpenſationem nobi nt
Z tus moachus. Et in fi. glo uult g gl. ꝙ ꝓmet Iiitatis.nam tũc ceſſat ratio libidinis æ idem ubi ſub lu⸗
ad clericatũ põt ꝛeuocari ad fuitutẽ ſi ñ ſeruat mo eſſe põt ↄſilis cã.¶ Vtimo nõ. duos cãus ĩ quibꝰ lſoc⸗
— - . „q. = „— 9 „ . S . *
dũ i manummiſſie appoſitũ. ſec in eo ꝗ eſt effectus ditio appoſita in ſponſalibus tollit.ſ.p carnaleʒ co
monachꝰ. ſ ñ ꝛecit 20e; dineꝛſizatis nec ẽt doc. ſ pulam ſubſequentẽ:⁊æ nõ bñ hũc caſum maxime iun acn
põt dici ꝙ clericꝰ degꝛadat deſinit i cffeu eẽ clericꝰ cta glo.fi. qꝛ extendit. c. is qui de ſpon. nam copula enmit
ut in. c. degꝛadatio de penis li. vi. vñ ſine niolatiõe B oꝑat᷑ duo.purificar eiʒ ſponſalia æ eodem momen
dericus põt degꝛadari ⁊ redigi in ſeꝛuituteʒ: ſed ꝑ to ea tranſfundit in mrimoniũ. ¶ Secundus cãus ezaſonanle acr
degꝛadationẽ ſen depoſitionẽ nõ deſinir quis eſſe qn inteꝛuenit poſtinodum ↄſenſus de pnti. ¶ Secd ; ⸗cſyrnoce
monachus:ẽ eiʒ mõachatꝰ qdᷣdam notũ fiani it oj ntd. Als ſum mjſurdum
, onachus: e eiʒ moachat qodam notũ a quo non queꝛo nũquid ſufficit ois ↄſenſus de pnti. Vinc.h̊ᷣ nicnnd ing
põt liberari ẽt ꝑ papa ſaltem ſine maxia cã iuxta ea pe.?¶ Abb. ⁊ Spe. eo.ti. in pꝛin.miro modo intelli . ergg bͤcbn 1
que nõ. in. c. cum ad mõaſteriũ in figde ſtat. regu. ex gunt iſtum tex. dicũt enim ſufficeꝛe ↄſenſum de pñti uimt Connone id cunun
quo ſemel pure uouit deo non pot amplius ꝛedire ſiue ſit purus ſiue ſit conditionalis dũmodo non cõ n icn wocan
ſecu “D 2 ſubijci ſraiulco⸗Pora'lefed ſi fuiſſz feꝛatur in arbitrium alteꝛius = h̊ ultimo caſu intelli ſe iſdſiarter in utn
eruus illius a agen tunc ane naſerer conditio gunt. c. ſupeꝛ eo.infra eo.quaſi nelint iſti diceꝛe ꝙ ſi i leun abts wins
nõ ut ex toto deſinat eſſe monachus. ſz ut ſit magil fueꝛit dictum contraho tecum ſi donaueꝛis mihi cẽ an —–☛
aſtrietus monaſterio q; ceteri:unde erit quaſi fuus tum incontinẽti eſt matrimoniuʒ quia ueꝛba ſunt de ſnolnsehhoſn⸗ oötun
monaſterij nec porcrit intrare monaſteriũ ſtrictius pꝛeſenti nec conſenſus eſt collatus in arbitrium alte eulmnmilnm
facir qð legit * nõ.i.c. ð famulis ? in.c.eo libẽtius rius: utputa ſi fuiſſet dictum contraho tecum ſi pa lärfidm CAien
de ſeꝛ. nõ oꝛdi. æ qðᷣ nö.i glo. i. c. ut lex continentie teꝛ meus conſenſeꝛit. nam h̊ caſu nõ eſt matrimomũ Qui arſhnd Ginne
xxvij. q. i. ¶ Ded Ʒ hũc ĩtellectũ glo. opponit de niſi pateꝛ conſenſeꝛit ut in dicto.c. ſupeꝛ eo ¶ Sed pdi n it o gi men
fi. c. ubi papa mandat ſeruari manumintens uolũta Jo. an. ̊ ⁊ Inno.tacite ſentiũt oppoſitum ⁊? meliꝰ: ſmimi njriu vemirii er n
tem eꝛgo dʒ ille redigi in fuitutem cũ h ſit manumit dicunt enim ꝙ licet conſenſus ſit preſtitus peꝛ Vba AMiti rfumdnmmns
tentis uolũtas: riũ ur difficile 7 h non tactum peꝛ . de pꝛeſenti ex quo non inteꝛuenit conditio ſuſpenſi I uicamr heſn e do hl
doc. ſʒ HZ inherẽdo p inelen hoſt. ꝙ iſti fuerũt ua non tenet matrimoniuʒ niſi exiſtat conditio quia ii its wſtcifmis enan
nenin ſub n eren eenateern⸗ vnð conſenſus a quo ſubſtantiatur matrimonium non anpoberinn nii no moci chn
ne r ia en nolg ebet ꝛcferri ad tps eſt purus ?7 abſolutus ⁊? hoc dictũ ſatis ſenſu hᷣ gl. Nfeni ſitdai inconanoe rpoeſſt n
33 dnac atum. nam uo uinas manumittentis be. ⁊ tenet do.anto.in dicto.c.ſupeꝛ eo.⁊ hoc mihi pdlostgo ro vaner donns
n ut ſerent monuen 2 li non genn ꝛedirent ad uidetur ipa neꝛitas unde tex. debet intelligi de cõſen Ulignnchuier doniſb pra demn⸗
eruitutem. vñ ſi fiunt monachi ſer . . 6 eCN
han eg vVñ ſi fiunt nac P nan noletacz ſu de pꝛeſenti pure pꝛeſiito ¶ Lamen eſt diffeꝛentia tioggaaniſinzn n tnic⸗
maumiſſoris eo ꝙ ↄpellunt ꝑſenerare ĩ mõaſterio. utrum dicam accipiam te ſi centum dedeꝛis.nam i zWded
I.·Nui iurauit ali 5 1 . sS. nam in Ncde deſesnddfen
E illi 8 urauit aliquam iĩ uxo pꝛimo caſu exiſtente conditione purificãtur ſponſa cöpöragiad woegianz
ꝛem accipere ſi.c.ſibi d j nath nnanmnthin
SS pere ſi. c. ſbi dona lia:ſed adhuc non eſt matrimonium ſed in ſecundo Ndoir poſirn 4
— uerit recipeꝛe non tenetur niſi poſtea pure caſu eꝛit matrimonium quia conditio ſuſpendit con us vie moentodn
conſenſerit uel eam cognouerit primo thema.ſecũ ſenſum de pꝛeſenti. lermnli ium
do de eꝛminatio ibi reus. ¶ Hõ ꝙ ſponſa ia poſ . lute ohniſo lbnill
. ſunt ghi ſub cõditione tex.n.iſte loquit᷑ in ſponſali E o therevcrau
Mele vet = ſt textus notabili⸗ Ne rvcr r v
bus de fururo ur py g uerbum acciplaʒ ad eſt futn ( Erum. tum alegarur 7ſemncnn i ſtumnrrdmn⸗
ri tpꝛis: ut in. c. pe. ð. de ſpon. ex talibus ſponſali e lellectum ueꝛioꝛem hoc dicit in ſum Res gfnunin in W
bus coõditionatis nõ orit an ↄditiõis cuẽtũ publice donata eccleſie ſub modo ſſatim eſt eccleſie nec reno tiiſmnitzennle
honeſtatis iuſtitia: ut in. c. unico de ſpon. libꝛo. vi. catur modo non ſeꝛuato niſi hoc in contractu ſit tirl ifiſiat ſit
C Secundo nõ tex. ualde natabilẽ iudicio meo ꝙ; pꝛeſſum pꝛimo dictum ſecundo exceptio ibi niſi 6 nantiaifitz 8
5 Lsnd honeſta aecipiq te in uxoꝛeʒ ſi tale. quid Noꝛa pꝛimo donatoꝛem poſſe in donatione quam bumm ufie uſte
1 iſaneheke n ſi nõ eſſz honeſta nõ ſuſpẽdiſſer facit eccleſie conditionem ſeu modum apponeꝛe etiã turinge “/ cocnto
on ia:ſed heetur p non adiecta: ut in. c. fi. eo. contractus reſolutiuum ad h. c. cum di ecti z de do cent Zl in hun
6. 5 6Bu tex. foꝛtue opponit de.l.ſi tia ſtipu na. res eꝛgo ſemel eccleſie effecta poteſt ab ea aduo tiſtitiuich binneh
latus fueꝛo in. ſi tibi nupſeꝛo.ff. de nerb. obliga. cari ex modo non ſeꝛuato nł peꝛ exiſtentiam condi ſisti genſen cti
ui r nle ei ſenudle⸗ nunun a niro cen tionis reſolutiue. nũquid aũt hoc caſu poſſit laicns mrnick e äüin
ibi nupſeꝛit non ualet ſtipulatis donatoꝛ donatiõem ꝓpꝛia auctoꝛitate reuocare: die nte die
uri

Eſt Cnllimis ginoconanc
um Nenstzilimd alini
uffneo gru clriſtclergſ
rado uunſconmeisntic
unninoninzrigvebeſatte
ſansckcolmnsin rbinanaſt
GNcummcurhWuN
Gſenn pandciſt 1dcrapntcd.
ten aind ind
hm mir emnir vſume m⸗
lin anini ſionniub o fta
o nincinmnt ond uo iſpeni
mnoninz nſtcuſtarconcino ri⸗
ſobſtunnauur morninorivm non
Ums t hoc dini iuis enithg.
.indiao.c Cper do. ztot mihi
8undeter cha inelig cecolen
NchieLnme Qübemn
chamvRcm Ades:N
Penn tioeunftin heſi
mrck mmmmnin iu n iunc
mmm gu onilſnltcn

u.

Orns ſoupſi l

. nun Ilgumjt ſemnenj in

P Ctin ſun. Res
orn bocdi
oſanncſeteeſene en⸗

bn⸗ n rontrocnw
tboc in ontigenn
tunl to biniſ

co euceptiol
n ſein ommtone Onan

oren
ren ſu wocumn role
nilimdi
lichin ocſ nn
cuao lpere ſen Uu
. Git boe uſe⸗ d
,mamain ſoMoceg

¶ De condi. appo.

ut nõ. Inno. in. c. uex.de fo.ecompe.ubi plene dixi.
ꝛo declaratione.c. oppo.contra tex. ur̃ enim
nullo modo poſſe ꝓcedeꝛe. Aut enim extat condi
tio appoſita ĩ donatõe ? nõ põt donatio ampliuſ ꝛe
uocari. Aut cõditio nõ extat ⁊ fruſtra tractat᷑ de ꝛe
nocatõe:qꝛ ↄditio ſuſpẽdit actũ in euẽtũ ↄditionis
un antea nõ põt dici donatio cũ ſola ſpes ſit ĩ obli
gatione iſti. de. v. obli. in. I. ex cõditiõali z. .c. ꝓx.
reuocari ergo nõ põt qð nõdum tʒ. So.gl.ſecũda
ut arbitꝛoꝛ metu Sorij ponit duos ĩtellectus ad tex.
primus ẽ ut ĩtelligat᷑ in ↄditõe ꝛeſoluẽte exẽplum pz
in ea:unde an euẽtum ↄditõiſ nõ põt reuocari.⁊ ſic

itelligĩ pria ꝑs.c.ſʒ poſt cõditionẽ extãtẽ põt reuo
cari ſi fuit dictũ ⁊ ſic itelligit᷑ fa —
uerus in ſe:ſed nõ cõgruit lr̃e:qꝛ ſi ĩtelligeꝛet ĩ cõ
ditione ꝛeſoluẽte dixiſſet ꝙ ea exite poſſet ꝛeuocari

ſed tex. dicit ea ceſſante..ideo gl. tꝛanſit ad ſm itellec

tum melioꝛem: ut iteligat᷑ in mõ ⁊ nõ in cõditione
nã moduas non ſuſpẽdit actũ:ſʒ modificat utputa ſi
dat᷑ pᷣdinm ecclie cũ h̊ mõ:ut nõ aliener tunc ſi ec
cleſia nenit ↄ mõʒ ⁊ ſic ceſſat modus appoĩtus põt
reuocari donatio ⁊ h̊ fᷣm gl.ſi fuit dictum in dona
tione quaſi uelit gl.ꝙ nõ obſeruantia mõi nõ pᷣſiat
facultatẽ ꝛeuocandi donationẽ:ſed cuntaxat agẽdi
ut ſeruet᷑ niſi dictũ ſit ut poſſit ꝛeuocari. hoc ultimũ
dictũ gl.nõ ẽ ĩdiſtincte ueꝝ. un concludendo bꝛenit
ipſa Vitatẽ dic ꝙ tã in ↄcribus noiatis q; ĩ nõ noia
tis ſi modus appoſitus fuerit finalis cauſa Sctus
põt agi ad ꝛeuocatio nẽ ſi moduſ nõ ſeꝛuat᷑ ut ẽ tex.
in...cũ te füdum.C. de pac.iteꝛ emp.⁊ uen.⁊ in.ł i.
C. de dona. que ſub mõ. Si aũt modus nõ fuit ſi

nalis cã Sctus tũc nõ agit᷑ ad ꝛeuocationẽ: ſj ad ob

ſeruantiã mõi ⁊ ita debet itelligi tex.in.l.ea ↄdiniõe
C. de ꝛeſci.uẽ.ſed ꝛeſpectu donationis facie ecclie
lex. uidetur hic ſingu.quẽ neſcio alibi.ꝙ ſẽpeꝛ dʒ pᷣ
ſumi ꝙ modus nò ſit cã finalis ↄctus.naʒ ut hic ui
des ex nõ obſe:uãtia mõi nõ ꝛeuocaĩ donanio facta
ecclie niſi ſit dictũ in donatiõe ut poſſit reuocari.=
hc pᷣteꝛ alios ego puto ꝛõem:qꝛ donans eccłe ſub
mõò ur̃ principauter donaſſe ppreꝛ deum æ pꝛo re
medio peccatoꝛũ ſuoꝛuʒ ar.in.c. requiſiſti de teſta.
¶Modas ergo appoſitus nõ nẽ cã finalis ↄctus et
ſic nõ põt agi ad ꝛeuocationẽ:ſʒ ſolum ad iplemẽtũ

niſi ſit dictũ ni poſſit reuocari ? ꝑ p̊ ꝛeducemus ad

2coꝛ. ius ciuile z canonicũ cũ eadem ſit rõ in utꝛo
qʒ.⁊ hac lec.tene obmiſſis quibuſdã alijs que dant

extra glo. Sed hic queꝛo de qõe quotidiana nũqͥd

donatio poſſit ꝛeuocari ſi fuerit dictum ex quo ſolꝰ
platus nõ ſeꝛuauit mom. Vinc. hic ſentit ꝙ non: qꝛ
delictũ ſolius plati ñ dʒ nocere ecclie. ut in regla de
lictũ. re. iur. li. vi. vñ ſi dat ecclie poſfio: ut ñ poſ
ſit alienari:æ ſi alienet fuit dẽ: ut poſſeſſio poſſir ab
ecclia reuocari non poteſt fieꝛi reuocatio ſolo pꝛela
to alienante:ſecus ſi prelatus cum capitulo. ⁊ idem
dic in aliſs modis. Idẽ ſentiũt doc.in. c. bꝛeni de iu
reiurã. ubi dicũt aliud eſſe reſpectu ↄdiriõis iplede.
nã ſatis eſt ꝙ pᷣlatus nõ ĩplet cõditionẽ ad h̊ ur res
nõ acquirat᷑ ecclie ꝙ ſing. nõbis. æ hãc puto rõeʒ di
ueſitatis. n in queꝛẽdis ſolus platus põt noceꝛe ec
chie:ſed nõ in qſuis: ut diẽ glo. nõbilis æ doc.xvi.q.

vi. F. fi. nõ. Inn. in.c. raternitatẽ de dona.ꝛ per H̊
bẽs declaratã gl.ij. ? pꝛin. uliie. In glo. fi. in. fi. nõ.
iſtam gl. qꝛ quotidiana cé. z ex ea primo nõ ꝙ licite
in donatõe facta eccłe apponitur pactũ ut nõ poſſit
alienari ⁊ nẽ expᷣſſum in. S. ſanctiſſimis alł in gl. ubi
dẽ ꝙ res ecche poſſũt alienari pꝛo ꝛedempriõe capii
noꝛum niſi ſint donate eo pacto ut alienari nõ pol
ſint. Sed dubium ẽ quid ſi imineat neceſſitas glo.
ponit hic duas opiniones ⁊? primam tenuit Hug.
x.q.i.ſic quidam Jo.⁊ Lau.x.q.ij.ᷣ ius Itẽ Rãᷓ
maſ. Gof. MDi. æ Inno. hic tenẽt opinionem in
diſtincte ut nõ poſſit alienaꝛi tenuit hic Mincen. qui
tñ poſtea mutauit opinionem ⁊ dixit ſtanoũ.c.aux
xij.q.ij.prima opi.ſequit᷑ hic in effectu.do.an.ta ſe
quitur hic do. Car.mihi plʒ prima ut ex quo neceſ
ſitati ecclie aliter conſuli nõ põt ſicite alieneiur. naʒ
ſi aliud ſenſit donatoꝛ nõ ur̃ fuiſſe mentis compos
cum inſtante tali neceſſitate pia ipſe debuiſſet h face
re ut in.c.ſicut.xlvij.di.facit qðᷣ in ſlunii nõ.glo.lxx
xij. di.in.c.i.trene tamẽ mẽrti glo.æ gnãliter an æ qn
naleat pactũ de nõ alienãdo inter priuatos ? an ex
tali pacto ipediat᷑ alienatio dic ut nõ in. c.raynaldꝰ
de teſta per Inn.⁊? per doc.⁊ glo.in.l.fi. C. de re.
alie.nõ alienã. ⁊ in.l.filius.. diuus de lega.i.
Abbas.
Bper eo. Qui peꝛ v̈ba de pñti
2 cum muliere Shit ſub
ↄditione ſi pater ↄſentiret niſi pateꝛ con
ſentiat ad mrimoniũ nõ ẽ cogendus.uel geneꝛalius
ſic. Contrahens mr̃imoniũ ſub ↄditione nõ impꝛo
bata nõ cõpellitur mrfimonium ↄſumare an ↄdiiio

nis euẽtum. Cõis diuiſio.fa ibi rñdemus.⁊ ibi Pri

mo ſoluit. o ꝛemouet obſtaculum. ibi naʒ lʒ 6
primo ibi ad ↄſumẽdum.qꝙ ↄcto pure mrimmonio
ꝑ vba de pnti põt alter ↄiugum ad petinonem alte
rins compelli ad ↄſumãdum mr̃imonium ⁊ ſic eʒ ad
huc nò ſit hĩta poſſeſſio t ex iuꝛe queſita ꝑ conſen
ſum põt agi ad ↄſumationẽ mrimonij qð no Secũ
do nõ ꝙ mr̃imomũ poteſt conferri in alteꝛius arbi
trium ⁊ nõ ſolũ parẽtis in cuius ptãte eſt conduio
nem apponens:ſed etiam alterius:ut in.c.ſe.et ex
hoc hẽs unã dꝛiam inreꝛ mẽimonmiũ ⁊ teſtamentuʒ.
nã teſtamentũ nõ põt ↄfeni in uoluntatẽ alteꝛꝰ: ut ĩ
.l. captatoꝛias. ⁊ in.l.illa iſtitutio.ff. de heꝛe. inſti.de
quo dicendũ:ut nõ in.c.cũ iibi de teſta.ſecus in ma
trimonio:ut hic ⁊ rõ põt eſſe.nã mr̃imomũ eſt ce iu
re diuino:unde ſuffic ſolus ↄſenſus qlteꝛcunqʒ bea
tur:ſj teſtamentũ depẽdet ex ga: qꝛ ↄfeꝛt in illud tẽ
pus quo reſtatoꝛ non eſt futurus dns.ſ.poſt moriẽ

Vñ ſatis eſt ꝙ ipi Oimittitur libeꝛa facultas
ut not anteꝛ dicit glo.in dicta.l.illa inſtitutio. ¶ ¶Zeꝛ

pꝛobata põt apponi in matrimonio ¶ V ltio nõ. ꝙ
lʒ ↄſenſus expꝛimat᷑ ꝑ vba de pnti in ex quo appo
nit᷑ ↄditio nõ hʒ effectũ de pnti. ſʒ ſuſpẽdu in euen
tum ↄditionis ⁊? declara: ut dixi o eo. de ilis.¶¶ Sb n
glo. i.de hꝰ dic ut plene nõ. in regula actus leginmi
de reg.iuris li.vi ꝑ glo.? Oy.⁊ habes ex h unam
dr̃iam inteꝛ mẽꝛimoniuʒ carnale ⁊? ſpũale:nam carna
le põt contrabi ſub conditone: ut hic ſpiruuuale nõ
c 2

ut in. c. ij. de elec. li. vi. ? dic ur idi. In glo. ij. in fi.
ego non dubito qᷓn fʒ mr̃imomũ teneat contractuz
an euẽtuʒ cõditiõis qꝛ mẽimoniũ cõditionale habʒ
ui ſponſalioꝝ de futuro un ſiẽ illa tollunt P ſequẽs
mr̃imoniũ ut in.c.i.S.de ſpõ.duo.itia et mꝛimoniuʒ
cõditionale tollit ꝑ ſequens puruʒ:ꝙ hoc.c. unicuʒ
de ſpon.li.Vj. ſed ſi nõ inteꝛceſſit mrimoniũ dubito
de deciſione glo.qꝛ exquo obliganit ſe ſub cõditiõe
nõ potuit ꝛecedeꝛe ab illa obligatiõe.arg.in.l.potioꝛ
.ff. qui po. in pig. habea.ſi ſuꝑuenerit eꝛgo euentus
cõditiõis primuʒ mẽimoniuʒ ꝛemanet pux niſi foꝛ
te aliud dicat᷑ in mẽin ꝛſed ego nõ bene uideo
20neʒ diuerſitatis ¶ Extra glo.queꝛo de qõne quo
tidiana duo inteꝛ quos obſtãte ipedimẽto canonico
nõ poteꝛat eſſe mꝛimoniũ Soxeꝛum ſub cõditõe ſi pa
pa diſpenſaret demũ papa diſpenſauit. queritur nũ
quid ſit mrimoniuʒ ſine alio cõſenſu. Inno. prio ꝛe
feꝛt quoſdã teneꝛe ꝙ ſic.fo.⁊cfeꝛt alios teneꝛe õ riũ
quos ipᷣe ſequit:mouẽtur iſti qꝛ primus cõſenſus
oĩino erat iure ꝛepꝛobatus ad h tex. in..ir teꝛ ſtixulã
tem. F. ſacꝛaʒ.ff. de v. obli primaʒ opi. ſeqnunt᷑ hic
BGal et do. An. ſecundã ſequiũ do. Car.et dicit ſe
in facto cõſuluiſſe ſic motus principalłꝛ qꝛ qð depẽ
det a noluntate nnius ðꝛ ipoſſibile.l.apud iuł.in. fi.
de lega.i¶ Ireʒ id qð fit ꝑ ꝛemediuʒ eĩoꝛdinarium
ðꝛ fieri nõ poſſe:ut nõ. Inno.i.c.paſtoꝛeł de cauſa
poſſ.et ꝓprie. Iſtud eꝛgo mẽimonium uidet᷑ fuiſſe
ↄtactũ ſub cõditiõe ĩpoſſibili: ſed ego aſſigno aliaʒ
rõneʒ ad h̊ ut actus ꝛeiro extendatur eʒ ꝙ potuerit
iteꝛcedeꝛe a principio:ut.l.ſi is qui ꝓ ẽptoꝛe ff. de
uſu cap.ſʒ mẽimoniũ nõ poterat cẽ a principio ipᷣe
Setus obſtante ipedimẽto eꝛgo nõ põt ꝛctrotra hi.
Ireʒ ex facto a iure iprobato ñ põt naſci aliqua ob
ligatio.l cuʒ lex.ff.de fideiuſſ.ſʒ ex ciu cõditionali
ſola ſpes ẽ in obligatiõe et ꝓpteꝛ illaʒ ſpẽ pctus ꝛe
trotrabit: ſʒ in cꝗn noſtro nulla nata fuit oblig atio
20ne pdicta ergo opus ẽ ut mr̃imoniuʒ de nouo ʒ
hatur et ſic altero nolẽte Sheꝛe nõ eꝛit mr̃imoniuʒ.
E2 tu 4 8:Qui ſub honeſia condi
tiõe ſponſalia Zhit et añ
cõditiõis enentuʒ deſponſatam cognoſcir
cõditiõe recedit. Cõis diniſio.fa ibi conſultatiõi.
6. primo ꝙ fundãs ſe ſuꝑ ueꝛo mr̃imonio et
obtinet ꝓbando mr̃imoniuʒ pᷣſumptuʒ pᷣſumptiõe
iur. et de iure.iſta eim mulieꝛ fundauit ſe ſuꝑ ueꝛo

mr̃imonio et poſtea ꝓbauit pſumptum et nibilomi

nus obtinuit qð nõ.quia facit ad multa. ¶ Secun
do nõ. ꝙ miimonium põt confeꝛꝛi in arbitrium ẽt
extranei. Nan n. ſponſalia nunduʒ pura ſed
ẽt cõditionalia tranſeunt in mrimoniuʒ peꝛ carnaleʒ
copulã. ¶ Muimo n⸗ nõ. ꝙ deficiente cõditiõe ſpon
ſalia ex toto euaneſcunt adeo ꝙ copula ſequens
nihil opatur. ¶ Oppo. ) tex. de. c. cum m de teſt.
ubi ſufficit ꝓbaꝛe excõicatiõʒ fuiſſe ſecutaʒ apollo
nẽ.et ꝑ h̊ infen eã ẽẽ nullaʒ nec ẽ opus ꝓbaꝛe ꝙ ex
cõicatio n fuit lata an apollonẽ.ita ĩ ꝓpoſito uidet
dicẽdũ.ſat.n.ẽ ꝓbaſſe ꝙ eã cognoneꝛit poſtꝙ; ðfiẽ
Oditio max e qꝛ actꝰ ñ dʒ pſumi geminatꝰ.So.glo.
ei. ij. er ult. metu grij dicũt ꝙ iuuenis fuit ↄfeſſus ſe
plries il ognouiſſe: iõ nõ ſuſſicit poſimõzʒ ꝓbaꝛe

ꝙ ez cognoueꝛit poſt gdictiõem ꝑentum. h ſolutio
dininat ad tex.qꝛ in tex.nõ dẽ H. Moſti.ſentit aliam
ſolutiõeʒ dicẽs ꝙ iuuenis pure fuit confeſſus copu
lam nõ reſtringẽdo ſe ad unicã tm:ideo debuit poſt
modũ ꝓbare ꝙ ante eam nõ cognouit ſed poſt. teꝛ
tio ſoluit do. Anto. ꝙ quẽadmodum ſtatur confeſ

ſioni maꝛiti ſupeꝛ copula ut in. c. continebatur de de

ſpon.impube. ita debet ſtari confeſſioni mulieꝛis ex
quo eam aſſeꝛit ad naliditatem matrimonij. debuit
ergo maritus ꝓbare ꝙ ante non cognouit ad exclu
dendũ aſſeꝛtionẽ mulieꝛis. Et ꝓ h̊ intellectu adduco
nõ .ꝑ hoſtiẽ.in.c.duo pueꝛi de deſpon.impub. ubi
dicit cꝛedendũ mulieꝛi qn cõfitet copulam ad ualidi
tatem marrimonij. ¶ Sed aduene qꝛ papa h̊ ſe nõ
fundat ſuꝑ aſſeꝛtione mulieꝛis ſʒ qꝛ de copula h ſim
pliciteꝛ conſtabat: unde dicendum ⁊z quarto ꝙ ubi
actoꝛ plenc fundat intentiõeʒ ſuam dʒ obtineꝛe niſi
reus clare illam cõfundat nec ſufficit ꝙ reddat eam
dubiam.mulieꝛ eiʒ ꝓbando ſponſalia ? copulaʒ fun
dauit clare intentiõeʒ ſu ʒ exceptio neꝛo niri penitus
nõ euacuauit illam ꝓbationem lʒ eam aliquarenus
reddeꝛet obſcuram ⁊? ꝓ h̊ Vẽ tex.in.c.in pntia de ꝓ
batio.⁊ uide qð ibi plene dixi.ſacit qð no.glo.i cle.
fi.de N.ũq̊ in cꝛinalibus ut euitet delictum vr̃ reus
B cãu abſoluẽdus:⁊ ſic ſaluarem nunam opi. Har.
nõhilem in.l.nõ ſolum in..ſʒ ut ꝓbari.ff. de noui
oꝑ.nunc.⁊ h lec. multũ conuenit lr̃e quã etiaʒ tacite
ſenſit do. Anto. ʒ nõ ſic declaret ſʒ ſtat in pcedenti.
I gio:i in v. pſumendum ibi nec illud ꝓPdeſt 7
ratio qꝛ h pꝛoteſtatio tanq; turpis dʒ hꝛi ꝓ nõ adie
cta fauoꝛe matrimonij ut nõ.j.c.pꝛoxi.⁊ rõ hc ꝑ
ticulam glo. ſponſus eꝛgo nõ põt cognoſceꝛe ſpon
ſam quin tranſeant ſponſalia in mrimonium qᷓtun
cũqʒ pꝛoteſtetur in Sꝛium unde nõ eſt niſi unum re
medium.ſ.ꝙ pꝛius renunnet ſponſalibus.nam iunc
copula ſupeꝛueniens non poteſt induceꝛe matrimo
nium cum non reperiuntur ibi ſponſalia:ut nõ.i.c.
ueniens ⁊. c. tua de ſpon. ¶ In ea. glo ibi talis eꝛ
202 z&. ⁊ dic hanc conditionem reijci tanq; turpem
quia pꝛeſupponit pꝛimum coitum tanqᷓ; foꝛnicariuʒ
n ea.glo. ibi ſed ſecus in matrimonio ⁊ ratio
apeꝛtiſſima eſt quia ſecundum matrimonium pure
contractum pꝛeiudicabit pꝛimo conditionali: unde
conditio poſtea exiſtens non repeꝛit extremum ad
quod poſſit trabi. Item repeꝛit matrimoniuʒ in me
dio ⁊ ſic trahi non poteſt retro ad hoc.c. quãuis
de reſcꝛip.li.Vi. Et in fi.glo.hoſtien. tenet pꝛimam
opinionem quia ex quo conditio ẽ omnino extitura
exemplum ſi ſol clareſcit non habet ſuſpendeꝛe effec
tum matrimonij:ita nõ.infra eodem titulo.S. que ↄ
ditio ueꝛ.quid ſi cõtraho ⁊ hec opinio mihi placer.
Abbas.

J conditiones. Noubie

c. et multũ
allegabile æ hoc dicit in ſũma.Si in cõtra
etu mr̃imonij apponit᷑ conditio turpis ulł ipoſſibilis
haberur pꝛo non adecta niſi ſit contra ſubſtantiam
matrimonij quia tunc uitiat contractum. Sunt que
ptes in pꝛia tractat de conditione turpi qve eſt otra

nc

zen tunn Anninſoisi⸗ bieun⸗
mtiſlr i ſh meſdt
iosolmwziuſmum un⸗
n untunn gninoni m
otus hunae nörönfnendt
WEhnthmöſmmun
1e Nrs alreſchfärandie
cmöte hon niend trg
lcimsdims ſj erur⸗
ar olitutpo⸗ o itainl⸗
mnemal gib ir
lr aGo. mironi amm aün⸗
laltili rheen oder bi ai
nni bit iinoni olltn oz;
it ſleng idaentincetn⸗
ſglſa n Grentamerr ig
a ennenc dati: cce
inAphredidtrnsln
tling iutclet ndn
m euigein ſeni cedvon .
Eltigatiſinr ibiinni Ii
n inegg Mli na qn
—
Ectſrorni
utſemuathbi öde

nalmnͤn ihl
Lonis n)
n

lo ei Pif
unmwut n

—

¶ Me piu. appoli.

aſtnicnt 1 nurcece
ldten inlliits
nnmnmt At
Pememn n Ccrit

tadgen
n

1 irr itcnhic⸗
aniſ ou goice
dustainigiinmn fng
ſchlummmunm 0h. Ber.
nin ſhn donf eſer
tiͦcanmi irgniciy nite
5ſedalmaßhinnßeten.
nmndun biner liud icſre⸗
mnchnsi prorde
NidecPend1d Lien
ſusego nopor egioſerſpen
Honlin niinnnimgn
um nor/ͦinnte
munmin ſooniattus nmtone
pon potcſ icpeer nanino
iunmur i orttharvrr.
n. (Nango. binis
Mndinonen reſcinncntupen
nun otun ma, ſonicninz
ARecrsin enrinoni dd
undmn haritekiun MMe
õ
srontyrit S
dn muan di

ſubſtãtiã mr̃imonij. In fa de turpi uel ipoſſibili ſe
cũda ibi lʒ. 6. prio duas regulas nobiles in
mã mrimonij.prio ꝙ oĩs conditio appoſitra ſub
ſtatiam ↄiugij uitiat mꝛimonium ⁊ ñ uitiat᷑ ⁊ ʒ tex.
H ponit tria exẽpla iſtaꝝ ↄditionũ ) ſubſtãtiã tamẽ
multa alia poſſẽt reꝑiri puta ſicut fuit ĩ facto.quidã
hñns ſuſpitionẽ de ĩcõtinẽtia futura miris ↄxit ſecuʒ
ſub conditione ꝙ ſi committeret adulterium liceret
ſibi recedeꝛe a matrimonio ⁊ aliqꝗ duceꝛe.ceꝛte non
ẽ ibi matrimonium.⁊ licet illa ſit conditio reſolutia
tñ idẽ oꝑatur quo ad ꝓpoſitum ſicut cõditio ſuſpẽ
ſiua ut clare colligit᷑ h̊ Fd exẽplo dũ oxit donec in

ueniꝛet aliã honoꝛe uel facultatibus dignioꝛem. na
CEx

hec con ditio ñ erat ſuſpenſiua:ſed reſolutiua
quo tñ nõbis ꝙ conditio õ ſubſtantiã ipedit matri
monium nedũ qn ẽ conditio ſuſpendẽs:ſed ẽt ꝛeſol
nẽs Iy aliqui æ male ad h̊ nõ aduertãt putãtes ꝙ ex
quo ſeł mrimoniũ tenuit conditio ꝛeſoluẽs dʒ hẽri
pꝛo nõ adiecta quod ẽ falſũ:ut hic nides. Item di
co ꝙ ibi nũꝙᷓ fuit mr̃imoniũ ⁊ ſic ꝓprie nõ põt di
ci reſoluens. ¶ Secunda regula ꝙ conditio inbo
neſta uel ipoſſibilis qᷓn ẽ õ ſubſtãtiam mẽimonij hẽ
tur fauoꝛe mẽimonij pꝛo nõ adiecta ⁊ ſic uitiatur et
nõ uitiat. nõnter dixi fauoꝛe mr̃imonij:qꝛ in alijs õ

ctibus regulariter ↄditio ipoſſibilis uitiat.? nõ nii
atur: ut inſti.de inuti.ſtipu. ꝗ impoſſibilis. ¶teʒ

nõ ꝙ oĩs conditio ↄ ſubſtantiam actus uitiat ipᷣm
acium nam ſi nitiat ipſũ mꝛimoniũ tam fauoꝛabile
foꝛtius hʒ uitiare actũ nõ ita fauorabilem. ⁊æ eſt ꝛ20
huius dicti.nã remota ſubſtantia alicnius remoueĩt
2 ipſe actus.nã ſine ſubſtãtia nihil põt ſubſiſteꝛe ad
h.c.tua.S.de ſpon.unde ad cognoſcẽdũ ſubſtãtiale
alic ↄᷣctus dẽmus ſepeꝛ uideꝛe.utꝝ actus ille ſine il
lo põt ↄſiſteꝛe pꝛo ̊ qꝗð nõ bar.in.l.ꝓlatã.C. ð ſẽ.
2 iterlo.om.iudi. In giebit iudee uel heꝛetice
nult ergo gl.ꝙ mr̃imoniũ ctum cũ iudea nel here
tica ſit nul ũ ꝛeſpectu iudee.bn loquit.⁊ idẽ in paga
na. nã ad h̊ ui mr̃imoniũ ↄſiſtat oʒ ꝙ phentes ſint
eiuſdẽ ſecte uel fidei:ut in.c.caue.⁊ in.c.nõ oʒ.xxv
iij. q.i.ſed reſpeciu heretice que ſuſcepit iam baptiſ
mũ cõiteꝛ tenetẽ᷑ oppoſuũ: qꝛ ex quo hʒ ſacꝛomentuʒ
baptiſmi nõ põt ꝓpꝛie dici alteꝛius ſecte:ut nõ.in.c.

nõ oʒ al. in gl. facit qð le.⁊ nõ.in.c.decꝛeuit. de he
ꝛeti. li. vi.? uide in ſpe.ti.de diuoꝛ.poſt pᷣjn ¶ In. e.

glo.ibi quedã ſunt ↄ ſubſtantiã mrimonij. Inn. itel
ligit tex. qn uteꝛqʒ ↄſẽſit ↄditiõi appoſite õᷣ ſubſtan
tiã. ſi aũt alteꝛ õdixit tʒ mꝛimoniũ ſi fuit ꝓceſſuʒ ad
ↄſumationẽ ipius.idẽ dicit fauoꝛe mzimonij ſi alteꝛ
tacuit.⁊ ſic tacendo hẽ? ꝓ ↄdicente ar.in.c.aliquãdo
xxxij. q.ij.⁊ nõ.bñn h dictum Inno. nidet᷑ eiʒ peꝛ h
nelle ꝙ in alijs actibus tacens nideat᷑ ↄſentire cõtra
ctui fm ꝓteſtationem alteꝛius:lʒ ꝓteſiatio ſit oneꝛo
ſa ⁊ odioſa.de quoiuide qð nõ.in.c. cnmana ⁊ ĩ.c.
in geneſi de electio.⁊ dicit hoſtien. hec ſepe pdicãda
ne ſimplices mulieꝛes decipiant Et in fi. glo. adueꝛ
te ad bhãc ultimã qõnem glo.nã repiunt᷑ in ea multe
opinides inteꝛ legiſtas æ canoniſtas. ? refeꝛẽdo pꝛin
cipalioꝛes ſcias ꝙ Innocen. æ hoſtien. in. c. inſinnã
te infra titu. pxi. ⁊ in. c. ij. eodeʒ. tenueꝛunt pꝛc feſſio
nem teneꝛe: licet ſit appoſita conditio de tenendo

ꝓorium ⁊ idem ſentit gl.in. c.ſolʒ.xxxij.q.ij. Idem
Accur. in auẽ.ingreſſi.C. de ſa.ſan.ecc.ſed Srium
ſenſit in.l.per ſeꝛuũ.ff.de uſu.æ habi.nam ibi diliin
xit ꝙ aut conditio fuit appoſita a pꝛincipio æ uitiat
ꝓfeſſionem. Aut ex interuallo æ uitiatur. æz uide ad
mãm plene per ſpe.in ti de ſta. reguł.v.xlviij/⸗ Jo.
an. hic tenet oppo.õ iſtam glo.ſequendo priores
doc.? reddit rationem diuerſitatis inter matrimo
nium ⁊ profeſſionem.dicit enim ꝙ in matrimonio
tractatur de fauoꝛe ipſorum contrabentium unde
ex quo alter acceptauit conditionem potuit ſibi pꝛe
iudicare.ſed in ꝓfeſſione obligatio acquiritur deo
per miniſterium abbatis uel alterius prelati factum
ergo miniſtri acceptantis illam ↄditionẽ non debet
obeſſe deo qui uidetur uelle pꝛofeſſionem recipeꝛe.
7 idem dicit ad.c.diaconi.quod glo. allegat in con
trarium.nam ſi quis oꝛdinatur in diaconum. obli

gatio acquiritur deo a quo imprimitur caracter.

unde non potuit epiſcopus acceptando conditio
ne n de contrahendo matrimonio preiudicare ebli
gationi acquirende deo:ſed Dau. de leaʒa. in cle.
eos de regula.impugnat hanc opi. Jo. an. dicendo
ꝙ etiam in matrimonio obligatio acquiruur deo.
hinc eſt ꝙ coniuges non poſſunt illud diuidere cõi
conſenſu:ut in.c.ſuper eo de eo qui cog.conſan.2=
in hoc multum ibi inſiſtit bar.in. auc. ingreſſi pre
alt.ſatis coloꝛate diſtinxit:quia aut profitens reſer
uauit ſibi pꝛoprium ſcilicet ut habeat in admimſtra
tionem ⁊ tenet ingreſſus ad h dictum capitulo inſi
nuante. Aut conſtat ꝙ uoluit ſibi tenere proprie
tatem ⁊ uitiatur ingreſſus. ¶ In dubio uero dicit
interpretandum ꝙ uoluerit habere adminiſtratio
nem ut ſic res potius ualeat.nam religioſus poteſt

habere adminiſtrationem bonorum de conſeniu

ſuperioꝛum ut in capitulo.ij. de ſta. reg.do.an.im
pugnauit hanc rationem baꝛ.dicens quod licet poſ
ſit religioſus habere adminiſtrationem iure ſibi de
latam non tamen ex pacto:quia tunc haberet quid
proprium. ⁊æ ſic idem dicendum eſſet quando
ſibi reſeru auit proprietatem. unde ſequendo ipſe
opinio ¶ Joan. an. dicit pꝛofeſſionem tenere ſi
ne retentio proprij ſit appoſita per uiam cauſe
ſiue modi ſiue conditiõis ꝛeſolutiue ſiue ſuſpenſiue.
nam licet in matrimonio obligatio acquiritur deo
tamen pꝛincipaliteꝛ quis intendit placeꝛe parti cum
qua contrahit:ſed in profeſſione pꝛincipaliter inten
dit placeꝛe deo æ non abbati ideo factum abbatis
non habet uitiare. Gaſ.de cal. tenuit quod in foꝛo
iudiciali pꝛocedat hec opinio:ſed in foꝛo anime opi
nio contraria.dominus Cardi tenet indiſtincte opi
nionem huius glo. ut pꝛofeſſio ſit nulla ex quo pꝛe
ciſe ille ſtetit in ſua noluntate nec aliteꝛ uoluit ſe obli
gare.⁊ hec opinio mihi plus placet.mouetur pꝛinci
paliteꝛ:quia remota parte ſubſtantiali actus remo
uetur ⁊ ipſe actus:ut in.c tua de ſpon.⁊ ſupꝛa dixi.
Sed retentio pꝛopꝛij eſt contra ſubſtantiam religio
nis:ut in.c.cum ad monaſteꝛium in fi.de ſta. regu.
eꝛgo talis conditio ſiue modus habet nitiare actum
etiã ſi ſit ↄditio reſolutiua ꝑ ſupꝛadicta nec obſtat ſi

3

2

¶ Dui derici nel vouẽ.

dicat᷑ ꝙ abbas ſeu aliꝰ platꝰ ꝓleſlionẽ ꝛecipiẽs nõ
potuit piudicare deo qꝛ dico illud ꝓcedeꝛe ĩ obliga
tione queſita:ſz nos ſumꝰ ĩ querẽda. nã ⁊z ſeruus
piudicat dno ĩ acquirẽdis nõ in acſitis: ut in.l.
fi. E. de acqr.poſſ.ſic ⁊ platꝰ non põt piudicare ec
clie ĩ qſitis:ſʒ ĩ qꝛẽdis ſic.xvi.q.vi. .fi.ubi glo.di
xi plene in.c.tua de his que fi.a pla. tẽ deus
nõ ꝛecipit obligationẽ niſi a nolũtario xv.q.i.ñ eſt
xiiij.q.v.c.ſiquid ineniſti.hinc ẽ q notuʒ emiſſum
ꝑ metum non obligat:ut ĩ.c.i.qð me.cauſa nõ.i.c.
abbas eo. ti. ſed iſte noluit aliteꝛ obligari niſi poſſz
teneꝛe ꝓpriũ g“ nõ ẽ pſumendum ꝙ deus uoluerit
ipᷣm uinculare ↄ uolũtatẽ ſuam cũ non idigcat deꝰ

religione nr̃a:ſed quiſqʒ recipiet meꝛcedem fʒ oꝑa

fua ut in.c.pueri de peni.di.iij. Idem etiam uide
mus inteꝛ hoĩes pöᷣhentes: ut niſi amboidem ſentiãt
non ualer Sctus.l.i.ff. de H.obli. ⁊ in.l.in omnibus
ff de act. ⁊ oblig. æ bãc opi.putio viſſimam. Nuũc
ꝛeſtat Gndeꝛe ad oria foꝛmata in glo.qꝗᷓ ueniunt 53
tex. ad. c. ij. x.qei.dic ꝙ ibi conditio non fuit otra
ſubſtãtiʒ ↄſecratiõis eccłie:ſʒ ð ↄſecutia ad oꝛdina
tionẽ eccleſie:æ iõ hr̃ pꝛo nõ adiecta cum ſit õ ius
cõe qꝛ nõ põt faceꝛe patronus ut eccleſia nõ ſit ſub
oꝛdinatiõe epi ad.c.diaconi dic ꝙ mrimoniuʒ non
eſt contra ſubſtãtiam oꝛdinis clericalis:ut nõ.in.c.
cum olim de cle. coniuga.ſed illud ꝓceſſit ex oꝛdia
tione eccleſie ad hoc.c.nicena.xxxi.di.

¶ Mui clerici uel uouentes matrimonium contia
beꝛe poſſunt. Eica

¶ Erinuatur ad pcedentia h ordine. Supꝛa niſũ
eſt de uno ipedimẽio matrimonij. nunc ꝛeſtat nide?
de alijs ipedimẽtis. æ adneꝛte qꝛ Gica iſia nihil po
nit diſpoſinie:ſj ꝓcedit intꝛo gatine ſ.qui clerici uel
nouentes mimoniũ cõtrabeꝛe pñt. Et Gndendo
ad rubrũ dic ꝙ clerici ĩ mioribꝰ licite öhunt matri
moniũ. Si vo ſt i ſacris nõ pñt pheꝛe:⁊ ſi ↄxerint
eſt nullũ:ut ĩ.c.unico de uoto li.vi.et.s.de cleri.cõ
iuga.ꝗſi ꝑ totũ ⁊ Iʒ oẽs oꝛdies largo modo dican
aur ſacri:ut nõ.xxxij.di.in ſum.i ꝑ excellentiam et
quo ad ꝓpoſitum noſtrum ſacri dicuntur ſubdia
conatus diaconatus pꝛeſbiteratus ? oꝛdo epiſcopa
lis:ut.j.c.pꝛoximo ꝛeſpectu uouentium dic ꝙ; notũ
cõtinentie impedit matrimonium:ſed non dirimit ſi
de facto contrabeꝛetur quia foꝛtus ninculum ſupeꝛ
ueniens tollit uotum niſi eſſet ſolẽniʒatum p ꝓfeſſio
nem tacitam uel expꝛeſſamfactaʒ alicui de ꝛeligioni
bus appꝛobatis uel ꝑ ſuſceptionem ſacri oꝛdinis:
ut habetur in. d. c. unico de uoto li. vi. Et peꝛ hoc
quo ad effectum tituli babes ſummatum nigruʒ lIʒ
incidenteꝛ habeat alia dicta que ſatis apparebũt in
pꝛoceſſu. Abbas
Diaco

E diacono. m uc

ſubdiaconus matrimonium con
trabere non poſſunt ⁊ ſi contra
xerint etiam ſi ſint facti irregula

ſubdiaconum. ¶ Mota primo ꝙ augumétatur de

lictũ ꝓpteꝛ excellentiam diei in qua fuit commiſſum
unde pondeꝛatur h̊ ꝙ in ſabbato ſancto nulneꝛauit
diaconum de quo uide bonum textum. cum glo.
in. c. homo chꝛiſtianus.xl. diſtin. æ in. c.cum quida:
2z quod ibi nõ.de iureiuran.=.c.ſicut dignuʒ de ho
mi. ecundo nõ. ꝙ conſtitutus in ſacꝛis mr̃imo
nium contrahens efficitur irregularis adeo: ut neqʒ
in ſuſceptis adminiſtrare poſſit nec ad maioꝛes oꝛdi
nes ſuſcipiendos admitti quod clarius pꝛobatur in
.c.pꝛoxi.poteſt tñ cum tali diſpenſari ut h̊. tem
nota ex hoc ⁊ ex tex. caſum notabilem in quo diſpẽ
ſatur ex ſola contritione ⁊ humilitate peccatoꝛis licʒ
non ſubſit cauſa neceſſitatis uel utilitatis eccleſie uł
euidens pꝛeꝛogatiua meꝛitoꝛũ.nam pꝛopteꝛ hec tris
uel eoꝛum alteꝛum diſpenſatio indulgerur: ut in. c.
tali.i.q.vVij.æ uide bonam glo.in..niſi rigoꝛ.ea.cã

2 queſtione ⁊ in hoc notabis bene iſtum textꝰ. qui⸗
Oie

facit ad mateꝛiaʒ.c.at ſi cleꝛici ſupꝛa de iudi.
nota quod diſpenſatio non imponitur niſi poſt peꝛ
actam penitentiam:ſed dic uel eius partem: ut in. c.
ex tenoꝛe de tempo.oꝛdinã. ¶ VIltimo nota iuncta
glo. pe. ꝙ irregularis non poteſt matrimoniuʒ con
trabeꝛe. nam qtuncunqʒ quis ſit depoſiius ab oꝛdi
ne tenetur tamen niueꝛe cleꝛicaliteꝛ de quo uide bo
num textum cum glo.in.c.dictum.lxxxi.diſtinc. Et
nota ꝙ ſubdiaconatꝰ eſt ſaceꝛ oꝛdo.concor.c.infra
pꝛoxi. ¶ In glo. in uer. abſolutionem in fi. uult er
go glo. ꝙ epiſcopus cum iſto diacono ſuo iure di
ſpenſare non poſſit C Sed tu aduene latius. hic
enim fueꝛunt duo delicta. pꝛimum in eo ꝙ uulnera
uit alium diaconum. ſecundum in eo ꝙ de facto iaʒ
contraxit matrimoniuʒ. reſpeciu pꝛimi dicebat. in
cen.ꝙ epiſcopus poteꝛat diſpenſare ſi ille eꝛat cleri
cus conuentualis:ut in.c.quoniam de ni.⁊ ho. uel
ratione legationis ille archiepiſcopus poteꝛat abſo!
ueꝛe quod non placet hoſtien. quia licet epiſcopus
poſſit abſolueꝛe clericum conuentualeʒ ſi iniuria fue
rit mediocꝛis ſecus ſi fueꝛit atrox ut h̊ eꝛat ut nota
in dicto.c.quoniam. nec placet ſibi ꝙ legatus hoc
caſu poſſit abſolueꝛe unde ſentit ꝙ auctoꝛitate pape
archiepiſcopus hic abſoluit. reſpectu legati remitto
ad plenius nota.in.c.memini ⁊ in.c. excommunica
tus ſupꝛa de offi. lega. ¶ Sed opponitur æ uidetur
ꝙ etiam papa non debuiſſet cum iſto diſpenſaſſe: ut
in.c.miroꝛ. l. di. ubi dicitur ꝙ cum irregulari ex effu
ſione ſanguinis nunq debet eccleſia diſpenſare. So
lu. dic ꝙ irregularitas non cauſatur ex ſola effuſio
ne ſanguinis: ſed opoꝛtet ꝙ inteꝛueniat moꝛs uel
membri detruncatio ut in. c. in archiepiſcopatu de
rapto.? in clemen.ſi furioſus de homi.ubi textus ꝛe
quirit mutilationem membꝛi¶ Sed eſt dubium quo
tidianum quid ſi quis debilitaueꝛit membꝛum ita ut
quaſi ſit inutile quod non tamen detruncauit nun
quid ſit effectus irregularis dubium facit quia pa
ria uidẽtur non eſſe ⁊ inutile eſſe in.c.ij.de tranſla.
pꝛela. Contrarium ſentit hic BGal. ⁊ puto ueꝛius ar
gu. bonum in. c.ſicut urgeꝛi.i.q.i.naʒ membꝛum de
bilitatum ualet ſaltem ad decoꝛeʒ ⁊ in penis ẽ mitioꝛ
iteꝛpꝛetatio licet aliud in ſimili ſentiat Cy. in quẽ. ſz

nouo iure. E. de ſeꝛ. fug. z ibi pleniꝰ ꝑ bal ¶ Quid

u fumc⸗

M Nunelal rtboi .

—
. litenrien⸗

D d Nlunnrio⸗ 1 itõ 1
Pgiocleigo Vyclii onlo .
eont Modun ch⸗
S
Nnichi li niinidi
rermiwachingdrrns
(Crompylmniun
Nptreraudan oin rdni
ſiur iunninlus. b.
ſluoni cjso r ſoch in
Ginſamis nit minoni t bne
Iylentaii ſidien i
Niltehsgilenes conetſun d n
npmli be ſobpimn entorer
Ilnpis ibl n ipohglis
Gitlun ſ arinne wigi
Mshne nenes aaſunndns
Noncicepnin dlin S
un penitns tonnins de uͦ
ant cchuſomnc: mg⸗

un eummg ſolno bon Oe

igin ſrceigintitn

naig ⸗
gra ſ
itcormns
e ſnco ann
lenum cujn .
nCn nig
n 4 h .
. Wiſ ſacnis ns⸗
n nen
Ut neg⸗
n ei mions
woln⸗ Sordi

ins pob .
ul cibene 1Oarur
i

,

WMWMWNoLi
bn omſ nmnnoniy an
gus tcgpolns bocg
er Ceicdin cecto ncebo
incdeum n aſin E
tſuen o onor iffir
Nr olioreninf duret
Sn odarono ſwoeci
(BAurcene uins, di
Gicn. pinmn ned aren
nicondunnedendi
õ
oreur nrr ,Mc
i cHnancitv.
Earchipllns potan bi
boſten. gpa tcaeptopns
umcorvennadd nunaſte
fveitanor ubemnn hoit
.nr eua ſtig eynsdot
mdeſartq mcoiine i
on. ken kgnilnud
terinanN Giclürid
Srl ooniu tltut

Zcpntſrcuni eniſe
hi Amyuninmt
nyͦamnuli n H
on almrr len ef
ercnit monsle

¶ Ne conditio: appo.

aũt appelleẽ mẽbꝝ ⁊ nũquid digiius ſit mẽbꝛũ nide
ꝑ bar.in..ij.ff. de pub.iudi.ubi ↄcudit mẽbꝛuʒ ap
pellari ꝙ bʒ officium ſepatum ⁊ diſtinctum ab alijs
mẽbꝛis ut occulus.lv.di.ſi euangelica uel manꝰaut
pes: ut in.d. auc. ſed nouo iuꝛe.digitus ãt nõ ẽ pꝛo
prie mẽbꝛũ ſʒ ꝑs membꝛi. Ego ad h allego bo. tex.
lxxxix.di.ſingula ubi appellat᷑ mẽbꝛũ ꝙ hʒ officium
diſtinctum. Ex quo põt iferri ꝙ incidẽs alicui digi
tum nõ ẽ effectus irrłaris: ſecus ſi toram manũ nel
occulũ aut pedẽ.ꝛeſpectu ſecũdi delicti qs poſſit diſ
penſaꝛe dicã latius.j.i.c.ꝓx. ¶ In gl. pe. ibi degꝛa
dari debeat dicũt doct. ꝙ melius dixiſſet deponi:qꝛ
ꝓpter homicidiũ clericus nõ degradatur:ſed punit
ut in. c. cũ nõ ab hoie de iudi. ſʒ dic ꝙ depoſitio po
teſt appellari degra datio: Iʒ nõ fit actualis ? ita lc q̃ᷓ
tur tex. in. c. tue.j.de penis ⁊ puto ꝙ etiam ögrada
tus actualiteꝛ nõ poſſit öheꝛe mr̃imonium:qꝛ lʒ ille
ꝑ iat oẽ pꝛuilegium cleꝛicale: ut in. c.ij. de penis li.
Vi. tamẽ ſẽper remanet caracter ꝛõe cuiꝰ ſi de facio
celebꝛaꝛet cõficeꝛet Vvum coꝛpus p̃ᷣi ut nõ ibi. Jo.
an. in nouel.tenent cõir theologi.licet glo. aluer ibi

ſentiat.
£ litteꝛarũ. Subdiaconus ma

trimonium Sheꝛe

nõ põt ↄſultatio ⁊ rnſio: fa ibi ſupeꝛ quo
UW vri ꝙ religio appellat̃ oꝛdo foꝛte ſic dicta

fn doc. qꝛ oꝛdinata ? appꝛobata eſſe dʒ:ut in.c.fi.

de reli.dõi. ¶ Sedðo nõ.ꝙ clericus in ſacris ducẽs
uxoꝛẽ dʒ ↄpelli ad illã abiurãdã.i.cũ iuramento re
mittẽda æ ꝛenũtiandã ita ꝙ ulterius eã nõ admittet
ertio nõ ꝙ ↄſtitutus in ſacris Zbhẽs mr̃imoni
mn ꝑdit executõem oĩuʒ oꝛdinũ.nec de facili diſpẽ
ſatur ſecum in ſacꝛis. ¶ In glo. pe. in. fi. nõ ultimã
ſolutionẽ ꝙ eps põt iure ſuo diſp ſaꝛe cum clericis
qui in ſacris õxerũt mr̃imoniũ ⁊ hanc opi.tenet hᷣ
Inn. ſentit eriã hoſti. dicens ꝙ in. c. pcedenti papa
ondit epis ptãtem eis conceſſam ad iuris rigoꝛem
temꝑandũ.hic vo loqᷣtur de rigore qui fuãdus eſt
in duobus caſibuſ.pꝛmꝰſi populus ſcãdaliʒat᷑ ccſſat
ãt ſcãdalum iſto uolete ĩtrare ꝛeligionẽ. E ecũdꝰ
cqus cũ nimet᷑ ne multis cꝛaſiantibus locus ſit exem

plo in.c.i.de poſtu.pla. At ſᷣm Gof. in. c. pcedenti
eꝛat penitens ⁊ contritus. hic aũt ſecus.nam iſte ex

pectauit cõpulſionem epi: unde ſponte:non dimiſit

uxoꝛem ⁊ utraqʒ ſolutio bona. Dic eꝛgo ↄcludẽdo
mateꝛiã ꝙ aut iſte cleꝛicus incidit in bigamiã: ut qꝛ
de iure aut de facto õxit cum duabus uel cum una
conupta. æ cum tali nõ diſpenſat epus:ut in. c.nuꝑ.
2?.c. iij. de biga. Aut ↄxit cum unica nirgine ⁊ tunc
ſi eſt cõtritus ⁊ penitẽs epᷣus põt diſpẽſare:nt in c.
pꝛecedẽti ⁊ carius in.c.ſane de cle ↄiuga. alias aũt
no gebet diſpẽſare:ut hic. Aen
2rr e otum ſolene im
mimmus *pedit ⁊ dirimit ma
trimoniũ poſt Sctuʒ. uotũ ſimplex tantum
ipedit ↄpendũ:ſʒ nõ dirimit poſt ctuʒ. In pꝰ deci
ſa ↄſultatio. In Fa diſtinguẽs rnſio.ſecundũ mẽbꝝ
ibi ueꝛuʒ. ¶ Mõ pꝛio ꝙ li; nouens ſe intraturum
religionẽ debeat ↄpelli ad intrãdum iuxia nõ. in. c.
bonectum de ꝛegu.æ in. c.ex pae de cenſi. tũ ſi añ

— ⸗ „ 2 — 2 .
i igꝛediat᷑ Sxit mꝛimoniũ nõ dʒ cõpelli ad dimittẽ
dum uxoꝛc᷑.qꝛ ꝑ foꝛtius uinculũ ſuꝑuenics tolluur
notum primũ:ut in.c.unico de uoto li. Vi. facit. c. q
poſt uotũ de reg. eo.ti. ? li. ¶ Secũdo nõ. ꝙ uotũ
de itꝛando ꝛeligionẽ dẽ ſimplex ⁊ nõ ſolẽniʒatũ quo
ad meimoniũ dirimẽdum niſi b ꝓfeſſioneʒ ſubſeqn
tẽ de quo in.c.unico.pall li.vi. æ idẽ dic in uoto cõ
tinẽtie ut ibi Gerbel hitum in fi. de h̊ dic me
lius ut dixi in.c. ex ꝑte ⁊ in. c.Oſulti.⁊.c.ſtatuimꝰ de
regula. ⁊ uide tex.cũ gl.in.cle. eos.de regula.Et in
effectu dicẽdũ ꝙ uotũ ſolẽniʒaĩ ꝑ ꝓfeſſionẽ neduz
expſſa:ſjʒ ẽt tacitq:ut in.d.c.unico.unde dicendũ eſt
an ⁊ qñ ſuſceptio ſeu delatio hitus iducat ꝓfeſſionẽ
⁊ dicẽdũ:ut dixi in dictis iuribus pᷣall.
IiInir Suſceptio hitus ſiñ ꝓ
Onſu luit. feſſione nõ dirimit nr̃i
moniũ gctum:ſed ↄᷣhendum impedit. hec
ſũ matio eſt nimss gnãlis:unde fmn intellectum quez
teneo ſũmo ſic. Suſceptio hitus ꝓfeſſoꝛũ extra reli
gionem a nõ hnte p̃atem incoꝛpoꝛãdi religioni m
pedit idubio mr̃imoniũ phendum:ſed nõ dirinit 3
ctum.primo conſultatio.fo ruſio ibi conſultanoni.
s primo ibi ſuꝑ altare ꝙ qniqʒ ꝓfeſſio fit ſu
per altaꝛe ⁊ nõ in manib ſuꝑioꝛũ qð intelligũt doc.
2? qn fit ſciẽte ſupioꝛe ⁊ ꝑmutente. nã de moꝛe qua
rũdam religionũ e:ut ꝓfitẽdus ſcribat ꝓfeſnonem
ꝓprijs manibꝰ. æ ſic ↄſcriptam ponat ſuper altare
pſente toto ↄuentu ⁊ acceptante.nam nõ põt qunis
ſeipin incoꝛpoꝛaꝛe ꝛeligioni:ſed oʒ ꝙ inteꝛueniat cõ
ſenſus pᷣſidentis in illa. ut in. c. ad aplicam ſupra
de ꝛegu.⁊ uide qð ibi dixi.¶ Secũdo nõ tex.mira
bilem ꝙ ſuſceptio hitus reigionis impedit mẽimo
nium 5bendum: ſed non dirimit de facto pctum.
¶ Kontra H̊ oppo. uidetur eni ꝙ debeat dirime?
ut in. c. ſuꝑ eo de reg.⁊.c.uidua ̊ eo.ti So. glo.ij
intelligit tex. ð hĩtu ꝓbationis prium loqᷣur in bitu
pꝛofeſſionis uel ſecundum glo.iij. quandoqʒ appa
ret ꝙ ſuſcipiens habitum pꝛobationis noluit muta
re ſeculum:ſed hic ceſſabant ſigna mutandi ſeculuʒ
prima ſolutio non uidetur bona:quia habitus pro
bationis.etiam non impedit matrimonium comra
bendum imo libeꝛe poteſt redi e ad uitam prioꝛem

ut in.d. c. ſuper eo.æ maxime ex quo ceſſabant hic

ſigna penitus mutandi uitam cum non renunciaue
rit proprijs nec intrauerit clauſtrum:ut in lutera et

mulrtum inuoluitur peꝛ doctoꝛes intelleeius huius

c.hoſtien.intelligit inteꝛ ceteꝛa ꝙ loquitur de habi
tu ſuſpecto extra religioneʒ. ſed obmutendo ea que
conceꝛnunt titulum ſupꝛa de regula. Oꝛeuiteꝛ quo
ad intellectum huius titu. dico ꝙ tex. pꝛocedit iĩ aſſu
mente habitum pꝛofeſſoꝛum extra religionem a nõ
habente poteſtatẽ incoꝛpoꝛandi eũ religioni.naʒ pꝛe
ſoyteꝛ iſte non habebat poteſtatem recipiendi illam
ad pꝛofeſſionem ⁊ eam incoꝛpoꝛãdi religioni:ut ple
ne dixi in.c.ponectum de regula.⁊ ſic ex ſuſcepiione
illius habitus non poteſt iſta iudicari pꝛofeſſa: ſed
ex quo ſimpliciteꝛ mutauit habitum uidetur uoluiſ
ſe quantum in ſe eꝛat uitam mutare z obſe:uare
continentiam ideo ex hoc ſigno impeditur matri
monium contrahendum ſicut in ſimili dicimus in

q4

¶ Eni clerici uei uo.

coningato intrante religionem qui ſi reuocatur ad
petitõem uxoris debet qtum i ſe ẽ fuare continen
tiã qꝛ qtum ad illam fuandã põt ſe obligare:unde
tex. H̊ appellat illum hitũ religiõis æ non ꝓbatõis et
equiꝑat hãc ſuſceptõem habitus uoto ſimplici qnia
tacite vꝛ uouiſſe ↄtinentiam.ſecus puto ſi ab habẽ
ie p̃ateʒ habitum recepiſiʒ ꝓfeſſionis ẽt e? monaſ
terium aꝛ.in.c.poꝛꝛectũ ⁊ ĩ.c.ſic.de rła.⁊ pꝛo h̊ vi

de bonam gl.i.c. de viduis el.i.xxvij.q.i¶ Quid

at de illo qui poꝛtauit bitum pꝛobationis per anuʒ
ex relgiionem dic ut hẽs tex.cum glo.in e.eos ðᷣ
rla ⁊æ peꝛ h̊ habens clare inte lectum. c. ¶ In glo.
in vbo altare in fi de hac mã q́s poſſit recipere effi
cacit᷑ ad pꝛofeſſioneʒ dic ut dixi.ſupra.pꝰ Inno. in
d. c. poꝛectum.

Abbas.
Eniens Uotum caſtitatis de pñ
ti impedit matrimoninʒ
Itrabendum:ecclia tamen ex cã matrimo
nium ↄtrahi qñqʒ ꝑmittit. h̊ dic ibeꝛendo e.pꝛimo
narrat caſnm pmiſſa cã. o ponit mandaiũ ibi nos
itaqʒ ¶ NM prio ꝙ timoꝛ ſcuitie ſponſi nõ bʒ ſpõ
ſalia dirimeꝛe uidet᷑. n metus uanus qð puto uerũ
niſi maxia ſeuitia acceſſiſſet ex pꝰ facto arg.in.c.lit
teras ĩ fi. de ꝛeſti. ſpo. Q Scðdᷣo nõ. ar. ꝙ beꝛemita
põt nõie eccleſie unineꝛſalis uotum cõtinẽtie recipꝑe
uide qðᷣ dixi poſt Inno.in. c. dudũ de cõueꝛ. ↄiug.
M tertio caſuʒ mirabilẽ quẽ neſcio alibi ꝙ cõ
tra uotũ cõtinẽtie ſen caſtitaris eccleſia oñz diſpẽſat
de quo.j. latius dicetur cũ glo.ſi. ¶ In glo. in. v.
de ſeueritate ibi non obſtãte noto ſimplici nõ.glo.
ſingularit᷑ uſqʒ ad finem quam neſcio alibi. unlt.n.
apene ꝙ ſponſalia de fururo non tolluntur ꝑ ſim
plex uotum caſtitatis ſequens ⁊ iõ aliqui ut ꝛefen h
Inno. dicebãt ꝙ uotuʒ illius mulieris nõ tenneꝛat
ex quo prius cõtꝛaxeꝛat ſponſalia: vnde ſicut notũ
ſoleéne non ualet cõtra matrimonium conſumatum
ut in.c. quidam de conueꝛ. coniug.ita nec notũ ſim
plex. ſoonſalia de futuro. Hoſtiẽ.dicit ꝙ uotum
iſtiꝰ mulieris tenuit ? ꝙ papa de'gra dedit ſibi po
teſtatem pöhendi non tñ apte tangit dubiũ ſupᷣ d;
do. An. vẽ H uelle ꝙ uotuʒ caſtitatis ſit foꝛtius ꝗ;
ſponſalia de futuro ⁊ ſic ſentit ꝙ ſponſalia tollunt
ꝑ tale uotũ ꝙ ẽt h̊ ſentit Gaſ. Sy Zriũ apte tenet
hoſti. j.c.ſe.⁊ ſequit᷑ ibi do.ant.dicit.n.hoſti.ibi ꝙ
ſi uotũ pꝛecedit ſponſalia nõ ualẽt ſponſalia ut ibi:
fi aũt ſponalia pᷣcedũt notũ tũc cõpellitur nouẽſ aut
ſolẽniʒare notũ.ſ.intrãdo religionẽ ani ꝑficeꝛe ſpõ
ſalia:ar.c.ex ꝑte de cõueꝛ.cõiunga.⁊ hanc puto opi
nionem uerioꝛeʒ. nam cũ ſit oꝛta obligatio ſponſo
nõ uidet᷑ ꝙ in ipins piudiciũ poſſit uoneꝛe caſtita
tem: arg. in. d. c. ex parte: ⁊ pꝛo h̊ facit iſte tex. Mec
obſtat ſi dicat ꝙ h̊ pondeꝛat᷑ uotum poſt ſponſalia
emiſſũ:dico.n.qꝙ uotũ obligauit mulieꝛcẽ quo ad ſe
2 ſolutis ſponſalibus ꝑ ſequens matꝛimonium per

nirum contractũ ꝛemanſit in ſuo ꝛoboꝛe. ¶ In gl.
li.ibi ↄperatiua peꝛmiſſio:uult diceꝛe ꝙ illa ↄhẽdo
nõ euitat pcẽʒ ex quo uenit cõtra uotum:ſʒ ecclia ꝑ
mittit ut euitet maiꝰ malũ:⁊ hanc opinioneʒ tenue
rũt malti exxra glo. maxie Inno. ꝗᷓ exponit tex.i fi.

nõ poſtponas.i.ñ ꝓbibeas qſi nelit ꝙ eccclia non
dabit licentiã phendi:ſʒ nõ ꝓhibebit contractuʒ ne
deteꝛius inde contingat:ſed hoſt. uidetur uelle ꝙ ex
diſpẽſatione ecchie iſta Zheꝛet. ⁊ tria fueꝛũt que idu
xeꝛũt papam ad diſpenſandũ. pꝛimo pturbatio mu
lieꝛis quia uotum emiſit nõ inſpirata ſz in fraudem
ſponſi.fo ꝓpteꝛ maius ꝑiculum euitanduʒ quia min
lieꝛ uidebatur incontinẽs. Teꝛtio qꝛ eꝛat inuenis ⁊
ſuſpecta: unde papa accepit a non idoneo debitoꝛe
quod potuit. hanc opi.ꝙ ex diſpenſatione pꝛocedat
ſentit ſpe. in ti. de lega. in. S. nunc de epox. v. cxxxiij
ubi dicit epiſcopum poſſe diſpenſare circa uotũ ſim
plex ? uolẽs allegare h.c.alleganit ꝑ enoꝛem. c.pce
dẽs quod nihil facit:⁊æ nõ. ſingulariteꝛ iſtud dictum
ſpecu.qꝛ neſcio alibi ꝙ epiſcopus poſſit diſpenlare
in uoto ↄtinentie. naʒ glo.j.c. ꝓxi.dicit ꝙ eccłia po
teſt diſpenſare ⁊ nihil dicit de epo. HNoſti. ibi ſentit
ꝙ papa ſolus diſpenſet ⁊ ex cauſa uide glo.i.c.i.de
noto que uoluit ꝙ etiã papa nou poſſit diſpenſare
in noto continẽtie qꝛ non eſt repeꝛire maius bonuʒ
in quo poſſit fieꝛi ↄmutatio:ſed q;tum ad bᷣ̊ ultimuʒ
doc.cõiteꝛ tenent contrarium in. c. cum ad monaſte

rium de ſta. regula. Concludeꝛem banc mateꝛiaʒ ſic

ꝙ aut queꝛitur an papa poſſit ⁊ dico ꝙ ſic ex maxi
ma tamen cauſa ⁊? loquoꝛ de directa diſpenſatione
peꝛ quam euitatur peccatum ⁊ de hoc dic ut dixi in
dicto. c. cum ad monaſteꝛium. Aut queꝛitur de epi
ſcopo ⁊ in teꝛminis huius.c.puto ꝙ epiſcopus po
teꝛit ex quo repeꝛimus caſum conceſſum ab eccleſia
nec repeꝛitur ſibi pꝛohibita diſpenſatio facit quod
notat Innocen.in.c.ex tenoꝛe de tempo.oꝛdi. ſʒ ex
xra caſum hnius.c.ſeu conſimiles teꝛminos puto ꝙ
epiſcopus non poteꝛit quia caſus eſt ualde arduus
2z dubius adeo ꝙ multi dicunt enam papam non
poſſe ut ſupꝛa dixi unde iſte caſus tanq; arduus de
bet reſeꝛuari pape nt in.c.maioꝛes in pꝛin. de bap.
Et puto attentis cauſis que induxcꝛunt hic papam
ad diſpenſandum ꝙ ſine peccato iſta contrabat ma
trimonium tamen aget penitentiam in ſatiſfactione
culpe ſi qua fuit a pꝛicipio ? hoc nidetur uelle iſta
litteꝛa eam non cauillando nec ſupplendo
Abbas.

Brſu 8 Morum ſolemne dirimit
2

matrimonium contractum
ſcilicet ſequens:ſimplex neꝛo impedit: ſed
non dirimit: uel aliteꝛ æ clarius. Motum ſimplex im
pedit ſponſalia de futuro non autem dirimit matri
monium ſequens ſecus in uoto ſolemni. pꝛimo po
nitur queſtio.ſecundo diſtinguens ſolutio ibi unde
2 ſecundum membꝛum ibi quod ſi. ¶ Mota pꝛimo
ꝙ uotum caſtitatis ſeꝛuãdũẽ ⁊ alio nõ intueniente
dicitur ſimplex.ſecũdo nõ.ꝙ ſponſalia etiam iurata
poſt notum ſimplex non nalent ex quo ĩfeꝛo ꝙ con
tractus etiam iuꝛatus contra notum non tenert qðᷣ
notabis:⁊ ſic iuramentum non eſt foꝛtius ninculuʒ

4

uoto unde non ualet iuramentum contra uotum:ſʒ

eſt temerarium. Item nõ. quem poſſe compelli ad
executionem ſunplicis uoti. ltimo nota ꝙ que
ſtio debet eſſe dubia tamen poteſt reſponderi

n on auradhwun
cuatmoi ir niüminn
iatirsciüigtünrirmet
öam iſrceün
rcttrlalneni
ehodecdbenn indtmiocer
niuortxummmoaminmni
ſturdhum ni iam wr
Faſieton ßeum ne igens
Gtlttnnita rpulennad minon
itinco an, nrtun inctar t in cſen
Ouu qnsvontonmi, ibſtnnin
Gnrſeen niganist une om
iopctimmmiinnäek zan
iderod Bumin ornia ddſen
enrfeſgonsingcſmmnd
Niatingun n
ewbitcäete
aſgttaer iſte Eonttöm⸗
moiſt ſe on ſt ar e ſnan

Ucbientlegs prnen ,a

int nii, Go npn

ltcnnnntad gem
1 ennnuhmumn

laiteniigädt
Ppchanr elgo⸗ K

Painn Dolttcipettr
mn nmnirmin honn
rummb i nmußimmg
ſnmnn NnlC nonnſte
nnchtenn tal nmnig e
M poſt tcloirernm
Mnorce iinmn iheninoe
Acammt ceboe cenncinin
ſeiun Ananeimtegi,
õ
sſun neſumed tei
nodn heſendfnr end
ncor denmho nl. ge
onimnils anirs o
ni s als land⸗
uiy Civyrcam vun N
eiſe aus uniy aenlo e
inc nmors n pin debap.
ſscve ndnwunt bicpopan
ſor cad iktonnibune
Gſcinmnumn Gllfrene
icgo tdar ien ule In
mder NNendn
An.

¶ Qui clerici uel na⸗

ad ſatiffaciendum querenti. ¶ In glo.ij. hec glo
principaliter facit duo.primo inſtat ponẽdo diuerſi
tatem iteꝛ uotum ſimplex ⁊ ſolẽne.fo declaꝛat qð di
cit ſolẽne ⁊ qð ſimplex ⁊ icidẽter tangit uim ſimpli
cis ⁊ ſolẽnis.ſa ibi ⁊z qꝛ. ¶ Circa primã ꝑtem cen
cdude ꝙ notũ ſolene ⁊ ſimplex equaliteꝛ obligãt axpðᷣ
deũ in geneꝛe ſed in q;titate reatus differunt ex rꝛãſ
gꝛeſſione. na tranſgrediens notum ſolẽne granius
peccat ꝙᷓ tranſgredienſ uotum ſimplex. ut colligitur

ex. c. uirginibns.xxvij.q.i.iuncto.c.pcedentite,ʒ

in ſe eandẽ nim obrinẽt quo ad ĩpediendũ futurnʒ
mr̃imoniuʒ:ſʒ ex ↄſtõe ecclie uotũ ſolene eſt fonius
qꝛ ipedit ⁊ dirimit mẽimoniũ poſt Sctum ⁊ ſic uult
gl. ꝙ ſi cõſtitutio eccłie nõ eſſet teneret mrfimonium
vctum a religioſo uel pᷣſbitero ſeculari quod clariꝰ
tenet hoſt.⁊ cõir doc. ſequuntur. nam ut dicit hoſt.
de iure dinino quedam ꝑſone ꝓhibẽtur a phendo
mẽimonio de quibus nõ.in.c.ſas de reſti.ſpo.iter
quas uouens nõ reꝑitur prohibitus:unde oʒ diceẽ
ꝙ aut eccla errat i ſeruãdo mẽimonium poſt uotuʒ
ſimplex:aut ꝙ ẽt hodie poſſit ſtatuere:ut mr̃imoni
um ↄctum poſt ſolẽne notũ teneat:nã ſi utrũqʒ eq̃li
teꝛ obligat apud deũ ſicut ſeruat᷑ ĩ ſimplici ita poſſit
ſeruari in ſoleni:nec ẽ dicẽdũ ꝙ ecclia erret:qꝛ nõ
longe eẽt ab heꝛeſi.xxiiij.q.i hec ẽ fides.⁊ hãc opi.
tene pꝛo qua fac̃.c.unicum de uoto li.vi.⁊ ibi uide
deas per Jo. an. quaꝛe ecclia noluit m'monium te
nere poſt notũ ſolẽne.quidã tamẽ tennerũt oppoſi
tũ dicẽtes oẽ uotũ ipedire ⁊ dirimere mrimonium
poſt ↄctum:ſed uotũ ſimplex nõ dirimit exoſtituti
onc ecc eſie:ſed tene primũ.¶ Circa fam qõem te
ne hodie qð bẽtur in.d.c.unico de uoto ꝑ qð deteꝛ
minatur iſta ↄcertatio antiquorũ. Sed circa unum
vſatur dubium nõ modicum pone ꝙ aliquis ꝓmi
ſit caſtitatem reſpectu certe religionis ſed nõ uouit
oĩa ſubſtantialia ꝛegule nũquid mẽimoniũ poſtea ʒ
ctũ tẽat:do.an.multum inſtat ⁊ in effectu concludit
ꝙ aut quis uouit omnia ſubſtantialia religionis:ſʒ
non reſpectu ꝛeligionis ? tunc notum dr ſimplex
un non dirimit mrimoniũ poſt ↄctuʒ per illð.c.uni
cũ de uoto. Aut uouii omnia ſubſtantialia reſpectu
ceꝛte religionis ita ꝙ efficaciteꝛ eſt obligatus religi
oni ⁊ tũc eſt ceꝛtũ ꝙ mr̃imoniũ non tʒ ut hic. Aut
nouit caſtitatẽ tin reſpectu ceꝛte religionis. ⁊ tũc di
cit ꝙuotũ eſt ſolẽniʒatum ⁊ nõ tenebit mẽimonium
ſequens:licet iſte non ſit ueꝛe ⁊ ſtricte religioſus:ut
qꝛ nõ obliganit ſe ad paupeꝛtatem ſeu obedieniiã ⁊z
h peꝛ illud.c.unicũ.¶ Sʒ ego ſemꝑ tenui oppoſuũ
quia illud.c.requirit ad ſolemnitatem noti ꝙ pꝛofeſ
ſio fiat alicui de religiõibus appꝛobatis.⁊ ſic quod
quis pꝛofiteatur religionem appꝛobatam. eꝛgo uo
tum non dicitur ſolemne: unde puro ꝙ ad h̊ ꝙ uo
tum dicatur ſolemne opoet ꝙ quis ꝓfiteat᷑ aliquã
de religionibus appꝛobatis ita ut ueꝛe ſit religioſus
illius religionis ? h uidet᷑ nelle litteꝛa illius.c. unici
ſi bene conſideꝛeiunr. Abbas
otum ſolẽne ipe
Nſinuante. dit æ dirimit matri
onium poſt contractum. imo po
nit facwum. ¶Secundo diffiniendum comminit ibi

nos igitur. ¶ Mõ. primo ꝙ tenet ꝓfeſſio facta in
manibus unius ex religioſis alicuius monaſterij:ſʒ
quidam intelligunt ⁊ bene ꝙ iſte frateꝛ habnit man
datum a ſuperioꝛe ſeu toto capitulo alias non po
miſſet iſtam incoꝛpoꝛaſſe ꝛeligioni:de quo uide qð
nõ. in. c.porectum ⁊ capitu.ad apoſtolicam de ꝛegu
la.(Seenndo nõ. ꝙ pꝛomiſſio alicuius ex ſubſtan
tialibus regule una cum ſuſceptione habitus religi
onis inducit plenam profeſſionem ⁊= obligat quo
ad omnia ſubſtantialia. pꝛo hoc facit quia ſola ſu
ſceptio habitus religionis per ſe fuiſſct ſufficiens:
ut in capitulo ſuper eo de regu. ¶ Tertio ꝙ mo
dica coactio non excuſat etiam mulierem.pꝛo hoc
.c.conſultationi ſupra de ſpon. WVn go iin fi.
nõ. ex iſta glo.iuncto tex. ꝙ femina poteſt pꝛofiteri
religionem maſculoꝛum in manibus eoꝛum ⁊ erit
uera religioſa:licʒ non intret monaſterium moniali
um:ſed moꝛatur in domo olim ſua:z in quantum
glo pondeꝛat ſuſceptionem habitus pꝛofeſſoꝛum
dic idem ſine ſuſceptione hitus dũmodo feceꝛit pꝛo
feſſionẽ expſſã:ut in.c.poꝛꝛeciũ.S.de reg.ſʒ põdeꝛa
tur ſuſceptio hitus ad iduccẽdũ tacuiã ꝓfeſſionẽ:ut ĩ
.c.unico de uoto.li.vi. ¶ In gl. in. v. in domo in
fi.nõ.bñ ultimã lecturã gl.q̃ renẽdo opionẽ ſuã de
qua ĩ.c.fi.S.de ↄdi.app.dat mirabilẽ ĩtellectum ad
iſtũ tex.⁊ hãc lecturã ſentit pꝛio Inno.hic dicẽs ꝙ
in domo ꝓpria põt quis ꝓfiteri in mãibꝰ epᷣi ul ab
batis ⁊ ꝙ epᷣs ul abbas põt ſibi ſtatueꝛe ceriũ locũ
ubi moꝛct᷑ ⁊ daꝛe ſibi ſua bona in adminiſtratõnem
nec hoc ẽ q ſubſtantiaʒ monachatus cum poſſit eẽ
ſine ꝓprio ⁊ in obedientia ſuperioꝛis.dicit ramẽ ꝙ
nullus citra papam poteſt ſe obligaꝛe:ut relinquat
betuo monachum in certo loco.fatetur tamen ꝙ
ſi h̊ adducitur in pactum nõ eſt õ ſubſtantiã mona
chatus. ¶ Hõ b dictũ ſingulariter ꝙ abbas non
põt ꝑpetuare mõachũ in prioꝛatu manuali uł ĩ alio
loco quo mius poſſit eũ ꝛeuocare ad libitũ ar.in.c.
cũ ad monaſteriũ s de ſta.reg. ubi tenigi. ¶ Et itel
lectũ huius gl.æ Inn. ponit baꝛ.in auc.ingꝛeſſi.C.

de ſacr.ſã.ecc.qʒ non alleget gl.uel Inn. ¶ Et uf

B dictũ do.an.in.c.fi.s.de ↄdi.appo.ubi dixi tm
ualere pactũ eriã ut hẽat vona in adminiſtrationeʒ
qꝛ uidet᷑ ſaltem appꝛopriare ſibi ex debuo illã admi
niſtratõem. ic ãt nolendo ſuſtinere hunc cõeʒ
ĩtellectum dicit h̊ poſſe ꝓcedere non ex ture queſito
monacho ſed ex pollicitatione obligante abbatem

ar. eoꝝ que nõ. Jo. an. in regula nõ eſt de re.iu.li

vi. in meꝛcu.⁊ eſt dictũ ſatis coloꝛatum. ¶ Sʒ ego
ultra ea que tetigi in.d.c.fi. ſic diſtingueꝛeʒ in mate
ria. 218 aut quis ſimpliciteꝛ pꝛofitet cum ꝓteſta
tione ſeu conditione de ſuis bonis tenendis.⁊ nide
tur in dubio ꝙ reſeꝛuaueꝛit ſibi illa bona: ut c bedi
entiarius monaſteꝛij ¶ Quia ueꝛba appoſita in cõ
tractu debent intelligi ſecundum naturam contrac
tus:ut in.l.ſi uno in pꝛincipio.ff. locati maxime ut
res potius ualeat q; peꝛeat.l.quotiens de ueꝛ.obli.
⁊ in.c.abbate ifra de ueꝛ.ſigni.ẽt ĩpꝛopꝛiatis vᷣbis:
ut hic eſt tex. ſecundum unum intellectum quem ad
hoc bene notabis. ¶ Aut oſtat ꝙ ſibi uoluit reſer
nare pꝛopꝛium ita ꝙ nõ eſt locus ĩteꝛpᷣtationi 2 tũc

—

¶De eo q d

ſi ſit ꝛeleꝛuatio ꝑ uiã cõditiõis ſuſpẽſiue ul ꝛeſolutie
nitiat᷑ actus ? nõ ↄditio iqſciũ.c.fi.? qð ibi plene
dixi tẽ ſi fiat ꝑ uiã pacti:ſi fuit dicium ꝙ nec
aliteꝛ nec alio mõ ꝓfiteri itẽdo.nã h neꝛba kñ
cõditiõis ut ſentit War i d ane gariſ Atsm un
pliciteꝛ ꝑ uiã pacti uel modi ꝛefuat ſibi ꝓprietateʒ
ucl facultatẽ Zhendi mr̃imoniuʒ ? iſte caſus eſt mul
tuʒ dubitabilis. nam Mar. tenuit in. d. auẽ ingꝛeſſi
ꝙ uitiat᷑ pactũ ⁊ nõ ꝓfeſſio ⁊ foꝛte tenuit illã opio
neʒ qꝛ alibi ipſe tenuit nõ ualeꝛe pactũ ↄ ſub ſtãnam
Sctus ut ipſe no.i.l.ubi ira donat᷑ ff. de dona.cau.
moꝛ ꝑꝓ.l.cũ pcario.ff.de Beca⸗ ſer ego putaꝛc
oppoſuũ vñ diceꝛẽ ꝙ illud pactũ facit tranſire iſtaʒ
ꝓfeſſionẽ in aliam ſpẽm.quia ubi pactũ c S rẽm õ
ctus et impꝛopriatis aliquatenus neꝛbis põt tranſi
ꝛe in aliũ Sctum fit ĩteꝛpꝛetatio alterius Sctus:nt ẽ
tex.nõbilis i.d.l.ubi ita donat᷑ ⁊ in.l.cũ manu ſata
.cff. de pᷣhen.emp.iõ dico ꝙ iſte erit quaſi obligatꝰ
mõaſterto lʒ nõ ĩ tom ⁊ ſic bligabit ad oĩa pᷣreꝛqᷓ;
ad ꝛeſeꝛuata. ¶ Si aũt nõ pariunt᷑ vba: ut fiat trã
ſitus ad aliũ ↄctum tũc puio facti ificeꝛe Sctum. nt
in.l.ꝑ fuũ.ff. de uſu z habi.iuncta glo.i dicta.l.cũ
manu ſata.æ ad.l cũ pꝛecario dico ꝙ ibi conſtituit
pcariũ nõ tin ex vᷣbis pᷣcedẽtibꝰ q imm ex cõdince
ꝛe ipſa facta.idẽ diceꝛẽ ad.l.i.O.pe.ff. epo.Jn
glo. in. V. metu ꝛegio in fi.nõ.ſingulariteꝛ hãc glo.
iuncto tex.ꝙ regis ſeu principis in ꝑium non icrẽ
iuſtuʒ metũ. In õrium m fac.l.pe.C. cðᷣ mers cã
dicit ̊ Jo. an. ꝙ dignitas aduerſarij non ſufficit
ad ꝓbandum metũ: ut ẽ tex. in.l.ad ĩuidiam alł.in
glo. niſi aliteꝛ ꝓbetur oppꝛeſſio ⁊ ſic põt ꝓceder̃᷑ di
cta.l.pe.fatetur tũ ꝙ ſi rex cõſueuit tyrãnice tracta
re nõ paretes ſuiſ pceptis ſeu pꝛecibꝰꝙ iũc ſatis ꝓ
batur iuſtus metus qð nõ.ſing. ⁊ idẽ ſentit bar.in
tractatu de tirãno facit qð ipᷣe nõ.i.d.l.ad inidiam
ubi dicit ꝙ ſola ꝛeueꝛẽtia mariti non cãt iuſtũ metũ
in uxoꝛe niſi pceſſerit mine uel veꝛbeꝛa:z idem uo
luit Inno. in. c. cam mrimonij de offi. delega.æ bñ
facit.c.accedens de ↄueꝛ.cõiuga.⁊ ex his habes qᷓ
ſtionem quotidianã nũquid teneat n rfimomũ ſimu
lieꝛ cõtraxit ex imperio uel pꝛecibus principis.

Me eo qui duxit in matrimonium quam polluit
peꝛ adulterium. Cica.

¶ Supra niſuʒ eſt de quibuſdã ĩpedimentis matri
monij. ſ.oꝛdinis æ nori. Nunc ſubijcit de alio impe
dimento qð.ſ.cauſatur ex adulterio uel ex machina
tione in moꝛteʒ coniugis ⁊ declara ut plenius dice
ur. J. Cel.
r7 Si quiſ ui
Ropoſitũ: uente uxo
ꝛe Zhit cum ſecunda h̊ ignoran
te prima moꝛtua ad ſui petitiõeʒ
nõ ſeꝑabit᷑ a ſecũda. Cõis diui
ſio.fa ibi licʒ aũt. ¶ Mõ.pꝰ ꝙ ueniẽs ſcicieꝛ S le
gem nõ põt legeʒ allegaꝛe ad ſui fauoꝛẽ ad actum ĩ
nalidandũ ꝓ h.c. inteꝛ dilectos de dona. ¶ Secun
do nõ.ex ſupficie littere tria impedimẽta mrimonij
Primũ ſi niuẽte uxoꝛe cum alia Sxit ⁊ cõmiſit ad

uxit. i mil.

akreig ASan ſi uiuẽte uxoꝛe dedit alteꝛi fidẽ
nt illam duceiꝛet moꝛtua uxoꝛe. ¶ Leꝛtium ſi muli
eꝛ fuit machinata in moꝛtẽ alteꝛius ↄiugis:ut ſpᷣius
efficiatur uxoꝛ. ed queꝛo pꝛo declaratione tex.
2 totius capituli nũquid quodlibet iſtoꝝ impedimẽ
toꝛum ꝑ ſe ſufficiat. ic ꝙ iura uario modo lo
quũtur ut haberur peꝛ totum hunc nitulum ⁊.xxxi.
q.i.ꝑ totam queſnõex. CBed eanclndendo ueꝛita
teʒ dicendũ eſt. ¶ QOõ aut ſolũmodo pceſſit adulte
riũ ⁊? nõ ipedit᷑ mꝛimoniũ ſeqns unde alio nõ ireꝛue
niente quis põt duceꝛe in uxoꝛẽ illã quã pꝛiꝰ polluit
ꝑ adulteꝛũ:ut eſt tex.in.c.ſignificaſti.j.e. ⁊.xxxi.q.
i. c. ſiquis Gineme. .Aine ago Grir cũ mulieꝛe ſuꝑ
ſtite ꝓpna uxoꝛe nec ad alia fuit ꝓceſſum z ſolus ↄ
tractus mẽimonij nõ impedit mẽimoniũ ↄtrabi moꝛ
tua uxoꝛe ⁊ idem eſt ſi nõ ↄxiſſer de pnii ſed dediſſʒ
fidem de contrahendo poſt mortem coningis ur eſt
tex.. c.fi. ¶ Aur cum contractu matrimonij fnit
mixtum adulteꝛiũ ⁊ tũc aut cum ignoꝛante ⁊ põt int
eos eſſe matrimoniũ poſt moꝛtẽ oiugis ut eſt caſus

B ⁊ intellige ꝙ ſupeꝛ inducta ignoꝛauit ſoto tempo
re ante moꝛẽ pꝛime uxoꝛis ¶ Si aũt ceꝛtioꝛata de

uita pꝛime ↄiugis ꝑmiſit ſe cognoſci ab illo uiro nõ

põt amplius eũ hẽe in maritũ ad hoc. c.fi. j. eo.⁊ ſe

quunt᷑ doc. h̊ Idem ꝑ oĩa dicendũ eſt qñ pᷣceſſit ii
E P B

des de ducẽdo ſecundã ſecuto adulteꝛio.
declarant᷑ pꝛima duo ipedimenta vn ad tex. duʒ diẽ
maxime dic.i.tin.ulł ſi uis caꝑe ꝓpꝛie ĩtellige pꝛimũ
caãum qn pceſſit adulteꝛiũ cum cõtractu mr̃imonij.
com cãum itellige qn pceſſit fides de ducẽdo
illam ? ſequit adulteꝛiũ nam iſti duo cãus ꝑificant

.Jj. c. fi. ¶ Quo ad teꝛtiũ naria ſentiũt doc. in. c. ſu

peꝛ h j.eo.⁊ in.c.i.de conueꝛ.infi.ſed mihi plʒ opi.
quam tʒ ibi Joã. an. ut ſine adulteꝛio requirar̃ ma
chinatio utriuſqʒ puta ſi coniunx machinat᷑ ĩ moꝛteʒ
mariti cum extraneo ut illum poſſit habeꝛe in uiruʒ
ſecuta moꝛte non poreſt inteꝛ eos eſſe matrimoninʒ
ut eſt tex. in dicto. c.i. ¶ Di ueꝛo inteꝛuenit machi
natio alteꝛius tantum noñn impeditur matrimonium
niſi ſit machinatio coniuncta cum adulteꝛio. ad hoc
.c.ſiquis niuente.xxxi.q.i.⁊ ſic intellige iſtum tex. 2=
.d.c ſupeꝛ hoc ⁊ peꝛ hoc habes fundamentum toti
us ti. glo.i.in fi.nõ.concluſionem glo. que
uidetur cõmuniteꝛ placeꝛe docto.⁊ adde hic fi. glo.
ultime que dicit ꝙ ſi iſte poſt moꝛtem pꝛime uxoꝛis
intellige anteqᷓ; contraheꝛet cum iſta tacite uel expᷣſſe

duceꝛet aliam in uxoꝛem teneꝛet matrimonium cum

iſta teꝛtia:quia cum ſecunda non fuit matrimonium
obſtante impedimento matꝛimoniali ⁊? pꝛo hoc uide
bo. glo.in ſimili in.c.ſiquis ingenuus.xxviiij.q.ij.
Mam matrimoniũ non pot clandicare ut tencat ꝓ
parte unius tantuʒ:ut in.c.tua.S.de ſpon.nõ.glo.
in.c.de illis el.i.de deſpon.impu.⁊ in.d.c.ſi quis ĩ

genuus. ſed ratione ꝓmiſſionis uir cõpellitur ad

cõtꝛahendum mulieꝛ aũt que fuit decepta non:unð
ad tex.dum dicit ꝙ nõ ſunt ſeꝑandi ad petitionem

niri ſupple.ſ.de facto quia nõ cadit h̊ ſeꝑatio iuris

cum matrimonium nunqꝙ conſtiterit. Ad iura alle
gata in gloſa. pꝛo contrarijs dic quod ibi actus
tener ex nouo conſenſu ſaltiʒ tacito que notabis.

wfnl n
e gfmd amn
ecl en
Ndon r'atns:
Aius urn
niti entq i
ͦicheen

CN ne enius nine

alnenen mm
d in airmeun
anmnuen. eiinw

õ
ſrrikoenctödendstar, e
wrola Nimanimminmamnn
ſnbvaldermuen Noosmlrs
NcrsRatiunend Amen
ded NoNrmNdcdühem
5Mrabeſemünr oſrnnrh
c wcie wnir ali enimn .
ſömmuurena agaun aun.
elobeoe inau eem; awaa
Plhtegnanöfimnt ein gufaen

*

, lepinene ognovit iimacdi
DMMebis (eninn anckon
Ditlgn. piodiaädnen⸗

ficiniier mſſimn iccnn
gtin lge oſt alruinue
hie min l pmi till
ninffüſpait mimwni nl irn
Molps llusoe nl fua ſej
rcmwcumngn
pthiienſit Mblrni
ünisinnnn in
lal lirnb Rgic
Wr ad ſdtio⸗
NMNIroni) iſa
3igoin

ntne bie
lag. Ni⸗ ani ade
Mos Celomittetn N
Gctg, d
ncin Nienin
ispot Rdo P
eüt

Mn

Heuuunn
ewrs Gaireronchr
nitleccgrſieb o iv
nnmni albec fiſ ntſ
ncnciti c gi ecſti
itendeſen, Ko;
eimen iale
insane gneiliepini
unenii ancnuuninonf,
iceen echrfies Arcd,
Neiü un ſico inozfrei
rübana ſentit or ini
cua i Aontigz.
1r ir acheno nmuixf ni
1conunr nabini inorq
r lun poſithaberinvirg
etime eos cſe naninori;
.(Sveoſnnewent nechi
Nokirpedtmr raminogin ⸗
Miuncn amn nolrid Rbo
aaAcigeContc
odocdedeiNeatennm im
niito amerſormgn
erimmtu
. ſr umm/ duree
ſuuercl erßſe
ENI
mer mummnorium n

. .
uuncu non fuit Mumſropion

¶ De eo qᷣ duritĩ mãl.

EA Hii† Si niuéte pꝛima
nificauit. uxore ⁊? nõ ↄgni
ta quis Sxit cũ fa ſcienteꝛ ⁊ eam cognoſce
ret:ẽt moꝛtua prima fam habexæ nã poteſt.ſecus ſi
pꝛima eꝛat no legitima uxoꝛ. ¶ In pꝛima deciſa cõ
ſulrati. n fa ibi mãdamꝰ diſtinguẽs ↄmiſſio.
tfin mẽbꝛũ ibi alioquin Hõ pꝰ tex. expᷣſſũ
quẽ ad hͥ ultra alios.ſoleo allegare ꝙ mrimonium
metu ↄctum ẽ ipᷣo iure nullũ nec ẽ opus ꝙ petatur
reſciſſio actione ꝙ metus cã.nam ut hic uides poſt
pctum cum prima tenuit mꝛimonium cum fa nulla
reſciſſione pꝛius facta æ indicatur ſm mr̃imonium
legitimũ ſi ꝓbatur metus in pꝛio qð nõ eſſet ſi fuiſ
ſet opus peteꝛe reſciſſionem ar. in. c.ↄſideramus ð

elec.? uide qð plene dixi in.c.cũ locum.S.de ſpon.
G to ꝙ ſolum adulterium noò inhilitat quem

ad ↄtrabenduʒ miimonium iĩmo ecclia dat ſibi licẽ

tiam contrabendi monua prima uxoꝛe. ¶ Lertio
nõ. æ tene menti ꝙ ſola exñtia mẽimonij enam ante
carnalem copulam cauſar impedimcntum ꝑpetuum
ut quis nõ poſſit habere illã in uxoꝛem cũ qua õxit
2 mꝛimonium ↄſumauit uiuente prima etiã non co
gnita. UNr gla.m fi.nõ.ſing.gl.iuncto tex.qꝛ ne
ſcio alibi ꝙ metus ſufficiens ipedit matrimonium
vbi etiam ſi interuenit iuramẽtum:⁊ ſic hẽs calum
in quo iuramẽtũ metau pᷣſtitum nõ eſt obligatoꝛium
2 foue ideo:qꝛ eſt ð bonos moꝛes. Item cõtra ſub
ſtantialia mr̃imonij.nam iuramẽtum metu exioꝛtuʒ
nõ tribuit libertatem ↄſenſus.nullus ergo ẽ ↄſeſus
coactus itercedẽte iuramento.nã mẽimoniũ ↄhit li
beꝛo ↄſenſu: ut in.d.c.cũ locum ¶ In gl. fi. ibi ar.
Ʒ iſta que ſequũtur nõ ſũt Sꝛia:ut diẽ Jo.an.⁊= bnñ
ſed potius ponũt caſũ ↄuerſum.ſ.ꝙ legitime factũ
nõ ꝛetractat lʒ ꝑueniat ad eum caſum a quo nõ po
tuit habeꝛe initiũ æ de utꝛoqʒ bꝛocardo dic:ut le.et
nõ.in regula nõ firmat᷑ ⁊? in ꝛegula factum legitime
de ꝛeg. iur.li. Vi.
Boper hoc. haoreh auis ch
illa her̃ quam uxo
re uiuente oↄgnouit ſi machinata fuit in
moꝛtẽ uxoꝛis. ¶ NDꝛemittit queſtionem cui rñdet
ibi raliteꝛ. ¶Hõ pꝛĩo ibi ſi adulteꝛa ꝙ ſolũ adulte
riũ cũ mulieꝛe ↄmiſſum nõ iĩpedit quo minꝰ moꝛtua
legitia ↄiuge poſſit adulteꝛa in uxoꝛẽ duci. naʒ ut h
nides hec mulieꝛ pᷣſupponit᷑ fuiſſe cognita ab iſto ni
ro:⁊ tũ nõ ipedit᷑ mr̃imoniũ niſi fueꝛit machinata in

moꝛtẽ ↄiugis illius uel niſi fueꝛit ſibi data fides de

ea ducenda: de quo dic ut latius dixi ſupꝛa eo.c.i.
cᷣo nõ ꝙ ubi iteꝛceſſit adulteꝛiũ ſufficit macbi
natio alteꝛius in moꝛteʒ; dũtaxat quod declara:ut di
xi in. d. c. i. ¶ Mltio nõ ꝙ h ꝓhibitio ẽ ꝑpemna qſi
nedũ ipediat mꝛimoniũ phendũ:ſed ẽt dirimat iam
Zctuʒz. ¶ In glo. in Vv. machinata ibi ita ſcꝛiptuʒ eſt
Joã. an. dicit ꝙ h nullibi pciſe reꝑit᷑ ſcꝛiptũ.nam.c.
ſi quis uiuente allegatũ in glo.loquit᷑ de occiſo ⁊ ſic
cũ machinatio habuit effectũ iſtud.c.pſupponit uxo
ꝛem illius fuiſſe moꝛtuã ⁊ ſic ſentit Jo.an.qꝙ machi
natio ſola ſine effectu nõ ipedit mrimoniũ cum adul
leꝛa. qd ſatis mibi plʒ qꝛ cum illud ſit impedimentuʒ
iuris poſitiui non dʒ ita taxari: ut reſtxingatur facul

tas Zhendi mẽimonium diſpoſitionẽ iuris diuini
ar. c.̊ ex quadã g̊ de teſti.⁊æ inqiũ gl in fi. dicit ꝙ
ex ſola iterfectione mariti nõ ipedii matrimonium
cum nxoꝛe puto gl.ꝓcedeꝛe etiam ſi eo pꝛopoſuo ĩ
terfecit quis maritum alteꝛius mulieris:ut uxoꝛem
eius hẽat in ↄiugẽ.qꝛ machinatio uniꝰ m nõ ſuffiẽ
ſine a dulteꝛio:ut dixi.S.e.c.i.⁊ tene quod ibi nõ. Iʒ

£ litterarũ. OQul uiuente nro

re etiam ab eo ſe
ata quo ad toꝛũ faʒ ↄſciaʒ duẽ uxoꝛẽ ẽt
prima moꝛtua ſeꝑabit᷑ a fa: ſed cum alia oöᷣbeꝛe po
terit. Cois diuiſio fa ibi ſuꝑ quo. Hõ.primo ꝙ ſe
pꝑato mẽimonio quo ad thoꝛum ꝓpter adultenum
remanet nihilominus uinculum meimoniale etiaʒ ſi
gdultera intrauit monaſteꝛimnm nam matrimonium
ſeł ↄſumatũ nõ diſſoluit niſi moꝛte nãli.xxxij.q.vij.
in. c. ij. YVeo iſte uir hedo cum fa pria uiuente et
ean. ↄgnoſcendo cõmiſit adulterium. ¶ Viltimo
nõ ꝙ ↄctus ſecundi mẽimonij cum adulterio ſecu
to nõ impedit quo minus moꝛtua legitima coniuge
poſſit adulter aliam ducere in uxoꝛcẽ. ¶ In gl. ij. in
fi.nõ gl.qꝛ ſolet ſatis allegari ꝙ ſola depꝛebenſio ĩ
adulterio non ſufficit ad puniendum deprebenſum
niſi aliter cõicat᷑:ſjʒ ĩ Sörium facit qdð nõ gl.in.c.cum
nõ ab hoie de iudi.⁊ dic ut ibi plene nõ.⁊ uide gl.ĩ
.c.ſi quis diaconus.l.di.⁊.lxxxi.di.c.pᷣſbiter Gof.
hic dicit deppenſionem ſufficeꝛe ſi adulterium effec
tum ẽmotoꝛium.hoſt.dicit ꝙ fides ſeper ẽ faciẽda
eccleſie de adulteꝛio.ſed dic ut in.d.c.cuʒ nõ ab ho
mine dixi.
Bm haberet. Qui uinente
uxoꝛe legitima
cum fa hit adulxera:ẽt prima moꝛtua ſe

ꝑabit᷑ a fa er ſi longo ſpe cobabitauit nel filios ex
ea ie Al b⸗ poni ↄſultatio. ¶ Fo rnſio
ibi tale. ¶ Hõ pibi abiurauit adulterã ꝙ index ec

cłiaſticus põt ↄpellere adulterũ.ut abiuret adulterã
2 ad ↄiugẽ redeat. Ee dic abiuret.i.ꝙ eã a ſe r
mittat cũ iuramẽto de ea ulteꝛiꝰn admittẽda
quo ifert᷑ ꝙ iudex eccleſiaſticꝰpõt ſe ĩpediꝛe ð adulte
rio nõ ſolũ cũ agit᷑ ad ſepatõeʒ mrimonij.ſʒ et ut ꝛe
itegꝛet mr̃imoniũ ⁊ ðᷣſiſtat a pcco adultij:qð nõ.nã
Jo. an.in.c.fi.de fo.ↄpe.li.vVi. dicit iudicẽ eccſaſti
cũ nõ ſe ipedire de adulteꝛio niſi cũ agit ad ſeꝑatio
nẽ toꝛi fone motus ꝑ.c.rex dʒ.xxiij.q.vV. ubi dr p
iudex ſecularis dʒ adulteꝛia punire. ¶ Sʒ in Zꝛium
lac iſte tex.⁊.c.i.ð offi.oꝛ.vVñ vẽ ꝙ ſit mixii fori ſal
tẽ ubi agit᷑ ? deſiſtat a peccato qð plenius pſequoꝛ
in.c.cum ſit gñale de fo.cõpe. sr„ Sbens
ſecundum meimoniũ uiuète nxoꝛe põt compelli ꝑ ec
cleſiam ad agendum pniam de delicto. ¶ aedo &
Et in foꝛo ↄtentioſo põt ecclia talem pumire. ¶Er ui
de mirabilẽ penã. xxxij. q.i.de bndicto.ubi abſcindũ
tur panui ante ⁊ retro etiaʒ ſi ſit mulieꝛ cꝛinibus in
ciſis ad muoꝛem ignominiam: unde poteſt eccleſia
ſticus index iſtun habentem duas uxoꝛeg ice
deboneſtare modo pꝛedicto uel alio. Unde in
quibnſdam locis mitriantur uel aliam igffominiam

¶ De eo qᷓ́ duxit.ĩ mẽi.

patiunt᷑ 2 tene mti iſtum tex. ? nide tex.in ſili. xxvi.
q.v.in.c.epi ubi eccleſia itxogat publicam ignomi
niã iſtis diuĩatoribꝰ. ( ens ꝙ diut᷑nitas ipec
cato non minuit pcẽm ſed augmẽtat. S h̊ facit.l.ſi
diutino.ff. de penis nbi dr̃᷑ quod alleniatur pea ad
ideʒ.l. adulteꝛ. C. ð adulterijs ubi dẽ ꝙ poſt qͥnquẽ
niũ nõ põt quis accuſari de adulterio ad idem.l.ꝗᷓ
relã. C. de fal.ꝑ quẽ tex. cõiteꝛ tenẽt ibi doc.ꝙ ad
nerſus qð ibet crimẽ ꝛegularit᷑ ꝓcedit pᷣſcꝛip tio.xx.
anoꝝ: ut poſt lapſuʒ. xx. annoꝝ non poſſii accuſari.
o. an. ̊ iſtat ſed dic clarius cereris ꝙ quo ad
deũ ⁊ foꝝ aĩe diuturnitas tpᷣis auger peccatũ ẽt ſi
non ſit reitatum qꝛ ñ penitẽdo vꝛ ↄtẽpſiſſe diuinnʒ
iudiciũ ⁊ pceptũ ecche:ut ĩ.c.oĩs de pe.⁊ ꝛemiſſ.fac
.c.fi.de penis ⁊ ꝛõe peccati põt ꝓcedeꝛe iſte tex.
Aut querit᷑ ꝛeſpectu pene iponẽde ⁊ ſi peccatũ fuit
ꝛeiteratũ ſeu ſucceſſiuũ diuturnitas aggꝛauat:⁊ ſic
alio mõ põt intelligi iſte tex.æ nõ.glo.i.d.l.ſi ciunio
i ueꝛo pecca um fuit momentaneum ut homi
cidium tunc lapſus tpis alleuiat penam:ut in. d.l.ſi
diutino. æ qnʒ ex toto tollit:ut in.d.l.adulteꝛ et.l.q
relam. (e de iure canonico nõ currit pᷣſcriptõ
in peccatis quo minꝰ ſalti ĩ foꝛo aie ivponat pnia ꝓ
delicto:ut no.glo.ĩ.c.admoner᷑. xxxiij.q.ij.et doct.
i. c. H̊ de ꝓba. ltimo tenebis ꝑpetno menti fi
nẽ hꝰ tex. qui n ẽ alibi ꝙ de iure canonico etiã filij
ſpurij uel nati ex dãnato coitu debẽt ali a parẽribui
fm facultates eoꝝ:⁊ huic iuri canonico ſtatur bo
die ẽt de iure ciuili. OQnia eccleſia h̊ iduxit ex q̃daʒ
eq̃tate nãli ⁊ ne filij alimẽtis priuati peꝛeãt ut etiaʒ
ſentii bar.in auc.ex complexu. C. de inceſt.nup.i bi
ꝑ ꝛceʒ iſtius tex.nõbiliteꝛ dicit parẽtes poſſe lega
filijs ſpurijs ꝛõe alimẽtoꝝ:⁊ ꝙ porerunt parentes
donare uel ꝛelinqueꝛe dotes filiabꝰcũ dos ſuccedat
loco alimẽtoꝝ quod ſing.nõbis. n glo. in. V.
multiplicitas in fi.ſed glo.nõ Gndet ad iſtum tex qᷓ
ꝛe h̊ papa non diſpẽſauit ꝓpteꝛ maultiplicitatẽ ꝓlis.
HMoſti.? Jo. an.ſentiũt ſuꝑ tex.ꝙ ubi erꝛoꝛe ꝓba
bili din ſteterũt aliqui ĩ cõnubio.tunc mutiplicuas
ꝓlis inducit diſpenſationẽ ut in iuribꝰ alle.in glo.
Sed circa delinquẽtes ⁊ pᷣſũptuoſos nõ datur mꝗᷣ
diſpẽſandi:⁊æ iõ lr̃a iſta dicit multiplicitas ꝓlis ita
ſuſcepte.vnde pondera vᷣbum ita ſuſcepte. ¶ In
glo. fi.nõ. pꝰ totã gl.? gñalit᷑ ð alimẽtis filioꝝ uł pa
ꝛentũ ⁊ ſiłiũ.uidę ĩ ſpe.qͥ fi.ſint le.⁊ ĩ tractatu bar.
ð alimẽtis. Et i hac gl.ibi ali dʒ apð mr̃eʒ. Ala
dicit h̊ ueꝝ niſi dedeceat mr̃eʒ eũ lacta? ut quia ma
gna pricipiſſa uel foꝛte pꝰ diuoꝛtiũ ẽ pꝛofeſſa.⁊ idẽ
diẽ Galſ. ſi ſubeſt alia cã legtia:ut quia mr̃ ẽ inſir
ma ułali᷑ ipedita. In bis eim caſibꝰ lacrabũ ex
pẽſis pꝛis.ar.ff.de lib.agno.il.ſi qʒ a liberis.Ceſſa
te aũt cã dʒ mr lactare filiũ ꝓprijs uberibꝰ.v.di.in
c.ad eiꝰ qdᷣ nõ. vñ h̊ cãu ſi mr̃ nõ uelit lactare fili
um ⁊ ceſſat cã legitia ꝛecuſandi dʒ faceꝛe expẽſaſ ab
lactationis. ¶ Et aduerte qꝛ glo.bᷣ ⁊ doc.ſcribẽies
nident nelle tex.iſtũ ꝛeduceꝛc ad diſtinctionẽ glo.ut
minoꝛ triénio alat᷑ñ apud matrem. maioꝛ ueꝛo expen
ſis patris.¶ Sʒ ego puto h̊ dẽm nõ ꝓcedẽ in tex.
noſtꝛo.nã iura alle. in glo oquũtur ð filijs legiris ꝗ
cũ ſint ĩ płate pr̃is ⁊ nõ mẽis:⁊ ſequãtur familiam

2 agnationẽ pr̃is ⁊ nõ mꝛis:ut in.c.ij.de ↄueꝛ.infi.

meꝛito debẽt a pr̃e ali ⁊ nõ a mr̃e niſi tpᷣe ablactat⸗ö

nis:qꝛ tũc idigẽt auxilio mat᷑no:ut ĩ.d.c.fi. ¶ Sed
in caſu nr̃o ubi filij ſunt ſpurij cꝛedeꝛeʒ ꝙ parentes
nõ hita diſtinctõe etatis tenent᷑ equalꝛ aleꝛe filios fſʒ
facultates eoꝝ ⁊ h ꝓpꝛie noluit iſta lr̃a ĩ fi. ſi bñ põ
deꝛet᷑. (Wr dinennaris rõ põteſſe qꝛ filij ſpurij nõ
ſunt in ptᷣate pr̃is nec mr̃is.inſti.q glian et
in.l.uulgo queſiti.ff.de ſta.ho. tẽ iſta alimenta
decemunt filijs ſpurijs ex inſtinctu nẽ fʒ quẽ nõ ma
gis obligaĩ filius mẽi q; pꝛi:ut nõ. Inno.in.c.ij.de
regula. t ideo debẽt mr̃ ⁊ pz ↄtribneꝛe in neceſ
ſarijs filioꝝ ᷣm eoꝝ facultates æ hũc puto neꝝ itel
lectũ.c. n ea. glo.ibi ſi foꝛte eũ accuſauit: ⁊ ex
boc habes unum cãum in quo pateꝛ nõ tenet᷑ aleꝛe
filiũ. ¶ Secũdus cãus ſi ẽ minoꝛ triẽnio qꝛ tunc dʒ
6 . marre cũ diſtinctiõe iñ pᷣmiſſa: ut S̊ dicit᷑ in gl.
Teꝛtius cãus ſi pateꝛ eget. nam nõ renet ultra
faceꝛe põt:ut ſequitur in glo. nartus caus ſi fi
lius ẽ ſpurius ⁊ h̊ de iure ciuil.ſecus de iure canoni
co ⁊ hodie ſtatur indiſtincte iuri canonico ut ſubijci
tur ⁊ S dixi. ¶ Quitus cãus ſi fiius ↄmiſit ingrati
tudinẽ õ pꝛeʒ:ut.C. de alen.lib.l.ſi patrẽ.in p rnſo
extus cãus ſi filius hʒ arteʒ uł aliund vñ niuat
.ff. de lib. ag.l.ſi quis a libeꝛis. S. ſi filiꝰ 2. Sꝗ. alimẽ
ta. ¶Moc tñ ultimũ limirat Marto. in tractatu ali
mentoꝝ niſi filius ſit nobilis ita ꝙ dedeceat ipᷣm ar
tẽ exeꝛceꝛe:tũc eiʒ tenet᷑ pr̃ filiuʒ egentẽ aleꝛe. t
gnabłꝛ dic ꝙ oẽs cãe ſufficiẽtes ad exheꝛedandũ filiũ
ſufficiunt ad pꝛinandum euʒ alimentis .C Er cauſe
legitime ad exbeꝛedandum notautma peꝛ glo. in. c.
quintauallis de iureiurã . ⁊ vide circa hoc quod di
xi in.c.ij.de conueꝛ.infi. ¶ Etr in fi. glo.nõ. glo. ꝙ;
eriam de iure canonico filij ſpurij non ſuccedunt pa
rentibus licet eis deceꝛnantur alimenta ? ad hoc ni
de tex xxxij.q.iiij.in.c.dicat alicuis. ¶ Er intellige
glo. duʒ dicit ꝙ de iure ciuili ſpurij pꝛinantur alimẽ

teꝛat eſſe uxoꝛius tempoꝛe conceptionis. ¶ Weꝛ
quod infeꝛtur ꝙ filij ſaceꝛdotum non poſſunt ſucce
deꝛe patri nec eriam matri. pꝛo quo uide glo. in. c.
peꝛ ueneꝛabilem qui fi. ſint egi in v. adulteꝛijs ⁊ qðᷣ
nõ in. d. anẽ: ex ↄplexu. Filij vo nales tantum quia
non ſunt nati ex coitu ita damnato ſuccedunt ma
tri etiam cum legitimis filijs niſi mateꝛ ſit illuſtris:
ut in.l. ſi qua illuſtris ? ibi per glo. ? Bart. C. ad
oꝛfi. patri ueꝛo nel coniunctis peꝛ lineam pateꝛnam
non ſuccedunt onia non ſunt agnati de quo nide
quod habetur inſti. de ſuc.ag.in. S. uulgo ⁊ inſtiiu.
ad orficia. in. S. nouiſſime. Mati neꝛo ex cõcubina
in domo detenta cum qua poterat eſſe matꝛimoniũ
ſuccedunt patri ab inteſtato in duabus untijs here
ditatis non extantibus filijs legitimis nec coniuge
de quo dicendum ut habetuꝛ in auc. licet patri.C.
de nã.lib. æ uide gloſꝗ. in.c tanta.qui fi.ſint le.et in
.c. niſi de renuncia. ¶ Illud ultimo notabis quod
licet parentes non poſſunt inſtituere ſpurios eyneꝰ
tamen poteſt quia non pꝛohibentur niſi parentes
ut nõ. glo.in auc.quibuns mo.n. effi.ſui.S. ultimo.

tis in ſpurijs natis ex coitn damnabili qui non po
e

nſngi Aimnmſnign
Giltkni mn fogendan⸗
Kinirrennn nnndenn
gixccdealapo niindtd
RNoiundan dunde
uincginſ.gien Amcd
ltolne i inc abedaoeiot
Ciclnark.Gundhu
Nor qt nihix oir honn
iliuse ienti ſcno ameimuig
mr Chuth ponn tünmat riut en⸗
niſninti raeß' then n erdir
Arqinigocd ucer in tioper
mi ſoheii: cadgnotin
Ii Möansmnds ndtent
niridneriengteenn
eili 1ſehedeſettnnen
ng nc ſ dn greii ni
Ielſdnenj ſolnone

Cenſg ſenhei g.

Epieng, Sousan

l.lsceine goi
in Me innnnion ſbi
nsſflro anii omm
eln ollimi n defi⸗
santztfoind ß ninn
beis ſiſflie ſ gine
Inim Banoinmnenmat
wblisingg edeen hnar

ſizegenegee S
ſfciors d aderlandntu⸗
luncenh Atnents (Eane
AWdomromempecgo .
6mni. tnidecnohor oddi
if. rntb /ͦgh h
Gvnjnortant
wummraſmnmnt M ec
cdiaraſens. Ernnclte
reniitpnſptnanmaſnne

Coln Gumnabini
vor oechrons, er
alommten olunſuce
mare d Me And.
drree Naluriſid

n Fii o uismm G

ſaummn nn
ieinmn lii
Prnm aht En.

E e eo qᷓ auxit. mãt.
J. nifi caſti Si quis moꝛtua
Sin uxoꝛe phit cumlea

quã uiuẽte uxoꝛe ſine fidei datione ↄgno
nerat tʒ mr̃imooiũ dũmõ in moꝛtẽ defuncte neuter
fueꝛit machinaruſ. Cõis diuiſio ſecunda ibi nos igi
mr. ¶Mõ pꝛio ꝙ cõiugatus plſiſtens in adulterio
põt excõicari miſi ab adulterio deſiſtens ad nxoꝛem
redeat.nam ſub illa conditione.⁊.j.de qua in tex.
decidit᷑ ſm vm ĩtellectũ ille fuir excõicatus qꝛ ad
herebat mẽtrici.⁊ ſic hẽs nnũ caſũ in qno iudex eę
cliaſticus exercer iuriſditionẽ õ laicum.¶ Scðo ex
hoc ⁊ ex tex.nõ.qꝙ mr̃imoniũ ↄctum ab excõicato
tʒ. n tpᷣe Zctus mr̃imnnij iſte erat excõicarꝰſm cõeʒ
itellectũ ⁊ hͥ rene mẽti:qꝛ ad h̊ quotidie allegat᷑ iſte
tex. ⁊ ſic ꝓfeſſio facta ꝑ excõicatum ualet ac caract᷑

ipꝛimit᷑ oꝛdinato n in. c.cũ illox.j.de ſen ex. ¶ Et

ex h̊ põt colligi ar.ꝙ ↄctus iitus cum excõicato tʒ

facit. c. ſi neꝛe. ᷓ. de ſen. ex. nõ plene peꝛ coc.in. c. ue

ꝛitatis de do.æ coniu. ¶ W teꝛtio quem poſſe du
ce:e in uxoꝛem illam quam pꝛius polluit adulterio
alio nõ ĩteꝛueniente.⁊ per h̊ aꝑitur itellectus.c.i.õq.
eo.⁊ dic ut ibi. Nõ ibi alter eoꝛuʒ ꝙ ſufficit machi
natio in moꝛtẽ cõiugis adhibita ab adulto uel adu
tera. ⁊ ideo dicit Inn. ꝙ ſiquis machinatur i moꝛ
tem uxoꝛis ſue ut adulteꝛam ducat in uxoꝛem .
tenet mꝛimonium cum ea poſtmodũ pctum. Sn
gl.fi. nõ. ſing. iſtã gl. iuncto fine.c.i.ꝙ abſolurio nõ
cſt ipẽdẽda niſi petenti. fo ꝙ excõicatus poteſt cõ
pelli indirecte ut petat abſolutionẽ. nam compellituꝛ
ſatiſfacere de cauſa pꝛo qua fuit excõicatus æ ad h̊
põt compelli ẽt inuocato brachio ſeculari ſm heſt.
ut in. c.ij. in. F. ꝑ tpᷣalem.j.de maledi.de hac mã dic
ut plene nõ in.c. ab excõicato de rp.æ per Jo.an.ĩ
c. i. de ſen. ex. li. Vi. Et ↄclude bꝛeuiter ſm opi. ueri
oꝛem ꝙ aut qᷓri᷑ nũquid poſſit abſolui excõicatus
t iuitus ⁊ dicendũ ꝙ ſic:nõ tamẽ ĩtelligas ꝙ remit
tatur culpa:ſʒ pena dũtaxat qꝛ ſicut excõicatio põt
ferri in iuitũ quatenꝰ ẽ pena ita põt tolli ab inuito.
Aut qrit᷑ nũquid iudex dẽat abſolueꝛe excõicatuʒ
iuitum aur nõ petẽtẽ æ dicenð ꝙ nõ rlariter nut h:
ſi tñ excõicatus magis indureſceꝛet ⁊ efficeꝛet᷑ dete
rioꝛ tũc iudex dʒ excõicationẽ relaxare ex quo uidet
medicinã nõ ꝓdeſſe ſʒ obeſſe.⁊ tene mẽti h dictũ fa
cit. xxiij.q.vV.c.ꝓdeſt. Aut queꝛi᷑ nũquid excoicatꝰ
poſſit ↄpelli ad petendã abſolutioneʒ ſaltem indirec
le ⁊ dicenduʒ ꝙ ſic:ut hic in glo.
N Enien g. Di quis uiuẽte pꝛima ſe
cundam huius rei neſciã
duxerit uxoꝛc moꝛtua pꝛima licite ꝛemanet
cum fa nouo ↄſenſu iteꝛueniẽte. Monit caum quẽ
decidendũ ↄ mittit ibi Iʒ aũt. õ pꝰ ibi de nouo
potuit ↄſentire ꝙ ↄſenſus pᷣſtitꝰ ſcdᷣe niuẽte pꝰ nõ ĩ
quẽ miimoniũ et q ad ↄſentientẽ: ʒ pꝰ poſimoduʒ
moꝛiat᷑: ⁊ ſic nõ ↄualeſcit fin mrimoniũ pꝰ extincto

niſi de nouo ↄſentiaĩ le iſte tex. ꝓbat opi. gl.
de qua in. c. i. S. e. De noͤ ꝙ fʒ matrimoniũ põt
Onaleſceꝛe extincto pꝰ ex tacito ↄſenſu.ex quo enim
ſcient p⸗ moꝛiẽ pꝛĩe ſił cohitauit ſatis ↄfirma ur fᷣm
meimoniũ. ¶ Sʒ qro pone ꝙ uir ↄfiteat in indicio
le ali hꝛe in uxoꝛc quã foe uenire feẽ ⸗ ideʒ confi

tet nũquid hec ↄfeſſio pᷣiudicet fe nxoꝛi.doc.⁊ beñ

dicũt ꝙ nõ:qꝛ nõ dʒ credi cõfeſſioni in/ ꝓprio facto
xiiij. q.ij. in prin æ in. c.ſuꝑ eo.de eo.qui ↄg. ↄſag.
unde niſi al ter plene pbet᷑ pꝛimũ mẽimoniũ nõ tene
tur fᷣa diſcedere a uiꝛo. ? licite ĩteꝛĩ pẽdęete lite petit
debitũ ut in. c. laudabilẽ:ut li.pen.ipe tamẽ uir qni
hʒ ſciam primi mr̃imonij nõ dʒ exigere aut ꝛeddeꝛe
debitũ:ſʒ potius excõicatõem pari:ut in.c.ſas ð re
ſti.ſpo. Bede rit⸗ pone ꝙ niuẽte legitima uxoꝛe
qͥs Ixit uel ðᷣdit fidẽ ſe ⁊ eã ↄgnonit ex qua ſubſilu
lit fiios nũquid ſuccedẽt cum legitia ex quo ꝓbari
nõ põt ꝙ fidẽ dederit uiuẽte pria.dicũt doc.ꝙ ſuc
cedũt cũ legitis ex quo ipedimẽtũ ꝓbari nõ põt de
berẽt iñ ꝑentes eos iduceꝛe ad ĩtrãdũ monaſteriuʒ
mẽdicantiũ:ut excludantur a ſucceſſione cð ſi fieri
nõ põt relinquãt eis modicã qtitatẽ:qꝛ nõ pnt age
re niſi ad ſupplemẽtũ ut in.l.oĩmõ C. de ĩoffi.teſt.
2 eãdẽ cautelã dʒ ſp mr̃ fuare qn ſit aliq; ex filijs
ab alio ꝙᷓ; a marito ſuo ſuſcepiſſe quod multouens

contingit
J qui 8. Cotrhens cũ fa uiuente
pꝛia q; mñ nõ ↄgnouit nec
an Zctum nec poſt moꝛtua pria põt pᷣber
cũ fa. ⁊ duo mẽbꝛa ponit. ſm ibi ceterum. M pri
mo ꝙ uiuẽte ꝓpria ↄiuge nõ dʒ quis dare ficẽ al
teri mulieri de ducẽdo eam pꝰ moꝛtẽ uxc ꝛis.qð ſi
fecit grauit᷑ peccat:ut h̊ qꝛ pᷣſtat notũ capiade mor
tis:uñ ſicut nõ uʒ ꝓ miſſio bnficij nacaturi.ut in. c.
ij. de ↄceſſ.pben.ita nec ꝓmiſſio futuri mẽimonij.
carnalis. C Scðo nõ ꝙ ↄhens cũ fa uiuẽte pria:
iz fam nõ cognoſcat grauiter peccat ⁊ dic ꝙ efficit
ifa mis:ut in.l.i in fi.fl.de his qui nõ.ĩfa.Et ex ꝑ
ex tex.ifeꝛo.ꝙ iĩfamis põt here mr̃imomiũ. tẽ
nõ ꝙ ex ſolo ↄctu mẽimonij ſcði nõ ipedit᷑ futuruʒ
mrimoniũ cũ eadẽ mouua pria oiuge dũmodo no

iterceſſeꝛit copula cũ fᷣa uiuete pria buuge⸗Ded⸗
h qro pone ꝙ uiuete legitia cõiuge quis dediti ſidẽ
fe ⁊ eã nõ cognouit demũ moꝛtua cõiuge non illaʒ
cui fidẽ dedit.ſʒ aliã duxit in uxoꝛc.æ conſtante ilio
fo mẽimonio cognonit illã cui prio fidem dederat
nũquid moꝛtua fᷣa uxoꝛe poſſii phere cum illa cui
dedit fidẽ conſtãte prio mẽimonio legitio ? cogno
uit conſtante fo Jo. an. tʒ h ꝙ nõ qꝛ uex ẽ dicere
ꝙ conſtãte mr̃imonio legitimo dedit illi fidẽ æ eam
cognonit unde mr̃imonium fᷣm non hʒ remoneꝛe ĩ
pedimẽtũ facit.viiij.q.ði.ĩ ſcripturis.2⸗ i.l.ſingkłaria
ff. ſi cer. pe. Gal. tʒ Zᷣrium cuius opi.puto uerioꝛeʒ
quia contrahendo primo cum ſecunda nidet᷑ receſ
ſiſſe a fide illi data.⁊ peꝛ cõſequens nũc ſolum repi
tur adulteꝛiũ.qð nõ hʒ ipedire mẽimoniũ:ut in.c.ſi
gnificaſti ð eo. Itẽ iura iduxeꝛũt iſtud ipedimentuʒ
ne pꝛopteꝛ ſpem contrabendi matrimonium induca
tur machinatio in moꝛe; alteꝛius que ꝛatio h̊ ceſſat
ex quo moꝝua pꝛima noluit contrabeꝛe cuʒ illa cui
fideʒ dedeꝛat. ES glo. in fi licet glo. clare non re
ſpondet ad contrarium ſupꝛa foꝛmaium tamen ſa
tis ſentit ꝙ ſolus affectus non ſufficit ? ꝓbatur aꝑ
te in litteꝛa.æ dic ꝙ ideo non ſufficit affectus qꝛ co
pula h̊ requirĩ ꝓ cã finali lpedimenti.requirunt᷑ eĩʒ
duo.Sctus ⁊ copula io nõ ſufficit alteꝛuʒ æ foꝛte ob

aꝛ matrimonio nõ cõſumaro non ſic iducunt᷑ iſt
ad machinandum in moꝛtem alterius.

¶ De coniugio lepꝛoſoꝝ. Cica.

moꝛbus lepꝛe diſſoluit ſponſalia de futuro ⁊ põt en
bitari nunquid ipediat cõtrabencuʒ uel dirimat Sc
tum.ideo cõpetẽti oꝛdine ſwdiſeeee ee Rien
g Lepꝛa ſupeꝛueniẽ
Eruenit.cn diſioluit mr̃i
moniũ nec matrimonij effecium.
Igeo adinuicem maritali affectiõe
coniuncti ſe tractare debent. aut ad
peꝛpetnam continentiam nouendam induci.primo
naxcat caſum. Fo diffiniendum cõmittit ibi quonia.
r p⸗ iũcta glo.i.ꝙ lepꝛoſi licite excludunt᷑ a
cõmuniõe fideliũ tũ ex ↄſuetudie generali. vi in tex.
muʒ ex diſpõe canonũ ⁊ uereris teſtamẽti:ut ĩ iur bꝰ
all ĩ glo. ¶ Scðo nõ.ẽt iũcta glo.i.ꝙ nõ põt ĩtro
duci coſuetudo ut uxoꝛ ñ teneat᷑ ſeqni maritum nel
eõ.⁊ nõ.ꝙ ſi uxoꝛ ablentat ſe ex cã neceſſaria renet
maritus eã ſequi¶ Irẽ nõ ꝙ moꝛb lepre nõ diri
mit mr̃imoniũ ante Scium. ? dic ꝙ nulla infirmitaſ
tũcũqʒ gꝛauiſſima diſſoluit mꝛimonium ſemel cõ
ſumatum: ut in. c. hi qui. xxxij. q.vij. ⁊ ea. cã et.q.
.c. oẽs crönes (1 . nõ. ꝙ; maritus ? Vxoꝛ ultꝛa
debitũ carnis tenent᷑ ? obligant᷑ ſibi ad mulua ob ſe
quia ut pʒ ibi cõiugali affectione miniſtrent ⁊ ſic te
nerur maritus adminiſtrare uxori egꝛotanti ⁊ ſic ñ
ſolum tenetur ſanus ꝛeddeꝛe debitum lepꝛoſo: ſj et
ſeruitia neceſſaria impendeꝛe. Item nõ. ꝙ babens
uxoꝛem lepꝛoſaʒ non põt aliquo mõ cõcubinant ali
aʒ mulieꝛẽ admitteꝛe ꝙ ſi fecerit põt ꝑ eccleſiã cxcõ
municari. Et ex h̊ hẽs caſuʒ aꝑtũ ꝙ iudex eccleſia
ſticus põt ↄ laicũ adulterũ ꝓcedeꝛe.nam ex acti ex
cõicandi depꝛehẽdit᷑ iuriſditio in foꝛo comentioſo.
ur plene dixi in.c.cum ſu generale de foꝛo comper.
Ge glo. in v. diutius nõ. glo.iuncto tex.q mari
tus põt ſe abntare ab uxoꝛe diũmodo diutius ñ ſtet
ſeoꝛſuʒ:⁊ dicit Moſt.ultra glo.ꝙ diutius dicu do
nec qrela ꝑueniat ad iudicẽ ecclaſticũ.i.donec alteꝛ
fuerit ↄqueſtus n dẽ ſtaꝛe diun nuł donec nõrie liq
at ꝙ uiuãt eõtinent᷑.ᷣſi.n.alt̃ nõ perit iudex ſe ñ ipe
dit. H̊ dẽm ego puto ueꝝ in caſu hbꝰ. c.qꝛ ſi lepꝛoſa
nõ petit niꝝ ſuum iudex tolleꝛabit:ſed ceſſante bac
câ nõ dʒ index pati ut cõiuges iuuenes ſtent ſeoꝛſuʒ
ꝓpteꝛ ꝑiculum adulterij ut dixi poſt Moſt.i.c.ueni
ens de ꝛeg.æ uide Inno.i.c.dudũ in pn. de cõueꝛ.
cõiu. ⁊ dic ut ibi ⁊ ſatis plʒ opi.glo.ut.vV. ciun ꝛcke
rat᷑ ad arbitriũ boni uiri. ¶ In glo. in. v. ſequanĩ
nõ bn iſtã glo. æ qtenꝰ dicẽ mulieꝛeʒ nõ teneri ad ſe
quẽduʒ uix nagabundũ dic hoc ꝓcedeꝛe niſi tpᷣe ᷓ
crus mr̃imonij eſſet uagabuudus qꝛ iunc ur̃ appꝛo
baſſe moꝛes ſuos ðᷣ quo uide gl.i.c.unaqueqʒ.xiij
q ij. ⁊ in. c.ſiquis ieuitabili.xxxiiij.q.ij.? quod nõ
in. c. de ilis. z. de ſponſ. ¶ In glo. fi. ibi bene com
pellerẽtur. glo. ueꝝ diẽ ſʒ nõ bñ cõcoꝛdat iſiud.c.cũ
ſe. ideo dic ꝙ lepꝛoſo ñ petente iudex eſt contetus
ſola exhoꝛtatione ⁊ ia loquimr iſte terus. ſʒ ſi iſte

ret petendo ut ↄiunx tẽat᷑ ſequi ⁊ debitum reddẽ tẽ
fiat ↄpulſio:ut in.c.ſe.⁊ h̊ uoluit gl.in.c.ſi uxorem
xxxij.q.vV.quam nõ. .
. oniuges pꝛopter le
Boniam. pram ſeꝑandi non ſũt
a coniugio 2 here pnt matrimonium er
inicẽ ſibi debitum reddere tñtur.⁊ ſunt tria dca.fᷣm
ibi lepꝛoſi.t᷑tium ibi ꝙ ſi.¶ Hõ.pꝛimo ibi excepta

IYcuã foꝛnicatõis qꝙ exceptio firmat regłam in ↄtrariũ

xxxij.q.vVij.in.c. dnis ita arguit h̊ papa.cum enim
xpᷣs ſolũ exceꝑit cãm foꝛnicationis vꝛ ꝙ in alijs ca

ſibus nõ poſſit maritus dimitteꝛe uxorem uł eotra.
H fo ibi graui infirmitate regulã ꝙ nulla ifir

mitas ꝙtuncũqʒ grauis pᷣſtat facuſtateʒ diſſoluendi
etiã quo ad thoꝝ ſeu mutuã ſeꝛuitutẽ. ſive eꝛge ſuꝑ

ueniat furoꝛ ſine demétia ſiue efficiat clanda nõ dʒ

mẽim niũ ſeꝑari:de quo nide tex.bo.xxxij.q.vij.hi

qui ⁊z in.c.hi ueꝛo ⁊.xxxij. queſtione.v. ſi uxoꝛem.
¶Ho teꝛtio ꝙ ifirmitas nõ ipedit mẽimoniũ ↄrra
hendũ imo in articulo moꝛtis põt quis pᷣheꝛe matri
moniũ adeo ꝙ filij ante geniti egitimant: ut nõ. in
c. tanta. . qui fi. ſint le.? ꝑ Jo. an. in regla ſine cul
pa de re.iur.li.vi.in meꝛcu. M56 t0 ꝙ ex pce
pto eccleſie tenet ſanus ↄiugi ctuncũqʒ lepꝛoſe uel
ali ifirmitate depᷣſſe reddeꝛe debitũ carnale ? nota
ꝙ pcepta apti ligant.¶ Sed circa h queꝛo quid ſi
ſanus poteꝛ hoꝛꝛoꝛẽ nõ põt redde:e debitũ. dic ꝙ
ſi ecchie ↄſtaret nõ ↄpelleꝛet eũ qꝛ nõ dʒ compelli ad
ipoſſibi e qꝛ ipoſſibiliũ nulla eſt obligatio:ut in regu

la ipo ſioiliũ.ff. de reg. iu.⁊.c.fi.de pactis.⁊.c.odar

dus de ſolu. ſʒ ex quo ecclie nõ cõſtat de impoſſibi
litate excõicabit ſanum ad reddenduʒ debuũ ⁊? quo
ad eccliam militanteʒ hẽbitur ꝓ excõicato nõ auteʒ
quo ad deum.⁊ ad.c.as de reſt.ſpo.⁊.c.inquiſino
ni de ſen.ex.⁊ ꝑ h̊ ſentiũt docto.⁊ bñ ꝙ ſanus pᷣciſe
põt compelli ad reddendũ debitum lepꝛoſe facit ad
hB quod s dixi in. c. pcedẽti ubi dixi an tencat᷑ ſecum
eſſe in eodem lecto ⁊ uide bo.glo.in.d.c. ſi uxoꝛem
que dicit ꝙ non teneiur ſecũ aſſidue moꝛari. ¶ Se
cundo ad idẽ queꝛit᷑ qͥd ſi maritus ẽ ethicus ul alia
egrirudie detẽtꝰ ita ut ſine ꝑſone ꝑicuio non poſſit
ꝛeddeꝛe debuũ nũquid mulieri peteui ſuu obligatꝰ ad
debitũ ꝛeddendũ.doc.cõit᷑ n quia oꝛdinata cari
tas incipit a ſe ĩ.c.niſi de auct.⁊ uſu pa.⁊ in.c.non
ſatis. lxxx. di. ¶ In glo. pe. in fi. de h an ⁊ qn inde
finita eqͥ poleat uli uide bonam glo.in.c.ut circa de
elec. li.vi.ꝑ DOy. in ꝓhe.ꝛeglaꝝ ꝑ doc.ĩ.j.ſi pluribꝰ
ff. de lega.i. ? ultra cõiteꝛ nõ. ibi ponit hic Gaſ.
unũ vᷣbum ſatis norandum. O dra. dicẽtis ꝙ aut
diſpoſitio ↄcipit᷑ ꝑ nõia collectia ⁊ tũc ĩdefinua eq̃
pollet vli. exẽplũ ſi dẽ capłʒ aliqͥd fecſie ꝑinde c.n.
ac ſi fuiſſʒ dẽʒ oẽs de caplo ad h.c.caplʒ ſancte cru
cis. S. de Gep. aut ↄcipit. ꝑ nõia ſingularia. utputa
caonici taliſ eccleſie h fecerũt ⁊ tẽ ñ eqpoler uli imo
Hificat᷑ ĩ duobꝰ cãonicis.qꝛ plalis ocutio Vificat ĩ
duobꝰ: ut ĩ rła pluralis ð ꝛeg.iu..li Vi. ⁊.iiij.q.iij.
ubi numeꝛꝰ = fac̃ ̊ ad iſt:a ꝓcurationũ.ſi.n.dẽ qꝙ;
cãonici talis ecclie fecerũt talẽ ꝓcuratoꝛc ceꝛte non
ꝓbat᷑ ꝙ capłʒ fecerit ꝛõe ſupꝛadicta de quo uiðᷣ qð
gixi i. c. unico de ſindi.⁊ qð nõ.in.l.ſi.de alb.ſcri.

hon
lai cmn lel
nröorni
ſumimnunin mGini
gensiic ę
jcagtentca 5
de micin
ſetozCepin minonn
oſczehin ra

ieinimn in
Monmpp lum

ulinid iriniv n⸗
Kirn iint timnüſtiinn
arnm ondions ſols.

gonm,

Arännmionch
Waewis id
Ponitäciͦtch de
pinimne bli tidtn h.
lmmmalninf woy lrumman
ſmimci pa lirr
Cnvspugns or lnr baniim
tſöñ nſinden inmnadii
iceaocnhyineſtcend,
mannicaſeninsct vdin
mCniiceiſeninsn in e
ſEete Orgoſ biinoma
diimo w

gontigin dad
n dntinntfmnemit
ſirbi ſeo oh niügipi
imſore alrin limmnee

ltionn raf
int ec im ſaini

irckglans g

glipeplhr rnd onunje

arite N. 1
. iGalogzin
erid ecg

7

unnsnöihilninnien
nwnsirglbzkernmi
uur nn gnmnmf: r n
kep Ponirre alie
nem. (Mwaze⸗
1 gbg mnig bpobete
lcer cetli anniler hotn
Eelanuzaeotihi
hartelteracli,
Nlen iin öchlonpellad
fümnackodicnnoinnen
g 2deisa dder
God ecced Rn einndt
Num ad fecenam Chtiecno
bihiun o dta o
AKuce l ſ c ,Ai
ircuo t tibnug l
GGidtinn ipnlfun d
Cdicbidtientangi ſaun
debo goindc ſnhornn
Cei aſcne nom. C..
garims ichas
Aſhe one choren N

— N 4
dignͤcn Cuan n
Nn tnprtnnN
,vnforznte

e e
.incr l
Amnn vor hund

obi vontbil DM
Oan dtitsal
ig ic icchmge

¶ De condi. appo

J tteras. Sponſalia de futuꝛo p

ciſe nõ opellunt ad otra

4

Ee⸗
E

hendum mr̃imonium cum lepꝛoſo e.

poſt ſponſalia ſupueniẽre. Cõis diuiſio. ſa ibin
mus. ¶ Hõ. ꝙ ſponſalia de futuꝛo diſſoluuntur
ꝑ ſupuenienniã lepre ad iſtatiã ſani.⁊ idẽ dic ĩ quali
bet alia enoꝛmitate ſupeꝛuenienti:qꝛ in obligatione
gnãli ð Zhendo mr̃imonium ſubitelligitur niſi quic
ꝙᷓ turpe ſuꝑueniat: ut in tex.nõ. in. c.quẽadmodnuʒ
de iuꝛeiur. Sʒ qꝛo qͥ ſi miimonium ẽ zctum ꝑ v
ba de pniti ⁊ an copulã carnalẽ ſuꝑuenit lepꝛa. Iſte
iex. quo ad coꝛticẽ ur̃ inueꝛe ꝙ diſſoluatur P illud
vbum ↄſumatũ:ſʒ tene pꝛium ꝑ.d.c. quẽadmoduʒ
tẽ qꝛ mr̃imonium nõ ↄſumatũ nõ diſſoluit niſi ꝑ
igꝛeſſũ ꝛeligionis nec reꝑit̃ alius caſus ĩ iuꝛe: ut eſt
tex.i.c.ex publico ⁊.c.ex ꝑte de ↄv.ↄiug.⁊= ad iſtuz
tex. dic ꝙ. v. ↄſumatũ capit᷑ large.ſ.ꝛõe ↄſenſus.nã
P ↄſenſuʒ de pnti mẽimonium dẽ ↄſumatũ quo ad
ſui eẽntiam:ut nõ.in.d.c.ex publico

¶ De coniugio ſeꝛuoꝛum. Kica.
¶ Supꝛa niſum ẽ de ĩpedimẽto lepꝛe an 7 quãdo
ipediat uel dirimat mẽimoniũ:ſeqᷣtur nũc uidere de
ipedimento conditionis ſeruilis.

Ignum. eſt Seruus Zch;

cente dno gbere
ot mr̃imonium: ſj ꝓpter hᷣ nõ libe
rat᷑ a ſeruitijs dño vᷣbitis 20
ponit dictũ ⁊ eiꝰ ꝛõeʒ ¶ fo quãdaʒ
dqubitationẽ ſoluit ibi debita. ¶ M. pꝛio regulã ꝗ
ſeruus admittit ad oĩa ſacꝛamenta ecclie nec ꝓpter

pdictõem dni dʒ ab eis abſtineꝛe. ¶ Ex quo ifeꝛtur
ſeruus paganus põt peteꝛe baptiſmũ dno ↄdicẽ
te.nõ tñ ꝑ aſſũprõem ſacramẽtoꝛũ deponit fernitu

tẽ:de quo dic ui hr̃ in. c.fi.de iuð. 6. fo ꝙ ð

iure canonico ẽt ſeruitus eſt appꝛobata imo qnqʒ

ius canonicũ iducit᷑ ſeꝛuitus:ut in. c. ita quoꝛũdã
j.de inde.¶ In glo.·ij. ibi imo tenet᷑ ea recipeꝛe.
Aan glo. bñ ꝙ ſicut libeꝛ obligatur ad ſuſcipi
enda ſacꝛamẽta neceſſitaris: ita 2 ſeruꝰ.
hoſti. æ bñ ꝙ ſeꝛuo nõ dʒ iniũgi pnia itineꝛatiõis uł
ieiunioꝝ uel alteꝛius abſtinentie Pquam poſſu inuti
lis reddi dno:quia ex delicto ſeꝛni nõ dʒ dñs priua
ri iure ſuo. ne eſt ꝙ ſi ſeꝛuus ꝑcuſſit cleꝛicum
nõ ↄpelliẽ ꝓ abſołone ire ad romanã curiã:ſʒ dicen
dũ ut hr̃ in. c.relatũ de ſen.ex In gl. in v diſſol
uenda in fi. Guil. naſo. tz Zꝛiuʒ dicẽs ꝙ filij nati ex

legitio mrimonio ſequunt᷑ pꝛeʒ:ut in.l. cum legitime
ff. de ſta. ho. ¶ Quaſi uelit ꝙ ꝑtus ſequit oditiõeʒ
uétris ubi nullũ pceſſit mẽimoniũ ¶¶ Sʒ doc. cõiteꝛ
hic ſequunt᷑ gl. æ bn ꝓ qua fac tex.in.l.ꝑtum. C. de
rei uendi.⁊ vr pꝛobari.j.ti.ſe.in.c.unico.⁊ uide qðᷣ
nõ.in. c fi. de ſeꝛ.nõ oꝛ.¶ In glo. fi. ibi mii ꝑiculuʒ
foꝛnicationis rimeat᷑ dicit hoſti. ꝙ aut cõtraxit cum
uoluntate dni æ tenet᷑ pus obedire uxoꝛi quo ad ne
ceſſaria ipendẽda: qꝛ ex quo dñs ꝑmiſit matrimoni
un Ihi vr aſſenſum p̈buiſſe acceſſoꝛijs ad ipᷣm ma
imoniũ: ut in. c. pꝛudentiam.de offi. dele. = in.l.ad

¶ Dicit in

legatũ.?.l.ad ꝛem. mo.ff. de pen. ¶ Si Ho dñs n6
cõſẽſit dʒ prius obedire dno niſi timeaĩ piculũ foꝛ
nicationis ¶ Oo. an. diſtinguit ꝙ, aut alt é i maio
ri neceſſitate ⁊ illi pꝛius obediẽdũ ẽ ſi eodẽ ipᷣe autri
q; ſeruire nõ põt ſacit.l.ſi quis ĩ graui.ff. ad ſilt. .
ſed cũ oẽs ( Aar ceteꝛa ſũt paꝛia ⁊ tũc diſtiguecũ
Aut Sxit cũ nolũtate dni ⁊ teneĩ prius ſatiſface
ꝛe nuxoꝛi ut ſine ⁊ tũc tenet prius dno niſi imi
neat ꝑiculũ foꝛ
te gl. ¶ e hac mã uidᷣ ꝑ gl.i.c. fi.xxix.q.ij. Er
diſtingue pꝰ hoſt. ꝙ aut fuus Sxit cũ fua aut cũ
libeꝛa.¶ Mꝛio cãu aut maritꝰ? uxoꝛ ſũt fui diueꝛ
ſoꝝ. Aut uniꝰ ꝛio cau dʒ dñs ita uecẽ fuuʒ
ut uxoꝛi poſſit ðᷣbitũ ꝛeddẽ.⁊ idẽ ĩ effectu tli Inn.
Et ſic ſequũtur opi.gl. Si vo ſüt uniꝰ opelli ons
aut abos uedeꝛe. aut ita diſtꝛabeꝛe ut mrimoniũ nõ
caꝛeat effectu ar.in.l.poſſeſſionũ all.in gl. SO
Zxit cũ libeꝛa aut ſcient᷑ æ tenet ibera ſeq maruum
Aut ignoꝛanteꝛ ? nõ tʒ mẽimonium: ut in. c. ſe:

7 bec nõ.
KRopoſui t Seꝑat᷑ mꝛimoniũ qñ

liber ignoꝛanteꝛ cum
ancilla Sxit niſi poſtea h ſciens illã oↄgno
nit. rio ponit fem. fo diffinitõis cõmiſſio. ibi
mãdamus.¶Et ibi diſtingue. Et fᷣm mebrũ ibi ſi
vo. : p ꝙ erroꝛ ↄditõis ſcruilis ĩpedit mãi᷑
moniũ.quid ãt de alijs eꝛꝛoꝛibus dicam cum glo. 7.
¶HMõ fo ꝙ iter libeꝝ æ ſeruã põt eſſe mẽimoninʒ
ſicut ĩter ſeruos:ut.S.c. ꝓx. diſpar ergo ↄditio nõ
ipedit mẽimoniũ ĩter ſcientes ⸗ B de iure canonico
nam de iure ciuili nõ põt eè ĩter eos mrimoniũ: ut ĩ
l. cum ancillis. C. de ĩceſ.nup.ſed ſtandũ ẽ iuri ca
nonico in hac mã ſpũali:ut in. c. pe.⁊ ult.j.de ſis
nup. ¶ VUltimo no ꝙ ſuꝑ dote ꝛeſtituẽda põt inðx
eccliaſticus iter laicos iudicaꝛe cum uenit acceſſoꝛie
ad mrimonium de quo eccliaſticus ↄgnouit ut i.c.
de prudentia. . de dore poſt diuoꝛ. reſt. ubi de B.
C J gl. i. in fi. Dic latius ꝙ quadruplr eſt erroꝛ
ↄditioms nt hic.pſone:ut ſi quis credebat oher̃ cũ
berta ⁊ Sxit cum ſempꝛoniaſ/Foꝛiune ut ſi crede
bat heꝛe cũ diuite z contraxit cum pauꝑ uali
tatis ut ſi quis contraxit cum corru ta cum crede
ret contraheꝛe cum uirgine. Muo ultimi eꝛꝛoꝛes
nõ impediunt. ut.xxix.q.i.in.prin. Scõs enoꝛ ĩ
pedit:qꝛ nõ ẽ ibi ↄſenſus in ꝑſonã:ut nõ.in.c.tua
g de ſoon¶ ¶ Dꝛimꝰeꝛoꝛ. ſ.ↄditiõits Aut c eꝛoꝛ
ĩ libero ut qꝛ liber credit cũ libera ohere ⁊ Zxit cuʒ
ſerua ⁊ in dubio non renet matrimonium ? h̊ fauo
re libeꝛtatis:ut hj ⁊.xxix.q.ij. per totum. ¶ Aut eõ
ſeruus credebat contrahere cum ſerua et conira
xit cũ libeꝛa ⁊ h̊ cꝗn ſunt opi. uidã dixeꝛũt ꝙ;

nõ ẽ mr̃imoniũ:qꝛ ẽ eꝛoꝛ in diſpari ↄditiõe ⁊ ide
iſti dicũt ubicũqʒ ↄtingit cõſilis cnor Srensdf

cũt ſi eſt eꝛꝛoꝛ in pari ↄditione puta qꝛ ſeꝛuus cꝛede
bat Zheꝛe cum libeꝛa ⁊z oxit cum ſeꝛua. nam ex quo

ajbo ſunt fui eꝛꝛoꝛ nõ hʒ ĩpedire. ita finaliteꝛ tenu

it glo. xxix.q.ij.in ſũ. ¶ Sʒ cõioꝛ opi.doc.̊ hʒ: ut
tmin fauore libertatis impediatur matrimonium? ſic
ubi dererioratur conditio contrahentis. Secus
ſi melioꝛatur nel conſeruatur in qualitqte ex bec

ꝛicatõis: ? ſatis cꝛedo h̊ fuiſſe ð mẽ

¶ He na. ex lib. nẽ.

opi.plus mibi plʒ qꝛ ex quo oſenſuʒ eſt in ꝑſonã iſti
enoꝛes extrinſeci nõ debẽt ipedire tin ſacꝛamentũ 2z
in dubio iudicandũ ẽꝓ mr̃imonio: ut in. c. qͥ ex qua
dã de teſti. Quid ãt in aſcꝛiptitio? cõiteꝛ teneĩ ꝙ tal
enoꝛ nõ ipedit mẽimoniuʒ qꝛ aſcuptitius ẽ pſona li
beꝛa ⁊ iuito dio põt ſtare in poſſeſſiõe ut in.l.inbe

mus ⁊ in auẽ. aſcꝛiptitios. C. ð epiſ.⁊ clem.uide ad

le. æ nõ. in.l. diutius. C. de agri: ⁊ cenſi.li.xi. ¶ In
glo. penł.ibi Lancꝛe.dixit ꝙ h opi.tenetur peꝛ In
no. Jo. an. ? multos alios Iʒ hoſti.ſequatur ultims
opi.glo.ſʒ mihi plus plłʒ h opi.qꝛ ex quo cꝛedit illaʒ
eſſe ſeꝛuã mouẽdo ſibi litẽ nõ dʒ aliquomodo eam
cognoſceꝛe carnał: qꝛ oʒ neceſſario ꝙ; aliq effectu
ipam cognoſcat.ſ.uxoꝛio cũ fueꝛit mr̃imoniũ: ſi foꝛ
nicario peccat motalꝛ nec ꝓpteꝛ pꝛecepta ecclie debʒ
uenire 5 ↄſmam ſuã iuſte ĩſoꝛmataʒ: ut in. c. litteras
de reſti. ſpo. facit qð in ſimili no. in c.ſi cuiꝰ.xxxiiij.
di. qʒ tñ pendẽte lite ſibi alimenta pbeꝛe:nt nõ.in. c.
cui. xxviiij. q. ij. ¶ In glo. fi. 9 banc glo. ? tex.
oppo.ex quo ↄſtabat iſtam eſſe ſeꝛuã nõ debnit ſibi
pecunia reſtitui cũ pecunia ſit qñi: qꝛ fuus nihil bʒ
in. c. illõ xiij. q. ij. 2. l. plʒ. ff. de acꝗ. beꝛe. ſo. Inn. di

cit ꝙ debeꝛer reſtitui dno ancille uł diẽ h eẽ ſpale.ſ .

nõ ſpecificat rõem ſpãlitatis ego cꝛedeꝛem ꝙ ſi ns
ↄcurreꝛet cũ ſeꝛua ad petendũ pecumiã pfeꝛtur dis:
ut in.l. bonafides.ff. depo. Aut dns non concurrit
2 tũc ĩtelligo iſtã ?aʒ ꝓpꝛie.nã põt fuus detineri lo
co dñi uel ↄneniẽtibus oculis dni.i:.iiij ff. de manu
miſſ. quinimo ſi ancilla ſpoliaret᷑ illa pecunia abſen
te dño põt ageꝛe ad recuꝑatiõeʒ illius pecunie ut in
l. i. C. ſi ꝑ uim ul alio modo facit inſili..filius de
H. ob. ? l.ſi longius.ff. de iudi. z. c. cuʒ dilecta de re
ſcꝛiptis. ? quod ibi nõ.
f. J cet. Si conſuerudo eſt in loco ꝙ;

ptus conditioneʒ pr̃is ſequat

matrimonium ↄhit. ¶ Mrio ponit factuʒ. Se
cundo detminatioeʒ ibi u?. ¶ Hõ. pꝰ ꝙ q de iure
cõi ꝑtus ſequat᷑ ↄditõeʒ uẽtris ⁊ mre libeꝛa uel ſeꝛ
na fuius ſit cẽſendus libeꝛ el fuus:ut nõ.ĩ.c.li. de
ſer. nõ oꝛ. ⁊æ babet inſti. de iu.ꝑſo.in ualet ſtatutum
nel conſuetudo ut ſequatur conditionem patris.et
bec cõſuetudo in multis locis viget et iõ tene ad hᷣ
menti iſtum tex. Sco nõ. fauo? libeꝛatis cur
rit pᷣſcriptio cõtra fuitutẽ. ¶ Teruio nõ. ibi nidet
ꝙ b v. reſpõdet de iure. ¶ Mltimo nõ. ibi fauo:
libeꝛtatis ꝙ in dubio iudicandum eſt ꝓ libeꝛtate et
ꝙ fauoꝛ maximus libeꝛtati debetur cõcoꝛ. c. fi. de ꝛ.
iu Jica.⁊.c.ex litteris de ꝓba. C In glo. ij. in fi. et
iſte leges allegate in glo. ꝓbant ꝙ ſi pateꝛ geſſit ſe
ꝓ libeꝛo tempore mortis ⁊? quiquẽnium poſtea ſit
elapſum infra qð nec ex ꝑſona patris nec ꝓpria fi
lius eſt paſſus ſtatus controuerſiam cenſendus ẽ li
beꝛ. Et ſic eſt caſus nõbilis in quo.j.quiquẽnium
pᷣſcribitur pᷣ ſeruitutẽ.foꝝe eni ſi pr̃ uiueꝛet habeꝛet
ꝓbationes libeꝛtatis:unde tñ in ſauoꝛem defũcti tũ
ĩ fauoꝛẽc libertatis ſtatutũ ẽ qð ð dixi. ¶ Si ãt qᷣs
uẽdicaꝛer libeꝛtatẽ ex ꝑſona ſua duntaxat ꝛequiriinꝛ
tpᷣs.xx. ãnorum ⁊ bona fides nec requiritur alius
ritulas fauoꝛe libeꝛtatis ut in. l. ij. E. de pꝛeſcꝛiptio.

natus ex libeꝛ0 7 ancilla liber ẽ 2 ut libeꝛ —

pſcnptio longi tempoꝛis ſine titulo.

xit cũ ancilla igno
ranteꝛ ⁊? ex quo ſciuit non ↄſenſit ſeꝑatur

Vmatrimoniũ ⁊ cũ alia ↄtraheꝛe poteꝛit. Süt due

pies. ¶ Seda ibi ideoqʒ. ¶ Mõ p ꝙ legai ſedis
aplłice põt in ꝓuincia ſibi decꝛeta audire cas mr̃imo
niales ⁊ etiã ſeꝑare mẽimoniũ in caſibus a iure peꝛ
miſſis. ¶ Et bᷣ faẽ ad limitauõeʒ. c. accedẽtbus de
exceſſ. pla. ubi dẽ ꝙ audire cãs mꝛimoniales eſt di
gnitatis epalis ⁊ ad idem.c.i.de ↄſang.⁊ affi. in fi.
t ex bis duobꝰ capłs põt infeni ꝙ legatus in
ꝓuincia ↄcurrit cum epo etiã in bis que ꝑtinẽt ad
dignitatẽ epaleʒ pꝛo . c.i.de offi.lega. =. c.ij. eo.ti.
li. Vi. ¶ Mõ fſo ꝙ copnia carnalis non firmat mẽi
moniũ 5 enoꝛẽ ↄditiõis ſeꝛuilis.iĩputandũ E eiʒ mu

lieri ꝙ nõ detexit ↄdiuonẽ ⁊ ſtatũ pſone ſue. ¶Fa

cit qð hẽ in.l.ij. C. ſi ſeꝛ. uel li. ad dig.aſpi.li.x.ubi
punit᷑ quis ĩigeꝛendo ſe acini quẽ exeꝛceꝛe nõ põt nõ
detegẽdo qualitatẽ ſue ꝑſone 7 nide ad h qð nõ. in
c. ſciſcitatus o de ſep. 6 ktio ibi ſi ↄſtiteꝛit ⁊c̃.
arg. ꝙ dicẽs ſe ignoꝛaſſe ↄditiõeʒ mulieꝛis hʒihᷣ pꝛ0
bare: ſz ceete dic ꝙ ꝓbat eo ipo ꝙ nõ ꝓbatur pꝛi
um qꝛ in facto alieno nõ pſumit᷑ ſcia ut in regula P
ſumit᷑ ignoꝛãtia de re. iu.ii. vi. facit.l.veꝛius.ff. de ꝓ
ba. ( pur ueꝝ niſi ↄditio mulieꝛis eſſencõiteꝛ
nõ in loco qꝛ quis pᷣſumit᷑ ſcire id quod cõitc alijs
inoreſcit:ut in.c.i.de poſtu. pꝛela. z.xvi. diſtin. quod
dicitis facit.l. late culpe.ff. de v. ſig. ¶ In gl. fi. ibi
ſi vo abinitio nec obſtat ſi dicat ꝙ ſi matrimoniuʒ
nõ teneat ꝓpteꝛ ↄditionis enoꝛem non dʒ teneꝛc da
tio libeꝛtatis que ſurgit ex queꝛela matrimonij.nam
ſm Goff. æ bene eo ipo ꝙ dis ancilam tradidit li
beꝛo icontinẽti confeꝛtur libeꝛtas ⁊ ſic tenet mꝛimo
nium tanqꝙ cum libeꝛa ↄtractum. (In fi. glo. ideʒ

nõ. glo. in. c. ſi quis ingenuus. xxviiij. qõe.ij. ? uide
quod nõ.ea. cauſa ⁊.q.i.in ſüma.

¶ De natis ex libeꝛo uenrre. Kica.

Muia eꝛꝛoꝛ conditionis ſeꝛnilis impedit mrimo
nium ⁊ ex hoc ſepe dubitari contingit urrum natus
ex libeꝛo uentre ſit iudicãdus ſeꝛuus uel libeꝛ. Ideo
poſt Nicã pcedentẽ ↄgruo oꝛdine S ſubijcitur.
atus ex libeꝛa
Ndecensi libeꝛta libeꝛ ẽ.
Et pꝛimo ponit gñale dictuʒ ex
quo caſuʒ diffiniri mãdat ibi pteꝛea
Mõ ꝙ qnʒ ↄſideꝛat id qð decet
h neꝛbũ ꝓpꝛie reſen ad honeſtiateʒ ut in. c.magne
ʒᷓ de uoto. ¶ Scðo nõ regulam ꝙ natus ex libeꝛo
uentre eſt libeꝛ nec curamus de ſeꝛuitute patcꝛna.nã
reſpectu libeꝛtatis ſen ſeꝛuitutis conſideꝛamus con
ditioneʒ matris nt nõ. in. d. c.fi. de ſeꝛ.nõ oꝛdi. Itẽ
nota ꝙꝙ fllij libeue ſunt libeꝛi nec poſſunt peꝛ domi
num renocari in ſeruituteʒ. Altimo nõ ꝙ inſtru
mentũ poteſt repꝛobari peꝛ aliud inſtrumentũ. nam
ſicut teſtes repꝛobant᷑ ꝑ teſtes dignioꝛes:ita inſta ꝑ
inſteumenta dignioꝛa: facit. c. cũ ioãnes. de fi. inſtru.

lon. tempo.que ꝓ li.? eſt iſte cãns nõ.in quo currit

N D noſtꝛam. Si libeꝛ cõtra

cun dntnmii ſinui⸗
ecerpfe Enmin
as e wMämnd
Gisiigteriönenn J
nnkrnerk ſa
nnilxclimteAe
rhucuhin 4 giuen

aßatrae
unhi Cliſen anm
iiut ne ſtnhi. Nint
NrscsGendd ire min
Cnnalrer tic in ötin wi na
enansfteriuc dat lmnad.
ſddono tt, Krineno d
„ nſucawen ddeinans de
hoc drnd ornga nais aar
g ilr guno ünllgi
Gpaxnas. /QOffnime
elenne
abſhinsc nnins /ſRa
Pilwlonn ebrits in opn⸗
1cͤcdeſkariſi r 4
limrin hüim, Rahr
— .
usgigtſüfuneshhief⸗
Plnmchel
—
ſiinle ng

ſrig ;
9 . ,
ein oant

3
n Sltacen
äaneilaj
6 ai
mngnſt du
Ger Vit ae
E Rohega⸗ ſedis
Aletignf
ninathnrin

nd ggtez
ir —NDZ te
Smnänontialesci

ick ing deffini
N ſenig eganon
Aindscnegnirg

knrciſcng,

NAcünfmnati
sleus rcdiehn

unitſaüterie 4
ſan i. cg ahilerint
Aiumi e erer nopor o

gr Ellceg bo in
Mir biſioſtaree.
Etig nieitzß no
en ogno bam i
oßfauni ſiaumn negbß
hl knetlvensficen
Codio nmieis cſetote
i ſareidepod ögafs
N rdad OMinood⸗
NXN Cn.
Rnchci gſtmanmnonn
tonoenonan nonc;metc
rrert ininii/
ochis lunmncll
Gribemst ſe tn mmnno
umn. (9igoici
anns gfii goeiſt ce
Rinſünn.

ont. Na.

Ninisketisimlinin,
Abinn Coprngtunum
pciͦdis lueni lte
. mouir lhſin.
Pmnlben

ens: ſon lbeit.

4

. ¶De .

c.c zH de ꝓba. ¶ In gl. l. in fl. item fallit in eo qui
maioꝛ. xx. an. ꝑmiſit ſe nẽdi ad pcium ꝑticipandum
idẽ ſi eꝛat minoꝛ ſi factus maioꝛ ſciens pticipauit ð
pcio iſti. de iu. pſo. F. pe.? uide qð nõt In. an. i ad
di. ſpe. de ĩ ĩte. reſti. in. F. ij poſt prin. Irẽ liberius
ꝓpter igratitudinẽ reuocaĩ in ſeꝛnitutẽ.xij .q. ij. i. ⸗
ſibern. Hi.
e cognatione ſpũali Gica.

¶ Eio de pkibus ipedimentiſ mẽimnnij:ſubmittit

de ĩpedimẽto cognatõiſ tam ſpũalis & legalis ? caꝛ
nalis. ¶ Et aꝛ cognatio ſꝛñe· 1 a digni
oꝛ: ideo tractaturus auctoꝛ de tt cvvnatione 5
miſit de ſpũali. ¶ Er ſcias ꝙ ipſa cognatio ſpualis
ꝓprie oꝛituꝛ quo ad impediẽdum ⁊æ dirimendũ mẽi
moniũ poſt ↄctum ex duobus ſacramẽtis tantũ. ſ.
ex ſacꝛo baptiſmatis ? ↄfirmatõis:ut ẽ tex. in. c. fi.
j. eo, ti. li. Vi. Ex catheciſmo aũt qui fit ante baptiſ
mũ oꝛit̃ pedimẽtum.ſ̊ nõ dirimit: ut in.c.ꝑ carbe
ciſmũ.j. eo ti. li.vi. ¶ Et ꝓprie catheciſmus ẽ illa
exhoꝛratio ſeu iſtructio que fit ante haptiſinum.
Aiitrcnien ueniẽtes ad fidẽ an baptiſ
mũ. ¶ odie vo ꝓprie appellat᷑ catheciſmille ac
tus ꝗ fit anñ poꝛtã ꝑ ſacerdotẽ anqꝙ; puer admiitaĩ
ad ecclam ad ſuſcipiẽdum baptiſmũ. ¶ Anñ multi
errant credẽtes ſe Vvos e Matres ex detẽtanõe in
fantis añ oſtiũ ecclie. ¶ Ma illa derentatio nõ ſuffi
cit ſaltim ad dirimẽdũ mr̃imoniũ poſt Sctum ſʒ oʒ
ꝙ quis leuʒ puex de baptiſmo ¶ Vn illa cognatio
ſpũalis ꝓprie ẽ quoddã ninculũ ꝓreniẽs ex ee ꝙ
quis aliquẽ baptiʒaueꝛit uel ↄfirmaneꝛit ſeu baptiʒza
mm leuauerit: ſeu tenueꝛit in baptiſmo uel in confir
matõe ſeu cꝛiſmatõe C Et ideo oꝛitur hec cognatõ
ex his duobus ſacramẽtis tin ⁊ nõ ex alijs.qꝛ h co

gnatio ſpũ alis imitaĩ nãlem ſen camnalẽ cognatõem
q̈tunm 5. ä neu cognatio nãlis oꝛi ꝑ nati
uitatẽ que ↄſiſtit in ſpũ. ã̊ in ſacꝛamẽto baptiſ
matis qᷣs dẽ renaſci.i.iteꝝ naſci.qꝛ prĩo fuir natus
carnaliter. nũc ãt ſpũaliter. uñ in enãgelio. MNiſi qs
renatus fuerit ex aq Z ſpũſancto.⁊ ibidem eʒ vos
naſci denuo ⁊c̃. Erilmario vo ul ↄfirmatio ↄfir

mat ſacramẽtũ baptiſmatis. de ↄſe. di. vV. in. c.i.?.ij

hoc aũt nõ ↄtingit in alijs ſacramẽtis. tẽ ſciad

—

ꝙ iſta cognatio ſpũaliſ qñʒ appellat pꝛnitas ¶ Enñ
qʒ ↄpaterniias.¶ Anzʒ frnitas. m diueꝛſitate ꝑſo
naꝝ. ¶ Na ꝛeſpectu leuati ſen baptiʒati æ leuantis
ſen baptiʒatis dẽ pr̃nitas ehean pentũ bapti
zʒati ſen leuati ⁊ leuãtis ſeu baptiʒans dr᷑ ↄpat᷑nitas
a cõ qð ẽ ſił.qꝛ iſti ſũt ſił ꝑentes b tiʒati. unuſ car
naliter: æ alius ſpũaliter. Areecn leuati ſen ba
ptiʒati ⁊ filioꝛũ leuãtis ſen baptizatis gppellat fꝛni
tas qꝛ ĩter ſe ſũt fratres ſpũalłr. ereneͤif iſta
cognatio ad nepotes. qꝛ poc nõ reꝑitur iure cautũ
r plonas que ꝓhibẽtur ad mr̃ioniũ ꝑ bãc
cognatõeʒ ſpũalẽ uide ꝑ Jo. an. in ſũmula ſua ſuꝑ
quaxto li.⁊ in lo. c. i. eo. ti. li. Vi. ubi aliquos caſus
nide. An aũt hec cognatio phatur ꝑ indeũ: pa
ganũ uel heꝛeticũ bapriʒantem uel lenantẽ remitto
ad Jo. an. in regula ex eo de reg. iur. li. Vi.

cus iĩ baptizãte ſeu leuãte.

.

Tꝛum autem. Fin

uoꝛuʒ
opatrum per quoꝛum neutrum de
nentum ẽ ad cõpẽnitatẽ licue but .
niſi ↄſuetudo ꝛepugner. A Sepan
tur aũt ſi per eoꝛũ alteꝛũ uel utrũꝗʒ cõpr̃nitas eſ 5—
cta. h. d. cũ. c. ſuꝑ eo. . eo. (Ms dubitano. fo
duoꝛũ canonũ contranioꝛum inductio. ibi z licz
¶ uaꝛto

¶ Tertio poſteꝛioꝛie appaꝛobatio ibi un.
exceptio ibi niſi 56. pꝛio ar. opti. ꝙ ubi ſvetu

do ↄcurrit cũ iuꝛe cõi: ſi ius cõe tolli ꝑ Dꝛiã ↄlideʒ
tollit ẽt p ontiã ↄſuetudo Hili ſit talis ↄſuetudo ꝗᷓ
ex obmiſſiõe geneꝛet ſcandalũ. ut ̊ nõpiliter ꝓbaĩr̃
2 ſingularireꝛ multũ caute ſentit gl. i. c. ſiꝑ eo.j.eo.
2 boc facit aĩ qõem diu agitatã in. c. i.ð ↄſt. i. Vi.
¶ Secũdo nõ ex h̊ ⁊ ex tex. ꝙ ↄſuetudo põt inba
bilitare pſonas biles ad ohendum mẽimo mu/.¶in
eſt talis ꝙꝙ ex eius pteruone generaĩ ſcandalum: de
quo plenius dicetur in. d. c. ſuper eo ¶ lnn 206
ꝙ illa pſona ꝑ quã deuentuʒ; eſt ad ↄpaternitatem
nõ põt pᷣheꝛe mẽimonium cum aliqne de filijs ba
priʒantis ſeu euautis: ſiue ſint geniti poſt cõpaicꝛni
tatem ſiue añ. ¶Et eſt 20 qꝛ adinuicẽ efficttur iſti

fies ſpũales ¶ Et qð dixi de ꝑſona ꝑ qusã euétvʒ

é ad ↄpẽnitatẽ ĩtellige de bapt: ʒata ſeu leuata Ee
ã leugs ſeu baptizaſ
bñ põt vheꝛe cũ ſoꝛoꝛe leuati ſeu baptizati Ntẽ po

teſt Zheꝛe pr̃ cũ filia ſpũali filij ſui. t h iõ: aunais

cognatio ſpũalis deſcẽdit de pꝛe in füium ¶Sʒ nõ
aſcẽdit de fiio in pꝛem. ¶ Vnñ ut uides filiꝰ nõ pot
daucere filiã ſpũalẽ pr̃is nt h. ¶ Dʒ pr bñ põt qucẽ
filiã ſpũalem fuij: ut nõ in. c. fi.xxx.q.iij.⁊ ꝑ gl.ĩ.c.i.
eo.ti. li Vi. ¶ In gl. fi. in fi. ? dic de hac mã ut plc
nins dicet᷑ in. c.ſuper eo.j.e.⁊ i. c. qð ſoꝑ bis de cõ
ſang. 7 affi. Abbas

AJ uir uel mulieꝛ. cren

nei ignoꝛãter iĩter piunges ſi pueniẽs Piugi
2 —= 2 . —
um nõ ala õis dimſio. ¶ Scda ibi ſul

tatõi. r bi prio recitat canonũ antiquoꝝ pꝛie

tatẽ ¶ D.o alteꝛã ꝑtem appꝛobat:7 26cz addit ibi
ideoqʒ. 5 prio ꝙ ꝑentes carnales nõ debent
flios ppꝛios de ſacro fonte nel cõfirmatõe leuaꝛe.
Alius eni dqʒ eẽ pẽ carnalis ⁊ alius ſpũalis inſtante
tm neceſſicate licite ꝑentes baptizant fuios. ut in. c.
ad limina. xxx.q.i.nec ex hoc oꝛiur aliauod impe
dimentũ inter eos qui inſtante neceſſitate fecerunt
Scðo nõ ibi bumanius: ubi doc.in aliquo aꝛ
ticnlo ſunt narij:ſequenda eſt opi.humanioꝛ.i.ratio
nabilioꝛ æ equioꝛ. Si vo utraqʒ opi. eſt rariõabilis
ſequẽduʒ eſt ptimoꝝ iudicium fm Moſtiẽ.⁊ bñ.ad
hoc allegat bo. tex. in ſili xix. di in canonicis. Et cir
ca hoc dat Hoſti. notabilem regulam dicens: q ubi
doc.⁊ magfr̃i peꝛ ſuas glo. matrimoniũ ſeparant nec
aſſignãt caſum in iure expꝛeſſuʒ: ſi repitur unus do
ctoꝛ uel magiſteꝛ matrimoniũ ſuſtinens: ũc illiꝰ opi
nio eſt ſequenda. Ex hoc vr ſing. uelle hoſii. ꝙ ubi
agitur de mr̃imonio ſuſtinendo: ſingnlaris opi. eſt pᷣ
feꝛẽda cõi. qð bñ nõbis. niſi ut dixi cõis opinio ha
beꝛet quaſi tex.pꝛo ſe. ta tenio ibi: ignoꝛãtia

- „1 . 1
¶ De cognatiõe ſpuab. n hud 4
i elaN in
ar. opti. ꝙ Opareꝛmitatẽ Zhendũ ꝛequirut anim? tus: 7 nonulli pax intelligetes rũdeꝛunt oppoſitum. nli d n
certa ſcia. Ex quo põt inferri ꝙ ſiquis cꝛedens te ¶ Mõ. ſo ibi: nulla ratõne ſuſtineas: ꝙ inteꝛ filios = gaancſeich di
neꝛe filiũ unius tenuit filiũ alterius: nõ efficitur ille lenãtis = baptiʒ tis nulla rõe põt ↄſiſteꝛe mr̃imoniũ nah lc,
pẽ ſpũalis baptiʒati:ſaltiz ad dirimendũ mrimoninʒ Ex quo infeꝛt m hoſti. æ bñ: en ↄluetudo non n ni unn
poſt pctũ.circa qð tñ ſatis põt dubitari. æ dic ut di nalet in Zꝛiuʒ. ꝓ ̊ facit tex. in. c. qð ſuꝑ bis.j. de cõ evdd zi,
in ſili. q. i. c. ueniẽs. j. eo. ¶ Uiltimo hbab 5 er . erleomd a
carn e ll. e. ci uiimo Pabes cx ſang.? aff. ¶ No teꝛno ꝙ circa facultatẽ phendi ℳ.
tex. caſũ in quo maritus ⁊ uxoꝛ ſunt ↄpatꝛes ſpiri mfimonia młiũ attẽdẽda eſt loci ↄſuetudo p rnhin E *
tuales nec ꝑ talẽ ↄpat᷑nitatẽ diſſoluit matrimoniuʒ po. ð tex. Vvꝛ enim implicare Idictioneʒ æ abſurdita 2ò 4onl ud sder,n
Ratio ꝛeddit in la: qꝛ ſi ignorteꝛ fecerũt:puta qꝛ tẽ in multis. NMam pꝰ pᷣſupponit ꝙ pꝑp ↄſuetudineʒ rann, do.C
inſtante mulritudie paruuloꝝ credẽs ſuſcipe fi ium poſſit ſepari mr̃imoniũ inteꝛ habiles contractuʒ. qdᷣ ſmmn tuncl an
alterius: ſuſcepit pꝛoprium: ignoꝛãtia bʒ eos exen eſt Z. c.fi. de cõſue. ubi pʒ ꝙ ↄſuetudo nõ piudicat mald ſng igenr
ſare ſi fecit ſcieni doloſe ut ſeparet matrime niũ: do legi diuine qua cauet᷑ ꝙ ↄiuncti mr̃imonialiteꝛ peꝛ pitci do
lus:non dʒ eis procinari. ¶ In glo. in. V. debitum hoieʒ ſeꝑari n5 pñt.xxxiij.q.ij.quos deus Oinnxit. inririi ogun we
in fi. vẽ glo. ꝛcedex a pꝛecedẽti dicto: ? enẽ ꝙ ſiue Jẽé inteꝛ filios duoꝝ ↄpatꝝ ꝑ quoꝝ neutruʒ denèé igoch ntüm nage
ignorant ſiue ſcicteꝛ coprnitas int cõiuges ſit Zcta tum ẽ ad ↄpateꝛnitatẽ licite mꝛimonia Zhunĩt: ut. õ. gelehtdcian 1
põr quilibet debitũ exigeꝛe. Goff ⁊ Vin diſtingũt e.c. i. ? tñ ter. in ueꝛ. uex dicit eps nõ dʒ appꝛo ien Grck inmnukl
aut alteꝛ ſolus fueꝛit ſcics.? ille prinaĩ facultate bare talia mẽimonia etiã ſi cõſuetudo hẽat ut ꝑmit H epcjaſlun nun
exigedi. Aut uteꝛqʒ: ? iſic fin cõpẽſano. vnde qubʒ tant᷑. nam ſi citra ↄſuetudinẽ põt inteꝛ eos imfimoni n iii enn
heẽbit facultateʒ exigẽdi facit. c. pe. ulti. Ge ac ul. um cõſiſteꝛe. eꝛgo foꝛrius conſuetudine cõcurrenie. ſmlini Sar v⸗
⁊.l.ſi ambo.ff. de cõpenſa hec opio mibi nõ placet 55. metu Sꝛij ex bi ſcribunt ſnt Nuvi,f, obit
1 deé (opeme o I . metu Saij ex his que ſcribunt h̊ ꝑ glo. 7 Go zo bie clamm no
qꝛ cõpenſatio fit ubi agit de ntilitate ? cõmodo de cto. pit elici qᷓtuoꝛ ĩtellectus ad tex. ¶ Dꝛim irel el girfiweni⸗
. .

linquẽtinʒ:⁊ ſic loquũtur iura ſuꝑius alleg.ſʒ ĩ cau
noſtꝛo priuatio eligẽdi debitũ nõ fit ad urilitatè al
terius.ſ̊ ob ꝛeueꝛẽtiã cognatiõis ſpũalis:æ ſic uniꝰ
dehictũ aliũ nõ excuſat. Moſti. finalit tʒ ꝙ data ſcia
utriuſq; neut᷑ pot᷑it exigẽ nec ſubtraheẽ: q̃ſi dicat ñ
dʒ quis exigere.ſi tñ exigit tenet᷑ alteꝛ ꝛeddeꝛe debi
tum. Qu de hoc uide glo.ſatis latã in.c. noxe. Xxxx.
q.i.que cõcludit ꝙ ſcieni hoc attẽptãs ẽ priuat fa
cultate exigèdi debitũ.⁊æ mihi ſatis plʒ iſia opi.prio
P tex.in.c.de eo.xxx.q.i.ubi dẽ ꝙ ialis moꝛina con
iuge dʒ ꝛeoneꝛe ſine ſpe cõiugij.ecce eꝛgo q;tum
in ſe ẽ priuat᷑ exeꝛcitio mr̃imoniali¶ Grtẽ ac quco 26
nem huiꝰ tex. nã ſuſtinet᷑ h cõiugiũ ne fraus doloſo
pꝛocinet᷑ ſed quo ad priuandũ iſtum iure ſuo frauſ
iſti non pꝛocinat᷑:ſed poniꝰ obeſt. vnde lr̃a ĩ hac ra
tione habuit ſolũ reſpectũ ut cõingiũnõ ſeꝑet᷑ ex to
t0 fateoꝛ ꝙ Ra pcedẽs inuit pᷣriũ dũ dicit:nec alteꝛ
alteri dʒ debiiũ ſubtraheꝛe:ſed telligo ꝙ ſciẽs non
dʒ ignorãti debituʒ ſubtraheꝛe. uł itelligi idiſtincte
ꝛeſpectu ignorãtium.nec ob.ſi dicat xpᷣm excepiſſe
ſolã cãʒ foꝛnicationis:ut in.c.ij. ẽ. de cõingio lepꝛ.
qꝛ ut dicit glo.notãteꝛ ĩ. d.c.noſſe illud ẽ uex quo
ad ꝛepellẽdũ uxoꝛc a domo ꝓpa ⁊ a curia ſua ſz q*
ad ðᷣbitũ ſubiraben miłii caſus iueniunt᷑ circa foꝛni

cati
Bper eo. Summatum eſt. S. c.

i.ſed ſpãlius attigẽdo
mentem. c.hoc intendit. Yilij duoꝝ cõpa
trum ꝑ quoꝝ neutrum deuentum ẽ ad opfnitateʒ.
licite inuicem hunt mẽimonium.ſi tñ ſubeſt cõſue
tudo ipediens ⁊æ dirimẽs talia mr̃imonia. ſeꝛnanda
ẽ loci cõſuetudo.h.d.ſm intelleciũ magis cõeʒ. pꝰ
ponit᷑ qõ.fo ibi rñdemus.diſtinguẽs HG“ z ſᷣm mẽ
brũ ibi ceriũ ¶ Hõ pꝰ ibi:altex uł utrũqʒ: ꝙ opa
ternitas põt duplicit᷑ eẽ int aliquos: utputa qꝛ qlibʒ
ſuſcepit filiũ altiꝰ de ſacro fonte Ex quo nõ. ꝙ ſi
ego tenui filiũ tuum in baptiſmo.iu licite potes te
neꝛe filiũ meũ:æ tũc ꝑ utrũqʒ iſtoꝝ ſilioꝝ cõpr̃nitaſ
eſt inteꝛ eos Scta. æ pdie ðᷣ facto ſuꝑ h fui iteꝛꝛoga

lectus nt pꝛincipiũ tex.loquat᷑ in filijs Cuoꝝ cõpatꝝ
P quoꝝ alteꝝ ul utrũqʒ zcta ẽ ↄprnitas.? ĩteꝛ iſtſog
nõ põt eſſe mẽimoniũ:ẽt ſi conſuetudo hoc heat: ut
g dixi.⁊ iſte cãus eſt plan ¶ Meꝛ. cetex. ĩtelligat an
P iſtos filios nõ eſt deuentũ ad Opꝛẽnitateʒ: ⁊ tũc dʒ
attendi loci cõſuerudo.¶ Mõ in hec cõſuetudo eſt
tante efficacie ut dinimat mimoniũ poſt vctum:licʒ
poſſit illud ĩpedire ſicut in ſili dicimꝰ in uoto ſimpli
ci ꝙ ipe ſit ſj nõ dirimit: ut in. c. rurſus qui cle. uel
nouẽ.¶¶ Veꝛ.itaqʒ nõ cõtinuat᷑ ad vᷣſi. ĩmediate 5
cedentẽ: ſed ad principiũ.c. ut ſic loquat᷑ de filijs ꝑ
quoꝝ alteꝝ deuentũ eſt ad cõpateꝛnitatẽ.⁊ diſponit᷑
ꝙ debẽt ſepari ſi hoc hẽt shemdo Eiertenu,
loquit᷑ de eiſdẽ: ⁊ diſponit ꝙ ſi cõſuerudo hbʒ ꝙ poſ
ſint cõiungi dʒ epᷣs diſſiłare:nõ aũt pPbeꝛe aſſenſuʒ:
ne det᷑ alijs mã ſic ↄhendi ⁊ hunc intellectuʒ quoꝛũ
daʒ recitauit glo.mag ¶ Sed ceꝛte iſte intellectus
nõ congruit lr̃e nec iuri. Muia V. itaqʒ nenit ad
ue:ſatine a v. ceteꝛũ.¶ Et ſic dʒ ĩtelligi de filijs ꝑ
quoꝝ neutꝝ denentũ ẽ ad cõpateꝛnitatẽ. Iteʒz pʒ
iſtũ intellectũ ſeqret ualeꝛer cõſuetudo ut fres ſpi
rituales iteꝛ ſe Zheꝛẽt mr̃imoniũ ʒ pꝛĩicipiũ.c.ubi dẽ
nuſla rõe ſuſtineas. ¶ Scðs ĩtellectus ẽ nt pᷣncipiũ
2 v. uex itelligat mö pᷣdicto ¶ Sʒ v. itaqʒ itelligit
de ſeꝑatiõe qꝰ ad tpᷣs:nõ aũt ĩ Pperud. Canen na
leat ↄſuetudo ipediẽs mr̃imoniũ æ dirimẽs ad tp̈s:
nõ aũt ĩ ꝑpetuũ.ex qꝰ ꝑ neutꝝ iſtoꝝ fuit deuentũ ad
Opẽnitatẽ:⁊ ſic ceſſaret ar.o foꝛmatũ.⁊ hũc itellectũ
ſenſeꝛũt Innocen. z quidam alij. ¶ AQ.eꝛtiũ itellectũ
ponit hoſt. ut prĩcipiũ ⁊.v. uerũ ĩtelligãtur ut S. v.
vo itaqʒ ꝛeferat᷑ ad.S ceteꝝ:⁊ ſic loquit̃ de filijs ꝑ
quoꝝ neutrũ denẽtũ ẽ ad cõprmitatẽ:ut ſi conſueru
do hʒ iteꝛ eos ñ poſſe cõſiſtẽ mrimoniũ:ꝙ dʒ tunc
ſeruaꝛi cõſuetudo. nã talis cõſuerudo appꝛobata ̊ᷣ
E papã põt induceꝛe nouũ impedimentũ. Nã ſicnt
ſi pſe papa hoc potuiſſet ꝑ ſuã cõſtitutiõcʒ.ita z con
ſuetudo debʒ hoc poſſe exquo hẽt conſenſum pa
pe. Et ſic muatur de his qͥ uolt fateri hãc cõſuem
dinẽ poſſe dirimeẽ mrimonium. v. uerũ intelligitur

ſixrntuniczn fntgen
õ
ruemkir zino inirtirim
ilſni Hop ſaſum
iedcönimeinuh idcſ
Ugirlber nünnena Anucen;
eu carnsntiontd.
dnior ninämr nunonn n
Drechcöencocöamucüm
omcvurpodnttm
imhr ninonu imsin
mmrcelrofmnum ien
umirnſegis eisemn
Intunmnſchani ciinf inn
yiaq; Mrob imn ſu ſon
dlniscoſvanlo inbinuns ð
nmibd Ndig en
ocdtnciaſccch lud n ago⸗
indhonenlguinais
npeiiat minoniüßn rimnie
n Qerhis ons aceru
ler AMennho ra ulauen i

uur irfichoy
negnmr in ſi

.

(Eentnten
Wlacagr iliggti
lran ti
Mnbercötenco
Ennmſ umig
lcaninwnint
uincMiſts ni de d
umi1 iniir)
it lcoani cefſſep

Wairnimi r⸗ .
inhen
pſcölnthth

noͦti fberaſinin:
buneinclemcwon
Ndcene eineleens

Dn N inaztaltel

ſcchickeg efis
Grenm 6

õ
oniichi in⸗
Ks⸗ aunsen pi
lri huin
mmitſinez ig:
mſforſutcuend 4
Pmmit kiitleni
i ¶ani rla
ci ieltginr n.
lt bani d flise
jnaint aſen
nfinoniͦd
dnc Avban
penmi⸗ Niſen

——

at conſuerudinẽ ꝓpꝛiã. ¶ Et

¶ De conſang. ſpoͦali

ſin eü qn ↄſuetudo uicinarũ eccliarũ bʒ ut cõingia
ꝑmitrãtur ĩteꝛ iſtos ꝑ quoꝛũ neutrum deuentum eſt

ad ↄpenitatem:ſed ↄſuetudo loci bʒ prium ¶ Züc .

eni epᷣs nõ dʒ expreſſe repꝛobare illa miimonia:ne
ſcandaliʒet uicinas:nec expreſſe appꝛobare:ne neni
niõ dixit tex. ꝙ debʒ
diſſiłlaꝛe:⁊ ſic tollitur Sriũ.c.i .,nam ꝓcedit ubi nita
ſubeſt ↄſuemudo in ↄꝛium. ¶ Mec lect. hoſt. ẽ ſaris
bona quo ad. v.itaq; ¶ Sed ad. v. vm diuinat:qꝛ
in eo nõ c locus ꝓprius hẽat pᷣꝛiã oↄſuctudinẽ
¶ Jdeo ꝛetento ĩtellectu hoſt. ¶ Ad. v. itaqʒ dic
? quarto ad.v.vm ꝙ loqᷣur q ↄſuetudo hʒ ut in
teꝛ iſtos filios duoꝛũ ↄpatꝛũ ꝑ quoꝝ neutrũ ocia ẽ
opr̃nitas ipediat᷑ mrimoniũ:ſed nõ ꝙ dirimat̃ 2 ꝓ
hoc tex.ibi ↄiugia ꝑmitãtur in quo caſu ex quo cõ

ſuetudo ipedit Iʒ nõ dirimat:nõ dʒ eps et ex poſtfẽõo

appꝛobaꝛe tale mr̃imoniũ:ne det alijs mam Shẽdi

5 ↄſuetudinc᷑.ſ̊ dʒ diſſiſare. puta utẽdo vᷣbis diſpẽ
ſatiuis: uel trãſeũdo cõniuẽtibꝰoccuł = hũc ĩtellectũ

ſentit gl. mag. in fi. ¶ Er tacet do an.æ mibi ſatis

plʒ:qꝛ minus ꝑ hũc uᷣꝛellectum uiolat᷑ ir̃ qᷓ; ꝑ alios
¶ Eötluſſe eꝛgo ꝙ ĩteꝛ filios duoꝛũ ↄpatꝛũ ꝑ quo

rũ alteꝝ nel utrũqʒ octa ẽ ↄpr̃nitas:no põt meimo
niũ ↄſiſteꝛe.⁊ ſi de facto fueꝛit vctũ:dʒ ſepari nulla

conſuetudine gria opitulãte.⁊ ſic intellige princi.c.
uſqʒ ad. F. cereꝛũ. Si ueꝛo peꝛ neutrum iſtoꝛum de

uenuũ ẽ ad cõpꝛẽnitaté: ſi nulla ſubeſt ↄſuetudo circa

hoc:pñt libeꝛe mẽimonia adinuicem Zheꝛe ut in. F.
ceteꝛũ.⁊ clarius in.c.i.ſupra eo. Si vo cõſuetudo
diſponit ut ꝑmittãtur meimonia : tunc foꝛrius pnit
vbere cũ cõſuetudo cõcurrat cũ iure cõi. Si vo cõ
ſuetndo diſponit oppoſitum:⁊æ tunc aduerre. aut hʒ
conſuetudo ut mr̃imoniũ penitus ĩter iſtos nõ con
tahat᷑:⁊ ꝙ de facto pᷣſumptum ſepꝑaret᷑. 7 tunc fua
2ſuetudinem ſi ẽ talis ꝙ ex eius pᷣteritõe generetur
ſcandalum qꝛ ſic loquit᷑.c.i.in.fi.ſupra eo.⁊ ita ĩtel
lige. v. itaqʒ. Mec ob. ↄꝛium ſupꝛa foꝛmatũ:qꝛ nbi
ſubeſt talis conſuetudo inhilitans maxime appꝛoba
ta ꝑ papã ut h:nõ põt dici ꝙ iſti ↄuenientes ſint a
deo cõiuncti ⁊ ſic eeſſat illud ar. quos ðᷣs cõiunxit.
Aut hʒ ↄſuetudo ut inteꝛ iſtos ꝑ quoꝝ neutrũ cc̃.
impediat᷑ mꝛimoniũ:ſʒ nõ dirimat᷑:⁊ tũc ſeꝛna vV. ue
rum. Et ex his potes decideꝛe aliã qõnem: nũquid
ualeat ↄſuetudo circa facultatem inhab litadi uel bha
bilitãdi aliquos ad mr̃imoniũ. Er dic claꝛius: ꝙ;
aut ↄſuetudo habilitat alias inbiles ꝑ ius canonicũ
puta ut in teꝛtio gradu poſſit mꝛimoniũ ↄhi: uel ut
frateꝛ poſſit ↄheꝛe cũ ſoꝛoꝛe ſpũali:⁊ nõ ualet cõſue
tudo:ut vr̃ h̊ tex.inducẽdo ut gᷓ iuncto.c.quod ſuꝑ
his de conſang. æ affi.= utrobiqʒ hoc tenet hoſtien.
q̃ſi ↄſuetudo nõ ſit rõnabilis:cum ſit 3 oẽʒ honeſta
tem. Ex quo ifeꝛo ↄſuetudinem a papa non appꝛo
barã nõ poſſe rolleꝛe ipedimentũ publice honeſtatis
qꝛ nõ ualet conſuetudo ↄ honeſtatem ecclie: ur i. c.
cum decoꝛc de ui.æ hone.cle. Aut conſuetudo iha
bilitat alias hiles: ut ĩjfilijs duoꝝ compatꝝ ꝑ quoꝝ
neutꝝ ⁊c.?æ tunc aut hʒ ſolum conſuetudo ut impedi

At: ?7 nõ ut dirimat: æ ualet. ar. in ueꝛ itaqʒ. ⁊ in V.

ceteꝝ. facit.c.cũ olim de cle.ↄiug. Aur hẽt ut diſſol
natar ↄiugium: æ ſic ad temp ualet: ui noluu ᷣ In

no. nã peccauerant he do conſuetudinẽ patrie.
xxx.q.v.c.ali. ¶ Aut bẽt ut diſſoluatur imꝑpetuũ

2⁊ ſi ẽ appꝛobata ꝑ papã ſaltim taciie ualet: ut ꝓha
tur h fmn lec. hoſt. Aur nõ apparet de appꝛobatõe
pape:⁊ uẽ uelle hoſt. conſueſudinem non ualere cic
eni caſum hꝰ. c.nõ extẽdendũ.ſed ego putarẽ oppo
ſitum:ubi cũ ↄſuetudine concurrit ſcandalum qꝛ ſiẽ
papa põt ius diuinũ iteꝛptari ? addeꝛe ac diminueẽ⸗
ut nõt Inn. in. c. qne ĩ eccliarum de conſti. ita æ⁊ cõ
ſuetudo ut nõt idem Inn. in. c. fi. de conſue. Jtem
uideo ꝙ conſuetudo que generat ſcandalũ inhilitat
quẽ ad mr̃imoniũ ſpũale:ut in.d.c.cum olim ð cle.
cõiu. ergo ꝑi.rõe dʒ poſſe inhabilitare ad matrimo
nium carnale:æ per hoc habes declardiã et gl. huiꝰ
.c. Et nõbis ſin.gl.mag.in medio: qꝛ neſcio alibi:
unuʒ dictum qð ſentit.dicit eniĩ ꝙ ſi in aliquo loco
eẽt hodie conſuetudo ut in quinto gradu nõ poſſit
ↄhi matrimoniũ.= ex contractu generaret᷑ ſcandalũ
ꝙ nõ ualeret mẽimoniũ: ʒ. c. non chʒ de conſan. ? af
fi.hoc ꝑmittat. Et põt eſſe duplex rõ:qꝛ hec coniu
etudo concurrit cũ iure antiquo nec cenſetur ſubla
ta per ius nouũ:exquo nõ repꝛobat᷑ per illud ius z
concurrit ſecum ſcandalũ.æ hanc rationem ſetit gl.
Secunda ratio colligituꝛ ex his que pdixi.qꝛ con
ſuetudo ↄtinẽs in ſe ſcandalũ ex pᷣteritione põt ĩbili
tare alias hiles ſed ubi a principio nullũ fuiſſet im
pedimentum folũ ſcandalũ ſuꝑueniẽs nõ põt diſſol
uere matrimonium: ut dicit iſla gl.quã nõbis qꝛ ꝓ
pter ſcãdalũ nõ ẽ recedẽdũ a virate iuris diuini ut ĩ
c.ij.de no.op.nũ.⁊ in regula qui ſcadaliʒauerit.j.
de re.iur. 3
nteꝛ pꝛem baptiʒati =
rtin us uxoꝛem leuãtis pꝛ ab
eo cognitã Zöhitur comprnitas efficax ad

Imfimonium dirimẽdum. æ duo facit prumo Hit qõ
nein. fo eius ſolutionẽ ibi nos 6 E o primo ibi ſu

ſcepit: ꝙ pꝛinus dr̃ baptiʒaiũ ſuſcepiſſe de ſacꝛo fſõ
te. alibi dr̃ ꝙ eum tenet: ut.j.c.ſe.alibi d cum leua
re de ſacro fonte.ut I.e.c.uenies.qnʒ r̃ cum ſuſĩe
re uel ꝓprijs manibus tenere.xxx.q.i.de his. ⁊=.c.
ad limina. Et faciunt hec ad qõnem:nũquid p ꝓcu
ratoꝛem poſſit õhi iſta cognatio ſpũalis:cũ hec ueꝛ
ba denotẽt actũ ꝓpriũ 2 pſonale ipſius pꝛini. ð q
dicam lauus.j.e.ueniẽs ¶¶ Scdo nõ. ꝙ ↄiunx coi
cat cõiugi actus ſpũales.nã ut h uides ſi marituſ ⸗
bit ↄpr̃nitatem:extẽditur hec cognatio ad uxore ꝗᷓ
effecta eſt una caro cum marito tpe ↄpaternitatis.
6 ibi cõnubium: ꝙ appellarõe connubij qnqʒ
ppᷣhenditur mẽimioniũ carnali copula conſumatum
n gl. fi in fi. nõ hanc gl.que in effectu nult ꝙ
cognatio ſpũalis õcta ꝑ maritũ extẽdit᷑ ad uxorem
prius cognitã.ſecus ſi nõ erat cognita.⁊ hoc iõ: qꝛ
ut pᷣdixi maritꝰ cõicat uxoꝛi actiões ſpũales: nõ aũt
paſſiões. vñ ſi filius mariti ex alia mulieꝛe baprtiʒa
tur: uxoꝛ ipius etiaʒ cognita nõ efficit᷑ commateꝛ le
uãtis ul baptiʒãtis:ut nõ.xxx.q.iiij.c.ſiquis ex uno

iugio.⁊ ꝑ glo. in. c.i.j.e.li.vi. An aũt ipᷣa cogna

tio extẽdat᷑ ad filiũ illegitimũ illius leuantis ſeu bap
tiʒantis: Doc.qꝙ ſic.? vV tex in.c.fi.j. eo. 27.xxx. q.
iij.in ſum. Sʒ queꝛi᷑:nunquid diſpõ buius tex. heat
2

.,

¶ Be cognatiõe ſpual

locũ in còcubina põe exemplũ.hẽs oↄcubinã leuanit
puerũ de ſacro fonte:nũquid concubina efficiat cõ
mateꝛ parẽtibꝰ baptiʒati:ſiẽ ͥ dicimꝰ in uxoꝛe.
Gl. hoc examinat i. d. c. ſiquis ex nno. æ nihil con
cludit. ſed ibi aꝛchi.? Jo. an. j. e. i. c. i. li. vi. renet q;
nõ. ⁊? ̊ hẽt cõis opi.ne ipſa cognatio ſpũalis exten
dat᷑ ad illicitũ ? foicariũ coitũ qð nõ. Ulterius ꝗᷓ
ro poſt Inno. de.q. quotidiana. pone ꝙ duo uel
pluꝛes tenẽt aliquẽ in baptiſmo: nũquid iſti ini ſe ef
ficianĩ copꝛes. Inno. bñ dicit ꝙ nõ vñ pñt adin
uicem pᷣbere mrimonium. nã quẽadmodum cõpꝛes
carnales ut cõbinarius ? cõcubina non ꝓbibẽt ad
phẽdum mr̃imoniũ.ut in. c. tata ꝗ fi.ſint le.ita iſti
q ſunt ↄpẽes ſpũales ꝛeſpẽu baptiʒati nõ debẽt ꝓhi
beri ad Zhẽdum mr̃imonium. ⁊ ꝓ hoc fac tex ⁊ ibi
gl. i. c. fi. xxx. q.iiij.ubi di qð maritus ? uxor nõ de
bet aliquẽ ſił de ſacro fõte leuare: ne infamet᷑ de fa
cio mimoniũ nã uulgaꝛes exiſtimt ulos eſſe cõpa
tꝛes Et ut bẽas mam buiꝰ cognatiõis ſpiritualis:
ſcias ꝙ. xx. pſone ꝓbibeꝛi pñt ex bac cogn anone
ſpũali.quĩqʒ ex ꝑſona leuãris in baptiſmo.⸗ quĩiqʒ
ex ꝑſona baptiʒatis. quinqʒ ex ꝑſona cõfirmãtis.et
alie quĩ qʒ ex ꝑſona leuãtis ⁊ ↄfirmãtis.⁊ ſi cogno
ueris quiqʒ ex pdictis bẽbis ꝛeliquos caſus notos
qꝛ ſunt oio ſimilel p eiʒ ↄhitur hec cognatio inteꝛ
leuantẽ 7 baptiʒantẽ. fo inteꝛ leuantem ⁊ parentes
baptiʒati. inteꝛ baptiʒatũ ⁊ filios leuantis. quaꝛ
to int᷑ baptiʒatũ ⁊ uxoꝛẽ leuãtis priꝰ cognitã.quĩto
int᷑ parẽtis baptiʒati ⁊ uxoꝛc leuãtis prius cognitaʒ
ut h. ¶ Eoſdem caſus ꝛepetas ꝛeſpectiu baptiʒãtis
2 reſpectu cõfumãtis ⁊ ꝛeſpectu tenenus in confir
matione: hec ꝓbãtur in. c.i.e.ti.li.Vi ⁊ ꝑ to.iſtũ ti.
Cõpaternitas peꝛ ca
O ntracto.cciſmũ cõtracta im
pedit mr̃imoniũ pöhendũ.ſʒ ↄctum no di
rimit. Ouo facit. pꝰ ponit caſũ.fo ibi neꝝ:diffiniẽ
dum cõmutit: æ in ↄmiſſiõe prima exprimit diffimti
onis cam uſqʒ ibi deoa; 1 pꝰ ꝙ etiã conſan
guinuei ↄiugũ pnt impeteꝛe mr̃imoniũ ꝛ0e ipedim
ti. ad hoc. c. uidet qui ma. accu. poſ. ¶ Mõ de die
none. vix. nã qð uix fit: tñ fit. Jllud. n. dẽ uix fieri
qð fieri põt: licʒ cũ difficuliate:ut clarius pꝛo batur
in. c. ꝑ catheciſmũ.j. e. t.u. vi. ¶ Vlumo nõ ꝙꝙ pe
niteria iponi᷑ ꝓpteꝛ ſolã affecnonẽ delinouẽdi:licʒ
affectio n habuerit effectũ. ꝓ h.c.ſicui.⁊.c.ſi ꝓptea
de peni. di. i ¶ In glo. ſi. in fi. hodie ceſſai diſputa
tio huius glo.ꝑ ·c.ij.eo.ti.li.Vi.ubi diciiur ꝙ com
pateꝛnitas ↄcta in catheciſmo ipedit mẽimoninz. ſz
nõ dirimit.iõ tex. h̊ dicit ꝙ uix ↄhendo matrimeni
um ipedimentũ affeꝛt. Et ſcias ꝙ ceſſante neceſſita
te honeſtũ ẽ ut in catheciſmo:baptiſmo ⁊ ↄfirmati
one intueniãt ſinguli pꝛini.nõ aũt dʒ unus ⁊ idẽ in
oibus bis pueꝝ teneꝛe iñ ſi de facto fieꝛet Zrinz ac
tus tʒ. de quo uide bo.tex. in. c.ĩ catheciſmo de cõ
ſe. di.iiij. ? de iure un dʒ teneꝛe unũ badtiʒandum
feu criſmandũ.ſi ples tñ iteꝛceſſer t:cũ oiqus õhbũ
hec cognatio ſpũalis:ut ꝓbatur in.c.nõ pluꝛes 569
ſe.di.iiij.?⁊ melius in.c fi.j.eo:li.Vi.

6 Inteꝛ patrẽ baptiʒati et
Q Eniens * euantem ſen tenẽtem ba

ptiʒatũ Zhitur cognatio ſpuũalis ualida ad ipedien
dũ æ dirimendũ mr̃imoniuʒ poſt ↄctum. ¶ Mõ ꝙ
mẽti noniũ nõ põt cõſiſteꝛe inteꝛ cõpatrẽ ⁊ cõmatrẽ.
æ ſi de facto fueꝛit ↄctuʒ:dʒ ſeꝑari. hec ꝗ cognatio
ſpũalis nõ ſolũ impedit: ſed etiam girimit matrimo
niũ poſt Zctuʒ ſen Sbendũ. cudo nota mulie
rem poſſe effici meʒ ſpũalem. ⁊ ex hoc habes unaz
driam iteꝛ cognationẽ ſpũalem ⁊ legalem.nã mulieꝛ
non põt adoprtare: ut in. F. femine inſti. de adop.ti
põt in bapriſmo pueꝝ teneꝛe:⁊ acquireꝛe filiationem
ſpũaleʒ. Et rõ diue:ſitatis põt eſſe:qꝛ ꝑ iſtã cognoti
onẽ ſpũaleʒ fuius nõ trãſit in ptateʒ pr̃is ſpũalis. ſ
ꝑ arrogarionẽ filius trãſit in ptateʒ arrogatoꝛis. ſʒ
qꝛ femia nõ põt hẽe filiũ in ptate:ideo arrogare n0
põt. que rõ ceſſat in pcedẽti cãu. Et hec faciũt ad qᷓ
ſtione; quotidianã ⁊ ſatis utilẽ: nũquid ꝑ ꝓcurato
rẽ poſſit phi iſta cognatio ſpũalis.⁊ vr ꝙ nõ. nam
quẽadmodũ nõ põt ↄtrahi legalis uel carnalis ꝑ ꝓ
curatoꝛem l. neqʒ ? l.poſt moꝛtẽ. S .fi. ff. de adopꝑti.
ita nec iſta ſpiritualis Tres enim ſunt cognationes
UVWna carnalis. alia lega is. alia ſpũal s. ? iſte due ul
time imitant᷑ carnalẽ inqtum pnt: ut in. d. .. fi.ſicut
g due pꝛime non pnñt pbi ꝑ ꝓcuratoꝛc.ita nec iſta
uſtia. Cõtrariaʒ opi. diſputãdo tenuit marſi. doctoꝛ
Jo. an qꝛ reꝗlłi quiſqʒ acius põt explicari peꝛ ꝓcu
ratoꝛẽ niſi expᷣſſe ſit ppibitus a iure in.i.i. Frurſus
.ff de pcu. a2 in regula põt quis ꝑ aliũ de re. iur. li.
vi. ſed nullibi ſpãliteꝛ boc ꝓhibet᷑ 2c Joã ·an. plene
hanc.q.diſputat in.d. regula põt quis.ubi recitatis
opi.cõcludit oppoſituʒ. Et fundamentũ ſuũ pricipa
le ẽ ſuꝑ.c.de his ⁊.c.ad limia.xxx.q.i.ubi Vr requi
ri actus coꝛpoꝛalis. Idẽ tʒ archi. in. c.i.eo.ti.li.Vi.
ꝑ.c..i.?.c.oẽs.xxx.q.i.⁊ nið ꝑ Fre.ↄſilio.xv. Mꝛe
ceptoꝛ meus dns Car.ſequiĩ opi. do. O(Darſi. ? ad
iura alle. ꝑ Jo. an. ? Archi. rñdet ꝙ loquũtur añ
quis ꝑ ſe uult ↄtraheꝛe iſtam cognationem ſpũaleʒ.
quo cqu nõ ſufficit ſola pñtia: niſi pueꝛum peꝛ ſe ſu
ſteret ſeu eũ tangat tpᷣe ſacꝛamẽti. Do. An. h nihil
eligit. vñ ante fẽm ſeꝛuãda eſſet opi. Jo.an. ut non
admittat᷑ quis ꝑ pꝓcuratoꝛeʒ. ſed poſt factũ plʒ mihi
opi. Sꝛia. nam iura ſolũ requirũt leuantẽ ut rnceat
ꝓ pueꝛo:⁊ obliget ſe apð deũ. unde ↄſtituitur fide
iuſſoꝛ ꝓ eo apud deũ.de quo uide bo.tex.in.c.uos
ante omia de ↄſe.di.iiij. hec autem obligatio debet
poſſe cõtrabi peꝛ ꝓcuratoꝛẽ cum nõ eligat̃ iduſtria
pſone:nec agit᷑ de magno facto H. Itẽ qꝗꝛ multa fie
ri ꝑ ꝓcuratoꝛem phibent: fa tmñ tenẽt: ut ſentit gl.
nõ. in. I. uniuei . E. de pci. imp. off. ? in. c.i.de iud.
li. Vi. facit qð nõt Har. i. d. l. ꝰ moꝛtẽ ĩ. fi. ipe
uideat᷑ ſeq opi. Jo. an.i.l. gallus ĩ. O. foꝛſã. ff. de li.
2 poſtu. Scðᷣo ẽ etiã alia queſtio nõ minꝰ? difficił:
pᷣſuppoſito ꝙ ꝑ ꝓcuꝛatoꝛc nõ poſſit Zhi:nunquid
ſaltim de facto Zhatur ꝑ ꝓcuratoꝛc qui de facto te
nuit baptiʒatũ. Jo. an.ĩ. d. ꝛla põt teneꝛe ꝙ ſic: quia
ꝛc ipſa ꝓcuratoꝛ inteꝛuenit. ⁊ licet nõ itendeꝛet obli
gari. tñ ſepe er id qð agi naſcit᷑ obligatio:ut in.l.
is qui in fi.ff. cõmo. Cõtrariã opi.tenuit Fꝛe.i. d.
cõſilio. xv.? ilſi credo vioꝛẽ: qꝛ ubi nõ ẽ ↄſenſꝰ al
teriꝰ ñ naſcit᷑ obligatio: ut ĩ.l.in oĩbꝰ. ? ĩ.l.cõſenſu
ff. de actio. æ obli. ¶ Alia qõ quotidiana ẽ: nũqᷣᷣ

. .

. mmninlchinmn nin⸗
jmis irzirinin

ni⸗
rAEſtrts 51
rnimb Cſc Rn
. tero⸗N ſicic iſo hi

igis i hnnd ſilsene
lninmnuͤſne uuhi mni
ba e orreiel Mmdd
Frinmmmcösind ramdins
rai un ne ſetamim
rigaic eteneitt ingin
upcelnerl QN
IcCicuoni bi kan gl gn
oner i mft jecktir nn
yini er i nidauis t aſ ber
oadef, ni mn dn vol ngl
dctötniindengni
Fulpameiſt uninicns nu
nrrmini ond inde ginnis
Fncwortceindi annmen dor
rnſittinſngen ſeinnen
nlamnii nciltmm
nencl (ladim wra
le nelrrdmn is l
lſcecid deſo n⸗ ot
ceſo ti

tcſo tlc wſſ
ch in tiltrr o ob⸗ u

ſie elst eiin dgn,⸗
eeinn

ͤ
efzn öfei
eine . . Mo
ne Grne D 4
ſon . tre,

Gnnngun
(marrino⸗
inm
äimn, ebabegnn,
lent Glenni mi 1
ſenirnt ng
drtuhneffinihnan
legttiſiͤ cog
nhinggfiſiis
eninenendig
Bn mgen
hiünt;
dt,igild ennn
Dmndſils d
Ntd eglisi emis
Mron ſßfck Nnti
anin inr onores
1s ai uls, eſechen/
Ermnirnind ſat
i, peunnore in ner iſn
Prido nnut nati coao
ans dot epſieniber pen
bimns meini9 wrins
dr aus ) alü cee. .
r PDba t oi nere
Tetcdha us Weons
Crfandareni tiü pen
Alria m ibi legti
Ainarti inc iMil.
eurg rgſiun ſPr
tui iu lll
ſci ning ainaf
ſtmn oogteroſen hinc,.

C De cognatiõe legali.

uniuerſitas poſſit Zheꝛe iſtq cõprnitatẽ. nã ſepe cini
tates cõſtituunt ſindicos ad hunc actuʒ/ Fre.in. d.
conſilio.xv.conſuluit ꝙ nõ:qꝛ nemo qui nõ ſit ba
priʒatus põt aliũ teneꝛe in baptiſmo: ut i.c.ĩ baptiſ
m ue de cõſe di.iiij.ſʒ uniuerſitas nõ hʒ aĩam cꝛgo
nõ ẽ capax huius cognatõis ſpũalis.ꝓ h̊.c.ꝛomana
in. F. in nniuerſitatẽ.⁊.c.ſi ſnia de ſẽ.excõ.li.Vi. Sʒ
credo poſſe attẽptari ut iſti conſtituẽtes ſindicum
efficiaãtur ↄpꝛes:qꝛ diſpoſitio cõcepta in nniuerſita
tẽ ꝛeſoluit᷑ ut cõcernat ſingulares ꝑſonas de uniueꝛ
ſitate ſi actus nõ cadit in uniuerſitatẽ: ut res nõ ca
reat effectu. Iſte ẽ tex.nõ. qui facit ad mulra in.c. ſi
ſnia pᷣalle. facit qð nõt gl.in. d. S. i uniuerſitatẽ fac
.l.ſtipulatio iſta. S. ſʒ ſi ſerui.ff. de. v. obli.=. c none
rit ⁊.c.graue de ſen ex. ubi excõicant᷑ ſinguli ſtatuẽ
tes ʒ lihertateʒ eccliaſticã:licʒ ſtatuãt noĩe uniuerſi
taris Fre. tñ tenuid oppoſitũ Et nõ has tres qões
uas puto qnotidianas et diſpurabiles.
— B q nos. Si filij quoꝛu roͤpatrvʒ
ꝑp quoꝛum alterum de
nenmum ẽ ad cõpẽnitatẽ mẽimoniũ ghant
ſeꝑant᷑:⁊ tpᷣe ↄctus ſcientes ĩpedimerũ illud denũci
are tenẽtur. h. d. Et ſũt due ptes In pꝛma trimẽ
brig cõſultatio. In fa cuiqʒ rñſio..ibi ſuper quo:
5 prĩo ꝙ iter baptiʒatũ ⁊ filios leuantis eriã
añ genitos Zhit᷑ cognatio ſpũalis:que nõ ſolũ im
pedit mr̃imoniũ inteꝛ eos:ſʒ ẽt dirimit ¶ H. fo
quèlibet de ppło reneri ad ꝓpalandũ æ denũtiãdnʒ
ipedimentum exns inteꝛ pöheꝛe uolẽtes. nam quilibʒ
tenet qtum põt obniaꝛe peccato futuꝛo ne cõmitta
tur.ij.q.i.ſi peccaueꝛit ? xxiij.q.iij. ꝑ rotũ ⁊ in.c.di
lecto de ſen er.l. vi. EJn gl. fi. m nõ ꝛepelluntur
a denũciatione.nõ bñ hanc glo.qꝙ excluſus ab accu
ſatione qꝛ nõ cõparuit tp̃e debito: puta tpᷣe edicti:
admitti᷑ per miã denũciatõis.⁊ eſt hec magna limi
tatio ad.c.fi.I.qui ma.accu.poſ.ſed gl.ibi tʒ Sꝛiuʒ
Moſt. dicit h̊ ꝙ ꝑ denũtiatõem ꝑ quã pꝛincipaliter
agit᷑ ad pniam ẽ iſte admittẽdus. qꝛ ad talẽ denũtia
tionẽ admittir̃ quilʒ qui nõ ẽ criminoſus iu) plene
nõ. in. c. nouit de iudi. non tamen poreꝛit ille peni
teꝛe niſi relicta iſta ↄiuge:⁊ ſic indirecte ſequit᷑ ſepa
tio mẽimonij. tn buic itellectui mul ux ob tex.ĩ.d.c.
fi.nã pᷣſumptio ẽ j denũc antẽ:ex quo tacuit tpᷣe qꝰ
edicta emanarũt. ſed ſi edicta non emanaſſent:ſatis
poſſer ꝓcedeꝛe dictum huius glo.ad hoc quod nõ.
in.c.fi.de clãd.deſpõ.⁊ ſic poſſent reduci ad ↄcoꝛ.
iſte due glo. Sꝛie.⁊ iſte tex.nõ ob. non enim dicit ꝙ;
ↄſcij tpᷣe pctus ⁊ edicti debeãt nũc admitti poſt ipᷣs
contractus. Attas⸗
4 nteꝛ baptiʒatũ ⁊ fili
X* litteris. um baptiʒãtis orit᷑ co
gnatio ſpũalis impediẽs ⁊? dirimẽs matri
moniũ ĩteꝛ eos hendũ. Hiuidit in duas ptes. In
pꝛima iudicũ cõſultatio. In fa mandatuʒ.ibi mãda
mus ¶ Mo pe ſaceꝛdos baptiʒans Iʒ hoc faciat
ex debito officij: nibilominus efficirur pareꝛ ſpũalis
baptiʒati. æ idem ĩ monacho baptiʒãte:ut nõ. glo.in
c.peꝛuenit.xviij.q.ij.⁊ in.c.oẽs.xxx.q.i.⁊ per hũc
actum baptiʒãdi oꝛi hec cognatio ſpũalis in oibus
oĩa ſicut oꝛi ex ꝑſona leuãtis ſen tenentis in ba

ptiſmno ut in. c. i. .. eo. li. vi. ¶ Nõ ex h ⁊ ex tex. ar.

ẽt ad illegitimos filios nam h̊ iſta mulier erat filia
ſaceꝛdotis qui baptiʒauerat iuuenẽ:æ mibilominus
iter inuenẽ ⁊ eã fuit oꝝa cognatio ſpũalis.que po
terat appellari frateꝛnitas ⁊ ſoꝛoꝛitas.erãt eni ſc 202
7 frater ſpũaliter de quo uide qð nõ. per gl.xxx.q.
iij. in cn nõ ꝙ h et extgdit ad ſpurios filios
ut ̊ pʒ in filia ſaceꝛdotis.¶ Qicet tex. poſſit et itel
ligi de filia legitima ut nata an clencatũ¶ Dʒ pmũ

dictũ cõir tenet᷑:ut nõt gl.in ſũ.pᷣdicta.=.j.n. pxc·

i. ?= doc.ſupra eo.martinus.⁊ tacite ſẽtiũt h̊ õ
ꝙ coꝛã uicario epi põt agitari cã mrimomialis.qð

nõ pꝛo limitatione c. accedẽtibus de exceſ pᷣla.? eo
rum que nõ j. de ↄſan.⁊ affi.c.i. limo nõ ꝙ

exceptio pemptona põt opponi ⁊ ꝓbari poſt pubii

cationẽ atteſtationũ.ↄcoꝛ.c.finẽ ⁊.c.ꝗut de qoet

ↄtu.qð tellige ut plene dixi i.c.i.de oꝛ. cog. ¶n
gl. i. ibi:ſe ĩ hoc non iueniebatur ꝓhibuum.hodie
uero ẽ tex. ſatis clarus in. c.i.j.eo.li. Vi.⁊ foꝛe ut
dicũt doc.dubitauit iſte nicariꝰqꝛ ſaceꝛdos ex ðbiio
off cij baptiʒauit ſʒ nõ aio hendi iſtã ↄpruiatem
ſeu cognatõem ſoũalẽ. Sʒ iſto nõ ob. Sruũ bic deci
ditur.nã exquo eũ efficit xpᷣianũ.effectꝰẽ pr̃ iliꝰ ſpũ
alis. uelit ergo nolit pr̃ ẽ:ſicut dicimꝰ in pꝛe carnali
ubi ↄſiderat᷑ factũ z nõ uolũtas ſeu ꝓpoſitum facit
.c.oẽs.xxx.q.i. t in fi. gl. hodie ꝓbat ↄcluſio
gl. in. c. fi. .eo.li.Vi.ubi dꝛ ꝙ hec cognatio ſpualis
ſolũ gᷣhit᷑ in ſacramẽto baptiſmatis æ ↄfirmat ois.
uñ per pniam ben efficit᷑ filius ſpũalis ſacerdous.
ſed nõ oꝛit᷑ cognatio ipediens ⁊? dirimẽs mr̃pimomũ
2 que predicta ſũi de baptilmate ꝓcedũt et in laico
qui baptiʒaꝛet in neceſſitate:qꝛ iura loquũtur ĩdiſti

cte in baptiſmate. Hã ſi laicus leuãs ſen tenẽs ĩ ba

ptiſmate ↄhit iſtů cognatõem ſpũalem. foꝛtius ideʒ
dicendum in laico baptiʒzante.⁊ idem dicit ſi mulier
baptiʒaret tpᷣe neceſſitatis:qꝛ nõ eſt dꝛia iter maſcu
lum ⁊ feiam quo ad iſtã cognatõem ſpũalè ut in. c.
fi.J.e.ti.li.vi.⁊ in.c.ueniẽs ſupra eo.

¶e cognatione legali Kica.

AViſo de cognatõe ſpũali merito ſubijcit᷑ de cogna
tione legali ? nide ad mãm huius ti.tex.cũ glo.xxx.
q.iij.c.i.? in.c ꝑ adoptionc.Et dic ꝙ adoptõ lega
lis eſt quedã ꝓpinquitas a lege inducta per quam
efficit̃᷑ quis filius uel nepos:uel deiceps ſeu fẽ ulł af
finis qui nõ ẽ nãm imitans.l.adoptões.ff. de adop.
Et qualꝛ ohit᷑ iſta adoptio:dic ut in gl.c.ſe. Et nõ
ex rubꝛo iũcto nigro ꝙ lex ciuilis qnʒ inducit ipedi
mentũ habile ad ipediendũ ⁊z dirimẽduʒ matrimoni
umn. qz puto hoc ꝓcedeꝛe nõ ex diſpõne iuris ciuilis:
ſʒ ex ſpãli appꝛobatiõe ecclie.unde ius ciuile ꝓhibet
mẽimoniũ ĩteꝛ pupillã ⁊ tutoꝛc: ⁊ ĩteꝛ ſenatoꝛc ⁊ ſub
ditũ ſeu rectoꝛem ꝓuincie ſeu ꝓuincialẽ nihilominꝰ
de iure canonico tenẽt inteꝛ iſtos matrimoniũ:quia
ius canonicũ ſpecifice ilas leges nõ appꝛobauit. ad
hoc uide bo.glo.xxx.q.iij.in.c.i.? peꝛ Hoſti.in.c.
penul.? ulti. ð ſecũdis nup. Abbas.

*½

d 5

. —–— . „—— „2 .
opti.⁊ quaſi expᷣſſum.qꝛ cognatio ſpũalis exiendi⸗⸗

¶ We cognatide legali.

Inteꝛ adoptatũ et
filiũ adoptãtis nõ
põt durãte adoptõe ↄſiſtẽ matri
moniũ.⁊ n diuidit. ¶ MHõ p ꝙ;
— ꝑ adoptionẽ legitie factã oꝛt᷑ ꝓ
pinquitas ſeu cognatio: nedum inteꝛ pꝛeʒ adoptãtẽ
2æ adoptatũ:ſed ẽt int᷑ adoptatũ ⁊ filios adoptãtis.
hec iñ cognatio ꝛeſpectu filioꝝ non duꝛat niſi durã
te adoptione. ſiquis eꝛgo uult filiũ ſuum naturalem
rradeꝛ in uirũ filie adopt e:ꝛemediũ eſt ut emãcipet
filiã adoptiu.ᷣ ita dicit tex.i.c.p adoptionẽ.xxx.q.
iij. Sed ̊ queꝛo ð duobꝰ.pꝰ pone ꝙ citra ſolenni
tatẽ legalẽ aliquis coꝛã uicinis ſeu honeſtis uiris ꝛe
cipiat aliquẽ in filiũ:nũq̃d ex iſta odoptiõe impedia
tur mr̃imoniũ ꝓut h̊ dẽ.æ nũquid iſte filius acqrat
lura filij legitimi adoptati:Hoſtien.tenet h ꝙ inon
qð bñ nõbis.qm non fuata foꝛma coꝛruit ex toto
iſte actus. Foꝛma eiʒ dat eſſe ꝛei:æ ↄſeꝛuat eã ĩ eſſe
ut in. c. tua ᷓ de ſpon.⁊.c.qꝛ ꝓpteꝛ de elec.ꝓ h tex.
n.l. nõ nu dis z. I.nõ eptis. C. de ꝓbat. debet enim
adoptio fieri coꝛã magiſtratu: ꝓut hẽtur in glo.i.⸗
dic ut in ea. cdo quero: nũquid pᷣſbiteꝛ poſſit
legitie adoptare Moſtiẽ ſentit ſuꝑ Nica ꝙ ſic.nec
ob. inſti. de adop.S.illud qꝛ loquit i caſtratis ⁊ ſpa
donibꝰ qui nãliteꝛ gñaꝛe non pnt. vñ ſicut non pnt
hẽe filios nã es:ita nec adoptios:qꝛ iſta cognatio
legalis eſt inducta ad inſtar nalis.vn imitatur nom
inq;tuʒ põt.hinc ẽ ꝙ niſi quis pcedat adoptatum.
xviij. ãnis:⁊ ſic in plena pubeꝛtate:nõ ualet ade ptõ
inſti. de adop.ĩ. S. minoꝛc. ſaceꝛdos vo de facto et
nãliteꝛ gñare põt. ꝓ hoc allego bo.tex.. l. ſi pat. ff.
de adop.ubi dẽ ꝙ ꝑmaxie ſenibꝰẽ idulgẽda h̊ ptas
adoptandi: ut in ſolatiũ nite eoꝝ poſſint ſibi acqui
reꝛeę filios quos nãliteꝛ de facili habeꝛe non poſſũt.
n gl ibi alij dicũt pᷣmã ꝑtẽ tenuit Inn. ſz opi.
Sriã ꝗ ſequit᷑ tenẽt cõiteꝛ doc.⁊ ſpe.eo.iti.in prin.⁊
latis plʒ mihi. Dic eꝛgo ꝙ int᷑ filios namrales ad
oprãtis ⁊? adoptatã nõ põt cõſiſteꝛe matrimonium:
q;ꝙᷓ; adoptara non tranſiuerit in ptãtem adepiãtis:

qꝛ nihilominꝰfamilia ẽ durãte iſta adoptione ¶ Et

in fi. glo. nõ. iſtã glo.q vr̃ ſeqͥ opi Nugo.ut iſiud
impedimẽtũ cognatiõis legalis nõ ſoſum ipediat. ſʒ
etiã dirimat ⁊ hõc opi.tenʒ Jo.de lig.⁊ ſans mihi
plʒ.ꝑ iſtũ tex.cũ dicit ꝙ adoptiõe durãte nuptie nõ
pnt int᷑ iſtos cõſiſteꝛe.qᷓ ueꝛba clare innnũt ꝙ mr̃i
moniũ de facto gctũ ſit nullum.ad ideʒ.c.i.⁊.c.per
adoptionẽ.xxx.q.iij.⁊ inſti.de nup.in..ſed ſiqua
iʒ ſpe tenuerit primã opi.⁊ vꝛ ibi ſeᷓ Jo.an. e.ti. ĩ
prin. Fundamẽetũ ſuũ ẽ:qꝛ ſi mrimoniũ ſeꝑarciur:
ſeꝑatio eſſet fruſtratoria. cum facta diſſolunione peꝛ
emãcipationẽ ſtatim poſſit ↄöheꝛe mrimoniũ. Sʒ h̊
imagiatio mihi no plʒ: qꝛ ſatis eſt impedlimeniũ exi
ſteꝛe ante emãcipationé. Itẽ ſatiffaciendum eſt iuri
ut in ſili ẽ bo. tex. cũ glo.in cle.i.de ſup.neg.pꝛela.
Itẽ ſatis ẽ hoc ipedimẽtũ poſſe eſſe ꝑpetuum.ideʒ
eim iuris eſt de eo qð ẽ ꝑpetuũ qð de eo qð põt eẽ
ppetuũ: ut in.l.iuriſpitos.ff.de excu.tu.⁊æ nõ.glo.in
cle. ⁊ ſi pricipalis ð ſep. ¶ VItimo nõ ex iſta glo.
ꝙ filius illegitimꝰ nõ põt pheꝛe mr̃imonium cum fi
lia ſpũalia pꝛis ſui.dixi latius Sð ti.pꝛece.⁊ idem ſen

NIdtriplex elicit qſtio.fo ſoluit ibi: nec.

tiũt h̊ doc. reſpetu filie adoptine: nt quéadmodum
filius illegitimus nõ põt pheꝛe cum ſoꝛoꝛe carnali le
gitima uł cũ alia ↄſanguinea: ut in. c.ꝑ tuas de pꝛo
ba.ita nec cum filia adopting. Abbas.

¶ De eo qui cognouit ↄſanguineã uxoꝛis ſne ſyica.

¶ Miſo de cognatiõe ſpũali ⁊ legali: de carnali ni
den dũ reſtat. Sed qꝛ ex copula hita cũ ↄſanguinea
uxoꝛis oꝛit᷑ affinitatis cognatio:de qua poteꝛat dubi
tari utꝝ dirimeꝛet ul ipediret mẽimoniũ.ideo ſubijci
tur hec Gica. ⁊ uirtꝰ torius ti. ↄſiſtit in hꝰ ꝙ affini
tas ↄcta ex copnla cũ ↄſanguĩea uxoꝛis nõ dirimit
mẽimoniũ pꝛius gctum:ſʒ ſoluit ſpõſalia de futuro.
Itẽ pꝛiuat facultatẽ ↄhendi mẽimoniũ ⁊ ex actione
debiti in uxoꝛe hita: ut patebit in ꝓſecunõe ti.

matrimoniuʒ:ſed exactionem debiti
impedit: ⁊æ cꝛimẽ ĩceſtus inhilitat qꝰ
ad matrimoniuʒ obhendum pꝰ ponit᷑ thema.ex quo
i 5 p' duas
penas ↄmittẽtis cꝛimẽ inceſtus. pꝛia qꝛ pꝛiuat᷑ facul
tate exigendi debitum carnale a ꝓpꝛia uxoꝛe. fa qꝛ
pꝛiuat᷑ facultate Zhendi mẽimoniũ.Et iceſtus ꝓpꝛie
ↄmittit᷑ cũ aff nibus.i.cũ ↄſanguineis uxoꝛis:uł cuʒ
ꝓoꝛijs ↄſan guieis: ut ĩ. S.cũ g.xxxv.q.i.⁊ in.l.in
teꝛ. ff. de adul. ¶ In glo. in v. ſcienteꝛ in fi. ſentiunt
tũ doct.̊ ꝙ ex copula ignoꝛãteꝛ bita oꝛi affinitas:
ut in. c.diſcꝛetõeʒ.j.e.nõ tñ talis copula ẽ punibilis
reſpectu ignoꝛãtis.vn nõ pꝛinaret᷑ facultate exigẽdi
debitũ:nec inhilitaret ad öhendũ mẽimonium. pꝛo
quo uide bo.tex.in.c.in lectuʒ.xxxiiij.q.ij.⁊ facit.c.
inebꝛiauerũt.xv.q.i. n glo. fi. ibi teneꝛet matri
moniũ.⁊ hꝰ ꝓbat᷑.j.eo.trãſmiſſe.⁊ in fi.gl. Sʒ que
ro quis poteꝛit diſpẽſare?: So.de papa nõ ẽ dubiũ:
cũ iſtud ſit ivedimentũ iuris poſitiui.ad hoc.c. ꝓpo
ſuit de ↄceſ.pben. De epo:puto ꝙ aut ↄmiſſuʒ ẽ ne
rũ cꝛimẽ iceſtus:⁊ nõ põt diſpẽſare:niſi rõne iuuetu
tis. quo cãu diſpẽſare poteꝛit. ꝓ hoc alle.c.ſi duo in
fi. xxxv.q.vVi. Aut nõ eſt ꝓpꝛie cꝛimẽ ĩceſtus: utpu
ta qꝛ ↄmiſſuʒ cum ↄſanguinea ſponſe: ⁊ tũc poteꝛit
epᷣs diſpẽſare etiam citra iuuentutem.ſic intelligo.c.
infra pꝛoxi. in pꝛin. Abbas.
Eniens. Affinitas ſupeꝛueniens
etiam ꝑ illicitum coitũ diſ
ſoluit ſpõſalia ð futuro:ſj nõ matꝛimoniũ.
2= inceſtuoſus pöheꝛe nõ põt.h.d. pꝛimo deciſa cõſul
tatio ſo diſtinguẽs H.ibi inquiſitioni. ⁊ fm mem
brũ ibi ceteꝝ. ¶ Mõ pꝰ ꝙ affinitas ſuꝑueniens ẽ
maioris potentie qᷓ; ſponſalia de futuro. Nã ꝑ affi
nitatẽ diſſoluunt᷑ ſpõſalia. Et 20 c:qꝛ ſponſalia ðᷣ fu
turo nihil aliud ſunt q; futuraꝝ nuptiaꝝ pꝛomiſſio
ut in. c.noſtrates.xxx.q.v.ſed per affinitatem ſupeꝛ
nenientem non poteſt adimpleri illa pꝛomiſſio:cum
inter affines non poſſit conſiſteꝛe matrimonium: vt

in. c.nõ dʒ.].ti. ꝓx.ꝗᷓ rõ ceſſat ĩ matrimõio iã ↄcto

carnali copula non ↄſumato.iõ illud nõ diſſoluitur
ꝑ affinitatem ſuꝑuenientẽ. ¶ Nõ fo ꝙ cognoſcẽs

uꝑueniens
poſt matrimoniũ ↄctum non ſolui

ſcinieſces ncnbout
tcioriirr etnig ſanſei
pnrliclnintctich
itgingno nicnchf⸗ uim
Grfmanmeicits wnntcgee
Cniumismcon geweng
Iaociͦ o Aimd nie
Cnnditbeblind d niineniem
cbai deeocnidrin mn ni
ſatimi ccſo icn ,t r.
Mung irlcvbr r
poſcſonciy ni, aco iit nunwmn
ninciolie ho gd noch aſ
nCoratorir ef gifniſe te
uniuittrin (Sn zie
nidnai Pionnoniſti⸗
Nichdgrnnndidi,
ſiingtiiildtdig n ii
ſmſitbNrtedenidrin
ſeſnsiſten ninc ſſie
pupntunßzlfuli nhe

gnanni i⸗ ſi

Günttbim riin
Eineſts pin rinifl
rangen unhr r 11
mminoni Eiſcctspoie
lc̃ Ningingsnnisllan
niſg ehgirnln
9Goindſcenaniſninne
Waignoinabn id ifrins.
enoömn uis opnni onbls
Hinöͦuvant hulurexvitl
aludi ninonumn ,v
irlni ni, /r tc.
ngobi mea nni
riſniſetnf. Gare
re Oo epnndetbiͤ:
bnis oſtii dbo o
ign m nſhelt
ddr Needirceien
rt.dairann
ſdc Pie ameiche:nn

ponlert itc oit
nmma at,

mam unmmn in
Atng
Anns –
Geimgiun clit
nöfmoß Hpomminonii.
o ctels oſl
fmnmen
geriens e

timmiſuon⸗
onuli
wlntefmme⸗

Hioff
öͤfe
n Eide r poniio

¶ Nc eo ᷓ cog oſa vVx.

ↄſanguineã ſponſe inbilitat᷑ ad mrimoniũ obẽdum
et cũ alia. ¶ Sʒ põt ſecũ de facili diſpẽſari u hic.
ccũ ius nõ ꝛeſeruet pape diſpenſationẽ tacite:
uʒ ebo ptãrem idulgeꝛe iur theoꝛicã/ Inn. in. c. dile

ctus de tẽp.oꝛ. ¶ Itẽ nõ ꝙ gꝛauius peccat cogno
ſcẽs ↄſanguineã uxoꝛis q; ↄſanguineã e

in prio caſu nõ idulget diſpẽſatio ſaltim ex facili cãᷣ
ut in. F. ceterũ. ſed in alio cãu ſic: ut in prin. ¶ Eſa
rõ diuerſitatis ẽ:qꝛ cognoſcẽs cõſanguineã uxoꝛis
ꝓporie cõmittit crimẽ ĩceffus:qm ex copula hita cũ
uxoꝛe Zcta fuit affinitas ĩter eã cõſãguineos uxo
ris Sʒ ex ſpõſalibꝰnõ ẽ Zcta affinitas cũ oↄſãgni
neis ſo ſe. ſj quedã pnblica honeſtas iceſtus ãt pro
prie nõ cõmittit᷑ niſi cũ aff nibus uel ↄſãguieis: nt
F. cñ ergo.xxxvi.q.i.? faẽ qd.j. dicã cũ gl. ¶ In

gl.i. . paulo maioꝛ: ibiqᷓ nupta eꝛat ĩ hoc gl. dinat
Itẽ ſi ueꝝ eẽt qðᷣ ſeqtur ĩ gl. ꝙ ille omiſiſſet ĩice
ſtũ cognoſcẽdo mr̃eʒ ſpõſe:nõ eẽt opus ſuppleꝛe ꝙ;

mẽ hẽbat maꝛitũ.qꝛ crimẽ iceſtus ẽ gꝛauiꝰ qᷓ; adulte
riũ:ut in.c.adulteri ma ũ. xxxij q.vVij. unde dic meli
us ꝙ ̊ in prio rñſo nõ ĩterceſſir ꝓprie crimẽ ĩceſiꝰ
exquo ſpõſa nõ fuerat cognita. ut ſupra dixi.ſʒ qua
ſi crimẽ iĩceſtus in eo uiolauit publice honeſtatis
iuſticiã oꝛtã ĩter ſe ⁊ mẽeʒ ſponſe.⁊ pro p̊ bñ faẽ.c.
duo pueꝛi.S. de deſpon. ĩpu. æ qðᷣ ibi dixi.⁊ ideo im
ponit᷑ pnia paulo maioꝛ q; pꝛo adulterio nã ſi ↄmi
ſiſſet Vvm crimẽ ĩceſtus:puta qꝛ cognouiſſet conſan
guineã uxoꝛis tunc iponereĩ grauioꝛ pnia ? multo
maioꝛ quã pꝛo adulterio.quod pʒ ex alio qꝛ adulte
rium nõ inhabilitat ad mzimonium gbendum ut in
c.ex Rarũ de eo qui dux.in ma. quã pol per adul.
ſed crimẽ ĩceſtus ſic:ut.s.c.ꝓx.¶ In gl. in. V. eaʒ
UVt clarius ĩtelligas glo. tex.opti ſi iſte cognouit
ſponſã anteq; mreʒ. ergo fuit mꝛimoniũ cuʒ ſponſa
ut in. c. is qui.S. de ſpõ.qð nõ dʒ diſſolui P affinita
tem ſupnenientẽ: ut. e.ti trãſiniſſe 7. c. fi. cnins 3
riu n inuit tex. in fi ¶ So. metu Zrij gl. legit. C. ce
terũ duplici᷑ ¶ Dꝛio ut exponaĩ vᷣbũ eã. mrez ſzʒ
ſponſã qᷓ; priꝰ cognouerat bñ hebit. Sz iſta lec.
& fugiẽda qꝛ eẽt ĩdubitabilis.qm ſi nücq cognouiſſz
ſponſã.nõ põt adhuc hr̃c mẽeʒ obſtante publice ho

neſtatis iuſticia.ut in.c.ſponſã de ſpon. fruſtra eꝛo
papa pondeꝛaꝛet h ſi ſponſã cognouerit. ¶ Scda

lec. gl.ẽ:ut exponat᷑ eã.ſ.ſponſã:⁊ iũc dic ꝙ hodie
iſte tex.nõ ꝓcedeꝛet. ꝑ illud qðᷣ dixi in ↄꝛio.ſed eni
tada ẽ iuriũ coꝛectio.⁊ maxĩe in hac cõpilatione ꝑ
illud ꝙ het̃ g in ꝓhemio. ¶ Moſt. exponit extioꝛqᷓn
do aliqualꝛ r̃am. ſed dic ponẽdo vam cõcluſionem
iuris:ꝙ ſi ſponſã cognouit anteq; mẽem: ſponſã te
nebit in uxoꝛc.ſʒ quo ad facultatẽ exigẽdi debimum
dr̃ eã no hr̃e. tenet᷑ iñ ſibi ꝛeddeꝛe debituʒ ur. j eo.
traſiniſſe. Di vo cognonit ſponſã pe ſtq; cogneuit
mr̃em nõ põt unqᷓ; bꝛe ſponſã ꝓPpter affinitate ſuꝑ
nenientẽé ut ſupra in prin. ? ſic põt exponi illa dictõ
eã ꝛefeꝛẽdo ad ſponſã ppᷣe ipꝛope.? ꝑ h̊ nõ uariat
intellectus iuris. Abbas.
Eill o: Hoõ ſeꝑatur mr̃imoniũ ad di

*ctũ unius aſſeꝛctis affinitateʒ

iteꝛ ↄiuges pceſſiſſe.pꝰ ↄſulianio. fo rñſio
bbi ꝛeſpondemus. C Nõ. ꝙ ex copula illicite Lita

hit᷑ affinitas ĩpediens ? dirimẽs mẽimoninm inteꝛ
affines. ⁊ ſic ñ ſolũ maritꝰ 2 uxoꝛ efficiũt una caꝛo
P copulã: ſj ẽr foꝛnicariꝰ= fõnicaria: ut ꝓbat clariꝰ
i. c.ĩ eo.xxxij .q.iiij.⁊ ſic oꝛitur affinitas ex illicita cõ
iunctione. ſicut ex ↄiugio Fo nõ ꝙ copula poteſt
eſſe notoꝛia:utputa ſᷣm doc.ſi publice tenebat iſtam
mulieꝛem ar in.l.ſi. uicinis ſcientibuſ. C. de nup. Et
nõ hoc dictũ:qꝛ facit ad mãm. c. uẽa de coha. cle. et
mu. ut foꝛnicatio clerici dicatur noto ꝛia ſine alia ꝓ
ꝓPbatione ſi publice tʒ concubinã. pꝛo quo uidctur
tex. in. c.tua.e ti.iuncta gl.in.vᷣ.nõ ex enidẽtia.que
Hpᷣ caꝛe nult ⁊ eĩ nõbis.¶ Vltimo nõ ꝙ de eo qð
ẽ notũ indici ut notoꝛiũ:põt iudex fene ſniam ſin te
ſtipus:ẽt ſi ſit noroꝛiũ facti trãſeũtis:ut h̊ nõbiliĩ
bat᷑ pꝛo quo uið bo tex.cũ gl. in. l. i. C. qui æ aduez.
uos: A na
4 nceſtuoſus mr̃imõi
Rãſmiſſe. um heꝛe nõ dʒ. ſed ſi
ↄhit tenet:⁊ tũc tenet᷑ reddeꝛe ſed nõ põt
debitum exige? æ nõ minus tenetur uxoꝛ neceſſaria
adminiſtra:e. prio ↄſultatio. fo ruſio. ibi: cpis veꝛo
e e hz maritus puetur facultate exigẽdi
debitũ:nõ tñ ꝑ hoc ꝛeleuat᷑ ab oneꝛe miniſtꝛa:i nxo
ri neceſſaria ¶ Scðo nõ ꝙ iceſtus nõ diſſoluit mẽi
mon ũ prius ↄctũ.łʒ priuet facultate exigẽdi debitũ
Vltimo nõ ꝙ ex eoð facto oꝛũtur qnʒ due ſpẽſ
delicti ambe punibiles. nam hic ex copula cum pri
nigna cõmiſit iſte iceſium = adu teꝛiũ.inceſtum quia
cognouit affinem adulteriũ:qꝛ ipſe eꝛat ↄiugatus ⁊
de quolibet põt accuſari ⁊ puniri pꝛo hoc.il.ſi adul
teꝛiũ cũ ĩceſtu.ff. de adul.plene ꝑ Mar in.l.ſenatus
.ff. de accu. ? uide qᷣ nõ.in. c. uirginibus.xxvij .q. i.
Et ex hoc nõ ꝙ de iure canonico cõiugatus dẽ
Omitte:e adulteꝛiũ:etiã cognoſcẽdo ſolutã pꝛo quo
nide tex. xxxij. q.iiij. in. c nemo. z. c. cicat. iicer alind
nideat᷑ de iure ciuili.de quo uide tex.⁊⸗ gl. in l. i. C.
de a dul. z.l.iteꝛ. ff. eo Qꝛimo queꝛitur nũcuid

poſſit diſpẽſari cum iſio ſuꝑ exactõe dcbit ¶ ¶Do

cto.ꝙ ſic.nã ſi ecchia diſpẽſat n poſſit Sheꝛe de no
uo:nt nõ.S.c.c.i.foꝛtius põt diſpẽſare nit poſt Zcinʒ
poſſit exigeꝛe.ĩtellige cã ſubſiſtcte: puta inuenwns.
ltio queꝛi᷑: nũquid uxoꝛ po ſſit denegare meri
to iceſtuoſo petẽti debitum. Moſt. ꝙ ſic: fi eta oucro
ꝛitate dni.xxxij.q.i.in.c.dixit.diẽ in ꝙ ſi nxoꝛ ſeł pe
tit debitũ tenetur poſtea reddeꝛe: quaſi nideatur re
cõciliatio fca. alle. c.ſi uir.. de adul.=. c. pꝛopoſuit ⁊2
qð ibi nõ.S de ↄiu.ſeꝛ. Sed do. Cardi.⸗ do.an.te
nẽt oppoſitũ:æ melius. nam in iſto cãu maritus nõ
pꝛiuat᷑ exactiõe debiti ex contemplatione nxoꝛis:ſed
pꝛopteꝛ atrocitatem ſui delicti.ideo uxoꝛ nõ põt ſibi
hanc penaʒ re mitteꝛe:nec ẽt exigẽdo ſibi debitũ ur
nelle ſibi remittere. Sed in cõtrarijs ↄtẽplatõe uxo
ris dũtaxat uir erat pᷣuatꝰ:utpnta propter adulteri
um.iõ ſi uxor petit debitum a niro urf illũ recõcilia
re:⁊ ſibi remittẽ. n gl. ij. in fi. itellige iſtos tres
cãus ꝓut ple dixi ĩ. c.i.?.c. fi.ẽ de eo qui dux.ĩ ma.
quꝗ pꝛius pol ꝑ adul. Abbas.
B per eo. Non ſepatur mfimo
niũ ad ↄfeſſio nem ↄiu
gum qui dicũt affinitatem pꝛeceſſiſſe: ctiaʒ
d q

¶ He cognatioe legali

ſi rnmoꝛ nicinie cõſentiat. ? ẽ caſꝰ multũ allegabiſis
2z nõbilis.qꝰ ponit qõeʒ fo ſolutionẽ.ibi tue ¶ Mõ
pꝰ ꝛegulã ꝙ ad cõfeſſionẽ ↄiugũ õ mr̃imoniũ ñ dʒ
fieri mrimonij ſeꝑatio. Et 20 hꝰ dicti ẽ. qꝛ mr̃imo
niũ nõ bẽt depẽdẽtiã ab hõie:ſed ab ipſo deo ꝛcci
pit idiſſolubilitatẽ.xxxiij.q.ij.quos deus cõiunxit:
2z. xxxv. q.x.i. c.i.iõ cõfeſſio non nocet:cũ pꝛiĩcipa
lit nõ ſit Z ↄfitetẽ. ¶ So nõ ibi: aliqᷓ ꝑs nicinie iun

—–„

cto. v. rumoꝛ:qꝙ rumoꝛ nicinie ꝓpᷣe dẽ cũ aliqᷓ pars
nicinie aliqͥd aſſerit. =in hoc diffeꝛt rnmoꝛ a fama.
Mã fama ꝓprie ẽ qñ tota cinitas ſeu uicinia ma
ioꝛ ꝑs ꝛeclamat:ut nõ.i.c.ĩquiſitõi in fi.j.de accn.
Rumõð aũt ẽ qñ aliꝗᷓ ꝑs clamat: puta teꝛtia uł q̃rta
ꝑs.nã lʒ appellatiõe ꝑtis ueniat medietas:ut in. c. ij
i. Ee. de deci.li. vi. ? i.l.nomẽ filiap. S. poꝛtiõis. ff.
de v.ſig. tñ ubi adijcit᷑ vpũ aliqᷓ tunc vificat ĩ qu
libʒ mima ꝑticla. qꝛ dictio aliqᷓ ꝛeſtrigit. de quo i. 3
bo.glo.iĩ cle.i.de fo.ↄpe.quã tenebis ad hoc menti
Et ſic ĩtellige gl. h qᷓ diẽ: aliud fama. aliud rumoꝛ.

2 ꝙ in minꝰ ſe hẽt rumoꝛ ꝙ famna.⁊ ſiłeʒ glo. bẽs ĩ
c.ſi duo. xxxv.q.vi. ¶ Vluo nõ ꝙ mrimoniũ ſe
ꝑat᷑ ppt᷑ ꝓpiquitatẽ pcedẽtẽ pctã:ẽt ꝑ illiciũ coitũ
In glo.i. in fi nõ bñ iſiã glo.⁊ expediẽdo hanc
mam cũ glo.fi. diſtingue plene ſic:cum queritur nũ
quid naleat ↄfeſſio cõingũ ĩ cã mr̃imoniali ant agi
tur de mr̃imonio pöbẽdo.ant de iã Scto.primo cãn
ſola fama de ipedimento ſufficit ad ipediendũ mr̃i
moniũ:ẽt ſi ĩ ſpõſalibꝰ itemeniſſz iuramentũ. tex. ẽ
nõ. in. c. luꝑ eo.j. ti. ꝓxi. Itẽ ad dictũ uniꝰ.ſ.teꝛtij
ipedit᷑ mrimoniũ phẽdũ:ſi nõ ĩteꝛueĩt iuramentuʒ:
ut ẽ bo. tex.ĩ.c. pteꝛea el.ij.de ſpon.⁊ ĩ.c.ſuꝑ eo de
reſt. Et ex illis duobꝰ. c. vr̃ ĩferẽdũ ꝙ plus ꝓbʒ fa
ma qᷓ;ᷓ unus teſtis:qꝛ ut dixi ſola fama impedit:etiã
ſi intuenit iuramatũ:ſecus ĩ dẽo unius. Sʒ ego cre
deꝛẽ ꝙ ſi unus teſtis oĩo ĩtegeꝛ cõfiteꝛeĩ ipedimen
tũ:ĩpediret᷑ mꝛimoniũ:ẽt ſi iuramẽtũ ĩteꝛuenerit:qꝛ
nnus teſtis nõ minꝰ ꝓbat q; fama. ad hoc qð nõ.ĩ
c. ueniẽs de teſti ⁊ in.c.i.de appella. facit.c.ſupeꝛ
eo. S. i. . de teſt. ubi nidetur quaſi cãus. Et ad.c.
pteꝛea rñdeo ꝙ ille reſtis nõ erat oĩo integeꝛ tũ qꝛ
allegabat turpitudinẽ ſuam. tum oꝛ deponebar ſine
publicatione ſui nõis S.c.ij. de teſti. Aur ſponſi cõ
fitenẽ ipedimentum. æ puto ſnfficeꝛe eoꝝ ↄſeſſioneʒ
ad ĩpedimẽdũ mẽimoniũ: ẽt ſi iterueniſſz ĩ ſpõſalibꝰ
iuramẽtũ. NRoõ:qꝛ cũ poſſint ſibi remitteꝛe illã obli
gationẽ iurataʒ: ut ĩ. c.ij. de ſpon.pᷣſũptio ẽ qð ñ
fireãt falſuʒ: et ſic reſtringo iſtũ tex. ubi agit᷑ ð õcto
meimonio ⁊ ſic ꝓpꝛie loquit᷑. Ant alt ex ſpõſis ↄfi
tet᷑ iĩpedimentũ: tũc. aut ↄfitet ille qui ſtat õ ſpõſa
lia:⁊æ nõ puto ſufficeꝛe:qꝛ ↄfeſſio ꝑ ſe nõ nalet.xiiij.
q.ij. ĩ pꝛin. Et ſi diceꝛemꝰ SOꝛium: facile diſſolueꝛent
ſpõſalia:cũ appetẽtes ſeꝑatiõeʒ ↄfiteꝛent ĩpedin mʒ.
Aut cõfiet̃᷑ is qui ſtat ꝓ ſpõſalibꝰ: ⁊ tũc ſuffiẽ eius
ↄfeſſio.ar.c.atteſtatiões ⁊ qð nõ.ibi Hoſti.s de de
ſpõ.ĩpu ¶ Seðo can pꝛincipali cũ agit᷑ de ↄcto:dic
ꝙ aur confeſſio tendit ad ſepationem thoꝛi: ⁊ ualer
cõfeſſio otra cõfitenteʒ. vñ ſi uxoꝛ ↄfiter adulteꝛiuʒ:
ſibi piudicat:ut in.c.ex lr̃is de diuoꝛ. qꝛ ꝑ hoc non
ſepatur uinculũ mẽimoniale. Aut confeſſio fuit ſuꝑ
ſubſtãtia vĩculi mꝛimonialis:⁊ ſiꝓ mr̃imonio ualet:

dũmodo ũ neniat ĩ piudiciũ altenꝰ moimonij de q
ↄſtet:ut le.⁊ nõ.iĩ.c.ij.de cla.deſpõ. Aut ↄfeſſio fit
5 mr̃imoniũ:⁊ tũc aut ↄiuges ↄfitẽtes ſtãt S matri
moniũ:⁊ nõ ualet ↄfeſſio:ẽt cũ fama.ratio: qꝛ ofel
ſio de ſe nibil ꝓbat:ex quo eſt ꝓ ↄfitẽtibus.fama tñ
p ſe nõ ſufſicit ad dirimẽdum mẽimoniũ: ut in. d. c.
ſi duo.⁊ hoc tenuit h̊ do. an qð ſatis placet.⁊ ſic li
mita iſtud. c.ſiduo. Aut ↄfeſſio fit a ↄingibus ſtan
tibus ꝓ mr̃imonio:puta qꝛ iudex inquirit ex officio:
ut teꝛtius accuſat. ⁊æ tunc ſi concurrit fama cum con
feſſione: V tex.nõ . in. d.c.ſi duo.qꝙ; debeat ſeꝑari
mẽimoniũ. æ hoc uoluit iſta glo.̊ reſpondendo ad
Zꝛium illius.c. Aobas tñ dicit hic diſpõnem illius
.c. ꝓceſſiſſe de inre antiquo qn ꝓhibitio ↄiugij ex
tendebatur ad. vij. gradũ qꝛ ꝓbatio ↄſanguinitatis
nõ poteꝛat de facili hr̃i uſqʒ ad illum gradum: ſuffi
ciebat fama de impedimento conſanguinitatio cũ
confeſſione ↄiugum. ſᷓ cũ hodie pꝛobhibitio ſit reſtri
cta ad qrtum gradũ:ut in. c.nõ dʒ. .ti. pꝛoxi. dʒ alit
ꝓbari ↄſanguĩtas ꝓut habet᷑ in c. licet ex quadã de
teſti. DHo. an. admittit dictũ abba. cũ agitur de ve
dimẽto cõſanguinitatis.ſed ubi ageꝛet᷑ de alio impe
dimento clandeſtino: puta de affinitate illicite Zcta:
putat ſufticeꝛe famã cum confeſſione cõiugum. ſaris
boc dẽm ultimũ plʒ. ſed puto ꝙ etiam in p cãn ſuf
ficeꝛet fama cũ cõfeſſione cõiuguʒ.nõ ob. dẽo abba
tis. rõ:qꝛ ex quo cõfeſſio emanat ꝓ aſtantibus pꝛo
mimonio:nec ẽ pſumptio colluſiõis: ſtandum eſſet
ↄfeſſiõi:etiam ſine fama:qꝛ nõ eſt pſumptio ꝙ quis
2 ĩreat᷑ falſuʒ õᷣ ſe.lfi. C arbi. tute.Et.hoc nolueꝛũt
cõiteꝛ doc. in. d. c. atteſtatiões ⁊ hoſt. hic. foꝛtins er
go nalet confeſſio qñ babet ↄcomitanuaʒ fame. nec
ob.c. ſicet ex quadã. qꝛ loquit᷑ qñ nõ adeſt ↄfeſſio ꝰ
ingum ſtantiũ ꝓ mẽimonio: ita ꝙ indiſtincte intelli
geꝛem tex. in. d. c. ſi duo. Aut alteꝛ eoꝝ tm ofitetur
cõtra mr̃imoniũ: ⁊ tũc aut ille qui ſtat contra matri
moniũ:⁊= nõ ualet:e iam ſi concurrat fama: ꝑ ꝛõneʒ
ſupradictã. Aut cõfitetur ille qui ſtat ꝓ mrimonio.
2 tunc dicit do an.ꝙ ſi allegat turpitudinem ſuam:
nõ pꝛobat etiam cum fama. allegat nõ. peꝛ archi. in
.d.c.ſi duo. Sʒ ceꝛte archi.etiam infeꝛt contrariam
opi.⁊ illam puto ueꝛioꝛem: quia ubi agitur dge picu

lo anime auditur allegans turpitudinem ſuaʒ: ut ple
¶ Itẽ ex

ne dixi in. c.cum ſupeꝛ de conceſ.preben.
quo iſte ſtat pꝛo matrimonio: ⁊ confitetur cõtra ſe:
nõ eſt preſumptio ꝙ dicat falſum: ut nõ.in.d.c.atte
ſtationes. maxime cum fama adiuuet ſuam aſſeꝛio
nem. Et ex pꝛedictis habes plene hanc mateꝛiaʒ an
2 qñ naleat confeſſio coniugum uł alteꝛius ex eis õ
Ziu emn.5 hẽs alibi mãʒ ita colleenn .
ffinitas ſuꝑ
Iſcretionem.ed l
ſoluit ſponſalia de pnñti.Cõis diuiſio . fa
ibi:ſuꝑ quo.Et in pꝛĩa dicit mulieꝛẽ ad ↄtinẽtiaʒ in
ducendã.fa ibi:ꝙ ſi dicit quid iuris ſi ad h̊ͥ nõ põt
iduci.ʒꝰ ſoluit tria obſtacula. Mõ pꝰ ibi reſtitui po
ſtulanit: ꝙ ẽt an cõſumariõeʒ mr̃imonij põt alt cõin
gũ perẽ reſtitutiõeʒ alteꝛiꝰ ſi hũit illi qᷓi poſſeſſiõeʒ.
7 h̊ tene mẽti. nã bñ facẽ ad nõ.ꝑ doc.i.c.ex ꝑte ð re
ſti. ſpo. ko nõ ibi:lʒ iuitaʒ cognoneꝛit ꝙ mlieꝛ põt in

aun n d. .
v gilte Si⸗ v⸗
i eon C i f

Nlmin/

adogon⸗ o
ch r un
ztemen rnoo ti⸗

Ali Nſſi, ninr i

nα. d
ſan umii ie keim
Ne, ſs. .

de nrei ninnoni
aschtonins ined nnene
i NaG

ilrslni öͤfil fnmns 1G
Mironmi Aeihidffniddeed

ſonmne Geundaͤtd zut

etadoene orinu rämtünnd m
iecr nmi aunni ci eoci
eyupott fl i mur
Matrſuriuaſodan mi.
punrmimn u hl (win⸗
No oinie ttir no d ei on u⸗
oöcchelei ſed gro A uni wn
ſannoollt tehieni tberdſtnnoni
Pntboſtui ſſcnirg bar brit
grürtl Ciius peesdloncdanden n
coid oſtewron aunetü gdictr⸗

ſoerandſefgtid,ndikg i

buſt Geoalire münendn
lecan intciimmiim alij
init ſbiobicer auleinz or be
n euror eſema d N
ichöſſfſet i ozto. n nin

ennclgtieſt c iwn

rcinnſinmn nif gi 1e.
MWrnideinſi

iur ſigoe
—– oin ſenn
rglbatepoſtoi 3
n Propin . iß

.

üͤn ,
inn rwfictt
et roſtſoft
wi warin
iihe inr
an en eni
rcen .

cü crpubbtoſtrn
nt =WWD
lacrugic⸗
tdtnittn igurc e
la lii ggenic ſoinrr
nceafinneileirzn.
mcorfeſiore ingon ans
oimin cinſ
ne gnz ob deb ebbe
ſo enunu painnbiso
id olts: tandoneſer
mnrndck onniogens
C rmime CuboeWteñn
neſtnöes ? hoſt ſonnset
ibuba Nomimmna; me
nluntaf ntf olſo⸗
Pno. iug ilſtnaeineſi
,Dr urmcorti ofnnr
le ctiſerlonmmni
nicnanm ſnm t
ur ſeovi iſn nfironio.
6degumpindren n.
em. inhnin
eian iſen Cnrdan
Diti
n cvat ign epin

Gun zan e.

nn ilc.caane
ſne niſeni

mnee.
. . nante S.

nita cognoſei A Er. quo arguo t talis copula ui
oléteꝛ extoꝛta nõ firmat mꝛimoniũ ↄ meiũ pcedẽtẽ
2 facit optie ad id qdð dixi ĩ.c. Siakaräl 5 de ſpon.
2 p idubitatũ ubi iteruẽit uis pᷣciſ. a: puta a⸗ ðtẽta p
alios uel ligata fuit cognita uid ãt ſi iteꝛueniſſz
uis ↄditionalis dic ut nõ.in.c.is qui fidẽ.de ſpon.
ubi ꝑ Jo. an. ubi tẽuit h nõ excuſaꝛe mulieꝛc.ſʒ do.
an. ibi Z ꝛeſpectu mr imdij Oualidãdi.= 6 ultimũ pu
to vius qꝛ nõ ꝛeꝑit᷑ libeꝛ ↄſẽſus qui iꝛeqit i mẽimõio
ut in. c.cũ locũ de ſpon. tẽ nõ ibi pteꝛ ꝛeatum
adalteꝛij iũcta gl.ꝙ adulteꝛiũ ↄminit᷑ cũ ſpõſa altiꝰ
de pñti ʒ nõdũ cognita.⁊ idẽ uꝛ cũ ſpõſo ðᷣ futuro
ſaltim ad ̊ ut ſponſa ⁊ uir poſſint accuſari de adul
terio ꝑ tex.nõ in.l.ſi uxoꝛ.ff.de adult.ubi dicit᷑ ꝙ;
nec mꝛimoniũ nec ſpem mẽimonij uiolaꝛe IHʒ.⁊ quate
nus dicit de ſpe:loquit᷑ ꝓpꝛie in ſponſalibus ðᷣ futu
20. æ hoc ẽt uoluit glo.in.c.quẽadmodũ de iur̃iu.lʒ
ↄꝛiũ tenuerit hic do Car.allegãdo pꝛo ſe glo.in.c.
quidã. xxvij.q.ij.ſed pᷣmũ puto vius ¶ Je nõ ꝙ
ſicut maritus põt dimitteꝛe uxoꝛẽ ꝓpter foꝛnicatõʒ
ita eõ mulieꝛ maritũ nõ eni ĩ hoc iudicãtur ad iĩꝑia
qð clarius ꝓbat᷑ in. . apoſtolus.xxxij.q.vij.æ ĩ.c.
i. ut lit.nõ 9t. ¶ INrẽ nõ ibi ſz nec affinitaſ tex. aꝑtiſ
ſimũ.⁊ neſcio alibi ita clarũ ꝙ copula ẽt illicita idu
cit affinitatẽ.? hẽs h̊ caſũ in quo maritꝰ æ uxoꝛ ſũt
affines. æ nihilominus exercet mr̃imoniũ ad petitio
nẽ illius qui nõ fuit affinitatis ↄſciuſ. Airio n
papã nõ artari ad ſequẽdã diffinitõeʒ ſuoꝛũ pdeceſ
ſoꝛum.nec dʒ ſequi ſi eã nõ putat iuridicã. In gl. i.
in fi. aduerte qꝛ itrat mãm nũquid maritus poſſit
obiiceꝛe uxoꝛi adulteriũ cui ipſe occaſionẽ dedit.et
allegat pꝛo * 5. 7 n fuit au ſ2 firmaꝛe pedes. Do.
iputatur mulieri ut hic. ¶ Si vVo fuit occaſio muli
eris nõ iuite.⁊ tũc quo ad deñ non fnit excuſata:ex
quo nõ cõpellebat᷑ſed quo ad uirũ fuit excuſata ut
ʒ eum poſſit replicari.⁊ bec diſtinctio nẽ de mente.
Jo. an. 7 hoſti.qui ꝛeferũt.q.bar.brix.de quodam
egꝛotãte ad cuius pces uxoꝛ cõcubuit cum medico
nũquid poſſit nxoꝛi adulteꝛiũ obijceꝛe ⁊ ↄcludit᷑ ꝙ
nõ ex quo ipᷣe fuit cã.⁊ uide glo.xxxij.q.vij.concu
buiſti. S; ego addeꝛẽ unũ membꝝ ad illã diſtinctio
nẽ.ꝙ aut uir fuit cã imediata adult᷑ij mulieꝛis.⁊ tũc
nõ põt ſibi obijceꝛe adulteꝛiuʒ ut hic. aut fuit cã me
diata puta qꝛ uxoꝛ deſeꝛta a uiro ↄmiſit adulteꝛinʒ.
2 tũc nõ ſufficit illa occaſio: qꝛ eſt nimis remota ut
Ve pꝛobari in.c.ſignificaſti de diuoꝛ. ⁊ ita põt glo.
itelligi in. c. ſi tu abſtines.xxvij.q.ij.⁊ ꝑ hãc diſtictio
nẽ reduceꝛẽ iſtã glo.ad ↄcoꝛ. uide in ſ hi bo.glo.i.c.
de ceteꝛo. de hbomi. In glo. in v. pᷣſeꝛtim.ibi tmn. ad
ueꝛte qꝛ hec expoſitio ipꝛopꝛiat rex. Vñ Iʒ nxoꝛ ñ ſit
excuſata quo ad deũ.ex qꝰ nõ fuit iuita.⁊ ſic loqnũ
tur iura all.i gl. iñ quo ad maruũ ẽ excuſata. ⁊ tex.
ꝓbꝛie loquũt de marito. vñ bic ẽ cãus aptus ꝙ ma
ritus nõ põt uxoꝛi obijceꝛe adultenũ ſi ipe fuit aue
toꝛ adulteꝛij.lʒ uxoꝛ fueꝛit ſpõtanea. nã dictio pᷣſeꝛtiʒ
ꝓpꝛie ſumpta ponit idẽ ĩ cqu ꝛ10. ut nõ. in. c. audi
tis. de elec. i. c. qm. ut lit. nõ ↄte. In glo.in v. nec
affinitas in fi. glo.nõ rndet ad pꝛia. Jo. an. ꝛemittit
ad arboꝛeʒ ↄſanguinitatis. dic ꝙ quo ad impedien

¶ De cognatõe legalt.

dũ miimonium oꝛitur affinitas.? ſic loqᷣtur. c. ð illo
2.c.ſuꝑ eo.S.e.⁊ tʒ glo.in. .affines alł pꝛo ↄꝛio
allegat ad hoc iſtũ tex. ſʒ quo ad alios effectus pro
cedat Sriũ.⁊ hoc plus piʒ qᷓ ÿ̈ dictũ do. an. qui dicit
lex ſolũ dicit ꝙ affinitas ẽ quedã ꝓpinquitas ex
nuptijs ꝓueniẽs uñ nõ loqtur i ille tex. negatiue ſed
affirmatiue nõ eni ſequit᷑ ꝙ alio mõ nõ poſſit affini
tas Shi. ſed certe rñſio nõ eſt bona quo ad totum
illum tex. ut pʒ ibi in tex. affines. nam loquitur ne
gatiue. ſ.qn nõ õhituꝛ ni niſi ex nuptijs. 7 iõ ĩtellige nt
ſupra 4 Jr gl⸗ 1gl. in. V. off cere in fi. dic ur nõ ĩ
regula factũ lũime de ꝛc.iur.li.vi.⁊ in.l.ſi a me. alł.ĩ
ↄriũ factũ erat ichoatũ nõ aũt ꝑfectũ.iõ irritat ſi ð
uenit ad eũ caſũ a quo nõ potuit hr̃e pꝛincipiũ.hic
vo matrimoniũ erat ꝑfectũ ex cõſenſu de pnii.idᷣo
no irritat ex affinirare ſonuenenne
egitur duobus
Raternitati.r em unuz
itellectũ.h.d. Ex ſponſalibus ↄctis cum
puella que nõdũ compleuit ſeptẽniũ ĩteꝛueniente co
pule attẽptatu oꝛitur publica honeſtas impendiens
mẽimonium obendum cum conſanguinea. m aliuʒ
intellectum hoe intendit.Copula carnalis habi
ta cum puella.vij.annoꝛum dirimit mꝛimoniũ poſt

ea gctum cum couſanguinea. ¶ Tots diniſio ¶ a

ibi diuoꝛtij. ¶ Oppo . z lr̃am. ⁊ uidetur nullo mõ
poſſe de iure ꝓcedeꝛe.aut enim ex publica honeſta
te fuit ſepatum mẽimonium ↄctum cum ſoꝛoꝛe ⁊ ui
detur hoc.contra.c.Fas ⁊.c.acceſſit.de deſ. ĩpub.
nam publica honeſtas ſolum oꝛitur ex ſponſalibus
contractis poſt completum ſeptẽnium. antea etiã cũ
matre puelle poteſt contrabi matrimonium ut ibi.
Aat ex affinitare oꝛta ex libidine extraoꝛdinaria. et
hoc etiam ſtare non poteſt.qꝛ affinitas non contra
hitur niſi peꝛfecte mulieꝛ cognoſcatur.ita ꝙ inteꝛne
niat ſanguinis ſeu ſeminis cõmiſtio.ut ẽ tex.bo.i.c.
lex diuine ↄſtõnis.xxvij.q.ij.ad idem bo. tex.cum
glo.in.c.erxoꝛdinaꝛia pollutio.xxxv.q.iij.ubi dꝛ ꝙ
Iʒ quis cognonuit puellã ciꝛca nãlia.exquo m copula
nõ fuit hita itra clauſtꝛũ pudoꝛis nõ oꝛit̃ affinitas
cum conſanguineis puelle. unde nõ obſtãte iſta pol
lutione eroꝛdinaꝛia põt duceꝛe ↄſanguincã puelle ĩ
uxoꝛc So. meru foꝛte Zꝛij.h.c.le.duobus mõis ut
pᷣmiſi.p ꝙ mr̃imoniũ fuit hic ſepatũ nõ ꝓpteꝛ affi
nitatẽ. ſʒ Phteꝛ publicã honeſtatẽ ꝗᷓ iſurrexit ex ſpõ

libꝰctis cũ ſoꝛoꝛe.⁊ tũc fᷣm Jo.an.h.c.nõ fac ad

titulum. ſz tu aduerte. aureni illa ſponſa opleuerat
ſeptẽniũ.⁊ tũc ĩtellectus ẽ indubius ꝑ.c.ſponſã ⁊.c.
ad au dieétiã s de ſpon nec eẽt tunc neceſſe pondera
re etoꝛdinariã libidinem:qꝛ ſola publica honeſtas
ſuffeciſſet: ut in dictis iuribus.⁊ ideo intelligo tex.
ꝙ illa nõ dum cõpleuerat ſept nium tẽpoꝛe ſponſali
oꝛum:ſed erat.j.ſeptẽnium.⁊ tũc ad ↄõria dic ꝙ int
ueniẽtibus iſtis duobus.ſ ſponſalibus ↄctis cuʒ ꝓ
xima ſeptẽnio ⁊z eroꝛdinaria libidine oꝛitur publica
honeſtas. non enim ẽ honeſtũ ut quis ducat ĩ uxoꝛc
ↄſanguineſ puelle cũ qua oxit ſponſalia æ exraoꝛ
dinaria libidine polluit. z facit ad ti. in eo ꝙ ſponſa
lia de ſe nõ ſuffeciſſẽt ad dirimẽdũ mzimoniũ ſʒ põ
derat᷑ ẽt evoꝛdinaria libido.= iſte ĩtellecx extẽdit.e.

e cognatiöe legali

lias pall.æ ẽ confoꝛmis cũ ĩtellectu.c.ſuuenis g de
ſpon.ſed ſᷣm ĩtellectũ quẽ ibi tenui multuʒ differt a
deciſiõe iſtiꝰ tex.nam ibi puella fuerat ducta ĩ uxoꝛc
⁊ cõducta in domo uiri:nec ↄſtabat de attemptatu:
ſed pᷣſumebat᷑.hic vo fuerũt cõtracta ſponſalia:⁊ pᷣ
ſumebat᷑ copula.⁊ ſic ponit caſuʒ oio diuerſuʒ. ſᷣo
legit iſte rex.ꝙ affinitas fuit cauſa dirimẽdi hoc ma
trimoniũ:⁊æ tũc ad õriũ dic ꝙ exquo puella appaꝛet
cognita pᷣſumit᷑ quod mature potuerit cognoſci niſi
doceat᷑ ↄtꝛariuʒ.⁊ tũc opʒ ĩtelligẽ rex. ꝙ fuit exodia
ria libido.i.erordiarium ⁊ iſalutum tẽpus puberta
tis.⁊ tũc ceſſant ↄtꝛaria qᷓ ꝓcedunt cũ libido fuit ex
clauſtꝝ pudoris.⁊ hic ſũpta occaſiõe diẽ Inn. qð
niſi det ↄmixtio ſemis utriuſqʒ intra clauſtra pudo
ris non cauſatur affinitas nec ↄſummatnꝛ matrimo
nium. vñ non ſufficerʒ emiſſio ſemis nniꝰ.ponit exẽ
plum ĩ frigido qui põt ꝓuoca? mulierem ad ſemis
emiſſionem: nõ ti ꝑ hoc erit matrimoniũ ↄſumatũ
uel ↄcta affinitas ex quo alter non ẽ potẽs ad mẽi
monium.⁊ idẽ dicit eõ reſpectu mulieris.hec opio
Inn. non multum plʒ hoſti. qꝛ de facili non poõt ꝓ
bari emiſſio ſemis utriuſqʒ niſi foꝛte genẽata pꝛole.
qꝛ tũc ſatis conſtat de ↄmixtione ſemis utriuſqʒ.et
ꝓ boc vꝛ ſentire hoſti.ꝙ ad gñatic nẽ pꝛolis neceſ
ſario concurrat ſemen utriuſqʒ.qð qnidam medici
tennerũt.ſed ut audio cõis opi.medicorum eſt in õ
rium.ſ.ut ſemen mulieris neceſſario nõ cõcurrit ad
geneꝛationc.⁊ ob hoc.maxie dicit YFꝛede.conſilio.
cclxxxx.ꝙ ad cauſandã affinitatẽ ſeu ad mꝛimoniuʒ
cõſumandum neceſſario non ꝛequiritur ꝙ mulieꝛ
emittat:ſed ſatis eſt ꝙ uiri ſemè ſit ↄmixtuʒ nẽ uxo
ris. Ex grio eim ſequeret᷑ magna abſurditas. nam
pone ꝙ ꝑ ãnum mulieꝛ nõ emiſerit:iñ cõcepit ex ſe
mine niri ⁊ peꝑit.abſurdũ eſſet diceꝛe ſm Hoſt ꝙ
miimoniũ non ſit cõſumatũ uel affinitas ſit Ocia.=
bec opi.ſatis plʒ data hilitate utriuſqʒ ad ↄctũ mr̃i
monij.⁊ ꝑ hoc hẽs pᷣ etie becre lectum. Abb.
ffinitas ſupuentẽs
X litteris * rumpit ſponſalia de
futuro.uel latius ſic. Affinitas cauſata ex
copuula illicita rumpit ſponſalia pcedentia.et prinat
facultatẽ öhendi mrimonium. Cõis diuiſio. fa ibi
nos aũt. C Dopo. ⸗ tex.ex quo eĩm filiã deſponſa
uit in uxoꝛc nt dẽ in tex.nõ potuit eã ampliꝰ dimit
teꝛe ꝓpteꝛ affinitatẽ ſuꝑuenientẽ ex ꝑſona mr̃is:qꝛ
affinitas ſuꝑueniens nõ diſſoluir mꝛimoniũ: licʒ nõ
dum cõſumarũ ut in.c.diſcretionẽ s̊ eo.So.dic
tex.põt ĩtelligi duplꝛ.pꝰ ꝙ deſpõſanit puellã in nxo
ꝛem. i. õxit ꝑ vᷣba de pnti.⁊æ tũc ad vriũ dic ꝙ ex
quo iſta puella nundũ erat nubilis nõ potuit eẽ ma
trimoniũ int᷑ eos:ſed iuris intpꝛetatiõe fuerũt ſpõ
ſalia de futuro.ut in.c.unico de deſ.ipu.li.vi.et an
e puella ꝑueniret ad etatẽ legitimã ſpõſus cogno
uit mr̃eʒ puelle.⁊ ſic ſponſalia fuerunt ſublaia ꝑ af
finitatẽ ſuꝑuenientẽ. qꝛ ꝓmiſſio mrimonij non põt
adipleri.ut lc iſ cee voͤr meligt ꝙ iſte deſpõ
ſauit puellã in uxoꝛc᷑.ſ.futurã.⁊ ſic in ceꝛta ĩ ueꝛbis
fuerũt iſta ſponſalia de futuro.iqꝗᷓ tollũtur ex affinita
te ſuꝑueniẽte ex ꝑſona mr̃is.⁊ hũc ĩtellectũ ſenſit gl
i.? gl.ĩ.V. ſeꝑatis. Et ex his pʒ ðᷣciſio ad totũ tex.

nã mateꝛ ⁊ nir ñ pũt ampliꝰ heꝛe ꝑꝑ cꝛimẽ ĩceſtus

qð ↄmiſeꝛũt.ſi tñ pᷣherẽt de fcẽo teneꝛet meimoninʒ.
intellige cũ e?neis.ut ĩi.c.trãſmiſſe S.e. nã iteꝛ ſe nõ
tenẽt mr̃imoniũ ꝑpꝑ affinitatẽ ↄctam ex ꝑſona puelle
7 publicã honeſtatẽ oꝛtã ex ſpõſalbus cũ filia.ſpon
ſa vVo pot᷑it ↄᷣheꝛe cũ alio ſi nõ fueꝛit ꝑticeps iniqui
tatis ut qꝛ admiſit iſtũ uirum ignoꝛãdo ꝙ pꝛius co
gnouiſſet mr̃em. ſecus aũt 5 fueꝛit ↄſia. ut in lr̃a.
. dem quo ad ti. dicit ꝙ;
En lens. decꝛetalis S pꝛoxia.pꝛima
pars narrat factũ.fa rñdet.ibi cum igitur
QHůõ ꝙ picnloſa ẽ ſexuũ ↄmixtio. ideo uitanda ẽt
iteꝛ affines.ad hꝰ.c. mulieꝛes.iũcta gl.de iudi.li.vVi.

7 alibl dicit tex.ꝙ cohitatioeʒ ĩteꝛdicit adulteꝛinʒ.ut
gn rni a: eue cũ qua plus iſte
delinqt. Min. diẽ ꝙ q ad deũ nbi magis ↄtempſit.
ſ̊ quo ad eccłiaʒ vẽ magis deliqniſſe cũ illa cũ qua
ſoõſalia nõ Soxit.⁊æ nõ pꝛimũ dẽʒ VUin. ꝙ idiſceꝛnen
da ꝙ;titatẽ rea us quo ad deũ attẽdit᷑ pꝛincipalꝛ cõ
temorꝰpeccatoꝝ.⁊ nõ q̃ itas peccati.æ idẽ uoluit gl.
in.c.cũ quidã S de iurein.ubi płe dixi.⁊ in.c.homo
xpᷣianus.xl.di.⁊ ſic debes decideꝛe qõeʒ tactã.xiiij.
q.ult.c.fi.ubi foꝛmat᷑ qſtio utrũ cũ turpi.ul cuʒ pul
chꝛa magis peccet᷑. G gl. i. in fi. ul pores ĩtellige
re tex. ꝓpꝛie.⁊ tũc dic ꝙ ſʒ a pᷣncipio nõ tenueꝛunt

ſponſalia:tñ tractu tpꝛis ex ſuꝑueniẽtia ipᷣꝛis etatis

ltime fueꝛũt ratificata cum iſte pueꝛ hitaret in domo
ſpõſe.ut in.c.has iũcta glo.de deſpon.ipu.⁊ de iſtis

etatibus qualiteꝛ diſtinguantur uide bo.glo.quaʒ te

nebis menti in pꝛohe. ſexti.
. — Affini
Be fraternitatis. n
ueniens non diſſoluit matrimoniuʒ. Com
munis diuiſio.ſecũda ibi nos.¶ Mota ꝙ affinitas
ſuꝑueniẽs ĩteꝛ maritũ ⁊ uxoꝛc pꝛiuat ſolum culpabi
leʒ iure exigẽdi debitũ.ſʒ nõ abſoluit eum a ꝛedden
do debitũ.cõſiliũ in eſt ut de ceto utqʒ al ſnineat ⁊z

cõtineat. z de h̊ dic ut le.⁊ nõ.in.c.trãſmiſſe.æ in.c.

diſcretionẽ g e ¶ In gl. i. ibi. i. affinitatẽ adueꝛte qꝙ
iõ gl. ſic expõit:qꝛ ex copula illicita cũ affine ñ orit
publica honeſtas:ſed affinitas.ut ĩ.c.diſcretionem
5 eo.ſʒ publica hõeſtas orit ex ↄctu ſponſaliorum
uel mrimonij.ut in. c.unico.de ſpon.li.vi.⁊ qð ibi
nõ.vñn in cãu huiꝰ.c.fuit oꝛta affinitas ex copula ↄ
ſoꝛoꝛe uxoris:⁊æ nõ publica hõeſtas.⁊ ideo glo. ſic
exponit.⁊ cõſileʒ expõeʒ facit in.d.c.diſcreionem:
ſed põt dici ꝙ non oriat᷑ pubiica honeſtas. de qᷓ
in dicto.c.unico.tñ honeſtum eſt.i.honeſtas expo
ſtulat ut uxoꝛ non cõiugat ſe uiro qui ſoꝛoꝛem ſuã
turpiteꝛ cognouit.Vnð ultra affinitatẽ hoc ꝛequirit
honeſtas.⁊ ſic poteſt ſtare tex.pꝛoprie qui in princi
pio facir mentionem de honeſtate in fi.de affinitate
et ſic poteſt intelligi tex.d.c.diſcꝛetionem.
O 2 d ane Summatum eſt. . c. pꝛo
ximo. In prima parte
onit᷑ młieꝛes petiõ. In fᷣa cãe cõmiſſio.

ibi ea ꝓpt. ¶ Mõ p ꝙ affinitas ſupueniẽs n diſ

ſoluit mrimoniũ pſũptũ ſiẽ nec vm. nam cũ iſta pu
ella erat marrimoniũ pᷣſumptũ:qꝛ contraxit ſponſa
lia:æ eam poſtmodũ cognouit:ut in.c.is qui ſupra

»

olrrgnĩ üaltegni 4

tndi i nindi önarne
torchnucerceegnnien
NeNGngunnrtifnirnon
elrsſnſciin tiiniefnchr
Tulgninsd ubbann nginen
Zliris
ierafsmin en
Neint inn esns.
ſtsnmn md. Iüfim
er Durnirilcun intnid bien
groteineng in G mi
luehuinſneimmid ddüͤis
naii⸗ Migriitlünüinoniü dderd
Paticktitinmiden zene
ſon. (Ka weifg nuriſe
lumpnſisciinmme Sdor
lyntce nlm eaſus ſrimme
ncod imr natr gri e

nuͤſften ten Ea⸗
mmoni, ten

kinn. lhj kchirinelend

z it r gig ai i,
—
anninoſes ige
depheßicho önnenn
nns a ſnnanenn ppigents
nomirrabimaincono
ngeccihnnigteſts
Rügrumruiktd nnn
weem.
gformitgtia Ji
fmnemittis,n
Vrdi rinoniz, Aen
iim NMugfinus
ieyor uumr ſoumn hrbi
ißnotbioit ums ndn
tn ce cio iczetſiinar⸗
eatöin üintſeennc.
Gltii ffniminheng
Copuaitin niftei
A Wrmnns id Acaidten
Gnsli erden hoſſlieun
ncncotrfen ſitch t
cfmron finpgne
õ
ni, crnCGnn,

ticionſts d
onun citonſos ho

¶ De conlang. ? affi

de ſpõ. ? ſic iſtud. c. põt nobis fuire uſtra capirula
pcedẽ ia in mẽimonio pᷣſumpto. u fo nõ ? teñ mẽ
ti ꝙ pubeꝛtas põt multũ pᷣuẽiri.nã hec puella nõdũ
cõpleuerat.x.annũ ⁊ tñ potuit mature cogno ſci
pʒ ex eo:qꝛ ex illa copula fuit inductũ mẽimonium.
¶ Erx hoc ĩfeꝛo ꝙ ex copula hita cum minoꝛe pre
ſumit᷑ potẽtia coeũdi in ipſa minoꝛe:lʒ aliter nõ pꝛo
bet᷑ qdð ʒ Vinc.ſupra.c. fraternitati. dicit tñ ꝙ; poſ
ſet ꝓbaꝛi Zaium ꝑ a pectũ coꝛpoꝛis qdðᷣ plʒ ar. c.fini
tatis ]. de frigi. ¶ o nõ ꝙ ecclia põt ↄpelleꝛe con
iugem ad ꝛeddẽdũ debitũ Dingi. C Atuma qꝛ tex.
hic dicit ꝙ uir exactus tenet᷑ ꝛeddeꝛe debitũ.qn dr
exactus dicii Uinc.ꝙ exacius ʒ ſiue vᷣbo ſiue ſigꝰ
exigatur debitiũ:nõ ſepe ſignis loq̃mur ut in c.cum
apud ſupra de ſpon. nam ſepe mulieꝛes ueꝛent vbis
peteꝛe debuũ nũquid aũt nir ille poterit exigere dic
ꝙ nõ qꝛ priuatꝰ ẽ ꝓpter delictũ ſuũ ut in. c tꝛãſmiſ
ſe.⁊.c.diſcretõem s eo.unde peccaꝛet moꝛtaliteꝛ exi
gẽdo ſᷣm Winc.qꝛ õ pᷣceptũ canonis. ar. in. c. ij. de
ma.⁊ obe.nec mir dʒ ſibi acqᷣeſcẽ ẽt ſi timeat ð ĩcõ
tinẽtia uiri:ſj dic ꝙ ecclia pot᷑it ſecũ diſpẽſaꝛe ſi net᷑
de ĩcõtinẽtia ipſius ut dixi in.d.c.tꝛanſmiſſe.

¶ He conſanguinitate ? aflinitate Kica

¶ Viſo de cognatõe ſpũali æ legali ac de ꝓximita
te quadã qꝗᷓ Shit ex copula cũ cõſanguinea uxoꝛis.
Weruo reſtat uideꝛe de cognatõe carnali one ↄſi
ſtit in cõſanguinitate ⁊ affinitate. mẽno peſt Ricaſ
pcedetes ſubijcit᷑ iſta ⁊ qͥd ꝓpe ſit affinitas aut con
ſangainitas dic ut habetur in eerbore.
. eparur mzi
Xlitteꝛis nenen
iter affines primi geneꝛis z quarti
gradus. z ſunt tres ꝑtes. In pꝛima
caſus narratio. In fa rnſio.ibi qꝰ
circa. In tertia iudicum inſtructio ibi ceterum.
Ms prio tex.iuncta gl.qͥnta ꝙ ꝑ unũ teſtẽ ð an
ditu ⁊ ꝑ aliuʒ ſine iuramẽto nõ ꝓbatx᷑ ſufficiẽter ĩpe
diméetũ ẽt ad ipediẽdũ mẽimoniũ pᷣhendum qð bñ
nõ. ad iĩtellectũ z limitatiõem.c.pteꝛea:el.ij. ſupꝛa de

ſpon. ¶ Et ex hoc ĩfeꝛo ꝙ maioꝛẽ fideʒ facir fama

ul unus teſtis cũ inramẽto ꝙ; duo teſtes.quoꝝ nunꝰ
deponit de auditu.æ alius ſine iuramẽto. nã ſola fa
ma de ſe ſufficit ad ipediendũ ut.j.c.ꝓxi. Itẽ diciũ
uniꝰ deponẽtis ðᷣ vitate nalet. ut ĩ. d. c. pteꝛea. h aũt
duo nõ ſufficeꝛẽt rõe pᷣdicta. ¶ Et ex b ⁊ ex tex.nõ
ꝓ in cã mr̃imoniali teſtes debẽt eſſe iurati ẽt ſi aga
tur ad mẽimoniũ ipediendũ. ? ꝑ hũc tex. puto ꝙ di
ciuʒ. c. pꝛeꝛea dʒ intelligi ꝙ ille iuratus aſſeꝛebat ipe
dimentũ. Iẽ nõ ꝙ teſtes pᷣſeꝛtiʒ ĩ cĩ mrimoniali de
bẽt eſſe omni exceptõe maioꝛes.⁊ tencbis mẽti unã
gloſella hic que dicit illos dici omni exceptione ma
lioꝛes qui nulla exceptiõe ltima poſſunt repelli. uide
etiã glo. nõ.inſti. de inuti.ſtipu. ꝗ. item vᷣboꝛuʒ obli
Satio. que dicit illũ teſtem dici idonenʒ qui nulla ex
ceptiõe repelli põt. qdᷣ nõ. ꝓ ſtatutis ſepe requirenti
bus iſtas qualitates. Itẽ nõ ꝙ cum agi ad ipediẽ
dũ ul dirimen lũ mr̃imoniũ idẽ qui denunciant uel
accuſant pnt eſſe teſtes.⁊ hoc rõne peccati cum non

agat᷑ de Zᷣnodo uel icõmodo eoꝛũ pꝛo hoc bo. tex.
in.c. in omni negonio g de teſti. ¶ Altimo nõ duo
ꝛeqᷣſita in eo qui nult diffiniꝛe cãaʒ mrimonia c.pꝛio
ut hẽat iudicãdi ptãtẽ. o ut ſtatura caõica nõ igno
ret.⁊ ꝑ hoc arguit hic hoſt. theologos qui dicũt
eccliam poſſe regi ex ſola heologia. ¶ Sj qꝛo qd
ſi alteꝝ iſtoꝛũ deficiat nũquid teneat ſma. Concludᷣ
poſt hoſt. ꝙ aut deficit ptãs æ idubitanteꝛ nõ ualet
ſnia q;tũcunqʒ det᷑ ꝑitia: qꝛ ſnia a iudice non ſuo la
ta nulla e: ut in. c.at ſi clerici.æ in.c.iij.ſupra de iu
di. .C.ſi a ñ ↄpe.iudi.pꝑ totũ. Si vo adeſt ptãs et
deficit ꝑitia:tũc tʒ ſmia.ſed peccat iudex iudicando
dʒ enĩ iudex alteri ꝑitioꝛi cũm delegar᷑.aut Piros cõ
ſulere facit.ij.q.ij.c.fi.de pe.di.vi.c.i.⁊.l.cern.C.
de iudi. Et nõ ex hoc iudicem oꝛdinarium poſſe de
legare cauſam matrimonia em. Minc ſumpta occa
ſione querit hoſti.pone qꝙ; duo ſunt elecii ad eundẽ
epᷣatum quoꝝ unus ẽ theologus. alteꝛ canoniſta qs
eoꝛũ ſit pfeꝛẽdus data ꝑitate. Concludii ꝙ ſiĩ loco
magis vſatur cq uenlatio pfe:ẽdus e cancniſia.
Si aũt ibi pullulat hẽſes uł locus ẽ uicinꝰ hereticis
⁊ tũc pᷣferẽdus ẽ theologus:ar.in.c.in canſs ſupra
de elec.facit.c.ſuper ſpecula.de magiſt.mixtus tam
eẽt pfeꝛẽdus utriqʒ.dicit ẽt ꝙ nõ eſt neceſſarium
eps ſit magr̃ canonũ. ſatis enĩ ẽ ꝙ hẽat ſciam cõpe
tentẽ qꝛ copetẽs ſcia tollerat᷑ i plato lʒ eminẽs deſi
deret᷑ ut in.c.pe.de pben.⁊ in.c.cum nobis ſupra
de elec.⁊ hec nõ. Ceglomi. duo ſing.ex iſta
gl.pꝛimũ ꝙ cã mimonialis põt delegaꝛi nõ epo.nã
iſta cã fn unum intellectũ fuit delegata iſti archipᷣ
ſbitero ꝑ iſtũ abbatem caſſinẽſem qui hʒ iuriſditõeʒ
plyenariam in caſtris monaſterij.⁊ eidem iſte archip
ſbiteꝛ eſt ſubiectus ⁊æ hoc noluit Goff.hic. ⁊ hoc
nõ pꝛo limitatione eoꝛum que dicũt doc.in.c.cqm
mẽimonij de offi. dele. ubi dicunt de conſueiudine
curie cãs matrimoniales nõ cõmitti niſi epis.de iu
re vo poſſũt ↄmitti cuicũqʒ clerico ſalua diſpoſuio
ne. c. ſtatutum de ꝛp.li.vi.ſᷣo nõ ex gl.ꝙ ex conſue
tudine ſeu ex pᷣſcꝛiptione põt acquiri ptãs diffiniẽdi
⁊ cognoſcendi cãs mꝛimoniales.ſileʒ gl.habes ĩi.c.
leas de reſt.ſpo.lʒ hoſt.ibi contra.ſed tene primum
pꝛo quo adduco tex.quaſi expreſſum in.c.anditis
de pᷣſcrip.Quis aũt de iure cõi habeat poteſtatem
iudicandi de cã mꝛimoniali dicit hoſt. ꝙ eps:qꝛ cũ
cauſa ſit grauis ad eũ ẽ pferãda.xxv.di. perlectis.
2 in. c.i.de.offi.archi. Ego allego tex. expꝛeſſum
qui nõ eſt alibi in.c.accedentibus de exceſſ.prela.
ubi d ꝙ dignitatis epalis ẽ cognoſceꝛe de cãis ma
trionialibus.⁊ ſic nu lus pᷣlatus citra epʒ põt de in
re cõi hoc attẽptare niſi iuuet᷑ iure ſpali. ¶ In gl.
in v.coꝛã te.ibi ſpãle in mꝛimonio.⁊ hec ſo.plʒ. naʒ
ſi ſnia nõ trãſir in rẽ iudicatã.ut i.c.tenoꝛ ⁊.c.latoꝛ.
de re iu di.foꝛtius poſt publicationẽ ſelã pñi ꝓduci
teſtes.?⁊ hanc mãm plene expiicaui in.c.iurauit.de ꝓ
batio. ⁊ nõ.in.c.cum in tua. ⁊ in.c.ſeꝛies de teſti.
¶ In glo. in neꝛ. quarto gradu ibi diſpẽſatiue. hec
ſolu. diuinat. idem dicendum ? melius ꝙ in antiqua
decꝛetali dicebatur de. v. vi. z. Vij. ſed mentio alio
rum gra duun fuit deciſa pꝛopteꝛ.c. non debet ifra
0.ubi pꝛobibitio fuit reſtricta ad quartum gradũ.

¶ He conlang. 7 aſti

Affinitas ſupueniens

Bp er eo. de qua ſaltim conſtat
tamamm ſoluit ſponſalia de r⸗

diuiſio. Fa ibi inquiſiõi. ¶ W primo ſponſa de fu
tuꝛo poſſe repetere ſponſũ nt cogat mꝛimomũ pheꝛ
iux ꝓ niſſiõem ſuã. nã ſponſalia ſum futnraruʒ nup
tiarum ꝓmiſſio. xxx. q. v. nr̃ates. 7.l.i.ff. de ſpõ. qð

aũt pmittit᷑ neceſſe ẽ adiplẽi S. de pac. c.i. ij. .iij.
C WMö

⁊ ið dic ĩ ſponſo.facit.c.pterea.el.i.de ſpõ.
fo ꝙ allegãs turpitudineʒ ꝓpᷣiã audit ex qua vſaĩ
piculum aĩe ad idẽ c. ptea. el.ij. S. de ſpõ. ¶ rõ
ꝙ ſola fama ꝓbat impedimẽtũ matrimonij. 7 lʒ iſte
tex. loquat᷑ ĩ affinirate ideʒ dicas in quolʒ alio impe
dimto:qꝛ ubi eſt eadẽ rõ eadem dʒ e iuris diſpõ.i
c. cũ dilecra de cõfir uti ulł iuti. æ ſic hẽs bic caſum
ĩ quo fama fac plenã ꝓbatiõem:⁊ hoc 15 q2 agitur
de modico p̃indicio. æ nt ĩ dubio euiet peꝛculum
aie Et ex his infeꝛo ꝙ ĩ cauſis modici pindicij fa
ma fac plenã ꝓbatõcʒ maxie ſi ex hoc euitat̃ picuiũ
aiaxꝝ. æ uide qðᷣ dico ĩ. c. neniẽs.el.i S.qe teſt. ſecus
ubi ageꝛet̃᷑ de magno piudicio. vñ ſi mr moniũ bic
fui ᷓ; Sciũ ſola fama iĩipedimen nõ ſuffeciſſʒ ut in. c.
ſi luo. xxxv. q. Vi. Bn mlo ij fi.nõ ex hac glo.
qꝙ; iuramẽtũ nõ ſit ðᷣ ſubſtatia mrimen j ul ſpõſa
lioꝝ.tñ addit foꝛtiꝰ uincnlũ. ꝓ h.c.fi.de fo. pe.li.
vVi ⁊ uide qð dixi ĩ.c.pe.de iureiurã. n gle. in
H ma feſtũ ĩ fi adueꝛte qꝛ gl.ſentit ꝙ maifeſtũ h ca
pir notorio qſi nõ ſufficiat ĩpedimẽtũ ec maifeſtũ
ſed ceꝛe glo.nõ bn loqui: qꝛ maifeſtũ in plus ſe bʒ
q; fama. ut nõ.i. c. ur̃a ð coba.cle.? mulie. maxime
ꝑ Jo. an æ JYo. cal ſed fama p ſe ſufficit nt hic g
er manifeſtum ⁊? iõ ñ impꝛopriãdo lr̃aʒ tex. bic pꝛo
bat ꝙ in plus ſe hẽt maifeſtum. q; fama.qð nõ et
dic ut nõ.in.d.c.ur̃ ¶ En glo.fi.ibi plus fac fama
nõ multũ iſtã glo.⁊ idẽ nd.glo.iiij.q.iij.O.itẽ pope
ſʒ cene nõ puto glo.illã nerũ diceꝛe.⁊ eꝛꝛoꝛ oritur
ex ĩtellectu illiꝰ. c pteꝛea.nã ut dixi i.c.ſuꝑ eo.S.ti.
ꝓri.i.c.ptet᷑ea.nõ fuit ille tex.oĩo integeꝛ: tũ qꝛ alle
gabat turpitudinẽ ſuaʒ: tũ euia nõ deponebar i foꝛ
ma teſtionij nec uolebat nomẽ ſuũ publicari:⁊ ſic ñ
inrauit in pñtia ꝑtis ſiẽ fieri dʒ: vt i. c. ij de teſii g
nõ male ille tex: allar ꝑ iſtas gl vñ cꝛedo ꝙ cqʒ nni
us teſtis iregri de vitate maioꝛe fidem faciat ́; fa
ma qð pʒ ex eo qꝛ ĩ oĩ cã et criali duo teſtes ſuffici
unt.ſʒ nõ ſic unus teſtis cũ fama: ⁊ ſic fama nõ ſem
peꝛ hʒ uim uniꝰ teſtis. de quo nide qð nõ. bar. i. .
8 moꝛe i. F. toꝛmeta. ff. ð qſti. ꝑ tex. iũcta gl. i. c. tã
lẽis ð teſt.? qð dixi ĩ.d.c.ueniẽs.⁊.d.c.ſuꝑ eo.
„Si diſpẽſatur
Bod dilecto:nm aliauivus
ut poſſit Zbeꝛe i ceꝛo gꝛadu al ꝓbibito
requirit᷑ ꝙ uteꝛaʒ pbenũ ioto gradu diſtet a ſiipite
pſertiʒ ſi hoc hẽt cõſuetudo als ſumat᷑ ſine dictie ne

pᷣſern.nr j. declarabo.pꝰ ponit caſuʒ. fo allai et
S.ibi qð vr.ʒꝰ ruũdet ibi nos itaqʒ C Mo p ꝛegn
I ĩ ↄputãdis gꝛadibꝰ int᷑ collatᷣales. nã cvoto gꝛa
du diſtat alteꝛ a ſtipite tãto oiſiar a quolibʒ deſccẽdè
tiũ ꝑ aliã lineã ab eo dẽe ſtipite.? ꝓcedit iſia regula
n collarales ſunt ĩ linea eqti. Si uero ſunt ĩ linea
lequali exẽplũ in fratre = filo alterins fratris : tunc

ↄputatio fit a remotioꝛi ut in.c.fi.j.eo.ubi plenius
dicerur ¶ fo nõ ꝙ ↄſuetudo mu tũ ualʒ i iteꝛptatio
ne idulgentiaꝝ.ſicut eiʒ ↄſuetudo ĩteꝛptat̃ lege.ut in
.c.cũ dilectus.de ↄſue.=.l.ſi de iteꝛptatione.ff.de le
gi. Eodẽ mõ ite: ptat᷑ puiegiũ ſeu idulgentiã ut hic
eſt caus nõ. ideʒ eadẽ rõe dicit Jo. an. in iteꝛpratõe
ſtaruti. eꝛat eiʒ ſtatutũ pa dſue ut in ſingulis quattuoꝛ

mſibus fieꝛet ↄcilium ſuꝑ male ablatis. fuit factum

cõcilium in fine q̃ttuoꝛ meſiuʒ:qrebat᷑ nũquid de de
cima die ſeqntis tpꝛis q̃ttuoꝛ mẽſiuʒ poſſit fieꝛi aliðᷣ
cõcilium.⁊ rñdit ipe ꝙ nõ ne cõtingeꝛet diffeꝛi con
ciliũ ꝑ ocro mẽles contra cõſuetudinem loci qii hẽ
bat ur unũ cõcilium nõ diſtaret ab alio ꝑ quattuoꝛ
menſes.facit quod nõ.in.c.in ſingulis de ſta.regu.
¶ S nõ ꝙ conſuemudo põt babiles inhabilitare ad
mr̃imoniũ. de quo dic ut dixi in. c.ſupeꝛ eo. S de co
gna.ſpi.⁊ aliquid dicaʒ.j.e.qꝛ circa. n glo. ij.
tene menti glo.ꝙ ſelus papa diſpenſat in gradibus
hbumana lege ꝓhibitis. Idem nõ.j. eo. c. qꝛ circa. =
tenet ſpe in ti. de lega.in. S.nunc oſtendenduʒ ueꝛ.
lxxv ⁊ iden Jo an. in addi. æ hodie uidet᷑ ſatis cla
ruʒ ꝑ.c.nõ 4qʒ.j.eo.ubi ponitur pꝛohibuio ↄcilij ge
neꝛalis. cõſtat aũt ꝙ nullus citra papam etiam ſi ſit
legatus de lateꝛe põt diſpenſare contra conciliuʒ ut
le.? nõ.in. c.dilectus ⁊ in.c.dilecto Sð ð̊ pꝛeben.⁊ ui
de glo.in. c.cuʒ dilecti de electio. ⁊ quod ibi qixi.
S. glo.in vV. uteꝛqʒ cõiungend pꝛo intelleciu
glo. oppo. bnficium pꝛicipis debet lanſſime iteꝛpꝛeia
ri. ut i iuribꝰ alle.in pꝛin. glo.ſed de iure eſt ꝙ quo
to gradu diſtat remotioꝛ a ſtipite tanto gradu æc̃.
ut gᷓ dictum eſt.eꝛgo iſta indu gẽtia legati non debe
bat ita ſtricte inteꝛptari.Glo.dat duasiſol.pꝛia ꝙ
ipe cõcedens põt inteꝛpᷣtari indulgentiã uit nult hec:
ſo.nõ eſt rõnabilis.qꝛ ſi hec ĩteꝛpꝛetatio nõ fuiſſa iu
ridica iſte rex.nõ poneꝛet ius.⁊ ſic nõ fuiſſz redacta
i hac ↄpilatiõe. lia ſo.ẽ ꝙ hꝰ fec papa ꝑꝑ con
ſuetudinẽ teꝛꝛe qi dicat ꝙ ceſſante ↄſuetudine papa
fuiſſet iteꝛpᷣiatus idulgentiã fm ius.ſʒ ↄſuetudo fuit
cã reſtringẽdi pᷣuilegiũ.⁊ hũc ĩtellectũ nõ.quẽ ſecvũ
tur hoſt. ? Jo. an. Inn ponit a iũ itellectum diceés
ꝙ pꝛuuilegiũ ò ius cõe cũ ſit odioſuʒ dʒ ſtricte ĩitelli
gi ſʒ pꝛiuilegiũ nõ ſic odioſuʒ dʒ latiſſime ĩte:pᷣtari.
7 de tali loquũtur Sꝛia. hoc dẽʒ Inn. eſt neꝛiſſimuʒ
in ſe. æ ſolet quotidie ad h allegari iſte tex.ſʒ allego
tex magis aptũ in.c.i.?. ij. de fi.pſ.lib.vi.uide glo.
de offi. oꝛ. in. c. oꝛdinarij ? ple ꝑ Jo. an. in. c olim.
de vᷣ.ſig ? ꝑ ba .in.l.fi.ff.de ↄſti. pᷣn. Sʒ qꝰ ad iſiũ
tex. nõ plʒ mibi dẽm Inno.qꝛ lʒ diſpẽſatio ſii ſtricti
iuris: tñ dʒ reciꝑe ĩteꝛptationẽ a inre cõi ex quo lo
qui in mateꝛa iuris.facit.c.ad audienti.de deci.et
.c. in his de priui. nã ⁊ ſtatuta Iʒ ſint odioſa capiũt
nibilominꝰ int᷑petratiõeʒ a iure.ut nõ Inn. i. c. ca
ð rp.⁊ bar.in.:. ocs populi.ff. ð iuſti.? iu.? q hoc
ſit uerũ induco finẽ huiꝰ.c.ubi papa fundat ſe ſuꝑ
conſuetudine. nam ex cauſe expꝛeſſione colligitur
mens diſponentis.ut in.c.intelligentia.de ueꝛbo.ſi
gni ⁊=.l,. cum pateꝛ. in. S. dulciſſimis.ff. delega.ij.
Dy in ꝛegula fi. de reg.iur.li.vVi.⁊ licet glo.hic in
fi. dicat hodie non pꝛocedeꝛe hanc ingulgentiam.
dic ꝙ licet hoc.c.ſit ſublatum quo ad exempla.

1eMm
cis addeeaninonis Pppan
bgngre ls nhe tt be⸗
ipcinr pemoniabi comnenni n
iuamſiabipi MMalini/
ſittmiwmni ln muw ajſ⸗
Celtchi naj in nu g nome
Mi repponi nun ibſannamn
Cmnopoſti arcevo a toub n
definpacii noeni oegni ſemm

iegs ſoninil danus ccſn in

4
ictrkaei nhari in ſnt
kderan ime derchiid⸗

)Bodſipen ⸗

Nsuroꝛs ieite Conmrabüteh⸗
t gpbiis ogir ninong 5
ſunt /ne ſotſnrcho dn
M Neli g in cilngnins

lieni unmng incz irn lane

mnunither ppein

rs
lnin Gei⸗

1ee t
"N,
R

ponm hllo ſie
vlwoain pmn aun
halſne conn onrlignt
ncdlozd Prben eli
i⸗ Geci. ecros bichn,
Pcömngener gointelean
ichsscthalufineiryen
dn go ſelte wechg er
unn ſennnd gnduti,
d ſn inan genakegen vond
n. Go rngſol i
nimm iubmiwonkte
ſbr icpnto nö fiſi
is l ifiſi chn
ob'tiapr pcen
õ
ntüfnusg endaft
1diciuchei idcniſeti
ontüiclnn ds
üKaiaſdchleii

Sõ

zutech n nd
zu o 0 n lnn
Nuvun n ,i
rit n uc .

¶ Be conlang. ? affl.

quia ſexus gradus nõ eſt in ꝓbibſtione. hodie iñ
ꝛemanet diſpõ hnius.c.ſi hodie papa diſpẽſaret nt
diſtãtes a ttio aut quarto gradu poſſint adinicẽ õ
here. multü tñ dent vba ĩdulgẽtie ene Abb.
7 nfideles cõiun
hibitio lege canonica poſt baptiſmuʒ non
ſepant᷑. Cõis diuiſio. ſa ibi ↄſultarioni.¶ Nõ pri
mo iudeos nõ aſtringi legibus cãonicis circa ſacra
mẽtalia ? cõcernẽtia aiam. unde licite hũt mr̃imo
nia in gꝛadibus ꝓhibitis hũana lege tm. ad hoc.c.
gaudemus de diuoꝛ. ubi bonus tex. ¶ Nõ. fo ꝙ
ꝑ ſuꝑuetõem noue legis nõ dʒ mutari id qð geſtuʒ
ẽ fin legem antiquã. exquo adbuc non emanauerat
nona lex. Judeus eniĩ nõ aſtrigitur ad ſeꝛuãdã legẽ
canonicã niſi poſt baptiſmũ.id ergo qð geſſit anqᷓ;
ſe ſubijceret legi xpiane dʒ teneꝛe exquo nõ ẽ geſtũ
legem diuinã al ſecus nã lex diuina eos aſtringit
adeo ꝙ de tranſgreſſione poſſet papa eos punire.
nut nõ. Inn. in. c. qd ſuper bis de uoro ¶ ʒ nõ
iter iudeos ⁊ alios ifideles ẽ ueꝝ mr̃imonium.⁊ ſic
hẽs unũ ſacramẽiũ quo utũtur iudei ⁊ alij infideleſ
¶ Nẽ ultimo nõ ꝙ priuatio pᷣſupponit hiĩtũ ſic aꝛ
guit hic papa.ſi eni xps dixit indeis quos deus cõ
iunxit hõ nõ ſeꝑet.ergo pᷣſupponit mr̃imonium int
eos ſubſiſteꝛe ¶ Sʒ boc ⁊ 3 tex. oppo. nã eadeʒ
rõ ſi xpianus phai in gradn humana lege ꝓhibi
to:qꝛ quos deus piunxit.⁊c̃.cuius ↄꝛium invit tex.
in. c. ꝓxi. in fi. So. dicit Jo. an.⁊ bñ ꝙ cũ papa ni
carius dei hec matrimonia ꝓhibeat xpᷣianis deus
nõ dẽ ↄiungeꝛe tales ꝓhibitos.ſed ifideles aoni non
icludũtur lege canonica bñ cõiungunt᷑ exquo lex di
uina eos nõ aſtringit ¶ In gl. fl. in fi. ſentit hec gl.
ꝙ ſi iudeus ↄᷣheꝛet cũ indea pacto eypᷣſſo ut liceat
daꝛe libellũ repndij ſᷣm ritũ eoꝛũ ꝙ nõ teneat matri
moniũ qꝛ apponit᷑ pactum ↄ ſubſtantiam mꝛimonij
doc.tenẽt oppoſitũ qꝛ exquo lex eoꝛũ h̊ ꝑmittit ici
te deducit᷑ in pactũ nõ enĩ ↄſequit᷑ effectum ni pacti
ſed ui legis.ſicut in ſilei dicimus ceſſare ſimoniã ſi
id qð ieſt deducat᷑ in pactũ.nt in.c.ſignificaſti.?⁊ qð
ibi nõ. de elec.⁊ in.c.olim el.i.de Enloo⸗
onſangninei ma
Bod ſuper. riti cuʒ conſangni
neis uxoꝛis licite contrabũt:hoc prio. In
gradibus ꝓhibitis nõ pnt mẽimonia phi ẽt ſi h ba
beat ↄſuetudo. hoc fo ⁊ ſunt duo dicta. fm ibi.ne
at. ¶ Mõ p regulã ꝙ iteꝛ cõſanguieos uiri ? uxo
rẽ pᷣhit᷑ quedã ꝓximitas.ita eõ ĩiteꝛ ↄſanguieos uxo
ꝛis - ipm uirũ.⁊ hec appellat᷑ affinitas.qꝛ phitur ex
eo: qꝛ extranea ꝑſona uenit ad finem gene:ationis
alteꝛius ut dicit tex.in.l.nõ facile. in. S. affines ff. de
gradi. æ nide glo. ſuꝑ arboꝛe affiniratis. ʒ iteꝛ mari
tũ ⁊ uxoꝛc nulla Zhitur affinitas. al.non poſſet eſſe
miimoniũ ĩteꝛ eos.ſunt eim ipᷣi affinitatis cã. ut nõ.
in palle.locis.⁊ rõ huiꝰ dicti eſt qꝛ ꝑ ↄnubiuʒ uir et
uxoꝛ efficiunt᷑ una caro ideo nxoꝛ cõicat marito ſu
os conſanguieos æ eõ uir nxoꝛi ¶ Secũdo nota
ꝙ iteꝛ cõſanguineos niri ? cõſanguĩeos uxoꝛis nul
la oꝛi᷑ ꝓxi nitaſ nuillũ uinculũ.unde abſqʒ omni pec
cato licite ireꝛ ſe hunt mrimoniũ Vimo nota

et tene mẽti ꝙ ↄſuetudo nõ põt habilitari ihabiles
lege canonica ad ↄhendũ mrimoninʒ ¶ Cõia qð
oppo.de.c.i.⁊.c.ſuꝑ eo.de ↄg.ſpi.⁊ S.e.c.qð dilec
tio So. edicit gl.fi.ꝙ ↄſuetudo põt ibabilitaꝛe al ba
biles ut in ↄrijs.ſʒ nõ habilitare al inbiles: ut hic.
Vinc:dat duas ſo.pꝛia ꝙ ↄſuetudo bẽns fomeiuʒ
iuris antiqui põt inhabilitare ↄ iuns nouum.⁊ ſic lo
quũtur ↄria ut ibi dixi.ſecus aũt ubi ↄſuetudo nul
la lege iuuat᷑ ut hic.¶ Secũda ſo.ẽ ꝙ conſuetudo
põt ihabilitare.qꝛ ihabilitatio eſt onus.non autem
habilitare qꝛ eſt honoꝛ. viij.q.i in ſcripturis. Sdeʒ
noluit Goff. in effectu dicens ptãtem õöbendi po ſſe
reſtringi ꝑ ↄſuetudinẽ ſʒ nõ laxari hoſt. danat iſtas
ſo. dicens ꝙ ſm eas plus oꝑatur conſuetudo ubi
eſt debilioꝛ.nã qn inhilitat ẽ contra ius diuinũ.⁊ õ
ius canonicũ qn hilitat eſt contra ius canonicuʒ.ſʒ
fim ius diuinum.⁊ ſic ᷣm illas opi.ſola conſuetudo
nalet ò ius canonicum.⁊ diuinũ.ſed quãdo ẽ iuua
ta lege diu na nõ põt uincere legem canonicam qðᷣ
ſonat in abſurdũ.exẽplum ſi ↄſuetudo hʒ ui ĩ quar
to gradu poſſit mꝛimoniũ Sↄbi.hec conſuerudo ẽ ſe
cundũ legẽ diuinã ut ſupra.c. ꝓxi.⁊ õ legeʒ canoni
cã tmin.⁊ nõ ualet fᷣm il ã opi.ſi uero bʒ conſuemudo
ut in quinto gradu non poſſit mrimonium contra
hi hee ↄſuetudo ẽ ò legem diuinam ⁊ canonicã q ꝑ
mittũt tale mꝛimonium.⁊ tamen uʒ hec conſuctudo
Fm ul opi.uide tiu qð dixi in.d.c.ſuꝑ eo.⁊ puto ꝙ;
H rõ hoſti.parũ ualeat.⁊ ſuſtinẽdo ꝛõnem glo.dico
ꝙ conſuetudo inhilitans põt eſſe ꝛõabilis habilitãs
nero nõ:qꝛ prima ẽ iducta ad caritatẽ ampliandaʒ
ut hoĩes potius phant cũ erneis q; cũ conſangrĩie
is ut amplietur uiciſſitudo caritatis.nã ꝑ hãc ꝛõem
mr̃imonia fuerũt ĩterdicta iter ↄſanguineos.nt pe
ne hr in. c.i.xxxv.q.i.ſed in ſo caſu conſuetmudo eſt
3 bonos mores ⁊ 3 bonum caritatis in eo. ꝙ ꝛcla
xat ꝓbibitõem iter ↄſanguineos.conſuemdo arteʒ
uel ſtatutũ j legẽ nutriẽtẽ bonos moꝛes nõ nʒ iit ĩ
.c.fi.de cõſue.⁊ nõ bar.in.l.oẽs pꝑ li.ff. ð̊ iuſt.⸗ iu.
Itẽ nõ ẽ vᷣm ꝙ in prio caſu ↄſuetudo diſponat õ
legẽ diuinã ⁊? canonicã.qꝛ ſʒ ius canonicũ ⁊ diuinũ
ꝑmittãt mẽimonia in quinto gradu.non m pcipiũt
nt phant ut in.l.nõ qᷣcqd.ff.de iudi.⁊ in.c.conſulu
it. de offi.dele.ſed in fo caſu cõſuetudo de directo
diſponit ↄ pceptũ canonis:ideo aliud in pꝛimo cãu
ꝙᷓ in fo. Itẽ cõſuetudo põt ĩteꝛpꝛetari ius diuinum
ſicut lex. ut . Inno laeſo e⸗ cõſuetu.
on ualet diſpẽſatio
B 12 circa. brenta a papa ſupeꝛ
matrimonio inteꝛ conſanguieos cõtracto
i ibi cauſa falſa ſit expſſa niſi poſtea eam papa con
firmaret h.d. ſᷣm ueꝝ ⁊ cõeʒ ĩtellectũ. pꝛĩio recitat iſ
pẽſatiõeʒ:⁊ eã tacite dqnat.fo ibi cũ t toleꝛat diſpẽ
ſationẽ ex cã. M pꝰ duas cãs diſpeſandi ſupeꝛ
mr̃imonio öhendo ſeu ↄcto in gradu lege canonica
ꝓbibito. pꝛia qn ex tali mꝛimonio de facto contrac
to ſoboles eſt ſuꝑſtes. unde fauoꝛe filioꝛũ in tali ma
trimonio diſpẽſatur. qð irellige ſicut dixi in.c.cum
habeꝛet.de eo qui dux.in ma.quam pol. Secunda
cã ꝓpteꝛ ſcandalũ euitandum. unde hodie quonidie
papa diſpenſat iteꝛ ↄſanguieos ꝓpteꝛ bonum pacis

. Cee cognatiõe legali.

futurum uel ſcandalũ euitandũ æ hec cã ſufficiens
c. nedum poſt matrimõiũ ↄtractũ:ſʒ an.qꝛ ꝓpt᷑ ſcã

dalum ꝛecedẽdũ ẽ ad diſpõeʒ iuris poſitiui.ut in.c.
ij. de no.oꝑ.nũc. 6 fo arg. optimũ ex tex. ꝙ
narrata i ipetratiõe debẽt vificati ꝑ ipᷣm iperrantẽ.
ſi eꝛgo ipetrãs diſpẽſationẽ nãrat plures cãs oʒ eñ
pꝰ illas vificare. vnde onus ꝓbandi nõ incũbit op
ponẽti.de quo nide ꝑ Jo. an. i. . unico de lit.cõte.
li. vi.⁊ in addi.ſpec.de cla.deſpon.poſt principium.
tẽ nõ ꝙ vitas narratoꝝ ẽ cõſideꝛãda ſᷣm tem
pus ipetratiõis.nõ eim ſufficit narrata prius ſuiſſe
va uel poſt ĩpetrationẽ vificata. hic eĩʒ ille ĩpetrans
habuerar filiã nõ tñ eã hũit tẽpoꝛe ĩpetranõis:⁊ in
tellige qñ vitas cãꝝ narrat᷑ de pñtt. ¶ In glo fi.
nõ duo ſing.ex iſta glo.prio ꝙ ſurreptio in expſſio
ne falſe cãe uiciat diſpẽſationẽ ipſo facto.⁊ licet gl.
hũc articulũ diſputet allegãdo aliqua iura quẽè faci
unt in ar. ego iñ allego tex. aꝑtuʒ in. c.ij. in fi. de fi.
pſbi. li. Vvi. ubi aꝑte ꝓbat᷑ ꝙ diſpẽſatio ẽ nulla non
ſolũ ꝑ ſurreptionẽ in exprimendo:ſed ẽt ĩ ueꝝ tacẽ
do. nã deieſtabiliꝰ ẽ falſuʒ exprimeꝛe q; uexꝝ taceꝛe.
⁊ mñ diſpẽſatio coꝛuit ex taciturmtate ⁊ ideʒ diẽ in
qualibʒ gẽa ſeu pᷣnilegio:ut le ⁊ nõ.in.c.ad audien
tiã. el.ij. de Gep. ſecꝰ ẽ ĩ l̃is ĩpetratis ad lites. ille eĩʒ
ex ſurreptiõe non ſũt ipo iure nulle ſʒ ꝑ exceprionẽ
ãanulande:ut nõ.i.c.ceteꝝ ⁊.c.plerũqʒ et c.ſi aũt.de
HKp. ꝛõe diueꝛſitatis dico in. d.c.ad audientiam. ad
. a lata ĩ pn glo.dicit hoſt. ꝙ ponunt caſus ſpecia
les ꝓpteꝛ fauoꝛem in eis cõtẽtũ. ſed in dic ſpãlius
ꝙ in. c. ex ꝑte cã falſa fuit impulſiua æ non finalis.
nã cã finalis ĩgꝛediendi ꝛeligionẽ eſt dei ſeruiiũ.et
ſic nõ fuit pcm in cã finali. Itẽ reſpeciu legati dici
mus ꝙ ſi talis cã expᷣmit᷑ q ſi eſſz falſa teſtatõ nullo
mõ legaſſj nõ ualer egatũ:ut ĩ.l.cũ tale in. .falſaz
⁊ qð ibi nõ.ff.de cõdi.⁊ de.ſed ꝛegulariteꝛ cũ falſa
nõ uiciat:qꝛ cã nõ coheꝛet legato ut ibi ad. S. ſem el
dic ꝙ ꝓcedit fauoꝛe libe:tatis:qꝛ ſemel conceſſa ñ
debet ꝛeuocari. ſed ĩ diſpẽſatiõe ut alia gꝛaria ſemꝑ
pᷣſumendũ ẽ pricipè fuiſſe motũ ex cã ex ꝛeſſa. ut iĩ
.c. cũ adeo g ð rp.⁊.c.poſtulaſti o 4. C Bec que
do quid ſi motu ꝓprio papa diſpẽſat uel aliã geaz
ↄcedit nũquid falſitaſ ꝑ eũ expᷣſia hẽat uiciaẽ gꝛaʒ:
aliqui dubitarũt. ſed ego ſimplicit᷑ tenerẽ ꝙ ſi talis
eſt cã qua tacita uel expſſa uel nõ exnte papa gꝛam
nõ cõceſſiſſet tũc uitiat᷑.qꝛ ʒ morꝰ ꝓprius excludat

ſurreptionẽ nõ tñ firmat gẽaʒ õ ĩiterionẽ ↄcedẽtis.

ita nõbilit ſenſit Jo. an.i. c. ſi motu ꝓprio de pᷣben.
li. vi.? uide ꝑ do.de ꝛota decif.xlv.⁊ alibi dixit nõ
bilis glo.i cle.ſi ꝛomanꝰ de pᷣben. ꝙ motus ꝓpriuſ
nihil opatur ultra caſus i iure expſſos.æ bec nöõ.
Seo n ex glo.⁊ tenebis ſemꝑ mẽti ꝙ tollerã
tia ? diſſimulatio principis in actu a iure ꝓhibito
iducit diſpẽſationẽ cuiꝰ Sriũ vr̃ ꝓbare tex.in.c.cũ
iam dudum in ſi S. de pᷣben. ubi dicit tex. q multa
ꝑ patietiq tollerãtur. do. An. dicit hic aliqᷓ pulchꝛa
nerba. Aut enim cõſtitutio pape a pᷣncipio cõit᷑ nõ
Tcipitur ipᷣo papa ſciẽte ⁊ tolerante.⁊ tunc tolerãtia
excuſat a peccato pꝛo hoc qð nõ.gl.iiij.di.in.S.le
ges. ? in.c.i.de treu.⁊ pa.⁊ ĩ.c.cum młii.xv.q.ult.
Aut a pᷣncipio a quibuſdã fcipit᷑ ⁊ a quibuſdã nõ.

2 tũc toleꝛantia nõ excuſar a peccato.ad hoc.d.c. ̃

iamdudum. boc ego intelligo z? limito quãdo maioꝛ

ꝑs pplłi receꝑit. nã tunc peccat minoꝛ pars non ob
ſeꝛuando.ſecus eõ qñ minoꝛ pars ppli obſeꝛuaſſet
2 maioꝛ pꝑs nõ recepiſſet.nam in ↄſuetudine inducẽ
da attẽdit᷑ maioꝛ ꝑs ppłi.?æ nõ quod fac minoꝛ pars
ut nõ. Jo. an. in. c.fi. de ↄſue.in glo fi. ⁊ idẽ in tra
cta.de oſuetudie ĩ.c.circa quintũ. Aur ↄſtitutio pa
pe a pᷣncipio fuit recepta cõiteꝛ ſupple ul a maioꝛi ꝑ
te.qꝛ idẽ eſt ut Sᷓ dixi.ſʒ ſi ex poſtfacto aliqui trãſgre
diunt᷑.⁊ tũc aut papa ſpecifice ſcꝛibit ꝙ uult certum
actum toleꝛare ſeu diſſimulare. æ tunc talis diſſimu
latio habet uim diſpenſationis. ⁊ iſte eſt pꝛopꝛie ca

ſus huius.c.non eff enim ueꝛiſimile ꝙ papa citra di

ſpenſationem mandaſſet iſtos toleꝛari in peccato ꝓ
pteꝛ ſcandaluʒ contra.c.ij. de no.oꝑ.nunc/.Aut pa
pa nihil ſpecifice ſcꝛibit.⁊ non uidetur diſpenſare.et
ſic loquitur.d.c.cum iamdudum.quod ego itelligo
ueꝛum niſi papa diſpenſaſſet cum iſtis rranſgreſſoꝛi
bus circa aliquẽ actum tanqꝙᷓ; habilibus. ad hoc fac
.l.barbarius.⁊ qð ibi nõ.ff.de offi.pꝛeto.⁊ ideʒ dic
eꝛ omnia quo ad ſtatuta epiſcopi.

⸗ Teſtes qui de cõſangui
. Ba nos. nitate deponunt compu

tationem debent incipeꝛe a ſtipite nel geꝛ
manis. Communis diuiſio ſecunda ibi nos igitur.
ola pꝛimo ⁊ tene menti ꝙ appellatione nepo
tis uenit fratris uel ſoꝛoꝛis filius.⁊? nõ recoꝛdoꝛ de
alio tex. in iure canonico ita claro cum tex. met ex
ponit hic:nide multas concoꝛ.quas ponit Joã.an.
in.c.fundamenia.de elec.li.vi.peꝛ YFre. de ſe cõſił.
xxxviij. ⁊ conclude ꝙ ex ꝓpꝛia ſignificatione uoca
buli nepos ꝓpꝛie dẽ filius ex filio ulł filia. ut eſt tex.
in.l.iuriſcõſultus.ff.de gradi.in..nepos.ſʒ filiꝰ fra
tris uł ſoꝛoꝛis potius dẽ nepos ex còõi uſu loqndi.et
fac ad qõeʒ nũquid ĩ ſtatutis appłone nepotis neĩat
fratris filiꝰ:⁊ cꝛedo ꝙ ſic.qꝛ cõis uſus oqndi ꝑfeꝛt
pᷣpꝛie ſignificatõi ueꝛboꝝ ĩ quacũqʒ diſpõne ut nõ.
bar. in. l.oẽs ppli.ff.de iuſt.æ in. ? Inn i.C( olim de
v. ſig. nide gl. in. c. nõnulli ð de Hp. ¶ Iõ fo non
ualeꝛe teſtimoniũ ſuꝑ ↄſanguinitate ꝓbãda ad effec

tũ dirimedi mẽimoniũ niſi teſtes ĩcipiant ↄputare a

cõi ꝑente uł geꝛmãis.i.fribus a quibꝰ deſcẽdeꝛunt

iſti. ð quoꝝ ↄſanguĩtare qᷓrit hodie.uide tex. magis
expᷣſſuʒ ĩ.c.lʒ ex quadã ẽ de ꝛeſtgl Viuio nõ ꝙ teſti
moniũ de auditu.ſ.alieno ẽ minꝰ ualidũ.⁊ ꝙ reglłꝛ

tale teſti oniũ nõ ualet.vVn ꝓpꝛie non pnt dici teſtes

ut nõ.glo.i.l.ĩ ſũma.i..labeo.ff.de aqua plu.ar.2=
nidge qð dixi ĩ.c.quotiẽs ò de teſli. Abbas.

On debet:n ſecundo ⁊z teꝛtio

* affinitatis geneꝛe tol
litur ꝓhibitio que oliʒ eꝛat in matrimonio

SZhendo ſiliteꝛ tollitur ꝓhibitio de ſobole ſuſcepta

ex ſecũdis nuptijs que oli nõ potat pᷣheꝛe cũ cogna
tiõe pꝛioꝛis uiri.⁊ ꝓhibitio ↄingij ultra qᷓrtuʒ ↄſan
guinitatis ? affinitatis gradũ n extedit. æ allat᷑ quo
tidie iſte tex.qui ẽ ſing.i mã ſua.diuidit᷑. nã pꝰ excu
ſat coꝛectiõeʒ iuris antiqui.fa ibi cum igitur. excu
ſationem declarans in duobus illud tollit. tertio re
ſtringit reſtrictionis cauſaʒ reddens ibi pꝛobibinio.

zi vnipleftiſhin in ce
. i citistlin iyn
tl tlo d nmtht i
(öbopenſainhäl cin
ie eccteli e10 hoe uns iin ins .
cſnenua oeinai ibeno i,
igkasſüroni bſcit cclon fe
mnbönnme cnae on pit icd ve ⸗
öolnimde Nnis de vini 1.

Ntdd/2 bAl em Giz
WünneaCdd NNGhdis) taid
Aptiati⸗(Suncebenugtit
Gin).int roine cetie
iuſenimmnn lar tmiin ſot
inbglomr icnih ſo gru⸗
mogon Mumpans avslrgn
urnmmi no fiins gonide
umſitluff enst lem due
micscalmuig eo,
Kogenmiſiez dagdinnmn

lamqulnn

08, Ui⸗ ickcilngni
turchmn onpn
ttn lper ,ſſptere
Cuioſimcrtirstgt.
Genoni gihhclnafenedo
ſomisflis törttogante
Mdnndant. aer
uscnsdat nn.
A Npa ie deſeccſ.
egar ponn ſonititoe iag
niſiuserilonfiu, rer.
Auun in rg fl
di hvoraiiblſca
hmns one ib niin
ſctös in afti fei
bori gnnciczeſorentt,
aintn eeene
DuhsN! ren
RStinir hiii
nütntethengn
is .fibs vanb Alüten

iurini l, il,n ui
=
4 imn niii: eeh

ſi wrew diteſes

mofcei
and, Ata.
loncot iani
ber⸗ ffinars gener
o aleclyen in nannnono.
g eſobole ſlcepis

. Rhe⸗ her t̃ͦ cogſi

1gt.4

¶De conſang. affl.

¶ Mnarto phibitõem reſtrictã foꝛtificans Oſtituti

ones Zrias tollit æ cãs reddit ibi cum ergo ¶ Mö

prio ꝙ ad vietatẽ tẽpoꝛũ debẽt mutari ſiatuta bũa
na. qꝛ lex dʒ cõuenire tpi.iiij.di.erit aũt lex.ibi alibi
dixit tex.notabilis ꝙ etas nẽi tpᷣis nõ patit rigoꝛeʒ
antiquoꝛũ iuriũ cũ nobis defecerint merita ⁊ vtuteſ
coꝛꝑales ut habetur in. c. frateꝛnitatis. xxxiiij. di.
Aeo hodie ex ſunplici foꝛnicatõe clericus nõ vᷣpo
nit᷑ ſicut olim idiſtincte deponebat᷑ ut ĩ. c.a multis.
ðᷣ eta.?æ qua.ĩmo qdᷣlʒ peccatũ moꝛtale erat oli ðpo
ſitõe dignũ.ðᷣ quo dic ut nõ in. c.at ſi clerici ðᷣ iud.
ꝑ hec dicũt quidã nolẽtes detrabeꝛe ſcie iuris ꝗ;
nõ ẽ ꝓprie ſcia:qꝛ ſcia ẽ de icorruptibilibus ? de j
poſſibilibus aliter ſe hr̃e:ut hẽtur prio poſterioꝛuʒ
ſñ ſcia iuris mutat᷑ quotidie. Sʒ dicẽdũ ꝙ iʒ mutet
oſtões ꝑticulares nõ in murat ipᷣm dictamẽ ſeu cꝗ
ſinalis iuris. nqᷓ ſeper lex ꝓdit᷑ nt appetitus noxius
ſub iuris ꝛegula limitet ⁊c ut hx g in ꝓhe.finis eꝛgo
iuris ẽ iuariabilis:ſʒ cõſtões mutatur ⁊ deſeruiũt fi
ni. ſeper eni. I. dʒ eẽ rõabilis 2 ſic fũdata ſuꝑ ꝛc̃e nã
liæ imutabili. al nõ ẽ ex.i.di.ↄſuetudo.ꝛ.iiij. di. eꝛt
aut lex. ¶ HNõ fo ꝙ ꝑ neceſſtatẽ urgẽtẽ uel uriliia
tẽ euidẽtẽ recedẽdũ ẽ a Giſpõe iuris. naʒ finis legis
Acernit neceſſitatem uel utilitarẽ ſubiectoꝛũ. eꝛ
tio nõ ꝙ leges ſũmoꝛũ põnſicũ ⁊ cõcilioꝛũ appellan
turiſtatuta hũana:æ ſic ſtricte non pñt dici ius diui
nũ.qdð nõ pꝛo limitatõe.c.nimis⸗ de iuriur.⁊ in. c.i.
de iuꝛa. calũ. æ. c. qualiter de accu. ¶ Eiõ. ꝙ deus
nonulla mutat. æ ſic uideĩ cõmutabilis S. c. iĩcen ura
bilis. xxij. q.iiij. 3 tu nide bonã gl. ibi 2 qð hẽᷣ
Vi. di. in. F. is ita.?⁊ qð nõ in.c.fi.de cõſue. Irẽ nõ.
ꝙỹ hodie mẽimonia licite pbunt᷑ in fo ⸗ ʒz genere
affinitatis gl. laboꝛat in declarãdo iſta geneꝛa:ſʒ dic
bꝛeuiteꝛ ꝙ pſona adiũcta ꝑ carnis copuls ſanguini
alteriꝰiducit primũ genus affinitatis ꝑſona Vo addi
n pꝛio generi iducit fin genus ⁊ pſona addita fo ĩ
ducit tertiũ qdᷣ declara ur i gl ¶]NDiẽ nõ. ꝙ mi: dz
bfre pttẽ coꝛꝑis mariti ſiẽ eõ. eꝛgo iteꝛ maritũ et
uxoꝛẽ quedã ꝛecipꝛoca obligatio. ⁊ dic ꝙ pificãtur
quo ad debitũ ꝛeddẽdũ.ſʒ nõ ſic ĩ alijſ nã magis te
net uxoꝛ fuire marito ꝙᷓ eõ. vn alibi dz ꝙ uxoꝛ eſt
pene famula uiri. ut in. c. bec imago.⁊.c.mnlieꝛem
Axxijj.q. v. ?æ uide qdð dixi in. c.ſiteꝛas.de reſii.ſpo.
quero nũqnid ĩteꝛ aſcendetes 2 deſcedentes
poſſit eſſe mfimoniü ultra q̃rtuʒ gradũ qð eſt queꝛe
re nũquid diſpõ huiꝰ. F. cõce:nat oẽs conſanguine
os ta collatales ;ᷓ aſcendetes 2 deſcẽdẽtes. ut nitra
qrtuʒ gradũ phibitio nõ extendatur. uide Gof.in
um e. ti. F. ite qrit. qui dixit ſic. vñ iĩtellexit iſtum
iex. gñali. y Zꝛium tenuit Jo. an. in glo. ſua ſuꝑ ar
boꝛe cõſanguinitatis. 7 oꝛiginalꝛ hoſt. i ſum. e. u. F.
Jue coõſueueꝛit ſub. F qᷓit arboꝛ. in v. nono queꝛit.
? hic opi. cꝛedo viſſimã cũ tex. iuris ciuilis idiſtinc
te Phibeat meimoniũ iteꝛ aſcẽdentes z deſcẽdentes
in ifinitũ. ut i.l. nuptie. fl. de ritu nup. vn gl. ibi colli
git ꝙ ſi adã niueꝛer nõ repiret nxoꝛc.qꝛ oẽs deſcen
lunus ab eo. 7 cũ iug ciuile nõ reꝑiat̃ expᷣſſe coꝛec
it:e ſit fundatü ſup honeſtate maxia non debemꝰ ꝑ
dnez diſpe; canonicã dicere Zauʒ. ar. bonũ in. c.
s de deſpon. ipu. bec in queſtio ꝑꝑ bꝛeuẽ boĩuʒ ni

tã raꝛo danee A HMöõ. ex tex. cãs quaꝛe mrimöii
E hhadie ꝛeſtrictũ a quamnoꝛ gꝛadus uide alias per
o. an. hic. ¶ In gl. ij. idi qnʒ ex utraqʒ ut i uxo
ribus duoꝛũ fꝛatrũ.hec gl. unlt ꝓ affinitas quado
qʒ ex una copula qnñʒ ex duplici Zhitur nt in uxoꝛ i
bus duoꝛum frarũ ille eni ſũt ſibi affines in fo gñe
ex copula utriuſqʒ.naʒ frater mariti ẽ ſibi affinis in
pꝛimo geneꝛe. uxoꝛ eꝛgo ſua cũ ſit iũcta pꝛio generi
affinitatis ĩducit Im genus. ? idem é ꝛcpiꝛe ĩ uxoꝛe
alteꝛius. n ea. glo. ibi publica boneſias ur ĩ uxo
ribus duoꝛũ fratꝝ. hoc ĩtẽdit ꝙ olim quis nõ pote
rat duceꝛe ſucceſſiue uxoꝛes duoꝛum fꝛatrum. ratio
qꝛ ibi erat tertiũ genus affinitatis cum ſecunda.nã
ut ſupra dixi duoꝛum fratrũ uxoꝛes ſüt in fo gencr
affinitatis. ſed ſi altera poſt moꝛtẽ mariti nupſit ſẽ
pꝛonio ille ſempꝛonius attiet nxoꝛi alteriꝰ fꝛis ĩ ſtio
geneꝛe:qꝛ ẽ ꝑſona addita fo g⁊ neri.iõ moꝛtua nxo
ꝛe ſua ⁊? marito alteriꝰnõ poterat oli ilia cucẽ cb ſtã
te ttio genẽ affinitatis 7 ultra ipedimetũ affimtans
ſuberat ipedimẽtũ publice hõeſtatis ut dixit tex.ĩ.c
pono. all. in gl. ſʒ cũ ſᷣm ? t᷑uũ genus ſu ſublaiũ er
go uf̃ ꝙ publica honeſtas tõqꝙ; acceſſoꝛia ſu he die
ſublata ¶ Sʒ gl. nõbiliteꝛ ↄcludit illa pub lica ho
neſtas ẽ que neniebat acceſſoꝛie ad ſm ⁊ tſtiũ gen?
affinitatis ẽ hodie ſublata.qꝛ ſublato priĩcipali ⁊c.ſʒ
publica honeſtas que nõ uenit ſic acceſſoꝛie ut in ea
que oꝛit᷑ ex Sctu ſpõſalioꝛũ ſen mzimonij cuʒ cõſan
guineo meo nõ ẽ hodie ſublata cũ de ea hic nula
fiat metio:= ꝙ ſit vᷣm apte ꝓbat᷑ in. c.i.de ſpõ.li.vi
Et nõ unq bonã ꝛegulã ex hac gl.in mã extenſio
nis ꝙ ubi ſic ſe bẽnt ꝙ unũ ueit cõſecutiue ad reli
quũ uno imutato ſen ſublato ẽt cõſecutiuũ itelligat̃
imntatũ ſeu ſubſatũ ad hᷣ tex. optimꝰ i. c. miramur 8
F.nõ oꝛdi. in. c. ꝙᷓuis ĩ fi. de elec.li.vi.? G diciũ gl.
potes adducere ad qõem nũquid in di ſpenſatione
ſit fienda mẽtio ſpecifica de affinitate 2 publica hõe
ſtate ubi ſil coĩcidũt.aut ſufficiat facere mẽtionẽ de
affinitate. qõ fuit ardua in ꝛomana curia. credo ꝙ
adhuc pendeat ⁊ allabat iſta glo. ꝙ ſufficiat ſaceꝛe
mẽnonẽ de affinitate qꝛ in ↄntiam fit ð publica hbo
neſtate. In Zrium facit gl. ſuꝑ arboꝛe cõſã. pꝰ p:ꝛin.
Sed cõcoꝛdãdo dixi ꝙ ſi publica honeſlas neceſſa
rio cõpᷣhendit᷑ ſub affinitate ſatis ẽ de affinitare fe
ciſſe mẽtõem ⁊ ſic ꝓcedit iſta glo. exemplum ſi impe
tꝛo diſpenſationem ut liceat mihi ducere uxoꝛem cõ
ſanguinei mei defuncti nõ obſtante affinitate i ftio
gradu.nã ex quo feci mentiõeʒ ꝙ fueꝛat nxoꝛ cõſan
guinei mei:oↄnteꝛ feci mentiõem de publica honeſta
te. ? ſic ꝑ ↄniaʒ vꝛ ſublata uirtute diſpẽſatõis. Si
neꝛo nõ ↄpᷣhendit᷑ ex narratiõe v̈boꝝ utpita ipetra
ui diſpenſatiõeʒ ut liceat mihi duceꝛe titiam mulieꝛeʒ
non obſtante ꝙ ſit mihi affinis in teꝛtio gradu non
nalet diſpenſatio ſi ultra affinitatem eꝛat publica ho
neſtas.ex quo de ea non fuit facta mẽtio expꝛeſſe uł
tacite.ar.in.c.ex tuarum.de aucto.= uſu. pal:nã affi
nitas põt ↄtrahi ſine mr̃imonio.ut in.c. diſcxctic nez
g itu.pꝛoxi.⁊ hoc caſu pꝛocedat glo.ſupeꝛ arboꝛe.
1 glo. in. v. ſecũdis nuptijs. ibi in ſpõſa de fu
turo. Icdẽ dic ⁊ foꝛtius in ſpõſa de pñti. naʒ matoz⸗
honeſtas exigit ut non ducam eam in nxoꝛem que

¶ De frigi. ? maleli.

fuit ſponſa de pnᷣti oſanguinei mei ꝙ abſtineam
ab ea qne eꝛat ſponſa cõſanguinei mei de futuro. ?
hoc uoluit glo. in fi. ? ſic tenẽt doc. in. c. ſpon ſam. et
ibi dixi 5 de ſpon. In glo in Vbo de ceteꝛo ibi
non rraluntur ad prerita nõ. glo. qꝛ põt ſervire in
alijs teꝛminis. ex hac. n. glo. põt inferri ꝙ ſi ꝛeuoca
tur ſtarutũ n. cenſetur ꝛeuocatus effect' iam cau
ſatus per ſtatumm: nec ur appꝛobatus actus geſtul
3 antiquũ ſtatutũ. ? ideo excõicatus et antict/ le
ge indiget abſolutione etiã poſt legem vrenocatam:
dic hoc ꝓcedeꝛe niſi in ꝛenocatiene cicaĩ̃ ꝙ aliqua
lex debeat haberi ꝓ infecta. tũc. n. oĩs effe tus anti
que legis eſt ſublatus ita ut excõicamns non indige
ar abſolutione vt elt glo. in cle.i. de ſta. ꝛegu. in cle.
nnica de imu. eccle. ⁊ tene menti iſtas euas 40. ſic
inrellectas. ? in fi. glo. bec ultima opi. cõit : netur
2 mihi ſatis placet fauoꝛe matrimonij.

. fBillans a ſtipite qvarte⸗
1 Ir qu * gꝛadn uel cin ori cum di

ſiante qninto uel ulreriori contraheꝛe põt

boc. d. cum glo. ¶ õ p' ꝙ ꝛegula mna iſox ap
pꝛobata a iure dʒ pꝛo inre ſeruari. (o nõ. ꝛe

gulã ĩfalibilem ĩ cõputandis gꝛadibus in linea ironſ

ucꝛſali ſeu collaterali ut quoto gꝛadu diſtat ꝛemoti
oꝛ cẽ.ut in ſ̃a.? ꝓcedit bec ꝛegula in lines tranlueꝛ
ſali etiã in equali. exemplum in patruo æ nepote. ſũt
eĩm iſti i linea iequali.q. nepos deſcendu ꝑ unũ gꝛa
dum. Vnde ubi linea nõ eſt eqis ſemꝑ fir oputatio
a ꝛemotiori. Si neꝛo ſunt in linea eqli exemplũ ĩ fi
lis duoꝝ fratrum nõ é uis. vnde fiat cõputatio: ſed
quoto gꝛadu diſtat alteꝛ a ſtipite toto gradu fibi at
einer. ? iſte ſunt due ꝛegule in computandis gradibꝰ
ſiue equãdis inteꝛ collateꝛales. ſed ſecvnda aſcendẽ
tium ꝛegula eſt ꝙ quot ſunt pſone tot ſunt gꝛadus
depto ſtipite. æ iõ demitur ſuipes. quia filius ẽ ex ſã
guine pris. vñ nõ fit deſcẽſus ꝑ duos gꝛadns: ſʒ tã
rũ ꝑ unũ de quo pleniꝰ ĩ arbore conſanguinitaris.

¶ De frigidis ⁊ maleficiatis ⁊ ĩpotentia coeundi.
— Nica
¶ Zito de plurimis ipedimentis matrimonij quia
frigiditas eſt maleficiũ ? gñaliteꝛ ipotenria coeundi
ſunt ipedimenta matrimonij Igeo poſt Neicas pce
demtes ſubijciĩ iſta. nam aduene qꝛ bec ſica habet
tres ptes. tractat eiʒ de frigidis. Item de maleficia
is. Itẽ de ĩpotentia coeũdi: ⁊ ideo adiecit de impo
tentia: qꝛ ultra frigiditatẽ ? maleficiũ ſunt ⁊ alij mo
di ipotenne uiputa ſi uir eſt lectus ſeu caret nirilibꝰ
Item potuit auctoꝛ addeie iſtud tetium ad denotã
dum ꝙ ſufficit allegare ipotentni coeũdi licʒ nõ ſpe
cificet ipotentia cocũdi.pꝛo quo facit. c. ij. J. eo. ⁊ qꝛ
aliteꝛ diſponit᷑ in frigido ⁊ aliteꝛ in malefiato: ? aliĩ
in alia impotentia cocũdi. Ideo auctoꝛ in hᷣ ica vo
lmit omnia iſta ſpecialiteꝛ attingeꝛe. ⁊ de bis omnib?
eiiam tractatur in nigro.
Ccepiſti.ei ṽ
V ſuo itellectu 2 ba
pet tria dicta. ſecundum ibi illa. reꝛti
um ibi ſi autez. ? cõiteꝛ nõ ſũmatux
pꝛopteꝛ narietatem intellectwum.

¶ N pno ꝙ ſi maritus pt reclamare ⁊ peieꝛe ſe
paratiõeʒ ẽt ex iĩpemento ꝓueniẽre a ſe. inteꝛeſt eim
ſua ut ſepentur ſi nõ eſt inteꝛ eos ueꝛũ mẽimonium
ut nõ teneat᷑ ad oneꝛa mr̃imooij. ¶ Secũdo rõ. ꝓ
ꝓfeſſioni ↄingum ſuꝑ impotentia coeũdi plene non
cꝛeditur. unde requirit᷑ alia ꝓbatio ut poſſit ſequi ſe
patidis ſnia. (enio no ꝙꝙ uir dẽ caput mulieꝛis.
pꝛo hoc.c.cum caput. xxxiij.q. V. ltimo nota
foꝛmã ? pꝛaticam libellandi ex parte mulieꝛis cuʒ pe
tit ſepationeʒ ꝓpteꝛ impotentiã mariti. Oppo. ↄtra
tex. pꝛo de.c.landabilẽ. j.c. ubi dẽ ꝙ ſi allegat frigi
ditas debet ſi' cobĩtare ꝑ triẽnium: 7 paſtmodum
inare cũ ſeptia manu ꝓpinquoꝝ. ſed bic nihil dicit
de triẽnio. eigo ⁊c. Itẽ ↄtra V. illa facit rex. in. c. fi.
j e. ubi mulieꝛ fuit audita poſt octo annos allegans
imporentiam mariu. ? hic Vñ inui ↄirariũ. ſed ꝓvĩ
bec et mita aia Sia ꝗᷓ patitur iſte rex. doct. maxime
Jano. naria ſcripſerũt ia ut ponus itricei ᷓ apia
tur intellectus buius. c. ſz ut clariꝰ dicã capiẽdo me
liora diceren ꝙ principium c. dʒ intelligi qñ ambo
piuges ↄkfitent ipedimentũ. ⁊ põt ꝓbari ipedin eniũ
ꝑ aliqua ſigna frigiditatis ⁊ cũ iuramẽto ↄingum ⁊
Pꝓpinauoꝝ. ut ↄiuges iurẽt de ueꝛitate. conſangui
nei. de cꝛedulitae.i. ꝙ; cꝛedant illos ueꝛuz iurare. bis

—

ↄcurrentibus põt matrimonin ſepari incõtinenti n5

expectato lapſu triẽnij. illud ueꝛo triẽniuz requiritur
ubi pꝛius peꝛ alia ſigna urgentia pꝛobari nõ põt: et
hoc innuit tex. in. d. c. laudabilẽ. ibi ſi frigriditas pꝛi
ns ꝓbari non poſſit ⁊c.⁊ ſic intelligo illa ueꝛba poſi
ta in tex. ibi ꝑ ueꝛũ iudicium ⁊c. nam tria ſunt argu
mẽra ad ꝓbationem ipotentie. pꝛimum aſpectus coꝛ
poꝛis ut in. c. frateꝛnitatis. . e. nam ſicut mulieꝛ põt
inſpici ira ? maſculus. Scðʒ ar. eſt cohĩtatio triéna
lis iuxta foꝛmã dicti.c. laudabilem. eꝛtiũ eſt iu
ramentũ ꝓpꝛiũ cum ſeptia manu ꝓpinquoꝝ modo
pdicto vt. ſ. e. c. laudabilem. ut eꝛgo iſte tex. concoꝛ
det cum. d. c. laudabilé debemus appellare hoc neꝛũ
in dicium qn ultra iuraméra offeꝛ ꝓbatio per ſigna
iporentie. ʒ glo nideat᷑ tin ĩtelligeꝛe de iuramẽto: ſed
cene hec nõ eſt ſufficiẽs ꝓbario ut in orinenti debe
ant ſeꝑari. ut aꝑre ꝓbatur in. d. c. landabile; V. illa.
dʒ intelligi añ mulieꝛ ofueĩ ĩpedimentũ ? nir negar
nec mulieꝛ pꝛoclamauit in exoꝛdio matrimonij.tũc
eiz qꝛ ocurrũt due pᷣſumptiões Ztra mulieꝛeʒ. pꝛima
qꝛ tarde ꝓclamauit. ſecũda quia uir dicu ſe eam co
gnouiſſe non dʒ mulieꝛ audiri intelligo on ueꝛaciteꝛ
nõ poͤr ꝓbare intentiõeʒz ſuã Iʒ aliqua ſigna iducat.
tũc eiʒz dʒ excludi.ſ.ut nõ andiat̃ petẽs ꝓbatiõem de
pñti. ſz poſt cobitationẽ trienaleʒ audieĩ ſi ꝓbat peꝛ
alia ſigna puta qꝛ adbuc reꝑit᷑ uirgo.⁊ offeꝛt iura
mentũ ꝓpꝛiũ cũ ſeptia manu ꝓpinquo.ar in. c. lan
dabilem.j. e. poſſet ẽt itelligi iſte ueꝛ. oñ mulieꝛ eꝛat
conupta. naʒ tũc de facili nõ põt ꝓbari ipedimentũ
mariti. V. ſi aut. loquit qñ mulieꝛ in nouitate procla
mauit. ? ꝑ aliqua ſigna põr pꝛobari impotentia ma
riti: tũc eiz dʒ audiri incõunenti ꝓut dictum fnit in
pꝛin. vñ diſcꝛetus dʒ eſſe iudex ⁊ ſemꝑ potiꝰ exigeꝛe
ꝓbatiões ſuꝑfluas i; defecuuas cũ agat in ſeꝑatõe
de piculo aĩaꝝ. ut dic Inn. ⁊? bñ.vñ qnñʒ exigat duo
ex (lis tribus pdicuis argumẽtis. quõdocß oig tria.

ti tgnotni o l da o da
ſetthestrd⸗ rtſKuch
NAne)irſehnanenpm mim
tanclening decl ſoni
Knämniit ni ir uch
irpoſttycaraleui igreſere
uunririni mimmni uv un
lu bn. jGoKrai
uefigcltret oiod gprr natfn
Nbon uaſtens once ini dnr de
lcibſtconmunm megl thrbi
luſmnann ſigcinseipodinenm
ſrinl Cun doni nſtanr oſe
iän Ngacrlan ulſe echin
Norcrmgi e
tespoſin cgnoleitn or

nuin ar ati cogno

ſt
lam bri 1 ed
unſiſecmni lin og⸗

ntien Opue ſontt li c ⸗
i ſe⸗ ſcitigo ci ler. a
nnſitain:nlond i

Bodſecdi⸗IRunns

imegninum
taſnod
u tdenii
imngian nef
W RN
innnann
NKnienrn gi
2dudnmm ſem NNmme
hnei⸗ unpwtnsiftii
bum hin nideipienn ne
inhunn ccnigii, nbo
ummii t otm ininnli
Oadems tci mmid auim:
Muges mna te einne conſangri
cetnt los deng innre hs
mummoniiſcpnn rcönnenn n
neni ndded niiiz tegvirir
alſgna umgoninobn nopon ar
ndCNElfiſfigniinsgi
lrdsiemtiniuuetnſoſ
idenn i ,mniſchiin
Pen oane ninm ihnsen
ſammims ctn inr li l
uts cen ANrinin
Aan chudpbin. Shein
n mi nn ginnor nacl
Gtmtenn ah, ir nti
widhene Mnlnie
mioraninofen Nond
einiric
Prid hihlem.
Ncho —
Pun w nin o itn.

¶ De frigi. æ male.

qnʒ ſufficiet nnica ꝓbatio.ut ſi eſt neceſiario conclu
dens exẽplum ſi ex toto nirilia ſũt amputata maꝛito

nam tũc fruſtra exq̃reret᷑ alia ꝓbatio. iſte rex.lc qt

in ipedimẽto fꝛigiditatis. nam cum impedimẽto ma
leficij ſeper ad minus dẽnt cohitaꝛe prius ꝑ triẽmũ
qꝛ cũ illud ipedimẽtũ nõ ſit nãle ſed accidentale põt
tpᷣe ꝛemoueri:ut ꝓbat᷑ in. c.fi.j.e.⁊ ſic ſtelligo iſium
tex.Iʒ multa æ uaria hic ſcrihantur. Cn glo.i. ult
ergo gl. ꝙ iuſtum iudiciũ appellat᷑ hic iuramentum
ↄiugum cum ſeptia mann ꝓpinquoꝛũ:ſed mibi nõ
plʒz hec expõ. unde dicerem ꝙ aut coniuges nolunt

incõtinẽti ſeꝑari nõ expectato triẽnio ⁊ oʒ ꝙ ipedi

mentum ꝓbetur per iuſtum iudicium.i.peꝛ aſpectũ
coꝛpoꝛis ut ſalti appareãt aliqua euidẽna ſigna iĩipo
tẽtie ⁊ tũc cum iuramẽto ꝓpꝛio ? ꝓpinquoꝛũ põt
fieri ſeꝑatio quod ſentit tacite hic abbas:⁊æ ad hoc
adduco.c.laudabilem.j.e.fᷣm itellectum queʒ ibi te
neo ut rectum iudiciũ ponat᷑ pꝛo remedio ſeperato
a iuramẽto coniugũ ? ꝓpinquoꝛũ.⁊ dic ut dicam
mchudhpini rai it⸗ non credo
ꝙ hoc obſtat itellige hanc gl.ꝙ pꝛimũ mr̃imonium
dʒ reſtaurari quo ad uinculum exquo nunc apparʒ
de potentia uiri. ſed reſpectu toꝛi ſeu mutui ſeruitij
ſerua diſtinctionem pᷣcedentem. ut ſi ſolus maritus
fuit in dolo poſſit uxoꝛ petere ſepationem quo ad
torum ꝓpter adulterium cõmiſſum cũ illa alia. Si
uero nõ fuit in dolo nel uterqʒ ↄmiſit dolũ tũc mẽi
moniũ repꝛobabit quo ad oĩa.pro h.c. fraternitatiſ

I. e.?.c.pe.⁊ uult.de adult.⁊ ſic diſtingue nõ h̊ per

Jo. an. ⁊ hãc ſeꝑationem pꝛimi mr̃imonij uenit
Sꝛium qð ſequit᷑ in gl.de.c.ſi per ſoꝛtiarias ubi dr
ꝙ ſi mꝛimoniũ fuit ſeꝑatũ ꝓpter maleficinm uiri:lʒ
uir poſtea ducat aliquã æ cognoſcat non peꝛ hoc ſe
ꝑabitur primũ mr̃imoniũ cuius ↄꝛium hic dicit᷑.⁊ ĩ
.c. lan dabilem... e. So. gl. dicit alind in ſeꝑatione

Ppter frigiditatẽ zæ aliud ꝓpter maleficiũ:æ nõ ꝛed

dit ꝛem diueꝛſitatis. unde aliqui diceꝛe uoluerũt ꝙ;
illud. c.ĩ ͥ ſit conectũ: ⁊ tu tene gl.æ dic hãc eẽ ꝛeʒ
diuerſitatis.nam frigiditas ẽ ipedimẽtum nale non
reſtrictũ ad certam ꝑſonã. unõ ſi uir poſtea cogno
neꝛit aliam appet eccliam fuiſſe deceptã cum eodem
modo potuiſſer cognoſceꝛe pꝛimã. ſed maleficiũ qð
fit inſtigante diaholo reſtringit᷑ ſepe ad cenã ꝑſonã
ut oẽs poſſint cognoſceꝛe pᷣteꝛ uxoꝛc.ideo ſi poſt di
noꝛtium ducat aliã æ cognoſcat non ꝑ hoc apparet
eccliam fuiſſe deceptã. ideo nõ dʒ ſeꝑari fᷣm ⁊ reſtau
rari pꝛimũ ⁊ ita ꝓpꝛie loquit᷑ illud.c. ſi ꝑ ſoꝛtiarias
ꝓ h. c.fi.j.e.⁊ ſic ĩtelligo iſtũ tex. qui ſolet difficilis
reputari:qꝛ vꝛ deuiare a deciſionibꝰ alijs. Abb.

Bo d ſe d E: Innpotens ad copn

trimoniũ hendũ ſiue ſit ipedimentuʒ eta
tis ſiue nature. ¶ H pꝛio ꝙ pueꝛ nõ pꝛeſumiĩ q;
gnare poſſit. æ dr̃ pueꝛ uſqʒ ad.xiiij.annũ.de q dic
ult in. c. pubeꝛes ⁊. c.ij. de deſpõ.ĩpu. ¶ Secũdo no
ta ar. ꝙ ſufficit allegari uiri impotentiã abſqʒ ec ut
ſpecificet qualitas ĩpotẽtie. Item nõ ꝙ idẽ cꝑatur
impotẽtia tpalis quo ad tpᷣs qð ꝑpetua in perpeiu
tu: ut pʒ ĩ purificatiõe ꝗᷓ hic fit inter pnuerum er im
potemẽé. ¶ In glo. fi. ibi hũanitatis ſolacium æc.

* lam ẽ ipotens ad ma

expone iſta Vba ꝓut nõ. in. c.nuptiaꝝ pal.in glo. in
V. ? quibuſdã.ſenex enim iõ Shit:qꝛ hʒ habiitũ qñ
qʒ ꝛeducibilem ad exercitium. ſed tex. dʒ intelligi de
oĩno impotẽte.ideo dicũt hic doc.ꝙ ſpado utroqʒ
teſticulo nõ põt ↄᷣheꝛe mẽimoniuʒ. ſecus ãt ſi careat
uno teſticulo tm: ⁊ ſic põt ĩtelligi.l.ſi ſerua in. .ſpa
donẽ.ff. de iuredo.⁊ uide gl.i.c.hi qui.xxxij.q.vVij.
que tractat quid de eo qui habet uirgam erectam
ſed non poteſt emittere ſemẽ ꝓpter impedimentum
naturale uel accidentale. æ tenuit ibi gl. ꝙ talis põt
mr̃imoniu n Zöheꝛe cum poſſit mulierem ꝓuocare ſʒ
cõir tenet᷑ Zrium ⁊ hoc puto uerius:qꝛ exquo non
põt generare.põt uxoꝛ diceꝛe ego nolo eẽ m c̃.ut
ſupra.c.ꝓx.in.fi.de h mnaric eten mimnoe.
. W½ Marurale ipedimẽtũ
X* litteris. ad coitum inſeꝑabile
arte medicoꝛum mẽimoniũ ipedii prio cõ
ſultatio. o rñſio.ibi ꝛidemus. ¶Mõ ꝙ ad dirim
dum miimonium nõ ſufficit quodlibet ipedimẽtum
ad coit in:niſi ſit tale qd arte medicoꝛum reparari
non poſſit ⁊ intellige ꝙ poſſit fieri reparatio abſqʒ
piculo coꝛpoꝛis ut exponit tex.j.eo.fraternitatis.
C In gl. iein fi. uulſt ergo gl. relata ad tex. ꝙ impe
dimentum accidens poſt mꝛimonium Sctum ſʒ non
dũ ↄſumatum nõ tubuit facultateʒ ſeparandi matri
moniũ quod nõ nam matrimonium ↄctum ꝑ vba
de pniti qdð ſemel tenuit nõ reꝑitur poſſe ſeꝑari niſi
P ꝛeligionis ingꝛeſſũ ut in.c.ex ꝑte ⁊.c.ex publico ð
conuer.coniu.credo iñ ꝙ ſit ſufficiens cã ut papa
poſſit illud ſeꝑare ſi muliũ teneĩ de incontinetia ſa
ni ad hoc qð nõ.in.d.c.expublico. ¶ In gl. in. V.
a natuꝛa adueꝛte lʒ tex. loqᷓtur de ĩpedimento a nã õ
cto. Idem dic ſi ipedimẽtũ fuit accidẽtale dũmodo
pceſſerit mꝛimoniũ ꝓ hoc.c.pce.⁊.c.ſe.in qᷣbpuſ ſolũ
pondeꝛat᷑ ipotetia coeũdi ⁊ hec ſentiũt doc.j.eo.c.
ubi dicam.

Onſul tationi. Contrabẽs ſci

Eter cũ ipotenti

ad copulã ab ea nõ ſeꝑatur. h. d. prio cõ

ſultatio. o rnſio:ibi talter. ¶ M .paimmo ꝙ cum
oĩo impotenti ad copulam non poteſt conſiſteꝛe ue
rum mr̃imonmum nam deſinit cã inſtõnis mrimonij
nam nec pꝛopteꝛ ſpem ſobolis nec ut euitetur foꝛni
catio hoc mꝛimonium poteſt dici contrabi.? ideo
dicunt doc.hic ⁊ bñ ꝙ ſi potens qui pꝛus ſcienteꝛ
contraxit cum impotente gbit cum alia tenet matri
monium cum ſecunda non obſtante quod eſſet obli
gatus cum pꝛima ad moꝛandum tanqꝙᷓ cum ſoꝛoꝛe
uide inſtantiam in eo qui contraxit cum minoꝛe.nã
licet ſit obligatus ad expectandum donec perueni
ret ad maioꝛem etateʒ:ut in.c. de illis ſupꝛa de deſ.
impn.tñ ſi mr̃fimoniũ cũ alia ↄtraxit tenet matrimo
niũ:ut nõ.in dicto.c.de illis facit.c.ſicut de ſpon.di
cunt tñ Inno. ? Hoſtié. ꝙ tenetur iſte ſempeꝛ aleꝛe
illã impotentẽ cũ qua ſcienteꝛ contraxit matrimoniũ
quod bene nõ. plus etiam dicunt ꝙ ſi timeꝛetur de
foꝛnicatione potentis poteꝛit eccleſia ſibi ſubuenire
dan do ſibi licentiam cum alia contrabendi: ex quo
cum pꝛima ñ ẽ uerum matrimonium remanebit ta
men obligatus ad reddendum neceſſaria prime.
E

¶ ¶Qui fi. lint iegi.

Sed queꝛo de qua impotẽtia uerificat᷑ iſſe tex. qni
dam uolũt intelligeꝛe qñ mulieꝛ eſt multũ arta. ſed
doc.cõiteꝛ intelligũt in quacũqʒ iĩpotẽtia ẽt ſi accidẽ
taliteꝛ ꝓnenirer impedimentum ante pctum matri

monij. ꝓ hoc ſacit qð dixi S.c.ꝓxi.⁊ hoc pacet:qꝛ
eadem é ꝛ0 in qnolibei impedimento. ¶ Vltimo qꝗᷓ
ro quid intẽdit ha dũ dicit ꝙ ſi talis ſcienteꝛ cõtra
bit cum iporẽte hẽbit illã ut ſoꝛoꝛem.dicit Jo.an.
ꝙ ſecũ dʒ caſte niueꝛe ſicut cũ ſoꝛoꝛe. nam ſicut ue
ri cõiuges pnt pꝛomitteꝛe cõtinentiam ſimul moran
do. xxxiij.q.vV. qð deo ita ⁊ iſti poterũt ſimul moꝛa
ri in continẽtia. Et pꝛo hoc adduco textum ĩ.c.oĩo
xxxi.di.ubi paulus de uxoꝛibus apoſtoloꝝ dixit.nũ
quid nõ hẽmus poteſtatẽ circũducendi mulieꝛes ſo
20zes ⁊cc. unde coniuges appellauit ſoꝛoꝛes in quib⸗
n exeꝛcet̃᷑ carnale ↄmeꝛtiũ ſic puto ꝙ capiaĩ.V. ſoꝛo
ꝛes ¶ Ini gl fi. ibi ſic pcipit iudicãdũ h n ꝓcedit ĩ ſẽ
gentia laca oꝛdine iudiciario ſeruato:quia tenentur
alij iu licare fin ꝙ papa iudicauit licet nõ pꝛecipiat
ſic in dicanduʒ:ut in.c.iĩ cauſis allł.in glo.ſed ĩtelige
glo. non in ſententia ſed in cõſuetudine curie ꝛz oma
ne ⁊ ſic ſentit in fi.nã talis cõſuetudo neceſſario n
eſt ab alijs ſeruãda niſi papa pꝛecipiat.de quo nide
glo. in. c. nnico de ſũ.tri. in v. docuit li.vi.vn Qan.
exponit hic tex.indicare.i.teneꝛe:ut ſit ſenſus ꝙ cõ
ſueuit ꝛomana eccleſia teneꝛe ut habeat᷑ ut ſoꝛoꝛ nõ
aũt eccleſia ꝛomana pꝛecipit ut ſic fiat.⁊ ex h̊ poſſet
inferri ꝙ ubi ẽ cõtraria cõſuetudo illa ſernuanda ẽ
2 non diſpõ huiꝰ.c.qꝛ ut pꝛedixi inteꝛ iſtos non eſt
mr̃imoniuʒ:⁊ ita intellige iſtam glo.⁊c.

Audabilem. Sce mhenn
tia coeundi con
t ſtatiz matrimoniũ ſeꝑatur. alias coha
bitabũt ↄiuges ꝑ triẽniũ ⁊ ſi cũ ſeptima mann pꝛo
pinquoꝝ iurãt ꝙ dederũt oꝑam carnali copule et
nõ potueꝛũt cõiũgi ſtatiʒ ſeꝑant᷑:ita cõiteꝛ ſũmatur.
ſed ego aliteꝛ intelligo.ut dicã.j.et diuiditur ĩ duas
pꝑtes.primo loquitur quãdo unus coniugum dicit
mr̃imoniũ ↄſumatũ ⁊ alteꝛ diffiteĩ:ſecũda ibi ſi aũt
qñ uteꝛqʒ fatetur mr̃imoniũ non eſſe conſumatum
2 pria ꝑs ſubdiuidit.nã pria loqnit quãdo ſimil eẽ

nõ conſentiũt.ſcdᷣa qn cõſentiũt:ibi ꝙ ſi. ¶ Motra

prio ibi ſi frigiditas priꝰ ꝓbari nõ poſſit bonnʒ ⁊
nõbile tex.ꝙ ubi ipedimẽtũ põt ĩ prĩi.pꝛobari nõ ẽ
opus ꝙ cohabitẽt ꝑ triẽnium uł ꝙ iducant conſan
guineos ad iurandũ.utputa ſi ꝓbatur ꝙ nir habʒ
membrũ aridũ uł ꝙ ex toto ſit ſectns uł qͥd ſimile.
nã fruſtra expectat᷑ euẽtus cuiꝰ nullus induceꝛetur
effectꝰ:ut in.c.cũ cõtingat s de offi.dele.qð itellige
in ipedimento ꝓpteꝛ maleficiũ:qꝛ cum ſit accidenta
le æ poſſit remoueꝛi ad tẽpus debet prius ſemp co

—

babitare ꝑ triẽnium iuxta foꝛmã.c.fi. ꝗ.co.¶ HNõ
fo cãun in quo iurat᷑ tactis ſacꝛoſancto ſcꝛipturis
ſeun euãgelijs:⁊ ſic requiri tactura euãgelioꝝ.nõ eiʒ
eſſz iuri ſatiſſactum ſi iuraretur ſine ractura.de quo
nide gl.ſing in.c.ut circa ð elec.li.vi.in.v.eoꝛpoꝛa
li: nbi dicit ꝙ qn pꝛo foꝛma diſpo ſitio exigit tactu
ram nõ nalet actus: niſi iuramentum fueꝛit coꝛpoꝛa
liteꝛ pſtituʒ: ⁊ tenebis ſemꝑ menti illã glo.æ vide ad

mateꝛiã glo.nalde nõbilem in cle.i. de heꝛeti. in ner.
tacta quã nide ⁊ nõ¶ Nem nõ ꝙ ↄiuges nõ habẽt
iurare ſpecifice ſupeꝛ aliquo ipedimento.ſed ſufficit
ꝙ gnaliteꝛ gicqt ꝙ nunq;; potueꝛũt cõſumare matri
moniũ.¶¶ Op. õ tex.de contrarietate. nam in pria
ꝑte requirit̃ cohitatio triennij.in fᷣa ꝑte uidet᷑ innui
oppoſitum.ſo. Inno.intelligit pꝛimã ꝑtem qñ alteꝛ

ofitetur ipedimentum ⁊ alteꝛ negat. Scdðᷣam partezʒ

intelligit qan uteꝛqʒ ↄfitetur.hoc eim cãu põt ſtatim
ſeꝑari mr̃imoniũ ad iuramentũ ↄiugum ⁊ ꝓpinquo
rum. ? Hʒ iſte intellectus nideat᷑ cõis pᷣteꝛ Hoſti. qui
ipꝛopꝛiat l?am in ſuo ĩtellectu.mihi tñ non placet:qꝛ
iſtud cohabitare ꝑ triẽnium datur ad expientiaʒ co
pule coniugalis:ut ẽ qñ frigiditas pꝛius neꝛe ꝓbari
nõ põtr:ut pʒ in tex.ſed hec ratio foꝛtius nendicat ſi
bi locũ qn uteꝛqʒ cõfitetur frigiditatẽ ſine alia ꝓba
tione qᷓ; qñ unus aſſerit æ alius negat.naʒ ſepe dubi
tat᷑ utꝝ frigiditas ſit nalis ⁊ ꝑpetua: an accidentalis
7 tpᷣalis ⁊ ideo ex quo ueꝛe ꝓbari nõ põt uoluit tex.
ut debeat expectari ꝑ triẽnium ut appareat ex curſu
tpᷣꝛis an ſit ꝑpetua uel tpᷣalis. Item tex. in pꝛin. dat
indiſtincte triẽnium ubi pꝛius frigiditas ꝓbari non
põt:ſʒ ꝑ ↄfeſſionẽ ↄiugum non habetur neꝛa pꝛoba
tio ut in.c.ſupeꝛ eo.de eo qui cogno.conſang.nxo.

ſue.nec iuramentũ ꝓpinquoꝝ ſufficit:quia illi iurãt
de cꝛedulitate:ut in glo¶ Itẽ nõ ſine miniſteꝛ io litte
ra in pꝛin.fecit mentiõeʒ de iuſto iudicio.⁊ in fa pte
de iuramento ↄiugum ⁊? ꝓpinquoꝝ ⁊ ideo intellige
ꝙ aut põt ipedimentũ ueꝛaciteꝛ ꝓbari ⁊ tũc non eſt
opus cohitatione triẽnij æ iuramẽto pꝛopinquoꝛuʒ:
nt in pꝛin e a contrario. aut nõ põt pꝛobari neꝛe:
⁊ tũc ſi unꝰ ↄfitet̃᷑ ⁊ alteꝛ negat non dʒ ſeꝑari matri
moniũ niſi is qui ſtat ↄtra mrimoniũ ꝓbet ipedimẽ
tuʒ ꝑ iuſtũ iudiciũ.⁊ intelligo hoc cãu inſtũ iudiciuʒ
qn cohabitaueꝛũt ꝑ triẽnium ⁊ poſtmodum pꝛobat
p aliqua ſigna pura qꝛ pꝛobat ſe uirginem facit ad
hoc qð nõ.glo.xxxiij.q.ði.c.i.ſi tũ habeꝛet ſigna ma
gis euidentia poſſet illo tũc ſeꝑari matrimoniũ cum
iuramẽto ꝓpꝛio ? ꝓpinquoꝛum:ut in.c.i.in ult. re
ſpõſo S. e. Si ueꝛo ↄfiret᷑ nteꝛqʒ ſy aliteꝛ nõ ꝓbarẽt
debent ſimul cohabitare ꝑ triẽnium ⁊ poſtmodũ iu
rare cum ſeptia manu ꝓpinquox.⁊ ſic intelligo.F.
ſi aũt. Vñ qð dr̃ hic de triẽnio conceꝛnit totam litte
ram ſequẽteʒ ſᷣm ꝙ ego intelligo.⁊ iſte intellectꝰ ap
plaudet litteꝛe ⁊ eſt multũ tutus. D
. . ꝛopteꝛ arta
Raternitatis.eʒ muleeꝛis
ſi apꝑet ꝙ pᷣteꝛ dininum miraculuʒ abſqʒ
Piculo coꝛpoꝛali abilis reddi non põt ſeparatur ma
trimoniuʒ reintegrat᷑ tñ ſi poſtea appareat eccleſiam
fuiſſe deceptã.h.d.pꝰ ponitur qſtio. fo diſtinguens
ſolutio:ibi q;nig.teꝛtio infeꝛt ad alias duas qſtiões:
ibi ꝓ hoc.¶ ¶ Mõ pꝰ ibi ꝑ multos annos ꝙ ĩpoten
tia alteꝛius ↄingum põt allegari pꝰ plurimos qnos.

nã tractu tpꝛis nõ firmat᷑ mrimoniũ nullum ꝓ h.ĩ.
c.ꝓxi.ubi poſt octo ãnos mulieꝛ ꝓclamauit. ¶ Se

cundo nõ ibi ꝑ archipᷣſbyteꝝ ꝙ infeꝛioꝛ epᷣo põt co
gnoſceꝛe de cã mẽimoniali.⁊ foꝛte fm docto. iſte co
gnouit ex delegatõe epiſcopi.⁊ de hoc nide ut plene
diri in. c.i. de conſang. ⁊ affi ¶ ¶ Lenio nota ibi in

mls: eini

eleriuudib hpalſca⸗ *“
tis io⸗
Nowol e e
akingiß n bun
wiieg circ an

5 r
Peroni eßinm on
uckhtgl dtnke

nidnn Unfim dm mng .
ſanmrpeniünd. da

cnons onncegin mm

Nidarſpoſſoseins Coraun Cccdnne
mnunſenm usnſhglae .
Cirbratnſnn menr.W
endlisr oguantnarin
ſuurin rycnignoumade r. .
ippntloanlaru n
Einpml ſw. vulrr ol
Minmi mor nöͦcinnmtauimm
Cumr urugr anienig ontonmn

ulertice n rii gi un e
— nane la ticene
Fündisartpastcrlamn sih
antseng aldet mt i
don N nig hnuies
ten Akiwre lumnsfidsih ig
llcsad Phbenang Ueſtimonümn

ſlicteanit inſie
Erbvuminunne⸗
toni lrck lini
untißſtchr hawr
nucigo. rimummn n

lgonz: en
irneſ
ce⸗

l lgrtig hon,⸗
N Hati e⸗ D“ũü
ſitee fhiwen⸗ Mrein
ninie
rgtt ⸗ DW ſeer
line darur lctc⸗
inrdrit
nn⸗
N1

nmnin Nrapr ranin
l. emn kr in n,
inufhiinnmi⸗
—
ngnon ſuffet arin iini
Wiiroſreninceio iee
Griſiclin rifipte
nt Pingnort icedinelige
iencte Pbn tiit on
nitinminywzinnon
mo. mNdder⸗
e egu ronch leninen
m mimmni prn irnte
iurl twrcir i ciig
umt ppſnochm gobat
pober e igen bted
cl Umbebem icno ne
diücſepan nanironiͦun
epoumminciind e
inen Hiitnd Krand
rntimn:indüit
õõ
clerinocnent vanin
eleorſr intd
cointliytil

miim⸗ nm

tnligeng mas

¶ De frigidis 7 male.

ſue paꝛochie ꝙ iudex ex officio ſuo põt allato impe
dimẽto faceie ĩpeditã ipotentẽ iſpici matꝛone ĩ
ſpicientes déant eſſe ꝓuide ⁊? honeſte - de paꝛochia
m iieris quã iſpiceꝛe debent.⁊ h̊ ideo:qꝛ pᷣſumũtur
hẽe plenioꝛem noticiam.ar. c.ſcriptum.⁊.c.poſtquãꝗ
ſupra de elec.? conſuluit Hoſti.ꝙ prius faciant la
uari mulieꝛẽ in aqua calida ⁊ diu ibidẽ moꝛari. naʒ
ꝑ medicias redduũt ſe qnʒ artas qbus pᷣdco mõ ob
uiãdũ c¶ Mõ ẽt ibi ſiplici vbo an uoto ſolẽni ⁊c᷑.
ꝙ uotũ põt eſſe ſolẽne ad ipediẽdũ æ dirimendum
mr̃imonium poſtea ↄctum citra religionis igꝛeſſum
2 clarius h̊ ꝓbat lea in vſi.niſi ſe uoto ⁊ nõ recolo

ge alia lĩa qᷓ ita bñ h̊ ꝓbet ſicut iſta. æ fac pꝛo opio

ne do. An.in. c. rurſus g qui cle. uel no. ſed hodie
ſta nus.c.i de uoto li.vi.æ dic ut dixi ĩ.d.c.rurſus
tẽ nõ hic regulã ſatis nõndã in materia matri
moniali: ꝙ oẽ ĩpedimentũ uiri uel mulieris ꝙ facto
hũano ſine coꝛꝑali ꝑiculo remoueri non poteſt red
dit quẽ ihabilẽ ad bendũ mr̃imonium ſecus eꝛgo
ſi facto bumano poteſt impedimentum reuocari .
3. ibi cuius a ſili ꝙ ſi mulier eſt cognita ab
uno uiro pᷣſumitur ꝙ ſit cognoſcibilis a quolibʒ ui
20. puto tñ ꝙ bec pᷣſumptio ꝛecipiat ꝓbationem in
Zꝛium ut patebit ex.j. dicendis.¶ Et ex boc ifert᷑
ꝙ ubi duo parificãtur data potentia exeꝛcicij ĩ uno
pſu nitur potentia etiã in alio. ¶ M ẽt ibi prextu
foꝛnicationis ꝙ ſi ſponſa de pñti cõmittit foꝛnicati
onẽ põt ſponſus eius ↄſoꝛcium declinaꝛe nõ tũ mi
monium ſeꝑatur.ſecus in ſponſa de futuꝛo:ut in.c.
quẽadmodũ ſupꝛa de iureiur. (Ho e ibi ar. iſte
dubitabilis ⁊c. ꝙ Iʒ ꝛegulariteꝛ erroꝛ iuris non excu
ſet ut in ꝛegula ignoꝛantia de ꝛc.iur.li.vi.ſi tñ eꝛꝛ02
ẽ ꝓbabilis excuſat:ad h.l.ꝛegula.ff. ðᷣ iu.2⸗ fa. igno.
Et nõ ex eodẽ vᷣbo ꝙ ſi ꝓbabiliter pᷣſumens ſe ſo
lutã alteri nubat nõ cõmittit adulterium Iʒ poſtmõʒ

reꝑiatur nupta: qꝛ adulceriuʒ non committitur ſine

doloꝗ.l.pe.fl. de a dul.xxxiiij.q.ij. cum per bellicam.
C J glo.i. ibi ⁊ ꝑite in aꝛte illa ⁊ idem dic in alijl
pitis in alijs arribus ut cꝛedatur eis cũ deponũt ſu

pe: ꝑitia artis eoꝝ:ad hoc.c.tua 7. c. ſignificaſti. ij.
de homi. vñ index dʒ in talibus adhibeꝛe ꝑitos ut
5

debeãt eſtimare ſumptus fcos in aliquo edificio uel

medicos ad ꝑhibenduʒ teſtimoniũ an ꝑcuſſio fueꝛit
letalis.⁊ idem in ſili dicendũ ⁊ in fi. glo.diẽ Hoſti.
ꝙ iſta pꝛeſtatio iuramẽti ꝓpinquoꝝ hʒ locũ in omni
cqu in quo nõ ↄſtat de euidẽtia ĩpedimẽti 2= hic foꝛ
te fuit adhibitũ ʒ a nõ dicat. ſed quo ad cãuʒ huiꝰ
C.placet dictũ glo. ut iuramentũ ꝓpinquoꝝ uel cõ
iugũ nõ ſit neceſſariũ ex quo ꝑ teſtes euidẽteꝛ ꝓba
ri põt ĩpedimentũ ut hic ſatis bene ꝓbat᷑ ⁊ in. c.lau
dapilem S eo.i pꝛin. a Zꝛio ſenſu:nõ tñ dẽm Hoſti.
In glo. ij. in fi. tene mẽti glo. iñcto tex. = idem tʒ
JInno. in. c. ppoſuiſti de ꝓba. ¶ Erx hoc eiʒ infe
ro ad.q.qua q̃ri᷑ an ꝑiti adhibiti ꝑ iudicẽ ad aliqd
decemendũ ſm artis peꝛitiã debent pſtare iuramen
rum ſicur alij teſtes. vr̃ pꝛimo ꝙ nõ:qꝛ poſſent de fa
cili ſubire pinriũ cum nõ deponũt de re peꝛceptibili
ſenſu coꝛpoꝛali ſed iudicio intellectus.ſed contrariũ
eſt nep: ? dic ꝙ debent iurare de cꝛedulitate 2 non
de neꝛitate ? ſic tollitur pcedens motinũ ⁊ h firmat

Bir. in phe. flox. ⁊ facit.l. hac edictali. C. de fis
nup.⁊ ad iſtũ tex.dic.qꝙ iſti iurarũt pꝛo boc tex.ibi
in fide.uel ꝙ alia abiuratio epi hʒ uim iuraméti:ut
nõ gl. in. c. cõſtitutis de appel. E n glo. in. v. diui
num miraculum nõ. bñ iſtam gl. uſqʒ ad fi.qꝛ mate
ria quotidiana:⁊ inſtat gl. ſuꝑ intelleciu.c.ſi peꝛ foꝛ
tiarias ubi melius qᷓ; alibi ꝓbatur ꝙ per ipotentiã
ex maleficio ꝓuenientẽ poteſt ſepari mr̃imoniũ nec
ꝛeintegꝛat᷑ ſi poſtea ducat aliam ⁊ cognoſcat:ſed illi
c.uidet᷑ obſtare iſte tex.ſj gl.prio rñdet ꝙ illud. c,
ẽ hodie coꝛꝛectũ:? Idẽ tenuit Inn. in. c. ſupra ꝓx.
ſʒ doc.cõir tenẽt oppoſitum.tũ qꝛ ex quo nõ apꝑet
expſſe conectũ nõ dʒ ꝑ gl.magroꝛũ iduci coꝛꝛectio
S6 lun ꝙ aliud ipotentia uiri ut ibi.aliud
ipotentia mulieris ut hic:qᷓ ſolo ẽt repꝛobat qꝛ nir
? uxoꝛ nõ dent ad ĩꝑia iudicari:ut in.c.gaudemus
de diuoꝛ. ¶ Eenio ſoluit gl. ? bene ꝙ exquo uir z
uxoꝛ cohĩtaueꝛũt peꝛ triẽniem nec poteꝛũt mrimoni
um conſumare pᷣſumitur impedimentum pꝓpetuum
nam ut dicit Gof. ſepe iſta impedimenta ſunt ppe
tua. unde qn moꝛtuus ẽ ille qui fecit uel maleficiũ ẽ
Pditum nel ſi fuit datũ in potu uel cibo. Itẽ cũ ipſe
actoꝛ ſolus poſſit tolleꝛe nõ uẽ poſſibilis ꝛeuocatio
ſiue ꝛemotio cũ depẽdeat ex facto uniꝰ ut.l.apð iuł.
in. fi. ff. de lega.i facit qdᷣ nõ Di in rla ſemel ðᷣo de
ꝛc.iur.li.vVi.⁊ iõ tene ꝙ ꝓpteꝛ maleficiũ pᷣcedenſ mẽi
monium põt fieri ſeꝑatio.ſeruatis tn his que habẽ
tur in. c. ꝓx. æ põt quilibet tranſire ad alia uota =
ultimum nõ. 5ẽ dubiũ utruʒ pᷣſumat᷑ pceſſiſſe
mr̃imonium an ſecutũ fuiſſe doc.lʒ hic dubitent ni
dẽtur ta nẽ magis iclinare in ſniam ur pſumat᷑ pre
ceſſiſſe ⁊ ſic expediãtur iſti æ nõ maneãt ipediti nec
ohſtat.c.lqʒ ex quadam in fi.ſupra de teſti.ubi dicit
ꝙ in dubio ẽ pro mrimonio ſniandũ illud eni ꝓce
dit ubi miinonium põt hꝛe ſuũ effectum.ſ.euitatio
nẽ foꝛnicationis uel bonũ ꝓlis ꝙ hic nõ ẽ ꝓpter ĩ
potentiã coeundi ⁊ nõ mirabilẽ limitationẽ ad illud
c.ut nunq; pſumat᷑ ꝓ mẽimonio in dubio qn non
põt hr̃e ſuũ effectũ.æ hanc opi.ſeq̃tur do.An.in.c
ꝓx. ſed ego allego glo.in ↄrium.xxxiij.q.ði.in ſum
ma que dicũt ꝙ impedimẽtũ pᷣſumitur ſubſecutũ fa
nore můimonij pꝛ mũ dictũ plus mihi plʒ exquo nũ
quã potuit cognoſcere illam mulieꝛc.nã ex futuꝛo
ſumit᷑ circa pᷣteꝛitũ:ut nõ.gl.in.c. ſcꝛibã õ de pᷣſum.
gl.ĩ v. ꝑ eꝛoꝛc: ibi ſi enoꝛ ꝓbabilis detegat᷑.
nõ ſing. hãc ꝑticulã glo.ꝙ ſnia põt reuocari ſi eꝛꝛoꝛ

ꝓbabilis poſtea detegat᷑ quod intelligo quãdo dete

git̃᷑ nõ ꝑ ꝓbationes admittendas:quia nt nõ admit
tantur poteſt excipi de tranſitu in rem iudicatam:ut
in.c.cum inteꝛ de re iudi.ſed intellige quando alias
in ipſa re apparuit de eꝛꝛoꝛe nt h̊ z peꝛ iura allegata
in glo.pʒ ꝙ h̊ dictũ nõ ſit reſtringendum ad cauſaʒ
mr̃i nonialeʒ:⁊ nide qð latius dixi in.c.ij.de purga.
uulga.ſi tñ ꝓbationes iniuſte de facto admitterent
iudex dʒ retractare ſniam nõ obſtante ꝙ trãſiret in
rẽ iu dicatã:ita ſing.dixit Inn. in.c. cũ dilecta de re
ſcꝛip.⁊ in.c.cũ beꝛtoldus de re indi. Itẽ ponit In
no.̊ a iud ſingulare dictum ꝙ ſi notoꝛie appareat
ſniaʒ eſſe iniuſtã dʒ ꝛcuocari nõ obſtante non fuit
appellatũ:ut h̊ͥ z.c.ij.de purga.uulg.qꝛ vitati cedit
eE 2

¶ He frigidis ? male:

opi. Viij. di. Vitate Y. c. cõſuetudo. Et nõ ex hoc ſin
gu. ꝙ ſñia notorie iiuſta eſt nulla uel ſaltĩ ꝛeuocabi
lis nõ obſtãte ꝙ appellatũ ñ fuerit ẽt ſi notorietas
iniuſte poſtea acciderit ut hic qð nunqꝙᷓ tradas obli
nioni. Et põt eſſe ꝛ0: qꝛ ſñia iiuſta a iure ſuſtiet: qꝛ
pſu mit iuſta ꝑp auctoꝛitatẽ indicis: ut i.c.bone de
ele ⁊ in.c.in pntia de ꝛenũ.q 2 ceſſat cum notorie
cõſtat de ĩ iuſticia. æ iõ alibi diẽ Inn. alind ſinglłaꝛe
dictũ ꝙ ſi ꝑs in cniꝰ fauoꝛẽ lata ẽ ſñia ↄfiteĩ eã iin
ſtã dʒ eã iudex ꝛctractaꝛe: ita nõ in. c. qꝛ pleriqʒ de
imu eccle. Eu gl im. Hc⸗ ſil i fi. nõ. gl. idẽ ſen
tit gl. in. V. dẽat. ſ Inn. 2 Moſti. tenẽt oppoſitũ di
cẽtes ꝙ ex quo facto hũano eſt facta apta pꝰ niro
ʒ illa ꝛeſtitui.naʒ ſatis ẽ ꝙ ſine ꝑiculo moꝛis pot
cognoſci. Et ex h eiʒ pʒ ꝙ; ipedimentũ nõ erat peꝛ
peinũ.⁊ expõit Hoſti.tex.abſqʒ coꝛpoꝛali periculo
i. abſqʒ moꝛte: q̃ſi uelit ꝙ ſi cũ picło ſit ꝛeddita ap
ta ex quo in moꝛtẽ nõ ĩducit eſt ꝛeſtituẽda primo et
ita cõiteꝛ uident᷑ ſentire doc. ſed ego diceꝛẽ h diciũ
ꝓcedeꝛe ex pſumptõe qn nõ oſtat de dria ĩiteꝛ utrũ
qʒ.ſ.uiꝝ ⁊ uxoꝛẽ̃.nã ſi uir ẽ adeo carnoſus ꝙ nü
ꝙ poſſet defloraꝛe mulierẽ ſine ꝑiculo moꝛtis. Se
cũdus vo uir magis gꝛacilis potuit eam cognoſcẽ
tũc pnto ꝙ nõ ſit ꝛeſtituenda pꝰ łʒ ꝑ frequẽteʒ uſuz
cũ ſcdᷣo ſit ꝛeddita apta pꝰ ⁊ h tacite iudicio meo ſẽ
ſerunt De. ? Abba i qᷓdã diſtinctiõe quã po nit
Jo. an. in fi. ſed. ego hoc ꝓbo ꝑ iſtum tex.qͥ diẽ
ꝙ iſta erat cognoſcibilis a pᷣ ex quo potuit cõmi
ſceri ſcdᷣo:qꝛ eꝛat ſimilis pꝰ.ſecus eꝛgo ubi nõ erat

ſibis. vñ tex. arguit pſũptiue a cõit᷑ accidẽtibus ſecc

g ubi ꝓbat᷑ apte diſſimilitudo mõ pꝛedicto ¶ In
glo. in. V. foꝛnicatio ibi appeat ꝛetro fuiſſe factaʒ in
iuriã. bec ſoło nõ ur̃ bona qꝛ idẽ ↄcludẽt ꝛeſpecin
mrimonij cꝰ Sriũ innit la ĩ.V. qdiu.iõ dic ꝙ priꝰ
nir põt obiſceꝛe foꝛnicationẽ ⁊ nõ mr̃imoniũ quaſi
foꝛnicãdo dedit opꝑã ꝛei illicite.iõ iputant᷑ ſibi oĩa lIʒ
pteꝛ intentũ eueniãt:ut in.c. tua de hoi:ſʒ öhendo
cũ ſcdᷣo dabat opã ꝛei licite cũ putaret ſe ſolutã a pᷣ
mo:iõ pꝛimꝰ ñ põt ſibi opponẽ ð adultio.ſj hodie
ẽ dubiũ nũquſd pᷣhendo cũ ſcdᷣo poſſit ꝛepelli a pꝰ
ptextu adultij. aliqᷓ enẽt ꝙ ſic ꝑ iſtũ tex. in. v. ſʒ
modo. nõ dy ⁊c᷑. exponẽtes illud v.ſed ãmodo.i.pꝰ
iſtam decretalé: ut ſentit Inno.q̃ſi oli.hᷣ qõ erat qu
bia. hodie vo aꝑta. Alij exponunt ãmodo.i.poſt
primũ coitum:qꝛ pꝰ primũ dʒ cognoſceꝛ ꝙ mr̃imo
niũ erat cum pꝰ.⁊ h̊ͥ opi.mihi placet.nam credo ꝙ
ẽt hodie iſta mulieꝛ licite Shẽt cũ ſcdᷣo poſt ſñiam
diuoꝛtij latã ꝑ eccłiã nam põt pᷣſumi ꝙ alteri uiro
erat apta qð eſt poſſibile fᷣm ea que s dixi.nec tene
tur mulieꝛ ꝛedire ad primũ niſi ueriſitr cognoſcat pᷣ
mũ fuiſſe aptũ a prin. ᷣm diſtinctionẽ ſupꝛadictã =z
in fi. glo. Inn. decidit opi. primã Jo.qꝛ quilibet ẽt
inſipiẽs uideꝛet ꝗ;ſit abſurdũ ꝙ ↄiunx alteriꝰita tꝛa
craret᷑. vñ dicit Inn. ꝙ ex quo fnit cognita a ſecũ
do dʒ irreuocabiliteꝛ ꝛeſtitui p Moſti. dicit ⁊ meliꝰ
indicio meo ꝙ dʒ primo reſtitni ⁊ ſi ꝑ triẽnium ñ
põt ab eo cognoſci dʒ ſcdᷣo ꝛeſtitui irreuocabiliteꝛ.
nam pꝛeſumendũ ẽ ex curſu tanti tpᷣis driaʒ eſſe in
coꝛporibus iſtoꝝ. ¶ Vltumo põderabis finẽ buiꝰ
glo. qᷓ ponit unũ dictum ſinglaꝛe qð nõ ⁊æ nõ ẽ alibi

ſentit em unũ ĩtellectuʒ ꝙ ſmia in canſa mrimonial
tranſit ĩ rem iud.cũ eſt cõfirmata ꝑ duas ſnias: qð
dẽem non placet do. An. qꝛ nullum uiculum põt fir
mare ſniam quo minus enoꝛ poſſit detegi ꝑ ea que
nõ.i.c. latoꝛ ⁊ ĩi.c.tenoꝛ de re iud. ſed ſaluando ali
quatenus glo.dic ꝙ cum ſnia ſit bis confirmata nõ
dʒ ꝗs ↄ eam audiri niſi cuʒ ſtricta cauſe cognitiõe.
naʒ ut dicit Inno.in.c. renoꝛ de re iudi. etiã õ unã
ſmiam nõ dʒ quis audiri de facili:eꝛgo foꝛtius qñ fu
it bis ↄfirmata. Item ego do aliũ intellectum ad gl.
ut ẽt in cã mr̃imoniali nõ poſſit teꝛtio appellari.non
tñ ꝑ hoc excludit᷑ quin poſſit pꝛobari ſiue ꝓponi in
iuſticia ſmie ꝑ uiam queꝛele.⁊ iſte ĩitellectus eſt neꝛiſſi
mus in ſe:ꝓ h̊ ꝙ in ſili dicit gl.nõ.in.c.ad repꝛimẽ
dã de offi. oꝛ.Et ẽ dꝛia magna utꝝ audiat᷑ quis peꝛ
niã appellatiõis an ꝑ uiã queꝛele: ut nõ.in.d.c.ad ꝛc
pꝛimendã. ¶ Vltio ſcias ꝙ bec ha inducit᷑ ad que
ſtionem:an laʒarus ⁊ alij reſuſcitan recuꝑent uxore
2 filios ⁊ alia bona. JInÄẽ qritur de bapnſmo oꝛdie
2 pfeſſione religionis. Iteʒ ſi reiquit aliqua ecclijs
nũquid poſſit illa repeteꝛe.de his nide glo.⁊ archi.
xxxij. q. vij. c. ij ⁊ ꝑ Jo. an. hic qui allat ꝓ ⁊ poſt
PBar. bꝛix. ?7 alios antiquos. ? vr ↄcludeꝛe ꝙ ea qᷓ
ipꝛimunt᷑ aie nõ ꝑdideꝛit:⁊ ſic non eſt opus tractare
de recuꝑatiõe.exemplũ in oꝛdie baptiſmo ⁊ ſilibus
ſacꝛamẽetis ex quibꝰ caracteꝛ ipꝛimit᷑ aĩe.nã ſicut aĩa
ipſa ñ moꝛit: ita nec ſibi impᷣſſa. Idẽ ſentit Jo. an.
in pfeſſiõe nõ ꝙ P ꝓfeſſiõeʒ ipꝛimat᷑ caracteꝛ:ſed qꝛ
obligatio inde oꝛta acquiri᷑ deo qui nõ moꝛitur: ut
nõ in.c.fi.de condi. appo. In alijs ueꝛo que iheꝛẽt
coꝛpoꝛi tenẽt ꝙ ſi neꝛe fuit moꝛtuus non recupeꝛat
illa bona de rigoꝛe. ſecꝰ ſi cedebat᷑ moꝛtuus ⁊? non
eꝛat ut qꝛ reꝑitur niuus in monimẽto. Idẽ in caſu
dubij ⁊ facit hec lr̃a in eo ꝙ dicit ipedimentuʒ eẽ ꝑ
peruũ qð ſine miraculo diuino nõ põt reme ueꝛi.ſed
glo.ĩ. l. na ad ea.ff. de legi.⁊ in.l.ſeꝛuus de ac.⁊ ob
li. ſentit oppoſitũ ut indiſtincte bona recuꝑet.dic eiʒ
ꝙ reſuſcitatus rũpit teſtamentuʒ qð antea feceꝛat =
aufeꝛt bona bẽdibus.? idẽ gñalꝛ uident᷑ ſeq Ray. z
HGuil. de cu.? Oar.i.d.l.nã ad ea. Doniuuʒ eoꝝ
pꝛincipaſe ẽ:ꝛ ſi reſtirutio pꝛincipis refeꝛĩ ad oĩa.l.
i. in fi C. de ſen.paſ.⁊.iij.q.iij.in fi.foꝛtiꝰ reſtitutio
dei dʒ opari h. nã reſuſcitatus vꝛ ꝑ ſũmuʒ pꝛincipẽ
reſtitutꝰ. vVñ ut plena ſit reſtitutio dʒ oia recuꝑare.
in uxoꝛe tñ ſecus ſentiũt:qꝛ illã nõ recupeꝛat reſtiin
tus iure poſtliminij: ut in.l.nõ ut a patre ⁊ in.l.cum
due ff. de cap.⁊ poſtli.reueꝛ.Sʒ certe de iure cano.
nõ eſt dr̃ia ĩteꝛ filios ⁊ uxoꝛẽ: qꝛ ꝑ captiuitatẽinõ ſe
ꝑarur mimoniũ ſiẽ de iure ciuili: ut in.c.dns de fis
nup.⁊. xxxiiij.q.ij.cum peꝛ bellicam de rigoꝛe placet
mihi opi. Archi.? Joã.an. qꝛ actio ſemel extincta
ex tranſmiſſa de renũ.ſʒ de equitate ꝓcedit opi.legi
ſtaꝝ.dico igit ꝙ ꝑ moꝛtẽ ſoluit religio:qꝛ nihil alidð
eſt religio niſi quoddam uotum obligans in huma
nis:ad boc quod nõ.glo.in.c.fi.de ſepul.li.vVi.⁊ ſic
nõ obſtat motiuũ Jo. andre. qꝛ lʒ obligatio acqui
rat᷑ deo tñ eſt reſtricta ad tps.vñ poſt reſuſcitatiõeʒ
eſt noua uita.ſʒ de equitate põt ꝓcedẽ dẽʒ ſuũ ſʒ nõ
eſt ſpale in religise: qꝛ ideʒ in alijs ſpalibus:ut ſupꝛa

ſtifleann uurnd
galn Prnimfin enngior
8no NlCconfinmniſnm
igruſtnchüh i
õ
popinicmi ? mis r
ſbo ter ho e co
luik cſio mizcg
ſpunoe nunn gpnvor no ſufar
Nonerone menſ ino gus Pbꝛt di
itſbano urgmnians ongo r dedin
Cnſelns ogoniſedoc ind pdrn
taifim oatiinmieſcomin
Münianſz ncüine degi m
1der ns ern
oni ppreidormtumnaninnin
unſpaneßzſuiseſ lenetimn
mkoisritn tmniin

gefi i
. 4 f
übiimn
1e usſſih
Z an Uicvlon Hotſir
n lcerg Peaqre
nitl lunncog
ici Seofftnen .
i⸗ e aiſe cogninioe
nini
doſenibgf
üinlenmna
poſſtero

ſt Pubeiiſi

.

ehnnimone
Mleigblt aiovenis
Nwr ehoirgh ranh,
oan Menialr ori ol
nsr ſfolteega
ntſenoncfons mome
inromſe baprlto e ſtbus
naripeini deni ſn di
iinpl eſent Joan.
Riczihinn angeſcd
Kauni ed aüronwinnnet
o. Naise vedehei
er fitmomwns on ehen
icrdehi nomst n
unmninin iirl
n M uinmmmci
dinmno o r onnei iu
girinllmscet te

ſrarbomfepetcich
Umenmzcdemer ſeent
e GnueniſiKet

Altna Demmen
wid Phefti N inl
1ai ſiſom coun
enlinns üimniihi
uſrnchund Hoi HD
nüi nlin nſent
untmn tillan
n Gunkcl nnecnd.
a annnimii 4

ng

¶ De frigidis ? male

dixi:nec amplius inſiſto qꝛ nunq; uel raꝛo pꝛatica
itur iſta queſtio c.
Ittere. Legit tribus mõis primo
ꝙ loquat᷑ in maleficiato.et
fᷣm hũc ĩtellectũ ſũmo ſic.ſi uir maleficia
ius nuq; potuit cognoſceꝛe uxoꝛẽ cui per triẽnium
cohĩtauit ipſis cũ ſeptia ꝓpinquoꝛũ manu h̊ iuran
nibus mimoniũ ſeꝑatur.h.d. ¶ Scðdᷣo mõ legũ ſic
ꝙ nõ loquat᷑ in maleficiato ſed in frigido.ut tenuit
Yin.cuius lec.cõiꝛ nõ ꝛecipit ſed tñ in ſe Va ẽ:⁊ di
cẽdum ut habuiſti ĩ.c. laudabilẽ.S.e.¶ Zertio mõ
legit᷑ ibeꝛẽdo vᷣbis lr̃e generalit᷑ cũ uxoꝛ dicit niruʒ
nõ hbẽe potẽtiã ſecũ coeundi nec exprimit ex qua cã
⁊? ſic facit ad tertiã ꝑtẽ rubrice ⁊ H̊.d. Si uxoꝛ dicit
uirũ cui cohĩtauit per triẽnium nõ hꝛe porentiã co
eundi eis hoc iuꝛantibus cũ ſeptima manu ꝓpiquo
rũ miimoniũ ſeꝑat᷑. h.d.prĩio ↄſultatio.fo rniſio fa
ibi quo circa. ¶ Mõ ibi octo ãnis elapſis ꝙ non
ob. ãnoꝛũ numerus quo minulſ poſſit allegari impo
tentia alteꝛutrius ↄiugiũ ⁊ peti ſeꝑationẽ mẽimonij
hoc ẽ idubitatũ cũ uterqʒ ipotentiã ↄfitet᷑ ut hic uł
cũ clare ꝓbaꝛi põt.nut ſupra.c.ꝓx.quid aũt ſi unus
ↄfitet᷑ ⁊ alt negat ⁊ nõ hẽnt᷑ ꝓbatões euidentes dic
ut dixi in. c.i.?.ij.ſupra.e.qui tex.ad hũc caſũ ꝓpᷣe
adaptari debẽt cdo colligo hic ultra alios ca
ſũ aꝑtũ ĩtelligẽdo ꝙ loquat in malcficiato ut cõiter
tenet ꝙ exquo mimoniũ nõ ẽ ↄſumatũ maleficium
pſumi pceſſiſſe mꝛimoniũ.nã ut hic nides nec alle
gatio nec ꝓbatio facta fuit ſemꝑ pꝛioꝛitate tpᷣis ſed
ꝓbato maleficio mr̃imoniũ ſeꝑatur.⁊æ nemo ad hꝰ
ponderauit iſtum tex.nec ego al.ſʒ nũc mihi accidit
legẽdo lec.⁊ ẽ gl.oꝛdi.xxxiij.q.i.c.requiſiſti.⁊ fac
pꝛo opi.quã recitaui ⁊ tenui.S.c.pꝛoxi. ertio
nõ bo.tex.pꝛo his que tenui contra cõem lec.in.c.
laudabilẽ S.e.ꝙ ↄfeſſio utriuſqʒ cõiugum una cum
ſeptima manu ꝓpinquoꝝ nõ ſufficit ad ſeꝑanduʒ ſi
ne cohitatione triẽnij imo plus ꝓbat᷑ hic ꝙ nõ ſaffi
cit ꝓbatio uirginitatis longo tpꝛe habite:⁊ lIʒ uir di
ceꝛet ſe alias cognoniſſe hoc mñ nõ ꝓbatur. nec ob.
ſi dicat lĩr̃am loqui in maleficio:qꝛ in tex. hoc nõ ex
pꝛimitur ſʒ ſoluʒ gñaliteꝛ allegat᷑ impotẽtia coeũdi.
2z ex hoc ⁊vex tex. bene nõbis ꝙ petens ſeꝑari matri
moniũ ꝓpteꝛ ĩpotentiam mariti nõ teneĩ ſpecificare
cãm iĩpotentie:ſʒ ſatis eſt diceꝛe nirum nõ habeꝛe po
lentiã ſecũ coeũdi:qð tʒ hic Moſti.⁊ tenet Jo.an.
⁊ cõiteꝛ ſeqũunt᷑ oẽs:⁊ idem tenui ſuꝑ rubꝛica. ⁊ ex
hoc habes cãum ꝙ in actiõe ꝑſonali nõ tenet᷑ quis
expꝛimeꝛe cãm:⁊ boc ideo ut arbitroꝛ: qꝛ dubietas
ꝓuenit ex facto adueꝛſarij quo cãu admittitur libel
lus gñalis ⁊ alteꝛnatiuus:ut in.c.conſtitutus ⁊ ibi ꝑ
Inno. de reſti.in inte. facit.l.que de tota..inceꝛte
.ff. de rei uen. z in.l.ij.ff. quoꝛum le.ſentit glo.nota.
Xxxiij.q.i.c.requiſiſti.que etiã dicit ꝙ ꝓponẽs etiaʒ
ghaliteꝛ ĩpotentiã coeũdi vr̃ omne ius ſuum in indi
ciũ deduxiſſe:ut in.c.abbate ſane de re indi. lib.vi.
p qð arguit hic Jo. an. ꝙ ſuccumbens in hac gña
li petiione non poteꝛit poſtmodum allegare frigidi
tatem nel a iud impedimentuʒ. ſecus ubi pꝛius ſe fũ
daſſer ſuꝑ canſa ſpecifica.⁊ nõ.ſing.ex hoc dicto ꝙ
mnia in tali cã trãſit in reʒ iudicatã quod n õmemini

alibi me legiſſe. ? ꝓ hoc facit:qꝛ in hoc caſu ceſſar
Piculũ aĩe rõe cuius ſnia nõ trãſit in rẽ iudicatã.nã
ſi nõ põt ſtare ut uxoꝛ ſtabit ut ſoꝛoꝛ ⁊ ſic ut nulluʒ
peccatũ iminet ſed meꝛituʒ:ut in.c.ſi tu abſtines.xx
vVij.q.ij.⁊ in.c.ſi deo patri.xxxiij.q.ij.facit.c. cõſul
tationi ſupra.e.æ hoc nõ. æ ſemper tenebis menti.
Hoia ꝙ deus fuit actoꝛ ⁊ inſtitutoꝛ matrimo
nij.? ex hoc habes unam excelletiam iſtius ſacramẽ
ti. alia excellentia eſt ꝛatione ſtatus quia fuit inſlitu
tum in ſtatu inocentie.ſ.in paradiſo uit in.c.i.ð no
to li.Vi. Alia ueꝛo ſacramenta fuerunt inſtituta po
peccatũ. Item excellit ꝛõne tpᷣis:qꝛ ab initio mundi
fuit inſtitutum. Item ꝛe loci qꝛ in paradiſo. Item
rõe cõitatis:qꝛ oẽs gentes fere utũtur eo.⁊ uide de
his que nõ hic Hoſt. ¶ In glo.ij. in fi. ex hac col
ligitur pria lec.ad tex.quã nõ.⁊ dic ut nõ.iũ fuit Sõ
.c. ꝓx.in glo.in.vV.diuinum miraculum ubi dicitur
latius de hac materia Inn. hanc lec.non appꝛobat
dicens ꝙ ꝓpteꝛ maleficiũ nõ dʒmr̃imonium ſeꝑari
cũ nõ ſit ipedimẽtum ꝑpetuum:⁊ intelligit iſtũ tex.
in frigido.nam de maleficiato nulla mentio fit h ſʒ
allegabatur ipotentia coeũdi in gñe.⁊ ad.c.ſi ꝑ foꝛ
tiarias:dicit ꝙ ẽ coꝛectũ.hec lec.cõir.nõ appꝛoba
tur ut ſupra dixi æ ꝙ poſſit ſeꝑari ꝓpter maleficiuʒ
ſatis dixi in.c.ſupra ꝓx.in gl.pal.naʒ ut dicit Ho
ſti. ? bñ ſi loqret᷑ de ĩpotẽtia nali nõ fuiſſet h̊ iiũcta
pnia de cõmiſſis.qꝛ ꝑ pniam nõ tollütur de facili ĩ
pedimẽta nãia. Item uir allegabat ſe potentiã hr̃e
mulieꝛes alias cognoſcendi ⁊ hec lec.eſt bona ⁊ cõi
ter appꝛobatur. ¶ Tertia lec. ẽ ut tex. intelligatur
gñaliter ubicũq; allegatur ipotentia coeundi.nõ.n.
tenet᷑ nulier ſpecificare cãm ĩpotentie cum de facili
nõ poſſit ꝑcipi maxie per mulieꝛc.⁊ iſte ĩtellectus eſt
ẽt bonus in ſe ⁊ nõbilis.⁊ pꝛo hoc facit Nica ĩ teꝛ
tia ꝑte nbi fit mẽtio de frigiditate de maleficio ⁊ge
neraliter de ipotentia coeundi.¶ In glo. i. v. inſti
tuoꝛ ibi ab adã.lʒ gl.repꝛobet primã opi.tu tamen
eã tene nec ob. motinuũ gl.qꝛ adã dixit illa vᷣba oꝛe
ꝓphetico ut ẽ tex.xxxv.q.x.c.fr̃nitatis ⁊ uide de h̊
tex.cũ gl.in.c:i.de uoto li.vVi. ¶ In gl.in. v. conti
nuũ in fi.nõ glo.⁊ dic ꝙ in maleficio iſta cohabita
tio triennij ſemper requiritur: qꝛ illud impedimen
tũ eſt accidẽtale æ nõnunqꝙᷓ; tpe remoueĩt̃ maxie poſt
actã penitẽtiã/ In alijs ueꝛ0 ipedimẽtis naturalib
ubi de his ueꝛaciteꝛ nõ ↄſtaret uel peꝛ aliqua ſigna
euidentia nõ eſt opus triẽnio:ut in.c.i.sS.e.Gʒ ubi
ſigna eſſent dubia tũc dat᷑ triẽnium ⁊ iſte ẽ ꝓpꝛius
caſus.d.c.laudabileʒ S.e.⁊ dic ut ibi dixi ⁊ in.c.i.S
.e. ¶ In glo. fi. ibi tñ ſi adulteꝛium omitteꝛetur nõ
bene glo. ⁊ dicit Jo.an.qꝙ ſi peꝛ alteꝛum intellexit p
bationem uirginitatis ꝑ aſpectum glo.ueꝛuʒ dicit ſe
cus ſi intellexit de iuramẽto ꝓpinquoꝛum nota ſin
gu. dictu n Jo. an.lʒ eiʒ ſuccinte loquat᷑.habʒ tamẽ
dictum ſuũ iuncta glo.hanc ſmam: ꝙ ad ſeparatio
nem matrimonij fiendam ꝓpteꝛ maleficium necario
non requiritur pꝛobatio uirginitatis: quod dictum
ſatis mihi placet ur uiduarum nuptijs non deſiji hꝰ
remediũ ſeparationis:⁊ ꝓ hoc allego.c.ſi peꝛ ſoꝛtia
rias.xxxiij.q.i.ubi nihil dicitur de ꝓbatione vgini
tatis. Añ ad cautelam iundices feceꝛũt hic mulierem
e 3

¶ Be frigidis ? malefi.

impici nõ eim é viſimile ↄinges falſũ iurare ex quo
ꝓpinqui pfumunĩ hẽe noticiã ſtat matrimonialis
iurãt ꝙ eos credũt uerũ diceꝛe:ſed iuramentũ ꝓpi
quoꝝ ſempꝑ ẽ neceſſariũ:qꝛ ꝓbatio nirginitatis eſt:
ar. fallax.iñ ꝛc odij poſſent mrimoniũ non conſu
mare:⁊ ↄfeſſio cõiungũ non eſt multũ ualida:ut in
c.ſuꝑ eo.de eo qui cogno.ↄſan.uxo.ſuc.Quid ãt
ſi nõ poſſint haberi ꝓpinqui ſaltim numeꝛo ſeptem
Cõcludũt doc.ꝙ paucioꝛes ſufficiũt maxime cũ fa
ma:ar.c.ſi duo.xxxv.q.vi. In defectum tmñ pꝛopin
quoꝝ debẽt uicini adhiberi: ⁊ ſi nõ pñt haberi ꝓpi
diſcoꝛdiã uel qꝛ iſti ſunt foꝛenſes tũc ſufficiunt pau

cioꝛes ut ᷓ dixi.non eiʒ eſt de facili recedẽdũ a foꝛ
ma huiꝰ.c. ¶ Vlimo bic querit qñ incipit currer
iſtud triẽniũ dicit Hoſt. ꝙ a tpᷣꝛe pacte pnie ⁊ mo
niriõis facte ꝑ iudicẽ. Inno. Min. ? Abbas dicũt
gufficeꝛe ꝙ ꝑ triẽnium cõtinuũ cohabitauerũt ſiue
ante ſiue poſt:æ hoc mihi plus placet per iſtum tex.
in fi. ibi. J.pꝛedictos.viij.ãnos.nã loquiĩ de illis ã⸗
nis qui pᷣceſſerũt querelaʒ nunc expoſitã corã iudi
cibus fateoꝛ tñ ꝙ poſt pniaʒ iniunciaʒ debẽt coba
biutare aliquo tpe ad arbitriũ iudicis moderãdo: ut
ꝓbat hſa hic in. v.⁊ ſi foꝛte placẽt deo ⁊c.?æ dicunt
aliqui neceſſario nõ ꝛequiri ꝙ iſtud trienniũ ſit con
tinuũ:ſʒ ſatis ẽ ut cõputatis tẽporibus cohabitatio
nis reſuliet triẽnium ↄtinuũ.vnde ſi in triennio ma
ritus fuit abſens ꝑ ſex menſes in peregrinatiõe po
terit ilmid ſuppleri ab anteriori tpꝛe alias tollereiur
pegrinatio ⁊ alia negocia neceſſaria.credo ꝙ h̊ fu
it de mente l̃e.ſed quo ad corticẽ linera uidetur in
nuere contrariũ dum requirit triẽnium continuum
2 non interpollatum ⁊c.

¶ De mrimonio cto ð ĩteꝛdictũ eccłie. Rica.

¶ Mnia inteꝛdictũ ecctie ſup mr̃imonio oᷣbendo
qnqʒ ioedit ipᷣm mr̃imoniũ:qnq; impedit ⁊ dirimit
iõ poſt multa impedimẽta s tractata actoꝛ ſubijcit
banc rubricam.⁊ uide ad materiam huius rubriee
qð nõ.glo.s de ſpon.du.in.c.tua.

Itter „ Mrimoniũ contꝛa

*inteꝛdictum eceleſie

pteꝛ boc ſolũ non dirimitur. impo
nitrr tñ pñia ſic Zhentibus ⁊ ſeꝑã
tur donec cognoſcat᷑ de cã interdicti.h.d. in effecin
rotus iſte titulus:ſunt due partes.in pria facti nar
ratio.in ſᷣa rñſio:ibi mãdamus. 6 primo ibi
pnte ⁊æ ↄſentiente ꝙ ex ſponſalibus ↄctis ꝑ fꝛatrem
ſoꝛoꝛ nõ obligat᷑ ex ſola pñtia:ſed oʒ ꝙ conſentiat
ſaltim tacite ꝑ aliqua ſigna.ſecus in ſponſalibus .
tractis ꝑ paꝛẽtes:quia tũc ſola pñtia hab etur ꝓ
ſenſu: ut in.c. unico de deſpon. impu.li.vi.iu fi. et
ibi Jo. an.firmat hanc concluſionẽ i nouella:ſic in
tellige iſtum tex. ſecũdo ꝙ ꝛeceptio muneꝝ
ãplexus ⁊ oſcula nõ faciunt ſponſalia tranſiꝛe ĩ mẽi
moniũ ⁊ nimirũ cũ attentatus copule non ſufficiat
ſed oʒ ꝙ plene cognoſcatur.ut in.c.adoleſcens iun
cto.c.is qui de ſpon.⁊ nõ ꝙ teei mẽimonium cuʒ

uel indicis factũ ſeu contractuʒ pꝛo

alia ↄtractum nõ obſtãtibus ſponſalijs ? receptione

muneꝝ ⁊ oſculis ⁊ amplexibus.⁊ in hoc tene menti

iſtam lram: qꝛ neſcio alibi ita bonum tex. ¶ Mota
bo.tex.qꝙ matrimoniũ ſequẽs cnʒ alia mulieꝛe rum
pit ſpõ.pcedentria ẽt ſi pceſſit interdictũ eccleſie. In
teꝛdictum eꝛgo iu dicis factum ſpõſo de futuro ne ꝰ
trahat nõ hʒ dirimeꝛe mẽimoniũ cum alia cõtractuʒ
uincit eꝛgo mr̃imoniũ ſpõ.⁊ ĩteꝛdictum. ĩtellige de
iteꝛdicto facto ex cauſa tpali.ſecus ſi pꝛopteꝛ impedi
mentũ ꝑpetuuʒ:qꝛ tũc tale iteꝛdictum etiam dirimit:
nt nõ.glo.i.c.tua de ſpon.du n glo. iſ ibi expt
ſe.idẽ dic ſi tacite puta recipiendo poſtmodum do
na ab alio uiro tanqꝙᷓ a ſponſo uełillum amplexãdo
nt ſponſam. nõ. glo.j.in v. tanqᷓ ⁊ nõ.ſing.illã glo.
faẽc.c.ad id qð g de ſpõ.⁊ tex.cñ glo.in.c. lFas ẽ de
deſpon: ipn. A In ra tio. ibi ſʒ frateꝛ ad hoc obli
gatur.nõ.glo.qꝙ ꝓmittens ſe daturũ alicui ſoꝛoꝛcẽ̃ in
uxoꝛẽ obligat᷑ ad iducendũ ſoꝛoꝛẽ ut cum illo hat
8 declara: ut plenius dixi in. c. ex His.ij.S de ſpon.
&ESe glo. ĩ V. pꝛohibuiſſet ibi æ bñ nota ex gl.iũcto
tex. unũ remediũ ꝓditum ſpõſo ſi dubitat ne ſponſa
contrabat matrimonium cum alio ut imploꝛet offi
cium iudicis ꝙ ſub pena excõis inteꝛdicatur ſponſe
ne contrahat cum aliquo alio matrimoniuʒ. ⁊ ex hac
glo.iuncto tex.nota ꝙ etiaʒ ubi non interuenit inra
mentuʒ non licet ſponſo renlliꝛe a ſponſa ſine cauſa
quod etiam ſentit glo.fi.nam hic mulieꝛ non iurauit
led frateꝛ ⁊ ceteꝛa.
X£ litteri 8. Sũmatum eſt ſup c.
ꝓxi. ulł als ſic. Spon
falia de futuro cuʒ una ẽt ↄtra iterdictum
eccleſie ↄtracta nõ habẽt dirimeꝛe matrimoniuʒ po
ſtea ↄtractum cum alia.in pꝛima narrat factũ.in fa
illud diffiniẽdum cõminit:ibi mandamus.¶ Hota

pꝛimo iudicẽ eccliaſticum poſſe pꝛecipeꝛe ſponſo ne

ↄtra ꝓmiſſionem tranſeat ad alia uota:etiam ſi pꝛo
miſſio nõ fueꝛit iurata ⁊ ſic facit iſte tex.in ax.ꝙ ſpõ
ſalia line iuꝛamento efficaciteꝛ obligant. ¶ Mõ lccũ
do ꝙ ſolum iteꝛdictum ecclie factum ex impedimen
to nõ ppetuo nõ dirimit mꝛimoniũ poſt otractum.
Altio nõ iũcta glo. in v. ſtrictius unũ dictũ ſatis
nõbile: ꝙ lʒ iudex defeꝛat appłoni nibilominus põt
pcipeꝛe parti ne attẽtetid ꝓpteꝛ quod appellauit et
ſic appto nõ tuet᷑ appellanteʒ ut poſſit id faceꝛe ꝓpt᷑
qð appellauit:qð ſing.nõ.⁊ h̊ͥ idem tʒ Jo.an.ĩ.c.cũ

appkonibus de appel.li. vi. Et ex hac etiaʒ elicit do.

an. iudicem a quo poſſe attentare omnia tendentia
n facilioꝛẽ exitum cãe applonis non tamen cogno
iſcendo de niribus appellaeioniſ: ꝓ h.c.qua fꝛõte de
appel.⁊ uide qð ibi dixi ⁊ latius ĩ.c.cũ teneamur.e.
ti. ¶ In glo. ij. ibi ↄſciaʒ nõ. bñ gl. ꝙ ꝑ h̊ vba pci
pio ſub pena excõicatiõis nõ feꝛt excõicatio in õ fa
cientem ipſo facto ſi ad ulterioꝛa nõ fuit ꝓceſſum.
ſed oʒ ꝙ dicat᷑ quã ex nũc ꝓfeꝛo ſi ↄ feceris uł ſilia
Hba et eſt cõis ſnia doc.ꝓ quo facit tex.in.c.ſic de
ſimo.⁊ ibi gl.uide etiã glo.in.c.i.de ſagi.⁊ ad iura
alle. in gl. ꝓ ↄtrarijs dic ut in eis.
4 Si hi qui diceban
„ muliere. tur conſanguinei cõ

traxeꝛunt ð pceptum iudicis debent ſeꝑa

Lui
mntcruunu zm
vopntne dorfethohe o Nöct

lüns lna l Ma ter
giin tpiimnoc o won Paren

zuniirtnlnn de gint ie
latriofninsonine

SSüiürctin. P.

Eyawlanckenmisinrtün
dißſelcna geflimdemiani
jiñpri pomz artitcedhbiun por
Hur in p itii i dimdn
d mnictati a i mgn
igenſa ſcli

opvgvetns.

1balänumn de ſc
lononm conipgin dnun
„Deriiuam pmnd
nkhrnſohͤ 8
Praceſaſtatsogoſet neit
en
wammuicſutlain⸗

n ſpbitur rinn
manaioer iſpbn
ataß inenſaur hone
muminonin rerbu
i; binon inemnt inn
clir 9 ſorfiſte anfn
uumbiemſenoninvir

Fimmi 4.
D . Dn
1OCa dOrtendcnn
ba dininer mmnnonine
inpi unr ſud n

utinunmng M

poſe ucerr hbr
alalronmin in
chheriſeteri al
ecbignnCödn
cheſonna inpedinen
fünoni M Mium,
Nonns wiudiſas
ARNüttinnins N
nd engdet Pyeſuita

¶ Qui ſi. int legt.

ri donec de cã cognoſcat᷑. ¶ No. ludicem debeꝛe ĩ
terdicere mrimonium ſi uehementer ſuſpicatur de
imopedimento inteꝛ hentes. ¶ Item noe ſi cã ipe
dimenti eſt ꝑpetua mr̃imnniũ ẽ nullũ interdicium
ſecus ſi tpalis:nam ut hic nides uʒ mꝛimonium cõ
tractũ õ pceptum iudicis factuʒ ꝓpter ſuſpitionem
ↄſanguinitatis ſi poſtmodũ nõ repiatur ↄſãguĩtas
2 hodie ↄᷣhens in gradu ꝓhibito eſt excõicatꝰ ipſo
facto ut in. cle. unica de ↄſan.⁊= affi. ¶ In glo.iij.
ibi ſed tutius dicit Jo. an. ꝙ imo neceſſarium qꝛ
in abſolutõe ab excõicatiõe reꝑitur certa foꝛma:nec
ſufficit ſolũ ſatiſfactio.ut in.c.cum deſideꝛes ⁊.c.a
nobis de ſen. ex.ſecus dicit in abſolutõe a ſuſpẽſiõe
nl in relaxatõe iĩterdicii.ſi eni iſta ferunt̃ ad tpᷣs nõ
reqĩit᷑ pꝰ tpᷣs abſolutio:⁊= ẽ ro diuerſitatis qꝛ in hiſ
caſibus ultis nõ reqrit᷑ certa foꝛma in abſolutõe uñ
ſatis ẽ ꝙ cõſtet de mẽte iudicis. Ego allego tex.qſi
expſſuũ cũ gl.in cle.i.de deci.æ uide peꝛ Inn.⁊ alios
i. c.cũ bone de eta.⁊ quali.¶ Quid ãt dicẽdum in
papa ſi excõicauit ad tpᷣs puta donec ſatiſfaceret.
nũquid requiritur abſolutio poſt ſatiſtactionem du
bium facit quia papa non ſubijcitur foꝛme ſed ex il
la ſola noluntate poreſt abſoluez ab excõicatõe:ut ĩ
cle.ſi ſimus de ſen.ex.do. An.credit ꝙ in dubio
requiritur abſolutio qꝛ alio non apparente non uẽ
papa uti ptãte abſoluta ſed oꝛdinaria:⁊ ſic dʒ impẽ
di aaſolutio ſᷣm iuris ordinẽ

—

¶ Qui fli ſint legitimi. ſeica.

¶ Supra niſum eſt de multis impedimentis matri
monij:ſed quia ſepe filij naſcunt᷑ ex mrimnnio gcto
3 impedimenta eccleſie: æ dubitari poteſt an ⁊ qn fi
lij ſunt ltimi. Ideo ſubijciĩ iſta Nica ðᷣ mã. xxvi.di.
deinð.xxxiiij.di.uiduã.xv.q.vi.nõ nuꝑ.xxxij.q.iij.
dicat ⁊z. xxv.q.vij.c.fi.

Onqueſtus. Miſer ſo

luto genit⸗
7 ſoluta ltimatur peꝛ ſubſequẽs pa
rentum coniugium etiam quo ad
. heꝛeditatem: pꝛimo impetrãtis que
ela.ſecũdo cãe ↄmiſſio ibi ideoqʒ ¶ Nota ꝙ iu
dex eccleſiaſticus cognoſcit inteꝛ laicos de legitima
tone cum nenit acceſſoꝛie ad cauſam matrimonialẽ
etiam ſi contentio ſit ꝓpieꝛ heꝛeditatem tempoꝛalẽ.
Mõ fo ꝙ filius genitus ante matrimoniuʒ legi
timatur ꝑ mr̃imoniũ ſubſequẽs ẽt ut pfeꝛat patrno
in hẽditate patna:⁊ nõ ꝙ ſine aſſignatiõe dotis ſen
inſtĩis dotalibus ꝓles an nata ltimat᷑: Iʒ aliud nidea
tur inueꝛe ius ciuile:de quo dicaʒ latius.j. e. c. tanta
ubi ponit᷑ clauis huius mẽ In gl. fi. in fi. hec nl
tima ſolo va eſt in ſe ſz diuinat ideo tene pcedenteʒ
ſolonem. Vel fm Inno. dic ꝙ b̊ nõ perebat reſtitu
tio bonoꝝ ſʒ ſolũ ut ꝓnũciaret᷑ iſta legitima uirtute
mr̃imonij ⁊ ut poſtmodũ nõ iquietaret tanqiᷓ illegiti
ma ⁊ hec ſolutio eſt bona. Hoſt. dicit ꝙ iſia ꝑſona
Egl miſeꝛabilis:hec ſolutio diuinat æc̃.
Separato matrimo
Bm inter. nio in facie eccleſie O
Kacto filij geniti uł ↄcepti ante ſniam ſunt

leimi. prĩo ponit cãm diffnitõis. ſo diffinit ibi iõqz
15 ꝙ ꝓpter bonã fidẽ ꝑhentum hentiũ in fa
cie ecclie filij iudicãtur ltimi ʒ poſtmodũ mimoniũ
ↄſtet iter illos nõ potuiſſe oſiſteꝛe puta ꝓpter oſan
guinitatẽ uel affinitatẽ Idẽ dic ſi alter ↄiuguʒ ſolꝰ
erat in bona fide puta qꝛ reliquus ſciebat ĩpedimen
tũ ut in.c.ex tenore.j.e.æ uide qð dixi.in.c.i.ꝭ.de
eo qui dux.in ma. quã pol.¶ H. o maxime iũcta
gl. ꝙ ubi agit᷑ de fauoꝛe filioꝛũ ↄcepti hent᷑ pꝛo na
tis ad hoc.l.qui in nuteꝛo.ff.de ſta. ho. ſecus ubi agi
tur de odio.¶ Mõ ↄcepti pꝰ lit.ot.ſuꝑ impedi
mẽto ꝑinde ſunt ltimi ac ſi fuiſſent ↄcepti ante ↄte.
ſatis ẽ enĩ ꝙ an ſnĩam diuoꝛtij fueꝛunt ↄcepti ⁊= pu
tohõem eẽ qꝛ pendente lite ſuꝑ ipedimento non dʒ
ſuſpendi exercitiũ mẽimoniale:ur in.c.ij.ſupꝛa ut li.
pen.nõ dʒ eꝛgo ꝓdiꝛe pena ex eo ꝙ legitime factuʒ
eſt. ¶ In glo. i. in fi. nult ergo hec glo. ⁊ idẽ ſeqns
non ſufficere ad lũmatõem filioꝛũ mr̃imonium fuiſ
ſe Zctum publice ⁊ ſine ↄdictione niſi etiam fueꝛit P
miſſa denunciatio de qua in. c. fi. de clã.deſpen.ſʒ
tu dic ut ibi plenius dixi. ¶ In glo. pe.in fi.dic cla
rius ꝙ ꝛeſpectu ltimationis inſpicimus tps ↄceptõ
nis ⁊ ips ſnie ⁊ nõ tpᷣs ↄt.lit.qꝛ ẽt poſt lit. Ot. coõiu
ges utũtur ltime mr̃imonio ut ſupꝛa dixi.Sed quo
ad hoc ut filij ſequant᷑ ↄditionẽ mẽis inſpicimꝰ 1ps
poſt lit.ↄt.qꝛ ꝑtus ſeqᷣtur uentꝛc æ uterqʒ ĩcipit eſſe
in mala fide poſt lite.ↄte.
. Statur vᷣbo uiri =
R anſmiſſe. mulieꝛis qui negãt
Ialiquẽ filiũ niſi indicijs ⁊ teſtibus ꝓbetur
Srium.prio ponit᷑ oſultatio.ſo rñſio ibi conſultati
oni.¶ H.prio ꝙ ex eo ꝙ qs ſit nutritꝰin domo
alicuius nõ pᷣſumit᷑ filiꝰnec renet᷑ nutritoꝛ eũ ut filiũ
iſtitueꝛe qꝛ nõ ꝓbat h eẽ ꝙ ab h̊ ↄtingit abeſſe.ut ĩ
c.ij. de traſla.pla.nã filij nõ ſẽꝑ nutriunt᷑ in domo
ut in. l. quidã cũ filiũ.ff. de.v.ob. ¶ ¶Mõ fo aꝛ. op.
ex tex. ꝙ ubi fama uicinie ſtat ꝑ filiatõe.dictũ auteʒ
ꝑẽtũ ẽ in Sꝛiũ alia nõ apꝑente ſtat᷑ dicto ꝑemũ ut ſa
tis inuit᷑ h ĩ fi.l̃e iuncto medio qð ſatis ẽ nõndum
¶ Mõ ʒ ꝙ aſlertio ꝑentũ negatina pᷣiudicat filio
niſi poſſet ſe ꝓbare filiũ idicijs ⁊ teſtibꝰ. Et ex h in
fert̃ ꝙ ſiquis ẽ in poſſeſſione filiatõis non dʒ exclu
di ab hereditate nec a iure filiationis ex ſola negati
one ꝑẽtũ ꝓ h̊ tex.cũ gl.in.l.i..ij.ff.de caꝛbo.edi.
⁊ ĩ.l.ſi poſtumꝰ..fi.ff.de li.poſtu.⁊ hͥ faciunt ad
qõneʒ legiſtaꝝ in.l.filiũ.ff.de his qui ſnnt ſui uł ali.
iuris ubi dẽ ꝙ regina quedã ueniẽs ad moꝛtẽ uoca
ait filiũ qui cõit᷑ reputabat᷑ filiꝰ regis ⁊ ſibi ĩ ſecꝛeto
dixit eũ ñ eẽ filiũ regis ſʒ cuiuſdã miliriſ:⁊ ſic regnũ
ad eũ n ꝑtinẽ:ipᷣe vo paꝝ ſapiẽs ꝛenũciauit regꝰ:nã
ut pʒ ex pcedẽtibꝰ ñ tenet᷑ filiꝰ cꝛedẽ vᷣbis ꝑentũ ex
q ẽ ĩ poſſeſſiõe filiatiõis maxie cũ ipi ꝑentes pꝛius
tractaueꝛũt eũ ut filiũ z eũ noiĩaueꝛũt ad h̊.c.ꝑ tuas
de ꝓbaA In gl. i. v. negabãt ibi ſz Piudiciũ ñ gña
bat h itelle cũ effeu eo ꝓbãte Sriũ.ſ. ꝙ ſit filiꝰ ſʒ eo
ñi ꝓbãte negatio ꝑentũ fac plenũ pᷣiudiciũ:ut h̊ apxte
bat᷑: ⁊ dic de mã ut pleniꝰ æ latiꝰ dicã ſuꝑ glo.fi.
E glo. i.V. qõ mota ibi ꝙ eꝛãt ſc̃ monachi nora
gl. ſin. quã neſcio alibi ex aua potes colligẽ q pete
itrãte mõſteꝛiũ põt iltico filiꝰ petẽ ltiaʒ:⁊ ſic facit pꝛo

¶ Qui ſi. ſint legi.

imtellectu. e.cum ſimus 5 de regula. ubi pleniſſime
examinaui. boc dictum. 7 adde ad ibi riota. iſtam
glo. æ dictum Har. in.:.ſiquis a libeꝛis i. F. ſiquis
ſeptennij. fl. de li.agno. abi vult quod monaſterinʒ
viuente pr̃e tenetur alẽ filiuʒ non at tenet̃ ad lumaã
niſi pꝰ moꝛtem:de quo in.d. c. cum ſimꝰ ¶ NMota
eriam ſequentẽ ſolonẽ glo.ꝙ pr᷑ põt in vita cedere
hereditatẽ filijs retẽtis ſibi aliqoꝰ bonis. ¶In ea.
glo. ibi ⁊ qꝛ uicinie fama boc hẽbat:aduene quod
hoc uidetur õ tex. nã fama vicinie hẽbat ꝙ iſte eꝛat
ſpurius ⁊ iſti dicebt eũ non eſſe filiũ ẽt ſpuriũ niſi
glo. intellexerit ꝙ ꝛeſpectu intẽtionis agentiuʒ cõcõ
darent qꝛ filij ltimi ſolũ agebãt ut excluderẽt iſtum
ſolũ ab heꝛeditate æ ad bunc effectũ nõ ꝛefeꝛt an ſit
nõ filiꝰ an ſpuriꝰ:⁊ ex hoc põt colligi unum nõbile
dictũ ꝙ diueꝛſe ꝓbatiões diffeꝛentes in mõ ⁊? cõnue
nientes quo ad intẽtionẽ agẽtis debẽt cõiungi qð
ñ plʒ do. an. nec ẽt mihi qꝛ cũ ꝛeſultet Zrictas ꝛeſ
pectu modi nõ debẽt cõiugi ar. in. . nubi ꝛepugnan
tia. ff. de ꝛc.iur. ⁊ in. c.ſolicitudinẽ in fi.de appel.et
nõ hoc dictuʒ qꝛ facit ad multa: ¶ In glo pe. ibi
natus de ltimo mẽimonio uult diceꝛe ꝙ exq quis
eſt natus de uxoꝛe alicꝰ pſumit filius illiꝰ. nã filiatio
ex pꝑte pꝛis nõ põt ꝓbari. J0 diẽ lex ꝙ mateꝛ ẽ ceꝛ
ta. pr̃ aũt ẽ ille.i.pſumit᷑ quẽ nuptie demõſtrãt: vt ĩ
.l.quia ſemꝑ.ff.de in ius nocã.pᷣ pꝛocedit ſi mari
mus erat pñs.ſecus li fuiſſet abſens tanto tẽpoꝛe ꝙ
nõ potuiſſet iſtũ gñaꝛe:nam tunc potuilſſet iſtum ne
gare eſſe filiũ æ uxoꝛẽ cõuinceꝛ de adulterio:finge
eim ꝙ abſens ꝑ biẽnium ꝛeppꝑit filiũ in de mo triuʒ
menſiũ: ut in.d.l.filiũ.ff.de his qui ſunt ſui uł alie.
iur. Sʒ ſi pat̃ cohabitabat uxori tẽ pſumit filiꝰ ſu
vs et ſi ꝓbaꝛet ꝙ eo tpᷣe vxoꝛ ↄmiſiſſet adulteriuʒ
cũ alio:nã cũ poſſet eſſe filius utriuſqʒ debemus pᷣ
ſumeꝛe fauoꝛe filiatiõis ꝙ ſit potiꝰ mariti ꝙᷓ; adulti
ꝓ quo allego iĩ ſiłi bonũ tex.in.l.miles. F. defuncto
.ff. de adul. z idẽ dẽ de eo qui naſcit᷑ ex ↄcubina de
tenta in domo ut pᷣſumat᷑ filus cõcubinarij: ut hẽs
glo. ſing. in. c. michael ð fil. pꝛeſbiteꝛoꝝ quã tenebis
mẽti ꝓ filijs pᷣſbiteꝛoꝝꝛ EVn glo i ibi niſi ꝑ iudi
cia exterioꝛa: utputa qꝛ in ſecreto appellabant iſtum
filiũ ⁊ ita tractabãt:ſed ĩ publico ob aliquam cãm
negabanteſed ut plenius heas hanc mm cũ qverit̃
qualit᷑ ꝓbet᷑ filiatio capiẽdo aliqua ex dictis do.an.
hic cõclude ꝙ ſi ꝓbat᷑ natus ex mulieꝛe ꝛetẽta ĩ do
mo ſatis ꝓbat᷑ filiꝰ mariti ſeu concubinarij: ut S di
xi nec credeꝛet᷑ vbo pr̃is aſſerẽtis ↄriũ qꝛ non põt
pr filiũ nõ agnoſcere:ut in.d.l.filiũ:maxime ſi fama
nicinie eſt. ꝓ filiatiõe: ut in.l.ſi uicinis ſciẽibus.E.
de nup. Aut ꝓbat᷑ ſolũ tractatus ꝑentũ qꝛ eũ troc
tabãt ut filinʒ ⁊ iſte illos ut ꝑentes ⁊ ex h ſolo pꝛo
bat᷑ filius ut nõ. Har.in.l.quida.ff.de ꝓba.⁊ apeꝛ
ie hoc uoluit hic glo.pe.qᷓ plus diẽ ꝙ ꝓbatio huiꝰ
mõi tractatꝰ pfeꝛĩ negatõi pentũ poſiea ſubſeqũti
qð bñ nõbis:facit.c.ꝑ tnuas de ꝓba. Aut pꝛobatur
ſola fama:⁊ tunc ſi nihil ꝓbatur in Sꝛiuʒ illa ſufficit
ad ꝓbandum filiationẽ qꝛ cum bec res de facili ꝓ
bari non poſſit ſnfficiũt ille ꝓbationes coniectura
les qð iʒ bic do. Ant. Iſiud iñ dictũ ur̃ ſatis duxꝝ
ꝙ lola fama ſine pꝛobatione tractatus ſeu ſine uo

*

4

catiõe pentũ debeat płe ꝓbare ĩ pᷣiudiciũ ueniẽtiuʒ
ab inteſtato cũ regulariteꝛ fama płe nõ ꝓbat: ut di
xi S in. c. ueniẽs ð de te uãdoqʒ fama uicinie
hʒ unũ ⁊ dictũ ꝑentuʒ hʒ oppoſitũ ⁊ ſtandũ ẽ dicto
pentum ut hic qnʒ ꝑentes negãt aliquẽ filiũ ⁊ ille eſt
in poſſeſſione filiationis ⁊ nõ ſtatur dicto ꝑentuʒ ut
hic iũcta glo.⁊ in.d.l.i.C.de car.edic. ſecus ubi fi
lius nõ eſſet in poſſeſſione filiatiõis ⁊ in fi.glo.nõ.
glo. ꝙ ↄcurrẽtibus Sꝛijs pᷣſumptibꝰ ſtandũ eſt for
tioꝛi:ſi autem nulla eſt ſoꝛtioꝛ tũc mutuo ſe tollũt ut
in.celitteꝛas de pꝛeſump. 5
Illegitima ꝓles
Auſam que. eſt quam uiro ui
uente uxoꝛ ex adulteꝛio concepit ſine cum
adulteꝛo ſiue cum uiro moꝛet᷑ æ pone cãum ꝓut po
nit glo. in. c. cãqʒ que. j. eo. ¶ Eõ p ꝙ põt qͥs ꝓba
ri filiꝰ adulteꝛi ʒ mateꝛ moꝛet᷑ cũ marito qð ĩtelligo
qñ põt ꝓbari ꝙ tpᷣe ↄceptionis maritus nõ utebat
cũ ↄiuge als puto pꝛium ꝑ idiqð dixi S.c. proxio.
¶Bto ꝙ excluſo aſcendẽte tanqꝙ; illegitimo ex
cluduntur ẽt deſcẽdentes q;tuncũqʒ ſint legitimi: in
hac eim cã agata nõ litigabat ſʒ filius ipius:ur in.c.
cãm que.j. eo.ſʒ qꝛ filius petrebat heꝛeditatem aui ex
ꝑſona agate matris diſputabat᷑ hic de legitimatione
agate. Ex quo ifeꝛtur ꝙ łʒ filius ſit legitimꝰ ex quo

pateꝛ fuit illegirimus nõ dʒ admitti ad Eaaners.
Hiam

dentiũ ut aui ⁊æ alioꝝ ꝓ hoc tex.j.c.ꝓxim
ex ſobole nali tin non põt hr̃i ſoboles legitima quia
oẽs deſcendentes ex filio nãli imn ꝓueniũt ex radice
infecta:⁊ ſic nõ ſufficit ꝙ ipi ſint legitimi ad hoc ut
admutantur ad heditatèe illoꝝ quibꝰ pateꝛ illegitimꝰ
5 potuit ſuccedẽ ad hꝰ. l.fi. C. de nãli. li. 2c.
At or. Qõ natiuitatis oppo ſita pe
tẽti heꝛeditatẽ coꝛã iudice ſe
cnlari eſt ad eccleſiaſticũ iudicẽ tranſmittẽ
da. Et eſt tex. multũ nõbilis ⁊ allegabilis:ſunt due
partes: in pria appellãtis qõ:in fa cãe cõmiſſio ibi
iõ: 6 p? ꝙ nepos legitimus ex filio naturali
im nõ ſuccedit auo qꝛ cũ ueniat ex ꝑſona patris et
pr̃ excludit᷑ tanqᷓᷓ illegitimꝰ debʒ excludi ipſe tanq
ueniens ex radice infecta ⁊ latius dixi S.c. ꝓxio.ali
quid dicaʒ.]. 5 fo id ad qð allegaĩ quotidie
iſta a ꝙ ſi qõ ſpũalis incidit coꝛam iudice ſecula
ri dʒ remitti ad iudicẽ eccleſiaſticuʒ ⁊ ſuꝑſedendum
eſt in qõne prĩcipali ꝑ iudicẽ ſecularẽ donec qõ ĩci
dens terminet᷑ ꝑ iudicẽ eccliaſticũ cõcoꝛ.c. iuam de
oꝛdi.cogni. Anð intelligendus eſt iſte tex.ꝙ ꝛeus
obiecit defeceũ natalium ꝓnenientem ex inualidita
te mãimonij ita ꝙ qõ incidens erat iuris ⁊ nõ facti
ut qꝛ dubitabat᷑ vrrũ mr̃imoniũ tenuilſſet inteꝛ iſtiꝰ
gctoris auũ ? auiã maternã et de hac materia uið
ut plenius dixit in. d.c.tuam. ¶ Tertio nota nnuʒ
dictum qð alibi non ita bene ꝓbatur iudicẽ eecleſi
aſticum ad quẽ cauſa ſpiritualis incidens ẽ delata
poſſe terminum peꝛemptorium pꝛefigere opponen
li exceptionem illam.j.quem teneatur pꝛobare: et
hoc debet facere iudex ubi uehementer pꝛeſumitur
de calumna excipienti⸗ unauid autem hoc ſẽ
peꝛ ſit fiendum cum cauſa incidens defertur ad
indicem eccleſiaſticum dicum docroꝛes quod non.

l 4
ierad —–
LeNretſte d ng
ſonenoncom un 8
gine nmn uſiſ n E
elncis ool ktaln⸗
Untnig cee ſtcoꝛ⸗

n
ne CIglt aeben
. 1goebilan n
Seggankir darsnnfin
sdetiuhar etet checn vt

henficumifunmnen (nrges.

Gisröbte Crrorfammq und
mninfmadrmndmizunimi
inndepbanamrin, ürenine
ſe, linlbftcenin n. Gan ſch
ulomunmmanpnoumtpotuſ ſipnn
rlpimijgortorprinchaama
torcunr ns gatann bor dm
Ckun eniges volir Yno in⸗
Erſi ſo nsdioun nö rbebese
in Dbmncicvancſeleztinun. I
ohego nsigncdneg dan 9
nl fummde Wininrcnonce⸗
Peneninngen⸗ cuim
uicns Cderrn kicte
Pichunigtum tinimi ſmn
neunr un onigesinmndnn
npurdomimmn scffae
r iun y banr nobig
liclus ceß
bünti n Crenſt
umnintt 6

ee;
r Piei i
lens en
bo i
ir ieen
erttmuflirie
lee mioen
ſach. ſopbi
Ainitzef ſigeo 8
unn ſknitfr
. umnolenliri,

nqre. Niin D
iquon nironi
innengtſrn
u Wämm gerho
. N msb
ene e AWcsn
enüntmctie
Nahdnsnminstdc
Y. „„»
oundilgdrzlni
balantir mi ſtie
nsz nnnii, ſir iin
lugttu hflis iginin
lmonng hauimnnanie
lhumircktgiinnore
hilis ulgnerqn⸗

.

cacnin A teliangedc.
znſtgmcin

4Mabicvoeskgumna
tloriütm gmirancte
tgiinn bgeniadteen
ume lorcud anſecgen
Ab'] Ccenil i,
O muuiniu pvvi
xruiiminui iller l
ackia toi udaeunſnin
öblist algtbilalun de
1scoin ficie toniſo bi
s eguimns gfli ſunn
iinergonnse
Zind cn⸗ Glni NMeanc
Gtusdst Noli
Noiadedenn bi
igisnadtconn ieg
Miaiui till

¶ Qui ſi. ſint legi.

Sed boc poterit iudex eccleſiaſticus fᷣm ꝙ uideꝛit
expediri ex circunſtantijs æ malicia opponentis. Et
inducitur iſte tex.ad ꝓbandum ꝙ ex cã poteſt pꝛe
figi terminus ad agendum:ſile cum ſcholaris inten
dens ꝛecedeꝛe æ dubitans ne in puncto ꝛcceſius ma
licioſe oueniat᷑ petit ut imponat᷑ edictum cum certo
termino.j.quem uolemes peter̃᷑ compareant ð quo
uide per glo.æ doc.in.l.unica.C. ut nemo inuitus:
iſte tamen tex.hoc non ꝓbat quia loquitur in excep
tione. Item poteſt induci iſta ſẽa in argumentum
ſatis notabile ꝙ ex cauſa poteſt reſtringi terminus
pꝛefixus ad appellationẽ finiendam: de quo in. c. cũ
ſit ꝛomana de appel. ¶ Mota ꝙꝙ nubi queſtio pꝛinci
palis fuit intentata coꝛã iudice ſeculari non poreſt
iudex eccleſiaſticus qui cognonit ðᷣ incidenti poſtea
cognoſceꝛe de principali. Sed debet ꝑtes ꝛcmitteꝛe
ad indicem ſecularem quia exquo cauſa principalis
fuit inchoata coꝛam ſeculaꝛi non poteſt poſtea ueni
ꝛe acceſſoꝛie ad cauſam incidentem:ſecus ſi nulla ꝗᷓ
ſtione mota coꝛam iudice ſeculari ageꝛetur de legiti
matione coꝛam eccliaſtico qꝛ tunc incidenter pe ſſet
eccleſiaſticus cognoſceꝛe de cauſa principali:ut in.c
de prudentia. . de dote poſt diuoꝛ. æ facit tex.in. c.
ſſipea e. N⸗ l.i. in fi. de hac materia dic ut di
cam.j. c. ꝓx. e gio pe ſbi 3 clam coniuncros.
NMota gl. ꝙ clandeſtine ↄbentes non pſumũtur cõ
iuges dicit ala hoc ꝓcedeꝛe ꝛcſpectu uiuenuum. ſʒ
reſpectu filioꝛum pᷣſumumur coninges qð ẽ dictuʒ
ſatis nõbile. Exquo infertuꝛ ꝙ natus ex maſculo =
femina ſimul habitantibus pᷣſumituꝛ ltimus qᷓi fano
ꝛe ltimatõis pᷣſumatur iter illos mrimonium ꝓ quo
facit.l.in libẽ.ff. de ritu. nup.Sed reſpectu ipſoꝛum
uiuentium canon pᷣſumit potiuſ ſtuprum:ut in.c.ali
ter allegata in glo.⁊æ hoc ut inducatur ad palam cõ
trabendum.z ſatis ꝓcederet hoc dictum ſi iſti uo
cabant ſe coniuges ut noluit Inno. in. c. ex parte
de reſti.ſpo.cuius dicium nõ qꝛ habes ex his mõʒ
facilem ꝓbandi quem eſſe legitimum. Item ut ba
bes hic glo. ſatis eſt probare ꝙ mater credebatur
uxoꝛ. Et faciunt hec ad limitationem eoꝛum ꝗᷓ no
tant legiſte.in.l.filium.ff.de his qui ſunt ſiui uł alie.
iuris ⁊ in.l.ſi uicinis.C.de nup.dicit etiam Hoſti.
ꝙ reſpectu ipſoꝛum uiuentium ſi ſimul diu cohabi
taueꝛunt tanqꝙ; coniuges pᷣſumendum ẽ coniugium
nam ꝓprer diurnitatem tpᷣis difficile eſt ꝓbaꝛe con
tractum mẽimonij quod bene nõbis:⁊ facit ꝙ ipſe
nõ. in. c. illud de pſump. ¶ In glo. fi. ibi incidẽter
glo. nõ reddit rõnem huius dicti:nam ſi incidentia
cauſe ampliat iuriſditionem:ut in.l.quotiens allega
ta in glo.ubi ratione incidentie iudex cognoſcit de
canſa ſtatus de qua alias pꝛicipaliteꝛ cognoſceꝛe nõ
nalebat quare non ampliat hic iuriſditioneʒ iudicis
ſecularis maxime qꝛ ſi cauſa tpᷣalis iucidit coꝛam iu
dice eccliaſtico põt de ea cognoſceꝛe ratiõe inciden
tie ut S dixi. So.dic ueꝛam rõem eſſe quia iudex ſe
cularis eſt incapax cognoſceꝛe de cã ſpiriinali:unde
incidentia cauſe ãpliat iuriſditionem indicis eccleſia
ſtiei qui ſaltẽ in habitu hʒ illã iuriſditionem: ul qui
ſa tim eſt capax illius iuriſditionis. iõ iudex eccleſia
ſticus cognoſcit incidenteꝛ de cauſa tẽporali qꝛ ñ ẽ

incapax illius iuꝛiſditõis:mo eã hʒ in habitn ſecus
in iudice ſeculari. Sea aere nũquid in iſta qõ
ne ſpũali incidenti coram iudice ſeculari delata ad
foꝝ eccliaſticũ libellus æ alius oꝛdo iudiciarius ſit
ſeruandus uẽ ꝙ nõ qꝛ eccliaſticus ſuccedit loco ſe
cularis iudicis. Sed coꝛam illo non erit offerenduſ
libellus ſuꝑ exceprione ꝑemptoꝛia nec lis conteſtan
da qꝛ ſufficiunt libellus ⁊ litis ↄt.in.prin.litiſ ut nõ
in. c.prudeniiam in S.ſexra de offi. dele.ergo nec
coram iudice eccleſiaſtico ſubꝛogato Inno. refert
hic ↄrias opi.⁊ dicit ꝙ tutius eſt ꝙ libellus offera
tur ⁊ oꝙ ſit offeꝛendus plecet Hoſii.quia bec que
ſtio eſt pꝛeiudicialis ad principalem tdem do. An.
quia cum inſtantia iudicis ſecularis non tranſit in
eccleſiaſticum reperierur iſta queſtio ſine fundamen
to ⁊ ſatis mihi placet ꝛeſpectu ſibelli. ſed ꝛeſpectu
lit. cont. eſt magis dubium.nam nidetur ꝙ contra
abſentem ꝓcedi poſſet lit. non ↄt.ar.hᷣ duʒ dic ſi..
duos menſes iſte non ꝓbauerit æc̃. tu de ̊ uide qð
latius dixi in.c.tuã de oꝛdi.cog.duas queſtões hic
tactas ꝑ doc.dicam.j.c. ꝓximo ubi melius cadunt
ideo omitto hic.

A nta. Famoſum eſt 7 quotidie al
legatur in utroqʒ foꝛo ⁊ ihe
ꝛendo vᷣbis lre. h. d. in ſũma. Matuꝛaleſ le
gitimant peꝛ ſubſeques ꝑpentum coniugiũ:ſpnrij vo
nõ. Et ſunt due ꝑtes fa ibi ſi autem. ¶ Nota pꝛi
mo ibi tanta eſt uis.i.nirtus ſeu potentiã æc̃. ꝙ ki
matio filioꝛum antea genitoꝛum fundatur ſuper
uirtute ⁊ potentia matrimonij: = ſic pꝛopter bonuʒ
matrimonij quod eſt fauoꝛabile fingitur matrimo
nium a principio fuiſſe contractum. ⁊ ex hac litterꝗ
infertur ad queſtionem nunquid indiſtincte peꝛ ſub
ſequens matrimonium legitimentur antca geniti et
uidetur quod non quia inꝛa ciuilia ꝛequirunt quod
matrimonium contrahbamur cum inſtrumentis dota
libus ut inſti.de nup..aliquando ⁊ de heꝛe. que
ab inteſ.defe.poſt.prin.ↄ in auc.qui.mo.na. effi.
ſui.F.fi.unde ſecundum leges ubi non interuenit ĩ
ſtrumentum dotale non ſufficit matrimonium ad
legitimationem filioꝛum antea genitorum. Et ita
expreſſe ſentit Hal.in libro feudorum in ti.ſi de
feu.fue.contro.capi.naturales. Sed canoniſie mo
dernioꝛes cõuer tenent oppoſitum: æ ita ſemper
conſultum eſt peꝛ Gaſpar. de cal. do. Car. æ domi.
Anto. ⁊ ita pluries in facto reſpondi ſequendo hãc
opinionem pꝛo qua apeꝛte facit iſte texius qui fun
dat ſe ſupeꝛ potentia ⁊ nirtute matrimonij ad cuius
eſſe non requiritur inſtrumentum dotale: ⁊ ſic legi
ſte communiteꝛ in pꝛatica ſequunur bhoc dictum et
pꝛo hoc.c.i.ſupꝛa eo. Nrn ſecundo ibi poſt cõ
tractum matrimonium ꝓꝙ ius iſtud non requirit ut
nullum matrimonium ſit inteꝛmedium ſcilicet inteꝛ
natiuitatem filioꝛum ⁊ contraetum matrimonij coum
illa mulieꝛe. Et ex hoc infenur ꝙ ſi habens filios ex
concubina contrahat cum alia mulieꝛe ? ea mortua
contrabat cum concubina ꝙ filij legitimantur non
obſtante matrimonio intenmedio: æ ita decidit Jo.
an. in regula ſine culpa de regu.iur. li. Vi. in meꝛcu.

¶Kni fi. lint legi.

ota ibi legitimi habeant ꝙ iſti anre geniti nõ
vere ſunt legirimi ſed debent haberi pꝛo legitimis
quia neꝛbum habeantur eſt ueꝛbum ficticinm. Et
ex hoc dicit hic dominus Antonius ꝙ ſi ſtatntuʒ
facit mentionem de legitimis non compꝛehendun
tur iſti legitimati peꝛ ſequens matrimoniuʒ quia ſta
intũ nõ vificat᷑ in cãu ficto:ut ĩ.l.iij. .hec vVba.ff.
de nego geſt ſecꝰ diẽ ſi h vba ꝓferant᷑ a iure cõi ⁊z
ſic trãſit hic.ſed ipſemet tenet oppoſuũ in.c.ꝑ uene
rabilem in ꝛepetitiõe.j.e.in.xx.coł ⁊ iſtud puto ue
rius quia iſti ſunt auctoritate iuris legitimi:nec ob
ſtat vbum bhabeantur quia ubi ꝓfertur ab habente
poteſtatem paria ſunt diceꝛe ſint legitimi 2 habeant
ꝓ ſimis ⁊? ꝓ hoc.c.ex ꝑte s de ſpon.ſicut in ſimili
diẽ Maꝛ. paria eſſe ꝙ ſtatutũ dicat habeanĩ ꝓ ci
nibus nel ſunt ciues:ut nõ.in.l.ſi is qui ꝓ emptoꝛ
.cff. de nſuca. æ in.l.ſi maritus.ff.de adul. ꝓ hoc fac
qð.j.ſubijciã. Mõ ibi ſpurius ꝙ natus ex adultio
dicitur ſpurius ⁊ ðᷣ ſpurijs ⁊ alijs uocabulis filioꝰ
non legitimoꝝ habes bonã glo.in.c.niſi cuʒ pridẽ
de ꝛenũ.in. V. mãzeꝛes. Et uide Hart. in. l. ſi geneꝛ
.ff. de his qui. ut indig. qui dicit ſpurium appellari
quẽlibet natũ ex coitu a iure ꝛepꝛobato. Vinc.ſen

tit hic ꝙ ſolũ natus ex cõcubina appellatur natura

lis ſimpliciteꝛ. Alij vo licʒ ex ſoluto ⁊ ſolnta poſſũt
appellari ſpurij:⁊ ibi uide plenius qdð ueꝛbum nõ.
quia non ſolet allegari peꝛ canoniſtas. ¶ Nõ.ibi
2z ab heꝛeditate ꝛepellẽdus ⁊c. arguendo peꝛ locũ a
ſpali ꝙ ltimati ꝑ ſequens mrimonium non debent
ꝛecpęlli ab heꝛeditate qdðᷣ ꝓbat᷑ clarius.j.c.pꝛoximo.
D glor bibi quo ad oĩa nõ glo. ſingnlariteꝛ ꝙ;
lnimarus ꝑ ſequẽs mr̃imoniũ eſt legitimatꝰ quo ad
o a:⁊ no.ꝙ glo.ſentit ꝙ ſunt ltimi:facit pꝛo his qͥ
dixi ſuꝑ tex. Er hãc glo.adduco ad queſtionẽ quã
ponunt doctoꝛes S.c.ꝓximo vVrrũ legitimatus peꝛ
ſequens matrimoniũ ſuccedat ꝑentibus in feudo:
Vr ꝙ nõ ꝑ tex.ſingularẽ in.c.naturales in li.feud.
in ti. ſi de feu.fue.ↄtꝛo.ubi dẽ qð nales etiã ltimati
nõ ſuccedũt in feudo pꝛis ſed in teꝛmis noſtris con
tꝛariũ tʒ ibi Ja.de bel.⁊= cõiteꝛ doc.? Hoſtiẽ.s.c.
ꝓxio:⁊? ille tex.intelligi de ltimato ꝑ Nptum prici
pis qꝛ cũ illa ltimatio ſit ſtricti iuris tanq; diſpenſa
tio ius eſt ꝛeſtringẽda.ut in.c.ꝙ dilectia g de cõ
ſang.⁊ affi. Sed matrimoniũ tanẽ fauoꝛabile pur
gat oĩa pcedentia. Itẽ ſi ꝛeſcriptũ pricipis põt illũ

babilitare ad feudũ ſi de hoc facit mentionẽ nt nõ

biliteꝛ uult ibi glo.ultima quam notabis:foꝛtius eꝛ
go mimonium ſubſequẽs qð tꝛabitur ꝛetꝛ0 ⁊ fingi
tur ↄctũ añ natiuitatẽ filioꝝ uel ſilij cenſentur nati:
tũc tpꝛe ↄctus mr̃imonij.Et ꝓ hac opione optime
facit illa glo.que nõ ſolet allegari ad hoc:et hoc te
neo indiſtincte. Sed Mal. in. d. c. nãles diſtinxit:
Vtꝝ in conceſſione feudi ſit dictum ut tranſferatur
ad poſteꝛos ex ſe lũme deſcendẽtes:⁊ iũc fᷣm eũ ñ
fuccedũt. Aut fuit diciũ ſimplr ut trafferaĩ ad po
Reꝛos legitimos ⁊ pꝛocedit prima opio:ſed ut dixi
mihi indiſtincte plʒ prima opio qꝛ mr̃imoniũ ꝛetꝛo
lingitur fuiſſe Sciuʒ:⁊ ſic ſunt iſti habẽdi ac ſi ltime
deſcendiſſent fauoꝛe mr̃imonij:? pꝛo hoc adduco

bouũ tex. in.c. cũ in cũctis ð elec.vbi dẽ ꝙ ꝓmouẽ

dus in epᷣm dzʒ eſſe natus de legitio mꝛimonio:æ tñ
legitimatus ꝑ ſequẽs mr̃imoniũ põt eligi in epm ut
nõ. glo.æ cõiteꝛ doc.in.c. innotuit de elec. ¶ In gl.
ij. in fi.nõ ſingularit᷑ iſtam glo.que hoc ↄcludere in
tendit ꝙ filius ſuſceptus in adulteꝛio non legitima
tur etiam peꝛ ſequens matrimonium licet alteꝛ igno
raret ꝙ ↄmitteꝛet adulteꝛium: ⁊ in hac opinione re
ſidet glo. Joã. an. dicit hoc pꝛocedeꝛe ubi non inteꝛ
uenit matrimonium uulit diceꝛe ꝙ ſiquis ignoꝛanteꝛ
contraxit matrimonium cum coniugato filij inde ge
niti ſunt legitimi:ut in.c.ex tenoꝛe infra.e.ſecus ubi
non inteꝛuenit contractus matrimonij: æ hec poteſt
eſſe diueꝛſitatis ratio quia contrabens matrimoniũ
dat opeꝛaʒ rei licite: ideo ignoꝛantia ſua excuſatur.
Sed admittens nirum ſine matrimonio dat opeꝛaʒ
rei i licite: ideo ignoꝛantia ſua ñ ẽ pꝛobabilis nec de
bet inde ↄſequi pᷣmiũ: ⁊ hec opinio nidet᷑ etiam pla
ceꝛe do. An.z eam puto neuiſſimã qꝛ dãri opeꝛã rei
illicite imputant᷑ oĩa que uut bie nolutateʒ ſuã:

ut in. c. tuaʒ.J.de homi. ¶ In glo. fi. in fi. nõ ſingu

lariteꝛ hanc glo.ad quam quotidie fit remiſſio:ſʒ iu

dic plenius q; glo.⁊ doc. hic ꝙ quidam ſunt legiti

mi filij tantum ut adoptiui uel arrogati: æ dicuntur
legitimi tin qꝛ m naturam nõ ſunt filij ſed fm.l.dũ
taxat qꝛ l.iuenit illaʒ cognationẽ: ut pʒ õð de cogna.
lega.in rubꝛo ⁊ nigro:⁊ iſti ſi ſunt legirime emãcipa
ti a patre legitio in nullo ſuccedũt ipᷣi patri. Sed ſi
nõ ſunt emãcipati ſuccedũt patri legitimo una cum
alijs legitimis æ nãlibus:⁊ de his dic ut plenius nõ.
in.l.fi. C. de adop.⁊ in. S. adoptiui inſti.ðᷣ here.que
ab intel. defe.⁊ in.l.ſi pateꝛ.ff. de adop.uidã ſunt

filij legitimi æ naturales ut ſunt nati ex legitimo ma

trimonio ueꝛo uel putatiuo ⁊ dicunt᷑ naturales quia
m naturã ſunt geniti æ dicunt᷑ legitimi qꝛ ↄiunctio
pentum eſt appꝛobata a lege iſti ſuccedat pentibus
ab inteſtato:unde oĩbus excluſis ipi pꝛefeꝛunt᷑ ut in
auẽ.de heꝛe.que ab inteſ.defe.⁊ ſunt quaſi dqñi uinẽ
tibus ꝑentibus:ſolum eiʒ deeſt eis adminiſtrario ut
inſti. de heꝛe. quali. æ diffeꝛ.in. J. ſy ſui. Et ideo ex 9
ſuetudine a lege inducta filij comitũ appellant᷑ comi
tes etiã in uita ꝑentuʒ: ut nõ. xxiiij.q.i.c.fi.? in.l.i.
C. de digni.li.xij.ꝑ Mar. Ouidã ſt filij ſpũales =
legitimi ut ſuſcepti ex baptiſmate ul ↄfirmanõe ⁊ iſti
in nihbilo ſuccedũt ꝑentibus ſpũalibus qꝛ nõ repeꝛi
iure cautũ ⁊ foꝛte ea rõe que cũ iſta cognatio conſi
ſtat in ſpiritu nõ dʒ extẽdi ad bona tpᷣalia exteꝛioꝛa
idem ⁊ foꝛtius dicendũ in ſpiritualibus filijs tantũ.
Mam omnes chꝛiſtiani poſſunt dici filij pape z om

nes dioceſani filij epiſcopi æ omnes de parochia fi

lij ſaceꝛdotis:ut in.c.omnes.xxx.q.i. iſti eniʒ ut dixi
in nullo ſuccedũt parẽtibꝰ ſpiritualibꝰ. Nuidã ſunt
filij naturales tantũ:æ generalit᷑ omnes nati ex coi
tu poſſunt dici natuꝛales.ſed quia aliquis coitus ẽ
ꝛepꝛobatus a iure ciuili expꝛeſſe ut cum conſangui
nea uel coniugara uel ſimili aliquis non appꝛoba
tus nec ꝛepꝛobatus ut cum concubina retenta in
domo:ut in.l.in concubinatu.ff. de concubi. Ideo
lex diſtinxit inter natuꝛales tantum et ſpurios. Mã
les tantum appellantur iſti qui ſunt nati ex con
ubina retenta i domo loco vxoris ⁊ iſti ſuccedunt

de ſnreon
attnmen m ta
0n cos
litrliten itbrs ulſali

mtnſ ildi⸗
numm lc dis
lend chüh oc
ſvtlninin weni etdcre
re Geibiin au oge n
ns ocvbinarius l e
ſppine ijvfint⸗

olirepon N

miminſmu maln
cnptmhenconbiniamd
Drüdli gasſüntdi
imobelkntii ann
GWadraleorapen watg N
ſentiettlcwin unnni tond⸗
isercin woba inn riisen
oriroereonpten Cceinuſt
enpniw alnin ileni gorr anit
jſicci benne idhr ir mor
ir Hicocairatoncd oſit rinen
NoKEperiinenn In doder
Ge Brr ind at Conphan epe
lipnatni inid üban i⸗
fintfeentiscrchein nis tr
ftusmnstk ndhintſtchn
HHünsenin e enen nſd
urin ſominſti Can afge
naluutni Jucſtis
vbinn , 9, ,1
Eirneenn in ſucch
tamgenm . uſpen 1
Liniinndne ai

ſon

int
dn Ongoſ nſi ſn
an onett nlſoftn
rche bie Pulcam ſnr lnii
opnu Uelmnognize eanmnr
mmtoͦinfli lfn i
gnmiore goͤcecogn
orriſſiſon cgrine nicion
Mloſariü pingni. Gol
dcttürpen ſettinonn ann
s ADScuVerver.

an ahhhimircrdteee

lunf en Läſn
mms n un mnr Lonnom
nmn t dnf mnls e
untdam gtinit i
iu ue iiuali pontbs
1s cchloſpitanni rin
Ccfe tſunt ami ciivide
Eettcs Mninͤrtort
han Hl Cider
Nn ſii coni Mhn
Nndiddiend.
Pr. Omiifiiſins
abmpuinate ityinmit i
l hüſtmpe iünhent
aſor rulb nnbni
ri, u on l emiin
ou lbusfls tanu.
un hninabi⸗

eflipaperon
nioſon in M ,

Oui filij ſint legi.

pfi ab inteſtato in duabus uncijs totius heꝛeditatis
dũ nodo non ſtent filij legitimi uel coniunx legitima
ut in auẽ.ij pꝛi C. de natu.lib. Et nõ.qꝛ gl.hic ⁊ in
.c.pᷣcedenti ⁊ in.c.niſi cũ pꝛidẽ de ꝛenũ. uidetur ſen
tire hoc ꝓcedere de iure canonico cc. Sed Goff:
in. c. ſupꝛa ꝓxio fuit in ria opi.ꝙ cum de iure ca
nonico oĩs coitns pᷣter uxoriũ ſit expᷣſſie reprobatꝰ
xxxij q.iiij.c.nemo ⁊.c.meretrices nõ dẽnt iſti ꝑen
nibus in aliquo ſuccedere. Sed Hoſt. ibi ſentit op
po. dicẽs ꝙ hodie eriã de iure ciuili ois coitus eſt
ꝛepꝛobatus per auẽ. ð lenonibus ⁊ auc.ſcenicas mu
lieꝛes coł.v.⁊æ in auc.ut non luxurie.contra naturã
col. vi. ? in ſilibus in qͥhus ĩpatoꝛ dicit ꝙ ẽ caſtita
tis amatoꝛ ⁊ ꝙ in iſtis ſpũalibus uult ſequi diſpoſi
tionem canonum ut in auẽ.de ecc.tituł.coł.ix. Sed
ip itoꝛ ſicut ꝑ ꝛeſcriptũ poteſt filios nãles habilitaꝛe
ad heꝛeditatẽ: ut in auc.qui.mo.nã.effi.ſui..illud
ita per geneꝛalẽ legem quaſi uelit dceꝛe ꝙ pꝛeſuppo
ſito ꝙ coitus ↄcubinarius ſit hodie repꝛobatus.l.
tñ uoluit ? potuit uocax filios ab inteſtato ad duas
uncias:⁊ hec opi.plus mihi plʒ qꝛ in heꝛeditanbus
ſtan dum eſt iuri ciuili ex quo ius canomicũ n diſpo
nit expſſe in Irium allego rex.in.c. per uenerabileʒ
. e.in fi. Qauidam ſunt filij ſpurij ⁊ pnit dici ſpurij
oẽs nati ex coitu a lege ciuili ꝛepꝛobato:unð nulgo
ↄcepti pnt appellari ſpurij uel nati ex ſoluto ⁊ ſolu
ta exquo non erat concubina ut ſentit hic gl. ⁊ expᷣi
ſius. Oar. in. d.l.ſi gener: æ iſti in nibilo ſuccedunt
pꝛi:pꝛo hoc uide quod nõ Jo.an.in addi.ſpe.ĩ ti.
qui fi.ſint.le.circa prin. ubi dicit q ꝓpꝛie.nãles im
ſunt nati ex concubina ꝛetenta ĩ domo quiĩnimo na
tis ex coitu ꝛepꝛobato iura ciuilia denegant alimẽta
ut in auc.ex complexu. C. de inceſt.nup.Sed de iun
re canonico alimẽta pᷣſtant᷑ ꝓpter equitatem nãſem
nt in. c. cũ hẽret de eo qui dux.in ma.quã polł.per
adulte. NHũquid aũt aliquid poſſit relinqui iſtis fili
is dic ꝙ ſic ꝓpter alimenta. Itẽ pꝛo dore: de quo
uide per Dar in. d auc. ex complexn æ plenius i. d
l. ſi geneꝛ: ⁊ nide qᷓ̃ dixi ĩ.d.c.cũ hẽrer. pdicta ꝓce
dũt reſpecin pꝛis:ſʒ reſpeciu mẽis dic bꝛeuit̃᷑ ꝙ aut
c filus natus ex concubina ⁊ ſuccedũt mꝛi ꝑiter cũ
legitimis ut in. S. uuigo concepti inſti de ſucceſſ. co
gna. 7. in.l.ſi qua illuſtꝛiſ C. ad. oꝛfici. ẽt ſi mateꝛ ſit
illuſtris ꝑſona ut ibi nõ. Aut eſt filins narus nõ ex
concubina ſed uulgo queſuꝰ ⁊ ſuccedit mr̃i una cũ
alijs legitimis niſi mateꝛ ſit illuſtris:ut in. d.l.ſi qna
Aut eſt natus ex damnato coitu ⁊ tũc in nihilo ſne
cedit ẽt mẽi ut in.d. auẽ.ex complexu. æ idem dic eõ
ꝙ pentes non ſuccedunt filijs eo caſn quo ꝑentibꝰ
lilij nõ ſuccedũt ut nõ. Mar. in. d.l.gener. in alijs
filijs dic ut ſupꝛa dixi in patre. æ uide ꝛeſpectu mẽis
quod nõ gl.? Har. in. d.l.ſi qua:æ peꝛ hoc habes
plene mm huiuſ gl. ¶ Dueꝛo nũquid nati añ mri
moniũ idiſtincte efficiani ltimi poſt Scium mẽimõij
0. an. in quadam apoſtilla uẽ ponere ꝛegulã ꝙ ex
quocũqʒ coitu ſint nati dũmõ potuerit eſſe uxoꝛ eiꝰ
ſi conſenſus affniſſet limant ꝑ ſequens mr̃imeniũ
ſecus ãt ſi non poterit eſſe uxoꝛ eius ut in caſu fo
huius. c. uel qꝛ ſaꝛacenns habuit filium ex piana:
nain ſz poſtea efficiaĩ xᷣianus ⁊ cũ illa hat nõ iñ

ꝓles ltimant᷑ qꝛ tᷣe natinitatis non poterat eẽ mãt
moniũ:ut in. c. caue.xxviij.q.i. Idem dicit Ninc.ĩ
nati. ex coitu inceſtuoſo ʒ poſtnodũ hant mꝛimo
mun ꝑ diſpenſationẽ ecclie nõ in filij antea geniti
ltimant᷑ qꝛ tũc non poterat eſſe m⸗imonium obſtan
te impedimento affiniratis uel conſanguinitatis niſi
aliud dicatur in diſpenſarione. Aduerte diligenter
naʒ ex primo dicto. Jo. an. ſeqᷣtur ꝙ nati ex ſoluto
⁊ ſoluta indiſtincte efficiũtur lcimi qiᷓ; iter eos nõ
eſſet ↄcubinatus. Cõtrariũ reꝑio aꝑte tene? Baꝛ.
in.l.in.concubinatu in. F.i.ff. de concubi.ubi dic ꝑ
ſequens mr̃imoniũ ſolũ timari natos ex concubia
retenta in domo: æ credo ꝙ vᷣm dicit ĩſpecto iure ci
nili:ut pʒ inſti.de nup.S aliqñn ⁊ iſti.de heꝛedi.ꝗᷓ ab
ĩteſta. defe. poſt prin.? ꝙ tales filij timant᷑ = nõ alij
conſuluit ẽt Oldꝛa. ſʒ in Sꝛium allego gl. oꝛdi.i.d.
c. inoruit de elec.qᷓ; tz ibi Jo. an.? Goff. in ſũma
de fil. pſbi. F. quid ſiquis.= Compo.i.d.c.ĩnotuit
⁊ in.d.c.qualis.xxx.q.v.= plʒ mihi hec opi inſpec
ta mente canonum nam iſta littera non ſe fundat
ſuper concubinatu ſed indiſtincte ꝓpter potentiam
mr̃imonij ſtimat antea natos uel genitos: nec debe
mus aduertere ad concubinatum qꝛ concubinatus
eſt expſſe dinatus a iure canonico:ut i.c.nemo.xxx
ij. q.iiij. Et ex contꝛaria opinione ſequeꝛetur ꝙ ma
gis fanoꝛetur peccato diuturno æ continuo quam
momentaneo.¶ Sed ius ciuile tempoꝛe ſuo habu
it bonam conſiderationem quia cum concubinatus
non eſſet damnatus:ideo ex illo genitos uo uit legi
timare: ſed cum ius canonicum magis repꝛobat
concubinatum quam foꝛnieationem ſimplicem
iuxta notata in.c.ex parte ade.de teſtibus.foꝛtius
debent legitimari nati ſine concubinatu quã in con
cubinatu:æ hec nõ quia aperit multum irellectuʒ hu
ius c. nec expreſſe tangitur hic per doct. Ad id qðᷣ
dixi de nato ex ſaraceno Gaſpar. de cal. tenet hic
contrarium dicens ꝙ cum iſte textus non excipiat
niſi nnum caſum non debemus impedire legitimati
onem in caſu pꝛedicto: nam poteꝛat eſſe matrimoni
imm ſi ille effectus eſſz chꝛiſtianꝰ. unde ſatis eſt nõ
ſubeꝛat impedimentum peꝛperuum. Sed mihi plus
placet opinio Jo. an. quia matrimonium hoc caſu
non poreſt retrotrahi ad tempus natiuitatis:naʒ ad
hoc ut fictio opeꝛetur uim ſuam opoꝛtet ꝙ habeat
extrema abilia ſcilicet tempus ad quod: 2= tempus a
quo:ut nõ.in.l.ſi is qui pꝛo tempoꝛe.ſff. de nſucapi.
onclude eꝛgo ꝙ ubi coitus non poteꝛat eſſe
uxoꝛius obſtante aliquo impedimento non reuoca
bili ſine diſpenſatione eccleſie non legitimantur filij
peꝛ ſubſequens matrimonium. Et ſic intellige iſtum
textum.naʒ ea ratio que eſt in exiſtentia matrimonij
pꝛocedit in quolibet alio impedimento peꝛpetuo et
ad plenioꝛem intellectum huius.c uide queſtiones
quas foꝛmat Joã an. in regula ſine culpa in meꝛcu
rialibus li.vVi.æc. Abbas.

A uſam De cauſa ciuili inter lai

cos non cognoſcit eccle
ſia cognoſcit tamen an quis ſit de legitio
mimonio natꝰ.pꝛio poni commiſſio fo ciꝰ foʒa c

¶ Qui ſi.ſint iegl.

limitatio ibi uernzʒ. ¶ Mõ. pꝰ ꝙ inteꝛ laicos nõ dʒ
papa iuriſditionẽ ſuã exeꝛceꝛ i ipᷣalibꝰ ex quo clariſ
ſime infert papã nõ hr̃e ſaltẽ executionẽ iuriſditõis
ipᷣalis:de quo hic in glo. de conſuerndine tamẽ dat
ſas clerico õ laicũ:ſed non laico ↄ clericum:vt nõ.
i.c.ſi clericꝰ ⁊ ĩ.c.ex traſmiſſa de for. compe Mi
Fo quod iuriſditio cãax tpalium ꝑtinet ad regem in
toto ſuo regno:⁊ ſic de iure hnit iuriſditionem in
regno. ¶ ota tertio quod etiam de cãꝗ ſpoliatõ
nis non poteſt papa int᷑ laicos cognocere quod in
tellige niſi ſint perſone mifabiles:de qno dic ut in

.c. ſignificantibus de offi. dele. z in. c. ex ꝑte de ſo.

compe.⁊ in. c.ſuꝑ quibuſdam de v.ſig. ¶ p. 5
tex. de.c.i.sõ.e.ubi papa ꝓnunciat ſuꝑ heditate cũ
uenit acceſſorie ad cãm lt atõis cꝰprium h̊ inuitur.
So.ibi ꝓnuntiat ĩcident᷑.ſ.poſiqꝙ; cognouit de ltia
tione:un acceſſorie põt bene ꝓnuntiare ſuꝑ tempo
ralibus:ut in.c.de pꝛudentia de dote poſt dinoꝛii.
Secus eꝛat pricipaliteꝛ:ut hic: nam ante pꝛobatio
nem legitimationis mandat ꝛeſtitutionẽ fieri:et tene

menti iſtũ tex.qꝛ quotidie ad pᷣdicta allegat. ¶ II

glo. ij. in fi. nõ bñ iſtã gl ad quã quotidie fit remiſ
ſio ⁊ uarij fuerũt doc. circa hãc queſtionẽ. Et inteꝛ
cereꝛos Hoſti. tenet nitimã ꝑtem glo.dic iñ ꝙ in pᷣ
iudiciũ alioꝝ papa nõ dʒ uti iuriſditione tempoꝛali
vt in.c.ueneꝛabilẽ de elec.⁊ h̊ ſed iperatoꝛ ſic: dicit
ẽt ꝙ ſi imꝑatoꝛ delinqueꝛet ẽt in tempoꝛalibꝰ poſſʒ
puniri a papa ſicur inferioꝛ ꝑ ſuꝑioꝛẽ qð dictum te
nebis ſempeꝛ menti.æ bodie tenendum eſt in dubio
qð dẽ h̊ in ultima opi.glo.qð hẽtur in extꝛauagãti
bonifacij unã ſancta. Et uide qð nõ Hã. in. l.i. ff.
de reꝗ. ꝛc. z plenã z bonã glo.in cle. adueꝛſus de be
ꝛeticis. ⁊ pleniſſime tetigi in.c.nonit de iudi.⁊ dic

nt ibi. vbi rango an habitũ iuriſdiriois in tẽporali

bus poſſit papa in aliquibus caſibꝰ deduceꝛe ad ac
m. In glo.: penul.in fi.nõ glo.æ uide qð nõ.xxuij
.g.ij in ſumma. xtꝛa glo. queꝛo poſt Innoc.
nũquid poſſit quis peteꝛe ſe ꝓnũtiari legitimũ. In
no. inſtat finalit᷑ cõcludit ; non niſi ad aliquem ef
fectum pura ſi agituꝛ de ſucceſſione ⁊ imponit᷑ ſibi
ꝙ nõ eſt legitimus:nam tũc põt peteꝛe ſe ꝓnũtiari
legitimũ:ut in.c.i.S.e.uel ſi diffamatur de legitimi
tate ar. in.l. diffamari. E. de ingen. manu. Quidaʒ
iñ dicũt ut ipſe ꝛeſeꝛt ꝙ in boc caſu non petitur ut
ꝓnũtietur legitimus ſed ut ceſſet diffamatio.ſed pri
mum dictum eſt ſatis equnʒ. An aũt hec ſñia ĩ cã
legitimationis noceat ⁊ pꝛoſit alijs: vide hic plene
Inno.qui cõcludit ꝙ nõ ꝑ ꝛegulaʒ ꝛes inteꝛ alios
acta alijs ⁊c. Et nõ h̊ dictum Abba.

Si mulieꝛ ꝑ iudicium
Erlatum. eceleſie ſeperata a pri
mo uiuẽte illo Zhit cũ fo:legitima erit ꝓ
es quã ex illo ſuſcepit.h. d. Sunt due asr
ma facti narratio.in fa cõmiſſio ibi ideoqʒ. 6
pꝰ ꝙ ſola abntia cõingis qtũcũqʒ diuturna non p
ſtat cãm legitimã ſepandi mrimonium etiam ſi nxoꝛ
dicat ſe amplius nõ poſſe cõtineꝛe:cõcoꝛ.c.in pntia
de ſpon. uñ intellige h̊ ꝙ iſta mulieꝛ allabat impedi

mentũ ꝑperuũ puta cõſanguinitati uł foꝝe dicebat
maritum moꝛwum. E ſo indicem poſſe cõſti

in—
65

wueꝛe nuntiũ ad citanduũ etiã eonfanguineũ citandi
facit.c.cum dilecti:⁊ qð ibi nõ.de dolo ei cõtuma.
¶ WM ienio in fi. ꝙ eccleſia cum cognouit de legi
ctimatione põt ⁊æ debet ſe ĩteꝛponeꝛe ne is quem legi
timũ ꝓnuncianit ab heꝛeditate excludatur: ⁊ ſic ipe
dit ſe de cpalibus cu n ueniũt acceſſoꝛie ad ſpũalia.
¶ In glo.i. in fi.adueꝛte ut clarius intelligas iſtuʒ
tex. ¶ Oopo. de.c.qm. S. poꝛo ⁊. SF. ſi auteʒ ut lit.
nõ ↄte. ubi dẽ ꝙ coniugẽ abſentẽ nõ cõtumacem
nõ deber ꝓcedi ad inſtantiã alteꝛius coniugis ſi pe
ti᷑ mꝛimoniũ ſeꝑari ab aliquo ipedimento qꝛ cuʒ cã
iſta ſit grauis non dʒ ꝓcedi ad ſniam õ abſentẽ qꝛ
ſi foue ille eſſet pꝛeſens habeꝛet in pꝛomptu defẽſio
nes cuius contrarium hic dicit. Sol. hoc.c.legitur
multipliciteꝛ.pꝛimo nt ſentit hic gl. ꝙ iſte fuit hic cõ
tumax:⁊ hanc opi. tenuit etiam Goff. ſed cene bec
lectura non congruit litteꝛe quia non apparet ci
tatio unqᷓ; iſtum affeceꝛit. fa lectura colligitur ex fa
glo. ꝙ h̊ fuit pꝛoceſſum ne ius mulieꝛs penret: foꝝe
enim non poruit reſiſteꝛe ſtimulis carnis hec lec.nõ
eſt ueꝛa quia in hoc caſu licet mulieꝛ puniat᷑ ſine cul
pa nõ tamen ſine cauſa:ur dicit tex.in dicto.ꝗ. ſuau
tem. Teꝛtia lec. ꝙ hodie iſtud.c.non procedat ſed

ſtanduʒ eſt contrario.ſed iſta lec.eſt contra id ono

habetur in pꝛohemio huius compilarionis ¶ Quar
ta lectu.ponitur in fi.glo.ꝙ iſte epiſcopus male pꝛo
ceſſeꝛit ſed quia mulieꝛ nupſit auctoꝛitate eccleſie filij
debent eſſe ksnmn 4 Mota ſinguiariteꝛ iſtam lec.
ex qua habes ꝙ licʒ ſententia ſeparationis ſit nulla:
ex quo lata eſt ab eccleſia filij geniti ex alio mr̃imo
nio ſunt legitimi. Ego tamen aliquantulum dnubito
utruʒ ſit ueꝛa quia enoꝛ iuris non debeꝛet excuſare
etiam mulieꝛeʒ niſi in caibus expꝛeſſis:ut in.l.penlr.
C. de in.⁊ fac.igno. niſi dicamus quod eꝛꝛoꝛ eꝛat
pꝛobabilis qui habet regulariteꝛ excuſare:ut in.l.re
gula. ff. de iuriſ.? fac.igno. Quintam lectuꝛam taci
te ſentiunt hic docto. ſed clarius loquitur Innocẽ.
in. c.fi.de eo qui mit.in poſſ.canſa rei ſeꝛuan. dicit
enim ꝙ ex quo maruus ſe abſentat a mulieꝛe ſi nõ
apparet de cauſa leg tima pꝛeſumiur ſe abſentare
in fraudem ⁊ malicioſe: ideo ſicut contra abſentem
malicioſe poteſt pꝛocedi:ut dicto.F. ſi ueꝛo ita ⁊ cõ
tra iſtum qui abſentauit ſe cauſa legitima non appa
rente quia pꝛeſumitur abeſſe etiam in fraudem: naʒ
quod opeꝛatur ueꝛitas: in caſu neꝛo opeꝛatur pꝛe
ſumptio in caſu pꝛeſumpto ut in.l.ſi poſſeſſoꝛ:⁊ qð
ibi nõ. ff. de reli.? ſump.fune.facit.c.is qui.? quod
ibi dixi ſupꝛa de ſpon.⁊ tene menti iſtum tex. ſecun
dum hanc lecturam æ facit quod legitur ⁊æ notatur
in.c.i.infra ti.pꝛoximo: ⁊ pꝛo hac lectura facit iſte
tex. dum dicit ꝙ epiſcopus in hoc negocio fuit pꝛo
uidus ⁊ diſcꝛetus: eꝛgo iuſte pꝛoceſſit. Abbas.

0 d n obi g. Filij nati ex ma

trimonio clande
ſtino peꝛ eccleſiam appꝛobato ſũt legitimi
boc dicit. Inbeꝛendo litteꝛe. ſed.. clariuns patebit
uerus intellectus. ota primo ꝙ cum dubi
tatur de legitimitate poteſt quis licite peteꝛe pꝛonũ
tari ſe legitimum facit ad ea que nõ. Inn. 5. e. ca;

itinmiriann nanſnde
nGNcanpincg um
10 Merſeham Lacnigenan
r eeto bir eih rui
nprmm npvim , lonn
ic tvls ſimu umm
Ny pſzcfilgiimdd jim

cſpofinfgiur tb no⸗

prteptroticeiednend un

cylloultinr tfiaon igommnet

Foſeihetinimnt bancon un
ſgoriuisti,
Wn

S
enfnente.

Sunllgin t gs
nſe innnocon
buſtim lgum iir eb ul
uiaerxnmn inn almn
a ſannnman⸗
bitdi (Moninovng
inetnococ ontnf 4 l

n
* eni Nrdi
hisltan

e
– in
ſ rlt ſ
. ſanre,
ue dene i ditn

d ſalee ckconnn Goros
buns Contplanoni r —
Sog ſeqnichns nen
anmftucnint algeͤi
nſngnarteriſtnnle,
nonaſcennumanisſanrla⸗
tca fii nnisg iorind
Cgoummiidnnunn Kbnn
enor uns non cee onnſne
incitus aprſanr ilpoli
.,Midaamus Mae
plunmalirn inlir
o. Quimun lomum nej
Addnus oonim Yrote⸗
antaleun. di
slepenmamtierſini
ina untii Wormee
Ne:Grdſn Coth Weſen
Nelrmdad Kuedind
Grmdſeaſ egnin mmm
un obeſtanmn mndnenij
ens: yeonin e
ltwſeſint

Qur fi.ſint legi.

¶ R to ꝙ iudex eccłiaſticus qui ꝓnũciat filiũ ſii
mũ põt ſimul ꝓnũtiare cũ heredẽ. Mõ .ar. ex tex.
ꝙ filius pᷣſumit᷑ heꝛes.uñ ad gallatas qꝛto filiuſ g
per̃s. Et faciũt h̊ ad qõem nũqͥd agẽs filiũ ranqᷓ;
heꝛedẽ pꝛis dẽat ꝓbare illũ eẽ heꝛedẽ ⁊ ur̃ ꝙ nõ ꝑ
pᷣdicta. Cõtrariũ dicit bar.in.l.neceſſarijs.ff de ac
qui. heꝛe.qꝛ cũ filiꝰ hẽat hodie bificiũ abſtinẽdi ab
hereditate prna oʒ ꝙ ꝓbet᷑ ꝙ ſe imiſcuerit heredi
lati qdðᷣ nõ. Sʒ qro nunqͥd oẽs filij nati⸗ex clãdeſtio
mẽimonio ſint ltimi poſt appꝛobationem ecclie ſiue
ſint nati poſt appꝛobationem ſiue antea. Glo. fi. cõ
cludit hic ꝙ aut nullũ impedimentũ ꝓbatur contra
mẽimoniũ ⁊ oẽs indiſtincte ſũt liimi ⁊ ̊ oẽs ſequũ
tur ⁊ uidet᷑ ꝓbari in.c.ij.ſupra de cã.deſpon nam
appꝛobatio ꝛetꝛo trahit᷑ ⁊ ꝑinde eſt ac ſi a pꝛincipio
in ↄſpectu eccłie mr̃imonium fuiſſet Sctum ut ibi.
Aut ipedimẽtum ꝓbatur poſtmodũ Sↄ mẽimoniuʒ
2 tunc vᷣm gl.geniti poſt appꝛobationẽ ſũt lrimi ſed
anñ appꝛobatõnem nõ Jo. an. tʒ idiſtincie ꝙ oẽs lti
mãtur ſʒ mr̃imoniũ poſtea ſeꝑet᷑ detecto ipedimẽto
mouet᷑ ꝙ mr̃imoniũ oĩa pᷣcedentia purgat.S.e.c.tã
la ⁊ hec lec.placet ẽt do.an.Sed Jo.calder. tenet
oppoſitum:qꝛ ad hͥ ꝙ matrimonium ſequenſ ltimet
filios pcedentes opʒ ꝙ potuei eſſe ipᷣe ↄcepnionis
2 ipᷣe mr̃imonij ↄcti:ut ſupra.e.tanta ſed iſtud mꝛi
moniu n non poteꝛat eſſe ipᷣe conceptionis obſtan.
ipedimẽto ergo æc. Et pꝛo opi. Jo.an facit.c.ij.de
clã.deſpon.ubi dicit᷑ ꝙ oꝑatur approbatio clãdeſti
ni mẽimonij ac ſi a priꝰ in conſpeciu ecclie fuiſſet õ
ctum. Sed ſi eſſet a principio ctum fiuij ſũt ltimi:
licʒ poſtea ſeꝑetur detecto ipedimẽto:ut ĩ.c.ex teno

ꝛc.. e.eꝛgo ⁊c. Et hãc opi:qñʒ tenui ſed muliũ me

urget nunc in oppoſitum. c.fi. . ſiquiſ de clã. ðᷣſpõ.
ubi dr̃ ꝙ ſoboles ſuſcepta ex matrimonio clãdeſti
no ꝓrſus eſt illegitima detecto ipedimenro ? ad.d.
.c.ij. poteſt rnderi ꝙ fingitur ab initio ↄctum qn ñ
appaꝛet poſtmodũ de ipedimento.nam ↄhendo ſic
in occulto uidẽtur affectoꝛeſ ignoꝛantie ⁊ ſie pſumũ
tur ſciuiſſe ipedimẽtum ⁊ hanc opi.puto vVioꝛeʒ de
rigoꝛe iuris ⁊c̃.

Abbas
.0 Si ſcientes iter ſe
Weeante. ipedimẽtũ mr̃imõi

Zhant illeguia ẽ ꝓles eoꝛum nel ſpãli
us ſic. Mati ex mꝛimonio ↄcο publice honeſta
tis iuſticiam illegituimi ſunt æ ab heꝛeditate parentuʒ

excludendi ⁊ tene menti hunc caſum:qꝛ ſepe ꝑ Re-

rantiam accidit. Dꝛimo ponitur conſultatio
Mſio ibi tibi.¶ HNHõ primo ꝙ impedimentũ publi
ce honeſtatis quod oꝛitur̃ ex ſponſalibus inteꝛ ſpõ
ſum ⁊ ↄſanguineos ſponſe ⁊ econtra neduʒ impedit
matrimonium inteꝛ eos contrahi. ſed etiam dirimit
ſi filij ex tali matrimonio nati ſũt illegitimi nõ ſuc
cedunt ĩ bonis parẽtum ⁊ ſic extẽde.c.ſponſam ſupᷣ
de ſpon. 5 ibi ecclie ꝑmiſſionẽ ꝙ ecelia põt di
ſpenſare contra impedimentum publice honeſiatis.
nã illud ipedimentũ non eſt a iure diuino ſed huma
no qð papa põt diſpenſare:ut in.c. pꝛopoſuit de
conceſ.pꝛebẽ. Das reno ꝙ· papa diſpẽſando ſuꝑ
matrimonio peꝛ conſequentiam diſpenſat ſupeꝛ legi

timſtate filioꝛum etiam ꝛeſpectu beꝛeditatum ⁊ ſic ẽ
caſus in quo diſpenſat papa cum laicig ſuꝑ legiiia
tione ðᷣ quo ĩ.c.per uenerabilẽ.j.c. Srlnno
duos caſus in quibus nõ obſtante impedimenio ꝓ
les eſt legirima. Orimus ſi pꝛeceſſit diſpenſatio ecc
cleſie. Secundus ſi ꝑentes ignoꝛanteꝛ contraxerunt
Sed eſt dubium nunquid quelibet ignoꝛantia excu
ſet certe ignoꝛantia facti ꝓbabilis excuſat: ut in.c.
ex tenoꝛe.j.eo.⁊ foꝛtius ignoꝛantia iuris ⁊ facti.
Sed de ignoꝛantia iuris tantum poteſt dubitari ꝓ
quo uide bo.tex.in.l.que in pꝛouintia.ff.de ritu.
nup. ubi uidetur ꝓbari ꝙ enoꝛ iuris cum longiqui
tate tempoꝛis excuſat ad hoc ut filij dicantur legiti
mi. Ad hoc etiam facit.l.ſed ⁊ ſi lege. .ſcire·ff.e
peti. heꝛe ubi dicitur ꝙ eꝛꝛoꝛ iuris non tollu bonaʒ
fidem quo ad faciendum fꝛucmns ſuos ſed in contꝛa
rium facit.c per ueneꝛabilem.j.e.⁊ dic ui ibi duam
2 cetera.
. Abbas.
Zzuenit. Ad docendum Fleʒ ille
gitimã nõ ſufficn ꝗ baie
ipedimentum matꝛimonij ſi fuit in facie ec
cleſie contꝛactum. Drimo ponitur mulieris queꝛe
la ſuper qua datur iudex. Secundo inſtruitur ſu
per modo decidendi. ¶ Nõ primo modum ꝓbean
di quem eſſe legitimum ſ.ſi pꝛobatur quod paꝛen
tes ſui legitime contracxerunt ſ. quo ad ſolẽnitates
extrinſecas ⁊ ꝙ dum uixerunt matrimonium ecꝛujʒ
non fuit impeditum.i.accãtum de quo.j. plenius.
¶ Mõ. ſecundo ꝙ cum quis moleſtatur ratione il
le gitimitatis ꝓnenientis ex deſectu matrimonij de
bet petere ab eccleſia ut legitimus ꝓnuncietur. Cõ
tra iſtum tex. oppo.de.c. cauſam ſupra.co. ubi poſt
moꝛtem parentum inquiritur de ualiditate matri
monij ipſoꝛum.hic autem papa non admittit pꝛoba
tiones ſuper impedimento cummodo poſſit con
ſtare ꝙ in facie eccleſie contraxernunt uel marrimo
nium fuit conrracm. So. glo. inſtat ponendo ua
rias ſolutiones ¶ Drima ſolutio quod quinqueni
um erat hic elapſum a moꝝe parentum et ſic non
poteꝛat mr̃imonium accuſari peꝛ rirulum. C. ne de
ſta. defunc. Se i hec ſolutio diuinat ad texmʒ. Ateʒ
peꝛ modeꝛnos communiteꝛ repꝛobatur quia mate
ria illius tituli loquitur in caſu diueꝛſo ſcilicet cũ neꝛ
titur in dubiuʒ de ſtatu ſeꝛuilis conditionis de quo
dixi in.c.licet ſupꝛa de coniugio ſeꝛno.h neꝛo lecui
mur de legitimatione pꝛobanda ⁊ ex hoc ſentiunt
modeꝛni ꝙ etiam longe poſt quinquenium põt filiꝰ
impeti de illegitimitate qð ſatis placet ʒD hoſti.uidea
tuꝛ ſequi dictum glo.ſed in pꝛatica tenebis ſemꝑ mẽ
ti dictum glo.coꝛꝛoboꝛatuʒ auctoꝛitate hoſtien. SZe
cunda ſolu.glo.eſt ꝙ dicebatur ꝙ matrimonmm ſu
eꝛat nuſlum impediente ſtam. ene ſolu. non placet
glo. quia diuinat Et nõ. ex hac glo. contra ſolutio
nes diuinantes. Item dic ꝙ ex alio hec ſolutio non
pꝛocedit: quia pᷣſuppoſito ꝙ alteꝛ fuiſſet ſeꝛnus aut
ſcienteꝛ contraxeꝛunt ⁊? tenet matrimonium ut ſupꝛa
de coniu zio ſeꝛuo peꝛ totum. Aut ignoꝛanteꝛ 27 P
pteꝛ ignoꝛantiam pꝛoles eſt legitima ut in capitulo
ex tenoꝛe infra eo ¶ Keꝛtia ſoluno glo. eſt ꝙ hit

(Mai fi. ſint legt.

oſtabat ꝙ matrimoniũ otraxerãt. Sed in cõtrarios
dicebat᷑ oppoſitũ.⁊ ut habeas gl.⁊ dicta docto.in

effectu ſic diſtingue qꝙ aut filius agit dicẽs ſe legiti

mũ aut cõtra eũ agit.pꝰ cqu dʒ ipᷣe pꝛobare ſe eſſe
legitimũ cũ ſit cã ſue itctiõis nt hic ⁊ ꝓbat ſe legiti
mũ multis modis. Drimo mõ ſi doceat parent
ſuos cõtraxiſſe matrimoniũ publice ut hic ¶ Scõo
ſi ↄmunis opinio uicinie habebat ꝙ erãt maritus
2 uxoꝛ ut dicit glo.hic in fi.quam notabis.Ex qua
habes ꝙ cõmunis opinio uicinie ꝓbat matrimoni
um quo ad cffcetũ legitimitatis. Genno modo ſi
ꝓbat ꝙ parẽtes ſui tractabãt ſe ſicẽ maritus ⁊? uxoꝛ
ut nõ. Inno. in. c. ex pte de ꝛeſtitu ſpolia. Et adde
alios modos qui notãtur S eo. tranſmiſſe ? in.l.ni
cinis ſcientibus. C. de nup. z in.l.ſilium.ff. de bis
qui ſunt ſui uel ali.iuris.An aũt aduerſaꝛins cbe
at admitti ad ꝓbandũ Sↄriũ:glo.hic ſentit ꝙ ſic:ſʒ
Inno. cõtra. Et dic latius ꝙ aut aduerſarius uult
ꝓbare ꝙ nõ ↄtraxerunt ⁊ debet admitti ad hoc.c.
ex tenoꝛe de teſt. aut nult ꝓbare ꝙ ſciebant ĩpedim
tum ul ꝙ clãdeſtine cõtraxerũt cũ impedimẽtũ ſub
eſſz ⁊ ẽt dʒ admitti nt ĩ. c.fi.de clade.deſpõ.aut ułr

ꝓbare ſolũ ipedimentũ ⁊z nõ dʒ admini:quia ꝓbaꝰ

ſua nõ releuaret: qꝛ ꝓpteꝛ ignorãtiã pentũ ꝓles eſt
legitima ipedimẽto non obſtãte ut in.d.c.ex tenoꝛe

27. c.ij.S eo.æ in hoc caſu iĩtelligimur iſte tex. preſumi
tur eim ignorãtia niſi fit factũ manifeſtum ut in ꝛe
gula pſu nitur de reg. iur.li.vi. Secundo caſu pri
cipali cũ aduerſarius agit contra filiũ dic ꝙ ant ne

gat matrimoniũ ⁊ tunc filius debet ꝓbare modis

pſcriptis.aut cõfitetur matrimoniũ:ſed dic q non
fuit legitimũ ꝓpteꝛ ipedimentũ ⁊ nõ dʒ admitti ꝓp
teꝛ ꝛ2ões ſupꝛa dictas:ſʒ opoꝛtet ꝙ ꝓbet uel malam

fidem cõtrabentium uel clãdeſtinitatem ut Sᷓ dixi.
Et pꝛedicta nõ. æc. abbas.

Er tuꝗas. Starmn dẽo teſtiũ ꝗᷓ pꝛo

at aliquẽ legitimũ lʒ fa

Rare. ta doni ↄſultatio in fa rn ſio ibi nos
igitur. ¶ Mõ.ibi maioris ꝑtis uicinie bo.tex.ĩ ar.
qꝙ; ad ꝓbandũ legitimationẽ ſatis eſi ꝓbare ꝙ opi.
uicinie habebat parẽtes illius fuiſſe cõiunctos legi
time ⁊ ſic ecotra ad ꝓbãdũ illegitimitatẽ ſatis ẽ ꝓ
bare ꝙ opio uicinie hebat parẽtes illius fuiſſc con
cubĩarios ⁊ nõ.ꝙ ſufficit maioꝛ ꝑs uicinie ⁊ H̊ pꝛo
cedit niſi ꝑ teſtes ꝓbaret᷑ oppoſitũ. Et ex hoc ⁊ ex
tex.collige q/ ꝓbatio teſtiũ pfert᷑ cõi opi.uicinie et
tractui parẽtũ. NRatio qꝛ ex dictis teſtiũ colligit va
ꝓbatio.nõ ſic ex opioe uicinie ⁊? traciatu parentuʒ.

Hõ fo-tex. aꝑtũ ꝙ dicio parentum ſupeꝛ filia

tione non ſtat᷑ etiã cum iuramento ſi tractatus pꝛe
ee iann nicinie hẽbat cõtrariũ qð bñ nõbis
M. ꝙ natus ex ſponſa de futuro eſt legitimus
Iʒ mr̃imoniũ aliteꝛ n fuerit publicatum qð ur pcede
ꝛe ipedimento matrimonij non ꝓbato als ſecus ꝑ
c.fi.de clã.deſpon. Et ut expediã itellectũ huiꝰ.c.ſi
mul foꝛmo tres opi.õ tex. Drio eim ur̃ ꝙ ex qno
pat᷑ aſſeruit illũ legitimũ ĩ teſtamẽto vr illum legiti
maſſe pᷣſuppoſito ꝙ als nõ fuiſſet iſte legitimꝰ cũ eſ
ſet natꝰ ex ↄcubia ut ĩ auẽ. Iẽ ſi qs.C. de nãli.li.

ma uicinie ? traetatꝰ parentum habeat

Iiẽ ⁊ fo ſi ſtat᷑ dicto pentum cũ negãt aliquẽ eſſe ſi
lium ut in. c.tranſmiſſe Sð eo. Foꝛtins vr ſiandũ cnʒ
ꝓlitent aliquẽ eſſe filiũ cuiꝰ Oꝛium inui ̊ cnʒ papa
noluit ſe fundare ſuꝑ vbo patris: ſed ſuꝑ ꝓbationi
bus. Leꝛtio arguit᷑ ubicunqʒ iudex expꝛimit falſam
cauſam ſnia eſt nulla licet ex alia cauſa poſſit ſnia to
leꝛari ut in.c.tuʒ ex lris de reſti.in integ.? melius in
.c.ex parte de conceſ.pꝛeben. Solu.glo.iij. quo ad
pꝛimũ ſentit nõ tamen clare ꝙ iſte habebat alios ſili
os legitimos ⁊ ſic ceſſat õrium de auẽ. Iteʒ ſi quis
Hh ſolutio dininat Jo. and. dicit ꝙ foꝛte mateꝛ iſtius
eꝛat moꝛua quaſi ſentiat ꝙ ad hoc ut inducatur le
gitimatio cum pateꝛ appellat filium naturaleʒ ſimpli
citeꝛ opoꝛtet ꝙ mateꝛ uiuat quaſi nideat᷑ runc cũ ea
ficte Zheꝛe mẽimoniũ quod non placet h̊ do.an. 2
tex.in.d.auc.loquit᷑ idiſtincte ⁊ inſtat ipe ſuꝑ ſolutio
ne huius Sꝛij. Sʒ ego clarius dico ꝙ illa auẽ. non
poteꝛit hic habeꝛe locũ:qꝛ pateꝛ ꝑ illa ueꝛba nõ ĩiten
debat tunc legitimare cuʒ pꝛius dixiſſet ꝙ matrimo
niũ ↄtraxeꝛat cũ matre anteq; ſuſcepiſſet filiuʒ ⁊ ſic
illa ↄfeſſio nõ diſponebat. hinc eſt ꝙ teſtes dpoſue
runt poſtmoduʒ ſuper contractu matrimonij:ſccus
ſi filius fundaſſz ſe ſupeꝛ illa nominatione duntaxat.
tunc enim habebat locum contrarium. Et hoc quo
ad pꝛimũ. ¶ Ad ſecũdum nero contrarium dic ꝙ;
aſſeꝛtioni parentum ſtatur ſupeꝛ filiatione ubi nõ ꝓ
bat᷑ contrariũ ut in.l.i.ꝗ. Julianus.ff.de lib.agno.
2 ſic poteſt intelligi.c.tranſmiſſe.S.eo. ſed hic cõtra

aſſeꝛtionem patris eꝛat fama uicinie. Item tractatrꝰ

ſuus pꝛecedens:quia tractaueꝛat illam ut concubinã
non ut uxoꝛem. Item factuʒ ipſius patris pꝛecedẽs.
nam relinquendo illam mulieꝛem ⁊ tranſeundo ad
alia uota tacite uidetur confeſſus illam non fuiſſe ſu
am uxoꝛem: ideo non cꝛeditur ſibi poſtea aſſeꝛenti
contrarinʒ. Et foꝛte ob hoc papa dicit hic ꝙ decꝛc.
tranſmiſſe loquimur in caſu diſſimili. Et uide ibi qð
dixi in dicto.c.tranſmiſſe uo ad tertium con

trarium dic ut ſentit hoſtiẽ. ꝙ pꝛocedit quando uni

ca cauſa ⁊ falſa eſt expꝛeſſa in ſententia:ſecus ubi ex
pꝛimuntur alie cauſe.tunc enim uirtute aliaruʒ ſuſti
netur ſententia ut hic eſt caſus notabilis ad hoc
.c. cum. J. z. a. de re iudi. hic enim epiſcopus funda
uit ſe ſupeꝛ decꝛetali tranſmiſſe que loquitur in caſu
diſſimili. Item ſupeꝛ pꝛobationibus ⁊ ſuſtinetur ſen
tentia uigoꝛe pꝛobationuʒ ⁊ facit notabiliteꝛ iſte tex.
pꝛo dicto Inno.in. c. In pntia de renun. ubi dicit
ꝙ ſi due cauſe expꝛimuntur in ſententia una contra
ius litigatoꝛis. alia ↄ ius cõe ſuſtinetur ſnia ꝑꝑ illaʒ
que nõ eſt S ius cõe ⁊ hec pꝛocedunt intelligeédo ꝙ;
illud ueꝛbũ non tam poſitum in tex. ſtet pꝛiuatiue ut
ſit ſenſus ꝙ papa fundanit ſe in ↄfirmatiõe nõ ſuꝑ
illa decre. tranſmiſſe ſed ſupeꝛ pꝛobationibus. Si
aũt intelligit ꝙ ſtat cõꝑatiue ut ſir ſenſus ꝙ magis
fundauit ſe ſupeꝛ ꝓbatione qᷓ; ſupeꝛ illa decꝛe.tunc
illud dictum non colligitur. Et ex hoc colligit Jo.
an.aduocatũ fouentẽ iuſtã cãm debeꝛe etiaʒ allega
re iura non multum efficatia. quia ſi iudex non eſt
multum doctus mouetur potius ex quibuſdam co
loratis non concludentibus ꝙ; ex dictis neceſſa

rio concludenubns. CIn glola in neꝛbo filiũ ibi

R

iſiexa Cho n usle ind
nceinthhis tet Jantigt
rlore llegüngeegünmemn
Gisdiet nisntdum würe
onaibas unt nnentnantaetn
gon am incligrurleninar an
ouli twrummrulinum wnc
jnnig ueti. Oidur n
piſtu ijpnim onno inlammch
ol uen Cruncs ibcdnidinn i
0gimnpobrquiz ionihes
toſenaiamn rceottſtin cane
tunontſinlininen aumn neue

Mrngunzrmönivosinnrcdu n

Ntd laetstcſunenn enict
luncenser nſsinner Gſinos
Donſogſtnontngein Guaru 8
Puulie wlntni omnnis ior 5

eicen olnbig ſ .
r. .
rinenln
—

rtyr hir ſotliza hnir
a⸗ Mornino i⸗ s
chnnimrinen,
umnconmmnumn Ahor ro
mnero lonnnrinmncde 9
ſperfſinoſenbin
1). Aimnsft lbagro.
muſnlee. lbictie
anudne Nnnmun-
Ancuvem lan cno
Gnfnawzihinspanspnectes.
Uum mwern einmſenntone
mr nſſus lun o ilei
r anlantipoſftnollmni
bloppudiniclu.
hent. Grucebic
(en tnunen
õ
Ghinſoncniglasldie
cinunmit ieni;ii
Gchs dls We
mdetingeneinin
rrinſt ar gin nicn

vemmmtiſmn i

i tiwruntin ikir⸗
Poiudenm, lbidt

nnenl ſile eme
, e clgt Zo.
er ain; dlegs
ſſc der gee
nnd pſena
holns. Cins c
Gntbrs g. etofin

rcoen

¶ Dui ſi.l. nt legt

in publico ĩſtrumento. ? differt iſte cãus ꝗ Ppmo: qꝛ
ibi loquit᷑ de teſtamento.hic de alio iſtrumeto. æ nõ
glo. ex qua hes quatuor mõs legiptimãdi filios na
turales uide alios modos per hoſti. in ſumma eo.
ti. F. qualiteꝛ ⁊ a quo. Et in fine glo. an autem 2 qn
nominatio parentum proſit nel noceat filijsidixi in
.c.tranſmiſſe.S.eo.⁊ per bar.in..i. FH. iulianus. ff.
de lib.agno.⁊ per nõ. in locis pꝛealegatis ſoluiuꝛ
contrarium hic formatum. n glo. fi. ibi hic ue
ro pro ipſo filio hec diſſimilitudo quaʒ aſſignat gl.
paꝛum ualet ſjm Jo. an. æ bene quia aſſenio ꝑentuʒ
facit fidem in preiudiciũ filationis ut ibi fortius de
bet facere in fauoꝛem iõ Jo. an. allegat allias diſſi
militudines dicit enim ꝙ ibi negatur filiatio hic an
tem qualitas:quia dicebatur non legiptimus. Item
ibi aſſertio parentum non hebat tractatum in con
trarium hic autem ſecus ut.S.dixi. Item ibi eꝛar di
ctum urriuſqʒ parentis. hic alterius tn¶ Item adde
id quod. s. dixi. Ex quibus claꝛe patʒ ꝙ. c. tꝛanſmiſ
ſe loquitur in cãu diſſimili huius.c.merito hic non
debebat ſimpliciter ſtari dicto patris.
Abbas.
2 . ifficile
E uenerabilem.? mnus
famoſuʒ. c. æ poſt abb. Jo. an. ſũmat ſic.
Mapa non legitimat in tpalibus aliene iuriſditio
ni ſubiectos. Ego ueꝛo latius ſic ſũmo ſ̃m intellec
tum qui mihi plus placet. In terris eccleſie poteſt
papa libeꝛe illegitimos legitimare in teꝛris neꝛo ali
enis nõ niſi ex cauſis multum arduis nel niſi in ſpi
ritualibus.tunc tamen indirecte ⁊ per quandam cõ
ſequent am intelligitur legitimaꝛe etiam quo ad rem
poꝛalia.hoc tamen ultimum non eſt ſine ſcrupulo
nt. J.clarius patebit.Hiuiditur principaliter in du
as partes.in prima petitio in ſecunda ꝛeſponſio ibi
quod autem. Secunda ſubdiuiditur in quatuor.
In prima pꝛobat quinqʒ rationibus quod dupen
ſationem petitam faceꝛe poteſt. in ſecunda ibi uide
batur ponit ſimilitudinem quam inducebat petitoꝛ
quam quinqʒ ratõnibus impꝛobat. in teꝛtia pꝛobat
auẽtibꝰ ueteris teſtamenti ⁊ noui quod ubiqʒ terra
rum certis ex cauſis inter criſtianos poteſt ſe de tẽ
poꝛalibus intꝛomittere.in quarta ibi licet penitioneʒ
exandire noluit:quia omnis lex contradicebat.
C M primo ex prin. iuncta ſupraſcriptione cleri
cuim etiam pꝛelatum pꝛomoneꝛe poſſe cauſam laici

apud ꝛomanum ponnficem. ?7 ex hac littera colligit

abb. ꝙ clericus poteſt eſſe pꝛocuratoꝛ laici in iudi
cio eccliaſtico ⁊ ð hoc uide quod nõ.in.c.in noſtꝛa
de pꝛocura. ubi plenius dico. z per fꝛe. conſilio
clxiij. quinimo plus dico ꝙ etiam in foꝛo ſeculari
poteſt eſſe cleꝛicus pꝛocuratoꝛ laici in una cauſa ⸗z
iura pꝛohibentia ralem pꝛocurationem debent intel
ligi de geneꝛali pꝛocuratoꝛe. ita uoluit ſit ingulariter
mo. in. c. unicõ de obliga. ad rõ.æ ſenſit ſupꝛa in
c.ij.ne cle. uel mo. æ notabis iſta dicta: quia cõmu
niteꝛ ignoꝛantur. æ uide peꝛ archi.in.c.peꝛuenit.lxxxx
Vi. diſtinctione 2 peꝛ collectu.in.c.dilecti de arbi. et
Eꝑ hoc alias dixi in queſtiõe facti ꝙ etiam in foꝛo ſe
oslari põt eſſe cleꝛicus pꝛocuratoꝛ cleꝛici cum poſſit

eẽ laici quod foꝛtius ẽ ut q̊. ¶ M ſecundo ibi de
corare ꝙ legitimario eſt decoꝛ z honoꝛ. Ex quo in
feꝛtur ꝙ oppoſitum eius eſt ignominia. nam z non
ſit peccatum generari ẽ iñ defectus. quare autem il
legitimi nõ poſſũt moueri nide bonam glo. in. c.
ij. de fi. preſbi.li.vi.¶ Mõ ibi diuerſis cauſis in
ſpectis ꝙ legitimatio ue diſpenſatio cum illegitimiſ
non ebet fieri ſine cauſa rationabili peccant eꝛgo
qui indiſtincte diſpenſant ſine cã. naʒ ut dicit io.an.
2 bene papa ẽ homo 2z peccare põt ſicut alij.ix.q.
iij.alioꝛum dicit tamen do.an.qꝙ in papa hoc eſt de
honeſtate. nam ipſe poteſt de ſola uoluntate diſpen
ſare in beneficialibus = in alijs ꝓhibitis lege cano
nica tantũ pꝛo hoc dicit eſſe tex. nõbilem in.c.cũ no
ſtꝛis in.V. nos de cõceſ.pᷣben.ſed certe ille tex. non
clare ꝓbat.ſed tex.eſt melioꝛ in. c. ꝓpoſuit eo.ii.⁊ ĩ
c.innotuit de elec. Et hoc dictum do.an.dico p
oꝛiginaliter eſt innoc.in.c.cum ad monaſteꝛium de
ſta.ꝛegula.⁊ ibi dixi ego limito hoc quo ad eccliam
militãtem qꝛ nemini ẽ licitum diſputare an licite er
bene diſpenſauit.ſed quo ad denm dico ꝙ peccat ſi
diſpenſat ſine cauſa maxime ex affectione carnali:
qꝛ dʒ eſſe prudens ⁊ diligens pẽfamilias.⁊ cum ge
rat uiccs dei dʒ ſe confoꝛmar᷑ q;tum poteſt cum uo
luntate dei.ut in.c.ut noſtrnm ut eccle. bñfi. in p̃n.
uide qdð dixi poſt beatũ tho.in. c. de multa de pbẽ.

Irem uide peꝛ Jo. an in. c. ſi ñ de rp.æ in.c. ſigni
ficauit de off.dele.¶ M. ibi ſediadulterinis et
cu n adulterinis põt diſpẽſari ꝑ eccliam ut ꝓmoue
antur ẽt in epos.dic ẽt in ſũmos pontifices poſſũt
ꝓmoueri ⁊ uide plures qui ex clericis geniti fuerũt
noti in ſũmos pontifices in. c.oſiuſ.ivi.di. IJtem
xpᷣs deſcendit ex adulterino oplexu mediate no di
co ime liate:qdð ĩtellige ut habes in.c.dominus. ea.
di. ¶ M ibi ꝙ in maioꝛi conceditur tex. ualde ſin
gularem quem neſcio alibi ꝙ in mateꝛia diſpenſati
onis licitum eſt arguez a maioꝛi ⁊ facit contra opi.
qᷓ bʒ ꝙ ſz epᷣis concedatur aliquis caſus non ꝓpteꝛ
hoc ſibi nidetur data ptãs ut poſſit in maioꝛ diſpé
ſare iſte tex. qui nõ allegatur per aliq; nec unq; ad
hoc inducit᷑ facit multum in oppoſitum de nꝗ uide
quod nõ i.c.at ſi clerici in.F.ð adulteꝛijs ce iu. Sʒ
ſi uis teneꝛe illa opi.ↄꝛiam dic ꝙ hic papa loquituꝛ
allegado. 6 ibi id aũt in prfimonio æc. ꝙ; dõa
tio facta per conſtantinum appꝛobatur hic ⸗ clari
us.j. eo. in. J. rationibus. adhuc clarius in cle. Ro
mani de iuꝛeiur.facit.c.fundamenta de elec. lib. Vi.
quod eſt contra illos qui dicunt ꝙ de illa donatõe
nõ reꝑiunt ſcripturã auc.iõ uideas tex. nõbilem in
d.c.fundamenta. ubi dicitur preſertim de ꝛcma
miraculoſe ⁊ ex diſpoſitione diuina illa donatio fuit
facta. Et nota ꝙ in patrimonio eccleſic habet papa
plenam poteſtatem in tempoꝛalibus ⸗2 ſpiruiualibꝰ et
tex.in.d.cle.Romani dic ꝙ pleniſſimã. hbʒ eꝛgo ibi
papa iura impeꝛij =æ iura pontificis. ſtanduʒ eſt eꝛgo
iſtis texibus ⁊ deteꝛminatiõi ecchie licet legiſte diſpu
tẽt de ualiditate illins donationis z uide peꝛ bal. in
ꝓhemio. C¶M ibi in v. uidebat ꝙ nõ idiffeꝛcẽ
teꝛ oibus eade gẽa eſt ↄcedẽda fac.c.petiſti.vij.q.i.
ota in ueꝛ.ſupeꝛ ꝙ rex francie non cognoſcit
„ 2

¶ Dui flij ſin leginimi.

ſapioꝛem in tẽpoꝛalibꝰ. Idẽ dicit glo. de ꝛege hiſpa
me in.c.adanus. riſctt an ſutl eccen nõ obe
diendo imꝑatori dicam. j. 5. tex. ſingularem
quẽ tenebis ſemꝑ mẽti ꝙ pricipes nõ ꝛecognoſcen
tes ſuꝑioꝛc ĩ tẽporalibus ſaltẽ de facto poſſunt exeꝛ
ceꝛe ea que ſunt ꝛeſeruata ĩparori in ſignũ ſpãlis P
nilegij ut legitimare fame ꝛeſtitueꝛe iteꝛponẽ auẽteʒ.
in aꝛogatiõe ? ſitia. Ex h̊ ĩfeꝛt ꝙ ciuitates italie ꝗᷓ
podie nõ cognoſcũt ſuꝑioꝛẽ ĩ tempoꝛalibꝰ poſſunt
exeꝛceꝛe hec iura pꝛo hoc nide qð nõ. baꝛ in.l. infa
mem. fſ de publi.iudi æ in l.i ff.de aqua plu. arcẽ.
ſed ̊ eſt tex apertus ⁊ uide alium tex. ſingularem in
c.ſupeꝛ quibnſdam de uer.ſigni. ꝓbante ꝙ; b iura
pricipis poſſunt pᷣſcribi ꝑ tantũ ips de cuius initio
non eſt memoria ⁊æ nõ. peꝛpetuo illum tex. ? iſtum.
NMã ibi iuriſditioni noſtre ꝙ leginimare eſt iurif
ditionis quod apte ꝓbatur. hic an aũt ſit no tarie
an contentioſe aut ꝓꝛogabilis ex conſenſu paruum
F5 ſubijciam. Iſte tamẽ tex. muſtũ ſinglarii facit ꝙ;
nõ ſit ꝓꝛogabilis ĩ eo ꝙ papa dicit ꝙ ꝛex francie
potuit ſe ſubijceꝛe iuriſqdinõi pape:qꝛ nõ ꝛcce gnoſce
bar ſuꝑioꝛẽ in tẽporalibus.iſte vo nobilis erat ſub
iectus alteri gꝰ ut apte hec allegatio concludat mãi
feſte colligit᷑ hic ⁊ alibi non ita bene ꝗ pateꝛ nõ põt
in legi:imatiõe filij ſubijceꝛe ſe iuriſdinioni alteriꝰ ſi
ne cõſenſu ſui domini quod eſt contra mlies maxi
me 3 Hal. in ꝓhemio. C. ut. J. ſubijciam. ¶ Mõ.
ibi. diſpẽſaꝛe ꝙ legitimatio eſt quedam diſpenſano.
Irem nõ. ſingularit᷑ ꝙꝙ princeps põt cum filijs pꝛo
prijs diſpenſare ſicut cũ alijs ſubiectis non 1 ; pẽ
cũ fuijs: ſed tanq; priceps cum ſubiectis. Ex ene et
collige ꝙ diueꝛſe qnalitates poſſunt concurrere in
eodẽ bomie que faciunt ut ſuſtineat uices pliurimo
rum facit ad mãm qð legitur 2 nõtur in. l. oui iuril

ditioni pꝛeeſt de iuriſdi om. iudi. ¶Weis ibi i. vVv.

2nibꝰ ꝙ ad deciſionẽ dubioꝝ licite ꝛecurrũ ad no
num ⁊ uerꝰ teſtamẽtũ. ¶ Nõ ibi rẽpoꝛale iuriſditõ
nem cauſali exeꝛcens tex ualde nõbiſẽ ꝙ in terris
alicnis papa regularit non põt exeꝛceꝛe iuriſdinõeʒ
tẽpoꝛaleʒ:ſed cauſaliteꝛ ſic ⁊ ꝓbat hec littera ꝙ ubi
factum eſt ualde arduum põt papa uii inriſquione
ẽpoꝛali ex auctoritate dei ꝓ.hoc.c.i.de homici li.
vi. et uide qð plene dixi in.c.nc nit de iudi. Et ex
hoc põt adduci iſta litrera in argumentũ ꝙ ex ma
gna ⁊ ardua cauſa põt papa deponeꝛ pricipes ſecu
lares Iʒ ſibi non ſint ſubiecti ĩ tẽporalibus.nam als
depoſuit enã regẽ francie ut in. c. alius.xvV. q. Vj.
CQ15 ibi ſaceꝛdotis imꝑio ꝙ papa appellaĩ ſacer
dos. Itẽ ꝙ dẽ habere ĩperiũ. eſt. n. imperatoꝛ i ſpi
ritualibus.pꝛo primo facit.c.legimus.xciij. oiſtin.
Hõ ibi urbẽ fugiẽs ⁊c ꝙ ſedes apoſtolica c di
ninitꝰ collocata apud urbem ꝛomanam. Ex qno in
feꝛo ꝙ papa ſine cã nõ põr inde tran ſſeꝛꝛe ſedem ð
no nide ꝑ Jo. an. in. c. fundamenta pꝛeallegata.
HMõ ibi fres iĩtelligẽdo de cardinaubus tex. val
nobilem ꝓbantẽ iudicio meo ꝙ cardinalams ſit de
iure diumo cum papa bic arguat ex ueteri teſtamen
to et peꝛ ſacerdotes leuiticos intelligit ipſos cardi
nales nec ſcio alibi textum melius pꝛobantem hoc
nide quod dixi in. cap .ex geſitis de clericis non

reſi.⁊ ibi peꝛ hoſti. ¶ Mota ibi indicabunt æcc. tex.
notabilem ꝙ papa non debet ardua explicare ſine
conſi io cardinalinʒ ? uiderur ad hoc tenerꝛi de iure
diuino. unde licet Jo. mo.i.c.ſupeꝛ eo.de heꝛeticis
libꝛo ſexto. dicat ꝙ collegium cardinaliuʒ eſt in iſta
quaſi poſſeſſione ex conſuetudine ⁊c Ego dico ꝙ;
de iure diuino intelligendo iſtam auctoꝛiatem hic
contentam modo pꝛedicto. Et licet aliqui intelligãt
de epiſcopis non tamen hoc multum congruit litte
re:quia ipi nõ pꝛeſunt urbi romane miſi dicas ꝙ di
niſio epiſcopatuuʒ ſit de iure poſitiuo licet pumo pe
trus ⁊ alij apoſtoli peꝛant toti oꝛbi.epiſcopi autem

tenẽt locum apoſtoloꝛum ⁊ papa locum eſt rin
ota

.c. in nouo.xxi. di. ? in.c. uidentes.xij.q.i.
ultimo ꝙ ubicunqʒ in iure canonico repeꝛitur pena
moꝛtis debʒ exponi pꝛo ſentẽtia excõicationis quod
gene menti: quia alibi non ua bene pꝛobatur: qꝛ du
plex eſt moꝛs quedam tempoꝛalis que eſt illa ſepeꝛa
rio anime a coꝛpoꝛe a ia ciuilis ut excommunicatio
peꝛ quam ſepeꝛatur anima a grana dei. nam deus
eſt uira animarum. Et ideo iſta eſt e nos
q; pꝛima niſi quis ab illa libeꝛetur. n glo. ij. in
fi. ex hac glo. colliguntur explicite tres opinie nes.
EDꝛima ꝙ papa non legitimar pꝛincipaliteꝛ in
tempoꝛalibus in teꝛis impenij: ſed legitimando quẽ

ad ſpiritualia peꝛ quandam conſequentiaʒ legitim
( Ee

quo ad tempoꝛalia ⁊ bec fuit opinio Jocan.
cun da opinio eſt beꝛ. gloſatoꝛis aſſeꝛentis ꝙ in teꝛ

ris impeꝛij pape legitimatio ſe non extendit niſi ad

actus ſpirituales. Sed teuia opinio ponuur in fine
glo.ꝙ qui legitimatur quo ad ſpiritualia cenſetur le
gitimatus quo ad alios honores ſeculares inheꝛen
tes pe:ſone puta ut poſſit eſſe iudex æ habeꝛe alias
dignitates illegitimis inteꝛdictas non autem quo ad
heꝛe ditatein ⁊z ratio diueꝛſi auis poteſt eſſe ſecũdum
hoſtien. quia pꝛimo cãu non tractatur de pꝛeiudicio
alteꝛius: ſed ſecũdo ſic quia aufenur heꝛeduas ueni
eatibus ab inteſtato. Ex glo.eſt qrta opi.quã hoſt.
ponit dicẽs ꝙ nedũ idirecte:ſ̊ ẽt direcie ⁊ pꝛincipa
ſit pot papa legit are ubiqʒ ⁊ ꝙ ad eum pꝛopꝛie peꝛ
tinet legitimatio ⁊? nõ ad aliuʒ:qꝛ illegitimitas pꝛoue
nit ex defectu mẽimonij papa auteʒ ſolus eſt qui põt
ſuꝑ mẽimonio diſponeꝛe nõ aũt imꝑatoꝛ ut in. c. iu
am de oꝛdi.cogmi. vñ ſicut in pꝛincipali ita ⁊ ĩ accel
ſoꝛio ſpectat ad eũ diſpẽſatio.nidemus eĩz ꝙ papa
dacit il egiti natõeʒ ꝑ ſaas ↄſtões ipediendo mẽimo
nium. nam filij duoꝝ fratrum licite contrabũt ðᷣ iur
diuino.j. de diuor.i.c. gaudemꝰ ⁊ ĩ.c.de ifidelibus
ʒ de cõſang.⁊ affini.ſed lex pape ipedit ⁊ alios legi
timos faẽ illegitios ex tali matrimonio ſuſceptos:
ſiẽ ge põt illeguiare qð ẽ odioſuʒ ſic legiimare q8
E fauoꝛabile.̊ opi.vr colloꝛata:ſed nullum bonum
habʒ fundamentũ: qꝛ illegitimado diſponit ſuꝑ mr̃i
mo nio qð ſpectat ad iuriſduionẽ ſuam. Sed legitia
re pꝛincipaliteꝛ nõ ĩcipiẽdo a radice matrimonij eſt
diſponeꝛe de tempoꝛaubus pꝛĩcipalꝛ quoꝝ exercitiũ
nõ ꝑtiner ad eũ in tenis unpij ut ĩ. c. cam ᷓ eo. Jo.
an. ponit qntaʒ opi. 7 ſatis nõbilẽ. dic eiʒ ꝙꝙ aut pa
pa utt ltiare ꝓlẽ uſceptaʒ ex coitu nõ matrimoniali
ſaltẽ ↄſenſu ⁊ affectiõe ⁊ nõ pot q; ex a ueꝛ pꝑeles

*

icaſenm gann .
eſnionngaͤten gdl 65 .
Sn Pponsmmn cft hobs del

l
cno bin onodum cſe
cplNNſiggeaſnn guüms win!

lotneriataed un imin
cmacenink Kinran t cnc
Poſecloentneamtiſgoo Connni
nyninna cono nu in gl aan
IMemwvalas menmn amduiſemimn.
unnnitopr coi hminrer wnm
Euheninororn taniſe gochschen
pohbisin noincigo inens en
ulnmut Aiſtanin nagi wahe
ſſttſhgſmn Gelgnen cihe
Eicndoſenſternaum anſn tnen
Ammde n mandm
nepmhenſicgumnuninani
Munninſteistel Dofeſiz Anmne
myſeumminmni ſcoinn
ltuo mo gn dotcſpehigren
guncnpnlann epe, AMeyucs ſi⸗

enict g 111
eli lit
rmiiannb kirin

unemnninonii .
en difi
1beſtio⸗
4 lnnifn ei euireler
ſtzſröd dchi

1lber, o.iir

moplairnscinenes
Eyunn guncpnin
penl gninmnco re
nonſeapentegegrn
ftopno Nen. (Ee⸗
Wants 1ſenntsginl
midſendnenendt Niad
Atena opnd nm gee
1 vO d ſonmiaceſemte
os honorrz ſeloſes ibem
rdle vurt berali
Nctazs oN iNNαM£
l ms omſ ſe iuinin
ontruanur e rundo⸗
nfenm berctusi
Soctiſnohͤbaf.
crcharnece Nindn
Ntan nee
Aüpegmmmſt

umſCrscſenpa

Verto minpzn i
ͦimnunn in
hilmn unteii mn
r/ isulac in
. m kir mtuͦdin
veic ficbbis
. eſelt os lei
nunnmnn ſſeepios:

, aſnſt eGunngt 65
—
amiſn l
unibin Gt i
nle nanimnd i
nid ateng,
nn unmn,
Gcat r
44

¶ Mui filij ſint legitimi.

nõ fuit mr̃imonium ſaltẽ de facto nõ poteſt papa in
ducere mẽ'imonium ſuppledo conſenſum. ⁊ ſic cum
nõ poſſit ſuppleꝛe cõſẽſum nec diſponeꝛe in mr̃imo
nio nõ poterit legitimaꝛe:qꝛ eſſet diſponeꝛe directe
ſupꝑ tpalibus. hoc uerum niſi uellet legitimare in ter
ris ſuis uel uacante impeꝛio.ut in.c.licʒ ex ſuſcepto
de fo. compe.uel quo ad foꝛum ſunm uel quo ad
ſpũalia. Aut ꝓles fuit ſuſcepta ex coitu matrimoni
ali licet matrimonium de iure non tenuerit.⁊ tunc
aut matrimonium non tenuit impediente lege diui
na. ? non poteſt legitimare:qꝛ non põt diſponeꝛe in
illo matꝛimonio contra legẽ diuinã. Aut nõ tenuit
impediente lege canonica. æ tunc aut papa utit᷑ uer
bo legitimatõis ltimãdo.ſ.matrimonium ⁊? ꝓlem.2z
efficitur ꝓles ltima quo ad utrũqʒ foꝛum. qꝛ papa
põt tolleꝛe ĩpedimẽtum inductum peꝛ canonem ⁊ ſic
remanſit matrimonium ualidum. Aut utitur vbo
diſpenſatõis:æ tunc qꝛ diſpenſatio eſt ſtricti iuris ꝛc
fertur ſolum ad ea in quibus expᷣſſe eſt diſpenſatuʒ
ꝓ hoc.c.i.⁊.ij.de fi.pꝛeſbi.li.Vi. Nec. ob.ſi dicat
papã poſſe ex cã diſpenſare in gradibus diuina le
ge ꝓhibitis.ut nõ ꝑ aliquos in.c.Eas de reſti.ſpo.
qꝛ illud uerum fᷣm enʒ diſponẽdo ⁊ legitimãdo ma
trimoniũ:nt ex nũc:nõ aũt ui ex iunc ina ut filij añ
geniti cenſeantur legitimati Conſtat autem papam
habere maioꝛem ptãtem in gradibus humana.l.qᷓ
diuina ꝓhibitis:ut in d.c.lr̃as ⁊ nõbis hoc ultimũ
perpetuo quia non pꝛobatur expreſſe alicubi quod
papa poſſit ex cauſa in gradibus diuina.l.pꝛohibi
tis diſpenſare z facit quod nõ. in ſimili in regula
ſemel de re.iu.li.vVi.in meꝛcu.ubi concluditur papã
poſſe diſpenſare cum religioſo nt contrabat matri
monium ad idem quod nõ.in ꝛegula actus legitimi
in mercu.⁊ alias memini audiuiſſe agitari in curia.
Munquid papa poſſit diſpenſare ut patruus duce
ret neptem in nxoꝛem.nam iſte gradus dicitur diui
na.l.pꝛohibitus:ut nõ.in dicto.c.litteꝛas ⁊ in dicto

.c.gaudemus:⁊ ad inſtantiaʒ magni pꝛincipis audi

ni fuiſſe diſpenſatum. Sed puto talem diſpenſatiõeʒ
fieꝛi non poſſe niſi ex maxima cauſa z ardua. Et ex

hoc dubitat hic Jo. an. nunquid papa poſſer legiti

mare pꝛolem ſuſceptam ex matrimonio contracto ꝑ
clericum in ſacꝛis uel pꝛofeſſuʒ. Et pꝛimo peꝛ pᷣdicta
nidetur ꝙ ſic:qꝛ mairimoniũ eſt eis inteꝛdictum de
iure poſitiuo.eꝛgo papa põt diſpenſare tollendo im
pedimentũ canonicum.⁊ peꝛ ↄſequẽs ltiare proleʒ.
In Zꝛium facit: qꝛ uonũ eſt de iure diuino ⁊ ipedit
matrimoniũ contrahi peꝛ iſtos:licet ius canonicom
dirimat tale matrimoniũ ad hoc. c. unicum de noro
li: Vi. ſic ſi eſt impedimentũ diuinũ nõ põr leginima

re u ſalteʒ retro trahat᷑.⁊ queſtio ẽ ſatis dubitabilis

Gaſp de cal.nitit᷑ in metis ĩpꝛobare hãc opi⸗ oã.
an. ſᷓ qꝛ rões ſue nõ uidentur mibi concludeꝛe ideo
obmitto. ipe aũt Gaſpꝑ tenʒ opi. ut papa poſſit legi
timare et in tenis imꝑij:qꝛ legitimare ẽ iuriſditiõis
nolũtarie que põt exeꝛceꝛi in non ſubditum 2 extra
tenitoꝛium.ut in.l.emancipati ff. de adop. ⁊ in.l.ij.
ff. de offi. pꝛocõſul. bar. in anẽ ex complexu. C. de

inceſt. nup. apeꝛte tenet contra dicens peꝛ iſtum tex.

bapam nõ poſſe legitimare in teꝛꝛis impeꝛij. æ idem

ſenſit Jo. an. ſi bene ponde:entur pᷣdicta.nam ſolũ
.an. pmitit qñ papa legitimat incipiendo a radi
ce mr̃imonij. do.an.multa hic dicit. Sed in effectu
uidetur coneoꝛdare cum opi. Jo. an. miſi in quobꝰ
DMno enim uult ꝙ ipedimentum licʒ fuerit canoni
cum in mẽimonio ex quo ꝓles fuit ſuſcepia iamen
legitimatio ſequens non trahitur ad ꝓlem iam ſu
ſceptam ſed futuram:qꝛ nõ põt ꝛetꝛo trabi cum imi
neat ipedimẽtum canonicũ ꝓpter ſuſceptionẽ ꝓlis
ſed quo ad prolem futuram bene nalet legitimano
cũ nullum ipedimẽtum reperiatur ꝓPpter leguimati
onem matrimonij pᷣcedentẽ. Ego pꝛo concoꝛdia di
cerem ꝙ aut papa ſimpliciter legirimat nüc mẽimo
nium.⁊ ꝓcedat opi.do.an. Aut legitimat: matꝛimo
nium ut ex tunc.i.ac ſi a pꝛincipio fuiſſet legitime õ
ctum: ⁊ tũc lrimatur ꝓles pcedens.⁊ ſic intelligatur
opi. Jo. an. moueoꝛ peꝛ tex.iuncta glo.ſingulari in
cle.i.de imu.eccle ubi dicituꝛ ꝙ tanta eſt pape ptãs
circa ius poſitiuum ut poſſit tollere conſiitutionem
etiam quo ad effectus preteritos adeo ꝙ excõica
tus uigoꝛe illius ↄſtitutionis non indigebit abiolu
tione quod ẽ nalde nõndum. ¶Secundo diſcꝛepa
uit ⁊? ſequitur opi. Jo.de qua.in glo. cum limitatio
ne tñ.dicit enim ꝙ legitimatus quo ad ſpũalia ſecu
to tamen clericatu erit legitimatus quo ad tempoꝛa
lia:ſecus ubi non eſſet ſecutus cleꝛicatus ⁊ hãc opi.
ſenſit etiam gaſpar.⁊ certe boc dependet ab intellec
tu huius tex.in prin.nam ſi inteligimus ꝙ ponat
ueritarem ꝓcedit hec opi.ſi intelligimus ꝙ papa lo
quitur allegando pꝛocedat opi. contraria. Inno.
ponit utrãq; opi.⁊ uidetur ſibi plus placere quod
in principio iſte tex.loquatur allegando.queſtio ui
detur mihi ſatis dubia æ de equitate placent opi.
Jo. an.⁊æ do. an. æ de ſubtilitate iuris plus placet
opi. Jo. æ ber.⁊ illam uideo ſeruari in pratica.
nam legitimati quo ad oꝛdines non admittuntur
ad ſucceſſionem parentum una cum alijs legitims
⁊ conſuetu ſo eſt optima legum interpres in.c.cum
dilectus de conſu.æ in.l.ſi de interpreratione.ff. de
legi.?æ pꝛo hac conſuetudine facit.qꝛ ſpualia =æ tpᷣa
lia ſunt diuerſi iuris.⁊ diſpenſatio eſt odioſa.?æ iðo
non amplian da ſed reſtringenda ut non excedat teꝛ
minos pꝛoprios ut in.c.i.⁊.ij.de fi.preſbi.li.vi.et
maxime tene em hanc opi. quando diſpeſatur quo
ad ſpũalia cum filijs adulteꝛinis uel inceſtuoſis.naʒ
iſti etiam in iure diuino nidentur repulſi ab heꝛedi
tate parentum pide duos tex. quos ienebis menti
.xxxij.q.iiij.c.dicat ⁊ in.c.unico.xxxv queſtiõe.vij.
2 anteqꝙ; ſubijciam quid mihi uideatur aningo aliaʒ
queſtionem quid in imꝑatoꝛe ⁊ in iſtis hniubus ab
eo poteſtatẽ ut ſunt comites palati ni nuquid pnir le
gitiare iĩ tris ecche. omiſſis miuis ar.qᷓ i mã fieꝛi pnt
dic ꝙ i h̊ uarie ſt opi. Nã Ja.de bel. diſputauit et
ponit i auc.quibꝰ mo.nã.efficiãt̃ ſui.æ recirat Joã.
an.⁊ ocludẽdo dic ꝙ ſic.motꝰ pꝛincipalꝛ:qꝛ ltiare ẽ
iuriſditiõis uolũtarie.⁊ ſic potuit ꝓꝛogari iuriſditio
iſtoꝝ ꝑ nõ ſubiectũ ↄtrariã opi. tenuit Ja. butri. in
.l.iij. ff. de offi pꝛeſi. qn imꝑatoꝛ nullaʒ habet pfateʒ
in t᷑ris ecclie imo centet᷑ pꝛiuata pſona ar. in. d.l.iij.
S, ex tenitoꝛũ quis nõ exeꝛcet ptᷣateʒ: ut in. c.ij. de
3

4

EBvi ftlij ſint legitimi.

cõᷣſti. i. Vi. bal. in ꝓhemio ſen ſuꝑ rubrica. C. cõcoꝛ
dando dicit de ↄſenſu ꝑtis põt hoc fieri: qꝛ nõ trac
gatur de pᷣindicio alteriꝰ: ⁊ ſic ſentit ꝙ iſta iuriſdutio
ſit ꝓꝛogabilis ꝑ partẽ. do. an. uidet h dubitare. Sʒ
potius in h̊ uidet᷑ iclinare ut nõ ſit ꝓꝛogabilis ꝑ paꝛ
tẽ ⁊? ꝙ nõ ſit ꝓꝛogabil ego teneꝛẽ ĩdiſticte ꝑ tex.aꝑ
rum hᷣ in. Vv. iſuꝑ ubi pateꝛ petebat ut papa legitima
ret filios ſuos ſicut legitimauerat filios ꝛegis fracie
et papa inteꝛ cetera rũdet ꝙ Rex francie nõ cogno
ſcit ſuꝑioꝛc in tẽpoꝛalibꝰ:iõ potuit ſine iuris alteriꝰ
leſione ſe in eo ſubijceꝛe iuriſdironi pape. Sed iſte
nobilis erat alteri ſubiectus g aptiſſime ꝓbat ꝙ al
teri ſubiecius nõ potuit ꝓꝛogaꝛe in h iuriſditioneʒ
alterius ẽt pricipis.cuiꝰ dicti põt eſſe duplex ꝛatio.
POrima. qꝛ legitiare vr̃ ꝛeſeruatũ priĩcipi in ſignum
priuilegij ſpãlis. Itẽ tanq; arduũ: qꝛ vꝛ mõſtruoſũ
ur no legitimꝰ efficiat legitimꝰ 2 H ꝓbat h i. v. iſuxꝑ
fac.l.i. F. ait ptoꝛ. V. ðᷣ qua.ff.de poſtu. nidetur tex.
in auẽ. qui. mo. nã.effi. ſui in. J. illud ubi dicit tex.ꝑ
ſyptũ noſtrũ ⁊c.iſta ge que ſunt ꝛeſeruata principi
nõ dʒ ſubiectꝰ poſſe in aliũ tranſſene. ¶ Scdᷣa 20:
qꝛ ſʒ legitiare ſit iuriſdinõis nolũtarie eo reſpectu:
qꝛ exeꝛcet᷑ in ↄſententẽ:qꝛ pꝛ non põt obtineꝛe legi
timationẽ filij niſi filiꝰ cõſentiat:qꝛ filiꝰ non cogitur
tranſire in ptateʒ patris iuuus ut in auẽ palle.i. .
generalit: tñ alio ꝛeſpectu iſta pkas ſeu iuriſditio nõ
eſt pure uolũraria inqtũ excludit agnatos ĩuitos qͥ
ſuccederẽt ab ĩteſtato. vñ ſi ĩꝑatoꝛ nõ hẽt iuriſditio
ncʒ in terris eccleſie nõ ur̃ ꝙ poſſit ̊ piudiciũ afleꝛ
ꝛe nõ ſubiectis ⁊ tolleꝛe honoꝛc ꝛeſeruatũ principi.
Arẽ illud ĩdubitatũ ẽ ꝙ imꝑatoꝛ uł hũs poreſtatem
ab eo nõ põt legitimare quo ad ſpũalia. Et iõ łegi
timatꝰ ab ĩpatoꝛe nõ põt ꝓmoueri ad oꝛdines.pᷣ tʒ
glo. i. c. lege. x. di. ⁊ ĩ. c.ſi officia. lix. di. ſentit. No. an
dꝛe. H ⁊? bar.i. d. auẽ. ex ↄplexu. Aliud dictuʒ valde
notabile ſi eſſet ueꝝ ponit h̊ do.an.dicens ꝙ iſti co
mites habẽtes poteſtatẽ leginimãdi ab imperatoꝛe ñ
poſſunt legitimare in pꝛeindiciũ agnatoꝝ. Vñ opoꝛ
tet ꝙ non ſolum pateꝛ ſʒ et agnati oſentiãt.qꝛ h po
teſtas tãqᷓ; alijs piudicialis ꝛeſtrigẽda ẽ ar.ĩ.l.ij. i.
ſiquis a principe.ff.nequid ĩ loco publico. Ego di
ceꝛẽ iſpiciẽda vᷣba poteſtatis collate. naʒ ſi ſin pl cit̃
eſſet data poteſtas cꝛederẽ ꝙ poſſet leginaꝛe et in pᷣ
indiciũ agnatoꝝ quẽadmõʒ ĩpatoꝛ:qꝛ ĩ hac legitia
tione iura nõ faciũt mẽtionẽ niſi de patre:qꝛ agna
ris nõ piudicat᷑ niſi ꝛeſpectu ſpei.⁊ hac opi.reperio
ſentire bal. in loco palle. Sed tene opi. do. anto.mẽ
ti: quia non eſt modice auctoritatis. Et pdicta ꝛcaſ
ſumendo ſub epilogo dicendum ꝙ aut queritur de
legitimatione fienda peꝛ papam aut ꝑ imperatoꝛem
ſen habentem poteſtatem ab eo. PDrimo caſu ſi ult
legitiare in pꝛimonio ecclie liber̃ põt ut h.ſi ĩ terris
alienis Aut ſubeſt maxima cꝗ ? ardua ? credo ꝙ
poſſit licʒ legitimãdus ꝛecognoſcat aliũ in qnʒ.mo
neoꝛ ꝑ iſtũ tex.i.V. ꝛõnibꝰ. naʒ ſi iſte auctates noui
2æ ueteris teſtamẽti nõ ↄcludeꝛẽt ĩ actu legitiationis
fruſtra eas papa adduxiſſer h. Finge enim ꝙ ex le
gitimatiõe filij alicuiꝰ principis ſequatur magna fi
dei dillatatio. NHam mnc ob eam cãm uel ſimilem
poterit papa exercere iuriſdiuonem temporalem:vt

hic ⁊ in.d.c.pꝛo humani de homici. libꝛo ſexto.
Aut ceſſat arduitas cauſe ⁊ ſi nult legitimare non
recognoſcentem ſupeꝛioꝛem ſeu filios ⁊ poteſt ut pᷣ
in ueꝛ. inſupeꝛ. Aut uult legitimare recognoſcentem
ſupeꝛiorem ſen filios ? non poteſt niſi ſupeꝛioꝛ con
ſenriat ut arguit iſta litteꝛa in neꝛ. inſupeꝛ ⁊ latius pa
tet ex pꝛedictis:niſi uellet legitimare in ſpiritualibus
ut ſupꝛa de fi.pꝛeſby.in.c.i.⁊.ij.lib.vi.uel niſi uellet
incipeꝛe a radice matrimonij ut in. c. tãta ſupꝛa eo.
7 in.c.quod circa ſupꝛa de conſang.⁊ affi. quod de
clara ur ſupꝛa dixi in diſtinctione Jo. an. In imꝑa
toꝛe dicenduʒ ꝙ incipiendoa radice matrimonij nõ
poteſt legitimare de iure: quia legitimatio eſt fſame
reſtitutio:quia non poteſt ipe diſponeꝛe ſupeꝛ matri
monio ut in.c. tuam de oꝛdi. cogn.aut peꝛ reſcriptũ
nult legitimare ⁊ tunc in ſpiritualibus non poteſt ut
ſupꝛa dixi maxime pꝛopteꝛ rationes quas tangit gl.
in. c. ij. de fi. pꝛeſby.li.Vi. In tempoꝛalibus neꝛo po
teſt in tenis ſibi ſubiectis mediate uel immediate im
mo ge iure ipᷣe ſolus poteſt in toto impeꝛio. unde re
ges ⁊ alij pꝛincipes qui recognoſcunt impeꝛatorem
in dominum de iure non poſſunt legirimare:quia le
gitimatio ſicut ⁊ fame reſtitutio ⁊ ſimilia uidentur
reſeꝛuata ſoli pꝛincipi ut ſupꝛa dixi: ſecus ſi eſſent
pꝛincipes non recognoſcentes ſupeꝛioꝛem uel ciuita
tes. nam habent iſti tantam poteſtatem quantam ha
bet impeꝛatoꝛ in impeꝛio ſuo ad hoc iſte tex. in neꝛ.
Inſupeꝛ ⁊ quod nõ.bar.in.l.infamen in fi.ff.de pu
bli. iudi. Et uide ad pꝛedicta Innocen. in. c. cum. p.
de fide inſtrumen. Aut uult legitimare in teꝛꝛis eccle
ſie æ non poteſt eiſdem rationibus de quibus ſupꝛa
dixi in papa. Idem ⁊ foꝛtius dicendum in babente
poteſtatem ab eo. Mis pꝛemiſſis queꝛo de ſolemni
tate adhibenda in acin legitimationis. Solutio dic
ꝙ primo debet qualitas illegitimationis plene reſe
rari principi utputa ꝙ ẽ inceſtuoſus uel adulterinꝰ
ut inceſtuoſus ⁊ adulterinus ſim ul alias leguimatio
eſſz ſubrepticia per ea que dixi in.d.c.qꝛ circa.⁊ ꝛc
gulariteꝛ dicendũ ꝙ omne rtacitũ quo expꝛeſſo prin
ceps non ita de facili conceſſiſſet leginimationem bʒ
ipam uitiare ad H. c. poſtulaſti ðᷣ reſcriptis.? in..i.
ff. de nata.᷑ reſti. ꝑ boc notãter dicit Jo. an. in ad
di. pe.e.ti.v.ſʒ queꝛo ꝙ ſi legitimãdus dixit ſe ſpu
rium ſi erat ſpurius duplicatus utputa natꝰ ex uxo
rato ⁊ nxoꝛata non nalet legitimatio. Ide dicendũ
in ſimilibus ꝑ hoc etiã dico ꝙ ſi habẽs fratres legi
ctimos ? naturales impetrauit legitimationẽ et non
fecit mẽrionẽ ꝙ habebat fratres legitimos nõ ualʒ
legitiatio:qꝛ princeps non ſolet legitimare en legiti
mãdus bhʒ fꝛes legitimos ul ſaltiʒ nõ iia de facili nt
ſentit Jo. an. in additione ſpe.in ti. de ſucccſ. ab in
teſta. S. i. ueꝛ. ſed ex facto queꝛitur quod bene nota
bis pꝛo quo facit tex.in. .illud in auc. qui.mo. nã.
effi. ſui. ¶ Decundo requiritur ꝙ legitimandus cõ
ſentiat item ꝙ pateꝛ ut in dicto. J. generalueꝛ de
agnatis dubiratur utrum debeant nocari ⁊æ conſemi
re. Jaco. de bel. in auẽ. quibus modis natura. effi.
ſui diſputat ⁊ tandem ſentit ꝙ ſic alias non ualebit
in pꝛeiudicium eorum.ſed cõiteꝛ tenetur oppoſuum
at nõ. Jo. an. in dicto neꝛ. ſ ex facto. ſentit ? bic ipe

taſno buns Mbn f⸗ eucn
6lerſannatcnebann iutclum
oaterebo finmid lgfeonroch
n eoveneniarn gNahden
gink N AANiſusſagi

(. Go NNdrams

Goneo idd iitgg ugo node
ii tlinlez fi ofiun diurͦs
ilalt hreti u gun dhidh
Iiruv tſun rd ni lmn
I Pxyuetann its mr un
nmmin cno a ig um n
ſitmeneens geln narsnaro
Gntotnwrbenrinne gei not⸗
lnsi fiens tdaſamg,.
ſtninnunlrnnirt
o

ln mnhin scſennnoninn

io er ouubinn Ann in done

Luna tin un .
nalinacſinins
Niſemniibeir enn
ntigel Chrbar n
imn niinee lb

s ncenilbne e
aige nidan te do⸗
iimctadien cunng

bigi
wncc

umen n animan

Hinſyncin:inbsl aſen
Dolensſheion g anin
unan porſtnen aranan ba
Veio ſond hoeiſeterinpen.
öber nlitmennfiſ cep
Anrün Imonncanh.
Aunikknowentetsae
aldentuonidos d ütshe
Gont ſomns cicncninbabene
Mormsevce nn
alxiimons Clinot
ins gtinmmonshne e
ſeitcſnols velocntenn
iennrsſinulaits gtheno
Gcpecinind nnt 1
omemmünanſohin
dcdhtannnnd
1 Nddd
AKänd dorammt
vrnglehtmült⸗ ine
nus Nlans n

mm und
. ans aghoso Ua;
.

inett
n ne g ceſcgſi

Ari
Arer ſen olbat won

met ? bar.in.l.gallus.S.quid ſi tantum.ff. de libe
ris ⁊ poſthu.unde concludo ꝙ aut pater niuit ⸗ ſa
tis eſt ꝙ pater conſentiat adeo ꝙ etiam agnatis ab
inteſtato ſuccedit iſte legitimatus. nam princeps
qui abſtulit iſtis baſtardis ius agnationis æz cogna
tionis poteſt eos reſtituere ſine alterius imiuria ad
ius nale primeuũ:ut in.d. F.gnãliteꝛ. Si uero pateꝛ
eſt mortuus ⁊ iunc ſi pater diſpoſuit uit iſte legitia
ꝛetur: æ non eſt neceſſe nocare agnatos ar. in auẽ.
Nem ſi quis. C. de nãi.li. Aut pater nihil diſpo
ſuit ⁊ tunc eſt opus ꝙ nocentur agnati quibus be
reditas paterna acquiſua eſt ar. in.l.i.? fina. ff. de
nata. reſti.alł non naleret rptum leginimationis ſeu
ſaltem non haberet regreſſum ad bona paterna.
hec uera niſi princeps ex ccrta ſcientia uellet legiti
mare agnatis non uocatis.ut nõnter dicit bar.in
dicto. ꝗ. quid ſi tantum. oteſt enim princeps ex
ceꝛta ſcia reſtitueꝛe in inregrum cum pꝛeiudicio alte
rius ad hoc quod nõ. C. ð ſen. paſ.l.fi.? in.l.in cãe
ff. de mino. Sed alia qneſtio nõbiis eſt. Mone
ꝙ bater non habens filios legitimos fecit legitima
ri naturales demũ habuit filium leguim um nũquid
euaneſcat illa legitimatio in qua queſtione ſententie
ꝛeperiuntur uarie ut nõ.per ſpec.? Jo.an. in dicto
vV. ſed ex facto latius per bar. ff. de uulga.2 pnp.
in.l.ex facto.et tener bar.ut ſuccedat una cum legiti
mis:qꝛ ex quo ltimatio fuit ꝑfecia nõ dʒ irritari ex
facto ſuꝑuenienti ar. in regu a factum leginime de
reg.iu. li. Vi. gn ihi ſatis placet æ uide latius in
loco pᷣal. ¶ In glo. in. v.nõ nãibus.nõ.bene iſiaʒ
glo.in eo quod dicit ꝙ laꝛgo modo inceſtuoſi adul
terini ⁊ ſimiles filij poſſunt dici nãles ⁊ uide Jo.
an. in addi.ſpe. e.ti.ciꝛca.pꝛin. ubi dicit ꝙ lʒ oẽs na
ti ex ſoluto ⁊ ſoluta ex cõi uſu loquendi dicãtur nã
les: Dꝛopꝛie tamen nãles ſunt nati ex concubina
retenta in domo:qꝛ alij licʒ nãliter ꝓprie ſint geniti
nõ ta meameꝛétur appellaꝛi nãles ex quo ſunt nati ex
dqãnatolcoitu: ut hetur in auc.qui mo. nã. effi.ſui. §.
ſi quis aũt defũctus.⁊ hoc ẽt ſentit glo.in.c.miſi cũ
pridẽ de renũt.⁊ uide in ſpe.in ti.de ſucceſ.ab ĩiteſ.
F. i. V. nũc de nãlibꝰ.ubi qic tria requiri ad łʒ fi
lij dicãtur nães.¶ ¶ Mriĩo ꝙ ſint nati ex ſoluto et
ſoluta ita ꝙ iter eos eſſe mꝛimonium pot Se
cũdo ꝙ ex ↄcubina ꝛetenta in domo. A S
ſit unica concubina.nam ſi quis habens plures cõ
cubinas ſuſcepit ex eis filios:iſti nõmerẽtur dici nã
les ꝑꝑ effꝛenatã libidinẽ pentum hoc uẽ? de mente
tex.auc.preal.Et hec bene nõbis ꝓpter ſtatuta que
faciunt mẽtõem de nalibus.⁊ uide bo.tex.xxxij.q.
liij. c. fi. Et iõ glo.nõ bene dicit dum inquit ꝙ ple
rũqʒ ⁊c. nam debet diceꝛe ꝙ regulariter illi dicũiux
nales zc. Et rõ pᷣdictoꝛũ ẽ:qꝛ iure ciuili concubina

tus non eſt ꝛepꝛobatus cum retinet᷑ unica in domo

loco uxoꝛis:ut.ff. de concubi.peꝛ totum ſed de iure
canonico eſt ꝛepꝛobatus: ut in capitulo nemo.xxx
ij. q.iij. ¶ In glo. in uer adulteꝛinis Ill ð. iſiam
glo. ?æ tene eam menti quod filij preſbiterorum
dicuntur adulterini. CE quo infertur quod
etiam matri ſuccedere non poſſunt:quia tales nan
ex damnato coitu repelluntur ab hereditate par

¶ Oui lilij ſint legitimi

lum:ut in autentica ex complexu. C. de inceſt. nup.
dem dicit de natis ex alijs clericis conſtirutis in
ſacris de qno uide gl.in.l.ij. C. de epiſ.? cle.quod
Scedit etiã ſi ſunt nati ex unica concubina cleꝛici:ut
nõ bar. in. l. ſi gener. ff. de his qui. ut indig.qꝛ con
cubinatus eſt ſpecifice dãnatus in ipſis clericis ut S
de coha. cle. æ mul. per totum. Sed dubitari poteſi
quid de natis ex clericis non conſtuutus in ſacris
bñnficiatis tamẽ collige ſolntõem ex nõ ꝑ JYo. an. in
regula ſine culpa de reg.iur.in.mercu.Et ex nõtig
ꝑ bar.in.l.in concubinatu.ff.de concub n gl.
in. V. nõ ſeruatum in fi. nõ bene iſtã glo. ? uide qð
hodie hẽtur in cle.diſpendioſã de iudi.Et qꝛ ſuper
glo pᷣcedenti feci mẽtionẽ de filijs adulterinis ſcias
bal. in.l. um legitime nuptie.ff. de ſtatu ho.dicit
ꝙỹ filij nobilium baſtardi non dicuntur de ſtirpe pa
rentum:qꝛ ſoꝛdes nõ merentur computari ĩter pre
cipuos. ar. in.l. ſi qua illuſtris. C. ad oꝛfi. nec pni er
Poꝛtare arma parentum quod etiam ſequitur do.
an. hic. An antem baſtardi dicãtut᷑ de domo nobi
lium uel aliorum pentum maxie ꝓpter ſtatuta qᷓ qnʒ
puniũt de ceꝛta domo nũquid ↄpꝛehendãtur baſtar
di uide plene per bar.i.l.fi. C. de. v.ſig. ⁊ in.l.pro
nũtiatio.ff. eo.ti. in ff. de capi.dimi.ubi
plene de hac qõe.¶ In glo. in. v. de tribus ibi.i.
ipſe deus põt gl.intelligi dupliciter. MDꝛimo ꝙ ipſe
deus fuit ꝓles in mrimonio oõcto inter Joſeph. et
ipſan beatam uiꝛginem ſicut nõ ĩ.c.omne alle.i gl.
Secundo poteſt intelligi ꝙ in quolibet mꝛimonio
deus eſt ꝓles.i.quo ad ſeruitium dei debet hoies
itendere ad gnãtionem ꝓlis.i.ut pꝛoles ſeruiat ipſi
deo.⁊ uterqʒ intellectus bonus eſt in ſe. primus tim
mihi placet plus. ¶ In glo. i. V. dubitari in fi. uult
iſta glo. ꝙ iſti filij regis francie in ueritate erant le
gitimi ex quo rex oxerat mꝛimonium cum ſecunda
auẽcte ecclie. Sed glo.ſequens in fi. aperte tenet cõ
trarium dicens ꝙ ex quo ſententia ſeparatois fuit
nulla ꝓpter iudiciarium ordinem non ſeruatum
les ex ſecunda fuit ilegitima.⁊ attende quia boc di
ctum gl.ẽ de direcio cõtra glo.in.c. platum ſupra
eo. Doc. uidentur hic nelle ꝙ nullitas ſnie nõ habʒ
reddeꝛe filios illegitimos ex quo parentes de ſenten
tia confici contraxe:ũt in facie ecclie:ut in.c.peꝛlatũ
5 eo. Ad iſtuʒ tex.reſpondent ꝙ. licet rex ſuſcepiſſet
fam ↄingẽ poſt ſniaʒ æ añ ꝓhibitiõeʒ m filios ſuſce
pit poſt ꝓhibitiõeʒ.⁊= ut itelligas ſcias ꝙ cto matꝛi
monio cũ fᷣa regia ꝓpoſuit ſe ſpoliatã ⁊ petijt ſe re
ſtitui allegãdo nulliratẽ ſnie papa nõ ↄſtito de nulli
tate ſnie mãdauit reginã reſtitui ? regi inteꝛdixit fᷣm
mr̃imoniũ ĩ euẽtu cãe.pꝰ hãc ꝓbibioeʒ rex ſuſcepit
filios ex fa. ? ſic nõ põt dici ꝙ bona fide filij fuiſſet
ſuſcepti.⁊ ex h̊ itelleciu ſentiũt doc.dqᷓ ualde nõ. ꝙ
ignoꝛãtes ipedimentũ ẽt iuris eꝛꝛoꝛe excuſant q ad
ltiatiõeʒ ꝓlis qð ẽt uoluit glo.i.d.c.ꝑlatũ.⁊ uið qð
ibi dixi.nã puto h̊ ꝓcedẽ ubi enoꝛ fuit ꝓbabil. In
gl. i. V. recognoſcat i fi.nõ.ð ſinglꝛ iſtã gl. ex qᷓ hes ꝙ
rex fracie de iure ñ ẽ exeptꝰ a rõno ĩꝑio imo diẽ ꝙ
de iure ſubeſt pape ⁊ ni ĩꝑatoꝛi.hoſti.tʒ pᷣmũ dicens
ꝙ oes pꝛincipes ſeculares debent et regnoſcere ipe
ratoꝛeʒ in dominũ:ut in.c.adrianus.lxiij.diſtinctio.

¶ Qui filij ſnt legitimt.

Er er k diẽ quod Reges hiſpanie fracie et anglie
tenẽétur de iur̃ obediꝛe imperatori ſʒ de féo non obe
diar. Munquid aũt peccãt non obediẽdo et nunqᷣd
poruerunt pᷣſcibere imꝑium:ꝛeſpeciu pᷣſcriptionis
ſentit quod non miſi pᷣſcriſiſſt paſſie.i.noĩe romane
ecclie ad hoc quod legit᷑ æ nõtur i.c cũ ex officij et
c.cum non liceat de pᷣſcrip. Reſpẽu pᷣmi diẽ ꝙ ex
cuſãtur forte a peccato dũ ipator non exigit ab eis
obedientiã ſiẽ ĩ ſili nõtur ĩ decis ut in.c.cũ hoĩes ðᷣ
deci. cum hoc dẽo traſu Jo. and. æ do. anto. Sed
do. card. diẽ poſſe defendi quod iſti pſcripſerũt 5
impꝑiũ. nã plures poſſẽt eẽ iꝑatores quẽadmõʒ qñ
plures eliguntur iĩ diſcordia ? de ↄſue. vterqʒ admi
niſtrat ut nota. glo.i cle. Romani de inreiuran.pu
to ꝙ iſti pricipes poſſunt pꝛeſcribeꝛe iura ĩpij in eo
rum regnis ar. c. ſuꝑ quibuſdã de uer. ſigmi. Et ex

his qᷓ nõt Jo. an in. c. ſi eps de offi.ordi. libꝛo. Vvi.
vbi diẽ quod pᷣlatus ĩferior epo põt pᷣſcribeꝛe inra

epalia ĩ certa ꝑie diocef.quod pleniꝰ dico ĩ.c.cum
ↄngat de fo.ↄpe. Sʒ qð priceps poſſit pᷣſcribeꝛ vVt
ippe non ſit ſub ipio non nideo b peſiibie ĩ iure:qꝛ
ſin poſſeſſione pᷣſcriptõ non ꝓcedu. Sʒ qꝗs non pot
poſſidere ſe ipm: ⁊iõ Iʒ papa ł ali potuiſſ pſcribeꝛe

3 imperatorem tn actine nõ ꝓcedit pᷣſcriptõ guod
declara ut dixi.ĩ.d. c.cum non liccat. C glo. in

v. regi ibi ut ſrae E oriunn dl eẽ nerum ut

colligit n. v. Inſuper. ¶ In glo. . v. iteꝛ ſagn em
hec voa uario mõ exponuntur ꝑ doc.ſed placet in
tellecrus ꝗᷣ elicitur ex glo. ur ꝑ illa vba ſaguieʒ 2 ſã

guinẽ denotet᷑ cã criminal foꝛi ciuilł ⁊ ꝑ vYba leprã z

lepꝛã denotet᷑ cã crialis fori eccliaſtici illa aũt ueꝛba
cauſã z cãm denotant cãm ciuilem utriuſqʒ fori Et
in ſũma h̊ uult illa auctoꝛitas ꝙ qualitercũqʒ oriat
difficultas æ ambiguitas ſiue in foꝛo ſeculari ſine ec
cleſiaſtico ſiue in cã criminali ſiue cinili ꝛecurrencuʒ
eſt ad iudicium pape. Ex quo notãt doc. õ legiſtas
qui in caſibus dubijs de iure ciuili nolunt ſtare ce
terminationi facte peꝛ canones. Done exemplum

in detꝛactione duarum quartaꝝ de quibus in. c.

Rainucius 7 KRainaldus de teſia ⁊c.

Si cõiugatus niuente
X tenoꝛe. pria i facie ecclie Ohit

cũ fa hoc ignorãte leginima erit eoꝝ ꝓles
2 ſunt due ꝑies.in pria iudicũ cõſultatio.in ſecũda
ꝛeſponſio ⁊ eius 20 ibi ĩtelligetes. ¶ Hõ primo ꝙ
lʒ nepos ſit legitimus m ex quo ſuſcepius ẽ ex pr̃e
illegitimo nõ admitit᷑ ad ſucceſſionem ani ſni. cuʒ

eim filiꝰ nenit ex peꝛſona patris:ſi luditur
ꝑ cõſequẽtiam excludimr filius. ota ſecũdo ꝙ
ad legitimationẽ ꝓlis ſufficii ignorãtia alterius co

iugis etiam ſi ſuberat impedimentum coniugij et

ad hoc quotidie allegaiur iſte tex. ¶ Mota ulumo
ꝙ ignorantia debet ſubeſſe tempoꝛe cõceptionis fi

lij. vnde non ſufficit ignoꝛantia tempoꝛe contrac

tus matrimonij. Sed queꝛo: quia textus dicit ꝙ ad
legitimarionem pꝛolis ꝛequiruur ꝙ in facie eccle

ſie fueru conrractum matrimonium:ſed quando d
catur in facie cccleſie contractum. Solmio dicnnt

doctoꝛes qnando coadiunctis amicis nulls

ſeꝛioſe exciuſo matrimoninz contrahitur pꝛo hoc..
ſi nicinis ſcientibus C. de nup. Innocen. tamen er
Hoſtien. requirunt ut ſeruetur ſolemnitas.c.fi.de
clam. deſpan.æ boc dictum nota: ſed uide quod ibi
dixi. QAn hic queꝛitur quid ſi coniuges ſcie
bant impedimentum:ſed contraxeꝛunt in facie ecclie
nemine contradicente: nunquid proles ſit egitima.
dic ꝙ non:ar.hic dum pondeꝛatur ignoꝛantia muli
eꝛis ut in dicto.c.fi. Nam licet Goffre. reſtringat
.c.fi. quando ſubeſt impedimentuʒ conſanguinitatis
tamen dicit Jo. an. ?æ bene ꝙ eadeʒ eſt ratio in quo
libet impedimento.quanqᷓ; enim illud.c.fi. uidestur
penale tamen ex quo emanauit fauoꝛe animaruʒ nõ
debet reſtringi:ſed dilatari cum per dilatarioneʒ eui
tentur animarum peꝛicula æ bomines retrabuntur
a contractu illiciti matrimonij. ota ſingu ariter

hanc rationem Joannis andree. æ non tradas obli

nioni:quia conſtitutio penalis debʒ extendi ⁊ largo
modo inteꝛpetrari quando emanat ut euitentur ani
marum pericula uide quod in ſimili no. glo. in. c. ſci.
ant cuncti de electio. libꝛo ſexto. le ſibi..
iij. ubi dicitur ꝙ ſi libeꝛa contraxit cum ſeꝛuo quem
putabat libeꝛum ſoluto matrimonio pꝛopter eꝛꝛo26
filij non ſunt ingenui ſed ſpurij ex quo ſunt ſuſcepti
ſine legitimo matrimonio. Joã. an. renet hic conira
rium dicens ꝙ de iure canonico ex quo matrime ni
um tenebat inteꝛ ſeꝛuam ⁊? libeꝛum data ignoꝛantia
debet pꝛoles cenſeꝛi legitima data ſciẽtia argumeto
hic. Sed de iure ciuili ſecus quia ſecundum illud
ius inteꝛ eos non poreſt eſſe matrimoni m. vnd in
hoc dicit ꝙ aut libeꝛa contraxit cum ſeruo quem
putabat liberum ⁊ filij ſunt legitimi. Itẽ ſunt lberi
quia ſequũtur conditionem uentris g de natis ex
libe. uen c. unico. Aut libeꝛ contraxit cum ſerua
quã putabat liberam ⁊ tunc filij ſunt legitim iq łte⸗
ignoꝛãtiam patꝛis non potuit faceꝛe quin filij lequã
tur uentrem ¶ Et nõ ex hoc dicto iuncia glo. ꝙ ſu

ſcepti ex matrimonio putatino ſunt legitimi ettquo
ad oꝛdines qð eſt bene notendum. M.oſſer tamen

inſtari in Srium:quia in ſpiritualibus attẽdi vitas
2 non opĩo:ur nõ.archi.in.c.unico de uoto .li. Vi.
Sed pot ꝛeſponderi ꝙ filij ſunt uere legitimi ꝓpt

ignoꝛantiam parentum nec debent filij illegitum ꝓ
parte reputari ⁊ legitimi pꝛo parte. Altimo cir

ca ignorantiam conelude ꝙ aut matrimonium eſt
clãdeſtinũ ⁊ ignoꝛãtia parẽtũ non ꝓdeſt. ut in. c. fi.
de clã. deſpõ. Aut fuit in facie eccleſie Sctũ ⁊ ſi am
bo ſciebãt ipedimẽtũ ꝓles e i legitia dũmodo ſit ta
le ipedimẽtũ cui ↄiuges renũtiare nõ poterat. puta
ipedimentũ cõſanguinitatis uel alterius cõiugij. aut
ignoꝛabant ambo uel alteꝛ eoꝝ ⁊ ſi eſt ignorantia
facti ꝓles eſt legitima ut h. Si Ho ẽ ignorãtia iuriſ
tunc eſt magis dubium ⁊ dic ut in.c.pꝛecedenti et

.cc. refeꝛente ð eo. Abbas.

5 Pꝛoles ĩfideliũ qᷣ
udemus * poſtea ouertuntur

legitima eſt eriã ſi parẽtes ſũt ĩ caůu ꝓbibi
1o l. canonica. ¶E5 prie i dilatõe fidei vſatur
publica utilitas. o ꝙ inteꝛ mmfideles tenet

l
4
mrceinecumd an iec eddd
inm GNücnNd ienu.
õ
di . Eiſttengor unsdoge
nwuenijflitentinna ninon
lofalſfciun oub daum iſtnan/4
ltioour⸗ ,

irninmunnürſeſintam
eat. zia.

a Nfinonist deiedinenis e

Im Mernertd eſganendrs m
lnnimonatuanmn uclmentn

ſohutenbns ACnNS wannd
fniniti unn ni nunoniun A
1tpbm nſifean eſe u nd
u numt enimri n lllatoxs
matftsanmn niionnn E

unnrbre Plins ra ainum c

UIIlſevnn
unmntui tſelm unin

SAniien

Nwo inſinii, AKÜ
vi. c , ti
omnertn ſvn
umnonoppprr awr
hwnſor oo in icni
doi n tena bicconne
hoßico er avo mannoni
1 beum Gun Gronnte
um nnſoenn nne
ſccs qinſconcon lrd
Achenummndram d
connamt cumſeno eten
imn kguin Niln ben
mmnummns ch us
Nm Nnini n
rſlſln lgunttfti
mi ſuer oni ſii lui
cdap inen goig in
nolmn kgnnm ino
unin Pehaunch
rmapis iii u
Wid E
iuundet irid
ntd
Mirwar.
m onan

1 n uinmlii 4

¶ Eri matri. accuſ. poſ.

mirimonium Zctum in gradibus.j.canonica pꝛohi
bitis tm.⁊ ẽ rõ qꝛ lex.canonica non aſtringit ĩfide
les:ut in.c.gaudemus.j.de diuoꝛ.unde ↄſideratur
ipm ius diuinũ ad hoc. c.de ifidelibns ſapra de cõ
ſang. ? affi.? ex his opponitur õ tex.ibi dum papa
dixit uolumus.nam iſtud nerbum impoꝛtat ius no
um nel quãdã gratiã nt nõ in cle. unica ð offi. nica.
Sed de iure ſcripto iſti filij ſũt.cenſẽdi legitimi cuʒ
inter infideles ſir ym mr̃imonium ex quo non ſub
eſt impedimentum niſi.l.canonica inductum ut in
.d.c.de ifidelibus. So. iſte tex.iĩtelligitur dupliciter
ſm gl.⁊= doc. Drimo nut itelligatur in matrimonio
ↄcio in gradu conſanguinitatis ꝓhibito.l.canoni
ca tantũ.⁊ ſᷣm hunc itellectum ut ſileat contrarium
exponit Hoſtiẽ. vPpum uolumus.i.uelle debemus.
Secundo nt intelligatur de ꝓle ſuſcepta ex ſecũdo
mẽimonio ꝛepꝛobato repudiata pꝛima coniuge fᷣm
.l. infidelium. æ tunc ybum uolumus ſtat pꝛopue:qꝛ
meimonium non ualet cum fa prima uiuente: ut in
.c.gau demus.j.de diuoꝛ.ſed de equirate æ de gra
tia filij et reputãtur lumi poſt connerſionem ꝓ boc
facit fm io.an.qꝛ ſi inteꝛ xpianos ſufficit opi.hen
tium ad ltimationẽ ꝓlis foꝛnus dʒ ſufficeꝛe iter infi
deles:qꝛ cꝛedebant liime poſſe contꝛabeꝛe poſt ꝛepu
dium datum prime coniugi. ¶ Hõ bene hoc dic
tum:qꝛ ceꝛte nullibi ꝓbatur. nam hoc.c.ſi bene pon
deꝛetur loquitur quando ſuberat impedimentum le
ge canonica tantũ ſed in alio itellectu ſubeſt ipedim
tum de iure diuino cum xps expꝛeſſe ꝓhibuit duci
fam uiuẽte prima:ut in.d.c.gaudemus. Ignoꝛan
tia ueꝛo iuris diuini non dʒ excuſaꝛe ut i.c.qꝛ ea.xx
xviij.di.Et ſic de rigoꝛe iuris h̊ opi.ẽ vioꝛ.ſj hĩto
reſpeciu ꝙ filij fuerũt ſuſcepti ex mꝛimonio putati
uo Fᷣm.l.ifidelium põt h̊ dictum ſuſtineꝛi. ſed ut dixi
nullibi pꝛobatur æc̃. .
Eui mr̃imonium accãre poſſunt ⁊ contra illud
teſtificaꝛi. Kica.

¶ Eito de mr̃imonijs ⁊ de ĩpedimentis eoꝛum ſe
quitur uideꝛe merito de ſeꝑatiomibus ſen dinoꝛtijs
ſed qꝛ ad diuoꝛtia ꝑuenitur accuſatiombus ⁊ teſtio
nijs pcedentibus.iõ tractaturus auctoꝛ de diuoꝛti
is pᷣmiſit iſtã Ricam qui mẽimonium accuſaꝛe poſ
ſunt.⁊ õ ipſum teſtificari.⁊ ſic hʒ iſta rubrica duas
partes tractat enim qui ſunt accuſato ꝛes idonei. ⁊z
qui idonei teſtes contra mzimonium Inn. ꝓſequi
tur mam rubrice huius.æ circa pꝛimum dicit ꝙ aut
agiiur ad ſeꝑationem thoꝛi ⁊? ſolum admitumur cõ
iuges ad accãtõnem:qꝛ alterius non inteꝛcſt.? pꝛo
boc.c.quẽadmodum Ss de iureiu. Aut agitur ad ſe
parationem uinculi:æ admittũtur omnes conſangui

nei. tñ pfeꝛuntur extraneis cum agimr de impedimẽ

to ↄſanguinitatis: ut.j.e.uidet. ⁊ iteꝛ extraneos pᷣfe
runtur maturioꝛes z antiquioꝛes de uicinia. xxxv.
q.vi.in.c.i.?.ij. hoc intellige neꝛum niſi ſubſit tale
impedimentum cui comrabentes poſſunt renuntia
te puta impedimentum enoꝛis conditionis ? ſtatus
uel frigiditatis. nam poſſunt partes ſimul ſtare: ut in
cc.conſultationi g de frigi.? male.æ de coniugio ſeꝛ

no.per totũ.æ ideo non debʒ admitti extraneus aũᷣ
accãtionem. ¶ Qirca fam ꝑtem rubrice diẽ Inn.
ꝙ quiſqʒ ad accãtionem mr̃inonij non eſt idoneuſ
teſtis. æ ad nittũtur conſangumnei ⸗2 Pentes in teſtio
nium dic ut dicam.j.e.c.ut̃ Sed.queꝛo nũquid in
cã mrim niali ideʒ poſſit eſſe accuſatoꝛ ⁊ teſtis. In
no. dicit ꝙ ſic.⁊ facit.c.cum in tua.⁊=.c.preteꝛea.S.
de ſpon. Jo. an. in addi. ſpe. eo. ti. poſt prin. dicit ſe
nõ poſſe cõcipeꝛe ꝙ accãtoꝛ qui tenetur ſaltem ad
expenſas ſi ſubcũbit ſit idoneus teſtis. Sed poſſer
ꝓcedeꝛe dictum Inn. qñ officialis publicus denũti
auit ut in. c. pteꝛea de teſti. cogẽ.ulł qñ quis ducius
ↄſcia denũtiauit impedimentum iudici:iudex ipe ex
officio iĩquireret. tunc eni iſte poterit eẽ de ueritate
7 nõbis ſeꝑ hãc limitationẽ.

El atum Cum agitur de fede ma

trimonij. Reo abſete cõ
tu maciter poſſunt ſuper impedimento ma
trimonij ꝛecipi teſtes. duũmodo ſint legitimi æ ad di
cta eoꝛum fertur ſnia. cõis diuiſio fa ibi ceterum.
Mã iudicem poſſe citare ſubditum ex territoꝛium
exiſtentem ſiis ſuis.⁊ ſic non habet neceſſe requiret
iudicem alterius territoꝛij: ut illum citet ad hoc fa
cit.l.omnes. C. de epi.⁊ cle.? uide per Jo. an. in
c.ꝛomana..contrahentes de fo.compe..li.vVi. et
dixi plene in capitu. fi eo. ti. ¶ Mota ſecnndo ꝙ
contra abſentem neceſſario pꝛoceditur ad ſententi
am quando abſentia ſua culpa ſeu ex delicto pro
prie eſt contracta nam debebat procuratoꝛem
dimittere ¶ Er nota quod pꝛocedi poteſt etiam
ad ea que ſunt grauis preiudicij quod nõ. contra
iſtos qui timoꝛe accuſationis faciunt fugam pro
quo facit quod legitur z notatur in.l. pãpinianus
exuli.ff. de mino. (Jn gloſa.i.in fi. dic quod
non expedit hoc inueſtigaꝛe: quia quod hic di
citur de numero annorum eſt narratio facti.
1 glo.ſecunda in fi. de materia an zæ quando
uxoꝛ teneatur ſequi uirum uel econtra dic u dixi
in capitulo.i.de coniugio lepꝛoſo.?æ ad iſtum tex.
dic quod ex duplici capite uxoꝛ non tenebatur ſe
qni nirnum. ¶ ¶ Dꝛmo quia negabat matrimonium
eſſe inteꝛ eos ſaltem legitimum obſtante cognatiõe
ſpirituali. ¶ Secundo ꝙ iſte uir nagabarur. Sed
que:o nunquid in cõtractu matrimonij poſſit appo
ni pactum ut uxoꝛ non teneatur ſequi maxitum: ſed
at maritus moꝛetur cum uxoꝛe ⁊ in ceuo loco pe.=
Aob. ? communiteꝛ docto. ſequentes tenent ꝙ ſic.
nam ſicut in traditione rei poteſt apponi pactum ut
in.c.neꝛum de condi.appo. ⁊ in.l.i.C.de pac. con
uen. ita ⁊ in traditione mulieꝛis æ hoc ueꝛum niſi
onatur noua cauſa pꝛopteꝛ quam marimm opoꝝe
at ſe abſentare ut poteſt poni exemplum hic in texiu

no ſtro facit.l. ſi conneꝛit cum ſequen. ff. pꝛo ſocio

abi ſocietas poteſt ex cauſa ſupeꝛuenienni diſſolui
ante tempus. an autem committatur pena ſi fuit
appoſita refen dominus antonius ſe reſpondiſſe in
queſtione facti quod non exiſtente noua cauſa con
mittitur pena.quia non eſt contra libertatem matri
monij nec in coniungendo nec in ſeperando. Sʒ ſi

¶ AQui matri. accu. poſ.

noua cã abſentie orit᷑ tunc nõ ↄmittit᷑ pena:qꝛ eſſet
cõrra libe:tatẽ ↄcernentẽ ipſum matrimoniuʒ . vult
dicere ꝙ ſi ex cã ſuꝑneniente opoꝛteꝛet maritum ſe
abſentare pactũ vꝛ illicitũ ut uxoꝛ non teneꝛetur ſe
qui eum.nã ſic daretur nia utriqʒ ad adulteranduʒ
nec peꝛ pactum expſſum poſſunt ſe obligaꝛe ad hoc
etiam cum inramento.ut in.c.tua de iureiuran. Et
nõ. ſemper hanc queſtionem:quia ſepe accidit quã
do matrimonium contrabitur inteꝛ ciuem ⁊2 foꝛen
ſem. n glo. fi. ibi coꝛrigitur hec ſolutio nõ eſt
bona peꝛ id quod habetur ſupra in pꝛohemio:ido
dic ꝙ ex quo maritus eſt abſens culpa ſua ⁊ diligẽ
teꝛ peꝛquiſitus non ꝛeperitur poteſt contꝛa enʒ pꝛo
cedi ad diffinitinam ſentẽtiam. nam fuit in cnlpa nõ
dimittẽdo pꝛocuratoꝛem. Item delictum ſuum de
dit cãm abſentie.⁊ ad.c.quoniã allegatuʒ pꝛo orio
dic ꝙ ibi loquit᷑ qñ ex cauſa pꝛobabili er non mali
cioſe ſeu cuſpa ſua coniux ſe abſentauit. Iſtud vo
quando ex delicto ſuo.c.pꝛelatum s ti.ꝓximo lcqͥ
tur quãdo ignoꝛabat cauſam abſentie:ideo ĩ dubio
pꝛeſumendũ eſt ꝙ in fraudem uxoris ſe abſentauit
ex quo tenebatur cohabitare nxori ⁊ caula non ap
parente ſe abſentauit. de materia ⁊ intellectu iſtoꝛnʒ
capituloꝝ dic ut plenius notat Innocentiꝰ in. c. fi.
de eo qui mit.in poſ.et tetigi in.c.quoniam allega
to in contra.⁊æ hodie nide quod hebetur in clemẽ.
iſpendioſam de iudi. æ nota bene iſtum caſum ſecũ
um intellectum pꝛeallega.

Alccuſatio et teſtimoninzʒ
„ obis * in cauſa matꝛimo niali peꝛ
ſonalit᷑ ⁊ nõ ꝑ lẽas fieri debent. In pria
parte ponitur queſtio.in ſecunda ꝛeſpõſio ibi ad h.

Mota prio ꝙ uarie pᷣſumptiões poſſunt cõiũgi
ad ſniaʒ ꝓferendã pꝛo h.c.cũ cãm ⁊ qð ibi dixi de
pꝛoba. Itẽ nõ iũcta glo.i.ꝙ teſtis non debʒ depo
neꝛe peꝛ ſcripturam:ſed noce uina ? ſecundum bũc
intellectũ vꝛ h tex. cõtra bar.ĩ.l.theopõpꝰ.ff. de do
te pꝛeallega.ubi dicit ꝑ illa.l.nalere teſtimonium ſi
teſtis ſcripſit dictũ ſuũ z poꝛꝛexit iudici licʒ fateatur
iundicem poſſe ꝛeſpueꝛe talem depoſitionẽ ⁊ petere
nt niua noce deponat ut ex trepidatiõe ⁊ titubatiõe
facilius poſſet neritatẽ ↄphedeꝛe:ſed illud dictũ nũ
qᷓ;' mihi placnit ⁊ tex.in ↄriũ ur̃ hic ut dixi ubi di
cit᷑ tales ↄſcriptões nõ ſufficiunt ad ſniam. item
allego aliũ tex.iij.q.ix.in.c.teſtes.ubi dꝛ ꝙ teſtis in
pñtia debet deponeꝛe ⁊c̃.facit ẽt in ſili qð hẽtur de
ofitẽte de pe.di.i.quẽ penitet.⁊ ad.l.theopompus
ſuꝑ qua ſe fundat bar.dic ꝙ ibi ille non erat ꝓpᷣe
teſtis:ſed loquitur in eo cuius fidem teſtatoꝛ elege
at. Et dicendum ut ibi ege nõ.
n cã matrimoniali ſuꝑ
. Igetur. cõſanguinitate ⁊z Zciu te
ſtificari poſſunt ↄſanguinei z parẽtes tria

kacit. rio voni dictũ.fa ibi ideoqʒ ipſius 20
nes. tertiã ibi ꝙ vo ſoluit ↄriũ quoddam ⁊ incipe
ſic poneꝛe caſum. Titius petebat quãdam in uxoꝛc
2 ad ꝓbandũ ↄoctum iducebat parentes ſuos ipſa
vo mulieꝛ cõiuncta excipiebat de ↄſanguinitate ad

quã pꝛobandã inducebat ſuos conſanguineos que

rebaĩ an iſti eſſent admittẽdi æ reſpondet᷑ ut in ſg.
¶ W. primo regulam ex tex. iſto ꝙ ĩ cã matrimo

niali ſiue agatur de matrimonio ↄinngendo ſiue ſe
peꝛãdo ꝑentes ⁊ ↄſanguinei utriuſqʒ ſexus coniugũ
ſunt admittẽdi ut idonei teſtes quinimo ipᷣi reliquis
pfeꝛuntur: qꝛ pſumũtur hr̃e plenã noticia tam ↄſan
guinitatis ꝙ; contractus matrimonij V fo ꝙ
quis pꝛeſu mitur ſcire genologiam ſuam ⁊ ex hoc in
feꝛtur ꝙ allegans ignoꝛantiam conſangninitatis ſue
nõ eſt de facili audiendus.¶ Nõ ttio ꝙ fm.l. non
tenet mꝛimoniũ ↄtractum ꝑ filium niſi pateꝛ ↄſenſe
rit qð tñ nõ ꝓcedit in filio emãcipato ut in.l.ſi filius
eff. de riiu nup. Sed fᷣm canones indiſtincte tʒ ma
trimonium ut dictum fuit in. c.i.de deſpon.impub.
¶ Mo aliã quartaʒ regulam ꝙ in cã matrimoniali
ſeu ciuili pateꝛ nõ teſtificat᷑ in cã filij nec eõ quinimo
nec uolẽtes poſſunt ĩteꝛ ſe ſen adueꝛſus ſe feꝛꝛe teſti

moniuʒ.iiij.q.iij.ꝑentes. fallit tũ in quibuſdã caſiꝰ

quos uide ꝑ ſpe. in ti.de teſti..i.poſt pꝛin. ¶n
glo.iꝛin fi.idẽ vr firmare gl.pe.ut iſte tex. admittat
Pentes ad teſtimoniũ qñ agit᷑ de ↄſanguinitate pꝛo
banda ul impꝛobãda:ſecus ſi ageꝛet᷑ an matrimoniũ

ſit ↄcium. Sʒ ceꝝe iſte tex. pot intelligi utroqʒ caſu.

patet ex eo: qꝛ admittit ꝑentes qui ſolent iteꝛuenire
in ↄctu gꝰ admittũtur ad deponẽdum ſuꝑ ↄtraci.
Muare ↄclude poſt Hoſti.qꝙ aut ſponſus filie ẽ di
tioꝛ aut nobilioꝛ ⁊ tũc teſtimoniũ ipᷣius filie ẽ ſuſpe
ctũ ſiue queꝛat᷑ de ↄſanguinitate ſine an mẽimoniuʒ
fueꝛit Sctum ar.i.c.ſuꝑ eo.S de teſti.nã ⁊ ſuꝑ ↄſan
guinitate poſſẽt ꝑentes deieꝛare ponẽdo pꝛimũ gra
dum ꝓ ſecũdo ar. in. c. ſeꝛies de teſti. Si vo filia eſt
equalis ſponſo ⁊ tunc indiſtincte adminũtur pentes
nt h̊ ⁊ in.d.c.ſuꝑ eo de teſti.niſi appareat ꝙ filia af
fectet illud matrimoniũ uel ex circũſtantijs eoꝝ teſti
moniũ appareat ſuſpectũ idẽ ⁊ foꝛtius eſſet dicẽduʒ
ſi filia eſſet ſupioꝛ æ in hac mã in vᷣitate nõ põt dari
ceꝛta regula. Sʒ ꝛelinqnẽdum eſt arbitrio iudicis ut
ex circũſtantijs dephendat an teſtimoniũ ſit ſuſpeciũ
ꝓ hoc.l.iij.ff.de teſti.uide bonaʒ glo.in.c.in litteꝛis
eo.ti.⁊c. Abbas.

Nſupe: Innita deſpõſata poſtea

ſponte cognita cõtra ma
rimoniũ non auditur. In pꝛima parte po
nitur ↄſultatio.in pᷣa rñſio ibi in h̊ ¶ ¶Mõ pꝛio ꝙ
matrimoniũ nullũ ex defectu etatis ⁊ rõe metus ĩteꝛ
ueniẽtis ↄualidat᷑ ex ſpontanea cohitatione ĩteꝛueni
ente poſt etatẽ legitimã maxiĩe ſi ĩteꝛceſſit copula car
nalis de quo ſatis fuit dictũ in.c.ad id qð ⁊ in.c.
ſultationi de ſpon. ⁊z uide qð legit᷑ ⁊æ nõ in.c.i.ðᷣ de
ſpon.impub.li.vi. 6 fo ꝙ etas.xij.annoꝛũ eſt
legitima in feia ad henduʒ matrimoniũ. In maſcu
lo vo requirit.xiiij.annum ur in.c.atteſtationes de
deſpon unpu.1 5 rain in quo minoꝛibꝰ currit
pſcriptõ.nã nides ꝙ ſi puella n ↄdixit poſt.xij.an
num nõ audit᷑ ꝛeclamãs ò mr̃imoniũ ⁊ h eſt ſpãle ĩ
in cã matrimoniali:qꝛ alias multa mrimonia legiti
ma diſſoluerent᷑ fac.c.ſi annũ de indi li.vi.uero
quid ſi iſta fuit iuita cognita.dicẽ Inn.ꝙ tũc nõ fir

ma:ꝛet᷑ matrimoniũ qð nõ. ⁊ uide qð dixi.in.d.c cõO

ſultatõi æ quod nõ.in.d. c. Js qui fidẽ ⁊c. ¶ Abb.

tinmi n
4 . um
e aiftmin ſinl n n
uſnnino nmnn
ioſtn –
utmhliins
ktin ſn ge
mminnnnfin ſ
sänatbl na Kee
bonoen
riald
ſ clefnoft nt ſunun e
lrganlmm Jmin 4
lam ulm.
eremmmper e t
kor ni mun in mmm

Chen imemonsdt oiim

. . 4

õ
Donrodled gnomnene ma
CNer ron dict lammalicſe⸗
CON Kecnndo dſtngnens ono d
Afn nenrum bistognin mno
Mnw gnſtmp ijdoc arh⸗
Vuamcuuin cur uam funr in
ſglhainttiin r in mnun
Lifenmomezorfinnsin doctt.
Untsctsftnbusorininr igion
nngſnanfmninclin,
onengetiage

In oec Geones nsſnise
— Grnchn 9
nlkk. arns oſerifinni
mmbinn Nn n g
mirxr orun ⸗⸗

Sntinenednimnrd.
hrina nninoſgt
le gigidiinn

en Anit ſarrdi
aihtinſäen

.
nchnſſen i

i . jiſe n min
* bgnninp
—–
mgimii
titovenre
cgmidmnſbonn,
Dſig m ſalſisfeiti,
ierſmmnii usfeiſthe
Umpiniarſte Mnifronig⸗
inen zdenht uürlidgſn
Entes Kegeſcſtinirign
rincſaes e di diſnc
wwr Ndſtinezaninünr dents
cO Mi nwrergly
Mii mſerainiſunnizurnfß
ũ tſani r diid
or niin, ſineni urdi
wcnneſarbinoincl
nin meſtnoniütuſoſheai
dedonezein nluets

Arin ohum Wn
one calni i

inwnnim JrNinN
finilohn, hng

a im ans t iins e

4

hinne ſeneni
iuriſimſichif
1 4 . 4 7
rdi ℳ 4 ehet
eob ottöinci. .
ſogens ihin

Iumaſcn
roni⸗)

id

—

¶ Qui matri. accu. poſ.

J gnificante. MKepellit accu

ſans mẽimoniũ

pꝛio mat:ẽ ſponſe ſeu uxoꝛis poſſe accuſare mẽimo
niũ de ↄſanguinitate ſen alio impedimento. potius
tamen eſt quedã denuntiatio ꝙ; accuſatio cuiꝰ finis
tendit ad uindictꝗ. ſed finis huius cſẽe tendit ad ſe
ꝑationẽ mr̃imonij ne ſtent coniuncri in peccato:ut

nõ. S. e. c. ij. 6 fo ꝙ pleꝛiq; malũ non agunt:
qꝛ deſunt eis ĩſtrumẽta nequitie explicande. s

tertio ꝙ accãtio ĩſtituta ob tuꝛpem cõm non debet
admitti.? dicunt quidã doc.hic ꝙ iudex ex officio
ſuo in caſu huius. c. poſſet ꝛepelle? iſios accuſatoꝛes
qꝛ timet᷑ in hac mã piculum aiaꝝ. Ego cꝛedo g et
in alijs accãtionibus hoc idem poſſet iudex paꝛte
nõ opponẽte:ut legit᷑ 2 nõ.in. c.querẽdum ⁊.c.ſi 4
ſũt. ij. q. vij. Sed queꝛo qualiter ꝓbari põt ꝙ cau
ſa queſtus iſta mulier inſtituit accãtionem So. dic.
doc.ꝙ per mediatoꝛes. Item per teſtes quos ipſa
noluit coꝛꝛumpeꝛe ob:iſtam cauſam. G gl. fi. in
fi.de hac mã utrum in matrimonio cum ſir unum
de ſeptem ſacramentis ecclie conferatur gratia dic
ut nõ per doc.in.c.i.de ſacra.unc.
Abbas.
one mẽimonij qui de
nũtiationis tempoꝛe tacuit nilſi denuntiati
onem pꝛobabiliter ignoꝛaueꝛit uel iuret de nouo di
diciſſe ⁊ ꝙ non obijcit illam malicioſe. pꝛimo pomt
queſtio.ſecundo diſtinguens ſolutio ibi ſuper quo
2 ſin membrum ibi alioquin. tertio excipit ibi niſi.
5 primo ꝙ exiſtens in dioc.pꝛeſumitur habe

ꝛc noticiam eoꝛum que palam fiunt in ciuitate. Et

nõ. ꝙ illa edicta ? bana que fiunt in ciuit publi
ce afficiunt omnes exiſtentes in dioceſi. ¶ Hõ teꝛ

tio tres caſus in quibus pꝛeſumitur i noꝛantia eo
ꝛum que palam fiunt in ciuitate. 4 Wrimus ſiqs
cxiſtebat tunc ipᷣis extra dioc. æ nalet iſte caſus ad

malta maxie qñ fit ſtatutum penale aliquo exiſtente

extra dioceſ. Secundus caſus ſi quis eꝛat tunc tem
poꝛis ĩ teneꝛa etate ita ut non ualebat geſta compꝛe
bende?. Tenins caſus ſi ex infirmitate paticbat
mentis exilium. Idem tn eſt in alia legirima cã ur ſe
quitur in tex. ut puta fʒ abb. qꝛ eꝛat excõicatus tem
poꝛe denũtiationis.⁊ ſic nõ poteꝛat matrimoniuʒ ʒ
benduʒ denũtiare. facit. c. qꝛ diueꝛ ſiratem de concef.
pꝛeben. Sʒ queꝛo de quibus bãnis intelligatur iſte
tex. ſo. dicit Inno. ꝙ bãna qnʒ capiũtur pro edicto
facto ſub pena pecuniaria:ut.xvi.q.i.ſtatuimus.ſed
bic ſumitur pꝛo denuntiationibus que fiunt tempo
re contrabendi matrimonij ↄtinenribus ꝙ quicũqʒ
ſcit impedimentũ debeat illud denũtiare.j. ceꝛtuʒ tẽ
pus ? ſi non ſit pᷣfixum ceꝛtum tempus dicit Inno.
ꝙ dʒ quis compareꝛe ſtatim cum põt cũ temꝑamen
to tñ qꝛ nõ ↄpellitur illico curreꝛe ad H.l. qð dicimꝰ
fl. de ſolu. Ei nõ hoc dictum Inno. ꝙ edicta poſ
ſunt poni ſine plixiõe tempoꝛis ceꝛti.⁊ uide qð ĩ ſili
dixi in. c. cum pati de appel. dicit etiaʒ Inno. ꝙ iſta
edicta geneꝛalia admirtũtur quando plures admitti

pprer queſtũ. In pꝛima ꝑte ponitur facti
narratio in fa cꝗe ↄmiſſio ibi cum igitur. ¶ Mõ.

poſſunt ad agendum uel ad aceuſandum ⸗ neſcitur
que perſona ſit citanda ſpãliter. NHõ ſingularit᷑ iſt
dictũ.nã potes colligeꝛe iſtã concluſionem ꝙ ualet
etiam citatio gnãlis ꝑ edicta qn neſcitur quis ſpãli
ter ſit citandus:ut in.l.i.= auc.ibi poſita.C. ſi mi
noꝛ ab heꝛedi. ſe abſti. al aũt citatio non debet eſte
generalis per edicta ſed ſpãlis:ut in cle. i.de iudi.et
qð ibi nõ ⁊ facit iſte tex. pꝛo conſuetudine que ino
leuit ꝙ ſcholare uolẽte ꝛecedeꝛe a loco ſtudij fiant
ꝓclamata ⁊ edicta in ſcholis ut uolenteſ aliquid ab
eo peteꝛe ↄpareant.j.certũ tpᷣs de quo per gl. in. l.
unica. Cint nemo initus ?= per bar.in.l.titia.ff. de
accu. ¶ In gl. in. v. inãnis in fi. uel ſcoᷣm Jo. an.
ſciebat iſte conſanguinitatẽ. ſed ex defecin etatis nõ
cõpꝛehẽdebat ꝙ illa dirimeꝛet matrimonium. Sed
extra gl.quero de qua etate debeat intelligi iſte rex.
dicit Inn. ꝙ uſqʒ ad.xiiij. annum uidet quis excu
ſari. ul fm eum uſqʒ ad doli capacitatem. nam ſicut
doli capax poteſt peccare ut in.c.i.de delic.pue.ita
poteſt denuntiare peccatum cõmittendum. OQibus
n. fuir dẽʒ ſi peccanerit in te frater tuus ⁊c.ij. q.i.
ſi peccauerit.als autem minoꝛes non admitiuntur
ad agendum ut inſti. de curaro. F. Item inuiti. in
.c.ſi annum de:iudi.li.vi. Ego hec dimitterem iu
dicio iudicantis ut habeat diſcernere qualitatem et
diſcretionem pueri. Mam iſte tex.ſolum conſideꝛat
utrum iſta etas ſolum ſufficeret ad compꝛehenſio
nem impedimenti æ? denuntiationem. Et nõ. ſingu
lariter:ex illo dicto Innocen. quod doli capaces
admittuntur ad denuntiandum delictum alterius
iuxta foꝛmam euangelij. n glo. in. v. repellen

dus ibi remouetur a denuntiatione. uult ergo glo.

quod repulſus ab accuſatione quia non comparu
it in termino non debet admitti etiam ad denunti
andum impedimentum. Sed contrarium nõ. glo.
in capi.tua de cogna.ſpũal. Hoſti.hic dicit quod
aut denuntiatio fit pꝛeciſe ad peccatum corrigen
dum ⁊ debet admitti aut ad diſſolutionem marri
monij.⁊ non debet admitti.Certe hec ſolutio nide
tuꝛ mihi nerbalis ⁊ quia non poſſunt iſti ageꝛe pe
nitentiam niſi diſſolneretur matrimonium pꝛobato
impedimento ⁊ ſic idem ꝓꝛſus eet effectꝰ in denũtia
tione qui ẽ in accãtõe. Itẽ qꝛ denũtiãs et ad pecca
tũ coꝛꝛigendũ dʒ eẽ ſine oĩ ſuſpitõe:ut. iij. Vij. poꝛ
20. unde tenerẽ iſtã glo. indiſtincte. Soer.
in fi.nõ glo.dicit tamẽ Jo. an. ꝙ hic iuramentum
nõ recipit᷑ ſuꝑ eo articulo in quo erat iuris pſump
tio:pᷣſumptio iuris ẽ iſtum ſciuiſſe denuntiationes
emanaſſe.⁊ iuramẽtũ recipit̃ ꝙ ipedimẽtũ ſciuit et
didicit poſt denũtiatões. Jo.cal. dicit ꝙ glo. babet
bonuim intellectum. nã pᷣſumptio iuris eſt ꝙ iſte ſcie
bat impedimentũ tempoꝛe denũtiationis.⁊? ad illam
pꝛeſumptionem excludendam recipitur iuramentũ.
Ego diceꝛem ꝙ ſecundum qualitatẽ pꝛeſumptionis
iudex arbitrabitur an ſit iuramentũ ſufficiens. nam
qnʒ pᷣſumptio eſt ita leuis ꝙ peꝛ iuramentũ excludi
tur ad hoc.tex.in.c.nulli de elec.li.vi.ubi electoꝛes
admittuntur ad opponẽdum ↄtra electum ſi iurant
ꝙ ea que obijciunt de nouo didiceꝛint ad idem tex.
in.c.ſupeꝛ eo.de ſenten.excommu. ⁊ nota glo.in.c.

C De diuomijs

Innowuit de elec. quandoqʒ pꝛeſũptio ẽ ita ſtrigens
æ urgens quod iuramentum pꝛopꝛium non ſufficit
ad eam excludendam pꝛ0 boc tex. cum glo. in. c.

nidua de regula. ¶ Ex quibus concludendum el—
n

quod dictum glo.non eſt uniuerſaliter Verũ.
glo. fi. ibi modicum fit pꝛeiudicium nel dic clarius
qð accuſator non cauſat fundamentum ⁊ ſubſtãtiaʒ
accuſationis ab ea ꝑſona a qua audinit impedimẽ

tum: ſ a teſtibus æ ꝓbatõnibus. Et iõ non obſtan

te ꝙ actõ ſciẽs excludat᷑ ex culpa ꝓpꝛia dʒ iſte ad
mitii qui nõ fuit in culpa:ſed teſtis qui deponit de
auditu totã ſubſtãtiã teſtimonij fundat ex ꝑſona al
Icrius a qua audiuit: .iõ ſi actõ ꝛepellit̃ tãqᷓ; ihabilis
det ⁊ iſte ꝛepelli ⁊ ſic ꝓpꝛie loquit᷑.c.licet ex quadaʒ
de teſti. allegatũ ꝓ 5no . Er in f. glo. n.l iglarit
glo. que facit ad queſtionẽ quã pᷣdixi ſi ſcholaꝛ no
lente ꝛecedeꝛe a loco ſtudij pꝛefigitur terminus uo
lentibus ageꝛe utrũ poſt terminũ debʒ quis audiri
iſta glo. facit ꝙ ſic ſi ꝛes eſt integra:ſʒ ego intelligo
rẽ eſſe integrã qñ nõ fecit pꝛepamentũ ad ea qᷓ ſine
dãno ſuo obtineꝛe nõ põt: aꝛ. in. c. in cauf̃ æ qð ibi
nõ. de elecri.¶ Æ uid. n. ſi ſponſus elapſo termino
edicti pᷣparuit multa q̃ non poſſunt diffeꝛi ſine ma
gno diſpendio. Certe abſurcũ eſſz diceꝛe acenſa to
ꝛem admittendũ poſt teꝛminũ ⁊ dic latius qnã glo.
cõpꝛehendendo mentem Inno. ꝙ aut terminus fu
it pꝛefixus a lege cõi nel municapali 2 poſt rerminũ
non debet quis audiri niſi pꝛobato iuſto impedim
lo pꝛo h.l.ↄmiſſa. C. de adul.⁊.l.fi.ff. de dec. ab oꝛ
di.fa. aut terminus fuit pꝛefixus ab hõie ⁊ tunc ant
index tulit ſententiã iponendo ſilennium oibus: 2ñ
deber quis audiri etiam ꝛeintegꝛa niſi peꝛ appella
tionem ut in.1 titia. æ qð ibi nõ. ff. de accuſa. ? qðᷣ
nõ. in. I. diffamari. C. ðl nge. manu ⁊. in. c. ↄqueꝛẽte
2 qð ibi nõ. Inno.ede offi.oꝛdinarij. Aut ſentẽtia
non fuit lata:ſed iudex ſimpliciteꝛ pꝛefixit rerminnʒ
æ tũc tene diſtinctionem glo.ꝙ aut res eſt integra
⁊c̃.cum temperamento qð s; tetigi An autem nale
at pꝛefixio termini ſine cauſe cognitione. Dy. in ꝛe
gula indultũ de ꝛeg.iur.ii.vi dicit ꝙ ſic.õrium ſen
tit glo ĩ. d.l.unica.C. ut nemo inuitus ⁊ bar. in. d.
.l. titia. Dꝛo concoꝛdãtia dicereʒ ꝙ in caſu ĩ quo
ius mandatr pꝛefigi teꝛminuʒ ſeu edictũ emanaꝛe ñ
ꝛequiritur cauſe cognitio. Exempluʒ hᷣ ⁊ in. c.fi. de
clã deſpon. Sed ubi edictuʒ fit iuris regulas:pu
ta quia ſtatuitur teꝛminus uolentibus ageꝛe: 7 tũc
non debʒ fieri ſine cauſe cognitione qꝛ eſt 3 tex. illiꝰ
1. C. ut nemo inuit. 7 dicit bar. in. d.l. ticia ꝙ ſi ſiñ
cauſe cognitione pꝛefigitur terminns pars ꝛelenabi
tur ꝑ remedium appellationis quaſi ſentiat ꝙ niſi

aopellet non debet audiri. Ego aliteꝛ diceꝛẽ ꝙ aut

iu dex in iudicio pꝛefixit terminũ ⁊ hẽt locum dictũ
bar. quia actus iudiciales tranſeunt in ꝛem iudica
tam. niſi appelletur ut in.c. cum inter de re.indi.eiiã
ſi ſit interlocutoria ut in. c. dilecti de elec. in. fi. Aut
iudex extra iudicium pꝛefixit terminum hunc ſine
cauſe cognitione ⁊ dico ꝙ citra appellationem p?

terminum uolens ageꝛe debet admini: ouia graua

mina illata extra indicium non tranſeunt in reʒ in
dicatam: ut in. c. legttima de oppella. ibꝛo. vi. Et le

quitur quando pꝛefigit terminum contra iuris ꝛc,
gulas ut 5 dixi zc. Abbas.
e diuoꝛtiſs. ſica.

¶ Kötinnata h ſeica ĩ pcedenti titulo. uel põt ſit
otinuari S ĩ pcedentibus uiſum ẽ qual: mẽimonia 9
iungant᷑ æ qualłꝛ accuſent᷑ meꝛito reſtat uideꝛe qual:
diuidant᷑. Et ſcias ꝙ diuoꝛtiũ fit dupł. Dꝛio quo
ad ſubſtantiã uinculi mrimonialis ut qñ ſeꝑat᷑ matri
moniũ ꝑꝑ ipedimentuʒ ꝑpetuum: qnʒ fit quo ad to
rum ? mutua ſeꝛuitutem ut pꝛopteꝛ adulteꝛium cõ
ingum zc. Mobas.

J qu qa: Hꝛene eſt ? peꝛ alia

ueꝛba poteſt ſic ſuma
ri. Homicidium neceſſarinʒ nõ pꝛi
uat ſpe coniugij: ſed machinatio in
moꝛtem coniugis ſic. ota pꝛio
ꝙ bomicidiuz cauſa defenſionis non imputatur ad
culpam etiam quo ad penitentiam imponendam ad
hoc tex. cum glo. in cle. ſi furioſus de homi. uide
glo. xxiij. queſtione. Viij. in ſumma. ¶ Mota ſecũdo
ꝙ pꝛopteꝛ machinationem in moꝛteʒ coniugis ſecu
to inde aliquo homicidio pꝛinatur machinatoꝛ ſpe
coniugij unde poſt moꝛte; coniugis non poteꝛit cũ
alia contrabeꝛe matrimoniu ed queꝛ0 quid ſi
monem mariti mulieꝛ continue inſidiatur nec poteſt
quoquo modo compeſci nunquid liceat hoc caſu
mariro eam deſereꝛe.tex. hic non apeꝛit. Sed hoſii.
foꝛmat queſtioneʒ ⁊ dicit ꝙ ex quo cautionis reme
dio pꝛouidei non poteſt. Poreſt eam reppelleꝛe
2 ſibi petenti reſtitutionem obſtabit exceptio ſeuicie
pꝛo hoc bonus textus in. c.litteꝛas in fi. de reſtimu.
ſpo.ubi nidetur pꝛobari idem f. ꝛe in marito pꝛoſe
quente uxoꝛem odio capitali ? peꝛ illum textum di
co ꝙ peꝛ iudicem hoc caſu poteꝛit ſeperari matrimo
nium quo ad mutuam cohabitationem ? norabis
ſempeꝛ illum textum in fi. quem neſcio alibi. remane

bunt tamen maritus ⁊ nxoꝛ licet ſepeꝛari ut infra iin

.c.pꝛoximo facit. c.hi.qui.xxxij.queſtiõe.vij. n
glo. i. ibi in fi. in caſibus hᷣ glo. nõ recte excipit a pꝛe
cedentibus. nam ſupꝛa locuta eſt de homicidio necel
ſario. Sed iura allegata in exceptione loquuntur de
homicidio noluntario quando quis ſcilicet nolunta
rie inteꝛfecit uxoꝛem ⁊ ſenſus eſt ꝙ pꝛopteꝛ homici
dium geneꝛaliteꝛ commiſſum non pꝛiuatur quis ſpe
coniugij niſi in caſibus exceptis de quibus uide bo
nam glo. cum tex in. c:ij. de peniten.⸗ remiſſio. ? in
F. de penitentibus.xxxiij. q.ij. n glo. ij. ibi ubi
de hoc. Et dic ꝙ regulariteꝛ punitur quis licet nen
peꝛfeceꝛit delictum ex quo peꝛuenit ad actum pꝛopin
quum nec peꝛ eum ſterit quin delictum peꝛfeciſſet de
pe. diſtinc.i.ſi quis cum telo.⁊ ſi quis non dicam ra
peꝛe. Et uide plene de mateꝛia in. c. i. de eo cvi mit.
in poſſeſſi. t in fi. glo. nota glo. ꝙ delicta que
impediunt matrimonium contrabendum non diri
munt iam contractum quod intellige niſi in caſibꝰ
expꝛeſſis ⁊ uide de hoc quod dixi in. c.i. ſupꝛa cke
conueꝛſio.infideli.?cQ6. L

4
inr n en
. 2 n ce m
d ſ v cnpon

aigſ i Man 1
ifeitpinronan Nkünpro ctaan
emaf weiſntnumnni 4
. Bnetbu emtnde
etiwiodſennann nrponm
Genoſencgikenrügnd matis in
ieRiocre deden anaie Li
mlimanmmſenimret e
elannſomncnnons dninn ben bof
qyhncnir buniunmmm ni nidin
rconln ne r ſei dtmn

veiit un w hor cMvnn i

iirdemnin niheni ibm gun
Ipmwhſdſhpſio man nimn

cbn

1 ke nppnnre
. npopengone
nc inisc/ Lelite
minſumn. NMnito
onirnonm cnugs ſen
dopium mattinmn e
Horg Conincsnenporeiti
inna
RCCpumweſhſdinur necpotek
Ne mnenid eenr hoc aſt
NNDANNe Dalboſi.
tcn nd antgtisfene
1potct, Ponc em iehdet
monmobſubi nmno dſtt
ms ncIrus ijf, nſn.
intr inmmopol
piul tpe lin iumn G.
ai poei ipenan enine
n cobubimtonent fotcbis
ficnennec ſri anne
uminenſn
Nanmtiadti N
Gmdhnnndanſ n
mabncnne
. jone
nanningtirumn
unec⸗ otpaboncn
unn liz

mlnud muirto
ntNlo. ?in
r tiobi
nun cvilcen nen
mniaß neam 1
nnmnpetalen
umtmn iim
——
ngt, end
lan mnbmamm nn
u inclige nſt
imttun ci

(De diuortiſs. .

eſiuit. Toniuges Ppteꝛ alteri
= crimẽ non ſeꝑantur:niſi
ſpũ aliteꝛ foꝛnicẽtur:æ munc durat coniugi
um eis t ſeꝑatis: et ſunt tria dicta:fm ibi ueꝛuʒ:teꝛ
tium ibi in uiris. 36. pꝛio hic rłam. ꝙ qualecũ
qʒ delictun cõ nittat alteꝛ coniugum non poteſt reli
auus ob hoc peteꝛe ſeparationem coniugij ẽt quo
ad thoꝛum fallit in delicto foꝛnicationis:ſiue ſit foꝛ
nicatio carnalis ut j. eo.c.ex ſis:ſiue ſit foꝛnicatio
ſpũalis ut. j.eo.quanto ut qꝛ incidit in heꝛeſim:de
quo uide qð le.æ nõ. de conueꝛſio. ↄiuga.c.fi. An
aũt ꝓpter crimẽ ſodominicum cõmiſſum a marito
poteſt uxoꝛ peteꝛe ſeꝑationem mr̃imonii:quẽadmo

dum petit ꝓpter aduſterium: uide per Inn. in. c. i.

de adul. ubi plene dixi ⁊ per glo.in c.oẽs cãtiones.
xxxij. q. Vij. ⁊ in. c. maritis de adul.æ ibi nide opi.
Sedðᷣo queꝛo:quid ſi maritus conat᷑ uxoꝛẽ adduce
ꝛe ad aliud delictum preier heꝛeſim nunquid nxoꝛ
poteꝛit ob hoc pereꝛe ſepationem quo ad mutnam
cohabirationem. Inn. ſentit hic ꝙ ſic: 2 ꝛemittit od
nõ.j.e.quãro:idem tener in.c.i de adul.preal. In
Sunm facit qðᷣ nõ gl.in.c.nxoꝛ xxviij.q.i. S ed ad
primu n dictum facit. c. idolatria. xxviij q.i æ ſaris
poteſt dici ꝙ ſi nõ põr ↄpeſci ab iſta inſolertia:po
terit fieri ſepiꝛatio:nam pꝛeſumptio eſt cuiuſdaʒ in
fide itatis:ſi perſiſtit coniunx in trabendo coniugeʒ

Keana an ab hac prauitate compeſci poreſt.

aerit terno ſi ſeꝑarerur mẽimontuʒ; ppteꝛ foꝛ
nicationem ſpũalen:nũquid innocẽs ſit abſolumus
a redditione debini carnalis. E uidã tenuerunt ꝙ
non ſed tm a mutua ſernitute:qꝛ xpᷣs ſolum excepit
delictum foꝛnicationis:ↄrium bic tʒ hoſt.⁊ melius
qꝛ qʒ excepit foꝛnicatianem nõ tñ d ſtinxit ĩter ſpũa
lem ⁊? carnalem. unde fauoꝛe fidei debemus intelſi
gere ẽt de ſpũali pꝛo hoc.c.idolatoria palie. ⁊ nota
bñ hoc dictum:ꝙ in mã penali vbum gnãle ĩtelligit
largo modo:ſi diſpoſitio tendit in fauoꝛeʒ fidei ⁊c᷑.
Nico. abbas
rro Vir nõ põt dimitteꝛe nxoꝛeʒ
*ſine iudicio ecclie etiaʒ ꝓpter
ipedimentum ꝑentele nontoꝛium. h. d.pꝰ
fo. Si fama ꝛefert impedimẽrmm cõiugij ẽt nemine
opponẽte eps ex officio ſuo põt de eo inqniꝛer̃ Si
vo impedimẽtum ẽ notoꝛũ: põt eps ex officio ſuo

mimonium ſeparare ? ſm dictum ibi preterea.
primo ꝙ mẽimonium ſemel ZSctuum nõ dʒ
abſqʒ iudicio ecche ẽt ſi impedimentũ ſit noroꝛium
ſeparari ⁊? nõ p̊ ultimũ qꝛ neſcio alibi. Et 2 poreſt
eſſe qꝛ mulra dicũtur notoꝛia que nõ ſũt ut in. con
ſuluit de appel.iõ nõ dʒ tãtum ſacramẽtũ ꝛeſcidi ex
lola opi. ↄiugum cꝛedentiũ foꝛte iniuſte ipedimentũ
notoꝛiũ:de h̊ aliquid.j. ¶ Mo fo ↄiugem poſſe ⸗
peli ꝑ excõicationeʒ ad recipiendum uxoꝛem icaume
dimiſſam ſeu remeꝛe. m. F. pteꝛea ꝙ ſuꝑ ipe
dimẽto mr̃imonij iudex põt ex officio ſuo ꝓcedeꝛe.
lẽ nõ nõ eſſe facile: ut conſanguinitas ſii notoria
in pꝛimo uel ſecundo gradu conſangnitatis: naʒ fra
tres qui ſunt in pꝛimo zefilij duoꝛum fratrum qui
ſunt in fo de facili exhibẽt ſe cunctis pꝛo conſangui
neis. non autem ſic contingit in ulteꝛioribus gra

dibus ? ſic nõ ꝙ licet parentella ꝓbetur ex pꝛeſũpii
one:puta ex comuni tractatu mibilominus põt ſte
notorium ⁊ appellatur hoc notoriũ pᷣſumpnõis ſen
iuris. ¶ Oopo. ↄ primum dictum. nã vi qð cogna
tam uxoris defuncte licite qs ducat in uxorem. aus
enim eꝛat cognata uxoris quia fueꝛat uxoꝛ frarris
uxoris: æ tunc cum iſta ſit ĩ ſecundo geneꝛe affinira
tis: non vꝛ cun ea ꝓhibitum matrimomü: ur i. c. nõ
dʒ de ↄſang. æ affi. Aut erat cognata nxoris quia
abe fueꝛãt ↄiuges duorũ fꝛatrum:æ enam nõ dʒ im
pediꝛi qꝛ artinebar iſti ĩ rertio gradu affinira is ce
qꝰ hodie non eſt curandum: ur in. d. c. non dʒ. Eʒ
ſi itelligimus quod erat cognata uxoris modis pꝛe
dicns doʒ quod ꝓcedit iſtud de iure ãtiquo: ſʒ pot
itelligi quod eꝛat cognata uxoꝛis defuncie.i.ↄſagui
nea. nam conſanguinei dicuntur cognati ut. ff unde
coʒ. li. NW in fi. nota bene fi glo. maxime
in eo ꝙ nullam mentionem facit de citatione:ſed ali
teꝛ dicit in.c.ad noſtram s de iureiurã. ſed tu dic ut
plene dixi in. c. ueſtra de coha.cle. æ n ul. G n gio.
ij. ibi pena eſt nõ. glo. Jo. an. dien ꝗ; cũ fit ſex euo
Poteꝛ à du teꝛ ũ eſt ppꝛie penalis ſnia ⁊ cꝛedo ne
lioꝛ ſit ratio ꝙᷓ; reigi in notabilibus quia homines
fallũcur in diſceꝛnẽdo an aliquid dicatur notonũ qꝛ
ut diẽ Jo. ij. q.i.de manifeſta de notoꝛio loquimur
2 quid ſit notoꝛium ignoꝛamus:⁊ ideo debet requi
ri iudicium eccleſie in ſeparanione rann ſacꝛen eni:
non tamen inteꝛim debent ſibi debitum reddeꝛce ſi
firmiteꝛ cꝛedunt parentelam eſſe inteꝛ eos ut in. c. ſit
teꝛas de reſtirurione ſpo pꝛo hoc quod di
citur in Go ſegu mti glo.iij.in fi.ſed contra
banc ſo. glo.æ iex. opponirur. nam perenn reſluuno
nem obſtare debet quo ad omnia excepno defecius
pꝛoprietatis notoꝛie: ut eſt textus in. c. ad decimas
de reſtitunone ſpoliatoꝛum li.vi. optime facii infra
c.p:oximo:ubi adulteꝛium notoꝛiuʒ muliens obſiat
eidem petenti maritum reſtitui: dicit ibi Innocen.
hoc pꝛocedeꝛe nedum in cauſa matrimoniali:ſʒ in
qu alibet alia.hoc contrariuʒ difficillimũ eſt æ uario
modo peꝛ modeꝛnos ſoluitur hic æ in.c. ſequenti.
Mꝛimo dicunt ꝙ iſte textus non dicit exceptione
non obſtante ſed ꝙ mariius nõ debet dimitteꝛe uxo
rem etiam ꝓpteꝛ parentelam notoꝛiam ſine indicio
ecclclie:nam ſi bene pondeꝛatur textus hic non exci
piebatur de parẽtela notona. cundo ſolui ꝙ
paꝛentela obſtat matrimonio quo ad carnalem co
pulam non autem quo ad mutua ſeruitia. nam po
teſt quis habere mulierem ut ſororem quam non
poteſt habereiut uxorem:ut in.c. conſuliatoni ſu
pꝛa de fri.⁊ male.et ſic hec exceptio noꝗ ude
bat ex toto defectum pꝛoprierans Ta zis ſolms
quod hic loquitur de nororio pꝛeſumptionis que d
certitu dinaluer probari non poteſt. Contrarium ꝓ
ce dit in notorio facti quod clare pꝛobari poreſt.
HMec ultima ſo. non multum mihi placet. qꝛ hoc no
torium ſufficir ad diſſolunonem matrunomij ſine
alia pꝛobatione:ut patet hic in fi.c.ergo debet ſuffi
cere quo ad repellendam coniugem a peutic ne reſti
tutionis. Et ideo tene pꝛecedentes ſolunonis: et ſic

babes clare intellectum buius. c. quod a pleriſq;

8

¶ De d

difſicile reputari ſoler. Abbas.

tens ꝛeſtitutionem.

—, ,—

uortijs.

mariti ſi notorie fomicata ẽ æ maritus cõ

tinuit. Cõmunis diniſio: fa ibi cõſuliationi. ¶ ES

prio maritũ poſſe ꝑ eccleſiam excõicari:ſi ſine iuſta
cã dimitrat nxoꝛem:nec credit᷑ ſibi aſſerẽi uxoꝛem
fuiſſe adulterã ꝓ h.j.c.ꝓxio.¶ Mora fo ꝙ uxoꝛ
dimiſſa temeꝛe a marito non excuſatur ab adultio
qð ſic ꝛelicta ꝑpetrauit.nam pꝛetexin panpertanis
non debʒ mulieꝛ cõmitteꝛe tantã ignominiã. ff. de ri
tu nup.l.palã. noncim U. n adulteꝛiuʒ mu
lieris põt eſſe notoriũ qð pot cõtingeꝛe multis mo
dis puta ꝑ cõfeſſionẽ ipſiꝰ:uł qꝛ pepit filiuʒ licet ma
ritus ſecũ nõ babitauerit ꝑ ãnnʒ ¶ uſſio ꝙ pe
tẽti ꝛeſtirutionẽ obſtat exceptio defectꝰ notorie pꝛo
prietatis ſiue defecius cõcludens ad executionẽ pꝛo
prietalis notorie. nam adult᷑iũ ñ pᷣuat ſeu ſeꝑat ma
trimoniũ:ſʒ priuat dũtaxat executionẽ mr̃imonij:et
uige qð dixi ̊ in. c. ꝓxio.⁊ tene mẽni in h̊ iſiuʒ tex.
S glo. i. ibi niſi eã initã: Idem ſentit Jo. an. ſi
noſentẽ eã adulterandã tradidiſſz alteri. tñ ñ reſpon
dẽt ad oriũ. Sed dic ꝙ aut maritus dat uxori in e
diatã cãm adulterãdi puta inducit eam ad cõmitten
dum adulteriũ: æ tũc non põt ſibi adulteriũ obijceꝛ
? ſic intellige iura allegata in pricipio glo.non m ꝑ
h excuſat᷑ mulieꝛ a pena legis:imo uteꝛqʒ punieiur
maritus ⁊ uxoꝛ nt in.l.ij.S.ſi publico.ff.de adulte.
Aat pꝛeſtat cãm mediatã ſeu ꝛemotã puta quia eã
ꝛcliquit ul in neceſſarijs nõ ꝓuidit:æ tunc non põt
ſibi obijceꝛe adu teriũ ut h̊ ⁊ in.c.ſe.⁊ uide qð dixi
in.c.diſcꝛetionẽ alle.in glo.
ta ĩtelligit:nõ bñn hãc ꝑticulã glo.⁊ idem tʒ gl.in.c.
l̃as de ꝛeſti.ſpo.⁊ in.c.ĩtelleximꝰ de adul.? Inno.
in. c.neniens de ꝛeg. ſpe.in ti. de ſpon. F. fi.v.i. et
le. ¶ In fi. glo. nõ hãc queſtionẽ: ⁊ 2 deciſionis
ẽ ꝙ ultia moꝛa nocʒ ut ĩ.l.iliud.ff. de peri.⁊ cõmo.
ꝛei nen. ¶ In glo. fi. ibi oponẽt ꝓbare: uult g gl.
qꝙ uxoꝛ poſſit ꝛeplicare de adulterio mariti ẽt ñ no

toꝛio. In priũ facit qdᷣ nõ.glo.pꝛecedens:ſed con

coꝛdando dic ꝙ maritus non ẽ audiẽdus ad impe
diendum ꝛeſtitutionẽ cõiugis niſi excipiat de adulte

rio notorio. Rõ qꝛ cã ꝛeſtitutionis eſt priuilegiara:

ut in. c. fi. de oꝛdi. cogni. Sed uxoꝛ bene replicat de
aduterio mariti non nororio:qꝛ maritus nõ perit

¶ In ea. glo. ibi ſpolia

ꝛeſtitutionẽ:ſed excipit ↄ petẽtẽ:⁊ ſic ceſſat ꝛõ ꝗ ẽ in

priori cãn. Et ex h̊ nõ ꝙ adulteria ↄiugũ murna ⸗ↄ
penſatiõe tollunt.qʒ differãt ĩ qtirate:ut qꝛ adultium

uniꝰ ẽ nororiũ.reliquũ vo occultum ?c. Abbas:·

FF litteri S: ¶ Darrimoniũ ſepaĩ

*pꝛopteꝛ adulterium
mulieris:⁊ ſi nir poſtea foꝛnicetur:⁊einte
giꝛatur. 2 eſt bonus caſus ? multũ allegabil: fa paꝛſ
ibi nʒe fraternitati¶ Mõ p ⁊ tene mẽti ꝙ ↄfeſſio
pingis ualet pᷣ executionẽ mr̃imonij ſen ð ſequẽtia
ad ipſuʒ mr̃imoniuʒ ucl ꝑ alia vba ſic nota. ꝙ vbi
agitur de adulterio ad ſeparationem thori nalʒ cõ
feſſio ſolius cõiugis:nã ad ſolaʒ cõfeſſionem mulie

ris fuit h̊ ſepatũ mr̃imoniũ quo ad toꝛũ.ſecꝰ ẽ nbi

agit de ſubſtatia niculi ut ĩ.c.ſuꝑ co.ð eo qni cog.

ℳ₰ℳ

9.

. †

ↄſang. uxo. ſue ? ibi plenius dixi ratio diueꝛſitatis:

qᷣꝛ pꝰ cqu ſolũ tractat᷑ de pᷣiudicio ↄfitentis. ¶ H5
fo maritũ teneꝛi ad ꝓuidendũ uxoꝛi in neceſſarijs:
2 ſi habuit dotẽ tenet᷑ ꝓnideꝛe fſᷣm qtitatẽ dotis ut
in.l.ſi cũ dotẽ..ſin aũt.ff.ſo.ma.Si nõ habuit do
tem tenetur pꝛouideꝛe de ſuo: ut dicitur in.c.peꝛ ue
ſtras.j.ti. ꝓxi 6 tenio maritũ poſſe acceuſare
uxoꝛem de aduſteꝛio:̊ tpᷣe adulteꝛij denegaueꝛit ſibi
ꝓuideꝛe in neceſſarijs: nõ eĩʒ excaſatur ꝓpteꝛ h mn
lieꝛ de adulteꝛio:dʒ eiʒ ageꝛe õ uirum ⁊ peteꝛe alimẽ
ta. Item nota ꝙ ꝓpteꝛ delictum adulteꝛij nõ ſeꝑat᷑
mr̃imoniũ quo ad uinculũ ſʒ tin quo ad toꝛũ ?⁊ mu
tuã cohabitatõeʒ:unde ſeꝑati remanet coniuges ad
B.c.ij.S eo.⁊ xxxij.q.vVi.c.ij HNota ꝙ ſi nir in
nocẽs nõ cõtinet poſt ſeꝑationẽ factam ꝓpteꝛ adul
teꝛium mulieꝛis dʒ mꝛimoniũ reintegrari:æ eſt cqus
ſingularis qui nõ ẽ alibi ſᷣm unũ itelleciũ ꝙ adul
teꝛiũ uiri æ uxoꝛis ↄpenſat᷑ nõ ſoluʒ añ ſnĩiam latram
ſʒ ẽt poſtea: de quo plenius dicet᷑ cũ glo.pe.⁊ iſtum
tex. ĩducit Jo.in.c.qdð deo pari.xxxiij.q.vV.⁊ i.c.no
ſce.xxx.q.i.ꝙ ſi coniuges pari conſenſu uouẽt cctii
nẽtiam:æ alteꝛ poſtmodũ nõ ↄtinet ꝙ mẽimoniũ dʒ
reitegrari. Sʒ dicit Jo. an. ꝙ parum facit ad h iſta
decꝛe.⁊ remittit ad nõ.in.c.dudũ de conueꝛſi.coniu

ga.·⁊ dic ꝙ parũ facit ex eo ꝙ mulieꝛ h̊ que deliquit

nõ tenet᷑ ſeꝛuare ↄtinẽtiaʒ ex uoto ſed tin qꝛ pꝛiuata
eſt iure ſuo ꝓpter ſuum delictum. Sed marito poſt
modũ delinquẽte ↄpenſat᷑ adulteꝛiũ ſuũ cum aduite
rio mariti:ſʒ in can pᷣmiſſo ſempeꝛ illi obligantur ad
otinentiam ex pꝛopꝛio noto:unde cꝛedo ꝙ etiam ex
officio iudicis nõ debet matrimoniũ reintegrari:ne
ueniãt ↄ uotum ↄtinẽtie:⁊ h̊ uidetur uelle tex.in.d.
c. qðᷣ deo. ¶ In glo. i. ibi. l. ultima ubi excuſatur pa
teꝛ qui ꝑꝑ neceſſitatem famis uendit filium: ſed dic
ꝙ illud nõ ẽ delictum: maxie cũ facit auẽte legis:ſed
adulteꝛiũ in ſe ẽ malũ æ omni.l.ꝓhibitum:nec ex ali
qua cã põt fieꝛi bonũ ut in.c.? ſi xpus de iureiurꝗ.
GC In eadeʒ glo ibi auẽ. ſʒ ſi poſt ubi filia que poſt
.xxv. ãnuʒ inupta peccanit in coꝛpus ſuum nõ põt a
patre exheꝛedari:qſi pateꝛ fueꝛit in culpa difleꝛendo
nuptias eius tanto tẽpoꝛe:ſᷓ dic illuq ꝓcedeꝛe ĩ odi
nʒ pr̃is:⁊ qꝛ alia neceſſitate ur̃ inducta ꝙ; famis:ſe
cus aũt in uxoꝛe:qꝛ alijs ꝛemedijs qʒ ſibi querer ni
ctum:⁊ nõ bñ hũc caſum n glo. ij. ibi ipm fẽʒ
ꝛeſpiceꝛet quaſi uelit diceꝛe ꝙꝙ cum iudex nõ debeat
ſuppleꝛe de facto ut nõ.in.c.bone de poſtu.pꝛelato.
nõ debeat epᷣs poſt cõfeſſionẽ hitã iſtare ſ tene õri
um ut ẽt ꝓbat iſta a. Et hꝰ dicri triplex põt eẽ 20
Prima ꝓpteꝛ periculũ aiaꝝ qð iminet pꝛopteꝛ ſe
parationem mꝛimonij. ̃a ꝓpteꝛ fauoꝛem matrimo
nij. tertia ne cã colluſionis iſta cõfiteretur: ar. in.c.
audinimus.. de colluſio.dete. Et in fi.no.ſingulari
teꝛ ultimũ dictũ glo.⁊ nõ tradas oblinioni ꝙ cõfeſ
ſio facta caloꝛe iracũdie non piudicat niſi detur ꝑſe
uerantia:als aũt nalet confeſſio factai in criali: nec

exigitur alia ꝑſeuerantia ut in.l.confeſſus.ff. de cu

ſto.= exhi. ꝛeo.⁊ in.c.ij.de confeſſ.⁊ in.c.ꝑ inqniſi
tionem de elec. Mel põt intelligi tex. ſm hoſt. ꝙ in
continenti anteq; cõfeſſio ſit deſcripta in actis põt
fieꝛi reuocatio ⁊ nõ ſingularit᷑ h̊ dẽm: pꝛo q allego

nrnonoczon e ie ammm
ilgenanr ninn ⸗
at anvilncniutni/ ⸗
e gocut öachſon⸗
ocdorctuedemann⸗ n
ſtinin wollen nninß ſn
GGtclenniin ſinſgunimnsfin
iCbnnentstoaunnaiine
nuine un atavitnii nimonun⸗

hotocſetchin nil dode
1codocen Ededs e

ACrndeeNitter Rade u

Joeatintegdafnn
1.ite Abes.

Sun jum
wpr, opir
aun tacum muſr onrt
ulcumaen cfuſtr iyn:
ib Cogiminn ſiil
Prfnmn nigenctetd ins oien
Molhelmm ſa edlan tcieadn
Kmniinfttimigengr. Acde
nond eürſongid icise
Dnſfiterlinchimeäie
nconpelt tdleſens n Gmn
heue: an / bom

ttio anngt
—

rce n c go in e⸗
. ſi puſen ſegain
nanclicl th vſer
ühnmanuffaman
ſ

–
eN ni ni nri
ſnugesemn anly huanicr
cio n ,ninoni
Non nn rt dhſ
inccci ce conneſt conin
tareognmindaretciari
iinertaoſding nnan
umn Sciamm Sri nariopoc
Ni Alreii ii an adte
nbridoſeneann Rſcnnros
wpionddeMecrlagdena
o ba muninoniͦonegenne
Aniner idnr cleernd.
iiilalimttianiunn
n anisndrflun M.
mmmmti u nir go i
itomil phbimmtc/
iuincalHscenneind.
nihi aſtchſfinchehei
uitinconsſdun tlat
nenirtd ltienin
oi Nichln
Raveni fun.
Aeo⸗ uiu iei

—–
en 2iltiub
zn e inn cten

cdergN1
uu l zi
i mi tii nnehe nn

Be dinornfs.

glo. in. c. apud. xxxij. q.i. . in. c. fi. de iureiu. Ij. vi.
Mõt ⁊ tertio intelligi tex. ꝙ coꝛã epo 7 ſocijs er
locum iudicij iſta mulieꝛ fuit confeſſa:iõ epᷣs admo
nuit ur dicat vitatem alie pꝛecedentes ſolutiones ſũt
notabilioꝛes. C. N glo. in. v. inuicem nõ. bene iſtaã
gl.? nltimã ꝙ ſi mr̃imonio ſeparato ꝓpter adulteri
um altertus cõiugis ꝛeliquus nõ cõtinet:dʒ mẽimo
nium reintegrari non obſtante ꝙ ſnia ſepationis la
ta fueꝛit idem firmat gl. j. ꝓxima quidã tenuerũt g
ꝛium: ꝙ ex quo ſnia fuit lata ꝑdidit ius ſeruitutis
oẽ ꝙ hẽbat in marito qð uẽ nõ poſſe recuperaẽ ex
delicto niri ſuꝑneniente z uide bo. gl. que . late dii
putat in.c.apls.xxxij.q.vij.⁊= doc.antiqui fuerunt
narij in h. Sed opĩo coĩoꝛ ⁊ fauoꝛabilioꝛ eſt ut ma
trimoniũ reĩtegret᷑ ſalti ex offieio iudicis quod tenz
Inn. in. c. ꝓximo:? hoc ſatis mibi plʒ:ne iſti ſic ſe
parati incidant in adulteriũ: qꝛ ſtante ninculo matri
moniali nõ põt dici ꝙ ĩiuria ſitillata mulicri ſeu ipi
mr̃imonio dʒ hinc inde fieri compenlſatio.⁊ ex h̊ nõ
ꝙ ſnia ſuꝑ ſeꝑatione mr̃imonij. quo ad toꝛũ nõ tñ
tranſit ex toto in rem iudicatã: ꝓ quo facit qð nõ.iĩ
glo. ſe. ¶ In glo. fi. in fi. nõ cõcluſionẽ gl. 7 h con
cluſio cõioꝛ eſt ut dicamus ꝙ; anteqᷓ; nxoꝛ cõfiteat
poſſit in uita ꝛeconciliari maꝛito. ʒ fueꝛit ſepata iudi
cio eccle. nam illa ſmia ſepaꝛationis fuit lata ĩ fanoꝛẽ
nõ delinquentis iõ nõ dʒ ꝛetoꝛqueri in eius leſioneʒ
maxime cum duret uinculũ mr̃imoniale inter eos.
Et pꝛo hoc facit optime auẽ. ſed hodie. C. de adul.
2 quod nõ glo.in.c gaudemus g de conueꝛ ↄiuga.
2 multum bene facit tex.ibi ⁊ de ultimo contrario
glo. dic ut nõ.in regula factum legitime de re. iuris
li. V. cc. Abbas.

Eilla Si uxoꝛ a niro lapſo inheꝛeſiʒ
Ppꝛopꝛia auctoꝛitate diueꝛtit ad
eum reueꝛſum redire compellitur: ſecus ſi
peꝛ indicium eccleſie ab eo fuiſſet ſeparata:æ ſecũda
ibi ſi vVo. 6 p ꝙ ſi maritus ſpũaliteꝛ foꝛnicat
poteſt uxoꝛ ꝓpꝛia aucte ab eius conſoꝛtio declinare
nec compellitur peꝛ eccliam redire ad marituʒ peꝛſe
neꝛantẽ in ĩfidelitatis enoꝛe. Et ex hoc nõ nnũ cãuʒ
in quo diffeꝛũt foꝛnicatio ſpũalis æ carnalis:nam
pteꝛ ſpũalem licituʒ eſt inocẽti recedeꝛe ꝓpꝛia aucte
nec compellit᷑ redire ſecus in carnali m hoſli. Sed
adueꝛe: nam ſi foꝛnicatio carnalis eſſet notoꝛia pnu
to ꝙ poſſet recedeꝛe alteꝛ ꝓpꝛia aucte:nec compelli
tur redire ut eſtglo.in.c.fi.de adul.2 ibi plene dixi.
Sed dr̃ia pꝛedicta poſſet pꝛocedere ubi non daret

notoꝛietas delicti: æ hoc poſſet admitti S penin

culum infectionis:quod eſt cꝛimẽ heꝛeſis Mora
fo ꝙ ꝓpteꝛ foꝛnicationẽ ſpũaleʒ põt ſeparari matri
monium quo ad thoꝛũ:de hoc in.c.fi.de conner. 9
iuga.æ. ].c.pꝛoximo. p. tex. de. c. ẽ pꝛoximo
ubi maritus cõpellitur redire ad nxoꝛem poſt ſentẽ
iam ſeparationis cuius priũ p̊ in fi. d. So. ibi ma
ritus cõmiſit adulteriũ poſt ſniam: ſed uxoꝛ hic nõ
deliquit poſt ſniaʒ:uł ibi nõ fuit lata ſñia.ſʒ tene pꝛi
mã ſol. Sed oppo,vẽ.n.ꝙ ex quo maritus incidit
iĩ heꝛeſiʒ ꝙ ñ teneat᷑ uxor cũ eo recociliari qtũcum
qʒ ſit conueꝛſus ſicut dicimus ĩ mẽimonio ſepeꝛato
cpoter adulteriũ carnale. ſo. dic ut le. æ no.ĩ.c.fi.ds

Sueꝛ. ↄin.⁊ uide ibi aliquas dzias ĩter ſeparationes
factas ob adulterinm carnale 2 ſpuale. En gl. fi.
in fi. uult ergoiiſta gl. ꝙ ſiue iudicio ecclie ſiue non
mulieꝛ ꝛeceſſeꝛit a uiꝛo lapſo in heꝛeſim:compellitur
tamen ꝛedire ad eum reuerſum niſi uellet itrare ꝛcli
gionem:⁊ fuerit ſeꝑata iudicio ecclie:⁊ idẽ tz glo.
fi. j.c. ꝓxi.⁊ glo.in.c.fi.de ↄuer.cõiuga.aliqui õ ꝛe
ducẽtes iſtã decꝛetalẽ ad ↄcoꝛdiaʒ cũ.d.c.fi.lʒ opio
gl. ſit cõis: facit iñ tex. iſte multũ in Spꝛium. un pꝑ ar
gumẽetũ ſũptum a orio ſenſu in. d. c.fi. non debemꝰ
iĩpꝛopꝛiaꝛe iſtum tex. qui aptiſſime loqtuꝛ concluden
do.eꝛgo dic ꝙ aut alteꝛo ↄiugium lapſo in heꝛeſim
alteꝛ ꝛeceſſit ꝓpꝛia aucte æ non compellitur ꝛedire
ante conueꝛſionem alteꝛius:ſʒ poſt conueꝛſionẽ cõ
pellitur. ut hic. Aut ꝛeceſſit iudicio ecclie:⁊ ſi uult
traꝛe ꝛeligionẽ nõ cõpellitur ꝛediꝛe ad cõueꝛiſũ ut in
.d.c.fi. Aut nõ uult intꝛaꝛe ꝛeligionẽ:⁊ ſunt opi.de
qbus s:⁊= dic ut ibi:nũquid poſſit ꝓpter heſim ſeꝑa
ri mꝛimoniũ:dicã ĩ.c. j.ꝓxio.
B aguto Ainculũ cõiugale non diſ
ſoluit̃᷑ alteꝛo ↄiugum fide
lium ĩ heꝛeſim lapſo:ſed ſi unus ifidelium
iugum ↄuertatur ad fidẽ:æ alter nolit ſibi cohitatr̃
uel nõ ſine blaſphemia nel ſine peccato moꝛtali ſol
uitur coniugium ⁊æ ↄueꝛſus pᷣheꝛe poteꝛit:cõis diui
ſio fa ibi nos igit᷑ que diſtinguit ?= ſᷣm mẽbꝛum pꝛo
ſeqtur ibi ſi ueꝛo ꝛõem diueꝛſitatis ponẽs ibi.nã ob
ſtaculum ſoluẽs ibi nec ſubmittẽs duplicem ſolutio
nis effectũ ibi peꝛ e b i quo neꝛum
mrt̃imonium ↄſumatũ diſſo nitur. ſ. qn alter ĩfideliũ
nenit ad fidem reliquo nolẽte ſecũ cohitaꝛe uel nõ
ſine blaſpbemia dini noĩs. Et ex hoc hẽs caſũ quot
tidianum in iſtis iudeis:qui qñʒ ueniũt ad fidẽ uxo
ribus remanẽtibus in iudaiſmo.poſſũt eniʒ cũ alijſ
mulieribus de nouo oöheꝛe:ſi uxoꝛes eoꝝ nolunt ſe
cuʒ cohitare.uel non. ſine peccato. Et ex ̊ nõ. ꝗꝙ
ↄuerſus ad fidem licite hitat cum uxoꝛe infideli: ex
quo uult ſecum hitare ſine peccato. Ex quo nõ ſin
gulariteꝛ caſum in qno põt ecẽ mr̃imonium iteꝛ xpia
num ⁊ ifidelẽ:⁊ ̊ iõ ẽ qꝛ mr̃imoniũ fiit ab initio 3
ctum al.non teneret mẽꝛimoniũ ſi Zherct᷑ ĩter xpia
num ⁊ ĩfidelẽ ut in.c. caue.xxviij .i.(7o g ne⸗

infideles ẽ ueꝝ mimoniũ: ʒ nõ ſit ita firmũ ⁊ idiſſo
lubile ſicut ĩteꝛ pianos Eotaeni ꝙ matrimo
niuʒ conſumatũ inteꝛ xpianos durat ſempeꝛ nec po
teſt diſſolui aliquo eaſu:æ eſt iſte tex. ad h optimus
? peꝛ rationem ſuam poſſet argui ꝙ etiam elcceſia
non poſſet illud diſſolueꝛe:de quo nide diſputatiõeʒ
Joã. an. in regula actus legitimi lib. vVi. in meꝛcu.et
nide quod dixi in. c. ex publico de conuer. coniuga.
o, pᷣdicta ⁊ õ tex.nam cũ mꝛimoniũ ſit ueꝛũ
iteꝛ ĩfideles ut hic in tex. ⁊ in.c.j.ꝓximo nõ nidetur
ꝓ poſſit ſeparari non obſtante defeciu bapti. nam
chꝛiſtus inteꝛogatus a iudeis qui non babebãt ba
ptiſinuʒ reſpondit:quos deus coniunxit homo non
ſeparet ut in. c. de infidelibus de conſangui.⁊ affi.⁊=
ſic oſtendit idiſſolubilitatem matrimonij etiã iĩteꝛ ĩfi
deles ad idem facit quia matrimoniũ inſtitutum fuit
longe ante baptiſmuʒ. ſ.in ſtatu inocentie in paꝛadi
ſo ⁊ ibi recepit indiſſolubilitatem ſuam cũ fuit dictũ
g 2

¶ We duortijs.

er erũt duo in carne una ut le. ⁊ nõ.in.c.i.de noro
i. Vi. ? ĩ.c. frat᷑nitatis.xxxv.q.x.ſol.doc.non tãgũt
ſed puto ſic dicendũ ꝙ; iõ põdeꝛatur baptiſmus in
indiſſolubilitate mrimonij: qꝛ nbi nõ ẽ fides xpiana
matꝛimoniũ non bẽt ſuũ ſignificatum: nã mr̃imoni
um conſumatum denotat unionẽ = cõformitatẽ: qᷓ
E int deũ æ eccłiam ꝑ aſſũptionem carnis bumane
ut in. C. debitum & de biga. unde ſicut figuratum ẽ
idiſſolubile:qꝛ carnem quam deus aſſũpſit:nunq
dimiſit ita ⁊ mairimonium illud figuꝛãs dqʒ eẽ idiſſo
lubile ſicut figuratũ:ꝓ quo nide bo.glo.in.c.quia
ꝓpteꝛ.xxvij.q.ij Moc aũt ſignificatũ non bʒ matri
moniũ:qð ẽ int ĩſideleſ:qꝛ negãt aſſumptionẽ caris
2 ſic matrimoniũ inteꝛ eos non ẽ ita firmũ ⸗ indiſ
ſolubile:qꝛ ceſſat inteꝛ eos 20 indiſſolubilitaris:nec
ob.qð dicit:quos deus cõiunxit homo nõ ſeparat
æẽ. qꝛ nõ ẽ hõ qui diſſoluit ĩ caſu ſed eccleſia aucto
ritate diuina: nã ecchia iterpretaĩ in hoc ius diuinuʒ
æ induxit h̊ ẽt fauoꝛe ſidei:ne ifideles tepeſcerent ꝛc
dire ad fidem uidentes ſe artari ad cõtinentiaʒ uxo
ribus ꝛenuentibus ſecum cohabitaꝛe. ¶ In glo. in
.v. qui ꝛelinquit᷑ ibi circa eũ.i.qui conuenitur vult
ge glo. æ melius tex. ꝙ ꝛemanẽt in infidelitate dicit
relinquereꝛe tranſeuntẽ ad fideʒ. ſed potius uideꝛeĩt
dicendum oppoſitũ qꝛ infidelis fuit relictus a cõiu
ge tranſeũte ad fidẽ:ſed dic ꝙ iõ dẽ ille relicius:qꝛ
cũ ambo deberẽt accedeꝛe ad ſideʒ: ſed alteꝛ accedit
2 reliquus nõ ſequit᷑ dẽ illũ relinqueꝛe. Et nota gl.
in eo ꝙ dicit ꝙ matrimonium nõ põt claudicaꝛe.i.
ex parte unius teneꝛe ⁊ ex ꝛeliqua non. Et intelligo
H quo ad ſubſtatiam uinculi:nam quo ad debitum
ꝛeddendũ qñqʒ claudicat ut in.c.quidam de Oueꝛ.
cõiuga. uel quo ad obligationẽ expectandi reliquũ
ut in. c. de illis de deſpon. impu. ¶ In ca. glo. ibi
2z non peꝛ eccleſiam quaſi dicit non eſſe opus ut in
dex ferat ſñiaʒ diuoꝛtij:ſed ipſo facto ex contumelia
ereatoris ſeparatur matꝛimonium diẽ m̃ hoſt.tutuʒ
eſſe ut a iudice ſtatuaĩ terminus ifideli ad cohĩtan
dum cũ conueꝛſo quo elapſo ſi noluerit cobĩtaꝛe ſo
lutum erit mr̃imoniũ:de quo dic ut latius dicam in
.c.fi. J.eo C In glo. fi. in fi. glo. H inheꝛet opi. ſue
quã g tenuit in.c.pꝛoximo.ſed tu dic clarius ut ibi
dixi: ⁊ iſte tex. parũ facit ꝓ opi.glo.quia non loqui
tur qñ mr̃imoniũ ſeparatur iudicio eccłie ꝑꝑ beꝛeſi
alterius. vnde uolendo teneꝛe opi. priam poſſet iſte
tex. ꝛequci ad terminos.c.pꝛecedẽtis ⁊c. Abbas.

Hoc.c.principalit
Audemus vhabet tria dicta et
.b. d. in fũma. Dagani iuncti in gꝛadu ꝓ

tur boc primo: Si paganꝰ prius plures uxoꝛes ba
bebat poſt fidem ſuſceptam adheꝛebit prime hoc
Fo. Et ſi repudiata uxoꝛe cũ fa ↄtraxerit etiã poſt
baptiſmũ dimittet fam æ adheꝛebit pꝛime ꝛepudiate
&t ſi repudiata cum alio cõtraxit:ſecus ſi foꝛnicata

fuiſſer ̊ tertio uſqʒ ad ſi ictum ibi quia vVo⸗
tertium ibi qui aũt. 5 prio unõ regulã gnalẽ

ꝙ lex canonica ĩ ꝓhibitiõe mẽimonij nõ exiẽdit᷑ ad

infideles: ? idẽ dicẽdũ in alijs ſpũalibus peꝛ ilſa auc

toritatem apki. quid ad nos de bis que foris ſunt

dlto.l.canonica tin conuerſi ad fidem non ſepaꝛã

iudicare dic foꝛis.i.extra ecchiaʒ nel fideʒ catholic
Secũda regula colligit᷑ extex.ꝙ lex diuina oẽs infi
deles ↄpꝛedendit: unde mr̃imoniũ eoꝛuʒ ↄctuʒ ↄtra
legem diuinã eſt nullũ. Ex quo infeꝛo ꝙ pagani ſeu
iudei delinquẽtes S.l.diuinaʒ pnt puniri ſecus ſi de
linqueꝛent Sↄ.l.canonicam diſponẽtem ſupeꝛ ſpiritua
libus:de his uide que pulchꝛe nõ. Inno. in. c. ꝙ ſu
peꝛ his de noto. eaiittn p appellatione
fratris compꝛehendit᷑ quilibet chriſtianus:nam oẽs
xpᷣiani ſunt adinuicem fratres:qꝛ hñt unum patrem
ſ. deum: z uide tex. cum glo. in. c. ad menſam. xi. q.
iij. Gs ꝙ inteꝛ fideleʒ ⁊? infidelem põt eſſe matri
moniñ qð intellige qñ mꝛimoniũ fuit Zctum ante ↄ
neꝛſioneʒ ad fideʒ alias aũt inteꝛ diſpares fidei non
põt eſſe mr̃imoniũ ut in. c.caue.xxviij.q.i. Nõ ꝙ ꝑ
baptiſmũ dimittũtur cꝛia:⁊ dic ꝙ dimittũtur omnia
etiã quo ad penã: ita ꝙ ſi baptiʒatus tunc moꝛiret
nõ ſentiret etiqꝗ penã purgatoꝛij ut dicir aug.de pe.
di. vij. c. fi ¶ Pa in. F. quia ueꝛo ꝙ non elt lici
tum cuicunqʒ quantuncunqʒ infideli duceꝛe ſen ha
beꝛe eodem tempoꝛe plures uxoꝛes. hoc enim eſt cõ
tra.l-diuinam. Et nota ex tex. plurimas rationes ex
quibus concluditur unicam uxoꝛem eſſe debeꝛe.
Nota ꝙ pꝛopteꝛ foꝛnicationem ↄiugis nõ ſeꝑa
tur matrimoniũ quo ad uinculũ eti ĩteꝛ infideles.
¶WMõ i. F. qui aũt ꝙ repudiũ fẽm in ifidelitate nõ
nalet poſt ↄueꝛſideʒ ad fidẽ:nec ẽt pꝛio ualuit ſcõᷣm
ueꝛitatem. s repncͤinta ſecundum ritum pa
ganoꝛum contrabendo cum aliquo non cõmittit ad
ulteꝛium: ideo maritus conueꝛſus ad fidem non põt
illi nolenti redire obijceꝛe adulteꝛiuʒ. Sed ↄtra boc
opponit᷑ ignoꝛantia iuris dinini neminem excuſat.
hʒ eiʒ locum illud dictũ aplłi qui ignoꝛat ⁊c.xxxviij.
di.in.c.qui ea: ſed de iure diuino nemini licet mitte
re libellum repudij: eꝛgo repudiata alteꝛi nubendo
cõmittit adulteꝛium. ſo. ↄꝛium pꝛima fronte nidetur
difficile:ſed põt ſic ſolui¶ Mepudium eꝛat appꝛoba
tum.l. antiqua. ſ. ueteꝛis teſtamenti: unde utentes illa
.l. antiqua nidentur excuſari ab adulteꝛio: nam adul
teꝛium non cõmittitur ſine dolo ut in.c.in lectum. xx
xiiij. q. ij. in.l.pe.ff.de adul.nõ eĩiʒ uident᷑ eſſe ĩ do
lo ifideles:ex quo non recognoſcunt fidem xpianaʒ
nec ſubij ciũtur euãgelio a quo repudium fuit repꝛo
batum. Conclude eꝛgo ꝙ repudium non tenuit cuʒ
contrahẽs excuſatur ab adulteꝛio ratione pꝛedicta.
In glo. i.ibi ſed nõ omnes dic clarius: ꝙ ſcðs gra
dus eſt ꝓhibitus.l.diuina in linea iequali:exempluʒ
in patruo ⁊ in nepte:nã iſti pꝛohibẽtur.l.diuina ut ĩ
glo. ſed ſecũdus gradus in linea equali eſt ꝓhibitus
ſoluʒz.l.canonica. Et de iſto gradu loquitur iſte tex.
exemplum in duoꝛum fratrum filijs « nota ex glo.
peꝛſonas pꝛohibitas.l, dinina. ? dic latius ur dixi in
.c.lt̃as de reſti.ſpo TIEE glo.i.in neꝛ. conſtitutio
nibus ibi ſed indirecte:ſed dic melius ꝙ ſi indei nõ
ſubſint eccleſie quo ad tempoꝛalem iuriſditioneʒ ca
nones ad eos non extenduntur nec directe nec indi
recte:quia eccleſia non ſe impedit de laicis niſi ratio
ne anime. Sed de animabus iudeoꝛum eccleſia non
curat ex quo nolunt redire ad fidẽ:ſi tũ delinqueꝛẽt

iudei contra.l.diuinã bene poſſet papa ut nicarius

iſͤtim ninn Pund Zue
olavefger Leminmn amanenm
enr abiafkiolin
imiumearſcſertq me weindr
waränwiun Sannboräm
OMirieſkiinaninode n
Den endonmnriſiceis as
Sgodis pprer poſtitgnolt an
Poetimim Ainiton
rcdonr aedn mnmne Nn
inornivranmco ma twn⸗
illcn rymun nu in ow idaf
imont lin oblean dꝛnii
mſeniſonen eenmmn ſen
tcvlcötan cefnli ſ ichen

ecfi aſtannn n uime
bifniſcunihm do wiimen

rwmmifuna Anmone de⸗
nunm Imceinegiane
nor ainrſ nldcis iun d⸗

1 ſen wſſtonynen Mordines

ineznlnigg. nſ.
linenican.

nonnmlrzn.

mnath,
f. Cideſſile
i 5 hel
ndlr Ginn
Anninegghin
nnn lasſa
benſperſpft
n n
Kizn incg
anpihrinan
h ſingnen
“ es

eont unnnn

dwenſamn
einſisen⸗ A.
6 iitn dckenn
wmnnüfit)
tez unmne,
nnſprs ſei
inon
dminmn
1 chthn Ndr
mönic
nſnu r mnki
mnamyifilii iner ri
panm r gin i
agrpunims uigttzr
mumwneſeceher.
vnſcnonon igs ni
Muinaliai iefeeſs.
nmdüſmninfeinn n
Uiderrir piontiitſcön
Ndanſcumduntiunpe
ominNGiA
SCelts Afdentor.
dicer Annei Gedomd
1unsdun nonron Inir
õ
ineduiv /nii Menmir
nncim ahi ta
ium gina foneideur
Awdmnen mon⸗
chunemimncenantsla
milignmun
ihug nuund
AMuiniiild,
Nrpgeniennin
brc iniln il
* lun wruic
denen n,
Ciro uinn
nt in ii
um in uliunn
n ghin Antti

dei illos punire ẽt directe uel ſi eſſent ifeſti fivi xpia
ne ut pʒ.j.per totum tirulum de iudeis:æ illa aucto
ritas apli quid ad nos ⁊c. pcedit quo ad ſniam ex
cõicationis:item quo ad ſidẽ ⁊ quo ad ſpũalia ſunt
ãt iudei ſubiecti ꝛomano imꝑio: ⁊ delinquẽtes pñt
puniri per iudicem ſecularem ẽt dũ ueniũt S.l.diui
nã in Zhendo mẽimoniũ ui in.l.ij.? in.l.nemo. C.

de iudeis. Et uide ad mãm glene nõta ꝑ Inn. i. d.
c. ꝙ ſuper his de uoto. eng de ibi ꝙ
ſi doꝛmierit.dic ꝙ ibi pꝑmittũtur plures uxoꝛes nõ
eodẽ tpᷣe ſed ſucceſſiue.Et nõ. glo. ꝙ numerus plu
ralis qñqʒ ponitur ad excluſionem maioꝛis numeri
nt hic. qñʒ minoꝛis ut in.c.lʒ nniuerſis:⁊ qð ibi nõ
glo. de teſti. Ooebet eꝛgo cani ille intellecius ᷣm quẽ
euitatur abſurditas. Eaamg Hns ad iparia in
fi.nõ bene gl.⁊ pꝛo eius concluſione facit:naʒ maꝛi
tus ꝛeuocat uotuʒ uxoꝛis ⁊ nõ e ut ĩ. c.noluit.xxx
iij. q.v.? uide bo.gl.in. c. manifeſtũ ea. q. Item ma
ritus accuſat uxoꝛem de adulterio crialiter ? nõ eõ
xxxij.qi. ꝑublico: æ uide quod nõ.in.c. tue de
ꝓecu. o gl. in. v. compellent ibi dixir Jo. æ hoc
et tʒ glo. in. c. ſi infidelis.xxviij.q.i.⁊ in.c.fi.ea.ca.
⁊?.q.ij. Hoſt. dicit hic ꝙ inteꝛ fideles matrimoniuʒ
non diſſoluitur ut ſupra. c. pximo Inter infideles
vo dʒ iudex pꝛefigeꝛe teꝛminum ꝛemanenti in infide
litate: ut cohabitet fideli:quod ſi nolueꝛit diſſoluituꝛ
mfimonium: ⁊ ſic ſentit ꝙ ante prefixionem teꝛmini
non eſt mꝛimonium ſolutum:hoc dictum mibi non
placet: qʒ utile ſit illud a principio ſeruare: ut clare
appareat de noluntate infidelis ſatis eſt enim ꝙ ali
is modis appaꝛeꝛe poſſit ꝙ nolit cum fideli hĩtare
¶ In glo. fi. ibi beneficium alicui competens. Mõ
bene gl.⁊ dicunt hic doct maxime Inn. ꝙ ꝑ baptiſ
mum non tollitur accuſatio cris.⁊ poteſt eſſe ratio
iudicio meo:nam pena in foꝛo iudiciali imponiiur
qꝛ delinquendo leſit reʒ publicam:baptiſmus ueꝛo
oꝑatuꝛ remiſſionem peccatoꝛum reſpeciu leſionis
dei:als quiſqʒ iudeuſ de facili poſt delictum diceꝛet
ſe uelle effici criſtianum ut euitaꝛer penam. Item
peꝛ baptiſmũ ſecundum doc.rolliuꝛ omnis ſequela
peccati:ut infamia contracta ranione delicti:exemplũ
in uſurario ¶ Jdem de irregularitate que pꝛouenit
ratione delicti ut ſi infidelis alium occidit reueꝛſus
ad fidem poſſit pꝛomoueꝛi ad oꝛdines. quia tollitur
illa irregularitas: cum ſit ſequela peccati pꝛo hoc.l.
di.ſi quis uiduam. Sed eſt dubium quid de irregu

laritate contracta ſine peccato: pone ꝙ paganus ra

tione officij publici aliquem facit moꝛi. Et in h doc
to. ſunt uarij. Hoſti.?æ Jo. an. æ do. Anto.ſentiunt
ꝙ hec irregularitas non tollatur pe: baptiſmum:qꝛ
non eſt ſequela peccari peꝛ hoc dictũ.c.ſiquis nidu
am. Sed Mu. tan. æ Joã. cal. tenent conirarium ꝙ,
indiſtincte omnis irregularitas contracta ex bomici
dio tollitur: quod mihi plus placet: pꝛio per ar.a ʒ
rio ſenſu gñaliteꝛ ſumptũ ex.d.c.ſiquis niduaʒ 2. l.
di. c. i. Itẽ quis efficit irregularis ex homicidio cõ
miſſo ſine peccato rõne cuiuſdam eꝛꝛoꝛis: V eiʒ qui
dam enoꝛ ꝙ is pꝛomoneatur qui fecit homineʒ mo
A: que rõ ceſſat in infidelibus: cum peꝛ baptiſmnm
uideatur nonus homo.. diſt. fenum. Item iſta irre

gularitas pꝛoceſſit ex conſtitutione eccleſie:ideo nõ
dʒ extendi ad infideles nit hᷣ iuncto.c.is qui de ſen.
excõ.li.vi.facit noꝛabile dictum Inn. in. c. ad audi
entiam de homi.ubi dicit ꝓ cum irregnlarias ſit
de iuꝛe poſitino debemus in dubio inteꝛpꝛetari quẽ
non eſſe inegulaꝛem. Irregularitas neꝛo contracta
ex defeciu ſacramenti non tollitur per baptiſmuʒ ut
eſt bigamia. xxvi.di.in.c.acurius.⸗2 in.c.de ide. Ex
pꝛedictis infertur ad claram deciſionem iſtius qõis
nam eo ipſo ꝙ uxoꝛ cõmiſit adulterium fuir ius ac
quiſitum marito: ut poſſit uxorem adulteram a ſe
abijcere:ideo per baptiſmũ hoc ius marito ↄpetẽs
non tollitur. Er gio drerleutnwmtſeli uxoꝛ
reuerſa ad fidem gaudeat priuilegio dorium cõceſ
ſo mulieꝛibus ab imperatoꝛe in dotibus ꝛepetendis
ut pꝛeferatur omnibus creditoꝛibus de quibus in
l.aſſiduis.C. qui po.in pig.ha. dixi in. c. ex literis
de pig. Concludunt docto.ꝙ ſic: quia ſi imperatoꝛ
potuit concedeꝛe: foꝛtius ipſe deus. hec ralio paruz
concludit:qꝛ non apparet ꝓ per baptiſmum deus
noluerit concedeꝛe. Sed ego allego rex. in auẽ item
priuilegium.C.de hereti.ubi dicitur ꝙ pꝛinilegiuʒ
dotium non competit bis qui non participant de
fide a Ziio:eꝛgo oĩbus participantibus compeni:ſa
tis eſt ergo ꝙ tpᷣe quo uult nuti pꝛiuilegio eſt in fide
ar. eoꝛum que nõ baꝛ.in.l.ex facto.ff. de uul. æ pup.
ſatis enim eſt qualitatem ſidei ineſſe tpᷣe uſus priui
legij. timo inducit hec ſia ad qõem quid ſi fi
delis dicat pluribus mulieribus:duco uos in uxo
ꝛes ⁊ ille pariter rũdeant ⁊æ nos te in maritum que
iſtarum ſit coniunx. Concluſio eſt ꝙ nulla quia nõ
hũit aium obligandi ſe preciſe nni qð ꝓcedit ẽt ſi ĩ
ter illas una fuiſſet apta ad meimonium iſtius:detic
enim bic conſenſus reſpeciu iſtius niri tantum et

cLetera. Abbas.

Eus Ponit diſpen ſationeʒ eccleſie
cum nouiteꝛ conue:ſis ad fideʒ

nt utantur matrimonio cum relictis fra
trum contracto ſecũdum.l.moſaycam. Vl ſũma ali
teꝛ ſic. Mon licet relictam fratris in uxoꝛem accipe
re ⁊ de facto ducxa ſeparanda eſt niſi eccleſia alit᷑ di
ſpenſet. wra pꝛnno ꝙ ſecundum.l.moſaycam
licebat duceꝛe uxoꝛeʒ fratris defuncti duobus tamẽ
iteeniẽtibus. Dꝛimo ꝙ frateꝛ deceſſeꝛit ſine ꝓe.
Secũdo ut duceꝛet cauſa ſuſcitandi ſemen defucti:
nam ſoboles in ſuſcepta atribuebatur fratri defunc
to: unde iſte ſupeꝛſtes eꝛat pateꝛ carnalis:defuncius
neꝛ0 eꝛat legalis: unde filij attribuebãtur defuncto:
⁊ illud olim fuit inſtitutũ in figura:que hodie ceſſat
cum ueꝛitas illuxeꝛit:de quo uide tex.in. c. oliʒ. Viij.
queſtione.i. ecundo nota papaʒ ex maxia cau
ſa poſſe diſpenſare contra nonum teſtamentum.
Nota ultimo hodie non liceꝛe duceꝛe uxoꝛem fra
tris relictam in uxoꝛem eniam ſecũdum diſpoſuiõeʒ
.l. moſayce æc̃. Mico. abb

¶ H. donationibus inteꝛ nirum ? nxoꝛem ? dote
poſt diuoꝛtium reſtituenda. Nica.

* 3

¶ De oonationibus

(Sapra niſum eſt de diuortio. Sed quia dinoꝛ
tio facto dos ꝛeperi ſolet: cõtenditur plerunqʒ de
donatiõe ſacta conſtante matrimonio:ideo poſt ru
bricam pꝛecedentem ſubijcit iſtam:in qua tractatur
tã de donatione facta inteꝛ uirum æ uxoꝛem ꝙᷓ de
dote poſt diuouium reſtiiuenda æc.

Blieres. Shamo 1
te matrimonio
dos eſt ꝛeſtituenda hoc dicit.
Mõ pꝰ ꝙ anqʒ matrimo niũ ex
— eã licita ſeparatur puta ꝓpt ↄſ 4
Fuinitatẽ 2 affinitatẽ uel aliud ipedimentũ. Et qu ia
iſte tex. loquitnr idiſtincte ⁊ gñaliteꝛ ibi fuerit ſepa
rate. Eredo diſpoſitioneʒ tex. habeꝛe locum etiam
ſi ſit ſeparatio facta quo ad thorum et mutuaʒ ſeꝛ
nitutem. In eo caſu in quo mulicꝛ non nenit dote
priuanda: utpura ſi ꝓpte⸗ nimiam viri ſeuitiam ſe
paratur marrimonium. uel quia uxoꝛ ad fidem eſt
conuerſa uel in caſu ſimili.¶ Hora ulimo ꝙ ma
trimonio ſeparato dos debet integre reddi:nihil eꝛ
go de inꝛe maritus debet lucrifacere pꝛopteꝛ expen
ſas factas:nam ius ſolũmodo concedit ſibi fructus
dotis ad onera matrimonij ſuppoꝛtanda ut in. c.
ſalubriter de uſuris.? in. I. unica. C. de rei uxo act.
¶ In glo. ij. ibi in quatum facere poteſt. Jo. an.
dicit glo.loqui contra tex.cum tex. dicat totam do
tem reddi debeꝛe. nec obſiant iura allegata in glo.
loquũtur enim quando nerum matrimoniũ ſoluit̃᷑:
tũc. n. ꝓpieꝛ reliquias prioris matrimonij ceferiur
marito: ut non conueniatur niſi in quanium poteſt
Sed iſte tex. debet intelligi in matrimonio putauio:
pnta cum matrimonium ſeparatur de facto pꝛopt
impedimentum aliquod. nam tunc cum appareat il
lum non fuiſſe maritum non deber ſibi conſuli cũ pᷣ
iudicio uxoris. Item iſto cãu nõ datur actio ð do
te: ſed agitur cõditiõe ob cãm uel ſine canſa:ut nõ.
glo ]. eo. c. de prudẽtia.merito ceſſat priuilegiũ tri
dutum marito in ꝛedditione dotis. Et nota bñ hoc
dictum quia multum limitat iura ciuilia allegata in
glo. eo tamen calu quo merito competit prinilegiũ.
dicir Jo. an. ? bene ꝙ non nanſit ad heꝛedes mari
ti exrraneos. Et debet conſiderari quantum faceꝛe
poteſt maritus habito reſpectu ad tempus conden
nationis ut in. l. maritum ⁊ in. l. ꝛei iudicate.ff.ſolu
to matrimonio. Abbas. ⸗“
E Soluto mrimo
38 nificauit nio cogitur nir
dotem ꝛeſtitueꝛe æ bona dinideꝛe:que cõiĩ
eis obuenerunt. boe dicit. Mrimo ponit duplicem
mulieꝛis querelam. o cae cognitionem ibi ideoqʒ.
Mõ.primo optimũ ar. qꝙ ecclia põt pricipalit̃ adi
ri ſupeꝛ reſtiiutione dotis mr̃imonio prius ſepara
10. 5 fo ꝙ obuenientia cõiteꝛ marito ⁊ uxori

debent dinidi ſoluto mrimonio: ? imellige ut dicii i.

glo. de acquiſitis ex bonis utriuſqʒ. Vel extra glo.
intellige de donatis uel ꝛelictis utriſqʒ. Mel fʒ ↄſue

tudinem quorundam locorum ſecundum quam ac
uiſita per alterum coniugum conſtante mrimonio

efficiuntur cõia. æ veniũt diuideda ſoluto mr̃imõis

Er ſm iſtumm inrellectuʒ collige tales conſuetudines
ſeu ſtatuta nendicare ſibi locũ enã i mrimonio puta
tiuo: 2 ſic declararo mr̃imonio nulla bona pꝑ alteꝛuʒ
acquiſita neniũt diuidenda ac ſi matrimoniũ tenuiſ
ſer: ceſſantibꝰ aũt iſtis cãis uel ſitibus nxoꝛi reſtituit
dos:dũtaxat quia oĩa pſumũtur acquiſita ex bonis
mariti ut in.l.ceꝛtuʒ. C. de dona.inteꝛ ui. ⁊æ uxo.⁊ in
.l.quintus.ff. eo.ti.Et ideo ſi mulieꝛ repeꝛitur aliqd
habeꝛe ultra dotem: illud poteſt peꝛ maritum uendi
cari: quia pꝛeſumitur acquiſitum de bonis ſuis niſi
ipſa contrarium doceat non enim debet pꝛeſumi ꝙ
illiciro modo acquiſiueꝛit. 12
3 elegatus ad
g prudentia. cauſam mr̃imo
nij ſi feꝛat ſententiam dinoꝛtij pꝛonuncia
re debet dotem reſtitui: æ eſt caſus mulium allegabi
lis. duo ſacit: pꝛimo ponit delegatoꝛum repꝛebenſ bi
le factum . ſecundo illud emendari precipit ibi quia
igitur. ¶ Mota pꝛimo iudicem eccleſiaſticum poſſe
cognoſceꝛe de caunſa tempoꝛali laicoꝛum: cum uenit
acceſſoꝛie ad cauſam eccleſiaſticam: ? ad hoc allega
tur quotidie iſte tex. ſecus aũt ſi cã ſpiritualis icidit
coꝛam iudice ſeculari:naʒ de ea non nalet cognoſce
ze ſecularis:ſed illam remittit ad eccleſiaſticum ut in
c.latoꝛ qui fi. ſint legi..c.iuam de oꝛdi.cogno. ſe
cus eſt in eccleſiaſtico quo ad tempoꝛalia ut hic ui
des: ⁊ rationem diueꝛſitatis tetigi in dicto.c.lator.
Et adueꝛte quia plus pꝛobat iſte texiꝰ qᷓ; ſoleat alle
gari: nam non ſolum eccleſiaſticus cognoſcit de tem
porali cauſa incidenti ſeu pꝛeindiciali ſed etiam de
cauſa tempoꝛali: que uenit acceſſoꝛie ad cauſaʒ eccle
ſiſticam:licet non ſit ipᷣius pꝛeiudicialis: nã ſine can
ſa doris poteſt decidi cauſa matrimonialis: ⁊ ſic nõ
eſt pꝛeiudicialis ad cauſam matrimonialem: æ= nihil
ominus iudex eccleſiaſticus cognoſcit ratione acceſ
ſoꝛij:dependet eniʒ a cauſa matrimonij: quia ubi nõ
eſt matrimonium non eſt dos ·l. iij.ff. de iure dotiũ.
quod bene notabis ¶ Mota ꝙ commilſſa cauſa
pꝛincipali niderur commiſſa cauſa acceſſoꝛia facit.c.
prudentiam de offi. dele. ota ultimo ſecunduʒ
ueꝛum intellectum indicem delegatum non dici offi
cio ſuo functum:ſi non pꝛonunciauit ſupeꝛ dote:qᷣ
declara ut infra latius. n glo.i. ibi conditione
ſine cauſa nota bene glo. ꝙ ubi conſtat matrimoni
um nullum fuiſſe non agitur actione de dote ad re
ſtitutionem dotis: ſed conditione ſine cauſa: ? pꝛo
hoc tex. in.l.fi ff. de condi.ſine canſa: = dicunt doc
toꝛes ꝙ bec conditio eſt ita priunilegiata quo ad ip
ſam mulieꝛem ſicut actio de dore. ff. de pecu.l. ex fac
to ⁊ in. l. ij. ff. de pꝛiui.cꝛe.uide peꝛ ſpecu.eo.ti..fi.
ueꝛ. ſed ſi matrimonium: æ ſic prefertur alijs credi
toribus: ſicut ſi uerum fuiſſet matrimonium pꝛout
habetur in.l:.aſſiduis. C. qui po. in pigno. ha. ? i. c.
ex ſ̃is cuʒ ibi notatis ð pigno.¶ In ea. glo. ibi. tri
na dic.i. Mrimo anno reſtituebatur tertia pars:
in ſecundo anno alia tertia. in tertio reliqua tertia:
ſed bodie pꝛocedit quod dicitur in fine gloſe. ut ĩ
mobilia reſtituantnr ſtatim: mobilia uſqʒ ad annũ.
Muidam autem ſi interim uxoꝛ non haber unde
aiuat: dic ꝙ debet alimentari ab herede. marin

ahicitc unſtnn in
irmnainſſn innmen
ſPbor⸗ o borſc nn e
lcelammno Cd urli
litommim niheſe ſiri
imcſßin oneit mio in in
adiin din niſrinsn
lco wlcsil detr f
pleiduagchrr önlin
Drareransned iion
en dMaerpno dcpoſto gonn
poodnore eſimnons avin
winie e lintonr d
Ircuulns gir nplusch ls
Ilum iophns aunſoar meninn
Nli aannſa in ai in no muimt

titmmnim glangd s

ium Gfeoſtona doson
olcs anids aii rſcini
inlocringr inaakun ina.

Mgzbd
10. Amoſen
, A(biſn

rion
umgi unsl
Icm coinmn nrpr n
Ridco ent Nrnc

eltain
gmilkiwnonn
iu bon 3 Alenz
ennn onitn
ei wlminſini
kin unlucrdon⸗
unllenwei
mnarim äii
n ammnmntengi
nuncebnzſi
na Deſnnig

ontig Den 1
ulllin ſiſno

Nm Aunh Pornncn
ddstim

nndnnmthihit
Adennmngſiin
nnd ndinnulfifnn eſe
iiommr an oit
harliaſtmm d ghweilie
iastũͦ ſci ſhninels nct
m ceas on oalr wgoe
mint adacktiatianmrrin
Rt uun ceont ogro, ſe
9cno 1 nponia biei
cltmns Kiclindigo,Kror.
soduſee enale
uddains drtcen
ni oendiadn Aatnde
We vnt cſoiend anſgdde
sprin is niſſeen
ahmuniwnilerr ſb
um unnnatn,r h
insagvlt minr autf
Nummmonii bind
Adesliiſorineconi.
ag nmſtcni
1cuta cſoiafttt
Ae. Cadinaſawen,

ien enumnnd G

acun ved
K So mdiin
pionbrummc

g/ . Grddiexl ſe

¶ De donationibus.

ut nö. in.l.i. all. ĩ glo. ?⁊ an naleat ſtatutũ ut qdiu be
ꝛes diſtulerit ꝛeſtitueꝛe dotẽ ſoluat ceꝛtum quid mu
lieꝛi pꝛo centenaꝛio:uide peꝛ Jo.de lig. in cle.unica
de uſu. ubi nẽ concludeꝛe ꝙ non:⁊= cꝛedo ꝙ annus
iſte dʒ dari ubi mr̃imonium tenuit:ſecus ſi ſepatur
ꝓpter ĩpedimentum ut dixi in.c.i.ſupꝛa on gl.
ij. ibi coꝛam iudice ſeculari nõ bene gl. ꝙ ubi de do
te agitur pꝛincipaliter: utputa qꝛ non ſuit diſpuratũ
de niribus mr̃imonij iudex eccleſiaſticus non eſt cõ
petens ĩteꝛ laicos:ↄꝛium h tʒ Inn. dicẽs ꝙ cum cã
dotis ſit multum ↄiuncta mꝛimonio: põt de ea iudx
eccliaſticus cognoſceꝛe:⁊ ſic uteꝛqʒ.ſ.eccłiaſticus ·⁊
ſecularis erit competens.do. An. tenet dictum gl.
niſi ꝛepetens dotem eẽt uidua ⁊ oppꝛeſſa. Oꝛo dic
to Inn allego tex. in. c. i. . ij. ſupra eo. ⸗ in. c. ꝑ nue
ſtras.j.e.nam ꝛõe connexitatis ampliatur iuriſditio
ut in.c.quanto ð iudi. Item ecclia dʒ eſſe fanoꝛabił
mulieribns in dotis ꝛecuperandis.j.e.nupeꝛ ⁊ tene
menti dictum JOnn. in fi. glo. uult eꝛgo glo. ꝙ index
deputatus ſuper canſa principali ſi in diffinitione
ipſius nihil dixit de acceſſoꝛio non poteſt ampliꝰ de
illa ſine noua cõmiſſione ſe interponeꝛe: quod bene
nõbis pꝛo quo bene facit.c.cum appellationibus ð
ap.li.Vi.⁊.l.terminato.C. de fruc.x li.expen. do.
An. dicit contrariam opi. poſſe ſuſtineꝛi :quando ꝓ
cã acceſſoꝛia competit actio ut in caſu noſtꝛo qꝛ tũc
utraqʒ cã uẽ principaliteꝛ ↄmiſſa:ſecus ubi expediꝛe
tur officio iudicis nihil allegaꝛer: ſed pꝛo hoc dicto
quh mihi placet allego tex. nõ.in.l.iiij. C. de poſi.
ubi uꝛ tex.aꝑtus in eo ꝙ ibi ponderat᷑ unicam acti
onem ↄpeteꝛe pꝛo depoſito ⁊ pꝛo uſuris ꝛeſtituẽdis
⁊ pꝛo dilatione reſtitutionis depoſiti:ideo iudex q
pꝛonunciauit ſuper reſtitutione depoſiti:⸗ nihil di
xit de uſuris non põt amplius de illis cognoſceꝛe q̃
ſi ſecus ſi pꝛo uſuris acceſſoꝛie nenientibus cõpete
ret alia actio:ſed in caſu nꝛo pꝛo ꝛeſtitutõe dotis cõ
petit alia actio ut in prima gl. ergo nõ põt dici iudi
cem fũctum officio ſuo:quia dos non ꝛeſtituit᷑ ex of

ficio iudicis. Et nobis h̊ dictũ. ⁊ ſic limita dictũgl.
ita loquũtur iura alłata in ea.

Terũ qz. Walieꝛ ꝓpteꝛ adultiuʒ

1)”*a uiꝛ0 ſeꝑata pdit doteʒ
.h. d. ¶ Mõ ibi foꝛnicationis.qꝙ foꝛnica
tio eſt nomen, gnale ↄpꝛehendẽs in ſe adulte:ium 2
oẽm illicitum coitum. xxxvi.q.i.in pꝛin. Prots
ibi iudicio ecclie ꝙ maritus nõ lucratur dotem ob
adulteꝛium uxoꝛis ſeparato matrimonio a iudice ſe
culari.nam index ſecularis non eſt in hoc competẽſ
quando agitur ciuiliter ut in capi.tue.⁊ quod ibi
nõ de pꝛocu. uide per Jo. an. in. c. fi. de fo. compe.
li.vi. æ quod plene dixi in.c. cum ſit gñale de fo. cõ
pe.¶Hiõ teꝛtio ibi aut ꝓpꝛia uoluntate:⁊ tene mẽ
ti ꝙ ſi uxoꝛ recedit a uiro pꝛopꝛia uoluntate inrelli
ge propteꝛ adulteꝛium: ut quia timuit maritum ſibi
repetenti dotem obſtat exceptio adulteꝛij. Et ex hoc
nota ſingulariteꝛ q maritus poteſt conſequi dotẽ ſi
ne accuſatione adulteꝛij excipiendo modo pꝛedicto.
Alij exponunt de pꝛopꝛia noluntate mariti poteſt
conſequi doteʒ: ut quia maritus eã expulit:æ ſᷣm iſlũ
itellectũ quẽ nõ appꝛobant doc 6 ꝙ maritus

in..fi. C. de de adul. (N

põt ꝓpria auẽte a ſe abijceꝛe uxoꝛc adulterã:quod
itelligitur adulterio exñte notoꝛio ut dico plene in
c.fi.j.de adul.ubi glo.⁊ hoc ẽt caſu uxoꝛi repeten
ti dotem obſtat exceptio adulteꝛij:⁊ ſic nõ. ꝙ quo
ad dotem lucrandã paria ſũt mrimonium ſeꝑari in
dicio ecclie nel ꝓpꝛia nolũtate nxoꝛis uel mariti ob
cãm foꝛnicationis. ¶ Mõ. ibi recõciliatam ꝙ uxoꝛ
adultera recõciliata per maritum nõ dʒ ꝑdeꝛe dotẽ
Sed queꝛo quid de uiꝛo cõmittente adulterium di
co ꝙ dʒ ꝑdere donationẽ ſpter nuptias:quaʒ feẽ
uxoꝛi ⁊ pari mõ põt mr̃imonium ſeparari quo ad
toꝛum iſtante uxoꝛe nt eſt tex. in.c.i.ſupra ut lit.nõ
ↄte.nõ enĩ quo ad hoc iudicant᷑ ad iparia maritus
⁊ uxoꝛ ut in.c. gandemus ſupra ti. ꝓxi. ⁊. xxxij.q.
Vi.nihil ĩiquius. cundo queꝛo nũquid heꝛes
marui poſſit uxoꝛi obiſceꝛe adulterium ad effecum
ipediendi ꝛeſtitutionẽ dotis: ſpe.tangit eo.ti. H. fi. V
quid ſi mulieꝛ agat ⁊ in ii.de excep.in..dicto.vᷣ.
tem qritur ſed plenins per bar.in.l.rei iudicate
.ſo.ma. ubi cõcludit ꝙ nõ per illũ tex. ex quo ma
ritus tacuit in uita:qð ſatis mihi plʒ: ar. in. c. fi. de
dona. Sed nunquid maritus poſſit obijceꝛe ) heꝛe
dem uxoꝛis defuncti:dicẽdum ut hẽtur in tex.⁊ gl.
n gl. in. v. dotaliũ nõ qu
as ultimas expoſitiones gl. Prima ꝙ uxoꝛ ẽt do
nationẽ ꝓpter nuprias peꝛdit:quam debebar lucra
ri ex pacto ſoluto mẽimonio.ſo ꝙ perdit etiam bo
na ꝑafrenalia. Er dicuntur parafꝛenalia bona que
mulier bʒ ulſtra dotem. hec tñ ultima expoſitio non
uẽ ꝓcedeꝛe:qꝛ appellatione dotis uel dotalicij ex ꝓ
pria ſignificatione non ueniunt parafrenalia:z ideo
cum ſumus in mã penali uerba non debent extendi
ſed potius reſtringi ut in. c. ſtarntum de elec. li. Vi.
⁊ in rla odia ⁊ in rla in penis de reg.iur.li.Vi. Et
ideo doc. uidentur approbare expoſitionem prece
dentẽ in glo.tamen tenebis menti glo. ꝓpter ipſius
auct̃em ⁊ põt appellari dotalitium dotis precium.
In gl. fi. ibi:⁊ iſtud uerius credo. Mõ. gl. ſingulari
teꝛ qꝛ facit ad multa:æ cõir doc.ut Inno.⁊ Hoſt.
2 BGoffie. 7 Jo. an.ſequuntur glo. ꝓpteꝛ rationes
ipſius æ maxime ꝓpter.l.ſi nxoꝛ.ff. de adul.ubi qĩr
ꝙ nec mẽimonium nec ſpecie mr̃imonij niolare licet
unde ꝓpter prauam intentionem mulieris:⁊= qꝛ iaʒ
ſnia tranſiuit in rem iudicatam non debet mulier
dotẽ recupeꝛare: lʒ nũc appareat matrimoniũ fuiſſe
nullum:⁊ maxime hoc eſt tenendum.ne detur mulie
ri cauſa fallandi pꝛobationes: nt dotem recupeꝛet:
7 facit pꝛo hac parte queſtio diſputata in regula cũ
quis de regulis iuris libꝛo ſexto in meꝛcu. ubi deci
ditur ꝙ ille qui cognonit ſolutaʒ cꝛedens cognoſce
re maritatam punitur pꝛo cꝛimine adulteꝛij: 2 ſy ali
qui aliteꝛ diſtinguant:mihi tamen placet ut ſupꝛa di
xi:opi.glo.que etiam uidetur eſſe cõis.Abb.

T ſi neceſſe Nꝛopieꝛ narieta

tem lecturarum nõ
ſolet ſũmari: ⁊ ſm itellectũ qui plus plʒ
intẽdit. Cogit᷑ mulieꝛ ex officio iudicis donata ſibi
a uiro ꝑꝑ nuptias ꝓ ↄſeꝛuatione illiciti mrionij re
laxare:ſi talis donatio pᷣſtet ipedimtum diſſolutioni
9

¶ We donationidus

talis matrimonij diuidit: nã ponit madatum pꝛemiſ
ſa triplici ipſius cã.quarũ prima conſiſtit in facto:
zelique in iure. ſa ibi cum caſtra. teꝛtia ibi ne autẽ.
5 ibi ĩ dotẽ: ꝙ nir anʒ dotar muliereʒ gl.
tñ prima exponit dotẽ.i.donationẽ ꝓpꝛeꝛ nuptias:
=z tunc nõ colligit᷑ illud notabile. ſed tenendo tex.
prie dicit Vin. ꝙ loquit᷑ ſecundum cõſetudine biſ
panox: qui nuxoꝛes dotant. ¶ Ex quo nõ. ꝙ licite
maritus dotat uxoꝛem.i.conſtituit ſibi dotem ex ꝓ
pria ſubſtãtia:ſed tu hoc limita:quãdo iſta oonatio
dotis fit ante contractum matrimonij:ſecus autẽ ſi
poſt contractũ uel ſi effectus donationis ꝛeferretur
in tpᷣs matrimonij:qꝛ tunc nõ ualeret ut i. l. i. 2 qð
ibi nõ. C. de dona. ante nup.niſi plebeius ꝛccipeꝛct
nobilẽ in uxoꝛeʒ:⁊ tũc uideatur donaſſe cauſa ꝛecõ
penſandi cum nobilitate : ut ibi nõ. æ peꝛ bar. in. I. ſi
diuoꝛtio. ff.ſo.matri. ¶Mora ſecundo non ualeꝛe
pacta que diſſolutionem matrimonij 3 iuris diſpo
ſitionem difficultãt: nã mrimonia debent eſſe libera
in Zhendo ⁊ ĩ diſſoluẽdo ut in.l.libeꝛa. C. de inuti.
ſti ¶ Mota teꝛtio ꝙ ubi non eſt mrimoniũ non
põt dici dos:⁊ ꝙ talis dos ſoluta pꝛetextu mr̃imo
nij nulli põt ꝛepeti cõditione ſine cauſa:de quo ĩ.:.
ãminiculo.ff. de condi.ſine cã:erant eim iſti conſan
guinei in gꝛadu ꝓhibito ur in glo. ota ꝙ nõ
oʒ quis ſentire comodũ:unde dʒ penã ſuſtineꝛe.
Mtimo collige indicẽ eccleſiaſticũ poſſe ſe intꝛomit
reꝛe de ꝛeſtitutione dotis maxime cum difficultate
diſſolurione illiciti matrimonij. ¶ In glo. ki. ĩ fi. nõ
ſingulariteꝛ iſtã glo.que ſatis plene d ſcutit an et añ
obẽtes mr̃imonium ; leges debeant peꝛdeꝛe do teʒ
2æ donationem pꝛopteꝛ nuptias:z collige ex ea quin
qʒ ſolutiones ſeu lec. rime ꝙ iſti ignoranteꝛ
convraxerunt: iõ fit ꝛeſtitutio hĩc inde ⁊æ bona nõ ap
plicãrur fiſco:hec ſo. ueꝛa eſt in ſe:æ pꝛobatur in..
qui.·g2 auẽ. inceſtas.C. de inceſt.nup.ubi pena cõ
fiſcationis iĩponitur ſciẽteꝛ hentibus: ſed hec ſolo
non placet glo. quo ad iſtum tex. quia iſti dicebant
conſanguinei in o gꝛadu:⁊ ſic non erat ꝛcaptiO
ignoꝛantie. ¶¶ Mota diligẽter hoc dictum ꝙ cõiũ
cti in gꝛadu pꝛopinquo pꝛeſumuntur habeꝛe notiti
am conſangninitatis. Scdᷣa lec. ſeu ſo. ꝙ iſti ſciebãt

factum:ſed ignoꝛabant ius:foꝛe eniʒ credebant ꝙ

regibus liceꝛet contraheꝛe in gradu pꝛohibito lege
canonica: ? fuit bec lec. Jo. ex qua collige ꝙ igno
rantia iuris excuſat ab illa pena confiſcationis bo
norum: qð non uidetur placeꝛe Jo. andꝛc. hic. dicit
enim ꝙ ignoꝛantia iuris non excuſaret iſtos:quin
immo nec femina cum illa non excuſetur niſi in caſi
bus a iure expꝛeſſis:ut eſt textus notabilis in.l.nec
paſſim. C. de iuris ⁊ facti ignorantia.poſſer tamen
pꝛocedeꝛe ſecundum eum: ſi eꝛꝛaſſent in facto: puta
quia credidiſſent diſpenſatum:et ſic tranſeunt doc
toꝛes cõmnniteꝛ hic: æ uidentur tenere legiſte in. l.
qui contra preallegata.? in. l. amminiculo.ff. ð con

ditionibus ſine cauſa:ſed HBart. tenet ibi contrari

um ſequendo iſtam opinionẽ. Jo. licet de es non
faciar mentionem ⁊ hoc peꝛ autentica inceſtas:ubi
pena apponitur ſcienteꝛ contrahentibus faciat.l.
ſi adulterium. ff. de adulterijs. ubi errantes in in

re excuſãtur a pena inceſtus ⁊ adulterij:nec ob.dẽa
.l.qui contra que requirit iuſtũ erroꝛẽ:nã loquitur
ſm eũ qn agit᷑ de pena amiſſiõis lucri:nõ.n.ex pẽo
pcedẽti poterit alẽ ↄiugũ ex tali mꝛoniio aliquid lu
crari niſi iuſto erroꝛe tłe mꝛioniũ oxiſſet.Et iõ con
clude tria:ꝙ aut agit᷑ de pena adulteꝛij ſeu ĩceſtus:⁊
eꝛꝛoꝛ iuxis excuſat ut.d.l.ſi adulteꝛium ubi tex.nota
bilis ¶ Aur agitur de pena peꝛditionis pꝛopꝛie ſub
ſtantie ut dotis ſen donationis pꝛopteꝛ nuptias: et
idem argumen. in dicta auẽ.inceſtas. Aut de pena
peꝛditionis lucꝛi:⁊æ non excuſat ut in dicta.l.qui con
tra:⁊æ hanc opinionem teneo maxime cum ſimus in
penalibus: ⁊ ſic aſſumẽda eſt mitioꝛ opinio ut in re
gula in penis libꝛo ſexto. Et notabis bene hanc opi
nioneʒ:quia nemo ponit hic: ſed doctoꝛes modeꝛni
cõmuniteꝛ tranſeunt cum opi. Jo. an. bec tamen ſo
lu. licet ſit ueꝛa in ſe: tamẽ non puto congrueꝛe huic
litteꝛe:quia hic pꝛeſupponitur ꝙ iſta puella eꝛat di
gna pena ex tali coniunctiõe: eꝛgo non enauerat in
iure peꝛ dictam.l.ſi adulteꝛium. ¶ Leꝛiia ſolutio ꝙ;
pena confiſcationis habebit locum. ſed papa ꝓ bo
no pacis ex officio ſuo hoc pꝛonidit ⁊ de hoc infra
in fine GC Muarta ſolutio ꝙ hic non poteꝛat pena
confiſcationis habeꝛe locum: quia iſti reges non re
cognoſcunt ſrenta Plrmahand i ueneꝛabilem
qui filij ſint legitimi. ota hanc ſolutionem ſin
gulariteꝛ: ex qua ego colligo notabile dictum: ꝙ in
non ꝛecognoſcentibus ſupeꝛioꝛem de facto papa nõ
uendicat ſibi penam a lege impoſitam:⁊ ſic nidetur
ꝙ in iſtis papa non ſuccedit loco impeꝛatoꝛum:⁊ ſi

eſſz ueꝛa ſingulariteꝛ limitabit dicta Innocen. in. c.

licet ex ſuſcepro de foꝛo competen.ubi dicit: ꝙ ubi
deeſt ſupeꝛioꝛ de iure uel de facto recurrendum eſt
ad papam ex geneꝛali poteſtate quaʒ a deo recepit:

= idem ſentit hoſtien.in.c.nouit de iudi.poſſet enim

dici ꝙ papa ſuccedit ut faciat iuſticiam non autem
ut exigat penam a lege impoſitam: poſſet tamen in
ſtari:ſed pꝛonunc tranſeat: ⁊ tene ſempeꝛ menti illaʒ
ſolutionem ſic intelleciam. ¶ Quinta ſolutio ꝙ rex
non poreꝛat aliteꝛ induci:ut recedeꝛet ab illa coniun
ctione niſi caſtris reſtitutis: æ hec ultima ſolutio in
cidit cum teꝛtia:quod papa ex officio ſuo pꝛouidit.
Alij extra gloſam dicunt ꝙ iſta eꝛant bona regni
que non poteꝛant alienari ut in capitulo ĩtellecto de
iureiuran. Mec ſolutio eſt bona in ſe: ſed non con
gruit litteꝛe: cuius rationes ſunt uniueꝛſales. Alij di
cunt ꝙ hic fueꝛunt bona donata pꝛo conſeꝛuatione
illiciti marrimonij:et ſic non ualebat pactum:cum
impediret diſſolutionem matrimonij:ct ſentit hanc
ſolutionem. dominus Antonius. ſed certe liect ſit
nera in ſe ante traditionem ꝛei:non ramen ualet pꝰ
traditionem:quia in pari cauſa turpitudinis melioꝛ
eſt conditio poſſidentis nt in regula in pari in.vi.
Er concludendo materiam cum dictis doctoꝛum.
hic dic aut ſunt contracta ſponſalia tantum de futu
ro:et non habet locum illa pena confiſcationis bo
norum etiam in ſcienteꝛ contrahentibus. ut eſt tex.
ſecundum communem lecturam in dicta.l.aminicu
lum. Idem putat hic dominus Anto. ſi fuit cõtra
ctum matrimonium z nondum conſumatum des

pkſemalt
gn nli
h mnii Gann
zſns n 14
mmmni n nmm
/ ſa obleumn

cuun

ahunnnn m mt
Ps rawvnal Al armng
dunlicon ocviunr voon
Gmneee: Qonnmiun Confolu do.

Aigmdmmt Mtlenugtcb
giridsſertivibns nonis erun
ongalegenod crerkda db
iieeorin Jen endntsdn
õ
Gaad treteeſenper nenn dcie
conſßnisgoezt poteni dcen
nims inonimn iudinri
nlea: A,

Zperonobis

iconinidoms ten hzen

Auühpinsnonnanſenin an hs

ter Nen cteo giſid cnenner
tparteninberliman inicnenn
Aneredlaumi oſcziOwnd ſn
daniotrucio di udrumtſcenn

nnriyduscnnclbe ncin
nnr ynri,luen oanes
gone e rainnn Hoſſonen

tunſnanut i irulin
unallbiiicſoner⸗
n iſtppna Q; aaff infan
X ian mſlundifnmn
irt turcl se
l ocliteini

Zaushni
ithm arnn
voher wiii eherifr
vhieronn en
pamn glu ſiegss one
iincpanaenbien
Mon bane ſoutoren ſin
dlgo orblecienm gin
Bſriomn defne nnn
Nakgeinddame cvdenr
Nedircoinemdnnd ſ
e iminitdien neen ne⸗
ſov onpenn ohidein oht
i euch
pur n, do unl:
cvut il oliranin
ſunt iuſtcunm nononten
õ
ntenr ewananiſ
n.(Snm uahi
Mcriocien din Gnim
D 1derhinaſnioi⸗
Rlwntafeotubitt
ampſhon lu,
ſpun uhhinbi

¶ De donationibns

oc dicto ſatis poteſt dubitari.? contrarium apeꝛ
te ſentit bar.in.d.l.ãminiculo:ubi uidetuꝛ ſentiꝛe
contracto matrimonio per uerba de preſenti habet
locum illa pena.nam nullus tex. expꝛeſſe exigit copn
lam facit.l.cum h ſtatus in fi.ff. de dona.inter ui.et

uxo. Tene tamen menti opi.do.An.qꝛ cum ſimus
in penalibus poſſet obſeꝛnari aut marrimonium fu

it conſumatum.⁊ tunc ſi ſcienteꝛ contraxerunt habʒ
locum illa pena cum limitatione pꝛedictoꝛuʒ niſi ſu
perioꝛ ex officio ſuo uelit ꝓuideꝛe pꝛopter bonum
pacis uel ur facilius diſſoluatur tale matrimonium:
2 in hoc caſu intelligeꝛem pꝛopꝛie iſtum tex.nam nõ
uideo ꝙ iſti regi competijſſʒ actio quia ðᷣdit ob tur
pem cauſam: z tamen fuit ſecuta de facto. licet aliteꝛ
innuat ratio litte?: ſed nidetur tcxtus. c hccin dic
ta.l.aminiculo niſi dicas ꝙ licet fiſco competat ius
auffeꝛendi: non tamen delatoꝛi deeſt ius ꝛcpe
tendi contra nxoꝛem:ſed contra hoc facit illa regu
la in pari cauſa. Aut contraxeꝛunt ignoꝛanteꝛ ⁊ di

ſtingue qualitatem ignoꝛantie:ut ſupra dixi. xX

ira glo.hic queꝛo nunquid illa pena confiſcatie nis
habeat locum contra contrahentem in gꝛadibus ꝓ
hibitis lege canonica. Aliqui dixerum ꝙ nen cquia
tex.in dicta.l.qui contra loquitur in contrahentibꝰ
contra leges. Contꝛarium conſuluit do. meus do.
Caꝛ. cuius dictum appꝛobo:quia ex quo lex appꝛo
bat in iſtis ſpiriinalibus canonis uiderur contrabe
ꝛe contra legem qui contrahit contra canonem:fac
.c.i.de no.oꝑ.nũt. Item canones dicuntur leges:
ut in.c.nicena.xxxi.di.hoc aperte ſentit iſta glo.re
lata ad tex.⁊ tene ſemper menti h̊ dictum:quia facis

ad conſimiles qõnes ⁊ poterit adduccre hanc mam
otra ↄhentes mr̃imonium ipediente iuſticia publice

honeſtatis. Aobas.
Bpe ra nobis. Aſufꝛuctua

rius ſine eõ
ſenſu domini donans rem ipſam uxoꝛi ꝓ
pteꝛ nuptias non tranſtert in eam plus iuris q; ipſe
habeat. Idem de eo qui ſub conditione adimente
habet rem in heꝛeditatem nel in fendum. h. d pꝛio
duplex qõ ſecundo utriuſqʒ ſolutio ibi nos teriio qᷓ
dam inſtructio ibi illud. prima ? ſecunda pars diui
duntur in duas:qꝛ quelibet ꝑonit qõnem ⁊ ſolutio
nem ut patet in ue Pr rꝛes ſpecies conceſ
ſionis que de re aliqua fieri poſſunt. nam quãdoqʒ
donatur ſeu conceditur in heꝛeditatem.i. ut poſſit
donatarius ad libitũ diſponeꝛe z heꝛedem i illa iſti
tueꝛe ſicut in re ꝓpꝛia.Onʒ ↄcedit in feudũ:ut urile
dnium trãſeat in naſallum directum ueꝛo ꝛemaneat
penes dũm de quo in.c.i.de feudis. Qnʒ ↄceditur
donec uixeꝛit is qui recipit: æ nidetur hoc caſu con
ceſſus uſufructus rei. Sen nota ꝙ ecclia tene
tur defendeꝛe dotes niduaꝝ. non in contra iuſtitiaʒ
Ex quo nota ꝙ rõne fauoꝛabilis ⁊ pie cauſe nõ eſt
alicui ifeꝛẽda ĩ iuſtitia: æ facit ad illud nulgare. unuʒ
altare nõ eſſe diſcooꝑiendum: ut coopeꝛiatur alið
coꝛ. c. cum cãm g de Paben O Daſmmdt ibi 2 he
ꝛedi ꝙ appellatione heꝛedis quãdoqʒ ueniũt filij le
gitimi tantum: de quo tamè dicendnum ut plene nõ.
bar. in.l. gallus. ff. de lib.? po. Sr uſn

frcuctuarius põt ius ſuum alijs conceder in nita fna
Item nõ ꝙ uaſallus põt concedeꝛe ſeudũ ſen pteʒ
feudi in dotẽ ſeu donationem ꝓpter nuptias. Et di
cit hic Inn. ꝙ ex cã dotis aliter nõ ꝑminitur aliẽa
tio feudi:æ nõ bene h̊ dictũ de quo nide qð pleniuſ
nõ.in.c.que in eccłiaꝝ de conſti. hoſti. dicit ꝙ ẽt ex
alia cã poteſt alienari dũmõ ad tpᷣs ut h̊ remittit ad
nõ in. c. fi. ne pꝛela. vi lin. ¶ luno nõ ꝙ dominꝰ
2ſentiens alienatõni facte de re ſua ſibi preiudicat.
Portes ẽt colligeꝛe in fine Ĩe:ꝙ conſulens debeti
uti uocabulis ꝓprijs. hic enim papa quodãmodo
reprehendit iſtum de ineptitudine nocabuloꝛum in
eo ꝙ in conſultatione dicebat nirum dediſſe uxoꝛi
dotem.nam debebat diceꝛe donationem ꝓpteꝛ nup
tias. Doſſet tamen intelligi tex. pꝛoprie pꝛout dixi
ſupra.c.ꝓximo. ppo. uidetur enim hec litteꝛa
ſine dubio.nam ſoſuto matrimonio donatio debet
redire ad uirum ſicut dos ad mulieꝛem: ut.j. c.fi.eꝛ
go iſta uxoꝛ non poſſʒ compellere retentoꝛem buiꝰ
ꝛei etiam ſi fuiſſet pꝛopria mariti ex quo nir erat
moꝛtuus Solu.doc.intelligunt ut decꝛe.babeai qu
bium ꝙ erat pactum ul conſuetudo ut uxoꝛ ſuꝑſies
lucrarctur donationem ꝓpteꝛ nuptias uel ſaltem in

uita ſua tenẽt: ſed ꝛõ decidẽdi in orium pʒ in ſ̃a:qꝛ

maritus nõ potuit plus iur. æc̃. Et ex h̊ͥ nõ.ꝙ mari
tus nõ põt ſibi ꝛetineꝛe ꝑtem dotis m ↄſuetudinẽ
loci ſi res dotalis fuit ↄceſſa uxoꝛi ad uitã ſuã exqꝰ
collige ꝙ reſoluto iure auctoꝛis reſoluitur ius ſuc
ceſſoꝛis concoꝛ.tex.ff. de pigno.l.lex uectigali.
Abbas.

Er ueſtra 8. Marito vgẽte ad

inopiã pꝛo dote ſa
tiſdatio poteſt peti. Ita ſũmat abb.⁊ ſᷣm
hũc ĩtellectũ eẽt hic caſus ſingularis qui non ẽ albi
ſʒ ibeꝛendo vᷣbis lr̃e põt ſic ſũmari. Vir agens pꝛo
dote nõ oĩo excludit᷑ ex eo ꝙ vᷣgat ad inopiam nec
pciſe cogitur ſatiſdare ultra facultatẽ ꝓpriã ſʒ dos
ſibi aſſignat᷑ ſub caurõe quam pᷣſtare pot:⁊ ſi ꝑ illaʒ
cautionem non eſſet ſufficieteꝛ ꝓuiſum ↄſumptioni
dotis deponet᷑ dos apud meꝛcatoꝛẽ: ut de hbonleſto
lucꝛo uir ſuſtineat oneꝛa mrimonij. h.d.ſᷣm itell eciũ
quẽ teneo:⁊ ẽ cãus nõbilis z quotidianꝰ. diuiditux
nã in pꝛia ↄſultatio. in fa rnſio cũ mãdato ibi cum
g. Mꝛia ꝑs ponit cãe delegationeʒ actoꝛis pentio

neñn rei exceptiõeʒ: ⁊æ iudicis iteꝛlocutionẽ. Scðᷣa po
nit dquas cãs mãdati altnatiui qð ĩteꝛ illos ĩteꝛſeꝛit.

WMi p ar. oprimn ex tex. ꝙ ecchia põt ſe impedi
re de dote nõ ſolũ in fanoꝛẽ uiduaruʒ ut S.c.pꝛoxi:
ſ ẽt in fauoꝛẽ mariti petentis dotem ſibi pꝛomiſſam
⁊ ſic facit pꝛo opi. Inno.quã tetigi in.c.laroꝛ õ qui
fi. ſint legi.niſi dicat᷑ ut dixeꝛũt quidam ꝙ iſte actos
eꝛat paupeꝛ ⁊ miſeꝛabilis peꝛſona:ideo poinit ꝛecux
reꝛe ad eccleſiam.lxxxvij.di.in.c.i.Et ex hoc intelle
ctu nota ꝙ paupeꝛ z miſeꝛabilis peꝛſona poteſt ali
um conuenire coꝛam indice eccleſiaſtico peꝛ hoc.c.
ſupeꝛ quibuſdaʒ.j.de v.ſig.⁊.c.ſignificannbus ubi
Eꝑ Inno. de offi. delega.⁊ tene mẽti ntrunqʒ dictum
nã reus h̊ eꝛat laicus qð pʒ ex eo:quia pꝛimo fueꝛat
cõuentus coꝛam conſulibus ciuuatis.¶ V ſcdo

¶ Me donationibus inter

ar. optimuʒ ex tex. ꝙꝙ niꝛ pᷣt ꝛepel eꝛe nxorẽ ſi dos

fibi pꝛomiſſa non ſoluitur: quia cum ex dete teneat̃
ſuſtinere onera matrimonij ut in c.ſalubrit ifra de
nſuris ⁊ in.l.ſi cum dotẽ..ſi maritꝰ.v.ſin autẽ.ff.
ſo. ma poteſt recuſare hec oneꝛa cx quo non babet

unde ſumat emolumenta ⁊ plus notanter pꝛobat H

lr̃a quod et am uxore ex hac cã abiecta poteſt ma
ritus agere ad dotem ſibi pꝛomiſſã ex quo ꝑarnʒ ſe
reddit ſoluta dote uxorẽ reaſſumẽ:⁊ h ſentit hoſſi.
B. Ec q etiam ifero maritũ non teneri ad traducẽ
dum uxoꝛem dote prius ſibi nõ ſoluta. Quid autẽ
ſiquis ducit uxoꝛẽ ſine dote dic ꝙ maritus tenctur
eaʒ aleꝛe de ſuo ſm ſtatum peꝛſone ita notanteꝛ uſt
Inno. hic ⁊ glo.in.d.v.ſin aũt.facit tex.in.liꝙ ſi
nulla. ff. de ꝛeligio.qð bene notabis. C Item nota
ꝙ ſi obligatus ex iuris diſpõe ad pꝛeſtandum cauti
onem idoneam ut fideiuſſoriam ſen pignoraticiam
ſi ulam preſtare non poteſt admitiituꝛ pꝛcſtans eam
quã põt puta iuratoriã ꝓ h̊ iura allegata in glo.an
tepe.⁊ ad hoc ſolet allegari iſte rextus.quod tamen
limita ſᷣm nõ.in.c.ſi.sS.ð pigno. Itẽ nõ caſũ ſingu
larẽ qui ñ ẽ alibi de iure canonico ꝙ ex pecunia ce
poſita apud meꝛcatoꝛẽ licite põt capi paꝛs ho neſii
lucri:⁊ ſic ex pecunia cũ miſterio altius põt ꝓuenit
honeſtũ lucrũ:⁊ facit optie hec li tera in argu.ut ſo
lius mercari ex pecunia poſſit ageꝛe contra debito
ꝛem moꝛoſuʒ ut ſo/ uat loco inteꝛeſſe id cðᷣ vᷣiſimilit᷑
fuiſſet lucratꝰ ex pecunia tꝛadita:de quo uide qð la
tius dixi in. c.cõqueſiꝰ.j.de uſuris. Sed qneꝛc q̃li
teꝛ fiet iſta depoſitio apud meꝛcatoꝛem. Jo. an. dic
ꝙ mercatoꝛ pꝛeſtabit cautionem de xccunia iĩitegra
liteꝛ ꝛeſtituenda: æ de parte lucri ꝛeddenda ita ꝙ cõ
penſato lucro cum dãno de eo qð ſupeꝛeſt ex lucro
ſoluat᷑ certa ꝑs pꝛo oneribus mr̃imonij ſuſtentãdis
ad h inſti.pꝛo ſoc.in..de illo ⁊ in.l.ſi non fuerint

.F. ariſto.ff. eo. æ ad primũ dictũ de cautiõe ꝑꝛeſſa
da a mercatoꝛe adduco.l.ij.ff.ſo.matri.Mota

ſingularit᷑ h̊ dẽʒ qꝛ neſcio alibi.nam ex h̊ infert unũ
mirabile nt pecunia poſſit deponi apud meꝛcatoꝛeʒ
cum hoc ut capitale ſemꝑ ſit ſaluũ:⁊æ ꝙ de lucꝛo ſol
natur certa pars. Et uide hanc queſtionẽ plemꝰ tac
tam ꝑ Moſt. in ſũma in ti. de uſuris in. SF. an aliqᷣd
ubi tenuit expᷣſſe ualeꝛe p: ut deponẽs pecuniaʒ ũ
ſentiat dãnuʒ in capitali.mouet᷑ qꝛ h pactũ nõ eſt
ſed pᷣieꝛ nãm ↄctus.pẽʒ aũt factũ pᷣteꝛ nãʒ ↄctꝰ ualʒ
.l. i. ffl. depoſiti. æ in.c. unico ð ðᷣ cõmoda. Dicit tñ
poſtea ꝙ ſi capitale eſſet ꝑdituʒ caſu foꝛtuito debe
ret deponens remitteꝛe in foꝛo anime. Sed ego nõ
credo ꝙ talis ſit honeſta ⁊ licita ſocietas quoniam
poſſer cõtingeꝛe ꝙ ponẽs oꝑam ſentiꝛet dannuʒ in
operis amiſſis ⁊ in capitali pecunie qð eſt contra
nam ſocietatis:cuʒ ſocietas ſit quedam frat᷑nitas.l.
nexꝝ.ff. ꝓ ſoc. hec aũt ſocietas eſſʒ potiꝰ leonina.l.ſi
non fuerit palle.? ꝓ h̊ allego bonam glo. in. c. pleri
qʒ.xiiij.q.iij.que dicit ad hoc nt ſocieias ſit hone
ſta ⁊ licita inteꝛ ponentem pecuniam ⁊ ponentẽ ope
ram oʒ ꝙ ponens pecuniam ſentiat de lucꝛo et de
daãno: hac ẽt ſñiaʒ uẽ? iudicio meo ſentire Cal.in re
petitione.c.nauigãti.j.de uſuris ⁊ ad..de illa qui
multũ obſtar nbi ur̃ ualeꝛe pẽm ut alteꝛ non ſentiat

*

de dãno ſed de lucꝛo. rñdet Cal. ꝗ dʒ intelligi nõ de
capitali ſʒ de danis ⁊ lucꝛis ↄtingẽtibus ſaluo capi
tali. Ego vo do aliam ſolutionẽ clariorem. dico eĩiʒ
ꝙ ille tex. ꝓcedit quo ad ponẽteʒ oꝑam. eſt eiʒ licitũ
7 honeſtum pactũ ex pſona ipius: ut ipe nõ ſentiat
dãnum in oꝑis.ſ.amiſſis in capitali.rõ quia ipᷣe ſen
tit dãnuʒ in oꝑis.nũ tm affeꝛt opeꝛa illius q;tum pe
cunie alteꝛius quinimo ut ibi tex. diẽ oꝑa ⁊æ ĩduſtria

põt eſſe tanta ut ualeat peccatũ.ut ipe lucꝛetur duas

partes ⁊ teꝛtiã hẽat ponẽs pecuniã. In dubio auteʒ
cum duo ↄhunt ſocietatẽ æ unus ponit pecuniam ⁊
alteꝛ oꝑam vꝛ actũ ut lucꝛuʒ equaliteꝛ diuidat᷑ inteꝛ
eos:de hoc ẽ glo nõbilis quã oẽs tenẽt in.l.i.C.
ſoc. nec iſta lr̃a õ dicit pᷣdictis cũ nihil dicat ut capita
le debeat eſſe ſaluũ nec eſt ſpãle in pecunia dotali.ut
quidã ſõniaueꝛũt:qꝛ ẽt ꝓ redimendis capt᷑.nõ lʒ fe
neꝛari:ut in.c.ſupeꝛ eo.j.de nſuris quinĩmo tex.iſte
apꝑte dicit ut capiatur pars de honeſto lucꝛo:nec cti
am cꝛedas ꝙ ſit licituʒ a pꝛincipio paciſci ut habcat
deponẽs.x. pꝛo centenario uel aliã q;titatem ſicut fa
ciũt quedam uidue cꝛedẽtes h̊ eis liceꝛe ⁊ ſolẽt aliqͥ
ad eaꝝ defenſionẽ allegare iſtũ tex. cuʒ illa opi. Jo.
an. Cene h nõ eſt licitũ:qꝛ nõ Iʒ ex pacto q;tuncũqʒ
inimo capeꝛe ex pecunia ſi non ſubijcit ſe peꝛiculo
xiiij. q.iij. ꝑR totũ ? h notabis. ¶ In gl.ij. ibi audi
ri non debuit:ſʒ h̊ vr̃ õ tex. ubi fuit auditus reſſitu
tiõe pꝛius nõ facta.hoſti. dicit ⁊ bene ꝙ ille qui do
tem ꝓ miſeꝛat cũ ↄueniret᷑ ex promiſſione ſua nõ po
teꝛat obijceꝛe de ſpoliatiõe mulieꝛis maxime cuʒ ipe
dediſſet cãm huic ſpoliationi dotem non pꝛeſtando
nec obſtat ſi dicatur ꝙ ex quo non ſuſtinebat one
ra mr̃imonij nõ debebat audiri petens doteʒ:qꝛ fſʒ
eum iſte paratus eꝛat uxoꝛẽ reaſſumeꝛe ſoluta dote:
2 h mibi plʒ:licʒ Inno.qdicat ꝙ illa exceptio ꝙ uxo
rem abieceꝛat nõ eꝛat ueꝛa in facto. nam dico ꝙ pᷣ
ſuppo ito ꝙ eſſet ueꝛa non tenebatur ſubire oneꝛa
matrimonij ex quo dos ſibi non ſoluebatur:niſi ue
lis diceꝛe ꝙ ex quo recepit pꝛomiſſionem ab extra
neo debebat ageꝛe contra extraneum ⁊ non repelle
re mulieꝛeʒ:argumen.in.i.ſi extraneus.ff.de iur.do
tium.⁊ ſatis hoc poſſet admiiti in mariio diuiie: ſ
iſte eꝛat paupeꝛ ut dicitur in litteꝛa C In glo. in
ueꝛ. tacita ueꝛitate nota gl. ꝙ litteꝛe impetrate ad de
legatum ſunt ſurrepticie ſi in eis nõ fiat mentio de
pꝛoceſſu negocij coꝛam oꝛdinario:⁊ ideʒ ſentit glo.
in. c.ut debitus de appella. Sed tunc obſtat iſte tex.
ubi hec exceptio non fuit admiſla: hoc contrarium
multipliciteꝛ ſoluitur: pꝛimo ꝙ ob hoc fuit appella
tum ⁊ papa pꝛouidit:ut ſequitur in litteꝛa uel ꝙ iſti
iu dices nihil noui feceꝛunt ſed adheſerunt ſentẽtie
illorum conſulum uel peꝛ relationem retulerunt ne
gocium ad papam uel ſecundum Hoſtienſeʒ ſenté
tia conſulum erat nulla tanqꝙ; obligans iſtuʒ paupe
rem ad imooſſiile.l. fi. ff. de ſen. ſine ap.æ ſic non
fuit opus de tali ſententia mentionem faceꝛe in lr̃is
3 bene boc dictũ ꝙ de pꝛoceſſu nullo ſeu ſen
tentia nulla coꝛam oꝛdinario non eſt opus facẽ mẽ
tionẽ i ipetratõe laꝝ ſuꝑ:eadẽ cã quéadmõʒ nec ðᷣ
poribꝰ lr̃is nulł de q uidð gl.i.c.ex tenoꝛ ðᷣ ſp.⁊ ĩ
.C.ſug geſtũ de iurepa. et in.c.cũ nr̃is de cõceſ.pbẽ.

Goa ad orins n⸗
1 ehaad ondce naii⸗
Minnletn ſnc lbi une
ym pitz itiſiün dodtan

ViGrhsris ni udit n

ut pr nus it AMos ,.

Hitoypo iſti er ce unbus ulin⸗

ts ni nas er gindns aibrn
ynecote uſbi ſigrei beütnon
ialot nurto z antdend choni
MüecdhorMäe nun
ſc daie iſon wi osſernatii
Ohen nartt. Son d.Dniod
Mtar la inra ſaoins Aegemndaſo

Mg gſſepio nt i punpert e

i ſipeei vrb ci foh deg
nitchfun glon ſtrg har
neſb lrch AMo deg lte⸗
nöeniconezad cole nnpengi
lid nelamurhiro, nnit der
. gſniacficerericc

i fuen odier ſermrii lbeao⸗

ra rtſeliafe
türsze⸗ lort ſligl

lum iſim ajib eni dh
mcrnö hangromniq;
uſinſtltlinn
nenbs, (Orglitianct
oier wbifut ancdins eſitn
don dcttbeegiegnid
nnd aronſſoneſnnöpo
NWide nirisnntan e
mon donnton gcſed,
rαvo on ſotnchn dne
tetar unn mogzrh
ramimnor iabuche⸗
n darlanmm
uen ituv. uni
nor cncvuwr ibireonen
sſbi on ovchantnlive
ent gonſtcnan benn
Gomemmenm tontchee
nlenwenſden
a ”
om ninen Crcon
enng ginrnhinnc

nmrae iycsſutn mnc

mmmlumt lii go.
gmmckuſtenr.
ii nih. wrlonuroriun
Pbocfni yeſe

minineudlgi

¶ De oon alionibus

¶ In gl in. v. ad iopiã nõ ſo.gl.ꝙ lʒ aliqni bane
limitationẽ teneãt ad iura ciuilia alłata in prin glo.
LZnñ cõir nõ tenet̃ maxime per legiſtas in.l.ubi.C.
de iur. dot. ⁊ ibi per Cy. ? pleniſſime bar. in repeti
tione.l.ſi ↄſtante.ᷣff.ſo.ma.Et ↄcluſio cõis legiſtaꝝ
ꝙ qitcũqʒ maritus vᷣgat ad iopiam ẽt ſi ſine culpa
ſua põt uxoꝛ ageꝛe ad dotẽ: ꝓ hoc iſte tex.ubi non
põderat᷑ culpa iſtius mariti:ſʒ ſolũ:qꝛ uidebat᷑ vᷣgẽ
ad iopiã ⁊? ſcias ꝙ uaria iura emanaueꝛũt i hac mã
primũ fuit ius.ffoꝝ:ut in.d.l.ſi ↄſtante ubi dicitur
ꝙ ſi ſubã mariti nõ ſufficit ad ſatiſſactionem donis
2 alioꝝ cꝛeditoꝛũ põt uxoꝛ repetere dotem poſtea
emananit ins codic.ut hẽ in.d.l.ubi ⁊ ibi diſponit
ꝙ ſi maritꝰ ita ſe gerit ꝙ vᷣgit ad inopiã põt uxoꝛ
repetere dotẽ:⁊ ſic ꝓuidit latius qᷓ; ius ffoꝝ:qꝛ nõ
req̃rit᷑:ut ſubã mariti nõ ſufficiat ſed ſatis ẽ q; vgat
ad iĩiopiã:utputa qꝛ ẽ nobilis:⁊ uult faceꝛe ſumptus
ultra quã patiãtur facultates ſue. Tertium fuit ius
auctẽticoꝝ ut hẽtur in ant᷑.de equalitate dotis ubi

dicit᷑ ꝙ ſi maritus male iĩcipit uti ſubã ſua põt nxoꝛ

ꝛepetere dotẽ:⁊æ ꝓuidit adhuc latius quã ius codic.
qꝛ pſuppoſito ꝙ non vᷣgat ad inopiã: utputa qꝛ di
tiſſimus ẽ exquo tñ male utitur ſubã ſua põt uxoꝛ
ſibi repetere dotẽ:un in quolibʒ iſtoꝝ caſuũ poteſt
nxoꝛ ad dorẽ agere ⁊ foꝛtius excipeꝛe õ maritũ pe
tentẽ dotẽ:ut h.ita notãter uoluit bar.in.d.lł.ſi con
ſtante.⁊ ſic nõ dẽmus hr̃e reſpectum utrũ ſit ſuſpec
tus ðᷣ dilapidatõe an ne:ſed ſatis ẽ ꝙ ſumus ĩ aliqꝰ
dictoꝝ caſuũ. Jus eni timet in iſtis caſib ↄſũptõeʒ
dotis:⁊ ſcias:ꝙ nxoꝛ põt in his caſibus nedũ age
ad dotẽ ſʒ ẽt ad donatõeʒ a marito ſibi factã ꝓpter

nuptias nt é tex. nõ. in.d.l.ubi nam dos ⁊? donatio

ꝓoter nuptias ſubijciũtur hodie onerib mr̃imonij
ut ibi. Et ex bis hẽs unũ nõbile effectum iſtius do

natõis ꝓpter nuptias. uide alios..c. ꝓxio.¶ ¶ Sʒ

nũc oppo. iſtũ tex.de iuribus ciuilibus ſuꝑius al
legatis. nã in eis dicit᷑ ꝙ in dictis caſibns põt uxor
repeteꝛe dotẽ ut ſibi aſſignet᷑. Sᷣ aũt nõ aſſignat᷑ nxo
ꝛi ſed ipſi marito cnʒ cantõe nel deponi᷑ apð meꝛca
toꝛẽ:⁊ cũ iſto tex.uʒ aliqᷓtenꝰ concoꝛdare tex. in.l.
ſi cũ dotẽ.ff. ſo.ma.ubi dos ſequeſtrat ꝓpteꝛ ſuſpici

onem mariti. Solu. do. An. pꝛio dicit ꝙ iſlud.c. li

mitat illa iura ſuꝑius allegata uel loquit᷑ iſte tex. an
uxoꝛ a pꝛincipio Sxit cũ panꝑe:⁊ ideo eſt qͥd ſibi im
putet᷑.vñ ꝓcedet᷑:ut h̊ dꝛ:fo h diẽ ꝙ utrũqʒ remedi
um põt obſnari:plus m ſibi plʒ pcedẽs ſoło.ſʒ In
no. quẽ nõ allat do. Anto.diẽ ꝙ uxoꝛ eꝛat ſuſpecta
ſeu nõ eꝛat idonea ad dotẽ recipiendã: iõ fit depoſi
tio apud meꝛcatoꝛẽc:⁊ hãc ſo. ſentit bar.in.d.l.ſi cõ

ſtãte: dicẽs ꝙ ſi mulieꝛ eſt idonea ⁊? induſtrioſa dos

ſibi reſtituetur ut alat ſe æ maritũ æ libeꝛos.d.l.ubi.
alias fiet ſequeſtratio ꝓut qr i.d.l.ſi cũ dotem ⁊ ſic
ẽt põt rñdeꝛi ad iſtum tex. Item ut dicit Inno. ſa
tis hʒ uxoꝛ ſi deponitur apud meꝛcatoꝛem loco nxo
ris:⁊ hec ſolu.eſt bona. Iſte tamen tex.pꝛonidet de
uno quod nõ repeꝛitur in iure ciuili qꝛ reuenũ dos
penes maritũ ueꝛgentẽ ad inopiam ſi pꝛeſtat cautio
nẽ ⁊ ex hoc ſumit᷑ una ſingularis limitatio ad tomʒ
tituluũ. E. ne fideiuſ. do. den. ubi dicitur ꝙ fideiuſſo
res non poſſunt imeꝛuenire pꝛo dote reſtituends

a marito ne oꝛiat᷑ ꝑfidia ĩter uirum ? nxoꝛem. nam
pꝛocedit illud niſi maritus uergat ad inopiam:tunc
enim licite poſſunt interuenire fideiuſſoꝛes pꝛo do
te ſoluenda ⁊ reſtiuenda:ut h eſt tex. nalde ſingula
ris: ⁊ ad h̊ allegat eum bar. in. dicta.l.ſi conſtante ⁊z
hoc teneas:licet Jo.an.timoꝛe illius tituli. dixerit
quod h̊ deber intelligi de cautione iuratoꝛia. quod
certe non pꝛocedit.quia papa dicii ut preſtet quam
poteſt:nam iuratoꝛiam quilibet preſtare poteſt ſi qᷓ
tũcũq; pauꝑ:ergo non intelligitur ſimpliciter de iu
ratoria:ſi ergo potuiſſet maritus preſtare fideiuſſo
riam:uel pignoꝛaticiam fuiſſet obligatus ad illã pꝛe
ſtandam ⁊ ſic potuiſſet interuenire fideiuſſoꝛ pꝛo
dote reſtituenda. Tanc.dicit ꝙ foꝛte iſte tex. pꝛoce
dit ex conſuetudine loci:⁊ nõ hanc ſolutionem in ſe
ut naleat conſuetudo:ut maritus preſtet fideiuſio
rem pro dote reſtituenda quod non puto procede
re ceſſante cauſa. quia non nidetur rationabilis:
ar. in dicta.... C. ne fideiuſ. do. denEt ad predi
cta uide Inno. h qui dicit quod iſia cautio preſia
tur per maritum ut euitet reſtitutionem dotis: dic
etiam clarius ꝙ iſta ſatiſdatio exigi a marito in fa
norẽ ſuũ ut releuet ſe ab onere dotis reſtiucde.naʒ
maioꝛ ꝑfidia æ maius ſcandalũ oꝛit᷑ cum dos ex to
to eripitur a manibus niri ꝙᷓ; qn adminiſtꝛatõe ſibi
ꝛelicta pᷣſtatur ab eo cantio:⁊ ſic ceſſat ꝓhibitio illiꝰ
tituli ne fideiuſſ.do.den.cum hoc fiat in fauorẽ ipi
us mariti. Sed queꝛo qꝛ tex.hic loquitur alternati
ne ut dos hic ſoluatur a marito ſub caunone quaʒ
pꝛeſtare poteſt uel nt mercatoꝛi committitur æc. cui
dabitur oprio illiuns alternatiue. Quidam dixerunt
quod ubi per ſatiſdationem non eſſet ſufficienter
prouiſum periculo dotis.poteſt uxoꝛ petere nt fiat
depoſitio apud mercatoꝛem. Ego credo totum
hoc relinquendum arbitrio iudicantis:ut ſi uideat
cautionem ſufficere ſu contentus prima parte alter
natiue ſi uideat non ſatis cautum faciat fieri depoſi
tionem ſeu traddat nxoꝛi ſecundum diſtinctionem
predictam.nam in alternatiuis iuris optio datnxr
indici niſi uerba dirigantur ad partem ut dixt i.c.ꝗ

crapula de ui. ⁊ bone.cler. ⁊ ibi gl.ubi uice .¶ Vl
terius qᷓritur quid ſi uxoꝛ a principio pxit cum pau

peꝛe uel cum urgente ad inopiam uel cuʒ male uten

te ſubſtantia ſua: nunquid poſſit ageꝛe ad repetio

nem dotis:ut ſupꝛa dictum eſt ⁊ uidetur ꝙ non: qꝛ
ſemel appꝛobauit moꝛes illius:ut.xxxij. queſtiõe.v.
hoꝛꝛendus ⁊ in.l. fina.C. de ſpon. Contrarium te
net barto.in dicta.l.ſi ↄſtante quia non potnit uxoꝛ
peꝛ tacitum peccatuʒ ſibi piudicare z ꝑ bar.uideiur
H tex. nam publice utilitatis eſt nt dos remaneat ĩite

gra mulie:ibus..fi.ff.ſo.ma.¶ In glo. pe. ĩ fi. hoc

nõ pꝛocedit de iure canonico:quia nõ tenetur cura
toꝛ alaʒ ſuã impendeꝛe cõmodis pupilli.xlvi.di.i.c.

ſicut nec ſuo.⁊? quod ibi nõ.

α Mꝛima pars demöſtrat
Onatio. quando zæ qualiteꝛ dona
tio facta inteꝛ coniuges ualeat nel reuoca
ta intelligatur. in fa docet an reddẽda ſit dos æ do

natio ꝓpteꝛ nuptias ſoluto matrimonio: ſecũda ibs

ðð1

¶ De donationibus inter

ſane. Et ̊ diuiſio ſufficit pꝛo ſũmario quia decrer.
ſatis ſeipam ſũmat. 5 primo rlam ꝙ nedũ de
iure ciuili ſʒ ẽt canõico non ualʒ dõatio facta int 9
iuges ↄſtate matrimonio dũmõ ex illa dõator effici
atur pauperior ⁊ recipiens locuplenior.a orio ergo
ubi donator non efficeret pauꝑior nel recipiens lo
cupletior ualẽt donatio quod qn conting ere poſſit
dic ut in glo.ij.⁊ quẽ fuit cã hꝰ ꝓhibitõis dic ut in

glo. pretea. ¶To nõ quod dõatio fca ↄſtãte mꝛimo

nio non ẽ oĩo nulla.nã ut nides ↄfirmat᷑ obitu do
natoris eo exnre in eadẽ uoluntate. I nota ircs
caſus in ꝗbus proſus renocatur dõatio facta ↄſtã
te marrimonio:ita nt non ↄfirmet᷑ obitu dõatoris.
primus ſi donatio fuit tacite reuocata ꝑ dõatoꝛeʒ⸗
Fus ſi expᷣſſe ⁊ põe exemplum: ntĩ gleiij.ttius cqus
ſi pus moritur – 158 i. F. ſane ꝙ de in
ꝛe cõi ſolut o matrimonio nihil lucrat᷑ maritus de
dote uxoris:nec nxoꝛ de dõatõe lſibi facta mariio
pꝛopteꝛ nuptias ſed dos integra redit ad mulierem
ſiue ad eius bẽdem ⁊? donatio pꝛopter nuptias ad
uirum ſeu ad eius hẽdem. Item nõ ꝙ valʒ ↄſuetu
do de lucrãda dote ł dõatõe ꝑꝑ nuptias ſoluto ma
trimonio: ⁊ foꝛtiꝰ ualebit ſtatutũ:cũ ſtatuiũ habeat
oↄſenſũ expᷣſſũ:ↄſuetudo ſolũ tacitũ.l.ð qbꝰ.ff.de le
gi. rca ieleeĩ decre.pꝰ queꝛo nũquid dona
tio inteꝛ ↄiuges idiſticte ãnulet᷑.dic ꝙ ꝛegulariĩ ꝓ bi
bet᷑ dõatio oĩo pura:⁊ illa dꝛ pura donatio ꝗᷓ nulla
20e cogẽte fit. ſediſola liberalitas eſt cã donationis
.l.i. ff. de donat. ? i.l.donari.ff. de ꝛeg. iur.iõ dona

tio ꝛemuneratiua nõ ꝓhibetur int᷑ niꝝ ⁊ uxo.ut i.l.
ꝙ aũt.F. ſi nir. ff. de dona. inter nir.æ uxo.ubi patʒ

ꝙ ſi maritus donauit unã ꝛeʒ nxori ⁊ uxoꝛ aliã ma
rito fit hic inde ↄpẽſatio.Et ꝑ h notant᷑ dixit bar.
in.l.ſi uolũtate.C. ð dote ꝓmiſ.ꝙ ſi nobilis nubit
plebeio põt ſibi ↄſtitueꝛe dotẽ aio donadi:lʒ confe
rat᷑ in ipᷣs mr̃imonij qꝛ iſta nõ eſt ſimplex dõatio qᷓ
ꝓhibet᷑ int cõiuges:ſʒ ẽ ꝛemuneratiua:qꝛ nob łnu
bẽdo plebeio ur̃ ſibi quoddã munꝰ ofene:⁊ ſic ma
ritus donando ur᷑ ꝛemunerare:⁊ nõ ſunplici᷑ dona
re ad h.l.acquiliꝰ.ff. de dona.⁊ nide qðᷣ no.gl.i. d.
.l.donari. æ bar. in ꝓhemio.fſoꝝ. ⁊ ſic limita mar
tex.⁊ multa alia iura anulãtia hanc donationeʒ:7
nõbis quia non ſolet tangi h. ¶ Scdo qrũ an alt
dẽ fieri locupletioꝛ ⁊ alteꝛ panꝑpioꝛ. So.pauperioꝛ
fit donatoꝛ qn tradit de ſubſtãtia ſua ita ꝙ diminu
it primoniũ ſuũ:ut i.l.ſi ſponſus i.O.maritus.ff.e.
i. ſecꝰ gꝰ ſi ꝛepudiat heꝛediratẽ ut ueniat ad uxoꝛc

ſibi ſubſtitutã.nã tũc n acqrẽdo n dẽ fieri pauꝑpioꝛ

7 idẽ ĩ ſilłi cau locupletioꝛ fit ꝛecipiẽs an ↄſeruat ſi
bi ꝛc donatã uel eã expẽdit ĩ ntilẽ cjm. Secus aũt ſi
iutilit᷑ expedit:puta nxoꝛ emit ſibi ungueta ul ↄſũp
ſit in ↄuiuio fiendo nl alit iutilit.tũc.n.illa tat dona
tio nõ ꝛeuocat᷑.qꝛ uxoꝛ nõ cẽ effecta locuplerioꝛ nit ĩ
.l. qð aũt.S. ſi uir. ff. eo. ſecus eſſz ſi hẽs mariti iuti
lit᷑ expẽdiſſj.qꝛ tũc tenet ꝛeſiceꝛ:ut in.l.q de bonis
ff. ad.:.fal.qꝛ ſatis ẽ ꝙ dõatariꝰ fuerit effectꝰ locu
pletioꝛ. Gräni nũqͥd hec donatio ↄfirmet̃ iura
mento uel ſaltẽ naleat nigoꝛe iuramenti. Quidam
uoluerunt ꝙ nõ:quia fuit ꝓhibita pꝛopter bonos
moꝛes ne maritus ⁊ uxoꝛ ex nimio amoꝛe ſe ſpolia

rẽt adiuicem.l.i.?.ij.ff. e.ſj iuramentũ p̊ bonos mo
res nõ ualet:ut i regula nõ ẽ obligaroꝛũ de re.iur.
li.Vi.⁊ H̊ͥ ẽ ꝑs multũ ꝓbabilis.ſʒ opi. ꝛia cõit᷑ tenet
E doct.nut nõ.bar.ĩ.l.ſiqs ꝓ eo.fſ.de fideiu. Jo.de
lig.i clc.ne romani de inreiuran. uide peꝛ do. An.
i. c.cũ ↄtigat.e.ti.de iurein.optie facit ille tex. ꝓ iſta
fa parte nec obſtat quod dixi de bonis moꝛibꝰ: qꝛ
dʒ ĩtelligi qn iuramentum eſt ↄ bonos moꝛes nãles

nõ aũt de bonis moꝛibꝰ ciuilibꝰ nã omne iuramen

tũ õ legẽ põt dici ↄ bonos moꝛes ciuiles: qꝛ qz lex
ẽ fũdata ſupꝑ bonis moꝛibꝰ cinilibus.iiij.di. eꝛit aũt
lex:ſʒj nidemꝰ ꝙ ĩ mlis cãibus tʒ inrameniũ legẽ
nt. d. c. cũ ↄtĩgat: ⁊ ĩ.c.debitoꝛes.e.ti. Wre 3
rit᷑ i..ſane.utrũ dos redeat ĩdiſticte ad muliereʒ ſo
luto matrimonio.dic ꝙ nõ:ſʒ tex. vificat:qn ipa mu
lieꝛ donauit dotẽ de ꝓpꝛia ſubſtãtia: vñ debes ſcire
ꝙ aut ey?neus ↄſtituit dorem mulieꝛi aut mulieꝛ ſibi
ipi. Aut pateꝛ ꝓ filia ⁊ er̃neũ appello quẽlibet qui
nõ hʒ mulieꝛẽ in ptate: ut diẽ tex.i.l.unica ĩ.. acce
dit. C. de rei ux. act.pꝰ cqu qñ eỹnens ↄſtituit dotẽ
tũc aut ſtipulatus fnii doteʒ ſibi reddi ſoluto matri
monio ⁊ reueꝛtitur dos nõ ad mulieꝛem:ſed ad illũ
e?ᷣneum. Aut non fuit ſtipulatus ut ſibi reddeꝛet =

nidetur tũc donare ipi mulieꝛi: ⁊ ſic redit ad ipſam
ESe

mulieꝛem:ut eſt tex.nota.in dicto.F.accedit. ¶E
cundo caſu quando ipᷣamet mulieꝛ conſtituit ſibi do
tem:tunc dos ad eam reueꝛtitur ⁊ fingitur ſtipulata
dotem ſibi reddi: ut dicta.l.unica Zene caſu
quando pateꝛ conſtiruit pꝛo filia ant fuit ſtipulatus
dotem ſibi reddi æ reddit ad patrem aut ſimpliciter
2 tunc ſi pateꝛ emancipat filiam efficitur filie. ſi au
tem p:ius moꝛitur mulieꝛ:actio competit patri.:.ij.
ff.ſolu.matrimo.⁊ in dicta.l.unica ⁊ dicit hic Vin
cen. ꝙ dos hoc caſu redit ad patrem quando filia
pꝛedeceſſit etiaʒ ſi extent libeꝛi ex ipſa filia peꝛ.l.dos
a patre. C. ſolu ma. ⁊æ notabis ſingulariteꝛ hoc dic
tum uſtimum.nam canoniſte communiter tranſeunt
cum hoc dicto:⁊ idem uidetur teneꝛe glo.in dicta.l.
dos a patre pleniſſime diſputat Mart. in. l. poſt do
tem. ff.ſolu.matri. Et tandeʒ ſequitur iſtam parrem
ſed multi tenuerunt contrarium:ut ipſe refeꝛt. ¶Et
ex hoc habes caſum in quo dos matris nõ ueit ad
filios quando ſcilicer dos fuit pꝛofecta a patre ⁊ ſi
lia moritur non emancipata niuente patre: ⁊ ceſſat
hoc caſu ꝛegula illius ancẽ. ꝙ in ſucceſſione prima
cauſa eſt filiorum:de ꝗua in autẽtica ĩ ſucceſſione
C. de ſuis ⁊ legi. n queritur quid inten
dat iſta litteꝛa in fi.dum dicit ꝙ ualet pactum ð lu
cranda dote et donatione pꝛopteꝛ nuptias ſoluto
matrimonio:dum tamen ſit equale hbinc inde. So
lutio dic Inno. ꝙ poſt nuptias contractas debet
eſſe equalis dotis et donationis pꝛopteꝛ nuptias
et etiam lucri querendi. non enim poteſt augu
mentari dos quin augumentetur donatio pꝛopteꝛ
nuptias:argumento in.l.fi.cum auẽ.ſua.C.de do
nat. ante nup. Item ſi fit pactum de lucranda dote
debet fieri pactum de lucranda donatione pꝛopteꝛ
nuptias peꝛ ipſam mulieꝛem. vnde ſi fit pactum ſo
lum de lucranda dote extenditur ad donationẽ ꝓp
teꝛ nuptias:ut mulieꝛ lucretur donationem pꝛopter

Püimnfun

tsmichnuiNsatnd u

avmrianbmi iüddnd

inndiofie usihnndi
pmsircor umndh hieib
jelsbuz oir or udartim bi
iiſſto ttns ins on ie eui n
mircurnupundic o irue
nnl ni oein cent deiipe ne
neprmmnio vegenesdiopiinn
tlioibusnmrii titilne i dont
iumwhniagni chilcgenine ane
indlDnnii anm
umn merdiragen paent gan
opmampusſonagtrit unaen
ſ ſ
—
t.ceeein gannezin
Eunno ſo uns nlnpe
mr pntb i mlen raice
Ninlgn⸗
t mnerilinmine .
Gclan; boche ha⸗
elanz hwalene
iscitentnn n irehm
ine in önien niſ in
nianmn t eftiinnn

eNhendsnagis n ee.
— eltictcgni pr

in⸗ nſem tetii
ipnamsnr ſbi reccenre
ehimien eſenut u i
vonn indo ſ act,
oipamammleronfimiſbido
Imeveminr 1fngimr ſionlern
udcnl mia. (Toro aaſt
nhümiroiln urſtt ſtaus
1 CAraApmenanſmnharer
anmndr Hian cſfiurfie, Kr
mulenano onpot nil,
tirdin ,unint dit bi
10 nu, n nvof
mr bri ioiocen
e onbis ſoleric kocdt
ponitt conmrunierenunt
nudam mcegoincdiend.
e Dn uld
Guande bim Cunnenn
NCNdNeNſende,
ummincnd do nans ſbig
en we ir oftnin
Prnnimnr MM1
— urſine inn

P 17
1 eſone

ſinorerim uc inen
S lr moͤſl
n nan ahin ſoio
e ege o

.

¶S. ſecundis nuptjss

nuptias uiꝛo pmoꝛicte.ſi aũt pactũ fuit de lucrãd
maioꝛi ꝑte dotis quã donatõis ꝓpteꝛ nuptias:tunc
pactum de maioꝛi ꝛeducit᷑ ad minoꝛem quantitatem
Al.fi. C. de pac.ↄuẽ.tã.ſupeꝛ do.⁊ pꝛocedit h̊ ut di
xi poſt nuptias ↄctas:⁊ hoc pactum extitit ne fran
dibus excogitatis neniant ↄiuges contra ꝓhibitio
nem factam ne fiat donatio conſtante matrimonio
ſed ante nuptias dicit Inn. ꝙ poteſt eſſe diſpitas ĩ
dote æ donatione ꝓpter nuptias ⁊ in quantitate lu
cri alt.l.ex moꝛte. E. de pac. cõuen.ſuꝑ dote. Et nõ
h dictum ſed iudicio meo tex.uidetur hodie de inr̃
aucteticoꝝ ĩ auctẽtica equalitas.e.ti.de pac.conuẽ.
ꝙ dos ⁊ donatio debẽt eſſe equales æ pacta de lu
cꝛo dotis uel donatiõis dẽnt eſſe equalia:æ ita ſer
natur in hac cinitate ubi cõir donatio ꝓpt᷑ nuptias
eſt eiuſdem quãtitatis cum dote ſed in multis locis
nõ ſeꝛuatur:unde ut ibi dicit gl.illa auct᷑.eſt ſublata
hodie per conſuetudinem:qꝛ ↄſtituitur dos ⁊ ſepe
nulla donatio fit a niꝛo:ſed iu dic conſuetudinẽ ſeꝛ
nandam ubi nigʒ al.ſerna diſpoſitionem illius auẽ.
2 tene eã menti.Sed tu diceꝛes quid oꝑaĩ iſta dõa
tio ꝓpter nuptias que fit a marito:cũ maritus ẽr
teneat bona donata cõſtãte mr̃imonio:æ fac fruciꝰ
ſuos.ſoluto vo mẽimonio redit ad eum primũ pꝛo
batur in.l.ubi.C. de iur.dot.ſᷣm ꝓbat᷑ ̊ So. dicit
Jo. an. poſt De.⁊ abbatẽ ꝙ oꝑatur multos effec
ms.primũ ꝓpter pactum qð fit de lucranda dote.
nã extẽdit᷑ in fanoꝛẽ mulieꝛis ad donatõnem ꝓpter
nuptias.ut ſicut maritus ex peccato lucrat dotẽ pᷣ
moꝛtua nxoꝛe ita uxoꝛ lucraĩ illã dõatõeʒ pᷣmoꝛtuo
niro ut h̊ fo foꝛiiꝰ ius hʒ młꝛ in rebꝰſibi dõatis ꝑꝑ
nuptias in dote ꝛecuꝑanda ꝙᷓ ĩ alijs bõis mariti nã
i alijs bõis põt uxoꝛ renũciare iuri hipothecaꝝ ſed

in iſtis ꝛebus dõatis nõ ut ſic ſit:un poſſit ↄſuli ma

lieri in dote recuꝑanda de quo in auc.ſiue auie.C.
ad nelł.dixi plene in.c.ꝑuenit de :ẽp.⁊ uẽ.ubi uide
ttio oꝑat᷑ qꝛ marito uergente ad iopiã nxoꝛ põt ẽt
a creditoꝛibus mariti nẽdicare tã dotẽ q; donatio
nẽ ꝓpter nuptias.nã debẽt deſeruire oneribus mr̃i
monij ut. d.l.ubi.
teꝛium mulieꝛ põt ageꝛe ut lucꝛetur illam donatiõeʒ
pꝛopteꝛ nuptias:ſicut agit uir ut lucꝛetur doteʒ mu
lieꝛis quãdo mulieꝛ adulteꝛatur:ut in.c.i.ut lite non
conte.ubi de boc ⁊ in.c.pleꝛunqʒ ſupꝛa eo.⁊ h̊ nota
bis. Ex quibus ſis cautus ut ſempeꝛ fiat iſta dona
tio pꝛopteꝛ nuptias ipi mulieꝛi: æ uide quod dixi in
.d.c. ꝑuenit. 6 J n glo.i.ibi legitimũ modum olim
nõ licebat donare ſinc iſinuatiõe uſqʒ ad tricentos
aureos cuicunqʒ. hodie ueꝛo ualet donatio uſqʒ ad
quingẽtos abinde nltra nõ ualet niſi iſinnetur: ut in
.l. ſancimus. C. de donat.⁊ eſt ĩſinuatio deſcriptio
ipius donatiõis in actis publice corã iudice.et fuit
boc adinuentum ne ex clandeſtina donatione homi
nes multum fraudentur de hac inſinuatione. uide
plene peꝛ Harro.in.l.modeſtinus.ff. de donatio.
? in.l.donationes. E. eo. ¶ In eadem glo. ibi. ſed
ſas non eſt. doc. hic concludunt ꝙ aut donatio eſt
facta concubine:et ualet ex quo non tenebatur ut
uxoꝛ: intellige niſi donator fuerit miles uel clericus
ut in. l. ij. ? quod ibi nota. C. de dona. inteꝛ nirum

uaꝛto ſi uir committit adui

⁊ nxo.dixi plenius in.c.i.de cle.egr.ſed iſla glo.
cedit in mꝛimonio putatiuo:ita ꝙ dõatoꝛ cꝛedebat
mr̃imonium tenere.nam tunc eſt eadem ratio que ĩ
uero mr̃imonio:ſed ſi donatoꝛ ſciebat matrimoniũ
non teneꝛe: uel uterq; ſciebat donata applicantur fi
ſco. l. cum Hᷣ ſtatus in.fi.ff. e.qdᷣ nõ. In aliſibt
ꝛem alienã ĩtellige qñ ipſam uſucapir. Item ibi. ff. e.
ꝓ ſi uir:ubi dici ꝙ ſi maritus dedit uxoꝛi pecuniã
ꝓ refectione ediũ dotalium ualet donatio quatenꝰ
refectio poſtulat ⁊ alios caſus in quibus uʒz dona
tio ĩteꝛ ui.? uxo.⁊ uide per hoſt.in ſũma.e.ti. . q
20 'que donationes.v.poꝛo. ¶ In gl. ijj. ibi inter
parentes ⁊ libeꝛos:⁊ hoc pꝛobatur ĩi.l.donationes
.C. eo.ti.et hoc ꝓcedit quando donatio fit filio exi
ſtente in pr̃is ptãte ⁊æ non tanq; benemerito:ſecus ſi
fieret emãcipato uel filio in ptate tanq; benemerito
uel rõe caſtꝛenſis peculij de quo dicendum ut plene
nõ per bar.in.l.frater a fratre.ff.de cõdi.inde.⁊ in
.l.i.in. J. nec caſtꝛenſi. ff. de colł. bo.ubi: etiam nota
ꝙ ſi pater donauit filio ſcholari libꝛos uel pecuni
as pꝛo ſumptibus.nunquid debeant computari in
legitima ſua uel nunquid filius moriens poſſit de
illis teſtari: æ dic ut ibi aliquid de materia etiam
nõ in.l.ex teſtamento.C.de colł.? uide quod: nõ.
hoſt.in ſumma huius ti..qualiter inutilcs ad fi.
Abbas. .

¶ De ſecundis nuptijs Nica.
¶Supra in pꝛecedentibus titulis dictum eſt de
matrimonio in genere nunc poſtꝛemo ſubijcit de ſe
cundo matꝛimonio uel magis ad ꝓxima. Continua
ſic qꝛ diuoꝛtio facto ſolent bomines tranſire ad ſe
cundas nuptias:ideo uiſo de diuoꝛtijs competenti
oꝛdine ſubijcitur de ſecundis nuptijs:⁊ ſcias ꝙ ne
dum ſecunde nuptie appꝛobantur ab eccleſia:ſʒ etiã
tertie ⁊ ulterioꝛes:unð non ſolum bigamus ⁊ triga
mus:ſed ẽt octogamus quis effici poteſt ut dicẽ tex.
in.c.aperiant.xxxi.q.ði.

A pellanum: Secunde

* nuptie nõ
benedicũtur æ benedicẽs puniẽdus
eſt. ¶ Nõ pꝛio illud neꝛbum capel
lanum. rectoꝛ eniʒ ꝑochie ad quem
ſpectat benedictio nuptiarum põt dici capellanus in
tum peſt illi capelle.idẽ ueꝛbũ bẽs in.c.capellanus
5 de feꝛ. ¶ Mota ſecũdo ꝙ ſecunde nuptie nõ ſunt
benedicende:rationem uidebis cum glo.⁊ nõ.j.eo.
c.uir antez. ¶ Sed queꝛo pꝛo intellectu lr̃e: nüquid
iſta pena ſuſpenſionis ab officio æ beneficio ſit oꝛdi
naria. Item nunquid benedicens ſit ſempeꝛ mitten
dus ad ſedem aplicam dic ꝙ nõ:fuit eiʒ iſta qdaʒ
uiſio aplica: vñ pena h̊ cãu ẽ arbitraria. ⁊ ꝑ h ifeꝛt
ꝙ iſta ſuſpeſio de qua i tex.nõ ifligit᷑ ipo fcẽo: ut uo
luit hoſti.æ bñ Iʒ quidã S qͥnimo ex grauitate pene.
putat Jo. an. iſiũ tex. ꝓcedẽ cũ niuẽte pꝛia ſaceꝛdoſ
bñdixit fas nuptiaſ:̊ᷣ iñ dicit ex antiqᷓ nõ patẽ ⁊? iõ
ſatis puto quod predixi hodie attentis circunſtan
tijs ⁊ loci conſuetudine imponatur pena arbitraria

¶ BDe ſecũdis nuptiss;

¶ In glo. ibi q;ꝛ ſacramentum nõ dʒ iteꝛaꝛi. Sè
iit ꝓ hoc gl.ꝙ bñdictio ꝗᷓ ipendit᷑ nuptijs ſit ſacꝛa
mentum qð non appꝛobat. Jo. an. ? bn. nõ. n. reꝑi
inteꝛ. vij.ſacramẽta ecelie de qbpus ꝑ glo.i.c.ueni
ens de trãſac.⁊ glo.in.c.i.S de ↄiugi.ſeꝛuo.⁊ per
JYo. an.ſuper Nica de ſac.ñ ite.ſ̊ potius ẽ qᷣdam
ſacmẽtale.i.ſacre rei ſignum:ipᷣm ii matrimonium
ſacꝛamẽtum ẽ: ut ĩ.c. debitum ð biga.⁊ vide ad hãc
mam:quod nota.j. eo. Vir autem.

Ominus: Dubitans de morte
„IEENL.²* coniugis niſi prius ceꝛ
tificet᷑ cõtrabeꝛe nõ dʒ:⁊ ſi cõtraxerit ꝛed

dat ſed non exigat debitum:æ ſi poſimodum ſciat
primam uiueꝛe dimittat ſam:æ tria ſunt dicta ſcᷣm
ibi ſi neꝛo. tertiũ ibi quod ſi. ¶ Mo pꝰ iñcta ſupꝛa
ſcriptione q ꝓpteꝛ captiuitatem ẽt infidelium non
diſſoluit᷑ matrimoniũ ð iure canonico:licet ſecus el
ſet de iure ciuili ut in.l.nõ ſicut.ff.de cap.ſola enim
moꝛs nalis ſeꝑat matrimonium: ut in.c.i.⁊.ij.xxxij
q. vij. ? in.c. pe.? ultimo.j.eo.¶ Secundo nõ ꝙ
exiſtens in captiuitate poteſt heꝛe matrimonium.
Ex quo ifertur ꝙ exñs in carceꝛe põt mrimonium
obeꝛe ⁊ tʒ matrimoniũ ex quo nis nõ infeꝛt᷑ in mẽi
monio ghendo. Et ex hoc infeꝛo ꝙ ſi matrimoninʒ
tenet ꝙ ꝛequirit libeꝛtatẽ maximam:ut in.c.cum lo
cum s de ſpon. foꝛtius tenebunt alij contractus in
carcere geſti de quo uide quod dixi in.c.cum locũ
pallega:æz quod nõ.in.l.in carceꝛe.ffl.quod me.cã.
Lertio nõ ꝙ cõtrahens cum fa non habita ceꝛ
titudine de moꝛte prioris coningis non deber illico
dimitteꝛe ſecundã ſed dʒ debitum ꝛeddeꝛe:nõ auteʒ
exigeꝛe qð intellige:ubi ueriſimiliteꝛ dubitat ð moꝛ
te prioris.¶ Vltimo nõ ꝙ ſiquis pendẽte cõtrac
tu cuʒ fa certificatur de uita prioris ſi non illico di
mittit fam cõmittit adulteriuʒ:licʒ a prinꝰ nõ fuerit
in dolo. Et facit iſte tex. in aꝛgu.ꝙ licet a pricipio li
tigij quis fuerit in bona fide:ſi tñ in pꝛoceſſu canſe
inſtruit de iĩiuſticia ſua ⁊ cãm nõ delſerit ex tũc venit
condemnãdus in expenſis ꝓ hoc bonus tex.in.l.ſi
quis ĩficiatꝰ.ff. depoſiti.⁊ ibi ꝑ bar.⁊ ad materiam
hꝰ. c.uide quod plene dixi in.c.in pntia g de ſpon.
Ir autem. Hreue eſt ul ſic. Si
g eenke unus ex coningibus
fuit alias benedictus nõ debẽt coniugeſ ð
nouo benedici. Cs ꝙ nõ tm uir ſed etiam muli
eꝛ dicitur traſixe ad bigamiã cuʒ tranſit ad ſecũdas
nuptias. ¶ Mõ fo arg. optimum ex texiu ꝙ con
iunx als benedictus ĩ pꝰ mr̃imonio cõicat bñdictio
nem ſuã fe nxori:vñ tex.h dicit ꝙ iſti ſunt bndicti
lʒ alt᷑ ipſoꝝ tm fuerit bñdictꝰ ſiẽ in ſili dꝛ ꝙ ſi oleũ
nõ cõſecratũ admiſceĩ oleo cõſecrato toiũ efficiat
oſecxatũ: ut in.c.qð in dubijs de cõſe.eccle.uł alta.
In conrrariũ tñ facit qꝛ maritus licʒ cõicet nxo
ri actiões ſpũales nõ tñ paſſiones:ut nõ.glo.in.c.
i. de cogna.ſpiri.li.vi.facit.c.cũ marthe.⁊ qð ibi
dixi de cele. miſ. ubi pʒ ꝙ ſi uinũ additur ſangnini
xpᷣi poſt cõſecꝛationẽ nõ efficĩ ſanguis:vñ uerioꝛ
25 ur̃ ꝙ cũ iſta bñdictio ſit cõis marito et uxori ex

quo alteꝛ fuit benedictus non dʒ bndicuio iterari:
qꝛ iteraretur in ꝑſona alias bñdicta¶· In gl. fi. ibi

nõ ſit ſacꝛamentũ.nõ.qꝛ glo.uult ꝙ extꝛema nnetio
nõ ſit ſacramẽtũ cuiꝰ Sriũ nõ.i.c.ueniẽs.s.de tran
ſac. ubi glo.met enumerat iſtud iter.vij. ſacramẽta
7 poĩt Jo.an.ſuꝑ ſNica de ſacra.nõ iteꝛan. Sed qꝛ
in iſto fẽo nõ ĩiprimit᷑ caracteꝛ iõ põt iteꝛari ſine ipiꝰ
iiuria 'm Jo. an. æ bene ⁊ tene mẽti ĩ B iſtam glo.
Item nõ. glo. in eo ꝙ dicit ꝙ ſolemnis penitentia
nõ dʒ iterari ⁊ intellige de penitẽtia ſolemni ⁊ publi
ca de qua in.c.in capite.l.di.que nõ imponitur niſi

pr o ſcelere adeo graui ꝙ ↄmouet totam urbem: ut

ibi nõ.?æ nide ad mam quod nõ.in.c. ꝙᷓuis all.ĩ.gl.
ltimo nõ. ex glo. ꝙ etiã ſi vᷣgo ducitur in nxo
ꝛem a tranſeũte ad ſecundas nuptias non dit tals
nuptie benedici niſi ſubſit ↄſuetudo loci quaʒ papa
ſcit ⁊ tolerat.Et nõ.qꝙin conſuetudine exigit᷑ tacitꝰ
ↄſenſus pape cuiꝰ rium nõ.glo.iiij.di.leges.Sed
concor.dic iſtam glo.procedere in ſacramentalibus
7 in hoc tenebis ſempeꝛ menti iſtam glo.
B per illa Mulier nubens J.
* gnnuz lugubrem infa
miam nõ incurrit.h.d.cũ ſe.ponit queſtio
neʒ cui reſpondet ibi rũdemus. NHõ.pᷣmo ꝙ mulieꝛ
dʒ ꝑ annũ lugere mortem mariti hodie tamen eſt ſi
bi remiſſus oĩs luctus ⁊ ſolemnitas ueſtis lugubris
ut. hetur in. l. decreto. C. ex qui ca. irro. infa. æ renet
luctum ducere in nita niduali dũtaxat:ut ibi hr̃.

Secundo nõ.ꝙ illico poſt mortem mariti ſoluitur

mulier a lege ipſius: unde in alio ſeculo nõ recogno
ſcunt ſe pꝛo coniugibus:ut in.c.licite.xxxij.q.vij.
Item nõ. ꝙ dicta apli ſunt preferenda legibus ciui
libus et in diffinitionibus cãx occurentium ꝙ ſaris
poteſt ꝓcedere generaliter in iſtis ſpiritualibus Sʒ
q̃ro quid intendat tex.cũ dicit nubat in dĩño. So.
dicendum eſt ꝙ poteſtas eſt ſibi indulta ut tandem
nubat regularit᷑.ſ.ſecundum deum ⁊ leges criſtiano
rũ ⁊ Materiaʒ buius.c.uide infra.c.ſequenti.

ſtoluz.
Bm ſecudum apo iz.

matur ut pꝛecedens ⁊ pꝛeęmiſſa ratione po
nit dictum: æ ſoluit obſtaculum. ¶ Mota ꝙ leges ci
uiles in iſtis pꝛeſeꝛtim iſpiritualibus ſubijciuntur dic
tis apoſtoli ? cannonum. ¶ Nora ſecundo ꝙ illud
quod pꝛohibetur ad tempus poteſt dici pꝛohibitũ:
2 illud quod ſimpliciteꝛ conceditur nidetur conceſ
ſum ſine tempoꝛis pꝛefinitione. Et peꝛ iſtam ratio
neʒ que ponitur in fine:litteꝛe dicit hic notanteꝛ Jo.
and.ꝙ omnes.ll.ciuiles que ex aliqua ſpeciali cauſa
pꝛobibent matrimonia contrahi:ut infra tempus lu
ctus pꝛopteꝛ turbationem ſanguinis:ut in.l.libeꝛo⁊ꝝ
ff. de his qui nõ.infa. uel ne ſuſpitio ex feſtinatione

oꝛiatur marito:ut in aut.de reſti.? ea.que.pa. .ue
rum. EWem im matꝛimonio inteꝛdicto inteꝛ pu
pillam ? tutoꝛem ſeu curatoꝛem ⁊ liberos eorum nt
.C. de interdic.matrimo.inteꝛ tuto.et pupil.peꝛ to
tum. ¶ Item inteꝛ rectoꝛem pꝛouincie ? pꝛonincia
lem:ut.C.ſi rectoꝛ pꝛonincie.l.i.recipiunt correcii
onem a lege canonica:æ nota bene hoc dictum et
tenebis ſempeꝛ menti ꝙ hodie licite contrahit̃ mr̃i
mo nium inteꝛ pupillam ⁊ tutoꝛem ſeu curatorem
ſen eorum libeꝛos uel alias perſonas o numeratas

hi Vsin
inidin ger n in
criaurune ſe darimnſpderf⸗
oliti⸗Cdeſ d e
Grſicummſon ie coe nhorum
cmiad tMNd mun mnian
lecndonfu ditincdnn n
re nionfhiomma ndur d
Pragin llbedumtn.
seicrgiod lntainghil. dann
imp iſ Repobaindian Lden
inmnpc uino lns lnzo
lc lt dudn lns/

Veſſiiennr ſ onmrinn

buunots weetgele m gr mir
epſtnomn nmii mn orc⸗

haitnont Ni arſinin ,

Ngeunminlihnnonetſet 8
aſcmiie udeen irtir
iſfenegns niſesahda d
ongppobaindl eondic ſo⸗

nnmmns Yj dllteommnn

niheceann in ſpaiitone c.

ie ſiiufonr; opiniomutu

Uaiechert a p
Mtiniöstisnumnen

Er eminsniſts linbnis
5
Nuin nidl innn n ib hf,

Popoſtnonen neri ovinr.

Nos updenniiolniond lecogno
Nmdnsidingi ai.
fnnnbisdi,tannnin gins
r gngiinr in iſti; ſoninenns
Ahrr dider utrin
punſi, ſijml ar n
Mumimdunzluvlſa
õ

ſeudumaore,

upreies Anie
na ſck
nönades wrndh.
Gnn ſnmage
nsot linnthii

¶ Me ſecundis nuptis⸗

¶ Nẽ S lex lecularinm nõ põt ꝓhibeꝛe mẽimoniũ
ad tpᷣs uel ẽt ĩiter certas ꝑſonas:⁊ idẽ peꝛ oĩa ſequi
tur Fꝛe. conſilio. xxxv. In glo. ij. ibi. E. de ſecũdis

nup.l.i.pꝛo euidẽtia ſcias ꝙ multe pene inferuntur

mulieꝛi tꝛanſeunti ad ſecundas nuptias.j.annum lu
ctus.i.j.annum a die moꝛtis marin computando
nam efficiebatur infamis tã ipſa quã ſecũdus mari
tus. 7 nõ poterat dare marito fo ultra tertiã ptem
bonoꝛũ ſuoꝛũ nec ſibi ꝛelinqueꝛe in teſtõ. Itẽ muli
eꝛ nõ poteꝛat caꝑe heꝛeditates: legata fideicẽmiſſa
7 donatões cã moꝛtis ⁊æ ꝑdebat omnia ſibi donata
2 ꝛelicta a marito.prio iſte pene hntur in.il.i 7.ij. &
de fis nup. Alie ẽt pene inferuntur mulieri traſeun
ti ad fas nup.poſt annũ:ſi hʒ libeꝛos ex pꝛimo ma
trimonio de qbus in.l.femine ⁊ in.l.hac edẽcali.⁊ ĩ
.l.fi. æ in auc. hiſdem penis. C. e. æ in auẽ de reſti.⸗
ea que pa. ? in auc. de nup. S. qꝛ vo hactenꝰ: æ in..
oẽm matri. C. ad tercuł.¶ A nũc dubitat᷑ ntruʒ
ꝑ hoc.c.ſint ſublate oẽs pene. Glo.nariatiut h ui
des Inn. æ cõir alij. doc. ſic diſtingũt ꝙ pene ipoſi
te in odium fi mimonij ſeu ꝓpter feſtinatõeʒ:ut qꝛ
noluit Zheꝛe.j.annum luctus ſint ſublate.nã exquo
mulier licite Zhit nõ dʒ ex pctiu licito ⁊ ꝑmiſſo ſuſti
neꝛe iacturam: æ ſic hodie ſunt ſublate pene de qui
bus in.l..i.?.ij. C. de fis nup.ſed pene appoſue fa
noꝛe filioꝛum: ut ſunt ille que apponũtur mulieꝛi tꝛã
ſeunti ad fas nup.poſt annum non ſunt hodie ſub
late:qꝛ non ſunt appoſite in odium mr̃imonij:ſp fa
uoꝛe ipſoꝛũ filioꝛum: æ cum hac opi. uider tranſire
Harr. æ gl. in. d.l. libeꝛoꝛum æ in.l..i. E. de fis nup
tijs: licet aliud ſenſerit gl.i.l. decreto. C. ex qui cau.
iꝛꝛo.infa. Reꝑio bal.in. dicta.l.decꝛeto ꝛefeꝛentẽ g
rainerius de foꝛliuio ſolẽnis leguʒ doctoꝛ.?= Dau

lus de leaʒ a. doctoꝛ decꝛeroꝛum ſatis famoſus tem

poꝛe ſuo conſuluerunt ꝙ ſi oꝝtur incertitudo ꝓlis
bnit locum oẽs pene legales: ut qꝛ mulie: pepit i. xi.
menſe poſt moꝛtem mariti.nam poteſt attribui pꝛio
2 fo:qꝛ in nono ⁊. vVij poteſt mulieꝛ ꝓduceꝛe fetuʒ
completum.nt in.l.ſeptimo menſe: æ qðᷣ ibi nõ.ff.
ſta. ho. ⁊ ſic mulieꝛ nolens euitare illas penas debʒ
ſaltẽ diffene ꝑ tres mẽſes:⁊ Iʒ bal. hãc opi.ſimplicit
non appꝛobat in. d.l.decꝛcto:ſed ſola recitatione ſit
contentus. Zn in. d.I. ibeꝛoꝛum eam appꝛobat ? eã
ſequit᷑ pe. de ancha.in repetitione. cccanonum de cõ
ſti. Et vẽ pꝛia fronte h opinio multũ pꝛobabilis. nã
ex cq ĩteꝛdicit ad tpᷣs uſus matrimonij ↄcti.v.di.ad
eiꝰ vo.⁊ nõ.xxx.q.iiij. in ſũma foꝛtius ex cauſa põt
mrimoniũ ↄhendum ad tpᷣs impediri. Sed iudicio
meo iſta litreꝛa multum obſtat. dum dicit ꝙ infra tẽ
bus luctus libeꝛe poteſt mulieꝛ contraheꝛe: unde põ
deꝛa illam dictionem. j. que apeꝛte denorat licentiaʒ
conceſſam in qualibet parte anni. Si eꝛgo mulieꝛ li
cite a pꝛicipio nupſit nõ dʒ deludi auẽte legis. nt ſic
ex ĩceꝛtitudine que poſimodũ oꝛit᷑ debeat incurreꝛe
benas legales ⁊2 pc iſta lĩa loquit᷑ de ifamia: tñ rõ
hie ulis quo ad oẽs penas. ꝓbat᷑ ̊ ſatis ĩ antiqua
dqum papa pꝛohibuit ne ad iacturam uel ad infami
am allegaretur iſte tranſitus ad ſecũdas nuptias cõ
tra iſtam mulieꝛem: z ſi audacia oↄcedeꝛetur teneꝛem
coõtra cõem opi. ꝙ etiam penas inflictas ſauoꝛe filio

rum mulieꝛ non debeꝛer incurreꝛe:prio qꝛ fauoꝛ fili
oꝛum non dzʒ eſſe cã puniendi in ꝛeſ nel ipediẽdi mẽi
monium a deo ↄceſſum. Itẽ ex defeciu ptãtiſ ſtatu
entis. nam impatoꝛ non habet prãtem inteꝛdicendi
mr̃imonium ad tp̃s nel apponẽdi penam peꝛ quam
tollitur in directe libera facultas phendi facit qdᷣ nõ
0. an. in. c. ſtatutum de bereticis li. vi. NMec lex
tollit hoc caſn lucrum quod ipſamet impenderit:
ſed tollit relicta uxoꝛi ab ipſo marito: æ ſic ſumus
extra glo.c. cum ſecundum leges de hereticis li. Vi.
Mon enim negari poteſt quin ex iſtis penis etiam
inflictis fauoꝛe filioꝛum intimidetur matrimonium
? tollitur libera contrahendi libertas:? ſic poſſet
mulier incurrere peccatum foꝛnicationis abſtinen
do ſe a ſecundo matrimonio ne incurrat penas iu
ꝛis ¶A dmitterem tamen illas penas quas incurrit
ex facto ſuo. utpunta quia obligauit ſe ad tutellam
filioꝛum ? poſtnodum non reddua ratione nec pe
tito tutoꝛe filijs tranſiuit ad ſecundas nuptias: ut
in.d.l.omnem matri.= in dicta auẽ. eiſdem penis:
nam nunc non punitur quia contraxit ſed quia nõ
licite ad miniſtrauit ſicut tenebatur adminiſtrare.
In iudicando tamen nel conſulendo graue eſſet
recedeꝛe a communi opinione doctoꝛum quam nõ
reperio in hoc per aliquem uiolatam. Et ideo non
attentarem uenire contra opinionem doctoꝛum aan
toꝛum. Et iſta ſufficiant quo ad finem libri ad lau
dem dei omnipotentis nec non ſancte =z Andiuidue
trinitatis patris ⁊ filij et ſpiritus ſancti:ac gloꝛioſe
Mrrie uirginis et beati Sebaſtiani totiuſqʒ cu
rie triumpbantis. Amen. Abbas.

.

¶ cplicit lectura do. Abb. ſiculi ſuper quarto libꝛo

decretalium: ſequitur lectura einſdem ſuper quinto

1

7

4 N
. ajain
mlrhin
Zgüimne
Rona
L ninidui
ſ. nan
Guns menn
mmirnl Enich luci. ⸗

o qun
inuliali 1Ri

nlaieo⸗ ico tino 4
er etelinmnmn aniine

Piuen nelt cot ſun n n
nſie n ronezfſceadnl nc

taodinanid goinci⸗ r

zicethiſen e tn tgoinl
nbröhliſuminskam
Eelaenenonemmoninekemts
enledrti ee Imin e
dMltnprberereepio nelt conte.
yporeſhor n n vnbus preilega
Ip oeuommn iromumni bane

Nprer mmein oſtnmn aunn

npͦiſiſ annto ein an
Eclrp eod iö ineiſ ronte
IScA Kenper
Undeuncicenaſnor rmim
onſbaberdereſco otone ien
encnm ufinn den en
Neln iſen antihnonentechun
Ptn fo öwiim nn lbos u
ſfto ſtn ß pnn⸗ lluncüm i

e öenent Ggii iin iben

ir⸗ Onittares lgiirös
incheſe gioſs E,
5 Grit *

¶ De accuſatwilibus

¶ De accuſationibus et inquiſitionibus et de nũ
tiationibus ica.
Dec ſeica conninuari poteſt duobus modis pᷣ
mò ad pcedẽtia. ſco ad ſequentia. Et primo o ui
ſum eſt de accuſationibus cinilibus ſequitur vide
ꝛe de criminalibus.uel ſic et ſcðo ad ſequentia Tra
ctaturus auctor in quinto de criminalibus et penis
eorum:quia ſuper eis qũqʒ pꝛoceditur peꝛ accuſati
onem.quandoqʒ peꝛ inquiſitionem. qũqʒ peꝛ denũ
ciationem:ideo primo de his premittit.

ſũma. De ꝑſona accuſatoꝛis pꝛi
us qꝛendũ eſt in iudicio uel alit᷑
? ſic. Ad petitionẽ illegirimi ac
cuſatoꝛis ꝛeus non eſt ad indici
um trabendꝰ. Et nõ diuidit. ¶ Nõ prĩo ex tex. ꝙ
a te oĩa qꝛendũ ẽ de leginatione ꝑſonaꝝ ↄtendere
n lentiũ in iudicijs.ff.de teſta.l.ſi qꝛamus.ij.q.i.in
pꝛimiſ cũ ↄcoꝛ. ¶Ws ſecũdo ibi nõ ſatiget᷑ ⁊c.ar.
ꝙ exceptio de illegitimitate accuſatoꝛis eſt dilatoꝛia
2 ideo eſt ponenda ante lit. cõt. facit tex. in.l.ſi mari
tus. S. pᷣſcriptiones.ff de adul.in. c. exhibira ð iudi.
facit quod in ſimili nõ glo.in.c.i.de elec.li.vi.⁊ ple
ne in. c. exceptionem de excep.⁊ glo.in.l.ꝛeum. C. ꝭ
Pu. bar. tʒ in.l.i. ꝗ. accuſatus.ff. ad turpi. ¶ Iez
de illa exceprione tua non inteꝛeſt:ut nõ glo. in. c. ex
pte ade ð teſti.? per Inn. in. c. ſuper his.j.eo.⁊ ſi
omittitur hec exceptio ante lit. conte. poſtea ꝓponi
non poteſt:ut nõ in uribus preallega.¶ Ego pu
to hoc uerum niſi ignoꝛauerit hanc exceptionem ſi
bi competere:⁊ tunc in poſterum admittatur ꝓ hoc
glo. nõ. iij.q.vi. ꝗ exceptio ⁊ in.c. ad audientiam el
ij. de reſcrip.⁊ quod nõ in.c ij. de oꝛdi.cogn.facit
optime. c.nulli ðᷣ elec.li.vi. Et idem ꝑ omnia quod
ſupra dictum eſt de accuſatoꝛe dicendum eſt de ac
cuſato ut ſi habet beneficio perſone aliquam excep
tionem contra accuſatoꝛem debeat eam ꝓponer᷑ añ
dteſtat. lit. ſeu anteq́; nomen receptum ſit inteꝛ eos
poſtea vo nõ auditur: ut. in. I. bos accuſare. ꝗ. hoc
bũficio.ff. eo.ſʒ puto limitandũ: ut ſupꝛa dixi oñ ſci
ebat ⁊? nõ excepit. ¶ In gl. i. in. fi. hec gl.in effectu
ponit tres qualitates illegitiatõis accutationis. pꝛĩa
qꝛ non dʒ eſſe crioſus Secũda qꝛ debet eſſe bone
uite ?æ non male fame. Terria quia non inimicus.
¶¶ Sed circa primã qualitateʒ. queꝛo nũquid qdᷣlʒ
crimẽ repellat accuſatoꝛem. Glo. nec doc. aperiunt
hbunc paſſum. Sed puro ſic dicendum.qꝙ de inꝛe ci
uili non repellat criminosſus niſi ſit de tali crimine
condemnatus.ꝙ merito appelletur criminoſus. uel
ſit effectus infamis ipo iure. hoc nidetur uelle in
dicio meo tex. in.I. qui accuſare ff. e. ubi patet ꝙ cõ
demnatus de cꝛimine admittitur ad accuſanduʒ de
nouo ſi non peꝛdidit ciuitatem uel libeꝛtatem ut ibi
⁊ in.l.is.qui reus.de publi.iudi. ¶Vitrum autem
cuiminoſus admittatur ad accuſandũ cꝛiminoſuʒ. ni
de tex in. F. in hoc.ij. q. vij. æ ibi bonom glo. que ꝛe
pꝛobat pꝛealle. tex. 2 declarat in quibus caſibns ad

mittantur criminoſi Z cꝛiminoſus. ¶ Irem facit ſi
mile de teſte. nam de iure ciuili nõ repellitur niſi ſit
ↄdẽnatus ⁊ effectus infamis.l.iij. ff. de reſt.æ nõ.in
.c.ſuꝑ eo.⁊.c.teſtimoniũ ſupꝛa de teſti. de iuꝛe autẽ
canonico nõ ꝓceditur ua ſtricte. unde ſatis ẽ ꝙ nũc
poſſint ꝓueniri de crie graui ad hboc.c.cum dilectꝰ
j. e.c.ſi qui ſunt.ij q.vij.⁊.c.queꝛendũ.non enĩi ux
uelle accuſa? bono ʒelo pꝛo nindicta publica:exquo
ipſe ꝑſeuerat in cꝛimine. CIdem puto de quolibʒ
crimine ⁊? peccato moꝛtali ex quo perſeuerat in eo
Hʒ al fuerat ↄdẽnatuſ ut in iuribus preal. Et hec ſũt
nera ut pᷣtextu cris repellat̃ quãdo ꝓſequirur uindi
ctam publicam.ſecus enim ſi ꝓpriam:tunc eniʒz qui
libet criminoſus admittitur.ij.q.v omnibus 2. ij. q
i. ꝓhibentur:⁊ ita limita iſtam glo ¶ Oirca fam
qualitalem. ſ.infamie queꝛo an quelibet infamia tã
iuris quã facti repellat quẽ ab accuſatione ⸗z de in
famia iuris nõ eſt dubium tam de iure canomico qᷓ;
ciuili.ut.vVi q.i.infames.⁊= in. c. queꝛendũ.ij.q. xij.=
l.qui accuſaxe.ff. eo.de infamia facti eſt dubiũ gl.
hic ſentit idem ꝙ repellat z idem gof. in. c. omnipo
tens. .e. ⁊ in ſpe. eo.ti. .i.v. Ittem quid ſi ſuſpec
tun. Sed bar tʒ oppoſitum.j. palle.l. qui accuſaꝛe
dicens ꝙ de infamia facti non eſt iure cautum ⸗ i
ſoc.in alio. v. qui incipit. Item quid de his eo.ti.
Do. anto.dicit relinquenduʒ arbitꝛio iudicis Ego
puto ꝙ de iure ciuili non repellat cũ nõ reꝑitur iur̃
caumum: æ oẽs admittũtur ad accuſandũ qui nõ ꝓ
hibẽtur:ut in dicta.l.qui accuſare.⸗ adduco. d. l.is
qui reus nbi cõdemnatus de crimie admittitur ad
accuſandũ ⁊ ex ↄdẽnatione criali oꝛitur infamia fa
cti.l.qui honoꝛe.ff.de obſe.facit.c. teſtimonium de
teſti.?ẽ quod nõ y. in regula infamibus de re.
iur. li. vi. Sed de iuꝛe canonico aliam opi. puto p
cedere per.c.ſi qui ſunt:palle.⁊ per. c.cum in tua
de ſponſa.nõ enim uidet᷑ integra pſona. ¶ Eirca
teitiam ⁊ uſtimã qualitatem.ſ.inimiciciaꝛũ dico ſic
ꝙ de iure ciuili inimicus nõ repellit ita ſentit glo.
in.i.qui accuſare.pᷣalle.⁊ induco pro illa glo. quia

hoc nõ reꝑitur iure cautũ gꝰ zẽ. Icẽ ex accuſatione

oꝛiũtur graues inimicitie facit.c.memimus infra.e.
2 ꝑ bar. in.l.i:ad turpi.⁊ tamẽ de iure ciuili accuſa
tus recuſat accuſatoꝛem ſuũ: ut.d.l.is qni reus. Sʒ
de iure canonico ſecus: ut in iuribus hic allegatis ĩ
glo. ſed debent eſſe inimicitie graues non lenes. fa
cit.l. ſi ini micitie.ff. de his qui.ut indi. 2⸗ in. c. cum
oꝑoꝛteat infra.e.facit...iij. in fi. ff. de adimen. lega.
S⸗ glo. ſunt ⁊ alie qualitates nam mulł: pupil

lus ꝓpteꝛ etatẽ æ paupeꝛ ⁊c̃.regulariteꝛ non admittũ

tur ad accuſandum qð ꝓſequeꝛe ut habes bonum
tex.ij.q.i.ꝓhibent᷑.=.fl. ad.l.iul.maie.l.in queſtie ni

bus. ⁊?. ff. .ti. l.i.?..ij. ⁊ inſti.de ſuſpec. tuto.. conſe

quens. ¶ Sʒ dubitatur de minoꝛe nũquid repellat
ab accuſando pᷣtexiu minoꝛis etatis? ⁊æ dic ꝙ pupil
lus regulariteꝛ nõ accuſat niſi ꝓſequat᷑ ininriã ꝓpꝛi
am nł parentũ:ut.ff.e.ti.l.ij.O.pupillus:⁊ tunc ſi eſt
infans accuſat tutoꝛ nomine ſuo:⁊ inſcaibit ſe ad pe
nam talionis:ut nõ.bar.in pꝛealle..ij ¶ Di ueꝛo ẽ
maior infante:impubes tñ:tunc põt accuſare nʒz an

cctoitate tutoꝛis. de quo dic ut in pᷣal. tij. fl. de aue.

h

22

¶ VDe accuſationibus

pieſtan. . damr. Si vo pubes tuͦc ſunt opi. ſz coit
nident᷑ doc. ↄcludeꝛe in locis pal. ꝙ ſit in.xx.anno.
nam nõ admittit᷑ in ꝛei neritate ad denuntiandũ uel
ad teſtimoniũ in crimiali niſi in illa etate.iiij. q.iij. ĩ
teſtimonium. ſed puto ꝙ ſi exceſſerit. xiiij. ännʒ poſ
fit cũ auctoritate curatoris.lʒ bar.uelit Sriũ in pᷣal.
.l. iſ. NOoueoꝛ ꝑ.l. claꝝ. de auẽ. pſtã. vbi pmittitur
minori accuſare cũ auctoritate curatoris. Itẽ quiſ
qʒ admittitur ad accuſandũ qͥ n ꝓbibet᷑: æ de pubẽ
nõ inenit ppibitũ:imo cõceſſuʒ a orio ſenſu qꝛ cuʒ
int᷑ icit᷑ pupillo tacite cõcedit᷑ puberi. Itẽ aꝛg. lo
cuʒ a ſpeciali minoꝛ.xxv. annis pꝓhibet᷑ accuſaꝛe de
adulterio.I. ſi maritus. F. lex iuł. ff. de adul. eꝛgo in
alijs crimibus nõ ꝛeꝑitur iſta etas.nec cbſtat mori
num doc.iuris ciuilis inquãmm ſe fundant in ſiłi ð
reſte.qꝛ maioꝛ idoneitas ꝛequirit᷑ in teſte q; in accu
ſatorivus quia crimina pꝛobãtur teſtibns non accu
ſatoribus ſic nõ glo.in.c.cum. R. de offi. deleg.et
nõ. Inno. in. c. cum uenerabi is de excep. ? nide de
hoc tex.in. c.licʒ ð ſimo. ltio ſcias ꝙꝙ inteꝛ ce
teras qua itates illegitimitatis numeratur pauꝑtas.
nam paupeꝛ ꝛepellitur ab accuſando utꝛoqʒ iure.ij.
.q.i.ꝓhibent᷑:⁊ in palle.l.qui accuſare cuʒ.. ſe. ſed
a duerte qꝛ glo.in utroqʒ loco dicunt ꝙ; ſi paupeꝛ ẽ
boneſta pſona æ nõ ſuſpecta nõ ꝛepellitur pꝛetextu
pauꝑtatis.⁊ dẽ pauꝑ qui non habet ĩ bonis qͥnqua
ginta auꝛeos. ij q.i. ꝓhibetur.⁊ in pꝛealle.l.qui ac
cuſare:ſed dic illud pꝛocedeꝛe ubi eſt expꝛeſſum. Et
conclude tria membꝛa ꝙ ubi exprimitur in iure ſtã
dam eſt expꝛeſſioni iuris:ut in iuribus pꝛealle. ubi
ceſſat cauſa ſtatuti. ubi aũt non ẽ expꝛeſſum. ſ fit ð
paupꝑtate mentio tũc eim ſtatur nulgari opinioni in
bis que ſũt lenis pꝛeiudicij an ſit pauꝑ / In bis ue
20 que ſunt maqni pꝛe u ſicij:hoc relinquit̃ aꝛbitrio
boni iudicis ſm qualitat ꝑſonaꝝ ⁊ cãe facit glo.in
c.fi. ð ꝛe iudi.li.Vi que dicit ꝙ cã ẽ magna uel par
ua ſin qualiratẽ ꝑſonaꝝ:nam magnus dominus iu
dicaret᷑ pauꝑ ſi habeꝛet tria milia floꝛenoꝝ ĩ bonis
7 plebeius indicaret̃ diues: ar. in. c. de cauſis ð off.
delega ¶ In glo. ij. in fi. nõ. duo ex hac glo.prio
pꝛacticã pꝛocedendi quando accuſatoꝛ repelluiur tã
q; idignus. debet enim ꝛeus abſolui ab obſeruatio
ne iudicij:? ſic ꝑimnntur omnia geſia. ¶ Nem nota
ex fi. glo.ꝙ ẽt contra infamatum de crimine nõ ad
mittitur illegitimus accuſatoꝛ: ſed infamato indicit
purgatio ofſicio iudicis qð limita pꝛout nõ. in. c. cñ
.p. 7. e. ? in. c. peꝛ tuas de ſimo. ¶ Exy glo. op. ↄtra
rex. ⁊æ uidet᷑ ꝙ accuſatus fatigatur ad petitionem il
legitimi accuſatoris:qꝛ ſaltẽ debet uenire ad excipi

endum accuſatoꝛem:ut in. c.ueniẽs.j.eo.⁊.c.licet

æ in.l.ſi quis ex aliena.ff.de iudi.Sol.duplex ſcdᷣm
doc.prio ꝙ nõ debʒ fatigari reus etiam in ueniẽdo
ſi notoriũ ẽ accuſatoꝛẽ eſſe indignũ. ſed dʒ iudex ex

ceptio nõ tin pceꝛnit ↄmodum pꝛiuatũ ſed honoꝛe
iudicis ⁊ ↄmodum publicuʒ:ut in.c queꝛcduʒ.ij.q.
vVij. Secũda ſo.eſt ꝙ nõ debet reus fatigari in ꝓſe
cutione iudicij quaſi dicat ararere A d repelli
tur ꝓſequi pꝛobata exceptione. ed circa hanc
ſolutionem queꝛo:quid ſi accuſatus comparet in iu
dicio ⁊ indiciũ eſt inchoatũ ⁊ nõ excipit ⁊ accuſatoꝛ
eſt idignus. nũquid tenebit iudiciuʒ:de hoc nide in
.l.qui accuſare. in.l.hos accuſare.ff.e. ubi dici ꝙ;
ſic. uide tex.in.c.pia de excep.li.vi.ubi nalet indiciũ
cum excõicato ſi ↄ eũ nõ fuit exceptum.⁊ nide
in. c.i.de reſcꝛip.li.vi.ubi dicitur ꝙ ſic.¶ Vltimo
queꝛo quid ſi accuſatoꝛ tpᷣe accuſationis eꝛat idone
us ſʒ in ꝓſecutiõe ſuꝑuenit indignitas: nũquid poſ
ſit repelli. Har. in.l.neꝛatiꝰ.ff.de accu. tenet ꝙ nõ.
2 in.l.is qui reus.ff.de pub.iudi.ꝑ illũ tex.naʒ con
demnatus ibi ? ẽt depoꝛtatꝰ admitti ꝓſequi nolẽs
accuſationẽ inchoatam:ſed de nouo ichoare nõ põt
nõ ob. ſi dicat᷑ ꝙ res qñ deuenit ad ſtatũ a quo nõ
potuit hꝛe pꝛincipiũ ificitur:ut.l.neꝛatius.pal. et nõ
in regula factũ luime in vi.qꝛ illud ꝓcedit qn eſt de
fec us in ſuꝑueniẽti uel oꝛiginali. ar. in.l.quãuis..
de adulte. ſecus ſi ſupeꝛueneꝛit in peꝛſona accuſato
ris:qꝛ iudiciũ ſuſtinetur ꝓpteꝛ bonum publicum et
iudiciariam auctem.ff.de adulte.l.ſi quis.ſecus ubi
bñnficium ſupeꝛuenit accuſato ex peꝛſona ſua: qꝛ tũc
põt illo uti facit.l.hos accuſare..hoc beneficio. ff.
.e. Intellige eꝛgo hoc.c.qñ accuſatoꝛ ipᷣe accuſatio
nis eꝛat illegitimus. Abbas.

J quis epiſcopus.

A denuciatione repellit᷑ is qui nõ pꝑꝛ
monnit. h. d. æ nõ diuiditur. 5 p*

ex tex. ibi ↄuentus de ſignificato huius vbi. dr eniʒ
quis ↄueniri eriã qn extra iudiciũ inteꝛpellatur. naʒ
H exponit ↄuẽtus.i.ↄmonitus ⁊ facit ſi aliquis obli
gat ſub pena nõ ↄuenire aliũ ꝙ ſi iteꝛpellauit er in
diciũ ĩcidit in penã ↄuentionis: iñ cõis uſus loquẽ
di hʒ oppoſituʒ cui ſtandũ eſt: ut nõ.in c.ex litreꝛis
q deſpon. ⁊ in mã ſtatutoꝝ ⁊ de ↄſimilibus ueꝛbis.
nide ꝑ 1. in. I. amplius. ff. rẽ. vra. ba. ? in. l.omẽs
populi.ff. de iuſti.? iure ¶Hiora ſecundo ꝙ plu
res non debeant admitti ad accuſanduʒ l.ſi plures
ff. e. ad denũciandum in admittũtur ut hic. Ego tñ
dico ꝙ idem ſit in denũciatoꝛibus qð in accuſatoꝛi
bus: ut ex pluribus uolentibus accuſare uel denũcia
re eligatur magis idoneus: ſi iñ non excipitur æ ad
mittunt᷑ oẽs ualet iudicium:ut in.l.ſi accuſatoribus
E. e.⁊= in.c.i de collu.dete.⁊ in.c.quotiẽs de pur.
cano. Mõ Harto. in pal.l.ſi plures.⁊ hoc intellige

qn plures agũt ad uindictam publicam ſed pꝛo ſuo

inteꝛeſſe agentes omẽs dñt admitti: ut in.l.iij.ſi
plures. ff. de ſepul.nio.⁊ ĩ.c.olim.j.eo.ti. ¶ Mõ ʒ·

Senciin

gtscit nii d d

lonecmi ſmi rn
inecaſis 1cch, ca 9.n.

nur nanur lmmnioun .
iin nunininangai n ir
ut tgenirinchalini
Iyuaſaorsiiſh oco ĩ id
gind um incibas enuntnn g
illnniio irce ſur ren
idchbtidchce negedoc
gltczert Matſnd a Kennen⸗
Gcnider gi ecien ancädenn

Iddemdmmun dene deanin

iinonito ncutbus vun nöbien
ſlaocimng ſmi o olant in
iſsſbifnonins aru inr inin
ltinonmofn Gllanin loc
ltitlein Cckatnt ſnn me
nmna Cege Gni ſiundiam

iüͤtin ginc nniceat

nttini⸗ inchoonmsf

C gulecig i i
ns iicdene ein

Gungrinftninmincniane

ꝙ de crimĩe epoꝝ põt agi coꝛã primatibꝰ ⁊ dicunt
pᷣmates ſm doc.uel cõciliũ ꝓuĩciale cui pꝛeſunt pri
mates ⁊ pr̃iarche uel archiepi:uel ĩtelligitur ꝓpꝛie
de archiepis qui ſũt iudices epoꝝ. Sed tu dic clari
us ⁊ melius ꝙ ſi crimen expoſcit depoſitionẽ ſolus Ni
archieps nõ audit talem cõʒ ſed dʒ ↄciliũ epoꝝ ſuo
rũ ꝛequireꝛ z poõt audixe cam:ſed nõ diffinire:quis

offieio ſuo ipᷣm ꝛepelleꝛe. ¶ & nõ ex hac ſolutiõe
ꝙ iudex ex officio ſuo dʒ ꝛepelleꝛe illegitimvm accu
fatoꝛc. facit glo.in.c.nulli.J.e.⁊ bona gl. in. c glieni
ij. q. Vij facit.l.quos ꝓhiber. fl. de poſtu ¶ Won
ob. ꝙ iudex nõ debet ꝓcedeꝛe ad cõmodum priua
tum: ut in. c. ad noſtram. de iureiurã ꝑ Inno. 7 i. l.
iiij. F. hoc aũt inteꝛdict. ff. de dam. infec.qꝛ iſta ex

„—

Neani v
annedicdo ſode
giaeni l is oß
D
in gril gettfſce.
ongini or inl uns &
Denmment in eonn ganſaro
mr ppre bepun poblcvmnet
tcadnie ſtcnis ſesbi
Nalmdrpeſcaſne tüc
Aarſae dor beneſco f.
NACCn Airrihe tatſnn
. Bos.

gtisepiſcopns⸗

miͦinvye rliis oitunn
ueiuin li,
Aſciiam kus hi c
ant udai iuenelimn nn;
õ
te Mngliehelnntefin
Gnionis: d s dſs bali
mi NdiN Gis
rmmn K Snikneicd⸗
zn ſtie abrrn)ons
Aknue
,Anich 11 dwaN 1,
de nni
ltuzhi Allltonn

¶ De accuſationibus

ſolus papa epos deponit.ijj.q.v. accuſatus . c. ᷓ

nis.ſed ſi crimẽ ẽ ꝑuum nõ expoſcens depoſitioneʒ

uel magnũ ſʒ nõ agitur ad depoſitionẽ tũc ẽt ſolus
archiepᷣs põt cognoſceꝛe ut in.c. ſacꝛo de ſen. exco.
7 per Ao. an..in. c.ut litigantes.de offi.oꝛdi.ii. vi.
6 quarto ꝙ denũcians crimen alterius moni
tione nõ pᷣmiſſa nõ ex toto repellitur ſed põt emen
daꝛe æ monẽ. Et nõ ꝙ monitio dʒ eſſe caritatiua 2=
ut crimen emendet ⁊ in caſu buius.c.reqrit᷑ triplex
monitio: ut in.c.nouit ðᷣ de iudi.ſed ſi fit ex iundiciũ
ſufficit unica monitio:ut in.c.ſi epiſcopus.xviij.di.
2 in cle.i.de ſup.neg pᷣla.⸗ itellige quãdo fit ad cõ
uincendã negligentiã ſupioꝛis tunc eni dʒ eſſe trina
2 ita uult illa cle. i. ezre uidetur ꝙ iſti ac
cuſatoꝛes dñt admitti.qʒ nõ pmonneꝛint accnſatum
qꝛ nullo iure cauet᷑ accuſatoꝛc dẽꝛe pᷣmoneꝛe accuſa
tũ:ut in.c.ueniẽs ⁊?. c. . J. e. ⁊ gl.in. c. ʒ helpy. in gl.
Vij.de ſimo. So. gl.mern hbuius contrarij intelligit
iſtum tex. in denũtiat.æ non in accuſationibus ? ex
ponit accuſatus.i.denuntiatus qꝛ in denunciatione
regulariter admittitur admonitio: ut in.c.nonuit de
iudi.tqᷓ in denuntiatione euangelica quã iudiciali ca
nonica ⁊ regulari:ut in.c.pᷣal.nonit Et ex hoc
nõ ꝙ accuſatoꝛes largo modo pñt dici denunciato
ꝛes nũquid auteʒ in ciuilibus requiratur ꝙ debeat
pᷣmiti admonitio? dic de neceſſitate nõ ꝛequiritur ut
nõ in. d. c.lʒ heli. in gl. que incipit ex hoc. illa glo.
itelligit iſtuʒ tex.⁊.c.accuſatio.⁊.c.ſequens.ij .q. Vij
qñ ciuiliter agit̃ de crie:ut.l.quidã iberus de ſeꝛui.
urba. pdi. ſed de urbanitate bene requiritur habet
tñ pᷣmonitio in cinilibus unum nõbilem eflectũ. naʒ
ſi reus cõpaꝛens cõfiteat᷑ nõ cõdẽnat᷑ in expenſis ci

tatõis ſi nõ fuit pᷣmonitus qꝛ nõ fuit inculpa:ſecus

ſi fuit pmonitus fᷣm Gnil.ð cu.in.l.oẽs.C. ð epiſ.
? cle.⁊.in.l.edita.C. de eden.⁊ refert ange. in. l. de
bitoꝛes. C. de pig. Etnõ iſtum dictum per quod li
mitat nõbiliter glo. in. c. querelã de ꝓcu.⁊= gl.in. c.
i.de do.æ cõtu.li.Vi.⁊ gl. in. c. honoꝛatus.lxxiij.di.
? gl.in. c. quiſquis.iiij.q.v.que nolũt ꝙ lz quis nõ
fueꝛit cõtumax in fa nec in tertia citatione nihilomi
nus cõdẽnet᷑ in expenſis pꝛime ſi nõ nenerit.⸗ ideo
in libellis r̃ ꝛeus ꝛequiſitus noluit ſatiſtaceꝛe ⁊c᷑.
? hec ꝓcedunt quo ad pꝛimuʒ intellectum huius.c.
Aliqui dicũt ꝙ boc.c.ponit ſpeciale in epis ꝙ nõ
accuſent niſi pmoneantur quod nõ cꝛedo peꝛ. c. ue

niens 2. c. ʒ. . e. ſed bene ſpeciale eſt in epo in caſu

c.ſi quis erga.ij.q.ðvij.ſ.cum ſubditus bʒ cqm ciui
liter ð epᷣm nõ dʒ adire iudicem niſi primo pᷣmonu
erit epm.= ẽ caſuſ nõ. Et ideo intellige hoc. c. in de
nũciatõibus:ſecus in accu ſatoꝛe qꝛ tunc non eſt ne
ceſſe ut pᷣmoneat᷑: ſy bona eſt ipſa monitio. Conclu
ſio ꝙ in accuſatõe nõ ẽ neceſſaria monitio: ſʒ ĩ de
hüciatiõe ſic nõ beñ abb. 4
Lla prepoſitorũ.il e
Auorum intereſt at accuſatio eſt nulla .Vel
ſic Criminatio prelati debet tractari coram ill quo
rum intereſt. æ primo ponit᷑ deciſũ factũ.ſcdᷣo diſpo
ſitõ ibi ſi Vo. s em ex tex. ꝙ illi ð monaſte
rio pnt abbatẽ ꝓpꝛiũ acculare ut de cꝛiminibus nũ

.„

ciaꝛe. ? cũ hec r̃a loquat indiſtincte:iĩfeꝛo ꝙ nedum
monachi ſed conuerſi laici dñt admitii ad accuſati
onem abbatis cũ eoꝝ inteꝛſit hĩre bonum abbatem

nec ſunt puri laici.pꝑꝛo ꝗuo facit glo. in. c. x eo de
Tu in fo ꝙ culpa ⁊z reatus ponuntur
hic ut diueꝛſa ⁊ ut differant põt dici licʒ culpa ſit

generale crimẽ:iñ ponitur ur ſpẽs ut eomphẽdat
delictũ ſine dolo.ſed reatus eſt cum dolo quaſi tex.
uelit diceꝛe ꝙ tã de negligentia et non doloſa quaʒ
de delicto poſſit accuſari. pꝛo quo oprime facit. c. ſi
quis abbas. xviij. q.ij. ubi ſola negligẽtia poteſt
abbas pꝛiuari.uið glo.in.c.ea que de offi. archi. qᷣ
dicit ꝙ negligentia plati eſt peccatum moꝛtale ſic ⁊z
alfit dria iter peccatum ⁊ delictum de quo nide gl.
in. c. peccatum de ꝛe.iuris li. Vi. ⁊ facit.lxxxi.di.c.i.
¶ Mõ. tertio ꝙ accuſatio pᷣlati tractatur cum bis
quoꝛũ ĩteꝛeſt qui ãt ſint illi gl. uidet᷑ itelligeꝛe de carx
dinalibus quãdo papa cognoſcit.uel de canonicis
añ cognoſcit epᷣs.⁊ hoc ſentit dum allegat.c. ſi qᷣd
Vo. xxxvi.di. Inn.exponit duplicit᷑ prio. ꝓ ſubdi
tis accuſantibus.ſᷣo pꝛo pᷣlatis accuſatoꝛũ qui inteꝛ
ſunt ut ↄſulant. ⁊ ſic tꝛanſeũt cõir doc. Sed dic cla
rius ⁊ melius ꝙ accuſatoꝛes ſemꝑ dent eſſe pñtes
nec ualet quod agitur in eoꝛũ abſentia nõ data con
tumacia:ut in.l.ſi accuſatoꝛibus. C. e. z.iij. q.ix. ca
ueant ⁊.c.oĩa. Dꝛelati vo ⸗ ſuꝑioꝛes accuſatoꝛuʒ
de neceſſitate nõ ſunr uocandi ar.in.c.neniens.⁊ in
C. I.j.e.ſed pñt ad cautelam uocari.⁊ ſic intellige
nn. B: ſi tamen ſponie ſe offerunt pꝛo inteꝛeſſe eo
rum dico eos admittendos 2 per ſe ⁊ per pꝛocura
toꝛem ar.in.l.fᷣuꝰ.ᷣff. de pu.iudi.= ſic põt ĩitelligi iſta
lza.⁊ facit qðᷣ nõ bar.i.l.pe..ad crimẽ.ff. de publi.
iudi.ubi nõbiliter dicit ꝙ pꝛo ſeruo monacho uel
ſubdito accuſato admittitur dns uel ſupeꝛioꝛ pꝛo
inteꝛeſſe ſuo.dico etiã ꝓ ⁊ teꝛius in fauoꝛẽ reipubli
ce põt admitti ad defenſioneʒ accuſati æ abſentis ut
ſingulariteꝛ nõ. bar.in.l.ubi.C. de tranſac.ubi dicit
ꝙ ſi quis occidit bannitum = nõ audet compareꝛe.
Teꝛtius uolẽs pbare occiſuʒ eſſe bãnituʒ debet ad
mitti:quia inteꝛeſt reipublice.ar.in.l.i.=.ij. C.qñ li
cet ſe uindi.æ hec nõ. qꝛ limitant illa iura geneꝛalia
ꝙ in cauſa cꝛiali nõ admittit̃ qͥ pꝛo alio: ut dicam
plene in.c. ueniẽs infra.e. In glo. iij. nõ glo. z7 te
ne eaʒ mẽti.ex qua iũcto tex.collige ꝙ patroni eccle
ſie ⁊ pochiani pnt ageꝛe ciuilit᷑ de cꝛĩe 5 platum ut
pꝛiuet᷑ ecclia qꝛ eoꝝ iteꝛeſt bje bonũ platuʒ ar. Viij.
q.i.audacteꝛ.⁊= idẽ nõ i.c.maxianus.lxxxi.di.2=.xvi.
q.vij.filijs.⁊ uide bonam glo. in. c. ex ꝑte ade.de te
ſti.? in.c.ueneꝛabili.de offi.dele. Alij neꝛo laici nõ
ad mittũtur etiã ciuilit᷑:ut hic ꝓbat iücta glo. qð ẽ
Fredeꝛicum de ſenis 2ſilio.xxiiij.qui tenet quelibet
laicum admittẽdum ad agendũ 5 platum ciuiliteꝛ ꝑ
⁊.· tã kis.de teſti. z.c.qm.e.ti.qdð etiã dictũ vx⸗ ſequi
o. an.?æ do. anto. in pal.c. ex ꝑte ade. Sed pꝛimuz
plus mihi placet ar. opti..? iura in Sꝛium allegata
loquũtur in teſtibus qui cũ ſint citati non pꝛeſumũ
tur doloſe uenire:ſicut accuſatoꝛes qui neniunt ſpõ
te ⁊ laici cleꝛicis oppido ſunt infeſti.ij. queſtiõe. Vij.
laicos.c.laici. Va gion⸗ in fine nota bene finem
glo. ꝙ non ſufficit ad ualiditatem ſententie ut poſſit
b 2

△

¶ De accuſationibus

certificari P ꝛelationem ad aliam ſeripturam niſi ſir

illa ſcriptura in actis.oʒ eigo q; ſñia ſit certa ex ſe
nel quod poſſit certificari ex aliqua parte actoꝝ.et
hoc nult ſingulariteꝛ. l.quã allegat glo. 2 idem vult
Inno. in. c. ij de liel.obla.⁊ idem tener Jo. an. in
addi.ſpe. in ti. de ſenten. pꝛola. F. qualiter. V. quid ſi
index. Ex quo inferĩ ꝙ ſi index ꝓnunciat fm conlſi
linm talis ſapientis non ualet ſeutentia: maxime qꝛ
conſilium non eſt in actis. æ de boc in. I. ij. C. ſi ad
leꝛ. libeꝛ. ꝑ glo. ⁊ doc. tene mẽii. ante.
. ui de aliquo
Mnipotens * crimine gecuſai
ud denunciatur interim ꝓmoueꝛi nõ pot
b. d. ¶ W prio ex tex. ꝙ pendẽte accuſatione ſeu
inquiſitiõe Z aliquẽ nõ dʒ iſte ꝓmoueri ad aliquod
bnficium uel officium: ut in. c. fi. ð. de teſti.ubi oĩo
uide ⁊ hoc procedit etiam in dignitatibus ſeculari
bus ur eſt rex. in. l. qui deliberate. ff. de libe. ců. ? in
l.ꝛeus fl. de mune. ? hono. vbi clarius.? in. 1. ᷓᷓ ſta
ius. ff. de ꝛec mili.? 20 ꝛeddit᷑ ̊ in glo. ota fo
ꝙ ex pendentia accuſatiõis gꝛauatur opinio accuſa
ti: ut interĩ nõ dicat᷑ ꝑſona itegꝛa oĩno licet eꝛgo pẽ
dentia accuſationis non priuet quem iure iam acqᷓ
ſito neqʒ exercitio illiꝰ iuris: ut nõ. glo. in. c. ſepe de
appel.facit tex.ff nil no. ap. pen. in. . i. F. integeꝛ. et
Ʒ ut li pen. ꝑ totũ tñ ibabilitatur quo ad acquiren
dum de nouo. ¶ In glo. i. in fi. queꝛo quia h dicit
ꝙ nõ dʒ honorari pendente accuſatione ſen denun
tiatione. nũquid eꝛgo poſſit interiʒ eligi. Innocen.
ꝛecitat duas opi. aliqui tenent electionem fieri poſſe
ak de facili poſſet impediri eleetio alicuiꝰ. quia ſi ſpe
raret᷑ electio de aliquo incõtinẽti poſſet accuſare. et
ſic fraudulẽteꝛ ipediret ſed nia figmentis aperiẽda
non eſt. de diuoꝛ. qᷓto. Alij tenent oppoſitũ ⁊ dicũt
ꝙ terminus dʒ pfigi accuſatoꝛi. Moſti. etiã dicit ꝙ;
inquiſitus eligi non põr qꝛ inquiſitio non fit niſi p
cedẽre ĩfa nia: ut in. c.qualit᷑ ⁊ qn. . e. il. ij. Si vo ẽ
accuſatus diſtinguit ꝙ aut nõ e ifamatus. ? põt eli
gi: ant eſt ifamarꝰ ? nõ põt eligi ꝛ2õe infamie. hũc ar
ticulũ latius examinat Inno. in.c.accuſatũ ð ſimo.
2 ibi ↄcludit ꝙ; iquiſitus eligi nõ põt ꝛatione pꝛedi
cta. ſed accuſatus uel denuntiatus uel is S quem ex
cipitur de crimine põt neduʒ eligi. ſed etiã ofiꝛmari
2 ↄſecrari. ſed certe iſta opi in accuſato vr 3.1. ꝛ euſ
pal. nã ſi nõ põt ꝓmoueri pendente accuſatione adh

dignitatez ſeculaꝛem: foꝛtius nec ad eccleſiaſticam:
vVbi maioꝛ ꝛeqrit᷑ idoneitas. ar. xj. diſtin. miramux

in fi. ⁊ in denũciato uideturtex. H. z ideo ſic puto
dicendum ꝙ inquiſitus etiã eligi non põt quia iam
pceſſit infamia. ⁊ elecno à tali fieri nõ põt:ut ĩ.c.cũ
in cũctis õ de elec. ⁊ in.c. tantis daniel.lxxxi.di. Si
Ho ẽ accuſatus ⁊ tũc aut pceſſit ifamia:æ etiam non
põt elegi qꝛ ſola ĩfamia facti impedit.l.ij. C. ð digni.
li.xij. æ in regula ĩfamibus de re. iuris li.vVi. ubi peꝛ
Dy. Si vHo nõ pceſſit ifamia ⁊? tũc pꝛomoneꝛi non

põt: ut in. :. reus. pal. in.l. qui de libeꝛtate. ?⁊ H. ſed

eligi poreꝛit ne malicioſe ſit attẽptata accuſatio.arg.
opti. in. l. i. F. cñ quis.ff. de qõni. ſi ueꝛo eſt denũcià
tus ⁊ tũc ſi pceſſit ifamia etiam eligi nõ põt ratione
pꝛedicta ſi non pꝛeceſſit. ant ſnpeꝛioꝛ inquirit ? inte

rim põt eligi ſed nõ ꝓmoueꝛi: ut h. ſed ſi denuciatio
fit debenti cõfeꝛꝛe uel eligeꝛe nõ tenetur hus ofeꝛꝛe
uel eligeꝛe obtempꝑare: ſed põt eligeꝛe ſen ofene. ? ſi
poſtea oſtiteꝛit eũ cꝛioſuʒ pꝛiuabit᷑.? hũc ultimuʒ ar
ticulum ꝓſequeꝛe: ut plene nõ. Inno. in. c. ad diſſol
uendum. de deſpõ.ĩpu. in. c. cũ inteꝛ. de elec.? ideʒ
dic ſi agit᷑ de cꝛie ꝑ uiam accuſationis ut poſſit pro
moneꝛi ſi nõ eſt oꝛta infamia. de quo in. c. ſupeꝛ eo
de elec.⁊.c.ſupeꝛ bis.j.eo.ti. Abbas.

. , Epus
Blli epiſcoporũ. Meptio
nẽ cus illum ab accuſatiõe ſua repellẽ nõ
põt quem ante a ſua fami iaritate neglexit ſepeꝛare.
N p pſumendum ↄtra p atum detinentem in
honeſtos familiares iudicat᷑ enim quis ex moꝛibus
ſocioꝛum. ¶ o fo ꝙ repellens a familiaritate eũ
a quo ſciebat ſe accuſandum etiã excipeꝛe ↄtra eum
non poteſt. debet eꝛgo iſta expulſio fieri anteq; ſciat
ſe ipetendu n ab eo nam ſi fecit poſtea pꝛeſumitur fe
ciſſe in fraudẽ ar.in. c. ſuggeſtum. ? in. c meminim?
ͤ de ap¶ In glo. i. in fi. NMõ ſemꝑ bc glo. ex qua
collige ꝙ ʒ accuſatus in odiũ ſui nõ poſſit excipeꝛe
ʒ accuſatoꝛem de ſua indignitate iudex tñ ex officio
ſuo hoc põt. Contrarium iñ in ſimili uideĩr̃ ſentire
Hꝛr. in.l.nõ ſoluʒ. F. fi. fl. de inin ubi tʒ ꝙ ſi alicni
denegat᷑ audientia uigoꝛe ſtatuti nõ poteſt index ex
officio ꝓcedeꝛe ↄ offenſoꝛem illius Sed mihi placʒ
maltũ hec glo. arg. in.l. licitatio F. quod illicite ff de
publica. Ec delicto eniʒ acquiritur ius pꝛiuato ⁊ rei
publice lʒ pꝛiuatus nõ admittatur uel nõ ve it agẽ.
facit qð nõ.bar.in.l.inteꝛ omnes. recte.ff. de fur.
nã illtimus accuſatoꝛ debet repelli nedum ad cõmo
dum accuſari:ſed ꝑꝑ dignitateʒ iudicio ideo poterit

ejã ex officio repelleꝛe. ar. in. l. quos pꝛobibʒ.? quod

ibi nõ. ff. de poſtu. æ facit qð nõ. glo .in. c. i. de elect.
li. Vi. facit etiã ꝓ iſta opi.glo.nõ.in.c.i.de iudi. lib.
vi. que nult ꝙ lʒ in cã cꝛali nõ poſſit inteꝛnenire ꝓ
curatoꝛ in ſi inteꝛueneꝛit tenet iudicium cum eo agi
catum. Sed glo. poſtea notanteꝛ dicit ꝙ iudex taleʒ
pꝛocuratoꝛem põt ex officio ſuo repelleꝛe: æ non rin
põr ſʒ etiã dʒ.⁊ ſic dicimus ꝙ nõ abſolute qꝛ ſi ꝑ ſia
tutũ denegaret᷑ audientia pti. poſſet index ex officio
ꝓcedeꝛe:ut hᷣ dr nõbiliteꝛ. dic ꝙ Iʒ poſt lit. conte.nõ
poſſit reus peteꝛe cautionẽ a ꝓcuratoꝛe tamẽ iudex
ex officio ſuo ne officium ſit fruſtratoꝛiũ põt ↄpelle
re ꝓcuratoꝛẽ ad oſtendendũ mandatũ uel ad docen
dũ de mãdato. n glo. fi. ibi de cꝛimine excepto.
hec ſo. va eſt in ſe. de quo dicet᷑ plene in.c.cuʒ.p.ʒ.
e.ſed nõ ↄgruit huic litteꝛe. ⁊ ideo tene ſecundaʒ ſo

lutionem ſequentẽ ut ſit ſpeciale in odium eporuʒ. 2
ideʒ nõ. glo.ij. q. vij. F. in hoc G Ded contra hoc
op. nam familiaris nõ auditur accuſando dominuz;
imo debet puniri: ut.iij.q.ultima.c.fi.⁊.l.iniquum
E. qui accu.nõ poſ. So. duplex Zꝛia loquuntur de
familiaribꝰ nutritis a pꝛimena etate in domo ſecus
in alijs. Secũda ſo.ut etiam illi nutriti in domo ad
mittantur ad accuſandũ epm ⁊ boc in odiuʒ ipoꝝ:
quia debent habeꝛe peꝛſonas honeſtas.pꝛima ti ſo.
mihi plus placet nam familiaris in domo nutritus

lmt g mn

uln r u ntucl⸗
mli. lünnciite
miahnini wit um il
gummnſitnn and lman
elre peelt Gitin ſi Noor
iſſei em imni nmia
ſi ceinet nuisieltniin
GN Gnattstdis
tenunſimainti ntinu ai
inniced1 ütgtone cerin
ulus ir ionnbuor ſtom orin.
at omvi e nii. ori ei.
Elnau o Amumvin wpr
ſer ſit i i aun n lun
lucltin fm an i nb gerner
nönluifſceſais di n
ſeint einttäinnnmi ie
ihehhnin gntanezindcdieſtl

Afereftmgapinhendarchi
uOdoümn NNad ech
nioteſtlnaner op ſi f
irnii lnir n nl inif 4
nirinulmelcnfſſorn
. mnicpial nit inum
nfmrnieine⸗
frtlc ntingi
n nirlgm entk
ſ ateſtnb

Polgendo iuc emerin a

l
mſin llaſnin

ſ — feinmti
Wunmaaceheranann
apin nſiofan mti i
vemmifriſpſn rimtre
Minc ſygſin eind nniin
inginocli ii oſt eppere
ein ind grinre certi roffco
onrarummiinſniividct ſennire
n Küftceinn bigſ ici
nanigon iama dd porckinderer
4) anſcen lins Ged nibieg
Dg N)tand aled lcteſe
iad cnz uqinim nsptumt ri
mums no Mrinamr vd o retacl⸗
r in Lina onmes,,. uurfcfn.
Auammdtt xl umnmti
dyninz, o inj Munnt
Cr ru zhrhſi tnd
ttutco goinl rte.
ſnonigond tich icl lb.
Gdücini t nttſeneſteh,
Eudei a Mcnnauned

1 Acrd
ü
vKacimggin nn
Haſ Nmns otnſhtt 6
gi glenngi tlnan
Gein nd lllnne,

hin mr Mi

( e accuſationibus

repellit᷑ pꝛopt᷑ odiũ ſui æ qui nõ videt᷑ honeſtũ.vñ
quãtũcũqʒ ſit bone fame non dʒ admitti ↄtra dnm
ꝓ vindicta publica æ hoc idem puto ꝓcedere ĩ epo
Iʒ aliqui ↄtra. ¶ Vltimo quero quid ſi epᷣus accu
ſat᷑ a ſubdito:nunquid poſſit cõtra eũ opponẽ ð cri
mine:? æ nidetur ꝙ non pari ratione qꝛ neglexit enz
pᷣuz panire. Cõtrarium tʒ Inno. ? cõiteꝛ alij. nam
iz platus non puniuerit ſubditum non ꝓpt᷑ hoc ap
pꝛobauit eius moꝛes:foꝛte enim nõ heẽbat ꝓbatio
nes i0 ſilebat.ij.q. vij.pleriqʒ.ul omiſit rõne ſcãda
li de pᷣben.cũ iã dudum in fi.uel etiã ſi neglexiſſer.
aliud eſt non coꝛrigẽ ſubditũ æ alind appꝛobaꝛe ali
quem ad officium familiaritatis cũ debeat hr̃e ho
neſtas ? pꝛouidas ꝑſonas.ij.q.vij:cũ paſtoꝛis.æ G
c.intellige qn ſunt familiares clerici.nã ſi eẽnt laici
nõ ad mitrerẽrur qꝛ laicꝰ clericũ crialit᷑ accuſare nõ
põt: ut in.c.de cetero.de teſti.et quod ibi dixi tene
menti. Aobas.
Ebis HMoc dicit. Abſolutus de
ceꝛto crimine de eodeʒ iterũ
accuſari non põt. Et nõ diuidit᷑ qꝛ ↄninet
unum dictũ. 6 pꝛio ꝙ ſnia in criali cã lara trã
ſit in rẽ iudicatã etiã quo ad teꝛtium. vn ſi non fuit
appellatum non põt accuſatio inſtitui etiam a teꝛtio
7 hoc clare ꝓcedit qn ſnia feꝛĩ abſolutoꝛia pꝛo reo.
Quid aũt ſi feꝛt õ reum nũquid tranſeat in rem iu
dicatꝗ: doc.in cle. paſtoꝛalis de re iudi. nidentur uel
le ꝙ non ſi iminet pena moꝛtis nel alia pena coꝛpo
ralis qꝛ tranſitus in rẽ iudicatã cauſat᷑ ex quieſcẽtia
ↄdenati.c.qð ad ↄſultationeʒ.de re iudica.ſed cum
nullus ſit dĩs membꝛoꝝ ſuoꝛuʒ: ur in.l. ubeꝛ homo
ff.ad.l.acqui.⁊.xxiij.q.v.ſi non lʒ.⸗ in. c.otingit.j.
ge ſen. excõ. eꝛgo ↄdemnatus in coꝛpe nõ põt acqᷣe

ſceꝛe ſnie. æ hãc opi.qnʒ etiam fui ſecutus Sed iue

ſtigata diligẽteꝛ Vitate puto eã nõ ꝓcedeꝛe.pꝛimo ꝑ
tex.nõ.in.l.diui.ff.de penis ubi patʒ ꝙ ſnia coꝛꝑis
aff ictina nõ põt iure cõi retractari poſt lapſuʒ.x. die
rũ Iʒ appareãt ꝓbationes inocẽtie:ſed ex gratia ſpe
ciali fit reſtitutio a pꝛincipe.⁊ in hoc eſt ibi tex. ſing.
nec ob. motiuum ↄtrarium quod ꝓcedit qñ iniuſte
quis uelit exponeꝛe coꝛpus ſuũ: ſʒ qñ nõ appellauit
tacite nidet᷑ ↄſentire. ar. in.l.furti.ff. de hbis qui nõ.
ifa.nã ? hoc uidemus in confeſſione uera cuius nir

tute ẽt ad penã capitalẽ quis dãnatur.l.qui ſniam.

C. de pe.æ qðᷣ nõ Inn. in. c. qualiteꝛ el.i.. e. ? hãc
ſniam nõ põt reuocare niſi aliter impetretur ad hoc
qð nõ ĩ.c.cũ ſpeciali.de ap.nbi tetigi. In gl.i. in fi⸗
nõ. gl. que quotidie allegatuꝛ æ nide quaſi conſimilẽ
glo.ij. q. Vv. habet z circa hanc materiam. aduerte la
tius colligendo multa dicta. nam quãdoqʒ accuſatꝰ
abſolutus ẽ ab obſeruatõe iudicij:⁊ põt iternʒ accu
ſe ri.l. lbelloꝛum. ff. eo. canoniʒata. ij. q. viij. libelloxꝝ
⁊? fact.c.cum.p.j.e.Et an hoc caſu ille idem poſſit
accuſare uide tex.ij. q.i. ꝓhibentur æ uide bo.glo.
ibi in Ybo pnblica quandoqʒ quis eſt abſolutus ni
goꝛe tranſactionis qꝛ tranſigit cum accuſatoꝛe. ? tẽ
ſi tranſactio tenet põt accuſari a tertio:qꝛ non facit
piudicium. tenio nt nõ. in.i.tꝛanſigeꝛe. C. de trãſac
ti. ſed ab eodem accuſari nõ põt Si vo tranſactio
no tener tunc a temno in dubio accuſari põt: ſj an ab

iſio qui tranſegit. dic ut nõ. baꝛ. in..ſi maritus. F.
ſi negauerit. ff. de adul. Onqʒ quis fuit abſolutus
E uiam exceptõis.⁊ tunc aut erat tale crimen ꝙ etiã
E uiam exceptõis debeat puniri pena naturali = nõ
põt iterũ accuſari:⁊ que ſunt iſta cria noõ .in. c.i. de
excep.⁊ in.c.ij.de oꝛd.co gni.2⸗ in.l.ij.F.ſi publico
.ff. de adul. ſi vo nõ ſunt talia cria. ⸗ tunc potit ite
rum accuſari ⁊ exceptio de ſui natuꝛa non tendit ad
uindictam facit c.ij.? quod ibi nõ de oꝛdi.cog.⁊.c
fi. eo.ti, aut fuit abſolutus per uiam denũciatõis =
dicit Inn. in. c. dilecii ö purga. cano. ꝙ põt iteꝝ ac
cuſari qꝛ denũciatio nõ fit ad nindictam:quod pu
lat uerum ſdem quoſdam:niſi ſatiſfeciſſet ex toto
delicto. quod ego puio neꝝ qñ niam denũciatõis
ſoluiſſet penã nãſem delicti:alł ſecus qnqʒ quis fuit
abſolutus in pnia = gl.h̊ concludit ꝙ põt ice:ũ accx
ſari ꝙ limita ur duobus modis fᷣm aliquos. naz ſi
pnia fuit publica ſn aliquos nõ poteſt iteꝛum acen
ſari quod tenet h do.anto.alt. Moſt.in. c. tue de
cu.ſed mihi nõ plʒ.nam pꝛo delicto iponitur pnia ĩ
foꝛo aĩe ut ſauſfaciat deo ⁊ aie.ideo punitur a con
feſſore ſuo tin ubi deliquit.xxi. q.v. placuit. Item
punitur in foꝛo contentioſo ſeu iudiciali:qꝛ leſit rẽ
publicam ut.l.licitatio.O.qdð illicite.ff. de pu. hinc ẽ
ꝙ debet puniri ubi deliquit.iij.q.vi.c.i.æ in anc.
qua in pꝛouintia.C. ubi.de cri.agi.oʒ. Cum eꝛgo
iſta tendant ad diuerſos actus ſiue effectus impoſi
tio unius nõ ponitur ꝑ diſpõnem alterius. aꝛ. in. l.
an eadẽ. ff. de excep.ꝛei iudi.non ob.ꝙ eſt publica.
qꝛ ſemꝑ ẽ idem finis ut ſatiſfaciat deo z aĩe ſue:ſed
iponitur publice qnqʒ ad ſedãdũ ſcãdalum. xxvi.
q. vi. c. fi. Ad hoc optime facit.c.felicis..fi.deppe.
li. vi.ubi ſingulariter ꝓbatur ꝙ pũitus ꝑ iudicẽ ec
cleſiaſticũ de crie eccleſiaſtico põt iterũ puniri ꝑ iu
dicẽ ciuilẽ qᷓtenꝰ pena excedit᷑ legał.ſʒ pnia eti ſi ſit
publica leuior ẽ ꝙ; pena nãlis delicti ut xxxij.q .ij.
admonere. Secunda limitatio ẽ ꝙ abſolurus in pe
nitentia nõ põt iterum accnſari de crimine cõmiſio
ante batiſmum ꝙ tenuit glo.xxxij.q.i.quod autem
? xlix.di.in prin.Et ſentit etiam hic do.anto. ſed õ
rium ſentit glo.in.c.gaudemus de diuor.æz in pre
al.c. admo nere.⁊ hoc mibi plus placet quia batii
mus tollit peccatum æ penam peccati quo ad deum
adeo ẽt ꝙ penam purgatorij non ſentit ut eſt tex.
Angu. de peni.di.vij.nullus . Sed non tollit quo
ad rem publicam. iſta enim ſunt diuerſa ſicut non
tollit ius competens tertio ita nec ius queſirum rei
publice.primuʒ iñ equius ẽ ſi daretnr baptiſmus ſi
ne ſimulatione qñqʒ quis fuit abſolutus dum agẽt
ciuiliter de crimine æ nunc accuſatur crinaliter nun
quid poſſit ⁊ circa hũc caſũ aduerte:nã ſi utraqʒ pe
na tẽdit ad uidictã abſolutꝰ ciuiliter nõ poteſt accu
cuſari crinaliter. ?æ hoc nult tex.i.l.ptor edixit.ff. de
iiu.uñ abſolutꝰ ab actione iniuriarũ nõ accuſat᷑ cri
naliter quod iliũ occideꝛit.ſi vo ciuilis accuſanio tẽ
derit ad rem familiarẽ crialis vo ad uidictaʒ æ tũc
aut fuit abſolutus qꝛ accuſatoꝛ non ꝓbauit: 2z põt
iterũ accuſari crialiteꝛ: ut in.l.i.C.quãdo ciui.ac pᷣ
iu. cri.nõ. Inn. in pal.c.cũ dilecii de pur.ca.ſi vo

fuit ꝓnunciatum ſuꝑ facto qðᷣ nõ comilſſit æ tũc nõ

5

¶ Be accufationibns

poteſt accuſari etiam ciniliter. ar. in. l.ſi quiſ cum t0
tum. ff. de excep.rei iudi.quod eſt neꝝ ab eodẽ. Dʒ
ſi a tertio poterit accuſari: ut noluit bar. in.l.iij.f.
vi bo.ꝛap.per.l.qui de cꝛimine.C. de accu.qnqʒ fu
it abſolutio facta per diſpẽſationẽ.⁊ dic ut in glo.
2 adde quod nõ.in.c.at ſi cerici.s.de indi. Qñque
abſolutio eſt facta quia purgauit ſe de delicto æ dic
ut in. c. ij. in. c. ex tuarum. de purga. cano. ubi di
cam qñque fuit abſolntus quia confugit ad eccleſiã
preſtito iuramento per iudicem cinilẽ de ĩpũitate ip
ſiuſ accuſati ⁊ nõ poteſt iterum accuſari.xvij. q.iiij.
id conſtiruimus.qñqʒ fuit abſolutus ꝑ uiã iqſitõis
2 dubitatur:nunquid poteſt accuſari: Inno ponit
duas opi. in. c. cum dilecti. de pur. cano. ubi tener
quod nõ poteſt accnſari ⁊ tenʒ bar.i. l.ſi cui. ff. e. ti.
2 mihi placet:nam de iure ci.non uidet᷑ tin dubiuʒ
quia eadem pena impt nit᷑ ſiue agat᷑ ꝑ accuſationem
ſiue peꝛ denũciationem ſiue peꝛ inquiſitionẽ ut dico
ſuper ſyica de iudi. Sed de iure canonico poteſt eẽ
dubium quia imponitur minor pena ꝑ modũ iquiſi
tionis: ut in. c. qualiter el.ij.j.eo. Sed hoc non ob
ſtante puto primum dictum ꝓcedere quia h minor
ſit pena utraque tamen tendit ad nindictam ergo ñ
põt iterum agi ar.optimum in.d.l.ptor edixit.ff.de
iniu.qũqʒ actuʒ fuit primo crialiter ⸗ fuit abſolutus
2 queritur utruʒ iterũ poterit accuſari crialiter: 2 di
citur qð nõ ut hic ⁊ in pal.l.ſi cui.ff.e. ti. fallit in ca
ſibus bic exceptis. primus qñ põt ꝓbari ꝙ primus
accuſator fuit prenaricator 2 qtiter ꝓbabir dic oð
per teſteſ qui interfuerunt qñ accuſaror ? reus oue
nerunt ſuꝑ colluſiõe fienda: ſed quia boc difficile ẽ
ꝓbare uide nõbilẽ theoricã bar.in.l.i.F.pꝛeuarica
roꝛc. ff. ad turpil. ubi dicit ꝙ ſi accuſatus conneꝛſa
batur cuʒ accuſatoꝛe pꝛeſumitur colluſio quia ex ac
cuſatione criminali oriũtur inimicitie capitales.l.i.
z.1l. ſi inimicitie. ff. de his qui. ut indig. Si cꝛgo ac
cuſatus nõ curat de accuſatiõe ⁊ familiarit᷑ cõueꝛſa
batur cum accuſatoꝛe pᷣſumit colluſio qð eſt bñ no
tandũ.ad boc.c.J.ꝓximũ.adduco in argu. c. ꝛepel
lantur.j. e. z.c. eiciens.xxxxiij.di.⁊.c.ſilij de hereti
cis li. V.. Secũdus caſus exceptus eſt qñ ſecundus

accuſatoꝛ ꝓſequiĩ iiuriã ꝓpꝛiam ? ꝓbat ſe ignoꝛaſ
ſe accuſationẽ inſtitutã ꝑ aliuʒ. ¶ Er nõ circa hũc
caluʒ qualit᷑ ꝓbabit᷑ ignoꝛãtia ⁊æ nide glo.in pꝛealle.
. ſi cui 2 in. l.V. C. de ꝑi. tu. ⁊ ſpe.in ti.de aboł.
.i. H. ſed liteꝛ. dic ꝙ animꝰ ꝓbabitur ꝑ iuramen
tum ar. in. c. nulli de elec.li.vj.et quod nõ glo..c.
inotuit eo.ti. in antiquis. Itẽ ꝓbabit abſentiã a lo
co tpe accuſationis nel ꝙ eꝛat in miĩori etate conſti
tutns ut eſt bonus tex.in.c.fi.qui ma.accu.poſ.ſcia
eim pᷣſumit ſi in loco erat fama de accuſatione uel
iſte erat nicinus ar. in. c. quoſdã. z. c. qᷓto de pᷣſũp.
? in.c.i.de poſtu. pꝛela.? gl.ĩ.d.l.v.qnqʒ quis fuit
accuſatus de crimine ſine ceꝛta qualitate ⁊ abſ. olutꝰ
nũc aliꝰ vult eũ iteꝝ accuſare addẽdo certã qualita
tem. puta pꝰ é accaſatus ꝙ ꝑcuſſit ſempꝛoniũ:nunc
accnſat̃ ꝙ pcuſſit eũ cum ſangu s effuſiõe nel cum
abſciſſione mẽbꝛi nunquid põt. magna ⁊ nõ.eſt qõ.
iõ diſtingne. aut fuir abſolutus aut condemnatus ſi
fuit abſolutus ⁊ dic ut ꝑ HBar. inj.l. denunciaſſe.f.

de adul.ſi fnit Odemnatus æ? tunc agitat᷑ ut grauius
ↄdemnet᷑ ꝑꝑ qualitatẽ adiectã ⁊? dic ut nõ. bar. in.:.
ſenatus.ff. eo.ti.? uide ad ꝓpoſitum peꝛ eundem in
.l.ſepulchꝛa.de ſepul.vi.

. De ſũ lpõ
Epellantuꝛ. oluman Roba

bitantes inimicis accuſati ab accnſatione

repellunt.pꝛimo ponit ſtatutũ.ſecũdo rõeʒ ibi.quia.

pꝛo ex tex. unũ modũ ꝓbandi amicitiam ⁊
inimicitiam. nam amicitia pꝛobatur ex frequenti con
ueꝛſatione cum amicis. ar.op.i.late culpe..amicos
ff. de v. ſig. Inimicitie pꝛobantur ſi conueꝛſar̃᷑ qnis
cũ inimico meo ⁊ intellige de conueꝛſatione freqnẽ

ti ut S dixi. ⁊ facit.c.eijciẽs.lxxxviij.di.⁊ ex hoc 56

ꝙ amicitia æ inimiciria pꝛobantur ex ↄiecturis:cum
oꝛiantur ex aflectione animi z animus niſi peꝛ piec
turas ꝓbari nõ põt ut in.c.ij.de renũ.li.Vi. ⁊.l.o
lum. E. de dolo. ⁊ circa hoc nide quod nõ.in.c.cuʒ
adrianus.lxiij.di.⁊ ibi glo.que dicit ꝙ ſi quis alinʒ
non ſalutat pſumit᷑ eſſe inimicnus quod intelligo on
eꝛat ſolitus ſalutareſ Wo ꝙ affectio inimicie anʒ
iducit hoĩem ad male loquendũ ⁊æ ad blaſfemãdum
inimicũ amici qð tñ eſſe nõ debet: non enim ꝓ ami
co aliquid iboneſtum faciendũ eſt: naʒ ut inquit Ci
ce.hec lex in amicitia ſanci᷑ ut nec rogemus res tur
pes nec ut rogati faciamus.⁊ ut narrat ualeꝛius qũ
quidaʒ impꝛopeꝛaret amico cur nõ faceꝛet quod ro
gabat quid mihi pꝛodeſt amicitia tua ſi pꝛo te aliq̃d
inhoneſtum facturus ſum. ¶ In gloſa prima ibi
nam ſocius ſocij mei non eſt mens locius:ut in.c.

lcgit᷑.lxxj.di.ubi dẽꝛ ꝙ q ſunt cũ ſoꝛoꝛe mea n ſunt

ſoꝛoꝛes mee:eꝛgo ad ꝓpoſitum conuerſantes cum
inimico meo non debent dici mei inimici. Sol. du
plex ut colligiĩ ex dictis doctoꝝ primo quia iura al
leg. iĩnitũtur vVitati qꝛ in Vitate non eſt meus ſocius
ſed iſtud.c.fundat᷑ ſuꝑ pſũptiõe quia ut dixi inimici
tia pꝛobat᷑ ex piecturis qꝛ oĩo ſocius ſocij mei non
eſt ſocius meus ꝓbatur qꝛ ad bhendam ſocietateʒ
requiritur ↄſenſus:ſed ad ↄhendã inimicitiã ſumit
affectio que pſumit᷑ ex cõueꝛſatiõe iſta. Sed an oĩs
inim citia ſuffticiat ad ꝛepellendũ ab accuſatione vin
cen. ꝙ non. ſed dʒ eſſe capitłis ut in aucẽ. de teſte.
ſi vo qð nõ.⁊ dẽ inimicitia capitalis qñ fuit ſibi mi
natus moꝛtẽ ſeu accuſauii eum crialiteꝛ.uel eſt con
tentio de maiori ꝑie bonoꝝ:de quo dic nt nõ. glo.
in. c.cum opoꝛteat.j.e.⁊.l.licʒ.ff.de arbi.⁊ in dicta
guẽ. de teſte. ¶ Witimo ſcias ꝙ ad pᷣhendum ini
micitias non inſpicit᷑ iuſticia uel iiuſticia aĩe ſufficit
eim ꝙ tale qͥ pceſſit qdð habuit ꝓuocare animũ al
terius ad inimicitiã pꝛo hᷣ tex.in.l.i.ffl.de his.qᷓ ut ĩ
dig. ubi Oar.pro hoc.c.cuʒ J.?.a.de re iudi.nnðᷣ
etiam infero ꝙ ille qui fuit cã iimicitie põt excipere
õ umicum ſuũ de inimicitia ut nult archi.i.c.ſtatutũ
de reſcrip.li.vVj.ar.l.nec timoꝛem.ff.qð me.cã.licet
gl. in v. ſi minus ronabilit̃ priuʒ ſentiat ? male in. c.
ut debitus de ap. in fi. Ad unum tamẽ aduerte qð
ille qui fuit cã inimicitie indiſticte non repellit inimi
cum ſʒ debʒ ↄſiderari an hoc fecerit malicioſe:ideo
relinquit᷑ arbitrio iudicis:ut eſt tex.nõ.in.l.i.O.cum

quis.ff. de queſtio.unde bar.reciiat ibi de quodam

Eifetgmenriimmemn
jellirgaſunam uuinen i

J trimiuliLANNnud

claridenndei nid ve ſoe
6Inc udrtdasſdigatnn
Natrie omn tmag la onc
wdinccdebe zet bot ſins n
ioftanin ſoꝛo oi ai on oliraa
voyj nlui nin io ieliet
M⁵Nρ„ναρορανvnααααα

Uyriſancnvvonng:nigid gvolta

ijnec otel ponei nin in ad⸗
unroer cengfentsieme ic n an⸗
Imleſitnes criecnonicet vide n
Niroft nidni ſt eenan
incet giaindenst ſen

mncbeſpoſitnan endii noi.

linſ. Nug eponitignompi
Chonſtignoidigon
vun fn hrim igniri noeten
iin mmlmn vdt
tiiut mmnij lens na

n
e anarnlaein
uunimb d ni o
Pcaflnidiinen
geſoeneniigan Hliſeniun
eſerocthn nain pani
nſwindicft mmn neri Ki
nſuni nnecrogenns res n
cannsAN ann glins i
raamicd r höfateen rod ro
Podanicta iigi rahiͤ
wos ſon. (Ro Min bi
meinonct meus locnsntint.
i/αtrirnanͦ
u groiumconuriinns
Itonduina innd. d
Nusdoaozprimooinl
in tar non et nus oeins
iſigtie ticii nnit
ncioſCeltsſoch niten
Aun rad idenan cem
And enhuinictd imi
igcnrinide in Naln
tunan palun
Pctlnignnu a
ancattki
utxian giiin / h
wr. eu o
Aentit idies

l.e.

¶ Be accuſationibns

qui cum ſciret non poſſe pꝛobari debitum ↄtra eũ
niſi ꝑ unum teſtẽ dedit illi alapã ut ſic poſtea ſi pꝛo
duceretur ĩ teſtẽ ↄ enʒ poſſet repelli prextu iimicitie
hoc tamèẽ iudex conſiderabit ex circũſtãtijs. nec ma
litia dʒ ſibi prodeſſe:ut in.c.iquiſitionis in..⁊ an

fides. J. eo. Abba.

Ccuſ. aſti Ponit pniam aecuſa

toꝛis calũnioſi cum ſeqͥ
tur inde mors uel mẽbri debilitatio. Hõ
primo quod in foro pniali imponitur minor pẽa q;
in foro iudiciali nã in foro iudiciali ĩponerer̃ pena

ualde acrior:⁊ facit ꝙ dixi in.c.de hiſ.s A In
glo. in v. niſi pro pace in fi. uel dic clarius col igen

do dicta doc.ꝙ iſta dictio niſi poſſet eriaʒ ꝛcferri ad
ſequẽtia: ut pñia ĩponatur niſi omittatur pꝛo pace 2
pꝛo ſcandalo qð inde ĩminet.põt ẽt ꝛeferri ad pecca
lum ut ſit ſenſus ꝙꝙ ſi in vitate accuſauit crioſũ: ſed
malo ʒelo tũc in foꝛo aĩe punit᷑:nt h̊ dr̃ qꝛ nõ debuit
malo ʒelo accuſare ꝓximũ:ſed ſi fecit pꝛo pace ⁊z ze
lo iuſticie: ut aliqui quiete niuãt:tunc non dʒ puniri
etiam in foꝛo anime.unde talis eſt imunis etiã ouo
ad deum. ſed nõ euitat irregularitatem qꝛ illa pbit
etiam ſine peccato.⁊ de hoc dic ut nõ.in cle.i.ð ho
mi. ⁊ per glo.in ſũma.li.di.Et ex hoc ſolui᷑ qõ.qui
dã iterfecit patrem meũ uel tutoꝛẽ meum ⁊z penituit
nũquid licite poſſum enm accuſare:nã ſi nõ accuſo
ꝑdo heꝛeditatẽ ut.l.ij. C. de his qui.ut ĩdig.ſi neꝛo
accuſo uideoꝛ moueꝛi malo ʒelo exquo egit peniren
ti. Minc. dubitat7 plus ſibi placet ut abſtineat ab
accuſatõe. Jo. an. tenet ꝙ licite poteſt eum accuſare
ꝑ nõ in. c.de his S. e.æ hoc vius .nam nut dixi abſo
lutio.facta in foꝛo pñ ali non tollit accuſationem in
foꝛo iudiciali.¶ Item qꝛo qũo ĩtelligitur f̃a dum
dicit ꝙ dʒ peniteꝛe in pane æ aqua per.xl dies cum
ſeptẽ ſequẽtibus annis:nũquid quolibet die dẽat ie
iunare.dic ꝙ nõ:ſed iponet᷑ pnia ſᷣm arbiurriũ ſacer
dotis ut per ceitas feꝛias ieiunet ſic in qualibʒ ſepti
mana ⁊ ſũt tres ferie canonice.⁊ uide in tex in.c.̊
a ł.qui nõ facit mẽtionẽ niſi de quarta ⁊ ſexta feria

tex.ẽ in.c.pe.xi.q.iij.⁊ ibi nideas ⁊ ſic intellige cia

iura que iponũt pniam certoꝛũ ãnoꝛũ. n glo.
ſi. in fi. Iſta gl. exponit ignotũ pꝑ ignotius.nec dicit
uerum vᷣm ꝓprium ſignificatũ uocabuli æ docto.̊
ſimpliciteꝛ tranſeunt.ideo dic ꝙ ꝓprie debiliratio
Oingit qn ipedit᷑ exercitiũ alicuius mẽbri:ut ꝓpter
pcuſſionẽ nõ poſſit libeꝛe exerceꝛe officium brachij
uel pedis:ita ꝙ ↄtingit debilitatio ſine abſciſſione
mebꝛi. uide aliqd in.c. ſicut urgeri.i.q.i.⁊ in.c.ego
ſupꝛa de iureiu.? in.c.i.qui cle.uel no.⁊ nõ bar.iĩ.l
ij. f. de publi. indi.æ ibi rangit ꝓprie qͥd ſi mẽbri
mutilatio ↄtingit enim ex abſciſſione mẽbꝛi:un mu
tilaꝛe. idẽ ẽ qð detrũcatr᷑.ad hoc qð nõ in cle.i.ðᷣ ho

mi. 2 in. d. c.i. qui cle. uel uo.?æ hoc no ꝓ ſtatutis fa

cientibuſ mẽtionẽ de hoc. HZ
q Snꝑ notoꝛio ꝓcedit
Bidentia. nemine accuſaã
te. h. d 5 pꝛimo caſum in quo iudex
ex officio ſuo ꝓcedit: ut qnãdo delictum ẽ euidens
⁊ notoꝛinm.⁊ ideo iſtud eſt:nam accuſatio inquirit
ut crimẽ manifeſtetur ⁊? in iudicio publiceĩ ꝑ ꝓbati

ones:ſʒ hũc finem hẽmꝰ ꝑ euidẽtiã fci. frſtra g req;
ritur accuſator. Er aduerte qꝛ lſʒ hec.non aperiant
intellectum hꝰ.c. Ego puto hoc.c. ꝓcedere in noto
rio facti pmanetis qð indicat tex. ibi euidentia. nam
euidẽs eſt id qð ſemper apparet.de quo uide glo.
in. c. ij. de.V. ſig. li. vj. in v. manifeſtũ. ⁊ ĩ tali no õto
non requiritur accuſator:ut h. nec probatõ nt.ij. q.
i.de manifeſta. ubi bo glo.ſecꝰ puto in notorio facti
tranſeuntis:lʒ illud fuerit notorium alijs non in eſt
notoriuʒ iudici ut iudici.iõ dʒ pꝛocedere ordine iu
diciario ut eriam ſentit Jo. an. ĩ. c. fi. de fo. ↄpe.li.
Vj.in nouella.ſʒ ad hoc nide glo in.c.ad noſtrã de
iureiu.æ ponebant h̊ aliqͥ exemplũ ð eo qui deliquit
in pnñtia iudicis æ aliorum:ſed tu de hoc dic melus
ut nõ in.c.vVra.de coha.cle.⸗ muli. æ. in. ij.q.i.. i.
2. F. qñqʒ ⁊æ proſequere mãm nt nõ in d. c. ueſtra z
nõ non eẽ intelligendum hoc. c. de notorio facti rr
ſeũ is qdðᷣ non habuit permanẽtiã. ſi habuit perma
nentiam certo tꝑe:ita ꝙ nõ potuit terginerſari nec
iu dici nec alijs: tẽ iudex ex offo ſuo põt iudicare de
hoc qʒ non iudicet de eo quod eſt ſbi notũ ut noto
rium ⁊ ſic ĩtelligo glo.ſingularẽ i.l.i.C.qᷓ ⁊ aduer.
quos quam uideas. abb.

Bm. p. manconela.

Laici uel inimici clericos accuſare nõ pñt
⁊ facit tria primo repellit unũ accuſatoꝛem:qꝛ laicꝰ
Secũdo repellit aliuʒ qꝛ inimicus.Leꝛtio ꝛepugna
tionẽ includit fa ibi eũ tertia ibi:ſed utꝛiqʒ ſ WM õ.
prio ꝙ uolẽs teſtificari õ aliquẽ in cauſa criminali
pſumit᷑ eius inimicus ⁊ ꝓpteꝛ hoc põt poſtea ab eiꝰ
accãtione repelli. Ex quo infero ꝙ ex tali teſticatio
ne ſeu ex conatu ipſius teſtificationis oꝛitur inimici
citia capitalis: nã ał nõ ꝛepelleretur ab accuſanone:
ut dixi in.d. c.ꝛepellantur ſupꝛa. eo. ⁊ facit.l.inceꝛta
⁊.l.inimicitie.ff.de his qui.ut indi.⁊a hoc limita.ut
.j.dicam.¶HNõ ꝙ ex accuſatione criminali neouz
onuntur graues inimicie inter accuſatoꝛem 7 accu
ſatũ: ſed et ĩreꝛ accuſatum ⁊ fꝛarnem accuſatoꝛie: öᷣ
nõ ¶ r quo nõ ꝙ inimucitia contracta cum uno
ex attinẽtibus tranſu ad alios ꝓpinquioꝛes in 92
du ¶ Deruſini hoc non ſeꝛuant quia non faciunt
uindictam publicam niſi de fꝛatꝛe carnali. ſacit. .i.
.C. ſi qua. pau fec. dicatur 27 optime.c. accedens.ij.
ut lit. nõ ↄ Hõ ꝙ ſublata accuſatione pꝛopter
indignitatem accuſatoꝛis põt accuſatus iteꝛum ac
cuſari ab alio ſi alia rõnabilis cauſa nõ obſiſtat de
quo plenius dixi in. c. de his g eo.ti. ota ulti
mo laicum repellendum ab accuſatione cleꝛici etiam
ſi cleucus ſit infamatus tem colligi põt ſingu
lariter ex tex. iſto.qdðᷣ de iure canonico adeo inimici
ꝛepelluntur ab accuſatione ut etiam infamatos ñ
ad n ttn iuur etiã in criminibꝰ exceptis:qð tene mẽti
2 fac.c.ꝑ iuas.:dę ſimo. S ado u laici ⁊ bo
ne fame. iora hanc glo.⁊= colligẽdo totam mãʒ
diſtingue faciendo quatuor mẽbra quod ant queri
tur nunquid laici poſſint accuſax cleꝛicos. Iteʒ nun
quid clerici clericos.⁊ nunquid laici eAn.
ad primum menbrum diſtinguo: quod aut ſaicus
ault accuſare clericum criminaliter aut ciuiliter.
b a

¶ BDe accuſationibus

prio cãu ꝛegularit᷑ nõ admittit᷑ ẽt ſi laicus eſſʒ patꝛo
nus eccleſie ut nõ glo.ij.q.vij.in ſũma.et eſt rario
bꝰ ꝓhibitiõis qꝛ laici pſumuntur ex odio accuſare
clericos: ut ij.q.vij.laicos ⁊.c.laici. Itẽ quia debẽt
clericos ꝛeuereꝛi tanqꝙ; pres.ij.q.vij.oues. et.c.ſa
ceꝛdotes. Fallit hec ꝛegula in caſibus ut ſi laicus
uellet ꝓſequi iiuriã ſuã uel ſuox. ut in. c.de cereꝛo g
de teſti.uel ſi crimẽ ẽ exceptũ qꝛ tunc diſtingue ut ĩ
glo. oʒ iñ ꝙ accuſatoꝛ poſſit aſcendeꝛe ad illum oꝛ
dinem in quo ẽ accuſatus.ij.q.vij.ipi apli. unde ir
regulares nõ admittunt᷑ ad accuſationem clericoꝝ.
qꝛ nõ pñt illũ oꝛdinẽ bẽe:ut in palle.c.ipᷣi aplłi.⁊ ꝑ
Inno. H. Si neꝛo uult accuſare de crĩe ciuiliteꝛ: et
tũc patronꝰ adminit etiã ſi priueĩ bñ ficio:ut nõ.in
.c. ex ꝑte ade de teſti ⁊ in. c.filijs.xvj.q.vij.ð paꝛo
chianis ẽ dubiũ:ſed dic ur dixi in c.illa.S.eo.⁊ dixi
ct in pꝛealle.c.ex parte ade.Alij vo laici nõ admit
tũt᷑ Ʒ clericũ:exquo nõ ꝓſequunt iiuriã ꝓpriam.ut
dixi in. d. c. illa. I Secundũ mẽbrũ fuit nunqd cle
rici poſſint accuſare laicũ. Inno.in hoc unarianit p
dixit h̊ in iſto.e.ꝙ; nunqᷓᷓ clericus crĩaliteꝛ põt accu
ſare laicũ etiã ſi ꝓſequaĩ iiuriã ſuã.xi.q.i.clerienm
nullus. nam et teſtimoniũ fene non põt in cã crĩali.
xj. q.i.teſtimoniũ.ᷣrefeꝛt alios diceꝛe ꝙ põt accuſaꝛe
ſi nõ nenit imponẽda pena ſangnis. Ego latius di
ftinguo q; ad uindictã publicã clericus laicñ accãꝛe
non põt ẽt ſi nõ uenit ĩponẽda pena ſanguĩs et pꝛo
boc adduco.c.ſaceꝛdotes.ij.q.vVij.⁊ 25 ẽ qꝛ accuſa
tio dẽ genus illandabilis intẽtionis.ij.q.vVij.ſi cnis
vVñ clericus ſe imiſceꝛe nõ dʒ huiuſmõi odioſis liti
gijs. qdᷣ nõ. Itẽ clerici qñt eſſe ſegꝛegati a nita lai
co: ut nõ in pᷣalle.c. ſicnt. Item uides in ſimili ꝙ
clericus non põt aduocare ne nideat̃ alteri nocere
cũ ipſe dẽat uelle oibus ꝓdeſſe: ut in.c.fi.de poſtu.
fortius eꝛgo dʒ ꝛemoueri ab accuſatiõe qne eſt ma
gis odioſa: ut ᷓ dixi. ant clericꝰ ꝓſequit᷑ iniuriã pꝛ0
priã.ut eccleſie ſue:⁊ tũc ſi pena ſanguinis non neit
imponẽda põt licite accuſare laicũ:ut in. c. enm ſit
gñale de fo.ↄpe.⁊ in.c pꝛelaris.de homi.li.vVi.⁊.c.
oliʒ de iniu. facit.c.grauis de ꝛeſti.ſpo. Si ueꝛo ne
nit imponenda pena ſanguĩs etiã põt accuſaꝛe laicũ
ꝓſequẽdo iniuriã ꝓpriã:dʒ iñ ꝓteſtari non ĩirẽ
dit accuſaꝛe ui pena neeanluf de hoc in. d. c.
pꝛelatis de bomi.ii.Vi.¶ Tenium membrum fuit
nunquid clœici clericos poſſunt accuſare:⁊ dic ꝙ ſi

ſunt bone fame pñt accuſare ctiam eorum ſuperio

ꝛcs: ut in.c.ex parte.⁊ in.c.ueniens ⁊ in.c.licet.].e.
ſi vo ſunt male fame non admittunt᷑: ut in.c cũ dile
ctus.j. e. niſi ĩ exceptis cribꝰ qꝛ ĩ ił admirtunt̃ ẽt ⸗

nõ infamatos:⁊ in hoc differunt a laicis.et de hoc

in. c. i. de cõfeſ. z. xv. q.iij. c.fi. ¶ Vltimum mẽbrũ
fuit nunquid laici pnt laicos indiſtincte accuſare:et
dic bꝛeuiteꝛ ꝙ ſi crimen ſit publicũ ſtricte.large uel
largiſſime:quiliber de populo admittitur ſi ſpeciali
ieꝛ nõ ꝓhibet᷑.l.i.ff.de pnbli.indi.inſti.eo.ĩ pri.⁊.l.
qni acculare.ff.de accn. Si vo eſt crimẽ priuatũ et
tũc ad penã coꝛpoꝛalẽ tmn accuſat ille cuius inteꝛeſt.
ſed ad penã pecuniariã admittit᷑ quilʒ de populo.et
hoc uitimũ uoluit glo.æ baꝛ.pꝰ eam in Gica. ff. de
popu.acti.⁊ cui applicetur pena pecuniaria. dic ut

nõ. in.l. teꝛtia. ff. de ſepnl.uio. ? in.l.agaria.ff.de ter
mi.mo.⁊ dico ðᷣ de iudi.in Neica.⁊ intelige on laici
accuſatoꝛes ſunt bone fame:ſi auteʒ ſunt male fame
nõ admittũtur ut dixi in. c.i.S.e.niſi in cꝛaiminibꝰ ex
ceptis. nã in illis etiã admutũtur S nõ infamatum:
ut in d.c.i.de confeſ.2.xv. q.iij.c.fi.⁊ h pe: Inno.
que aũt ſint cria excepta.hᷣ habes glo.= aliazʒ magis
nõbilem.iij.q.vVij.in ſũma n eadem glo.in fi.
lIʒ hec ſolutio ſit neꝛa in ſe nõ tamen congruit litteꝛe
qꝛ papa repellit eũ qꝛ laicus nõ quia inimicus. ideo
Inno. ſoluebat aliteꝛ ꝙ foꝛte iſte accuſatoꝛ eꝛat ma
le fame.uel ſecũdum VWinc.tempoꝛe quo fuit iſte re
pulſus nõ eꝛat iſte cleꝛicus ifamatus:ſed ex his que

boſtea ſurrexꝛũt ĩ indicio.ſurrexit infamia ⁊ hec rõ
eſt melioꝛ. ¶ In glo. fi. ibi. ſuo iuramento. Nõ gl.

?z nide quod nõ. Hoſti.in.c.inteꝛ de pur.cano.⁊ in
fi. glo.illud.c.in pꝛimis alł ꝑ glo.nihil uel parum fa
cit fᷣm Jo. an. æ bene ſed melius facit. c. cnʒ in iunẽ
tute.de pur.cano.ubi glo.fi.hoc tenet.⁊.xviij.q.ðij.
in decima.⁊ nide bo.glo.lxxxi.di.c.cleꝛici.que dicit
ꝙ ſi duo cleꝛici dicunt me cõmiſiſſe nnum cꝛimen ta

li die ⁊ duo laici dicunt fuiſſe cuʒ illis rota die ⁊ nõ

uideꝛunt me illud delictum cõmitteꝛ e ꝙ tunc ſtarur
dicto laicoꝛuʒ quod nõ.ſingulariteꝛ. Ex quo habes
ꝙ laici poſſunt teſtificari in canſa cꝛiminali pꝛo cleꝛi
co licet nõ contra.facit.l. quo minus. C. de procu.
Item aliud ſingulare colligitur ex illa glo. q quan
do paꝛtes uel quando teſtes utriuſqʒ partis ſum cõ
trarij ſtandũ eſt dicto illoꝛuʒ qui deponũt pꝛo reo:
licet alij ſint magis idonei ⁊ boc quia illi deponunt
neꝛiſimilioꝛa. quia de quolibet pꝛeſumendum eſt bo
num ⁊ ſic limita nõ. ꝑ glo.c.in nr̃a de teſti¶ Vlti
mo extra glo.opp.⁊ uidetur ꝙ iſte pꝛeſbyteꝛ.b.non
debebat repelli ab accuſatiõe ex eo qꝛ fuit ꝓducius
in teſtem illius cãe:qꝛ neceſſarium eſt officium teſlis
⁊ ↄpellitur peꝛhibeꝛe teſtimoniuʒ.l.ſi onñ. C. de teſti.
⁊Z nõ in.c.dilectoꝛum.de teſti. cogen.facit.c.dilecto
de teſti ergo ex hoc nõ debʒ reputari inimicus excu
ſat᷑ enim rõe publici officij.ad hoc quod nõ.in.c.in
teꝛ dilectos.de fide inſtru.⁊ ĩ.c.ex litteꝛis.de trãſac.
hoc ↄꝛium uidet᷑ difficile æ dixeꝛũt cuidem ꝙ ad õ
hendum inimicitiã nõ debemus reſpiceꝛe an pceſſit
iuſta cã uel non: ſʒ ſatis eſt ꝙ animus ſit ꝓuocatus
ad inimicitiã: ut dixi in.c.repellant᷑ S. e. nam ex teſti
monio cꝛiminali ſolet accuſatus ꝓuocari ad inimici
ciam. hec ratio mihi nõ plʒ ex eo qꝛ ille qui ꝑhibuit
teſtimoniũ põt reum repelleꝛe nt ꝓuocatus ad inimi

citiam ſʒ nõ eõ qꝛ ille qni tulit teſtimoniũ nõ habuit

cauſam ꝓuocandi animũ ſuũ j reum. ⁊ ꝓ hoc glo.
nõ.iiij. q.iij. S. iteʒ in cꝛiali.que tenet ꝙ teſtis qui ſe
mel ꝑhibuit teſtimoniũ in cã cꝛiali põt in alia cauſa
ʒ eundẽ ꝑhibeꝛe teſtimoniũ. ? pꝛo hꝰ adduxo tex.
in.c.pꝛeteꝛea ̊ de teſti.cogẽ. ubi dixi.⁊ ideo in hac
mateꝛia concludo ꝙ aut teſtis inui tus peꝛhibnit te
ſtimonium in cauſa cꝛiminali æ non poteſt repelli ut
inimicus in illa cauſa uel in alia. aut ipe ſponte uenit
ad feꝛendum teſtimoniũ:⁊ tunc pᷣſumo eum inimicũ

Ar. in.. que oĩa. ff. de ꝓcu. facit. c. cnʒ in tna de ſpõ.

2 in h̊ cau ĩtelligo iſtum tex. quẽ ad h̊ nõ ut ſingula
rem ? maxime qn frateꝛ accuſabat.

tonutic Min
idti ettur i
mn noiaſbi r ij

unal busc/
Sect onvs

honotare ietionn. !
ti no nur ilient
ug thu talchalr ite⸗

uſtaren ulltitnn icrit

age iti mnons h uniſui
ſeſapimme ill eniir uld
Ponnfeio (No i Teha⸗
onecNNircndant den
amentus cn boa
Acee Vin dcn gifonna itig⸗
ucbun cenücine ali oi abbaren
ſanit ciudalmt a niam
ein iuee uccons tenus
MMioriAniir nonaſtnumr
Mpo o tenmo d , c ancn
Ginqneif menid noſucdus hir

Pirckrrbecſce ume

ſbulgeſt Gaſegg ochuun
nadlia daduſcuſenui
ms pr 5dengii
nbipuspzgerſtunter Zur r
li uulne gni Paun ppnü
iite ini aubeblllnlst
no p hoc Ac Daltons glie

irag i e eilta
I; dli 4
Ullrſiaf, nise
mniifne ed n!
ineſe Abckien

vnrfuſf n lis oncer

lam nitern Uunc ſotnr
nͦſipnenin Er no hibeg
Caninaſg ainingt Pro geri
al nonins Lgefrocn.
ne ligewr giin Go. g ven
Ndorches uninſc; unsſand
Badomgaliienindo ro.
Coneit doc in ſiecenent

1 volbarretnencumncto.

iͦpgoe int cent

tudmr ſr oxſnmn ö

ner nv grſir ſclans
bMencſrimn ehefunmtis
Eſinonoz Alc Ccrteſt
Geiefi. cogen t cdieno
itchnenm ifimnsee
czadboe dtdnn
GGrnsit Aieis eriſie.
ceräeinctim)
o taneſihternfſt
hlnscſg mnms ſ nn
irnmlni ni
luulm m n n
rnigferv rhil i
mnirn mind a in
en len nonu roharoit
ae oe go⸗
Gctocniſi

d.fa ibi Iʒ:tertia ibi quibus.

X£ paꝛte: Monach accuſaz põt

abbatem ⁊ de boniſ mo
naſterij expẽſas lit.neceſſarias habebit.h.
¶ W pꝛio ꝙ 26 ſub
lectionis ⁊ obedientie que ĩfeꝛioꝛ tenetur ſuperioꝛi
nõ aſtringit quo minus ifeꝛioꝛ poſſit accãꝛe ſupeꝛio

ꝛem ſi malus eſt.nõ eni in hoc uenit ↄ obedientiam

qꝛ in licitis tenetur obediꝛe nõ aũt toleꝛar̃ ſi malꝰ ẽ
cudo nõ ꝙ monachi dir ꝓcura:e utilitatem
accuſando ꝓpriũ abbatẽ qꝛ inteꝛcſt monaſterij nõ
bẽe pꝛo paſtoꝛe lupum: æ iõ dẽnt habeꝛe expenſas a
monaſterio. ¶ In gl.i. ibi nõ renet obediꝛe ⁊c̃.nõ
intelligas glo.ꝙ pendente lite iſti accuſaioꝛes non
ienẽtur obedire abbati:imo tenetur ei iteꝛim obedi
re.viij.q.iiij.nõne.dũmõ ex hoc cã nõ impediaiur

nut in c. olim. .e.ſed nõ tenẽtur obedire ſi abbas pᷣ

cipet eis ut nõ accaãꝛent cũ qꝛ tũc nõ ẽ ꝑendum qꝛ ẽ
iiuſtũ pceptũ.ix.q.iij.iulianus Et in fi.gl.i.nõ glo.
ꝙ rotũ litigiuʒ explicat᷑ ſumptibus monaſterij:nem
monachi dnr ꝓcurare unluate monaſterij in quan
tũ dicũt abbate idignum. abbas dr ꝓcuraꝛe utilita
Iem monaſteꝛij qꝛ ſi ipe eſt idoneus ut aſſeꝛit iteꝛeſt
monaſterij nõ mutaꝛe ſuꝑioꝛem.⁊ dicit hic Minc.?
Jo. an. ꝙ abbas hebit expenſas ẽt ſi eẽt ꝛemorꝰ ab
admminiſtratoe ar. in. I. ſi iſtituta. ff. de ioffi. teſta. æ in
tellige quado ẽ ꝛemotus ab admiſtratõe tm:no aũt
ſi eſſet pꝛinatus titulo qꝛ iũc nullã coĩone hr̃et eum
monaſterio ¶ In gl. ij. bi. Sed ↄtra u? Inn htʒ
ꝙ monachi poſſũt denũciare quecũqʒ ʒ nõ accãre
ut Laurentius diccbat ꝙ hoc et poterat abbate ꝓ
qicee. Vin. dicit ꝙ ĩ foꝛma iudiaj nõ admiuẽt mo
nachum denũciate aliũ quã abbatem ꝓpꝛium quaſi
ſentiat ꝙ eriudicialiteꝛ ⁊ ad pniam poſſent denũcia
re in vitate ⁊ hoc cõius ⸗ nerius.nec ob.c.placuit.
XvVi.q.i.qr.ibi exiuit monaſterium pꝛo lucꝛo aiaruz
7 nõ pꝛo lucꝛo terreno qð nõ.⁊ circa hoc cic lanꝰ
ꝙ aut querit nunquid monacbus põt accãꝛe pᷣlaiũ
ꝓpꝛiũ.⁊ eſt tex.hic.ꝙ ſic:ueꝝ tamẽ archi.ij.q.vij.
cu paſtoꝛiſ poſt Gof. tʒ ꝙ nõ dʒ admitti niſi petita
uenia ⁊ lnia ab abbate ſicut ſeꝛuat in filio ciꝛca pꝛeʒ
ſed Inn. S. c. ꝓxio tʒ ꝙ nõ exigat᷑ h caſu licetia cðᷣ
mihi plus plʒ peꝛ iſtum tex. Aut qritur nũquid põt
aliũ accuſare quã platum ꝓpꝛiu. æ tũc aut uult ac
care platũ cuius ẽ cubicularius æ pot m Inn. S.
c.ꝓxio ꝓ hoc.d.c.cũ paſtoꝛis:aliteꝛ officiũ ſuũ lau

dabiliter nõ exeqᷓret uel ſaltẽ denũciet crimè illius z

bᷣ magis ſibi ↄſulit aut uult accaꝛe eĩ neũ ⁊z põt duo

bus ↄcurrẽetibus.iſ.ꝙ iterſii monaſterij = hẽat licẽ

ti abbatis. al. ſecus.xvi. q.i.monachi. ¶ In eadẽ
gl. ibi pꝛo alienis debuis. Item nec pnt obligare li
bꝛos ſeu alias ꝛes peculiaꝛes ſicut nec filiuſfa.l.i..
i.fl. que ꝛes pig.obli.poſ.⁊ foꝛtius nec donare uit ĩ
Pal.l.i. .l. filiuſfa. ff. de dona. Sed an belimoſinaʒ
coõpetẽtẽ facere pnt uide gl.in cle.i.de ni.⁊ ho.cle.
que dicit ꝙ ſic. ¶ In ea. glo. ibi ſi abbas ⁊c.nõ gl.
2 fuit additio ſᷣm Moſt. ex que ẽt dicit Hoſti.ꝙ et
ꝓ neceſſitate ꝓpria non põt obligaꝛe monaſterium
ſine ſpaãli conceſſione abbatis hoc dictum nõ eſt ue

rũ: ? lo diſtingue ſic ꝙ aut habuit licẽtiã a ſuꝑioꝛt

7 ꝓmiſit ſuperioꝛ ſibi faceꝛe expenſas:æ tunc ſine

De accnſationibs

alia ↄceſione põt obligare monaſterium uſʒ ad expẽ
ſas quas promiſit ſibi mittẽ ſuꝑior.optie hoc pro

baꝛtur in filiofa. ut in.l.ſz iuł. F. ꝙ ʒ. ff. ad mace. nã

uno ↄceſſo uidentur ↄceſſa oĩa ſin qbus ⁊c.i.c. pꝛu
detiã ðᷣ offi. dele.ſʒ ſi fuit conuẽtũ ur aliqs ex attinẽ
tibus faceret ſibi ſumptus. uel neller obligare mona

ſterium u tra expẽſas ſolitas ſibi mitti:tunc non põt

intelligi hec glo.æ hoc eriã tʒ archi.in pak.c. cum pa
ſtoris ⁊ in. c.ij.ne cleri.uel mo. li. vj. n glo. fi. ĩ
fi. ex iſta glo.nõnt doc. ꝙ iſte expenſe dabuntur et
pro lite exeqnda. Sed certe ꝓ hoc & tex. clarꝰ j e.
c.olim. un accãtores habebunt nedũ expẽſas nicus
ſʒ etiam litis. Et circa hoc colligẽdo dicia doc. diſtiĩ
gue ꝙ aut monachus ꝓſeqt cãm ꝓpriaʒ puta cãm
electionis ſue:æ tunc nõ hẽbit expẽſas a mõaſterio
nictus ad hoc.c.cupietes. S. ſi vo in diſcordia de
elec.li. Vj.aut ꝓſequitur cãm monaſterij puta accãn
do abbatem:⁊æ tunc aut hʒ aliqð peculiũ æ nõ hẽbit
a monaſterio expenſas ar.in. c. qᷓto de offi. ordi. ⸗
faẽc etiãm iſte tex.a ↄtrario ſenſu ⁊ etiã nõ. Spe. in
ti. de inq. S. ft ꝓpe finem. aut non hʒ peculiũ æ babe
bit expenſas a monaſterio.dicit tñ Inno.⁊ bene ꝙ
indiſtincte non admittiur monachus ad excuſandũ
abbatem. ſz cae cognitione pcedẽte enam ſine preſẽ
tia ꝑtiuʒ an ꝓcedat bono uel malo ʒelo:ut.ij.q.vij.
queren dũ ⁊.c.ſi qͥ ſt.⁊æ ſi admittitur ad accuſãdum
uel proſequendum denũciationeʒ habebit expenſas
incontinenti.lʒ alij aluer dicant ⁊ minus bñ.ſi vo ẽ
clericus ſecularis qͥ uult alium accãre ſiue denũciar:
⁊ tũc ſi ẽ paupeꝛ ⁊ denũciat habebit expẽſas ab illa
ecceſia.ſecus ſi accuſat qꝛ accãno eſt illaudabilis in
tentionis.ij.q.vj.ſiquis. uid de nxore que ac
cuſat matrimonium de conſanguinitate uel alio im
pedimento an debeat habere expenſas a marito cuʒ
nihil habebat.doc.quod ſic quod etiam tenet Ho
ſtienſis. in ſumma eo.. quis poſſit in. v.quid ſi cũ
aingit ⁊ ſpe.in n. de inqui..fi.V.ſi matrimonium.
2 hoc nota. Abbas.

Nconſtiterit. Notent multi

pliciter intelligi
⁊ ut conueniat omnibus litteꝛiſ ſic ſumma

ri poteſt reſbiter ebrioſus miſſam celebrans

non pꝛemiſſa digeſtione eccleſia priuari debet boc
dicit QOiuiditur: nam pꝛimo inſtruit indicem quan
do contꝛa actoꝛem pꝛonunciandum ſit. ſecundo
quando contra reum ibi ceierum. ¶ HNota pꝛimo

ex tex. ꝙ in dubio eccleſia preſumitur conceſſa in ꝑ
petuum ⁊ non ad ipᷣs ⁊ dicenti contrarium incum

bit onus ꝓbandi: ut H. An autem poſſit ad tps cõ
cedi conclude ꝙ titulo ſeruiendi ſic: nam hoc etiam

fieri poteſt ab inferioꝛe de quo eſt dicendum ut in.

c. nemo de elec.i. Vi. In titnlum poteſt concedi ad

tempus a ſolo papa non autem ab inferioꝛe ut in.

.c.ſi gratioſe de reſcrip.li.vi.iuncta glo.⁊ nõ.vij.
.q.i.paſtoꝛalis ⁊ plene de boc nõ.in preal.c.nemo.
Miö ſecundo ꝙ ſo um delictum ebꝛietatis non ẽ
priuatõe bnficij dignum. ̊ eni nõ ſolũ mandat᷑ inqͥ

ri de ebrietate ſed quod celebꝛauerit non facta di
geſtione rimum enim peꝛ ſe non ſuffici. immo

—.tß—

¶ He accuſationibus

ebꝛietas ſi ꝛara eft peceatum ueniale ſed nõ monale
xxv. di. F. ea demũ.et de hoc in. c.a crapula ð ð ui.
æ hone.cle.⁊ in.c.clerici.e. i ¶ Lerio nõ unum de
lictũ priuatiõe bñficij dignum.ſ.qn pᷣſbiteꝛ celebꝛat
nulla mnſſa digeſtiõe. an aũt tunc conficiat uerum
coꝛpꝰ xpᷣi cõiteꝛ teneĩ ꝙ ſic Iʒ gꝛauiteꝛ peccet:ut n5
glo. de ↄſe.di.ij.c.liquido ⁊ in.c.qð a pr̃ibus.lxxv.
di.nam ⁊ xpᷣs hoc ſacramẽtũ inſtituit in cena.fac̃.c.
fi. de cele. miſſa. ⁊ uide pᷣalle.c.liquido ubi nõ.quat
nos cõficimus ſacramentũ euchareſtie ieiuno ſtoma
cho eũ hoc ſacrm fuerit inſtitutũ ĩ cena.¶ Nõ ul
io ꝙ pſbiteꝛ pᷣ puatus ? ↄdẽnatꝰ ꝑ ſẽtetiã ecclia ſua
ſi appellat nõ dʒ interĩ ſpoliari qꝛ appellatiõe pẽden

te integeꝛ manet eiꝰ ſtatꝰ:qꝛ vᷣtus ſnie tollitur ſeu ſu

ſpendit᷑ ꝑ appellationẽ.ff. nil.no. ap.pen. l. unica. F.
integeꝛ ⁊ in.c.dilecti g̊ de app.unð ſi ẽ plat? poteſt
interĩ excõicare ſubditos ⁊ officiũ ſuum aliter exeꝛ
ceꝛe.de quo in.c.ſepe de appella. C In glo. i. i fi.
Oo. 3 tex. æ V ꝙ cũ iſte agẽt poſſeſſorio et peteꝛet
xſtitutionẽ nñ debebat admitti exceptio cris.ut ĩ.c.
itẽ cum q̃s de ꝛcſti. ſpolia.nec exceptio ↄcernens ꝓ
prietatẽ ſeu defectũ tituli:ut in.c.in litteris.e.ti. naʒ
27 pdo ante oĩa ꝛeſtituẽdus ẽ ut ibi. Sol.hoc.c.mul
tiplicit̃ ut pᷣm ſi ĩtelligi põt ⁊ dixi male declaratur ꝑ
glo ⁊ doc. dic eꝛgo ꝙ iſte epᷣs pꝛoceſlit 3 illuz pſbi
terũ iudicia it᷑ ⁊ pꝰ cõnictionẽ eũ pꝛiuauit ⁊ eccłiaʒ

ſuã cõtulit iſti ut in tex. pſbiteꝛ vo dicebat ſe ininſte

ſpoliatñ ⁊ petebat ſe ꝛeſtitui ex adueꝛſo dicebat̃ ꝙ
iſte inſte fuerat ſpoliatus ꝑ ſñiaʒ. Manc lecturã ſen
tit hic glo. ?æ Jo.an.ſuꝑ tex.qui ad lam ſupplet ꝙ
etiam fuit cõdemnatus:⁊ tũc ad ↄria dic ꝙ cum iu
dex ſpoliat iudicialiteꝛ non põt agi poſſeſſorio quia
index nõ dẽ facer̃ uiolẽtiã quãdo iuſte pꝛocedit.vij.
.i.pñtiũ ⁊.c.cõqueꝛẽte de ꝛeſti.ſpolia.facit.l.iij.ff.
ꝙ me. cã. Itẽ iſte exceptiões cõceꝛnũt etiam poſſeſ
ſoriũ qꝛ ſi fuit ↄuictus ⁊ ↄdẽnatus eꝛgo ñ ſpoliatꝰ
ſed Iʒ hec lec.ſit va in ſe iñ nõ hẽt dubium nec con
gruit huic littere ubi uihil dẽ de cõdẽnatiõe ſeu de
ſnia priuatiua:ſj tin fit mentio de ſpoliatiõe qᷓ ſõat
in uiciũ:iõ hoc mõ põt intelligi ꝙ iſte pᷣſbiter fnit
nictus ⁊? cõdennatus ꝑ epm ſuũ:ſedipoſtea ſpoliatꝰ
P iſtũ = 3 eũ nũc agebaĩ poſſeſſorio⸗ Sed tunc ob
ſtat ↄriũ qꝛ nõ dẽbat admitti excepiio criminis:ſed
rũdetur defendendo hãc lec.ſ.ꝙ cũ hec exceptio ñ
porerat eſſe nõ notoria qꝛ in indicio fuerat cõdem
natus.iõ non obſtat exceptio petenti ꝛeſtitutionem:
qꝛ eꝛat exceptio defectus ꝓprietatis notorie ꝗᷓ ob
ſtar petenti ꝛeſtitutionem maxie ĩ bnficialibus:ut nõ
Inno. in. c. conſtitutꝰ de fi.pᷣſbi.ad idem.c.ad deci
mas de ꝛeſti.ſpo.li.vj.⁊? qe hoc dic vut nõ.in.c.ĩ lit
teris 5 de reſti. ſpolia. ¶] Tertio ꝛetentis eiſdeʒ teꝛ
mins põt inrelligi ꝙ agebat᷑ petitorio qð inuit lea
dum ppetuũ ſilentiũ mãdat iponi.⁊ in fi.dũ mãdat
ꝙ dimittatur poſſideꝛe in pace. Et fʒ hũc itellectũ
quẽ ſentir hic Inno.ſr̃a ẽ nalde clara: nam iſie ex
ceptiones cõtinebãt ꝓprietatẽ ⁊æ non poſſeſſionem
2 inferebant defectum tituli ipſo iure.ideo admitti
debnerunt iur theoricã Inno in. c. iteꝛ dilectos de
excel. pꝛela.¶ Quarto mõ ⁊ ſubtiliꝰ.⁊ lr̃e ↄgruẽtiꝰ
pot itelligi ꝙ iſte pſbit᷑ fuir conuictus nel confeſſus

de crimine:ſj anqᷓ; fuiſſet per ſniã puat fuit ſpoliatꝰ
per iſtum.g. quẽ agebarur nẽ poſſeſſorio/Sed op
ponebatur prout dẽ ĩ lr̃a ꝙ fuit cõnictus uł ofeſſus
de crimine ꝙ ſufficit ad priuationẽ:ſʒ tũc fortiſſime
obſtant Sia: qꝛ ex quo nõ eꝛat pꝛiuatus non c; ad
mitti exceptio cas que nõ infeꝛt pꝛinationẽ ipo fẽo
lʒ ↄcludat facultatẽ pꝛiuãdi iur theoꝛicam Inno.in
palł.c.ĩteꝛ dilectos. Sʒ tenẽdo iſtã lec.que ẽ nõbilis

7 e ↄſentanea ubi nihil dr̃ de ſnia ſed tantum man

datur inquiri an fueꝛit Zuictus uel confeſſus. dic
hoc delictũ eꝛat notoꝛiũ: qꝛ in iure conſtabat de cõ
nictione uel ↄfeſſione. ad hoc.c.cũ oliʒ de vbo. ſig.
⁊ exceptio delicti notorij dʒ obſtare perenti bene
ficij reſtitutionem ex quo concludit facultateʒ pꝛinã
di ⁊ hoc potius ſupplente iudicis officio ꝗ; uirtute
excipientis. non enim debet ſuperioꝛ reſtitueꝛe eccle
ſiam notoꝛio cꝛiminoſo quinimo debet incontinẽti
ipm vꝛiuare eccła etiam ſine accuſatoꝛe: ut in. c. de
manifeſta.ij. q.i.⁊ in.c.euidẽtia S̊ e.⁊ turpius eijcit

⁊ nt in. c.quẽadmodum de iuꝛeinran. ⁊ cꝛiminoſis

2 infamibus nõ debent pateꝛe poꝝe dignitatis:ut in
requla infamibus de re.iur.li. vi. nec debent ꝑmitti
etiã in dei ecclia miniſtrare:ut in pᷣal.c.inteꝛ dilectes
2. ij.q.vV.pꝛeſbiteꝛi/ Item agenti poſſeſſorio adipi
ſcende in beneficialibꝰ obſtat exceptio cris infamie
non obſtãte ꝙ habeat titulũ:ut in.c.accedens.j.e.
ita agenti poſſeſſorio ꝛecuperãde debet obſtare ex
ceptio cris notorij:licet eniʒ nõ cõcludat nullitatem
ipſo inre.ſatis eim eſt P det facultatem priuandi. et
ita limita.d c.itẽ cuʒ qs nt ꝓcedat:qn delictũ nõ ẽ
nororiũ ſic ẽt reſtrige theoricam Inno. in pꝛealle.
.c.inteꝛ dilectos.⁊ Iʒ hec lec. uideat᷑ difficilis ad ſu
ſtinendũ:tñ põt ꝑ pꝛedicta ſatis ſuſtineri qꝛ ur̃ ma
gis cõſentanea ke. ⁊ facit. c.ad petitionẽ.j.eo.⁊ qð
ibi nõ.⁊ ꝑ eã habet᷑ notabił caſus ⁊ ſingularis hic
lim rĩs infinita iura.⁊æ ꝑpetuo eſt talls limitatio no

tan da qꝛ ſepe nenit in pratica. ¶ In glo ij. in fine

Mã glo ex qᷓ collige ꝙ ↄmẽda eccleſie põt rolli ad
lib tũ cõmendantis:nec cõmendatarius de hoc põt
cõqueꝛi.⁊ idẽ ſentit glo.in.c.ꝗqᷓ plures.xxi.q.i.ſʒ gl.
in pꝛeal.c.nemo tenet oppoſitum quia titulus ↄmẽ
de eſt ſtſimus.eꝛgo non ad libitum põt extingui: ſed
concoꝛ. quia aut cõmenda eſt facta ad tempus ⁊? ex
cauſa:⁊ tunc niſi ceſſet cauſa non poteſt reuocari.et
ſic intellige illam glo.ant eſt facta ſimplicireꝛ: z tunc
reuocari poteſt. ita pꝛocedit iſta glo n glo. peꝛ
noctaueꝛit. nota ex ęa ꝙ iſta dictio p?Rotat peꝛfec
tionem ? augumentum eius cui additur. In glo in
neꝛ.doꝛmitione.nota glo. nam relata ad textum ui
detur ſentire ꝙ dormitio ſit de ſubſtãtia digeſtiõis:
7z quia non debet pꝛeſoyteꝛ celebꝛare doꝛmitione nõ
facta:⁊ aliqui hoc caute ſeꝛuant in uigilia nanitatis
domini quia habent eelebꝛare media nocte pꝛemit
tunt doꝛmitionem: ſed dic ꝙ iſtud non eſt neceſſari
um:ſed ſatis eſt ꝙ ſit peꝛfecia digeſtio ſine doꝛmiti

one:naʒ ille dicitur ieiunus qui peꝛfecit digeſtioneʒ:

ut in.c.ſacꝛamẽta de conſecia. di.i.Et ideo dicit hic
Hoſti. ⁊z bñ ꝙ neqʒ itrare tabeꝛtam neqʒ celebꝛare
goꝛmitiõe nõ pmiſia fuit cẽ pꝛinatiõis: ſʒ Va cã fuin

Juinia

nn

Sio wiunmi

8 d
gltisti Nen
Adince gint 1

—
otöortca onfrla .
Meni aeuatiien wa,
umſaientndn
ndidtionei oh ſen tdden
mugivg iktilno min
buiralcuid unsdl n amirenn
hyhmne olri nanri cinmo
ſ arn rt. g⸗
pun oor oltun ſ biddd gin
anpupemtin c inciſtrtbvendisct
ncair cecec ld in go t dee
n Riinrun
ſtebacclinidennin 9eh
euinitiinminuinn
ng venſtac iucſci ſcreſed
Ienecrendebar g dhäe. 1
u unulis tynin laccuſronsgt
n e incCcii i. ſöcecle eit,
nce acep. Nen nunfef
Haicdesoff⸗ Cältn
iuitrzuicim in
ſictuſu ſtbitian

W mitpbatſſi uch
iliimneni on blnch cenrticf

itii gin
reintiddllnim

Wmndeinmfuit

nimiuingitritti
wri ki irrtmimn rn n
n 1 rAd ,
uin ip ur wilin in,
m AAAAA Ae
itatm iain inn hl
mnpNgelnend
1rtrmib. bhirfi
. gicbrg ninttttſiii
iries GIIi V
Arnndlener.
eIENNa
aeANNNtN
kamstan Uttamnen
orn mmimn mniunl
vtmuin . toigud
² n/
mnisg,
m li
m mmniin
muunb hebn dhin
vhaße gununn
c eni
Ds genduttah
1An ein

ma cin

Ngoncr
Gotne Nen

— —

Se accnſationibus

ijꝛ ebꝛioſus celebꝛauit qued pᷣſumitur qꝛ peꝛ totam
noctem ſtetit in potatione z mane incontinenti cele
bꝛaueꝛit:⁊ ſic pſumitur nõ ieinuus.⁊ diẽ hic abbas
ꝙ habuit quẽdã ſocium qui pꝑ octo dies nõ doꝛmi
nit ⁊ t potniſſet dan Z a n van epᷣm
ibi ? pnti aduerſario.dic ꝙ aduerſarij pnia ꝛeqrit
in his que tẽdunt ad cõmodũ pꝛiuatũ.ſʒ nõ in tẽdẽ
tibus ad publicum ubi iudex ſuppiʒ ex offõ. de hoc
ur nõ in. c. cũ dilectus de appel.x in.c.cum dilecti g̊
ge elec. 3
2minim nimicuſ ẽt a uo
Em mmus. luntaria exceptõe
repellit᷑. Et pꝛio ponit mandatũ nõ execu
tum ⁊ eius cãʒ. fo cꝗm ipꝛobat ⁊ illud exequi man
dat idi qꝛ vo. (prio ꝙ electa in abbatiſſam
æz ↄfiꝛmata põt appellari abbatiſſa an benedictionẽ
2 idẽ nẽ dicẽdũ in abbatibus Iʒ in eis ſit magis du
bium.ad hoc.c.i.de ſup.neg.pla.ſecus in electo in
epm uel archiepᷣm qꝛ lʒ ſit cõfirmatus nõ dʒ appel
lari epᷣs uel archiepᷣs ſed electus:ut in.c.tua ð bis
que fi.a pla.facit qð nõ.in cle.una de bap.⁊ in.c.ni
ſi ſpalis de auc.æ uſu pal.Et põt eſſe diueꝛſitatis 20
qꝛ ꝑ ↄlſecrationẽ epᷣi ↄfertur oꝛdo:ut nõ gl.in ꝓhe
mio ſexti.ſed nõ ſic per bnñdictionẽ abbatis uel ab
batiſſe. Irẽ in epo ꝛeſtat maioꝛ dignitas:naʒ nõ cõ
ſequit᷑ nomẽ pontificale anteqᷓ; obtinegt oꝛdineʒ ex
quo nõ exercet pomtificalia G Hi. fo ꝙ ſicut otra
petentẽ ↄſecꝛationẽ epᷣalem põt excipi ꝙ nõdum ſit
ↄſecutus plenũ ins:ut in.c.ſuꝑ his.j.e.ita ⁊ petẽ
tem bndictionẽ qᷓ ſolʒ ↄfeꝛꝛi abbati uł abbatiſſe. Ex
quo infeꝛo ꝙ iſta bndictio non ſit meꝛi facti:ſed tri
buit aliquid iuris al.nõ admitteꝛetur exceptio ↄtra
habentẽ plenũ ius:ut ĩ.c.ↄſtitutus de app.⁊ qð ibi
nõ. ¶ Mõ teꝛio bonũ ar. ex tex. ꝙ ↄfirmatus peꝛ
papam nõ põt ↄſecꝛari ſen bndici ꝑ infeꝛoꝛem ſine
licẽtia pape: ut in.c.in diſtribuendis de tempo.oꝛdi.
⁊ in.c.añpe.de elec.lib. vi.in glo.⁊ hoc niſi habeꝛet
alið ↄſuetudo.¶ Nõ q̃rto ꝙ ininicus nedũ repel
lit᷑ ab accuſatiõe:ut in.c.cũ.p.s.e.ſʒ etiã ab exceptio
ne nolũtaria:⁊ dr̃ exceptio uolũtaria qn nõ moleſta
tus uenit ad iudiciũ ſʒ ſpote ſe oppoſuit nt faciebat
iſte nec ptendebat aliqͥd ſpãle. ̊ eiʒ exceprio nolũta
ria in multis bʒ uim accuſatoꝛis:ut nõ. Inn.i.c. ſu
ꝑ eo.⁊ in.c.dudũ.ij.ẽ de elec.⁊ ĩ.c.cũ iteꝛ ⁊ in.c.di
lecti de excep. Itẽ nõ ꝙ manitfeſtus inimicus dʒ re
pelli ex iudicis ofſicio. iio nõ ꝙ abbaniſſa bñ
dicit᷑ ſicut abbas ut i.c.ĩdemnitatibus de elec.li.vi.
an autẽ de neceſſitate ſit bñdicenda.dic ꝙ in mona
ſteꝛio nbi abbatiſſa ſolita eſt benedici miſi faciat ſe
bndici infra annũ eſt pꝛiuata bnficio iam queſuo:ſʒ
ubi non eſt ↄſuetudo bñ põt obmitti talis bnñdiciõ
nide tex.cum glo.in.cle.attẽdẽtes de ſtatu regu.Et
aduerte quia iſta bnidictio nõ bʒ eũdẽ effectum queʒ
hbʒ bndictio abbatis:qꝛ abbas pot ↄferre ordines
minores:ut in.c.cum ↄtigat de eta.⁊ q̃i.ſʒ abbatiſ
ſa non põt ↄferre ordines qꝛ illud eſt uirille officiuz
2 uide de hoc glo.in pał.cle.attẽdentes q hoc pxo
ſequitur dle In WMiiti ber glo. faẽ ꝓ bis ꝗ di
xi ſuper tex. ut bndictio ↄferat aliqd iuris in abba
nſſam. un pot ð eã excipi ut repellatur a bndicitone

obtinẽda. põt èt accãri nt ꝛepellat a iure iam obtẽ
to ? acquiſito ꝑ electionẽ ⁊ ↄfoꝛmationẽ:⁊ ita intel
lige iſtam gl. ¶ In glo. fi. in fi. ibi ⁊ ob hoc ſolum
⁊c. Hõ bñn gl. iuncto tex. ꝙ ex ſola teſtificatione in
c cꝛlali teſtis pᷣſumit᷑ inimicus:⁊ põt in alio iudicio
tanq inimicus repelli.⁊ ſic facit ꝙ ad ↄhendum ini
micitiã nõ dʒ attendi an pceſſerit cã iuſta uel iiuſta:
ſed an potuit ꝓuocare animum ad inimiciriã de qꝰ
dixi in.c.ꝛepellantur ⁊ cum.p.ſupra.eo.⁊ intelligit.
Hoſtiẽ. hoc ꝓcedeꝛe qñ ſe obtullit teſtimonio ſine
coactione ſeu ſponte nenit. ſecus ſi ꝛequiſitus qꝛ tũe
mãdato iudicis ꝑnit ? bonuʒ obedientie excuſat ab
oĩ calũnia ⁊ ſuſpitõe.xxiij.q.i.quid culpat᷑ õ de rem
po.oꝛ.ad aures..i.⁊ in hoc nõ ꝛepellitur.? idẽ te
nui in.c.cũ.p.ſupra.e.⁊ tene mẽti hoc dictũ Hoſt.
X gl. op. æ uẽ ꝙ pendente accãtione ſeu denũci
atione criminis non dẽbat abbatiſſa benedici P.c.
omnipotens ſupra. e. So. dic ꝙ illud. c. omnipotẽs
loquit qn pendebat accãtio ſen denũciatio actualit
hic aũt nulla pendebat denunciatio ſeu accãtio ĩmo
tanqꝙᷓ inimicus fuit ꝛepulſus.unde nulla infamia fuit
inde oꝛta. facit.c. cum in iuuetute de pᷣſum. ? glo.in
c.qualiteꝛ in.v.a maliuolis.j ( Behi⸗ oppo.
2 ur̃ ꝙ exquo iſte epᷣs detulit appellatõi non dẽbar
ſe amplius de negocio impedire: ut in.c.cum appel
lationibus de ap.li.vi. So.qñt doc.ꝙ iſte non de
tulit ſʒ uidebat᷑ differre nõ ipẽdẽdo munus benedic
tõis.uel ẽt poſito ꝙ detuliſſet: tamẽ exquo ĩiuſte po
tuit iudex ad quẽ ꝛemitteꝛe cãm ad pꝛioꝛẽ iudicẽ ſiẽ
fecit hͥ papa ad hoc pᷣal.c.cum appellationibus. et
quod ibi nõ. Abhas.

J ce t in bea to. A nte iſcꝛipti

onem põt ac
cuſatoꝛ ab accãtione deſiſteꝛe ſine pena.et
ſi ad terminũ nõ uenerit ei ſilẽtiũ ĩponit.h.d.uł alit
2⁊ ſic.Oicẽſ ſe aliquẽ accãtuꝝ coꝛã iudice ante ĩſcꝛip
tionẽ põt ſine pena deſiſteꝛe æ nõ accãre ſed ei deſi
ſtenti ſilẽtium iponitur in ꝑpetunm. Et ſᷣm hoc ſũ
marium iſte tex.eſt nõbilis diuiditur nã pꝛio narrat

factũ.ſo ibi nos igit᷑ duo diſtinguit æ tertium ↄmit
tit. ſin ibi qꝛ vo. tertiũ ibi ne a6r i6 prino
lʒ accãtio nõ põt fieri peꝛ lr̃as:ut.ij.q.viij.ꝑ ſcꝛipta
tamen denũciatio criminum poteſt fieri ꝑ kas. Itẽ
poteſt peti ⁊ reus citetur ut neniat reſponſurꝰ libel
lo:nam pꝛima citatio de facili conceditur. ideo etiaʒ
hoc ꝑ nunciũ fieꝛi poteſt ſecunduʒ Innocen. quod
eſt notandum. Muic tamen dicto Innocen. ? litte
re obſtat.l.ij. C. de exhi. ⁊ intro.re. ubi dicitur ꝙ
quando reus eſt citandus de longinquo non debet
fieꝛi citatio ante inſcꝛiptionem. eꝛgo ille qui nult ac
euſare debet eſſe pꝛeſens ⁊ peꝛ ſe peteꝛe citationem
2 faceꝛe inſcꝛiptionem ad penam talionis. doctoꝛes
non tangunt.ſed poteſt dici ꝙ illa.l. pꝛocedat de iu
re:ſed de conſuetudine non ſeꝛuatur in aliquibus lo
cis ꝙ fiat citatio inſcꝛiptione pꝛemiſſa ⁊ ita nult bic
tex.alias antem papa non ſeꝛuaſſet iudiciariam gra
uitatem ſicut in pꝛincipio teſtat ſe ſeꝛuaſſe ⁊ põt alle
gari iſta litteꝛa ꝙ naleat talis ↄſuetudo.æ hoc nota
¶ W fo ꝓ canonici ⁊ ſic infeꝛioꝛes pñt accuſare

*,„.

s=ss

¶ Be acculationibus

ꝓpriũ patũ ⁊ eiꝰ cria denũtiare. ¶ Miẽ nõ. tex. et
tene menti ꝑpeiuo ꝙ in citaniõe fienda in cã criali
nõ é neceſſe ꝙ inſerat᷑ tenoꝛ libelli. vnde iſte fuit ci
rus ut uemiret rnſurus obiecf. lbello nondũ obla
. et ad hoc allegat Mar. hãc decre. in. . ireꝛ accu
ſotoꝛc. ff. de pnbli. iudi. Sed huic dicto nebement᷑
obſtat. c.ſi primates.v.q.ij.ubi non debẽt citari in
criali niſi in citatiõe expmat᷑ cã citatiõis ut ſic ꝑatꝰ
neniat ad rũdendũ.⁊ idẽ nõ glo.in.c.ij.de dila.et
ꝓ hoc qdᷣ nõ.iij.q.ij.in ſũma.ſ.qꝗ; dilatorie ñ ſunt
dande. quare pnro ſic dicendũ. q; aut citatio fit de
lõginqno: ⁊ tũc nõ ẽ opꝰ ꝙ iſerat᷑ tenoꝛ libelli de ne
ceſſirate ſic loquit᷑ iſtud.c.⁊ dictũ Mar.ſed dʒ expᷣ
mi in citatiõe ĩ effectu qdᷣ opponit᷑ ꝛco ut citatꝰ nẽi
ar: ut ĩi. d. c.ſi primates.⁊ iõ dictũ Maꝛ.nõ ẽ ſimpłꝛ
nez dũ diẽ ſufficeꝛe ꝙ citer̃ ut neniat rnſurus accu
ſatus uł inquiſirus. Aut citatio fit de ꝓpinquo et
maxie ſi eſt in eodẽ loco: æ tũc ꝓcedit dicũ Mar.
qꝛ citatꝰ poterit ſcire ex quo ẽ qſi pñs:vn iſtuʒ tex.
intelligo ꝙ cria fuerũt expᷣſſa in citatiõe:ut pꝛobat
tex ibi ſuꝑ piurio ⁊ crie ſimonie iuncto.v.ibi reſpõ
ſurus. ¶ M uiterius ꝙꝙ deſiſtens ab accãnõe no
põt amplius de illo crie accuſare ꝛeũ ⁊ iudicio meo
plus ꝓbat lr̃a iſta ꝙ ne dũ accuſans ⁊ deſiſtens ꝛc
pellat᷑ ſʒ ẽt ille qui dixit ſe accãtuꝝ corã indice ⁊ po
ſtea deſiſtir:nã iſti nõ poterãt accare ꝑ lr̃as nec per
nũciũ:ſj dicebat nũtiꝰ ꝙ ualebat accãꝛe ⁊ nihilomi
nus iſtis nõ ꝓſequẽtibꝰ iponiũ ſilẽtiũ in perpeiunʒ
quod ẽ ualde norãdũ.æ ad ̊ nemo allegat iſtũ tex.
iʒ Hã.faciat mag“ feſiũ ĩ.l.miles.F. ſocer.ff. e ad
nl. de illo tex ſed iſte tex. õge melius probat iducen
do ur. . ¶ Vltimo põt colligi ꝙ ad denũnanienẽ
alicꝰ pſone ꝓbe committitur inquiſitio ſuꝑ fama de
nũriati nõ ſuꝑ crimin s vitare ⁊ de boc. ¶ In gl.
i. ibi qꝛ accãtor monẽdus ẽ nõ.glo.⁊æ nide qð nõ.
iiij. q. V. quiſquis ? Hoſti. dicit ꝙ iõ fuerunt requi
ſiti qꝛ añ iſcriprionẽ deſiſtebãt ⁊ ꝑ mõʒ accuſationiſ
ſz denũtiationis cria poſuerũt Lu dic clarius ⁊ me
lius ꝙ qnʒ ſtatuitur teꝛminus accãtori it debeat ac
euſare ſeu accãtioneʒ ꝓſeq̃: ⁊ tũc ſi hoc non fecit.j
tminũ ĩponit᷑ ſibi ſilẽriũ:ut in.l.diffamari.C.ð ĩge.
ma.⁊ in pał.c.qſquis ⁊ ĩ.l.ſi eũ.C.qui accu.ñ poſ.
qnʒ terminꝰ ſtatuit᷑ accãto ad inſtatiaʒ accuſatoris
2 tũc ſi accãtoꝛ nõ cõꝑet in termino non debʒ incõ
nẽti impoui ſilẽtiũ accuſatori:ſʒ dʒ iteꝝ citari ſalteʒ
quo ad hoc ut accãtus abſoluat᷑ ab inſtãtia iudicij
ad hoc.l.qui crimen.C.qui accu.non poſſ.et nide
qðᷣ nõ.i. c.ↄſuluit de offi.dele.æ ſi non cõparuit pꝰ
iſtã citationẽ ĩponit ſibi ſilentiũ ut hic.⁊ iſta requiſi
tio de qua in tex.fuit neceſſaria ad hoc ut iponent
ſilentiũ in ꝑpetuũ.⁊ ſic poſſunt ꝛceduci ad ↄcoꝛdiam
opi. glo. ¶ In eadẽ glo.ibi ſed excuſantur ꝑ nũci
um opponit᷑ foꝛtiteꝛ. ſi eim nũcins exceſſit fines mã
dati nõ debebãt iſti hr̃i ꝓ accãtoribꝰ.⁊ ꝑ cõſequẽs
nõ debebat eis imponiiſilẽtiũ in ꝑpetnũ tãqᷓ; deſiſtẽ
tibus. Iteʒ uana vr̃ 2 lr̃e dũ dicit ꝙ eo ꝙ deſiſte
rũr citra uinculũ iſcriptõis nõ ĩputat᷑ eis:ſi cim ac
cuſauerũt nec accãre intẽdebãt.gꝰ nõ dñr deſiſteꝛe.
qꝛ pᷣſupponit᷑ ꝙ ĩchoaſſent. Itẽ ⁊ foꝛius ſi nũcius
iſte nõ bẽbat ptatem faciedi citare archiepmn et pꝛo

☚

ponẽdi accuſationẽ quare papa adhibuit ſibi fideʒ
cũ tñ dicat᷑ in lr̃a papã ſuaſſe gꝛauitateʒ iudiciariaʒ
2Z ꝓpteꝛ hec Sria ſpecifice nõ tacta per doc.hec lr̃a
mihi nalde eſt niſa itricata maxie pſupponẽdo id ꝙ
dr hic in glo.qꝙ ꝑcitur eis qꝛ nũcius exceſſit fines ⁊
certe tenẽdo glo.hec Sꝛia uidentur inſolubilia ideo
ĩ hac materia puto ſic dicendũ ꝙ iſta fuit allegatio
canonicorũ ꝙ nũtius exceſſit fines mandati cui pa
pa noluit ſtare.vñ proceſſit õ iſtos tanq; accãto
res ſea profeſſos ſe uelle accãre ⁊ ideo in lra impo
nitur eis ſilentiũ qꝛ deſtiterunt nec iputatur eis.qꝛ
hoc fecerũt añ inſcriptionẽ ut in l̃a.ſʒ in expenſis ñ
fuerũt condẽenati uel qꝛ foꝛte bhoc non fuit petitum.
uł qꝛ illa citatio nõ fuit oĩo fruſtatoria: nã habuit
effectũ reſpectu denũciatõis.un in fine comiſſa fuit
inquiſitio fame reſpectu illius denũciatois:poſſet ẽt
dici ꝙ iõ eis imponitur ſilentium preſuppoſuo ꝙ ñ
accuſaſſent ſʒ denũciaſſent.qꝛ ex quo aliquis aliũ in
fa mat de crimine põt ſibi terminus pᷣfigi ad accuſã
dum ꝓꝙ ſi nõ valt facere imponitur ſibi ſilẽtiũ.nt in
pall.l.diffamari. ⁊ Iʒ bec ſo.ſii Va in ſe.tñ boc hec
ſr̃a nõ patituꝛ qꝛ ſilẽtiũ imponit᷑ eis tãq; deſiſtẽtibꝰ

ut in l̃a.ideo tene pꝛimaʒ ſo.⁊ ꝑ hoc ſatis ceclarat
iſta .G In glo. in V. foꝛmazʒ exceſſit ibi nec pᷣiu
dicat eis.ſʒ hꝰ militãt õꝛia que foꝛmani ̊ in pce
dẽti glo. ideo dic meliꝰ ut ibi dixi. ¶ In glo. in v.
de ceteꝛo in fi. dic ꝙ ðᷣ hoc ẽ tex.hic:nam tin impo

nit᷑ iſtis ſilẽétiuʒ ſuꝑ cꝛibus ↄtẽtis in tex.nõ aũt ſu
alijs. z facit qðᷣ nõ.in.c.adueꝛſario de excep. I In

glo. in Y citra uinculũ. ¶IHõ ex glo. ꝙ accuſator
põt añ lit.ↄte.deſiſteꝛe.nec incidit ad turpilliannʒ =
hãc opi.qͥdã tenẽt ut refeꝛt Jo.and.æ nihil nltra di
cit. ſed tu adueꝛte latius:nam legiſte æ maxie Maꝛ.
ꝓſequit hãc miʒ in.l.queſitũ.ᷣff. ad turpil.⁊ dicẽdũ
ꝙ quoddã eſt tps pꝰ lit. ↄteſt.æ⁊ fm oẽs pꝰ iſiò tpᷣs
nõ lʒ deſiſte? ipune:ut in.l.ſenatus.ff. eo. quoddã ẽ
tps añ lit. cõteſt. ſʒ poſt datos fideiuſſoꝛes de lite ꝓ
ſequẽda:⁊æ adhuc non licʒ deſiſteꝛ ipune:ut.l.i.ff ad
turpil. quoddã ẽ tpᷣs ante lit. cõteſt. æ ante datos fi
deiuſſoꝛes:ſʒ poſt datũ libelũ.⁊æ tunc non licet deſi
ſteꝛe ſi citatio eſt facta.vt in.l.abſentem.ff.de peniſ
cũ auẽ.qui ſemel.C.qũo.⁊ qn iu.quoddã eſt ſpᷣus
ante datũ libellũ:⁊ tunc licʒ fuerit pꝛofeſſus ſe nelle
accuſare ⁊ tamen impune poteſt deſiſteꝛe etiam ſi ci
tatio ſit facta:⁊æ ita loquitur pꝛopꝛie h̊ capitulũ ad
idem.l.miles. J. ſoꝛoꝛ.ff. de adnl.⁊æ per hoc reſtrin
ge iſtum rextum ſed ideo iſte textus. facit mentio
nem de inſcꝛiptione quia inſcꝛiptio ſolet fieꝛi ad pe
nam talionis cõmuniteꝛ in libello:ut in.l.libelloꝛum
eff. de accuſa. canoniʒata.ij. q.viij. ideo qui deſiſtit
poſt libellum oblatum uidetur deſiſteꝛe poſt inſcꝛip
tionem ideo rene diſtinctionem pꝛemiſſam ? eam
nota. ¶ In gloſa finali ibi pꝛiuilegium bone fame
2 ceteꝛa. Sed opponi.contra glo.⁊ tex.ſi enim pa
pa magis delectatur in fama bona quamſin fama
mala quare hic commiſit iſtaʒ inquiſitionem fiendã
contra archiepiſcopum cum non appareat ꝙ infa
mia pꝛeceſſit:⁊ ſic contra.c.cum opoꝛteat ⁊.c.quali
teꝛ ⁊? quãdo infra.e.Sed ſecundũ doc.dic ꝙ quedã
eſt iquiſitio fame ⁊ nõ ſuꝑ ueꝛitate cꝛimis.⁊ iſta cum

ſun cdici lan
iainniii . rlei r
Kar irau ncint

ichſeiſniemnmrin
euth idrenſikdeſn m
nchkedirthrünnirn
iemm anritbotpu⸗ nlſn
Iſtluncind ſurit nvriß
cimivſrerbimnite ns
ſprmtreiommimin cue:
oAvdtinn wmmn
ftcelogingroczianun tane men

Eliens inn

Ced Sed adort
Wehrtiginbot euade wügrin
2lc. N Peanidi ädrecii
Curchpoſſe glegereänedſenne
Nu no mientes cime ppoſnun
Venmundoro alenivs nö gininin
lunſ ſwre immemi ſbi ſur i
1 Oniti un gim go unn
uoni Ctmoner vunganone fa
hnnoer er ſos no
Nrnftuntnrei cln n
nneſtens tein Plum roͤbref

türtechhu Eßſ.

Flaitii neii h⸗
ncintcehongr
ltentanisd
e ereinlrnd
Ontriehi cie e d

Au

i
e Pinlkn ſ 4
”
ac mine uu M
weht
ir litiele

eil zan

Rð
RKH’Z“
7.
RDZZ , ſictoei
nkanrg * Newwigzi
rli ne n ihͤ

* . Wiin, e,r
õ lliin

Sanfmmi irhuin
Ai ANWung
ün iminti Ain,ntin
aaris uitrn ,
muGzA ianltdi
Gulden tintun ſtſi
wraul GRfl tii
õ
iniägelit
iistidintte
aettliiiini
mmeim filkaunini
——

i efllrni

errrrr Wrerre n

e accuſationibus

nõ ſit multũ piudicialis põt fieri modica infamia pᷣ
cedente uel ad denũciatõeʒ ꝓbe ꝑſone ut h ꝓbatur
qdam ẽ ĩquiſitio ſuꝑ Hitate cris. ⁊ iſta non qʒ fieri
niſi pcedat infamia. ita loquit᷑ Sorium. hic eni non
fuit cõmiſſa iquiſitio ſuper vVitate ſed ſuꝑ infamia.
t ex boc nõ ſingnlarẽ mõʒ ꝓcedendi qñ denũ
ciant cria nõ ifamati.ſi eni denũciatꝰẽ ꝑſona idõea
nõ dʒ cõmitti ſed dʒ fieri ĩquiſitio ſupeꝛ ifamia priꝰ
ꝙ ſuper vitate. Si vo ꝑſona denũcians nõ cſt ido

nea nulla fit inquiſitio niſi ad cautela. ad hoc. c. cuʒ

in iuuẽrute. ⁊ qð ibi nõ s de pᷣſũ.⁊ ſi conſtiterit de ĩ
famia ꝓcedit̃ poſtea ſuꝑ vitate: ut in. c. qualiter et
quãdo.j.e.¶ Op. To tex.⁊ ur̃ ꝙ cuʒ citatio fue
rit facta ꝑ Celeſtinuʒ qui deceſſit anteq; reꝰ ↄpeꝛet
ꝙ nõ tenebat᷑ cõpeꝛe niſi de nouo citaret᷑:ut ĩ.l.edi

ctũ.ff. de iudi.lʒ emi ſucceſſoꝛ in dignitate ſuccedat

in cã: ut in. c.qm abbas de offi. dele.⁊ in.l.moꝛtuo
ff. de iudi. tamẽ nõ ſuccedit reſpectu edicti ſed iteꝝ
qʒ citari: ut in pall.l.edictũ.⁊ facit.l.? poſt edictum
ff. de iudi. So.dicit Moſti.ꝙ iſte cõparuit ſponte
nõ enim tenebat᷑ cõꝑeꝛe ſine noua citatione peꝛ inꝛa
pᷣdicta. ̊ õ hoc facit cle.ne ꝛomani in fi.de elec.ubi
dr̃ ꝙ illi tenẽtur ueniꝛe ad cnꝛiã dent nenie nõ ob.
uocatione ꝙꝙ de ꝓxio uocat᷑ refoꝛmatioHo. an. di
cit ꝙ dʒ attendi foꝛma citatõis ar.c.ſi goſe de rp.
li. Vi. dic plenius ut nõ.in pall.l.edictum ꝙ; aut nu
merus citationum nõ fuit cõpletus ꝑ pᷣdeceſſoꝛem:
2 tunc ſucceſſoꝛ debet compleꝛe.aut fuit compleius
2 tũc dʒ ſaltẽ ſemel citare maxiĩe ſi mutauit tribunal.
2 facit.l.oꝛone in fi.ff.de fer.ubi ſi citatio paſſiue
facta eſt de pdeceſſoꝛe nõ tranſit in ſucceſſoꝛẽ ſʒ dʒ
irerum citari. æ hoc puto indiſtincte ꝓcedere q̃it᷑cũ
qʒ ſit facta citatio ſiue ſub noĩe dignitatis ſiue non:
qꝛ iſta citatio fit ex hũanitate iuris ne ſucceſſoꝛ poſ
ſit ptendere ignoꝛantiã: ut in cle.ne ꝛomani pᷣal.dic
Et do. An.qꝙ ꝓcedit in curia ꝛomana qꝛ cũ citatio
fit de lõginquo dʒ iterari tene menti.
Enien 8. Qui iuꝛat aliquẽ non ac
cuſare ꝛepellitur ab eius
accãtõe.h.d. Sed qꝛ hoc.c.ad aliud ſolet
allegari 2? in hoc ẽ nalde uulgatũ.ideo aliter ſũmo
= ſic. Ad ꝓſequẽdã accãtionẽ crialẽ nõ admittit ꝓ
cur.ſ poſſet allegare cãm abſentie ſeu alias excepiõ
nes nõ tangentes crimẽ ꝓpoſitum: æ qui iurauit ſta
re mandato alicuius nõ admittitur ad accuſandum
illam ſi Vtute iuramenti ſibi fuit iiũctũ ut nõ accuſa
ret. Diuidit᷑.nam prima ꝑs narrat factũ. a ꝓnun
ciationẽ citationẽ ⁊æ purgationẽ.fa ibi cum igitur.
¶ F primo exr tex. ꝙ ſolus canonic' põt accare
ꝓprium platum ⁊ maxie ſi dicat eum itruſum. cum
eiʒ inteꝛſit eius talẽ in platuʒ nõ bre facit.c. ex pꝑte ⁊
as ibi dixi 2. c. cuʒ. p.ö.e. ¶ Mõ fo ꝙ pᷣſtare hõa
giũ alicui ẽ q̃i quedã ſpẽs fuitutis:naʒ recognoſcit
eũ in dũm. æ de bomagio bodie uide tex. cum glo.
in cle. paſtoꝛalis de re det d auis dicit lr̃a ꝙ
53 pꝛinilegiũ ecclie hoc iuramentũ pᷣſtiteꝛit. Ex quo
infeꝛt in quoſdam ꝙ pꝛinceps ſeculi hʒ intentionez
fundatã de iure cõi ſuꝑ tpalibus etiaʒ ab ecclia con
ceſſis tenẽtur plati pᷣſtare homagiũ rõne boꝝ tem
poꝛaliũ niſi eximantur pꝛiuilegio: ſed ego iteilige an

hec bona fuerunt ↄceſſa eccleſie:ĩ feudũ tunc eni do
mino feudi lʒ ſeculari pᷣſtat inramẽtũ.ad hoc.c.ueꝝ
de fo.cõpe.⁊.c.ſolite de ma.⁊ ob.ſecus ſi hec bona
tpᷣalia ſimpłꝛ eẽnt cõceſſa eccłijs ⁊ nõ in feudũ qꝛ tẽ
dñs tpᷣalis in aliquo nõ ꝛecognoſcitur facit.c.noue
rint.x. q.i.⁊.l.ut ĩter diuinum.C. de ſa. ſan.eccle.?
qð nõ Inn. in. c. ſolite pal.æ ſm hanc diſtinctioneʒ
intelligo iſtum tex.æ dicia doc. ¶ Mõ ibi ad feſinʒ
reſurrectionis ꝙ ualeat citatio ad diem feriatam de
quo tamen dic ut nõ. Inn. in. c.ſi.de fer.? Moſti.
exponit tex.ad feſtum.i.nſqʒ ad feſtum. æ credo ꝙ
fuerit mens le apponeꝛe illum teꝛminum nõ ut ĩ eo
ꝓcedat:ſed ad deſignanduʒ quo tpᷣe debeat ꝓcedi
quaſi imediate poſt feſtum illud ſir ꝓcedendum: un
in feſto debebat eſſe in curia nõ tamen ad ꝓcedẽdũ
diſcria uiaꝝ nõ inducunt iuſiã excuſatio
nẽ nõ comꝑendi:ſed itellige hoc ſane quãdo &ẽ alla
tio gnãlis puta ꝓpteꝛ frigoꝛa. uel quia uie erant lu
toſe:iſte enim non excuſant ut in. c.cum dilecti de

do.z contumacia. ſecus ſi allegaretur diſcrimen ui

arũ ꝓpter ltimũ timoꝛẽ hoſtiũ ſen inimicoꝛũ:ut i.c.
accedens &ͤ ut lit.non conte.⁊ in cle.paſtoꝛalis. .
piſana. de ꝛe. iudi.? ſic intellige iſtum textuʒ. -
ta contumacem ꝛeputandum qui perſonaliter citat?
comparet peꝛ pꝛocuratoꝛem:etiam ſi alleget excuſa

tiones friuolas. IT 6. ſingulariter ꝙ licet pꝛocu
ratoꝛ non admittatur in cã cꝛimiali ad diſputanduʒ

ſuper crie. nõ admittitur ad ꝓponendum exceptões

contra accuſatoꝛẽ de ipſius indignitate quod nõ.⁊=
neſcio alibi ita bonum tex. ut nõ ſolum admiitat ꝓ
curatoꝛ ad allegandum cam abſentie qni ſui que cõ
ſiſtit in facto ſed etiam cauſam abſentie que conſiſtit
in iure ad ꝓponendum exceptiones expulſiuas in
digni accuſatoꝛis.⁊ ſic concoꝛda iſtum textum qui
uidetur ſibi contrarius quia primo dicit quod non
poterat admitterc pꝛocuratoꝛem ⁊ poſtea tamen ad
miſit. 6 rem nõ ꝙ citatus ad inſtantiam legitimi
accuſatoꝛis tenetur compaꝛeꝛe ſaltem ad allegadum
priuilegium ſuum ⁊ ſi nõ comparet poteſt puniri ꝓ
contumacia ſua lʒ poſtea cõſtet ꝙ accuſatoꝛ fuerit
illtimus. nam exquo no ↄſtabat ippᷣe citationis debe
bat cõꝑeꝛe:unde in fine ꝓpter cõtumaciã papa iſtuʒ
denuo citat: æ ſic ꝓcedit.l.ij.ff.ſi quis in ius uo.nõ
ije. z. l.ij. ff. ſiquis ius dicẽ.non ob.ut poſſit iudex
punire contẽnentem preceptum ſuum non ſolum
quando adhuc non conſtat de indignitate acto
ris ſeu accuſatoris:ſed etiam poſtquam conſtiterit
qꝛ iam contumacia per pꝛius erat ↄmiſſa.⁊æ hoc no
ta. Jtem collige optimũ argumentum ex fine litteꝛe
ꝙ ex contumacia non debet quis mulctari incon
tinenti: ſed debet in ipſa mulcta infligenda de nono
citari ad hoc quod nota. in dicta.l.ij.ſi quis in ius
uo. nõ ije. dixi plene in. c.i.de iudi.¶ In glo. i. hec
gloſa pꝛocedit in hac difficillima mateꝛia ponendo
regulam æ excipiendo caſus 2 compꝛebendendo
omnia contenta in gloſa ⁊æ alibi ſcꝛipta tam per le
giſtas quaʒ peꝛ canoniſtas ſic poteſt diſtingui quod
aut queꝛitur nunquid in cꝛiminali poteſt inteꝛueni
re pꝛocuratoꝛ.aut nunquid poſſit inteꝛcedeꝛe excu

ſatoꝛ qui.ſ.nullum habuit mandatum pꝛimo cau in

D

¶ He accuſationibus

Peuratore.die conphẽdendo ẽt cãm cĩnilẽ ꝙ in ci
nilibꝰ reguralit᷑ ĩteꝛuenit pꝛocuratoꝛ. vVt.i.l.i.O.uſuſ
.f. de ꝓcu. ð de ꝓcu.ꝑ totũ. Sʒ in accãtõe ppla
ri ʒ inteꝛueniat ꝓcurator ex ꝑte rei:non tñ ex paꝛte
actoris.ut.i.l.ʒ.ff.de ꝓcur.⁊ ĩ ̊ caſu ꝓcedit dictũ
bꝰ gl. nã illa.l. ꝓprie loquit̃ i cinili: vñ puto quod
recte iſte caſus excipit᷑ a rłka formata iĩ pn. gl.⁊ ẽ rõ
qꝛ ex ꝑte agẽtis nõ ĩtuẽit ꝓcurator qm nõ poteſt
dici cã iſta ꝓpᷣa cũ ſit pplaris.gꝰ ñ hʒ locũ ↄſtõ ꝓ
curatoris qꝛ ꝓcurator ↄſtituit̃ a dno:ut i pall.l.i.
Itẽ non magis inteſt oſtitnẽtis q; ↄſtiimti cx quo
pplaris ẽ actio.fruſtra ergo dicet ꝓcurator alteriꝰ
.nʒ tutores.C. de ꝓcu.⁊ h ꝓcedii an lit. ↄte.ſed
poſtea cũ ſit effectꝰ dns ex lit.ↄte.l.ſi cui.ff. de vᷣ.
ſig. ⁊ in.d.c.ij.ð ꝓcu.li.vi.poterit iſte ↄſtirnẽ Pen
ratorem Iʒ actio ſit pplaris.q; tʒ Haꝛ.iĩ pᷣall.l.ʒ ſile
i tutoribꝰ? curatoribꝰ qͥ an lit.ↄte.nõ ↄſtituũr ꝓ
curatorẽ qꝛ nõ ſt᷑ dñi:ſed pꝰ lit.ↄte.ſic:ut in pᷣallł.li
nec tutores.⁊ ex hac rõe ĩfeꝛ ꝙ ĩ publicis iud cijs
añ lit. ↄte.nullo caſu põt ĩtuẽire ꝓcurator quoò ẽt
noluit Maꝛ. in pa l.l. Hʒ ⁊? ſic limita ⁊ ĩtelte iſtã glo.
quo ad iſtã ꝑrẽ. In crĩaliabꝰ vᷣ nunqͥd poſſit inter
nenire ꝓcur᷑.dic ꝙ aut agit᷑ de crĩe ciuilᷣ ⁊ põt int
nenire ꝓcur̃.ut in.c.tne de ꝓcu.⁊.j.c.pꝛoxime in
fi. ⁊ ſub iſto caſu ↄphendit᷑ caſus excepius in glo.
Vʒ in crĩie ſuſcepti tutoris:nã ille caſus pꝛoprie non
excipit᷑ a rla:qꝛ aut agit᷑ ↄ ſuſpecpiũ tutoꝛeʒ ad hoc
ut ꝛemoueat᷑: ⁊ iſta cã ẽ ciuilis qꝛ tendit ad cẽ̃mocũ
prinatũ:qꝛ iteruenit ꝓcuratoꝛ aut agi ut ſuſpecius
tutoꝛ puniat᷑:? tũc qcquid dicat iſta glo.nõ iterueit
ꝓcuratoꝛ ſicut nec in actiõe ĩinriae cũ pena ſit ax
bitraria. ita dicit bar in.l.pe.F. ad crimẽ.ff.ðᷣ pub.
iudi. Itẽ ſub illo cãn põt cõpꝛehẽdi alius caſus ex
ceptꝰ ĩ glo.ſ.cũ qs accãt᷑ de ĩgꝛatitudie:illa enim cã
ẽ ciuilł cũ agat᷑ ad ↄmõʒ priuatũ ut libertꝰ ꝛedigat
in fuitutẽ nt ẽt noluit Mar. in pᷣalle.F. ad crimẽ:=
iõ nõ ꝛecte excipit a ꝛla. Qnʒ agit᷑ de crie crialiteꝛ:
2 tũc aut qͥs appet ut tertiꝰ ꝓ ĩteꝛeſſe ſuo: aut tãqᷓ;
pricipalis.ſi tãq; tertiꝰ tũc põt ĩteꝛuenire ꝓcur̃.quia
quo ad eũ nõ põt dici cã crĩalis:⁊ ſub iſto põt ĩtelli
gi caſus exceptꝰ ĩ glo.dũ dicit ꝙ dñũs defendit fnũ
in crie.nam dñs nenit ꝓ inteſſe ſuo:⁊ ſic nõ ꝛecte ex
cipit᷑ iſte caſus a ꝛla.idẽ ſm Mar. in pallł.F. ad cri
men. Si abbas neit ad defendẽdũ mõachũ ſuum ⸗
epᷣs ꝓ clerico:oẽs eĩm iſti ⁊ cõſimiles admittuntur
7 ꝑ ſe ⁊ ꝑ ꝓcuratoꝛc.l.ſi ſenus.ff.de pub. iudi. et
iõ ſi factoꝛ alicꝰ eſſet ↄdẽnatꝰ ad moꝛtẽ pe teſt dũs
peteꝛe nit differat᷑ executio donec adminiſtrationem
ꝛeddat:vt nõ.pꝑ Cy.in.l.i.C. de bo.dã.Si vo neit
tãqᷓ; pricipaliteꝛ:⁊ tũc aut ñ põt ↄpareꝛe ꝑ ſe ꝓxt ĩ
poſſibilitatẽ fẽ qꝛ ẽ nniueꝛſitas:⁊ tũc põt ĩterneniꝛe
ꝓcntr᷑.ut nõ.in.c.dilectꝰ de ſimo.⁊ ĩ.l.aut facta.ſff.
de pe.⁊ dixi ĩ.c.i.S.e.uł ſi ñ põt ipedimto iuris.ut
qꝛ ẽ monialis ꝗᷓ ꝓ nulla cã dʒ egꝛedi mõaſteriũ:vi ĩ
.c.i.de ſta.mo.li.vi,.⁊ tũc põt inteꝛuenire ꝓcur᷑. In
monialibꝰ t põt diſtingui.quia ſi iudex põt accede
ꝛe ad monaſteriũ dʒ ibi cãm agitare:ſed ſi eſſʒ talis
iudex quẽ nõ decet ire ut eps:⁊ tunc põt iteruenire
ꝓcutr᷑.ut ĩ ſili dẽ de teſte in c.ij.de iu.li.Vi. Si neꝛo
põt ꝑ ſe ĩteruenire:æ tunc ad exceptionẽ ꝓponẽdaʒ

nõ ↄcenẽteʒ cꝛimẽ põt ꝓcnratoꝛ ĩteꝛuenire: utpnta
94d ꝓbonẽdam exceptionẽ dilatoꝛiã 3 accuſatoꝛẽ uł
Z indicẽ ul ſilem:nã cũ nõ diſputet᷑ de cꝛie nihil ob.
ꝙ nõ poſſit iteꝛuenire ꝓcura:æ ita nult glo. dum di
cit ꝙ ad excipiẽduʒ põt ĩteꝛnuenire ꝓcura. Inn. uult
idẽ S.c.ꝓxio ⁊ clarius Har. in pal. S. ad cꝛimen et
Pbatur optie h in iſto tex. ubi ꝓpoſita fuit exceptio
Z accuſatoꝛẽ ꝑ ꝓcuratoꝛc ? admiſſa ⁊ ᷣm eum fuit
ꝓnũciatuʒ: æ ideo nõ puto eſſe neꝝ dictũ Joã an.
ſ. ꝙ exubeꝛauit iudiciſ officiũ in eo ꝙ papa ipoſnit
ſilentiũ accuſatoꝛi abñte ↄtumacit᷑ accuſato ⁊ ꝙ in
alio ſuppleuit ex officio qꝛ admiſit excuſarionẽ ſuꝑ
pꝛincipali Hᷣ puto non bene dictũ qꝛ h̊ potuit ꝓcur.
iteꝛuenire cũ nõ diſputaret᷑ de cuie. Si vo exceptio
Ocemnit cꝛimen: ⁊ tũc ſi opponit᷑ in nim dilatoꝛie ut
qꝛ dẽ ꝙ al. fuit abſolutus. ⁊ tunc ſi notoꝛia eſt hec
exceptio põt ĩteꝛuenire ꝓcura:qꝛ iudex deber ex offi
cio ſuo abſoluẽ accuſatuʒ ſi notoꝛie ſibi comperit ex
ceptio.l.qui cũ maioꝛ. ff. de bo.libeꝛ. ſecus ſi dubinʒ
ẽ ut nõ. Bar. in pal.F.ad cꝛimen.ſi ueꝛo exceptio ẽ
talis que ſeꝑatim a caĩe diſcuti:⁊ iũc cõiteꝛ tenet᷑ q
aut ifeꝛt᷑ ad deciſionẽ cꝛĩs ⁊ nõ põt iteꝛuenire. Exẽ
plum accuſat᷑ ucius de homicidio excipitur ꝙ occi
ſus eꝛat bãnitus: ⁊ ſic poteꝛat ĩpune occidi replicat
ꝙ banum eꝛat cãcellatum triplicat̃ cancellatio nõ
naluit ⁊ de hac triplicatione ſeu exceprione tin nunc
diſcutitur:ſʒ cene nõ põt inteꝛuenire ꝓcur. quia in
feꝛtur ad deciſionẽ cꝛis: quia ſi cancellatio fuit inſte
facta tenetur de homicidio. ſecus ſi non infeꝛtur ad
deciſionem cꝛiminis: ut.l.pꝛeſes.C. de plagea ⁊ ſic
fuit ↄſultũ ꝑ Har.⁊ multos ſʒ quidã S. Si vo eſt
excepiio pemptoria:tũc ideʒ dicẽdũ ac ſi ↄſtimeꝛet
in tota cã criali quia a quocũqʒ ꝛemonet᷑ genus et
eius qꝗᷓʒ ſpes:ut in.l.i.ff.de ſuis ⁊ legi.⁊.c.paſtoral
S.itẽ cum totum de offi.deleg.⁊ enã maxime quia
ſupeꝛ acceſſorio nõ ꝓnunciat᷑: ſed ſuꝑ principali:nt
in. c.i.de oꝛdi.cog.⁊ ideo dic ut in ſequẽti mem bꝛo
Si neꝛo ꝓcuratoꝛ inſtituirur ad totam cauſam:et
tunc ſi nenit iponenda pena capitalis ut moꝛtis uel
amiſſionis libeꝛtatis uł ciuitatis fm ocẽs non inteꝛ
nenit ꝓcur᷑.ut in.l.i ſf.an ꝑ aliũ cau.app.⁊ in abſẽ
tem. ff.de pe.⁊ ĩ palle.S. ad crimen. Si neꝛo nenir ĩ
ponẽda pena ꝛelegationis.glo.hic tʒ ꝙ põt interue
nire ꝓcuẽ. ⁊ idem dicit in qualʒ pena citra relegati
onẽ ⁊ fuit hec cõis opi.glo.iuris ciuilis in.l.ſeruuʒ
quoqʒ.ff. ̊ ꝓcuẽ. æ in pal. S. ad crimẽ qð tenuerũt
Ja. but. Guil. de cu. cũ Frãciſ. accur. ⁊? cõiteꝛ oẽs
ſed Ja. de are. De. ⁊ Cy. ſentiũt Zrium in.l.reos
C. de accu. Mar. in palle. . ad crimen dicit qdᷣ ⸗
ſuleꝛet ſn primã opi.q̃ ẽ ſatis cõis ſʒ diſputatiue.
alia vꝛ Vioꝛ: vñ ↄcludit poſt illos ꝙ ĩ nullo crimie
publico nel priuato ꝓcur᷑.reglarit᷑ iteꝛueire põt niſi
ueniat iponẽda pena pecuniaria: ar.in.l.ij. C. de p
cur᷑.nbi ꝑmittit᷑ in pecuniaria ad idem tex.i.l.fi. E.
de iniur.iuncta.l.fi.ff.eo. nam in crimine iniuriarũ
non interuenit ꝓcuratoꝛ niſi peꝛſona ſit illuſtris et
tamen uenit imponenda pena ꝛelegationis non aũt
ictus fuſtium ex quo eſſet illuſtris ad hoc.l.fi. pꝛeal
lega.ff. de iniurijs. ⁊ multa alia ad hoc inducunt:ſj
prunan opinionem tenet Moſtien. ?æ Fꝛe. de ſenis

rn Mis duum tin
nialſfeniininded eiſsde
UGnräsgute dinana te
CnüffdnmfanitckaAl
nincnotdinihrso kin
ig ihcich blcs ittüimig
priuenteneis t dfnd
Smnmnin id lnũ ezßin
r pon, tls dor nniae
ienenir enaprr ind/leni
boeicto heblens omualrr po
iuni ſopotſenenir gennnor en
1Monmmſimſchnn din aie vonder
tutnnſilae Nedies fiig
Mre porwcrcehcli es orſenen
veigennan pemndis önmen
nnunm wnod hlle nnil .
t ur höognimringoemn
ſeclchuiſbe aanniiiy

mi thtiiiri Ant
miii mw/anij mi m
õ
õ
MotodNnſaneiate
MM O ai
ü
StoNEüAIE MWiin
õ
ktiA Atm duuni
mitstiiſe ſiinn
mitandubnefnin iir
r ig grtb n
ſa Nis nl nn *“
ui ni n / a
aic⸗ filumtiin
ne li im ulis
Mne gcmndid
e sd, nnin.
mi i gie lnai
eniu hitmi il
Hn i il
enbnnilin⸗

¶ De accuſationibus

oↄſilio. xciiij.? nt dixi fim eam ẽ ↄſulendũ qꝛ ẽ cõis
ſed vᷣitate iſpecia potius ẽ tenẽda ↄria opi.ut ĩ nul
lo crie regulariter ĩterueniat ꝓcuratoꝛ non ueniat ĩ
ponenda pena pecuniaria. ? iteꝛ alias ꝛõnes placent
mihi due urgentes.prima ꝙ ꝓcuratoꝛ non põt de
fendeꝛe alium niſi legitimet ꝑſonam ſuam per ſatiſ
dationem de iudicato ſoluẽdo.l.qui ꝓprio.ff.ð p
cur. ? iſti. de ſatiſda.S. ſi Vo:æ hoc eſt clariſſimum.
Sed ubi nõ uenit iponẽda pena pecuniaria:ſʒ alia
nõ põt ꝓcuratoꝛ in ſe ſuſciꝑe iudiciũ qꝛ non poteſt
ſolueꝛe ↄdẽnationẽ:nam ſi ↄdẽnatur quis ut ſit ꝛe
legatus in certa ꝓuincia qũo põt ꝓcuratoꝛ hãc pe
nã ſolueꝛe. nã relegatio ẽt hoc mõ fieri non poteſt
.l. relegatoꝝ. ff. de iterdic. æ relega. Item ſi ictus ſu
ſtium uenit ĩponẽdus nel alia ſilis pena:ſʒ qñ nenit
iponẽda pena pecuniaria optime põt ꝓcuraroꝛ ltia
re ꝑſonã ſuã qꝛ põt ſolucꝛe illa penã:⁊ iõ nõ ſiñ mi
niſterio iura aꝑte dixerunt ꝙ ubi iminet pena pecu
niaria põt ꝓcuratoꝛ iĩteruenire non ſic dixerunt de
alijs penis. Secũda 20 lʒ nõ ita efficax eſt:qꝛ ubi ne
nit iponenda alia pena quã pecuniaria tractatur de
magno pᷣiudicio:qꝛ qlibet pena coꝛpalis eſt maioꝛ
qibet alia pecuniaria.l.in ſuox.ff.de pe.ſed per ꝓ
curatoꝛc quis nõ ita diligẽter ꝓſequit᷑ factũ ſuũ ſiẽ
ꝑ ſe ipᷣm ergo ⁊c̃.uñ itereſt ꝛei publice ne quis dãne
tur inocẽs uel nocẽs abſoluatur qᷓre ut hoĩes ĩdn
cant᷑ ad iſiſtendũ in indicio ꝑ ſe ipſos noluerunt in
ra ꝙ in iſtis grauibus nõ ĩterueniret ꝓcuratoꝛ ſed
tota difficultas ſtat in ꝛidendo ad.l. abſentẽ ? ad.l.
ſeruũ quoqʒ pᷣalł.in qpus cõir dicunt glo.⁊ eſt cõis
opi.ꝙ ubicũqʒ; abſens põt dãnari ꝙ ibi põt ꝓcnꝛa
toꝛ ĩteꝛuenire qꝛ melius eſt ꝙ defendatur ꝑ aliquẽ
ꝙᷓ; a nemie.ut in.d.l.ſeruũ quoqʒ ſʒ in.l.abſẽtẽ clat
ꝓbat᷑ ꝙ pena relegatõis põt ĩponi ẽt abſenti.ergo
põt iteruenire ꝓcuꝛatoꝛ:ut in.d.l.ſeꝛuũ quoqʒ.ſed
ad hoc rndeo ꝙ ſ abſens ↄtumaciter poſſit relega
ri:tamẽ nõ põt iterueniꝛe ꝓcuratoꝛ qꝛ nõ põt ltima
re ꝑſonam ſuã ut ſupra dixi.⁊ ſic non põt iudicium
recta uia in ſe ſuſciꝑe. Iteʒ hoĩes ↄfiſi ꝙ põt inteꝛ
uenire ꝓcuratoꝛ de facili eos conſtituẽnt.æ qnʒ per
negligentiam ꝓcuratoꝛis dãnarentur cui fuit obui
andum. non ob. y. publice quia ille. S. nt notanter
dicit Oar. nõ loquitur in pꝛocuratoꝛe ſʒ in excuſa
toꝛe ut pʒ qꝛ diẽ ꝙ quecũqʒ ⁊c.ut ntit᷑ ſitibns vᷣbis
que clare dicũt quẽlibet admittẽduʒ ſiue ſit feia ſiue

minoꝛ ſiue ſit alia peꝛſona illegitia:vñ nõ põt intelli

gi in ꝓcuratoꝛe.nec ob.ꝙ tex. ibi dicit ꝙ adminat
ad excuſandum inocentiam qꝛ excuſatoꝛ dʒ admitti
etiã ad excuſandum ſupeꝛ crie:ut.j.dicam qꝛ ex quo
iudex põt ꝓcedeꝛe in illo caſu ↄ abſentem debet ex

officio ſuo ſuppleꝛe pnñtiam abſentis ⁊ inueſtigare eét

de eius inocentia ad hoc.l.pꝛopeꝛandũ.C. de iudi.
2 in auẽ. qui ſemel. C.qũo ⁊ qñ iu.facit.c.ij.de at
bi.ſi ꝑ ſe hoc dʒ faceꝛe foꝛtius dʒ admitteꝛe quẽlibʒ

nolentẽ oñdeꝛe inocentiaʒ accuſati qꝛ excuſatur qua

liſcũqʒ ſi põt pꝛodeſſe ſed non obeſſc cum non hẽat
mandatũ:ſed pꝛocuratoꝛ etiaʒ poteſt obeſſe.hec om
nia intelligo pꝛocedeꝛe niſi reus ſit in uinculis quia
tunc cõiteꝛ tenet æ obſeꝛuat᷑ ꝙ admittat᷑ pꝛocuratoꝛ

qð tenet Mar. in. d. I. ad cꝛimen qꝛ iudicinʒ nõ po

teſt eſſe deluſoꝛium cum reus ſit in ninculis. Et cer
te ʒ hodie ſit equũ:tamen de ſubnilitate iuris poreſt
dici oppoſitum:qꝛ ut dixi iʒ ceſſat ratio qꝛ iudiciu,ʒ
nõ erat deluſoꝛiũ:nõ tamen ceſſant alie rationes ꝓ
hibitiue qꝛ nõ põt ꝓcuratoꝛ ltimare ꝑſonam ſuam
per ſatiſdationem. Itẽ melius quis agit cãm ſuam

p ſe quã ꝑ aliũ.? H̊ ur̃ ꝓbari in.l.i.ff. an ꝑ aliuʒ cã

appł.ubi dꝛ ꝙ reꝰ dʒ intereſſe in auditoꝛio iudicis.
Et iõ in aliqbus locis obſeruatur ꝙ reus ducitur
uinculatus ad iudicium ⁊ per ſeipſum ſe defendit.
Item hec vᷣba ut ꝓcnratoꝛ non poſſit iteruenir̃ an
ↄcluſionẽ in cã ſed poſtea ſic:nam tunc ex ꝑte acto
ris ſi caimen ẽ ꝓbatum põt ĩterueniꝛe ꝓcuꝛatoꝛ qꝛ
nihil ob.ut.l.qᷓuis ⁊ quod ibi nõ.C.de adul.⁊ hec
ꝓcedunt quo ad ꝓcuratoꝛem. Si neꝛo qrit᷑ de ac
cuſatoꝛe qui non hũñs mandatum nenit ad excuſan
dum nunquid iſte debet admitti ? quid poſſet ꝓpo
neꝛe Inno. hic tꝛactat:ſed clarius ⁊ latius Har.qᷓ
Et aſſumpſit hec dicta Inn.dicit ꝙ quedam ſunt ex
cuſationes neceſſarie ut qꝛ ꝛeus eſt infirmus uel te

netur in uinculis ſeu alio impedimento ĩeuitabili et

fſim eum has oẽs excuſationes poteſt ꝓponeꝛe excu
ſatoꝛ licet nõ habeat mandatum:ut.d.l.reus.C. de
accu.canoniʒata.vV.q.iij.nam uelit uel non uelit ꝛe
uas factum ſic ſe habet.⁊ iõ nõ mirum ſi quilib et ad
mittitur etiam ſince mandato. Quedam ſunt exceꝑti
ones ꝓbabiles:nõ tamen neceſſarie nipuia qꝛ reus
nõ põt ueniꝛe ꝓpteꝛ iimicitias:⁊æ iunc excuſatoꝛ nõ
admittitur qꝛ ignoꝛat uoluntatem rei.quedam ſunt
exceptiones oio uoluntarie:utputa iu non es iudex
rei ⁊ foꝛtius nõ admittitur excuſatoꝛ quia reus poſ
ſet ꝓꝛogaꝛe iuriſditionem iſtius.⁊ iſte excuſatoꝛ cuʒ
non habeat mandatum nõ debet iterpretari nolun
tatem alterius. Itẽ ad allegandum cãs cauſe ſolet
dici ꝙ nõ admittitur excuſatoꝛ ad diſputancũ ſuꝑ
crĩe:ſed dic ꝙ in vitate ẽt ad excuſandnʒ inocẽtiaʒ
ſuꝑ cae dʒ admitti excuſatoꝛ ex quo poteſt ꝓcedi ĩ
abnitia ut eſt caſus ſingularis in.d..publice.⁊ ſen
tit ibi Har.nam cum iudex ad hoc teneat᷑ ex offõ
ut dixi ᷓ foꝛtius dʒ admitteꝛe quẽcũqʒ. Itẽ tex.ibi
dicit ꝙ admittitur ad excuſandum inocẽétiã.⁊ ſic lo
ꝗq̃tur qn excuſat de crie ondẽdo eũ inocẽtẽ ⁊ fac op
time tex.in ar.i.l.nõ tm.ff.de appl.ubi ĩ crie qͥs ap
pellat ꝓ alio etiam iuito:de quo.ij.q.vVi.in ſumma.
Vltio circa pᷣdicta qᷓri quid ſi ꝓcuratoꝛ interuenit
nbi nõ debebat ĩteꝛuenire. nũquid tʒ iudiciũ gl.ĩ.c.
i. de iud.li.Vi.tʒ ꝙ ſic.idẽ gl.i.l.q;uis.C.ð acul.ali
qui õ bar. mutauit opi.i.d. S. ad cꝛimẽ.⁊ tenuit ipᷣe
finałꝛ ꝙ iudiciũ ſit nulluʒ ſiue iteꝛueniat ex ꝑte acio
ris ſiue ex ꝑte rei.? mouet᷑ ꝑ tex.ibi dicenteʒ ꝙ fru
ſtra iteꝛuenit ꝓcur. g ſi indiciũ eẽt aliqð n ireꝛueni
ret fruſtra qꝛ ſaltẽ poſſet madari executiõi qncunqʒ
caꝑet᷑ reus ſi nõ põt hr̃i ꝓ pnii ſiẽ dicimꝰ i iudicio
icepto õ cedentẽ bonis:ut.j.de ſo.odoardus. Itẽ
qꝛ ille ꝓcuratoꝛ nõ ita ꝓuide ꝓmouet cãm ut pᷣnci
pal.fallit ĩ cãu.l.q;uis.C. de adul.ut dixi. Aduer
tendũ tñ ꝙ ĩ mitis cãibus põt inteꝛuenire nalið pꝛo
curatoꝛ ut ſupꝛa dixi ⁊ in illis non eſt dubium ꝙ
Vʒ iudicium: ſed ubi dixi ꝓcuratoꝛem non poſſe in
geꝛuenire ibi eſt dubium. do. Anto. hic diſtinguii ꝙ

aceuſationibus

agnut ſumus in caſibus ubi põt abſens condẽnari:æ
tunc tʒ indcium qꝛ ibi ẽ defectus i ſolẽnitate qꝛ nõ
potuit pᷣſtare cautionem de iundicato ſoluẽdo qꝗᷓ cau
tio non põt peti litte ↄte.ĩmo defectꝰ tollit᷑ ꝑ ↄteſta
tionem lit: Vt ĩ. l.filiuſfa.S. veterani.ff. de pꝛocura.
Si vo ſumꝰ i caſibus ĩ quibus abſens non potnit
odẽnari:⁊æ tunc non nalet indiciũ qꝛ nõ ẽ h defectꝰ ĩ
ſolẽnitate:ſʒ cũ abſẽs nõ poterat ↄdẽnari ↄteſtatio
ur̃ nulla.⁊ q;ꝙᷓ; in ueritate hec uideatur optia ↄſide
ratio:tñ turiuſ credo tenẽdũ eẽ opi.ut indiſticte iudi
cium ſit nullum:qꝛ aut interuenit procurator ex par
te actoris ⁊ reus fuit aaſolutus forte ex negligẽtia
procuratoris qui nõ fuiſſet ſi actor fuiſſʒ pnñs quia
diligenter tractaſſet cãm ſuam.ut interuenit ex pꝑte
rei:⁊ tunc forte ex negligentia procuratoris inocẽs
fuit condẽnatus ita quod ſi fuiſſet reus pñs euitaſſ
cõdẽnationẽ: ⁊æ inteꝛeſt ꝛei publice ne inocens cõdẽ
netur nel nocẽs abſoluat᷑ æ in fauoꝛẽ publicom hoc
ſtaturum fuit cni ꝑtes ẽt expꝛeſſe ꝛenũtiare non poſ
ſunt. l.ius publicũ.ff. ce pac. Itẽ tex. in. d. S. ad cri
men dicit ſimpłr ⁊ idiſticte ꝙ fruſtra internenit ꝓ
curatoꝛ ? de ꝓpria ſignificatiõe huius vbi fruſira

ẽ denota? ꝙ;dã ãnihilationẽ ⁊? actus nullitatẽ ʒ enʒ

impꝛoprie aliud ĩpoꝛtet:⁊ iia le quitur.c.qꝛ fruffra
.j.de uxuris:ſed ipꝛoprietates ſũt excuſande et fugi
ende nõ aũt in ↄſequẽtiã tꝛahẽde ut nõ.c.ĩtelligẽtia
2 in.c.ex parte de vᷣbo.ſigni.⁊ hoc dico qꝛ quidaʒ
27ͤ minus bene monebãtur in cõtrariaʒ ſniaʒ peꝛ. d.
.c.quia fruſtꝛa ⁊ intellige ꝙ nõ ualet indiciũ an cõ
cluſionẽ in cã: ſed poſt cõcluſionẽ fna.l.q;uis. C. ðᷣ
adul. ur ᷓ dixi. ¶ In glo. in. v. ſilentũ ibi de inre
2 5 in notabilibus. ¶ In eadeʒ glo.ibi dixit ſe uel
le accuſare.dic melius ꝙ ant quis ꝛenunciat accuſa
tioni ꝓpoſite aut ꝓponẽde.ſi ꝓpoſite dic ut dixi ĩ
.Ec.pꝛecedẽti.ſi ꝓponẽde ant ꝛcnũnat in caſu ĩi quo
licitũ eſt tranſige e ut ſuꝑ iniurijs ⁊? ſihibus æ non
auditur amplius:⁊æ hoc caſu ꝓcedit iſta glo.aut nõ
erat licituʒ trãſigeꝛe:⁊ tũc aut fuit pꝛeuẽius ab alio
2= nõ audit᷑.ſecus ſi non fuit pꝛeuẽtus:⁊ iũc audiiuxr
nt. l.iij. S. ſi is cuius.ff.de ſepul.uio.de quo ꝑ bar.
in. I.ſi maritus.S.ſi negauerit.ff.dc adnul. Et in fi.
glo.ſed iſte non fuit abſoluius a crimine.ſed ꝓpteꝛ
illegitimitatem accuſatoris:ideo alius audiri debet:
Vt in. c.cum.p.S.e.⁊ nõ ·ij.q.i. ꝓhibentur. n
glo.ſi. nõ bene ex glo.qncitatꝰ debeat ↄparer̃᷑ ⁊ qũ
nõ. dic ut dixi in. c.fi. de fer ¶ An eadẽ glo. in fine
nõ glo. ꝛ ſemꝑ allat᷑: æ nide no.ij.q.iij.c.ſi es et
plene ꝑ Inno. æ alios.in. c. pteꝛea de dila.? ꝑ Jo.
an. in ꝛegula ſcienti de ꝛegu.iur.li.vVi.in mercu.ubi
diſpurat nunquid naleat pꝛoceſſus contumacie pu
nitiuus 3 nõ oparentem hnteʒ m leginimã cqꝗm nõ
cõparendi. (Zinmo⸗ op. hanc l̃aʒ æ ur̃ ꝙ pur
gatio nõ eꝛat indicẽda huic epo ꝓpteꝛ infamiaʒ in
ſurgentẽ ex calũnioſo accuſatoꝛe ar.in.c.qualiteꝛ et
qñ el.ij..⁊ in.c.cũ in iunuentute ð pꝛeſump.Sol.di
cit Gof.ꝙ non ꝓpteꝛ talẽ accuſatoꝛc:ſed ꝑꝑ ifomi
am ꝗᷓ foꝝe prius inſurrexerat fuit indicta purgatio
nel foꝝe põt dici ꝙ infamia trãſiuerat ad bonos ⸗z
graues uiros. vñ ꝑꝑ eos h purgatio erat indicen

da ad hoc qð nõ. in. e. cuʒ dilectus de pur. ca.? peꝛ
glo. in. d. c. qualꝛ æ qn.j.e.⁊ ex his dicẽ gl.nõ bñ di
ceꝛ.ij.q.V.oĩbus que dicit ꝙ ꝓpteꝛ infamiã ortam
ex calumnioſa accuſatiõe eſt indicenda purgatio.ſed
tu dic ut Sᷓ dixi ⁊ foꝛte poſſet attemptari ꝙ ſi ceꝛtuʒ
eſſet infamiaʒ ꝑueniſſe ad graues peꝛſonas ex facto
tin calumnioſi accuſatoꝛis ꝙ purgatio nõ eſſet indi
cenda iuxta nõ ꝑ Oar. in. I. de minoꝛe. S. roꝛmenta
.ff. de queſtioni. Abbas.
per his. Denunciatoꝛ cꝛimi
nis non ſe inſcꝛibit
quia ad conectionem tendit: accuſatoꝛ Vo
inſcꝛibit quia rendit ad penam:excipiens ueꝛo inſcꝛi
bit ad penam extraoꝛdinariam ſi peꝛ exceptioneʒ de
ijcitur ab obtento al.ſecus h̊ pꝰ fo dici᷑. Quod dũ
diſcuti᷑ dꝛ cꝛeʒ ꝑ nodũ exceptionis põt ĩteꝛuenit ꝓ
curatoꝛ. Diuiditur in duas ꝑtes pꝛincipales ſecũda
ibi Iʒ. ?æ pꝛima ſubdiuiditur quia pꝛimo põit modos
tres opponẽdi cꝛimen. ſecundo illos pꝛoſequitur ibi
qnãdo¶ ¶ M pꝛĩo ex tex.finem accuſationis denũ
ciatiõis ⁊? exceptiõis:nam accuſatio tendit ad depoſi
tionem quia accuſatus deponitur ab officio ? bene
ficio li fueꝛit conuictus. dic etiam ſi cꝛimen eſt enoꝛ
me debert derrudi in ꝑpetuum carceꝛem:ut in. c.tue
.j.de pe.denũciatio ueꝛo tendit ad coꝛꝛectioneʒ:nõ
autem ad puniẽdum delictum pena condigna: ſʒ ut
cogatur deſiſteꝛe a peccato ⁊ agere penitentiaʒ ⁊ bo
pꝛocedit tam in denunciatione euangelica qᷓ;ᷓ canoni
ca regulari ⁊ iudiciali.nam finis pꝛincipalis cuiuſcũ
q; eſt ur denuuciatus ſe coꝝigat:ſed quandoqʒ com
pellitur ſatiſfaceꝛe ſi aliteꝛ ſe coꝛigeꝛe nõ põt ſed ad
uenit per quandam conſequentiam de quo in.c.no
ut de iudi. Exceptio ueꝛo pꝛopꝛie ⁊ fm naturã ſuã
ꝓpꝛiã tendit ad reppel endũ:ut in.c.ij. ẽ̊ oꝛ.co.⁊.c.
a nobis de excep.⁊.l.i.ff.e.ed quãdoqʒ ꝓpter cõ
nexitatẽ iuris obtenti cum iure a quo repellitur deij
cit᷑ a iu? ẽt queſuo:⁊ iſta ẽ ratio huius ĩ̃e ꝙ pꝛioꝛa
bnficia nõ amittit ꝓbato cae ꝑ uiam exceptiõis qꝛ
ut dixi exceptio nõ rendit ad uindictam Et nõ ꝓ eo
qð dẽ ꝙ cꝛia ubicũqʒ clarueꝛint ſunt punieda.xxiiij

gq.iij.c.ecce.debet enim nneſſte. ſunt punienda ſʒ

modum ꝓpoſitũ ⁊? ꝓbatũ. 6. ꝙ an ↄfi:ꝛmatio
nẽ nõ dẽ qͥ adeptꝰ bnficiũ ſed agit ⁊ certat ð obti
nẽdo bnficio.ſʒ pꝰ ↄfirmationẽ dici obtinuiſſe bñ
ficiũ licʒ adhuc ꝛeſtet cõſecratio uel aliud ius:et ex
hoc infert᷑ ꝙ ꝑ electionem æ ↄfirmationẽ queruur
ius in bnficio ſicut ꝑ collationẽ:nã collatio hẽt im
nim electionis æ ↄfirmatiõis.vti nõ Inno. in. c. cnʒ
oli de cã poſ.⁊?⁊ ꝓprie.⁊ ꝑ collationẽ acquiritur ius
in re:ut in.c.pe.de pᷣben.li.vi.⁊ in.c.fi.de ↄceſ.pꝛe
ben. e. li. Infert ẽt ex pdictis ⁊ ex tex.ꝙ ꝑ electiõeʒ
acqᷣrit tin ius ad ꝛem nõ i ꝛe ⁊ de hoc.lxiij.di.qto
ubi bona glo.. C. de iuriſ.om.iudi.l.priuatorũ 2z
qð nõ.in.c.tranſm ſſa ̊ de elec.in glo. ¶ Mota
petẽs oꝛdinari ſeu oſecrari dꝛ peteꝛe aliqd iuris.iõ
petẽti ꝛecte excipi. ſec aũt ſi peteꝛet aliqͥd fi ↄſecun
nũ ad ius obtẽtũ ð ptẽito:tẽ enim nõ põt excipi ſʒ

QAʒ accãri: ꝗe i. c. ↄſtitutꝰ de appł.⁊= ĩ.c. accedens
j.e ti. ¶ Mtimo nota qð cum diſputatur de crie

obiecto ꝑ uiam exceptionis qõ non dicitur crialis

ocliciino ui nontr ig
nitsninmit nrbd 8
ſoenci tatnpiinid di⸗
tmidrq ſanstien uprif,
oictris cnand d ccs ii

eraänit non

eſa o⸗ Doer d⸗
Nede Funntonen cenſeganonen
epiecriegt tpno : pprieandl
ucñ o g:? inl iKoͦarm.
Iolamnioneſc cifnmmtone mlin
llm mit icie co ri JIn g
ſeſan n tiins mce not ppne
pweh ten polnchiuder iperſs

lqn,idfoſercchider cian fect a

incine deter (Nogoiid
müibisſaingiſticti rfnb
rinm gi Gcneins n or gn i
por nodtspoſſthpaſi echeeine
ltagi Gecininenam ginen op
inniſ Aev ſpoum müninnn 4
in por egie nnio nog r i

10
gt et znnn poſimm
lültini g aiaun

1 Demunanron iet

tianm niltunmgi⸗
Amänkemſnerimn

Kimtigtpimgt
Ankmntnninin
AnedhNfts ctisditd
AaEmtmeſtonguſctamtezen
wierlünkongrtid d
I wvmhr ANNGrun onn
Eai owunperfymiii
atniniin iut,
kamtllle ing n
ü

Cntſtinindisiegin

mm Pen r unclhie
umünäümäntid

/
7
7

¶ De accuſationibus

et ſi exceptio deijciat ab obtento ratione onexitatis
cũ iure futuꝛo crialis.eꝛgo dicitur qõ cum finis ten
dit ad uindictã publicã. ut delictũ puniatur de pe
na debita ⁊ nãli ex hoc ſoluit᷑ qõ quotidiana ſi agit
g dericũ ſolũ ut priuet᷑ bñficio ꝓpter crimẽ:nũquid

iſta qõ ſit crialis ut nõ poſſit inteꝛuenire ꝓcur. Fꝛe

de.de ſenis cõſi.xxiij.conſulit ꝙ non eſt criminalis
qꝛ finis accuſationis tendit ad depoſitionẽ non ad
priuationẽ beneficij tin nt hic. Item quãdo agitur
ut ſolũ priuetur bnficio hoc nẽ attẽptari ꝓpter in
habilitatẽ ipſius clerici nõ aũt pꝛincipaliter nit delic

tũ puniat᷑ hic ẽ ꝙ pochianꝰuel pꝛonꝰ põt ̊ mõ age
ie p clericum ut pꝛinet᷑ bñficio.ut ipſe Fꝛe.nõ.ↄſi.

xxiij.al. xxviij.⁊æ ut dixi in.c.illa S.eo.⁊ in.c.ex ꝑte.
ade ſupra de teſti pꝛo h̊ dicto ꝙ dicatur agi cinilit
ego allego tex.expᷣſiuʒ in.c.peꝛ tuas el.i.j.de ſimo.
in. v. tales ubitex. nõ. dicit ꝙ nõ agebarur crialiter
it deponeꝛet᷑ ab oꝛdie ſed ciuiliter ut ab adminiſtꝛa
tione amoueꝛetur tanꝙᷓ; imeritus z dãnoſus ⁊ ille ẽ
tex.indicio meo nalde ſingulaꝛis ut Iʒ tendat᷑ ad bo
num publicum ⁊z nõ ad ↄmodũ priuatũ nihilominꝰ
dr̃ agi ciniliter exquo nõ agitur ut iponatur pẽa nã
lis ipſius delicti imo ut dixi non ufñ agi ut pena ĩpo
natur. ſed potius ut ĩmeritꝰ amoneat᷑ dicit tñ ̊ do.
an.ꝙ ſi pena delicti eẽt tm priuatio bnficij pnta uit
ſi ſtatutũ dicit ꝙ ſiquis luſerit ad aʒarũ priueĩ bene
ficio:tũc ſatis accuſatio qr̃ crialis.qꝛ agit᷑ ad penaʒ
nalem ipſius delicti qð ſatis puto neruʒ. nec YFꝛed.
lſenſit oppo. ¶ Oppo. z tex.⁊ pᷣdicta.? ũ ꝙ õʒᷣ
petẽtẽ ↄfimationẽ nel conſecranionem non poſſit
excipi de crie:qꝛ exceptio ẽ ꝓprie actõis excluſio ut
in.c.ij de oꝛdi.cog.⁊ in.l.ij.ff.ð excep.ſʒ ille qui pe
tit ↄſecrationẽ uel cõfirmationẽ nullã actõem iĩtẽtat
ſed tm h petit a indice. So.dicit Inn. ꝙ iſta excep
tio ẽ facti ſeu ĩtẽtionis.unde nõ ẽ ꝓpꝛie exceptio ſʒ
ẽ ꝓponẽ da:⁊ ea ꝓpoſita dʒ iudex ſuperſedeꝛe dõec
exaĩetur huiuſmõi exceptio:⁊ etiam facit ad ea que
nõ. in. c. ſuper eo de elec. ¶ In glo. i. ibi 2 quartũ
modũ hẽs.ſ.peꝛ inqniſitõeʒ ⁊c̃.? ᷣm h̊ papa fuiſſet
diminutꝰ. æ iõ dic melins m doc.qꝛ aliud ẽ ꝗqreꝛe
quot modis poſſit opponi de crie:altud quot mõis
poſſit agi de crimine:nam crimen pꝛopꝛie nõ oppo
nitur niſi alteꝛo iſtoꝛum triũ mõꝛum de qnibus in
tex. ſ agi põt de crie multis mõis.⁊ tũc ẽt congꝛue
addi quartus mõus adiectꝰ in gl.quaſi doc.uelint
diceꝛe z bñ ꝙ opponeꝛe denotat factũ ꝑtis.ſed ĩ ac
cuſatione hoc ceſſat ⁊? iõ nõ cõgꝛue adaptat᷑ ad tex.
nim bẽmus æ? ᷣm Jo. an. alium modũ actionis ꝑ
quẽ qͥs petit᷑ ꝛemoueri a bñficio ſuo:ut in.c.qꝛelam
de elec.?æ dic ꝙ uerbũ accuſatio poſitum in tex.
qʒ itelligi large. ut ↄpꝛehẽdat ſtrictã accuſatiõʒ qñ
agit᷑ ad uĩdictã publicã: æ ẽt ut ↄpꝛehẽdar accuſari
onẽ largã qñ ſolũ agit nt pꝛiueĩ beneſicio ſuo. illa
eniʒ nõ eſt ſtrica accuſatio:qꝛ ñ tẽdit ad depoſuõʒ
ab oꝛdie. Ju glei .ibi ĩ crie abigeatꝰ . hoc crimẽ
co nittit cũ quis abigit.i. pꝛofugit ſeu repellit gre
gẽ cũ pano rubeo uel alio mõ qᷓ; poſtea furat᷑ cum
ſocijs. ¶ In ea. gl. ibi que apitõeſ referũt expõe a
hitoꝛes.i.nũcij publici.? iſte caſus nõ recte excipit
lin doc.qꝛ lex loquit ĩ denũciatoꝛibꝰ qͥ denũciarũt

eria notoria nec eis creditur niſi in notorijf: nt.l. ea
qdem.alł.in glo.canoniʒata.iiij.q.iiij.c.aliqn. uis
að nõ.ibi. Sunt ⁊ alij caũs excepti in qbus non eſt
necia inſcriptio nut ſi agatur de adu t᷑io qn maritus
accuſat iure mariti.l.qᷓuis. C. ðᷣ adul. ſecꝰſi accuſat
ut eyneus ut in. c.tue.S. de ꝓcura.qð ſic debet ite li
gi fʒ hoſti. Item fallit cũ q̃ᷓs accuſat de falſa mone
ta.l. i. C. de fal. mo. Item fallit cũ qͥs accuſat rõne
officij:ut tutor ſeu curator qui non punit᷑ licʒ defici
at niſi euidens ſit calũnia.ut.l.ij. C. ꝗ. acc.non poſ.
Irem cum quis ꝓſequit mortẽ illiꝰ cui ſucceſſit ne
priuet᷑ hẽditatate.ff. de his q̃.ut in dig.l.mtor. Iteʒ
cum mlier uel tutor ꝓſeqᷣtur iiuriã ꝓpriam uel lſuoʒ
frad turpil. l.ij. æ.I. pterea. . accuſationẽ eo .ti .
C J. ea. glo.in fi.aduẽete ꝙ triplex repeꝛi ĩ h opi.
ut nõ.in.l.ſi cui.ff.e.⁊ in.l.i cãiſ.C.e.nã quidã qũt
ꝙ iſcriber̃ eſt qũ accuſator ꝓfitet̃ in fine libelli aceu
ſationis ſe ꝑfectũ libelũ dediſſe P ꝙ ſtati intelligitur
obligatuſ ad talionem. Alia ẽ opi. ꝙ inſcribeꝛ ſit cũ
Pꝓfitetur ? ꝓmittit de ꝓſequẽda accuſaiiõe uſqʒ ad
finem. Tertia opi.eſt illa q̃ tĩgit᷑ ̊ in glo. ut obliget
ſe ad penã talionis. æ hãc dicit Jo. an. tenendam q̃
ſatis ꝓbat᷑in.c.tue.de ꝓcu.in fi. Sʒ circa hoc qit᷑
nũqiud inſcriptio ad penam talionis ſit neceſſaria.
Jo. iiij.q.iiij. inſcriptio.diẽ ꝙ ſic.⸗ fac.l.qui crim.
C. qui accu.non poſ.⁊.ij.q.vViij c.quiſqꝗs.ſʒ accuꝛ.j
l. ij. C. de fide inſtru. in. d.l. in cãis. de accu. ↄclu
dit ꝙ lʒ non fiat inſcriptio:deficiẽs miin acnſatione
dʒ puniri pena talionis.⁊ ẽ hec cõis opi.hꝰ et ſentit
HBaꝛt. in. d.l.ſicut.? Jo. an. hic. Et pꝛo hoc addu
co tex.ij.q.iij.qui nõ ꝓbat ⁊ dicit Spe.in ti.de ac
cu. in. V. itẽ qðᷣ nõ ꝛecte.qð hodie in multis lociſ nõ
ſeruatur iſta ſolẽnitas iſcriptõis ⁊ ſatis põt tolerari
ꝑ l oꝛdo.ff.de pub.iudi.⁊ peꝛ.l.hodie.ff de pe.un
ãt dicatur talio.⁊= quid eſt diceꝛe.dic ꝙ ꝓprie talio
ẽ idẽ ꝙ ꝛepnitatio ſeu cõſile.qꝛ qͥs dʒ paii ↄſile qð ĩ
fert ſiue iniuriam ſiue beneficium ſecundum papiaʒ
n glo.in. v. accuſatoꝛe ibi accãꝛe nõ dʒ h̊ ueꝛũ
ẽ niſi ꝓſeqret᷑ iniuriã ꝓpriã.qꝛ tũc nõ ꝛepellit̃ pre
textu cꝛis.iiij.q.vi.oiĩbus ⁊ dixi in.c.i.ã.e. Itẽ ĩ ca
ſu. c.nulli.S. e. n ea. gl. ibi ſed ab excipiedo nõ
repellit᷑ pondera gl.qꝛ ſentit quẽ poſſe excipe cõtra
electũ ſeu ↄfirmatũ.lʒ ſit crioſus:⁊æ lʒ ꝓſequatur in
tereſie publicũ.ał gl.nõ aduerſaretur principio. Sʒ
Inn. circa hoc multũ laboꝛat.nũquid crimioſi poſ
ſunt exciꝑe de crie õ electũ ſeu ↄfirmatuʒ .æ primo
dicit ꝙ nõ dʒ admitti cꝛiminoſus niſi ꝓſequaturin
teꝛeſſe ꝓprium nt qꝛ iſte S que excipit eſt ſuus futu
rus platus.uel aliud ꝓpriũ ĩtereſſe ptendit.Et nõ.
ſingulariter hoc dictũ ꝙ ſubditꝰ excipiẽdo ð cꝛie ułᷣ
agẽdo 3 pꝛelatũ ſuũ d; ꝓſequi ꝓpꝛium itereſſe. 2=
ſic nõ d reꝰ excipiẽs uolũtaꝝꝰ.facit qð dixi i.c.cũ
iter. ð excep.⁊.c.dilecti.e.ti.Et ꝓ p dicto ꝙ crio
ſus ꝓſequẽs itereſſe publicũ nõ admittatuꝛ ad exci
piendũ inducit Inno.ꝙ iſte excipiẽs uoluntarius
tenet uices accuſatoꝛis.ut nõ.in.c.ſuper eo ð elec.
unð ſicut accuſatoꝛ repelli pꝛetextu cris:ita z iſte
uolũtarius excipiens:⁊ pro hoc ur tex.in.c. illud.
xxiij.di.nec ob.tex.in.l.apud celſum.g.marcellus.
ff. de doli. excep.æ qauod no. i. c. dilecti. de excep.qð
i

¶ De accuſationibus

q. V. pſ bꝛ. 27 S ibi nõ. ? nõ iſtã glo.qꝛ reputo ipſaʒ
ſingularẽ. n glo. in uer. arbitriũ ĩ fi.nõ. tria ex

ʒ excipiètem de erie:nõ ob. replicatio cris:qʒ illud
neꝝ qñ alius agit 3 excipiẽtem.ſed ille qui petit cõ
firmationẽ nel cõſecrationẽ nihil petit ab excipiente
MReleꝛt fo Inno.alios teneꝛe priũ quos ipſe ſequi
tur ut crimioſi adminant ad excipiendum. qꝛ ille q
petit cõfirmationẽ uł ↄſecrationẽ ſi hẽt aduerſariũ
debʒ dare libellũ ⁊ litẽ cõteſtari.⁊ ſic agit.eꝛgo ) ex
cipiẽtẽ de crie nõ debẽt admitti ꝛeplicatio cris.ut in
iuribus palle.nõ ob. fm eũ.c.illud pᷣal.ubi dicit̃ ꝙ
prius ſũt examiande ꝑſone qꝗᷓ obiiciũt cria.quia fᷣm
eũ nõ debet exaĩari niſi an babeãt ꝓbatiões in ꝓm
pru ne diu diffeꝛat᷑ ꝓuiſio eccleſie uel debeãt exaĩa
ri an ueniãt bono ʒelo:an ꝑ inuidiam nel odium.ſʒ
archi. bene ꝓſequendo hanc materiam in. d.c.illud
ↄcludit ꝙ eñ crioſus pꝛoſequit᷑ ſuũ inteꝛeſſe admit
titu ad excipiẽdum. ⁊ plus dicit ꝙ etiã ꝓcur̃.capli
non admitritur ſi canonici ſũt cõſpiratoꝛes ſen crio
ſi. ⁊ hãc opi.ſequi hic Jo. an ⁊ ur̃ nerioꝛ ut diſtin
guamus an ꝓſequat᷑ ppriũ inteſſe æ admittat᷑.an
pnblicũ ⁊ poſſit ꝛepelli.qꝛ ut dixi in vitate iſte tenert
locũ aecuſatoris Et ex pᷣdictis infeꝛĩ ad deciſionẽ
qõis:nũquid priceps ꝛegni adminat᷑ ad excipiendũ
de crie ↄ electũ.æ dicit Inno.ꝙ pria fronte vr ſu
ſpectꝰ:qꝛ pᷣſumit faceꝛe cã exroꝛqnẽdi pecunias.iõ
nõ dʒ admitti. ſed ſi ceſſaꝛet ſuſpitio eſſet pᷣalijs ad
mittẽdus.ar.xvi.q.ði.oſtirntũ ea.cã ⁊.q.vij.c. filiis

2 plꝰ diẽ ꝙ ẽt ſi pricps eſſiz ſuſpectꝰ ſi excipit ele

ctũ ꝙ eũ tiet de ↄiuꝛatiõe ſeu ð̊ ꝓditiõe prie ſeu ꝛe
nelatiõe ſecretoꝝ ſuoꝝ ⁊ hoc ꝛõne prĩe uñ electꝰ eſt
oriũdus ut ꝑꝑ pꝑẽtes ſuos qui ſibi fuerũt ĩfeſti.⁊ tẽ
ſatis ẽ andiẽdus pᷣnceps qꝛ ſatis ꝓſequũ inteſſe ꝓ
priũ.hoc dictũ ſingłarit᷑ nõ.qꝛ ſepe accidit in pꝛari
ca. n⸗ v. ipedit ꝓmouẽdũ in fi.nõ.glo.que
nult ꝙ vrute hb excepnõis ꝓbate ꝛepel aĩ iſte electꝰ
nedũ ab illa dignitate ad quã fuit electus: ſed ẽt a
qualibʒ dignitate cõſequẽda in futuꝝ.ſʒ glo.ſeques
ur̃ hoc limitare ueꝝ qn ex tali ꝓbatiõe eſt grauata
eiꝰ opi ſed dic ꝙ ĩ vitate ſemꝑ ur̃ gꝛanata arg.l.lu
ciꝰ. ff. de his qui no.ĩfa.⁊ in.c.cũ tn.s.de teſti.⁊ in
.c.ſuꝑ eo de elec ¶ Sʒ tũc opp. exceptio ñ dʒ oꝑa
ri ultra eiꝰ nãʒ ? intẽtũ excipiẽtis:ſed h̊ exceptõ fuit
oppoſita ad repellãdũ tm a dignitate iſta. eꝛgo non
dʒ opari ꝛemotionẽ a qz alia. So.dic ꝙ boc ñ oꝑ
athr Vtus exceptõis:ſʒ aggꝛauatio opionis que iſu
rexit ex prima ꝛepnlſiõe.⁊ dic ut nõ. in. d. c.ſuꝑ eo.
3 de elec Et adueꝛe qꝛ gl. ſeqñs in fi. ualð ſingula
riteꝛ diẽ ꝙ ſi iſte põt ſe purgare nõ ꝛepllit̃ ab aliqᷓ
dignitate cõſequẽda. ã ) hoc oppo. qꝛ purgatio
nõ hʒ locuʒ niſi qñ deliciũ ẽ ueꝛe ꝓbatum: ut in.c.
cũ dilectus de purgatiõe cano. ? in. c. ad noſtrã de
ꝓba. So. dicit Jo. an. ꝙ alit᷑ pot intelligi. . de pur
gatione fienda ꝑ ꝓbationẽ inocẽtie. æ nõ ꝑ inramẽ
tũ tin ſimile ĩ c. ſi diligẽri de fo. cõpe.uel ↄriũ ĩ ꝓba
tione directa ex ꝗᷓ põt ferri ſnia. ſecus aũt ĩ ꝓbatio
ne iſta idirecta q̊ facta ꝑ uiã exceptõis. ? tẽ admit
tar̃ purgatio Va cũ inramato ⁊z ſimilibꝰ ut admitta
tur ad alias dignirates qð ſemꝑ tene menti. æ uide
qð nõ·i.c. int᷑ ð pur. ca.ĩ gl.ij.? pꝛo hoc dicto fac̃.
qꝛ ut S̊ dixi aggrauatio opionis E illa que ꝛepeliit
a dignitate futura. qͥ ſatis tolliĩ peꝛ purgationẽ. ij.

iſta glo.pꝰ ꝙ ĩ cõmiſſis arbitrio iudicis põt appel
lari ſi inique arbitret᷑.⁊ facit.c.i.ð dila.⁊ qð ibi nõ.
nã itelligit᷑ cõmiſſum arbitrio indicis non ut faciat
ad libitũ:ſed ut faciat ut quilʒ bonꝰ uir.l. fidei com
miſſa. F. qᷓ;. ff. dele.iij.? quod nõ.in.c.ij. ð copo.
niti. in. gl. Sed 5̊ hoc foꝛtiter obſtat dictũ Inno.i
.c.ſtatutũ.de reſcrip.li.vi.ubi dicit ꝙ qñ iudex co
gnoſcit nt bonus uir nõ põt ab eo appellari ſic̃ nec
appellat᷑ a dicto boni uiri. z illud dẽ; Inno. ſequit
bar. in.l.i.ĩ fi.ff. de le.ij.lʒ quedã lec.nõ hẽant illud
dictũ. Sed ꝓ concoꝛdia puto ſic dicendũ ꝙ aut iu
dex cognoſcit ut iudex licet illud ſuper quo agu et
cognoſcit ſit cõmiſſum arburio ſuo:tũc nibilominꝰ
põt appe lari.⁊ ita ꝓcedit iſta glo ut ꝓbo per tex.
in.l.ſi qua iũcta.l.aliud..ĩter.ff. ð uer.ſig. ibi eniʒ
iponit᷑ młia arbitrio iudicis.⁊ tamẽ põt appellari ſi
modũ excedit ut ibi.hoc idẽ ſentit gl.aꝑte in.d.l. ſi
qua.⁊ clariꝰ ibi bar.iĩ fi.ubi ꝓprie in his terĩs dicit
i ultia qõne ꝙ ſi pena debeat iponi ad arbitriuʒ in
dicis põt ab eo appellari.ſecꝰ dic qñ aliquid libere
omitteret᷑ arbitrio indicis ar.l.nõ quicquid.ff.ð iu
di.⁊ i.c.oſuluit.de offi.dele.tũc eni ab eo n appella
tur ad hoc qð nõ. Jo. an. ĩ addi. ĩ n. de cita. J. ſeqᷓ
tur. v. ſ nũqͥd credet᷑. Item ſi ↄmittit ↄſcie iuidcis
ð quo nið gl ĩ. c.ſtatutũ.F.aſſeſſorẽ ð reſcꝛip.li.vVi.
quã tn glo.limita ꝑ gl.cle.i.de iure pa. ubi ſuꝑior
ex officio ſuo põt redutere illud ad bonã equitateʒ
2⁊ facit.c.paſtoꝛalis.de ap.Onqʒ iundex cognoſcit ñ
ut iudex.ſed tanq; uir bonus: ſeu ſuccedit loco bõi
uiri. ⁊ tũc nõ põt ab eo appellari. ⁊ hoc caſu proce
dit dictũ Inno. æ bar. z ideo dr̃ ꝙ a iudice ruꝛſus
nõ aphellarur. poſſet mñ attẽptari ꝙ poſſet peti recu
ctio ad bonã equitatẽ ꝑ ſuperioꝛẽc.⁊ ita intelligitur
gl. ſequẽs ꝗᷓ dicit ꝙ ſi iudex excedit modũ dʒ faciũ
ſuũ reduci ad arbitriũ boni uiri. Mel põt intelligi il
la glo.qn iudex ꝓceſſii ey indiciũ in cõmiſſis arbi
trio ſuo puta ĩ iniungedis peniten ijs uel diſpenſa
tionibꝰ fiẽdis.⁊ in hoc nõ.illã glo ſingularit᷑.qꝛ nõ
legi alibi.ſed ſi iudex ꝓcederet iudicialit᷑ opꝰeſſet ap
pellariõe ẽt ĩ ↄmiſſis arbitrio ſuo ał traſiret ſnia in
rẽ iudicatã.qð tenet do. an.⁊ ꝓ hoc allego tex.i.c.
qð ad cõſulrarionẽ.⁊ qð ibi no.S.de ſen.⁊ reiudi.⁊⸗
dico plene in.c.i.ðᷣ ↄſti ¶ ¶2 nõ ex iſia gl. ꝙ a pena
legis nõ appellat.hbꝰ nerũ qn lex eſſet generalis.ſec⸗
ſi ſpalis.⁊ ſpãliter õ ipſum facta eẽt lex.uel ſtatutum
fm bar. in.l.ſiqua pena.ĩ pꝛin. ff.de uer.ſig.qꝙ ĩitelli
ge qn quis ↄfiteĩ factũ.ſʒ uult redarguere legem ð
iniquitate Zæ ꝙ iponat magnã penã. ⁊ nõ põt ſeeus
autẽ ubi allegaret ſe nõ icidiſſe in penã legis:qꝛ iũc
iudice declarãte ipſũ ĩcidiſſe optie põt appellar. uiõ
gl.nõ.in.c.cupiẽtes de elec.li.Vj.⁊ facit.c.ꝑueĩt c

1

ap.tũc.n.potius appellat a iudice qᷓ; a lege. ¶ ʒ nö

ex glo.hac ꝙ iudex in ↄmiſſis arburio ſuo debet
equitatẽ ᷣuaꝛe ubi ius expꝛeſſũ nõ ẽ.Et h ultimũ
ſeq̃re ut nõ. Inn.i. c.i. de ↄſti. iſte due glo.cũ m
ſua hñt unam lec.qꝛ nõ ſolẽt exaĩari ꝑ doc. n
gl. i. V. crialis ibi pñtia płũ epoꝝ. Idem Jo. phi.
7 dicit hoſtiẽ.ꝙ ſolus metrapolitanus non poſſet

i i n⸗
aains ecet hinzn
at inle n

cNrorim g,dai
ginſiuni
ones, i vdare
roflious inbohl
orsin ihiſon ten
Psulnnicsenincitüm
nthiunmn irnmehienn.
lerk Klenad nanunnim
Ge ri alud dcätinen
1AcicRn140
Sniceceel. iebmncopl iſe
liteniglingcrana ein
Ohiimßnichan dargchn
Iiiur tais an gomn c
Nons Coum, orwuitnmn ag eufin

unimncſitz ochinns. Conmunonn

lginen encprionn voſtchn aun
ci godini osihior Com
loends n Rolgnabencicas
4 dar ali on gliirch m
3 loni atenl Ct⸗ Nn in
lulo moporexcipee nmaniede it
lit r gepforus ne Pochianvs p
rſtmn cll raß bichn eo. h
1 auſi Alllſotiögnt * 9
lhi pehnunr nrrſe nr n;

. An,,
ce gn
. Piarmti ſinſ
dn HWũ/ ides NRan
Ani lteſonrf
Fi Ppan
tin er
unatt 6

el Ii
ensi 8 tagef teren

N

iin,g. Wan ſi
dn
i urhii in
iitat
Wape äcnli
e Un

nn N

„4. ßti
iarartri
Naner Tpmiumng
. irln r ntlter
nrwtinn cgintö
a keſ üini dcine
Naöͤ⸗ minttin din
ilmi Yent ni Krlit⸗
ithmi cidſnl
n aien hier
uAbfnfündtm luwiteg
Aimiad, Oigngoin
n Alamg ur dons in tiboti
ta i bNn rarbene
Im tin vitiutni⸗
un. onnimnnimn u
miemmni, imn i tumn ihil
ariuamgni hi
Aumcinninn Itſundl
Kärhinenis
rn umiiefimnisl in
ninöhirit
kenicnichinn
lina lnafrinecn
ae 8imnotpin .
a e Anit
Auitnh iumi
imi i gten
un niiigl al
i, itt Giasſmnun
lin ivuftn ſeg icl

¶ Be accuſarionibus

cognoſcer̃ de hac cã õ electũ.ad hoc.c.ij.de tꝛãfla.
pla. hoc dictũ doc.itellige qn excipit᷑ õ ↄſecrãdũ in
epm. qꝛ tũc cũ ꝓbata exceptõe ueniat electus ⁊ con
fumatꝰ ꝛeijciẽdus nõ põt iſcꝛioꝛ a papa hãc qõnem
diffinire ſine pntia alioꝛũ epoꝝ. Sʒ ubi excipitur g
ꝓimouẽdũ ad ifeꝛioꝛẽ dignitatẽ ibi ſufficit ſolus epᷣſ

cum nõ agatur de depoſuõe ab oꝛdine. ad h.xv. ꝗ.
vij.i ſũma ⁊.xviij.q.ij.ſiquis abbas n ea. gl.
in fi.? de hoc an teſtes ſint compellendi cum agitur

per uiam exceptionis.dic ut nõ in.c.dilectoꝛum de
teſt. cogen. per doc. Extra glo.queꝛo pꝛo declarati
one he qui admittẽtuꝛ ad excipiẽdum de crie õ elec
tum ſiue 5 petentẽ ↄfirmationẽ ↄſecrationẽ uel oꝛ
dinem Inn. uẽ multũ dubitaꝛe de hac qõe. unde in
diuerſis loics narias ꝛefert opi.prio.n.dicit ꝙ ſicut
qʒ ad nittit ad defedẽdum aliũ.l.ſeruum quoqʒ.F.
puolice.ff.de ꝓcur.ita ẽt qͥʒ dʒ admitti ad excipien
dum cum defendit ecchiam. æ maxie qꝛ ius publicuʒ
Olſiſtit i ſacris ſacerdotibꝰ z⁊ magr̃atibꝰ.i.di.ius pu
blicũ.un cuiuſſʒ iteꝛeſt ne malus pᷣfeꝛat᷑ ut dicit bõa
guida aretinus.⁊ de eo fecit mẽtõem aꝛchi.de elec.
li. Vi. c.i. In prima gl. dicit ſe dixiſſe nõ determinã
do:iñ ut qͥʒ admittat᷑ cũ cuiuſlʒ interſit eccłiam br̃e
bonos fuitoꝛes.⁊ in hac opi.u ꝛeſideꝛe Inn.lʒ nt
dixi pluꝛes ꝛeferat opi.ſʒ ↄtra foꝛmã electõis diẽ tin
illos admittẽdos quoꝝ ĩtereſt.⁊ uẽ tin itereſſe eligẽ
tium ⁊ debẽtium ↄfirmare.ſj ipſemet Inn. in. c. i. ð
elec. li. Vi. ſentit ꝙ ẽt foꝛmã admittit᷑ qᷣʒ qui põt ðᷣ
crĩie exciꝑe.⁊ illud dictũ tʒ ibi archi.⁊ inuat ʒ Jo.
an. ex illo.c.i.pal.⁊.c.ut circa.⁊.c.pꝛocuratoꝛ ⁊.c.
is qui de elec.ii.vi.⁊ hanc opi.nꝛ ſequi Jo.an.hic
uide ti gl.in.d.c.ut circa.que ꝛefert aliam opi.in.c.
cupiẽtes pal.do.an.hic dicit ꝙ ↄ electum in epᷣʒ ad
mititur qʒ ſubditus tam 5 ꝑſonam ꝙᷓ; foꝛmã ele
ctionis. Contra ꝓmouẽdum ad eccliam curatã ad
mittituꝛ qtibʒ ꝑochianus. Contra pꝛomouendũ ad
dignitarem principalioꝛem poſt epᷣm admittit̃ qᷣʒ dᷣ
dioceſi.qꝛ quodãmõ ẽ eis ſuꝑioꝛ. Contꝛa cãonicos
7 alios electos ad ꝑricularia beneficia admittũt᷑ oẽs
de eccłia:⁊ ẽt illi quoꝝ ſpalit᷑ iteꝛeſt tam õ ꝑſonam
ꝙᷓ õ foꝛmã electõiſ. Ego puto aliteꝛ dicẽdũ ꝙ laicꝰ
nullo mõ põt exciꝑe ⁊z maxie de cꝛie p electũ niſi ſua
iterſit ut qꝛ pronus nel ꝑochianus nel aliteꝛ ſua in

terſit ar. c.illa.? qdð ibi dixi S.eo.hʒ eni nĩ bec exeegp

tio cuiuſdã accuſatiõis ut dixi a qua laicꝰꝛemonẽdꝰ
eſt niſi ſuũ ꝓſequatur inteꝛeſſe.ut in pal.c.illa.? qð
ibi nõ. æ in.c.ex ꝑte adde de teſti. Aut clericus ex
cipit.? tunc credo ipſum indiſtincte admittendum ſi
alia cauſa ꝛabilis non obſtat. nam inteꝛeſt cniuſlibʒ
clerici ne pficiatur malus in eccleſia/ Yiem ſicut cle
ricus põt accuſaꝛe aliũ ceicum ꝓſequẽdũ ius publi
cum ut in. c.cũ.p.S.e.ita ⁊ foꝛtius dʒ admitti ad ex
cipiẽdũ ut in ꝛegula qui ad agẽdũ de ꝛc.iu.li.vi.nã
tuꝛpius eiicit᷑ zc.æ in.c.quẽadmodũ ð iuꝛeiu.ꝓ hoc
facit qꝛ clericꝰnõ reꝑi ꝓhibitꝰ.imo potius uideiut
admiſſuſ.cũ hoc.c.loquatur geneꝛalit᷑.et ſic ẽt loqt
pal.c.i. .c. ut circa ⁊.c. ꝓcuratõ.=.c.is qui de elec:
li. vj. ¶ S; qro nũqd obiicies õᷣ electum ñ ↄfirma
tum. ? ſuccũbens ſit aliqua pena puniẽdus. Moſt.⸗=
coic doc.quod ſic.nã pnnit pẽa.c.i.ð clect.li.vj.nñ

V

diẽ Jo. an. ꝙ aut electio nõ eſt ↄfirmata ? bʒ ocnʒ
illa pena. ut eſt ↄfirmata. ? dʒ excipiẽs ↄdennari ad
grauiorem penam.⁊æ hoc qũ pena imponit̃ ad arbi
trium iudicis. Certe illud.c.i.oquit᷑ ĩ excipiẽte ł ap
pelãte.iõ ↄcluderẽ ꝙ aut excipit᷑ electum.⁊ nõ ap
pellatur:⁊ tũc ſuccũbẽs nulla pena uenit puniedus.
2 ita ur᷑ innuere iſta littera.aut excipit᷑ ⸗2 appellat᷑. 2
tunc qꝛ magis aggrauauit aduerſarium in eundo
ad iudicem appellationis habet locum diſpoſitio.c.
.i.de ellec.lſi. vj.⁊c̃. alias uidepper Inno.
Be
Baliter ⁊ quando. Ge
les inquiſitores ſi nõ ſeruanerunt debiinʒ
inquiſitionis ordinem prudenter ⁊ caute corrigẽ ðᷣ
bent. hoc pꝰ.fo ponit fermã iuramti quã iquiſitõeſ
exigunt ab iquiſitis.ᷣa ibi.formam vo.pᷣma ſubdi
nidit᷑.nã in.pᷣn.? ĩ fi. mdat ⁊ ↄfumat inquiſitores
ſi bñ ꝓceſſerunt. In medio Vo.ſ.in:v.ſi uero.iſtru
it ſi male ꝓceſſerunt ¶ Nõ p ex iſto tex. ꝙ iquiſi
tio hẽt ordinẽ ſuum ⁊ nimiꝝ.nã z notoria habent
ordinem ſuum ut in.c. ad nr̃am de iur̃iu.æ de ordie
inqſitionis habetur maxie ĩ.c. q̃titer.? qn i.F. dʒ. j.
e¶ 1 nõ ꝙ iudex ⁊ qʒ diſcreta ꝑſona dʒ errorem
ſuum caute corrigere.nã ⁊ ſi ĩ aliq errauit ñ dʒ ſpõ
te fateri erroreʒ ſuũ ne uileſcat eiꝰauctitas.nec debʒ
errorem ſuũ defendẽ ſeu ĩ eo ꝑſeuerare.ſʒ dʒ cautiꝰ
2 prudentius ꝙᷓ; põt ſe corrigere.⁊ alibi dic tex.ma
gne ſapie ẽ homineʒ corrigez? qð male loquutꝰ c.xx
ij.q.iiij.magne.qð nõ.õ iſtoſ qui uolẽteſ pertinacit
defender̃᷑ nnuʒ erroꝛẽ incidũt in ĩfinita ĩicõuenientia
nec talis põt dici ſapiens.ſed potius pertinax//Mõ
3 iudicem debere laborare ne uileſcat eius aucrori
tas.⁊ alibi d auctẽ dignitatis dʒ index ſuo ingeni
augeꝛe.:.obſeruandum in fi.ff.de offi.pſi.¶ Nota
quarto male pᷣncipiãtes ali negocium. nã n põt
inde aliquid oꝛdiabilit ſequi.⁊ alibi nõbilit̃ dicit ca
nõ. difficile eſt ut bono pagantuꝛ exitu ea que malo
ſut ĩichoata pꝛicipio:⁊ exponit ibi gl.difficile.i.ĩpoſ
libile. i. q. ipeinapat. g. 510. aun oin. F. foꝛmam
uero.pꝛacticã unã recipiẽdi iuramẽtũ ab inquiſitis
ſeu a teſtibꝰ recipiẽdis ſuper inquiſitione ut iurẽt ſe
dicturos plenã ⁊æ merã ueritatẽ exceptiſ occultis cri
minibꝰ. aliã foꝛmã uidebitis i.c.ſe.¶ Itẽ nõ. unaʒ
diiã iter modũ iquiſitioniſ æ accuſattonis.nã ĩ ĩqui
ſitiõe nõ diſcutĩ ð occultiſ cribꝰ:qꝛ ñ dʒ fieri inqui
ſitio de ueritate criĩs niſi pᷣcedẽte ĩfamia. ut.in.c.qii
ter.j.e.ſed accuſatio põt fieri de occuleis criibꝰ dũ
mõ poſſint ꝓbari.ij.q.vij.pleꝛũqʒ. ¶ Jn glo.i.ibi
ſecus in caſu iſto. No glo.uſqʒ ad fi.qᷓ ponit duas
ſo. ad orium: prima qꝛ geneꝛaliſ inquiſitoꝛ ſeu gene
ralis delegatus.i.delegatus ad uniuerſitatem cauſa
rũ põt conigeꝛe ſuã ſniam ẽt diffinitiuã ſi errauit in
indicãdo.ſecus in delegato ad unã cãm tm.¶ Et ĩ
hoc nõ.bñ iſtã gl.⁊= ẽ diueꝛſitatis 2:qꝛ delegatꝰ ad
uniuerſitatẽ cãrum cenſet᷑ quaſi oꝛdinarius:⁊= iõ di
cẽdũ ẽ ꝓut de oꝛdinario.⁊ pꝛo h.l.cũ pᷣtoꝛ.ff. ðᷣ iu
di.⁊ uide bonã gl.in.c.cũ cãm de ap.ſed delegaius
ad unam cãm deſinit eſſe iudex per pꝛonunciatõem
quo ad principalem negocium:ut in.c.in lĩiſ ̊ offi.
dele.æ ſentiunt etiam do. de ꝛota deciſio.cccxv.
12

¶ We accaſationibtis

aſtas. cccxxxv. Seda ſo. ꝙ iſti errauerũt ĩ ꝓceſſn
2æ nõ in ſina diffinitia. ꝗᷓſi uelit diceꝛe ꝙ qualiſcũqʒ
ſit iuderx ſi errat in ꝓceſſu quia adhuc ꝛeanet iundex
poteſt eꝛoꝛem ſuum conigeꝛe.ſecus eſt ſi enat ĩ ſẽ
tentia diffinitiua. Moſti. dicit aliqua ueꝛba.ſed iu di
ſtingue 'm Jo. cal. ꝙ aut querit᷑ nunquid extra in
diciũ poſſit quis enoꝛẽ ſuum coꝛrigeꝛe:ant in iudi
cio.pꝛimo cau dic ut nõ.in.c.noſti.de elec.⁊ in.c.ſi
quis pᷣſbiteroꝝ.de re.eccle. non alie.⁊ dixi in.c.di
nerſis falacijs.de cle.cõin.ſi neꝛo in iudicio ant in
pte.aut in toto.ſi in ꝑte an ⁊ qn poſſit ꝛeuocaꝛ.die
ut in. c.fi. de cõfeſ.⁊ in.c.cum cãm.de app.uide gl.
in. c.cũ in poſuiõibus de iureiur.li.vi.⁊ aliquid in
.c.ſe. In iudice ueꝛo eſſet mã nr̃a.⁊ dic ꝙ aut erra
uit in pꝛoceſſu. ⁊ põt coꝛrigeꝛe eꝛꝛoꝛẽ ſuum:ut.c.cũ
ceſſante.S.de app.⁊.l.qð iuſſit.ff.de ꝛe iudi.hoc m
limita nt plene nõ.in dictis iuribus.aut eꝛꝛauit ĩ diſ
finitiua. æ tunc aut queritur nunquid index poſſit ĩ
teꝛpᷣtari.aut nunquid poſſit coꝛrigeꝛe ſen addeꝛe nł᷑
in totum aliteꝛ ꝓnũtiare.⁊ ſi uult inteꝛpꝛetari põt
ſi habet merum imperium:capiendo inteꝛpꝛetatiõeʒ
ꝓ ↄgrua ueꝛboꝝ expoſitione ut ẽ tex.nõ.cũ glo. in
.l ab executoꝛe.ff. de appel. Si ueꝛo nult coꝛrigeꝛe
nel addeꝛe circa acceſſoria:ut circa expenſas põt il
la die:ut in.c.cum appellatiõibus de ap.li.vi.l.pau
us.ff. de ꝛe iudi. Itẽ põt expedire ea que ueniunt
ex officio nobili y ſint extriſeca:ut ꝛemitteꝛe uel mit
tigare mnlcrã ipoſitã.l.illicitas. F. fi. ff.de offt. pꝛeſi.
aut uult diſponeꝛe circa ipm principale.? tunc ant
coꝛrigẽdo de latinitate ſnie:⁊æ põt ut.l.actox.ff. de
ꝛ⁊e indi.aut circa effectum ſentẽtie.⁊ ſi ꝛeſeruat ſibi
poteſtatẽ iteꝝ ꝓnũtiandi.⁊ põt:ut.l.item labeo.ff.
famit.herc.facit qd nõ. Oarto.in.l.qui t.ff.de ax
bi. aut nõ reſeꝛuauit ſibi hãc ptãtẽ:⁊ tunc ſi eſt ap
pellatum ſpectat ad iudicem ad quem mutar̃ ſniam
2 cõfirmare.ut.ij.q.vj.c.fi.⁊ in.c.ut debitꝰde app.
Si ueꝛo nõ ẽ appellatũ:aut ſnia tranſinit in ꝛem in
dicatã.⁊ non põt ꝛenocari ab inferioꝛe a prĩcipe.qꝛ
iam fecit ius inteꝛ partes.ut in.c.cum iteꝛ.de ꝛe iu
gi. 2.l.ꝛes iudicata.ff.de ꝛe iudi.ſed priceps põt qꝛ
tranſitꝰ in ꝛc iudicatã ẽ de iure poſitiuo cui priceps
non ẽ ſubiectus.ut in.c. ꝓpoſuit de cõceſ.pꝛeben.
? in.l.pꝛinceps.ff.de legi.aut nõ trãſiuit in ꝛc iudi.
et tunc aut querit᷑ de arbitro aut de delegato. aut
oꝛdinario prio cãn aut nõ ſeꝛuat foꝛmã ↄpꝛomiſſi:
põt iteꝝ ꝓnũtiare: ut eſt tex.nõ.i.d.l.qui tñ.⁊ ideʒ
in delegato ut nõ.jʒ Inno.i.c.i.de offi. dele.⁊ ideʒ
ſi delegatus eꝛꝛauit in facto ut iterũ poſſit ꝓnũcia
re qð nõ. Aut errauit foꝛmam cõpꝛomiſſi.et tunc
ſi eſt ad unã cauſã deputatus non põt iteꝝ ꝓnũcia
ac ſiue teneat ſiue nõ.⁊æ hoc modo itellige iura q̃ di
cũt eũ functũ offõ ſuo ſiue bn ſiue male:ut.l.ſi ut
ponis. C. qũo ⁊ qñ iu.⁊.c.ĩ lr̃is de offi.dele.Si ne
20 é delegatus ad. uniuerſitatẽ cãe puto dicendum
ut in oꝛdinario ꝑ ſupradicta. in quo dic ꝙ aur ſnia
ſua tenuit ʒ ſit iniq.? nõ põt alit pnũciare.l.cũ que
ꝛebatur. ff. de ꝛe iudi.=.l.ij. C. ſen.ꝛeſcin.non poſ.
aut ſnia fuit ipſo iure nulla.⁊æ tunc cõiteꝛ dꝛ ꝙ aut
nullitas ſurrexit ex turpitudine iudicis. et non põt
ipſemet coꝛrigeꝛe ⁊ aliteꝛ ꝓnũciare:ut in.l.abſentẽ.

C. eo. ti. aut aliunde ſurrexit nullitas ? pt ipfemet
coꝛrigere ⁊ alit᷑ pꝛonüciare.l.ſi pꝛeſes.C.qũo ⁊ eñ
iu. =.l.ſi accuſatoꝛibꝰ. C. de accu. ⁊ de hac materia
uide ꝑ Di.i regula qui ſemel de reg. iu. hi. Vi. et per
bar.in.l.iudex de re iudi.ꝑ canoniſtas in pꝛealle.c.
in lris de offi.dele.⁊ hãc diſtincrionẽ bene no.? ꝓ
ea facit.c.de teſtibꝰ.⁊ qð ibi nõ.S.de an. (Ses
op.cxᷣ glo.⁊ ur̃ ꝙ iuramẽtũ nõ debebat hic ſibi pre
ſtari.ĩmo ſunt exhihenda capła de quibus fienda ẽ
inquiſitio.ut in.c.qualiter..debet.j.e. Sol.dicũt
doc.ꝙ ille..loquit in inquiſitione ſpãli.iſtud.c. in
inquiſuiõe generali.⁊ dic ꝙ qn fit iquiſitio ſpãlis õ
aliquẽ deberẽèt illa crimina ſuper quibꝰfit inquiſitio
exprimi.⁊ teſtes tin iurãt ſuper illis capitulis.⁊ dic
plene ut ibi nõ. Si uero inquiſitio eſt generalis.ut
puta fit inquiſitio ↄ epᷣm ⁊ canonicos.el in una ci
uitate generaliter.⁊ iunc teſtes iurãt ut h.ſ.ꝙ dicẽt
ueritatem quã ſciunt uel credũt in illa eccleſia refor
manda.exceptis occultis criminibuſ ut hic.nam de
occultis fit inquiſitio nbi nõ pꝛeceſſit in famia.quia
deficit uerus ⁊ fictus accuſatoꝛ. ¶ IA querit in quo
iſti pmiſerunt oꝛdinẽ iuꝛis. So.dicit Hoſti.ꝙ for
te inquiſiuerũt de neritate criminis prius q; inqui
rerẽt de ifamia qð ñ eſt fienduʒ ut i. c.cũ oporteat
.. e. .c.qualit᷑.⁊ iõ dicit ꝙ iſti iterũ debeãt iquireẽ
de ifamia. æ Iʒ poſtea ðᷣ ea ↄſtaret.nõ tam ualebant
dicta pꝛioꝛũ teſtiũ ſuꝑ vVitaie:qꝛ nõ pᷣceſſerat ĩfamia
uñ dicit ꝙ ſʒ ſu pnñs inquiſuꝰ z nõ opponat ꝙ nõ
ur̃ ꝑ h̊ renũciare iuri ſibi cõpetẽti ut pꝛiꝰ fiat iqſuio
ſuꝑ ĩfamia. ſz ut dicit Jo. an.æ bene hꝰ dictũ ẽ fal
ſum.⁊ hodie apꝑet ĩ.c.ij.eo ti.li.vVi.qꝛ ſi iquiſitꝰnõ
oppõit ꝙ ifamia n pceſſit:⁊ patit᷑ pꝛocedi ſuꝑ vᷣita
te:nõ põt ãpliꝰ opponẽ ꝙ ifamia nõ pᷣceſſit ? iõ dʒ
poni aliud exẽplũ foꝛte nõ nocanit iquiſitũ. uel nõ
tradidit illi capitula ſuꝑ qᷣbꝰ erat fiẽda ĩquiſitio uel
qͥd ſiłe. ¶ Auo qro nũqd ſuꝑ occultis circũſiãtijs
cris teſtes ſint iterrogãdi. Inn.⁊ hoſti.cõcludũt ꝙ;
ſic. ſatis ẽ eni ꝙ crimèẽ nõ ſit occultũ. ſʒ ſi eſſet infa
matꝰ ð foꝛnicatiõe ĩ genẽ:⁊ młier eſſet iĩcerta nõ dʒ
teſtis reuelare hãc foꝛnicationẽ.qꝛ ẽ occulta.qð eſt
nõn. ſʒ ſi mlier ẽt iſamata tũc teſtis dʒ ſuꝑ hꝰ dᷣpõe
re ẽt ſi pꝛiꝰiuraſſet ex iudiciũ hꝰnõ pãdẽ:qꝛ aut quũ
iurauerit nõ pãdẽ cogitauit teſtis hũc caſum ⁊ tale
iuramẽeétũ ẽ temerariũ ut i.c.ĩtimauit.ð teſti.⁊ in.c.
.i.ðᷣ cri.fal.aut nõ cogitauit hũc caſũ: ⁊æ nõ extẽdit
iuramẽtũ ad S.ar.i. c.i.de iureiu.li.Vi.⁊ hᷣ vm niſi
hũiſſet ĩ ↄfeſſione:qꝛ tũc non dʒ reuelare ẽt ſi ꝓdu
cat᷑ ut teſtis:qꝛ ſcit ut deꝰ. ? ꝓducit᷑ nt teſtis ⁊æ hõ.
ut in.c.ſi ſacerdos.ð offi.oꝛdi.⁊ ĩ.c.dileciꝰde excel
ſi.pla.ſʒ caue tibi.qꝛ nõ dr̃ peccatũ reuelatũ ĩ ↄfeſſi
one:ex eo qð qͥs dicat amico.⁊ hoc tibi dico ĩ ↄfeſ
ſiõe ⁊ ꝑ ſilia vba.ſʒ opoꝛtet ꝙ dixerit in ↄfeſſione
ad ſalutẽ aie ſue.ut Inno.ſingularit᷑ dicit in.c.oĩs
utriuſqʒ ſexꝰ de peni.⁊æ remiſ.? hoc bene nõ.
BSi is contra quẽ
Bm dilecti. eer iurauit
reſpondere tantum ad inteꝛꝛogata poſt ⸗
feſſionẽ audit̃ nolens ꝓbaꝛe accuſatiões.ꝗᷓ ↄfeſſio
nẽ nõ ꝑimũt.ſʒ exponũt.ſecꝰ ſi iurauerit plenam et
merã ueritatem diceꝛe. h. d. Mrio ponit legatorũ

.
lctwonttſo bui it mn
i luſwltiii u⸗
ins t nn ſaun nh
gruumin Eg doe cno hir
1nnn uahi tinicteheſtnn
Gernsiniſamunend in
enecler iͦ doeinanoni cin
uenctaad nendenn e agdin
(Winnſugimmar
dGran e morgnen A donumn
vo unen pumfonre ſonninn⸗
puio innmii onet fenenn
Inulano er aslnas eh
icrax le lſſns por
ibomtu mum tnj likcoje
imdcj nn ofſone tni
nſactcöcbinccienſſanter
ieer eſonr ioins hi id
ednotdeſc dndoeei
ingio zinl atfutdedr
nldeel Ae Jon
0 rincide Doſt puilg 8
ginhnliors in clets
glo oijſer s uiin
lh ſog gleani’ 9
Aonn balt n
liſet ci edan
peinig 4 ſpotr ble cc⸗
uhcttf ngze laicen

an nte,
auk Unithſirheen 4
ir uuſ itiha

/ c
anſn
s . la 9 r
amurqnißz git
tzi e e ih i
n bingndin
tdiginicteiigti
Waitzmimiitn
tämnſmegnzimim
nsbaiid nn
tümmndhtitukiricte
mlhaia ntdard inti
”””c
1, 7 ,. 4
umi iltr i unl oin
i mi in iin /
ſaji iummui nii. nli
n lyß ſitr in 1
ſin ijti aisetiſitß
mnü uunlilui
igamt iſt lli. i
iiettindi n
Mäimmattin
antinmiti ld n
„ a h röritennd
miaiͦ Dtcäüd ne
AN inidimittlint
unn tmm utſini
rg ſcts 1b,
N tgucfn 64, rcet
SiN,,, lciceee
1i0fiol til
ine, i lni i9e
Lttigi tild ii
zsdan/ ,Aertin ſon
5
ſahe⸗ et n
baeſd.

ſen Golrhntt
e.
mid Gtzcnn

¶ He accuſationibus

iquiſitio. In fa ibi. qꝛ eoꝛ dubiũ ꝓpteꝛ quod fuit
facta ↄmiſſio.tertia ibi mãdamꝰ. ↄmiſſionis foꝛma
bimbꝛis. ¶ Mõ. prio mõachos poſſe deputari ge
nerales iquiſitoꝛes a ſeðᷣ aplica. hodie dic ur ĩ. c.ſia
tutũ de ꝛeſcrio.li.Vi.æ uide quod dixi in. c. cum cãʒ
de iudi. 5 fo ar. ex tex. ꝙ generales inquiſito
ꝛes poſſunt pꝛocedeꝛe ad inquiꝛendum de ueꝛitate

cꝛiminum etiam non ꝛeceptis teſtibuſ ſupeꝛ infamia

ſatis enim eſt ꝙ eis conſtat de ifamia ꝓpter fꝛequẽ
tem clamoꝛem. ſecus in delegato ad unam cauſam
nantum de quo dic ut dicer in. c. ſeq. ¶ Nõ teꝛtio
duplicem foꝛmã iuramẽti pᷣſtandi in cauſa inquiſiti
onis. nam poſſunt teſtes nel inquiſiti iuraꝛe meram
7 plenam dicere Vitatem.⁊ de hac foꝛma beẽtur S.c.

ꝓxi. in fi. Item inraꝛe ꝙ ad inquiſita ad ĩteꝛꝛogata .
e.

neraciter reſpondebunt:de quo aliquid. j.
q̃ꝛto ꝙ cõfeſſio facta precedente illo iuramento
plenam ? meram ⁊c̃.nõ ꝛecipit excuſanones ex poſt

facto.qꝛ a pꝛincipio nihil debebat faceꝛe qð idem

factum attingeꝛet neqʒ admiſceꝛe aliquid falſitatis
quod nõ.ſed confeſſio facia ſub ſecunda foꝛma iu
ramenti quod ꝛeſqondebit ad inteꝛꝛogata ꝛecipit ex
cuſationes que tamen ↄfeſſionem non ꝑimant.ſʒ ex
exponãt ut in Ra. Et ex hoc nõ duo.pꝛio ꝙ ↄfeſſio
ẽt iurata ꝛecipit excnſatõeʒ ⁊ expoſiionẽ. Item p
ꝛeſpondens pᷣmiſſo iuꝛamento de calunia põt ↄfeſſi
onem excuſaꝛe tñ hoc iuꝛamentũ calũnie fit ut rñde

at ueraciteꝛ ad itenꝛogata de quo in. c.i.de iura.ca

lũ. ¶ Mõ q̃mo ſingulariter ex tex. ꝙ ubi confeſſio
ẽt iurata põt ꝛetoꝛqueꝛi ad bonum ⁊? ad malum.ex
quo tamen pꝛima fꝛonte ſonat in malũ dʒ fieri inter
ptatio in malã ꝑrem= S ↄfitentem niſi conteſſioneʒ
excuſans ꝓbet illas excuſatões ⁊ de hoc eſt hic tex.
ſing. nã dicit tex. ꝙ ille ↄfeſſiones poteꝛant ꝛetoꝛqri
7 ad bonum ⁊ ad malum.a ti ſi iſte eps uult uiraꝛre

ↄdeẽnatõeʒ oʒ ꝙ excuſet ↄfeſſionẽ datã ⁊ excuſatoõcs

ꝓbet facit qð dico in.c.cũ neniſſent de inſti.¶ Itẽ
nõ ꝙ ex ↄfeſſione alicuius capit᷑ illud qð 5 eum eſt.
nõ ãt qð pꝛo eo elici põt:æ hoc qñ inſuꝛgit mala p
ſumptio ↄ illud qð facit pꝛo eo.de quo tamẽ plene
nõ in. c. i. de ↄfeſ.li.Vi.per Jo.an.? Ci.l.i.C. e. di
co plene in.c.i.de poſtu. pꝛela.⁊æ in.c.bone.eo.t. .
: inquiſitoꝛes ſeu indices poſſunt deponẽ
ſuꝑ geſtis coꝛã ſe:⁊æ eis cꝛeditur depoſito officio.et
ad hoc ſolʒ allegari h.c.?æ ↄeoꝛ. c.inter dilectos de

excel. pla. z. c..ij. ſupꝛa dc arbi. æ. c.cũ dilectꝰ.¶ elec.·

⁊? plene tetigi in.c.cum a nobis.S.de teſti. 60.
ultio ꝙ cꝛedit᷑ actis õ ꝑtẽ ſen deponetẽ.Iʒ ꝑs ſen
deponens nũc dicat ſe aliter dixiſſe. facit.c.ad audi
entiam de pꝛeſcꝛip.⁊? nide quod dico in.c.ſicut. de
teſti. ? fac iſte tex.in ar.in eo qð dicit qð ſolꝰiſta exa
minabit ⁊c ꝙ ĩ examiatõe teſtis ſeu ꝑtis ñ ẽ neceſſe
adbibere teſtes foriſecos.ſʒ põt probari dẽm ex ſo
la ſcriptura norij.ð̊ quo in. c.qm.? in. c.poſt ceſſio
nẽ. S. de proba. æ in. l, in donatiobꝰ. E. de dona. fac
qð nõ.in. c.ut inqſitionis.de here.li.vꝛ.al incipit ut
offm. Sa i mr. uſtonent ibt ñ credit᷑ iudici ĩ
piudiciũ ⁊c. Hoc dẽm uẽ ᷓ tex.iſtuʒ.nam hic credi
tur iſtis inqſitoribꝰ niſi iſte inquiſitus ꝓbet Zriũ ꝑ
teſtcs. Inn. pic diẽ q iſti inqſitores nõ recipiuniur

hie ut teſtes. ſj qꝛ fuerunt iudices oſuluntur in iſta
cq.? ſic non ob.ij.q.vj.ſiaruendũ.nã æ al ille q n6
põt eſſe teſtis interrogat᷑ de facto ſuo,l.prouiciarũ.
C. ð ferijs.? creditur iſtis quo ad pꝛeſumptione:n
quo ad plenam probationẽ ſicut dicimꝰ in matre 4
deponit ſuper etate filij. ut in. l. etiã. ff. de ꝓba. hoſti.
dicit ꝙ quicq̃d dixerit Inn. iſtis qnqʒ creduur etizã
ad plenam probationem.ut in.c.inter dilectos. de
exceſ.prela.ſed ↄcludit ꝓ durante officio non poſ
ſunt eſſe teſtes ſuꝑ geſtis coram ſe:quia alius deber
eſſe iu dex.? aliuſ teſtiſ.iiij q.iiij.c.i.⁊æ.d.c.ſtiatuedũ.
⁊ in.c.dilecto.de teſti.ſed depoſito officio uel ſi ali
quis articulus nentilatur corã alio iudice poſſunt
adhpiberi: ut teſteſ de geſtiſ coraʒ ſe ſi laus ul mtupe

rium eis aſcribi non poteſt.de geſtis E ſe idiſtincte
non credi

hoc dic ut in. c. cum a nobis. 5. d
teſti. n glo.in. V. ualent retorqueri in .ESe

glo. uẽ contra tex. nam hic fiebat interpretatio con
feſſionis in deieriorem ꝑtèẽ non fuiſſet ſequuia excu
ſatio æ excuſationis probatio.⁊ iõ dic nt dixi ĩ nõbi
libus ꝙ quedam ſunt que pariter poſiunt retorqri
ad bonum ⁊ ad maluʒ:æ tunc fienda ẽ interpretano
in meliorem partem. ? ſic intelligat gio. Quedam
ſunt que lʒ poſſunt retorqueri ad utrunqʒ:habet in
pꝛima fronte aſpectũ mali.= ſonant in uitium. ?æ tũc

fit interpretatio in deteriorem partem. ⁊ de hoc eſt

tex. hic.idem ⁊ fortius qn aliqua ſunt mala in ſe. z

licet poſſint excuſari recipiunt interptationem i gete

riorem partem: ut in. c.fi. de tranſla. pla. ¶ In gl.
in. v.dilapidatione ibi nihilõiꝰ furrũ cõmiſit 2c. Sʒ
contra hoc ur̃ tex.in.l.falſus.i. . ſi iactuʒ. ff. ö. fuꝛ.
H oclude ut ibi nõ.quod aut res ex naufragio erat
babiata pro derelicto.⁊ eã capiens nõ cõmittit fuꝛ
tum. imo efficit᷑ occupantis.qꝛ qðᷣ in nullius bonis
eſt nali rõne occupãti ↄcedit᷑ ut inſti. de re.diui. F.
fere.qð.nõ. Si uero res non erat habita pro dere
licto ſʒ fuit proiecta ut euaderet maiuſ periculum. ⁊?
tunc proiiciens remanet dns.? cãꝗ occupans animo
retinendi omittit furtũ ut in gl. = ſi ſimpliciter acce

pit rem non ↄſiderando an brer pro derelicta uel

ne. etiam excuſatur a furto. ut eſt ibi tex.nõ. an aũt

ſit preſumẽdum ꝙ proiiciens haberet eam ꝓ dereli

cta uel ne. recurrendum eſt ad coniecturas.ſi enim
piicit librum apertum in mari pᷣſumenduʒ ẽ ꝙ aĩo
derelinquendi. ſecus ſi clauſum ⸗z paãnis inuolutum.

⁊ ſic de ſingulis.Ouid autem ſi reperiens rem alte
rius non reperiat dim nunquid licite poſſit retinet

conclude poſt bar. in preal.l.falſus. F. ꝙ alienum.
aut putauit eam rem ꝓ derelicta Iʒ non eſſer.= tẽ

poteſteam rem uſucapere.ff. pꝛo derelict. per totum

aut hoc non putauit.æ tunc ſi non reperit dominũ

facta proclamatione debet eam donare pauperibus

ar. in. auc. ut oms peregrini. C. cõia. de ſuccel. facit
quod legitur ⸗z nota.xiiij.q.v.ſi quid inueniſti.⸗
nota. in. c. quia fruſtra. . de uſur. ¶ Extra gloſa.
oppo. contra tex. æ nidetur quod ex ſola infamia or
ta contꝛa epᷣm non debeat fieri inqſitio ſuꝑ ſtatu to
tius eccleſie.nec contra canonicos ex quo nõ erqt ĩ
famati.So. Inn. hic. in.c. hely j. de imo.dicit
quod ubi infa mia eſt ex caput potelſt fieri inquiſino
i 3

— — —

¶ De acculationibus

Et contra mebꝛa: qꝛ ẽ pſumptio 3 canonicos exquo
eps ẽ malus.nam coꝛpoꝛe ſen capite languente ccte
ra mẽbꝛa coꝛpoꝛis ĩſiciantur uel ſecundum eum bie
canonici erant infamari. pꝛimũ diciũ hic non plʒ ho
ſti. qui dicit hic ꝙ lʒ eps ſit ifamatus nõ qʒ tamẽ fi
eri iquiſitio S canonicos niſi pcedente infamia.⁊ B
plus mihi plʒ.lʒ enim ſit aliqua pſumptio contꝛa ca
nonicos:qꝛ ex ſola leui pᷣſumptione nõ põt fieri in
quiſitio de ueritate criminum.nt in. c. qualit᷑.ʒ.e.ſed
poterit fieri ĩquiſitio cõtra canonicos. nᷣ inqniſitio
de fama uel de ifamia fit facilit᷑ cum nõ ſit multum
piudicalis.ad h.c.j. ꝓxi.⁊.c.licʒ 3. eo. Et põt rnde
ri ſᷣm Moſti. uel ꝙ canonici erãt infamati uel meli?
ꝙ hic nõ dẽ inquiſitionẽ fuiſſe factã S canonicos:
ſed ꝙ fiebat inquiſitio ſuꝑ ſtatu eccleſie. nam ex ĩfa
mia epi dʒ fieri ĩquiſitio tã in capite qᷓ in membꝛis
qꝛ dʒ iquiri q̃it᷑ eps ſe hẽat circa canonicos ⁊ aliol
clericos. ⁊ qualit ſe geſſit tã in ciuitate qᷓ; i diocef.
Scdo op. z ur̃ h̊ iurameniũ debeꝛe pᷣſiari fʒ foꝛ
mã in.c. pcedẽti poſnã ubi papa dicit ꝙ in illa inqᷓ
ſiriõe nult illam foꝛmam obſeꝛuari. So. dicit hoſti.
gm aliquos ꝙ utraqʒ foꝛma põt imiſceri ui.ſ.iurẽt
diceꝛe plenam ⁊ meram ueritateʒ.⁊ ꝙ; ad intenc ga
ta ueracit᷑ rĩdebũt. nam bonoꝝ optima eſt mixiura
xij. di. nouit in fi Inno. in. c. ij bely. . de ſimo. eiẽ
ꝙ aut fit inquiſitio de cenis eribus et debet ſeruari
illa foꝛma ut dicant plenã ? meꝛqᷓ ueritatẽ. aut fit in
quiſitio generalit᷑ de cribus.⁊ tunc piculum E iurar̃
Fm illam foꝛmã. vñ ſubiret iurans anceps peꝛiurij.
d 5 ̊ ob. c. pcedẽs qðᷣ loquũ in inquifuiõe
generali ⁊ iõ cõcludit ꝙ ſufficit iurare altꝛ0 iſto rũ
modoꝝ qiᷣcũqʒ agat.? hoc cõit᷑ ur̃ placeꝛ doc.Sʒ
ego boc nõ puto vm. qꝛ papa in. c.pꝛecedẽti dicit.
in ſimilibꝰ uult obſeꝛuari illã foꝛmã: ideo dico ꝙ
iudex ſemꝑ debet exigeꝛe inramentũ ſub illa foꝛma:
æ ſi non facit male facit. actꝰ tn tʒ ut hic.nã h nõ dẽ
ꝙ iudex bñfecerit. ſed tin qauerii an admutatur ex
cuſatio qñ iurauit ſub illa foꝛma. Aiemo op.
ram. ? ur indiſtincte ꝙ ſub qᷓfũqʒ foꝛma fuerit iuꝛa
tũ debeat admitti excuſatio. nã an ſniaʒ poteſt quis
ex iuſto enoꝛe cõfeſſionẽ ꝛenocare.ur in. c. fi. de cõ
fef.( enoꝛé. & de iur. æ fac. igno. 7. l nõ fatet ff. de
ofeſ. So. dicit Hoſti. æ bñ ꝙ aſiud ẽ ↄfeſſioneʒ ꝛe
uocare ꝓpreꝛ eꝛꝛoꝛc. ⁊ alind ↄfeſſionẽ excuſaꝛe.naʒ
ꝛeuocãs ꝓpreꝛ enoꝛẽ hẽt ꝓbare enoꝛem pꝛobãdo
Zriũ. vñ ſi iſte nolniſſer ꝛeuocare cõfeſſionẽ habuil
ſer ꝓbaꝛe ꝙ nullã ꝛem eccleſie alienaſſet.uel ꝙ nihil
ꝛeceꝑat ex naufragio: ? hoc fuiſſet difficile pꝛobaꝛe.
ſed excuſans ↄfeſſionẽ nõ hẽt neceſſe ꝓbare oriuʒ.
ſeꝗ tin excuſatiões ſuas.⁊ hoc tene.ł̊ alij dixerunt:
ↄfeſſionẽ iuratam nõ poſſe excuſari:qꝛ hoc E falſuʒ
ut hic: ⁊? i.c. cum pofitionibus.de iureiurã. li. Vj.

De nerita
Bm oporteat. ceniminum
non inquiritur niſi prins ↄſtet de ifamia
c tunc non inimici uel ꝑiurij: ſͥ idonei uiri ad ꝓſe
quẽdũ ĩquiſitionẽ ⁊ teſtimoniũ admittunt᷑ ? nõ pꝛo
bato crĩe indicit ifamatis purgatio. In prĩia denũ
ciatio epi ? inquiſitoꝝ datio. In fs ibi nerum ↄpi
tio ⁊ allegatio epi ð denũciates ⁊ teſtes. In tertia

ibi diſcritiõi. inqulſitoꝝ triplex inſtructio.fa ibi qſi.
tercia ibi ⁊ ſi nibil: ¶ Mõ.pꝰ ꝙ ad denunciationẽ
alicuiꝰ ꝓbe ꝑſone dʒ ſuperioꝛ ↄmittere ĩquiſitioneʒ
ſeu ꝑ ſe inquirẽ.nõ tñ dʒ inquiꝛere ſuꝑ ueritate cri

minũ denũciatoꝝ:ſʒ priꝰ ſuꝑ ifamia.an.ſ.ſit de cri
minibꝰ pdictis ema er ev boe nõ. ꝙ ex ſola de
nũciatione cꝛiminũ facta õ aliquè n oriĩ ifamia ſuf
ficiẽs ad iquirẽdũ de ueritate qð nõ. ¶Mõ. 2
ſimpłr ↄmiſſa ĩquiſitõe ſuꝑ crie tacite intellłi omiſſũ
ut priꝰ fiat ĩquiſitio ſuꝑ fama. Iſtud eni ẽ quoddã
pambulũ ad iquiſitionẽ ð neritate. Et ex hoc nõ. ꝙ
ↄmiſſio ↄñti intelligi᷑ ↄmiſſũ ancedes.⁊ ſic cme id
ꝑ qð ꝑuenit᷑ ad ↄns.ſicut aliquo ꝓhibito intelligiẽ
eſſe ꝓhibitũ ome per quod peruenit᷑ ad illud. ut in
.lI. oz0. ff ibaer H faciũt ad extenſionẽ mae.c.p.
=. g. ö. de offi. dele. ut ſic le decgatc ꝛie extẽdeniur
ultra expꝛeſſa. ¶ Mõ. ꝙ nõ ſolũ inimici repellunt̃
ab accuſando ut dixi in. c.i.S.e.ſed ẽt a denũciãdo
æ ad eã ꝓſequẽdo. JItẽ ꝙ ↄueꝛſantes cum inimicis
& ↄſanguinis inimicoꝝ ſunt ſuſpecti de quo.j. Iij
Mõ.ꝙ ſʒ ꝑ inquiſitionc nihil ſit ꝓbatũ infamatũ
tñ ſunpłr nõ abſoluit reus:ſed inducitur ſibi puꝛga
tio ppt᷑ infamiã. ut nõ.glo ij. q.v.pſbr.⁊ in. c.ij. de
purkca A In gli,nd 2 ſocius.ſolue hoc orium ut

dixi in. c. repellant.õẽ e. ¶ In glo. ij. in fi. uult eꝛgo

iſta glo. qꝙ ĩ cã criali nõ admitut᷑ conſanguineus ꝓ

conſanguineo. ? ideo iſti poterant repelli. bb. diẽ

2 vr ſequi Jo. an. ꝙ ſi agitur ð crie criminaliĩ.tũc
procedat iſta gloſa. ſecus ſi agitur de crimine cini
lit᷑.qꝛ tunc e ebe teſtis ꝓ fratre:ut.c.Ras
5. de pᷣſump tẽ qꝛ hoc caſu non reperitur pꝛo
hibitũ ergo admittẽdũ.ut.l.i.ff.de teſti.⁊ in.c.i e.
ti. ſed glo.iij. q. V. in ſũma vꝛ uelle ꝙ etiã in cã crĩa
li admirtat᷑ cõſanguineus ſi eſt adeo bone opinidõis
ut nõ pᷣſumat᷑ deuiare a neritate ratione ↄſanguini
tatis do. anto. dicit hoc arbitrariũ ſʒ bar. in.l. qui
teſtõ.ff. de teſta.nbi proſequi hãc mom ſimplicuer
dicit eũ repellẽdũ in cã criminali. Circa hoc ego ſic
puto poſſe dici ꝙ aut eſt cã mere ciuilis ⁊ uide bo.
glo. in. c.i lis. ð. de teſt. æ nõ eſt ꝓpꝛie m nia:⁊ ꝙ
nõ. in glo. in. l. ꝑentes. C de teſti. aut agitur de crie
ciuilit. æ tũc in actione iniuriaꝝ nulo modo dʒ ad
mitti conſanguineꝰ uel affinis ꝓ cõſanguineo: quis
iniuria illata uni de cõſangaineis ſuis uẽ illaa omi
bus de cõſanguinitate aut affinitate ad hoc bo. iex.
in. l. lex coꝛnelia. ff. de iniurijs. Si uero eſt alia cã ſi
ſunt i prãte eiuſdeʒ nõ debẽt admitti. ut nõ. d.l.ꝑen
tes. ſi uero nõ ſunt in poteſtate eiuſdẽ tũc dʒ admit
ti. ſʒ cũ diſtinctione affectionis:⁊ minꝰ creditur cuʒ
agitur crimine cinilit ꝙᷓ ſi ageret᷑ mere ciuilit᷑. ad h
qð in ſimili no.ᷣin.c.in lris. S.de reſti.ſi uero agitur
de erie criminalit᷑: æ tũc aut ꝓſequit᷑ nindictã publi
cã. ⁊ erit arbitrariũ q;tũ credatur.⁊ an admittatur.
2 ſic ꝓcedit glo.iij.q.v.in ſũma.⁊ pꝛo hoc uide bo
nũ tex.ĩ.c. cũ.p.s.e.ubi frater carnalis fuit adductꝰ
in teſtẽ in cꝗ crinali.nec illo reſpeciu apparet ibi re
pulſus.aut ꝓſequit᷑ iniuriã propriã ⁊ indiſtincte cõ
ſanguineus repellitur. æ ſic ꝓcedit dictum bar.? fa
cit.l. lex coꝛnelia. preal.?æ uſqʒ ad quem gradum re
pellant᷑ ſatis põt dici ꝙ uſqʒ ad illũ gradum inf:rs

mnl. umun Ace o du
iy i irglne ſihen ſe
toünr inete hinſs u bi
vügtcinn an aus beſcſiiß
ſocſhoimn esiiniinemn
6ebis atimidignot ide
sa Ged ndor eſc⸗ ra
iniane ſn enesne enesa
n amn Ginarümmn g.
doe ſeſngir wino udds
Zmardurebi pials idl
r anienaͤ ſpno in
uatt oorunamus n n⸗
nuliſti umry⸗
niſmm inent on ficr gieh
iinoſt is ginmieo leumn
Pnicriendummel rr domns,
Aenitſtietlän ſinoni en
nrfimenn rirlinis
ſumi ic ſſefrli⸗ Dpcrünen

prenish wlatimiätirontwlnr

lut nilego⸗ inove
leuigegoinae den
n an nain ſann

lbein⸗

ain iſtcßri
— Nn nrigi
ana üſrln
1 iiatidii
ni

. lge i
uannalzeſtan ni⸗
tmnſumr Mii inii inni
1 iingtuituinifnnn
i b ſafſtitnſ⸗
Anütſang ſurdo ümd
Kize Ggaininmtag
cih Wunni gingnne)
MiRNNdribct
Rnim dctnmmn i
Al h Esn ren Aen
”õl
eoboanir e
vunniin M tudi
iu im d⁰α0⁰10
ir muns ilſ , nrqini⸗
auariuminr niit inun
Ar dentemi tn ni
Nmn iinitirin wus
Kündnmaatie
emdärctcik tedd
4 rech Nenüſnd
S lc
dl etun
. veWom
tuunn un n
Ningie n mtonuini

Amm . urttln.

madſ
elten
mulius mn N
uttealuun
u⸗ tm orimn i
o.

mria imntii⸗ Ah

iiſ mnoagin
4 s5/ eihtl ez ori
nCNe in
itn modna

.

55
.

i

oboen

Cnan⸗ t
ao Afnii

Gd
b

0

zöͦetm. geted

¶ De accuſationibns

quẽ ↄpellit᷑ teſtificari Z̊ cõſangnineũ de qbus in..
lege iulia.᷑ff.de teſti. canoniʒata.iiij.q.iij.uel poreſt
dici æ melius ꝙ attenditur qualitas atfectionis fᷣm
ↄſuetudinẽ patrie:nã in aliqbus locis dilectio ſtric
te durat iter ↄſanguineos uſqʒ ad ceꝛtum gradum
tantum. In qᷣbuſdã locis durar indrnter inteꝛ oẽs
eiuſdẽ cognatõis:faciũt nõ.in ſihi.in.c.poſtꝛemo.S.
de ap. per Jo. an. io. imr vns denunciadũ
in fi. Jo. an. dicit ꝙ in enangelica denũciatõne ꝓce
dit opi. Jo. ut admittatur iĩfamis.ᷣſi nõ ẽ cꝛioſus.ſʒ
in denũciatõe indiciali.uel canonica ꝓcedit opi. beꝛ.

ſzpſequere hũc articuluʒ ut plene nõ.in.c.ne nit de
iudi. ibi dicoYa gio ſh v. iimicos. nõ glo. ad
quã quotidie fit remiſſio.⁊ pꝛio inqiũ dicit ꝙ iimi
citie capitales ſen graues ſũt que ſũt de ſiain hoĩs
uel bonis eius.uide gl.in.l.łʒ.ff. de arbi.? auẽ. ð te
ſti. F. ſi Vo. ubi gl. dicũt ꝙ iimicitie capitales ſũt cũ
quis alicui miat᷑ moꝛtẽ:uel cũ odit.uel ad moꝛtẽ de
ſiderat uel qui accuſauit eum crinaliter.⁊ idem dic
qn ẽ qõ de oibus bõis ul maioꝛi ꝑie ar.ĩ. c. frcq̃ns

gel ꝛeſti. ſpo.li.vVi.nam bona tempoꝛalia ſũt uita bo
minum. l. aduocati. C. de aduo. diuer. iudi. æ dicit

et ꝙ lʒ iſtud ſit ꝛegulare.iñ qnqʒ ex ſpoliatõe ꝑticła
ris rei oꝛiũtur iimicitie capitales ad h.c.accedẽs.ut
lit.nõ ↄt.⁊.c.item cum quis de reſti.ſpo.⁊ ex facio

honeſto qñʒ oꝛiunt᷑ tales iimicitie:ut in.l.i.⁊ qðᷣ ibi

nõ.ff. de his.qui.ut idig. facit. xxiij.q.vV. non eſt cru
delis:⁊æ ideo in hoc iudicio multũ vᷣſatur aꝛbitrium
an iimicitie ſint graues uel leues.æ hoc quo ad pꝛi
mum dictum gl. Sʒ inquãtum glo. poſtea dicit ꝙ
hoc relinquiiur arbitrio indicis qᷓ iimicitie repellant
Tancre.dicit ⁊ bñ ꝙ capitales indiſtincte ꝛcpellunt
ut h.æ in.d.c.accedẽs.ſi Vo nõ ſunt capitales.⁊ tẽ
ꝓcedit glo.ut ꝛecurramus ad indicis arbitrium. et
facit.i..i.ff.de qõi.¶ Itẽ aduerte ꝙ ad repellendũ
quẽ pᷣtextu ĩimicitie non ſufficit ꝙ ſic facta ꝛccõcilia
tio dũmõ ſit ꝛecẽs.qꝛ inimico de ꝛecenti reconcilia
io non ẽ cꝛedendum: ut eſt tex. bonus.iij.q.v.c.ij.
Sed quid ſi tpᷣe redditi ieſtimonij erat iimicus.ſed
ante ſniam erat ꝛecõciliatus.dic ꝙ nõ credit᷑.qꝛ cũ
pᷣſumat᷑ tũc dixiſſe falſũ ꝓpier ĩimicitiã.ꝛeconciliatõ
ſuꝑueniẽs Iʒ tollat iimicitiã non tollit falſitatẽ ſi quã
dixit. uide glo.in auc.de teſti. ꝗ. quoniam vo in. v.
adſit ? ponit Jo.an.in addi.ᷣſpe.in n. ð teſte. S. po
nit᷑ in pꝛin. æ nide multas qões conſimiles in addi.
? nõ iſtam glo.¶ Blo. in. v. per niꝛos idoneos in
fi.nõ glo.quotidianã z Inno.pᷣ in hoc aꝛticulo ſic
diſtinguit ꝙ aut ipetꝛatoꝛ adbibuit nudum miniſte
rium:⁊ eo ꝛepulſo poteꝛit iudex ex officio ꝓcedere
uel aliũ peꝛ moꝛtẽ inquiſitoꝛis inſtitueꝛe. aut nõ ad
bibuit nudũ miſterium ſed fuit anctoꝛ. ⁊æ tunc eo ex
pulſo dʒ index ſuꝑſedeꝛe peꝛ ꝛõem poſitã in gl. Oñ
aut dicat᷑ adhibuiſſe nudũ miniſteꝛiũ dic ꝙ ſi nõ eſt
eypᷣſſim nomẽ ĩpetrantis.ut qꝛ papa dicit ad andiẽ
tiã nr̃am ꝑuenit multoꝝ clamoꝛ ⁊c̃ tunc ur̃ adhibn
iſſe nudũ miſteriũ. nam dixiſſet papa eriã r̃as ſine il
lo. ſecus aũt ubi eſſet expſſum nomẽ impetrantis.et
boc mihi ſatis plʒ. Quid aũt ſi impetꝛans fuiſſet ex
cõicatus. Inn. idem concludit ſm diſtinciionem pᷣ
dictam. Sed uide glo. in. capi.i. de reſcrip. li. vi.

bdicta ſunt uera fm Inn. niſi papa mãdaſſet inqui
ri de fama. qꝛ tunc ſi ↄſtat de fama per uiros idone
os põt procedi ad ulciora licet repellaĩ impetrans.
q̃ſi nelit Inno. ꝙ ubi mandauit iuquiri de fama pa
pa non hũit reſpectũ ad ipetrãtẽ.⁊ iõ oĩo proceden
du eſt in cã. H nũqd papa limplicit᷑
indſitionẽ ↄmittẽdi teneat᷑ ſemꝑ delegatus pus inqͥ
rere de fama. Conclude ꝙ aut papa ſimpłr commi
ſit inqſirioneʒ: ur nullã merõem facit de fama.⸗ tunc
ſinꝑ delegatus dʒ pᷣus inqrere de fama: qꝛ ur̃᷑ boc
ↄmiſſum tãqᷓ pabulum.ut.s. dixi.? ſi uellet ꝓcedef
ſuꝑ ueritate ñ fcã prius fide de fama poterit appel
lari. ar. h̊ ⁊ in.c.ij.e.ti.li.vj.⁊ hoc oẽs ↄcedũt.Aut
papa facit mẽtionem de fama:ut qꝛ dicit młtorũ cla
mor ad nos ꝑuenit talẽ infamatũ de tali cꝛie,. ⁊ ideo
inqras ⁊c.tunc dicit Jo. ꝙ delegatus non tenct᷑ in
quirere de fama ex quo papa aſſerit eum infamatuz
Contrarium rʒ Lãcre.qꝛ potuit hoc puenire ad pa
pã ꝑ iimicos ⁊ ↄſpiratores iſtiꝰ denuuciati uel falla
relatio facta eſt pape.lʒ per alios. Jo. an. diſtinguit
2 bñ quod aut papa hoc aſſerit per uerba aſſertiua
? procedit opi. Jo. aut per uerba naratiua. æ pro
ce ſit opi. Lancre.⁊ uide in ſpe.in ti.ð iquiſitore.in
.F. nunc tractemus. v. hoc aũt notandum.z ibi di
cit Jo. an. quod uerba aſſertiua ſunt ſi dicit cũ con
ſter nobis talẽ infamatũ:uel relaiu fidedignoꝝ per
cepimus talẽ ifamatuʒ ⁊c.uel per ſilia uerba.iũc eni
nõ eſt opꝰinqrere de fama. ? facit cle.ris.de pꝛc ba.
nerba uero narratiua ſũt ſi dicat mitorum clamor
ad nos ꝑuenit talẽ infamatum ⁊c.nã tunc papa nõ
aſſerit talem infamatũ: uel hꝰ ꝑcepiſſe a fide dignis.
⁊ idem dic ſi papa diceret relatu fidedignorum ꝑce
pimus talẽ ↄmil ſſe hoc crim.nã ꝑ hoc non tolli ꝓ
ceſſus fiendus ſuꝑ fama. nã pſuppoſito quod a fide
dignis ꝑcepit delictum ↄmiſſum n ſeqtur ꝙ ille de
boc ſit iufamatus:ut ꝓbatur iĩ. c.ĩqſitõis..tertie.j.
e. ¶ S; iu hoc qrit nũqᷣd generaliter ualeat pro
caſſus ſuper ueritate cris non facta pus inquiſiudõe
de fama. Cõcludo aſſumendo multa dẽa doc. h. 2 iĩ
.c.qꝗᷓliter. j.e.? aliqua addẽdo ꝙ aut iudex ẽ delega
tus.aut ordinariuſ.ſi delegatꝰ.aut eſt fcã mẽtio de
fama in reſcripto mõ pᷣdicto:⁊ ualet ꝓceſſus ſuꝑ ue
ritate.ut.S.dixi.aut nõ eſt fcã mẽtio ĩ reſcripio ð fa
ma.⁊ tũc ſi iudex ꝓceſſit inqᷣſito pnite ⁊æ nõ ↄdicente
ſuꝑ ueritate omiſſo proceſſu infamie: æ ẽt ualet pro
ceſſus.qꝛ iſta excep ꝙ nõ pceſſit ifãia eſt dilatoria.
⁊? inducta ĩ fauoreʒ inq̃ſti.æ iõ ſibi iputanduʒ ſi ĩ pn
cipio non excepit ut ex eſt tex.nõ.i.d.c.ij.e.ti.li.vj.
aut iqᷣſitꝰ erat pñs.ſj ignorabat ꝙ teſtes deponeret
ſuꝑ pᷣncipali:æ nõ ualet ꝓceſſus.ad hoc.c.inquiſiti
onis..tertie.j.e.ubi tex.ſi uero erat abñs.ant nõ
contumaciter:⁊ idem. ar.in dicto.c.ij.aut cõtumaci
ter.? tunc non põt opponere iſtam exceptionem ꝓ
non pꝛeceſſit infamia niſi proceſſus ſit in eo ſiatu in
quo ſi eẽt pns poſſet admitti.iõ ſi eẽt proceſſum ad
actũ qui ſolet fieri poſt lit.ꝰt.nõ admineret̃ ampliꝰ
ad h̊ glo. nõ.in.c.i.de elec.li.Vi Et ad pᷣdicta uide
nõ dictũ Inn. in.c.pterea de dila.in ujtia colump.
nõ.n. dʒ eẽ melioꝛis ↄditionis ↄrumax in facultare
opponedi ꝙ; obediẽs qui fuit pnis æ peꝛ illud dictũ
g4

¶De accuſationibus

Inno. ita limita pallegatu.c.ij.eo ti.ubi tex. exigit
pntiã ẽt Sdicẽtis.ſ idẽ itelligo ſi eꝛat abſens cõin
maciteꝛ ꝑ illud dictũ Inno. ? uide optimum tex.in
auẽ. qua in ꝓuĩcia. C. ubi de crie agi oʒ. Si vVo in
quiſitus pns oppoſuit ut prius inquireꝛet᷑ de fama
2 appellauit: æ tunc non ualet ꝓceſſus ſuꝑ ueritate:
qꝛ ẽ leginima cã appellãdi ut hic ⁊ in. d.c.ij. Et ſi
delegatus dʒ ꝛeciꝑe teſtes ſuꝑ infamia.nec ſatis ẽ ꝙ-
dicat ſibi conſtare de infamia. ar. h ? in dicto.cꝰ.
ij. æ ſentit hoſti. hic. Si vo ẽ oꝛdiarius ⁊ tũc aut ꝓ
cedit alio pricipalꝛ ꝓmonete inquiſitionẽ.? ideʒ qð
3. Ant ex officio puro.⁊ tunc ſi nult põt ꝛecipeꝛe te
ſtes ſuꝑ infamia. ſed ſi nõ uult ⁊ ↄſtat ſibi de infaĩa
ꝑ inueſtigationẽ eriudicialit᷑ factã q;tũcũqʒ ps ↄdi
cat põt ꝓcedeꝛe ſuꝑ ueritate. ar. in. c. qualit.j.e.ti.
Satis eſt eiʒ ꝙ ad euʒ ꝑuenit inſinuoſa ? fꝛequens
ꝛeclamatio:nec hẽt alicui faceꝛe fidẽ.ſʒ ſi iſte appel
lauit dicendo ꝙ imo non eſt ifamatus.⁊ tunc oʒ ꝙ
apud iudicẽ appellatiõis iudex oꝛdinariꝰ faciat fidẽ
ge fama. ut nõ. . e. qualit᷑.? ꝑ ſpe.in ti de inquiſitõ

ne. F. nunc tractemꝰ. v. H aũt ſcias. Et nota bñ qꝛ

ex pdictis hẽs pꝛaticã alibi non ſic collectam ¶V
timo queꝛo nũquid ꝓbata ifamia ꝑ teſtes põt ĩqui
ſitus ꝓbaꝛe ſe eſſe bone fame: ⁊ ſic ꝛepelleꝛe inquiſi
tionẽ ſuꝑ vitate ? tolle? male fame ꝓbatiõeʒ. ⁊ hec
qõ ẽ ſubtilis ?æ notabilis ⁊ quotidiana: ſunt uarie
opi. ? Jo. b ſentit ꝙ nõ dʒ admitti ꝓbatio ſuꝑ bo
na fama: qꝛ uideret᷑ fruſtatoꝛia. nã ſi cẽtum dicerẽt
quẽ eẽ male fame:⁊ mille ꝙ eſſz bõe fame. ꝓbõ ſuꝑ
bona fama non ꝛeleuat quin ſaltẽ ꝛemanet infamar?
apud alios: æ illoꝝ ꝛeſpeciu fienda eſt inquiſitio.
Tancꝛe.tʒ Zriũ cõcludens ꝓbationẽ admittẽdã in
priũ.⁊ ſtandũ dẽo plimoꝝ.⁊ idẽ ſpec.in.d..nunc
tractemꝰ. v. qd ſi pluris. Moſt. diẽ ꝙ ſiꝓba admit
tetſzʒ an piudicet ↄrie ꝓpatõi dʒ artẽdi quid hẽat
cõis uxoꝛ exterioꝛ. ⁊ attendit qualitas teſtium ⁊ ꝑſo
naꝝ. ? fm boc iudex arbitrabit que ꝓbatio naleat.
Inn. tetigit in. c. iqſitiõis.j.eo.ti.⁊ ꝑ ueꝛbuʒ unũ ĩ
fi. poſitũ qð ꝛeꝑit᷑ in origĩali:nõ appaꝛet quid uelit
ſm Jo. an. ibi. Sed ipſe Jo.an. dicit ꝙ ſi primi ⁊=
fi reſtes deponũt ſuꝑ fama uicinie. tunc ꝓcedit dẽʒ
Tancre. aut primi teſtes deponũt de uicinia et alij
de alio loco ałr: æ ꝓcedit opi. alioꝝ.⁊ ſic erit pꝛoba
ta infamia. hoc dictuʒ indiſtincte ꝓcedit. licet putet
Jo. habuiſſe bonũ ĩtellectũ:ut.q.dicã in ꝓſequẽdo
do.an. aꝛefeꝛendo dictũ Inno.i.d.c.inqᷣſitiõis. dicit
ꝙ ſi teſtes deponũt de ĩfamia: ⁊ cõis uox eſt in op
poſuũ ð qᷓ iundex ꝓprijs auribꝰ ſe poterit ĩfoꝛmaꝛe.
er rũc nõ fiet inqſitio ad dictũ illoꝝ teſtiũ. ꝓ hoc.c.
inqſitiois.j.e.aut iudex pᷣdicto mõ nõ põt ſe infoꝛ
maꝛe. ſʒ ꝛecipit teſtes ſuꝑ bona fama.⁊ tẽ aut utriqʒ
teſtes deponunt ſupeꝛ fama habito ꝛeſpectu ad cõeʒ
opi. ⁊ habʒ locũ dictũ Tancre.aut habito ꝛeſpectu
ad ſe:qꝛ teſtes unius ꝑtis dicũt eũ ifamatũ apð ſe.
alij dicũt oppoſitũ.⁊ tũc ĩdicet purgatio.ex quo eſt
infamatus apud niros ꝓuidos. ij. q. V. oibus. Ego
aſſumendo aliqua dicta bar. ᷓ poſuit in tꝛibꝰ gõibꝰ
i.l.ð mioꝛe. S. toꝛmẽta. ff. de qõi. ſic diſtinguo. aut
teſtes utriuſqʒ ꝑtis deponũt ſuꝑ fama eiuſdem loci
er eiuſdẽ tẽporis. aut deponũt ſupeꝛ fama diuerſi

loci. pꝰ caſu ex quo ꝓbatidões ſunt grie oĩo hito re
ſpeciu ad tps ⁊ ad locũ: ſtandũ eſt teſtibus magis
idoneis. ad hoc quod nõ.in.l.hoc carmẽ.ff. ð teſt.
2 i.c.iĩ nr̃a.de teſti.facit.l.iij.ff.e.ti.⁊ qð nõ.gl.ĩ. c.
cũ ĩ tua.S.de ſpõ.ſi teſtes hincinde ſint equales. et
tũc dʒ ſtari numero:uel data qualitate numeri ꝓba
niõi magis vHilimili. æ puto ꝙ ꝓbatio magis vViſilis
pferat᷑ alreri ꝓbationi:lʒ illa aliqualit᷑ excedat in nu
mero uel qitate teſtium:lʒ bar. aliter ſenſerit ꝓ hoc
tex.l.d.l.iij. æ.l.ob carmẽ.ff.de teſti.⁊.iiij.q.iij.ſi te
ſtes.æ qdðᷣ nõ. Inno.iĩ.c.auditis.de pᷣſcrip.⁊ glo.in
.c.i. e.ti.li.Vi.⁊ maxie ĩ ifamia dʒ attendi ueriſiłitu
do.qꝛ ut ſingularit᷑ dixit bar.i.d.S. toꝛmta nõ ſul
ficit teſtes dicere ĩfamia ĩeſſe apud ppłʒ:qꝛ uane uo
ces ppłi nõ ſunt audiede.ut in.c.oſiꝰ.de elec.ſʒ dʒ
reddi cã ſurges ex aliqua ſimili pſumptiõe.qð nõ.

2 idẽ ſentit tacite Inno. in h ultio. ſi vo teſtes

utriuſqʒ ꝑtis deponũt ſuꝑ dinerſo tẽpoꝛe: ut qꝛ ꝓ
batr᷑ ifamia exiſtẽs tẽpoꝛe ↄmiſſi maleficij. ⁊ bõ.ꝓ
bat᷑ ꝑ alios teſtes ð pnti.æ tunc pferenda ẽ iſta fᷣa
ꝓbatio:qꝛ potuerũt oẽs mutaꝛe opi. ad hoc.l.ij.ff.
quis oꝛ. in bo. poſ.ſerue: ⁊ fac̃. c.nõ dʒ.ð conſang.

2 affi.⁊.c.cetere.xij.q.i.ſi uero ꝓbatiões ↄcludũt

ſuꝑ diuerſitate loci:ut qꝛ teſtes uniꝰ ꝑris dicũt euʒ
ifamatũ ĩ tali loco uel caſtro.alij dicũt eũ bõe fame
in ciuitate: æ rũc attendi debet ex circũſtatijs ꝗᷓ pro
batio pꝛeualet. finge eniʒ delictũ cõmiſſum in loco
pariter diſtante a ciuitate ⁊ caſtro.nã tũc ſi infamia
eſt in caſtro æ bona fama ĩ ciuitate debet iudex attẽ
dere ad rationẽ ſuꝑ qua ſe fundant teſtes:⁊ ſi oĩa
ſunt pariter ueriſimilia ꝓbatio ſuper bona fama cõ
fundat aliam. ut nõ.in ſimili in.l.admonẽdi.fl.ð iu
ꝛeiurã.⁊ in.c.fi.eo.ti.ſecus eſſet ubi ĩfamia eſſet in
loco cõmiſſi delicti:⁊ in alio loco eſſet bona fama.
qꝛ tũc pꝛocederet opi. Jo. quã ad hũc caſuʒ reſtri
guo.⁊ ſic puto intellexiſſe. Abbas.
A denunciati
Bm dilectus. ne repeluur
publicꝰ cõcubinarius :excõicatus ⁊ cõſpi
ratoꝛ:⁊ is qui non pmonuit.b.d.pꝰ inſtruit indicẽ
ſuꝑ declinatoꝛijs ⁊ eis deficientibus ſuper princi
li. ꝛ inhibitionẽ fieri mandat.fa ibi eidẽ. 5.
pꝰ.ᷣibi quoꝝ noĩe ⁊cẽ.ꝙ iʒ accuſatio non poſſit ſfieꝛ
per aliũ ſeu per ſcipturã.ut.ij.q.viij.ꝑ ſcripta: lecꝰ
tamẽ eſt ĩ denũciatione ꝗᷓ ꝑ aliũ fit ut h. ⁊ in.c.licet
.5. e. ⁊ põt ĩteruenire ꝓcur᷑.de quo ĩ.c.ſuꝑ his.⁊ ĩ
.c. ueniẽs. ö. e. ¶ Mõ. 2. ibi tũc fuiſie ⁊c᷑. ꝙ ad cõ
ſiderandum naliditatẽ reſcripti reſpecin idoneitatis
impetꝛantis attendit᷑ tempus impetrationis de quo

Fg de reſcrip.eã.te.⁊ glo.in.c.dilectus.de preben.
ö. ʒ. ar. ꝙ concubinarius ⁊ ſic uilis ꝑſona

põt denũciare. nam b̊ conſideratuꝛ excõicatio lara

ſuper cõcubinatu. ergo ſolus cõcubinatꝰ nõ ſufficit
ſed pꝛium puto uerũ.at. S. c. ꝓxi. æ.il.q. i. ſi pecca
nuerit. z. c. nouit. de iudi.⁊ ad iſtũ tex. reſpondeo
ꝙ hic fit mentio de excõmunicatione ad maioꝛem
aggrauationem. ¶ Wltimo nõ. ex fi. littere ꝙ pen
dente denunciatione contra ſuperiorem non debet
ſuperior pꝛocedere in aliqua cauſa contra ſubditũ
ſed puto ſic dicẽdũ ꝙ aut impeditur aliquo modo

te Doitungnnni ſunuo.
ſbeinero Ghrn errqnn
unshcehni cuſtvsiy Mun
dos tisn itisſi (inech gn
Peſco eicd d nen d.
Ecre ingsiilidondoin
dat Nnrtdi ſidan
ecnoe Geire nii nd
Gain nd peiidt ninpoepen⸗
punt zpuotveal o bo le. in.
o ce oo ſpub al c
blnftadti Garskv,
unlinmsce nepe ai imi
Nlinmmsnijacios eftcent lun
nitſc itceine awicopectir
ci aitniliſ ihence
CealtCndmchbu⸗
in nd we d de Mlind G
ſtingen i us anonli ts uie⸗

lnbenli fanint peeludenbe

Neiiti ieni henn gimret

ilhn ebi E
e iemͦr ul
linino geecli pij nen⸗
uni Pralipuiz ignlinon

aiirzri
ittert
ac e Magrn;ge
tagen J

ateineu

de enple
tst i
fmidmin
in dſ in ſͤf
cm 6rnee
Ance

s Mltr iinnie ip
lmurgn iſn /f
wl etleciczdenin
ngll m bnun ci
angrſtemn sdi 4,
atoai tittibde ine
umidtaactiſmisi n
D Z
WMt1Cr aiktefna
Naſmia Nnn.
NeN inmdntten
Minis pbnio ve onſmtd
nö nni n achit o
CAmailwzaſrmi ininſh
Antun wſr M i
mmn , git tü ahii

ſe. Rov.
ne Aenwin

clecns. ner
Sttarts dnd i
4 iuedi Uunrvut
Nisiclialtineiii
vinmmuſd i
tthinnn c
iemin i i
r gigitcl
nn elhtut
ma iſii 0

ðð

nnhmun en
ns,de
ir9 totſenis gon
cäcno

denũciatõis cã per ꝓceſſum fiendũ ĩ alia cã:æ debʒ
ſuꝑioꝛ ab oꝑe ceſſaꝛe:ut in.c.oli.j.eo.nõ eni tenet
ifeꝛioꝛ denũcians obeditr̃ pᷣcepto ſuꝑioꝛis denũciati
ſi inde ſuꝛgat ipedimẽtum cãe ut ibi. Aut tale impe
dimẽtum non ſurgit:⁊æ tunc tenet᷑ ſubditus obediꝛe
2 cãm ſub eo ageꝛe.viij.q.iiij.nõne.⁊.d.c.olim ſed
poterit eũ tanꝙᷓ ſuſpectũ recuſare:qꝛ ex hac denũci
atione ſolẽt oꝛiꝛi inimicitie capitales iter denũciatuʒ

2 denũciatoꝛc̃ ar.in.l.i.ff de his qui.ut indig. facit

.c. ꝓpoſuit ⁊.c.ad hec.S.de app. S
ſ ri i crim ĩi mo
quiſitioni 8. dũ inquiſuõis
ꝓbatum impedit etiam poſt ꝑactã pniam
oꝛdis executionẽ uł bnficij ꝛetentionẽ punitur quis
ſicut in accãtõis iudicio:al pena erit arbitraria. h. d
fin cõem ſũmatõeʒ uſqʒ ad. F. tertie.ſed ↄphẽdẽdo
mẽtem ſe ⁊ nerã lec.ſic ſũmo uidelicet.Cumẽ ꝓba
tum ꝑ modũ iquiſitõiſ ꝛegule pena oꝛdinaria no pu
nirur:ſed ſi ĩpedit oꝛdinis executõnem fit depõ ſicut
in accatione.⁊ ſi ipedit tin bnficij retentõem fit pri
uatio a bnficio:nec poterit index hanc penam meðᷣ
rari. 7 iſte ẽ vus iĩtellectus hꝰ. c.nõ bñ declaꝛatus
ſcribẽ. DO uiditur:qꝛ in pꝛia ↄſu tatio. In fa rnſio
fa ibi:in quo 5 prio ex tex.ꝙ mitius puniuur

ↄuictus de crie ꝑ uiã iquiſuõis qᷓ; ↄuicius ꝑ niã ac

cãtõis finis.n. accãtõis ſi crimẽ eſt graue:eſt depõ
ab officio ⁊ bnficio nt h.⁊ in.c.ſuꝑ his S.e.⁊.j.de
pe.c.tue.ſʒ finis ĩiquiſuois nõ:ſʒ dʒ ipom mitiõ.pẽa
ut.j.dicã ⁊ ↄcoꝛ.c.q uer j.eo.⁊ H̊ indubitanter de
iure canonico.de iure ãt ciuili nõ ꝛeꝑio ꝙ fiat hec
dr̃ia in mõ ꝓcedẽdi in impõne penaꝝ:ſed par pena
iponit᷑ zæ pꝛo hoc ad duco bo.iex.in.l.iuj.C. ð ſepł.
nio. facit.l.oꝛdo.ff.de pub.iud.⁊ qð nõ in.l.ij..ſi
pubiico.ff. de adul. Et cx h ifeꝛo ad unũ nobile dic
tun ꝙ ↄdẽnatus de crie peꝛ uiã iquiſuõis de quo
ↄdẽenatus ꝑ uiã accãtõis efficeret᷑ ifamis euitat infa
miã.⁊ ſic ſaltẽ de iure canoĩco ꝓcedãt gl. iuris ciuilł
que cõir dicũt ut ĩ.l.iij. . pteꝛea.ff de ſuſpec.tuto.
.l. fi. E. e. . l.i. C. de mõ muc.lʒ. bar. oppoſuũ ſen
tiat in.l.infamẽ. ff. de publi.iud. Sʒ põt ſatis eq̃ di
ſtingui iter ius canonicũ ⁊ ius ciuile:ut de iure ciui
li nõ euitet᷑ ifa nia.? ꝓcedat dẽm bar. qꝛ ex modo
ꝓcedẽdi nõ alterat᷑ pena.ſʒ ð iure canonico ꝓcedat
ac; gl. fʒ pᷣ licta. ⁊ h̊ bñ nõ. Et põt eẽ tũc ro diuer
ſitatis iter ius canonicũ ⁊ ius ciuile:qꝛ ð iure ciuili
requ ari nõ ꝓcedit̃ ꝑ uiã iquiſitiomis ſʒ tm i qouſ
dã caſibꝰ exceptis:ut nõ.i.d.F.ſi publico.Sʒ oe in
re canonico ꝓcedit idiſticte pᷣcedẽie ifama. ut ĩ. c.
q̃ t j. e. In uno g qs grauat᷑:qꝛ ꝓcedi ſine accu
latoꝛe.iò nõ ẽ mirũ ſi ĩ alio releuat:ut ſic minoꝛ pe
na iponat. ar. l.eũ qui.iĩ prin.ff. de imur. æ qð nõ.in
c.cũ:R de offi.dele.¶ Nõ.ꝛx.ꝙ nõ oĩia cria de
põne digna ipediũt oꝛdis execurionẽ aut benerficij
retetionẽ poſt ꝑactã pniam. æ pone exeplũ in adul
terio uel furto. nã ſi quis ꝑagat pniaʒ licite:poſtea
ad miſtrat in oꝛdie ſuo:exquo ĩ iudicio nõ couicit᷑.
ur i. c. qſuũ. S. de tẽp. or. æ dic ur ibi no. Quedam
Vo ſũt cria ꝗ ipediũt executionẽ ordinis uel bñficij
retentioneʒ: etiam poſt ꝑactã pniam qtũcũqʒ ſit cxi
mẽ occultũ ut hõicidium. nã homicida nõ pt unꝙ

¶ Be accuſatlontbus

ſine pecato miſtrare ĩ ordine ſuo qtũcũqʒ peniteat
⁊ ꝙᷓtũcũqʒ ſit crimen occuuũ.l.di.miꝛor.⁊.in.c.fi.
de tẽp. or. ? in. c.ſi. J.de homici.⁊ idẽ in ſiõiaco in
ordine.nã cum ordo ſu uicioſe receptꝰ nec hũit exe
curionem: nunqꝙᷓ; ex pnia põt h pugari.æ ordo intuſ

ortus occidit: ut diẽ tex.j.q.j.ꝙ quidamMWMõ ʒ

cũ pꝛocedit᷑ ꝑ mnã iquiſuõis iudex poõt moderari pe
nam: æ ad eĩ moderandã dʒ ↄlſi erare qᷓtitatẽ perſo
ne ⁊ exceſſus.Et nõ ꝙ hec duo u oↄſideranda in
impõne pene ubi pena eſt arbitraria. fac ꝙ nota in
c.cũ quidã de iureiu. ¶ In gl. i. i fi. H dẽʒ gl.cõit᷑ dã
natur:qꝛ mlia alia ſũt qᷓ ipediunt ordinis executõeʒ:
ẽt poſt ꝑacta pmiam.de qᷣbus plene nõ.i.c.niſi. F. ꝓ
pter.S.de renũ.⁊.c.ex tenore ⁊.c. fi.s.de tẽp.or.⁊=
dic ut ibi. Sʒ h̊ ponũt᷑ iſta duo cã exempli.⸗ ea que
cã exẽpli dicunt non reſtrigunt dupõne:ut nõ.i.c.
ij.S. ne cleri.uel.mo.vn uulpianus fuit uno exepto
otẽétus in.i.ita uulneratui ff. ad. I. ac ql. Inno. uni
cũ tin exeplũ poſuit in.c.ĩ audiẽtia.j.de ſen.ex.ideo
non bñ dixit h̊ glo.ꝙ h̊ ↄfirmat᷑ regla in oppoſitũ.
exceptis iſtis duobꝰcaſibꝰ. ¶ In glo. in v. accatõlſ
ibi:ſʒ ñ credo ⁊c. Inn.diẽ quod ẽt ad penã evordi
nariam iſte nõ obligauit ſe: qꝛ Iʒ ſit ſilitudo in accu
ſatione ⁊ inquiſitõe ut utroqʒ caſu pᷣuet᷑ ↄuictꝰ offõ
⁊ bñnficio.tñ eſt diſſibitudo:qꝛ accatꝰ degradat:ſj in
q̃ſitꝰ nõ:ſʒ im remouet᷑ ab admiſtratõe. ſ.a bnficio
j. e. qtr. Hoſti iʒ ꝙ debebat ſe obligare ad penam
talionis:qꝛ in iſtis caſibus fil depõ ſic in accanone.
nec procedit dem Inn. ar. c. q̃tr. j. eo. ubi põit regu
la n.ſʒ ſunt ca excepti ubi fit depõ:nec apꝑat dꝛĩa
realis inter degradatonẽ ⁊z puatõeʒ bnficu ⁊ officii
ſiẽ ſẽtu Jnn.nam ꝑpetuo pᷣuatus bnfcõ ⁊? cfficio
ſatis dici degradatus.ex enim non poſua eſt uer
bis:ut in c.co miſſa de elect.i.vi. tem uiden us q
calunioſe denuncians punit ui in c.ii. de calũ. Iteʒ
excipiens obligat ſe ad penam eordinariam: cum
deijeit ab obtento: ut in.c.ſuꝑ his ſupra.e.eꝛgo foꝛ
tius dʒ iſte ꝓmotoꝛ inquiſuois puniri ſi deficii cuʒ
tendat ad depoem in iſtis cuniminibus exceptis. Et
ſi diceꝛetur contꝛarium:uia apeꝛiꝛetur fraudibus fa
tuus enim eſſet q accuſaꝛet cum peꝛ uiã inquiſitiõis
poſſet ipuue ſuain intẽtionem conſequi.?æ cum hoc
dicto hoſti cõiter tranſeunt mode:ni docto /Sed
ego puto diſtinguendum: ꝙ aut crimen impedit oꝛ
diniſ excuſatoemn:⁊ tunc cum imineat depoſitio eriã
ab oꝛdine debet fieri inſcripiio ad penam taliõis.⁊
ꝓcedat opi.hoſti. Jus enim in hoc conſiderat effe
ctum pene imponende:⁊ non modum ꝓcedendi:ut
clare colligitur in.c.ſuper his ſupra eo.ſi recre pon
deretur.ibi enim dicitur ꝙ accuſans debet inſcribe
re ſe:qꝛ tendit ad depõnem:denuncians non: quia
tendit ad coꝛectionem: eigo ubi denuncians: ⁊ pꝛo
monens iquiſitionem tendit non ſolũ ad coꝛectõeʒ
ſed etiam ad deponein: ut eſt in iſtis criminibus ex
ceptis debet fieri inſcripto ad penaʒ talionis. Et ſi
diceres finis denuciarionis eſt coꝛectio: ſed ꝓpter
qlitate n criminis alteratur pena:dico ꝙ idem ẽ ui
dere in excipiete.nam excipiẽs õ ipſum ↄſecrãdum
tm nititur repellere a ↄſecratione:ſed ꝓpter oↄnexita
em cum iſto iure de faturo ꝑditur euã ius queſuũ

¶ Ve accuſatlonibus

æ boc ꝛeſpectu obligat ſe ad penã eyoꝛdinariam. ut

ibi: ſed nõ ad talionẽ: qꝛ nõ priuatur oĩbus beneli
cijs hĩtis:ut ibi dicit tex.ſi eꝛgo prinaret᷑ eiã hitis
habeꝛet locũ pena talionis:nt etiam ſatis innit illa
a. Cum eꝛgo in caſibꝰ h exceptis et ſimilibus fiat
depoſitio ab oꝛdine ⁊? ab oĩ beneficio:debʒ habeꝛe
locũ pena talionis.⁊ hͥ 20 ur̃ incõuicibilis. Si aurẽ
ſit tale crimẽ ꝙ nõ impediat executionẽ oꝛdis.ſʒ tin
bnficij ꝛetẽtionẽ.⁊ tũc cũ nt.j.dicã ñ debeat fieꝛi ðᷣ
poſitio ab oꝛdie: ſj tin puatio ab illo bnficio:nõ hẽ
bit locũ pena taliõis:qꝛ nõ tendit ad depõeʒ:ſʒ qꝛ
ijcit̃ a bñficio obtẽto dʒ ſe iſcribe? ad penã eroꝛdia
riã: ſiẽ facit excipiẽs qñ deijcit ab obtẽto:ut in.d.c.
ſuꝑ bis. ¶ S ea.glo.ibi licʒ hely.⁊ huic Sↄrio ſtat
Jo. an. ?æ bñ: dicẽs ꝙ imo ãmonitõ põt bhꝛe effem:
qꝛ ſpõte põt dimitteꝛe bnficiũ et nõ ſpectaret iudici
uʒ. Itẽ poſſz deſiſteꝛe ab executiõe oꝛdis.ↄclnditur
g ꝙ oio fieda ẽ iſta monitio: ut aꝑte ꝓbat ĩ. d. c. x
bely. ¶ Vn ea. gl. ibi ut pᷣnet᷑ offõ ⁊ bnficio.glo.in
hac ꝑticła ur̃ ſin ꝛõe.nã puatio officij æ bñficij eſt
põ.ſʒ foꝛte gl.iĩtellexit nt dicit Jo. an. ð offõ admĩ
ſtratõis:nt ſeqt ĩ gl.qᷓi nelit diceꝛ ĩ hac pᷣ ſol.ꝙ cõ
uictꝰ ꝑ niã ĩq ſitõis ðᷣ crie qð tin ipedit ꝛetentionem
hñficij nõ dʒ deponi:ſj dʒ priuari admiſtꝛatiõe ⁊ ꝛe
tẽtiõe bnficij.⁊ foꝛte hũit ꝛeſpẽm ad officiũ eccliaſti
cũ ut eſt offm ſacriſte æ magiſtri ſcholariũ ⁊c̃. Iſta
tñ ſia h̊ͥ nõ tãgit.ſo.tm̃ ẽ vᷣa ĩ ſe ſi ſimonia eſſʒ ↄmiſ
ſa in offõ ⁊ bnficio.Alia ſo.in ꝗᷓ gl. ur̃ ꝛeſideꝛe eſt:
utt fiat dꝛia int᷑ ꝛegłares ⁊ ſeculaꝛes:ut ſeculaꝛes de
ponant᷑ ẽt ab oꝛdie:ſi ꝑ ſimoniã acqͥſiuerũt bñficiũ:
ſz ꝛegłaꝛes non:ſʒ dʒ cõſiderari modus ꝓcedendi:
ut ĩ. c. dilectꝰ.j.de ſimo. ¶ Sʒ b dẽm facit qð ip
ſemet Heꝛ. diẽ ĩ gl. ubi nult ꝛemoneri faciliꝰ ꝛegla
es qᷓ; ſeculaꝛes.⁊ ſuꝑ hac glo.doc.qſi nibhil dicunt
nec declarãt alit.ſed ſuꝑ tex. dixit hoſt.ꝙ lſʒ bnficiũ
ſit ſimoĩace ꝛeceptũ:nõ iñ dʒ fieri depoſitio ab oꝛdi

ne.niſi ĩ duobꝰ caſibꝰ:ut in cãu.c.ij.j.ðᷣ ſimo.ſ.qn

acqſiuit bnficiũ niuẽtis ſimoniace. Scðs caſus.ſ.
qn bnficiũ hẽꝛet ceꝛtũ oꝛdinẽ qnexũ.ſed non nideo
20eʒ efficacẽ.qᷓꝛe h̊ ultio cãu debeat fieri depõ ab oꝛ
dine:ex qꝰ fuit ꝓceſſuʒ ꝑ uiã inꝗſitiõis. nã licʒ bũfi
ciũ hẽat ↄnexũ oꝛdinẽ:ſimonia tñ nõ ẽ ↄmiſſa ĩ oꝛ
dine:ſʒ ĩ bnficio.niſi uelis diceꝛe ꝙ qͥs dedit pecn
niã ut ꝛeciꝑet oꝛdinẽ ꝛequiſitũ ĩ beneficio ⁊ ipm bñ
ficiũ.nã tũc ſimonia ẽ ↄmiſſa ẽt ĩ oꝛdie. ſecꝰſi hẽbat

ꝑ priꝰ illũ oꝛdinẽ ⁊ pecuniã dedit ut hẽꝛet bñficinz:

lo apiẽdo ĩtellectũ.c.puto ſic dicẽdũ ꝙ ſilitudo int
accãtionẽ ⁊ inqſitiõe ĩ iſtis cribꝰ ẽ tin iſta:uidelʒ uit

ſi crimẽ ipedit tin executionẽ oꝛdis:fiat depõ ab oꝛ
dine ſiẽ in accãtiõe:ſj nõ ĩponet᷑ alia pena acrioꝛ q;

iponit᷑ accãto ↄnicto de gꝛaui crie:ut ꝑpetua detru
ſio in monaſterio ſiue in alio carceꝛ:ut i.c.tue.j.de
pe.⁊.c.ut fame.de ſen.ex. Si vo crimẽ ĩpedit bñnfi
cij ꝛerẽtionẽ:æ tũc tin iponit᷑ pena pᷣuatiõis bñficij.

7 in h̊ ꝓcedit᷑ ſiẽ ĩ accãtiõe.ita dʒ priuari ꝑ uiã inq
ſitiõis.nec pot᷑it iundex moderari iſtã iponẽdo alia,z
⁊2 dimitteꝛe ſibi bñficiũ ſiẽ poſſet in alijs crimibus.

2 h uoluit iſta lr̃a dũ dicit ꝙ in alijs cribꝰ potit mo
deꝛaꝛi pẽa:qꝗᷓſi dicat:ĩ alijs põt ſibi dimineꝛe benefi

ceꝛte ſimonia nõ ẽ ↄmiſſa niſi ĩ bnjficio.iõ ĩ H̊ arricu

ciũ.⁊ ĩponere aliã penã.ſed ſi ĩpedit bñficij retẽtiõʒ
H nõ pt.ſʒ dʒ priuari bñnficio ſiẽ facẽt ĩ accatione.et

15 dictio ſiẽ poſita ĩ tex nõ denõt oĩmodã ſilitudieʒ

ſicut ĩ ſili nõ.i.c.dãnamꝰð ſũ.tri.⁊ fi.ca.⁊ h̊ dictio
relata ad diuerſa denõt uarios effectus:ſicut in ſili

hẽtur iu. c. ab excõicato. S. de Geptis. æ hũc ĩtelleciũ

bene ꝓbo ꝑ rõnẽ huius lr̃e. nã rõ alterandi penã ĩ

iſtis cribꝰ ẽ qꝛ nõ ꝓdeſt pnĩa quin ipediat᷑ oꝛdinis

executio uel bñficij retẽtio.ſed certe ubi ſimonia eſt
ↄmiſſa ĩ bñficio tm.dimiſſo bñficio a ſe uicioſe acqᷣ
ſito nõ ipedit᷑ ordis executio.g nõ dʒ fieri priuatio

ab oꝛdie. S. nãz ipſiꝰiquiſitionis.nã rõ ſpalis reſtꝛin
git diſpoſitionẽ gñalẽ.l.cũ pr᷑̃. S. dulciſſimiſ.ff.ð le.

ij. æ q nõ. ꝑ Ci.i.l.nõ dubiũ. C. de legi.?⁊ ꝑ Di.ĩ
regula ult. ð re. iur. in. Vi. ? ꝑ ᷣ ceſſat ẽt dꝛia quam
gl. ponebat iter regulares ⁊ ſeculares: qꝛ h̊ fo cãu
.c. dilectꝰ de ſimo.loqt qñ ſimonia fuerat ↄmiſſa in
ipſo monachatu.iõ retẽto oꝛdie poterit penitere. z
ob hãc cãʒ nõ fit ibi depoſitio ab ordĩe:ſʒ pꝛiuatuꝛ
illo iure uicioſe q ſito ex receptiõe: ⁊ detrudit ĩ alio
monaſterio.⁊æ ꝑ h clare het᷑ ĩtellectꝰ huiꝰ.c.? hegl.
Sed pᷣdicta ⁊ tex.op.ð.c.q̃i᷑.j.e.unbi dr ꝙ ꝑ
uiã ĩquiſitiõis ꝓcedit᷑ ad pꝛiuationẽ adminiſtratõis
bñficij geiĩ iquiſitiõe ẽ pẽa certa.male g dicẽ hec lr̃a
i fi. dũ dicit ꝙ ĩ alijs cribꝰ iudex pt᷑ moderari penã
Ex dictis Gof.h̊ ⁊ ĩ ſpe.iĩ ti.de ĩquiſi.S.pe.ĩ pꝛin.
colligũt᷑ aliqᷓ ſolones.pꝛia ꝙ iſtud.c.loquit᷑ ĩ ſimpli
cibꝰ clericis. riũ loqt ĩ platis ⁊ hñtibꝰ adminiſtꝛa
tionẽ. Scðᷣa ſo.ꝙ h̊.c.põt ꝓcedere ĩ leuioꝛibꝰcribꝰ

ĩ quibꝰ iudex moderat᷑ penã.c.vo qᷓt᷑ loqͥr de gra

nioꝛibꝰ ĩ qoꝰ dʒ quis pᷣuari beneficio ? admiſtratio

ne. Tertia ſo. ꝙ illud. c.qit᷑ oquit᷑ cũ iudex ꝓcedit
alio denũciãte z ꝓmouẽete ĩquiſitionẽ:⁊ tẽdente ad

H̊ ut denũciatꝰ puet᷑ adminiſtratiõe.iõ ĩponit᷑ illa pe
na ad quã agit᷑:ut in.c.lʒ heli. .de ſimo.h̊ vᷣo loqᷣt
qñ iudex ex ꝓpꝛio officio ꝓceſſit. Quarta ſo.⁊ nõ
błioꝛ:ꝙ ſi regłr ſi crimẽ eſt gꝛaue ꝓbatũ ꝑ niã inqͥ
litiõis:fit pꝛinatio ab adminiſtratione.ſed delictũ n
ipedit executionẽ oꝛdis uel retẽtionẽ beneficij poſt

ꝑactã pniaʒ:põt iudex ex illa moderari fʒ qualitatẽ
exceſſuũ ⁊ ꝑſone.⁊ bãc ſo.ſentit ẽt Hoſti.⁊ do.an.

⁊ pl mibi plceteris.¶ ¶ In glo. i. v. alioquin:ibi ñ

puniat᷑ plꝰ ⁊c̃.nõ.bene gl.Ex qua collige nnũ moð.

cognoſcẽdi qñ index ĩ arbitrijs excedit modũ ĩpo
nẽdi penã.nam ſi imponit oꝛdinariam nel maioꝛeʒ
excedit modum.nam ſi datur ſibi arbitrium nut mo
deretur:nõ deber augere uel punire tm ſicut oꝛdia
rie puniret.⁊ ideo ſi crimẽ non ipedit executionem
ſen retẽtionẽ beneficij:non põt index priuare cleri
cum officio æ beneficio:qͥa puniret tin ac ſi oꝛdina

rie fuiſſet actum. ſed beneficio tantũ poſſet priuare

ut dixi. ð. in pᷣcedenti glo.⁊ ſic intelligo banc glo.
Addge gl.unũ alinz modũ cognoſcẽdi ĩdiſcretiõem
iudicis in iſtis arbitrarijs.ſ.quãdo excedit penam
cõſuetam iponi pro tali delicto. iſta eſt glo. nõ.ĩ.l.
hodie.ff.de pe.⁊ uide bo.gl.in.l.quid ergo. .pe
na grauior. ff. de his qui notan. infa. Et nota hoc
dictum perpetuo:quia arbitrium iudicis in impo
ſitione pene reſtringitur ex conſuerudine. Et in
li. glo.hec differẽtia inter regulares ⁊ ſecnlares noõ

1
niponiifig,e
miinir ii ir
ſert ngnnie i an
iuii ti nio nlebiſtl
ntinnnin finnnb inü⸗
mnithbuinnonei öchuü
inimdam A aniehmm anoße
Gaoarih)lanicthtann
ſens nd nlenins A unti
Cacckriſpondend fininedi
röifnir 5 C p⸗
Irln wdij ifmma ftes
e oarrũ itocal uder nod
iti teMspoſimirnon
igroniſiotowp inliunno jg
ſotneiohini iniu n
ſecn in cCioponer et ph de
in ſpoöaniir üfr
fori qci codihs ongit d iſn⸗
hian escdnend ſmnid üc
hitkkegdz htii
gefteitiftaranſum rne

nni aileihi dgi

n Cöſge nin tphartmnn
l hſts lar irwgnin
1 oneph ciirpgn 1

Fekaiu innpe
,N. ..1INiN.,n.
igning bn

ͤmz unſuni

annmin lm dei
=
nrticilſenif
u ininiannifſtnis
meigaam mer gelaf,
echtitgi wenniee
drieltkeiniſ nintn
s ing udebnti inhi
Nüiuist id Anntta
dederi eoeſrintdeid
nmigi n Nhinde
nszun banftr ift
ARibentcindrod
Et amunr initiinir titnr e
in unnftni iimni hnr
Nici i f
voſin geſt Qumbti
amnidgun gai uiind
erintninneſdddn
mista tinniwii
ugrdknßhatii
ri ni iahn
(Nri uoandn

. Sauclunid

¶ Be accuſalonſbno

ꝓcedit quo ad iſtũ aꝛticulũi: qꝛ nt dixi in pcedẽti.
in utriſqʒ ẽ pena puatõis ab adminiſtratõne ſi delic
tum eſt grane.Iʒ iudex poſſit modeꝛari penã ſed põt
ſaluari gl.ut in ꝛeglaribus ſufficiat delictum non ita

gꝛaue. ſicut in ſecularibꝰ. ur in.c. peꝛ tuas.j. ðᷣ ſimo.

nec iudex ita de facili iducet᷑ ad diſpẽſãdum cum re
gularibus ſicut cũ ſecularibus:qꝛ magis noõndũ eſt
delictũ ĩ iſtis ꝛegulaꝛibꝰ qᷓ; in ſeculaꝛibꝰ ꝑ 20 ez po
ſitam að ẽ bñ nõndũ.qð iñ ĩtellige æ ꝛeſtrige ut nõt
Jo. an.in.c.accuſatus de heꝛe.li.vi.
7 Tertie. Cotra nõ ifamaiũ ſuꝑ vᷣitate crimi
nũ iĩquiri non dʒ.ẽt ſi libellus famo
ſus ð eum oblatus fuerit in ſecꝛcto:nec ſuꝑ pricipa
li creditur teſti qui iuratdixit ſe illiuſ ↄ quẽ ĩquirit
inimicuʒ idẽ ſi h dixit añ iuramẽtum. niſi pᷣſumat᷑ h
dixiſſe in frandẽ. h.d. uſqʒ ad. S. q̃ſiuiſti. pꝛĩo ponit
nes qdões.ᷣfo ſolutio ibi.ad . Et põt ſubdiuidi pri
ma ps: ſibꝛ fa m qdes ⁊ totidem ꝛões ad eaſdem.
¶ NHõ pꝛio ex iſto. qꝙ iudex nõ dʒ pꝛocedeꝛe ad
aliquẽ puniẽdũ:lʒ ↄſtet de delicto illius ꝑ depoſitio
nem quoꝛũdã:niſi tella indicij rite ꝓcedat ↄtra illũ

Et põt iſte tex. in pria qõe multiplł intelligi.prio q;

ex iudiciũ uel ĩ iudicio nulla indicij pᷣcedẽte aliquid
ↄpꝑebant ⁊ iuramẽto affirmabãt titiũ ↄmiſiſſe ceꝛũ
crimẽ.⁊ ꝑ h̊ iudex moneri nõ dʒ ad puniẽdum net
ad ĩiquiꝛendum ad puniẽdum qꝛ nõ pceſſit tella iudi
cij ad ĩquiredũ illum:⁊ ſic deficit accãtoꝛ uerus ⁊
fictus ⁊ oꝛdo iudiciarius.ad ĩquirẽdũ ẽt nõ:qꝛ ſine
clamoſa iſinuatõe nõ dʒ fieri inquiſitio.æ dicta pau
coꝛũ nõ ĩfamãt ut.j. .fi. ¶ 2: põt itelligi ꝙ foꝛma
ta tella iudicij ſuꝑ ĩfamia teſtes depoſuerũt ſuꝑ neꝛi
tate cris:⁊ ẽt ĩ hoc caſu iudex nõ dʒ ꝓcedcie ad pu
niẽdũ.tũ qꝛ teſtes depoſuerũt nõ iurati ſuꝑ vᷣitate.
tũ qꝛ omiſſus ẽ oꝛdo iudiciarins:qꝛ pꝛio dʒ fieꝛi in
q̃ſitio ſuꝑ fama. B tñ ultimũ limita nt ĩ. c.ij. eo. ti.li.
Vi. ⁊ dixi in.c.cũ opoꝛteat õ.e.⁊ ꝑ h̊ declaꝛat᷑ pꝛima
gõ tex. ¶ fo nõ ꝙ iqquiſitio nõ dʒ fieꝛi ad eoꝛũ pe
titionẽ qᷣ clã cedulas poꝛꝛigũt ad ifamatõem alteꝛiꝰ
Rõ qꝛ tales cedule nõ iſamãt ꝑ id qð br.j.in.c.fi.
Et h̊ itellige ꝙ no dʒ ꝓcedi niſi is cni cedule poꝛe
cte fuerũt inſtet ⁊ petat ſtatui teꝛminũ poꝛꝛigennbꝰ

ad ꝓbandũ ea ꝗ ſcripſerãt.v.q.i.per totũ.⁊.l.diffa

mari. C. ð ige.mãu. ? ꝑ declaratur ſecũda. q.tex.
G nõ ꝙ teſtis licite ĩteꝛꝛogat᷑ an ſit amicus uel ĩ
nimicꝰ ꝑtis:nec ꝑ h̊ dẽ ĩteꝛogari ſuꝑ crie.cũ ĩimici
na põt eſſe ſine cꝛie:ut dixi in. c. repellant᷑ ⁊z. c.cũ.p.
3. e. cenem ſe nõ diligere partẽ tacite ⁊
indirecte. vꝛ aſſerẽ ſe eſſe inimicũ partis. nã tenent᷑
homies ſe ad inuicẽ diligeꝛe:cũ nã q;'daʒ cognatõeʒ
int eos cõſtituerit.l.ut uim. ff. ð in.⁊ iu.ð peni.di.
ij.c. ꝓxios. ¶ Vlteriꝰ nõ. ꝙ teſti aſſerẽti ſe eſſe ini
micũ aliiꝰ credit᷑ q ad h̊ ut ꝛepellat᷑ a teſtiõnio:lic⸗
nulla cam inimicitie alleget. cũ eiʒ deponat de féo ꝓ

prio ſeu ꝓpᷣa ↄſcia:n ẽ necce expᷣmeẽ cãʒ ſatis eim
eſt ꝙ ẽ inimicꝰ. ¶ Alteriꝰ collige ꝙ nõ oẽ peccainz

et moꝛtale ꝛepellit a teſtionio:maxiĩe qñ tale peccatũ
fuit expſſũ ut uitiaret̃ onꝰ teſtionij. ᷣ ſingłarit ꝓpbat
h meliꝰ qᷓ; alibi.? hãc haʒ allegaui in.c.teſtimoniũ s
de teſti. na fraudulent᷑ dicẽs ſe eſſe inimicuʒ uti euitʒ

onꝰ teſtionij peccat moꝛtaliteꝛ:qꝛ dicit mẽdaciũ ĩ cꝗ

vxi. xxij.q.ij.nequis.j.de fal.c.i.æ nihilõinus talis
recipitur ĩ teſtẽ:⁊ ei credit᷑ ut h. ¶ Altio ſignat᷑ facẽ
iſta lr̃a ad mm tractataʒ ꝑ bar. in.. eos. ff. de fal.2
dixi in. c.ꝑ tuas. S. de ꝓba. videlʒ ꝙ diccns vnũ ey
iudiciũ non ualet dicẽ ↄriũ in iudicio. vn ſtat pori
dẽco: niſi pᷣſũatur h̊ dixiſſe in fraudẽ. Et ex h poſſet
ſingłr elici litatio ad nõ.in locis pal. ut ſi teſtis fõte
nilis fortũe dixit in pntia ꝑtis poientis aliqd ꝙ uẽi
ebat in fauorẽ ulius ꝑtis.ſi poſtea in iudicio inramẽ
to pᷣſtito dicat ↄrium ꝙ n debeat ſtari pꝰ dẽo: qʒꝛ ſa
tis pᷣſũi põt ieſtem illud dixiſſe ex iudicium ui place
ret ꝑti timẽs eiꝰ potẽttiam:ſʒ in iudicio metu iuram
ti dixit Vitatem. ſecus ubi talis pſũptio n fubeet.? h
tẽ bñ menti ꝑpetuo.(¶ Sʒ bãc ultimã qõem tex:
op.h̊ fuit queſitũ an habeat adhiberi fides dictis il
loꝝ reſtiũ qͥ pꝰ iuramtum dicũt ſe eẽ imicos ꝑtis.⸗
rñdetuꝛ diſtiguẽdo ꝙ non. vꝛ eim ꝙ exquo teſtiſ ðᷣ
põit ſeł dem ſuum nec in pᷣncipio dixit ſe iimicũ.nã
ſiẽ directe n põt teſtis corrigẽ dem ſuum:ut notat᷑ĩ
.c.pteꝛea de teſti. cogẽ.ira nec ĩdiꝛectc.ar.i.c.tue de
ꝓcu.⁊ in. ꝛegula cũ qͥd una uia de ꝛe.iur.li.Vi So.
diſtingue ↄphẽdẽdo rotã mam h ultie. q. ꝙ aut te

ſtis dixit ſe iimicũ anꝙ; iuraret ſeu ꝓduceꝛet᷑ i teſteʒ

⁊ ſic pſumit᷑ h̊ dixiſſe in fraudẽ.dʒ nihilominus ꝛeci
pi ut h̊ in rex. Si vo nõ ↄſtat euʒ dixiſſe in fraudẽ
tex.uẽ h nelle eum nõ recipiẽdũ.puto h̊ ꝓcedeꝛe qñ
iimicitia erat capitalis.ſʒ ſi h̊ nõ erat:uel de h̊ dubi
tat᷑:nõ dʒ iudex ꝓpteꝛ ſolũ dictũ teſtis deſiſtẽ:ſʒ dʒ
itenogare teſtẽ de qualitate iimicitie.nã non ſufficit
aliqd ꝓponeꝛe in gñe qñ nõ q̃ʒ ſpẽs ↄtenia ĩ gñe
ſufficit ad itẽtum:ut ẽ bo.tex.cũ glo.in.c.pia de ex
cept.li.vVi.cũ ergo nõ oĩs iimicina idiſticte repellat:
ut dixi ĩ.c.cũ opoꝛteat s.e.nõ ſufficit generaliteꝛ di
ceꝛe ſe iimicũ.ſʒ ſi dicat ſe capitale immmicũ:nõ dʒ re
cipi. ut in aut.de teſte..ᷣſi dicat᷑.æ nõ in.c.ex paꝛte
ade ⁊.c.cũ cã s de teſti Svo iimicitie nõ ſunt capi
tales:dʒ teſtis recipi.⁊ ꝙᷓta fides ei ſit adhibenda
ꝛelinqtur arbitrio iudicãtis ⁊ cũ hac teꝑie intelligo
iſtum rex. Ct nõ ò iudices qui ſũt ↄtenti ſola rnſio
ne cum teſtis dicit ſe eẽ iimicũ ꝑtis.h̊ eni fieꝛi nõ dʒ
ut pʒ ex pᷣdictis Si vo dicit teſtis ſe eẽ inimicum ꝑ
tis poſtq;ᷓ iurauit:ſʒ anteq; deponẽt:æ tunc quicq̃d
ſenſerit hoſt. dicit Jo. an. ⁊ recte:ꝙ et ſi pᷣſumatur
hoc dixiſſe in fraudem nõ eſt adbibẽda fides ſupeꝛ
pricipali:qꝛ aut dixit nerũ:⁊ nõ dʒ credi tãq; inimi
co.aut dixit falſuʒ:æ nõ dʒ credi taq; ꝑiuꝛo. ⁊ ideo
lia ĩ fi.huiꝰ..dũ dicit de fraude:tm fecit mentionẽ
qñ an iuramẽtũ h̊ fraudulet᷑ dixit:ſecus ſi pꝰiuram
tũ rñdens ad pᷣdicta. Si vo pꝰꝙᷓ iurauit 2= ðpoſuit
dixit ſe inimicũ:⁊ tũc aut ĩcõtinẽti ĩ fine depõis in
gñalibꝰ iterrogatorijs ꝓut ſolet cõit fieri ⁊ credit:
rõ:qꝛ ꝓpꝛie nõ coꝛrigit dq; ſuũ ſi ̊ feẽ ĩcõtinẽti añ
i receſſit a ↄſpectu iudicis.ut in pᷣal.c.pterea. Si
vo p opoſuit: ? ex iternallo dixit ſe inimicũ n dʒ ſi
bi credi:ſʒ ſtat pꝛioꝛi dẽo.c.pal.c.ptea ¶ Duto tñ
ꝙ ſ ex toto dẽm ſuꝑ pꝛicipali nõ repꝛobet᷑:debilita
tur in in aliquo.iux nõ.ꝑ Inno.in pal.c. pterea.⸗
ex hoc remanet clare declarata tertia qõ.

ꝓſtat niſi per famam ⁊ teſtiuʒ

¶ Queſniuiſti. HNõ punit᷑ quis ð crie ð q ñ

¶ Ge aceulationibus

gedulitaté 7 dicta pancoꝝ nò dʒ quis apud iudi
cẽ infamat⸗ ꝛeputari. b. d. uſqʒ ad finẽ. Diuiditur.
nã prio foꝛmat duas qões: fo ſoluit.ibi ad quod.
Mo prio ex tex. ꝙ i ꝓbãdo cria nõ ſuffic fama
iũcta cũ cꝛedulitare teſtiũ iuratoꝝ:q; in cribꝰ ꝛequi
runt ꝓbatões luce clarioꝛes.l.ſciãt cũcti.C. ð/ ꝓba.
canoniʒata. ij. q. Viij. ¶ no q ꝙ ꝛeglarit non ualet
dẽm teſtis ſi in actu ꝑceptibili ſenſu coꝛpoꝛeo depo
nit ꝑ crudelitatẽ de quo in. c.cũ cãm ⁊.c.quoties õᷣ
de teſti. CEr ex H ⁊ ex tex. collige ar. poſſe teſtem
intenogari an credat.i. an depõat ex crudelitate. qð
gicit Jo. an. ſuſtinẽdũ qñ ſingłarit̃ ĩteꝛogat: ſed ĩ
gñalibus intenogatorijs nõ dʒ fieri iſta itcꝛꝛogatio
an credat:qꝛ ſepe teſtes ſimplices decipiũtur: et ubi
prius dixerãt ſe ſcire: nunc dicẽdo ꝙ credt uident
ꝛeccdeꝛe a priori dẽo: æ nõ ꝛcddeꝛe ſufficiente cam
ſcie. Idẽ diẽ ð illo iteꝛogatorio: an ſciat, ex audiin
nel niſu tẽdit.n.ad decipiẽdũ teſtẽ:qꝛ qualiteꝛcũqʒ
rñdeat nõ ꝛeddit cãm ſufficicnté. æ de h̊ in ſpe.ð te
ſti. in. F. ij de intꝛogatorijs iĩ fi.?⁊ boc dẽm Jo. an.
guotidie allegaf i in indicijs.⁊ uide 95 plene nõ. in
c.quotiẽs ẽ de teſti.ubi dico. E. collige ꝙ duo
nes uel płes dicũt pauci:? ꝙ dicta paucoꝝ no infa
mãt. qd ĩtellige an deponũt de fama apð eos exiſiẽ
te. nam ſi deponũt de fama apud bonos ? gꝛaues
exũte duo tin pñt ꝓbare infamiam ſeu famam. ita
diẽ h̊ Goff. ? an. Idẽ nõ. gl. i.l.ij. ff. de teſti. . ij.
.q.i.. aliqñ ĩ fi.qõis.⁊ bar.in.l.de minoꝛe..toꝛ
menta ff. de queſti. fac̃ tex.i. c.ĩ lris de teſti.? meliꝰ
in. c.ʒꝰ loco de pᷣſũp.ubi dico.⁊ facit ĩ ſili.l.ij. C.
bo. poſ. fm tab.ubi iſcriptio. vij. teſtiũ ꝓbaĩ du
os.nã ⁊ notoriũ põt ꝓbari ꝑ duos: nõ conſiſtat
ex duobꝰ.ut nõ.in palle. H.aliañ. ? hec pꝛocedũt fʒ
nnũ intellectũ huiꝰ.S. ſʒ põt ĩtelligi ? alio modo ut
nbi depoſuerũt ſuꝑ infamia ꝑ aliquos teſtes poteſt
iudex ĩquireꝛe in illo loco ubi dẽ eſſe ĩfamia:? pro
prijs auribꝰ ꝑciꝑe ⁊ idagare de ifamia: ⁊ ſi nihbil ꝛe
perit nõ dʒ ꝓcedeꝛe ex cco illoꝝ teſtiũ. ? hunc itelle
ctũ puto vioꝛẽ tãqᷓ; ſ̃e magis oſentancũ ex eo ꝙ
lr̃a dicit teſtes dixiſſe ilũ ifamaiũ. EHio ibi R ar
bitriũ iudicãtis ⁊c̃. ꝙ purgatiões ſũt arbiirarie.uñ
fim qualitatẽ ꝑſone ⁊ ifamie iudex moderabu nume
rũ oↄpurgatoꝝ. ad idẽ. ij. q.V. oibus. CHõ ꝗ ꝙ qs
ꝓprie dẽ ifamatꝰ qn.ſ.eiꝰ opi.ẽ leſa apud bonos ⁊
gꝛaues. ſecꝰ ſi ẽ leſa apnd maliuolos ? uiles.naʒ de
tali ĩifamia nõ ẽ curãdũ.qnimo turpe eſt a turpibus
laudari ⁊ a uilibꝰ:qꝛ ur̃ de ↄplicibꝰ laudantium.fa
cit.c.magne de noto.⁊æ ſuccedit illud dẽm xp cũ di
xiſſent apłi ꝙ phariſei ſcãdaliʒabant᷑ in eũ nõ curã
dum. ſj rñdit.ſinite:ceci ſũt ⁊ duces cecoꝝ:ut ĩ pᷣal.
.c. magne. ¶ In glo. l. i fi. Et ex h dẽo glo. inferi
fm aliquos ꝙ ubi in uicinia nõ ſunt niſi tꝛies ni põt
quis eſſe infamarꝰ.ſʒ diẽ abb. h nõ ꝓcedeꝛe.quia at
tendi fama uiciniaꝝ parochiaꝝ:ut in. c.ſuꝑ eo de
cogna.ſpi.⁊ cũ hᷣ dẽo gl. æ abba. trãſeũt h cõiteꝛ do
cto. Sʒ adueꝛte:qꝛ nec glo. nec abbas oanunt ꝛec
te.nam de eſſe fame nõ ꝛeqrit k certꝰ locꝰ põt.n.quis
eẽ ifamatus apud aliquos nõ hito reſpectu ad locũ

nt apud aliqð collegium ſeu uniuerſitatem ſcholari

um.ad H.l.uulgaris.ff.de fur. ubi drĩ qõ uulgaris ꝗᷣ

eſt apud ſapiẽtes:⁊ ſic pot eſſe fama nel ĩfamia apð
ꝓuidos:⁊ non hito reſpeciu ad certũ locũ.æ hꝰ uo
luit bar. æ bñ in pᷣal.S. ronmnẽta, Et ex h̊ ĩfero glo.bᷣ
nõ recte dixiſſe dũ ſimpłꝛ uoluit maioꝛẽ ꝑtẽ uicinie
requiri. Uñ ꝓ intellectu mãe pmitto poſt bar.i.d.
F. toꝛmẽta. ꝙ fama eſt nomèẽ generale: æ hʒ ſe tã ad
bonũ ꝙᷓ; ad malũ.unð põt quis appellari famoſus
latro:ut.l.capitaliũ. .famoſus.ff.de penis ⁊ fama
dr̃ a fando.i.a loquẽdo:qꝛ ſi hoĩes non loquantur
de aliquo lʒ hẽãt h ĩ mẽte nõ põr dici ifamia:ſed eſt
opio eoꝝ qui debẽt ſcire uel ad quos ſpectat ueriſi
milit᷑ ſcire uoce. manifeſta:æ qð dixit cõmunis opio
Idẽ eſt de maioꝛi ꝑte illoꝝ qui debẽt ſcire.l. qðᷣ ma
ioꝛ. ff. ad municip.i. c.i. de bis que fi.a ma p. ca. ? ĩ
.1. xeptũ. ff. de re. iur: æ qui ſunt iſti debẽtes ſcire uel
ad quos ſpectat ſcire:dic ꝙ dʒ cõſiderari qualitas
facti 7 ꝑſonarũ. Si eni factũ ẽ graue: 2 ꝑſona ẽ ma
gni pcij: reqrit fama ciuitatis ſeu maioꝛis ptis. AItẽ
ſi ẽ faciũ reſtrictũ ad certos hoĩes qui debẽt Viſilr
ſcire. ſufficit maior ꝑs illoꝝ exẽplũ:cpᷣs cũ niuit cuʒ
canonicis eſt infamatꝰ de foꝛnicatione:certe ad pro
bandũ ifamiã ſufficit maioꝛ ꝑs canonicoꝛum:qꝛ iſti

ſant illi qui Viſimilit debẽt ſcire. Si uero faciũ eſt

ꝑuũ:⁊ de ꝑſona humili ⁊ abicta:tũc ſuffiẽ maior ꝓs
uicinie. ⁊æ nõ intelligas ꝙ requirat᷑ maior ꝑs ĩdiſtin
cte:ut mulieꝝ ⁊ pueroꝝ ⁊ ſimiliũ:ſed ſufficit maior
ꝑs ꝓboꝝ.⁊ h̊ uoluit iſta lr̃a ĩ fi.dũ dicit ilũ infamẽ

cuius opinio eſt leſa apud bonoſ ⁊z graues. uñ nibil

dicit de loco neqʒ de maioꝛi ꝑte uicinie:ſp non ſuffi
ciũt pauci ni pʒ ĩ a. ? ꝑ h̊ remanet ſatis declarata
hec mã: æ uide qð plene dixi in.c.cũ opoꝛteat.S. eo.
ubi retigi an ꝓbata infamia: admittatur ꝓbatio bo
ne fame.⁊ ꝑ ibi dicta reſtringo aliqua dicta doc.h.
ibi plenius diſcuſſa. Abbas.
Siqua ĩquiſitio
O petitionẽ. p paps ſpaliter
elegei legatus etiã de latere ſe de ea itro
mittẽ nõ põt.ita cõit᷑ ſũmat᷑ſʒ qʒ ſũmatio iſta ſit va

gñ auter itellecta:nõ tam vẽ ↄguere puic lre. ut.j. di
cã. iõ ſic ſũmo. Si is de cnius criĩe in iudicio ↄſtat
petit reſtitutionẽ ꝓpt iudicioꝝ ordinẽ non ſeruatũ

nõ eſt audiẽdus:ſed eũ tanq; notoꝛiũ criminoſũ dʒ
ſuperioꝛ de nouo puare ⁊c̃.caſus ualde nõ.ſᷣm hũc

itellectũ. ?æ idubio ꝓcedit intelligẽdo ꝙ non ponitur

p aliquas ſpãalitas i papa. Ouidit᷑ i duas ꝑptes. In
pꝛia facti nanꝛatio. In fa diffinitio ibi cũ igitur ⁊æc.
5 p ex tex. ſi in iqſitione gnali aliqs reꝑit
culpabilis:poteſt eum ꝓcedi ad impõnem pene ex
illis ꝓbationibus ĩ ĩqᷣſitiõe gñali receptis.nec ẽ opꝰ
ut de nouo ille ꝓbationes ſpãlit᷑ recipiant᷑:ſed ſatis

eſt illum noĩiatim citare ut ueniar ad opponẽdum ſi

— 7% 2r, 2

mara 3 certum colegiũ ſeu certũ gen⸗ pſonarũ. naz
tunc in effcu inqſitio vẽ formata ↄ quẽlibet.⁊ iõ re
pertꝰ culpabilis ex priori tela iudicij:uenit punien

dus.per hoc nidet᷑ ſimil tex. ᷣm unam lect.in. c. per
inquiſitione de elec. facit quod nõ. in. c.ij. S. de con

feſſ. Quid enim ſi inquiſitio eſſet generaliter forma
a non reſtricta ad certum genus pſonarũ: uiputa
reperto bomine mortuo iudex gnaliter procedit ad

. 0N i .
“ vocin .
n⸗ ai oſalrf⸗

1 euſe⸗ n

N n
39 eia⸗ ehi

iuinnittiiſ euchyſt li⸗
t pinni lish iinj
il uitt ebbag ls al
iarktonum: nügpid bjfun
letagintri ne
ialprrgcidls d wdi es
ſc ſfeſcenscieoie tdus
Uefed ſetongrentimd mt
ſoNodec edn uperech
1as ed biad balegan inde
enlun giltt oein
nie por aer mien iß hol
re tce ſt w. c
niiſbſtim : wo alm mius
ick ſuddnei bi nnins o
ſuctimalini nnr ipen
in ginanuinſuntüihg
tnefſanmrbuüm
gülitkiiſting ſteeſſſaihe
——

umni icit celi⸗ abr

inude Ngliſbin n
nel Cr har gicue Keoligipr
Rn uoethtg no unt yi
t ihrinſinmn banibꝛe

iun ci ſia
cgcve
pithrß inr ei

. Wcl rnge n:
riinen Cnnſtoi,

ielctifteth
N en
X ühnc iti
tin

dn itlnilffenirte
glunni mar e eſn
unnntſmlülekfit neir
Dtmſuirt datſi n
acr Mdenegusti
endirücfehiſ
uginnt ilemmgn iis ren
ceggernincdi oneni⸗
õ
denfiuoinNA/⁵
la A,

atr Gons orici⸗
gemnon opgni hütte
itemsciͦ beſnntſectanſe
niümi öüria ſalt

. . U

ü
. Dseln Gonrhenchn
õ Cuii

dinz mnun
— le 4
umumi na
mr Dic g d
gidtmmnu r.
upin iu t h i
tinzul Aunin rur
viliegil iin e
bai tſni e
nlonmnim

5

ncni i i e
.,nceni gen on
iann bitatin
r ſunn
int.
Ferfn fanle in
* oo nſii
1
n cin

8

¶ De acenſationibijs

inaquiꝛẽdum ⁊ in hac gnali ĩquiſitõe ꝑ teſtel ĩcuſpatꝰ
E titiꝰ qui nullo mõ fueꝛat uocatuſ in gnãli iquiſitõe
nũquid ex ilis ꝓbatõibus poſſet iſte puniri.an ita
to de nouo ̊ iſtũ debeãt hidẽ teſtes ꝛecipi: dubiũ ẽ
puſchꝝ ⁊ nide ſingularit̃ Inno. in. c. bone de elect.
A nõ ꝙ foꝛmata iquiſitõe gnãli ð ceꝛtum
collegiũ:põt qlʒ ð collegio ꝑ ſe ⁊ ſingularit opponẽ
Ʒ iquiſitõeʒ:qꝛ cuiuſiʒ ſingulaꝛit᷑ teꝛeſt:cũ agit᷑ ð in
teꝛeſſe æ pena cuiuſqʒ.ſecus ſᷣm Inn. ſi exceptio cõ
cerneꝛet fauoꝛẽ collegij:qꝛ tũc dʒ ꝓponi P ipʒʒ colle
gium uel maioꝛẽ ꝑtẽ.ad h̊ ꝙ nõ ĩ.c.edoceri de ꝛpt.
qnʒ tñ dictũ unins pᷣfert᷑ dicto alioꝝ ut nõ in.c.i.
bis q̃ fi. a ma.ꝑ.ca.⁊ ð h̊ uide qð nõ in. c. dilecii de
ma.?.ob.⁊ in.c.cũ oli de teſt.¶ t᷑tio nõ ꝙ ad colle
giũ ſpectat electio:nõ ſolũ uacate ecclia mortẽ pᷣ
lati ſʒ et ꝑ priuatõeʒ pᷣllati iudicialit᷑ factã 2 de electi
one pape fuit alł altcatũ ĩ ↄcilio piſano:utrũ uacãte

ecclia ꝑ pꝛiuatõeʒ factã ꝑ ↄciliũ electio nẽiret ad caꝛ

dinales an ad ipſũ ↄciliũ z allegabat ꝙ iura tribuẽ
tia pttẽ eligẽdi cardinalibꝰ loquũtur qnñ papa mo
rit. uñ alꝛ uidebat᷑ ſi eꝛat depoſitꝰ ut i. c. ʒ ð̊ elec.
ſz i iſtis iferioꝛibꝰ uides h ꝙ idiſtĩcte ptãs ꝛedit ad
collegiũ. Nuid ſi abbas uel alius platꝰ iferioꝛ priua
ret᷑ in curia romana:nũquid bnficium diceret᷑ uaca
re ibi:dic nt nõt gl.in cle.i.ut li. pẽ. ¶ Hõ ſingula
rit ex iſto tex. ꝙ crioſus nõ audit᷑ petẽs ꝛeſt tutionẽ
bnficij:ſi de eius crie notoꝛie ↄſtat.nõ ſolũ notorie
tate facti.ſed notoꝛietate iuriſ.ui ꝑ ꝓbatione 5 quã
nihil obijci põt. ? ꝓſeqꝛe nt plene dixi in. c.ſi oſtite
rit S. eo. ubi ad h̊ allegaui iſtud.c æ de h̊ aliquid.j.
tẽ nõ ꝙ pꝛiuat iudicẽ oꝛdinẽ indiciariũ nõ
ſeruãtẽ põt peteꝛe ꝛeſtõem tãq; ſpoliatꝰ.ad H. c. Oq
ꝛcte ⁊ qð ibi nõ de reſti.ſpo. liio collige 2 ren
mẽti ꝙ ſubſtitutꝰ i loco alteriꝰ minus ltime deſtituti
nõ dr̃ ſuccedere ĩ locũ niuẽtis quo ad penã.lʒ enim
errauerit i iure:excuſat᷑ tũ ꝓpter ſuꝑioꝛũ auctoꝛita
iẽ.uel foꝛte errauit in facto credẽdo ꝙ oia ſolẽniteꝛ
in deſtitutoe fuiſſẽt. agitata.⁊? iõ nõ uenit puniẽdꝰſe
cus at uideꝛet ſi ſciẽter ſucceſſiſſet ĩ locũ minꝰlegitie

deſtituti qꝛ tũc nõ poſſz iieꝝ ꝛeaſſumi ad eandem p

laturã:ut ĩ.c.i.de oceſſ.pᷣb.⁊ h̊ nõ qꝛ ſepe accidunt
in Prariea⸗. Bmkitl nõ naluit ꝙ fecit iſte pᷣla
tus ⁊c. Ex hac ꝑricula gl.colligiẽ prima lec ad iſtuʒ
tex. ꝙ puatio abbatis nõ naluit ꝓpt᷑ defectũ ptãtis
legati qꝛ nõ hẽbat iuriſditõem i hac cã exquo papa
alteri ſpaliter cãʒ iſtã delegauerat.⁊ in cã alteri dele
gata nõ hʒ locũ ꝓꝛogatio ĩ ꝑſonã alteriꝰ Inn:h na
riauit: ⁊ unã lec.ſẽſit in pri.⁊ aliã in alia glo.primo
ſenlit iſta lec. gl.nã fm eũ ꝓꝛogatio uõ fit niſi aliqd
facto ĩterueneꝛit coꝛã indice.utpuia qꝛ ꝑs adinit iu
dicẽ ⁊ coꝛam co litigauit h aũt ille abbas nõ adinit
legatum:ſed tin patiebat ll pcedeꝛe ¶ Et nõ ex.
p dẽo duo pulchꝛa ĩ mã ꝓꝛogatiõis. pmũ q; ꝓꝛo
gatio põt fieri tacite.ſ.alienũ iudicẽ adeũdo ⁊ coꝛã
eo litigando: nec ꝛequiriĩ expᷣſſus ↄſenſus.⸗ ideʒ te
nuit bar.in.i.i.ff.ðᷣ iudi.dico in.c.ſignificaſti ðᷣ fo.
Ope. Scʒ dẽm ẽ ꝙ ſola patientia in ſuſtinẽdo iudi
ceèʒ alienũ ꝓcedeꝛe: nõ ꝓꝛogat iuriſditionẽ iudicis.
ſuoʒ ꝓꝙ inteꝛueiat ex ꝑte ipᷣiꝰ aliqd fei. qð bñ.nõ et

facit qð not ipſemet Inn. in. c. olim. iij. ð ꝛeſti. ſpo.

¶ Irẽ m Inn. ad ut fiat ꝓꝛogatio oʒ ꝙ nõ eꝛ
der neqʒ ĩ iuꝛe neq; in facto ut i pal.l.i.ſ̊ iſte abbas
H errauit in iure:qꝛ cꝛedebat ñ poſſe declinare iuriſ
qcõeʒ legati.ideo nõ fuit facta ꝓPꝛogatio. ſʒ H 25 nõ
Eẽ bõa fᷣm eum qꝛ legatus erat iudex ſuus. Mõ bñn
h ultimũ dictũ.qꝛ colligit ſingl limitatio in mã pꝛo
20gatòis: ut erroꝛ iur. uitiet ꝓꝛogatõeʒ qñ vᷣe fit
20 Zatio iuriſditõis. ſecus ãt qn ꝓcedit index ꝓpꝛiꝰ
qui tñ potat ex aliq̃ ltima exceprõe ꝛepelli. nã ſi non
ꝛepellat ẽt ex eꝛꝛoꝛe iur.nõ põt ãplius ꝛepelli. ð quo
aliqd nõ ĩ.l.ſiqs ꝑ eꝛoꝛẽ. ff. de iuꝛiſ.om.iu. ?.l.ſi cõ
uenerit e. ti. ? in.c..i.de iudi. Iẽ ſᷣm Inn.ex alio
capite nõ ualuit h factũ legati:qꝛ lʒ ĩ cã ciuili poſſint
Etes ꝛecedeꝛe a delegato ⁊z ↄſentiꝛe ĩ aliũ:h̊ tn face⸗
nõ pnt in cã criali ſiue in cã inqſitõis:qꝛ nõ pnt tol
leꝛe iuꝛiſduõeʒ ĩquiſitoꝛibꝰp papã omuſſã:quaſi uelit
ꝙ taciturnitas huius abbatis ĩ nõ excipicdo a pꝛin
cipio nõ potuit dare iuriſditionẽ legato ⁊ tolleꝛe iu
rildiuõeʒ ↄmiſſarijſ ⁊ hãc opi.ur̃ ſcq Jo..an.ᷣ Sʒ
do.an.hanc rõem ipugnat: ꝙ Iʒ ꝑtes nõ pnt ĩ aliũ
iudicẽ ↄſentire pꝛinatiue:iñ accumulatiue ſic in eaxꝝ
piudiciũ:ſicut in cã criali bʒ locũ ꝓꝛogatio i piudi
cium ꝑtiũ:ut nõ in.c.ſi diligẽti de fo.ↄpe.unde itel
ligit ipe iſtũ tex.ꝙ iſte abbas nullũ actũ poſitiuum
fecerit ẽt coꝛã iſto delegato:nec erat dicendũ ad ali
quẽ actũ ꝑ quẽ fie:et ꝓꝛogatio:⁊ ſic ĩ effectu ſequi
lec.gl.eã tn limitando.ſʒ ut dixi ipſemer Inn. ſentit
aliã lec.in alia gl.dicẽdo ꝙ iĩpntandũ fuit iſti abba
ti qᷓre a principio non excepit hec enim exceptio tã
ꝙᷓ declinatoꝛia erat ipſo iure a principio ꝓponẽda
ut in. c: iteꝛ de ꝛe iu. æ in h ur̃ ſentiꝛe ꝙ potuit pꝛoꝛo
gaꝛe ⁊ ↄſenuire ĩ iſtũ legatũ.? ꝑ hunc modũ ꝓcedẽ
di ſolẽt ꝛeddi lec. Inno.difficilime:qꝛ unũ ſentit in
una gl. Sriũ ĩ alia.⁊ nihil rñdet monis pꝛius factis
ꝑ eunð. Moſti.ẽt ſentit hãc fam lec.dicẽdo ꝙ tarð
abbas oppoſuit hãc exceptionẽ.⁊ ꝙꝙ h̊ nõ ualuit pᷣ
uatio abbatis:nõ ꝓpt᷑ defectũ ptãtis:ſʒ ꝑꝑ iudicia
riũ oꝛdinẽ nõ ſeruatũ:ut ĩ lia. MDutaꝛẽ in hoc arti
culo ſic diſtinguẽdũ:ꝙ aut ĩquiſitio ẽ omiſſa ad pe
titionẽ ꝑtis ⁊ tẽ reitegꝛa litigãdo ſen patiẽdo ꝓpꝛiũ
iudicẽ ꝓcedẽ i illa ca:uꝛ renũciare Rpto ꝑ eũ impe
trato:ut ĩ.c.nt debitꝰ z qð ibi nõ.ð app.⁊ qð nõ.
in. c.ex ↄq̃ſtione de reſti. ſpo. ⁊ ira pũciualiter fuit
h.nã iſta iquiſitio fuit ↄmiſſa ad petitionẽ huiꝰ ab
batis:⁊ reitegra paſſus fuii legatũ ꝓcedere.⁊ iõ uẽ
renũciaſſe tacite ipetrationi ꝑ eũ fce.æ hoc ur uelle
la ſi bñ põdẽt᷑: ubi ĩ nulla ꝑte ſui fit mẽtio de defeu
prᷣatis: ſed ſolũmõ de defectu ſolẽnitatis æ oꝛdinis
iudiciarij. Aut iĩ quiſitio fuit ↄmiſſa motu ꝓpꝛio:=
tunc ſi papa ex ceꝛta ſcia ad ſe reuocauit negocium
nõ ualct ꝓceſſus factus ꝑ ĩfeꝛioꝛẽ q;tuncũqʒ ꝑ ptẽ
nõ fueꝛit exceptũ:ut nõ.i.c.cũ.m. ð ↄſti.⁊=.c.ut nrʒ
de app. Aut papa cognouit de cã: aut alti cõmiſit
iure oꝛdinario: ⁊ tũc ſi alius ĩfeꝛioꝛ iudex de cã co
gnouit hoc ſciẽs ⁊ ꝑte abſente: dic ut ĩ.c.ſi duobꝰ
de app. Si vVo ꝑte pnie ⁊ nõ excipiẽte:⁊= iũc nalet ꝓ
ceſſus factus ꝑ ifeꝛioꝛc: qꝛ Iʒ ꝑs nõ poſſit tolleꝛe iu
riſditionẽ tributã ↄmiſſario. põt tñ in ſui piudiciuʒ
ↄſentire in alienũ iudicem.exemplum in cauſa cꝛimi
nali in qua poteſt pꝛinatus ꝓꝛogare iuriſditionem

—

¶ De accuſationibus

alkius iudicis ĩ piudicium ſui ñ aũt ĩn piudiciũ inci
cis. ppꝛij:ut nõ. in. c.ſi diligẽti ð fo.ↄpe.? ĩ.l.i.C.
de icnto Sl. ¶ In glo.ij. i. f. iſte ſo. gl. ſũt bõe ſe
quẽdo ipſaꝝ lec.quã pmiſi ĩ precedẽti gl.ſH tenẽdo
aliã lec. facił eſt e ad ↄtrarium. nã ꝓbatões fuerũt
fce coꝛã iudice ſuo:ex quo abbas non excipit a pnꝰ
ſed prinatio nõ ualuit ꝑꝑ defectũ alicuiꝰ oꝛdis iudi
ciarij:⁊ defectꝰ fuit coõmiſſꝰ pꝰ ꝓbatiões ꝛecepias.
nã ʒ ſma ſit nulla ꝓpt᷑ defcctũ ſeu uitiũ ipᷣiꝰ: ꝓbatõ
nes tñ ꝛemanet nalide iny nõ.i.c gad ꝓbãdũ de ꝛc
iu. ⁊ ĩ.l.ſi expſſuʒ.ff.de ap.¶ In gl. i vV. ſi ꝛeſtitnen
dus in fi. uel dic ꝙ h̊ nõ fuit fa ꝛeſtõ:qꝛ notoꝛie ⸗
ſtabat de delictis abbatis hꝰ. ꝑ ea ꝗᷓ plene dixi in. c.
ſi ↄſtitit. ẽ. eo. Et hc ſołonẽ poĩt h do. an. dicens
ꝙ defectꝰ iuris notoriꝰ obſſat petẽti ꝛeſtõeʒ ñ ſoluz
an ꝛeſoluit ius ipo ſco: ſʒ et qñ infeꝛt de ſoluẽdo ꝛe
mittẽs ad nõta ꝑ ſe ĩ. c.ĩ Eis 2.c.itẽ cũ qs ð ꝛeſtitn.
ſpo. Ego pleniꝰ iſerui bãc mãʒ in. d.c.ſi oſiſtitit. et
pꝑ ibi dẽa põt dici ꝙ nõ põit aliqd ſpole ĩ papa. lic
gl. 5 ĩ v. ꝓuidimꝰ alið ſentiat. ⁊ ꝙ idẽ ſit ĩ quolibet
ſupioꝛe bñte ptãtẽ deſtituendi. Et ex his rñdet᷑ ad

c.qualit᷑. S e.ibi.n. fuit pᷣteꝛmiſſus oꝛdo indicigriꝰ
inquiſui ſicẽ 54 In

nõ t ↄſtabat notorie de cribꝰ
gl.ĩ V. nõ ſuatũ ĩ fi.ſʒ h ſolo nõ ur̃ bõa: q; defectꝰ
prãtis nõ ẽ ꝓprie defẽs oꝛdis iudiciarij.iõ dic nut õ
dixi:q; h̊ fuit peccatũ ĩ mõ ꝓcedẽdi.nec.ob.qꝙ 5 2
gulaꝛes ñ ſᷣuat᷑ oꝛdo uſqueqqʒ:qꝛ h; ex totowꝛdo ĩ

eis ñ ſit fuãdus:iñ ĩ aliq fuari dʒ:ut en

fi. . eo. ubi dicã ꝙ in illo potuit eſſe pcẽʒ. n gl.
in v. ꝓnidimus i fi. hec gl. ſentit ꝙ ppᷣ hᷣ ꝓceſſit ex
plenitudie ptãtis ſue. æ d ſic ꝓceder̃ qñ nõ fuat ſo
litũ oꝛdinẽ iudiciariũ.⁊ dicit Moſt.ꝙ mła ꝑ niã ꝙꝓ
niſiõis expediunt᷑ ĩ curia. Sʒ põt dici ut pdixi tenen
do ꝙ ꝓbatiões criminũ ualebãt ꝙ quilibʒ ſupioꝛ
potuiſſet h faceꝛe ꝓcedendo ex illis ꝓbationibꝰ iã
q; ex notorio.⁊ facit qðᷣ nõ Inno. i. . qlit ĩ fi. .e.
In gl.i v. p ↄnaʒ i fi. ſolne h̊ Zriũ ut ibi nõ. de

mã plene hẽt᷑ ĩ.c.cũ fuꝑ epesd ꝛe iudi.
xceptio criminum
Ccedens * poſſeſſionẽ prelani nõ
ꝛetardat niſi fuerit de his publice infama
ens. ? ſic ſumat᷑ cõit᷑. ſed ego ſũmo ſic. Agenti poſ
ſeſſorio adipiſcẽde ĩ buficialibꝰ nõ ob. exceptio cri
mis niſi de eo ſit ifamatꝰ:æ ifamato accõtoꝛe nõ ꝓ
bãre uel nõ apparẽte idicit᷑ purga.inlqᷓ ſi defecer
punit᷑ ut ↄuictꝰ. æ ſunt due ꝑtes. In pria narrat fa
ctũ.ſo ſub cena forma diffiniẽdũ ↄmittit ibi mãda
mꝰ caꝰ zc. Mõ prio ex tex. ꝙ ſʒ filiꝰ clerici lumꝰ nõ
põt iĩmediate ↄſeꝗᷣ ecclłiaʒ:ſi ẽ bnficiũ pꝛnũ: ut in.c.
ad extirpãdas ⁊ q̃ſi ꝑ to.de fi.pſbi.ſecus in eſt ĩ ne
pote ut H. Et adueꝛte:qꝛ aut iſte erat nepos qꝛ na
tus ex filio uel filia iſtiꝰ clerici:æ tũc ẽ alið qnbiũ.ð
ꝗ plene ĩ. d.c. ad extirpãdas.⁊ ille ꝓpᷣe dꝛ nepos:
ut in. l. iuriſcõſultꝰ. F. nepos. ff. ð gꝛadi MDõt ẽt in
telligi ð nepote ĩpꝛope: ut ẽ filiꝰ fris q ꝓprie nõ dẽ
nepos: ut ᷓ dixi: ⁊ tũc ĩidubio põt hẽe imediate bũfi
ciũ patrui uel auũculi.ad hoc.c.ex parte de offi.de
le. . c.ij. de arbi. qꝛ ille ti. ð fi.pſbi.nõ cxtẽditur ad
tranſuerſales. imo nec ad deſcendentes ultra filios
ſcdᷣn quoſdam:ut nõ. in pꝛealle.c. ad extirpandas

colligo q agẽti poſſeſſoꝛio adipiſcende in be
neficialibꝰ nõ ob.exceptio crĩs ſiue ifãie:ẽt ſi ĩfeꝛat
nullitatẽ tituli ipo inre.⁊ ſic intellige iſtum tex.nã hᷣ
oppenebat᷑ de hõicidio qð pᷣcedẽs collonem ipſam
iſicit ipſo fco:ut nõ.in.c.cũ nr̃is de ↄcel.pᷣbẽ.⁊ hec
exceptio h ñ admitti.⁊ viſimile ur̃ ꝙ h̊ opponereĩ᷑
de ipſo delicto pcedẽte collone:qꝛ ñ ẽ ueriſimile ꝙ;
poſt collationẽ ⁊ añ adepta poſſeſſionẽ ĩ breni tpe
ↄmiſiſſʒ hoicidiũ ⁊ ꝑiuriũ.¶ ʒ nõ.ꝙ ðᷣficiẽs ĩ pur
gatione punit᷑ ut ↄnictus fm modũ agẽdi qͥ pceſſit
Et dicit Abbas alibi nõ ita bñ ꝓbari.⁊ quottidie
ad h allegat᷑ iſte tex. Sed õ h̊ iſurgit do.car.nã puꝛ
gatio ĩdicit̃ ex officio iudicis.g deficiẽs in purga
tione dʒ puniri tanqᷓ; ↄuictꝰ ꝑ inquiſitionẽ:quaſi ue
lit ꝙ lʒ pceſſit accatio:⁊ ꝑꝑ ifamiã rẽanẽtẽ ſit ĩdicta

purgatio: deficiẽs ĩ ea dʒ puniri tanꝙ; ↄuictꝰ ꝑ acca

tionẽ:ſʒ tãq; ↄuictꝰ ꝑ ĩquiſitionẽ:? ꝓ h̊ oð nõ. i.c.
iter ĩ fi.ðᷣ pur.ca. Itẽ qꝛ rõ qᷓre deficiẽs ĩ purgatio
ne punit᷑ ut ↄuictꝰ eſt:qꝛ ꝓbabilis pᷣſumptio qᷓ iſur
rexit rõe ĩfamie ↄ reũ tꝛãſit in niolentã pᷣſũptionẽ ſi
poſtea deficit ĩ purgatõe.ita diẽ gl.nõ.i.c.iſinuatũ.
j. ð ſimo. Cũ ergo ꝓcedat᷑ ĩ h cau ex pᷣſũptione dʒ
iu dex mu tõ tꝑare ſuã ſñi: ut diẽ Inno.i.e.qꝛ vi
ſunile. æ nõ. ĩ. c. afferte ð pꝛeſũ. Sʒ hᷣ dictũ nõ puto
uerũ.⁊ õ h̊ aꝑtiſſime iduco iſtũ tex.nã h̊ opponeba
tur crimẽ homicidij: ̊ quo ↄdẽnatꝰ ꝑ uiã ĩquiſitio
nis dʒ depõi ab officio: ut ĩ.c.ĩquiſitiõis.S.e.⁊ tam
deficiẽs hꝰ cãu ĩ purgatiõe ñ deponit᷑ ab officio. ſʒ
tin iponit᷑ ſibi ſilẽriũ ſuꝑ bnficio:⁊ ſic ñ punit᷑ tãq;
ouictꝰꝑ iquiſitionẽ. Et iõ ultra alios ĩ h̊ pulchꝛo aꝛ
ticulo ſic diſtiguo:ꝙ aut niłs modus agẽdi pceſſit
idictiõʒ purgatiõis: ſʒ ꝓpt᷑ ifamiã iudex a pᷣn indi
xit purgationẽ ifamato: ⁊ deficiẽs in ea nõ punit᷑ tãᷣ
q cõuiciꝰp ĩiquiſitionẽ uł accationẽ:ſʒ exoꝛdinario
2 ꝑticulari mõ:qꝛ ſuſpẽdet᷑ tin ab officio. iſte ẽ tex.
ſingu. in. c. ſignificaſti ðᷣ adul.⁊ ſic dʒ intelligi ut ibi
nõ. Jo. an. Aut pceſſit aliquis modꝰ agedi: æ tunc
deficiẽs ĩ puꝛgatiõe punit̃ ſᷣm illũ modũ agẽdi.unð

ſi pᷣceſſit accatio puniet᷑ ut ↄuictꝰ de accuſatione: ut

bic aꝑte ꝓbat᷑.ſi pceſſit ĩquiſitio punict᷑ ut ↄuicius
ꝑ iquiſitionẽ: ut.c.ĩter:⁊ qð ibi nõ.iĩ glo.fi.de pur.
ca. ⁊ hãc arbitroꝛ rõeʒ foꝛe:qꝛ indiciũ purgatiõis ñ
facit ex roto pꝛimũ iudiciũ ceſſare:ſed ꝓpter ĩfamiã
oꝛtã traſfert onꝰ ꝓbãdi inocẽriã ꝑ purgationẽ: ĩ qᷓ
ſi defecerit het ꝓ ↄuicto.ſ.ĩ p iudicio iſtituto.ar.op
ti. i. c. cũ nẽis ðᷣ ↄcel.pb.⁊ ĩ.c.oꝛdinarij..ij.de of.
Oꝛ. ſi.Vi.c.di.ð moꝛẽ.nec ob.ꝙ dẽ ꝙ index dʒ tẽꝑa
re ſniã ſuã qñ ꝓcedit ex pᷣſũptione hoĩs. nõ aũt ex
pſumptione iuris: qꝛ nõ ita fallit᷑ ſiẽ pſũptio hoĩs.
Sed ̊ pᷣdicta ob.iſte tex.nã ſi ↄuicit᷑ ꝑ accatio
nẽ dʒ deponi: cũ iſta cria ſint grauia. eꝛgo deficiẽs ĩ
purgatiõe debẽt ẽt ſic ðpõi. So. ut h̊ ſẽtiũt doc.?
ſatis inuit lr̃a:ñᷣ nõ agit᷑ de va accãtiõe:ſʒ ð qᷓdã ci
uili accãtiõe ſeu ciuili mõ agẽdi:qꝛ accãbat᷑ tantũ ut
Page bnficio.iõ ſi deficiẽte ꝓbatione iſtituta accu
atiõe idici᷑ purgatio accuſato: dʒ deliciẽs tantum
bnficio pᷣuari:qꝛ ad h tendebat acccſnatio. Sed õ
id qð dixi ĩ pᷣjn diſtictiõis ꝙ ubi nõ pceſſit ceuus
modus agẽdi: dʒ deficiẽs tin ſuſpẽdi. opp.foꝛti de
iſto trex. in. Vli. ſi ueꝛo ubi dẽ ſi nullus appareat

,kamud⸗
Ariitnmn
n. adi⸗
gladr
in Giiſt.
pc iyle bd

ercuorgla eärebien

ole cini ginn aſs licig
stir iniozinmi cucnne i⸗
Pritreſiknansceit dia
Nelinincidt Ncade en

heNe Rod ſtstcnck

Hemusin dffto denchid i
Onbeſit ofieii acoss ie
fonme paidenr in pale c
ſqi oca?ofma ie
Ouſjciri bifuort mimi
lclpba Gctuzke
patatqeinns ltrunini g s
Mhcgni boffoi ſi n aftn
Unenouenat ad ofiai anonisi
meiuligo ncinin dcſnn din

i toſhiheafnnnde ndihal

Inds,onisn rietadune
nicdehissetlhfi an n
chin hegfmmmos po⸗ exchi ne
nnourihfii co btztdicez

Ma Nennir ctinen⸗
—
wini itinan z6n l
jirc nißiinone⸗
pni rcl g icjſinni
elnizinaiſinie 4
nlifiündi dim ie ri
utr imti gttti i no
ſmiin ün iͤdaparch
ii den Nind ti nito
dchin micigittinzennin
ignttiiinekte
ii nditnaſcinit i
itone Aöm dosibfutner
igog n lb pc gepil i
nus , r inni lrin i
Ekmmetdi ai mi
lim uinonif inimnd
rti n noſtio ſenn
inll tiginlguti
thiel udm
Birmifniümiin
ndn id Eudmnn
ihratntinn
—

tus: ?æ tũc idubio admittit̃ exceptio tã 2 ꝑſona q; õ

¶ HSe accnſationibuno

accuſato. dʒ indici purgatio infamato.⁊? ſi deficit:
iponit ſibi ſiẽtin:⁊ ſic nõ rmin ſuſpendit᷑:ſj pᷣuat᷑ bnfi
tio. qd ẽ S.d.c.ſignificaſti. So. Srium ur᷑ difficile ⁊
nõ tactũ.⁊ iõ puto per hũc tex.dari poſſe nõbilẽ li
mitationem ad. d. c. ſignificaſti.? ad dictũ Jo. an.
ibidẽ:ꝙ illud ꝓcedat qn ifamams eratin poſſeſſiõe
bnficij ut ſuſpendat᷑ im ſi deficit in purgatõe nullo
mõ agendi pcedente.ſʒ ſi deficiẽs nõ ẽ in poſſeſſiõe
bñnficij ſʒ eã petit ⁊ tũc et nõ pᷣcedẽte aliquo modo
agẽdi dʒ tali bnficio priuari:⁊ ſuꝑ eo iĩponi ſibi ſilè
tiũ. Rõ qꝛ turpiꝰ cijcit̃ c.ut in.c. quẽadmoduʒ de
iureiura. Itẽ qꝛ infamato nõ dʒ tradi poſſeſſio bñ
ficij: ut in.c.ĩter dilectos de cxceſ.pla.⁊æ h. Itẽ cum
nõ bẽat poſſeſſionẽ bñficij:fruſtꝛa ab eo ſuſpendet᷑.
Itẽ qn petẽ i poſſeſſionẽ purgatio ĩdicitur tacite:
nů agi ut ꝛepellat ſi ſe non purgauerit ⁊ h̊ ꝓprie ur
uelle iſta lĩa. qð nõ. In gl.i.in fi. ð bac mã an z? qn
ad mittat᷑ exceptio ) perẽtẽ bñficium aliquid fuit tac

tum in. c. ſuꝑ his S. e. æ nõ in.c.cũ oli de elec.⁊ ĩ.c.

poſt ceſſionẽ de ↄceſ.pᷣbẽ.⁊.c. ↄſtitutus de appella:
7 Inn. in. c. iteꝛ dilectos de exceſ pla.æ ꝑ ccmpo
ſto.in.c.qdð ſicut de elec. Do.an.h̊ colligendo foꝛ
mabat duas ꝛegulas. S, ꝓſeq̃re hãc mã; pleniꝰ ꝑ
ꝓſecutionẽ caſuũ primꝰ caſus ſit qñ quis ẽ tm elec
foꝛmã:ſiue ſit ĩfamatus de crie obiecto ſiue nõ ð q
dicẽdũ ui in.c.i.=.c.ut ciꝛca de elec.li.vi.⁊ in.c.ſuꝑ
his ſupra.e.Rõ huiꝰ caſus ẽ:qꝛ elect nõ hʒ adbuc
plenũ ius in bnficio.iõ exceptio idiſtincte admuni
qꝛ uenit ad ↄflictũ actõis uel iuris petiti:uel qð ei
facultate petẽdi: ut in palle.c.ſuꝑ his ubi dxi¶ s
caſus qñ qͥs ẽ electꝰ? ↄfirmatꝰ:⁊ petit ↄſccratõʒ uel
oꝛdinẽ ãnexũ illi bnficio:⁊æ admittit̃ ẽt exceptio:ut ĩ
pall.c.ſuꝑ his.Et ẽ ꝛ20.qꝛ Iʒ iſte hẽat ius in bnficio
in petit aliqa iuris ↄſecutiuũ ad ius obtetum.iõ ex
ceptio oꝑat᷑ p̊ caſu officiũ ſuũ ut diffeꝛat:cum ut di
xi exceptio neniat ad ↄflictũ acnonis ſeu iuris.hoc
tamẽ ĩtelligo ꝓut dixi in. d. c.ſuꝑ hiſ.nam ſi exceꝑiõ
fuit diſcuſſa tpe ↄfirmatõis nõ dʒ admitti tppe cõle
cratõis uel oꝛdis:qꝛ de delicto nmiꝰſepiꝰagecũ no ẽ
nt i. c. de his S. e. z.l.qʒ.ff.nau.cau.ſta.ſʒ ſi nõ fuit ex
cepiũ tpᷣe ↄfirmatõis:põt excipi nẽ:exq petui aliqd
iuris ut in pᷣal.c.ſuꝑ his ubi de h ꝑ Inn.⁊ ſic limi
la.c.fi.de elec.li.Vi.⁊ nide qðᷣ nõ Fre.ↄſilio.xxviij
? idẽ ẽ qñ petit aliqͥd ꝙ hʒ in ſe executõeʒ alicuius
iuris:exeplũ in pctẽte ſigillũ.inx no in.c.ut nim de
app.¶ Etiꝰ caſus ẽ qñ quis ius plenũ ↄſecui ẽ i bñ
ficio ⁊ m petit aliqd facti. Et aduertẽdũ:qꝛ aui ille
petit poſſeſſionẽ quã al hũit z agit poſſeſſoꝛio recu
bande: ⁊ tũc nõ admittit exceptio crs: et cũ ifamia
ar. in. c. itẽ cũ quis de reſti.ſpo.nõ Inn. in pᷣalle. c.
iter dilectos ⁊ nõ in pallegato.c.quod ſicut.hoc pu
to ueꝝ niſi ifamia eẽt adeo manifeſta ut reddat no
toꝛia: ut iudex. tũc ſine aliqua ꝓbatoe ex offſicio ſuo
poſſit diffene ꝛeſtõem. nã cum poſſit ꝓpteꝛ uebemẽ
tem infamiã eũ ſuſpẽdẽ.ij.q.vi.pᷣſbiter. dẽ ⁊ feꝛti
us põt ĩ differẽdo reſtõeʒ. Idẽ puto ſi cꝛia eſſet no
toꝛia ꝑ id qð dixi i.c. pcedẽti.=.c.ſi ↄſtiterit.S.co.
T ſic lio pal.dictũi Inn. Aut nõ petit ꝛcſtõeʒ ſʒ agit
occupãtem dignuatẽ uel bnficinʒ iunm peutoꝛie

cꝰ poſſeſſionem iã habuerat:⁊ tẽ ñ admittit᷑ exceptõ
cris ẽt cum ifaia: niſi crimẽ ſit tale qd inducat pua
tionem bnficij ipo fco: utputa exceptio hẽß uł hoici
dij Peedẽrte collatione uel ſilis.rõ ẽ:qꝛ ꝓbata excep
rione adhuc iſte rẽanet pᷣ arꝰ: nec fis exceptõiſ ẽ euʒ
Puare.gꝗ cũ illa exceptio nõ uulnẽt actõeʒ: nõ dʒ ad
mitti:ita ſingłr diẽ Inno.i Pal.c. int.ſʒ hoc dem ẽt
intelligo cũ litatisne pcedẽti. Aut qͥs ẽ in poſſeſſiõe
bñnficij ⁊ nihil plus petit:ſʒ agit nomine bnfici pro
iuribus ipius: æ non dʒ admitti aliqᷓ excepuio: quia
exq toleratur i bnificio qʒ ſibi rndẽi de iuribꝰ ipiuſ.
Viij. q.iij nõne.⁊ qð in ſiłi nõ.in.c.ſciſcitatꝰ de ꝛp.
MNinqͥ i aũt poſſit ↄpelli ad ondẽdum uiulum: dic
ut nõ. Inn. æ Hoſt. in. c. j. de ↄceſ pbe.li. vj. qnqʒ
quis petit ↄfirmationem collationis ſibi fce:uel ſuũ
titulũ ðclarari legitimũ:⁊ tũc dðʒ ut i ſequenti men
bro. Qnqʒ ⁊ ulno qͥs ↄſecutꝰ e plenũ ius ĩ bjficio
7 petit poſſeſſionẽ quã nũq; hũit:æ tũc diſtigue pro
ut het in hac xr̃a cꝰmes eſt hec fʒ hoſti. Aut excipit
de crie cũ infãia. aut ſin.pꝰ cãu admittit exceptio:⁊
differt᷑ executio:⁊ ſi crimẽ fuẽu ꝓbatum:iponu ſibi
ſiletiũ.ſi nõ fuerit ꝓbatũ:⁊= tẽ ſi remãet fãia:idiciruꝛ
iſti purgatio.i ꝗᷓ ſi defecerit ipo iure ipõi ſibi ſilen
tiũ.ſi aut pſtuerit abſoluit᷑. Et ex hꝰ hes tres effectꝰ
buius infamie.primus:qꝛ d ffert executionẽ collarõ
nis. ꝛꝰ qꝛ ſuſpẽſa poſſeſſiõe admittit ꝓbatio excepiõ
nis.tertius idictio purgatõis.⁊ ſi pſiai purgationeʒ
abſoluit᷑ ut H. Si uero opponit᷑ cꝛimè ſine ĩfamia:2⸗

tũc fit executio: ⁊ facta executioe ſi apparet accator

Oʒ adm tti: æ probato crĩe ĩponit iſti ſilẽtiũ.ſi nõ ap
paret nõ dʒ moleſtari. æ dicit hũc itellectũ nõ mutã
duũ:qꝛ ſic acrenꝰ h̊ decre.itelleca ẽ.⁊ minime ſuũt niu
tãda æc. .ð.ill.l.minime.⁊ ita clementẽ tertiũ obler
uaſſe i fo. diẽ et ꝙ g petẽtẽ poſſeſſionẽ bntficij quã
nuqꝙᷓ huit iõ no admittit᷑ exceptio cais ſin famia:qꝛ
exceptio ꝓponat᷑ iuri uemetiũ ad oↄflictum iuris.ſʒ
ilie qui petit poſſeſſionẽ nõ petit aliquid iuris: ſiᷓ ali
quid fi ↄſecutiuũ ad ius obteũ ð prerito.iõ excep
tio nõ ad nittit᷑ niſi qn ſubeſt ifamia ꝑ ronẽ gl. alia
aute exceptio ↄcernes defẽm pfatis ↄferetis uel ſuꝛ
reptionẽ gee adm ttut᷑: qꝛ eſt exceptio itriſeca uuine
rãs ipſum ius pꝛincipale ratione cuius petu poſſeſ
ſio:ut i.c.cũ olim. de cau.poſ.æ ꝓpri.qð nõ.
Baliter 2 quando.
3 ſubditũ maxie pᷣlatũ de biſ tin iquiꝛet ſu
per qᷓo pceſſit ifaia.⁊ tũc nõbit eũ ⁊ tradet ſibi capi
tula ? noia.⁊? teſtiũ dicta publicabit ⁊ ipſius legitias
exceptoes admittet:? ꝓbato graui crie eũ ab admi
niſtratõe réouebit in ꝛegularibꝰ vVo platis ad unguè
fuandꝰ nõ ẽ ̊ oꝛdo.h.d. Et q̃tuoꝛ ſũt ptes in pꝛia
dicit qn e fiẽda iquiſitio. In ta qᷓĩ In itia ð qu
ꝗrta ibi.hũc ti:⁊ ꝑ ſe pʒ qͥd ĩitẽdat.⁊ qꝙᷓ ĩ hac ſũ
matõne uideat᷑ modica agi dria iter platos ⁊ ſubdi
tos ʒ quos iquirit᷑ in Vitate t fienda e: ut pʒ in ſea
2 ſubijciã.j.caſus ⁊c.¶ Mõ pꝛio ꝙ ĩ deciſionibus
cãꝝ ⁊? ſuꝑ mõ ꝓcedẽdi poſſũt allegari auctoꝛitates
noui ⁊ ueteris teſtamẽti.nã lex dei pᷣferi legi poſiiie
27 papa ↄdẽs ↄſtõem ↄtra legẽ diuinã: potius dicit
Scaare quam legem condere.xxv. q.i.in capitu. ſunt

—

¶ We accuſanionibus

quidã qð intellige nt nõt Inno.in. c. que in eccliax
de conſti. æ ut nõ. in. c.fi. de conſue.⁊ nide bo.gl.in
c. 8 libelł.xx. di.ꝗᷓ ſingularit dicit ꝙ dẽm alicuiꝰ ſã
cti fulcitũ auctoritatibꝰ noui ulł ueteris teſtamẽti pᷣ
fert᷑ ↄſtõni papali:ẽt in deciſionibꝰ cãꝝ.ſecus aũt ſi
ceſſaret lex diuina:qꝛ tũc ↄſtõ pape in diffinitõe cã
rũ pᷣfei dẽo cuiuſlibʒ ſãcti:qꝛ pape ⁊ nõ ſactis fuit
data ptas legis ↄdẽde.⁊ uide qð nõ.i.c.ne initariſ
5 ↄſti. ¶Fo nõ ꝙ ius canõicũ bʒ depẽdẽtiã a iu
ꝛe dino.iõ ĩ qpuſdã locis appellat ius diuinũ: vt in
c.nimis de iureiur. nõ tñ itelligas ꝙ totum ius ca
nonicũ ꝓceſſerit ex auctoritanbꝰ noni ⁊ ueteris ie
ſtamenti:qꝛ ĩ multis bʒ depẽdentiã a iuꝛe ciuili.ſʒ in
telige iſtum tex. qꝛ canonice ſãctiones ꝓceſſerũt ex
anctoritatibꝰnoni æ neteris teſti.ſ.qꝰ ad modũ ꝓce
dẽdi ꝑ inꝗᷣſitionẽ:ut ſubijcit i la.& nd ar. opti.
ꝙ prelaius diffamatus maxie de dilapidatione põt
cõpelli ut rõeʒ admiſtꝛationis reddat.gꝗ añ diffama
tionem n tenetur hãc admiſtrationem ꝛeddeꝛe.qð I
mita ut nõ in c.cũ ⁊ plãtaꝛe.j.de priui¶ ꝗq nõ ibi
cũ ꝑ clamoꝛẽ ⁊æ famã ⁊c.dr̃iaʒ int᷑ iſia.⁊ dicũt qdaʒ
nt Moſt. ꝙ clamoꝛ ẽ paucoꝝ:æ cũ ſcit᷑ auctoꝛ.fama
E multoꝝ.⁊ auctoꝛ ignoꝛat.ucl melius ᷣm Inno.
ꝓ eodẽ h̊ ponunt᷑.⁊ expone ꝑ clamoꝛc ⁊ famaʒ.i.ꝑ
famã clamoꝛoſã.i.bñ ſpaꝛſaʒ.Et collige ex hoc ⁊ ex
tex. ꝙ fama eſt nomẽ gñale hns ſe nedũ ad bonum
ſz t ad malũ.p boc.l.capitaliũ.S. famoſos.fl.ð pe.
Aainto nõ ſuꝑioꝛc nõ debeꝛe ꝓcedeꝛe S ſubdi
tum ẽt ꝑ inquiſitioneẽ: niſi hẽat ſecuʒ canonicos ec
cleſie cathedꝛalis. Nã iuriſdinionalia ñ exeicet eps
ſinc cõſilio capłi. xv q.vij. eps nulliꝰ.⁊ ĩ.c.nouit et
in. c. qᷓto de his ꝗᷓ fi.a pla.ſed hodie ut arbitꝛoꝛ ꝑ
ignoꝛãtiaʒ canonicoꝝ epi pᷣſcripſerũt ↄ canonicos

ut ipſi ſoli iuriſditionẽ exeꝛceãt.⁊ nalet talis pſcri
6 PS

tio ſeu cõſuetudo: ut ĩi.c.nõ ẽ de ↄ ue.li.vj. ¶õ
vVj. ꝙ in iĩquiſitiõe iudex nõ tenet locũ ꝑtis:ſʒ iĩfaia
eſt loco accuſatoꝛis ſeu denũtiatoris: ⁊ ſic index eſt
accuſatoꝛ:qꝛ nõ funget᷑ duplici officio ĩcõpaſſbili:
qꝛ alins dʒ eſſe accuſatoꝛ: alius iudex.iiij.q.iiij.c.i.
2.ij. in. c. foꝛus de v.ſig. ¶ M. vij. oꝛdinem de
bite coꝛectiõis.nã pꝰ dʒ platus ſubditum argue?.i.
ꝛeprehẽdex.fo ĩcꝛepare.i.cõminari.ʒ ſuſpender: ⁊
inteꝛdũ ligaꝛe.i.excõicare.⁊ uide qð nõ.in tex.⁊ in
gl. in. c. cñ nõ ab bõie. ð. de iudi. ¶ Mõ. viij.õ inq
ꝛctes officia. incurrũt.n.odiũ plimoꝝ ut in Ra:cum
uõ poſſint oibus ↄplaceꝛe. ⁊ qᷓto qs ẽ inſtioꝛ: tãto
minꝰ põt oĩbus ↄplaceꝛe:cũ diligẽteꝛ hẽat ſuũ offi
ciũ exequi ſine ꝑſonaꝝ acceptiõe.hĩc aplus:ſi homi
nibꝰ oplacẽʒ xpi fuus n eſſẽ.xlvij.di.c.ſi.⁊ ĩ pᷣſ.qiſ
ſipa ðs oſſa eoꝝ qͥ hbomibꝰ placẽt.⁊ intellige qnñ pla
cẽt ̊ vVitatẽ.alł. aũt quiſqͥs tenet ꝓximũ ut ſepᷣʒ di
ligeꝛe ⁊z placeꝛe: ⁊ ita ſuccedit illud phi.s micus.pla
to:ſed magis amica vitas. ¶ Nõ nono diffeꝛctiã
in iquiſitione fiendã int᷑ ſubditũ ⁊ platũ.nã ↄ ſubdi
tũ ſufficit pcedens fama ẽt nõ ſcandaloſa.ſed õ pꝛt
latũ oʒ ꝙ; pcedat fama ꝗᷓ ſine ſcãdalo ⁊ ꝑiculo diſſi
mulari nõ põt. ⁊ ſine ſcandalo dic: ut qꝛ diffemaĩ ð
delicto incõtinentie: æ ſubditi muliũ ſcãdaliʒanĩ:ita
ꝙ timet᷑ ſcãdalum fniuꝝ niſi fict inquiſitio. ⁊ dic ſi
ne piculo:qꝛ ẽ infamatꝰ de dilapidatiõe uel ð heꝛeſi

Vñ ſi ſupioꝛ diſſiłaret:poſſet ĩteꝛim ſequi rex ccliaſti
caꝝ diſtractio:⁊æ reſpẽu heꝛeſis alioꝝ ĩfectio:⁊ ẽ ſpa
le in plato ꝑꝑ rõeʒ he:qꝛ de facili ifamant᷑ ſine iuſta
cã:cũ incurrãt ꝑp executiõem officij odium plimoꝝ
¶Uecio nõ ibi:quoad diminurtionẽ capitis ⁊c̃.ar.
ꝙ depoſitio eſt capitis diminutio.ſʒ ceꝛte ĩpꝛopꝛia ẽ
iſta capitis diminutio: quia nec minimã capitis dimi
nutiõeʒ q́s ↄſequit᷑ ex amiſſiõe dignitatis: ex qno ꝑ
ſone ſtatus nõ mutat᷑:ut inſti de capi.dimi.poſt pn.
7 in.l.iij.fl.de ſena.⁊ iõ tex.poſtea h̊ expõit.i.degra
datiõeʒ irendit zẽ. ¶ Mõ. xi. ibi degradatõeʒ. ꝙ de
poſitio Vbalis ab oꝛdine dẽ degradatio:qꝛ a gradu
ſuo dẽ remoxꝰ. ſʒ actualis degradatio que fit fʒ foꝛ
maʒ.c.ij.de pe.li.vVi.ẽ huiuſmõi vᷣbalis executio:qꝛ
iã ꝑ pꝛius degradatꝰ ẽ. vñ ĩ vᷣbali:nõ aũt in actuali
numeꝛꝰ epoꝝ requiri: ut ĩ pal.c.ij.⁊ ĩ nonel.⁊ tãgo
in. c. a ſi cleꝛici de iudi. ¶ rij c, nõ quodlibet
delictũ ſuffiẽ ad depoſitõeʒ:nec ẽt ad remotõeʒ a bñ
ficio:ſʒ dʒ eẽ graue.Et iĩ hꝰ nõ.tex. ↄcoꝛ.xvi.q.vVi.
inuetuʒ. ? qð delictũ dicat graue relinquẽdum ẽ ar
bitrio iudicis qui ſᷣm alia delicta a iure notata ⁊? cõ
phenſa ifoꝛmabit oſciaʒ ſuã:ut plene dico in pᷣall.c.
at ſi cleꝛici. ¶ M. xiij. in. S. dʒ:oꝛdinẽ ꝓcedendi in
in quiſitiõe. ? ꝓcedit iſte.. m doc.in ĩquiſitiõe ſpa
li.ſʒ cũ fu iquiſitio gñalis nõ dant᷑ capłla qꝛ nõ ẽ cui
dent᷑. nũquid aũt ualeat ꝓceſſus in iquiſitiõe ſpali:

ſi fit ĩiquiſitio capłis nõ traditis.Dic ꝙ ſic ſi no fuit
oppoſitũ: ut hẽtur ĩ.c.i.e.ti.li.vi. ¶ Wõ.xiiij qᷣtu
oꝛ mõs ꝓcedẽdi ſuꝑ cae. Dꝛimus ẽ in cꝛiminibus

notoꝛijs in quibus iudex ꝓcedit puniẽdo.ij.q.i. de
maniteſta. z nide glo.æ qdᷣ ibi dixi in.c. ad nr̃am de
iureiura. ſcous modus ꝑ accuſationẽ.ʒꝰ ꝑ denun
tiatiõeʒ.quariꝰ ꝑ ĩquiſitiõeʒ.⁊ largo mõ põt dari.
quitus ſ.ꝑ exceptionẽ:ut in.c.ſuꝑ his.s.e.ſextꝰ peꝛ
uiã actõis:q ĩipꝛoprie dẽ accuſatio.ad hoc.c.ꝑ tuaſ
J. 5 ſimo. Itẽ nõ. Zaʒ que ad hoc quotidie alle
gatur: ut ĩ quolibʒ iſtoꝝ mõꝝ iuxr foꝛmaʒ iudicij ſe
qui debeat forma ſnie ⁊ dicit lex fatuũ eſſe iudicem
qui aliteꝛ condẽnat q; fuerit petiiũ.l.fi. C. de fide
iuſ.libeꝛ. ⁊ cõcoꝛ.c.licʒ hely.j.de ſimo. Et declaro.
nam ſi ꝓceſſuʒ ẽ ꝑ iquiſitionẽ dʒ iudex iponeꝛe pe
nã oꝛdinariã ? nõ pniaʒ tm. Si vo ẽ actũ ꝑ denũti
ationẽ euãgelicã nõ dʒ iponeꝛe penã oꝛdinariã:ſed
cimn ad pmaʒ cõpelleꝛe: ⁊ ſic de ſilibꝰ.qibʒ n. moduſ
ꝓeedẽdi hẽt ſuũ ſeꝑatũ finẽ ⁊ cfecnd. C Altio ĩ fi.
lr̃e nõ tꝛia ſpãlia in ꝛegłaribꝰ pᷣlatis.pꝰ ut õ eos ñ
fuetur oꝛdo uſqueqqʒ.i.ad unguẽ dʒ m ſeꝛnari ali
quis oꝛdo.z intelligo ꝙ ꝛemouetur oꝛdo quo ad
ſubtilitatẽ non quo ad vitarem. illa enim omittenda
nõ eſt: ut in cle.ſepe de v.ſigni. Et bꝰ ſpãlitatis du
plicẽ aꝛbitroꝛ ꝛõeʒ. Dria qꝛ reglaribꝰ faciliꝰ ꝑmit
titur iura ignoꝛaꝛe ꝙ; ſecłaribꝰ.iux nõ.in.c.cum in
cũctis de elec.p Inno.⁊ qð nõ.in.c.ueniens ⁊.c.
qm de ſimo.iõ cũ eis nõ dʒ ſtrictus oꝛdo iuris ſeꝛ
uari. Rõ: qꝛ nõ hñ titulos ita fixos ⁊ ita firmos
ſicut ſeculaꝛes:cũ non multũ debent curar̃᷑ ꝙ ꝛemo
ueantur ab ad miſtratione. ¶ Scõm ſpale e: qꝛ faci
lius pnt ꝛemoueri.nã leuioꝛes cje ⁊? ꝓbationes ⸗
eos ſufficiunt m. Jo. an. Lertium ſpale: quia.libe
rius remouent.non. n. tot exceptões adinittunt ſit

AAleenelaus vſboſ ni greci
milſmmirefſaus iniſt ſ⸗
Gerebarnain edn wnan
tbacndeoprsiſfmniͤelate
barino ac Einen igoidtdeu
tblisde caſts wiurdsi
Gaiaocheio gedis u e neri
DA cadti ud aicd loc,e utan
pecdar ad boc cideoſoi /
Niqciciſio hlam ln⸗
rlſrn uiiponmti ue

Aſuwnianat wn iur nn

nii n i gwnr ans Gölann
nidkaioſ rnteur

.

höngſurfaninrnrdin hoͤag

ofterccniooffeſ 1dcdei
NCNMNdönatsſtide .
atſlech Innticen
nc nio mecchiftigizicn

onilmn t ic ie cgiaig

ſctũr pns gifnin 1ed
teß ifnnir zeccer e

e accuſationibus

q̃tta ꝑte ibi cũ ꝓcedit᷑:qrit nũquid admonitio ðbe
at ꝓcedeꝛe qñ fit inqᷣſitio per niam denũciationis:ĩ
quinta ꝑte ibi itẽ nũquid reus q̃it nũquid inqſituſ me cum infamia pcedit:unde hũc ordinè ꝓcedẽedi
poſſit ꝛecõnenire ſuum denũciatorem.ſ.petendo ut Eiquiſitionẽ appellat Inno ordiuariũ ĩ.c.dilecto ðᷣ
ẽt Z eum fiat ĩquiſitio:ſexto ibi item teſtes:qͥꝛit nun .v. ſig. li. vj. ſ in. c. cũ oporteat S e. appellauit eror
quid in cã inquiſitiõis teſtes ſint compelledi.in. vij. dinarium: q; uide ꝙ dico ſuꝑ ſeica de iudi. de iure
pte ibi item ⁊ illud querit nũquid pcedente infamia t ciuili regłr non admittit iſte modus procedendi

Nn.
dnin ſaien : S ”
gn . innn an agit z ſeculaꝛẽ: nec ſuꝑioꝛ tenetur foꝛmã exactã ab admiſtratione ut in. c. cũ ad mõaſterium de ſia.
Nan tiamin i ſeruaꝛe: 7 ſic quodlibet iſtoꝛum vVboꝛum poſitum E reg. an at talis ſine cã remotus poſſit inplorare of
de⸗ eſte t eiſt 5 cũ miſterio. ¶ In gl. i. hanc gl. pꝛo ſacilioꝛi intel ficium ſuperioris:uide ꝑ Inn. i. c. inſinuãte qᷣ cle. ulł
cheinie izſmn lectu diuido in. Vviij. ꝑtes.in prima ponit qñ platus uo.æ per Jo. an. in. c. cũ ſingula. de prebẽ.li.vj. pu
nheni⸗ ch inqreꝛe:in fa ibi ⁊ tůc diſtingue: pſequit qualit᷑ to tñ ꝙ ſi agit᷑ z rlarẽ et ſimplicẽ ad depoſitionem
n Anin Popii dẽat in iquiſitõe ꝓcedi.in ttia ibi cꝛie vo ſic ꝓbato ab ordie:tũc ẽt ſi non ſerneĩ ad unguẽ: alids tamẽ
migmnſieg Aaplisn ponit penã iponedã uł effectum iquiſitionis ⁊ in h ordo fuari dʒ cũ agitur de grauiſſimo preiudicio:
iri ſutrgn . gl. aliquãtulũ inepte ꝓcedit: qꝛ interſernit H qõnem 2 quiſ poſſit ĩqrere q rłarẽ:plene tetigi ĩ repe. c. ſiqᷣſ
4 Gar – in quarta tractãtur due ꝑtes: ſy ꝓſequẽ ut dixi. In ʒ dericum de fo. cõpe. indubio ꝓcedũt de iure ca
T ti⸗ gre
Miſbid

nonico. Ex qbus hẽs ꝙ modus inqᷓſitionis eſt rła
rit᷑ ⁊ ordinariter ꝑmiſſus de iuꝛe canonico æ maxi

V. Maria ſi
nidei r nine

tudiin,inr enr
Alin nina⸗ ſybake

poõt pᷣlatus nõ re ſed ſtatuere termiuũ accuſat

uolẽtibus n. vViij.⁊ ultima ꝑte ibi quid ſi aliqs
qrit nũquid bõ alterius dioceſis ne ie põt in
quiſitionem ↄ alium ipetraꝛe. n eadẽ gl.ibi cũ

famã ⁊z frequẽtem clamoꝛẽ æẽ. gl. iſla exigit indiſti

cte famã ut platus ualeat ꝓcedere ad inquilitioneʒ:

cie:⁊ de hac mã in.c.ſe.2⸗ in. c. ꝛomana de cẽſi.li.vi.

per inqſitionẽ ẽr pcedẽte

ifamia. ſz fallit ĩ quibusdã

caſibus:unde nos facimus rlaʒ affirmariuam ⸗z legi

ſte faciunt negatiuam. Iʒ e
de iure ciuili ꝓſequere ut

publico.ff. de adul. J

rcipiant aliquos caſus =z
elegant nõ. bã. in. l. ij. F. ſi

tem limita iſtam glo. in quãtũ
reqrit infamiam precedere ut dixi in. c. cnʒ oporteat

iinſchonttipecta 6 ſed aduerte latius poſt hoſt. nã quedã eẽ ĩquiſirio ge g e.nam ſi fit inqſitio per oꝛdinaꝛiũ de officio mero
= neraliſſima ut qñ p̃latus inqrit ſuꝑ ſtatu roriꝰ ꝓuin non ẽ ncce recipẽ teſtes ſuꝑ ifamia:ſʒ ſatis ẽ ſibi cõ
N) mncgenipnſtiſn P

nochisdeni ahanbi
inma cſinanſtie il:

Kaennn

⁊? in hac nõ ẽ opus infamiã pcedere:iĩmo tenet quo
libet ãno hãc gñalem iquiſitõeʒ faceꝛe ut in.c.cũ ne

ſtare ut hꝛubi tm exigit quod
Puenerit a uiris ꝓuidis ⁊ ho
gato uel ordinario ꝓcedente

ad aures ſuperioris
neſtis ⁊c.ſecus indele
ad ĩſtantiã: ꝙ tn pro

mititiid. intin nerabilis 5 ge cenſi. in iuribus ſuꝑius allegatis: ſequere nt dixi in preal.c.cum opoꝛteat g co. * ꝑ B
äſntt Pingihennt dã ẽ iquiſitio gnalis ut qñ inqrũ ſox ſtain cinitatis remanet expedita Pᷣma ꝑs glo. n ea. gl. ibi põt
dus er Nect onitoiſed nel caſtri uel alicui loci.⁊ tũc er nõ exigit ꝙ ifamia illum recuſare:nõ. bñ glo. ꝙ in ex põt recuſari ut
uchtchbiafint ine pcedat ad hoc. c.i. de offi. oꝛdi. l. cegruit. ff. ge offi. ſuſ⸗ pectus non ſolum ſi pcedat nia ordinaria: ſz et ſi
mis,nlnin SAen pli. qᷓdã ẽ iqᷣſitio ſpaãlis: ut illa que fit õ certã ꝑſonã ꝓcedit ad correctionem P uiã inqſitionis.non ob.

nininthiy ſn ic
minimniApuin ie
””
õ
Ndornir tiſonn blc⸗ 1
Aiit t erktimi eolen

de ap. ut nõ. ĩ pal. c repꝛeheſibiliſ. æ uide neᷣ nõ. gl.
H“M irnſnildſ ſpon. æ uide qd nõ Inn. in. c. i. de excel.pᷣla. NHoſt. fi.i.c. ſi Z unũ de offi. dele. i. vi. Nr aonn
atu acen in. c. unico ut ecc. bnfici. qũʒ iſta ſpãlis fir ad penaʒ index ſit cuoſus: ſpe.in ti. de inqui. J fi. ad fi. z ꝙ
Gi guplnmihhl luee iponẽdam. ? tũc ſi ad denũciatõeʒ publici officialis iu dex oꝛdiariꝰ nõ põt repelli per exceptionem crimi
5 ninn ſoe ni u nõ eſt ẽt opus ꝙ ifamia pcedat.l. ea quidẽ. C. ð ac nis. Idem iʒ Jo. an. H 2 bene: qꝛ diu prelatꝰ to
zen rrnn alui cu. ?. c. pteꝛea de teſt. cog. ſʒ nõ denüciatuꝛ niſi noto lerat ei obediendũ eſt. viij. q.iij. nõne. nec modus
n aſſii, 1 ria ałs nõ cꝛedit̃ denũciatoꝛibus de quo tamen gic excipiendi ſufficit ad pꝛiuationẽ. ut i. c. ſuper his. .
fi ni pif⸗ in in inꝛibus pᷣal.nõ.iiij.q.iiij.. aliquãdo:qñ fir ex eo. accuſat ergo pᷣlatum de crie ſi nult: de delegato
iin zus, ) con ſpali infamia deferente: æ tunc aut pceditur contra Vo an poſſit repelli pretextu cris dic ut nõ per. In

ngt nvlenn i

ſncn le. n
P 4 irt ioin

rilind. cocics rlaꝛc aut agit ad pniam ſeu ad coꝛꝛectõeʒ. æ nõ ẽ ne E fiẽda iquiſitio: ſj qn ꝓcedit ad inſtantiam aſteriꝰ
mmtcſ⸗ 80do ius 6 ceſſe fuare hũc ordĩeʒ: ſʒ de facili 2 ſine ſtꝛepitu pro tũc nõ recipit h iuramẽétũ: ne inſtruat aduer ſariũ: ſʒ
jisün ni in imns cedi pot ut ĩ. c. ꝛepbẽſibilis de ap.ſi vo 3 platũ rla ipſe aduerſarius bʒ ꝓbare ea que dennnciauit. ſcdᷣa
irnwpsin eu li gn tei nit ò abbatẽ pꝛioꝛc ↄuẽtualẽ nel aliũ hñtẽ curã dꝛia eſt qn ꝓcedit ex officio nõ riensleitge phe
zwomt 1 lktenl aucke epi: dʒ iſte oꝛdo ſeꝛuari ſʒ non ad unguẽ nit s tionem ſuꝑ fama: ſatis eni ẽ ꝙ er ſibi: ſec? qn pꝛo
* mong, dixi:ſi aliũ rlarem obiarium ⁊ tũc non ſeruatur cedit ad iſtantiã de quo dic ut ſupra dixi plenius in
inn coĩ e iſte oꝛdo: quia poteſt remoneri ad libitum abbatis c.cum opoꝛeat õ eo.teriia dria ẽ qꝛ ſi ꝓcedit ard
en leimien K
ſ hs
c

7 ſi fit nõ ad penã imponendã ſed ex debito officij:

ut meimoniũ carnale non Zbat᷑ ꝓpter aliqðᷣ impedi
metüũ: uel nõ ꝓmoneat᷑ quis ad platurã ſeu nõ con
firmet᷑ electio ſi reꝑiretur ꝓmouendus nitioſus et
Et nõ exigitur ĩfamia:qꝛ ut dixi nõ agit᷑ ad penã ex
gqnuo fit ex debito officij ad B.c.poſtq; z.c.cũ dilecti

2? in.c.nihil.cũ multis ſili.de elec.2.c.fi.de clãd.de

prelatum ſecularem aut 5 ſubditum ẽt ſecularẽ aut

ð rlarem. prio caſu cũ S pᷣlatum ſeculaꝛc nõ dʒ fieri

„2—

niſi pcedat tãta iĩfamia nt ſine ſcãdalo ł ꝑiculo diſſi
mulari nõ poſſit ut ĩ tex. æ declara ur g dixi ĩ nõbi
libus:ſʒ õ prelatũ ſecularẽ nõ reqͥrit̃ ſcãdalũ ł ʒꝑicłj

ſy ſatis ẽ ifamiã clamoꝛoſã pᷣceſſiſſe ut i lr̃a.ʒ caſu õ

ſi dicat᷑ ꝙ a correctione non appelat᷑ ur in.c. repre
henſibilis de ap.gꝰ nec recuſari põt cum i la proce

dãt a pari ut in. c. ſuper eo. el
det᷑ ꝙ iudicant᷑ a pari. quo
adinittatur: unde appellari p
dAd coꝛrecuonẽ ſi excedat m

no.⁊ alios in.c.ſciſcitatus gꝗ
hac fa ꝑre dũ tractat qliter ſit fienda iquiſitio:nam

ij

.de ap.ad h. n. ̃ſpon
ad h̊ ut neutra ſine cã
õt a iudice procedeme
odũ ut.i.c. ut debitus.

de rp.æ pondera gl.in

nᷣ tacite ponere tres drias iĩter ꝓceſſum fiendum ex

meꝛo iudicis officio ⁊ illũ qui

mouente ĩquiſitionẽ:pria dria

20 officio tũc reci

fit alio ipetrante 7 ꝓ
ẽ qꝛ qñ ꝓcedit ex me

pit iuramẽtũ ab illis contra quos

¶ Be accuſationibus

Rantiam altius admittit ꝓbatões Zrias ſuꝑ bona
fama.ſecus qñ ꝓcedit ex offõ:rõ diuerſſitatis ẽ qꝛ
ñ ita pſumit᷑ Z iudicem ſicut ð piẽ.i. c. . nꝛa ð ꝓcu.
æ i.c.ad audiẽtiã ðᷣ pᷣſcrip.qᷓrta cẽia ultra gl. pe nit
ꝓ doc.qꝛ qñ ꝓceditur ad inſtãtiã lit. ↄt. cum ꝓmo
uente inqſttionẽ ut in. c. cum dilect de pur. ca. ſecꝰ
qn ex offõ pꝛoceditur:qꝛ ibi non eſt cuʒ ꝗ fiat lit.
ote. ſz fi q̃dã quaſi ↄtinnatio iteꝛ ifamiã ꝗ tʒ locum
accuſatoꝛis ⁊ rũſionẽ ĩquiſiti. Quĩta dria qꝛ qñ ꝓ
cedit᷑ ex officio pñt ꝛecipi ieſtes ẽt publicatis aiteſta
tõibus:tũc eni ceſſat 25 tioꝛis ſuboꝛnatõis cũ ſemꝑ
dgicta teſtiũ ſint nõ iudici. ſecꝰ q ꝓcedit᷑ ad inſtatiã
Ptis ut nõ in.c.clamoꝛ 5 teſti.?æ has drias bn nõ
n ea gl. ibi dʒ ꝛemoueri ab admiſtratione. Ex
H dicto gl.colligit᷑ ↄcoꝛ.iter H. c. ?.c. ĩquiſitoõis S.e.
nt ſi crimẽ graue ꝓbetur S platum ꝑ iqniſitionem
fiar ꝛemotio ab adminiſtratione.⁊ ſic pena in pꝛela
to non erit arbitraria: ſed ſi nõ bʒ iquiſiius admĩ
ſtrationẽ: tunc pena ẽ arbitraria: 2 ita loquuur. c. in
quiſitiõis S.e.plures alias ſo. ibi tradidi ? Jo. an.
H ſenſit ſuꝑ tex. ⁊ hoſt.in pal. c. inquiſinionis ꝙ licʒ

2

in pᷣlato ſii pena ꝛemotõis ab adminiſtratõe:in po

terit ſecum miſericoꝛditer agi ut diminatur i acmi

niſtratione z iponatur alia pena: 2 ſic quaſi.nolunt
itelligeꝛe illud.c. iquiſitõnis: dum dicu ꝙ põt me de
rari pena. ſ. ex diſpenſatione ⁊ miſericoꝛdia: 2 h dic
tum cõiseꝛ tenctur. Sed ̊ adduco iſtum tex. foꝛti
teꝛ in eo ꝙ dicit ꝙ dʒ remoueri oĩo ab adminiſtꝛati
one hec enim dictio oĩo excludit oẽm gꝛatiam ⁊ di
ſpentationem ſicut ⁊ illa nullo modo dicit gl.nõ in
cle. ut bi qui dicit de eta.? quali.? ideo ꝓ ↄcoꝛ. ſie
diſt ngueꝛẽ ꝙ aut nõ põt platus ouicius ꝛcmancre
in adminiſtratione ſine ſcãdalo uel piculo:? nõ poꝛ
fieri diſpẽſatio: ſed oio dʒ ꝛmoueri ab adminiſtꝛati
one: ? ira loqtur iſte tex.ſi bn ponderet: æ omnis 25
H ſuggeꝛit:ar. in. c. uenerabili ge cff. dele.⁊ in.c.niſi
cũ pꝛidem de ꝛenũ.æ ibi per Inno. in. c.ij. de no.
oꝑ.nun.⁊ in. c.nihil cum ſcandalo de pꝛeſcrip. ant
iſta ceſſant: ? tũc poſſit fieri diſpẽſano ? pẽa mode
rari:⁊ ita loquit᷑.c.iquiſitõis. Circa hec moneo
dubiũ unũ qð expreſſe bactenꝰ nõ reperi racitum ꝑ
doc.nũquid cũ coſtar de crĩe per niã inquiſitionis
poſſit eps diſpẽſare cũ pꝛelato in maioꝛibꝰ cr bus
adulterio æ ĩclinando ĩ hũanioꝛc partẽ credo ꝙ ſic

æ hãc ſñiam arbitror ꝓbari ꝑ. d. c. inquiſiionis ĩ

prin. ubi dẽ ꝙ põt ſuperioꝛ penã moderari miſi tale
ſit crimẽ: qð ipediat oꝛdis executionẽ nel beneficij
rerérionẽ ẽt poſt peractam pniaʒ: g ubi iſta ceſſant
itücũqʒ crimẽ ſit grane ſemꝑ porerit ſuperioꝛ di
ſpẽſare nt nõ remoueat᷑ ab adminiſtratione ꝓ boc
qꝛ uidem ꝙ ubi ꝓcedit̃ ꝑ uiã iquiſitionis uenit ipo
nẽda pena mitioꝛ: nec ẽt fimn unã opi. inquiſitus effi
citur ifamis: nõ mirũ ſi põt hoc caſu diſpenſare in
maioꝛibꝰ cribus adulterio: ſecꝰ qñ pꝛoceditur per
niꝗᷓ accuſationis: ? ita intelligo.c. at ſi clerici. S. de

indi. Et er h hẽt ſing. limitatio alias nõ cõſiderara

ag. d.c.at ſi clerici: ⁊ in qᷓtũ dixi ꝙ mitioꝛ pena im
ponit᷑ qn ꝓcedit᷑ ꝑ uiã inquiſuionis Inno. dat hic
duas ſing. limitationes: pꝛia eſt ꝙ ſi crimie ↄſtat ꝑ
ofeſſioneʒ tũc nõ attenio modo pꝛocedendi iponit

pena oꝛdinaria qptũcũqʒ grauis: alle. l. perinde.ff.
ad.l.acqui. z. c.ij. de confel.ij. q.i. c. i. 2. ij. alle.tex.
meliꝰ. H ꝓbãtẽ in. c. fi. ð cele. miſſa. ubi procedebaĩr
per uiã inquiſitiõis ⁊ ꝑ cõfeſſionẽ cõſtiiit de caibus
nõ ipediẽribꝰ oꝛdis executionẽ: ? m fuit facta depo
ſitio ab oꝛdie:⁊æ vr pꝛia frõte h̊ mirabile ut durius
agat cũ confeſſo q;cũ ↄuicto:ſʒ põt dici ꝙ illa con
feſſio fuit facta ex timore ꝓbationis.⁊ ſic non debʒ
agi mitius ad h̊ qð nõ. glo.. de ſimo ·in. c. de hoc
ubi glo. nõ. ſecus puto ubi ſpõte confiteret᷑. tũc enĩ
hñt locum iura dicentia mitius agenduʒ cũ conſeſ
ſo. xij. q.i.nõ dicatis. Iteʒ ↄ confeſſionẽ nil cbijci
põt:ideo imponit᷑ pena oꝛdinaria: ſed õ cõnictionẽ
multa poſſunt opponi: æ qð dixi de ↄfeſſione ĩtelli
ge nili ſit fea ĩcident᷑.ſic limitat bar.in.l.ſi cẽfeſſus.
ff. de cuſto. re. ꝑ.l.ſi filiũ. C. de li.cau. Ego allego
glo. in. c. ex penitẽtibꝰ.l.di. Scðᷣa limitatio Inno.
eſt ꝙ ʒ nõ cõſtet de crie ꝑ cõfeſſionẽ ſi m eſt noto
riũ iuris iponi᷑ ẽt pena oꝛdinaria: ale.l. ſi quis. C.
qui ac.non pol.ut in eo qui accuſat dñ; in iudicio:
ſz certe illa.l.nihil ꝓbat in.q.nẽa:qꝛ loqui de iure
ciuili ſm ꝙ par eſt pena inquiſitionis ⁊ accuſatiõis
uit dixi in. c.ĩquiſitiõis.S.eo. ſed de iure canonico
extendo bũc caſum ubicũqʒ crimẽ ſit notoꝛiũ uit iẽ
nõ atrendat modus ꝓcedendi: æ allego tex. nõ.i. c.

cũ nõ ab hoie.S. de iudi. ubi depꝛehẽſus ĩ SS
n

nitur tanqᷓ; cõnictus ꝑ accuſationẽ ⁊ nõ.hᷣ.
ea. gl. ibi nõ credo necceſſariã admonitionẽ:nõ gl.
que eſt utilis nalde in pꝛactica.ſed guil.in ſpe.in ti.
de inquiſi. F. i.uer. ſed nunquid iʒ contrariũ: dicit
eniʒ ꝙ aut ĩpeirat᷑ inquiſitio ꝑ aliũ: tunc pꝛocedituꝛ
per uiã denunciationis ⁊ ideo neceſſaria eſt admõi
rio pcedens: ad h alle. tex.ꝭᷣ ꝓbantẽ in.c.ſRᷣ heli. de
ſi no. poſt pꝛin. ⁊ hoc tenet aꝛchi. ij. q. ij. c. idigne. in
fi ubi uide ? idẽ nõ.j.de calũ.c.ij.? hanc opi.ſpe.
dicir Jo. an tenendã: qñqʒ etiã admonitio trina nñ
ſolũ requiritur ĩ denũciatione euangelica ſed etiam
in canonica ut ĩ. c.nouit de iudi. ſed ſi inquiſitio fie
ret ex officio puro: Iʒ ał. coadinuaretur cfficio ĩqui
ſitiomis: tũc putat Jo. an. bãc glo. ꝓcedẽ ¶Wõ.
ergo ex pᷣdicris ꝓpꝛie eſt pꝛoceſſus ĩiquiſitionis
eſt qð iudex facit ex offõ ſuo puro ? mero nemine
deferẽte ⁊ ĩpetrãte inquiſitionẽ: ſed qn fit ad denũ
ciarionẽ alterius: iũc eſt pꝛopꝛie ꝓceſſuſ ꝑ uiã denũ
ciationis: ꝓ hoc facit:qꝛ ex quo iſte denunciat ſuꝑi
oni ⁊ eligit uiã qᷓ extraoꝛdinariã debuit rio qᷓſiuiſ
ſe: qꝛ foꝛte inquiſitꝰ ſe coꝛrexit. ¶ In ea. glo. ibi ſʒ
meliꝰ eſt ꝙ inquirat nõ. ſẽꝑ iſtam glo. qꝛ limitat gl.
in. c. inter. de pur. ca. z. c. plbẽ.ij.q.vV. ubi ſimplicit᷑
datur oꝛdo pꝛocedẽdi ut pᷣmittit hic in glo. ut pꝛio
ſ.ſtatuat᷑ rerminꝰ uolenti accuſare ⁊c̃.Ex iſta enim
gl. hẽs ꝙ ille oꝛdo nõ ẽ neceſſariꝰ ſed conſultius:?=
illud ↄſiliũ glo.pᷣ nõ dãnat: ꝙ non poſſit obſeruari
ſed melius eſt non obſeruare ⁊? a pꝛin. ex quo ↄſtat
ge iĩfamia: cõſulti eſt ut pꝛelatꝰ ꝓcedat inquirendũ:
aſſignat glo. H rationẽ:qꝛ de facili nullus accuſarʒ:
= idẽ tʒ ſpe ·in ti.de ĩquiſi..nunc tractemꝰ. V. por
ro: ⁊ ibi aſſignat rõnẽ aliã: qꝛ accuſatio ẽ geny illan
dabilis ĩtẽtiõis ut diẽ tex.ij.q. vij.ſiqs eps: idẽ etiã
ſeqtar Jo. an.iĩ addi. ſpe. aſſigns euis aliã ratioez

utommr; iut i en
nttithennnc iul ſn
inagn imitii ceninaced
lpriſtsinin gnicanofe u
ilpipnenn ne n Kfee
ucwuteind. Ren emeele
Gicf aien tdrdehns ttiice
neCetcns deröcana dn
Aturnt ad dcdndi dd dindi⸗
tvechn dd.Frg.I
ibjo opnrmndein n
Ne pmmn mon r ami,
iſiilol xim ſtm t lns
letaſſonne oengnnms
ncice eemn t nc gie
geſſaßarlel arnornutſen Pon
tlerde nlltd citlamen⸗
nin Neſiſnihles .
Nnus itn cigtins 2nn did
lii inf.r aalun. Au
l.. Linchmmn iſn go dicn

lco hun ſiacſninicran
Dnid apocniniſtranone d
r oͤte aj ne d

ra wmarnmutlſcni.
ſanwmm m iß iit
n ng tin linlchin⸗
tnn liunſonizt nalcros
nuszͦan ieine ani
nhrigjnineſtnotni nrſe
1s Atender ieten d.
Kni ensifn
n udnerd. O
GthEdra Irmtncdrid.
Suenpumalel nket.
iner d unand geommnüͤde
ni npiim ali mn ondin
ins l eflni c Mi
Ab untit ,id
emmtilticitri
5 õ
icſczetinltaniio niinn
Kiiniramgiaſtin
1mit eth Atgimrft.

Ntümdmen 6
Pn i N
eckhu

¶ De accuſationibus

qꝛ põt ſubmitti accãtoꝛ amicꝰ accãti ⁊ colludeꝛe cũ
eo:⁊ ſic abſoluẽtuꝛ:dicit tamen ꝙ pena calũnie tol
lit iſtam ſuſpitionem:ſed in qubuſdam locis.nõ ob
ſeꝛuatur pena talionis.⁊ ideo ibi peſſz fieri fraus: ſʒ
puto ꝙ et poſſet timeri ubi hʒ locũ pena taliõis:qꝛ
accãtoꝛ amicꝰaccãti poſſʒ tin ſemiplene ꝓbare:⁊ ſic
excuſaret̃᷑ a calũnia ⁊ reꝰ abſolueꝛet᷑ ut i.c.i.de elec.
li.vi.⁊ nõ in.c.fi. ti.ꝓxi.⁊ ideo ſerua ↄſiliũ gl.nt
iudex a pricipio ĩquirat ⁊ dicũt doc.ꝙ nõ renet᷑ ſu
ꝑioꝛ deſiſtere ab ĩquiſitione:lʒ ĩiquiſitus petat ſtarni
terminũ accuſare nolẽtibus: z offeꝛat ſe patum pur
gare in caſu in quo nullus appeꝛe accãtoꝛ ⁊ h mihi

pʒ ꝑ iſtũ tex. ubi dat᷑ facultas ĩquiꝛendi ubicũqʒ ẽt =

ifamia pceſſit: æ ↄcoꝛ.ij.q.i.dens oĩpotens.¶IZn
c. gl.in fi.nõ gl.pꝛio ꝙ ꝑpochianus põt denunciaꝛe
ſuũ platum:æ ipetraꝛe ĩquiſitõeʒ õ eũ:ĩteꝛeſt enĩ ſua
ne hẽat lupũ pꝛo paſtoꝛe: ar. viij. q.i.audact᷑:⸗ ideʒ
nõ gl.in. c. ex ꝑte ᷓ de teſt. ⁊ in.c uenerabili de eff.
dele. ⁊ plene tetigi in. d. c. ex pie ⁊ tetigi in.c.illa pᷣ
poſitoꝛũ S. e. fo nõ ex gl ꝙ nõ pocbianus enã de
nũciaꝛe nõ põt cria clici:unde ſie iquiſuõis iperꝛate
erũt ſubꝛepticie h tacito:? idẽ Jo.an.in.c.ex parte
pal.⁊ gl.ibi. ⁊ ſpe.in ti de ĩquiſi. .i. in. V. nunquid

exneus:h̊ puto limitãdũ iĩ denũciatõe canonica que

fit ad penã:ſecus ãt in denũciatione euangelica aue
fit ad pniaʒ. aꝛ eoꝝ que nõ in.c.ſi peccaueꝛit ij. q.i.
? in.c nouit de indi. Item foꝛie poſſet hec gl.iſtin
gui qn laicus nõ ꝑochianus denũciaꝛet cleꝛicũ:ſecꝰ
foꝛte ſi clericus denũciaret alium clericum qꝛ ſicut
admittitur ad accãndũ pꝛo uindicra publica ita ce
beꝛet admitti ad denũciãdũ ꝛoᷣne ĩtereſſe publici iux
ea que dixi.S.e.c.cũ.p. ¶ In gl. in. v.ꝛedoẽ ꝛcem
⁊c.ibi qꝛ ↄpatur tutoꝛi:dic ꝙ in vVitate nõ põt pꝛo
prie ↄparari tutoꝛi nec curatoꝛi nec ꝓcuratoꝛi. qꝛ
bñt ãolioꝛc prãtem qꝙᷓ iſti:unde pᷣlatus uiuit de bõiſ
ecchie ⁊ ẽt poõt ſuſtentare ↄſanguincos ſuos inopes
ut in. c.i. de coha. cle.? mu.⁊ in. c paſtoꝛalis de his
que fi. a pla.ſed curatoꝛ tutoꝛ ſeu ꝓcuratoꝛ h̊ non
põt de ꝛebus pupilli uel dni.l.a tutoꝛbus.ff. de ad
mi. tu. Irẽ iſti ſunt tpales:pᷣlatus vo ꝑpetuus: ill
onus iſta dignitas æ multas drias uide per glo. v.
q.iij. in. c. fi.? inq;tum iſta glo.dicii ꝙ dʒ ſtari ſpra
mẽto pᷣlati ſuꝑ adminiſtratione. diẽ hoſt. ſub qubio
foꝛte nõ hr̃e locũ in ꝛectoꝛibus hoſpitaliũ:qui tenẽt᷑
ſingulis ãnis ꝛeddeẽ ꝛõem ut in cle.qꝛ ↄlingit ðᷣ ꝛe.
do. quaſi nelit ꝙ in eis ſtat iuramẽeto:ſʒ ſatis puta
rẽ diſtinguẽdũ ꝙ in mimis ſtet iuramẽto eoꝝ qꝛ ñ
pñt ſemꝑ hr̃e nõꝛiũ uel teſtes mocaꝛe:ar. eoꝝ qᷓ nõ.
in. c. ij. de teſta.li.Vi.ſʒ in maioꝛibus ꝓcedit dictum
hoſt. qꝛ cũ ſciãt ſe obligatos ad reddẽdũ 20eʒ ðbẽt
ſibi ꝓuidiſſe: æ graue eẽt eis ꝛeddeꝛe ar. in.l.ꝛes ⁊
in.l. exꝰ. C. de ꝓba. ¶ In gl. in. v. ad famã i fi. an
2 qn fama ꝓbet plene nõ in. c. ueniẽs.ij.5v. de teſti.
⁊ bar.in.l.de mioꝛe..toꝛmẽta.ff.de qõi.⁊ in caſu
huius.c. qñ fama ẽ loco accuſatoꝛis ſiue denuncia
toꝛis nil ꝓbat qꝛ non dʒ teneꝛe locũ teſtis.? accula
toꝛis.iiij.q.iiij.c.i.⁊ in.c. foꝛuſ de.vᷣ.ſig. ¶ In gl.
in. V. a maliuolis nõ gl. = pondera:nam ur nelle ꝗ;
Ppteꝛ ifamiã oꝛtã a maliuoliſ nõ ẽ fiẽda ĩquiſitio ſʒ
poterit idici puꝛgatio ꝓpteꝛ ſcãdalũ euitãdũ:ſi eꝛgs

nõ eẽt ſcã dalũ ẽt purgatio nõ eẽt indicẽda fᷣm ills
gl. y alibi dicit gl. ꝙ ſi imfamia eẽt nũc apð bonos
? graues q;uis ꝓceſſerit a maliuolis puꝛgatio ẽ in
dicenda ur nõ ꝛemaneat icredibilis penes bonos 27
graues: ⁊ ſic nõ requiritur ſcãdalũ i ea ut ẽ gl.ĩ. c.
cũ dilecti.. de pur.ca. hoſt. ⸗ goff. H dixernnt: ꝙ ſi
conſtaret infamiã ortã a maliuolis nõ ẽ iquiſinio fiẽ
da nec purgatio ĩdicẽda: niſi infamia cẽt multũ ſEſa
2 ſcãdaloſa:runc.n.indiceꝛetur purganio ⁊ ſic in effe
ctu ſentiunt cũ iſia gl. Inno.dicit ꝙ ꝓpter ifamnaʒ
oꝛam a maliuoł uel ẽt ab uno põt et fieri iqſuõ: qꝛ
ſi ſuſpcus ẽ quis ſoli epᷣo põt indici purgatio.ij.q.
V. oibus:g ⁊ inqſitio fieri poterit:ſʒ alt᷑ dixit i. c.
lʒ heli.j.de ſimo.ibi.n.dãnat ſniam illorum qui in
diſtincte ꝓpter. ſcãdalum uolunt fieri inquiſitic ne: qa
poſſet inquiſiio eẽ cã maioris ſcandali: 2 lõ dixiui iu
periorem debere aꝛbitrari an poſſu ſeq maius ſcan
dalum: ? tẽ non faciat inqᷣſiuone:ſi Vo ſꝑar᷑ ſec ano
ſcan ꝗali tunc fiet inqſitio:qꝛ ſi ſuipẽus cei ſuperiori
in ſiceret̃ purgatio:g inqſitio fien põt:cum Lurga
tio ſeq̃rur inqſitionem: refert iñ alios ſenre Zriuz: 7
ex his remãet mã h̊ inuoluta:ꝓ cuius dilucidanone
duo ſunt iueſtiganda:primũ nũquid ſi ifaia e cria
a malinoł poſſit fieri inquiſitio ł idici purgano:quo
ad pᷣmũ bꝛenit᷑ puto ꝙ ubi cõſtaret cðᷣ intenne ſſʒ
orta a maliuolł:ꝙ tẽ nec inquiſitio nec purgano cet
indicenda ui vr ꝓbari in.c.cũ ĩ iunuẽtute o de pᷣſup.
unde poſſet illud dici:uane uoces pphi non ſunt au
diende in. c. oſius de elec.⁊ ppłſ cũ male monetur e
docendus non ſeqᷓndus. Ix j. di. docendus fac ꝙ 0
bar. in pᷣal.S. tormenta:ubi dicit non curãdũ ð ifaia
ſiue fama. qñ non ꝓceſſit ex ꝓbabilibus cõieciuriſ:
ſ ii ifamia eẽt ſcandaloſa ut qꝛ ppłs ꝓpteꝛ hᷣ abſtinʒ
a diuinis uel aliud ſcadalũ ide nimeri ſi põt ſedari ꝑ
purgationẽ idicendam cſt purgatio:ar.ij.q.v.man
daus: æ ita itelligo iſtã glo.ſed ſi non põt iedari uõ
fieret iquiſitio:⁊ tũc ſatis puto iquiſitione f er dam:
2 ꝓcedit dẽmn Inn. rõ qꝛ ꝓpt ſcãdalũ euuãdũ reli
quĩ vᷣitas iuris poſinui:2 qͥs qnqʒ puuat᷑ iure ſuo
ut i. c.ij.de no.ope.nũci.⁊.c.cũ teneamur. de pbẽ.
2 i.c nihil cũ ſcãdalo de pᷣſcri.⁊ ̊ q ad prin ũ. Sʒ
q ad ſm qn ſit idicẽda purgatio ntiũ ꝑ ſuſpiuonẽ
ſo ius epi: æ iſte pulcher articuluſ:ui.S. retiun Sn
no. ſenſit ꝙ ſic:ſed pe. ut refet Jo. an. in. c. ex parte
de off. oꝛ. tzʒ öriũ:qꝛ ſoli epo nõ credit aſſeꝛenii Im
crimmoſũ.vi.q.ij.ſi.tm.⁊.c.placuit z.c.ommbꝰ.ij.
q.vi. intelligit ut dictio uel ibi poſua ponat ꝓ ⁊ nã
tex.ibi dicit ſi eſſet ſuſpectꝰepo ſuo nel alijs ð plebe
unde exponendo uel ꝓ et nõ ſufficit depoſitio ſolꝰ
epᷣi. do. car. dixit ibi nuꝙ idicẽdã pugatione ꝓpter
ſuſpitionẽ niſi ſit tãta ꝙ inducat ſcandalũ af c.ina.
de coha.cle.æ mu.ubi uẽ bo.tex.ſed certe diciũ pe.
nimis impꝛopriat illud.c.omnibus exponendo uel
pꝛo ⁊: nec enaʒ dictum do. Car. uidetur indiſtincte
pꝛocedere per tex.qui ſonat ↄriũ in. t.inter de puꝛ.
ca. ubi tex. nõbilit᷑ dicit ꝙ pꝛopt tria põt indici pur
gatõ qʒ ꝑꝑ ifamiã uulgaꝛẽ graue ſcãdalu z= uebemé

tem pſumptionè: gꝰ no requirit nt ſemꝑ ſuſpicio in

ducat ſcãdalũ.ał.tertiũ ſupfluerer ꝑꝑ fm cũ.S.i fo
lecerat mẽtionẽ ð ſcãdalo:q̃re ↄcluderem ſic ꝙ aut
2

—

¶ WMe accaſationibus

qs eſt ſuſpectus ſoli epo ⁊ ſuſpitio ẽ ꝓbabilis:⁊ tũe

porerit ĩdici purgatio: ira loquitur ꝓp̃e.c.oĩbꝰ.?

remanet clarum dictũ Inn. aut eſt ſuſpecꝰ alijs ? ſi
eſt. ꝓbabilis 2 tta ut inducat ſcandalũ ⁊ idiceĩ pur
gatio ſecꝰ ſi nõ induceret ſcãdalum ẽt ꝓcedit.c.iua
al. æ ex h reſtringit᷑ mliũ.c.illð oibus ⁊ quod dixi
de epo:idẽ eſt ſi ẽ ſuſpẽus alteri ſuꝑiori ſuo iudici:
ut ſentit Inno. ĩ. d. c. iteꝛ:⁊ ẽ diueꝛſitatis 20 ĩteꝛ ſuſ
pitonẽ iudicis ⁊ alioꝝ: qꝛ nõ ita de facili pᷣſumiĩ 5
iudicẽ ſiẽ j alios:ut.ĩ.c.ad audiẽtiã ð pᷣſcrip.⁊.c.in
nr̃a de ꝓcu.nõ tñ iſtis caſibꝰ ꝓpt᷑ ſuſpitionẽ fiet in
quiſitio:lʒ aliud ſentiat Inno. qꝛ ifamia dʒ pcedeꝛe
inqᷣſitiõe nõ ſola ſuſpitio ut h: mitiꝰ agũ dcficiẽ

—2 ⸗£

tẽ ĩ purgatiõe ꝙ; 2 2uiciũ ĩ iqſitiõc.ut dixi ĩ.c.acce
dens eo. ¶ In glo. i. v. iudicij foꝛma in fi. ul dic

meliꝰ ⁊ clarius ut dicit hᷣ Jo. an ſuꝑ tex.ut intẽtus
litreꝛe ſit iſte iuxta foꝛmaʒ iudicij æc. ideſt iuxta foꝛ
mam peritionis ⁊ modum ꝓcedendi:ut ſi agitur ci
nuiteꝛ ↄſequat᷑ qauis ꝓpriũ inteꝛeſſe æ aliqnãdo ſa
tiffictionẽ ĩiurie ut in.c.cum olim de ĩiurijs:ſi ueꝛo
agiẽ crialit: ſi pena eſt in iure expſſa iponet illa qtũ
cũqʒ; gꝛauis: ar. in. l.nõ ignoꝛat. C. qui acc. nõ poſ.
æ in. c.i.de homi.li.vj.ſi Vo non ẽ ĩ iure eypᷣſſa erit
arbitraria: ar. in. c. de cais de offi. dele. ſi agiĩ ꝑ uiã
inqᷣſitiõis:⁊ tũc ſi gꝛaue crimẽ ẽ ꝓbatũ 3 platũ ꝛe
mouebit᷑ ab admiſtratiõe niſi ſecũ miſericoꝛdit᷑ aga
tur. de quo dic ut S ſi agiẽ ꝑ uiã denũciatiõis: ſicut
narie ſunt denũciatiões: ita uarius põt eſſe oꝛdo: nã
ſi ẽ denũciatio euangelica ĩponitur penitenna: ſi iu
dicialis cõpellitur ad ſat ffactionẽ:ſi canonica qnqʒ
ꝓhibet᷑ pecq;. qũʒ ĩponitur pena fm modũ ⁊z cõclu
ſionẽ denũciatiõis canonice.Et nõ bene h̊ ultimuʒ
ꝙ; denũciatio canonica põt hʒůe triplicem effectũ rᷣm
cõcluſiõnẽ ipius denũciationis.naʒ onʒ quis denũ
tiat pcẽn cõmittendũ: ⁊ tunc tin eſt cffecius ur ꝓhi
beatur illud pcẽm: qnʒ pcẽm ẽ ↄmiſſũ ? tunc onqʒ
agit᷑ ut priuet bñficio ſuo ut in. c. ex ꝑte ade ð ieſti.
2 in. c.licet he i. ðᷣ ſimo.nʒ ut ceꝛta pena imponaĩ᷑:
2 iõ ſemꝑ aduenẽdus eſt modus ꝓcedendi in indi
cio ut h̊ in tex. ⁊ cõcoꝛ c. ſuꝑ his ð eo.⁊.c.cum dile
ctus de oꝛdi. cog. faciũt h̊ ad. q.nõ.quida cõuicius
fuit de crie: cã agit᷑ ciuiliteꝛ: nũquid lata ſnia poſſit
ſuus ſuꝑioꝛ eum pᷣua e bnficijs ſuis uigoꝛe illiꝰ ſé
tentie. Inno. dicit h̊ ꝙ ſic nõ ſuꝑ pori iſtãtia. qꝛ ſic
obſtaꝛet iſtud. c. æ alia iura & al.ſed de nouo foꝛma
bit inqᷣſitionẽ ⁊ aſſumet illã ſniaʒ tanꝙᷓ; inducentem
notorium: æ puniet᷑ iuxta moduʒ ꝓcedẽdi:æ cum h̊
dẽo trãſeũt cõiteꝛ doc. ſed aduene: qꝛ h̊ dẽm ẽ ualò
piculoſuʒ:⁊? ipſemet Inno. ſẽtit oppoſuũ ĩ.c. ꝑ inqͥ
ſionẽ g de elec. ubi aꝑte dicit ꝙ acta fca ĩ uno iudi
cio cũ agit᷑ ciuiliteꝛ nõ faciũt fidẽ in alio nbi agiur
crialꝛ. qꝛ foꝛte mła obieciſſʒ õ poꝛa acta ſi fuiſſz ac
tũ crĩaliteꝛ:q omiſit foꝛte ꝓpteꝛ leue pꝛeiudiciũ. Jẽ
ad aliuʒ affeciũ agit᷑ nũc ꝙ; tunc:ſi eꝛgo non obſta
ꝛet exceptio ꝛei iudi.ita nec illa acta debent faceꝛe fi
dem:ar. in. l. cum queritur cũ duab“ ſe. ff. de excep.
ꝛei iu. 2 H tener gl. iuris ciuil ĩ.l. ſiqs a ſe füduũ. C.
ad.l.iut. de vi. pu. ſeqt bar.in.l.ij. S. ptoꝛ. ff. ui. bo.
ꝛap.ſʒ dubiũ magis ẽĩ ofeſſiõe:nũquid faciat fideʒ
nuũc:cũ agit crialiteꝛ: 2 ſenſit Inno. in. d. . R iqſiio

nẽ ꝙ lic: qꝛ S ↄfeſſionẽ ꝓpꝛiã nil põt obiſcere: ar.
c. per tuas de ꝓba. ĩ.l. generali. C. de nõ nu.pe.
ſzʒ Zriũ ſenſit gl. in.c.ex penitẽt bꝰ.l.di.facit qð nõ.
bar. i. l. ofeſſus.ff. de cuſto. fo. vn ↄcluderẽ ꝙ ſola
ofeſſio nõ ſufficit ad cõdẽnationẽ:ſed põt compelli
reꝰut ꝑſeueret ĩ cõfeſſiõe ſua uel ut det intellectũ cõ
feſſioni ſue:⁊ ſic ꝓcedit dictũ Inno.in.d.c.ꝑ inqui
ſitionẽ: nã oꝛta eſt ſuſpitio non leuis ↄ eum ex illa
confeſſione ar.in.l.capite quinto.ff. de adunl.
J cut olim lerropolitani ad
* coꝛrectionẽ cxceſſuũ
2 refoꝛmationẽ morũ ſingulis annis facẽ
debent ꝓuinciale cõciliũ in quo ſtatuere debent peꝛ
ſonas idoneas ꝑ ſingulas dioceſeſ:qᷓ ſolicite inueſti
gent ⁊ in ſequẽti concilio referãt coꝛrigẽda:⁊ epᷣi ðᷣ
bẽt facẽ ſinodos epales ſinglłis ãnis ⁊ publicatr᷑ agi
tata in ↄꝛoninciali cõcilio: ? h̊ negligẽres ab execu
tione offcij ſuſpen lunt.h. d. uſqʒ ad fineʒ. Diuidi
tur in tres partes:in pꝛima ꝓuidet de pꝛoninciali
concilio ? de agedis in illo. In fa de teſtibus ſyno
dalibus ? eoꝝ officijs. In ttia de pena h̊ nõ ſeꝛuã
tiũ: ⁊ tacite int᷑ erit de epᷣalibꝰ ſynodis:fa ibi ut at:
tertia ibi quiſquis.¶Mõ pꝰ ex tex duas ſpẽs con
cilij. nã quoddã ẽ cõciliũ pꝛouĩciale ⁊ quoddaʒ cpa
le:pꝛouinciale dꝛ illud qð quilibet metropolitanus
ſeu archieps facit in ſua pꝛonincia cũ reliquis epis
ſibi ſubiectis.⁊ uocatur pꝛouinciale a pꝛouincia:nã
ꝗlibet ꝓuincia dʒ hr̃e unũ archicpᷣm ⁊ decem epos
de quo.vi.q.iij.in. c.i.⁊.ij. Cõciliuʒ epale ẽ qð fac
eps ſolus ĩ ſua dioceſi.ubi uocat clerices dioceſis
tm:⁊ al appellat ſinodus ⁊ iſta uocabula ſũt ſino
nima: ⁊ idẽ in effectu ſignificãt:⁊ de iſtis uarijs no
minibus uide tex. xv.di.in.c.i.Et ẽ aliud cõcilium
qð appellat᷑ gnãle qꝛ ↄcernit totum oꝛbẽ in quo pa
pa pᷣſidet ⁊ de h.xvij.di.in.c.multis cuʒ multis ibi
poſitis ⁊ qui debeãt conuocari ad iſta cõcilia dic ut
nõ Inn. in. c. gꝛaue de pben. cũdo nõ ꝙ iſta
ocilia ꝓuinciale ⁊ epale debent neccio fieri ſingulis
ãnis:⁊ olim fiebãt bis ĩ ãno:de quo in.c.qm.xvVuj
di ſ; hodie ⁊ male cõit᷑ no celebꝛãtur ¶ Leꝛto nõ
caſũ in quo fit iqu ſitio nõ pcedẽte ifamia:æ h ideo
qꝛ ̊ nõ agit᷑ õ ccꝛtã ꝑſonã:neqʒ fit ĩquiſitio de cer
to crie. Inquiſitio ergo gnãlter põt fieri nõ pꝛece

dẽéte ifamia ad h. c. i. de off.oꝛ. catuſt. ſi .8 off.

pᷣſi.⁊ facit qð dixi.s.c.ꝓxio. ltimo inducitux
iſte tex.ꝑ doc.in ar.S. archiepos pᷣtendẽtes ignoꝛã
tiã circa uacatões bñficioꝛũ ꝓuĩcie.nam pᷣſumunt
ſciꝛe cũ debeãt ibi he ꝑſonas idoneas.ut pᷣ in tex.
2 ſi nõ ſtatuũt tales ꝑſonas ſunt in affectata ignoꝛã

tia:de quo dic ut plene nõ. in.c.ex parte.⁊.c.ij.de
coõceſſ. poẽ ¶ In gl. ij. in fi. Vinc. dicit ꝙ aut iſti ſt

de loco in quo inqᷣrit̃ æ uiuũt de ꝓprio : ſt.n.electi
in prẽ ſollicitudinis:facit ꝓ h̊ qð nõ.gl.in.c.ſtatutũ
de Hotis li.vi. z.l. item ueniũt.ff. de peti.bẽ.aut mit

cuntur ut legati:æ tũc mittens dʒ eis facẽ expenſas

2z concludit ꝙ miſi in caſibus iure expſſis ui in coſe

cratione eccleſie ? uiſitatione nũq;ᷓ expenſe ſt fiende

pᷣlatis ut in. c.cũ ſu.j.de ſimo.hoſt.? Jo.an. uidẽ

tur ſcqᷓ opi. gl. ? ad. c. int ceta rũdent ꝙ loqᷣt᷑ ĩ alio
calſu.ſ. ũ eps uiſitat per alium: ? bʒ locũ tc. c.ſi epᷣs

lsnöcnnünn inenne

nbus ͦinnb liu e
meminern r nſi h,
ennclenai ſ mtidaun⸗
onciſiö iſnmtbigri
scnidp Asindteſts
inidöchnin iacr iril
en. Sncln ud manlimn
i GNo eluſtmeſtetia:
Jen acaio Puchenſencre⸗
Gd en eſazun inni
chrrese dius goms dileus:
uhidlwoni n aluptau unid
nimnit.
1 in. giemuͦm
ahidinen
(en oponen dnidi
hoinmncos micüins ache
Eumi ſoſanefinim tmenan
ſur urinn den tſtiü gücan
uſsöddnsnigtinem
ldas ninſrinnogee hi de
nalt ahg ce ſ; Llisfi⸗
rluurellvrſnade
lgrchfrraboj eeſß
au oſtriuin

tti
Hyan a ſizn
ti ilktttt⸗
lulgdaniba mneholmms
nuinpwnnctdi tinschs
Nmr müncderpoincn
GNidntnis
nnci Ca iihin
n docn o enten dods
Chi ſnptts Aitt vocbi ſü ſin
1cſean iontint e ſts onſed
AYX.kÜGuε16azdn
Erammi motti ſn
midinuip luib b
onwocnt 1 A cli i
Ne ehben. (Soddcor
tanentgie
ðõ
üidccnn n d
itondekrinutdin
cninondeigtn ce
c e ien
Gimahhhin nifick.
Aöeldin , ghan
tni inin hou
unin jlnui

5
4
— Jund
ME,

¶ Se accuſationibas

de off. oꝛ.li. vi.ſ h̊ loqᷣur in uiſitatoꝛibꝰ depntatis
ꝑ ↄcilim:dicit tñ hoſt. ꝙ ſi iſtis denegaꝛctur expen
ſe nõ poſſet aliquẽ cogeꝛe:cũ nõ hẽant luriſditõem
ut in tex. ſed debent ꝛeferre epo qui coger eos ar.
c.i.de ẽp.æ uẽ.⁊ ĩ.c.fi.de off archiepſbꝛi ⁊ h ſatis
plʒ.cum clerici teneãtur. ał ad hoſpitalitatẽ: foꝛtius
dent ꝛccipẽ iſtos qui ueniũt pꝛo cõi utilitate ¶ In
gl. fi. ibi ſed ſufficit ꝙ ſunt honeſti hoſt. dicit ⁊ bñ ñ
eẽ ipꝛobandũ ꝙ &t iſti iuꝛẽt: ar.in. c. eps in ſinodo.
xxxv.q.vi. ubi cõſiles ꝑſone q̃ ſtatuũtur ꝑ epm in
ſynodo iurãt nt ĩ.c. pᷣteꝛea de teſt. cog. In ea. gl. ibi
al. ſuperflua ? oneꝛoſa ⁊c. dic melius poſt docto.ꝙ;
iſta ꝑs gl. ẽ ſuperflua:qꝛ iſte tex loquitur de cõcilio
ꝓuinciali ⁊ nõ de archiepo ti. unde archiepᷣs põt
niſitaꝛe rotã ꝓuiĩciã ẽt ſine ꝛelatione iſtoꝛũ:2 quãcq;
nõ app neat de negligẽtia epoꝛum ut in.c i.⸗ fi. de
cenſi. l. vi. ¶ Jn ea. gl. ibi minus cꝛeditur qᷓ; alijs
hoſt. dicit. ꝙ aut iſti nunciant notoꝛia:⁊ eiſ cꝛeditua
ſicut alijs:ar.in.l.ea quidẽ. E. de accu.⁊.iiij.q.iiij.
aliqn:aũt nüciant non notoꝛia æ uni non creditur
pluribus aũt iuratis cꝛeditur donec comranum ꝓp
betur ut in. c. preꝛea de teſti.cogẽ. ¶ In fi. gl. Jo.
foꝛmat qõnem:quid ſi aꝛchidiaconus uolẽs niſuar
concurrat cũ iſtis niſitatoꝛibus: æ dicit ꝙ in indici
bus certũ eſt ꝙ apð ples in diueꝛſis iudicijs quis fa
tigari nõ dʒ ut in. c.ex tenoꝛe de rptiſ.2=...ubi cepiũ
.ff. de iudi. ſʒ in caſu nzo una niſitatio nõ piudicat
alti: j no dent illi uiſitare ſine lnia archidiaconi:qꝛ
plena uiſitatio piudicat ſemiplene:̊ non mihi placʒ
qꝛ h̊ uiſuant iſti abſqʒ uſla iuriſditione iteꝛꝛogando
ſeckłares ⁊? alias ꝑſonas diſcꝛetas:unde nõ ipediunt
aꝛchidiaconũ ſeu aliũ platũ iuriſditionalit᷑ uiſitãtem
ten mẽti:
Lim Snie excõicationum ſuſpenſio
nũ uel iteꝛdicti lare poſt denũ
ciatõem ꝑ abbatem denũciatũ uel aliũ
ipſo in monachos ꝛenũciãtes uel adbeꝛentes eiſcez
relaxant᷑ ſpoliari reſtirnũtur æ iuramẽeta de tacenda
Vitate ꝛelaxãtur. dicta teſtiũ denũciato tꝛaduntur æ=
expenſis de bonis monaſterij monachis denũcian
tibus miniſtrãtur: pꝛopter h̊ iñ ab obedientia abba
tis nõ eximũtur ſine tamẽ litis piudicio. h. d.⸗ pieſ
patẽt caſus ꝛc. ¶ Mõ pꝰ erx tex. ꝙ pedẽte negocio
iter ſuꝑioꝛc ⁊ ſubditos ſuꝑ cribꝰ ſuꝑioꝛis pᷣdicti dʒ
ipe ſuꝑioꝛ abſtine:e ab oĩ ꝓceſſu õ ſubditũ ichoan
do:ꝑ què poſſet ĩpediri negocij principalis ꝓſccu
no.⸗ Uf nõ monachos poſſe peter᷑ ſe reſtitui otra
abbatẽ illicite eos ſpoliãtẽ ſaltẽ ĩploꝛando officium
ſupioꝛis:de quo pleniꝰ.j. ſubijciã. ¶ Leꝛtio nõ ibi
7 adheꝛẽteſ eiſdẽ pꝛo cõi ↄſuetudine appellãtiũ:qni
appellãt pꝛo ſe ⁊ ſibi adherentibus:⁊= cuiꝰ appellatõ
nis vᷣute et adheꝛẽtes defedũtur: nã ſi tenẽtur æ in
noluũtur adheꝛẽtes quo ad penã:foꝛtius dẽnt gau
deꝛe priuilegio principali ar.in.c.i.de ofſ de e.facit
qð nõ. in. c. una ſnia ᷓ de ap. uarto nõ ꝙ ĩ in
qſitõe fiẽda )ᷣ p̃latũ rłarẽ fuãdus ẽ aliqs oꝛdo ſed
nõ uſqʒquaqʒ ſicui fuari debʒ õ ſeculaꝛes.nã h pa
pa mdat dicta teſtiũ adhibeꝛi abbati iquiſito ſecus
li fit iquiſitio 5 clauſtrales ſimplices: un p̊ de mõa
chis nihil r. ? dic ui plene dixi in.c.qualiter æ qñ

ij. in fi. 3. eo. ¶ Itẽ nõ qꝙ ſi monachi denũciãt ab
baté:⁊ nõ pñt hr̃e expenſas ab ipſo abbate:licuũ ẽ
ꝓpria aucte caꝑe.de bonis ipſins monaſteꝛij cũ ip
ſius utilitatẽ ꝓcuꝛẽt: nec põt eos agẽtes excipi ð
ſpoliatõe. ar. optimũ . n gl. i. in fi. ſentit H gl.
P iſte ſnie poruerũt legine ferri:ſʒ ꝛelaxatio fit ſoluz
ut poſſit ferre teſtimoniũ in cã. Sed contra h diciũ
gl. põt multipliciter ĩſtari. nã cũ iſti denũciaſſẽt 2 ſic
ↄſtituiſſẽt ſe priucipales in cã non potᷣant ferre teſti
moniũ nt in.c.cũ dilectus ̊. eo.⸗ in. c. cum.i. z. a. =
qð ibi nõ Inn. de re. iud. INẽ ex quo negociũ ĩcep
tum ẽ ſuꝑioꝛẽc nõ dʒ ſuꝑioꝛ aliqd attentare p cS
poſſit pediri ꝓſecutio ipſius negocij ut pʒ in tex.
ibi:ut peꝛ h̊ ꝓſecutio negocij nõ ualeat impediri zc.
Et 10 oclude ꝙ ꝓpteꝛ h ? iniuſticĩ huiuſmodi ini
arũ fuit facta h ꝛelaxatio:ad h̊ optime facit fr̃a dum
dicit relaxatis nam qn excõicatio eſt iuſia fit abſo u
tio nõ ſimplex ꝛeclaxatio: unde pᷣ nõ pᷣſtatur aliqua
cautio:ſicut pᷣſtatur cũ ſit abſolutio a iu ſta excõica
tõne:de quo plene nõ in. c. ſacꝛo.j.de ſenten. excõ.
T in.c.ex ꝑte.j.de.vᷣ.ſig. Et ex iſta gl. ⁊ ex tex. colli
ge ꝙ ſuſpeſus nõ põt ferre teſtimoniũ:qð imelligit
hoſt. de ſuſpẽſo ab hoie:ar.in. c.fi.de cle. ex. miniſt.
.an. ꝛemittit ad nõ. in ſpe. in. ti. de teſt. F. V. qd
ge. ſed in Vitate va cõcluſio uz hec ꝙ ptexin ſolius
ſuſpeſionis nõ põt quis ꝛepelli a teſtin onio eũ hoc
iuꝛe nõ caueat᷑:⸗z qſqʒ admittitur ad teſtimomũ qui
expſſe nõ ꝓhibet ĩ. c. i. õ. de reſt. ⁊.l.i.ff. e. facit c. Qe
cernimð ſen.ex.li. vi. ubi tin fu mẽtio de excõicati
one ipſi eni repellũtur Ppter ꝑiculũ coĩoms que 16
ceſſat in ſuſpeſis cũ eis licite cõicemus:ſʒ ſi ſuſpẽſio
eet facta ꝓpter graue delictũ tũc talis ſuſpéſus eſt
repellendus a teſtimonio non vᷣtuie ſnie ſed vVᷣmwte
delicti in quo ꝑ euerat ur in. c.teſtimonium 2= qucd
ibi piene dixi s de teſti.⁊ in hoc caſu poſtet ſaluari
diciũ hoſt. z multas ſpeſ ſuſpẽſionum ⁊ effectũ eaz
de: uide per bona glo. in cle. cupiemes ð penis i. .
non nouam. B aln i fi.hoſt.̊ ↄcludit ꝙ pedẽ
te lite int platum æ ſubditum dʒ iudex iferior abſuẽ
ab illo negotio:ſuper quo pendet lis 2 dependen
tibuſ ab eo:ar.in. c.cum.m..de conſti = I. c. ut nr3
de appel. ſuper alijs vo pot o ſubditos ſuã exercere
iuriſditionem niſi rõe pẽdetis negocij it eos recuſe
tur. ar.in.c.ad hoc de ap.ia tñ ut per hoc ꝓſecuiõ
ne gocij principalis non impechat᷑: æ h ẽ ſatis bn dqᷓ
i ubi notoriuʒ eẽt delictuʒ inferioris:⸗ pena eet ĩ iu
re expᷣſſa:certe non ualeret ſuperior recuſari: ar. in
2c.propoſuit:⁊ qð ibi dixi 5 de appel.æ quod nota.
nu. in. c. ex ꝑte.i.de. v. ſig. al. põt recuſari: cũ ex ð
nunciatione ſoleant oriri graues inimicitie int᷑ denü
ciatum ⁊ denunciantc: ar.i.l.i.ff. de his qbʒ. ut idig.
? ꝓ plene dixi in.c.repellant᷑ =. c.meminimꝰ æ. c.cuʒ
p. S. eo. z nota. ꝙ 5 dixi 2 apꝑte collige ex tex.quod
monachus nõ cct ſuꝑiori obedir qñ ꝑ eius mãdatũ
ũinpediretur negocij proſecutio: aias ergo ſecus
. glo. in. v. de tacenda ueritate ipo iure relaxa
ta ſunt ut in. c.qꝛ pleriqʒ de offi. ordi.li. vj. nam tali
a iuramenta ſunt illicita z ð bonos mores:ergo ñn
obligatoria:ut ibi rta non cſt obligatorium de re.
lur. li. Vj. uide ꝙꝙ legit ⁊ nõ in. c. itimanit z de teſii.

¶ In glo iĩ vbo copiam ibi teſtium noĩa: pondeꝛa
glo. fetit enim apte ꝙ er platis regularibus in qſitis
exhibẽda ſt᷑ nedũ dẽa teſtiũ ſʒ ipſoꝝ noĩa:bhoſt.ſetit
priũ:qꝛ ĩ lĩa nõ fit mentio de nõibus ſʒ iin de ipo
rũ dẽis:tũ qꝛ exhibere nõia cõſiſtit in ſubtilitate iu
ris qᷓ nõ obfuat᷑ S rlaꝛes:ſʒ cene hoc nitimuʒ deẽm
hoſti. ẽ Z tex. in. c. q̊ t᷑. S. dʒ S eo. ubi dꝛ ꝙ ꝑ ſuppᷣl
ſionẽ nõium ipoꝝ pbei audacia infamãdi: quia au
dacia conſulit ad infamandum: cum ſciuni ipoꝝ no
mina ſuppꝛimẽda: eꝛgo non ↄſiſtit tm in ſubii itate
ſed in idagatiõe vitatis: qᷓ idagatio nõ ẽ omutẽda
& ꝗ platũ ꝛłarẽ: ut nõ.ĩ palle.c.qt᷑. uñ mihi placet
dèz glo. Ad tex. põt rñderi: ꝙ tacue incudi ipeꝝ
nõia cũ ĩ depoſuiõibus dicat᷑ talis iuratus ſic et ſic
dixit fateor i ꝙ ex cauſa poſſẽt ſupprimi ét nõig:
ad h̊ tex. nõ.in. c.fi.de heꝛe.li.Vj.? qð nõ. Inno. ĩ
.c. qm fꝛeqnteꝛ in pᷣn. vt lite nõ oteſta.? ipe ẽt dicit
in cãu·bꝰ. c. eſſe aꝛbitrarinʒ. Et adueꝛte qꝛ coc.
uident᷑ ſentiꝛe aliã ſpalitatẽ ĩ rrkaribꝰ ut Secspoſſu
ficri inqſitio ẽt ſine ĩfamia: allegar.c.iĩ ſinglis cũ ſe.
de ſtatu ꝛegu. ſʒ H dẽm nõ puto ueꝝ: qꝛ ülla iura Hn
ꝓbãt:loquũtur.n. indqſitiõe gñali in ꝗᷓ ſi ꝛeꝑitur ab
bas culpabilis ꝛemouet᷑ ab admiſtratione: et idem ẽ
in ſecularibus ⁊æ in. c. pcedenii ⁊ in. e.i de c ff. oꝛ. et
gð plene nõ bar. i. l. ij. F. ſi publico. ff. de adul.⁊ ple
ne teiigi in. c. ꝗliteꝛ ⁊ qñ g eo. Sʒ iamiſiio ſpaliſ ad
penã nõ põt fieri ) platũ ꝛegularẽ ſine ifamia: ꝓ hᷣ
adduco. c. q teꝛ pal. ubi oẽʒ pᷣlatum ⸗ ſubduũ ex
poſcit infa miã pcedeẽ: ut poſſit fieꝛi iquiſuio:ei po
ſtea ibi fu mentio de rłaribus ⁊ facit. c. ̊ beh. e ſy
mo. ubi tex. facit mẽtionẽ de ĩfamia et 5 ꝛegularez.
xtra glo. op. ð tex. ? vẽ ꝙ iſti monachi nõ po
tuerunt pereꝛe ꝛeſtitutionẽ: qꝛ nibil ꝓprietatis hñt
nec poſſeſſionẽ nõie ꝓprio.xij. q.i.nolo 7. C. nõ di
caris ⁊ Hᷣ in fi.Ee:⁊ ad petendũ ꝛeſtuutionẽ opꝰ c ꝓ
bare poſſeſſionẽ ⁊ ſpoliationẽ uit in. c. cõſu tanõibꝰ
ge offi. dele. So. dicit Inno. ꝙ iſti fuerunt auditi
ex gꝛatia æ ꝑ uiam ꝓuiſionis. Hoſti. dicit ꝙ in mo
ꝑ uiã iuris ſaltẽ ex ui denũciatiõis. ¶ Circa h poſ
ſumus aiadueꝛteꝛe de quo facta fuerit ſpoliatio:nã
ſi facta fuit de monaſterio: ut quia fuerunt expulſi ð
monaſterio: tunc ſatis põt pꝛoccdeꝛe opi. Hoſtien.
qꝛ ꝑ ĩgꝛeſſuʒ monaſterijj acquirit ingꝛeſſus ius in ip
ſo monaſterio: ut ibi deſeruiat. ⁊ alimẽtet᷑.ar.i.c.fi.
de ꝛeg. ⁊ q nõ.i.c.poneciũ eo.ti.unde ſicut clericꝰ
ſecularis expulſus a beneficio ſuo uel a iure pꝛeſtã
di uocem ĩ electiõe põt peteꝛe ꝛeſtitutionem:licet n6
hẽat dñium illoꝝ iurium: ita ⁊ ꝛeligioſus poreſt ꝛec
te peteꝛe ſe ꝛeſtitui ad monaſterium: unde iniuſte fu
it abiectus ſaltẽ iploꝛando officinʒ ſuꝑioris. Mõt
æ fo intelligi ꝙ iſti fuerũt ſpoliati poꝛanbus quos
poſſidebãt: ? iunc dieit Inno. ꝙ iſti nõ debent an
diri petentes reſtitutionẽ: ar. in. c. cũ ad mõaſteriuʒ
F tales de ſtatu reg. qꝛ ꝓpꝛio nomine nõ poſſidẽt
nec monaſteriũ dᷣ ſpoliatũ cum poſſidear Moſtiẽ.
Gyff. 5 S. põt dici ꝙ peꝛ uiam oꝛdiariã nõ audi
unt᷑:cũ ſint ꝛemouibiles de prioꝛaubꝰ ad nutum ſu
pioris:ſqᷓ ꝑ uiaʒ denũciationis ⁊ iplorationis officij
ſupioris debeꝛẽr audiri. quia uidetur abbas maliti
oſe cos ſpoliaſie: ut poſſet pꝛoſecutio negocij prin

cipalis aliquantulum impediri: æ facit ꝙ; nõ. Inn. i

c. inſinnãte & ne cle. uel mo. z. Jo. an. in. c. cũ ſigu.
de preben. ii.vj. in nouela: ? idem põt dici ĩ ſpoliari
one aliarum reꝝ ncciarum ut neſtuũ librorũ ⁊ ſikiũ:
de quo uide ꝙ le. æ no ĩ. c cũ dilca s ð ſeptis. Ab.
Contra prelatum
Relatoru m. infamatum de di
lapidarioue inquiritur de ueritate 2 iteꝛim
interdicitur ſwi oe genuſ alienãdi. Mel põt iuxta hã
aliter ſũmari ? ſic. Contra prelatũ denũciatũ ð dila
pidatione fit cõmiſſio ſuꝑ ueritate iqrẽda ⁊ pẽdẽte
negocio dʒ ſibi inrerdici ptᷣas alienandi. Dinuiditur
nĩ i prima põitur ep̃i denũciatio:ĩ fa ipſiꝰ cõmiſſio
ibi diſcretioni: que duo facit: p mandat iſitionẽ fie
ri ? remitti. fo inquiſit õis terminũ aſſignari ⁊? alie
narionẽ iĩteꝛdici: ibi eidẽ caſus ⁊c. ¶ Mõ.pex tex.
ꝙ ſʒ dẽa paucoꝝ nõ ĩfamẽt ur in. c. inquiſitionis in
f..5. eo. tñ ad dictum pancoꝝ denũciãtiuʒ cõmitut i
qu ſitio ? tenuit hoſti.ibi ꝙ pꝰ debẽt ibi inc virer̃ ð
ifamia Jo. an. hic S ꝑ tex.qui dixit iquiratis vVitatẽ
zẽ. ſ̊ primũ dictũ mihi plus plʒ. qꝛ ex quo papa hic
nõ expᷣſſit ꝙ iſtũ hẽꝛet pꝛo ifamato cõmiſſa ſimplici
teꝛ ĩquiſitio Vitatis ur̃ tanq; ꝓpandũ ⁊ ancedẽs cõ
miſſũ negociũ ſuꝑ ifamia: qꝛ nõ eſt Hilimile ꝙ i ſim
plici cõmiſſione papa uoluerit niolare regulas iuril
ꝓ h̊ᷣ uzẽ tex. cũ ibi nõ in. c.cũ opoꝛteat ſupra.e. Se
cũdo nõ ꝙ nõ ſolũ ꝛeꝛũ quis ẽ ꝓdigus ſʒ Et qnʒ fa
me ſue: ⁊ dʒ ꝓd gus fame ſue qn quis nõ curat de
ifamia turpiter uiuédo: ?7 talis negugens femã ſvaʒ
crudelis é: ut dixit tex.xij. q i.nolo ſic oñʒ ems dici

ctur inimicus ſui ipſius ut qñ agit ꝓpriã utilitare·

æ honeſt ẽ ut in. c. ?⁊ qui emẽdat.xlv.di.¶ Eõ.
nltimo er fi. le ar. qꝛ ueꝛbũ uendendi non cõceꝛnit
alias ſpẽs alienatõis: ſs tm illꝗ ſpẽm alienationis in
qua iteꝛuenit pᷣtiũ In vZꝛium facit tex. in. l.ſtatu libe
ri. F. qmitus ff de ſtatu libe. ? facit rex. in.l. illicitas
prin ff. de offi. pᷣſi. ubi vbum emprio ſeu nẽdiuo (cõ
prebẽdit oẽm ſpẽm alienationis. Sed c. nelude ꝙ
ubi non fit cõmemoꝛatio pᷣtij. ueꝛti uenduio com
phẽdit oẽʒ alienatio nẽ ut in inribꝰ palle. ſed ubi fit
cõmemoratio pcij: urpura quia dicitur nen uẽdidit
pro exiguo pcio: uł ſimilia vba apponumur: iũc v*
bũ uẽditio nõ cõpꝛehedit alias ſpẽs alienauõis: ad
boe adduco tex. in I ij. C. de pꝛedi. decu. ſine cecꝛe.
non aſie. i. x. ? uide qðᷣ nõ bar. in.l.diui. i.deleg.
i. ?2 Ey. iu.1.ij. C. de uſuca. pꝛo emp. In glo.
fi. in fi. de mõ ꝓcedendi Sᷣ platuʒ ſuꝑ dilapidatiõis
negocꝰ plene nõ.i. c. uenerabili de offi. deleg.? p ar
chidi.i. c.uulteꝛane. xij. q.ij. ? ego plemiſſime tãgo ĩ
d.c.ueneꝛabili ubi tractat᷑ an ⁊ qñ poſſi fieri inteꝛ
dictio alienationis:et quãdo debet dari coadiutoꝛ.
¶¶ S:4 circa iſtuʒ tex. queꝛo: nũquit omnis alienaꝰ
erit iſti pꝛelato inteꝛdicta. Inno. hic dicit ꝙ poteꝛit
alienaꝛe ꝛes que ſeinando ſernaꝛi nõ pnt. facit C. ð
ad mi. tu.l. lex turoꝛes:hoſti. ꝑ iſtũ tex.qui gene
ꝛaliteꝛ ꝓhibet oẽʒ alienationem: g“ non tin inteꝛdi
cit̃ alienatio rerũ imobiliũ ſed ẽt mobiliũ. IJtẽ cuili
bet pꝛelato eſt iteꝛdicta ptᷣas alienãdi immobilia vt
in. c. nulli de ꝛc. eccle. nõ alie. eꝛgo ut iſtud.c.ſen iſið
int dictũ ponat aliquã ſpalitatem debet intelligi ciiã

=
=
=
=
—
—
=
—
=

oſi Adnurin c
ſſceeemiu ncklcen np.

iyuihrſpenmg ſus innmn
iibiis vncnai 6atdcame
odalonint Ind in ſoind
tifit awelnita igend dinen⸗
eſir in udarie ie Wnn
rdſde neind rtn
Piugethehiſasch nicles .
Cr insz dend Gupen⸗
Pirqea odemit tboe nlinmun⸗
iurir n onitbni or
Iapelainmovhapenunn

W niicMi pelunonbua ⸗

iti in Ynar ilrim owerc⸗

Numttnnimnggt ppelnti t )l.

Gſpnd eſtin vndir poſrin
Miſfnume,limdaneti wn
N egoed NPwani uden ienand
leni gſinnfen wſimic⸗

n; nſn eninövder dlenan
onnni nj g i ſne ceptöe ? in fe

un cere inl Min er fa li
umni iw cwechhif
llir⸗ le giamm belnoꝛmi⸗
uͦinns ſeoblgenn cen 4
tlitennd brrnj ni⸗

unultiichew n
iCdere gli –

ulinig

elie atenn

CMaokroraf
ungmndr hitiin inni
rtpſitig, hhitianiz
Nn Chttfumz
Npi nchnripnmoafteni
nip ganyht
Nen no hmmwconſi irmia
Bn m gynti t iſietioc
Bmagrnöcſ flinegiſn
Moobentnoſneegogsſur
nönctidhonen inte. Le
ürö st lanhacſzſ
Leimt Ncnsdn de
NNNtRoRtiNNdeead ,
tunnn Nieictitliti
li pinsgigr) piunni.
INra itr MdYà⅜
raniniii henn
gusfn i in,lno
im uini in le
ſmn lor tlul erinl liimi
tmaneſtutud
nonitis d Ntarh

¶ He calumniatoꝛibus

de oĩibus mobilibus: fatetur t q poterit alienare
pẽdete iquiſitione ꝓ expẽſis ſibi fiendis: ex quo re
manet i ad miſtratiõe: dimn Inno. plus mihi ply: qꝛ
itelligẽdo idiſtincte: ut nõ poſſit alienaꝛe ꝛes:que ſeꝛ
uando ſeruari nõ pnt: iſtud iterdic ũ eſſet õ̊ unlita
tẽ eccłe. Nẽ uidemꝰ ꝙ i generali pꝛohibitõe aliena
tionis qᷓ fit tutoꝛi nõ uenit ĩterdictũ bonoꝝ:q ſeruã
do ſeruari nõ pñt. ut.l.tutoꝛ qui repertoꝛiĩ f. ð ad
mi. tuto. æ in pꝛeal.l.lex qᷓ tutoꝛes. ¶ Secunco q́ꝛo
Hh iudices quibꝰ facta fuit cõmiſſio ſtatuerunt teꝛmi
nũ parti:nut cõpaꝛeret coꝛã iudice ad quem fit remii
ſio. ? h qꝛ expreſſe h̊ iſta ptas fuit eis tributa: nun
quid poſſint ceſſante ſpali cõmiſſione hãc citanonẽ
facere:qð eſt querere:nũquid iudex certi articuli ut
ſe ifoꝛmet ⁊ referat poſſir citare partes ut cõpareãt
coꝛã iudice: ad quẽ fit remiſſio:? Inno.h̊ ꝙ ſic:nã
iudex a quo appellat᷑ h̊ põt ut ĩ.c. ꝑſonas ⁊ in.c.cũ
ſit romana de appel.foꝛtiꝰ ergo h poterit iſte iudex
ne cã remaneat ſine rermino:⁊ hoc dictũ ſatis plz.
nꝗ cõmiſſo pricipali nident̃ cõmiſſa ↄcomitantia =
acceſſoꝛia ad cãm ut in. c pꝛeterea z in. c.pꝛudẽtiaʒ
de off dele. æ mel us in cle.i. de reſcrip.ubi tex. uulę
nõ. ꝙ iudex ipetratus per has ſurrepticias põt pꝛo
nũciqdo lr̃as ſurreptici s ẽt cõdẽnare ipetꝛantem ĩ
expẽſis ſubmittit Inno. ꝙ ſi ab iſto indice certi ar
ticuli fuit appellatũ:æ ipſe nõ deferens appellationi
pꝛoceſſit in cã:nõ põr ãpliꝰhũc terminũ ſtatuer:mo
uetur:qꝛ ſuper pꝛincipali nõ põt:cũ appellatum ſit
7 pꝛius expediendus eſt articulus appellationis ut
in.c.ut debitus.S. de app. Super appellarione non
põt qꝛ ei nõ detulit:hoc ultimum dictum nõ pꝛoce
dit: qꝛ iudex qui nõ detulit bn põt ſtatuere terminũ
ad appellationem pꝛoſequendam: ut in c. oblate et
quod nõ.in.c.cũ appellationibus.de appel. i. Vi. ni
ſi ſalnet̃ dictũ Inn. nt illa iura pꝛocedãt qn imedia
te ſtatuit terminus ad appellandũ z ꝓſequendũ: ſe
cus ſi priꝰ ꝓceſſit in tora cã ⁊ poſtea nult hunc ter
minũ ſtatuere. timo querit᷑ nunquid pendẽte
boc negocio ò pꝛclarũ ualeat alienatio facta per eũ
dicendũ ꝙ ſi fuit facta poſt iterdictũ ẽ ipſo iuꝛe nul
la fin Inn. ſicnt enĩ nõ nalet alienatio facta õ legẽ
moꝛtuã.xij.q.ij.ſine exceptõe ⁊ in regula que õ ius
liunt de re iu.li.vi.ita nec féa ð legẽ aiataʒ.i. S pꝛĩ
cipis pꝛeceptũ. nã pꝛo eodẽ dʒ hꝛi fm Inno ꝙ ali
quid fiat õ legẽ aiatam uel monua:quod nõ. ſecus
ſi ꝑ õctũ aliquis ſe obligaret de non alienãdo:qꝛ tẽ
nõ ipedit̃ alienatio. Oe hac tũ mã dic ut plene nõ.
in.c. raynaldus dẽ teſta. per Inno.⁊ doc.iuris cini
lis in...fi. C. de re.ali.ñ alie.? ꝑꝓ Har.ĩ...filxs. .
diui.ff. de lega.i. Si nero interdictũ non eſt factuʒ:
? tunc ua et alienatio ſi eſt facta cuʒ ſolẽnitate iuris
? in caſu debito ex quo remanſit in adminiſtratiõe:
quod ſentit hic Jo. an. ⁊ uẽ tex.i.c.neꝛitatis in fi. ð
do. ? cõtu. ubi retractãtur tin alienatiões facte poſt
interdictũ uel excõicationẽ ſine ſuſpẽſione. abbas.

¶ We calumniatoꝛibus rubrica.

omtinnari põt h̊ Geica ad pcedentes ̊ oꝛdine.
Dupꝛa uiſum eſt de accuſatonbus 2 delaronbus

K

eriminn n. nerũn qꝛ iſti qnʒ caſũniã::iõ competenii
ordine ſubnectiiur hec rubrica de calumniatoril uſ
t aduerte qꝛ accuſarium temeritas detegi tribus
modis: quʒ. n. caluniantur: qnʒʒ puaricãtur: qnʒ ter
giuerſãtur. Caluniari ẽ flo cria impendẽ: zæ pena ria
ris calũnianrium eſt ilłitudo ſupplicij. Priuaricari
eſt collu dere cum reo admittendo flłas probationes
? ueras ſimulando.⁊ dicũtur iſti pᷣuaricatores:quia
oſiſtunt ex utraqʒ ꝑte. naʒ uidẽt eẽ 5 reum: in eiꝰ
ꝑtẽ fauent racite:? iſti puniuntur arbitrio iudiciario
ut. l. i. 2. ij. ff. de priua. Tergiuerſari eſt in rotũ rece
dere ſine lñia iudicis ab accuſatione:⁊= iſti tergiuer
ſatores puniũtur in quinqʒ libris aureis.l.iij ff. de
priuari.? ꝓ predẽis uide bo. tex.ij.q.j. S. nondũ ? ĩ
,l. i. ff. ad turpilk.
—

Bm fortius. Sb

nus calũnioſe accuſans diace nũ
ſubdiaconatn puat.æ publice vxᷣ
beribꝰ caſtigatur:æ exiiũ murt.
0 facit:pᷣmo ponit ⁊ aggrauat culpã iudicis: fo
ponit calũniatoris penam ibi qꝛ caſus ¶ Mota p
ex tex. ꝙ conſtitutus in ordine ſacꝛo vẽ hõ ſacratus
unde Inn. exponit tex. ibi ſacrꝗtis hoĩbus.i.homi
nibus conſt uns in ſacris. ¶ M fo iudicem debe
re ex offo ſuo punire accuſatorẽ calũnioſum:⁊= ſi nõ
facit:eſt maxime redargutione dignus:⁊æ po ndera
tex. ibi ex difſininione nꝛa ꝛc. ꝙ calũniator debet pu
niri ex officio iudicis ĩ ipſa ſnia:qꝛ rens abſo luntuꝛ
cõcoꝛ. l.i. C. e. æ dic ut plene dicã in glo.ſi. ¶ Ler
tio nõ. ꝙ ſi calũniatoꝛ nõ eſt punitꝰ tpᷣe ſuo: rcus
fuit ab ſolutus põt poſtea puniri ex nobili officio in
dicis: æ nz hic tex. ſm hũc itellectũ pro nõ. in.. i.ff.
ad mupil. ¶ Nõ quarto quẽ poſſe accuſare cleriũ
maioꝛis oꝛdinis: qꝛ ʒ nõ poſſit ex toto pumiri ſumi
litudine ſupplicij:qꝛ nõ habet illum oꝛdinẽ:põt tam
pena cõmutari ut bic. CEino collige ex tex.duo:
p ꝙ ecclła hʒ penã nerberũ etiam reſpecio clerice⁊
ita i ꝙ nõ tendat ad effuſionẽ ſanguinis ut in. c. ĩ
archiepatu.j.de rapto. Scõo ꝙ hʒ penã exilij:pot
er go eccleſia clericũ delinquẽtẽ publice uerberaꝛe et
in eciliũ mittere qðᷣ nõ.⁊? concoꝛ.iura egan in gl.

7 uide Inno.i.c.qᷓiter.ij. S.ti. pꝛox. ¶ In glo.i v
bo pꝛiuari officio:iſta glo.h itendit:ꝙ ſi calũniator
ꝑuniat᷑ i ipſa ſnia:qꝛ reus fuit abſolutus: nõ poteſt
poſtea puniri niſi per uiã accuſationiſ:⁊ tũc ille qui
accuſat dʒ ſe inſcribere ad penã talionis: ueruʒ ni
ſi iudex pꝛonunciaueꝛit accuſatoꝛem fuiſſe calumnia
tum: naʒ runc põt ex iteꝛuallo penã calunie infligeꝛe
qꝛ ſatis eſt iudicẽ pꝛonũciare ſuper delicto:qꝛ ſiai
uenit iponeda pena iuris.ij.q.iij. J. notandum æ.l.
.i.ff. ad turpil. vin. extra glo.dicit ꝙ foꝛte h̊ crimen
erat notoꝛiuʒ. uel fᷣm hoſt.iſte diaconus accuſoius
appellauit: æ iõ in cꝗ appellatõis potuit infligi iſta
pena:et cã fuit ꝛemiſſa ad eoſdem indices de ↄſeſu
appe lantis: et ſic non ob.c.accepia de appel. Et ex
bis habes duas limirationes ad.l.i C. de callum.
alle. pꝛo Oꝛio et ↄphendendo clarius materiam ad
uexte poſt bar. in. l.i. .i.ff.ad turpil. et ad. 1. alletas

FK q

—

e calumniatoꝛibus

F. pnaricatoꝛ. ff. de his qui no. ifa. ꝙ de caſumnia
põt quis puniri mulus modiſ.pꝛimo ex officio indi
cis meꝛcenario. et tũc pena dʒ iſeri ĩ ipſa ſnia et ita
ite ligat᷑ l.i. C. de calũ.l.per totã illã diẽ qua lata 6
ſnia abſolutoꝛia qꝛ tanto tppᷣe durat iudicis officiuʒ
in acceſſoꝛijs ut in.c.cum appellationibus de ap.li.
vi et.l. paulus.ff. de ꝛe.iudi.poſtea punire non põt
ex officio iudicis mercenario: qꝛ expirat exquo lata

ẽ ſnia ſuꝑ principali. nenit eni acceſſoꝛie ad ipſum
factu n pꝛincipale: pꝛo hoc.l.iiij. C. depo ¶ 0mô

calũniatoꝛ põt puniri ex officio iudicis nobili: er ſic
põt intelligi tex. i pal.l.i. F.i.ad turpil.? nõ.q bor hᷣ
Fn unũ intellectũ. æ ex tali officio põt ꝓcedeꝛe ẽt lõ
ge pꝰ ſniaʒ abſolutoꝛiã: ex quo eim cõmiſit deliciuʒ
in pnitia iudicis põt iudex ẽt ſecularis ex officio ſuo
nobili poſtea inquiꝛeꝛe ⁊ punire: ar. in.l.nulium. E.
de teſti.? qdᷣ nõ baꝛ. in.l.ij.ꝗ.ſi publico.ff. de adul.
Et ſm bãc opi.nõ oʒ diceꝛe ꝙ iſtud pꝛoceſſu hᷣ ex
ſpãali diſpõe prĩcipis:qꝛ deʒ eſt in quocũqʒ iudicio
nt 5 der Temo! mõ poteſt puniri calũniatoꝛ peꝛ
nia n accuſationis ut ſi non fuit punius in ipſa ſen
tentia abſolutoria põt ð nouo accuſari ſicut ð quo
liber auo delicto ut hic in glo. æ in pꝛeale.l.i. Et ſi
querit᷑ . qᷓtũ ipᷣs põt accuſari uel ex officio nobili
puniri:ſunt opi.quidã dicunt qꝙ ſtatiʒ abſoluto ꝛco
ar. in pal. F. i. bar. ibi dicit ꝙ. j. tin ipᷣs põt irq̃ri ul
accuſari q;to pꝛe durat accnſatio delic i in quo fu
it calũniatus: quia punitur calũnia ad inſtaꝛ illins ð
licti: qd ur̃ ſats ꝛonabile ⁊ notãdũ. Mõt ẽt ⁊ q̃no
puniri ſin modũ hᷣ tradiũ in glo. ut pe ꝓrnũcici ſu
peꝛ calũnia: poſtea ex iteꝛuallo fiat execurio pena iu
ris:que ſtatim uenit iponenda ex ipſa ꝓnũciane ne
ut 5 dixi: ꝓ hoc hẽs declarationem bꝰ glo æ mate
rie. ¶ In glo. in ueꝛbo vberibus:oppo.⁊ nidetur
ꝙ iſte ſubdiaconus accuſatoꝛ non debeat ꝓpteꝛ ca
lu nnia n ſubijci ueꝛeribus nec in exilium depoꝛta
ri: qꝛ calũniatoꝛ tin punitur ſimilitudine ſupplicij. et
ſic ſuſtineꝛe dʒ illam penã tin quã ſuſtinuiſſj accuſa
tus conuictus.ij.q.iij.qui non pꝛobat.ſed accuſatꝰ
de crimine fuiſſet depoſitus ut in. c.tue.j.de penis:
non auteʒ ueꝛbeꝛatur: eꝛgo nec iſte calũniatoꝛ dete
pat ueꝛberari.ſo.h̊ factum fuit in ſuplementum pe
ne ſᷣm glo:quaſi dicat iſte accãtoꝛ non poterat pu
niri ſimilitudie ſupplicij. quia non habebat oꝛdineʒ
diaconatus:quem bhabebat accuſatus: quapꝛopteꝛ
priuatur oꝛdine quem babet: æ in ſupplemeniũ im
ponitur alia pena: qd nõ. ex quo habes modum pu
niendi laicum criminatoꝛeʒ clerici:ut ſi conuincetut
de calũnioſa accuſatione: cum non põt puniri ſimili
indine ſupplicij: quia non habet oꝛdinem puniatur
alia pena ad aꝛbitrium iudicis: ſicut obſeruatur qn
ꝓ delicto de quo quis accuſatur non ꝛeperitur ceꝛ
ta pena ut nõ in pꝛealle. S. pꝛeuaricatoꝛ ⁊ in. d.3.i.

ad turpilianum: Abbas.
Denunciatot
B m dilectus in probatione

criminum deficiens ab officio ⁊ beneficio
ſuſpenditur: donec iunocentiam ſuam purgei. Et in
prima denunciatio 2 cauſe commiſſio: in fa proceſ
ſus examinatio æ abſolutio denunciati: in teꝛtnia pe

na calumnioſe nunciantiſ. Fa ibi cum autem:t᷑tia ibi
nobis caſus ⁊c. ¶ Hõ prĩo ex rex.ꝙ ad denũciano
nem unius tin põt cõmitti iquiſuio ẽt õ epm dcnũ
ciatũ ad h̊ qð dixi poſt Jo. an. in. c. q̊ ð n. ꝓxin o.
Mota fo ꝙ ↄmiſſa examinatiõe alicnius cauſe nõ
nidet᷑ cõ miſſa diffimtio:ſed debet diffinitio ꝛeſerua
ri ⁊ ꝛe nitti ad delegantem:de quo in.c.i.de ſeque
ſtꝛa. ¶ Item nota ꝙ licet denunciatoꝛ nõ ſe inſcri
bat a aliquam penam: tamen puniri debet ſi deficit
in pꝛoban lo. Item collige denunciatum abſoluen
dunm ſi lufficienter cꝛimina nunciata probata non
ſunt:⁊ ſic non eſt locus delationi iuramenti in ſup

plementum pꝛobationis: pro hoc uide bonum texx.
cu n glo.in. c. tam litteꝛis ſupra de teſti. n gl. i.

in fi.nota glo.ꝙ licet in accuſatione uel in pura in
quiſitione non ꝛequiratur admonitio ut nõ in. c. li
cet heli.J.de ſimo.ſecus quando inquiſiio commit
titur ad denunciationem alicuius: nota glo. quia
contrarium ſenſit in. c. qualuer ?æ quando ſupra ti.
pꝛoximo ⁊ ibi dixi ¶ In gl. ij. ibi calumniari pꝛeſu
mitur ſicut in accuſatoꝛe ⁊c̃.nõ bñn glo.iuncto tex.
ꝙ de calũnia cõuincitur accuſatoꝛ ſeu denunciatoꝛ
eoipſo ꝙ non ꝓbat: 2 idẽ tʒ bar.in.l.i.ad turpil et
in. l. atheleras. pnaricatoꝛ. ff. de bis qui nõ. ila. et
ibi eſt glo. ſingularis de hac matena ponens caſus
exceptos in quibus nõ ſtanm pſumitur calũmia ꝙ
deficit in ꝓpando: primus caſus eſt quãdo quis ac
cuſatur ex neceſſitate officij ut in iutoꝛe ut.l.ij. C.
qui accu. non poſſ. Secundus caſus eſt quando ex
neceſſitate hoc facit ut qꝛ beres qui tenetur uindi
caꝛe necem defuncti.l.cum fꝛatrem. C. de bis qui.
ut indig Tertius ratione imẽſi doloꝛis nt quando
maritus accuſai uxoꝛem de adulteꝛio ut in.ſ. ꝗᷓuis
C. de adul. Quartus quãdo ꝓpter imenſita ẽ de
licti ut quãdo accuſat de falſa moneta naʒ ut faciliꝰ
ꝛcꝑ atur accuſatoꝛ ius non uut ut deficiens incon
tinen i pꝛeſumatur calumniari ut.l.i. C. de fal.mo.
Irem fallit ſm bar. ibi ratione infamie: ut ſi accuſa
tus eꝛat infamatus de delicto:pꝛo hoc bonus tex.
in.l. mi es. S. mulieꝛ. fl. de adul. Item ſi audiuit il
lum cruninoſum a fidedignis peꝛſonis ſecus ſi a
u lious facit.cap.inqu ſiionis.j.de ſenten.excom.
Item fallit ſi teſteſ decepeꝛunt accuſatoꝛem:ut quia
pꝛo miſeꝛunt teſt ficari:æ pꝛomiſerunt ⁊ defecerunt
pꝛo hoc bona glo.ij. q. iij. paulum. Item fallit ſi ſe
miplene accuſatoꝛ pꝛobauit ſecundum UMincen. et
facit quod notat Jo. an.in. capitu.cum dlilecti de
elec. ⁊ ſpe. in ti. de accu.ad fi. In his eꝛigo ⁊ ſimili
bus caſibus licet quis deficiat in pꝛobando:non
preſumitur ſtatim calumniari: ſed index ex officio
ſuo debet inquiꝛeꝛe:utrum fuerat calumniatus: et
ſi ꝛeperiret euidenter calumniam. puniet calumnia
toꝛem eriam in iſtis caſibus ut in pꝛeallega.l.i. F.
i. ad turpillia. æ nota gloſam in pꝛellegat. . preua
ricatoꝛ ꝛegulariter ergo extra hos caſus ⁊ ſimiles
co nnunis eſt opinio ꝙ eoipſo quod quis deficit
in oꝛobando ꝓpꝛeſumitur calumniari: æ ſine alijs
indicijs poteſt puniri de calumnia: quod euidenter
pꝛobatur hic ubi papa ſe tantum fundat ꝙ non re
perit aiquod delictoꝛum pꝛobatum: æ facit.ij. iij.

SS

lginwecnjni ſno cſa
ipalningenobenones un
nalinit d oedo m bin
aa ſncclum nhen
jeg eenaninundnetan
eledergneiraiadiinh
õ
r Kerord deſcſſainoben
Onnidiau ſoon arido clale
un tmpon ipe Moſt ſant
ſinlilanpuoncavr n. e
gbiolmnmnin hi ci w
lriſtmtardinmnu an genn
In nmbirmne ond ocit iſi on

V Utieepurgatone per uun ſunr
Ge os mescihngnausf

uurbonibicdcrſocheeeſgani
ben ler eargnione ed
mnidi Ns Dueranaenns dich
ſe Prgak:r porgaio anonicne
epugt afgrihnmn ig n
uſt. eporeni cnonict ong

bit alaui vci ceſpucl

neuln go bihen liusa

nn hocr con lex fomnier

7. eit AGlrad Nennemi er

lyr te high inin
Mmnm unlmn ir n zn
Vrrlgdnitlitmnia
Puncnorf ce boz n ſo fn e
rscedu unn znb ſis
dpidſun Punmn ginn
GNmCliseſetild ensa
ntthun wor .
Dendsclccnnie
DNNhurN bots n wronn undi
nnml an fanen Cce boln
us /mu iniſ bis cn,
õ
ums i AMer iniue
merck oli onnn bal
s on octicis nron
anmini uliC iim.
r dininelinirnituiin
s icnddel⸗
aiA Aen uu
ddcis Nlms
uln b u uunn
, r raunn
ru a⸗ In Attun
timm nlurll
i un rene
Arrgutu an diut 4
ue i inl
A1 nnltonon

¶ We ſimona

ani non ꝓbat ⁊.ij.q.viij.quiſquis.dicit m bar.i.d.
F. pᷣuaricatoꝛ ꝙ iſta nõ eſt pᷣſumptio iuris ⁊ de iuẽ
imo admittit pbatio inocẽtie:⁊æ ideo dicit ſe putare
ꝙ anteq; iudex puniat calũniatoꝛc debet ſibi ſtainẽ
terminũ ad ꝓbandũ innocenuã ſuam. Sed h̊ dictũ
ur̃ pꝛima fronte õᷓ iſtum tex. ubi papa nõ ſtatuit ter
minũ ad ſe excuſandũ:imo icontinenti mandanit eũ
puniri ſcilicet ſuſpendi donec pꝛobaret inocentiam
ſuã ⁊ ur̃ in hoc iſte tex. mirabilis:ut primo puniat
calũniatoꝛ ð calũnia æ poſtea recipiat pꝛobariones
ſuper inocentia cũ deberet eſſe totum oppoſitũ ma
xime fm illã theroꝛicã Har. ? ſenſit hic Hoſtiẽ. et
ideo ad mittitur iſta ꝓbatio inocẽtie: qꝛ ⁊ ſi non ple
ne tnñ aliqlit᷑ ꝓbaueꝛat: ut ĩ tex.ał. eniĩ ſfm eũ admini
tur purgatio inocentie.allegat quod habetur ĩ aut᷑.
de iudi.y.poꝛꝛo:⁊ ſic ſenſit aperte ꝙ ex toto defi
ciens in pꝛobando uenit puniendus pena calumnie
nec ad nittit᷑ pꝛobatio inocentie quod eſt ↄtꝛa bar.ĩ
loco pꝛealle.nec doct.hic hãc orie atem tangunt:ſa
tis putarẽ poſſe eque diſtingui ut accuſator̃᷑ ex toto
deficiente iudex nõ debeat imponere penam momẽ
taneã accuſatoꝛi niſi pꝛius admittat ſuas probatio
nes ſuꝑ innocẽtia:nã ſatis eſſet inbnmanũ ⁊ accer
bũ nõ admittere pꝛobationes cum poſſet ex cã calũ
nia excuſari:⁊ pꝛo hoc bo.tex.hᷣ in fi.⁊ in.c.i.ð ele.
li.vVi.ſed penã ſucceſſinam pꝛopter pꝛeſumprionẽ oꝛ
tã ex deficentia põt imponeꝛe cum illa limitatiõe do
nec ſe purgauerit:⁊ ita põt intelligi iſte tex.⁊ ſic nõ
pꝛocederet opio Hoſti.̊ ꝙ purgatio non admitti
tur ſi ex toto deficiſſet in pꝛobando poteſt tam ſal
uari dictũ ſuum quãdo uellet ſe purgare per iuram
tum tin:pꝛout ipſe Hoſt. ſentit:ſecus ſi peꝛ alias Vi
ſimiles pᷣſumptiones:ut.S.dixi.⁊ G vö. In erde
glo.ibi ꝑ ſacra nẽtũ ſuũ ⁊c̃.ſed pꝛopꝛie finis glo.cõ
cludit ꝙ iſtud arbitrariũ erit qꝛ purgationes hodie
ſunt arbitrarie quaſi uelit ꝙ iſti cõmiſſarij porerunt
indicere purgationẽ per ſuum ſacramẽtũ uel adiun
gere duos uel tres cõpurgatoꝛes fᷣm ꝙ eis nidebi
tur. hoſti. bic dicit ſufficere ſolum iuramentũ:qꝛ nõ
habetur tex.de purgatione. Sed certe opinio gloſe
mihi plus placet:quia textus dicit ꝙ canonice debʒ
ſe purgar᷑:? purgatio canonica eſt arbitraria:ut.j.
de purga.ca. per iotum.ij.q.v. omnibus.⁊.c.cõſu
luiſti. Itẽ poterit canonice purgare inuocentiã ſuã
pꝛobado aliquẽ modũ de ſupꝛadictis nel cõſimiles.
¶ In eadem glo. ibi pena illius qui denunciat æc̃.
ſed contra hoc ⁊ cõtra tex.foꝛtiter opponit᷑ ille qni
denunciat agit ad penuentiaʒ ⁊ ideo non tenetur ſe
inſcriber̃ ad aliquã penã extraoꝛdinariã: ut dic tex.
in. c. ſuper his.S.ti.pꝛoxio. Iteʒ pena calũnie eſt nt
puniat᷑ ſimilitudine ſupplicij: ſed iſte denunciatoꝛ ñ
agebat ad aliquam penã: ergo deficiens h̊ͥ nõ debe
bat puniri. Inn. H̊ non reſpondet ad contrarium:
ſed dicit nõ.ꝙ grauioꝛi pena afficitur denunciator
ca ũnioſus ꝙ; denunciatus conuictus: qꝛ denuncia
tus conuictꝰ fuiſſet cõpulſus tin agere penitentiã:ſʒ
denunciatoꝛ calũnioſus h̊ ſuſpenditur ab officio et
beneficio dominus Cardina. dicebat ꝙ opoꝛtebat
intelligeꝛe iſtum tex. ꝙ agebatur ad certam penam
quaſi uelit ꝙ hic loquatur de denunciatione cano

nica ⁊ finis erat ad certam penam iponẽdam. iſta ẽ
magna reſtrictio ad iſtum tex.? S. opi. oium doc.
? h.c.hactenus per oẽs intellectum eſt ut ꝓcedat ẽt
cum agit ꝑ pniam:⁊æ minie ſunt mutãda ⁊c.æ ad h̊ᷣ
adduco iſtum rex.in fine dũ dĩ iſtuz debere ſuſpẽdi
ne ð facili ad infamiã prelatoruʒ ꝓſiliat᷑:ponderatur
g fama que oritur ex denunciatõe æ non pea. Iteʒ
ſi fuiſſet actũ ad certam penam fuiſſet fẽa inſcriptio
ad penam extraordinariam: ut in. c. ſuper hbis Pall. 2
iõ intelligo iſtum tex.ut ꝓcedat ẽt in denunciatõe
fit ad pniam. Ec ad oria reſpondeo æ pꝰ ad.c.ſuꝑ
his.fateor eiʒ ꝙ denũcians non hʒ ſe inſcribere:qꝛ
non agit ad penam:ſed ſi deficit tunc propier infa
miam quam conatus eſt inferre denũciaror dʒ puni
ri prout dicitur hic.nam infamare alium ẽ graue ð
lictum de pe.di.i.homicidiorum ⁊.vj.q.i.deterio
rel ⁊.c.ex merito.⁊.v.q.i.c.i.?.ij ⁊ hoc apertiſſime
uoluit littera in fi. hic nã ſi aliqualiter non puniretuꝛ
denunciatoꝛ de facili quiſqʒ proſiliret ad denuncian
dum alium nec ualet argumentum. non ſe inſcribir
ergo non debet puniri:tolle inſtantiam: E bijciens
contra electum non confirmatum non ſe inſcrib it:
quia non tendit ad penam:ut dicit tex.in. c. ſuper
his ti.proximo ⁊ deficiens in probatione tamen
punitur: ut in. c.i.de elec.li.vj. Nec ob.fo priũ:qꝛ
in odium calũnioſi inductum eſt ut puniat᷑ ſlimiluu
dine ſupplicij:ſed ſi non reperitur ↄſilis pena quia
ad penam non agebat debet puniri alio modo qa

non dzʒ calũnioſe ꝓſilere ad infamiam alteriꝰ æ cria

non dẽent remanere ipunita. Et ꝑ boc hes itelleciuʒ
huiꝰ.c.⁊ rõem ipſius tene menti.

De ſimonia Rubrica.

Kontinuari poteſt iſta ꝛubrica ad pꝛecedentes h̊
ordine. Supra niſum eſt de accãtoribus ⁊ calũnia
toribus:nũc ꝛeſtat uider̃ ðᷣ his cribus:⁊ qꝛ ĩter cet̃a
ſimonia obtĩet pꝛimũ locũ:nã cetera reſpectu huius
pro nihilo reputãtuꝛ.i.q.ult.c.fi.iõ tractaturus au
ctor de criminibus premittit de ſimonia:z quid ſit
ſimonia: unde dr̃ quor modis contrahatur: quis
admittitur ad accuſandũ nel teſtificãdũ:æ quot mo
dis dicatur quid ſpirituale nið plene.i.q.i.ĩ ſũma ⁊
in glo. ſe. Et pꝛopꝛie ſimonia eſt uoluntas ſiudioſa
uel cupiditas emẽdi uel nendendi aliquid ſpirituale
nel ſpirituali annexum:⁊æ dixi noluntas uel cupiditaſ
qꝛ ſpũalia uendi nõ poſſunt ſed ex nolũtate ſola uẽ
dendi uel emẽdi egreſſa tamen ad actum commitii

uꝛ ſimonia.
Nordinãdo. Hrues
* Vel põt
ſic ſũmari. Epus pꝛo oꝛdine ab eo
confeꝛendo nel miniſtri nel norij ni
il rempoꝛale exigeꝛe debent. Et
duo ſunt dicta ſm ibi pro oꝛdinatione caſus ⁊c.
Mãõ. p. ex tex.ꝙ ubi principale debet eſſe gratuim̃
omnia acceſſoꝛia ⁊ circũfeꝛẽtia debent etia eſſe gꝛa
tuita:un nõ ſolũ prohibet᷑ epᷣs qui oꝛdinẽ cõfert ali
quid ꝓ oꝛdie recipere:ſʒ ẽt alij miniſtri qͥ ſunt acceſ
ſorij z coadiuuant ipſum epiſcopũ in celebrations:

De ſmonls.

In glo.ij ibi aꝛchidiaconus ⁊ ſi intelligatur de eo
ſoquitur tex.de uoce qua nocaniur ꝓmouentes nk
forte de illa noce qua rñdet inſcrutinio fᷣm formaʒ
c.unici de ſcꝛutinio: nel intelligi poteſt fm odofre.
de diacono qui cantat enangelinm: æ magis con
ſonat antique. Sed põt dici ꝙ in ntroqʒ ipoꝝ ⁊ in
gquibuſcũqʒ adminiſtrantibus h.c:uẽdicat ſibi locũ
qꝛ ordo dʒ gratis ↄferri. ¶ In. gl.i. vbo uẽdẽ fi.
duo ſunt h̊ examinãda. Drimũ nũquid notarius
poſſit licite pro ſuo labore aliquid cape.fᷣm nũquid
datio alicuius tpalitatis ſponte oblate poſſit licite
ſine peccato recipi. Ad primum conclude breniter
poſt glo. æ doc. ꝙ aut notarius bʒ ſalarium de pn
blico puta ab epo ⁊ nibil debet exigere. Aut non
bʒ ſalarium: æ tunc aut ſuũ offm ẽ adeo neccſſariuʒ
in ordinatiõe:ut niſi ipᷣe ſcribat ordo nõ dicaĩ rec
te collatus:⁊ tũc cũ officiũ ſuum ſit de cõfeꝛennbus
admiſtꝛationẽ nibil põt exigere. Ego tñ non nideo
ꝙ officiũ ſcriptoꝝ poſſit ee tale ui neccſſario ꝛcqui
ratur ad oꝛdinẽ legitie ↄfeꝛẽdũ:⁊ iõ ſimpłꝛ põt dici
ꝙ ex quo nõ hẽt ſalariũ de publico ꝛecte põt pꝛo la
boꝛe ſuo pecuniã exigeꝛe ⁊ iſtud.c. uoluit fm Inu.
tolleꝛe cõſuerudinẽ quorũdam locoꝝ in quibus ceſ
officiales ⁊? miniſtri petebant pecuniam. Quo ad ſe
cundũ cõclude ꝙ ꝓ ipᷣis ſpũalibus nõ dʒ aliquid 2
ferri ẽt gꝛatis ꝓ hoc iſte tex ĩ fi.ubi oꝛdinãcus pꝛ0
hibetur daꝛe: ſed ſi nõ ꝓ ipᷣis ſpiritualibus pricipa
liteꝛ ſed ex caritate quadam aliquid ſponie ccſeaur
licite ꝛecipi põt:ut in.c.⁊ ſi qõnes.j.e.ti. pp.
ex gl. tex.⁊ ur̃ ꝙ norarins indiſtincte ꝛecipeꝛe poſ
ſit. nam in curia ꝛomana notarij exigũt pecunias et
papa ſcit ⁊ tolerat.iĩmo eſt facta taxatio quãtum ſol
ni debeat ꝓ qualibet bulla:eꝛgo ⁊ in alijs locis no
tarij licite ꝛecipeꝛe pnt:ar.in.c.in cãis g̊ de ꝛe iudi.
nam ipſius curie actio noſtꝛa dʒ eſſe inſtructio ſicut
dicimꝰ in actionibꝰ chriſti in. c. ſignificaſti ð ele. ſe l.
dicũt doc. ꝙ in curia ꝛomana notarij non habet ſa
lariũ.iõ licite exigũt:uel in curia ꝛomana non habʒ
locum titulus de ſimonia ſicut nec in curia pricipis
habet locum.l.iulia de ambitu: qð eſt ueꝝ ſm hoſt.
in his que ſunt ſimoniaca: qꝛ prohibua ſecvs in
pꝛohibitis quia ſimoniaca ut dicit glo.in.c.ex paꝛte
de offi. dele. dicit Hoſti. ꝙ Iʒ papa non liget᷑ ꝓpria
cõſtituriõe ĩ his q ſũt ſimoniaca:qꝛ ꝓhibua in debe
ꝛet ipe pcef̃is abſtineꝛe:qꝛ ſi in ſe hoc non ſit malũ
eſt tamen ſpẽs mali a qua pꝛecepit apoſtolus abſti
nendum:ut in. c cũ ab oi ſpe mali ð ni.⁊ ho. cle.
Itẽ decoloꝛat᷑ ſtatꝰ ecche:g dʒ abſtineꝛe.i.q.vij. =
ſi illa. = hec faciũt ad.q.notabilẽ.nunquid papa in
uoluatur crie ſimonie ſi de facto ꝛecipit pecuniaʒ ꝓ
collatione alicuius pꝛelature ſeu beneficij ? expᷣſſe
non ꝛeperi hanc.q.examĩatã peꝛ doc.niſi quia do.
Car. ̊ ſimplłꝛ diẽ ꝙ nõ cõmittat᷑ ſimonia quaſi infe
ꝛendo hiciex pᷣdictis ꝙ titulus beneficij uidetur de
iure poſitino et papa utitur eo iure ⁊ in iſtis non li
gatur: ut in. c.pꝛopoſuit de conceſ.pꝛeben. Ego ſẽ
peꝛ tenui oppoſitum ⁊ ita ꝛepetendo.. quia neꝛo
in. c. extirpande de pꝛebendis.et ibi pono concluſio
nem ꝙ ſi beneficium habet adminiſtꝛationem oꝛdi
nis nel exccutionem clauium etiam papa inuol

uitur nuitio ? peccato fimonie: fecus ſi non habʒ ad
miniſtꝛatõnem oꝛdinis uel executionem c'auium: vt
ſunt iſta hoſpitalia nel alie adminiſtrationes tpales
pꝛimũ pꝛobo ꝛatione.nam licet ipſe titulus bencficij
ſit de iuꝛe poſitiuo:tamen executio oꝛdinis ſeu pote
ſtatis clauium eſt de iure diuino. nam ? oꝛdo erat ĩ
ueteri teſtamento ? uendens executionem oꝛdinis
nidetur uendes ipſum oꝛdinem ⁊ gratiam dei ? iſta
ſunt ſimoniaca in ſe ⁊ ideo pꝛohibita.i.q i.qui ſtu
get. unde debes ſciꝛe ꝙ quando aliquis oꝛdinatur
recipit tantum poreſtatem ſoluendi ⁊z ligandi in ha
babitu non autem in actu. xij. q.i. ecce ſufficienteꝛ
cnm. c ſe. hinc eſt ꝙ non poteſt quis abſolnere uel
ligaꝛe pochianum alteꝛins quantũcũqʒ ſit ſaceꝛdos
ſi tamen ſibi confertur bnficiũ: tunc darur ſibi aliqᷓ
executio oꝛdinis:que quidem executio eſt in ſe me⸗
ſpũalis ? de iure diuino:⁊ pꝛo hoc uide bonam gl.
in. c. ʒ ifꝛa ð̊ penis ⁊ tex.cũ gl.in.c.ex diligenti.j.e.
? ſic intelligo.i.q.i.pᷣſbiter ⁊.i.q iij alraꝛe:⁊ in col
latione epᷣatus nulli dubium eſt ꝙ papa cõmitteꝛet
ſi noniam.i.q.i.ꝛeperiuntur:qꝛ cpatus eſt oꝛdo:et
cum iſta ſint cõnexa non excuſantur dicendo ſe ꝛeci
peꝛe pecuniam pro tpᷣalibus:qꝛ uendito uno ex cõ
nexis neutrum inuenditum ꝛelinquitur.i.q.iij. ſiqnil
obiecerit Sed in alijs beneficijs non habentibns
executionem oꝛdinis papa non cõmitteꝛet ſimoniaʒ
qꝛ ꝓhibitum eſt in illis tantum de iuꝛe poſitiuo ouo

papa non ligatur debet tamen abſtineꝛe ꝛationibus
pdictis:⁊ in omnibus caſibus puto ꝙ ille ani vðᷣdit
ex pacto pecuniam pape non ſit tutus quo ad ceuz

nec poreſt ſine peccato adminiſtrare in benceficio et
in cãu in quo papa non ↄmitteꝛet ſimoniam exquo
extabat conſtitutio pꝛohibitina ſubditus incidit in
penam ſicut in ſimili diſpntat Jo an. queſtionem
Cauetur ſtatuto epiſcopi q ludens ad aʒarrum ſit
excom municatꝰ an ludens cũ epiſcopo qui fecit ex
com nunicationem incidat in excommunicationem

2 concludit ꝙ ſic licet ipſe epiſcopus non ſit excom

municatus:quia non poruit ipſe ligari ſua conſtitu
tio ne:ita diſpntat in ꝛegula cui licet de ꝛe.iur.li.vi.
in meꝛcur.ita etiam ad pꝛopoſimʒ ubi papa non cõ
mitteꝛet ſimoniam exquo recipiendo pecnniam ex
pacto non ſuſpendit conſtitutionem pꝛohibitiuam
dans pecuniam committit uitium ſimome.⁊? ſic non
poteſt ageꝛe penitentiam ꝛetento beneficio:ut in.c.
inquiſitionis in princi. ſupra de accu.⁊ pleniſſime
hunc articulum pꝛoſequoꝛ in dicta repetitione.
Abbas.
Bi glium. Pꝛene eſt ſed poteſt

ſic ſummari. Depo

cleſia ſua ſe poſtea intrudendo caſus ⁊c̃. a
pꝛimo ex tex. unum caſum in quo fit depoſitio:licet
pꝛocedatur peꝛ uiam inquiſitionis. Aliqui tamẽ uo
lunt intelligeꝛe H.c.qñ fuit ꝓceſſum ꝑ niã accãtõis:
ſʒ primũ viꝰqꝛ tex.loqrur idiſticte æ ↄmiſit iſte duo
peccata.nã ſuccedit ĩ locũ uinẽtis ⁊ cõmiſit cꝛimè ſi
monie de quo dic nt ĩ.c.ĩquiſitõis ĩ pn.S.de accu.
Abbas.

nendus ẽ qͥ ꝑ pecuniã aliquẽ e ee. .

PiinN.de A
N Gresittnlines
cecoiifehnon 8s er
in Joangoſüchücne,
sper ivicen rinug
Nonn ſondni

Cſimm.
iſdrdinnwri phbei

enliiandnn
Mnitionlne wdictmnünr ichge 4

iinſocechlapn win oen
den (Soomdo 1d klomin an
Gvispriunmr apnſipolehone de
nclige it er ai walai; an
umn in go ni per amocmed
ſamo fr ſhenio doner (as
nrcepor a igein As nugn
mnmntitmine nc go d0
ma tin icemmn , .
ſiſtaanl hölnn go.nj
Eglmmnirn oce qnutiiin
nunlun dai ſa
lsctoe ios En D

a dho gini nügv
ſigid oſſt Pobbe
3ri cgunck inn
i ſ aaltnscſtſiſe

aami mnn tue

Noite. er TW
naignnnnd i
un deen 0.5

iudtcn
dd

Paibsrnni noerc
nim Anmnimr i if feri
Hsborfeſs ion blranitng.
anmnmnlhnnenonig
Gmmn et öma,
Entmen tiner moſens
mdliszud ren dit
tumgpenonſtnnsgotd i

Aao Dchninitrwein barſcoa

v r Aninen ſnnim o
vewhhium tcfus /r ⸗
õ
apigdnz S
Pdnsci cpo uiftan
nadnin ewonmmonicnnonen
aiechdrstcnſtctenn
Nnideign Cſin
nEHAGNtNHN.
n ApNpnd
En ando ttipento eimn 4
1r nſmnnn ointiinn

tuum imn/liin
rfher.

un. ſe immi Do

opem cnicce

nvdcdo ls tl⸗ ua
imincofteche
in iooitanen

o

unſtane⸗ giͦacchos⸗

1ſur pecſun
in eſim lna g
i in t miul
ndroist n i n
B 721, „ 3 .
iumnſobii⸗

An.

¶ He limonijs

J dominu . OQuilʒ catholicꝰ

admittitur ad ac
cuſandũ de crie ſimonie ⁊ fa pars ibi nõ
igitur caſus ⁊c. ¶ M pꝛimo ex tex. ar. ꝙ ſupeꝛioꝛ
põt accuſari ꝑ iferioꝛcẽ ad h.c.qʒ ⁊.c.ueniẽs ſupra ð
accu. ¶ Secũdo nõ unã rlam ꝙ nõ catholicus nõ
admittitur ad accuſandum ẽt de crimine ſimonie.
Teꝛtio nõ bonũ tex.in ar.ꝙ teſtis exoꝛatus pꝛe
cibus ꝑ ꝑtem ur ferat teſtimoniũ non dẽ ſuſpectus
N geſbit uide melius diceret iudeo ſecũdum
Jo. an.qꝛ iſta vba que ſequũtur nõ fuerũt dicta in
de:ſed illi iudeo miſtꝛo qui dedit alapam ieſu dicẽs
ſic rides pontifici ⁊ chꝛiſtus rndit ſi male locuius
ſum ⁊c.⁊ ſic etiã debeꝛet coꝛꝛigi.glo.ſe. Goff dicit
ꝙ poreſt intelligi tex.de illa ancte quis eſt uobis ar
guet me de peccato ⁊c̃.nam iſta auctoꝛitas loquunꝛ
pꝛopꝛie de accuſatoꝛe:ſed prima de teſte. Sed iu
dic ꝙ utraqʒ auctoꝛitas poteſt applicaꝛi ad litteraʒ
fa poteſt applicari ad ſ'am ibi ut vitateʒ afferat ⁊c̃.
Iſie auctes faciunt tantũ quo ad ſuꝑficiẽ: qꝛ in vi
tate ſenſus illius anctoꝛitatis eſt ꝙ a nemine petat
chꝛiſtus accuſari ſiue ꝛedargui. In glo.in nerbo ca
tholicus admittit᷑ in teſtimonium ⁊c.̊ nõ eſt neruʒ
ſimplꝛ:ideo dic ꝙ aut qᷓriĩ nũquid qͥibet adminat
2 dic nt le.⁊ nõ.in.c.per tuas.j.e.ubi dicã aut qri
utrũ qiber admittatur ad accuſandum: ⁊ dic ut ple
ne dixi in.c.cum.p.sõ.de accu.¶ In gl. fi. in fi. de
h an ⁊ qñ teſtes pnt compelli in crialibus dic ut in
.c. dilectoꝛũ allegato in gl. Et iſte tex. poſſet iĩtelligi
ſim Jo.an.qꝙ prio ſit exoꝛãdus ꝑ ꝑtem ſʒ cõpellen
dus per iudice:⁊ nõ primũ ꝙ põt licite exoꝛari per
ꝑtem ut ſupꝛa dixi.

Ccuſ. atu kSimoniacus pẽden

te accuſatõne ab ad
miſtratõe diuinorũ ꝓhibeĩ.h.d.cũ ſeq̃nti
caſus ⁊c. ¶ Hõ prio ex tex. ꝙ papa neceſſitat ad
ſeꝛnãdũ oꝛdinẽ iudiciaꝛiũ:æ itellige de oꝛdinaꝛia po
tẽtia nõ de abſoluta.ut in.c.pꝛopoſuit de conceſ.pᷣ
ben. ¶ Secnndo nõ. caſum in quo lite pendente
quis priuatur quaſi poſſeſſione beneiicij ⁊ officij:
intelligc hũc tex.qñ accuſatõ erat infamatꝰ de ſimo
nia:ut in glo.nã per attrocitatẽ delicti concurrente
infamia fit ſuſpenſio donec cauſa finiatur: ut in.c.in
ter de pur. ca.⁊ idẽ in alijs magnis criminibus cõ
currente ĩfamia: æ uide qð nõ. Jo. an. in. c. inter. j.
de pur. ca. ? in. c.i.de accu.li.vi. ¶ In gl.i. ibi on
tũcũq; ſit occultꝰ põdeꝛa:qꝛ glo.nr ſibi Oria:qꝛ bic
dicit ꝙ ſimoniacꝰ in oꝛdie quãtũcũqʒ ſit occultus ẽ

ſuſpẽſus.j.in uer.ſi uero dicit ꝙ ſi eſt occultus nõ

eſt ſuſpẽſus quo ad alios. Et ut clare habeas hunt

articulũ aduerte ad duo.pꝛimũ nũquid ſimoniacus

ſit ſuſpẽſus:fᷣim nũquid poſſit pꝛohiberi ne miſſam
celebret. Ad pꝛimũ dic ꝙ aut eſt ſimoniacus in or
dine æ quãtũcũqʒ ſu occulins eſt ſuſpenſus quo ad
ſe æ quo ad alios qꝛ ⁊ alij peccãt audiendo diuina
ab eo. xxxij. di.. ueꝛum:⁊ nõ. Inno. in.c. ianta.j.

eo. ? ita intellige hanc particulã glo. Si uero eſt ſi

moniacus quo ad beneficiũ ſi eſt manifeſtuſ ⁊ noto
rius ſuſpenſus eſt quo ad ſe 2 quo ad alios:ar.in

pall. F. uerum. ? nõ. Inn. in pall.c. tata niſi delicinʒ
ſimonie fuiſſet conmiſſuʒ eo ignorante: ut qꝛ pater
uel alius dediſſet pecuniam eo ignorante:arg.i.q.
Vij.pntiũ:ſed cum hᷣ ſciuerit dʒ dimittere beneficiũ
ſi uero eſt occhus:⁊ tũc eſt ſuſpenſus q ad ſe ⁊ nõ
quo ad alios ſicut quilʒ pecator.i.ipᷣe peccat celebrã
do:ſed alij non peccant euʒ audiendo:⁊ ſic loquiiuꝛ
glo. in fi. ⁊ ſentiunt h doe A no dd ſecundũ dic
ꝙ aut notorium eſt euʒ eẽ ſimoniacũ ⁊z nedũ dʒ de
poni ᷣm ea que leguntur ⁊ notant ĩ.c.iqſitõis õ de
accuſa. Aut hoc nõ eſt notorium nec infamatus eſt
2 non dʒ ꝓhiberi nt S dixi. Aut infamatus æ debʒ
ꝓbiberi ut h̊ nec ob. oppoſitio glo.quod iã iſte eſt
ſuſpenſus ipo iure:qꝛ in tex.non dr̃ ꝙ debeat ſuſpẽ
di:ſed ꝙ debeat prohiberi.nam ⁊ ſuſpenſus poſſet
de facto celebrare:iõ debet prohiberi quaſi pro hibi
tio ↄferatur ad factum ſuſpenſio ad ins. Item dicit
Jo. an.põt proprie ſuſpendi ſʒ ſit ſuſpenſus.nam
licut excõicatus a canone poſſet excõicari ab ho
mine ut in.c.ita quorundaʒ infra de iudeis:z quod
ibi notat.gl. iia ſuſpenſus a iure põt ẽt ſulpendi ab
homine. Abbas

Botiens. Idẽ dicit ꝙ pᷣcedens

niſi ꝙ illud.c.loquunꝛ
in accuſatione iſtud loqtur in inquiſuione
⁊c᷑.illud loqrur de ſimoniaco in geneꝛe:iſtud decla
rat de oꝛdine. Et ex his colliguntur oppoſitiones
que poſſunt foꝛmari de ſuꝑfluitate caſuſ ⁊c¶¶ No
ta primo ex tex. ꝙ ſimonia dicitur hẽſis. nunquid
autem quilibet ſimoniacus ſit heꝛericus dic ſecũcũ
Inn. ꝙ nõ.ſed ille eẽt heꝛeticuſ qui cꝛedẽt gꝛaʒ ſcti
ſpũs poſſe pᷣcio acquiri.Alij neꝛo h nõ cꝛedẽtes ſj
dantes pecuniã pꝛo auiditate hñdi bñficiũ ul ↄſeqn
di oꝛdinẽ nõ ſũt heꝛetici ſʒ ſimoniaci:iʒ ꝑꝑ imanita
tẽ cꝛis appellat᷑ hẽſis.⁊ ex his ifeꝛo ad id qð nõ gl.
in.c.ſiqs pecuniã.lxxix.di.nũquid papa poſſit accã
ri de ſinonia cũ poſſit accãri de hẽſi.xl.di.ſi papa
⁊z dðʒ ꝙ nõ põt accãri niſi cõcurreꝛẽt tria que nõ.i
glo. in illo.c.ſi papa pᷣal.æ tene mẽti. Abb

Jicut ſimoniaca.Simõa

vcus eſt ð
ponẽdus.h.d.caſus ⁊c̃. 5. prio ex
lex ꝙ ſimonia appellat᷑ h̊ peſtis.ſicut eni peſtis ĩficit
hominẽ ⁊ multos ita ſimoiĩa ificit qꝛ reddit ipm ina
bilẽ ad executionẽ officij:æ tãta eſt cupidiias conſe
quẽdi bnficia:ut multos inficiat ſiẽ peſtis.i¶ Nõ.
Fo caſũ ſpalẽ ubi ĩ crie graui ⁊ grauiſſimo pꝛocedit
per ſola ſigna.i.ꝑ viſiles ꝓbariones.nã regularit᷑ ĩ
cribus debẽt eſie pꝛobatiões luce clariores.l.ſciant
cũcti.C. de ꝓba.canoniʒata.ij.q.viij.⁊.vV.q.vVi.epi
phaniũ:ſed ĩ iſto crie ſimonie i odiũ ſui admitrunt
pᷣſumptiones:⁊ ita ĩ crie hereſis de quo ĩ.c.cum cõ

tumacia de hẽt. i. vi. ?2 in..ij. C. ð here. ¶ In gl.

.i. in fi. uel dic ſecũdũ hoſti. ꝙ homicidium eſt hoꝛ

ribilius ſʒ crimẽ ſimonie eſt grauius uel ſimonia eſt

grauius delictũ quo ad ificiendũ caracteꝛem:unde
puto ſic dicẽdum ꝙ aut quis credit poſſe acquireĩ
ꝑ pecuniã gꝛaʒ dei:⁊ tunc cũ iſte ſit heꝛeticꝰ grauiꝰ
peccat.ut dixi in.capitu.pꝛecedenti:ſed ubi euitatux

Be ſimonia.

bereſis tunc homicidium è granius delicum reſpe
ctu cõmittentis ? illiꝰ in quẽ cõmiſſũ eſt:ſed quo ad
inficiandũ caracterem ſimonia in ordie ẽ grauiuſ ðᷣ
lictum quod bene nota.

A nta. Simoniacuʒ accuſare poteſt
. ſeruus meritrix ⁊ criminoſus
h. d. æ duas habet partes ſicut duas red
dit rationes:fa ibi itẽ omnis caſus ⁊c. Mota pᷣmo
ex tex.caſum in quo ſeꝛuus poteſt eẽ ĩ iudicio etiam
accuſando:dnim:⁊ eſt ſpãle in crimine ſimo nic.reglłr
ꝗt ſerui non ſtant in iudicio de quo.ff.de iudi.l.vix
certiſ.iij.q.iiij.c.pẽ. tad collige ꝙ ſub diſpo
ſitione gñali qua criminoſi admittuntur ad exerciti
um alicuius actꝰ non cõprehẽdi mẽtrix niii ſpãlit ðᷣ
ea caueatuꝛ ꝙ clare innuit hec za.nam primo dixe
rat quoſlibet admitti ẽt criminoſos.⁊ poſtea ſubiũ
xit ⁊ meretices.licet eĩ ⁊ ipa criminc ſa ſunemer ꝓ
pter eius uilitatem repellitur gñaliter a liis acubus
?7 ſpecialis ꝓuiſio requiritur circa ipſius abinatem

3-

qꝛ. in l.qm alexandy. C. de adul. 2 l.qui acenli 2 fa

cit hoc.c.ad ſtatuta loquẽna de criminoſis. n
glo.i.ibi ſi accuſatus fuerit infamatus h limita cñ
clericus accãt᷑ a laico crioſo. tune eĩʒ ꝛcqcĩ iii accã
tus clericus ſit male fame:ſecus eꝛgo ubi laicus a
laico uel clericꝰ a clerico:ðᷣ quo pjene dixi in. c. cum
p.alle.ĩ glo.æ i.c.ꝑ tuas.J.e.ti. REE glo. ij ipn.
hec ſo.H prima fronte nideatur uera tamẽ ĩ vitate
non pꝛocedit. nam ⁊ ſimoniacus in oꝛdine eſt pꝛeci
ſus ab eccleſia gꝰ nullũ ſpãle poneꝛet iſte tex.iĩ ſimo
niaco ⁊ ẽt ſequentes. Sol.glo.pe ſſent impugnari.
ideo conclude bꝛeniteꝛ poſt Inno.ꝙ alios peccato
ꝛes etiaʒ pꝛeciſos ab eccleſia toleꝛatos nõ tenemur
nirare etiam in diuinis. nam licite audin us diuina
etiam ab excõicato toleꝛato:⁊ facit.c.cum non ab
homime. . de ſenten. excõica. licet poſtimus ĩi occho
eos uitare nt erubeſcẽtes agãt penitẽtiãm.ar.m.c.
neſtꝛa de coha.cle.?⁊ muli. Sed ſimo niacum in cꝛdi
ne q;tũcũqʒ occuſtũ tenemur uitare in diuinis:ut in
.F. nerum. xxxij. di. ? ſic intellige tex.q peccetoꝛ ct
ſi pꝛeciſus toleꝛa:us tamẽ ab eccleſia poteſi quo ad
alios celebꝛaꝛe licet ipſe peccet celebrando. Sed ſi

moniacus in oꝛdine quãtũcunqʒ toleratus nec quo

ad ſe nec quo ad alios poteſt miſſaʒ canae Kle
eadem glo.ibi. niſi ꝛenũcier benef cio ⁊c. Conclude
latius aſſumendo aliqua dicta Inno. g aut quis ẽ
ſimoniacus in oꝛdine aut in beneficio. primo caſu
ſuſpenſus eſt quo ad ſe ⁊ quo ad alios nec ꝓdeſt ꝛe
nunciare beneficio nec diſpenſar̃ cum eo niſi peꝛ ſo
lum papam.i.q i.in.c.gꝛatiam. Si neꝛo eſt ſimoni
acus in beneficio:⁊ tunc ſi eſt occultus nõ eſt ſuſpẽ
ſus quo ad alias ſed quo ad ſe tantum. ? ſi ꝛenun
ciat beneficio poteſt oꝛdinem ſuum exequi poſt peꝛ
actam penitentiaʒ:ſed illo beneficio ꝛerento in qno
fuit ſimo nia commſſa non poteſt ageꝛe penitẽtiam
ut in. c. iquiſitiõis ĩ pn. s ð accu.ſi vVo eſt mãifeſius
7 tũc eſt ſuſpẽſus ẽt quo ad alios:et licet renunciet
bnficio eget tamẽ diſpenſatione ſicut qͥ̃l bʒ notoriꝰ
criminoſus:ut in.c.fi.de tempo.oꝛdi. Sʒ poteſt cnʒ

iſto diſpenſari ꝑ epʒ dũmõ non ſit ille epe qui ↄmi
ſit ſimoniã: ut nõ.iij.q.v.pñrinm.itẽ ꝙ dixi ꝙ noto
rius ſimoniacꝰ ĩ beneficio ẽ ſuſpẽſꝰ qꝰ ad alios ẽ ne
ruʒ qñ ſimonia fuit commiſſa eo ſciente:ſecus ſi eo
ignorante puta per parteʒ uel amicũ iũc non eſt ſu
ſpenſus q ad alſos:ſed non põt illud beneſiciũ lici
te rerineẽ ſine diſpenſatione ut pᷣalt.c. pñriũ ?æ quod
nõ.in.c.ſicut.⁊.c.nobis.j.e.ti. Abbas.

On ſatis Simoniacum eſt pciũ
* recipere pro ingreſſu
religiõis pro prioratibus nel cappells cõ
cedendis pro prelatis inſtitvendis pro concedenda
ſepultura pro chriſmate pro oleo ſancto pro bene
dictionibus nubbentiuʒ uel aliſjs ſacramẽris nec ualʒ
ↄſuetudo in Sriũ.h.d.cũ ſe. Diniditur nã pꝰ ponit
Oſilium tripir prohibitiuũ diniſim traſgreſſe res Eu
ius ⁊ ↄſenſores diẽ ſimoniacos fo piũctiʒ. ponit ali

am triplicem prohibitionem dãnãs oriã ↄſnetudin
⁊ cãʒ reddit: fa ibi pro ſepuſtura caſns ꝛc. ¶ Nõ

primo ex ter. ꝙ ingꝛcſſus religionis eſt quid ſpũale
Vñ pro eo nõ dʒ aliquid tpᷣale exigi:ał committirur
ſimonia ut h de quo plene dicetur ĩ. c. qm.j. eo. ubi
bẽ de iſtis monialibus. ¶ Secundo nota quod pa
riter ſimonia cõmittitur ſiue principio tpᷣis in ſtitn
tionis aliquid tpale ex pacto derur ſiue annna pars
ꝛeddituũ conſtituatur. nã uidẽtur cõfeꝛe bencficiuzʒ
Po er illũ anuũ ꝛedditum qui qͥd tẽpoꝛale de q
aliqd.j tãgã. Teꝛtio nõ. qꝙ tã ꝛecipiẽs tempoꝛaſe ꝓ
ſpũñali q; das ⁊ ↄoſentiẽs ſine mediatoꝛes inoluũtur
nitio ſimonie Cꝑ iquiſitioné S de elee. æ. c. ij.
de eonfeſ. (Arn nõ. ꝙ conſuetudo non excu
ſat in iſtis imo aggꝛauat pecca um qð intellige qñ
diu pe:ſeuerauit in peccato pᷣtextu conſuerudinis ᷣ
quo. vVi. q i.imitare ⁊ in.c.fi.de conſue.⁊.j.c.ꝓxio
In glo. i. ĩ fi. nõ ex glo. duas bonas theoricas
? practicas cõficiẽdi iſtr̃m qñ aliqᷓ puella recipit̃᷑ in
moniaſẽ utnõ det᷑ aliq ex pacto:ſed pure ꝓ deuo
tione ſua ipſa pnella uł ciꝰ pꝛ offeꝛat monaſterio ali
quid. Scðᷣa pꝛactica ẽ ui ſi h̊ cõtingat ex defectu fa
cultari ꝛeddituũ monaſterij œ pꝑ niã cuiuſdẽ teſta
tiõis ſiue itimatiõis dicat᷑ noſẽti intrare ut ſecuʒ ali
quid appoꝛtʒ: vñ poſſit uiueꝛe:nõ aũt dʒ deduci in

pactũ:⁊ ita ĩtelligo Inn.j.c.tua.j.eo.ubi ur̃ ſenti?
3 iſtã glo.de quo ẽt ꝑ Jo. an. in. c.quoniã.. eo. ſjʒ

queꝛo exrꝛa glo dicitur hic ꝙ non debent concedi
eccleſie ſeu capellanie ſub annuo ꝛeddiiu:nũquid ꝛc
ligioſi quibus ſunt conceſſe alique eccleſie ad uſum
pꝛoprium poſſint licite concedendo omnes frucmus
ꝛetineꝛe ſibi ãnuam penſioneʒ.et concludunt ̊ doc.
ꝙ ſic nec ob.ce.ꝓhibemꝰ nec. c.ſignificauit o de cẽ
ſibus.quia ueꝝ eſt ꝙ cenſus nõ dʒ iponi eccleſijs: ſʒ
fructꝰ qui dẽtur alicui bñ pnt nendi uel ſocari:urĩ
c. ueſtꝛa de loca.⁊ fac qdᷣ nõ.i.c.de mõachis:⁊ in
.c.auaritie de pᷣben.⁊ in cle.i.de iuꝛepa.? hec faciũt
ad qõnem quotidianã. nunquid cardinales poſſint
cõcedere beneficia eis commendata ſub annua pen
ſione. Et. circa h ſic conclude ꝙ aut uolunt locare
cõmendam exiſtentem apud eos ⁊ pñt ſicut quilibet
beneficiatus nendeꝛe æ locare fructus ſui beneſicij:

ym neceſe.
clai. Ganden arpin

Gublet iſuigfe ſlcants ¹

urhuaringiumt
(Wodioorerg Nemn uan
lernons hdam tigkr
1)umiezunobſetam ideonn
ſtemſpondnnr iſcl na do
lynons i ln oni mni
pilmmuuũ ctr r o iii di
uatnnſan
lgo eaani ceſluun at gn
mafſcicum iyſt nonenneü r
ſte iplner e innſititergian uine
Puanſnrnincna wer onns i
noogcaſpiginkrto nd
ctmninithligmn diſcn is
nuunm Ahnumnn
enneno ge nanſac per go⸗
Acſundnn Ug P.
lr nao mnonioo non nalr con
ho⸗ Pfninai dihniſchnn
tiimn onſnch i buu
n nncal Ppoſtolcan. e. 6

is N
iberd ie , Nn
1i weſiheß⸗ inp
de di

Cnoot
lbns Gennlonon Nroc pe

adenzft nnm ns
nrin Kummnn
ntlndegede et
dngünhisneten
t enisiit enare rinn
AlAA ibultienzr erteß
im i gloninntb ran
ur m,n fnler
rinmaminmn mnindines
nrnccanir i
ago ns tonns kiorias
iffn gi ad welnrrct i
Uiiarand ſel me pden⸗
uüice rfennenched i
datuRHmnN Aerk
rorſen e dra ainſfn
rös hei iiimmnuſi
wdt borr ſotid luun
che Inicmintti
vi, Pnn in
4tm Nri, A, ltl
1
Amylb n Al ni
iütettienl Nſom
in inl omsfnins
inzt ontm r
erd fcni ice E

, voni eeceiſs.
6no ipent ei
ind id ntn
ibi gr

¶ De ſimonijs

ut in preal.c.ueſtra. ſpũalia tñ ñ debẽt locari de qꝰ
dic ut dicam in.c.quoniã ⁊.c.fi.j.ne pᷣla.vi.ſuas
aut uolũt ꝛenũciaꝛe titulo cõmẽde.ut bnficium con
feraĩ alij ꝑ papam ⁊ tũc ſi pcedit pacium:ut habeat
ceꝛtã pecuniã nõ ẽ dubiũ ꝙ cõmitrit̃ ſimonia z ma
gis cõmitreꝛet ipe cardinalis qᷓ; ille qui cõfert:quia
ipe nihil ↄfert: ſed tin renũciat cõmẽde ⁊ ꝛecipit pe
cuniã ex pacto.eſt eni illa ꝛenunciatio ſimoniaca:ad
Hᷣ quod nõ.gl.in.c.ex parte ſupꝛa de offi.dele Sed
cautella poſſet ſic adhibeꝛi:dum tamen non ꝓcedat
prius pꝛiuata pactio:ut papa ex officio ſuo induce
ret cardinalẽ ad ꝛenũciandum:⁊æ poſtea apponeꝛet
ceꝛtã pẽſionem bnficio uacãdi ſoluendam caꝛdinali
annuatim per inſtituẽdum:⁊z hoc tranſiret ſine nitio
ſimonie: ar.optimũ in.c.niſi de pᷣben.nã ⁊ ſi pꝛo ui
ta ꝛeligioſoꝛũ qnqʒ apponũtur iſte pẽſioneſ eccleſijs
foꝛius ꝓ ſuſtẽratione cardinaliũ quoꝛũ conſilio ꝛc
gitur oꝛbis ⁊ abſqʒ dubio ↄſultins pꝛonideret᷑ uli
ecclie apponẽdo buiuſmodi penſiones potius q; 2
cededo eis eccłias in ↄmẽda qꝛ deſtituũtur ſic eccłe

ꝓpꝛio ꝛectoꝛe ⁊ male deſeꝛuituꝛ ipſis eccłijs in ſpũa
libus 7 tpalibus.

Bm in eccleſie. Sũmatum

ESin.c.pꝛe
cedẽti. Et diuiditur qꝛ pꝛimo ponit factũ
honihile ⁊ excuſationẽ ↄſuetudinis impꝛobat:ſcdᷣo

ill Saler qꝛ ſimoniacam ibi ne igitur caſus ⁊c.

5 prio ex tex. ꝙ praua ↄſuetudo põt appella
ri lex moꝛtis appellatur eniʒ lex.qꝛ ab impijs ut lex

2 pꝛiuilegium obſernatur ideo radicitus ⁊ uelociteꝛ

eſt extirpanda:ut.viij.di.mala conſuetudo appellat᷑
lex moꝛtis qꝛ infert mortẽ eternã ſʒ quo ad penam
tpᷣalem multũ excuſat ut nõ.iiij.di.deniqʒ ⁊ in.c.cũ
ueneꝛabilis de conſue.¶Secundo ex eodem vᷣbo
colligo ꝙ peccatũ ſucceſſiuum eſt gꝛauius ⁊ gꝛauiõ

pena afficiẽdum ꝙ; ſit momẽtaneũ ⁊z ꝙ peccatnʒ de

tinet tpaliter z inniſibiliteꝛ aiam uinculatam e

ligatam ſicut nincula tenẽt coꝛpus uiſibiliter
timo nõ ꝙ oia ſpũalia largo mõ poſſunt appellari
ſacramẽeta nut colligitur ibi ſen alijs ſacramentis ⁊c̃.
ꝓpꝛie tamen.vij.ſunt ſacramenta de quibus in.c.
ueniens de tranſac. per glo. ¶ In glo. ij. in fi. udl
dic ſecundum Win.ꝙ hᷣ pꝛocedit de iure cinili:de
iuꝛe ueꝛo canonico non nalet conſueiudo aliqua
ut pꝛo ſpirituali aliquid detur tempoꝛale ⁊? an ? qñ
poſſit aliqua conſuetudo in hniuſmodi introduci
dicam in. c. ad apoſtolicam.j. e. n glo. in. V. be
nedictionibus nubẽtium ⁊c̃.ibi gratia non confert
Jo. an. h⁊ in.c.nunico de ſac.unc.determinat con
trarium dicens ꝙ etia in matrimonio gꝛatia ofert
7 ad.c.oↄnubia alł.pꝛo contraꝛio ꝛeſpondet᷑ ꝙ i bñ
dictõibus nubẽtiũ ⁊ in alijs ſacramẽtis adeſt pᷣſẽtia
ſancti ſpiritus æ gꝛatia:ſed in matrimonio in actu
ſcilicet copule carnalis:licet non adſit pᷣſentia ſancti
ſpũs ꝓpter hoꝛꝛoꝛem:æ qꝛ homo efficitur totꝰ caꝛne
us põt tamẽ ibi adeſſe gratia:puta ſi facit cauſa ꝛed
dẽdi debitum.nã tũc ↄiunx meretur.xxxiij. q. V. c. i.
xxvij.q.ij.ſi tu abſtines nec etiam ualet arg.gl duʒ
dicit ꝙ pꝛo benedictionibns nubentium non debet

aliquid exigi:qꝛ ofeꝛtur gꝛa ſpũs ſancti:⁊ iñ ꝓhibeĩ᷑
exactio pecunie exemplum in elect.⁊ an ſit indiſtin
cte ueꝝ ꝙ in mꝛimonio poſſit licite ĩteꝛueniꝛc pecu
nia: cõclude ꝙ pꝛo dote ⁊ pꝛo donatõe ꝓpter nupti
as licite põt ĩteꝛueniꝛe:qꝛ ꝓpꝛie non dat pro matri
monio.i.ut ↄhat᷑ ipᷣm matrimoniũ:ſʒ pꝛo oneꝛe ma
trimonij. ut in. c. per ueſtras.S. de dote poſt diuor.
reſti. Item ante matrimoniũ ↄctum interuenire do
natio inteꝛ ſponſos dummodo conferratur.j. tpᷣs
matrimonij ut in.l.i.C. de dona. ante.nup.ſʒ in ma
trimonio contrahendo ſi inducatuꝛ alter ad mzꝛimo
nium non ualet donatio ſeu promiſſio facta ab alte
ro ↄiugũ:qꝛ uideĩ fieri ob turpẽ cauſã.ſ.libidis ex
torquende ita uult tex.notabilis in.l.ſi ita ſtipularui
.F. ſi tibi ⁊ in.l.ſi diuortio.ff.de.v.obli.dicit in ſin
gulariteꝛ Har. in utroqʒ loco ꝙ ſi puella erat nobi
lis ⁊? uir eſſet plebeins: tunc licite poteſt aliquid
donari:ut contrahatuꝛ matrimonium:quia nidetur
donatio remuneratiua:⁊æ in compenſatione paꝛente
le:æ non cauſa libidinis quod eſt ualde norandum.
Et per hec dicta Darto. audio Haꝛto. de ſalic.
cõſuluiſſe ꝙ ualet donatio facta inter cõiuges quã
do eſt remuneratiua ſeruitij recepti:ut ſi contra effe
ctum coniugalem maximum beneficium collatum eſt
uxori per uirum ut econtra: ita ꝙ alter alteri ſit
obligatus ad antidola:tunc enim tenet donatio et
obligatio facta etiam non expectata morte alterius
coniugum: quia ſimplex donatio prohibetur inter
coniuges ut in.c.fi. de dona.inter. vi.?æ nxo. non
autem donatio remuneratiua : illa enim proprie o
ſtricte non eſt donatio cum non procedat ex mera
liberalitate:ut.l.i.ff.de donatio.ſed procedir ut ſa
tiſfiat obligationi ad antidola.l.ſed æ ſi. S. conſulu
nit. ff. de peti. here.⁊ in.c. cuʒ creatura de cele.miſ.
2 in.c.cum in officijs de teſtam.⁊ hec nota. ¶ Ex
tra glo.quero nunquid poſſit licite dari pecunia ſa
cerdoti qui non nult aliter batiʒare an potius ſit ſa
cramentum batiſmatis relinquendum. de hoc nide
bonam gloſaʒ in.c.batiʒandis.i.q.i.nbi nidetuꝛ con
concludere ꝙ aut iſte batiʒandus eſt adultus æ non
debet aliquid contribuere:ſed potius batiſma relin
quere:quia ex quo credit et non deficit per eum q
minus batiʒetur: habetur pro batiʒato: argu. in. c.
debituʒ: æ quod ibi nota. s. de batiſ.? in. c. ij. de pꝛei
by.non bati.⁊ quod ibi nota.in glo.alias batiʒet
ſe ipſum ſecundum illam gl.hoc tamen nitimum pa
rum prodeſſet:quia diffirentia debet eſſe inter bap

tiʒantem ⁊ baptiʒatum in prealł.c. debitum. Item

dic quod poreſt ſe facere baptiʒari a laico:quia a
quocunque collatus ſic tenet ut in. c.i.in. vV.ſacra
mentum.S. de ſumma trini. Si nero eſt infans tũc
ſunt opini.Quidam enim dicunt nichil eſſe tribnen
dum: ſed potius infantem dimittendum ſine baptii
mo. quia non debet quis peccare ut infans acquix
rat uitam eternam.xiiij.di.quod ait loth.et ibi glo
ſa.=.xl vi.diſtinctione ſicut alij.dicunt quod licet nõ
deberet dari tamen porius q; dimittere infantem ſi
ne baptiſmo pecunia eſſet danda. æ intellige quan
do non reperitur alius qui ſciat baptiʒare. putaꝛem
quod licite poteſt hoc caſu dari pecunia:licet illicixe

gecipiatur:quia iſte qui donat ductꝰ neceſſitate do
nat non ut emat ſpũale:ſed potius ut tollat impedi
meutum illicite pſtitũ huic ſacramento: ſicut in ſimi
li dicimus de ꝛecipiẽte pecuniam ad uſurã: ut ſi no
luntarie hoc faciat inducendo aliũ ad nſuram com
mittendã peceet. ſecus ſi hoc faciat ex neceſſitate ut
nõ.in.c.ſuꝑ eo.j.de uſuris:⁊ facit qð nõ.S.c.ꝓxi.
¶ Scodo queritur:nunquid licite detur pecunia pa
gano ut ſe baptiʒet: de quo nide glo.in.c.quã pio
i. q.ij. ⁊ ꝛecitãtur opi.⁊ quidã dicũt ꝙ licite poteſt
dari exemplo beati ſilueſtri qui bona tẽpoꝛalia polli
cebatur paganis ut faceꝛẽt ſe xpᷣianos:alij contra:
mihi placet hec opi.ꝙ aut faciũt pꝛopt᷑ paupeꝛtateʒ
qua pagni nolũt uenire ad fidẽ xpᷣianaʒ.⁊? tũc licite
eis poſſet pecunia ꝓmitti. nam multi iudei multas
diuitias cõgeſſerũt ex uſuraria pꝛauitate. ⁊ timet ue
nire ad fidem:qꝛ oʒ eos oĩia male ablata ꝛeſtitueꝛe.
hoc.n.eaſu licite puto pecuniam eis poſſe pꝛomitti
nt neniãt ad fideʒ:ſed ſi non hñt ꝓpoſuũ neniendi
ad fidem niſi ex cupiditate pecunie pꝛomiſſe.tũc pnj

io Srium:qꝛ ⁊ talibus paꝝ ꝓdeſſet baptſmus.xv.
q.i.non eſt:imo peccant quia abniunt bono ? qan

tes non euadeꝛent peccare.ar. xxxiij.q.vV. ad fidem:
ſed fᷣm pꝛimnm membrũ arbitꝛoꝛ feciſſe beatum ſil
neſtrum¶ ¶ Vluio queriĩ quid ſi pecunia daĩ epo:
ut ſimoniace non ↄferat ſpũalia.dicũt doc.q ſimo
nia eſt ex parte ꝛecipiétis nõ aũt ex parte dtis.

Bm ſit Pꝛene eſt caſus æc. No

ta primo caſuʒ in quo pꝛe

teꝛ niſitationẽ debetuꝛ ꝓcuratio qn ſcilicʒ

eps ſine pꝛelatus nadit ad ↄſecrandũ eccleſiã:diẽ h
Vinc.⁊ doc.cõiteꝛ pꝰ eũ ꝙ in nullo caſu pᷣſtabitur
ꝓcuratio pᷣlato ꝓ offõ ſuo ĩpediẽdo niſi in caſibuſ
iure expꝛeſſis:æ nõ h̊ͥ dẽm tanqꝙᷓ ſingulare qꝛ quoni
die allegatur. Exigens g ꝓcurationẽ debʒ allegaꝛe
caſuʒ expſſum fᷣm doc.ſed ego putarẽ ꝙ i ſilbꝰ ex
pꝛeſſis poſſit pꝛocuratio exigi ad hoc qð no.glo.et
doc.in.c.ſicut ð̊ de accu.⁊ tex.iũcta gl.ſiłꝛ ĩ.l.i.C.
de ↄdi.inde.⁊ in.c.ſtatutũ pꝰ pᷣn.de rpt.li.Vi.n.n.
oẽs iuris articuli pnñt lege cõplecti.ſed eſt de ſilibus
ad ſibia ꝓcedendum:ut.l.nõ pnt.ff.de legi.ut in.c.
cum dilecra de confir. uti. uel inuti. ¶ In glo. i. ibi
potiꝰ ꝓ laboꝛe ⁊c̃.hanc opi tennerunt quidã ſed ñn
plʒ hoſt. qꝛ ſequeꝛet᷑ ꝙ data uicinitate locorum nõ

debeꝛet᷑ iſta ꝓcuratio.nõ bñ b̊ dẽm hoſti.ex hoc.n.

ſeniit ꝙ q;tũcũqʒ ecclia ↄſecrãda ſit uicina epᷣatui:
nihilominus põt a conſecratore exigi pꝛocuratio
qð plʒ.tũ qꝛ iſta r̃a loquit᷑ idiſticte.tũ quia idem ni
demꝰ in ꝓcuratiõe debita ꝛce uiſitatiõis: qꝛ debet
ẽt ab eccleſijs q ſunt in ꝓpria ciuitate:ut in.c.uene
rabili de cenſi.Eſt gꝰ hec ꝓcuratio annexa uiſitati
oni ⁊ cõſecratiõi:⁊ datur nõ ꝓ laboꝛe ſacꝛamenti:
qꝛ daretur ꝓ ipo ſacramẽto cũ ſit cõnexa.i.q.iij.ſi
quis obiecerit:ſed pᷣſtabiĩ in ſignũ cuiuſdã ſuꝑiori

tatis:⁊ ut facilius pᷣlati inducantur ad uiſitanduʒ ce

cõſecrandũ facit qdᷣ nõ. Inno.i.c.ꝛomana de cẽſi.
li. vj.qꝛe aũt i ↄſecratiõe ⁊ uiſitatõe exigi poteſt ꝓ
curatio: z nõ ſic a batiʒandis nide gl.x.q.iij.ꝛelatuʒ

que dicit h̊ fieri ne ꝓpteꝛ auariciam ſeu pauꝑtateʒ

hõies ſubtraberẽt᷑ ſeu ſubmouerẽtur a aſc?o baptit
matis:⁊ nota.hãc glo.in q;tum diẽ ꝙ ꝑpꝑ defectũ fa
cultatum eccłe dʒ eps ꝓprijs ſũptibus eccłam conſe
crate tene menti. Abbas.

E H oc Conuictus ð ſimonia depo
e nendus eſt. Idem ĩi infama
to qui ſe purgare non poteſt ſecunda paꝛſ

principalis ibi ꝛegẽ caſus 1 Mora primo ex

tex.quod propter uirium ſimonie etiam commiſſum
in electione prelati debet quis deponi ab officio =
beneficio quod intellige:ut dixi in.c.inquiſitionis
ſupra de actu. ¶ Secundo nota quod pariter pu
nitur de ſimonia is de cuius crimine notorie con
ſtat nel confeſſus ſeu connicus.¶ ¶ertio nora ꝙ;
licet crimen ſimonie ſit excep um ⁊ multa in eo ſint
ſpecialia: ſola tamen fama non ſufficit ad punienduʒ
de hoc crimen. ¶ Item nota quod infamato etiam
de graui crimine poteſt a principio indici purgatio
7 deficiens in ea poteſt puniri ut auctor ſceleris ꝙ
limita ſecundum ea que dixi in. c. accedens.S. de ac
cu. ¶ Altimo nota quod reges æ principes æ alij
laici recipientes peccuniam ut conſentiant electioni
ſen promotioni ad aliquam prelaturam tenétur il
lam pecuniam reſtituere eccleſie de cnius prelatura
agebatur:licet non prouenerit ex bonis eccleſie:=
ideo quia in ignominiam illius eceleſie fuir daa pe
cunia: ideo in recompenſatione ininrie eſt illi eccle
ſie reſtituenda: quod bene nota. in practica. nam cõ
feſſores principum uel ignorantia ducti uel ut ap
p au lant pr ncipibꝰ negligũt eos ad pniã inducere
2 multi tales ſunt hodie in orbe de quorũ ſalute di
fiden dum eſt cũ decedant in tali peccato. nã pecatũ
nõ dim ttitur niſi reſtituatuꝛ ablatum ut in regula
eccatum de reg. iur. li. vi. æ in. c. cum tu.. de uſu.
Dr glo in uerbo confeſſi ibi extra iudicium nõ
pꝛeiudicat ⁊c̃.intellige gl.ꝙ confeſſio facta extra iu
dicium ſuper crimen non pꝛeiudicat.ſ. ad plenuʒ ꝓ
ducit tamen iudiciuʒ. ualidum ad ſupponendũ con
feſſum toꝛture ut nõ. glo.⁊æ doc.in.l.capite quinto.
ff. de adul.æ quando tranſit in nomen ſpecificuʒ de
licti etiam plene pꝛeiudicat:ut ſiquis extꝛa iudicium
glatur ſe cõmiſiſſe tale crimen. nam tunc punitur ꝓ
delicto gloꝛiationis:ut eſt tex.in c.q; ſit.j.de exceſ.
pꝛela. ⁊ ſentit Inn. in. c. per inquiſitionẽ de elec. ꝙ
confeſſio extra iudicium de cꝛĩe eſt ſufficiens ad pꝛi
nandũ quẽ beneficijs ſuis:cuius contrariũ ipſemet
ſenſit in pᷣall.c.qᷓ; ſit de bae mãᷓ pleniſſime dico ĩ.c.
at ſi clerici de iudi. n ea.glo.ibi timoꝛe proba
tionis nota ſingulariter glo.qui a quotidie ſolet al

legaꝛi:⁊ idem notat glo.xv.q.ult.in ſumma ⁊ dici

confiteri timoꝛe pꝛobationis quando iam accerſuꝰ
eꝛat ad indicium:ſecus autem quando non pꝛecedẽ
te aliquo ſtimulo ſpõte iuit ad iudicium ⁊ cõfeſſus
eſt crimen:quia tunc hec confeſſio dicitur omnino
ſpontanea ⁊ per hanc glo.dico limitandum dictum

Inno.in.c.qualiter ⁊ quando.ij.de accu.ubi dixi

ꝙ ſiquis cõfitet crimẽ quãtũcũqʒ graue non pꝛece
dente direcio oꝛdine contra enʒ poterit ĩponi pena
quantumcumuʒ grauis ſtatuta pꝛo delicto confeſ
ſato: intelligo enim quando iam uocatus crat

micmo uturtn ͤ
roms fnin tictient
u Upgeceime ſinin
Gitebaunrin dalkce
ncch lind ecaiV
6eleganfenanded niin
Pchendigsdhteghiueh,
ſrenitcenmberita detonſuen
ponpoſe adiper icun aiam
,mpanisiiij mmmtu wncſi
c Poan an ilcſe eben .
Goſ Mndſfiunecirus iunch
Aanr cnur deaclſa uin
Pino o, le goi ect pannian
Nlebinnns wnc eſtiwenr ict oi
ſensufn oden aar, torun cpe
God Ee dningens Aurbea
tiugcamn onnes e dcia dcſner
Gchlares deccdela prno in orm
ſbent ſojate ennig cber api
Mahon appicarurios umnofe
m ſensſ nonaſanenur ni
in ſſ⸗ Onnepis ſalier pape ⸗
Uiſtbun n pino calſas ufpi⸗
alnneln / fſns cr
Duniaure parunia

anattsignomn
ncisigommnign
–W canſoltar,

un gchpnmn gnn
umtackſecr is Trehenra
Nomgigbensellfee,
mmim ligacli ncon pe
Gnhelinonr inteit aee
idorainiann
n MNnRtAV
h gcisn au
n bodenorete goni ſrc
iutin iui man ,i mni
niimum mMunm ire
AMen u,
WNe'en, u,
egconiſo han ann i
Iton mwidlter al enn 9
nüdunad udporenti n
gos eiNl edid.
Sõ
Panäcn miatsernidimm
Geuur ginen un m nimi
msndlnntſden
nr hiiit,
uim Lci l iil iſni
. ghaupii ſlnt
Sunſir l.
1 ſagb hunr oln
4 a Uotleſoltol
Gglna n
ſonmm ccn

coNN .
munhinuni
8mmmn undd hon ne
Urots cicummt e
. irar onmino

n
o
wnn id gi 4

us nn wan

¶ De ſimonijs

ad indiciũ:q nõ accuſationẽ: ſecꝰ ſi ſponte acceſſiſſʒ
hoſti. tñ dicit hic ꝙ ẽt qn timore ꝓbarionis quis ↄ
fitetur ẽt in aliquo ꝑcẽdum ẽ ſibi:ſʒ nõ in totum ⁊
erit arbitrariũ qᷓnta pars pene indulgeat᷑:ar. in. c.fi.
de tranſac.ſed hoc dẽm hoſti: nullo iure probat᷑ qui
nimo omnia iura parẽ penã infligunt cõuictis ⁊ cõ
fe ſis in in dicio ut hic ⁊ in.l.ſi cõfeſſus. fl.de cuſto.
reo.⁊.c.ij.de ↄfeſſ.cum maltis ſilibas:⁊ facit illud
notabile dẽn Inn. i palk. c. quali᷑ ubi uult acrius
puniri ↄfeſſun heꝛ uiam inquiſitionis q; ↄuictum:
ut ibi dixi. Nr glin uerbo deponẽdi ibi ſi agat
in modum inquiſitionis zc. boc procedit ubi agiẽ
ỹ ſimoniacã in ordine: tunc enim in diſtincte fu de
poſitio ẽt ab ordine.qꝛ rerẽto ordine male aceepto
nõ põt agere penitẽtiã: ⁊ ita intelligo.c. inquiſiniõis
alł ĩ gl.⁊ ibi dixi:ſʒ ſi eẽt ſimoniacꝰĩ beneficio:tũc ñ
ur̃ ꝙ per uiam inquiſinonis debet fieri depoſitio:
ar.j.eo. inſinuatum: ⁊ plene tetigi in prea ł.c.inqui
ſitionis ⁊ dico i In g,o :ꝛin uerbo ꝛegem ibi ñ
confirmatur electio ⁊c. pondera glo.qꝛ aperte ſentit
ꝙ patronus etiam laicus eccleſie collegiate bʒ cõſẽ
tire in ellectione plati adeo ꝙ eo nolente conſentire
nõ firmat᷑ electio.ſʒ in ueritate hoc cſt falſum de iu
re ſi patronus nõ pᷣtẽdit aliquã cãm legiptimã ↄdi
cẽdi niſi.hoc haberet de iure ſpãli.⁊ a ſolo papa ð
quo uide bonum tex.cũ gl.S.de iurepa.nebis facit
tex.in.c.cuʒ terra.S.de elec.⁊ forte iſte ꝛcx hẽl at h̊
in priuilegium ſicut audeo regem francie ? aliquos
principes orbis habere ex priuilegio poteſlatem cõ
ferrendi certa beneficia de conſuetudine:tamen hoc
non poſſet acqᷣri per laicum etiam ſi eſſent tanti tẽ
poris cuius initij memoria non eſſet:ut notabiliter
dicit Joan. an. in. c.ij. de preben.li.vi.in nouella.
glo. fi. Wel diſtingue clarius ſecundum hoſti.æ do.
An. ꝙ aut queritur de eccleſia ſeculari aut regi lari
primo caſu aut ille qui dedit pecuniam non habet
unde uiuat: æ tunc reſtituerur iſti qui dedit ar. in. c.
ueniens infra eodem et ar. eorum que nota in. c.
quod te de cle. coniugans. Aut bhabet nunde uinat:
2 tunc aut omnes de eccleſia delinquerunt am par
ticulares de eccleſia: primo caſu omnes de eccleſia
debent deijci zæ pecunia debet applicari illi ecceſie:
quia non applicatur ipſis criminoſis cum inde eijci
antur: ſecus ſi non eijcireniur: quia tunc debet ap
plicari fiſco principis ſcilicet pape ſecundum hoſti.
qui diſtribuat in pias cauſas. turpia enim lucra a
fiſco extorquentur.l.fiſcus.ff. de iure fiſ. Si uero
ſolus prelatus ſeu particularis de eccleſia deliquit
tunc ipſe ſolus punietur æ pecunia applicabitur ec
cleſieꝛin cuius ignominiam data fuit ut hic ſecundo
membꝛo principali cum queritur in eccleſia ſeculari
aut omnes de eccleſia delinqueꝛunt: tunc datur pe
cunia ei qui dedit ut intret fᷣm monaſteriũ:ut in.c.

neniẽs J. e. Si Vo ꝑticularis de eccleſia deliquit iẽ

ne delictũ ſuũ noceat eccłie tenet daꝛ pecũiã fᷣo mo
naſterio q. ad uſufructuʒ tin æ mortuo ingreſſo re
dibit primo monaſterio. ⁊ ſic põt intelligi finis gl.
nt limiter illud. c. aneniens. Abbas.
Simoniacum eſt
ꝓ tẽpoꝛali obſcqᷣs

5 .

dñficium eccleſiaſticum promittere:prio põit deciſã
ↄtrouerſiã ⁊? procuratoris dationẽ:ſo diffinitõem
⁊ eius cãm ibi cunqʒ caſus ⁊c̃. ¶ Mota p ex tex.
ar. clericum poſſe eẽ procuꝛaroꝛem ſiue ſolicitatorẽ
in cã laici ꝙ dicit uerũ abbas in curia romana ſeu
in foro eccleſiaſtico:? pro hoc.cꝰ.per uenerabilem
iuncta ſupᷣſcriptione ſupra qui fi. ſint legi. ſecus ſẽ
tit in foro ſeculari. Sed dic quod etiam in foro ſe
culari non prohibetuꝛ clericus ꝓmouere unum ne
gociu n laici ? iura que probibent clericum exeꝛce
ꝛe negociu n laici debent intelligi genera iteꝛ quãdo
in ſiſtincte exeꝛcent pꝛocurationem:ſecus in uno ne
gocio.⁊ intellige in officio aduocationis hoc eſt ſin
gulare dictum Inno. ? menti cõmendandum in c.
u uco de obli.ad ꝛatio.? idem tacite ſentit in.c.ſed
nec. ne cle.uel mo ¶ ¶ Secundo nõ ex tex. ꝙ de pꝛo
mouen ſo negocio apud ſedeʒ apoſtolicam non de
bet quis ꝛecipeꝛe pꝛomiſſionem maxime alicuius
ſpiritualitatis conſequende æ hodie curialis vel
alius ꝛecipiens uel faciens pꝛomiſſionem de
aliqua utilitate uel de ꝛe conſequenda uel obtinenda
gratia apud ſedem apoſtolicam eſt ipſo iuꝛe excõica
cus: de quo plene dic ut in extrauaganti bomifacij
que incipu excõicatus: Z hodie multi incidunt in
hanc excoicationem. Ze gl. i. in fi.nota duo ſin
gulariteꝛ in iſta glo.pꝛimũ ꝙ poteſt quis licite ſeꝛui
ae alicui pꝛelato ⁊ ſperare ab eo beneficium ſpiruus
le:nec ex hoc cõmittitur ſimonia:lʒ ſequaĩ colleno
an hec gl.dicit ꝙ nõ dʒ ſeruire principaliter hac in
tẽtõe quaſi.d.qꝙ põt ab eo in genẽ ſꝑare bonũ ipᷣa
le ⁊ faꝛio ẽt bnficiũ ſpale:ſecꝰ ſi nõ ecẽt idoneus ad
illud ſeꝛuitium uel ſeruitiũ nõ eẽt honeſũ. do. An.
ꝓ ↄcoꝛdia dicit ꝙ aut ſeruiẽs ⁊ ꝛecipiens ſeꝛuiium
hnt ꝛeſpectum ad ceꝛiũ bnficiũ:⁊ pꝛocedat iſia gio.
ut nõ liceat hac itẽtione pꝛicipaliteꝛ duci:aut tẽdunt
ad bñᷣficium icerium ⁊ ꝓcedit illa glNoan. ego i
deo bonam ꝛcem diue:ſitatis ĩter bnficium certum
⁊ inceuumm.nec puio ꝙ in aliquo caſu licuum ſu pᷣn
cipaliter ſeruire pꝛo ſpũali bnficio conſequendo nec
pᷣ atus licuie ↄfert ſi pꝛincipaliier ducatur ad ↄfeꝛen
du n pꝛo ſeꝛuitio tpᷣali ꝛecepto qꝛ id quod in ie vᷣbi
aum ẽ ? honeſtum nõ dʒ exexeri fanoꝛe huane gꝛa
gie. ſed ꝛecto iudicio ut in. c. nemo.j.e.⁊.xi.q.uj.S.
ſi ergo ⁊ in.c.graue de pben.ſʒ fario bene pot hr̃i
talis ſpes ⁊ ita uoluit gl.in.c.quid proderit.lxi. di.
2 Inno. in. c. ueneꝛabilem de elec. in fi. in uerbo fi
ducia:⁊ intelligo gl.in illo.c.ſunt nõnulli.i.q.i.fm
iſta n gl. æ illud. c. quid ꝓderit ⁊æ faciũt hec ad qõne
quam ponit h̊ hoſti. Eps recepit quendam clericuʒ
ad fuitium ſpirituale æ temporale pᷣſtandum ꝓmit
tens ſibi certũ.ſalariũ ãnuati donec ſibi prouiderit
de beneficio cõpetẽti.nũquid hoc ſit licitum:⁊ ↄclu
dit ꝙ ſic dummõ ſpaliter ex pacio ſe ñ obligauerit
ad ſeruitium temporale preſtandum nec commitii?
ſimonia ſi re nittatur poſtea ſalarium cum confer
tur beneficium: quia ſalarium erat ſub conditio
ne et facta conditione expirat obligatio inſtitu. de
v. ob. in. J. om us ſecus ſi promiſſio fuiſſet pura

⁊ perpetua quia tunc bene committitur ſimonia ſi
.remitteretur temporale pro ſpirituali: cõſequendo

— —

¶ Be ſimonijs.

avgu. in. e. ueniens à de teſtibus ego putaꝛem pᷣmũ
dictũ hoſti. ꝓcedeꝛe qñ pꝛelatus nõ iducitur ad cõ
feꝛendum beneficiũ pricipalit᷑ ꝓpteꝛ ſeruitium tẽpo
ꝛale uel ſpirituale ꝛecipiendũ:ſed qꝛ ills meꝛet᷑ et cã
ipulſiua ⁊= nõ finalis ſit pꝛeſtatio ſeruitij:aꝛ in.c.gꝛa
ge de pben. nam uideo ꝙ nõ eſt licitũ ꝛecipeꝛe pꝛo
miſſioneʒ bificij ↄferẽdi pꝛo uoce pꝛeſtanda in elec
ttone:ut in.c.de hoc S eo.eodem modo non uidct᷑
licitum etiã ꝓ ſpiritualibus fuitijs ꝛeciꝑe ꝓmiſſio
nem bñficij ↄfeꝛendi: ſecus ut dixi ſi iſta eſſet cã im
pnlſiua. Et ex his habes deciſum ꝙ fo põt colligi
ex glo.nũquid ſit licitum clerico ſeꝛuire pꝛelato pꝛo
beneficio conſequẽdo:et nunquid pꝛelatus hoc cau
licite confeꝛt.

Mortorius ſimo
„ ſinuatum. niacus in benefi
cio ab illo deponit᷑. Ideʒ ĩ iamato qui ſe
purgaꝛe non põt.primo ponit papa narrationem ſi
bi factam õ quã.fo ꝓuideri mandat. fa ibi unᷣ ca
ſus ⁊c̃. p“ ex tex. ꝙ ſimoniac? in bñficio nõ
deponit᷑ ab oꝛdie qñ nõ ↄuincit᷑ ꝑ niã accãtiõis:ſed
prinat᷑ bficio ſimoniace acq̃ſito de quo dic ni di
xi in. c. inquiſitiõis de accu. poſſſt etiam alia pena
mulctari cuʒ iſta non ſit ꝓprie pena:ꝓ hoc bonus
tex.in.c.cũ clerici S ̊ pac.¶ Scdo nota ꝙ infama
to põr a pnꝰ indici purgatio alia iquiſuõe ſuꝑ ueri

tate cris nõ pᷣcedente ſʒ in ea deficiens puni ac ſi

fuiſſet connictus pe: inquiſitionem. ¶ Kontra hoc
tñ foꝛtit᷑ obſtat.c. ſignificaſti..de adul.æ quod dixi
in c.accedens de accu. nam nbi indicnonem pur
gatiõis nõ pceſſit ceꝛtus modus agendi dʒ deficiẽs
in ea tin ſuſpendi a bñficio:ſed hic non apparet ꝙ
ceꝛtus nodus pᷣceſſit: eigo non debẽt iſti prinari be
neficijs ſuis in caſu quo defecerunt in purgatione.
GSo. riũ uidet᷑ difficile æ non tactum bic. Sʒ opor
tet reſpondeꝛe alteꝛo de duobus modis ꝙ aut hic
pꝛeceſſit inquiſitio foꝛnata ad priuarionem benefi
ciorum ⁊ deficientibus pꝛobationibus fuit indicta
purgatio:uel ſecundo poreſt intelligi ꝙ ſit ſpeciale ĩ
e e ſimonie ubi non ꝛequiruntur pꝛobationes ita
clare et manifeſte:ſed debent incontinenti ꝛepelli de
eccleſia cum aliqua ſigna notabilia conſtant de cri
mine contra ſimoniacum: ut in. c.ſicut ſimoniaca
ſupꝛa eodeʒ:et etiam circa unum alind uiderur hoc
.c.deniare a nõ. in. c. qualiteꝛ el.ij. o de accuſanõi
bus.ubi dictum fuit ꝙ data notorietate criminis
qualiteꝛcũqʒ pꝛocedatur etiã ſi per niam inquiſitio
niſ debet fieri depoſitio eriam ab oꝛdine ex quo cꝛi
men eſt gꝛaue ⁊ facit.c.cũ non ab homine ſupꝛa de
iudi.ubi depꝛehenſus in crimine deponitur fonius
quãdo crimen eſt notorium deponi debet:hoc etiã
contrarium non tangitur hic.ſed poteſt dici ꝙ etiã
ab ordine iſti potuiſſent deponi nt factum fnit in
.c.de hoc S. eo.ſed hic epiſcopus iſte tantum que
ſiuit de priuatione beneficiorum ⁊ papa reſponder
ut in la ¶ In glo. fi. ibi tranſit uniolendam æc̃. nõ
iſt I. ſial e quã ſoleo quotidie allegar̃ ad reddẽ
dã ꝛõeʒ vã qᷓ oᷣficiẽs ĩ purgatiõe punit᷑ ut ouictꝰ.ñ

eniʒ punit᷑ ex pꝛeſumptione pꝛobabili tin qꝛ illa non
ſufficit ad cõdẽnãdũ quẽ de crie ut in. c. lr̃as ð pſũ.
ſed pꝛeſũptio ꝓbabilis oꝛta ex ifamia tranſit in nio
lentã:cũ reus deficit in ſe purgãdo ⁊ niolẽta ſufficit
ad cõ dẽnationẽ: ut in c.afferte.ð.de pᷣſump.⁊.l. idi

cia. C. de rei uen ii. ꝗᷓ ſic dʒ intelligi: ut dico ĩ. c. iij.

de ꝓba. Simile nõ. glo. nõbilis in c. cũ cõtumacia
de here.li. vi. ubi pᷣſumptio oꝛta g ſuſpectuʒ de he
reſi traſit in uiolẽtaʒ ſi ſtat in excõicatiõe per annũ
umile ẽt in. c. rurſus.æ. c quicunqʒ.xi.q.iij Colli
ge et ex hac glo. ꝙ ex infamia orta Z aliquẽ oritur
pꝛobabi is pꝛeſumptio Iʒ teneat locũ accuſatoꝛis:et
facit aliquẽ gradũ pꝛobationis: Iʒ Zriũ ſenriãt doc.
in pꝛea le. c. qualiter æ an ? qn infamia ſeu fama in
ducat certũ gradũ pꝛobationis:nõ.per canoniſias
in. c ueniẽs.i.S. de teſti æ ꝑ bar.in.l.de minoꝛe. S.
toꝛmẽta. ff. de q ti æ pdicta pnt induci ad ſtarurum
quo cauetur ꝙ conuictus de certo crimine debeat

puniri certa pena. nunquid deficiens in purgatiõe

hẽatur ꝓ conuicto ui poſſit puniri pena ſtatutaria
⁊? uẽ ꝙ ſic ꝙ deficiẽs in purg:tionc punitur tanqᷓ
auctoꝛ ſceleris:ut h ⁊ ĩ. c.de h.ẽ. eo.⁊ in.c.accedẽs
.. de accu. tem ſtatuta recipiunt interpꝛetatio
nem a iure cõmuni: ut in. c. cum dilectus S. de con
ſue. nõ. Ynn. in. c. cauſaʒ. z reſcrip. bar. i. ſ. ocs
populi.ff. de iuſti.æ iure. Comirarinm puto uerum
quoniam deficiens in purgatione eſt i erpꝛetatiue:
7 non uere conuictꝰ:ut dicit glo.nõ.in fi.in.c.ĩter
infra de purga. ca. Sed in ſtatutis non babet locũ
intellectus interpꝛetatiuus debent enim nerba pro
prie ⁊ ſtricte capi:non autem ficte. quia fictio in eis

locum non habet.l. iij. F. hec autem uerba.ff. de ne

go. geſt. æ nõ.in. c.iĩ noſtra infra ð iniurijs. ¶ NMõ
ob. ꝙ dixi ſtatuta debere interpꝛetari fm ins cõmu
ne: quia debet intelligi quando ius pꝛocedit nõ per
fictionem ⁊ in pꝛopꝛietatem ſicut pꝛocedit i hac ma
teria. ? facit quod no. Jo. an. in regula pꝛo poſſeſ
ſoꝛe de re.iur.i. Vi. i. mercuenbi eleganter ponit an
?7 quando ⁊z qualem interpꝛetationem recipiant ſta
tuta.hec puto uera niſi ſtaruta diſponerent in mate
ria iuris non deuiando diſpoſitionem iuris: ſed po
tius alleuiando penam nature ſtaturum recipit ocs
limitationes 7 interpꝛetationes iuris eniam in pꝛo
pꝛias ⁊ ſtꝛictas:ut in.c. cum diſectus.⁊=. c ad audien

tiam de cle.non reſi facit quod nõ. Cy. ĩ.l.quicũqʒ
C. de ſer. fu. Mlimo h queꝛitur ð una.q.tacta

per hoſti.nunquid iſti deficienti in purgatione poſt

pꝛiuationem factam poſſit diſpeſatiue per epiſcopũ

reſtitui beneficium: Et concludit ꝙ non:quia cũ in

fa mia duret non poſſet ſine ſcandalo diſpenſari. ij.
q.v.pꝛeſoyter. Sed hoc dictum non puto indiſtin
cile uerum:quia non debet plus operari fictio ſeu
pꝛeſumptio uiolenta qᷓ; ueritas:ut nõ.in.:.iiij .ff. ꝓp
ſocijs. ſed ſi iſte fuiſſet uere conuictus de ſimonia
poſſet certo caſu ſecum diſpenſari.ergo foꝛius qñ
non fuit conuictus nere:ſed interpretatiue. ⁊ an et

quando poſſit diſpenſari cum ſimoniaco ad illud
peneficium uel ad aliud plene nota.in.c.poſt tranſ

lationem de renuntiatione. ubi Johan. Cal ponit

unam diſtinctionen: nota etiam in. c. penu. de elec.

ed
etir uſi cfici iuboncſi u
ſriui oteiiuſner nſtgo⸗
ettitrmci dln ibtü

Ccio r dtiuer *
caücſen . Gndiihnd
AArenaddn d d

ſtorireicid unuetſtisreie
erast dindns. ͦipolſbe
poſt hit ollb ſel tiil
plt lber ilio de uibuſci.
ſ Neeraloiich nuinma n
nsnrpirnenuit dten,
Eilini we poſir orane paumnin
aöbows morst nprei ic
Gmr n Cmeroffco näicsn
udcati d hitdi nCd
Roniaztt Ke
Afinoningrſnenack ſudne

äingeneii natndiſnuin

ſinarſalbicnoeg Alcbid ſon

Ugi cit li finno not
ui⸗ e
niets llicklmneniie

llciope blem gr oh gnij
u i R j
ialeti nenig n⸗
eun nalegi ul uir
lnlencei ſpiting
ici geſt n anc
9 ulolnolnrs
aitiundttni
ſßfimaiäreri Airin⸗
yns –
rthtſnmiene
namud . nb
aedengn
i abarrn ue
ltruii Poonn
ulan un cf,
unbkiem
uNa

=
=

dn

N edeane
eenned

annſünuen
n id end Cinine Gen
unen ligpfl nente
–D ymimrſimn,
Eiingnin mn
4. baͤnencnes
upinrinenento
unte,n inngz
4a neſtinebni ſcis
Atin Onnninn utenn
u . 6dräincie
Wnfumsnundtanc
unmin Aeen gin nape⸗

aninnmm ſir gufſſpnis
ali ſer mmmiſr.

ne. uſtiufnunmie M
icirr imnnmn fnir inn
ig cunch in nnutröer
erron ſan oonl boenne
1 Jonſtlegin pofoſt
Wimeorhicegunne onſtan
lnimergonnoten Kden
Ndann Aedoreteninda
ünd aſpoieneninegſeſ
o denmn umne ſnnn eßte⸗
t mneentone inkeim ino
s
Pritel n ii c⸗
ltwc ein 1u

uim ,Mlnicle e

teper oicopi
mvlicpec e e ello
—
flelrͤ nſn
ltordemnſonſui⸗ ntl

De ſimonia.

E£ mo. Simoniacum eſt pꝛetio nel fa

uore celare peccatorem uel ꝛe

conciliare añ pniam uel digne penitentem

a reconciliatõe remouere.h.ꝗ. Et ſcdᷣa ꝑs pᷣncipalis
ibi nec quãq;. Caſus ⁊c̃. SE primo ex tex. ꝙ
ſunonia commitut᷑ nõ ſolum ipẽdẽdo aliqd ſpũale
ꝓ tpᷣali:ſed etiam obmiitẽdo ſpᷣnale qð tenebat᷑ im
pedere ꝓor̃ ↄ nodum alicuius tpᷣa itatis.⁊ ſic ↄmit
tit᷑ ſi nonia qdᷣcũq; ſpᷣuale mittatur uel obmittatur
pꝛo ↄ nodo tꝑali. (Ses⸗ nõ. ar. ꝙ ſacerdos po
teſt ferre teſtimonium ð recõciliatiõe ⁊z pẽiteria pec
catoꝛis.idẽ nõ.i.c.teſtimoniũ ð teſti.ſic etiã doctor
põt ferre teſtimoniũ de nita æ ꝑitia ſcholaris. nide
bo. tex. cũ glo.xij.q.i.in.c.i.⁊ ĩ.l.nemini. C. de ad
no.diuer. iudi.æ ꝑ ̊ iura ſemꝑ putaui ꝙ i numero
Vij.ſempꝑ ipſi aſſumãt᷑ tanq; ꝓpꝛij magẽi ſcholaris
examinãdi. nã meliꝰ? uberiꝰ ipſi poſſunt ferre teſtio
niũ de ꝑitia ſcholaris q; alij doc. foreſes aui ꝑ alia
tp̃a nõ habet n ticiã de peritia ſcholaris nec tar qᷓ;
ſuſpecti ſunt repellendi:quia eo ipſo ꝙ utant erm
tanq; idoneũ uidentur eũ approboer᷑ã. lro 16.
ꝙ id quod eſt iuſtũ æ honcſtũ nõ dʒ exerceri favoꝛ
ↄſanguinitatis uel pꝛ uate amicicie ał quod in ſe eſt
honeſtũ ⁊ iuſtũ effici inhoneſtũ ⁊ iniuſlũ.ſin ile in
ſentẽtia ꝗᷓ põt eẽ iuſta ex cauſa ⁊ ex oꝛdine m ex aĩio
efficit iniuſta: ut cũ cõ ẽnat ſubduũ potius odij cã
ꝙ delicti.xi. q.iij..ſi ergo ⁊ facit ad ea que dixi ĩ
.c. cũ eſſent. S eo. n gl. i. ĩ fi. nõ. hãc glo. qꝛ fac
ad iterpꝛeta ionẽ ſtatutoꝝ 2 Sctuũ ⁊ aterinſ ciſxo
ſitionis:ut dictio uniuerſalis reſoluat᷑ ĩ paꝛticularẽ
nt euitet abſurditas. nã ipoſſibile eſſei ut ſacerdos
poſſet hr̃e quodlibʒ tpᷣale ꝓ celãdo peccato ideo ex
ponit᷑ qð ibet.i.aliqð de quibuſdã. & In glo. ij. in
fi. Iẽ er alio Zriũ eſt multum a remotis.nã loqnit
qn quis recipit mercedẽ: ut indicet furẽ ſen ſeruum
fu ʒitiuũ nec poſſet recipere pecuniã:ut nõ idicet:qꝛ
elſet ð bonos moꝛes:ut dr̃ in pꝛeal.l.iiij. de condi.
ob tur. cau. Et an ex officio iudicis poſſu compelli
ad iudicandũ nõ.ibi ⁊ dicã in.c. qͥ cũ fure.j. ce fur.
ed oppo. 5 glo. æ 3 tex. 7 vẽ ꝙ hic non ſit cõmiſ
ſa ſimonia:qꝛ ſimonia eſt ſtudioſa nolũtas uel vpi
ditas emẽdi uel uẽdendi ſpiri nalia: ut no. l. q. i. in
ſũ na:ſed hic nõ nẽdi aliquid ſpiritua e.g zc. So.
quidã dicũt ꝙ illa diffinitio nõ ẽ autẽrca. hoſti. cõ
tra dicẽs ꝙ illa eſt ſinonie mẽtalis difſinitio ⁊ ðbʒ
addi cũ oꝑe ſubſecuto:qꝛ ſola nolũtaſ nõ facit quẽ
ſimoniacũ niſi ſequat᷑ effectꝰ. ¶ Tripler eſt ergo ſi
moia quedã mẽtalis qñ nullo pcedẽte pacto eypᷣſſo
ſed tacite agit:ut det᷑ ſpirituale ꝓ tempoꝛali æ diffi
niẽ ut. . dixi ꝙ eſt ſtudioſa uoluntas ſeu cupiditas
opere ſubſecuto uendendi nel emendi aliquid ſpiri
tuale uel ſpiꝛitnali qnexũ. Eſt æ ſunonia ↄuentiona
lis qñ partes expꝛeſſe cõueniũt inter ſe: ut deĩ ſpũa
le ꝓ rẽpoꝛali: ⁊ iſta diffinitur ſic ſᷣm hoſti. ꝙ é ſpiri
tualiũ uel ſpiritualibꝰ anexoꝝ pꝛecedẽte pacto ꝓmiſ
ſionis ↄditionis modi ſeruitij uel alicuiꝰ tpᷣalitatis
receptio nel donatio zæ puto ꝙ compꝛehendendo
utrũqʒ poſſit ſic breuit᷑ diffiniri ꝙ eſt rei ſpiritnalis
hel ſpiritual bus annexe cuʒ aliquo tempoꝛali facta
ommutatio de quaſi conuentionali nõ. in capitulo

⁊ ſi queſtioneſ infra e.x ſic nidetur intelligere hoſti.

iſtumn tex. de ſimonia conuentionali. lij dicunt

ut tancre.quod ſage hic committitur ſimonia ? non
ſtricte. Inno. ita dicit hic quod iſti puniuntur ad in
ſtar ſimonia quaſi non ſit nera ſimonia:ſed h eſt cõ
tra fi.c.non enim hic loquitur de pena:ſed tantum
declarat utrunqʒ eſſe ſimoniacum. nam paria ſunt
exercere ſeu impendere ſprituale pro temporali z
committere ſpirituale ſeu exercitium ſpiritualitatis
pro temporalitate.utroqʒ enim caſu fit quedam cõ
mutatio. ¶ In glo. fi. in fi. 2 iſte nltimus intelleciuſ
melio::quia non apparet ratio diuerſitans inter du
os ultimos caſus ⁊ priores:ſed propter ſimilitudi
nem que eſt inter priores duos caſus illi habentur
pro uno.? idem dicendum i duobus ultimis cãibꝰ
SDed extra gl. op. ð tex. in eo ꝙ iudicat tin ſimo
niacum qn pᷣcium recipit᷑ a publice pecãte.naʒ idem
Viderur ſi ab occulte:ut.ij.q.i.ſi peccauerit in te ⁊c̃.
Satis eſt ergo ꝙ tu ſcias ut tenearis denunciare.
So. doc. fatentur õöriũ qñ eſſet occultus ⸗z nollet ſe
corrigere ſecus aũt ſi eſſct paratus ſe corrigere:ut
ibi ⁊ in. c.nonit.S. de iudi. E ne0.
ccleſia emi uel rede
B er ela mn *mi non poteſt. h. d.qꝰ
ad ĩitteram. Et primo ponit querelã mõa
choꝝ.ꝛ ↄmittit cauſam inſtruendo iudicem i prin
cipali ibi unde qua. caſus. ¶ Mõ.p. ex tex. ſolum
prelatum non poſſe recuſaꝛe Sctũ ꝑ quẽ aliqd ius
eccleſie queſitum eſt. ¶ S. do nõ. illos de collegio
poſſe agere ad remotionè eoꝝ que prelatus illicite
alienauit de quo in.c.ſi quis pꝛeſb leroꝝ de re. ec.
nõ ali.? .c.cũ oliʒ de teſti. Cleng⸗ etiã iter
religioſos hʒ locũ miſſio in poſſeſſionẽ cã rei ſeruã
de pꝛopteꝛ contumaciã quod nõ. pꝛo limitatione. c.
ex litteris:de dolo ⁊ contu.ubi ituitu religionis fit
ſequeſtratio ⁊ non miſſio in poſſeſſionem poreſt ẽt
fieri miſſio ut hic. ¶ In glo in uerbo emi. in ſi.
nota plura ex hac glo z primo ꝙ ſpirituale tranſit
cum umuerſitate nendita:licet per ſe uendi non po
teſt. Sed hoc non eſt nerum ſimpliciter æ iura alle
gata in glo.loquuntur in iure ſpirituali non in an
nexo:ut in iure patronatus quod cum habeat par
ticipium non ſolum cuʒ ſpiritualitate.ſed ẽt cũ iem

poꝛalitate tranſit cum uniuerſitate. ſed mere ſpi
rituale non tranſit: quia non poteſt accedere cum

nul un habeat participium cum tempoꝛalitate nec
poſſit uenire acceſſoꝛie.de quo tamen dic ut plene

nõ/ Inno. 2 alij in. c. ex litteris de iurepatro.

Secũdo nõ.ex glo.ꝙ copulatiua facit copularũ ne
nire principaliter æ non acccſſoꝛie ⁊ ſi copulat rẽ 3
principaliter uenire non põt:ſp acceſſõic ſic ipedit ac
tu n:qꝛ ut dixi coplat pᷣncipalit᷑ qð ⁊ pᷣncipalr nẽire
non poteſt ⁊ ſile nõ.de hac coplatiua in.l.ꝛegula de
iuris.⁊ fact.igno. Et induco hãc glo.ad.q.certum
eſt ius patronatus tranſire cum uniuerſitate ſecula
ri:ut in iuribus allegatis in gloſa.quid ſi facta eſt
nenduio hoc modo nendo ubi talem nillam æ iuſ
pat:onatus quod habes in ea nunqnid teneat
nen ditio ꝛeſpeciu iuris patronatus:et credo quod
non nt aperte colligitur ex iſta glo. quia ex quo

4

¶ De ſimonia

copnlat᷑ ꝑ banc eopulã ? Vvᷣ ueniꝛe ? nenditum eſſe
pricipalit᷑ ſiẽ nilla qðᷣ eſſe nõ põt:utun.c.i.de iu.pa.
b̊ puto limitandũ dictũ Yo. an. in c. i.de iu. pa.
li. vj. ut ꝓcedat qñ poni dicrio cum que denotat

acceſſionẽ quãdam ⁊? non quãdo ponitur dictio 7.

¶ Alrimo collige ex hac glo. ꝙ ubi plura uẽdunt᷑
pᷣncipalit᷑ ⁊ ẽ aliquid qð nẽdi nõ põt non ꝛetractat
nẽditiõi ĩ oibus ꝛebꝰ:ſʒ tin in re ꝓbita nedi ar.in.l:.
.i.ff. de euic. ? fac.l.domũ.ff. de ↄhen. emp.⁊ ꝛeglła
ntile: æ qð ibi nõ.de ꝛe.iur.li.Vi. Ex gl.ultio opp.
p tex.⁊ ur ꝙ illa eccłia nõ porerat ↄccdi ſub anuo
cenſu: ut in. c.nõ ſatis. S. eo. gꝗ“ exq de h ↄſiabat ꝑ
oↄfeſſionẽ iſtoꝝ mõachoꝝ dẽbat eis papa iponeꝛ ſi
lentium nt fecit in. c.cũ eſſent.ẽ. eo. So.dicũt doc.
h ꝙ ecclia nõ fuit uẽdita:ſʒ ipſi fructꝰ fuerũt nendi
ti ſeu locati:æ qnʒ locat᷑ ecclia.i fructus eccleſie:ut
in. c. queꝛelã: ne pꝛela. ui.ſuas.uel fo põt intelligi ꝙ
fuit cõceſſa iſtis religioſis retento cenſu ſimile in.c.
oſtitutꝰ de ꝛeligi do æ an ⁊ qñ ecclia ſic poſſit cõce
di dic ut ibi n5, In glo fi in fi.nõ. ex glo.iũcto
tex. iudicẽ delegatuʒ poſſe uendere poſſeſſionem ꝑ
eũ tꝛaditã cã ꝛei ſeruãde uſqʒ ad ſniaʒ diffinitiuam:
= hoc mihi plus placʒ babito ꝛeſpeciu ad tex. ꝙᷓ qðᷣ
potuit h Inno. dicens ꝙ ꝑ iſta ueꝛba poſua in fi.
litreꝛe iſti fuerunt conſtituti cõſeꝛuatoꝛes ⁊ ſic tõqᷓ
ꝓfuatoꝛes pni defendeꝛe inducrum in poſſeſſienẽ.
Et nõ h̊ dictũ Inn. quia dictum eſt ſans noiabile
qn als nõ iu dici ſcribitur peꝛ iſta uerba.
A qu e Nꝛo criſmate ab eccleſijs
Cpecunia exigi non debet enã
ſi H̊ habet conſuetudo. Et primo factum
ꝛepꝛehenſibile narratur. qð fo fieri ꝓhibet ibi ovia
ueꝛo. tenio penam cõminatur ibi pꝛo certo caſus.
¶M ota primo ex tex. ꝙ nedum ꝓhibetur pecuĩa
exigi ꝓ criſmate inquãtum eſt ſacramentum ut pꝛo
criſmando aliquem: ſed etiam pꝛo ipſo liquoꝛe criſ
matis nam h̊ nõ exigebat᷑ pecunia a criſmato ſen 2
fiꝛ mato:ſed ab inferioribus eccleſijs foꝛte bapnſma
lions ⁊? etiã clarius pbatur. i.q.i.placuir.ij Eſt g
criſma quid ſpirituale nõ ſolum cum eſt ſacramẽtuz
ſed inquantum eſt liquoꝛ eꝛgo nec a ofirmato nec
ab eccleſijs quibus confeꝛtur aliquid iẽpoꝛa itanis
exigendum eſt. Secundo nota ꝙ uariatio ſeu myuta
tio nominis non excuſat d quod de ſui namꝛa ma
lum eſt maxime cum nomina appellanva in n viobi
lia ſint.l.ſi quis in fundi nocabulo.ff de leg.i.noĩa
iñ pꝛopria pnt mutari ad libitum niſi fiat in frandẽ
l. una. C. de mutati.nomi. pꝛo ſpiritualbus eigo
nihil tẽporalitatis exigi debet quodcũqʒ nenẽ iali
pꝛeſtationi imponatur. eo habena
V Jili 20 habendis
X* dilig enti. ſpiritualibns ho
magium faceꝛe ſimoniacũ ẽ. In pria ſup
glicãtis narratio petitio ? oblatio.in fa petitionis
exauditio cuʒ determinatione ? laꝝ datio ibi quo
circa caſus c.¶ M ſõ p ex tex. ꝓ bomagiũ ⁊ fide
litas ſunt diueꝛſa Et pꝛoprie bomagium eſt qñ qᷣs
facit ꝓmiſſionem alteri genibus flexis et manibus
intra manꝰ illiꝰ poſitis ita ꝙ efficit homo illiꝰ 2 tlis
appellaĩ homoligi:et ſoler bomagiũ pꝛeſtari impe

ratori ſen ꝛegi ita ꝙ nõ ꝛecognoſcit alterium ſupen
oꝛem:⁊ de hoc bomagio uide glo.in cle.paſtoꝛalis
de ꝛe iudi.⁊ plene ꝑ ſpe.in ti.de fen.S.ij. Fidelitas
neꝛo ẽ cũ quis ꝓmittit alteri ſeꝛuaꝛe fideluatem et
ↄrinet in ſe h̊ iuramẽiũ fidelitatis multa capitula de
quibus uide bo tex. xxij q.v. de foꝛma ? quod nõ
in. c. ego eni de iuꝛeiur. æ hoc iuramẽtũ põt plibus
pſtari. ¶ Secundo nõ ꝙ ex ꝛedditibus alicuius di
gnitatis ſeu eccleſie poteſt certa penſio annua ꝓ be
neficio ſpũ ali ↄſtitui.? pꝛo h bonus tex.ĩ c.ↄqueꝛẽ
te de cle.nõ ꝛeſidẽ. ⁊ ſic uno mõ põt itelligi iſte tex.
põt ẽt irelligi ꝙ de beneficio ↄſtuiuto ꝛecipiebat cer
tã penſionẽ annuã: ſed primi itellectus uidet magiſ
congrueꝛe litteꝛe.⁊ plaeet hoſti. ¶ Tertio nõ q; al
legans turpitudinem ⁊ peccatũ ſuũ audiẽdus ẽ cuʒ
itendit deſiſteꝛe a peccato. ¶ Vltimo collige ꝙ de
gra a ſede apłica facta dʒ conſtaꝛe ꝑ as: unde de
ſtulo curie ẽ ut nõ poſſit ꝓbari ẽt per teſtes dequo

ꝑ archid.in ꝓhemio.vi. niſi lĩa ſemel habita fiiſliʒ

deꝑdita ut in.c.cũ olim el.prio.j.de priuile ¶ A
gl. i. in fi. ſj ꝑ ̊ nõ hẽtur va ratio decidẽdi ?æ maxi
me qꝛ uidetur obſtare.c. cum cerici.. de bo ſig.
2. xxiuij. di. quãqᷓ; 2.c. ego enim de iureiu. cum ſimili
bus ubi patet ꝙ clerici recipientes beneficia a ſupe
rionbus eis preſtat iunramentum fidelitatis ⁊ etiam
iuramentum homagij: æ de hoc ultimo uidetur tex.
in. capi.quam ſit graue de exceſ.pꝛela. So. dicunt
doc. quod iuramentum fideluatis poteſt bene pre
ſtari ſuperioꝛi habito beneficio eccleſiaſtico ſed in
ramentum homagij non.⁊z capitn. quam ſit gꝛaue
debet intelligi de homagio largo modo ſumpto
ur compꝛehendat tantum fidelitatem ut ibi nota.
& p teſt eſſe uera diuerſitatis ratio quare bomagi
um non debet pꝛeſtari pꝛo ſpiritualibus: ſed iura
mentum fidelitatis ſic. quia homagium continet
tempoꝛale commodum illius cui preſtatur nam effi
citur eius ſubditns æ uaſallus ? obligatur ſibi ad
certa ſeruitia que pꝛo ſpiritualibus conſequencis
pꝛeſtari non debent ⁊ boc foꝝe uoluit hic glo. cum
dicit ꝙ iſtud erat munus obſequio.i.munus cbſe
quiale quia plura ſeruitia inde ſequuniur quod nõ
ſic eſt in iura nento fideliratis cum preſtatur prela
to quia tantum ſe obligat ꝙ erit ſibi fidelis ? pre
ſtatur potius dignitati quam perſone. Ad hoc. c.
uenerabilem in fi. ſupra de elec. Sed dices quare
iſte aboſoluitur nedum ab homagio: ſed eriam a fide
litate puto duplicem ſolu.poſte dori prima ꝙ; iſte
archidiaconus in:endit iſtum omnino ligare ut eſſhü
ſibi uaſallus ⁊? ſubiectus ideo in totum nitiatur ob
ligatio ar. in. c. cum ſuper abbatia de offi. delega. ſe
cundo poteſt dici ꝙ pꝛopter indignitatem 2 peeca
tum ſuum quia noluit ꝛecipeꝛe homagiuʒ ⁊ ſic com
m ſit ſimoniam uitiatur obligatio in totum ut nul
lum commodum inde ſequatur. teꝛtio etiam poſſet
dici quod iuꝛamentum fidelitatis pꝛeſtandum eſt
epiſcopo nel alteri habenti iura epiſcopalia pꝛopter
preeminentiam dignitatis ſecus uidetur in alijs
prelatis infeꝛioꝛibus habentibus collationem cer
ti beneficij. boc enim iure non pꝛobatur. babe
bant ergo tantum de inre epiſcopali quantum

mnoniac inr inanre ,
cobieſlalalin⸗ min n
hr wſti he no li c ul

iſhtinpel mnnc ci
mnanttetfieg
irani e nimn noni n
riripnnr ercohdetcnd nanm
ntli uisſmian d K
ſeincwkindrin ReW.drn
tematdecn ſndniadn ors
erin denan herfti mameb
etinhincſnetbiegnigud annd
nni emaſnis Hani oo vonin
IiMorq erſolionnpe cial d⸗

i n olio ni uũ ni n /

Aeiani, nona wlim rn
lima unscſtilr olinr er ſoii
ncai ri ceſedi rinli ſece
fna po ni Cnonici nö nnit

insſhſohned ün ſiun dehn

imiabuitei ntmn inen
oananier etmn Gefumtd d cock
he incobioſnrelgg Mondsf
ich rent n go in legolg penis
1 nquua beſtegtiarein ii⸗

am mubcfum nn
Alſcebig ui iſz anran⸗
V , t
iinapcengin iitz
Rinn onlinwꝛimn poſer B
nnceceſei irogem

anttt ſuni
cn cinjc ſbo ſg.
Goenmn ce ſgron aun imn
iſecpienstqrflga e
numenun ſceſtnis t eian
1hoc uinoucent er.
Ne rc ea. Co rne
nlenans doc dore pe
d dorchadedcded is
non 1 in abun i gane
homngio ngo nodo ſongee
mun fcluumen or bbion.
urſans uo Orr MN
non nimilous G u
. is buniginn NNd
llus ai preſmr mncff
nlalast chignu il 4
ſrunniprs Cſſenneni⸗
Neſtonk Mende Jonn
Gs CDtad ANNNds e
inpk Cnmmn
itermsn giim it
Uen vein bi tts /e
0olgn Ithul.
in cn eſl,

oje
eu d 9
. 4 hyngllt dind ie
AwlCNN ,
wle rcſh

¶ De ſmonis.

ect cõceſſum uel pꝛeſcriptũ ar.c.auditis ⁊.c.cũ olim
ã. de pᷣſcꝛip.⁊æ qð legit᷑ ⁊ nõ.i.c.cũ ex iniũcto in fi.ð
here. ? , b declarat intellectꝰhuiꝰ.c. ¶ In glo. inꝑ
nerbo diuinis in fi. Hoſti. dicit ꝙ ideo dixit diui
nis ĩ plurali:ut cõprehẽderet regulaſ theologicas ⁊z
canonicas ſimul:ut in.c.i.de iura.calũ. quaſi nuelit
hoſti. dicere ꝙ per neꝛbũ diuinis ↄpꝛehẽdat᷑ ius di

uinũ ⁊æ canonicũ.ꝑ nerbũ humanis legibꝰ cõpꝛebẽ

dat᷑ ius ciuile ⁊ ubi ſit iſtud ius cinile allegat᷑ ĩ glo.
ſe. Abbas dicit ꝙ nõ meminit ſe legiſſe ubi ſit iſtoᷣ
ius humanũ:ſed põt dici ꝙ iſte tex. habuit reſpectũ
ad ius diuinũ æ humanũ generalit᷑ diſponẽtia nihil
tpalitatis exigẽdũ ꝓ re ſpirimali ⁊ ſpeciſice ꝙ homa
giũ nõ debeat pꝛeſtari pꝛo re ſpirituali habetur ĩ re
gula idignũ.. de reg. iur. ¶ In glo. in vbo diſcre
to i fi. nũquid ãt peccator ſit tutus ſi ſacerdos indi
ſcretꝰ iponat penitẽttã minoꝛẽ debito uł alit minꝰ ð
bite exeꝛcʒ offm ſuũ:uið bo.gl.in.c. menſurã de pe.
t. E19., gl. i. V. infamia ibi infames ſunt nõ. bñ

glo. z ꝙ ſimoniaci ſint infames pꝛobat᷑ in. c. ultimo

alt. in glo. hic: ſed allego tex. melioꝛc.xv.q.iij.ĩ.c.ſa
ne. ſed doc. noſtri hic nõ declarãt de qua ifamia itel
ligat iſta glo.⁊æ iura pꝛeal.nunquid de infamia iuris
an canonica an facti:ſed puto ꝙ debet intelligi ð in
famia iuris.nã de infamia canonica non deber itel
ligi:qꝛ illa Zhitur ex quolʒ peccato moꝛtali æ ſubla
to peccato tollit᷑ talis infamia:ut nõ.vi.q.i.in.c.ij.

2.iij.? in.c.teſtimoniũ de teſti.⁊ iura loqnentia de

hac ifamia reſpeciu ſimoniacoꝝ diſponũt nalde ſpe
cifice ⁊ in penam ſpecificã.? maxime h uidetuꝛ nelle
tex. in pᷣal.c.ſane ubi equiperat h crimẽ ſimonie cꝛi
mini leſe maieſtatis: h etiã puto noluiſſe hanc glo.
dũ dicit ꝙ per ſolũ principẽ cũ tali diſpẽſatur.nam
ifa mia facti tollit᷑ ꝑ Sriũ factũ:ut nõ.ij.q.iij.F. hic
colligit.infamia canonica tollituꝛ:ut dixi per pniaʒ:
ſed infamia iuris eſt illa qᷓ tollitur per ſolũ principẽ
ut nõ. in. c.cũ te.S.de re iudi.⁊ in.l.i.O. de qua. ff.
de poſtula.puto ti ꝙ ſimoniaci nõ icnꝛrũt hanc ifa
miã iuris ipſo facto:ſʒ cũ ꝑ ſñiam de h̊ crimine fue
rũt danati:æ h uident᷑ ſonare iura ſupeꝛius allegata
cum loquanĩt᷑ per nerba de futuro ⁊z cõſtitutio odio
la debet in dubio intelligi:ut ſi ponus feꝛende ſen

ientie ꝙ; late:ut nõ.glo.in regnla penis.de ꝛeg. iuꝛ.

li. vi. Item quia hᷣ eſt regulare in alijs criminibus
publicis ut demuʒ quis efficiatuꝛ infamis ſecuta ſen
tentia.l.i. ff. de his qui nõ. infa. facit quod nõ. DOy.
in regula infamibus de reg. iur.li. Vi.? ͥ nõ. Ante
autem ſententiam condẽnatoꝛiam poſſer ſimoniacꝰ
notari infamia facti que de facili irrogatur ex publi
co. ? ſic intelligo iſtum tex. in eo ꝙ papa dicit ꝙ ne
iſte notarerur infamia tradidit ſibi litteꝛas indulgen
tie ⁊ ut contra larrantium morſus ⁊c̃.que neꝛba cla
re indicant ꝙ loquantur de infamia facii ſimile in
c.cum dilectus in fi.de oꝛdi.cog.⁊ in.c.cum m.de
teſti. ? in quantum glo.hic ſubijcit ꝙ cum ſimonia
co non diſpenſatur ad aliquod beneficium eccleſia
ſticum niſi per principem dicit hoſti.ꝙ eriã per epi
ſchopum poterit diſpenſari ad beneficium ſimplex
allegat. c. pe. s. de elec. Jo. an. dicit ꝙ illud.c.nõ lo
quitur in ſimoniaco: uult dicere ꝙ ſimonia fuit ibi

commiſſa illo ignorante et ſic non erat ſimoniacus
licet electio ſeu collactio fuiſſet ſimoniaca.Et ꝑ boc
nidetur. Jo. an. tacite ſentire quod cum ſimoniaco
non poteſt diſpenſari per epᷣm etiam ad ſimplex bñ
ſicium ⁊ certe nec dicum boſt.nec Jo.an. ꝓcedũt:
quia per epᷣm diſpenſari poteſt cuʒ ſimoniaco in bñũ
ficio nedum ad ſimplex beneſicium: ſed etiam ad cu
ratum ut probatur.i.q.i.in.c.i.=.c.pe.de elec.loqᷓ
de diſpenſatione fienda ad illud bencficium pro q
fuit com miſſa ſimonia. nam ut habet illud idem nõ
ita defacili diſpenſatur ſicut ni habeat aliud ne nide
atur per precedens uitium illud obtinere ſicut dici
mus in fillio legitimo ſacerdotis qui eccleſiam pateꝛ
nam ex diſpenſatione epi hr̃e non poteſt ne notetur
quedam ſucceſſio in eccleſia dei:ſed aliud beneficiuʒ
etiam ſine diſpenſatione.bene poteſt habere.Et an
2 quando poteſt diſpenſari cum ſimoniaco in ordie
nel in beneficio:dic ut nota. Cal.poſt glo.in.c.pꝰ
tranſlationem de renuntia. Sed dices quomodo
poterit inferior a papa diſpenſare cum ſimoniaco
cum ſit effectus infamis infamia iuris ut.S. dictum
eſt æ epiſcopus non poſſit reſtiiuere fame:ut nota.
in pall.c.cum te:reſpondeo ꝙ directe non poteſt
epiſcopus infameʒ reſti uere:ſed diſpenſando in ca
ſibus a iure ſibi conceſſis tollitur intamia tanquam
ſequela ꝗᷓ quandam cõſeqᷓntiã ꝓ hoc adduco bonũ
tex.i ſimili ĩ palle.l.i.O.de qua.ff.de poſtu.? ꝓbat
iĩ ſimili ĩ.c. at ſi clici..fi.de iudi.ſʒ itelleciũ quẽ ibi
ne menti Abbas.
Summat
Tſi queſtiones.umm
bbatem. Cardinal pro palafreno a nebi
li uiro recepto non pꝛeſumit᷑ ↄmittere ſimoniã. h. d.
UVel ſic in arbitrãdis muneribus an inducant ſimo
niam debent conſiderari perſone dantis ⁊ recipien
tis qualitas 2 quantitas muneris ? donationis. h.
dicit. uel aliter æ melius. Ordinatio uel conſecrano
non cenſetur ſimoniaca:lʒ ordinatori aliquid dona
tum fuerit non ex pacto hoc dicit.QOiuiditur.in pꝛi
ma querentis conſcientiam a puritate commendat ⸗z
ſcrupuloſam curioſitatem reprehendit. in ſecũda ibi
in hoc itaque factum narrat diſtinguendum ſoluit
⁊ concludit ſoluendo.ſeęcundũ ibi cũ in accipieniis.
tertium ibi ſi ergo ¶ In rertia principali ibi quod
autem reſpondit auctoꝛitati ex qua dubitatio inſuꝛ
gebat caſus ⁊c̃. ota. primo ex tex. ꝙ puritati
conſcientie non debet deeſſe iudicium rationis:
unde ex tenui conſcientia ⁊ ſcrupuloſa non eſt quis
commendandus: ſed potius reprehendendus. de
bet enim conſcientiam ex iudicio rationis informa
re ad idem uidetur tex.in.c.non ſolum de regul.
libꝰ. Vi. ⁊ in pſalmo trepidauerunt ubi non erat ti
mor ⁊c. ⁊ an debeat quis uenire contra conſcien
tiam ſcrupuloſam antequam eam deponat nõ.in. c.
per muas. clej.j co!.: ndͤ er hoc ⁊ ex tex. contra
iſtos fraticellos abſtinentes a iuramentis licitis tan
quam a peccatis ¶ Irem contra dubitantes in mi
nimis quod eſt redarguendum in iureperito : ut in
c.cum in iureperitus de eleccti.⁊ in.c.cum in iure
de offici.delega.facit.l.quod labeo.ff.ad carqonia.
1 2

De limonia

=...i.ſ.ad munic ¶ Secũdo nõ. ꝙ qñʒ cardinalis
mittit᷑ ad traddẽdũ palliũ archiepo ⁊ in effectu iũc

dr᷑ nũtius ut in.c.ſignificaſti de elec.liʒ pꝛo bonoꝛe

cardinalis det᷑ ſibi legatio. ¶ Mertio nõ. ſingularit
iſtũ tex.quãdo ĩ dubio debeat pſumi donũ gꝛainitũ

uel ne.nã dent ↄſiderari circũſiãtie qualitatis.ſ.per

ſone dãtis ⁊ recipiẽtis.nam a diuite locupleti faciliꝰ
pᷣſumit libera donatio ꝙᷓ; a panꝑe diuite¶ Itẽ debʒ
ↄſiderari q;titas muneris.nã de facili qꝗs nõ pᷣſumi
tur ↄferꝛe libere ea ꝗᷓ ſũt maximi pcij qꝛ nẽo pᷣſumi
tur iactare ſuũ ut in.c.ſuꝑ h̊ de ꝛenunc.⁊.l.cum de

indebito.ff.de ꝓbat. Itẽ ↄſiderat᷑ ?⁊ donatiõis ips

nam facilius quis pſumi dʒ donare iſtate neceſſuate
alterius q; ubi nulla ſubeſt neceſſitas.⁊ peꝛ iſiũ tex.
2 ſupꝛadicta defendit æ ampliatur glo.ualde nõbiliſ

in.l.cũ qd.ff.ſi ceꝛ. peta.in illa queſtiõe ſi qs dixit al

teri in nulgari tolle hanc peccuniaʒ nũquid plumat᷑
donatio an depoſiiũ ſeu mutuũ.⁊ ceꝛe ex pcedenti
bus piecturis dʒ pᷣſumi qnqʒ mutuũ uel, depoſuum
ſeu donatio ⁊ ĩ dubio ceſſantibiſtis ↄieciuris dʒ p
ſumi mutuũ ul depoſitũ ꝓpt᷑ ilã pſũptionẽ ꝙ nẽo
pᷣſumit᷑ iactaꝛe ſuũ.⁊ ex his nõ.bar.in.d.l.cũ qͥd te
ſtẽ ꝓbaꝛe mutuũ ſi ſimplicit᷑ dicat:vici pecumã ſibi
numerari:ſed neſcio an donauerit ſen mutuauerit:
de quo dic ut ꝑ eũ pleniꝰ ibi nõ. ltimo collige
ꝙ ĩ traditiõe ſpũaliũ pnt inteꝛuenire aliqua enſenia
modici pᷣtij pacio oĩno ceſſame ⁊ intel ige ut dixi in
.c.i. S. e.ti. ut ex qᷓdã caritate ⁊ n ꝓ ipa ꝛc ſppᷣali cõ
ferant᷑ ¶ In gl. i. ibi ĩ. l. dꝛ 2c. Mõ. ꝙ alii ſeu ſub
alia ↄceptõe vboꝝ loquũt᷑ leges ꝙ; papa h ꝛcferat ĩ
tex. et ꝑ ̊ arguit hoſti.nõ ꝛepꝛehendendũ ſi doceteſ
nel legẽtes aliqñ vba mutent.nã de neꝛbis nõ ẽ cu

randũ dũmõ ſubſtãtia nõ mutet᷑ de aeme an.

tia ⁊ in.c.nihil obſtat naꝛrãdi diueꝛſuas ⁊c̃. n
glo. in bo dandis muneribus ibi munꝰ ſpẽs. Itẽ
donũ ſine cã munus ex cã:⁊ iſtas duas diffeꝛentias
inteꝛ munus ? donum pit tex.i.l.inteꝛ donũ. ff. de
vbo. ſig. uel ᷣm hoſti.põt dici donuʒ exile ⁊ tenue:
munus vo pcioſum:ſʒ h̊ nõ plʒ ꝑ iſtum tex. ubi ap
pellat munus ꝛc modici pᷣtij. NRéẽ ⁊ donanio cõſiſtit
in ꝛe pꝛecioſa:ut.ff.de dona.inteꝛ vir.⁊ uxo.ꝑ totũ
2 in. c. fl.S.eo.ti: n eadẽ glo.ibi attendas qua
tuoꝛ iſta ⁊c. Aduerte qꝛ fᷣm ̊ ur̃ h̊ papa diminutꝰ
cũ dicat h̊ tria pᷣſerii attendenda. Iteʒ quo ad tex.
noſtrũ gl.iſta nõ ꝓcedit qꝛ ſi interneiret petitio nõ
euitaretur ſimonia.ut in.c.ex tue.j.eo.⁊ ideo ſerua
glo. in alijs muneribꝰ ſen in alio caſu ꝙ; in iſto de
quo in tex. tẽ põdeꝛa ex tex.ĩ eo ꝙ ponit die
tionẽ maxie nt iſta tria ̊ expſſa maxie artendi debe
ant eꝛgo ⁊ qᷓdam alia attẽdenda ſunt puta cõſuetu
do capiẽtis.ꝗᷓd.n.ſi a clerico oꝛdinãdo dat ꝛes mo
dici pꝛetij oꝛdinatorij ſuo qui ſine pꝛecio nõ cõſue
nit oꝛdinare:ceꝛte iudicabit ſimoniacũ qꝛ attenden
da ẽ ↄſuetudo patriſfamilias.c.illo uos in fi.de pi
gno.⁊.in.l.qui ſemiſſeʒ.ff.de nſur.⁊ idẽ dic in alijs
circũſtantijs. Item attendi debent neꝛba pꝛeceden
tia: ar.l.ſi ſeiuus pluriũ.S.fi.ff.de lega.i. In eadeʒ
glo. .ibi. cynicus ꝗᷓſi ribaldus repꝛehẽſoꝛ:⁊ dr̃ a cioſ
að eſt canis q̃ſi reprebenſor moꝛdax ſiune mordens
ſine latꝛatoꝛ: fac.c.ex diligenti.. eo.in. li Et in fi.

gl. uel dic meliꝰ ꝙ in feꝛẽdis muneribꝰ ſeu in facien
do elemoſinã nirtus ſẽper ieneꝛe dʒ mediũ ut nõ ſo
lum hẽat᷑ reſpectus ad dantẽ:ſj ẽt ad ꝛecipiẽtẽ unð
ſeneca ꝛephẽdebat alexandruʒ qui cuʒ daꝛet ciuitatẽ
cuidã panꝑi illi aſſeꝛẽti nõ cõuenire humili foꝛune
ſue reſpondit rex non quero quid te oporteat acci
pere:ſed quid me oportear dare:æ appellat ſeneca
alexandꝛum h̊ raſu tumidiſſimũ:qꝛ ex ſuꝑbia ⁊ elati
one quadam illa vba ꝓtulit:æ ad idem uide bonuʒ
tex.in.c.non cogantur.xl.di.æ in.F.ał. ea demum
xxv.di.ubi nõ.ꝙ potius quiſ peccat ꝙ;ᷓ meꝛeat᷑ pre
ſtando pauꝑibus epulas delicatas æ pꝛecioſas:uiðö

etiã bo.tex.de modo faciendi elimoſinam.xlij.di. c.
quieſcam ⁊ bonum tex. xxxvi.di.non ſatis. ¶ In

glo. in vbo equum unum in fi.h̊ glo.tacite opponit
2z non ſoluit.nam ſi ſex ſolidi inducunt ſimoniam eꝛ
go foꝛtius donatio unius precioſi equi. Sed ſolue
Fm hoſt. ꝙ ibi interuenit pactum h̊ donatio fuit fc̃a
pure ⁊ ex liberalitate quadam:⁊ dic plenius ut dicã
in.d.c.ex tue. Wn gl. fi. in fi. ſʒ S gl.⁊ tcx. oppo.
2 ur̃ ꝙ nihil debeat capi ab adminiſtratione ſeu iu
dice uel ſuꝑioꝛe quantũcunqʒ modicum ut.l. i.C.
ad.l.iul.ꝛepe.⁊ in.l.iij.C. de acceſſo.⁊æ in auc.ut iu
di. ſine quo ſuffꝛag.in. J. ſi quis facit.c.exigit de cẽ
ſi.lib.vi.immo debet ꝛeddi quadruplum.i.q.i.iube
mus ⁊. capi.concuſſionis. Solu.duplex ſecundum
doc.ut contraria pꝛocedant in exigente boc.ca. ⁊ ſi
milia quando ſponte aliquid donatur: uel contꝛaria
pꝛocedant in hñte ſalarium de publico. alia ueꝛo in
ra in non babente. ſecundum hoſti. de iure canoni
co poteſt dici arbitrarium an ? quantum poſſit re
cipi dummodo non excedat quod habetur in. c. ſta
turum. F. inſuper de zp.li. Vi. Et ceꝛte illud.c.loqui
tur in iudice delegato qui non poteſt ꝛecipeꝛe niſi
oſculenta ⁊? poculenta que in paucis diebus poſ
ſunt conſumi ⁊ idem poteſt dici in oꝛdinario:ſed in
legato ⁊ etiam in alijs prelatis foꝛte licite poſſunt
ieri alia dona li omnino ceſſat fraus ar. i iſio tex.

Eniens. Abbas 2 maiores de

conuentu ſi pꝛo ꝛeceptio
Rne monachi ꝛeceperunt pecuniam ex pac
to ab officio et beneficio ſuſpenduntur:æ taliter re
cepta pecunia reſtituitur: ? in aliud monaſterium
tranſfertur. pꝛima paꝛs ponit queꝛelam preſbyteri.
ſecunda dat iudicem cui tria mandat ibi quoniam
Caſus ⁊c. ¶ Mota pꝛimo ex tex. quod ex ſola con
uentione dandi tempoꝛale pꝛo ſpirituali committi
tur ſimonia ſpirituali ꝛecepto: licet non tradarur
tempoꝛale pꝛomiſſum. nam hbic an ingreſſum ꝛeli
gionis interuenit duntaxat conuentio. ecun
do collige quod ſimonia committitur nedum quan
do tempoꝛale confertur conferenti:ſed etiam quan
do confeꝛtur miniſtris et familiaribus conferentis
ſicut dicimus in ʒieci. qui fuit ſeruus helyſei.i.
queſtione.i.in ſumma et capitulo cito turpem.
¶ Tenio nota quod ex malicia abbatis æ mona
choꝛum puniuntur abbas z maioꝛes de conuen
tu. ſed hoc intellige quando ipſi tantum fuerunt
culpabiles ſecus ſi communicato conſilio omnium

loio⸗ Aulamr l⸗ .
Gsubli uncivror mmet alun
coretbiggenn eniang
viirtbconſe go legnotpiin
enbuos. Nbicicimn gdde
punöſtd ego non agn entie
Gentonwandamn ſar wonche⸗
lonoractend Cerumin dedin

lKCNS. Bdrn lmd rrd

Uuneſenenameduint pond
Ar cheaſctecgnnsinnae
canmubiſrerin ſavlo wogar ave
nrſic ununannmanare mo⸗
plut er ominmman l nein⸗
Mber ncfcenin Jm onpn
inur ron tehham nonacbainernr
Unilononuſeiongeingreſis
Unſiriſouttanr ſel nonachams den
gnd e anein are n n
n cias Necmnian. wn
bane Sgimennauns
Cf. geconcl/ wii nl B
Immunicorio n lunüm
onacbaun non in

Urllominffan
ul eſenren aromn
Un groſim

onia non Vinat aann

the. Aondimmais

eo dlig ci
ſonſaumchwn mnc

—
trterge Nunn denee
i MCchſoſiin
zni Ahlnisni
/, fhilen
ci n .
z e nnſfnrtri
h nmung in n iG

NrüliCcentſbe elr in

lſtznſi nstt ai AdH

daul ulnhioniitte
Aſeuuncnn

Ncnlans Inen
WMapriminejegt bar e

minſhnritlinnnnin

nsdrürmA MNunn
Wdaden ſkninn dficeine nee.
ldaminmmin ntunmn Nine
mch Mrenttn renen
ſu c i,l,A Gar dclon
Urdizwe or u, nirr d
wulmi e i s ho vo
nen wntdi noc mnoſun
muniplins int iar doſint
lominocrfnsilote

MLNiN d
⸗ chmaniptegen

pian ape.
nonuhetcenn nn
ler genummne n

Nſont
mnlin ⸗⸗ aneblic .

miti,inn

delictum extitit explicatũ.nã minc oms debent puni
ri ar. in.c. romana. F. in uniuerſitatem de ſen. ex.li.
vi. æ puniuntur etiã illi qui fuerũt in. c. Iqʒ tacuerũt:
qꝛ debebãt õdicere:ut nõ.ſingularit᷑ Inno.in.c.i.
de his que fi.a ma.ꝑ.ca. ¶ Vlrimo nõ. ꝙ recepiꝰ
in monachũ ꝑ ſimoniã non debet in eodẽ monaſte
rio remanere nec etiã in ſeculo uiuere:ſʒ deber itra
re alið monaſteriũ.an autem ſit nere monachus.j.
ſuhiiciã n glo. fi. ibi apparet ꝙ monachfuit.
6. bene hoc pꝛincipinʒ gl.ex quo apparet
ſimonia ↄmiſſa i mõachatu ñ niciat moachatũ nec
obſtat ꝙ ſubijcitur in glo.qꝛ bic nõ fuit pactũ fẽem
nt iſte exiſtens monachus haberet pecuniam:ſed ut
monaſterio tradeꝛet pecuniam. ⁊ hic nõ eſt p ſut ſtã
ni monachatus. Itẽ pecunia reſtituit᷑ ſibi ut intrer
aliud monaſteriũ ne ſit oneroſus ſecundo monaſie
rio non autẽ ut eã ſibi retineat ille ingrediens. ⁊ H
etiam uidentur hic ſentire doc. Quidaʒ uero dicũt
ꝙꝙ hic non pꝛobatur iſtum remanere monachũ:naʒ
i n pꝛincipio appellatur pſoyter æ monachꝰ nec ob.
finis.c.ubi mandatur ut intret aliud monaſteriũ qꝛ
Hh pornit eſſe ut ibi ageret penitentiã. ⁊ hãc cõſidera
tionẽ facit h do.an.ſed ego ſequoꝛ pꝛimũ dictũ. pꝰ
per finem huius.c.ubi dicitur ꝙ debet deſeruire in
habitu mõſtico.ergo non ut agat penitentiam tãtũ.
Item non mandatur ui fiat monachus: ſed ut in
alio monaſterio deſeruiat in habitu: ergo remanſit
monachus. Ad idem adduco tex. qui iudicio meo
hanc ſententiam pꝛobat in. c. quoniam.j. eo. ubi di
citur ꝙ deberet ſic receptus intrare monaſteriũ ne
da mnabiliter in ſeculo euagetur que nerba clare iu
dicant ſic ꝛanſeuntem remanere monachuʒ nec pre
cipituꝛ ut agat penitentiam:ſed ne in peccato ſtet in
ſeculo ar. in. c.fi.de regu. Item propꝛie ſimonia cõ
mittuitur non reſpectn monachatus:ſed ut habeat ſo
cum in ilo monaſterio: unde ingreſſus reſpectu illiꝰ
monaſterij uitiatur:ſed monachatus tenet. eſt eni 4
dai obligatio deo queſita que non impeditur per
factum recipientis pecuniam. nam cum iſte intẽdat
ſe obligare deo parnum factum alrerius non impe
dit hbanc obligationem. facit quod nõ. Joban. an.
in. c. fi. de condi. appo.ſicut uidemus in ſimili ꝙ ex
communicatio monachatum non impedit: ut in. c.
cum illoꝛum infra de ſenten. excom.æ ex hoc babes
caſum in quo ſimonia non uitiat actum.
X£ tue. Si ordinandus pꝛeſentatoꝛi
. ſuo aliquid dedit ex pacto ſi
moniacum eſt non tamen deponitur ſi eſt
occulium. pꝛimo ponitur conſultatio. ſecundo ꝛeſpõ
ſio ibi: unde caſus zc. 5. primo ex tex. ꝙ ex
confeſſione facta in foꝛo penitentiali non poreſi qᷣs
deponi nec aliter ab officio coherceri inuitus eriaʒ
ſi confeſſio ſit facta epᷣo uel etiam pape:quia eoꝛuʒ
uterqʒ ſcit ut deus non ut homo concoꝛ. c. ſi ſacer
dos de offi. oꝛdi. 7 quod nõ.in.c.dilectus de exceſ.
bꝛela. ᷣ enim iſta confeſſio fuit facta pape ⁊ epiſcho
bpo in foꝛo penitentiali.ideo dicit papa ꝙ ſi exceſſuſ
ſit ſecretus ⁊c.poſſet etiam intelligi quando confeſ
ſio eſſet facta in preſentia ſolius iudicis. ſibi enim
hon creditur confitente negante. vj. q.ij. ſi tin =. c.

placuit. a. de teſti.c. cũ a nobis. ¶ Secundo nora.
ꝙ ſumonia committitur in ordine non ſolum quan
do pecunia datur ↄferendi oridinem:ſed etiam cuʒ
datur miniſtro ſeu miniſtranti ad ordinem: ut hic =
.Cc.i.5.eo 5. ꝙ per iſta uerba moneas æ indu
cas non datur praſ pciſe opellendi. de quo iñ dic ut
nõ. in. c. ij. de ſpon. Einnno volligo quod per in
greſſun religionis ſimoniacus non babilitatnr ad
exercendum ordinem ſimoniace recepium quar qᷓ;
per ingreſſum religionis tollatur defeciuſ ſine pecca
to ingredientis contracius:ut in.c.i.de ſi pl. non
tamen tollitur contractus peꝛ pꝛopꝛium delictum: ut
le.⁊ nõ.in.c.i.de apoſta. ¶ S glo. i. ibi intenno
conſideranda eſt. hoſti. dicit quod ſola inrentio non
in lucit ſimoniam ↄuentionalem ſz tin mentalem ꝗᷓ
per ſolam pniam aboletur abſqʒ reſtitutione: ut ĩ. c.
pe.j.eo.ii.æ dic ꝙ glo.hũit bonum intellectuʒ ⁊ eiꝰ
mens eſt iſta quod ſine in:ẽtione nõ ↄmintitur ſimo
n a: ut qñ ex liberalirate ↄfertur aliquid ⁊ recipitur
2 ſic loquitur.c.⁊ ſi queſtiones:ſecus aũt ubi adeſt
affectus ↄmittendi ſimoniam.æ dic latius proſequẽ
do qu nuor membra. aut enim ex pacto aliquid tem
pora e confertur ⁊ illud quãtũcũqʒ modicum ſit idu
cit ſimoniam ſicut dicimus in furto = uſura ⁊ ita lo
quiiur iſte tex.⁊ dicitur tunc ſimonia conuentiona
lis nec dimittitur peccatum niſi reſtiruarur male re
ceptum:ut in.c.de h.S.eo.⁊.c.ueniens.ant non in
teruenit pactum ſed mens deprauata ut quia non pᷣ
ſentaſſer ſeu ordinaſſet niſi primo habuiſſet aliquid
te nporale. æ tunc inducitur ſimonia mentalis que
aboletur per ſolam pniam.ut ĩ.c.pe.j e.ſecꝰĩ uſuris
qꝛ ibi opus ẽ ꝛeſtitutione:ut in.c.conſulnit ⁊ qð ibi
nõ. j. de uſuris. A it mẽs nõ fuit dep.auata:ſʒ ex li
ber alitate aliq̃d donatũ fuit æ receptum ⁊ tunc ſimo
nia non indacit᷑: ut in.c.ta.j.eo.ti.Aut ſumꝰ indu
bio an pceſſerit prana mẽs ⁊ hẽt locum ꝓprie.c.⁊
ſi queſtiones. S. eo. æ ad coniecturandum animum
pon lerẽtur ea que habentur ĩ tex.æ peꝛ bãc diſtin
ctionẽ reducuntur ad concoꝛdiã multa iura. Wn
glo. in. V. ſecreiũ in fi. Ex hac glo.collige duas bo
n is limitatones ad.c.ad aures.alł.in glo.i.ut pro
cedat dũtaxat in regularibus ſecus in clericis ſecula
ribus ut ex ſola inhibitione ſuperioꝛis cauſa nõ ap
parente non poſſunt impediri quo minus ꝓmonea
tur ad ordines ⁊ facit.c.ex tenoꝛe eo.ti. Inno. ta
men diſputat ⁊ non firmat in prealle.c.ad aures: ſʒ
mihi hoc placet ut non habeat locum in ſecularibꝰ.
ac.c.ſi tantum.et.c placuit.vi.q.ij.et ꝙ illud.c.ad
aures loquatur proprie in regularibus:quia magiſ
ſunt ſubiecti eorũ prelato qꝙ; clerici ſeculares ꝓpꝛio
epiſchopo ar.iin.c.ſi religioſus de elec.li.vVi.⁊ ĩ.c. fi.
de ſepal.eo.li..xij.q.i.nolo.⁊.c.non dicatis.ſecun
da limitatio eſt ut licet regulares poſſint ex ſola ihi
bitione pꝛelati impediri ne pꝛomoueatur ad certum
oꝛdinem tamen ab executione oꝛdinis iam ſuſcep
ti non poſſunt coherceri ex ſola inhibitione prela
ti alia cauſa non apparente. nam turpius eijcitur
⁊c.de inꝛeiur.quemadmodum et muſa impendiunt
promouendum que non deijciunt iam pꝛomotum
qui cle.uel uo.capitulo rurſus 7 de cle. egro.capi.
1 5

—— —

Se ſimonts

i. eũ ſe. ⁊ hec n5. ¶ In gl. in vbo coherceꝛe ĩ fi. Cie
ut dixi in. c. accuſatũ ⁊. c. tanta all. in glo. æ Vitas eſt
ꝙ ſimoniacus in oꝛdine ipſo iuꝛe eſt ſuſpẽſus ab oꝛ
dine xxxij. di. F. ueꝝ ſed h.c. intelligit᷑ de coheꝛnone
facti. ut de facto coeꝛceat᷑ a celebratione ? execntio
ne oꝛdinis.põt ẽt ĩtelligi de ſuſpenſione ab hoĩe:qꝛ
ſicut excõicatus a inꝛe põt excõicari ab hbomine.nt ĩ
.c.ita quoꝛũdã de iudeis ita dicẽdum ẽ in ſimonia
co de ſuſpẽſione n gl. fi. in. fi. bec pnia fᷣm bo

ſti.ẽ potius monitoꝛia ⁊ ↄſultoꝛia ꝙᷓ ſalutifeꝛa quo
ad uiam erernaʒ ⁊? qͥd oꝑetur ⁊ quot effectus bʒ hb
penitẽtie ꝑactio: uide glo. in. c. ꝙ qdã ðᷣ pe.æ ꝛemiſ.
2 de pe.di.iij. F.fi.? ibi etiam nõ.nunquid h pecca
tum teneatur iterum confiteri cum ab eo non ꝛeli
puerit.

noſtram Prene eſt et ceẽa
*Caſus et cereꝛa.
Mö. p* ex tex. unam ꝛegulã generalem ꝙ
p miniſterio eccleſiaſtico exeꝛcnedo non dʒ tradi ul
exigi pecunia ⁊ idẽ dic ꝓ miſterio et foꝛius eſt eim
dr̃ia int miniſteriũ æ miſteriũ.nam miniſterium pꝛo
prie dẽ ofſiciũ a miĩſtrãdo. miſterinm idem eſt oned
acrm qꝛ bʒ uirtutem ſecretã ⁊ recõditã: uñ dx ſacꝛa
Etum q̃ſi ſacre rei ſignum.i.q.i.multi.nõ.n.qʒ pe
Nna exigi ꝓ ſaczo:ut in. c.non ſatis cum ſe.S.eo.

D Wnec pro officio eccleſiaſtico exercendo. Ex his infer

tur ad. q. nũquid ꝓ calice et ueſtibus bndicẽdis cõ
mittarur ſimõia ſi aliqd rẽpo:ale exigaĩ ð q ꝑ gof.
in ſu mma eo. t. v. ſ̊ nunquid ſimonia qͥd dicũr ꝙ
ñ qꝛ ñ reperitur ꝓhibitũ:ipe vo ↄcluòn ↄriũ ⁊ me
lius ꝑ iſtum rex. ubi gñ uiteꝛ dẽ ꝙ p officio eccleſta
ſtco exeꝛcẽdo ⁊c᷑. ibi enim neꝛſat᷑ officium eccleſiaſti
cum ⁊ eſt quid ſpãle. ¶ Seðo nõ. ibi pꝛo uicarijs
ꝙ nõ ſolum ↄmittit ſimonia in inſtitutionc bnficij.
ſed t ut quis deſeruiat tanqᷓ nicarius in eccha dei
et uide bonũ tex. cũ glo.i.c..j.de penis. An autẽ
ſaceꝛdos cõmittat ſimoniã locãdo opeꝛas ſuas ſpi
rituales in aliꝗᷓ ecclia dicã ĩ.c.qm.j.ne pꝛelari nices
ſuas. ¶ Tertio nõ ibi ꝓ criſmate ꝙ indiſticie mihil
dʒ exigi pꝛo criſmate: æ cũ tex. loquat᷑ generalue:
hibitio ꝓcedit tã ſi cõfert ut ſaciamẽtũ ſiue ↄcedat
ur eccleſia inferioꝛ utat᷑ ſen quocũqʒ mõ.nam ꝓpteꝛ
benedictionẽ eſt quid ſpũale. ¶ Vilumo nõ. ibi exi
garis ꝙ in talibus tin ꝓbibemr exactio: ſi gꝰ' ſpote
aliquid offertur hoc non eſt pꝛobibitũ ſᷣm boſt. qð
intellige ut dixi in.c.i.S.eo. Tne
„1ſ 4 um ſimo niace
„ ſimoniace. qinato qni ſi
moniacus non eſt diſpenſari põt: æ nõ di
niditur. caſus æc. ¶ Nõ p ex tex. ꝙ quidam ſunt
ſiõniace oꝛdinati nõ tñ ſũt ſiõniaci:ur qn eis igno
aãribꝰ pecunia oꝛdinatoꝛi foꝝe ꝑ amicũ data fuii:
dam vo ſunt ſimoniaci æ ſimoniace oꝛdinati:ut oñ
ipli dederũt pecuniã ut oꝛdinaꝛẽtur uł data fuit eis
ↄſẽtiẽtibꝰ tacite uel expᷣſſe. Quidã vo ſũt ſimoniaci
ſed nõ ſimoniace oꝛdinati:ut qñ ſimonia fuit com
miſſa nõ ĩ oꝛdine qn ipſi dederũt pecuniã ut alij oꝛ
dinaꝛctur. 4 Secundo collige ꝙ cuʒ ſimoniace oꝛ
dinatis qui ſimonisaci nõ ſũt põt diſpenſari nt ꝛema
neant in ſuis oꝛdinibus: æ cñ hic nõ dicat᷑ peꝛ queʒ

ifert ꝙ eps põt diſpẽſaꝛe iuxta theoꝛicam Inno. in
.c. dilectus de tẽp. oꝛ. æ de h plenius dicam ſtatiʒ cũ
glo. ¶ In glo. i. in fi. Circa hanc mãm quis poſſit
diſpenſaꝛe cũ ſimoniaco aliquid ponũt h doc. ple
nius nõ ꝑ gl.in.c.penul.de elec.⁊ in.c.poſt tranſla
tionem de ꝛenũt.⁊ ibi. Jo.cald.colligendo opi ano
ꝛum foꝛmauit diſtinctõem quã ꝛetulit h̊ do.an.nihil
addendo. Sed in vitate in multis iudicio meo egz
ꝛefoꝛmatione.diſtingue ergo ꝙ aut quiſ adipiſcuur
ſimoniam oꝛdinem aur beneficiũ.prĩio caſu aut ſi
monia fuit ↄmiſſa eo ſciẽte ⁊ ↄſentiẽte tacite nel ex
pᷣſſe nel ipomet pecunniã dante ⁊ tũc fᷣm eẽs ſolus
papa diſpenſat:nec ẽt papa ſolet diſpenſare.i.q.i.c.
erga ⁊ in.c.pe.j.e.ti.⁊ iſte ſic ſimoniace ſcienteꝛ oꝛ
dinatus nõ ſoluʒ eſt ſuſpenſus ab oꝛdine ſimoniace
recepto.ſʒ ẽt ab oibus oꝛdinibus:ut.xxxij.di..ve
rum. ⁊.i.q.i.ꝛeꝑiuntur. Aut ſimonia fuit commiſſa
eo ignoꝛante nec poſtea ratũ bnte:⁊æ tunc. lau. tan
cre.⁊ hoſt. H̊ quos ſequituꝛ Jo. cal.in loco pꝛeal.di
ſtinguunt ꝙ aut delictũ ẽ manifeſtũ ⁊ ſolus papa di
ſpenſat: ar. in. c. ex tue. S.eo. Aut nõ ẽ manifeſtũ 2=
diſpẽſat epus.Sed certe lʒ doc.trauſeant cõir cum
H dicto nõ tamẽ puto h̊ neꝛũ:ſed ĩdiſtincte diceꝛẽ ꝙ
cum rali diſpenſat eps.prĩo per iſtum tex. ubi idiſti
cte ꝑmitut᷑ diſpenſatio ergo epᷣs diſpenſaꝛe poterit
ut ſupra dixi ¶ Jtẽ adduco. c. pᷣſeutium. i. q. v. ubi
ſponte ille fuit ↄfeſſus oꝛdinẽ ꝛecepiſſe eo ignoꝛante
2 tainẽ diſpenſat epᷣs nec poterat cſſe nõ manifeſtũ
exquo illemet ↄfiebatur. Iteʒ cũ h̊ iſie gꝛauareiur
odio alterius nec põt dici ſimoniacus debʒ fieri be
nigna iterptatio ut eps poſſit diſpenſaꝛe ar.in ꝛegn
la odia ⁊ in ꝛegula ſine culpa ⁊ in regula nõ dʒ de
regu iur.li.vi. Et aduerte qꝛ iſto ca u quãdo ſimo
nia fu t cõmiſſa eo ignoꝛante nõ ẽ iſte ſuſpenſus ab
oĩibus oꝛdinibus. Sed ut dicit h̊ Inno. ? bene tan
tum eſt ſuſpenſus ab oꝛdine ſimoniace collato:unðᷣ
alios oꝛdines licite ꝛecepios exequi poteſt ex benefi
cio ꝛetineꝛe ⁊ recipeꝛe de nouo quia ut dixi iſte nõ
eſt ſimoniacus: ſed non poteſt pꝛomoueri ad ma
ioꝛem oꝛdinem niſi diſpenſetur in oꝛdine ſime nia
ce recepto quia alias uideꝛetur per ſaltum pꝛomo
tus lij.di.in.c.i.de cle.peꝛ ſal.pꝛomo. peꝛ totum
nec obſtat pꝛedictum capitulũ. ex tue ſupra eo. per
quod moneri nidẽtur docto.ad diſtingnendum in
ger manifeſtum ⁊? occultum quia ad alium effectum
fit illa diſtinctio uidelicet ut poſſit coeꝛceꝛi ab execu
tione oꝛdinis:quia occultus ⁊ confeſſus penitentia
non coercetur quoniam foꝛus penitemialis non
habet pꝛeciſam coeꝛtionem nt ibi ⁊ in.capi.ſi ſaceꝛ
dos de offi. oꝛdi. Item ibi loquitur de ſimoniace
oꝛdinato ⁊z ſimoniaco cum quo ſolus papa diſpen
ſat:ut ſupra dixi.ergo illud capitulũ nihil facit ad
pꝛopoſitum ⁊? quod indiſtincte poſſit epiſcopus
diſpenſare quando eſt ſimoniacus: facit etiam tex.
in capitulo. de ꝛegularibus infra eo. ubi permiititur
diſpenſatio tam cum monachis quam cum canoni
cis ꝛegularibus quando interuenit ſimonia eis
ignoꝛantibus. ⁊ hoc quo ad primum membrum
principale.ſed quo ad ſecundum de adepto benefi
cio per ſimoniam diſtingue quod aut eſt beneficiuz

mi ipoteſero Apnnu⸗ 1
ftſochei o ſlwe⸗
ecceſnonip eniani ſſcin

õ

ſirinsnſinaiiß ine enſſ
re reindi r dot id chit
Agin dhe Ne. NMecs
eriadhiis indi min
Rſedceine imoriech geaw⸗
i chi eo ego no dſpeſarer
ipſam. O uao ignonuent:
momnr antpemmnie nean
onuls? ioi oen ur incNoh
.ſr tultni aſein fungi
itſ hone tenicur or ſri dſhen
nionla tilifnn boſt t a ſ aye
tatdeni uiinr dd aecſtur ee
ni nlän ibivondzr 1
Ac nieinder ia n dihwssn
duerſinealuteliin Priri

in ſinplci beneftclo t Gs ſötere

bibifcii nöcl inplere Ubi

Nhrex inpalci inſti vn
„ 2 tce rleg.
nld po in guis babent g

.
Radöds nen
nchhte
A hitemne
— n ler meln e
beastnin , nbepgnis
u u imiß tie n

acamiae, Arimifi
rhclrnnimcir n
n mztri ſftſiiir ii
Gluchs gfoe un vbiiſti

eimn Wzlihhſar wint
ilntzmnihhn
AsAlevnſenhomne
Kiisdendeid deſeti
m Knn Ygail ganen
Xr N di inoninsichfinde
aiund r srtcinrn e
rz, irrtir ah
AArvrinit ,
Wuun mnige
mGn dai; gMotirin
rotdr inorine ohund
rrmslti effatati
chet nn nl 1
s Mwnnſün
EenAieſen ne
nikilen umn

xirpe Apono wun
cien muht
– tnunhnin
unin amn

8 ſiwonitp glin
n tiils –
* ſm imiis
Kernn

gen Povin
ügenn

winanch ſhlii 1

tiencin ilucr
ns ſnont
n ſen

¶ De ſimonia.

curatũ ſeu dignitas q̃ ĩ H equiparãt ar.c. de mulcia.
de pᷣbẽ.⁊ ĩ.c.cũ ĩ illis.eo.ti.li.Vi.Aut eſt beneficiũ
ſimolex.pꝛio caſu dicit Jo.cal.in loco pꝛeall ꝙ aut
fuit ſciens aut ignoꝛãs.ſi ſciẽs ⁊ ſponte renũciat be
neficio põt diſpenſari ſecũ ad aliã eccleſiã:ſed ut ha
beat illã ubi fuit ↄmiſſa ſimonia diſpeuſari non põt
niſi ut habeat ibi aliquod bnficiũ:ſed rũc nõ diſpen
ſat niſi ut miniſtrer ĩ minoꝛibꝰ oꝛdinibꝰ ⁊ ꝓbatur.i.
q.v.c.i.durius ergo agitur ut habeat beneficiũ ec
cleſia empta qꝙᷓ; ut habeat alibi: qꝛ ut dixi aliam põt
hre diſpenſatiue ⁊ cũ executione omniũ ordinũ:ſed
iſtam ubi ↄmiſſa eſt ſimonia hẽe nõ põt: łʒ ibi poſſit
hꝛe ſimplex bñficiũ ? cũ executione minorũ ordinũ
tantũ.ſed non attingit ſpecifice Jo. cal.quod nõ re
nunciãte: ſed expectãte ſententiã ↄdẽnatoꝛiã. ⁊ ĩ eo
puto ꝙ nullo modo diſpẽſet epᷣs nec ut habeat be
neficiũ alibi. nec ĩ iſta eccleſia. Dro h̊ adduco tex.
in. c.nobis i fi.j.eo.ubi dici talẽ non poſſe aliquã
diſpenſationẽ obeiner (ec ſoelten. i. q. V. c. i. vbi
permittit᷑ diſpẽſatio cũ tali ſi oĩo diuiſerit beneficiũ
2 ſic ſponte renuncianerit ſecus ſi expectauerit ſen
tentiã Et põt eſſe rõ duplex. pꝛia qꝛ mitiꝰagitur cũ
confeſſo q; cũ cõuicto.xij.q.i.nolo. Itẽ qꝛ qui dã
natꝰ eſt de ſimonia ꝑ ſentẽtiã efficit infamis ĩfamia
iuris.xv.q.iij.ſane.⁊.i.q.iij.c.fi.? cũ ifame non di
ſpẽſat epus niſi in caſibꝰ iure expꝛeſſis:u: nõ.in. c.
cũ te de re iudi.⁊ hoc caſu põt optie ſaluari gl. ĩ. c.
ex diligẽti.S.eo.iĩ glo.pe. Itẽ epᷣs diſpenſat regula
riter ĩ adulterijs ⁊ minoꝛibꝰ:ut in.c.ſi clerici in fi.ð
iu di.ſed crimẽ ſimonie eſt grauiꝰ ut in.c.ſicut.S.e.
⁊? ĩ. c.ʒ.j.eo.ergo nõ diſpẽſat ex quo non reperituꝛ
expꝛeſſum. Si uero ignoꝛauerit: ut qꝛ alius pro eo
ignoꝛante dedit pecuniã: ⁊ tunc aut fuit data a ſuis
emulis ⁊ ſibi nõ nocet: ut in. c. nobis.i.ho.j.eo.⸗
c.ſicut qꝛ uident᷑ feciſſe in fraudẽ. Aut ab amicis ⁊z
tũc ſi ſponte renũciat põt ſecũ diſpenſari magna mi
ſericoꝛdia.⁊æ idẽ ſᷣm hoſt.⁊ cal.ſi expectetur ſentẽtia
ex euidenti utilitate uel neceſſitate eccleſie hec diffe
rentia ſimpliciter mibi non plʒ.nã pꝛio uẽ S.c.pe.ðᷣ
elec. maxie in uer.fi.⁊ in.v.q;uis.nam ille.v. uenit
aduerſatine ad pꝛecedẽtia.⁊ ꝑmittit diſpenſationem
in ſimplici beneficio.⁊ qñ ſpõte renunciat:ſecus g*
ubi bnficiũ nõ eſt ſimplex uel ubi ſponte rennciat ⁊z
ꝓ h̊ tex.in pall.c.i.in ſi.i.q.v.ubi non ꝑmittitur di
ſpenſatio epo ut quis habeat dignitatẽ illã nbi fuit
omiſſa ſimonia. Itẽ diſpenſatio non ꝑmittitur epo
niſi in caſibus iure expreſſis:ut nõ.in.c.dilectus de
tem.or.⁊ ꝑ archi.in.c.licet canon.ð ele.li.vi.ſʒ iſte
caſus nullibi eſt expꝛeſſus ergo ⁊c̃. Et ideo in h̊ mẽ
bꝛo h ſic diſtiguerẽ ꝙ ubi beneficiũ curatum uel di
gnitas eſt acquiſita ſimoniace iſto clerico ignoꝛante
ꝙ nullo caſu diſpeuſatuꝛ in ea uacante ut habeat ta
le beneficiũ curatũ ſeu dignitatẽ:ſed in alia uacante

ſic. Alia nero beneficia põt habere etiaʒ ſine diſpẽ

ſatiõe ex quo ipſe nõ ↄmiſit ſimoniã: ut.S. dixi ⁊ uo
luit h Inno.nec iura alle per hoſt. æ cal.hᷣ pꝛobant
qꝛ diſpenſatio hoc caſu pꝛohibetur ergo indiſlincte
fieni non poreſt etiam ex utilitate uel neceſſitare eccle
ſie. ? pꝛ0 h.i.q.v.in.c.preſentium ubi ꝑmittitur di
ſpenſatio cum ignoꝛãte tin in beneficio ſimplici de

quo dicendũ nt ſtatim ſubijciã. Si ueꝛo beneficium
fuit ſimplex ⁊ ſi ſponte renunciat ⁊ eo ignorante fu
it ↄmiſſa ſimonia poteſt epᷣus diſpenſare:etiam ut
hẽat illud beneficium ea nice: ut pbatur in dicto. v.
Sꝓuis. Si vo ſpõte non renunciat uel eo ſciente fuit
miſſa ſimonia non admittitur diſpenſatio ſecũ per
epm per dictum. v. qᷓuis niſi fʒ hoſti. æ cal.ex enidẽ
ti utilitate æ neceſſitate eccleſie. Sed cerce h ultmnz
ſic intellectum non ꝓbatur. nã. v. quis pmittit diſ
penſationem in ſimplici dnobꝰ ↄcurrẽtb: ut ꝙ ſpõ
te renunciaueꝛit ⁊ eo ignorante ſimnoia fuerit com
miſſa. Secus ergo ſi ſciente uel expectãte ſñiã.? ꝓ
Hh tex.i.q.v.pᷣſentium ⁊ quod nõ.glo.in.c.ex inſir u
atione.J. eo. VUn h̊ caſu ↄcludo quod ſi ſcienter ac
quiſinit q; beneficiũ ſimplex per ſimoniam non diſ
penſatur ſecũ:ut hẽat beneficium illud ea uice maxie
ſi expectauit ſniã.nã tunc ẽ effectus infamis.? cum
tali non diſpenſat epus ex quo non ꝛcꝑit ꝑmiſſum
ut. S. dixi. Sed ſi fuit ignorans æ expeciauit ſñiam
tunc ſi diſtulit renunciationem donec fnerit certiõꝗ
tus de ſimonia non iudico eũ culpabilem nec impe
ditur: ſed diſpenſatur: ſecus ſi certior factuſ nolueꝛit
expectare ſniam ar.in.c.ſi beneficia ðᷣ preben. li. vj.
2 in omnibus caſibus in quibus dixi epᷣm diſpenſar
poſſe intellige ſi pecunia ſibi non fuerit data:ſed pꝛc
deceſſori uel alteri: alias ſecus. ut nota gloſa. in. d.
c preſentiuʒ. Et per predicta concludo dicũ Inn.
h non proceder᷑ in eo quod dicit quod in dignitate
nunquam diſpenſat epus cum ſimoniaco etiam ſi
illa non fuit data pecunia ⁊z vr tex. in contrarium.i.
q.V.c.i.in fi.ubi diſpenſatio prohibetur in digni
tate ſeu in eccleſia empta:ſecus ergo in alia ꝛ⁊c̃.
AA tth en g. Di contradicens ele
cto pro pecunia de uo
luntate electi tradita a contradictione ceſ
ſat electus poſtea confirmatus eſt ſimoniacus 2? be
neficio renunciare tenetur. hoc dicit Comunis diui
ſio. ſecunda ibi quia igitur. Caſusec ¶ W primo
ex tex. ꝙ peccatum detectum in pntia põt per con
feſſoꝛẽ alteri detegi ↄſentiete tamen ipſo peccatore
penitẽte. Et ita itellige iſtũ tex. fm doc.nã iſie Car
dinalis habuit hoc ĩ penitẽtia æ poſtea in ſecreto re
nelauit pape certe debet intelligi ꝙ fuit de nolũtate
illius alias non poſſei per.c.oĩs de peni.⁊= remiſ. C
Secundo collige ex littera ꝙ ꝓ habeda uoce electi
onis alicuiꝰ etiã non neceſſaria ad ualiditatẽ electio
nis ↄmittit᷑ ſimonia. hec eniʒ electio erat facta a ma
iori parte ⁊ tamè fuit cõmiſſa ſimonia ut minor ꝑs
deſiſteret a dictione. Yoꝛtiꝰ ergo cõmittereĩ ſi da
retur pecunia ꝓ noce habẽda qꝛ ẽ ꝙ ſpñale Cer

tio collige ꝙ nolũtas turbata ĩ pcco pcẽm nõ execu
ſat ¶ F. gl. ij. ibi ⁊ ira ius hẽbãt ⁊c̃.põdera gl. qꝛ
multum reſtringit tex.ut habeat locum in dictione
iuris ⁊ nõ facti.Si ergo datur pecunia ↄdicẽtibus
de facto nõ ↄmittitur ſimonia fm gl. z pꝛo h̊ faẽ qꝛ
uideꝛetut electus potius redimeꝛe uexationẽ ſuã qᷓ
emeꝛe aliquid ſpiꝛituale. Inno. hᷓͥ tenet Sꝛium dicẽs
ꝙ ante confirmationem nõ debet dari pecunia ſiue
contra dicatur de iure ſiue de facto:argu.in.c.ſigni
ſicaſti ſupra dæ elec. Et hoc dicium placet mihi: qꝛ
1 a

De ſimonia

pꝛe iure queꝛẽdo n ẽ licitũ dare pecuniã èt ad ꝛedi
mendũ uexationẽ ſecus ꝓ iure qᷓſito ad h̊ qð nõ. in
c. dilectus..eo.nã ur̃ pecuniã dare ut liberius poſ
fit cõſeqni iſtud ius ſpũale. Sʒ qñ ẽ iã ius ſecntum
æ uexat᷑ in eo tũc pecunia ꝓprie datur pꝛo uexatio
ne. Er nota hoc dictum Innocen.
Abbas
gures. Pꝛo abſoluendo ex
cõmunicatum pꝛetium
aliqð exigi non dʒ.pꝰ ponit᷑ queꝛela.ſcðᷣo
indicis datio ibi qm. Caſus ⁊c. ¶ Hõ.pꝰ ex teriu
debitoꝛẽ poſſe excõicari ad petitionẽ creditoꝝ ꝓ nñ
ſatiſfactione debiti:de quo dic ut legiẽ 2 rõ. in. c.
odardus de ſolu.Scðo collige aꝛ. ꝙ excõicatus
donec latiſfecerit eget abſolutiõe ẽr poſt ſatiſfac õeʒ
fecus in ſuſpenſione ſic ꝓmulgata de quo ꝑ Inn.

in. c.cũ bone de eta.⁊ r neli glo. ſingula
ꝛem in clemẽ.i.de deci. n glo. ibi cũ uexationẽ
ſuã ꝛedimat. Inno. tʒ Sriũ.nõ eim ꝓ abſolutione
debet aliquid tẽpoꝛale impendeꝛe: ſed deber babeꝛe
ꝛecurſum ad ſuꝑioꝛẽ ar. in. c.nullus de iure patꝛ0:
Jo. an.cõcoꝛ. dicit ꝙ aut iſti iminet aliqð pᷣudiciũ
ex dilata abſolutiõe:puta quia ſperatur eligi ucl dʒ
eligeꝛe uel pſcꝛiptio currit ↄ eum niſi agat et tune
ꝓce ſat opi. gl. ut dicat᷑ potiꝰ ꝛedimeꝛe uexationem

fnaʒ. Aur non ſubeſt tale periculũ: æ pꝛocedat c pi.

Jno.⁊ vi diſtinctio ſatis ꝓbabilis et equa ¶ In
ea. glo. ibi debet ꝛeficeꝛe anteq; abſolnat᷑ ⁊c. ꝓ boc
dicto glo ẽ tex.in. c. uenerabilibꝰ in. F. ſecus ð ſen.
excõ.li vi. in fi. glo ¶ Sed q̃ri qͥĩd ſi ſiawto caue
tur ur excõicatꝰ ſoluat decẽ libꝛas pꝛo quolibet mẽ
ſe quo ſteterit excõicatꝰ nũquid ualeat. hoſti. bic diẽ
ꝙ ſic: qꝛ nõ exigit᷑ h cãu pꝛo abſolutiõe ſed pꝛo cõ
tumacia. nã ? pecuniaria pena qnqʒ exigitur de iut
canonico: ut in.c. dileetus de offi.oꝛ.⁊ ſic poteſt in
telligi tex. in. c.i.. de iudi.cũ loquitur de ſatiſfactõ
ne: dicit iñ m quoſdaʒ ut prius abſoluat æ poſſea
cogat᷑ ſatiſfacere fin formam ſtaturi. lino pon
H Inno. qõeʒ an licer uexato ĩipune dare aliqͥd tem
poꝛale ut ꝛedimat uexationem ſuã. Er concludit ꝙ;
ſi uexatio ſit in ꝛe tẽpoꝛali põt:quia ibi nullum ſub
eſt pcẽm ex pte dãtis. Si ueꝛo uexat᷑ in ꝛe ſpũali:aut
in poſſeſſiõe ⁊ tũc nõ peccat ſi dat peccuniã ut nõ
uexet. Sed ſi non het poſſeſſionẽ quia fuit ea ſpoli
atus tũc nõ ẽ licitũ ꝓ ea dare pecuniam:quia non
folum ꝛedimit uexationẽ ſed ẽt poſſeſſionem:et hec
nõ. H.n. poſſeſſio nõ ꝓprie ſit qͥd ſpũale tũ ẽ ↄnexa
æ cõiuncta ſpũalibus.qꝛ ꝑ eam cõſeqtur exercitium
ſpũaliũ. Et de hac mõᷣ dicet᷑ in.c.dilectus.j.eo.⁊c.

— Abbas
. ꝛegularibus. . noe,

ꝛecepti ſi ſunt ſimoniaci ad artioꝛa mona
ſteria tranſferuntur at poſt ꝛenũciationẽ nel ĩ eiſdeʒ
nel in alijs monaſterijs eiuſdeʒ oꝛdinis poterũt col
locari.p.d. prio ↄſultatio.ᷣo reſponſio. Caſus ⁊c.
H prio ex tex. ꝙ ſimoniace ꝛeceptus ? ſimoni
ac? n ſolũ eijcit᷑ a loco ſic queſito.ſed dʒ ager̃ pniaʒ
de delicto cõmiſſo. Fe.nora. anod ſimoniaci ſi
Bioniace recepti debent collocari ĩ monaſterio artie

ð

ti in ſolitudine ſito: æ de iſtis hodie dicendum eſt

ut hẽtur in. c. qm. J. e. ¶ M. ꝙ cum ſimoniace ꝛe
cepto qui ſimoniacus nõ ẽ põt ꝑ epᷣm diſpeſari pre
cedente prius ꝛenũciatione.Et nõ. ꝙ h̊ᷣ nõ fit dria ĩ
teꝛ manifeſtũ ⁊ occultũ:⁊ ĩdiſticte eꝛgo diſpẽſat eps
exquo iſti nõ ſũt ſimoniaci ſʒ ſimoniace receꝑti:⁊= ſ⸗
cit a ſ ea que dixi in.c.de ſimoniace S.e. GB gl.
in. v.dimittãt ibi in manibus platorũ:dic ẽt ſᷣm ho
ſti. ꝙ ſi iſti plati ĩferioꝛes ſunt exẽpti nõ ꝛenũciãt ni
ſi in manibꝰpape nel legati:ut in.c.cũ nenerab ł de
ↄſue.⁊ in.c.ſi abbatem de elec.li.vi.⁊ in eo qð gl.
ſubijcit ꝙ ſi ſuꝑioꝛeſ nolũt ꝛeciꝑe ꝛeſignatõem nihil
ominus debent iſti cꝛedere dic melius ſm Inno.qꝙ;
dnt ꝛecurrere ad ſuꝑioꝛem ſuꝑioꝛis:⁊ faceꝛe illũ cõ
pelli ad ꝛeſignationẽ ꝛecipiendam:ar. in. c.nullus de
iurepa. Et nõ glo.que extendit ⁊ ãpliat.c. admonet
7. c. quod in dubijs de renũt. ut ceſſio fiar in mani
bus pᷣlati nõ ſolũ de bñficio licite acquiſito:ſʒ ẽt de
acquiſito illicite ⁊ ꝑ ſimoniã facit.c.niſi cũ pꝛidem
de ꝛenũt.¶ In glo. in. v. ignoꝛantibus in fi. Hõ.
ergo ex gl.iũcto tex. ꝙ ẽt in bñficio ſimplici acq̃ſuio
ſimoniace nõ diſpenſatur ꝑ epᷣm cum ſciente fac ad
ea que dixi in.c.de ſimoniace.S.e.t.? nõ bene ⁊c̃.
Abbas. 6
4 i quis
KX inſininatione. men
tui ꝛenũciãſ ad quẽ fueꝛat ꝑ ſunoniã igno
ranter aſſamptus poſtea de nono aſſumainz ad il
lum non poteſt ex pꝛima receptõe ſibi aliquid uedi
caꝛe. Vel aliter ⁊ ſic. Renũtiãs bñficio ſimplici ad
quod ꝑ ſimoniã eo ignoꝛante fueꝛat aſſumptus põt
exdiſpenſatione in ea uacatione denuo ad illud aſſu
mi nihil tamẽ ex pꝛima ꝛeceptione ſibi nendicabit
Cõis diuiſio.ᷣa ibi ꝛeſpondemꝰ Caſus ⁊c̃. ¶ES
prio ex tex. ꝙ adeprus bñficium alio committente
ſimoniam ipſo ignoꝛante nõ põt ſalua ↄſcientia ilſ
retineꝛe: ſed dʒ illud ꝛeſignaꝛe in manibus ſuꝑſoꝛs

ↄcoꝛ.j.c.ꝓxi.¶ Secũdo nõ.canonicum poſſe ꝛc

nütiare canonicatui in manibus capituli etiam nõ

iteꝛueniente auẽ. ſuꝑioꝛis dicit Inn. foꝛte ꝓcedeꝛe ĩ
odium ſimonie uel foꝛte ſpectabat ad capłm electio
2z cõfirmatio. Si autẽ electio ſpectaret ad capimuluʒ
2 ↄfirmatio ad epᷣm tunc ꝛenũciatio dʒ fieri in mani
bus ↄfirmaroꝛis ⁊ elligẽtium allegat.xix.q.iij ſtatu
imus.de hac mã in cuins manibus dʒ fieri renũtia
tio beneficij dic ut plene nõ.in.c.admonet ⁊. c.ꝙ ĩ
dubijs de ꝛenũt.⁊ per pau.in cle.i.eo.ti.⁊ plene di
xi in ꝛepetitione.c.ſi quis cleꝛicum de foꝛo cõpe.
Et ſi ĩtelligat H ꝙ iſtitutio canonicoꝛũ ⁊ deſtitutio

ſpectabat ad capitulũ tũc in dubio põt fieꝛi ꝛenũtia

tio in manibus capli ut nõ. in iuribus pall. ( Wõ
tamen nitimum dictum Innocẽ. ut ꝛenuntiatio non
poſſit fieri in manibus ſolius confirmatoꝛis ſed eii
am ꝛequiritur aſſenſus eligentium. nam eoꝛum in
teꝛeſt: æ quaſi quidam contractus geꝛitur inter
eligentes ⁊? electum: argumentum in capitulo cum
inter canonicos de elec. in. c.niſi cum pridem de
renunt. unde ſicut in contrabendo ꝛequiritur con
ſenſus eligentium: ita ? in deſtituendo aꝛgumen.
in ꝛegula. i. de ꝛegulis iuris et in .l. nibil tam

gückugrubdn aui
ſenienigotor alncſmn nio
heno Gnaninchius cpinco
wetonronfnernonn aſa
Amigid Na Rieeiane
tincaſelichened eſen
weidspüind apitürigu
Zerovograntimr. Abbis.

Obis fit

lupub gniſu fn tr

min ni toetann irnrin

0oim Qum ckno ncpobaio ve
Ienrciieſirenichosh C
Isoinciaestſccunda di aduirni⸗
Föpindertg ttid dnn
Clom on dennia goniſachſe⸗
tectolbusſel eianſian ten
reſst icynnin wnius fcctio
lclur mirable un merueniar
lunſvenſmee enmen non niciat
luyfnt afniſſio n in (Kie
ltdr Senh noͦ .
mpone nooſpnimal ichar i

miat ſnn c. nc i de e⸗

ele⸗
ſewceien
unsnie anſnmn

rr nie ik min
Fatun ienli
in . annn
õ
Am ene ſeriu
nin ttſiͦ aete,
on.
Inſnigrigne S os
niniunicre nontes
wii Agikwnginmiͦgo
NRn NNnren d
Ndapinut Uaddtin
mtic Boninisdiftondidel
w/ pormnt irn ſnpnei
ruatuuiror iſ
lanim mnn ſ nllt,
aun An
Cmmsaifiun a nmnii
nom poa in imn ſ
6 Nyuri enbs nons
Se cwian Mr
Mnemitn, Crc Peni
enasda nſor eet

urſettidinnd
Sniciyſfunm iignn
. zume ninſinn
. arinign hſi
5 vumunn k
. amrins A
a vudiule
, jci ſuche
Ae, i toſiut
. oncon dini
uvrnſſa
. i nbeszel⸗

on Yncde aen
r fmden 6
igenon en er
6
Nutnled d ,
im n in aynno 4
SSZ Kon giin

n
ccen
in B iimn

naturale. ff. eo. ¶ Iẽ nõ. ꝙ ſimonia ignoꝛãter cõ
miſſa in adeptione beneficij non ipedit diſpenſatio
nem ſuperioris ẽt in illa nacatione iterueniẽte tamẽ
renũciatione ⁊ ꝙ beneficiũ ſit ſimplex de quo dixi ĩ
c.de ſimoniace.S. eo. ¶ In gl. in. v. eligerunt itel
lige glo.ꝙ epiſchopus non põt diſpenſare cũ ſimo
maco.ſ.ciꝛca ilið beneficiũ ad qð optinẽdũ ↄmiſſit
ſimoniã: ſed ut habeat aliud bene poteſt diſpenſare
i.q.v.c.i.plene dixi ĩ.d.c.de ſimoniace. (Sas.
in uer. ratione prime in fi. Item ſᷣm hoſti. fuit h ſta
tutum ad ̊ ut obniaretur fraudibus perſonaꝝ iter
ponendaꝝ ne de facili quiſqʒ interponeret aliũ qui
darer pecuniam ⁊ ſimularet ie ignorantem. Item ð
facili non poreſt pꝛobari ſciẽtia. Ael põt ſolui õriũ
iu licio meo ⁊ me ins ꝙ hic ille qui adeptꝰ eſt bene
ficium non propꝛie punit᷑ ex facto alteriꝰ. nam colla
tio fuit illegitime æ ſimoniace ſacta ⁊ pecunia tantũ
dãtis ergo nullũ ius ſaltẽ legitimũ fuit ſibi acqſuũ:
licet enim ꝑſona cni facta eſt collatio non ſit i culpa
ipſa tamẽ collatio ſimoniaca eſt. ⁊ ſic tanqꝙ; ſimonia
ca ſʒ retractaꝛi eſt tex.ꝓ h.j.c.pꝛox.primo NGi fi.
⁊? qð ibi nõ.in.v.repꝛobãda.(¶ In gl. fi i.ti. Jo.
an.remittit ad ibi nõta. Et dic ꝙ iſtud õriuʒ non
multũ reſtringit: ut h̊ dicit Jo. an.⁊ bene ibi ius iã
creatũ extinguitur cauſa ceſſante qꝛ tolli appellatio
reuocato grauamine b ius extinctum per renuncia
tionẽ non reuiuiſcit ex noua cauſa ſe non reterente
ad antiquã. Itẽ ibi ꝑ appellationẽ iuriſditio nõ eſt
extincta:ſed ĩ pꝛecedẽti:ſed hic per renunciationem
totale ius pꝛimo acquiſuũ extiguitur ⁊æ ius omnino
de nouo acquiritur. Abbas.
j Electio ſimoniaca eſt
Obis fuit. caſſanda ſi pꝛopter h̊
D electoꝛibꝰ pꝛomiſſa fuit pecunia q;uis elc
ctus ignoꝛet niſi hoc factum fuerit in fraudẽ electi.

b. d. pꝛimo. Cum electo repꝛobaio peꝛ uitium ſimo

nie non diſpenſat epiſchopus h̊ 2½ Et due ſunt par
tes pꝛincipales: ſecunda ibi adulteriũ. Caſus ⁊c̃.
Mõ.pꝛimo ex tex.ꝙ electio dicitur ſimoniaca non
ſolum cum pecnnia promiſſa eſt ſeu data ẽ omnibꝰ
electoꝛibus:ſed etiam ſi data eſt ſeu pꝛomiſſa ẽ uni
ex eis ⁊ ſic pꝛauitaſ unius inficit tomʒ acium.quod
uidetur mirabile cum interneniat excommunicatus
in uniuerſitate ? tamen non niciat totum actum niſi
ſcienter fuerit admiſſus:ut in.c.fi.de pꝛocu.⁊ nõ.in
c.illa de elec. ¶ Secundo nõ. ꝙ ſola pꝛomiſſio dã
di tempoꝛale pꝛo ſpirituali inducit ſimoniã concoꝛ.

.c. ueniens ſupꝛa. eo. ? in. c.ij. de confeſſ.¶ JItem

nõ.caſum ſingularem in quo electio facta peꝛ ſimo
niam non niciatur quando ſcilicet ſimonia cõmiſſa
eſt in fraudem illius qui ſperabatur eligi. qualiter
autem poterit apparere de fraude: dic ꝙ per cenie
cturas utputa illi qui ſe opponebant electioni dede
runt pecuniã ut eligeret᷑.fraus enim æ dolus ꝑ con
iecturas ꝓbant in.c.ij.de renũ.li.vVi.⁊ ĩ.l.dolũ.C.
dolo. Et põdeꝛa tex. qꝛ pꝛio diẽ ꝙ amici dederũt

pecuniã ⁊ poſtea ſubijcit ꝙ ſi ĩ fraudẽ hoc fecerunt
non nocet.nã ſi erãt amici quomõ fecerũt in fꝛaudeẽ

So. m Jo. an. uidebãt᷑ amici ſʒ nõ eraãt. Ex quo
collige ꝙ fraus pꝛobari poteſt per coniecturas eti

¶ De ſimonia

am contra eum qui nidebatur amicuſ. n glola.
ij ibi.ꝗ. ultimo ubi quaſi uidetur expreſſum ⁊c.non
enim debet nocere prauitas æ factum alterius ex
quo alias iſte erat electurus ſicut dicimus quod pre
ces non inducunt ſimoniam ex quo alias eligenduſ
eſt idoneus de quo in.c.ruam de eta.æ quali.?æ hãc
opi.tenuit hic goffre. Sed uinc.⁊ hoſti.tenent opi.
contrariam que ſequitur in gloſa.dicebat tamen ho
ſtienſis. ſupra eo.tanta Quod aut pecunia data fuit
alteri quam ordinatori nel conſecratori uel elecrori
bus ⁊? procedat prima opi. Aut fuit data iſtis elec
toribus ſeu ordinatori ⁊æ tunc procedat ſecũda opi.
Jo. an. nidetur ſequi ſecundam opi.glo.nam non
uidet quomodo poreſt probari illa itentio eligenns
niſi per ipſum cui ut ſolo criminoſo ⁊æ deponenti in
facto ſuo non credetur ⁊ facile eſſet cuiqʒ qui pro
pecunia elegiſſet dicere quod alias erat electurus. =
ſi diceres hoc poterit probari per alios quibus di
xerat prius ſe iſtum electurum reſpondet quod for
te falſum dixerat uel mutaſſet opi.ſi pecunia non fſu
iſſet data iuxta nota.in ſimili in.c.tua ſupra de ſpõ.
¶ Sed aduerte quia Jo. an. clare non exprimit
qu in do pecunia fuiſſet data alteri quam eligentibuſ
nam tunc rationes ſeu non conclude:ent:unde con
cordando opi.poteſt ſic eque diſtingui.Qond aut
pecunia fuit data electoribus æ procedat ſecunda
opi.gloſe.quia electio non fuit libera. Item forte
mutaſfent opi.nec poſſer probari intentio eorim
cum ſint criminoſi.Et hoc caſu concludunt omnes
rationes Jo. an. Aut pecunia fuit data tertio forte
conſanguineo uel amico debentium eligere. æ tunc
ſi pecunia fuit data per ipſum qui ſperabatur eligi
omnino uitiatur electio etiam ſi fniſſent alias electu
ri ipſum:qꝛ pro iure ſpũali querendo non debet ali
q iĩ dari: ut nõ.in. c. ad aures S. eo. ⸗ dicaʒ. .c.pꝛo
xi. Nẽ qꝛ locus regimis qrẽtibꝰ ⁊ aãbiẽtibꝰ denegã
dꝰ ẽ ⁊ tã p ãbitioſꝰ ille eẽt reprobãdꝰ.viij.q.i.i. ſcꝛip
turis.aut fuit ꝑ alium data ⁊ tunc ſatis põt procedẽ
prima opi.nam intẽtio eligentium ꝙ al erant eum
electuri ſatis põt ꝓbaꝛi ꝑ eoſdẽ cũ non ſint ĩ crie ⁊
foꝛte hũñdo tractatum adinnicem decꝛeueꝛunt unani
miteꝛ eligeꝛe. Et h̊ caſu ꝛecte pꝛocedat:tex. in. C.ulti
mo pꝛeall.æ ceſſant omnes conſide:ationes Jo.
an. n glo. fi. in fi.nõ ſecundum intellecrum gl.
quia facit pꝛo opi.quam tetigi in.cap.de ſimoniace
ſupra. eo. ? expedias hanc materiã pꝛout ibi plene
dixi ? ibi nide vẽ7. Abbas.
JIlectus filius. Qui dat ſꝛe
lato pecumiã
ne ipſũ in iure ſuo de facto moleſtet illam

epetit ſi p atus ꝓmiſſa nõ ſeruat h̊ dicit ᷣm unum

intellectum inheꝛendo he. uel gñalius ſm aliuʒ intel
lectun dans pecuniam alicui ne in iuꝛe ſuo de facto
mole ter̃ põt illã repetere.diuidit᷑ ĩ pꝛia qꝛela.in ſecũ
da dat iudicem. ibi ideoqʒ. Caſus ⁊c̃. poer
tex.caſũ nõbilẽ ⁊ ſingularẽ ꝙ ſine aliquo uitio põt
dari pecunia pᷣlato ab eo qͥ iniuſte uexat᷑ in iure ſuo
ut ſic redimat nexarionẽ facti. ex quo ifert᷑ illõ gña
le ꝙ datõ pecunie ꝓ iure qſito oſernãdo pᷣ moleſta
tionẽ idebitam nõ iducit ſimoniam nec turpitudine

Ve fimonis.

al.ñ potuifſz iſte repeteꝛe:qꝛ qñ turpitndo verſatux
ex utraqʒ parte ñ ẽ locꝰ reperõi: ut.l.iij ff.de condi.
ob. tur. can ⁊ in regula ĩ pari delicto de reg. iuris.
li. Vi. ¶ In glo. i.i fi. boſt. H dicit ꝙ ꝓ iure ſpũali

— = UE,=

q endo n ẽ licitũ aliqd dare ut in. c. matheꝰ. S. eo.
Sed pro qſito ↄſeruando ſic ut h:ſed dic meliꝰ nt
ibi n.C 5redpenen⸗ gl. ppe. fi. gl. ſequi opi.
ſecũdã qua poſuit ĩ.c.ad auꝛes.S.e.ut ꝓ abſolutiõe
iniuſte denegara poſſit licite aliquid dari. ſed in dic
melius ut ibi dixi.Et cõpꝛebendendo totã materiaʒ
ſic diſtingue ꝙ aut querimꝰ ĩ tẽpoꝛalibꝰaut ĩ ſpũali
bus.pri cãu licite ꝛedimit᷑ uexatio tã pꝛo iure qſito
ꝙ pꝛo iure qꝛendo. Sʒ ꝛecipiẽs pecuniã ſic ĩdebute
tenetur ad ꝛeſtitutionem: ut.l.i.?.l.gñalitcr.ff.de ca
lumnia. z.l.iiij. SF. quotieẽs.ff. de cõdi.inde.ob tur.
cãm. In ſpũalibus vo ꝓ iure queꝛẽdo nõ ẽ licituʒ
aliqd dare ẽt ut ceſſet ĩpedimẽtũ facti:qꝛ uĩ iſte am
bitioſus dando pecuniã ut faciliꝰ illud acqrat: ⁊ ſic
ꝓprie loquit᷑.c.matheus.s.eo.nec tũc ꝓpꝛie ꝛedimi
tur uexatio: ſed dat᷑ ut faciliꝰ acqrat᷑ ius ſpirituale.
20 iure aũt acquiſito ant in poſſeſſiõe illiꝰ
iuris. æ ſimoleſteĩ de facto licitũ eſt aliquid dare ut
ꝓbatur h: ʒ ꝛecipiẽs teneat᷑ ad ꝛeſtitnnionẽ Si ueꝛo
iſte uexat᷑ ut qꝛ eps uult eũ iuſte deponeꝛe uł alius
inſte accuſaꝛe uel foꝛte ptẽdit ius ĩ bñficio:⁊ tũc ue
xato nõ ſʒ aliqd daꝛe:qꝛ nõ ꝛedimit᷑ tũc nexatio facti
nt nõ S. eo. nemo fac. c.niſi cũ ibi nõ.de pꝛeben. et
c.miſi cũ pꝛidẽ.de ꝛenũ.Aut nõ ẽ ĩ poſſeſſiõe illius
iuris iam qſiti:⁊ tũc aut hʒ poſſeſſionẽ ẽt illicite de
tctã: æ nõ Iʒ aliqd dare ut nõ. Inno.in.c.ad aures
5 eo.⁊ tʒ glo.xvi.q.vij.decimas. nam poſſeſſio eſt
q̃ i ſoũale. hinc ẽ ꝙ nõ cadit in laicũ.ðᷣ pꝛeſceip.cãʒ
nel ſalrẽ ẽ ↄnexa cũ ſpũalibus ꝓpteꝛ adminiſtratio
nẽ qᷓ ide ſequit᷑.i.q.iij.ſi ꝗ; obiecerit. Muio tamẽ
ꝙ ſi ꝓpteꝛ potẽtiã adueꝛſarij uel ipotẽtiã ſuã n poſ
ſer de facili illam ↄſeqni apð ſuꝑioꝛẽ ꝙ tẽ ut euitet
magnum pꝛeiudiciũ licite dare põt pecuniam: ſiẽ̃ in
ſimili de abſolutione ab excõicatione optinẽda diẽ
Jo. an. in. c. ad aures.S. ⁊ ſᷣm h ⁊ ibi nõ.intellige
mãm buins gl. ¶ In gl. f. ibi ſupple maxime ßᷣ gl.
cõmuniter tenetur: ar. in.l.i.. gñaliteꝛ.ff. de calum.
naʒ ſi dedi peccuniã ut negotiũ calũnioſe mibi non
faceres poſſũ repetere ẽt cũ pena ꝗᷓ drupli quãtum
cũqʒ pacto recipiens paruerit Vbpõt intelligi iſta
lſia ſecundũ aliũ ĩtellectũ quẽ ſequĩ hoſt.? Jo.an.
ꝙ ̊ iteruenit ↄpoſitio inter archidiaconũ ⁊ pᷣpoſi
tum illum ĩterueniẽte ancẽ.ſuꝑioꝛis quo cãu licite ꝛe
cipit᷑ pecunia nec ꝛecipiẽs tenet᷑ ad reſtitutionem ſi
oꝓpoſitionem fuat.nt in.c.niſi.eſſent de pᷣben.⁊.c.ij
2æ. C. de ceteꝛo de tranſac. æ uteꝛqʒ itellectus ẽ bonus
in ſe. Et in fi. gl. ſolue h Zꝛium ut nõ.in.c.peruenit

all. in gl.
5 ro benedictioni
Ba nobis. bus nubentium =
exequijs moꝛtnoꝛum nihil exigi debet.h.
.d.primo ponitur queꝛela. ſecundo iudicis datio.
ſecunda ibi diſcretionis ⁊c̃. ota primo ex tex.
quod pꝛoprius ſacerdos debet ſacramenta ⁊? alia
ſpiritualia ſuis paꝛochianis gratis impendeꝛe.
Secundo intellige quod preſbiter qui tenetur

gratis ſpiritualia impendere ſi aliquid recipi
ex pacto tenet᷑ illud reſtitueꝛe. qdᷣ itellige in ſimonia

ↄuẽtionali:ſecus ĩ mẽtali ubi nõ pᷣceſſir paciũ ſed in

tentio depꝛauata.tũc eni ꝑ ſolã pniam aboletur pec
catum ut in c.ul.j.eo.ubi de h̊:lꝛ uide glo.in.c.uni
co de cle.nõ ꝛcſi.li.Vi.que ponit qõem in canonico
qui nadit ad dia ſola itentione ut ꝑcipiat diſtriburi
ones quotidianas.ẽ eni illa ſimonia mẽtalis nõ cõ
uẽtionalis:unde ꝑ ſolã pniam abſqʒ ꝛeſtõne abolet᷑
peccatum de quo dic ut ibi plene nõ. ¶ In gl. pri
ma ibi lʒ ſaceꝛdoti nõ detur actio ⁊c̃.hoſt.dic ꝙ cẽt
actio ↄpetit ubi eſt talis conſuetudo. Sed õ h̊ͥ ob.
tex.in.c.cũ in ecclłie S.eo.ubi tex.ſpecifice loquit de
exeqis moꝛtuoꝝ ⁊ de bndictõibus nubentium ⁊ dã
nar ↄſuetudinẽ Sꝛiã do. an. bꝛeuiter æ ſuccinte dicit
ꝙ foꝝe ꝓ ipſis ſpũalibus ipẽdẽdis non põt induci
conſuetudo ut aliqd det᷑ ſecꝰ ꝓ laboꝛe:⁊ ſic põt ĩtel
ligi iſta gl. Sed certe h̊ ſo.nõ uẽ poſſe ꝓcedeꝛe qꝛ
ut dicunt doc.cõir.in.c.cũ ſit ꝛoãna ſupra.e.ẽt pꝛo
laboꝛe nõ põt aliquid peti.qꝛ pꝛo ipſis ſpũalibꝰ uꝰ
exactũ:unũ nãqʒ ſine ꝛeliquo non ꝓcedit:⁊ ſic pꝛo
utꝛoqʒ.ſ.pꝛo laboꝛe ⁊ ſpũalibus uideꝛeĩ exactum.i.
q.iij.ſiquis obieceꝛit:unde pꝛo intelleciu huiꝰ.c.ad
aplicam.j.e.exquo mone iſta glo.ad ↄſuerudinem
appꝛobandam uarij nõ.ibi ĩtellectus:ut ibi plene di
cam. Sed hanc opi. ſemꝑ tenui ut poſſi ĩduci con
ſuerudo quãdo non preceſſit exactio ut ſic ex mera
liberalitate ? deuotione populi ↄſuetudo talis ſit in
tꝛoducta tũc.n nõ hʒ nitiũ nec fundamentum nitio
ſũ:ſed laudabile.qꝛ nõ ẽ magnum nec mirum ſi ab
eo metũtur tpᷣalia qui ſeminat ſpũalia. ut in.c.ſi epᷣſ
de offi. oꝛdi.li.Vi.⁊ ſupra de offi.oꝛ.qm.⁊ h ur̃ uel
le Ra illius.c.ad apoſtolicam:dum dicit laicos com
pellendos ad obſeruandũ laudabilem conſuetudieʒ
erga ſuã eccleſiã pia deuotione fideliũ intꝛoductam
⁊zẽ. Sed ubi exactio pᷣcedens dedit cãm conſueiudi
ni tũc talis conſuetudo non ualet qꝛ habuit initium
uitioſum ⁊ ita loquitur tex.ſi recte inſpiciatur ⁊ põ
deꝛetur in pᷣall.c.cũ ĩ eccleſie. Sed cõtra pꝛimum h̊ͥ
diſtinctõis mẽbꝛuʒ foꝛtiſſime opponitur.nã ex his
que ſunt mere facultatis non itꝛoducitur conſuetn
do nec ex datione annua gratis facta:ut legitur et
nõ.in.l.i.C. de ſerui.⁊ aqua.per bar.in.l.cnm de
in rem uerſo.ff. de uſuris. peꝛ. Ci. in. l.i. ?.ij. C. que
ſit lõga conſuetudo ⁊ peꝛ Joan.and.in c.ioannes
de cle. coniug.? Innocen.in. capitu. bone.ij.ſupꝛa
de poſtu.prela.ubi dicit quod licet recipiamus in
domum noſtram amicum a longe nenientem: non
tamen ex hoc acquiritur illi quaſi poſſeſſio licet
fuerit pluries receptus nec aliqua conſuetudo indu
citur:⁊æ ut dicit bar.in prealleg.l.cum de in ꝛem
uerſo.licet ruſticus per decennium detuleꝛit alicui
annuarim unum par caponum ſponte ex liberalita
te non tamen ex hoc inducitur aliqua conſuetudo
ut in poſterum inuitus aſtringatur. Item ut dicit
Ey in locis preallegatis quod licet quis per decen
nium continuauerit ire ad molendinum uel furnuʒ
alicuius ⁊ ſic lucrum attulerit lli non per hoc itro
ducitur conſuetudo aliqua ut in futuꝝ aſtringat᷑ iꝛe
2z ↄtinua qꝛ iſti ſũt actꝰ mere facultatis ad ꝓpoſitũ

uae luaniin fuur.

apyli iqnn Nenili ni
nrro o uyl ſi⸗ 8
he opols ſein n 6

cc 150l⸗ ,
i ate le; olts obndt
teiſiecinmit aii ien
ej c Qi ſo hs igi 4
Nunndce gan iift ihs hn
entticds iingtiimnd
dtneet Neecir doedlo
ogi d nl E and cee
Wl Ns mopatnn
clntci i eni deine aan
Mnorigo in ce⸗
o hae AMema ne angubi
tol , uitioblmni hiel⸗
Netr or boſtecbrt pogcir⸗
gmego (Gri ro Drimig⸗
ICenn vclecti onn ſrerdos
Do tiancd cngete ſane dſ
Muas deincdilingpelate aſ 92
dsbihe Nüura ttrcckan
Piſtäimndoignenberin
.o ß giuſs oblnü lete rehe
ſtt tm et eſipeſi
tin aſunm nurſinier i
iteacqunereag nianpon ,

lto eſrig ſe encco e nd

thunt gn ibigninte lenne ha

to ſbi igi
. ln unbe
tniͦt hibonn ii

lii wünatls
noblarvgt. „ 10
cnnn 1 gh

mfmi biilangn tine
Nlentn uneſtichiſcen
mpucſtennſaneee nen
m enh ieſtnl
nndnü imAnnndt
tkntimugumta ninnt
jtuminn hin nnet
Intlyna goſtorntzrY
awſotamdnciim
veuntiudtſenndei
udammnt fafi innninmn
Pzutnscdtein aſencl
NlorNia bibhtittun
cimrteriittge nſcnn 18
elGnhinnd
riim imnugts
rürtstorininan ofon
mugutfunnn igin

an
it Mnl
ndtl ln

N
hin u tmlyn

¶ De ſimonis

ergo ſi ppls aliquid gratis offeꝛebat eccleſie quãdo
recipiebat ſacramẽtũ nõ ur᷑ inrroducta cõſuetudo:
nt i futuꝛũ ad idẽ aſtꝛĩgat᷑ inuitꝰ.pnto priũ hoc poſ
ſe irioꝰ modis ſolui. Mrio modo itelligẽdo ꝙ ali
quis ex populo deſiſtẽs ab obſeruatione alioꝛnʒ re
dargutꝰ a reliquis obſeruauit alioꝝ moꝛẽ. ex h eniʒ
aciu ſatis apparet de ↄſenſu populi uolẽtis itrodu
cere illa landabilẽ ↄſuetudinẽ ſicut in ſili nõ. in iuri
bus ſuperiꝰ alleg.i SZriũ.ſcdᷣo põt ſolui ꝙ ↄria pro
ce ſũt ubi donatio ẽ pura nõ relata ad certũ quid.
Sedi hᷣ caſu ipe ſacri ſeu exhibite rei ſpũalis aliqd
conferebaĩ ur̃ populus lõgo ipᷣe h̊ obſeꝛnãdo ſe ad
Hᷣ uelle obligare ⁊ cõſtituere illã ſpontaneã obligati
o iẽ in recõpenſationẽ ſpiritualium recognoſcendo
deũ in mmeribꝰſuis ⁊ redimendo peccatũ elemoſy
nis. de peni. di.i. medicinã ſicut in ſimili nõ. bart. in
prealł.loco de ruſtico qui ꝑ longũ tẽpus ſolnit par
caponũ aliqua cã pretẽéſa qꝛ tenebat aliquid a dño.
tertio põt ſolui ꝙ ſit ſpale fauoꝛe ecclelie ut longo
tpᷣe popuſus ſic ĩpendendo tẽpoꝛalia nidearur nelle
iducere cõſuetudinẽ in futuxꝝ. facit.c.ex parie de cẽ
ſi.? qð ibi nõ.⁊.S.ð cõceſ.prebẽ.ex ꝑte aſtẽf.⁊ hec
bñ nõ ꝑ que elicit᷑ modus ꝓbandi cõſuetudinẽ lan
dibilẽ i iſtiſ ſpiꝛitualibꝰ.⁊ ĩ ſili aliquid tãgã i.c.iaco
bus.j. e. Quãtũ vo ſpᷣs cxigat᷑ ad ĩtꝛoducẽcũ bãc
ſuetudinẽ puto ſufficere tps.x.annoꝝ tum qꝛ iſta
ſuetudo laicos aſtringit ⁊ non clicos inter qnos
indiſtincte ꝓcedit cõſuetudo ex curſu decẽnij:ut cõ
manit᷑ nõ in.l.de quibꝰ. ff. de legi. Lũ qꝛ iſta cõſue
rudo nõ eſt ↄ ius imo pia ⁊ fauoꝛabilis:ut in pᷣa le.
c.ad apticã. vn eriã de iuꝛe canonico ſufficit ipᷣs. x.
annoꝝ:ut eſt gl.nõ.in.c.fi.de ↄſue.li.vi.⁊ puto ẽt
ꝙ data hac ↄſuetudine laudabili cõperar actio ipli
actoꝛi ad faciẽdũ obſeruari hãc laudabilẽ ↄſuetudi
ne n: ut dicit hoſti.⁊ hec pꝛocedãt quo ad primam
parté glo. ¶ Sed quo ad primã paꝛtẽ in eo quod
uiderur uelle ꝙ tã pꝛopꝛiꝰ ſacerdos q; alienus non
poſſii aliquid exigere ceſſante cõſueiudine niſi ei ſũ
ptus deſit: diſtingue latiꝰ z ſic ꝙ aut pꝛopꝛius ſacer
dos habet vñ niuat ⁊ tũc ceſſante cõſuetudine non
poſſit aliquid exigere ut hic ⁊ in.c.cũ in eccleſie.S.
eo.ſʒ gracis oblatũ licite recipere põt:ut .c.pꝛoxi.
in fi. ⁊.c.tua.j.e.⁊.c.⁊ ſi queſtiones.s.eo.Si nero
deſunt ei ſumptꝰ neceſſarij:⁊æ tũc ſi põt honeſte ſibi
aliũde acquirere ad nictũ:puta ſcribẽdo pueꝛos do
cendo uel quid ſile exeꝛcẽdo ⁊z nõ põt aliqnid exige
re. ĩputet᷑ eni ſibi qui tale tenue benficiũ acceptauit:
querat ergo ſibi nictũ manibꝰ nel induſtria.xci.di.
clericꝰ uiciũ ⁊ ibi bona glo. nã ⁊ aplus qrebat ſibi
nictũ manibꝰ tpe pꝛedicationis:ut in.c.cũ apłlus de
cenſi.ſic enã nidemus ſile in pꝛe ut nõ teneat᷑ alim ta
pꝛeſtare filio ſi honeſte filiꝰ põt ſeipſũ reger̃ ⁊ nutri
re:ut dicit tex.in.l.ſi quis a liberis.ff.de lib. agno.
Si vo nõ põt ꝓpꝛiꝰ ſacerdos hõeſte ſibi uiciũ alit
qrere tũc uel eps ſibi ꝓuidebit nel populus poterit
Opelli ad pꝛeſtãdum ſibi neceſſaria uictui.ꝓ h nide
bo.glo.de ↄſecr.di.i.in.c.oĩs xpᷣianꝰ q̃ dicit facere
dorẽ indigẽtẽ poſſe ſubtrahere ſpũalia populo niſi
faciat oblationẽ:vn poſſit niuere ⁊ uide quod nõ.iĩ
Cc.de bis.S.de eccle.ediſi. Si uere eſt ſacerdos ali

enus qni fone eſt innitatus ad exequias faciendas
uel a 1 alia ſoũalia ĩpẽdẽda. ? tũc põt licite ſuas ope
ras ſpua es locare non ut directe ꝓ ſpualibus reci
piar tpale: qᷓ in recõpenſatione daãnoꝝ que ſuſtinet
in expibe do puᷣti ſuã æ trabendo morã ĩ ſpualibꝰ
imen ſen dis: ur nõ. Iino.in.c. qm j. ne pla.uices
ſuis. ⁊ ſic reſtringe glo.xxj.q.ij.pcipimus que ſuimn
płr Aicit ſacerdotem poſſe ſuas oꝑas ſpᷣuales loca
re. Et amnolia hãc glo. que uideiuꝛ h ꝑmitere etiaʒ
in ectraneo ſacerdote dnutaxat qñ ſumptus ſibi de
ſunt. nã et ſi abundat põt exigere in recompenſatio
ne dĩnorum cũ ad h̊ ex officio nõ tenear᷑.?⁊ ꝑ h rẽa
net declarata tota mã glo¶ In glo. in v. benedicti
onibus in fi.dic ꝙ ꝓpe ⁊ ſtricte iſta bndictio nupti
a is non ẽ ſacr̃m.ſed largo mõ ſic:ut nõ.in ſeica de
ſacra.non ite. Et qꝗᷓ ſunt ſacr̃a ſtricte ſũpta tã neceſ
ſaria q; uoluntaria uide per banã gl.in.c. ueniens
de tra iſac. Nẽ vꝛ innuere iſia glo. ꝙ ſi benedictio
non eſſz ſacramẽtum poſſz aliqͥd peti:dic ur ĩ. c.ad
nzam. S. eo. Abbas.

Jlectus filius. Si per aceu

ſationem con
ſtat monachum ſimoniace fuiſſe receptum
receptus ⁊ recipiens deponetur. Si vo per iqſino
nẽ receptus ĩ arnꝰ mõaſteriũ detrudit̃ recipienu vo
2 n noribus pena ↄdigna iponitur. æ interi ab exe
cutione ordim ſacroꝝ ſuſpẽduntur. Oiuidit nã i p
ma ponitur ↄſultatio.iĩ ſcdᷣa diſtinguens reſpe nſio
ibi nos.in tertia mandat ibi iniũgens.in quarta in
ſtruit ibi illð tñ. Caſus ⁊c̃. 4 Sors nn ex tex.
ꝙ conuictus per uiam inquiſitionis de ſimoma nõ
in oꝛdine com miſſa non deponitur ab officio: ſed
ta itu n re nouetur a beneficio uel a oco ſunoniace

ac quiſito. nam poteſt talis poſt peꝛactam penitentiã

in ſuo oꝛdine licite miniſtrare ex quo traſfertur ad
aliud monaſterium ſeu ad aliud beneficium Se
cun ſo nõ. ꝙ archiepiſcopus poteſt deponere ſub

ditos ſui ſuffraganei pꝛopter crimen:quod nidetur

contra.c.paſtoꝛalis.S.de offi.ordi.Sed doc.intelli
gunt ſoeciale hic in archiepiſcopo cantuarienſi qui
non ſolum utitur iure metropolitico ſed etiaʒ legati
onis:ut in.c.i.ſupꝛa de offi.lega. Vel poſſumus di
cere ꝙ crimina noroꝛia erant que archiepiſcopus

uiſitando pꝛouinciam punire poteſt: ut in.c. Roma

na..notoria.de cenſi.li.vVi.¶ Zertio collige ꝙ
receptus in monaſterio per ſimoniam ſeu ſunonia
cam pꝛauitatem inde remotus debet collocari in ar
tioꝛi monaſterio ad hoc ut agat penitentiam ð deli
cto commiſſo. Si nero nõ reperiuntur artioꝛa mo
na teria.tunc ſecundum doctoꝛes poſſunt collocaꝛi
in equali eiuſdem oꝛdinis uel diſpenſatiue poteſt e
nuntiationem in eodem:ut in. c. de regularibus ſu

pꝛa eo. Et per hoc remanet declarata tota materia

glo G Altimo collige ꝙ gratanter oblatum tem
poꝛe receptionis alicuius ſpũalitatis poteſt recipi ſi
nulla pꝛeceſſit taxatio. ¶ Et ex hoc infero ad que

ſtionem:eſt ſtatutum in eccleſia:ut nouiter receptus

in canonicum nel in monachum tencatur cer
zum quid ſoluere: quidam recepius ſine aliqua

—

—

¶ Be ſimonia.

exacuone ſoluit nũquid licite h̊ ꝛecipiatur. Et dico
ꝙ non ꝑ iſtü tex.qꝛ exquo pꝛeceſſit taxatio illa obla

tio aer Bwr ns taxatiõis:facit.i.q.iij. ex
multis. ¶ In glo. i. ibi bene põt dari pecunia æzc.
Sed pondeꝛa qꝛ h̊ dictũ z ſequẽtia prima fꝛõte
nident᷑ cõtra tex.nec glo.ſolnit:ſed in vVitate ponũt
diueꝛſos caſus.nam ab eo qui innitari dʒ gꝛatis ñ
dʒ aliquid exigi:ita loquit iſte tex. Sed ĩ caſibꝰ poſi
tis in glo.pecunia dat᷑ ab iuitante nõ ab iuitato: et
diẽ h̊ hoſt. ꝙ ut quis ꝛecipiar ſacramẽta neceſſaria
poſſumus dare pecuniã qꝛ ſine eis ſaluari nõ põt:
iõ ioleratur pecunie datio ut alliciat᷑ quis ad fidem
7 ad ſalutem. Sed ꝓ alijs ſacramẽtis nolũtarijs ꝛe
cipiẽdis nõ dʒ aliquid dari:unde non debeo da? pe
cuniã uni ut itꝛet ꝛeligionẽ:qꝛ ſine ꝛeligione ſaluari
põt: ut i.c.i.in fi de ſum.trini.⁊ fide catbo. Itẽ diẽ
phili. ꝙ etiam pꝛo ſacramentis uoluntarijs non d;
aliquid dari ex pacto:⁊æ eſt ueꝛbum ſatis notabile.
Et limita ſecundum ea que dixi in. c. cum in ecclie
S. eo. non tñ debeo infideli daꝛe pecuniaʒ ex pacio
ut conuenatur ad fidem. ſed gratia libeꝛalitatis ſic
ut ipſum ad fidem alliciam. ¶ In glo. in Vbo dan
tes ibi de hoc accuſatur:⁊æ bec ſolutio uerioꝝeſt: ut
ſaris pꝛobatur in.l.denũtiaſſe allega.in glo.naʒ po
tuiſſet dans conuinci peꝛ fallas pꝛobationes. uel in
iuſte condennari peꝛ iudicẽ et iniuriaʒ:iõ non debʒ
pꝛeindicari alteri qui dicitur ꝛecepiſſe. Et pꝛo intel
lecru glo.facit tex.ibi ꝙ ſi aduerſus eos ⁊c̃.que lr̃a
pareſt compꝛehendeꝛc tã dantes q; ꝛecipientes?« 2
In glo. in neꝛvo ſeueritas. ſed iunc queritur quid
operabitur iſta depoſitio in monaſterio: dicunt In
no.? Moſtie.ꝙ non nocabitur ad capitulum nec
ad alios tractarus nec ꝛecipiet pꝛebendam ſuaʒ nec
nictualia cum alijs.ſed erit ĩ eꝛgaſlulo.i.ĩ loco ſtꝛic
to ſeu carceꝛe.h̊ dicia doc.puto ꝓcedeꝛe ĩ mõacho
q ñ ẽ clericꝰ:ĩ tali.n.nõ põt cadeꝛe depc ſuio ab oꝛ
dinc cũ pᷣuatio pᷣſupponat habitũ ðᷣ deſpon.impu.
ad diſſolnendum.⁊. xxxij.q.ij.qdð neꝛo non foꝛma
tum. Sʒ ĩ mõacho clerico oꝑabit᷑ depoſitio ſicut in
clerico ſeculari: quia deponeiur ab oꝛdinibus ? nõ
habebit amplius eoꝝ execunonẽ. C In glo. i Vbo
amoras in fi. bᷣ gl. ur̃ innneꝛe ut ſeculares clerici cõ
nicti de ſimonia cõmiſſa ẽt in bnñficio debẽt deponi
etiam ſi fuerit actum ꝑ niã inqſitiõis. Et docto.ad
confirmationẽ huius dicti indncũt aliqs ꝛõcs ſpali
tatis int̃ ꝛgulaꝛes ⁊ ſeculaꝛes. Crie ne Segli
ꝛes non ſeruat᷑ oꝛdo indicij.uſquequaqʒ ut in. c.q̃i
teꝛ el.ij. S. de accu. iõ cũ gꝛauaꝛentur in iſto ꝛeleuet
in quãtitate pene.ar.in.l.eũ qui..i popularibꝰ ff.
de iureiur. æ in. c.i.de parochijs. Secunda ꝛatio ꝛe
gulares nident᷑ h̊ feciſſe intniiu elemoſine ? pꝛo ani
ma ſaluanda. nam deberent pecuniam ut poſſent in
monaſteꝛio deo ſeꝛuiꝛe. ¶ 20 qꝛ fauoꝛe ꝛceli
gionis mitiꝰ dr̃ agi cum eis:⁊ do.an.coniungendo
has 20cs ĩtricat hanc mãm:unde dic ut dixi in.c.in
quiſitõis alt.in gl.æ in pꝛeall. Et dico ꝙ in h nulla
E dria ĩteꝛ ſeculaꝛc ⁊ ꝛegulaꝛc.nam ſecularis ↄuictꝰ
de ſimonia cõmiſſa in beneficio nõ dʒ deponi exq
fuit actũ ꝑ inquiſirõem ſecus ſi fuiſſet cõmiſſa in oꝛ
dine ut ibi pxne dixi ⁊ optime pꝛobat hoc.c.nõ in

ducèdo ſpãlitatẽ aliquã in ꝛegularibus. Sed unum
Zrium foꝛte elicit᷑ ex tex.qꝛ exquo h̊ fuit actũ ꝑ niã
iquiſitõis abbas ⁊ abbatiſſa non remonẽtur ab ad
miſtratõe cum ꝓ graui peccato ſeclaris remoueat᷑
ab adminiſtratõe:ut in.c.qualiter pᷣall.et regulares
facilius deponuntur ab adminiſtratõne ut ibi dic
ꝙ hodie fuari dʒ.c.qm.j.eo. Sed ad iſtud.c.ſuo
tpᷣe põt dici ꝙ mitius agebat᷑ cũ iſtis:qꝛ ipſi nõ exi
gebant pecuniã:ut ipſi eã lucri faceꝛẽt:ſʒ ut monaſte
rium ⁊ ſic nõ nidẽtur tm peccaſſe ſicut alius pᷣlatus
ſecularis qui ex ꝓpꝛia cupiditate comminit ſimoniã
n gl. in. V. officialibus ibi æ oẽs de capło ĩtelli
gunt᷑ ſciꝛe ⁊c̃.hoſti.dicit ꝙ Iʒ alij de capirulo preſu
mant᷑ ſcire facta capituli nel plati tamẽ nõ puniũtur
niſi ꝓbẽtur cõſenſiſſe delietũ eni ꝛequirit neꝛũ dolũ
unde nõ ſufficit illa pſumptio ſcie ⁊ ſic cũ hoc dicto
cõir tranſeũt h̊ doc. Sed per hoc iſte articulus non
ufr̃ dilucidatus ideo plenius in h̊ diſtingno. ꝙ aut
delictum fuit commiſſum pꝛius communicato toto
capitulo æ tunc omnes puniendi ſunt qui conſenſe
runt expꝛeſſe ? etiam qui tacnerunt quia debebant
expꝛeſſe ꝛeſiſteꝛe maleficio committendo æ dare no
cem in contrarium ut nõ:dicit Inno.in.c.i.de his
que fi. a ma par. ca. Si ueꝛo aliqui expꝛeſſe contra

dixeꝛunt ⁊ in capitulo tunc iſti non ſunt pumendi:

nt in.l.i.ff.de magiſ.conue.ubi bonus tex.⁊ in.c.
ꝛ0mana. S. in uniuerſitatem de ſenten. excõ.li.vi.in
H. culpabiles.nam pena debet teneꝛe ſuos auctoꝛes
in.c.queſiuit de his que fi.ꝗ ma.paꝛ.ca.⁊ in.l.ſanci
mus. C. de penis. Si autem non capitulariter deli
ctum fuit commiſſum tunc officiales æ maiores de
uninerſitate puniri debent una cum prelato qnia
pꝛeſumptio eſt quod pꝛelatus cum conſilio ? aucto
ritate iſtoꝛum facinus commiſit uel ſaltem preſn
mitur in eis ſcientia.ideo debebant reſiſteꝛe: ⁊ ſic
põt intelligi æ ꝛeſtringi iſta gl. quam ſic intellectam
nota. Sed inferioꝛes de uniuerſuate non debent
puniri:tum quia non ita pꝛeſumuntur ſciꝛe tum
quia non habent tantam andaciam in ꝛeſiſtendo:
unde ⁊ in ipſis maioꝛibus ⁊ officialibus dicen
dum puto quod ſi conſtiteꝛit eos ignoꝛaſſe non
ſunt puniendi:ſed tantum ipſe pꝛelatus cqui celi
quit argumen.in capitulo.ij.de conſtiint.⁊ in pre

alle. capitulo queſiuit ⁊z.xvi.queſtione.vi.ſi epiſco
gun Da uden glo.ibi ſed nunquid collegium.

Mora hanc gloſ.nſqʒ ad finem. nam quotidie ad
eam fit remiſſio: cum queritur nunquid collegium
uel uniuerſitas poſſit accuſari uel pu niri:et eſt qua
ſi ſimilis glo.xij.queſtione.ij. epiſcopus qui man
cipium. Iſta tamen glo. nibil boni concludit hic.
Innocen.hic.⁊ in capitulo grauem infra de ſentẽ.
excom. concludo quod criminaliier uniuerſuas
non poſſit accuſari:quia in ea ſunt infantes furioſi
2z ſimiles perſone que non poſſunt delinqueꝛe:unde
ſi uniuerſitas tota puniretur criminaliter conninge
ꝛet hoc abſurdum ꝙ puniꝛentur innocentes Item
eadem eſt uniuerſiias tempoꝛe delicti que erit iſtis
moꝛtnis ⁊ alijs ſuꝛꝛogatis.l.pꝛoponebatur.ff.de in
di. Unde ſequeꝛetuꝛ inconueniens quod futuri qui
non deliqueraunt puniꝛẽtur. Sed iſtas rationes

colſttbic gchotln⸗
cncz onj llſ euhfi
imnot ln

iue
“ ppie i nin
ſarhih i ſy⸗
iecfe CMm initi o
niwmth:t d bi adt ibni
iß lüfcimems alblind
Inrſct) unſimieid
enefated ſiciiii
N ici Nlriiddd
Pdazed Pieoeeniniplih
otosemfargteſtammg inie
Eadna liin tſinu Y⸗
ſoo,ſ 0 am mne
uurſus diguere ootnr ian
icaliAcoſna
int j laler. Quij ſo ſ
Nairiimieeſtarz urd
nlattii Cclan pot vnivetins
lerpaffun⸗ lan die r ſciclig
atbitig Knz
unerſtus poret ipore
Aelthintzamn
iſun cein nand nncis
Alenusminerenpis Popenn⸗
eſſiuns bitgecalani öni⸗
Iiulter teinlur e porit e
Manuerſitnre grin alluſe

ncinnleher
Alaloenit eg id
eisceian iniu⸗
atgern

. ... E.NAtan
n Hemmn in mmnint
renammmei htn
lonmninche qrto
nmnͦdar Imn ncicbs
wiicntſiann
nomk ſinoimn anani:
Ametch denn eine,
urimmn Kiom grdſ gin
en tatrensue
ARsnfipnannt
16 Gim non chininin
nnrofcaltstibra
mdtm aw amn Mh' ⸗
artms nn anilornn
us nmi l alin oſ
v Cctan eſſer,rl
ging om ſe neann
8 Muraſtan ſon Ect
n Wörunmn Gr n
rm niwin d Aſenk:
münthis Soühn⸗
Aotenens otſtten
—
Hamhi e mm /
nuun ,
Nita0RW½
uniat

4 in tolgon

¶ De ſimonia

confutat bar.in.I.aut facta. ff. de penis. nam ĩ młiiſ

delictis inocens punit᷑ ꝓpt᷑ nocẽtẽ:ut ẽ nidere ĩ cri

mine leſe maieſtatis ubi filiꝰ puni᷑ ꝓpt᷑ pꝛem.ut.il.
P

quiſquiſ. C. ad.l.iul. maieſta. . vi.q.i.ſi quis cũ mi

litibꝰ. Icẽ in ſacrilegio de quo i. c. felicis ðᷣ pẽis.li.
vi.⁊ ad idẽ tex.i.l. nſufructꝰ. ff. quẽadmõʒ nſufru.
a nitt. ubi ciuiras qñqʒ ſubijcit᷑ aratro. Ooc.nẽi pa
rũ boni hic dicũt:uñ concludo hãc mãm poſt bar.
hũc aꝛticulũ elegãt᷑ examinatẽ ĩ pꝛeal.l.aut facta.Ex
duo pricipalit᷑ examinãda ſũt. Drimũ nũquid uni

uerſitas ſeu collegiũ uel caphj qᷓ noĩia ideʒ ſignificãt

poſſit deliquere.2 nũquid põt puniri. Ad primuʒ
dicendũ ꝙ ſm neꝛitatẽ collegiũ nõ ẽ aliud a ſinglłis
5ð collegio: ſm iuriſditionẽ aliud collegiũ alid ſin
guli: ut xij.q.ij.qui manumittit⁊ in.c.nouit de his
q̃ fi.a prela. uñ collegiũ ſeu uniuerſitas ẽ qdã peꝛſo
na ficta ⁊? repntata.l.mortuo.ff. de fideiuſ.⸗ preal.
c. nouit ubi dr̃ ꝙ epᷣs ⁊ canonici faciũt unũ coꝛpꝰ?
certe h coꝛpꝰ non eſt neꝝ:ſʒ fictũ ⁊ repntatũ. ꝓpꝛie
ergo uniuerſitas nõ põt delinquere:qꝛ nõ hbʒ ueruʒ
coꝛpꝰ:ſʒ ꝓpꝛie deliquũt ſinguli = ſingulares de uni
uerſitate: ſʒ iſtud coꝛpꝰbẽt᷑ ꝓ vo quo ad multos iu
ris effectꝰ: Anð aduertẽdũ ꝙ qðdã deliciũ ↄſiſtit ĩ
omittendo: ⁊ illud bn cadit ĩ uniuerſitate loquẽdo
m fʒ illã fictionẽ iuris.ad H.l.iubemꝰ. C. de ſacro
ſan. ecc.ſic ⁊ ð uniuerſitatẽ pᷣſcribi ꝓpt᷑ delictũ ne
gligẽtie facit qð nõ.i.c.de illiſ.S.ð cõdi.appo.Qð
dã vo deliciũ cõſiſtit ĩ faciẽdo. ? ĩ tali vᷣlicto ẽ ↄſide
rãduʒ qð ꝓpꝛie ↄcernit ipſaʒ uniuerſitatẽ ita nõ
ſingulos:ut facere ſtatuta iniqua ⁊ iponere collectaſ
ſeu datia illicita ⁊ ſimilia. Iſta enĩ nõ pnt adaptari
ad ſingulos:ſʒ ad ipſam uniuerſitatẽ: vñ iĩ iſtis ipſa
uniuerſitas ðᷣliquere põt:ut ĩ auẽ. nulla cõitas. ⁊ in
aut᷑.caſia.C. de ſacroſan.ecc.⁊= ĩ.c.grauẽ.⁊ ĩ.c.no
uerit. . de ſen. exc. Quedãa vo ſunt delicta qᷓ ꝓpꝛie
nõ cadũt ĩ ipſã uniuerſitateʒ:ut dolꝰ homicidiũ ⁊ ſi
milia ⁊ tlia delicta põt uniuerſitas alijs demandare
ulex poſtfacto rata hẽe ⁊ ſic ĩtelligant᷑.l.merũ.F.ij.
⁊2. l.ſi ex dolo alle.ĩ gl. Et ꝑ h̊ pʒ ſo.pꝛimi dubij an
⁊ qñ uniuerſitas ꝓpꝛie ⁊ ĩ ꝓprie deliquere põt ¶
MNuo ad ſcõʒ nũquid põt puniri aduertẽdũ qꝛ que
dã ſunt delicta in quibꝰ inocẽs põt puniri ob culpã
alterius:ut in exemplis ſuperius allegatis.⁊ tũc nni
uerſuatis ubi tale delictũ cõmiſit põt puniri etiã cri

minaliter ⁊ ciuiliter ⁊ poterit decapitari deſtrnendo

ipſaʒ uniuerſiatẽ.ut in pal.l.uſufructꝰ.vn ⁊ oli ipe
rator dedit ſñiam ↄ ciuitateʒ brixie que fuit ſibi re
bellis:ut ſubijceret᷑ aratro.⁊ ſic puniebat uniuerſita

tem criminalit: ʒ ex miſericoꝛdia talẽ ſententiam po

ſtea reuocauit.legitur etiã de ciuitate bvononie ꝙ ꝓ
pter eius delictum ex ſententia iperatoris fuit pror
ſus deſtructa æ paſſa aratrũ:ſʒ poſt ex indulgeniia
reedificata ut nõ.in prohemio.ffoꝝ.Sic uidemꝰ
ipſe deus deleuit funditus ſodomã z gomoꝛram et
tres finitimas ciuitates:⁊ tñ ibi erãt multi ĩifantes ⁊=
furioſi qui non poterant delinquere. Et attrocitate
ergo delicti ſepe tẽporalit᷑ unus punitur pꝛo alio.=
uide pro h bo. glo.xxiiij.q.iij. in ſũma.=.i.q iiij. in
ſuma facit c.non eſt. S. de ſpon. Et in huiuſimnodi ðᷣ
lictis ceſſant rationes Inno.nt pʒ ex predictis. Et

concluditur glo.male dicere in. caꝰ. epiſchopus qui

mancipium.xij.q.ij.ubi Mar.brixi.dicit ꝙ illa nni

ueritas poterit criminalit᷑ accuſari ubi non ſunt ifã

tes ⁊ ſimiles ꝑſone. In alijs aũt delictis ubi unꝰnõ

punit᷑ ꝓ alio tũc ĩ cãibꝰ ĩ quibꝰ dixi nniuerſitatẽ
prie deliquere ⁊ non ſinglłos. tũc aut collegium eſt

Euum ur ẽ collegiũ priorũ ſeu doctoꝝ nel caphin co

cleſiaſticum:aut eſt colleg iuʒ diffuſlum ut ciuitas. pꝰ
caſu qn pena a iure pro delicto ſtatuta ↄcernit ita

ipam univitatẽ ꝙ non ſinglos:⁊ tũc punit᷑ ipa uni
ueꝛſitatis. Exẽplũ publicat᷑ res ex certo delẽo. tũc ſi

illa res ẽ uni vlitatis 7 uniuerſitas deliquid ipa pũi᷑
ꝓ h̊ tex.i.l.iubemꝰ pallł.ad idẽ tex.i ſili ĩ.c.cũ dileciꝰ

de ordi.cog. Si uero pena poteſt eque cadere in

ſingulos:ut qꝛ eſt pena pecuniaria.æ tunc debet pu
niri ti ↄlẽtientes:ut pᷣalł.l.i.ff.de magiſ.ↄue.æ ſic

põt intelligi pall. S. uniuerſitatem in v. culpabilcs ſi

uero collegiũ eſt diffuſum ut ciuitas uel caſtx:iunc
qꝛ de facili non pñt diſcerni delinqntes a nõ ðliqnti
bus pũ̃ietur ipa uniuerſitas æ idem dicendũ ut.õ
dixi qñ delictum non cadit ꝓpye ĩ nniuerſitate: quia

ex quo.h̊ mandauit alijs uel habuit ꝛatũ ipa tenctu⸗ W
ut in pall.l. metũ. F. ij. facit tex.in. c. felicis de penis

li.vVj.⁊ in.c.ita nos.xxv.q.ij.ubi ciuias pᷣuatur di
gnitate epali ꝓpter delẽm homicidij:quia ut dixi ꝓ
pᷣe non cadit i uniuerſitate:ſʒ tenetur ex eo qꝛ man
dauit uel ratum hũit. Sʒ ĩ mõ pumiendi eſt aduertẽ
dũ ꝙ aut pena eſt tlis ꝙ poteſt cadere ĩ ipam nniv
ſitatem ⁊æ pũitur ipa uniuerſitas: Aut non é ilis ut
qꝛ pro homicidio iminet pena capitis æ tunc ↄmu
tabitur ĩ aliã penã: ad h̊ qð nõ.i.l.quid gꝰ. S. pena
grauior. ff. de his qui nõ.infa.Er iſta ẽ rõ uera q̃re
uniuerſitas non excõicat᷑:qꝛ excõicatio non cadit in
uniuerſitatem: ſed requirit uerum corpus z animaʒ
bapliʒzatam:æ uerum ? proprium delictum excom
municandi.xj.q.iij omnis xpᷣianus ⁊.c.audi deniqʒ
2z.c.ſi quis preſbyteroruʒ de rebus ecc.non alien.2⸗
uide ꝙ nõ.xxiiij.q.iij.in ſũma.nec dʒ h̊ caſu nmvᷣſi
tas decapitari totalit deſtꝛuẽdo.ſ.totum collegium
nt S dixi ne ſequeꝛetur illud abſurdum de quo dixe
rat Jnnocẽ.uidelicet Innocentes pro nocentibus
puniri ſi delictum non eſt tale.⁊æ ob hanc rationem

putat Oartho. in loco preallegato. ꝙ quando uni

uerſitas condemnatur pecunialiter executio fiet
ſolum contra delinquentem: ſed ſi non poteſt ap
parere quis deliquit ut quia poſitum fuit partitum
peꝛ lupinos albos ⁊ nigꝛos et tunc puniunur om
nes ne delictum ꝛemaneat impunitum:arg.in. l. ita
uulneꝛatus.ff.ad.l.acqui.⁊ ꝑ h̊ͥ hẽs ſm dubiũ decla
ratum ¶ SDed iuxta pꝛedicta quero quando nnineꝛ
ſitas dicatur relinqueꝛe:ᷣ tetigit glo.in.l.ſicut.ff.ꝙ
cuiuſq; uniuer.⁊ non bene firmauit pedes ſed meli
us firmauit ⁊ tetigit gl.in.l.aliud. J. refertur.ff. de
re.iur.bar.in pꝛealle.l.aut facta Jo.an.in pꝛealle.

c.felicis communis ⁊ uera ſo.eſt.ut tunc attribue

tur uniueꝛſitati quando fuit prius deliberatum in
ipſa uniuerſitate pulſata campana ⁊ alijs requiſitis
ad congregationem uniuerſitatis:unð ſi oẽs hoieſ
huiꝰ ciuitatis inſurgerent ⁊ certũ deliciũ oↄmitteret
nõ diceꝛetur factũ per uniuerſitatem:ſʒ ꝑ ſinguloſ ð

„

¶ Be gmonla.

uniueꝛſitate ẽt qd plus ẽ ſi faceꝛct pulſari capanã et
elenarẽt nexillũ unineꝛſitanis. nã iſti potius ſũt ĩcita
toꝛes ſinguloꝝ.oʒ g' ut pꝰ fiat delibeꝛatio ĩ nnixeꝛ
ſitate: fac ꝙꝙ nõ. i. c. cũ oẽs de ↄſti.¶ Nluo qꝛẽdũ
utrũ punita nniueꝛſitate ꝓ eiꝰ delicio poſſint puni
ri ſingnlaꝛes de uniueꝛſitate qui delicira ↄmiſerum:
de quo ꝑ Jo. an. pꝰ Jo. mo. in palleg. c. felicis. ubi
ↄcludit ꝙ ſic ⁊ facit tex.in palle..in uniueꝛſitatem
.c. ꝛ2omana ⁊ ꝑ bar.clariꝰ in palł.l.aut facta ubi ſub
tili ↄcludit ꝙ i illis delictis ꝗᷓ dixi ð que pñt ꝓprie
cadeꝛe in nniuerſitatẽ puniet uniueꝛſias tõꝙᷓ faciẽs
ſ ſinguli punient᷑ tanq; icitatoꝛes ⁊ fieri facientes.
n aliſs vo qᷓ nõ ꝓprie cadũt ĩ uniueꝛſitatẽ ẽ to
tũ eõ qꝛ ſingli pnnient᷑ tanqᷓ faciẽtes:⁊ nniuerſuas
tanqᷓ; fieri facies uel ratũ bns:æ ꝓ hoc fac iſſie iex.
2 i.c.ueniẽs..e.⁊ qð nõ.i palle.c.felicis ⁊ hec ben
nõ. quia nnllia ? quotidiana ſunt ⁊c.
Icet heli Abbas contra teſtes
*qui depoſuerũt euʒ
gde ſimonia in iundicio iſitis excipere põt
ip ſunt inimici z cõſpiratoꝛes.al ueꝛo exceptiones
criminum opponeꝛe nõ põt. h. d. Et clariꝰ declareĩ
H.c.ꝑ.c.ſeqñs qð uenit ad decłationẽ huiꝰ. Et diui
dit᷑ in rꝛes ptes. in pria ponit exoꝛdiũ.in fa narrati
oneʒ ⁊? factum ⁊? oꝛdinẽ ꝓceſſus:⁊ allegat ꝓ ⁊ S. in
tertia iĩteꝛlot fa ibi cnʒ g. teꝛia ibi ne vo. Caſus
2c̃. 5 pꝰ ex tex. ꝙ pᷣlaiꝰ ꝙᷓtũcũqʒ bonus ⁊ ſan
ctus ĩ ſe põt gꝛauari ⁊ ð pmi ex ſubditoꝝ exceſſibꝰ
quos negligent᷑ omitit ĩcoꝛectos.ipe.n nideĩ eos
occidez nõ coꝛripiẽdo ↄcoꝛ.c epheſijs.xliij.Gi. ⁊.c.
irrefragabili S de offi. ordi. z iõ platura non eſi mo
dicum onus cum nedũ ſibi: ſʒ t alijs oʒ ꝙ ſit bonꝰ
Viij. q.i.q epatũ.⁊ iõ alibi dr ꝙ h̊ eminʒ plus mero
ribus afficit᷑ qᷓ honoribus gaudet xiij. di. nerni. Et
pondeꝛa ꝙ platus ex ̊ qnqʒ punit᷑ nõ ſolũ eternali
teꝛ ĩ alio ſeclo: ſʒ ẽt ĩ iſto moꝛte niolẽta et tempoꝛali
Ex quo iĩfert᷑ ꝙ ꝓpt᷑ peccatũ ciiꝰ qnʒ quis moruur
nec cõplet dies ſuos iux illud pſalmiſte. Viri ſãgui
num nõ dimidiabũt dies ſuos. et uide glo.xi. q.iij.
epᷣi:⁊ ideʒ qð dixi ĩ plato dic in patre negligenie cõ
ripeꝛe exceſſus filioꝝ ſuoꝝ:tenet᷑.n. ad h.xxiij.q.iiij
duo iſta noĩa nide bonum tex. xlvij.di.in. S. neceſſe
facit. c. non putes.xxiiij.q vV. ¶ Uota q; in norijs
nõ fᷣnat᷑ oꝛdo iuris. vnde non ꝛeqrit inſcriptio nec
monitio pcedẽs nec clamoſa inſinuatio: et iõ tex.Hᷣ
dicit ur de notorijs exceſſibus taceatur zc̃. de quo
tñ dicendũ: ut nõ. in. c. ad noſtrã. S. de iureinran.
tẽ nõ ꝙ denũciationẽ ẽt canonicã dʒ pcedeꝛe
caritatina momtio: æ nõ ꝙ dʒ monitio eſſe caritati
na.i.ex ſola carirate ꝓcedens nõ aũt ex odij fomite
aur ppteꝛ lucrum tẽpoꝛale. Et colligit ẽt ex iex ꝙ ĩ
crie ſimonie reqritur iſta monitio ſicẽ in alijs cribus
7 ſic nideꝛerur h̊ tex. deciſioneʒ gl.i.c.iĩquiſitõis ĩ
pn. ᷓ de accu. ̊ tamen ar. nõ ex toto colligit ex tex.
qꝛ ut diẽ h Jo. an. foꝛre h ſimonia nõ fuit comiſſa
iĩ receptõe oꝛdinũ uel ĩ adeptõe dale ign potu
it Hᷣ ꝛeqri monitio ꝓpter alia delicta. WM.õ nltyꝰ
ꝙ iquiſuõeʒ dʒ pcedẽ fꝛeqns iſinuatio.g nõ ſuff ẽ
ꝙ ſemel im cria fueꝛũt nuntiata pᷣlato:ſed etiaʒ fᷣm
quoſdã reqri irina iſinuatio:ar.in.c.cũ ecclia õ de

—ðD

cau. poſ.? ꝓpꝛie. Alij dicunt ꝙ ſuſſicit bina:ar.i.l.
iij. C. de epiſ.audi.⁊ in.c.ita nos.xxv.q.ij. ⁊ ſatis
dici põt h arbitrariũ cũ nõ ſit in iure expᷣſſum ⁊ ba
bebit᷑ ꝛeſpectꝰ ad numeꝝ ⁊ ad qualitatẽ denũtiãtinʒ

⁊ ad qualitatẽ denũciati:ar.in.c.q̃iiter el.ij. ð accn.

Mõ ibi nõ facile cꝛedeꝛe ⁊c̃.ꝙ pᷣlarus ſeu iudex
nõ dʒ facile cꝛedex ꝛeſeꝛẽti ĩ piudiciũ altꝰ. hec eꝛgo
facilitas in cꝛedẽte in pᷣiudidiciũ alteꝛiꝰꝛepꝛobat᷑:ſed

ubi cꝛedeꝛe nõ rẽdit ĩ pindiciũ ꝓximi nõ eſt tẽ nitu

ꝑan da facilitas.ſʒ laundãda bonitaſ in ſignũ inocen

tie. ut in.c.iĩnocẽs cꝛedit oĩ vᷣbo.xxij. q.iiij Etẽ col
lige ꝙ qn iudex ꝓcedit ꝑ iquiſitionẽ nõ tʒ locuʒ iu
diciſ ⁊ ꝑtis: ſʒ ifamia hẽ loco accuſatoꝛis ſeu denun
ciatoꝛis. ¶ In. V. cũ igit pꝛio nõ. ꝙ ſi in denũtiati
one ĩgerit᷑ aliqua difficultas põt ſuꝑioꝛ ea poſt ha
bita ex ſuo officio pꝓcedeꝛe ꝑ iquiſuõnem nec punit᷑
denũciãs ̊ mõ deſiſtẽdo nel nõ ꝓducẽdo denũcia
tõem ad finẽ 'ᷣm Inn. hoſt. ſenſit Zriũ ⁊ diẽ h̊ eſſe
ſpãle in papa:ſed pꝛimũ dictũ mihi plus plʒ.qꝛ cum
agat᷑ ad ↄmodũ publicũ alt᷑atio denũciãnũ ⁊ denũ
tiati nõ dʒ eſſe cã ĩpedimẽti.nam hᷣ ſolũ bene agitur
ut uita hoiuʒ coꝛigat᷑ xxiij.q.V. ꝓdeſt. Et nõ h̊ ex
pſſum ꝙ quãdo fit ĩquiſitio vtute denũciatõis pce
dẽris ꝛcqᷓ i᷑ pcedẽs monitio:ſecus quãdo fit ex pu
20 ſeu meꝛo iudicis officio 2 facit S gl.i. c. qliter.ij.
de accu ⁊ ibi dixi. ¶ Mõ hᷣ expᷣſſum ⁊ tene mẽti ꝙ
pẽdẽte ĩquiſitõe ð pᷣlatũ ſuſpeciũ nõ fit incõtinẽti ꝛe
motio ab admiſtratõe:ſecus ẽ in tutc ꝛe:qꝛ ſi accuſa
tur ut ſuſpectus dʒ icõtinẽti deſiſteꝛe ab acmiſiratõ
ne pendente iudicio.l.enum quẽ. C. de ſuſpec t. ⁊ ĩ
ſti. eo.S. ſiquis. Et eſt ꝛ2õ fm doct.qꝛ pingrius ins

pʒ pᷣlatꝰ in platura quã tutoꝛ in ꝛebus pnpilli ⁊ ciꝛca
huide bonã gl. v. q.iij. in. c.qꝛ et. ( Rem no e
ſuſpitio dilapidationis ꝓbatur ex ſolis piecturis ẽt
ad effectum ſuſpendendi platum ab adminiſtranõe
quod bene nõ Et eſt ſpale in h̊ cꝛimine ꝓpter preiu
dicium iminẽs ↄiectura nõ ſufficit ad ꝓpanduʒ cri
men:ut.ij.q.viij.ſciant ↄcti.Et nõ bene ꝙ ↄuincit
pᷣlatus de ſuſpitione dilapidationis ſi conſtat eccleſi
am eſſe dinitem in ſe ⁊ tunc apparet eam debius eſ
ſe ↄnexam nec debet excuſari prelatus pptexiu noebi
litatis qꝛ ut dicunt doc.⁊ bene q;ũcũqʒ nobil facẽ
debet ſumptus ſecundum quantitatem redditunʒ ec
cleſie.quinimo dic ꝙ nunqᷓ;ᷓ dedet quis expendere
quicquid percipit ex ꝛeddiribns ĩmo cõſiliũ eſt ut ſẽ
per annuatim aliquid ſuꝑſit ꝓpter neceſſitares ſuꝑ
nenientes:ſic conſulitur in adminiſtratione rerũ pu
pilli: ut eſt tex.notabiliſ in.l.ius alimentoꝛum.ff.ubi
pupil. edu de.⁊ ſi quis faceret non de facili dene
nirer ad inopiam. ¶ MS . ibi quaſi ex dilapidano
ne ſuſpectus ꝙ in comſumptione ꝛerum mobilium
dicitur quaſi dilapidatio:ſed circa ĩmobilia pꝛoprie
conſiſtit dilapidario ideo bic appoſuit dictionem
quaſi.hec enim dictio.quaſi diminnit ad hoc quod
nõ in capitulo pꝛont de do.⁊ contu. ¶ Mõ. quod
in crimine leſe maieſians adminuntur omnes te
ſtes indiffeꝛenter quamquam crimonoſi ſicut dici
mas in crimine hereſis de quo in capitulo in fidei
fauoꝛem de heꝛeti.li.vVi.et nide quod notat glo . in
.c. i. de confeſſis z.xv. q.iij. nemini. ¶ Jtem nõ.

*

ot eſfigo e Hin ua
ol Cniinons nnl .
rlmms ſol mua i⸗
mjcni inf im⸗ MN .
nn ſonuin monna
. Nn nig. daigun
lockrecſine AAnonino nin .
on ghtennnimr ge decchin⸗
Dtnodinion tütie Knnnti me
oſteencäcreinnommn. de⸗
CoNendo hins n digri
c dedeni adaerſarsinnon
ainderlegnicalſaf de Hobl
gebitors ſifueir ri tnrion inn
tner ſbi honeinnmſſen
(iun ciacvc/ wr eſer in mon,l
ſyintcalscta iflecat wniin
Innuſi tiüfr io numn
brorin lmdr Cce tqr
ndeseppoſtnctotigiani tinn
sſntcnſtifni ni asinriie
noneſeemii Ofeneelicugnͤ
Ohoniteminconint e dent n
edg nn ſtot handen *

ucioug ſne glara eerpelanone

1 wenſis ini eodone eneſ

aſlicigficoine
inX mtirtit
mainſign n Werfug
rn ennen
eliſlen 4 ☚

o iihit ni
Mimii möͤitorigin
Amigt it ze
Guſto imr chumnitz
roſns nith ſragn
cotigi iin ,
obciſiminening
Prifüntü dftitctei
WRekiNNrdu
Bicdtpen Aſrrnniſnd
NolamciLAſoent
Gdöfnceng ignsts
i mornti litun
alin &αRn
uurerllsunmbij
um mb amnilſeni
itnzanryn en
1ö bfietal poentn ei
n Götergundi
n kimis uintid
imrrntniinnt
õ
trimt ziid e i
mlon anum lii
Lomßa nnn
Cesmiii
44 mſin,

¶ Re ſimonia

i cꝛimen leſe maieſtatis 2 ſimonie nõ equipant᷑ peꝛ
omnia. Et nõ. ex tex. bonũ modũ euagandi ar.a ſi
mili pꝛobandi diſſimilirudinẽ in eo a quo confert᷑.
Altimo collige ꝙ facili admittitur accuſatoꝛ qᷓ;
teſtis:qꝛ nõ eſt tm pꝛeiudiciũ in accnſatoꝛibus ſicut
in teſtibus:qꝛ crimina pꝛobant᷑ per teſtes ⁊ non peꝛ
accuſatoꝛes:unde de iure ciuili nõ reperit cautũ:q;
inimicꝰ nõ poſſit accuſare nt dixi in.c.i.S. de accu.
ſed ſic ꝙ a teſtimonio repellant᷑ nt in auc.ſi dicatur
C. de teſti.¶ In glo. in uer notoꝛijs ibi uel dic h
pꝛocedere in notoꝛio facti ꝑmanẽtis. nã in notoꝛio
iuris bene requiꝛit ꝓbatio.ut ſi negat ſententia lata
ut in. c.ſicut de re iudi. æ idẽ in notoꝛio facti trãſeũ
tis ⁊c.de quo dic:ut nõ.i.c.ueſtra de coh. cle. ?⁊ iin.
? uide bo.gl.ij.q.i.de manceſe. Aan gſo. in. V.
inſcriptio nõ.glo.qꝛ qnotidie ſoſè allegari 2 nide
glo. xij. q.ij. indigne. Et in quãtum bec glo. dicit ꝙ
ubi agitur de crie ciuilit᷑ requiritur admonitio intel
ligo ⁊ reſtringo qn agitur ad cõmodũ publicum P
uiã quaſi denũciationis cniuſdã: ut qꝛ agitur cinili
ut pꝛelatus ſolũ remoueat᷑ ab adminiſtratione nit h
iuncto.·j.c.pꝛoxio.in fi.ſecus ſi ageret᷑ ad cõmodnʒ
pꝛiuatũ.tũc enĩ nõ requirit᷑ admonitio ar.in.c.tue.
5. de ꝓcu. Itẽ in q̃ntũ glo. dicit ꝙ in pecuniarijs
cauſis nõ eſt neceſſaria admonitio niſi de honeſtate
dicit Jo. an. ꝙ requiritur de neceſſitare ut ſi dies ñᷣ
a diecia obligationi.nã tũc requirit̃ interpellatio ad
conſtituendũ quẽ in moꝛa:ut in.l. debitoꝛes alł. in
glo. Concludo latius ꝙ aut obligatio eſt ſine die z

tũc nõ eõſtitui aduerſarius in moꝛa niſi monear᷑:

ut in.l. ex legati cauſa. ff de. v. obl. æ nõ. in pꝛeal.l.
debitoꝛes ⁊ ſi facit reũ citari añ interpellationẽ pn
to ꝙ teneat᷑ ſibi ad ome intereſſ e:qꝛ temere fecit eũ
citari cũ adhuc non eſſet in moꝛa:ſed illa interpella
tio iudicialis debet ſufficere ad conſtiruendũ reum
i moꝛa:ut ſi fatet̃ debiiũ fiat ſibi pꝛeceptũ de ſolven
do ar. eoꝝ qᷓ nõ.ð in.l.nuda:C. de S. ⁊ ↄmit. ſtip. Si
uero dies appoſua eſt obligationi æ tunc ſi actoꝛ ⸗z

reus ſunt eiuſdẽ foꝛi tenet᷑ reus ſine aliqua interpel

latione pecuniã offerre creditoꝛi:qꝛ dies interpellat
ꝓ homine:ut in.c.potuit de loca.⁊ in.l.magnã.C.
de S. ⁊ ↄmit.ſtip.⁊ h̊ caſu puto ꝙ reus nocatus ad
iudiciuʒ ſine aliqua interpellarione ey iudiciũ tẽat

ad expenſas citati ⁊ ad omne inteꝛeſſe actoꝛis. Sed

ſi nõ ſunt eiuſdem foꝛi tũc nõ tenet᷑ ſponte ire reus
ad foꝝ alicꝛius:ſʒ qʒ iteꝛpellari iuxta nõ.in.l.ᷣitẽ illa
ff. de ↄſti. pecu¶ . Z glo. in v. ⁊ iudex ibi niſi ĩ cã
denũtiationis h̊ Vvr̃ neꝝ in denũtiatõe enãgelica nbi
ſoſũ agit ad pniaʒ.? ſic dʒ intelligi.c.in omni nego
tio de teſti. Nẽ dicũt doc. ꝙ ubi ſolũ litigatur cum
iudice ibi eſt iudex ?æ pars:ut in.c.eũ ſpãli de appe.
Sed cene reſpeciu illius articnli ubi eſt iudex non
eſt pars. nam reſpeciu ꝛecuſationis dum eligunt ar

bitros nõ eſt index:unde pꝛoprie circa eundem arti

culũ nõ põt quis fungi duplici officio incõpaſſibili.
õ foꝛma ibi ⁊ ibi ſoluitur dic nit
ibi dixi. n eadem glo ibi ex parte dic ꝙ ibi pa
pa ſupp euit ex officio uolens facere gratiam nt ibi

patet in fi.glo. Et ut intelligas h̊ ↄtꝛarium ſcias

pꝛo ꝛe uitioſa empta ubi nitiũ eſt latens cõpetit du

plex actio nna que appellat redibitõia:quia ad peni
tionem emptoris facit in totũ retractari nẽdirionẽ.
Alia que appellatur quãto mioris in qua agit emp
tor:nut reſtituatur ſibi totum illud qð dedit ultra iu
ſtũ preciũ ſi uitiuʒ fuiſſet pactefactũ:vn dr̃ i.l.boue
alle. in glo. ꝙ ſi emptor egit quãto minoris poterit
iu dex ↄdẽnare in redibiroria. i. ut retracteiĩ uenduio .
in totum. d aduerte qꝛ ille tex. loqt cum iuox
reꝑit uitium eẽ tin ut pro nullo precio iſte fuiſſet ep
turus: vñ ſi bene inſpiciat᷑ non ita pronũciat᷑ õ nõm
actionis:quia qð nibil ualet minus naler:æ totum
precium vr ſuperfluũ ar.in.l.minus de reg.iuris ⁊
ſic non obſtat iſtð Zrium. ¶ In glo. i. V ex officio
no in fi:ſʒ õ h̊ facit qꝛ in.c.cũ p.ille fuit ret ulſus qͥ
nenerat ad ferendum teſtiõiũ. Item qꝛ alias accuſa
nit. do.ant.dicit ſub dubio forte quod aliud in accu
ſatione aliud in denunciatione qͥ fit ad correcnonẽ.
¶ Sed certe hec ſo. non eſt bona:qꝛ licet denunci
ans tendat ad correctionem iñ denunciatio ſolet ad
inimicitiam prouocare ? ad Sbendã inimicuiã non
in ſppicitur iuſticia cauſe pcedeniis:ſed iufſicii ꝙ po

tnerit prouocari aĩus alteriꝰ: ut.l.i.ff.de his q.vt in
di.dixi in c.cũ p.⁊.c.repellãtur.oõ de accn.¶ SOtẽ ſi

ꝓſoneta reppellitur a teſtimõio ꝓpt᷑ affectõem quã
bʒ ut ↄctus ꝑficiat᷑ iuxta nõ.i.c.i.e teſti.li.vj.⁊ ille
qui fuit aduocatꝰ æ ꝓcurator in iſtantia pᷣncipali re
pellitur a teſtimonio iĩ caſu appellationis ꝓꝑt᷑ affec
tionem quã hũt ad cauſã:ut in c. fi. eo.ti.ſi.vVj.for
tius debent reppelli iſti denunciantes qͥ ꝓſumũt̃᷑ ap
petere ut cria ꝑ ſe denũciata ꝓbẽtur ne uideãt᷑ uiuſte
denũciaſſe ¶ Ntem timere poſſeẽt prelatũ ſi remane

ret in admniniſtratione ar. vj.q ij.uiſiſ. Ad h̊ nora.

dicrum Inno. in. c. cũ.i.æ a.de re iudi.ubi dicit qð
ↄſpiratores etiam ad bonum non adminãt᷑ ad teſti
monium ) eũ quem ↄſpirarũt. Et ideo dici põt ad
iſtũ tex. ꝙ hic in fi. papa ꝛefnat has excepiões dum
ad miſit exceptionis inimicitiaruʒ: ſed a principio re
cipit oms teſtes ? reſeruauit diſputationẽ pꝰ publi
catio nem: ut in.c.pſẽtium de teſti.⁊ ſuccinte h̊ ſenſit
Jo. an. ſuper iſta gl.¶ In gl. in. v. dilapidationeʒ
ibi interim dum cognoſcitur ⁊c̃ pondera nerba gl.
quia in neritate hec gl.uidetur ex toto õ iſtum tex.
¶ Mrimo in eo ꝙ dicit ꝙ cum denunciat᷑ ſuſpec
tus inteꝛdicitur denunciato ptãs alienãdi qð tamẽ
hic non interuenit. C Item dicit glo. ꝙ ſi poſtea ꝓ
baretur ſuſpectus debet iſti dari coadiutoꝛ æ tamen
hic non fuit datus:ſed ſimpliciter ſuſpenſus ab ad
miniſtratione.unde gl.̊ conſideranit alia iura que
allegat que uidentur eſſe contra iſtum tex. nec glo.
aliter reſpondet ad iſtum tex ¶ Sed cocio. ſuper
tex. multum inſtant ⁊ finaliter uidentur concludeꝛe
ꝙ ſuꝑ dilapidatione fiunt due inquiſitiones: una
expeditur ſũmarie ⁊ tantum diſcutitur an ſit ſuſpec
tus de dilapidatione quo cognitio ſuſpenditur ab
ad miniſtratione ⁊ fit inquiſitio ſecunda ſupeꝛ ueꝛita
te. ⁊ fit primo illa ſũmaria:quia timetur ſi ille ꝛcema
neret in adminiſtratione ne coꝛꝛumpeꝛet officiales
et impediꝛet inquiſitionem ſuper ueritate: unde ſu
ſpenditur tin ab adminiſtratione tempoꝛaliũ nõ an
tem ſpiritualium:ut in.c.uenerabil de offi. delega.

¶ De ſimonia.

niſi timeret᷑ ꝙ nõ ĩducereʒ canonicos nel alios cleri

cos ad deponẽdũ eũ:qꝛ tũc fieret ſuſpẽſio enaʒ a

ſpũalibus. Et ſi ĩ ſcõᷣa iquiſitiõe ðᷣ neritate ↄſt terir

illũ eẽ dilapidatoꝛc: ⁊ tẽ ex toto ĩmouebi ab admi
niſtratione qꝛ pꝛiuabit platura:ut i.c.qᷓit ⁊æ qn. S.ðᷣ
accu.nõ aũt deponet᷑ ab oꝛdie exquo agebat᷑ cinilit
Sʒ diẽ hoſti.ꝙ in effeciu deponet᷑ ab oꝛdie:qꝛ nõ
hẽbit executionẽ oꝛdinũ:tũ qꝛ ꝑ ſniaʒ ꝛemanſit infa
mis: ut ſequit hic in glo.tũ qꝛ notoriũ ẽ crimen ſuũ
et notorie criminoſus nõ celebꝛat ſine diſpenſauõe:
nt in.c.fi.de tempo.oꝛdi.Sed ꝑ ̊ non eſt ꝛeſpõſuʒ
ad iſtum tex.archi. tractat hanc mam in. c. uulterãe.
xij.q.ij.⁊ ibi concludit ꝙ cũ initiatur inquiſino ſuꝑ
dilapidarione inteꝛdicitur oĩs poteſtas alienadi peꝛ
.c. fi. S̊. de accu. Et poſtmodũ ꝓcedit ſuꝑ inquiſuio
ne ⁊ ſi de ea ↄſtiterit deputabit coadintoꝛ iuxta.c.
nenerabilis pᷣalle. æ fiet iquiſitio ſupeꝛ neruate qua
conſtita ꝛemouebituꝛ in torum ab adminiſtranone.
Sed ut dixi iſtud.c.facit in örium quia nõ fuu da
tus ̊ coadiutoꝛ nec a principio fuu inteꝛdicta pote
ſtas alienandi:æ in Vnate ſupeꝛ modo pꝛocedendi
contra diapidatoꝛcẽ uario modo loquũtnr iura et
pricipalit habemus h.c.⁊ illad.c. nenerabilis ?æ dcᷓ;
.C.fi. 2.c.quia ea.iij.q ij.z.c.nobis.⁊.c.nulterane.
xij.q.ij.cuʒ ſimilibꝰ. Nec uideo ꝙ ꝛecte poſſint ad

ↄcoꝛdiam ꝛeduci niſi unum ſupplcat̃ ꝑ alið:⁊ iõ ua

rio modo h̊ ⁊ alibi dicunt ſcribentes. Unð putaꝛẽ
uarios modos ꝓcedendi eſſe a iure traduos:? ꝑ
hanc uarietatem putaꝛem indicis arbitrio cõmitien
dum quã uiam debear accipeꝛe iuxta illa ꝗᷓ habetur
in ſili in. c. quoniã fꝛequẽteꝛ in fi.ut lit.non cõteſta.
ei ideo conſideꝛata qualitate denuntiãtium ? denũ
tiati ? fama ſi qua habe ur in h̊ qnʒ index a princi
pio inerdicu ptatem alienandi pꝛout factum fuit in

.C.fi.de accu.qniqʒ ca inteꝛdictiõe non facta ꝓcedit
ſaꝑ ſuſpitiõe:ut h̊. Irẽ ꝓbata ſuſpitione ſᷣm eiꝰ qli

tatẽ ⁊ q;ᷓtitatẽ potit in ꝑtẽ uel i totũ ſuſpẽceꝛe:ui h
nel dare ſibi coadiutoꝛè ut fecit in.d.c. ueneꝛabilis.

Et ſic poſſunt ꝛeduci ad concoꝛdiam iura et opi.

plurime que uerſantur circa ̊. ¶ In ea. glo. ibi in
fa nis efficuur nõ. glo.⁊ tene menti ꝙ iura loquen

tia in tutoꝛe ut efficiat᷑ ifamis ſi ꝛemouetur ꝑ doluzʒ

hnt locũ etiã in pꝛelato.Et iſia eſt infamia iuris ꝑꝑ

quã non hebit amplius executionem oꝛdinum ut ẽ
dixi poſt hoſti.qð nõ.nã ifamia tollit exeꝛciunum cu

iuſcũqʒ dignitatis ⁊ adimit queſitum honoꝛẽ nedũ
qrendũ ut dicit tex.nõ.in l.infamia.C. de decurio.
li.x. Et iõ bona cautela ẽ ut ſi platus nebemẽt᷑ ſuſ
picet᷑ de ſua depoſitione ꝓpteꝛ doloſã adminiſtratio
nem nõ expectet ſniam ne efficiat᷑ ifamis:ſed ſponte
a pꝛin. cedat an ſniaʒ ſicut fecit iſte abbas:ut dr.J.
c. ꝓxi.ĩ fi.? ẽ ↄſiliũ bar.i.l.ſi reus.ff.de ꝓcurat.in
quocũqʒ qui efficereĩ ĩfamis ꝑ ↄdẽnatõeʒ uit antea

ſoluat ⁊ nõ expectat ſniam. Et in fi. gl. ibi. i. d. c.

ſicut cõir tenet᷑ nõ ſufficeꝛe ꝛeddẽ eccliam idẽneʒ Et
tenẽt p̊ cõir doc.licʒ Vinc.⁊ minꝰ bene aliud dixerit
nã ſatiſdatio nõ mutat maliuolum animum inſti.de

ſuſpec.tuto.in fi.⁊ maxie ſi eſt epᷣs qui ẽ ꝑiurꝰcũ in

rauerat nõ alienare ⁊c. ut in.c.ut ſuꝑ de ꝛeb.eccle.
nõ alie.et in.c.ij.de feudis.¶ In gl. i Vbo idifferẽ

ter in ki. h gl. uñ Z tex. hꝰ. c. ⁊ ſeqnuẽtis nbi patʒ iſta
duo crimina nõ equiꝑari quo ad accuſationẽ ⁊ tel
timonium in omnibus.nec ẽt neꝝ dicit gl.i alio ꝙ;
oẽs teſtes qui admittũtur i crimie heꝛef̃ dẽnt admit

ti in crimine ſimonie. Quia in cꝛie heꝛef admitunt᷑

teſtes ꝙ;tuncunqʒ crioſi ⁊ excõicati non habira dzia
an agat ʒ ſeculaꝛẽ an ʒ sanen 7 an ſint alia ad
minicula ⁊c.ut in.c.in fidei fauoꝛem de heꝛet.l.vi.
Sed in h̊ crimine ſimonie criminoſi non admittun
tur idiſtincte nec ẽt admitteꝛem excõicatum:qꝛ h.c.
2 ſequẽs rin loquunt᷑ ð criminoſis nõ autẽ de excõ
municatis qui ĩdiſticte ꝛepellũtuꝛ niſi ĩ caſibꝰexpſſiſ
de ſenten.excõ.c.deceꝛnimus li.vi.Sed foꝛte gl.fu
it decepta ꝑ illud.c.eos alł.in gl.ubi dꝛ ꝙ crimẽ ſi
monie eſt maius crimen heꝛeſis. Sed tu intellige il
lud c.in eo ſimoniaco qui cꝛedit gr̃am ſancti ſpiri
tns poſſe emi ⁊ uendi:iſte enim ẽ deterioꝛ heꝛetico.
Er dic ut dixi in.c. quotiens S.e.⁊ accipiendo ſimo
niam ita ſtricte tunc glo.ueꝛum diceꝛet:ſed tunc ad
mineꝛentur tales teſtes pᷣdicti potins ꝓpter heꝛeſiʒ
ꝙᷓ; pꝛopteꝛ ſimoniam. n glo. fi. ? declara fi.bu
ius.c.pꝛout habetur.j.c.ſequenti ubi clarius habe
tur que exceptiones fuerunt admiſſe æ que ꝛepulſe.
Sed uide ̊ cald.⁊ do.an.⁊ fred.conſilio.xcviiij. et
lix. ¶ Extra glo. queꝛo de queſtione quotidiana.
Eps inſtat contra cleꝛicum ſubditum beneficiatnmm
ut oſtendat titulum ſui beneficij:ille ꝛeſpondet petẽ
do libellum ſibi offerri cum ſit in pacifica poſſeſſio
ne beneficij. Epiſcopus replicat quod intendit pꝛo
cedeꝛe per uiam inquiſitionis:qꝛ beneficium eſt de
nolutum ad eius collationeʒ:ille triplicat ꝙ ex hoc
habet eum magis ſuſpecium quaſi uelit pꝛocedeꝛe
ad commodum ꝓprium.queritur quid iuris. NHo
ſti. concludit iſtum clericum teneri ad oſtendendum
titulum ſine alia libelli oblatione nec admittitur ap
pellatio in contrarium.ſicut enim non appellamr a
conectione in.c. ad noſtꝛam ⁊.c.reprehenſibilis de
appell.ita nec ab iſto qui explicatur occaſione coꝛꝛe
ctionis. nam ſi non habet titulum tenet beneficin m
cum peccato ⁊? decipit animas paꝛochianc ꝛumiut
in. c.dudum. el.ij. de elec. Item quia iſta inoniſitio
tiruli poteſt fieri etiam generaliteꝛ ex cfficio indicis
argu in capitu. graue de pꝛeben.⁊ in.c.iij.de inſti.
hoc tamen reſtringit ad factum recens:ſecus ſi eſt
antiquum tum quia imputandum eſt epiſcopo qui
diu tacuit:ar. in.c.i.de frigi. Lum quia uiderur ta
cendo conſenſiſſe: ar.ĩ.c. ex oꝛe de his que fi.a ma.
par.ca tum quia pꝛobariones non poſſunt de faci
li haberi cum ſepe pereant ex longiquitate tempo
ris. Et ideo dicit ꝙ hoc caſu ſatis poterit recurri
ad iuramentalẽ pꝛobationem:quaſi dicat ꝙ ubi fa
ctum eſt antiquum ut quia diu ſteti in pacifica poſ
ſeſſione beneficij ſufficit pꝛobare tituium per iura
mentũ. Sed adueꝛte qꝛ hec uident᷑ õ nõ gl.? Jo.
an. poſt eã in.c.i.de ꝛegu.iur.li.vVi.æ peꝛ aꝛchi.in.c.
oꝛdinarij de offi.oꝛ. li.Vi.⁊.c.õ moꝛẽc.c.di.nam cõ
munis cõcluſio uidetur ꝙ ubi epus tacite conſentit
non poſſit amplius etiã ex officio ↄpelleꝛe ſubditnʒ
ad oſtendendum titulum. Et ideo in ̊ articulo po
teſt ſic latius diſtingui concoꝛdando opiniones et

ſtone n. baaf ilmpemii /
tmn Ahi mi
imatik nirn olnuni
ir i npe n lu imi nwhenai
mnatſlsctcdiſtnißtle
the ni is Oeliſein
nleſonet n Pomih inli
lenn dide bc r ud in
necain d dtceen⸗
cb eſtscnt colnutero
oꝛaipati as oquſt ndlſinge n
ſporno alnit muir neſ aniſſe
liras ili olniſcinuba
ie ipalger ijilgie
heſolisceum. r icedenp⸗
o re lo n ſhil erinnefen
oleire in ſü poſtiſtne m e⸗
Ceimübenſcig atn Frd er
Ctnspennsntide un be⸗
Garalntetenenent, d.

iliugan t⸗ leſtes
nncſieſmonerifn ſdan
usiiiinrirns nn
anſlaio r erich nhw

Gipe
lymn iti hiptitr
bnmnanſe tgeml,
foe grocſen.
Tncgian ibdinn bericnnn
niütd,le wetahni
NGnmn faſio
Genesren talontid
npopinoedercern e
ainenleniinga
õ
un mimrn,ina Y
mrdnuntmmoldhdn
t ultne aimmr e
n Mrnin ton Arlhvr⸗
Aurſtum te ihtetbls d
ocn nitamn ccſereore
õõ
l
n Nerannſuheuti
neum ginim ifipbii
agn entngtiliic .

8

AIn irmm nufle
ggie ri
ne iu Luonlumm
crunu runfeſe
ienmo j t Ceheci
— Pnpontue enpo

auispolet ſocurri

—

¶ Be ſimonis.

ſupplendo ꝙ aut factũ eſt antiquũ ſed fnꝑioꝛ exqui
rens titulũ nunqꝙᷓ; cõſenſit tacite uel expꝛeſſe ut qꝛ ᷣ
nouo adeptꝰ eſt epatũ nel din ſterit in captiuitate et
tũc habebit locũ illa opi.hoſti.ut ꝓpter antiquitatẽ
facti admittit᷑ ꝓbatio ꝑ iuramẽtũ ar. in.l.ſi arbiter.
ff. de ꝓba. æ eox.ꝗᷓ nõ. in. c. illud de pſump. Itẽ qꝛ
aliqua pſumptio eſt ꝓ titulo ex quo fuit tolleratus
ꝑ pᷣdeceſſoꝛcẽ.⁊ hãc opi.hoſti.ſic reſtrictã nõ. ſingu
larit:qꝛ quotidie uenit in pꝛactica.nã ſlatiʒ cũ qs ꝓ
monerur i epᷣm ſoler hodie ponẽ generale decꝛetum
ut quilibet debeat facere fidem de tiulo beneficij.
Sed dubitaꝛi poſſet nunquid ſufficit talis pꝛobatio
iuramẽétalis ↄcurrẽte antiquitate facti ſi ius cõe eẽt
g eũ qui tenet bñnficiũ:ut qꝛ poſſideret duo bnficia
icõpaſſibilia uel eſt minoꝛ ⁊ icapax ad illð beneficiũ
7 allegat ſe habuiſſe diſpẽſationẽ 2 eã perdidiſſe. et
ꝙ nõ ſufficeret optie facit in ar. c.oꝛdinarij palle. =
c. moꝛc.c.di.ſatis puto ꝙ decideret hec qõ ↄſi
derata lõgiquitate tpoꝛis ⁊ qlirate bnficiati æ ſupio
ris pᷣdeceſſoꝛis huiꝰ qui cũ tollerauit ſiẽ als dicimꝰ
in ſili an ⁊ qn pᷣbeat᷑ ĩ ſupplemẽtũ ꝓbanõis:ut nõ.
in. c. fi. de iureinꝛ. Aut factũ eſt antiquũ ſeu nõ mul
tũ ꝛecẽs ⁊ iſte ſuꝑioꝛ ipm tollerauit tãq; beneficiatũ
7 tũc nõ urget᷑ ad illũ titulũ pꝛobandũ ctiã ꝑ iuꝛa m
tum qꝛ uiſus eſt cõſenſiſſe ar.i pᷣall.c.ex oꝛe ⁊ tenẽt
glo. ⁊ doc.in pal.locis. Sed ipſe ſuꝑioꝛ bene pote
rit in ſe aſſumere onꝰ ꝓbandi tituli defeciũ ar. in. c.
dilecto ð pbẽ.h̊ diciũ doc.puto limitãdũ niſi ius cõ
mune eet in Sriũ ↄ poſſidẽtẽ ut tũc nõ ſufficiat ille
tacitꝰ conſenſus cũ ⁊ cõſentire nõ poſſit ꝓ h̊ pᷣal.c.
oꝛdinarij qð loquit᷑ indiſtincte qñ faciũ ẽ receſ.aui
ſuꝑioꝛ nõ ↄſenſit tacite uel expᷣſſe ⁊ tũc põt cũ ↄpel
lere ad faciedũ plenã fidẽ ðᷣ titulo ar.ĩ pᷣall. c. iij. de
iſti. 2 nõ.i pal. gl. 2 facit.ij.q.i.legi.æ qð nõ. Inno.
in.c.ſuꝑ his de accu. Et idẽ dic in parochiano nel
patrono nel alio cuiꝰ ſpãl ter intereſt: ut ſi nõ ſit ui
ſus ↄſentire in iſtũ poſſit iſtare ut ille ↄpellat̃ oſten
dere titulũ beneficij ꝙ uoluit Yꝛcðᷣ.conſilo. xxviij.
Et dicas plenius nt ibi per eum ⁊ hec nõ.qꝛ quoti
diana ſunt ⁊ tene menti. e
oc.c.eſt gl.pcedẽtis.
Er tuas. c.nã tendit ad declarati
onẽ illius an æ qñ teſtes crimiuoſi admit
tant in crie ſimonie ⁊ ĩ effeciu idem dicit quod pre
cedens. diuiditur in duas partes pꝛincipales.in pri
ma conſultatio:in ſecũda reſponſio ibi noueris.Et
bec fa pars ſubdiuidit᷑ in quattuor. nã pꝛio diſtin
guit circa quiqʒ.2ꝰ coaptat illa quinqʒ ꝓpoſua repe
lẽs factũ ⁊ declarãs ĩterlocutoꝛiã precedẽtis vᷣcreta
lis.ʒ traſumèdo cõcludit. quaꝛto recitat ceſſionem.
ſecũda ibi hec oĩ ia ibi tales. quarta ibi nnde.
Caſus ꝛc. ¶ Mõ.pꝰ ex tex. ꝙ cũ agit᷑ õ beneficia
tũ ut remoueat᷑ ſolũ ab adminiſtratione dicit̃ agi ci
uilit᷑ ⁊ nõ crialit᷑ nec ꝓpꝛie tũc dicit᷑ accuſari ¶
ex H bene nõ. ⁊ ſingularit᷑ ꝙ h nõ agaĩ de crimine
ad cõmodũ pꝛluatũ nõ dicitur agi crialit:lʒ agaĩ ð
crimine. agitur ergo criminaliter quando tendit ad
nindictam ut crimen puniat᷑ pena condigna. Sed
qn agit ſolũ ad remotionem benelicicij tunc princi
Paliter non agitur ad puniendum delictum: ſed ad

bonum publicum ut imeritus et damnoſus non ꝓ
ſir eccleſie (Secundo nõ. ꝙ cum agitur de cri
mine ſimonie criminaliter etiam contra regularem
non admittuntur teſtes ciꝛminoſi. æ ex h̊ pʒ difeꝛctia
inter ̊ crimen ⁊ crimen leſe maieſtatis:qꝛ ibi admit
tuntur ẽt infames licet agatur criminaliter ut. S. c.
ꝓximo.⁊ h intellige niſi ſimonia ſit hr̃f:nt dixi ĩ. c.
S proximo ſupex glo.in uerbo indifferenter. ⁊ dic
nr ibi dr ¶ Tertio nõ ꝙ ſimoniacum babilitan
tur teſtes criminoſi ↄcurrẽtibus iſtis qualitatibns ᷣ
quibus in tex. vñ ſecus vr̃ in excoĩnicatis quia illi
non nidẽtur hic habilitati ar. in.c. decernimus de ſẽ
tẽ.exco.li.vj.nã requirit᷑ ſpalis diſpoſitio nec ueni
unt habilitati criminoſi ar.in.c.iĩ fidei fauorẽ de be
reri li. vVj. ¶ Item nõ. ſm cõem intellectuʒ ꝙ i iſtil
criminibus exceptis admittunt᷑ teſtes crinoſi ↄcurrẽ
tibus q̃liratibus de quibus in tex. non m ut faciant
plenam ꝓbationem: ſzʒ oʒ ꝙ adſint alia adminicula.
b nõnter ꝓbat tex.in v.qm.¶ Jteʒ ultimo colligo
ꝓ regulares pᷣlatos non ſolum remittit᷑ in parte
ordo iuris:ſʒ etiam fit remiſſio iuſticie cauſa:quia
ex facilioribus cauſis etiam non ſeruato uſe uagz
ad unguem ordine iuris pñt remoueri. n glo.
i.ibi qui emendati ſunt de crimine ⁊c. Glo.hic ſuc
cinte tangit duas lec.ad iſtum tex. pᷣma ut criminoſi
admittantur in teſtes ſi ſint emendati.⁊æ tunc dictio
preſertim poſita in v.quoniaʒ ſtat pro tantũ Scdᷣa
lec.eſt quod criminoſi etiam perſeuerantes in crimi
nibus admittuntur in teſtes cum alijs adminiculis:
7 tunc dictio preſertim põt exponi dupliciter ſecũcũ
uarietatẽ lecturaꝝ. ⁊ que iſtaruʒ ſit uera plenius diſ
cutitur. .in glo.in.v.taliter ⁊ ibi dicam:⁊ per hoc
ſit declaraia glo.que eſt in v.preſertim ſi exponitur
ꝓ tanta ẽ expoſitio ĩpropᷣa.Nõ ti eã ſigularit᷑ ĩi eo
ꝙ uult quod quando hec dictio preſeꝛtiʒ exponituꝛ
pro tantum ẽ expoſitio ĩpropᷣria.ꝓpria g expoſitio
eſt ut ſtet ↄparatiue:ut etiam uoluit glo.preale.ſuꝑ
v. taliter prope fi.= dicitur ſtare comparatiue.quia
idem preſupponit in ſuo poſuiiuo ſeu in caſu contra
rio ut ſit ſenſus preſertim cum teſtes fuerint de cri
mine emendati.q.d.qꝙ etiã ſi ñ ſunt emẽdati admit
tũt᷑:ſʒ maxie admittũt᷑ quãdo ſũt emẽdati.Er ex biſ
infertur ꝙ cum in ſtatutis uerba debeãt ſtare pro
prie ut nõ.in.cap.in noſtra de iniurijs ⁊ in.l.iij..
bec autem uerba.ff. de negotijs geſt. bec dicio pre
ſertim in eis pꝛoprie ſtabit comperatiue.¶ Et idẽ
dic de dictione maxime ut ſtet comparatiue: ut nõ.
glo.in capi.auditis de elec.⁊ in capi.quoniam fre
quenter in.F. poꝛꝛo ut lit.non conteſt. Jn. glo.
in. v. de ſimoniace in ſi. hec glo. ſimpliciter uult
idem ſit in alijs cꝛiminibus exceptis.⁊= licet docto.
ſimoliciter tranſeant tamen hoc non uidetur uerum
uſquequaqʒ.nam fateoꝛ ꝙ illi qui admittuntur in ſi
monia ad mittuntur in alijs criminibus exceptis.ſʒ
non omnes qui ꝛepelluntur hic ꝛepelluntur in alijs
criminibus exceptis inſtantia patet in crimine heꝛe
ſis ⁊ in crimine leſe maieſtatis nbi indiſtincte admit
tuntur infames ⁊ criminoſi: ut ſupra.c.pꝛoximo ⁊ ĩ
.c.in fidei fauoꝛẽ de heꝛeti.li.vi.2= tamẽ ̊ i ſimonie

crimine indiſt incte non admittuntur immo debent
m

pori ↄlideratões de quib in tex.lʒ.n. hec ? quedam
alia dicantur cria excepia qꝛ ñ ꝑ oĩa ſequũtur rłam
aliorum tu nnũ ẽ magis pᷣnilegiatum q; aliud ꝓpĩ
magnitudinem criminis ꝓpt᷑ puilegiũ pᷣncipis uel
eccleſie kex alia ↄſideratõe. ¶ In glo. in. v. excelleri
oꝛes nõ. iſtã glo.iuncto iſto tex. ꝙ abbas nõ dẽ hẽe
excellentẽ dignitatẽ ſed potius indicatur abbatia in
numeꝛo dignitatũ inferioꝝ. Et ĩ fi. glo.aduee:
qꝛ finis huiꝰ glo.nõ ſoluit ↄriũ imo fouificat qꝛ ſi ĩ
indicio fuanda ẽ eq̃titas: g' nõ debent aliteꝛ puniri
maioꝛes ⁊ alit miuoꝛes. Et iõ ꝛectius ſoluendo põt
dici ꝙ equalitas fuanda eſt in iudicio data equali
tate ꝑſonaꝝ:nam ubi ẽ dria tunc fuare equalitateʒ
ecſſer potius illa dicẽda iequalitas:ar.c.de mulcta in
fi. de pben.⁊ de hoc nide qð nõ.in.c.nonit ð iudi.

n glo.i v. ul mioꝛa ibi qꝛ ſotiꝰnõ admittiĩ ꝛ7.

bodie dic melius ut hẽtur in. c.i. de teſt.i. vi¶ In
glo. in vbo an paria ibi quãto maioꝛa crimina ⁊c.
Hõ. glo. ꝙ in iſtis eriminibꝰ exceptis admittuntur
teſtes ẽt inoluti maioribꝰ cribus ꝙᷓ ſint illa ſuꝑ qni
bus deponũt.ſʒ tũc nõ adhibebit᷑ tanta fides vnde
Fm qualitatẽ æ quãtitatem crimis obiecti iudex me
tietur fidem eis adhibendã. Sʒ 5 ̊ opponitur. naʒ
erimen ſimonie ẽ mains crimẽ alijs.nã ceteꝛa crimi
na ad ↄperationẽ huius ꝓ nihilo ꝛeputãt᷑ ur hᷣ dicit
tex. g* nõ pñt obiſci maioꝛa crimia. So.dicũt doc⸗
ſup tex. ꝙ ẽt in ipo cꝛimine ſimonie eſt dare maius
7 minus:ut quia agimr de ſimoniaco:quia pꝛo hibi
co:⁊ excipit᷑ de pꝛohibito quia ſimoniaco iuxta ea
q̃ bñt᷑ ꝑ glo.in.c ex ꝑte de offi.delega.⁊ dixi in.c.i.
5ᷓ eo.⁊ ſic uident᷑ ſentire ſimplicit᷑ q crimẽ ſimonie
fit maius alijs cribus:qð ego putarẽ neꝝ ubi ſimo
nia hẽꝛet in ſe heꝛeſiʒ:ut quia credit gꝛatiã ſpiritus
ſaneti poſſe pꝛecio acquiri. Sed ſecꝰ pnto in ſimo
nia que com nittitur hodiernis temporibus. dãres
enim pecuniam dant potius ut inducant ſuꝑioꝛem
ad oꝛdinandũ uł ad ↄfeꝛendũ beneficium ꝙᷓ; ꝙ eſti
menr illam gꝛam polſſe emi uel uendi. uł quã ipi ĩ ue
ritate intẽdãt emeꝛe uel nẽdeꝛe. Et iõ puio ꝙ multa
alia ſin gꝛauioꝛa iſto crie ſimonie ſic accepio:qð pʒ
ex facilitate diſpenſandi iuxta nõ. in. c.de ſimoniace
8 eo. ¶ In glo. in ueibo diſtinguenda ibi S ſecula
rem pꝛelatũ nõ admittunt᷑ teſtes crioſi. etiam in crĩe
ſimonie niſi ſint emẽdati. Et declara hanc glo.ut di
cam. j. in glo.ĩ V. talit. ubi declarabit᷑ itellectus hꝰ
c. ¶ In gl. in v. capitales ⁊c.nõ. glo.⁊ loquiẽ̃ me
lius ⁊ clarius qᷓ; glo.in.c.cũ opoꝛieat ð.ðᷣ accu. E
que dicant᷑ capitales inimicirie dic ut ibi dixi:æ nõ.
hanc glo. ppe finẽ. ¶ In gl. i v. furti ĩ fi. nota bñ
glo. ꝙ ſub geneꝛali diſpõe ᷣ hilitant teſtes crimino
fi nõ nidet᷑ habilitatus ꝑinꝛus.nũquid g“ debet ad

mitti peꝛiurus in teſteʒ niſi de eo i i⸗
caueat᷑:⁊ facit.c teſtimonium g de teſt. n glo.
in ueꝛbo debilitaret. Aduerte qꝛ hec glo. ur̃ ſentire
illã lec. Yau. ut emendati tantũ nõ admittant᷑ niſi cũ
alijs ad ninicnlis:in h̊ ur̃ iſta gl. dicere.õ tex.expᷣſſũ
in. c. teſtimoninʒ de teſt. ubi patet ꝙ nedum in crĩie
excepto:ſed ẽt in alijs criminibꝰ admittũt teſtes emẽ
dati cũ agit᷑ ciuilit t ſine alijs adminiculis: et ideo
pe meiins ut. . in V. taliteꝛ. (Sn glo. in v. talik in

fi. Ex hae gl. colligũmr due lcc.ad iſtũ tex. ꝛima
ut iteliigat᷑ inteſtibus crioſis emẽdatis im:ut ſic dic
tio pᷣſeꝛti poſita in tex. ponat᷑ pꝛo tm:⁊ fuit iſta opi.
Lau. Sed hec lectura de modico uel nihilo ſeruiꝛet
hodie ꝑ.c.teſtimoniũ s ð teſt.ubi iex.gnãliteꝛ ĩ quo
cũqʒ crie ⁊ ð quẽcũqʒ agatur admittit teſtes crimi
noſos emendatos exquo agitur ciuiliter z ideo hec
lectura nõ eſt ſequẽda ar.in.l.quod labeo.ff.ad car
bo. ⁊ ut euitet᷑ iuriu ectio: ut in. c. cum expedi
at de elec.li.Vi. Nrez ar ſim hanc lec.ipꝛopriatur
tex. in illa dictione pᷣſertim. nam de eins vo ſigniſi
cato ẽ ut ſtet comꝑatiue ⁊ nt ponat idem in caſu ⸗ʒ
rio ut ᷓ dixi. Et iſte ipꝛopꝛietates fugiende ſunt ut
nõ in. c. itelligẽtia ⁊ in.c.pᷣteꝛea.j.de vVᷣbo.ſig.⁊= ĩ.l.
non aliter. ff. ð lega.iij. ecunda lectu. fuit Jo.
ninc.⁊ tancre.ᷣm quã debent admitti teſtes crinoſi
Et in criminibus ꝑſeu erantes in h̊ crie ſimonie cum
ſit exceptũ ↄcurrẽtibus tamẽ ↄſideꝛationibus ð qui
bus in la quas ſpecifice.j.ſubijciaʒ:⁊ tũc.c.teſtimo
nimn nõ conigit᷑ nec ꝛeſtringit᷑:ſʒ ꝓcedit ꝛegularit̃
2 h.c.ꝓcedit ĩ ̊ crie ſimonic cum ſit exceptum ⁊ B

lec. eſt amica lie ?æ ꝓbatur in. v. quoniã intelligendo

pᷣſertim pꝛo maxime:fſᷣm qð dʒ exponi.hoſti.tamen
dicit ꝙ h in hoc multa ſint ſparſa ⁊ in multis inſtan
ant᷑ indices per hoc.c. tamen tenendum eſt ꝙ h̊ nõỹ
ſit arbitraria cum papa hic ſpecifice nõ loquat᷑ qua
ſi poſueꝛit iſtas conſiderationes geneꝛaliteꝛ ad iſtau

ctionem iudicum unde dicebat ipſe ? Inno. iudicẽ

debeꝛe conſideraꝛe an agatur per uiam denunciati
onis:⁊ tunc admittentur omnes teſtes criminoſi et
etiam mulieꝛes et infames dummodo ſint emendati
tam ad denuntiandum quam ad teſtificandum ad
hoc quod nõ.ij.q.i.ſi peccauerit ⁊ in capitu.nouit

de iudi. Si ueꝛo agitur peꝛ uiam inquiſitioois ? cꝛni

men eſt exceptum ⁊? tunc admittentur criminoſi et
mulieꝛes non ſecundum ꝛigoꝛem iuris ſed ſecundũ
tempeꝛantiam equitatiſ que babebit iudicis aꝛbinꝛio
moderari: debet enim iudex multas conſideꝛatio
nes habeꝛe. Dꝛima eſt circa modum pꝛocedendi
ut magis pꝛocedat equitate penſata peꝛ niam accu
ſationis.ſecunda conſideratio circa perſonam. ↄtra
quã agitur ut facilius admitrat teſtes criminoſos ⸗

ꝛegulaꝛem quã ↄ ſecularem. Et facilius ſi regularis

eſt inferioꝛis gradus quaʒ excellentioꝛis dignitatis
rem facilius ſi ẽ infamatus ⁊ poſſit ꝛemoueri
ſine ſcandalo quã ſi ſit bone opinionis z immineat
ſcandalum in eius ꝛemotione.tertia cõſideratio cir
ca perſonas teſtium ur admittat facilius honeſtas
quã crioſos ⁊ facilius crioſos emẽdatos quã perſe
uerantes. Atem facilius ſi teſtificanĩ ʒelo i uſticie qᷓ;
ex odij fomite. quarta conſideratio circa crimina
que obijciuntur an ſint cꝛimina minoꝛa uel paꝛia ꝙᷓ;
maiora. quinta conſideꝛatio an ſubſint adminicula

ur facilius admittantur teſtes alijs adminiculis exi
ſtentibus quam ceſſantibus 4 Alij aliteꝛ dicunt

ſed ipſemet Innocentius poliea receſſit ab hac

opi. et tenuit ꝙ iſta temperantia equitatis non ſit
reliquenda arbitrio iudicis cum ſit iure expreſſa
gener aliter: ar. in. capitu. fi. de tranſ.quod tamen
gon placet hoſtien. qula ſecxndum eum licet ſu ime

ſ io
öbus eguis ins fn ngtnil
mitunncblinn
nnzanci cl nmeſnenen
ridrein iületilo oh Vaſ
plesotſnsindac meſen
GoONeNO rdencd dd
cinied ernis ehien
R wescinrineſtternd ene
Oolhendns apend ereſſstſe
dehceretar ine ümns C cere
e er? oler enani fere eh
4rloo olicdn gon
reihiele
n ſeaſir ler ab imguiſnen
i inod nneſe moreahe
tatnitmgnnn
CAUede d Oaispumn
imiriaioman
ang Nfunſor i
eteſegr nl hoſtfinti aben D

ſonnica eſ fnn Loncioſione iheli

ligi Gun ſnplcirra onecni
yeninen onch unii

ueft chegwnofinnen
malnhrttihmnliiſin
NuNdktn
nrdeſptictiöſetiane
iestgectaniſnn
mütdur Inordic
gungen den Snri
mnnenm ormestſtstnneta
zaitanes dunndo ſrenmdi
tunnn wan A0 uſtfanchir
AlMni t,annN.
gur wuin itntilut
wur drixnur nnol a
un igtnmini ani
l r otinltisebind
iin uin iim llund
õ
Mnanme Kinnſanin il
apſigumdtaßſuni,
ins umm tpiiii⸗
enlnmn Ktulisl nn
nn a
onlanu hhluns
usinaſͤmun
. ſinmni g, nmt

iſſtun 1 ſceretio
,l Mi
ann lu boſto

.,ẽ

EGe ſimonia:

expreſſa tũ expꝛimit᷑ generaliter æ non apparet an
2 qñ ſit ea pꝛeciſe utendũ ⁊ cum hac opi. tranſennt
doc.cõiter. Satis putarem opi. Inno. poſſe ſa naꝛi

ut ubicũqʒ agatur ð crimine ſimonie ciuiliter æ im

equitatem ⁊ perſona contra quam agitur ſit regula
ris inferioꝛis gꝛadus male fame ⁊ ſine ſcandalo poſ
ſit remoneri ⁊ ſubſint adminicnla nimc teſtes cꝛimio
ſi debeant admiti etiaʒ non emendati nelit nolit in
dex:ſed quanta fides ſit eis adhibenda iudex conſi
derabit fin qualitatẽ æ quantitatẽ criminũ obiecto
rum.minoꝛ enim fides adhibet᷑ ubi objiciunt᷑ crina
maioꝛa ꝙᷓ paria uel mioꝛa. æ minoꝛ qñ paria q; qñ
minoꝛa. ⁊ maioꝛ fides ſaltẽ qñ ſunr aliquatenꝰ emẽ
dati ꝙ; quãdo ex toro perſeuerãt ? ad hanc fidẽ me
tiendã fiunt iſte conſiderationes circa crimina obie
cta. ⁊ etiã ſenſit glo.hic in.v.an paꝛia. Si nero defi
ceret aliquod ex pꝛedictis non pntarẽ teſtes crimio
ſos admittẽdos: ut ſi ꝑſona contra quam agit᷑ eſt
ſecularis nel ſi eſſer regularis ageraur criminalit:
nel eſſet excellẽrioꝛis dignitatis nel nõ ſubeſſent alia
adminicula æc.nã cũ ꝑ diſpoſiuionẽ huiꝰ. c. recedat᷑
9 cõibus regulis iuris ᷣm quas crioſi pleuerantes

non debent admitii dʒ h. c. reſtringi inrelligẽdo ma

xime:ut.S.dixi qn eſt crimẽ ſimonie non habẽs an
nexã hereſim. nã ſequẽdo opi. Hoſt. nimis eſſet ſar
ga iu dicis poteſtas in hoc iuꝛe relaxãdo ⁊ reſtꝛingẽ
do. clare ergo cõcludendo dic ꝙ h.c.debet intelligi
in cꝛiminibꝰexceptis ⁊ ſpecifice in ſimonia:ut admit

tant teſtes criminoſi: ſicet nõ emendari ↄcurrennbꝰ

qualitatibus ſuperiꝰ expꝛeſſis:ſecus ſi aliqua illarnz
deficeret ar.in.l.ſi nnus.C. de teſta.⁊.c.quia ꝓpieꝛ
de elec.: ? ꝑ hec remanét fere declarate oẽs gl. hunꝰ
c. ¶ In fi. glo.hoſti.dici glo.pꝛocedere ſi iſte pa

ratus eſt agere penitẽtiã: alias ſecꝰ.ij.q.i.ſi peccaue

rit. ¶ Itẽ ceſſat iudex ab inquiſitione ubi põt pre

tendi aliquod intereſſe ratione exſpẽſaꝝ nel fruciuũ
uel ut ſciatuꝛ a quo ⁊ de quo ſit eccleſie pꝛonidẽdũ
ar.in.c.ex parte de arbi. Satis putarẽ atendendũ
finẽ agendi:ut ſi agebat᷑ ſolum ad remotionẽ tũc in
dex non ꝓcedat facta ceſſione niſi ſubſir aliqðᷣ alðᷣ
intereſſe ar.in.l.poſt finirã. alł.in glo.nã ⁊ ſententia
formũda eſt ſm eoncluſionẽ libelli:ut. õ. c. pꝛox. Sʒ
ſi agebatur ſimpliciter ad coꝛrectionẽ:tunc qꝛ facia
ceſſione crimen non eſt pnnitũ poterit ꝓcedere opi.
boſti. æ querunt hic doc.de alia queſtione conſimili
quid ſi pendẽte inquiſitione contra abbatem abbas
pꝛomoueatur in epᷣm nũquid iudex deſiſtet ab iqui
ſitione æ concludunt ꝙ pꝛocedet inqniſitio nt impo
natur penitentia non ut remoneatur ab epiſcopam
pꝛomotio tamẽ facia pendente inquiſitionnõe ñ na
let. xxxj.di. rantis. quo ad primam pariem ſans pol
ſet diſtingui ut.S. diſtixi poſt glo. ut conſideretur fi
nis agendi. Quo ad fam partẽ an teneat ꝓmoiio
dic ut plene dixi i. c. omninotẽs. S. de accu. ⁊c.

Icut tuis. Non impntatur elec

to ↄfirmato ſi eo ꝓ
— hibente ꝓ ipᷣiꝰ oↄfir̃atõe pecnnia data fuit.
d. d. i pma ponit ↄſultatio. ĩ ſecunda rñſio ibi q;uis
iĩ tertia ꝑre põitur quedã derermĩatio ibi illos. Cuſ

2èᷣ ¶ Hõ. primo ex tex. ibi ad regĩen eccleſie florẽ.
ar. qꝙ monachus promoueri põt ad rectoriã ecclie
leclaris. ðR epatu non eſt dubium: ut in cle.i. de elec.
¶ Ded an ad eccleſiam inferiorem ſeclarẽ poſſir p
moueri:uide tex. cum glo.i palle.cle.i.? plene iãgo
in.c.qð dei timorẽ de ſta.reg. (hor ofir
matio electi in abbatem ſpectar ad epm loci cui ſub
eſt ipm monaſterium:uide tex.cum glo. xvViij. q. ij.
c.i.? bonam glo.proſequentem gñalr circa puilſi
ones electorum in.c.quãqᷓ; de elect.li.vj.¶ Mota.
ʒ.ꝙ monachus hẽtur loco filij. Abbas uero loco
Denn ad materiam nõ. in c. in pntia de proba.
Item nõ. ꝙ Iʒ taciturnitas qnqʒ hẽatur ꝓ pdic
tione:tñ ueritate inſpecta maxima eſt differentia in
ter expᷣſſã ꝓhibitionẽ ⁊ tacituꝛnitatẽ. Altimo nõ ꝙ
ↄmittẽtes ſimoniã ct ĩ fanorẽ alioruʒ ſũt ceponedi
facit. c.ij. de ↄfeſ. In glo.ij.in fi.nel ſʒ Inn. foꝛte
iſta eccleſia metropolitana erat prona mõaſterij:un
de uacãte mõaſterio ſicut hʒ ptãtẽ cuſtodieẽdi:ut in
e.cum nos de offi. ordi.ita potuit hinc electo dare
ptãtem ad miniſt andi. Sed hodie iſta opi. Innoc.
non procedit per.c. auaricie de elec.li.vj.quia elec
tus an cõfirmationẽ non poteſt aliquo queſito ce lo
re ad miniſtrare alias in penaʒ incidit ut ibi:ideo te

ne opi.glo. Et quare capitulum põt nacante ſede
elecium confirmaꝛe non autem poteſt conferꝛe bene

ficia ad epiſchopum ſpectantia dic: ut nõ.in.c.cum
olim alle. in In glo. in nerbo ſub terminati
one in fi. Mõ. glo.quia quondie uenit in prancaʒ
inter iſtos regulares pꝛecipientes ſimpliciteꝛ alic uid
fieri ſub pena excõmunicationis. nam in dubio nõ
fertur excõmunicatio:ſed potius eſt quedam cõmia
tio de excõmunicãdo ſi non fuerit paruum pꝛecipiẽ
ti. z facit quod nõ. in titu cõminaniones nel epiſto.
qu iſi per totũ.Et facit ad illaʒ.q.quãdo index pre
cepit alicui:ut aliquid faciat nel non faciat ſub pena
mille libraꝝ. ut non ꝑẽs nõ incidat icontinenti i pe
nã cum illa fuerit quedã cõminatio ð pena ifligeda
uide tñ qð nõ.in ſpe.in ti.de execu.ſentẽ.i. .1. poſt
pꝛin. Et habes plures glo. ↄſimiles in. c.ij. de mrio
Zci.õ interdic.eccle.⁊⸗ in. c.ſalonitane.lxiij.di.⁊ i.c.
unico.j. ö ſagitta. æ ibi plenius dicã poſt do an.an
aliquo caſu habeatur loco excõicationiſ. n gl.
in uer.non pꝛebere in fi.de h̊ an.? quando tacens
habeatur pꝛo conſentiente dic ut nõ. in regula qui
tacet de re.iuris.li.vVi.plenius dico in.c.nonne. de
preſump. Sed aduerte quia hoc.c. non loquitur
preſente ⁊ tacente:ſed de abſente ⁊ ignoꝛante unde
longe diuerſum eſt expꝛeſſe contradicere et ignora

re quia ille qui ignoꝛat in neritate non contradicit.

In glo. in v. imputari in fi. aduerte quia licet gio.
ponat differentiam quo ad caſum huius.c.inter cõ
firmatum ⁊? electum tamen aperte non aperit nũqᷣd
confirmatio fuerit inualida ratione ſimonie ? Inn.
loquitur hic generaliter glo. Sed Jo. phi. æ hoſti.

tenent quod licet non ualeat electio taliter facta con

firmatio bene ualet:ſed goff. tenet oppoſitum dicenſ
ꝙ iülla confirmatio tanquam emptitia z ſimoniaca
non ualet. Et ad iſtum tex. dum dicit quod non de
bet ei imputari rñdet ꝙ. dʒ intelligi quo.ad h̊ ui nõ
m 2»

C De ſimonla

ꝛepꝛobat᷑ electio p̃us facta de eo. Oꝛo opi. goff. ſa
cit ſᷣm Jo. an. qꝛ petens cõfirmari tractat de iure
queꝛẽdo.vn ur̃ acqſiuiſſe ius mediante ſimõia licet
pꝑ alium ↄmiſſa. Sʒ ꝓ opi. Hoſti.? alioꝝ facit iſte
tex. qui faceꝛe ur̃ dꝛiaʒ inteꝛ ignoꝛantẽ ⁊ expſſe ↄdi
centẽ tenẽs aliquẽ odictiõis eſſe effectũ. Vnð ipſe
Jo. an. ſic diſtinguit ut in ignoꝛãte ⁊ nõ ↄdicẽte ꝓ
cedat opi. goff. ur nõ teneat cõfirmatio. Sed in ex
pꝛeſſe zᷣdicẽte ꝓcedat alia opi. do. an. uidet᷑ ſeqᷓ opi.
goff. qꝛ qtũcũqʒ pᷣdixerit nõ põt negari qͥn talis
firmatio ſit ſimoniaca. Anð adhuc quidam alij ma
gis ꝛeſtringẽtes hanc mãm dicũt idẽ eſſe etiã qn pe

cunia fuit daia ĩ fraudẽ ipſius qui debebat eligi u

cõfirmari ur talis electio ſiue confirmatio dicatur
ſimoniaca. ¶ Mec ob. iſte tex. ani dʒ itelligi ꝙ non
dʒ ipurari ad penã ul quo ad facultatẽ diſpẽſadi. ſʒ
certe ̊ rigiditas non plʒ vñ ſequoꝛ aliã opi. ut ſiue
pecunia ſit data cõfirmatori ſine fraude uł cuʒ frau
de pdicente electo uel ẽt eo non ↄdicète nbi inteꝛue
nit fraus nõ dẽat talis confirmatio annlari:æ ur̃ hᷣ
opi. ꝓbari ꝑ iſtũ tex.ſic inducẽdo.nam v. quis ue
nit adueꝛſatiue ad ſequẽtia ⁊ dicit ꝙ qnis etiã par
nuli teneant᷑ dimitteꝛe bñficia acquiſita ꝑ ſimoniam
eis ignoꝛãtibus:tñ qꝛ longe diueꝛſuʒ ẽ ⁊c̃.nõ dʒ im
putari Sdicẽti ad culpã uel ad penã: dʒ ge itelligi ad
penã nt ãnuletur ↄfirmatio ⁊ teneat᷑ dimirter̃ bñfici
um:abł aũt ille.V. q;uis nõ adueꝛſaꝛet᷑ in aliquo. naʒ
cenum ẽ ꝙ ignoꝛãs nõ ↄdicẽs ñ iuoluũ culpa cnʒ
pena nec ẽt erit aliqua dubitatio ð ignoꝛãte uł ↄdi
cente ꝙ eſſet e oẽ; noxã ⁊ inra debẽt ꝛeduci ad ca
ſum dubiũ.l.qð labeo.ff. ad carbo.nec ob.ſi dicat
ꝙ iſta confirmatio ſit ſimoniaca: qꝛ ⁊ ſi inreꝛuenit ſi
monia ex pte dantis nec factũ danabile ipſius pᷣiu
dicet expſſe pdicẽti tollerat talis cõfirmatio.naʒ ex
quo al eꝛat idoneus foꝛte fuiſſet cõfirmatus ẽt ſine
pecunia. Itẽ pᷣdicẽs expᷣſſe equiꝑat̃ ei in cuiꝰ fran
dem data fuit pecunia: ſed factũ illiꝰ ñ dʒ ꝛetractari
ur claẽ ꝓbaĩt᷑ñ cauilãdo lram.i.c.a nobis s e.qᷣqᷣd
alij dicant. gꝰ nec fqʒ iſtiꝰ expſſe ↄdicẽtis erit ꝛetrac
tandũ. Et poſſz ẽt dici pᷣdictis ꝛõnibus ↄiuncto.d.
c. nobis: ut ita ſit in electiõe.ſ.ut nõ ãnuletur ꝓpteꝛ
intueniũ pecunie date ↄdicẽte uł eo ignoꝛãte in eiꝰ
fraudẽ qꝛ ñ appet ꝛ diueꝛſitatis iteꝛ electionẽ ⁊ cõ
firmationẽ. nã utroqʒ cãn agit᷑ de iure qꝛẽdo er foꝛ
tius ⁊? pigni ius acqrit᷑ ꝑ ↄfirmononẽ ꝙᷓ; ꝑ electio
neʒ. nam utroqʒ caſu agit de iure qꝛẽdo:ut pʒ in.c.
ſup his ᷓᷓ de accn. ¶ In glo. in v. ↄſenſerit ibi ꝗ
nõ ſit ſimoniacꝰ. ꝓ h̊ facit im Jo.c.cũ quis ð ſen.
ex.li. vi. põt tñ illud.c.ᷣm eũ adduci in Sriũ ⁊ nihil
aliud plus dicit nec ipe nec alij ¶ YIdeo aduerte ꝙ
aut querit nũquid de iure canonico poſſum habeꝛe
ꝛatũ qðᷣ meo nõie geſtũ nõ ẽ:⁊ dicendũ ꝙ nõ intelli
gẽdo de va ratihĩniõe ut trahat᷑ ꝛerꝛo tex.eſt in rls
ꝛatũ de ꝛeg. iur.i. vi.? dic ut nõ.in.c.cũ quis ð ſẽ.
ex. li. vj. æ nõ.in pᷣal.iuri.ubi reſpondi ad all.ᷣ peꝛ
glo. Et ex h ifeꝛo ꝙ iſte ſoluẽs pecuniã poſt dicii
onem ?⁊ ius acquiſitũ nõ ꝓprie ↄmittit ſiõniam.
aliud ẽ nẽdeꝛe ſeu emeꝛe:⁊ alind uẽditiõi ſen emptõ
ni iã facte poſtea cõſentire ut in.l.ali.ff. ð ꝛeg. inx.
enc hẽt h̊ locũ ꝛatihitio exqꝗꝰ uẽditio ſen emptõ ſen

pecunie datio nõ fuit ſacta noie ſuo ſed fateoꝛ ꝙ ĩ
noluit᷑ peccato appꝛobando faciũ anabile: ? ita in
telligo dictũ.c.cũ quis ꝙ Jo. an. dicit facẽ ꝓ er ʒ
An ãt teneat᷑ iſte ex h̊ dimitteꝛe beneficiũ nel poſſit
priuari. Et dico ꝙ ſic ↄiungendo ſimoniã a pꝛinci
pio ↄmiſſã cũ eꝰ féo ⁊ pcco ↄſecuto poſtea ⁊ h̊ uult
tex. H i. V. niſi pꝰea ↄſẽſeris ⁊c.al ñ eẽt bõa exceptõ
Si clericus cum pacto
Ba nos. ofeꝛt eccleſie bona ſua
ut in ipſa ꝛecipiat in canonicũ ⁊ illa ſibi ꝛe
iineat ꝓ pdẽda ſimonia ↄmittit.ſecus ſi h̊ fiat ſine
pacto. h. d. Et ſũt due ꝑtes.ĩ pꝛia ↄſaltatio in ſcdᷣa
rñſio ibi deuotioni tne qᷓ diſtinguẽdo pꝛoſeqᷣt duo
mẽbꝛa.fm ibi ſi vo cuiꝰdetminatõeʒ ſubmittit ibi lIʒ
Caſus ⁊c.¶ Mõ pꝛio ex tex. ꝙ bumiles pces emiſ
ſe a digno pꝛo bnſicio ſpũali ↄſequẽdo nõ ĩducũt ſi
moniã nec aliqð aliud peccatũ ẽt ãbitioſũ ꝙ pꝛoce
dit ẽt ſi pceſſit donatio ꝛei ſpalis ex libeꝛalitate tam
facta:⁊ optie h̊ colligit᷑ ex tex.quod ſẽꝑ tene menti
pꝛo iſtis cardinalibus ſeu alijs platis qᷓbns aliqua
munnſcula ſen enſenia ↄferunt ꝛogãtes pꝛo aliquo
bñficio ↄſequẽdo:ſi enĩ nõ ducũtur principali ĩtẽti
one ut ſpũalia adipiſcãtur qᷓqᷓ; faꝛio hẽant talẽ ſpẽ
ex? oẽm noxã iudicãtur. nam iuſte iſia pnt fieri ſine
ſpe faria ut dicũt Inn. = hoſt. facit quod legit s
nõ. in. c.qͥd pꝛodeꝛit.xi.di.i.q./i.ſunt nõnulli ⁊ i.c.
tuã de eta. z quali. ¶ Secundo collige ꝙ pꝛebẽda
põt ↄſiſteꝛe ĩ ꝛebus tpᷣalibus tin ⁊ taliſ pꝛebẽda põt
ca deꝛe ẽt in laicũ:⁊ ð hac ĩtellige gl. in. c. cum. Uld.
de ↄſti. Qñqʒ tamẽ pꝛebẽda appellat᷑ ius ſpũale et
pꝛocedit illud quãdo ẽ qnexa canonie.⁊ ita itelligit
.c. dilecta ſupra de pbẽ. zæ uide qð nõ. Inn.i.c. ma
ioꝛibus. e. ti. ¶ Item nõ ꝙꝙ ius canonie ẽ quid ſpi
rituale hinc eſt ꝙ nõ cadit in laicũ ut in.c.ij.ð inſti.
2æ quod idi nõ Inn. ⁊ ideo pꝛo eo hñdo nõ lIʒ pro
mitteꝛe uel donare tpᷣalia ut h̊ ⁊ in. c.iacobus.j.eo.
¶ In gl. in. v pure ibi tpe igreſſus nõ gl. e, er te
ꝛeceptionis ſpũalium põt fieri donatio alicuiꝰ tpᷣali
tatis dũmodo libeꝛaliter fiat: ⁊ facit c.in pñtia ð ꝓ
ba.⁊. c.ad apoſtolicam.j.e.⁊ uið gl.que h̊ diſputat
in.c.emẽdari.i.q.i.⁊.c.qᷓ;ᷓ pio.i.q.ij. C In glo. fi.
in fi Inn. diẽ ꝙ in pꝛohibitis qꝛ ſimoniaca ſola ĩtẽ
tio iducit ſimoniã ⁊ illa dicũtur pꝛohibita:qꝛ ſimo
nia que ſũt ſpũalia ⁊ de iure diuino ut uẽdeꝛe ſacꝛa
mẽta ⁊ ſimilia.ſʒ in ſimoniacis.quia pꝛohibita ſola
intentio non inducit ſimoniam uit ſi quis renuntiat
beneficio ſuo cum intentione habendi aliquid tppale
de quo uide quod nõ. glo.in.c.ex parte.de offi. de
lega. Jo. an. tener indiſtincte quod nunqꝙᷓ; ſola in
tentio inducit ſimoniam niſi mentalem 2? bene lo

quitur: 2 differentia maxima eſt inteꝛ ſimoniam mẽ

talem æ conuentionalem. Mam in conuentionali te
nerur quis ꝛeſtitueꝛe talia ſpiritnalia nel rempoꝛalia
illicite ꝛecepta nec poteſt alꝛ peniteꝛe: ut in.c.inquiſi

tionis in prin. ſupra de accu. ſed in mentali poteſt
aboleri peccatum per ſolam pniam:ut pꝛobatur in.

c.fi.eo.ti.ubi tex.loquitur indiſtincte de omnibus
ſpiritualibus procedit eꝛgo ſiue ſint ſpiritualia de
iure diuino ſiue ex conſtitutione ecclie exquo aliter
nõ diſtingnit. xix. di. ſi vomanoꝛum. 2. xxi.q. i.

r ie lticcſu im s n
irnielelo Ni ih inde
d enir eiriicchnüe
ur ra rdicner
gignchendd ga
rnid uo feo ſueſe⸗
P coe Gri breni t anrepe
Aerwoet inonac olen
nineiz ioe Nbrito rihi
ſmonix ionlenmnibdcg
itbiſpouie inonie nupr⸗
ornb, a lar tuna ep⸗
umh alniſmie halü biftnor
otiſinrouines müt tlacan
otinit nonäimmo wünern
edeſſhein pemn ane in
inſttionbonap ooii I
zeoſaterih In rni dlt
nnc g iin dr ik g inc
ubniebitnmuinn
co tſiſeſhſla biftco ⸗
linc iſe cirr eher
niſmonti irs ien , n
uniniren ignoie i⸗ en
imun⸗ uriiſ
erep tad Maͤa⸗
SS
lätelz de ſs puici
a mnnze
unſſn toine
bwzicht gulgi ris
13e Ain tarftle
icen

R
angdneſeg
zalgin nilun
* Aneml ihnemt
nlripiin⸗ ſdw gin
urs owgia
aiten muin
nläm fun inniſi
Em mn uſt fapir eni ſne
Jnihtihitt od egtt
dunn digim woll rie,
Ern cling rits
iidentl tddr
ütriidgegncand.
Bmmeprhid vpali beſulen
uichiirn annie tin icho
1 iitut o i Mien
isanmniin
iat iliininc i.
timma hith hni⸗
auuzeitiutiſ .
dipeigiſisni gaß
nbiriimnmnic ii
cuimiranitNad

a an e
zecih la⸗ lrt.

.

R
mmuu un
umn nen in incn
wend
o
nruc,
ſnt gſinge e ,
Naplot n ſrnu⸗

tum ⁊ dicã.j. latiꝰ.
i credẽdo uel nõ põt quis ifoꝛmare ↄſciam ſuã ut li

¶ De ſimonla

ſi doꝛmieꝛit Zobtimme illud.c. ſic inductuʒ ꝓbat opi.

Jo. an. ¶ Exira gl. q̃ro quid ſi aliqs coꝛruꝑit in

dicẽ uel teſtẽ ĩ cã ſpũali nũquid ↄmitiaĩ ſimonia. ho
ſti. ↄcludit ꝙ ſic ꝓpter quãdã anexitatẽ quã hʒ cuʒ

rebꝰ ſoũalibꝰ uel erit q̃i ſimonia ar.i.c.nẽo.s.e. ſe

cas ſi datur pecunia ĩ cã mere tprali quod nõ.

P HMon dʒ quis oꝛdinẽ re
er. tuas. cipere ab eo quẽ credit
ſimoniacũ ſʒ miniſtra? põt ĩ illis quos pꝛi
us ab i ipit. Cõis diuiſio. ſcdᷣa ibi noſ. Caſus
2c. reter tex.aꝛ.ſimoniacũ nõ poſſe oꝛdinis
executionẽ ↄferre cũ ipſe nõ hẽat tãq; ſuſpẽſus nõ
põt alij ↄferre: qꝛ nẽo dat qð nõ hʒ.i.q. vij. daiber
6.2 ubi nõ ſubeſt pcẽm

bet nõ tñ dʒ nenire ↄ ↄſciam ẽt erroneã niſi pꝛiꝰ eã
deponat. ? ad hͥ quondie alłat iſte tex. ¶ Vlno col

uiige ꝙ ueniẽs ↄſciam ẽt ſcrupuloſam edificat ad

gehẽnj.i.ↄ mittit pcẽm moꝛtale qð pimiet᷑ pena ge

bẽne.i.ignis eterni.Et dẽ edifica? ad gehẽnã:qꝛ ur
oſtituex ſibi edificiũ ad moꝛtẽ eternã. z. nõ. bñtes

oſciam nimis ſcrupnloſã ⁊ erroneã. n glo.i. in

fi. dic ut dixi ĩ.c.q̊ hely.S.eo. uʒ qð in pꝛeiudieciũ al

teriꝰ ⁊ ifamia nõ dʒ quis alij facile creder. ⁊ ita loq

tur hic: Sy ubi ceſſat alterius pᷣiudiciũ nõ nimꝑaĩ

Aecilitas ĩ credẽdo. xxij. q.iiij. inocẽs iſte ergo mona
chꝰ nõ debuit de facili credere iſtis relatoꝛibꝰ i pᷣiu

diciũ ⁊ ifamiã epᷣi.⁊ iõ dẽ ĩ erroꝛe de quo j. .
gl.ij. i fi. ꝓ intellecta huiꝰ gl. æ.c.pꝛiꝰ qꝛẽdũ ẽ nũqᷣd
ſimoniacꝰ ſit ipſo facto ſuſpẽſus ⁊ h̊ multa inoluũt
p doc. Sed breuit᷑ ? clare expedio ꝑ tria membra.
Ant nõ eſt ſimoniacꝰ ĩ oꝛdine recipiendo aut ſimo
niacus ĩ oꝛdie ↄferẽdo.aut ĩ bnficio.pꝰ mẽbꝛo cũ ẽ
ſimoniacꝰ i oꝛdie recipiẽdo dic ꝙ iſte ẽ ſuſpẽſus ne
dũ ab iſto oꝛdine ſimoniace recepto: ſʒ ẽt ab oibus
alijs oꝛdinibꝰ ẽt licite receptis.æ ꝑ ↄns ẽ eriã remo
tus ab admiſtratõe tpᷣaliũ bnficioꝝ ſuoꝝ quãqᷓ; eniĩ
multi ſint oꝛdines unũ m eſt ſacramẽtũ ordinis: iõ

ſi ↄmittit ſimoniã ĩ uno uulnerat totũ ſacrʒ oꝛdinis

ideo ẽ ſuſpẽſus ab executione oĩm ⁊ peꝛ ↄñs ab ad
miniſtratione bonoꝝ.̊ uoluit Inno.̊ ⁊ i.c.tanta.
5. eo.facit tex.ĩ.G. Vm. xxxij.di.⁊.i.q.i.reperiunt᷑ 2
in.c.eos.lxxx.di.⁊ nide gl.in cle.cupientes.iĩ.v.nõ
nouã de pẽis ⁊ ibi generalit᷑ tractat an ſuſpẽſus ab
officio ſit ſuſpẽſuſ ẽt a bũficio ⁊ faciũt nõ.ĩ ſili.xxx
ij. di. in. c. nullꝰ. æ. c. pter. æ hec intelligo va ĩ eo qui
ↄmiſit ſimoniã:ſecꝰ ĩ eo qͥ recepit oꝛdinẽ alio ſimo
niã ↄmittẽte eo ignoꝛãte.iũc eni iſte eſt iin ſuſpẽſus

b oꝛdie ſimoniace recepto nõ ãt ab alijs quos pꝛi
us icite recepit nec a bñficijs pꝛiꝰ licite adeptis nel

adipiſcẽdis ad h.c.de ſimoniace.s.e.⁊= ibi h̊ noluit
Inno. idẽ puto ĩ eo qui recepit oꝛdinẽ ignoꝛãter a
ſimoniaco ſuſpẽſo:ut.i.q.i.ſi quis a ſimoniacis.ꝛ

mẽbꝛo pꝛicipali qñ quis ẽ ſimoniacꝰ ĩ oꝛdine ↄferẽ
do doc. uidet᷑ uarij. vñ tenuit gof.talẽ nõ eẽ ſuſpen

ſuʒ q ad alios ⁊ ſẽſit ẽt hic Inno.niſi ꝑ triẽniũ tin
ut i. c. penul.:e.⁊ ſic plꝰ puniat᷑ recipiẽs oꝛdinem ſi
moniace q; cõferẽs:qꝛ recipiẽs habet oꝛdinẽ uitio
ſuz nõ ſie ↄferẽs Iʒ peccet indigne cõferendo. Sed
ipſemet Inno. ſenſit oppoſitũ ĩ pᷣalle.c. penul. ills

credo uernʒ. cõcludo g . oferẽs ordieʒ ꝑ ſimòiaʒ

ipᷣe ẽ ipo facio ſuſpenſus ꝑpetuo ab ordinibꝰ ꝓ B
tex.iuncta glo.in pᷣalle.c.ſi qui a ſimoniacis facit ẽt

ilſe tex. melius.xxxiij. di. F. vm ⁊ ibi bõa glo. vñ

a tali ſimoniaco q;tũcũq; occulto nõ debemꝰreciꝑe

—

aliqᷓ ſacꝛa niſi baptiſimum ⸗ corpus xpᷣi tpᷣe neceſſi

tatis tm ut in palle. F. uernʒ. tertio mẽbro pncipali
añ quis eſt ſimoniacus in bnñficio.aut eſt notorius
ſimoniacus ⁊ ẽ ſuſpẽſns ipo iure:ut nõ. in palle. F.

Sũ ⁊ nõ Inno..? in. c. tãta. . e. aut ẽ occultꝰ 2 .
cẽ ſuſpenſꝰ.ſʒ ſuſpẽdẽdꝰ ar.i.q.iij.i.c.i.⁊.ij.dicit iñ
nõ. Inno. H reſpectu illius bñficij ꝙ ſimomace
acquiſiuit ẽ ſuſpenſus ab oĩbꝰ ordinibꝰ:vn ſi quis

emit epatum licet non ordineʒ non põt ualide cleꝛi

cos ordinare qꝛ illa collo ꝓcedit ex illa emptione
bñnficij ⁊ ideo ordinati ab eo non habent executio
nem quod eſt ualde nota. allego. i. q.iij. in. c. ea qne
Et ex his nunc intertur ad intellectum illius.c.? ad
declaratiouem prime partis huiuſ glo. Mam poteſt
primo h.c.intelligi quod iſte monachus eꝛrabar in
iure:ut quia credebat ſimoniacum occultum in bnjfi
cio conferendo eſſe ſuſpẽſum. ⁊ idᷣo dicit papa büũc
eæẽ in errore. Sed non placet h̊ Inno.dicenti quod
licet prius non ſit peccatum male intelligere canonẽ
cum ſit de iure poſitiuo tame poſti eſt doctus ⁊ in
ſtructus per ſupeꝛorem grauiter peccat non depone

re de errore ar. xix. di. nulli æ nõ.h̊ dictum quia ſolʒ

alłari ꝙ malle intelligere legem uel canonem non eſt
peccatum.quod itellige niſi ex ̊ ↄmittatur aliquod
delictum:quia ignorantia non excuſat in delictis ᷣ
peni. di.ij. ſciẽdũ. ⁊ i. c.ꝑ tuas.j.eo.⁊ põr itelligi
ille errabat ĩ facto qꝛ credebat ex aliqua pſumptiõe
iliũ epᷣm ſimoniacũ iĩ oꝛdine:ſed cũ de boc non eſſet
certꝰ nõ debebat abſtinere ab oꝛdine recipiẽdo:vn
bẽbat ↄſciam nimis ſcrupuloſaʒ. Sed pᷣdicta iſia
tur nã ſicut nõ dʒ uenire cõſciam quo ad oꝛdineſ
ſuſcipiẽdos ita nec ad oꝛdies ſuſceptos huius priũ
innuit iſta litteꝛa. Sol. dicit Inno. ꝙ oꝛdines ſulci
pere eſt libeꝝ:ſed in ſuſceptis miniſtꝛare eſt necceſſa
riũ:ut in.c.q̃ris de eta.⁊ quali.vñ ille debuit ↄſcia
ſuã infoꝛmare ſᷣm ius quo ad oꝛdines ſuſceptos: 6
iĩ ſuſcipiẽdis nõ debuit cõpelli rõe pᷣdeẽa. Itẽ ſʒ bo
ſti. facili? frãgit᷑ cõſcia ĩ ſuſceptis q; in ſuſcipiendis
qꝛ multa ĩpediũt᷑ faciẽda ⁊c. ut ĩ.c.i.⁊.c.rurſus qui
cle.uel uo.⁊ i.c.quẽadmodũ ð iureiur.uel ut ſẽtit h̊
Inn. papa diſpẽſauit hᷣ iĩ ſuſceptis:qꝛ iũc ignoꝛbat
ar.i pall.c.ſi qui a ſimoniacis. Ex pᷣdictis declarat
ultia qõ gl. an poſſem reciꝑe oꝛdinẽ ab eo quẽ ſcio
ſimoniacũ.nã in caſibꝰ i quibꝰ dixi eũ eſſe ſuſpẽſuʒ
ꝓcedit deciſio gl.ſecꝰ in alijs qꝛ tẽ ceſſat eiꝰrõ = qð
dixi de ſimoniaco ſuſpeſo idẽ dicir Inn.æ bñ de ex
cõicato.idẽ de depoſito nel ſuſpeſo:ut iſti ꝙᷓtũcũqʒ
ſint occulti ñ ↄferãt executionẽ ordiʒ.⁊= ex his deci
dit᷑ alia qõ.nũquid ꝓpꝛia ancẽte ſit licitũ recedere a
pᷣlato notoꝛio cnioſo.⁊ dicũt quidã ꝙ nõ niſi i duo
bꝰ caſibꝰ:ut ſi nõriꝰfoꝛnicatoꝛ uel ſimoniacꝰ ĩ oꝛdie
ut ĩ pal. F. vm. ſj Inn. ↄcludit hᷣ idẽ eſſe in quolibʒ
peccato qð ipedit execuiionẽ oꝛdiniſ er poſit ꝑactam

pniaʒ: qꝛ eadẽ rõ eſt in iſtis.? ꝗᷓ ſint illa ölictra nõ. i

pla.c.niſi i.O.ꝑꝑ cõſciam.de renũ.⁊z hũc aꝛticuium
m 53

¶ Be lunoms

ex animo latins in.c.euʒ non en de eſciſp.
20 criſmate nel
tantum. iueſtitura eccliaꝝ nil
exigi dʒ nec excuſatↄſuetudo uel nominis
nariatio. h. d. Et ꝓuidet circa duo. fa ibi prauam.
Et fſa ſubdiuidit᷑.nã pꝰ narrat factũ.fo conigi mã
dat ⁊ puniri ibi cũ Vo. Caſus ⁊c̃. ¶ Hõ pꝰ ex tex.
ex pᷣnꝰ.ꝙ ex uno pcc̃o qñqʒ gñat᷑ aliv:⁊ pcca indu
cunt pccoꝛẽ ad peccandũ 5 fo ꝙ nariatio tẽ
poris i ſoluẽdo ul mutatio nõis nõ excuſai ↄciũ al
illiciũ ¶ Et ex h̊ eollige ꝙ ad ↄſiderandũ ſpecieʒ
SIctus nõ ſolũ ſunt atédenda Vba: ſed ẽr nã õctꝰfa
cit.l.ſi nnꝰ. ff. loca. 5 teꝛtio ꝙ foꝛtiꝰdeclaramur
nẽdinio qñ pnũ pcedit traditionẽ ꝛei ꝙᷓ; qñ ſeqᷣt: qꝛ
er s ois ad multos Zctꝰ nõ ſic tradi

tio pᷣij. ¶ Itẽ nõ ſolũ arcbiepʒ poſſe punire ſuffꝛa

ganeos ſuos:de q i. c.ut litigãtes de offi.oꝛ.li.vi.
7 in.c.ſacꝛo de ſen.ex.⁊ ẽt officiales ſuffꝛiaganeoruʒ
qñ delinquũt ut officiales:de quo dic:ut nõ.in.c.i.
de offi. uica. li. vj.æ in c ꝛomana de offi. oꝛdi. eo. ’i.
nmo nõ. tene mẽti archiepm poſſe tolle? pꝛa
nam cõſuetudinẽ totiꝰ ꝓuincic ſue: ↄcoꝛ. c. ex fieqnẽ
tibꝰ de inſti.qʒ.n. non hẽat iuriſditionẽ in ſubduos
ſuffꝛaganeo?: ut in. c. paſtoꝛalis de off. oꝛ.iñ pranã
conſueiudinẽ tolleꝛe põt cũ ↄcernat totã ꝓniciam =z
pcqᷓ ſit notoriũ fac.c.ꝛ2õna..notoria de cẽli. li. Vj
In gſo.in v. qͥ pus ĩ fi uł ſʒ hoſti. caneaĩ de ꝛc
tradẽda ſi pciũ fuerit.j.ceriũ tepꝰ ſolutũ.ff. de edi.
edic..l.ediles. .fi.cũ.l.ſe.? idẽ nõ.in.l.ſi traditio.
C. de actio.emp.¶ In glo. fi. nõ. g ex glo. iuncio
tex. ꝙ ẽt ꝓ iueſtimmra fẽi.i.ꝓ ĩduciõe ĩ cõpoꝛalẽ poſ
ſeſſonẽ no põt aliqͥd exigi:archidi.n.bʒ ineſtiurem
facti æ non iuris:ht in.c.ad hec de offi.archi.⁊ ſic
pꝛo poſſeſſione habenda nõ dʒ aliquid tradi ubi et
ſubeſt conſuetudo ut hic eng3 rene nerki
ꝛdinatus in ſubdiaco
Er tuas *num qni prius pꝛeſenta
tori ſuo ꝓmiſit ꝙ nil ab eo perẽt i ſuſcep
to miſtrare uel ad ſupioꝛes oꝛdies aſcẽdeꝛe ſine diſ
penſatiõe nõ põt ẽt ſi peccare nõ cꝛediderit. h. d. fa
ibi nos. caſus ⁊c. ¶ Hõ p ex tex. ꝙ nõ ſolũ abba
tes. ẽt iferioꝛes pᷣlati ? ꝛectoꝛes eccliaꝝ pñt oꝛdia
ꝛc alios. ? in titulũ ſua? eccliaꝝ eos conſtitueꝛe ſiñ
piudicio tũ patronoꝝ ipaꝝ eccleſiaꝝ:ut pʒ in.c.peę
nul. 5 de iure patꝛo. Et ex h ãpliat᷑. c. epus ſi ⁊.c.ũ
licʒ de pᷣben. ut nõ poſſit quis oꝛdinari ſine bnficio
(. pprio uł alterius.nã ſufficit ꝙ oꝛdineĩ ad titulũ
ecckie alteriꝰ:ex h eĩm cõſeqnit᷑ ne dẽat hr̃e ſuſtẽtatõ
neʒ ex fructibꝰ illiꝰ ecchie q̃ſi cẽſeat ſibi cõſtuuiũ bñ
ficiũ in redditibus illius eccłtie ¶ Scðᷣo nõ. ibi ali
quẽ peteꝛe poꝛiionẽ ⁊c. ꝙ oꝛdinatꝰ ad titulũ eccleſie
alterius licite petit ibi poꝛtionẽ. Et inte lige ꝙ dixi
ꝙ dʒ ibi habeꝛe poꝛtionẽ ⁊ ſuſtentationẽ nite nõ in
dʒ habeꝛe tantã ꝑtẽ ut nidear̃ facta ſectio beneficij
p.c.maioribꝰ.s.de pꝛebẽ.ſed dʒ ſuſtẽtari tanᷓ (
ricꝰ: ar. in. c. ppoſuiſti. ö. de tempo. oꝛdi.¶ Mo. ibi
egiſſe licitũ c. ꝙ ignoꝛãtia iuris nõ excuſat a delic
o:minus t peccat qᷓᷓ ille qui peccat ex ſtudio ul ſci
enteꝛ de pen. di.ij. ſciendum. Sʒ tex. opp.de.c.cõ

queꝛẽte ð cle. nõ ꝛeſi. So.qñ quis oꝛdinat᷑ ad timij

alterius eccleſie ? ecdeſia ſuffiè ad ꝓuidẽédũ uiriq;
tũc põt iſte ordinatus directe petere hãc poꝛtõem æ
tenet᷑ ibi reſidere ⁊ deſeruir̃ i dininis:ſi ãt ñ faceret
reſidentiam tunc poſſz puari hac portõne ſine h̊ ᷑
tulo Em Jo. an. in. d c. ↄquerẽte. Idẽ ſi facultates
eccleſie nõ ſufficerẽt:ſʒ poſſet dici fᷣm eum ꝙ ill.c.
ñ loquit᷑ ĩ pſoiteꝛo pntãte qꝛ ẽ qͥd ſibi ĩputet qᷓre pᷣ
ſẽtauit:ſʒ põt loq ĩ ſucceſſoꝛe qͥ nõ fuit in culpa:⁊ h
nõ. ꝓ itellectu illius.c. ↄquerẽte:ſʒ caueat epps ordi
natoꝛ:quia ſi nullo mõ pntator poſſit illi ſubuenire
prebẽ.⁊ ĩ.c.cũ ſᷣm eo.ti. n gl. ij. in fi. dicit h
Jino.ꝙ ꝑ ſolũ papã poterit cũ iſto diſpeſari: ⁊æ cũ
H dicto ſimpliciter tranſeunt alij doc.ſʒ ego puto ꝙ
ẽt ꝑ epᷣm porerit diſpẽſari in cãu hꝰ.c.p ꝑ theoricã
Inno. in.c.dilectus de tẽp.or.ubi ſingulariteꝛ dicit
ꝙ qñ in iure ꝑmiſſa ẽ diſpẽſano exq eã ſibi papa ñ
refuauit nẽ epᷣis indulſiſſe ptatem:⁊ facit in ſimili.
c.nuꝑ.j. de ſẽ.ex. z.c.nobis ĩ fi.S. eo. Mec ob.ſi di
cat᷑ ꝙ ꝑ alia iura caneat᷑ ut in oꝛdie ſolus papa diſ
peſet ut dixi in.c.de ſimoniace..eo.qꝛ dico ꝙ kᷣ
prie ⁊ ſtricte ñ cõmttti᷑ ſimonia:uel ſi ẽ ſimonia nõ
tm ẽ peccatũ ſicut qn ꝓprie interuenit donatio alicꝰ
tẽꝑalitatis nã ſi iſte pntatꝰi effeu nullũ lucꝝ ex h̊ ↄſe
quebatur ⁊ iſte ordinatuſ nihbil donat:qꝛ ſi nõ fuiſſ
ordinatus in effũ nullã obligationem habuiſſ, ad
nerſus ulũ pntatoreʒ: vñ iſti miius puniũt᷑ ux pʒ in
.c. penul j. e. ubi dicã ⁊? fatetur ẽt Inno. ibi. Ex pꝛe
dẽis ⁊ ex tex.colligit᷑ alia litatio:ut lʒ ĩ alijs caſibus
ſimoniacus in oꝛdine non ſolũ ſit ſuſpẽſuſ ab illo oꝛ
dine ſimoniace recepto ſʒ ẽt ab alijs.i.q.i.reꝑiũt᷑ ⁊
dixi i. c.ꝑ tuas.õ.e.iñ in cãu hꝰ.c.im eſt ſuſpenſus
ab ordine illicite recepto ſʒ nõ ab alijs ut pʒ in tex.

2 h̊ ↄtĩgit rõe pᷣdẽa:ſic ⁊ tali pacto ordinãs nel pñ
tãs mitiꝰ punitur:ut ĩ.c.penł.j.e.ubi tãgõ. In gl.
fi.i fi. Sʒ Z glo ⁊ tex.ſic oppõi põt:ꝙ nulla interne

nit h ſimonia. nã nõ ĩteruenit h mun? ab obſeqᷣo qꝛ
nullũ obſeqaz iĩdebue ĩpẽſũ fuit: nec ĩreruenii munꝰ

a lingua.i.fauor hũanus ſeu ſordide preces immo

hũiles æ iuſtas emiſit:nec inteꝛnẽit munus a manu:
qꝛ nullum quid tpale tradidit nec remiſi aliquam
oblõem de pnn.So.iʒ.de pñti non eẽt aliqua obla
tio m pꝰ oꝛdiationẽ obligat᷑ pntatoꝛ ad dãdum iſti
certam portoõem que quidẽ porto ↄſideratis frucii

bus ẽ qͥ tẽꝑale.remiſit g iſtam oblõm rei tẽꝑal ut
ddipiſeretur ius ſpũale æ remiitere in iſtis idẽ eſt ꝙ&

dare ut in.c.ueniẽs el.pᷣmo . teſti. ⁊c̃.
on eget ſummario
On ſuler Ce guia breuis Sed per
alia nerba põt ſic ſũari. Simonia eſt daꝛe

pecuniã ꝓ uicariatu uel ꝓ alia admiſtratiõe ꝛerum

ſpũalium ſeu eccłiaſticaꝝ habẽda:æ dantes ⁊ ꝛecipiẽ
tes ab illa ecclia ſunt eijcidi. b. d. caꝰ . Mõ. p
ex iex.ꝙ cõtumelia qᷓda ⁊ iinꝛia irrogat᷑ illi eccleſie
que acquirit pecunia iteꝛueniẽte: ⁊ idẽ ſi admiſtraiõ
ↄcedat᷑ ꝑ pecuniã i illa eccła:⁊ quia ↄſtituit illaʒ ec
cleſiã ſeu eiꝰ admiſtratiões uenales. ↄcoꝛ.de hoc.õ.
e.æ. c. audiuimꝰ. j. eoſ ¶ Scðᷣo nõ. ꝙ ſiõnia non ſo
lum ↄmittit᷑ ĩ bnificio ſpnali obtinendo: ſʒ ct ĩ qᷓib⸗
adiniſtratioe 2eꝑꝝ eccieſisſticaꝝ ? tunc eſt h ſimonla

ↄpelleret᷑ ep̃s ordinator ad Sene⸗ ut ĩi. c. eps lde

cd1rini iennia odinannl
dls BVupvli aci inen
io ic inoniamanis
qip ohipnijobl; timnore⸗

u s o:t uban i . ſeb,

p, Oin
4 N a la

biccionb; bonni don
iittennia emdo b. Diio
t enſuigne ialanorenen
pbert eii diciditin Cün⸗
ter gehs di Neenn wsde
nuniſe uis rlid g achs
oronn ſn ani ſen
loes t moſors e p
llaw not inchej ſuanco
t plen pulinoe oticß 4

ldadt
enganin
auliin inene
aweiſzen
tairmui ium
nmnat rh
m imumſeimii io
pr nmnnn o
eiaticfin wli luxard le
mmninl anſtoͤh
mädRienanen dohnic e
Rimmszwii unn
dürunm Nunſtde
Wst inimianhiiiecldn
ncnr von bi ir eii wla⸗
eapo ha b aisi gi cvii
Zenmi ndi Miuſml⸗
nmyß,uini ogntn
tuswwoN
nicmtieniii 1.
Keowig ultnngne
inaubmn tbchſede
rideüfürgienmnut
ursce Nalgtnd
ürmEktitNIIRtNN.
Gle ndik E nin iaim

tfuetninq.

¶ Ge ſimonia

cũ qꝛ ꝓhibitũ.⁊ de iſtis admiſtrationibꝰ late hetut
ij. q. iij. ſaluatoꝛ: vnñ aduerte poſt Jo. an. ꝙ quedaʒ
ſut ſpũalia ſm eſſentiã ſuã.⁊ hoꝝ qᷓdã ĩcoꝛpoꝛalia q̃
dã coꝛpoꝛalia.pꝛia.ſ.iĩcoꝛpoꝛalia nõ pnt nendi ẽt de
facto.qꝛ nõ cadũt ĩ cõuẽditionẽ nec eſtimãt᷑:ut ſunt
vtutes ⁊ dona dei.⁊ de his.i.q.i.in.c.i.⁊ ibi glo.
fa.ſ.coꝛpoꝛalia de iure nendi nõ pnt.ſʒ de féo uen
dunt᷑.nõ iñ ſine uitio ſimõie. exeplũ ĩ reliquijs ſcoꝝ
ut in. c.i. ?.ij. S.de reli.⁊ nene.ſan. Quedã ſunt ſpi
ritualia ꝑ cãʒ ut ſunt ſacꝛa ſtricte ? large ſumpta.ia
cꝛa.n.ſũt ſpũalia rõe cãe:qꝛ pꝑ ea cõſequimur gr̃am
2 iſta qꝛ coꝛpoꝛalia cadũt in pᷣcio ⁊ nõ ſine uitio ſi
monie:ut in.c.nõ ſatis.⁊ ĩ.c.cũ ĩ eccleſie.õ.eo.Ene
dã ſũt ſpũalia ꝓpt᷑ ſtatutũ ut eſt ꝛeligio.⁊ de iſſis di
cendũ eſt:utiĩ.c.dilectꝰ.⁊ ĩ.c.ueniẽs.s.e.Ouedã ſũt

ſoũalia que depedẽt a ptate ſpũali: ut i.c.ad aures.

ʒ.e. Et quedã rõe officij:ut in. c. ad nꝛam. Sö. eo. ⁊ ĩ
iſtis nõ põt iteruenire aliqua nẽdiiio.vñ quicqͥd cõ

petit clerico rõe oꝛdinis:ut pulſare cãpanã claudeꝛe

hoſtia eccleſie ? ſimilia uel ſi eſt adminiſtratꝰ rerum
eccleſiaſticaꝝ nẽdi nõ põt hñt.n. depẽdentiã qᷓndaʒ
a rebꝰ ſpũalibꝰut pᷣbẽda ⁊ bnficia ⁊ declarauimus.
Quedã ſũt ãnexa ſpũalibus qꝛ ſũt deputara ad uſũ
ſpũaliũ:ut uaſa ſacra neſtes ſacerdotales ⁊ ſimilia.
2 de iure pꝛonatꝰ certũ eſt ꝙ cũ ſit ãnexũ ſpũalibus
nẽdi ñ põt.ut ĩ.c.i.de iure pr̃o.ſed trãſit cũ nniuer
ſitate tpali: ut ĩ. c. ex lf̃is.eo.ti. ¶ In gl. fi. ibi fuit
ceſſũ ad actũ: ⁊ tũc aduertẽdũ:qꝛ aut interuenit pa
ctũ ⁊ cõmittũ ſimonia ↄuẽtionalis:qꝛ eſt nalde de
reſtabilis. Aut nullũ paciũ interuenit ſʒ pꝛana ĩten
tio.⁊ tũc eſt ſimonia metalis q̃ nõ ẽ tã execꝛabilis:
qꝛ ꝑ ſolã pniã abſqʒ reſtitutione aboleĩ:ut dixi ĩ. c.
tua.S.ep.⁊ habetur in.c.fi..eo.
ꝓ cẽto. Simoniacũ ẽ aliquid
Acut. exigeꝛe ꝓ ↄſecꝛatione ep
boꝝ 2
bñdictionibꝰ abbatũ.⁊ oꝛdiatiõibꝰclerico
rũ nec excuſat ↄſuetudo.h.d. Orio naꝛrat exceſſũ
2 ipſiꝰ excuſationc.ꝛ excuſationẽ repꝛobat 2ʒ elſi
pꝓhibet ⁊ penã adijcit ibi tm. Caſus ⁊c̃. 5. p*
ex tex. ꝙ epᷣs dr̃ ↄſecrari.abbas bndici.clericꝰ oꝛdi
nari:ſed ſatis põt dici ꝙ ẽt epᷣs orginat:qꝛ epᷣatus
eſt oꝛdo:ut nõ.in ꝓhemio ſexti. 6.2 * ibi exac
tiones ⁊ extoꝛſiones ꝙ nec ꝓ ↄferẽdo oꝛdie nec ꝓ
iã collato põt itroduci ↄſuetudo ut aliquid detur ei
nult tollere palliationẽ quoꝛũdã qꝛ exigebãt ex poſt
facto.dicit tñ hoſti.ↄſuetudine poſſe induci:ut oꝛdi
nãdus aliquid daret ad fabricã eccleſie nel ad cultũ
diuinũ:ita tũ ut oꝛdo libẽ ↄferat᷑:ſʒ poſtea ↄpeſlat
oꝛdinãdꝰ ad obſeruãdũ laudabilẽ ↄſuetudinẽ:ut in
.c. ad aplicã. j.eo.? nõ.bñ h dẽʒ hoſti.ut nõ ſolñ a
laicis:ſʒ ẽt cleꝛicis põt pᷣtexm ↄſuetudinis aliqͥd hꝛi
ad cultũ diuinũ ↄuertẽdũ.nõ tñ ualeret pactũ nł ſta
tutũ ẽt ĩ fauoꝛẽ ecclie.ut.i.q.iij.ex młtis ĩ fi.ubi bo
nꝰ tex. ? i.c.iacobꝰ.j.eo.ubi dicã.nalʒ ẽt ↄſuetudo
Fʒ doc.ut cẽſus als ðᷣbitꝰ epo ðᷣferat᷑ ipᷣe chriſmatis

qꝛ ñ dat᷑ pricipalit ꝓ chriſmate qð nõ.æc̃. Abbas.

B oniam NReligioſi pᷣcio r̃cepti
⁶

una cũ recipictibꝰ de
onaſterio expelluntur æ in artioribꝰ mo
naſterijs ad agẽdũ pniam detrudunt᷑. Sed recepti

añ iſtð cõciliũ ponebãt᷑ ſic recepii ĩ alijs locis eiuſs
oꝛdinis niſi młtitudo ſit ĩ cã ira iũ ꝙ renunciat pꝛie
receptiõi ⁊æ de nouo ꝛecipiũtur.h.d.Et ſũt.iiij.ptes
pe ꝓuidet circa futura. ſo circa pᷣterita ibi ðᷣ his.ʒ
Pꝛogat ibi ð H̊ q publicatiõeʒ fieri mãdat ibi vñ
Caſus ⁊c. ¶ Mõ.pꝰ ex tex.ꝙ appellanõe moniali
um nõ uenit abbatiſſa uł prioriſſa uel alit plata. nã
pꝰ fecẽ mẽtionẽ de mõialibꝰ ĩ gũe ⁊ poſtea ſubdit ðᷣ
plata: ut lc.fi .e. ¶ Srdo voͤ ꝛeceptio mõialiũ
ſpectat ſimul ad platã z ala mõiales.æ nide qð nõ.
in. c. fi. de ꝛeg.li.vj. ¶ Zertio nõ.i v. h ẽt ꝙ appel
latiõe mõialiũ nõ neniũt mõachi:qꝛ Iʒ maſculinũ ah
hẽdat femininũ nõ eõ.ut.ff. de le.ij.l.ſi a en
nõ.ꝙ ↄſtõ iuris antiq declaratoria addẽs nouã pe
nã ñ extẽdit᷑ ꝛeſpẽu pene ad pᷣfita.⁊ ſic ꝛeſpctu illius
pene cẽſet᷑ nona ↄſtõ.qð optie ꝓbatur h.nã licʒ añ
ↄciliũ hec ſimonia ↄmitteret᷑ ĩ huiuſmõi receptione
tñ iſta pena nõ erat ſic ſtatuta:vñ alit᷑ pnniũt recep
ti añ hãc ↄſtõnẽ alit᷑ recipiẽdi.⁊æ cõcoꝛ. c.cum tu· j.
de uſuris. æ nõt paulus.de liaʒa.ĩ ꝓhemio cle.⁊ nõ.
i. c. fi. ð ↄſti. ore⸗ colligi ex fi. l̃e ꝙ mõachi
moniales ⁊ alij regulares excuſant᷑ ab ignoꝛãna iu
ris ⁊ ð monialibꝰ nõ ẽ dubiũ:qꝛ ⁊ alijs mulieribꝰx.
miſſũ ẽ ignoꝛare iura.l.cũ ð ĩdebito.ff. de pꝛoba.l.
ſi emãcipati C. de iur.⁊ fac.igno.uide bonã glo qᷓ
gnalit̃ h̊ ꝓſeqt.i.q.iiij.O.nõndũ.⁊.xxxviij.di in iũ
ma ⁊ foꝛtiꝰdebẽt excuſari monia les q̃ nõ exeũr claun
ſtra mõaſterij:ut in.c.i.ð ſta.reg.li.vi:ſʒ ĩ mõachis
eſt bñ notãda hec la. Sed dicit hoſti.ꝙ põt pꝛoce
dere in monachis qui nũqꝙᷓ; exeũt clauſtꝝ:ſed cũ ho
die nadũt ad audiẽdũ iura nõ de facili eis permitti
tur hec ignoꝛantia. Doſſet etiam dubitari in cleri
cis ſecularibus:quia ⁊ militibus permiſſuʒ eſt igno
rare iura.l.i. C.de iur.⁊ fac.igno.⁊ clericꝰ gandet
pꝛiuilegio militis. ut nõ.glo.in.l.miles.ff.de re iud.
nam ſicut miles armate militie debet intendere ar
mis.ita et miles celeſtis militie dʒ itendere dininis.
Sed tamen foꝛte aliud poſſet in eis dici:quia ⁊ ipi
ſi poſſunt debent mitti ad ſtudlia litterarũ ⁊ cis ſua
detur ⁊ precipitur:ut ĩ.c.cũ ex eo ð elec.li.Vi.⁊.xx
xViij.di.c.ignorãtia cũ multis.c.illiꝰ di. ſed milites
armate militie non debent ſtudere ſed intẽdere circa
ſalurem rei publice. n glo.i.ibi non dʒ qͥs pccẽʒ
operari moꝛtale æc. Sed h̊ op.de.c.diſcipnlos de
ↄſecra.di.qͥnta.⁊ de.c.iij..ðᷣ fur.ubi pretextu pau
pertatis quis excuſatur a furto.dicit h Jo. an. q
neceſſitas non excuſat a culpa:ſed aleuiat penam.
hec ſo.mihi non placet quo ad furtum per.Cc. diſci
pulos: ubi etiam a culpa excuſant diſcipuli.¶ Scdo
ſoluit ꝙ paupertas hñs in ſe necceſſitacem excuſat.
iſta ſo.nõ eſt generalis.⁊ obſtat.c.ſicut.xxxij.q.iiij.
ubi dicitur ꝙ potius qͥs debʒ fſame mori ꝙᷓ idolati
cis ueſci. ⁊ uide ibi tex. cum glo.Et ideo conclude
ſic ꝙ quedam ſunt in ſe mala:ut adulterare occideẽ
7æͤ deierare ⁊ ſimilia ⁊æ illa pretextu paupertatis non
ſũt ↄmittẽda ⁊æ hadet locũ illnd dictũ ponꝰoia mala
pati qᷓ; malo conſentire:ut in.c.ita ⁊ i.c.ſacris a le.
in. glo. Quedam ſunt que licet in ſe mala m tppe ne
ceſſitatiſ deſinũt eſſe mala ut furtum.nam tpᷣe neceſ
ſuatis omnina debent eſſe cõia.xl vij. di. ſicut æ iðo
m α

Se ſmonla

nõ cõmittit᷑ furtũ illo tpꝛe qꝛ ñ Sctat ꝛc̃ alienaʒ:ſed
intellige qñ ẽ tãta necitas ꝙ fame piret ſi nõ caꝑet
ex q ſibi ab alijs nõ dat᷑:⁊ iũc excuſat᷑ ab omni cul
pa:⁊ ita intellige.c.diſcipules:ſed qnñ ẽ necitas ſed

nõ tãta tũc alleuiat᷑ pena ? culpa nõ tñ ex toto exen

ſat᷑:⁊ ita ĩtellige.c.iij.de fur.fᷣm unã lec. Ad pꝛopo
ſitum dic ꝙ iſte moniales nõ pnit excuſari a nicio ſi
monie pᷣtextu pauꝑtatis.qꝛ debẽt a ꝛeceptõe abſtine
re ⁊ tot debent ꝛecipi quot pñt uineꝛe de ꝛedditibuſ
monaſterij:ut in.c.unico de ſta.ꝛegn.li.vj.Et in fi.
glo.nõ. glo.ↄſimilẽ gl.hẽs in.c.nõ ſatis S.e.? hãc

gl. ſequi boſt. Inn. S i. c. tua S. e. nã ẽ ꝛemineẽ de

biuũ a iure ut ſit moachus ⁊ nõ hẽat uictũ a mona
Nerio S.c.ꝑ tuas.iij. S. eo. ¶ Itẽ pauptas nõ excu
ſat nt h:ſed dic ut dixi ĩ.d.c.nõ ſatis ꝙ ꝑ niaʒ pac
nis ſimplicis. põt glo.ſatiſ ſubſtineri.qð etiã uoluit
B do.an.cantiꝰ iñ ẽ ut nullo mõ k̊ fiat ar.illiꝰ.c.uni
ci de ſta.ꝛeg.li.vi. ¶ In glo. ij. ibi credo ꝙ hodie
ſtandum ſit æc̃.vult g glo.ꝙ hodie ꝛeglares ꝛecep
ti ꝑ ſimoniã nũqᷓ; deponãtur ſiue agat ꝑ uiaʒ inqui
ſitiõis ſiue accuſatiõis:⁊ fᷣm hanc lec.erit ſublata di
ſtinctio.c.dilectꝰ.ij.S.e.ſʒ Inn.⁊ hoſti. tenent priaʒ
lec.glo.ut diſtinguat᷑ modꝰ agẽdi:qð mihi ſatis plʒ
in monialibꝰ in ꝗᷓ nõ hñt oꝛdinẽ ut ĩ. c.nona de pe.
2 ꝛe.indiſtincte fnabit᷑ h.c.nec ob.qð dicit glo.qꝙ ĩ
effectu deponunt᷑ exqꝰ derrũdũt᷑ ſine executõe oꝛdis
qꝛ h̊ eſſ ueꝝ ĩ mõacho nõ clerico:ſʒ ĩ monacho cle
rico foꝛtiꝰ oꝑat᷑ depoſitio qᷓ; ſimplex ſuſpẽſio ſalteʒ
ꝛeſpectu diſpẽſatiõis ad h̊ qð nõ.i.c.tue de cle.non
ꝛeſi.⁊ in fi.glo.uł ᷣm hoſti.detrudent᷑ ĩ eꝛgaſtnlo.j.
ſepta monaſterij:⁊ ibi agẽt durioꝛeʒ nitã qᷓ; alij ar.
.l. di. ſtudeat. Et ad ultimum pondeꝛa glo. enʒ tex.
maxie ibi ne danabiliteꝛ ĩ ſecko enaget᷑ ⁊c. ubi elegã
teꝛ ꝓbat᷑ ꝙ ſimõia n ipedit mõachatũ licʒ impediat
locum hr̃e ĩ illo mõaſterio.nã ſi nõ eſſent mõaiales

dãnatione quod tene menti.
i Ep̃i nil exigeꝛe de
Bdiuimus *bent ut pmittant ĩ
eccleſijs ſibi ſubicctis clericos inſtitni mo
nachos ꝓfiteri uel moꝛmos ſepeliri alioqͥn exacta
ꝛeſtituent᷑ duplicata.h.d.Et ſunt nꝛes ꝑtes principa

les.in prima narrat fqʒ.ĩ fa ihibitionẽ fac ibi cũ igi
tur.ĩ teꝛtia pũiri mãdat ibi ꝙ ſi qs.caſꝰ. 5 p*

ex tex. ꝙ ꝓ inſtitutõe ꝛectoris ſeu ꝓ ↄſenſu pᷣſtãdo
ipi ĩiſtiruto nihil exigi dʒ:fo nõ.ꝙ iiuria fit illi eccle
ſie de cuiꝰ ꝛectoris iſtitntiõe tractat᷑ ſi ꝓ inſtitutiõe
pecunia exigii¶ Vltimo nõ. caſum ĩ quo ſiõniace
exaciũ dʒ ꝛeſtitui duplicatũ. Sʒ h̊ ob.tex.in.c.de
H S.eo.ubi tm ꝛeſtituit illicite exactũ: nec in aliquo
alio iure huiꝰ ti. cauet᷑ de iſta duplicatiõe. Sol.põt
dici ꝙ ↄSriũ ꝓcedit qñ aliquid ſimoniace exigit᷑ ex
cõi cõcoꝛdia dãtis ⁊ ꝛecipiẽtis. iſte ueꝛo tex.ꝓcedũ
in exacio ꝑ ſuꝑioꝛem quaſi ꝑ extoꝛſionẽ ? quãdam
ↄcuſſionẽ.naʒ ꝛõe ſuꝑioritatis iſti epi ingeꝛebãt dit
ficultates ⁊ ſic potiꝰuiolent᷑ ?⁊ ꝑ ipᷣſſionẽ ↄſequebãĩ
haãc pecuniã ꝙᷓ; ex ſpõtanea uolũtate dantis: 2 ꝓ h̊
qð nõ.i.q.i.iubemus ⁊ in.c.ꝓcur.de cenſi.⁊ in.c.
exigit. e. ti. li. vj. An aũt in ſoꝛo pnie teneant illi ex

impediente ſimonia poſſentnedire ad ſecnlum ſine

actores ſic exacta rſtituere duplicata. cꝛedo q; non

qꝛ in foro aĩe necio nõ eſt ſoluẽdũ qð ratõe pene i
põitur: ꝓ h̊ uide glo.ſinglarc.xij.q.ij.fr̃nitatiſ. In

glo. i.ibi qꝛ redimit iꝰ ſuũ ⁊c̃. Aduerte qꝛ glo.male
diẽ quocũqʒ ſe uertat. Auti ei capitur h̊ inſtitutio
ꝓ libera collõe bnficij ſeu ꝓ ↄfirmatione electionis
2 ſic ꝓ inſtõe iuris ⁊ ſic indubitãt᷑ ſimonia cõmittit
quãtũcũqʒ denegetur indebite talis ĩſtitutõ qꝛ non
debuit iſte emere inſtõeʒ:ſʒ ad ſuꝑiorẽ ſuꝑioriſ erat
recurrẽdũ:⁊ de h̊ ẽ tex aꝑtꝰ in.c.ſic.Sõ.e. fac.c.nul
lꝰ de iure patro.nec dr̃ talis redimere nexatõʒ ſuaʒ
imo intẽdit iꝰ ſuũ de nouo qrere.nã h̊ caſu tractat
de iure ſpũali qrendo:nõ ãt de iure qᷓſito defẽdẽdo
7 ꝓ h̊ að dixi ĩ.c.dilcũs.ij.5õ.eo.aut capitur h̊ inſti
tutio ꝓut ẽ fci:ut eſt introductio ĩ poſſeſſionẽ ꝗᷓ fit
pꝰ plenum iꝰ rꝛãſlatum de qꝰ.ĩ. c. ad h̊ z. c.ut nẽm d
offi. archid.⁊ cè ẽt ꝓ tali poſſeſſione adipiſcenda ũñ
ẽ aliquid tẽꝑale ex pacto dãdũ cũ poſſeſſio ſit inriſ.
hic ẽ ꝙ laicus rẽ ſpũalẽ ẽt poſſidere nõ põt:ut ĩ.c.
cãm de preſcrip.nel ſalti ẽ ↄiũcta cum exercitio inriſ
ſoũal ⁊ ꝓ ãnexo ſpũalibus nil eſt ſoluendum.i.q.iij.
ſi quis obiecerit:⁊ in.c.de iure.s.de iure patro.⁊ H̊
noluit Inno. in c. ad aures. S. e.ẽ gl. nõ.in. c. maio
res. xvj.q.vij.uide iñ quod dixi in preal.c.dilectuſ
ubi tetigi an ⁊ qn ſit lictũ redimẽ uexarionẽ ſuã zc.

D ap oſtolicam. Sacramẽ

ↄſereuda cogit tamen ordinarins laicos
obſeruare laudabiles conſuetudines. b. d. Et pꝛimo
ponit clericorum ⁊ laicorum exceſſum. fo õ̊ utrũqʒ
prouidʒ ibi quapꝛopteꝛ. Caſuſ ẽ ¶ WMora pꝛimo
ex tex.quod lʒ tpe ſacramentorum collatorum nil
temporalitatis precedente exactione ſit tribuendum
tamen ſpõte ⁊ libere poteſt eccleſijs aliquid ↄferri:
nec ex h̊ dicuntur ſacꝛamenta nendi:ad ̊.c. quando
2. c. dilectus.ij.S.eo Et poteſt introduci ↄſuetudo
ut laici aliquid conferant eccleſtis:de quo dic ut la
tius..dicam cum go1 iora., ibi libere ꝙ eriã
ubi ſubeſt conſuetudo aliquid dandi ſacramẽta ipᷣa
libere ſunt conferenda. Ex quo infertur ꝙ aliqua
cautio per prius exigi non poteſt. Item nota.ibi P
epᷣm loci quod rector eccleſie non poteſt ex ſe aliqd
circa conſuetudinem decernere uel populum ad ob
ſeruandum hanc conſuetudinem compellere. Sed ⸗=
rationabilitas conſuetudinis ꝑ ep[ʒ ẽ fuãda ⁊ decla
rãda z ꝑ eũdẽ ↄpulſio facicẽda.Et ex h̊ ⁊ ex tex.rõ

unũ caſuʒ ſin.quo ep̃s hʒ iuriſditionẽ ĩ laicos:ut.ſ.

cõpellat ad obſeruãdum laudabileʒ cõſuetudineʒ eꝛ
ga eccleſiã introductã:⁊ tene mẽti hunc tex.ut non
ſolum epiſcopus ſibi nendicet iuriſditionem ubi de
ꝛationabilitate cõſuetudinis apparet. Sed in cogno
ſcendo an ipſa ↄſuetudo ſic laudabilis: ꝓ h tex. ubi
Hitate cognita:ſicut.n.iudex cognoſcit an ſua ſit in
riſditio ĩ.c.ſuꝑ litteris.S. de Nptis ⁊ ĩ.l.ſi quis ex
aliena. ff. de iudi. æ ita ipe põt cognoſceẽ de hoc ſue
iuriſditiõis fundamẽto an.ſ.ↄſuetudo ſit laudabiliſ
nã data ꝛ0 nabilitate cõſuetudis laici cõmittunt ſacri
legium ſeu excedunt in ipſam eccleſiã quo caſu epi
ſcopus ẽt in laicos uendicat ſibi iuriſditionem: ut ĩ

C.cum ſit generale.S.de foꝛo cõpetenti.¶ In gl.

ta ſũt libẽ

. tuon telſe ani me⸗
imein hiiſci ui
iinsr ſmlbns /o ſla i
iCeobonden. lil luel
etnis i tl i hiti
ligogſtin in cſn e
jitrnggebirlr dilo int
6i innur bit ihenaine iei
Hmnido ntit dintlig iti
miizechuidnis uintd Ai⸗
6ſNel Vidandn P
mN Nrienſihcl a⸗
atdean inl gussſoli
Nioci vo diini ndnaüm
Nri öoſt hr huͤr nſ,
Aoliat ifiſalid ain
AVliton ufoncj r olleo

bsi, iu o ſolirain den

.

H tuimi on bog noblinri in bii

conti In ainn bonp
ohiiircenaſftnargumei
krürsti ſeniedeſin
ſctim aimtſtüidr
o crgo Iindibrentbeft
,lnic berliei finn
ſmmem lci ly hlcii it
be G ileon Non vnir ſone
ſolut lul aif rle
nn cul m amnt nnn
ed ber is gſſecno bi
Plberi o one hoft
iſnienttiit n a a
iſſreni Mn n,⸗

mnkiieten
nglnihan
hi iſſen
atinlini ini
iicinn n i i
ſulw lf i drina

leirininnniſi ti,

Wolcun Srm

llenſi ſ
nne Wlrnnts icos

Scfunninsikinn
mt kunmn ntſun fo; igz
l
eſunmmunmn olyonn
emimz anirſmhmnn
rhaclie aln A..
Aumm uncotaunncdo
Grporkinrochei oMenc⸗
An alclade nd n
1eDnizſ ſrergein
Dcd unnten i
aEdtienn g din
ämntt ennnn
ewr attrm ncabii
õ
Neimimnii if
tmin idhtl
isinitini linan
ancineze

¶De

fi. ex hac glo. colligit duplex lec. ad tex. una ponitur
in fi. ut intelligatuꝛ de cõſuetudine qua abutũtur lai
ci in uolẽdo inſtituere clericos in eccleſijs pr̃onatiſ
nel in uolẽdo eligere nbi eccleſia eſt collegiala. Sed
certe iſta lec.nõ eſt applicabilis ad tex. qui loquitur
de ↄſuetudine intꝛoducta ꝑ laicos in fauoꝛc ecclelie

ſed qð laicꝰ pntet uel ꝙ ↄſentiat elecrioni non fuit

introductũ ex ↄſuerudine laicoꝝ nec pꝛincipaliter ĩ
fauoꝛẽ eccleſie ſiue clericoꝝ ĩmo ĩ fanoꝛc ipſoꝝ pr̃o
noꝝ.? fuit introductũ ex tollerãtia ⁊ pmiſſiõe. eccle
ſie ⁊ gratioſe nt laici iducereni ad conſtructionẽ ec
cleſiaꝝ:ut in.c.qm de iure pro.ſic ẽt põt tolli qð H
dicũt aliqui ut ĩtelligat᷑ de cõſuetudie ꝑ quã laici uo
lũt punire clericos añ degradationẽ dicẽtes ꝙ pꝛo
pterea h̊ faciũt ut pꝛoniciã purgẽt malis hominibꝰ

nã hec ? ſimilia exẽpla nõ ſunt huic le oſentanea qᷓ

nt dixi ſoquiĩ de ↄſuetudine laudabili iniroducta ꝑ
laicos iĩ fauoꝛc eccleſie.quã nũc quidã laici uolebãt
infringere. Et ideo dat᷑ ſcdᷣa lec.qᷓ ponit in prin. gl.
q ẽ nõ.æ ſingularis ⁊ nõ ꝓbat᷑ alibi niſi nt intelli
gat᷑ de ↄſuetudine qn laici ↄſueuernt liberalit offer
re eccleſijs aliqᷓ tpalia qñ ꝑcipiebãt ſacꝛa æ idem uo
luit glo. ꝑ iſtũ tex.in.c.ſua.s.e.Sed Inno.vr̃ mul
tũ reſtringere hãc lec.dicẽdo eã intelligẽdã qn laici
nitũt᷑ imutaꝛe hãc cõſuetudinẽ ſolicitãdo uel Srivm
ſtatuẽdo.nõ aũt dʒ intelligi ut ſi aliquid oↄſueuit (õ
ferri ipᷣe collationis ſacri qdᷣ ad illud ſo nẽdũ poſſu
nũc ↄpelli. Unð ↄdudit ꝙ ſi ꝓ pnia ↄſuenit dari
munꝰ nõ põt quiſq; cõpelli ad illud ꝑſolnẽdũ. MRed
dit rõcʒ qꝛ aut initꝰ quis ſoluit æ tũc illud fuit ſimo
niacũ ⁊ 3 ius diuinũ inductũ ergo ⸗ ipreſcriptibie
ut ĩ. c. fi. ð ↄſue. ant ſpõte quiſqʒ ſoluit ⁊ tũc nõ põt
ꝓpelli ad ſoluẽdũ:ſʒ ſi aliquid ↄſuenit dari non ipe
collationis ſacroꝝ:ſʒ ex poſifacro:ut ẽ uenetijs ubi
hoiĩes in uita nõ ſoluũt aliqd de decimis:ſʒ ĩ morte
deciant᷑ oia bona mobilia: ? ẽt in britanea ubi eſſet
i moꝛte dat᷑ terna ꝑs oĩum bonoꝝ ↄuertẽda ad cul
iũ dininũ ⁊ elemoſynã panꝑum:tũc bñ ſᷣm eum nõ
ſeruãtes talẽ ↄſuemdinẽ poſſunt ↄpelli: qꝛ tãto ipᷣe
ſoluẽdo uidẽtur nolũtarie ſe ad hoc obligaſſe. Cõ
cluꝰ ergo Inno. i breuibꝰſit iſta ut ſi eſt cõſuetudo
ꝓ aliquid liberalit det᷑ ſpᷣe ſacri laici qui uolũt priũ
ſtatuere ut nil det ſeu ſollicitãt pnt opelli nit deſiſtãt
nt hic. Sed ille qui non uult ſoluere n eſt cogendꝰ.
SDed ſi ↄſueuit aliquid dar̃ tpᷣe ſacꝛi eſt pꝛeſumptio
ſimonie quaſi non habuerit pꝛincipiũ noluntariũ.2
ideo nõ debet quis cogi:ſecus nbi conſuenit aliqᷣd
dari pꝰ liberã collationẽ hoſti. uẽ ĩ oibꝰ tenere õriũ
ut ẽt ſi ↄſuenit aliqd dari ipᷣe ſcẽi ex qꝰ libẽ nłla exa
ctõe pᷣſẽte:qꝛ tũc põt ↄpelli ad obfuãtiã ↄſuetudis.
tamẽ cõpulſio fiet poſt collationeʒ ſacꝛoꝝ. ad ̊ alle
gat. c. ex paꝛte de cenſi. Et illã rationẽ Inn.ĩ eo qðᷣ
dicit cõſuenerũt dare poſt nideret noluntarie ſe ad
illud obligaſſe quaſi idẽ ſi tpᷣe collatiõis ex quo nul
la pꝛeceſſit exactio. Et idẽ ſenſit goff. ponẽs exẽplũ
foue ĩ exequijs monuoꝝ erat ſolitũ ꝓut eſt dari
cereũ ĩ bndictionibꝰ nubentiũ ſolet dari panis i or
dinatiõe clericoꝝ ſolʒ dari manitergiũ.⁊ ſic expꝛeſſe

ſenſit de eo qð dabat᷑ tpᷣe collationis ſacroꝝ. Iem

n plʒ hoſti.illa opi. Inno. ut naleat ↄſuetudo per

ſimonia

quã bona deciant᷑ poſt moꝛtẽ niſi eſſet approbata p
papã. ¶ Douet᷑ qꝛ hec cõſuetudo poteſt eſſe dãnoſa

ipſis eccleſijs iʒ qñqʒ poſſit eſſe lucroſa. Mã ſi pffa

milias niuerer cẽtũ Inis bona illa decimarent tm ſe

mel ĩ cetũ ãnis. ſic eccleſia perdeꝛet. Eõ põt ↄtigẽ
ꝙ ĩ tꝛibꝰ diebꝰ ſucceſſiue moꝛirẽt pz filiꝰ z nepos ⸗z
ſic decimarẽt illa bona rribꝰ uicibꝰ in tribꝰ diebus.
irca h̊ an z qñ naleat cõſuetudo ſuꝑ decimis dic
ut nõ. i. c. i. de deci.li. Vi.z.c.ad apoſtolice.⁊.c.a no
bis.⁊.c.tua.S.de decimis.do. an.icet diſtinguat ta
men nihil boni uideo.dicit enim ꝙ aut illud quod
eſt pꝛeſtandum de conſuetudine babet aliquam legi
timam cauſam ut ratione cathedratici 2 tunc illud
eſt pꝛeſtandum. Idem ſi non habet cauſam ſpecifi
cam:ſed eſt illud conuertendum ad cultum diuinuʒ
Sed iſia ſunt dicta Hoſti.in.c.ſicut.ö. eo. ⁊ debet
ultimum intelligi ꝙ ualeat pꝛo cultu diuino. Ita
ſacramenta pꝛius libere conferantur ut ibi dicit ho
ſti. Si nero aliquid eſt preſtãdum tempoꝛe ſacramẽ
ti quod tendit in utilitarẽ ipſoꝛum clericoꝛum: tunc
debet fieri compulſio: ſecus ſi ſoluitur ex poſifacto
ſine fraude ⁊ in hoc nidetur ſequi opi. Inno. hic.
Mo intellectu huius.c. uide quod plene dixi ĩ. d.
c.ſuna.S.eo. Et condlude ꝙ iſte tex. debet intelligi
de eo ꝙ cõſueuit libere dari uel ipᷣe collationis nel
ex poſtfacto ita tũ nt nũq; fiat ẽt pꝛeſuppoſita oſne
tndine ↄpulſio uel aliq̃ exactio tpe ſacri.2 ꝙ cõſue
tudo fuerit ĩducta nõ ex pcedẽti exactiõe:ſed ex pia
deuotione fideliũ.ut dẽ in ſia.Et ita vx apte ꝓbaꝛe
iſta lr̃a nã ĩ pꝛin.fecit mentionẽ de clericis exigenti
buſ ꝓ ſacr̃o ⁊ ſtatiʒ ſubiecit de laiciſ uolẽtibus imu
tare cõſuetudinẽ laudabileʒ. ur gꝰ. cauda i ſeperet
a capite iuxta nõ.in.c.maioꝛes.ð bapti oportet ꝙ
intelligatur de conſuetudine laudabili aliquid dãdi
precedentibus ſacris ⁊ certe lr̃a ſatis innuit de doa
tione tpᷣe ſacroꝝ.nam ſi fuiſſet conſuetudo ut daret
poſt non fuiſſet dubium ne clerici exigiſſent a pꝛici
pio.vnde hic papa hic: ꝓuidit capiendo mediũ ? ſa
cramenia libere conferantur ⁊ laici poſtea compellã
tur ad obſeruandã conſuetudinem. nec pꝛocedit re
ſtrictio Inno. dum intelligit litteraʒ de uolentibus
cõtrarium ſtatuere non autem quod aliquis poſſit
compelli.nam nehementer obſtat ſibi hec littera ibi
7 pias conſuetudines precipimus obſeruari.ergo
fiet compulſio cum effectu. nam licet alibi compells
tur deſiſtere a moleſtia per hoc tamen neceſſaꝛio nõ
obſeruaꝛetur conſuetudo cuius contꝛarium hic pre
cipit papa. Concludo ergo tꝛia ꝙ non ualet conſue
tudo:ut tempore ſacramenti aliquid conferatur ab
inuito. Secundo quod non poteſt conſuetudo in
troduci ut aliquid detur pro ſacramentis ut preceſ
ſit exactio:quia initiuʒ fuit ſimoniacum ⁊ nitioſum.
2 ĩ iſtis duobus caſibꝰ intelligo modos qui qnullãt
cõſuetudinẽ. Tertio ꝙ ualet cõſuerudo: ut aliquid
detur tempore collatiõis ſeu ex poſtfacto.ubi ex me
ra liberalitate populi fuit irroducta: ita tñ ſacra mra
priꝰ liberalit pferãt. Aut gꝰ noluit libẽ daẽ tẽpore

ſacramti ⁊2 põt rcipi.⁊æ aut noluit.æ tũc ne uideãt᷑ ſa
cramta nedi obẽt libẽ ↄfeꝛil:ſʒ poſtea fiet opulſioad
obfuãdũ.ↄſuetudinẽ.⁊ h̊ nidet᷑ ſẽtire iſta la. Quõ

&t poteſt induci ↄſuetudo ex libera donatõe Et ex
bis que ſt mere facllatis 3 nõ.ꝑ bar.i.l.cũ ð ĩ rem
Hſo. ff. de nſuris.⁊? ꝑ Cy. i. l.i. C. de fui.?⁊ aq ⁊ ĩ.l.
ij. C. que ſit lõ. coſue. dixi i kaperſna d dic ut ibi.
5 robibʒ ab
dei eccleſiã. bates ciſterciẽ
ſium ſolẽniter iſtallari. Et ponit formam
obediẽtie quam pᷣſtãt ſuis epiſco 18. h. d. ? fa paꝛs
ibi adijcimus Caſꝰ. æc. C prio ꝙ möchi ⁊ ab
bates etiã oꝛdis ciſteꝛciẽf ſt ſubiecii archiepiſ loco
rã.qʒ ergo hẽant iſti multa pꝛiuilegia: ut legit æ nõ.
i. c. cũ oꝛdiñ.5.de ſꝑptis.nõ mñ ſt exepti a iuriſditõ
ne epoꝝ. hñt g ipi ꝓbare pᷣuilegiũ ſi allegãt exẽp
tõem. de iure eĩi cõi eſt ut oẽs clerici et prelati citra
epʒʒ cuiuſcunqʒ ſim dignitatis ⁊ ſtatus ſint ſubiecti
epis locoꝝ.fundãt eiʒ epi ĩitẽtionẽ ſuã de iure cõi ſu
peꝛ rota dioceſi nt in.c.cum uenerabilis ðᷣ ꝛeli.do.⁊=
in. c. i. de offi. oꝛ. ? in. c. cuʒ eps eo. ti.li. Vj..xviij.
.q. ij. c. i. ? qſi ꝑ totuʒ. 5 fo ꝙ ẽt abbates oꝛ
dinis ciſteꝛcieñ. capiũt poſſeſſionẽ ꝑ inſtallanionẽ ut
ꝛ electus 2 ↄfirmat? itroducit᷑ in ſiallum poſunʒ in
choro deputamm ꝓ loco abbatis. Et an ex ſola in
ſtallatõe nãciſcat᷑ inſtallatus poſfionem beneficij 2
reꝝ ipius nide pulchꝛe ꝑ Inno.y in. ci lis de ꝛcſti.
ſpo. ¶ M. ttio tria ᷓ debẽt abbates epis loco vʒ
ſubiectionẽ ? ꝛeuerẽtiã: æ obediẽtiaʒ: non ſolum g
ſubijciũtur epis:ſed ẽt debẽt eis exhibeꝛe ꝛeueꝛctiaʒ
2 ẽt obedire eoꝝ licitis pceptis dũ iñ n ſin 3 cõeʒ
Tlam eoꝝ. Sglo inbt pallofreduʒ in ſua inſial
latiõe ⁊c̃. ⁊ ĩ h facit hec decꝛectalis ad titulu. na ceba
tur qͥd tẽpoꝛale ꝓ iſta iſtatiõe ſiue iſtaliatoe: Vvn pa

pa hic ꝓhibnir ⁊ uoluit ꝙ epi eſſent dtenn An ſiio
n gl.

ne ovediẽrie. cꝰ fonna h exprimit in tex.
.ij. in fi. nõ. qꝛ glo. nõ diẽ ꝙ iſti abbates ciſteꝛcien.
nõ dgebeãt iſtallari ſʒ ꝓhibet᷑ tin ſolẽnuas iltallatois
er ꝑ. vᷣ goff. ꝛephẽdit Uinc.qui dixeꝛai ꝙ licet ſecu
lares pᷣlati ĩſtallent nõ tñ ꝛeligioſi: dicẽ Hoſſien. ꝙ;
potueꝛũt iſti iſtallari de plão ꝑ monachos eligeies
Jo. an. diẽ ſtandũ intpetratiõi ↄſuetudinis int eos
ꝑ tẽpoꝛa fuate. Sʒ puto ꝙ ubi nõ apꝑet de conſue
tudine ꝙ inſtallano debeat fieri ꝑ archidiaconum.
qꝛ ad eũ ſpectat regularit᷑ de iure cõl.ut in.c.ut no
ſtrũ de offi. archid. ? tin tollitux ſolenitas nõ aũt
mutat᷑ pſona que hʒ inſtallax. U⸗ n glo. n. ĩ fi. nũ
q̃d aũt pape reneãtur obedire 3 ꝛlam: dic nt plene
nõ. in. c. cũ ad mõaſteriũ de ſta. ꝛeg. ? qð nõ.i ꝛegla
ſemel deo. de ꝛeg. inr. li. Vj.ꝑ Jo. an. in mercu. ubi
plene diſputauit nundqd papa põt diſpeſare cum ꝛeli
ioſo ut ducat nxoꝛẽ ⁊ uide æc. ſtenmck
retexiu conſuetn
Acobus * nis nõ dʒ exigi prandi
um a canonico de nouo ꝛecepto. Vel al
2 ſic. Recepto in canonicũ dentur pꝛebenda ? ꝛed
duus conſuerudine non obſtante ꝙ non ſeruauerit
pꝛauam conſuetudinem de aliquo tempoꝛali dando
iplis canonicis. b. d. Diuiditur. nã p paꝛs ponit
relaʒ ſecunda dat indicem ibi quo circa. Caſus æc.
ota primo quem poſſe inſtitni in canonicum
in pluribꝰ ecdeſijs. ⁊ H ꝓcedit de iure ſpecial: de H
in dicendũ. ut plene nõ.i.c. as de conceſ.pꝛeben.?

¶Ue ſimonia

c.ſactoꝝ.lxx.di. ⁊ ꝑ Inno.in.c.cum iam duduʒ de
prebẽ. ⁊ colligitur h nõbile ſi hẽt in ia aprutin. ſed
aligqui bũñt a puericia ⁊ tẽ h nõbile non colligeretut
Bernndo nõ ꝙ ultra pbẽdã debẽtur canonico

alij fructus ſeu reddituſ: ? forte loqtur tex. de reddi
tibus cõibus ꝗᷓ in qbuſdã eccłijs appellat mẽſa gro

ſa uel forte loqt ĩ diſtributione quotidiana qᷓ datur
ultra prebẽdã: ? utriſqʒ uide ꝙ legit ⁊ nõ.i.c.uni
co de cle.non reſi.li.vj. ltimo nõ. tex. ꝙ nec
recipiendꝰ nec receptus ĩ caõicuʒ tẽt aliq̃d ten pale
Et ptexiu ↄſuetudinis dare alijs canonicis. Sʒz nun
q̃d hᷣ ſit uerum ĩdiſticte nt non ualeat illa ↄſuetudo
donandi aliqd tẽpale: hoſti. 5 diẽ ꝙ ñ vʒ ↄſuetudo
ut detur aliqd canonicis qð tendit ad repletionem
uentris uel burſe eoꝝ. Sed ſi petat᷑ aliqð paramen
tum uel aliqd aliud tẽdẽés ad culium dininũ tc fillud
licite exigitur æ põt a pᷣncipio ẽt cautio recipi de p
ben. ſignificatum de clec.c.ſignificaſti qſi h con de

us cum canonico ꝑmutet ſpũale cum ſpũali. Sed /

dert᷑ aliquid ad ntiliratem canonicoꝝ non ualʒ oſue

tudo.a laicis tñ pᷣtextu ↄſuetudinis pni clerici aliqd

exigere. iux. c. ad aplicã. . eo. Et ples reddit diuer
ſitatis rões qᷓre nalʒ ↄſuetudo ut laici dent clericis
2 nõ clerici clericis.Et prima ẽ ſᷣm eũ qꝛ ꝙ indicat̃
pᷣuare utilitatis qñ clerici dãt clericis eſt publice añ
a laicis datur clericis.l.i.ff. de iuſti 2 iu.i.di.ins pu
blicum. Iẽ qꝛ laici ſunt clericis infeſti.ij. q. vij. lai
cos. æ non curandum ꝗᷓ eccleſia bẽat: ſ nõ ſic cum
remaneat apud laicos in. c. cũ aplłica de bis que fi.
a prela. allegat ẽt ↄſ les rõnes:⁊ cum bis dicus bo
ſti. tranſeũt h cõir doc. Et ex iſtis dẽs boſt. xt col
ligi alique ↄcluſiones. rima ꝙ non valʒ ↄſuetn
do ut clerici ꝓ ſpũalibns receptis ł recipiẽdis dent
aliqdðᷣ tẽꝑale alijs. fa ↄcluſio ꝙ ualʒ conſuetudo: ut
laici dent aliquod tẽꝑale clericis receptis ſpũalib?.
tertia ↄcluſio ꝙ tẽꝑale tẽdens ad augmemũ cultus
diuini põt dari pᷣtextu ↄſuetudinis ĩ recõpẽſationeʒ
ſpũñalium collatorum. Sʒ 5 pᷣdẽa adduco tex. ſing.
in mã i. q. iij ex muſtis prope fi. ubi dẽ ꝙ a clerico
inſtitaendo ſeu inſtituto in beneficio non debet in re
compenſatione inſtitutionis peti aliquod tempale ẽt
conuertendum in pauperes uel in fabricam eccleiſit
quia qui male accipit ⁊ bene diſpenſat potius graua
tur qᷓᷓ innatur ut ibi dicit tex.ergo in fauorem cultꝰ
diauini non debet aliquid exigi pro ipſis ſpũalibus

ad idem.c.ueniens 2. c. quanto. S. eo. ubi ab eo qui

nult ingredi religionem etiam pretexiu ↄſuetudinis
non dʒ aliqnid exigi = tamẽ illud applicatur eccleſie
nec licitum eſt dare bona tempꝑalia eccleſie ut ex illis
fiat prebenda que poſtea aſſignetur canonico ꝛecep
to: ut in prealleg.c.quanto:unde in hac materia ſic
diſtinguerẽ aut nullũ ſubeſt ſtatutũ uel conſuetudo
2 tũc nibil qʒ exigi ẽt conuertendũ in diuinũ cultuʒ
ut in iuribus preal. licet poſſit imponi onus cuilibzʒ
canonicorum ut contribuat aliquid in fanorem pie
cauſe ut in. c.fi. de bis que fi.a maior. par. cap. Sg

a recipiendo tantum non debet aliquid exigi ne ni

deatur fieri in recompenſationem ſpiritualiũ. Si
uero ſubeſt ſtatutũ eccleſie: æũc aut ſtatutũ iponii 5
onus pᷣbẽð ⁊ uellet ĩ fauorẽ cnltꝰdiuini agrauamii

Janis min
õ

m vubgamronln⸗

aumi photi nnl
ilirlit edßilid
nogig/ngar im
vbtals coina rolli to
ſinnloorieſ ſmnonug ur
heogäfngnun oumo
õ
ebeineana initihneie

oona Aiduafure, t
Gesd Reolknlinin
AVheenrqtgotigr n ce gpoi
ſo on in oniſio ula. Got
ſimnuniriunumii goic .
iidargerwvſemo valr nn

iiui n m ob jo ej in

ſiqus renicinr bifo in t hurob

nitiiſiginibüberic ien

in Gel eicno n ti nanm
Eenſnonmnudehiium un
nenueſtimmeiandaai mih
aſel fienantimaneii wnn
miiu'ſtiini emzum
lais inmiĩ i ſanan ſnrien
uni ciir Ceinniun nbibi
nit oſnphr onſ⸗

aeSiüclimn änni eſi
Racmioreiß A
ſgieftiſd in i
mm ſünkan hini gih
am amior on is ob
ma inspirclniniſd
in Giges cct guer
anhh r idicent ids
tprtimi fncinv icieaf

aciencsd bce ſi

Ni nnd tiniciinspn
on Eends eia i d
m Iucandengraſe an
cosn ndede ſ.
Nlsrörst n sddtg d
Coe roritis cis oſ iti
Prin gnon, olin
Ntvs npns lalplits
Mlo) lluhtl
ecans rucrs iiſb ,
1ichnsa1 ugnniialns
õ

¶ De ſimonia

in. c. ſignificatũ. de pꝛebẽ.⁊.e.unico ut ecc.bñ.? ar:
i. c. ſi ꝓpter ma debita de reſcrip.li.Vi.AKut iponit
HB onꝰ ipſi recepio uł recipiẽdo ut recipiedus uel re
ceptꝰ ðᷣ nono teneat̃ dare paramẽtũ eccleſie: æ foꝛte
tale ſtaturũ nõ nalz ꝑ illud.c. nobile ex multis ſupiꝰ
allegatis. aut ſubeſt ↄſuetudo ⁊ tẽ ſi a laicis clericis
aliquid debet᷑: die ut dixi ĩ.c.ad aplłicã ⁊ in. c.ſua.s.
co. Si a clericis ⁊ tũc ad pꝛinatã utilitatẽ clericoꝝ
nõ vʒ:ſʒ ĩ ſauoꝛe diuini cultꝰ nalʒ nbi m n pᷣceſſit ex
actio.? põt eſſe Va rõ diuerſitatis ĩter clericos ⁊ lai
cos qꝛ laici ĩ dubio ex q libere ſoluerẽt uidẽt ſe ad
pᷣ obligaſſe ſub noĩe cuiuſdã oblationis quã oblati
onẽ laici ſolẽt facere clericis tipꝛe ſpũaliũ:ut de cõſe
cra.di.i.oĩs xpᷣianꝰ:ſed ſecꝰ vr ĩ clericis qui recipiũ
tur ĩ canonicos:qꝛ tũc nõ cadit iſta pᷣſumptio obla
tionũ facit qð nõ.in. c.nouũ genꝰ. S. de deci.
J qui 8 Qui oꝛdinauit aliquẽ ſub
*e pꝛomiſſione de nõ petẽdo
ab ipſo ꝓuiſionẽ ꝑ triẽniũ a collariõe pn
tatoꝛ vo ab executione ordinũ ẽt ꝑ triẽniũ ſuſpenſi
ſunr. oꝛdinatꝰ vo ab oꝛdie perpetuo ſit ſuſpenſus ⸗=

lolũ ꝑ ſedẽ apłicã cũ eis diſpẽſat᷑.h.d. Caſus ⁊c̃.

Nõ.pꝛio ex tex.ꝙ ↄferens oꝛdinẽ ſimoniace ẽ ipo
facto ſuſpẽſus a collatione ordinũ ⁊ oꝛdinatꝰ eſt ſu
ſpeſus ab illo oꝛdine ſic ſimoniace recepto. e
cundo nõ. ꝙ cũ ſimouiace oꝛdinato ſolus papa di
ſpẽſat qð ĩtellige qũ ⁊ ipſe fuit ſimoniacus:ut quia
ipſe dedit pecuniã uel aliqͥd tpale ſecꝰ ſi eo ignoꝛãte

pecunia ꝑ aliũ data fuit: ut.S.e.c.de ſimoniace æ qd
ibi nõ.¶ In glo. i. ibi nullã inducit obligationem.

Adnuerte qꝛ glo.iãgit unũ de quo ĩ tex.nulla ſit mẽ
tio.i.an iſta ꝓ niſſio naleat. Et ↄcluſio eſt ꝙ ſi ẽt
ñ iteruenit inramẽtũ:ſed glo.in.c. ſi epᷣs de pꝛebẽ.
li.vVi.dicit ꝙ ex poſifacto nalet illa promiſſio ſen re

mnciatio ꝙ nihil petet ab epo nel pntatoꝛ. nã ſicut

põt quis renũciaꝛe bnficio ita ⁊ huic obligationi ca
nonice cũ ſuccedat ĩ locũ beneficij. vij.q.i.qᷓ; peꝛicu
loſum. Sed renũciatio facta an oꝛdinatione nõ na
let:qꝛ ſimoniaca ut hic.ᷣ̊ dictum pnto uerũ nbi nõ
interuenit iuramẽtũ:qꝛ ̊ paciũ tanqᷓ de re.iurpi.ñ
nalet: ſed ſi iteꝛuenit iuramẽtũ tunc non puio ꝙ iſte
ordinatꝰ poſſit aliquid petere õ iuramẽtum:qꝛ quo
ad eũ h̊ iuramẽtũ põt ſeꝛuari ſine iteritu ſalutis eteꝛ
ne ar. i. c. debitoꝛes de iureiur. nbi hac rõne tenʒ iu
ramẽtũ ⁊ nõ ſunplex ꝓmiſſio. Sed oꝛdiatoꝛ uel pñ
tatoꝛ nõ põt ſine peccato vtute illi obligationis ðᷣſi
ſtere.quominꝰ illi oꝛdinato ꝓuideat: qꝛ quo ad enʒ
nõ põt ſeruari ꝓmiſſio ſine iteritn ſalutis ererne. nã
hãc renũciationẽ acquiſinit ſimoniace. ergo nõ põt
penitere niſi renunciet z reſignet omnẽ utilitatẽ ide

tonſecutam. ut in.c. de his. S. eo. ⁊ in.c. inquiſiuõis

de accu. in pꝛin n glo. in. V. pꝛeſentator in fi.
ex hac colliguntuꝛ due lec.ad iſtũ tex.pꝛima eſt ꝙ Hᷣ

nõ pꝛopꝛie fuit cõmiſa ſimonia. ideo fit H ſuſpenſio

tantũ nel trieniũ.nam h̊ non interuenit aliquod pꝛe
ciũ uel remiſſio obligationis iã nate 2 hc lec.final
tz Inno. dicens ꝙ hᷣ ſimonia non ſuit cõmiſſa in
ordine: ſed in conſecutione ad ipſum oꝛdinem. nã ⸗
oꝛdinator uolebat ordinare z oꝛdinatus oꝛdinare
imſlo dato. Si autem propꝛie cõmiteretur ſimonia

in ordine: oꝛdinatoꝛ eſſet perpetuo ſuſpenlus a col
latione oꝛdinum. ⁊ oꝛdinatus eſſet ſuſpenſus ne
duʒ ab ordine ſimoniace recepto:ſed etiam ab allijs
i. q. i. reꝑiũtur ⁊ dixi in.c. ꝑ tuas.ij.s. e. Ex hac lec.
infertur ꝙ ubi ẽt directe ſimonia nõ ↄmitti ĩ ordi
ne ex q' ẽ ↄmiſſa in ↄſecuno ẽ ad ipſũ ordinem nõ

Adiſpenſet alius citra papam:ut hic probatur in tex.

quod eſt õ id qð dixi in. c. per tuas.iij. S. eo. niſi di
cat᷑ ꝙ illud ꝓcedit qn ignorãter qͥs exceſſit. hic qn
ſcienter nam minus peccat ille qui peccat ꝑ ignorꝗ
tiam de pe.di.ij.ſciendum. Secunda lec. colligitux
ibi ⁊ hoc intellige.⁊æ fuit additio que reſtringit h.c.
ut habeat locum qn crimen eſt occultum:ſeecus ſi
eſſet manifeſtum ⁊ hanc tenet hoſti.⁊ tenuit primo
etiam Inno. licʒ poſtea mutanẽit. archi. xxxij. di.
Vʒ. Sed prima lec.pluſ mihi placet:quia iĩi neritate
ordinator non hẽbat liberam facultatem non ordi
nandi non ductus aliqua turpitudine: ſed tatuʒ uo
luit euitare dãnũ qð inde poſſz ↄſequi ſiẽ ordinatꝰ
nõ itendebat emere ordinẽ: ſʒ noluit ſeruare icenẽ
ſuum ordinatorẽ. ⁊ ideo nõ debent iſti puniri ſicut
illi q́ directe ↄmittunt ſimoniã. nã pena dʒ eẽ ↄmẽ
ſurabilis delicto.xxiiij.q i.non afferamus in. c. que
ſiuit.de his que fi.a ma.per ca.nec ob. c. ueniẽs.i.
g. de teſti.lʒ enim obligatio ibi iã non eſſet orta:ut
dicit hic Jo. an. tamen hoc uerum reſpectu pnian
di:ſed reſpecin eccleſie obligatio erat orta. illi pa
rochiani non ſolum nolebant ſeruari indẽnes mo
ꝓ debitum eccleſie eis reminereĩ ex illa prelentanio
ne 6. Abbas.

. A nd ato. HMabet duo dicta.æ fʒ

ibi ad ꝛeſignatio nẽ. Et
Ppter brenitatem ⁊æ narietatẽ lecturarum
aliter nõ ſũmatur. h. d. Caſus zc 0. primo ex
textu ꝙ appel atione monachorũ uenit abbas.? ad
H ſolet allegari quotidie iſtud.c. ꝙ ꝓpt᷑ abbatiã nõ
deſinit eſſe monachus.⁊ ꝑ boc dicit Jo. an. õ. in ꝓ
hemio in prin.ꝙ appellatione ſcholarium nenit eo
rũ rectoꝛ:quia peꝛ rectoꝛatum non deſinit eſſe ſcho
laris quod nõ. Sed comtra primum op. de. c. fi. de
pꝛebẽ ubi appellatione beneficij nõ neniũt rectoꝛie
nel dignitates nõ m deſinũt eſſe beneficia ad idé. c.
ſedes..de reſcrip.ubi expꝛeſſus inferioꝛibꝰ adiecta
clauſula generali nõ ueniũt ſuꝑioꝛes. So dicit In
no.hᷣ multũ ſuccite ꝙ h.c. ꝓcedit nbi agit᷑ de ſalute
ipſoꝝ monachoꝝ:ſed in orijs vᷣſat᷑ odiũ.ideo erat
ſfienda ſtricia iterpꝛetatio. Et hoc ſentit Inno. ̊ in
diſpoſitione odioſa appellatione monachorum non
uenit abbas.hoſti. dicit ꝙ utꝛoqʒ caſu conſiderãda
eſt intentio ſcribentis.j. de nerb. ſig. c. intelligentia.
Et intentio pape fuit ut iſti ſaluarentur. uideĩ ergo
idem intellexiſſe de abbatibus eadẽ ratione. Vel ſʒ
Jo. an. poteſt dici ꝙ diſpenſatio eſt ſtricti iuris et
odioſa quo ad illos cũ quibus diſpenſat᷑:ſʒj quo ad
illũ cui concedit̃ facultas diſpenſandi perſonis non
expreſſis eſt large interpretanda: qꝛ qᷣ ad eum vr̃
bnficiũ.⁊ ẽ dictũ nõbile:ſʒ non pꝑſiſtit ſed ſiplicit᷑ diẽ
ꝙ plus ibi placet precedens ſo do.an.tenet ꝙ in
diſpenſatione cum ſit ſtricti iuris non neni abbas

¶ Be ſimonia

appellatione mõachoꝝ. ſed h iõ ↄphèdit᷑ qꝛ papa hᷣ
ſe ꝛetulit ad oſtõnes gnales cõcilij ubi tex.loqui tã
de pᷣlatis qᷓ de ſubditis.g 2z mãdatũ iuris execu
tiuũ dʒ intelligi ꝓnt loquit ius inteꝛpᷣtatũ ad h cðᷣ
hẽtur in auẽ. de fil. ante dota. iſtru. na. . i. Sʒ ceꝛte
H dictũ licʒ ſit ueꝝ in ſe tñ nõ cõgruit huic lr̃e:qꝛ pa
pa h̊ ſe ꝛetulit ad cõſtitutões gñalis ↄcilij nõ ut diſ
pẽſaꝛet cũ oĩbꝰ ibidẽ ↄtẽtis.ſʒ ni diſpeſaret fm illa⸗
ↄſtõeʒ. ſ.mutatis poribꝰ locis ⁊ iĩferioribꝰaſſignatiſ
Itẽ Jo. an. z ĩ ꝓheio ſenſit ꝙ ẽt in diſpõe odioſa
appellatiõe monachoꝝ ueĩt abbas:ſʒ Sriũ poſtea ſẽ
ſit pꝰ archi. i. c. nnico de ſta. ꝛeg.li.Vj. Dar. concoꝛ
dãdo ſic diſtigueꝛẽ ꝙ in mã odioſa nunqꝙᷓ appellani
one monachoꝝ uenit abbas ꝓ h̊ all tex.i ſimili in
.c.ſtatutũ de elec.li.vi. iuncto.c.licet canõ.ę.ti.⁊ li.
ubi hẽt᷑ ꝙ appellatiõe ecclie parochialis ĩ mã odio
ſa nõ neit eccla parochialis collegiata. qꝛ hẽt ꝗᷓlita
tẽ collegij ultra parochiã: vnð licet ſit eccleſia paro
chialis:mm bẽt illã qitatẽ collegij ſuꝑ parochia ita ĩ
ſimili Iʒ abbas ſit ẽt monachꝰ iñ hẽt qualitateʒ ſuꝑ
ioritatis ſuꝑ alios monachos:⁊ iõ in mã odioſa ñ
dʒ cõpꝛehẽdi: ⁊ idẽ ĩ ꝛectoꝛe ſcholariũ.⁊æ fac h̊ dẽm
generalit᷑ ad ſtatumũ qð.punit ſcholarẽ defeꝛentẽ ar
ma uel aliud facientẽ ut nõ cõpꝛehẽdat eoꝝ ꝛcctoꝛc
licʒ ſit ſcholaris. Si neꝛo mã non ſit odioſa et tune
ſi ꝓuiſio ẽ fienda ꝑ ipᷣm abbatem: ut quia mandet᷑
abbati ut poſſit abſolueꝛe monachos ſuos ⁊ tũc ip
ſe ñ ↄphẽdit᷑ ut nõ. Jo.de lig.in cle. attendẽtes de
ſta.ꝛeg. facit.c.fi. de inſti. Aut ꝓniſio eſt fienda peꝛ
aliũ ? tũc ↄpꝛehẽdit᷑ abbas ar. opti.ex nõ. in pᷣalle.
c. ſtatutũ ⁊? oprie ꝓbat᷑ h̊ in tex. h.n.agebatur ð ſa
lute eoꝝ. Et nõ qð dixi ꝙ diſpẽſatio non eſt ffricti
inris.qñ ↄcedit᷑ in fauoꝛẽ illius cui datur peteſtas
qð optie ꝓbat᷑ h̊ ſm iſtũ intellectũ:ſecus ſi hẽt ꝛeſpe
ctus ad ꝑſonas cũ qbus ẽ fienda diſpẽſatio: qꝛ tũc
dʒ fieri ſtrictiſſima iĩteꝛpᷣtatio: qꝛ ois ꝛcceſſus a iure
cõi eſt odioſus ui eſt tex.in.c.li de fil pᷣſbi.li.vi.⁊ ĩ
.c. qð dilecto ðᷣ cõſang. æ affi. Et iſta norabiliteꝛ de
fendũt dictũ bar.i.:.ij.ff.de vᷣ.ob.ubi dicit qð ſi da
tur pfas legitimãdi filiũ adulterinũ. Itẽ inceſtuoſũ
porerit ille legitimare adulterinũ ? inceſtnoſum ſimł
qꝛ in mã larga ſub ſimplici ueniũt mixta: ut.l.ſi ita
ff. de lib. æ poſt. Cõtra h̊ dictũ nltimum bar.tenẽt
cõiteꝛ canoniſte in.c.ꝑ ueneꝛabilẽ qui ſi. ſint legi.qꝛ
diſpenſatio ẽ ſtricti iuris. Sed põt dici nt S dixi ſal
nando utrũqʒ dictũ ꝙ ubi datur ptas alicni in einſ
fauoꝛeʒ diſpẽſandi cũ aliquibꝰ nõ expᷣſſis. tunc tãꝗᷓ
pncipis bificium eſt latiſſime inteꝛpꝛetandũ. Et ita
ſentit h̊ glo.i.quã nõ. ⁊ hͥ cãn ꝓcedit diciu, Har.
ſecus ubi exprimunt᷑ ꝑſone cũ quibus dʒ fieri diſpẽ
ſatio ar. in. c.ſi cui de pbẽ.li.vj. ¶ In glo. fi. ibi. ſʒ
ſecus ur̃ in uſura.nõ g ex glo. ꝙ uſurarius renemur
reſtitueꝛe quicqd ex mutuo ↄſecutus ẽ:lʒ nullnʒ pac
tũ expᷣſſe pceſſerit ſed dũtaxat ſola affectio mntuan
tis:ut qꝛ nõ eꝛat al mutuaturus niſi bũiſſz illã ſpe⸗
ↄſequẽdi aliquã ntilitatẽ.ſecus ĩ ſimoniaco ut ex ſo
la afkectiõe nõ teneat᷑ ꝛeſtitueꝛe quicqd inde Oſecutꝰ
: ſj ſatis ẽ ageꝛe priam de mente depꝛauata. Sʒ hᷣ
gl.nõ dat ꝛõeʒ diueꝛſitatis hoſt. diẽ diueꝛſitatis 2es

foꝛe.qꝛ uſura ẽ ꝓhibita unoqʒ teſtiamento: nec os

pa in ea diſpenſare põt:ſʒ ſimonia in bnſicio ẽ ꝓhi
hibita ex ſola ↄſtõne eccleſie ? in ea papa diſpenſat
2 nõ ex h̊ dicto hoſt.ꝙ in bnficio nõ committitur ſi
monia de iuꝛe diuino ſʒ dic ut plene dixi in.c.i.v.e.
Sed hec ſo.hoſt.aeſtringit multũ iſtã lam ut nõ ꝓ
cedat in ſimonia de iure diuino qꝛ tũc papa diſpen
ſare nõ poſſet:⁊ utroqʒ teſtamẽro ẽ ꝓhibita.i.q.iij.

ex multis. Alij dicũt ꝙ ̊ nõ fit ꝛeſtitutio: qꝛ ſimõia

ꝓprie ↄceꝛnit actum exteꝛioꝛem ⁊ uenditõem:ſʒ uſu
ra ↄcernit aĩiam iur illud euangelicum mutnũ dan
tes nil inde ſpantes:⁊ hec ſo.fuit abbatis in.c.con

fuluit de uſuris. ſed peꝛ h̊ ut dicit Jo. an.nõ ꝛeddit᷑
25 qᷓꝛe uſura magis ↄceꝛnat aiam ꝙ ſimonia. Alij

dicunt aliteꝛ æ naꝛio mõ. Jo. an. dicit q magis uul
nerat᷑ bonũ caritatis ſpare lucrũ ex mutuo ꝙᷓ; ex be
neficio qꝛ in mutno teneris mihi reddeꝛe tantũdem
ſed in bnficio tu ↄſeqris utilitatem ſine alia reſtõne
Itẽ magis quis obligaĩ ad mutuũ q; ad bnficium
ocedẽdum:qꝛ ex muiuo minus ledit mutuans:ſʒ in
donatõe ſecus. Itẽ in ſimonia mens utriuſqʒ.ſ. dã
tis ⁊ recipiẽtis poteſt eſſe depranata:⁊ ideo melior
eſt conditio poſſidentis ſʒ in mutuo tm eſt depraua
ta mẽs mutuãtis:⁊æ ideo tenet᷑ reſtiuere. Sʒ aduer
te quia iſte rationes nou concludunt ſi bene ponde

retur. Iſta enim ultima ratio non eſt gnal: qꝛ poſſi
bile eſt ut in ſimonia im ſit deprauata mẽs unins.

exemplum epᷣs ↄrulit beneficium clerico cum intenti
one principali conſequendi aliquod tẽꝑale ille cleri
cus liberaliteꝛ ignorans intentionem epᷣi in renume
rationẽ feẽ aliqua dona epo certe h̊ caſu ſolum eſt ð
prauata mẽs unius ſicut in uſura:⁊æ tamen tex. loqͥ
tur indiſtincte ergo rõ non eſt bona cũ dʒ eẽ gñalis

pcedẽtes ꝛationes etiã non procedunt.nã militartẽ

noi qͥs conferret beneficiũ de ſuo:qꝛ tũc plꝰ graus

tur donando ꝙᷓ; mutuando.ſecus aũt ubi conferret

ſpũalia ad q̃ teneĩ rõe officij ſui nec ĩ aliquo graua
tur:ſed ille qui mutuat ceſſat a lucro qð inde poſſet
conſequi ſi non mutuaſſʒ:uel ex mutuo forte confe
queĩr̃ aliquod dãnũ:do.an. adducit unã roem ualde
gñalem ⁊ quaſi ꝑ alia uerba incidit cum opi.hoſt.ꝙ
ĩ uſura qͥ tʒ õ ins dinum ⁊ bũanũ iõ tenet᷑ reſtitueꝛ
ſed ĩ ſimonia iʒ ius hũanũ:qð q̃ð ius ꝓhibʒ tmin
exteriorem: ſed certe h non procedit indiſticte. nam
zieſi qͥ pᷣ cõmiſit ſimoniam ĩ ueteri teſtõ nullũ pac
tum expreſſe feẽ ſʒ ex ſola animi prauitate fuit a deo
lepra percuſſus.i.q.i.cito turpem. Item ſicut dicit
euangelium mutuuʒ dantes ⁊ců.ita dicit alibi in iſtis
ſpũalibus gratis accepiſtis gratis date. Item facit
.c.tua in fi.S. eo.⁊ ideo male poteſt reddi ratio di
aerſitatis niſi dicamus illud intellec tum in odium
uſararũ: ꝙ ſi h eẽt permiſſũ daret ſepe mã figmen
tis:ut ſine pacto ſoluerẽt uſuras.ł ut reſtrigat̃ h.c.
ad ſimoniã ꝓhitam ex cõſtitõne ecclie ł ut itelligat

1 efſfectu ⁊ ſpe faria ⁊? ñ pᷣmaria ⁊ h̊ eflet tutiꝰ tenen

dũ:nt ibi itẽtio fuit principalis immincat reſtitutio.

pꝛelati nices ſuas uel eccleſias ſub annuo
cenſu concedant:

Sapra niſam eſt de ſimonia in geneꝛe nunc

ennsdin A im e
unpen elnddnd⸗
Un gamerden. Heiſcrnd
de odnencionidnsiurleinonis di
arcaio Sed ceneberſo nöckt
uccehis unicltone can peen
unr tinm nveninnnb .
irs ar iiniinicfr liu
ppntiuriir oauitinſin⸗

lutijſo oc, honme grhe cfan

iour pſnnupbr bi nin
nnittinn honi in imni
ſundtgaderiſegtaieis
Nricclicniszttiliciii
m iudia ere edie RW
cegofnboſtg ſulcimnni
encznprg ni tui gfn
ſno ſpcheni tſe ln di

dobgiumnie ti
nmomz iimunſt
Eickanmmnr in nin
mafinmmwiiif prene
n m eſimnt G agler
on onchlnt ſ bene once
mmmo nonck gfik grpoſſt
amſt depnunn nis unds,
üdenchcon dertd uninenni
nſeapeni tiarodnegtele den
ormsNrmucencimrene
dNdo rbinſeln
ins ſat indlonut unmntn b
Horo wnc bonn ci aicſil⸗

ni mrruttur i cietu

nfnic bo,i g
munch ſgai, oi oltena
tofieſi me igigno genn
1eſna Nao eönehoſſ
niſndenumdient ft
dnadinetniatdndlet
ä
umtääni hmin
„221 bz
nsbüai gdid is
nrzmut ulrin
immm mmn hali
aliunn i
unnn un
,i gtiltiin itis
u,au Imn iilt
. iemmdne un
t⸗ uli tmio

Zuſorvsk leinige ,
gatſutih 6 mielut
G htan
zpemr fſan⸗ 6
üpnn minentehime

¶ Me pꝛelati nices ſnas

ſubmittit de quadam ipfius ſpecie ſcilicet ne prela.
nices ſuas 6. Abbas. Dta
ui dat pecuniã
Reter eg. nt epalẽ nel ſpũa
lem iuriſditionẽ exerceat offcio ſuo
pꝛinat᷑ ⁊ ſic cõferens illud amplius
confeꝛre nõ poterit ⁊æ canonice pñie
tur. B. d.cũ ſeq.⁊ pꝛio ponit exceſſum quẽ.ꝛꝰ punit
ibi pñti. Caſus 25,6 116. pꝰ ex texiu ꝙ iuriſditio
epalis non põt pcio nẽdi. Eſt. n. qͥd ſpnale ꝓ h qð
nõ.in.c. decernimꝰ. S. de indi.⁊ idẽ dicendũ de alia
iuriſditione ipᷣali.nõ eniʒ dʒ uendi ne ſubdini gꝛanẽ
tur in auc.ut indi.ſine quo.ſuffra.⁊ in auc.de mã.
pꝛin. F. illud tñ fm Inno. æ hoſti.nbi uẽdiiur iuriſ
ditio ſpñalis ſimonia ↄmittitur: ſecus ſi uendit̃ ipᷣa
lis iuriſditio:licer tale lucrũ ſit turpe ⁊ S.l.ut.S.dixi
dãs g pecuniã ut hẽat iuriſditionẽ ipalem non cõ
mittit ſimoniã: licet alias grauit᷑ peccer ad ̊ qð nõ.
in.c.nemo de ſimo.⁊.i.q.iij.ĩ ſũma.licet ↄriũ uidea
tur nõre glo.j.c.pꝛox. Sed limita ut ibi dicã.ꝛ col
lige ibi ðᷣ cetero pᷣſumpſerit ⁊c̃. ꝙ cõſtitutio antiqui
iuris declaratoꝛia apponẽs nouã penã tin reſpectu
pene extendit᷑ ad futura ⁊ nõ ad pᷣterita cõcoꝛ. c. cũ
tu..de nſuris..c.qm.S.ti.pꝛox.⁊ ibi remiſi.nam
anteq; emanaret h.c.iuriſditio epiſcopalis nendi.ñ
poterat.nt.S.ti.pꝛox.in.c.ad nꝛam.ſed hic apponit
noua pena. Sed ) h̊ ⁊ tex op.ð.c.q.ꝓx.nbi ĩpo
nuur grauioꝛ peua. Gof. ſoluit pᷣ ꝙ hic loquatur
de obuentionibus iuriſditionis ibi cũ uenditur ipᷣa
iuriſditio. Sed certe hec ſo.nõ eſt bona qꝛ tex. dicit
ꝙ exercebãt iuriſditionẽ data pecunia ergo non qʒ
batur dũtaxat pꝛo oonẽtionib¶ Itẽ ipſe obuentio
nes licite nẽdunt: ut.j.c.fi.ꝛꝰ ſoluit ꝙ bec pena ap
ponit᷑ ipſo iure ibi tex.loquit᷑ inſtituta accuſatione.
bec ẽt ſo.nõ eſt bona: qꝛ hic eſt pena apponẽda et
nõ ipſo iur̃ ĩpoſita:ut ꝓbat tex.ibi pꝛiuet.⁊ ibi amit
tat.nã ubi pena apponit ꝑ vᷣba futuri ipris reqrit
ſnia: ut dicit gl.æ bene ĩ regula ĩ penis ð reg. iuris:
li. Vi.⁊ ĩ.c.quiſquis ð elec.⁊ ĩ.l.ĩ criali.C. ð iuriſd.
om. iudi. ⁊ plene dico ĩ. c.ſi diligenti.de fo. compe.

Dcc ergo fm. hoſt. ꝙ iſtud. c. limitat᷑ 2 ſupplet᷑ ꝑ.c.

ſequẽs.expone g tex.ſi pꝛiuet᷑ officio ſuo.i.remone
at a clerico.ſ.ꝑ depõnẽ.⁊ ſic ꝑdet oẽ offm eccliaſti
cũ.? dũ dicit i fi.ptãtẽ aminat ſupple ⁊ canonice pu
niat: ut.p.c. ꝓx. ⁊ pẽa canonica ẽ ut deponat᷑ 2 nõ
ifamia. i.q.iij.in.c.fi.? ꝑdit ptãtẽ h̊ offm cõfeꝛendi

nt H. pria t pena icludit in ſe iſtam. ¶ In glo. ij.

idi cõſtitueꝛe ſalariuʒ de camera ⁊c̃.⁊ 20 dineꝛlitatis
inieꝛ hũc caſuʒ ⁊ pcedentẽ ẽ qꝛ nicarius ꝛecipiendo
ſalariuʒ ur̃ locaꝛe opeꝛas ſuas.nõ.n.dʒ quis ſtipen
dijs ſuis militaꝛe:ut in. c. cum ex offtcij de pꝛeſcrip.
ſic ⁊ aſſeſſori ſtatuit ſalariũ in c. ſtatnutum. H. aſſeſſo
rẽ de Nep.li.vi.ſic ⁊ aduocatus licite uẽdit patroci
niũ ſuum. xiiij. q.v.nõ ſane. Sed ĩ caſu pᷣcedẽti qũ
eps capit pecuniã ab officiali tunc ur̃ uendere ipſaʒ
iuriſditionẽ ⁊ tẽdit in grauamẽ ſubditoꝝ:qꝛ officis
lis ut aliquid lucret᷑ ultra pecuniam datam ſuperio
ri per fas ? nefas inducẽtur ad extoꝛquendum pe
cuniaʒ ⁊ modicã culpã faciet granioꝛẽ ⁊ ſepe puniet
burſam ubi pnnienda eſſz ꝑſona. Ex boc ergo mul

ta mala ꝑueniũt ad h tex. . c. pxi. ¶ In eade glo.
ibi ar. . dic ꝙ illud ar. pcedẽs non colligir̃ ex tex.
nã poſſent hꝛe iuriſditionẽ non m epalẽ pro qua nẽ
ſtatuebant pcium. Er an iſti iferiores plati citra epi
ſcopũ hẽant iuriſditionem in foro ↄtentioſo dic ut
plene. nõ. in. c. cum ab eccleſia? de offi.ord.=.xi q.
.i. expientie ⁊ in.c.cũ in cũctis. F. inferiora de elec.
(Fezio ſtin fi. ſẽtit hec glo. ꝙ obnẽtiones inriſ
ditionis tãqᷓ; fructus pñt nendi. Sed dicit Inno.
ꝙ non debet nendi exercẽti illã iuriſditionẽ ⁊ bñ lo
quit᷑.nã ꝓpter ↄnexitatem uidẽtur ipaʒ iuriſditionẽ
nendere.i.q.iij.ſi quis obiecerit:ſed alij fructꝰ eccle

ſie bene poſſunt nendi cuicũqʒ ſm hoſti.tenementi.
Abbas.

Summatum ẽc. 5. c. ꝓ
Boniam. xi. dinidit᷑ qꝛ pꝛimo po
nit exceſſũ quem expᷣſſa cã finaliter ꝓhibʒ.
2. penaʒ addit ibi ꝙ ſi qs. Caſus ⁊c᷑. ¶ Mõ. p. cx
tex.nẽditio iuriſditionis ſpũalis tendit in grauameʒ
ſacerdotũ ⁊ ſubuerſionem iudicioꝝ.nã ſepe ut dixi
in pᷣcedenti.c.iſti emptores iuriſditionis gꝛanãt ſub
ditos per fas ⁊æ nefas ut exrorqueant pecuniã. Iteʒ
ſubnueꝛtunt᷑ iudicia qꝛ ſepe punit᷑ ꝛes nbi debe ct pũi
ri perſone ⁊ ſepe ferunt᷑ ſñie 3 iuſticiã eis cõruptis
datione pecunie. ltio colligit᷑ epᷣm puniri ex ſo
la diſſimłatione.nã cũ teneatur ex offõ ſuo obuiaꝛe
diſſimłlando v⸗ ↄſeniire.xliij.di.epheſijſs. In glo.
i ibi maxime cum iuriſditio ſit ſpũał nõ. glo. nã ꝓp
ter hanc dictionem maxime vꝛ nelle ꝙ ſimõia ↄmit
tatur cuʒ uẽdit᷑ ẽt iuriſditio tpᷣalis qð ẽ õᷣ id qð dixi
pꝰ Inno. ⁊ hoſti. ẽ c.precedẽti. Sed ↄcordaãdo po
teſt dici hãc glo. ꝓcedere qñ iuriſditio ipᷣalis bʒ de
pẽdẽtiã ↄmittit᷑ ſimonia. ad h̊ qð dixit i. c. ↄſulẽ. S.
ti. pꝛox. Eõtraria opi ꝓcedit nbi iuriſditio E mere
Fa nullã bns depẽdentiã ab officio eccleſiaſtico.
n gl. ij. i fi. hoſt. dicit ꝙ in duobꝰ caſibꝰ epus dat
iuriſditionẽ oꝛdinariã. pꝛimꝰ qñ ↄſtituit officialem
gnãlem in ꝑpetuum uel ad tempus ꝓnt ſibi plʒ qui
appellatur nicarius uel uicedñs. nam nicarius gñał
epi habet iuriſditionem oꝛdinariã nt nõ.in.c.ſuam
de offi. uica. æ in.c.pe.eo.ti.lib. vi. ⁊ in.c. perlectis
xxv.di.¶ Decundus caſus quando confirmar nel
inſtituit prelatum habentem iuriſditionem ¶NMo
teſt addi et tertius de quo in glo. quando boc ha
bet conſuetudo.ſicut enim conſuetudo dat uuriſdi
tionem oꝛdinariam:ut in.c.cum contingat de foꝛo
competen.ita poteſt dare z poteſtatem dandi banc
iuriſditionem oꝛdinariam: ut in dicto.c. cum con
tingat de foꝛo comperenti. NDoſſet etiam dici
in duobns pꝛecedentibus caſibus non eſt pꝛoprie
ipſe epiſcopus qui dat oꝛdinaꝛiam:ſed lex ipſa inteꝛ
ueniente miniſterio ⁊ facto epiſcopi. —
liter quis poſſit dare oꝛdinariam iuriſditionem dic
ut nõ. Inn. in. c. cum ab eccleſiarum de offi ordi.
7 ut nota. in.l.?æ. quia.ffl. de iuriſdic.om.indicum
¶ In glo. fi. uel dic ſecundum Jo. and. quod pe
na canonica eſt pena depoſitionis cum nota infa

mie.? dic ut dixi ſupra capitulo pꝛoximo æc.

Abbas

e prelati nices ſuas?

. Regimen eccleſie ſub
Boniam. ãqnno cenſu committi
non debet. hoc dicit. Et primo narrat cõ
ſnetudinem quã fo ꝓhibet ibi ne id. tertio cam ꝛed
it ibi quia Caſus æc. CWMö o“ ex tex. ex fine le

w ſaceꝛdos in ꝛegimine eccleſie dʒ hr̃e cõſideꝛatiõeʒ

ad pꝛemium ererne ꝛetributionis:nõ aũr ad lucra tẽ
poꝛalia.ideo tẽpoꝛalis ꝓmotio ſemꝑ querit tempo
ꝛalia:ſpũalis ueꝛo ſemꝑ querit etcꝛna:qꝛ qð natum
E ex ſpiritu ſancto:ſpiritus eſt:qð natum ẽ ex carne
caro ẽ: ideo quaſi impoſſibile ẽ ut bonũ ſit ꝛegimẽ
illins qui ꝑ pecuniam illud acquirit ut.i. .i. pricipa
tus quẽ aut ſeditio extoꝛſit ⁊c.¶⸗ n glo. i. in fi nr
hec glo. ſentire ꝙ ꝓpteꝛ impedimẽtum ꝛectoris eps
debeat ſibi ſtatueꝛe uicariũ in ecclia de hͥ nide quod
nõ. Jo. an. in. c. cũ ex eo de elee. h vi. in nouella: et
uide bonã glo.xxi.q.ij.pꝛecipimus ⁊ tex.in.c.extir
pangde in. F. qui ueꝛo de pꝛeben. 2 glo. in cle. i. de ex
cel. pꝛela. Et ↄcludit ꝙ aui impedimẽtũ eſt ꝑpem
um ut quia habet eecleſiam curatã annexã pꝛebede
eccleſie cathedralis: et tunc debet ibi inſtini uicariꝰ
ppetuus cũ ↄſenſu epi:de quo dic ut in pꝛealle. F.
qui vo. Aut ipedimentũ ẽ tempoꝛale ⁊ ſi ad. tpᷣs
modicũ puta ad nuã nel duas ſeptimanas: et tunc
ipſe ꝑ ſe põt ſibi iſtitueꝛe nicariũ tẽpoꝛalẽ:ad h̊ͥ qðᷣ
nõ.in.c.pꝛeciptmnꝰpꝛealle. Aut ipedimentum ẽ ma
gis longuũ. ⁊ tũc debʒ h facer̃ cum cõſenſu epi: ut in
Ppalle.c.cũ ex eo ⁊ qð ibi nõ.⁊ facit.c.peꝛuenii 3 ap
pella. An at clericus poreſt licite operas ſuas ſpũa
les locare ſiue ſit dines nel pauꝑ. Et an laicus dan
do ꝛem tẽpoꝛalẽ eccleſie põt apponeꝛe cõditionẽ ſpi
ritualem puta ut fiat anniuerſarium uł dicantur tot
miſſe tractat h Inno.ſed doc.cõiteꝛ tractant in.c.ſi
gnificatum de pꝛeben. ubi cadi mellus: aliquid di
xi in.c. ſuam S ti. pꝛoximo.⁊ nide glo.in pꝛealle. c.

precipimus tene menti.
Fructus eccliaꝛũ ſub

Berelam. annuo cenſu concedi

pñt. Et pꝛimo Donn vane deregte
dat ei iudicẽ ibi ideoqʒ. Caſus.⁊c. ¶ Mõ.prĩo ex
tex. ꝛectoꝛem eccleſie poſſe fructus eccleſie ſue ⁊ ccg
obuẽtiones locare uſqʒ ad. vij. annos ẽt nõ iteꝛue
niente auẽ. ſuꝑioꝛis alicuins:qð nõ Exquo infenuꝛ
ꝙ ↄceſſio uſqʒ ad ſeptẽnium nõ exigit ſolẽnitatẽ 3
ſolet ? qʒ inteꝛuenire in perpemis alienationibus
Serndo nõ locatoꝛem poſſe compelli ad ſtandũ
pciſe ↄctui locationis.nam ↄctus a principio ſunt
uoluntarij ex poſtſacto neceſſitatis.l.ſicut. C. ð act.
2 obli. 5 gl. i. in fi. nõ bene gl. ꝙ neduũ tranſ
greſſoꝛ iuramenti: ſed etiam fꝛactoꝛ fidei poteſt pri
nari eccleſia ſua æ ideʒ nõ.in.c. ꝑuenit de fideiuſſo.
ed an h̊ ſit uerum plenius dico in. c. ad aures
quod me.cau.et geeneen nide per archi.
xxij. q. V. iuramenti. n glo. ij. in fi.nõ glo.que
quotidie ſolet allegari ¶Er primo nõ ex ea qð ꝛec
toꝛ eccleſie poteſt locare frucrus pꝛo toto tempoꝛe
nite ſue: quod etiam ſenſit fre. conſilio.l.hoſti.in ſũ
ma de his que fi. a pla...fi. C Sed an ſucceſſoꝛ te
neatur ſtaꝛe pctui inito peꝛ pꝛedeceſſoꝛem deceden
em an finitum tempus locationis.multa h et alibi

ſcribunt᷑ et uario mõ dẽ. ſ clare ꝓſequendo et capi
endo opiniones efficacioꝛes tã canoniſiaruʒ q;; legi
taꝛum duo pꝛincipaliteꝛ uidenda ſũt Dꝛimũ nuqd
ſucceſſoꝛ in bnficio teneat᷑ ſtare ↄctui modo pᷣdicto
fo quid de alio ſucceſſoꝛe. Quo ad primũ diſtigne
ꝙ aut locatio fuit facta ad modicũ tpᷣs aut ad non
modicum:prio caſu nõ i locatio.unde ipemet loca
toꝛ nõ tenet᷑ ſtare niſi facta fuerit in caſu liciro ut in
aliquo illoꝝ caſuũ qui nõ.xij.q.ij.in ſũma: ⁊ ſeꝛna
ta ſit ſolẽnitas qᷓ dʒ iteruẽire in ꝑpetuis alienatõibꝰ
ad h̊ cle.i.de ꝛeb.ecc.nõ alie.⁊.x.q.ij.h ius poꝛꝛec
ctum. S. ꝑpetuo. iuncta gl.? ſi iſla iteꝛueniunt tunc
ſucceſſoꝛ tenet᷑ ſtaꝛe:⁊ ſi eccleſia eẽt leſa poſſet pere?
ꝛeſtõem in itegrũ aduerſus ↄctum ut in.c.i.de in in
te. ꝛeſt. æ in. c. ad noſtrã de reb. eccl.nõ alie. Dð aũt
dicat᷑ tᷣs longum cõir dꝛ ſi excedit decẽnium. nam
ex tali ↄctu uẽ alienari utile dnium iõ dʒ iteruenire
ſolẽnitas ↄſueta in ppetuis alienarõibuſ:ut i iuribꝰ
palle. x facit. c. nulli. de ꝛeb.ecc.nõ alie. Si vo lo

catio facta ẽ ad modicum tps ? quod dicatur mo

dicũ ẽ arbitrarium:ſʒ cõiter dr̃ uſqʒ ad decẽnium

gr. 5H ⁊= nõ.in cle.i.de ꝛeb.eccl.nõ alie.⁊ tunc ſi erat

clericus nõ hñs adminiſtratõem ut ſimplex canoni
cus ⁊ nõ tenet᷑ ſucceſſoꝛ ſtaꝛe Sctui:qꝛ nõ põt cano
nicus ſeu alius non hns adminiſtratõnem obligare
bñficinm ultra tpᷣs nite ſue.nam dat᷑ ſibi ppẽda ut
inde uiuat: æ ſic equiꝑatur uſuario ueli uſufructua
rio ᷣm narias opi.un nõ hʒ obligaꝛe ſucceſſoꝛẽ ſiẽ
dicimus in locatõe facta ꝑ uſuariuʒ ur.l.ſi quis do
mũ.ff.loca.h̊ ueꝝ fᷣm doc.niſi ex cã ꝛõabili ⁊ ĩteꝛne
niente auc.epᷣi.ad maius tpᷣs locatio facta ſit:tune
enim ſucceſſoꝛ tenet᷑ ſtaꝛe qꝛ tũc uẽ facta ab hnte ad
miniſtratõez. Si vo ſit clericus bñs adminiſtratio
nem ut plebanꝰ ſeu alius rectoꝛ curatus:⁊ tunc aut
locauit noĩe ꝓprio ⁊ nõ tenetur ſucceſſoꝛ ſtaꝛe ⁊ ſi
quid ꝑceptum ſuerit poſt moꝛtẽ pdeceſſoꝛis an bñ
ficium collatum põt iſte ſucceſſoꝛ perere ab heꝛede
cleꝛici uel ẽt a conductoꝛe qꝛ fructus ꝓueniétes pꝰ
moꝛtẽ ⁊ añ collatõem ꝛeſeruãtur ſucceſſoꝛi ut in.c.
relatũ de teſta. ⁊ in.c. pñti de offi.oꝛdi.li.Vi. Si vo
locauit noĩe ecclie ⁊ tũc cõir diſtingnit:ꝙ aut ĩ ntili
tatem ecclie:æ ſucceſſoꝛ teneĩ᷑ ſtaꝛe aut inutiliter et
aut fuit ſernata ſolẽnitas que ſolet inteꝛuenire in ali
enatione et ſucceſſoꝛ tenetur ſiare alias ſecus argu
mentum in. c.ij. de pꝛecaꝛijs.⁊ in.c.ij.de ꝛe.permu.
ſed do. anto. tenuit ꝙ exquo habnit adminiſtratio
nem licet ſolus locauerit tenetur ſucceſſoꝛ ſtaꝛe. Sʒ
ſi ſoluit ultra tempus nite illius ſibi eſt impntanduʒ
pꝛo boc.l.ſi tutele.ff. de adminiſtra. tuto. ubi rene
tur pupillus ſtare contractui inito peꝛ tutoꝛem:qua
ſi uelit diceꝛe ꝙ ſolutio facta ultra tempus uite illi

ns non pꝛeiudicat tſucceſſon ſi contractus tenet

meo iuꝛe. ? certe iſte articulus nidetur ſatis dubi
gabilis æ doctoꝛes communiter tenent pꝛimum ut ſi
inutiliteꝛ fecit non teneatur ſucceſſoꝛ etiam ſtaꝛe cõ
tractui. Sed poſſet dici ꝙ aut apparenter contrac
cus fuit initus in damnum eccleſie æ non teneatur
ſucceſſoꝛ ſtare ⁊ ſic pꝛocedat pꝛima opinio:quia nõ
habet piãtẽ dererioꝛandi ↄditionẽ ecclie ut in. c. ij.
de dona. Aut apꝑent᷑ pct uidebaĩ̃ inius ĩ ntilitatẽ

i nnli ſ owgei
lbglußtlch Ae wa
nſtosſcnie egen

n e insüfit
Nmezanilocaton⸗
igioutun ide

ijuar n heinmn
jm litholi Eis
tuurun t id u⸗ in
tmnoni lun t n
in gin d gnint onnn
ols ni tic bin ugin r bean/
irmi oelg iucſnaſn
incend uosiſettiin
õ
am Adfann ähdn
fgeäden iäknanm tdi
cecſorrdeſue ihan
cisdori anbebn geni unnt
rejtaſepeu iceeſonis t wnen
mne mni Crinii norco wond
i Mmenamiono,iſoltni n
umonifi moimner ar ni
linmi ih lni unnifnuon
ninammon eſ n no ili fl
fommttictani iinnnloun
Umienanstnegnnnenni
ſtendrſtn mſtatſin deeng
ſneeſenſe nuccſdig
Gdbommman meiinne
MeCNdeniſinie tans
vplnnonlglinpuin MR

el ifio ering⸗ 2
unneinns, ralon nngal

go Kheohe

mlocoſn
mnadd nolnn
Düinliniz Neconi

unngen de

Pallien lne Poſ
aattanune 4

Pr
räſenhtinnnn
tannnkiimi; enent
Kingponttiemöbtfn
luck mar le⸗Gjfoo⸗
* 1s rampcem o
mh nr che, griziin
cerh anl bale enr ian
hiiſnien iinir mnoii
ſſorftne zenie ot and
pbisnüniiimninencbigere
Sweſte un d ſpißbein u
giann Wrand wölrſekvews
Mirobz digrecſen ſe
Ndeſuen guſonntn uliansde
eyfncoe nii di ddplir iene
nuns ſös imno inn iimt
i ſur rtieuitinabtfie
ſpſednins ſo nilſene⸗
alus ruoi ungr Met
minn iutſin ſert i
poſ noreßegeſois eiti
ſe ſecſnheetth berct⸗
untcinmnm minf
n Win ſetun.
niiftn
etiͦtci inanimni
ehen eiſreeut unſira
cteſe ummennl
gius one ſen

1 3 mn.
,e cſrhen .
nun, Cni afninſferi⸗

7 ammn teaſo ſe. G

¶ De magiſiris.

eccleſie ? tunc tenet ↄctus:ſʒ ptexiu leſionis poteri
Sʒ

peti reſtitutio iĩ itegrũ ar.in.c.i.de ĩ ĩteg.reſti.
pᷣdicta ob.tex.in.l.emptoꝛẽ. E. loca.ubi emptor
rei locate ⁊ ſic ſucceſſor nõ tenet᷑ ſtare ↄᷣciui locatio
nis facte ꝑ pᷣdeceſſoꝛẽ. So.illa.l.loquit᷑ in ſucceſſo
re ſingulari ⁊ ĩ eo qui ñ habuit admiſtrationẽ reſpe
ctu ſucceſſoꝛis.nos nero loquimur iĩ ſucceſſore nili
? in eo q habuit admiſtrationẽ reſpeciu ſucceſſoꝛiſ.
Aẽ locatio ẽ facta noie eccleſie: ⁊ eccleſia nũq; mo
rit:ut in.c.ſi gratioſe de reſcrip.li.Vi. In alio ſuc
ceſſoꝛe q; in beneficio diſtingue. ꝙ aut eſt ſucceſſor
uninerſalis uel heres ⁊ tenet᷑ ſtare locationi iã facte
ꝑ defunctũ:ut in.l.uiã vᷣitatis.C.loca¶ Aut eft ſuc
ceſſoꝛ ſingularis. æ tũc aut nõ hʒ plenũ ius in re: ut
q miſſus fuit ĩ poſſeſſionẽ illiꝰ rei cã rei fuãde ⁊ te
netr ſtare Zctui locationis iã facte:ut in.l.ĩ uenditio
ne. F. i.f. de bo.auẽ.iudi.poſ. Ant ſucceſſor bʒ ple
nũ ius ⁊ ſi colonꝰ hʒ ius i re tenet᷑ ſucceſſor ſtare il
li Zcrui.l.i.? qð ibi nõ.ff.de ſuperfi.⁊= nõ. i.l.i..ij.
ff.ſi ager uecti.?æ nõ. in. d.l.uiã vVitatis. Et ꝑ hec da
tur bona cautela ↄducenti rẽ aliquã ut ꝓ obſeruan
tia Zctꝰ recipiat obligationẽ omniũ bonox ipſiꝰ lo
catoꝛis. nã tũc cũ hẽat ius in re locata ꝓ obſeruan
tia Zctꝰ nõ põt expelli ꝑ ſucceſſoꝛẽ ẽt ſingularẽ q8
nõ. Si vo clericꝰ nõ hʒ ius ĩ re ⁊ tũc aut pᷣdeceſſoꝛ
qui locauit nõ hẽbat plenã adminiſtratione ĩ ſpeciu
illiꝰ rei: ut eſt uſufructuariꝰqui lʒ hẽat adminiſtratio
nẽ plenã ꝛeſpectu uſufꝛuctuum nõ m habet reſpectu
rei ⁊ ſucceſſoꝛ nõ tenet ſtaꝛe illi Sctui:ut in palle. l. ſi
quis domũ.aut hebat plenã adminiſtralionẽ reſpẽu
rei ⁊ ẽt reſpecin ſucceſſoꝛis ⁊ tunc tenetur ſucceſſiox
ſiare ↄctui.Exẽplũ in pꝛedio dotali locato permaꝛi
tũ ↄſtante matrimonio.ſi eni ſoluit᷑ matrimoniũ ãte
locationẽ fictã uxoꝛ tenet᷑ ſtare ↄctui locatioiſ qꝛ uis
dixi maritꝰ bẽbat plenã adminiſtrationẽ rei illius.
etiã reſpectu nxoꝛis ut eſt tex. nõ.i.l.ſi filio. F. ſi uiꝛ.
ff. ſo. ma.⁊ idẽ dicendũ ẽ in pupillo ut teneatur ſtaz
ↄctui locationis facte ꝑ tutoꝛc:ut in preal.l.ſi iniele
.ff. de admiſt. u. aur pdeceſſoꝛ habebat adminiſtra
lionẽ reſpeciu rei ⁊ non ſucceſſoꝛis.⁊ tunc ſucceſſoꝛ
in dubio non tenetur ſtare illi contractui. ut in.l.em
ptoꝛem. C. loca. Succeſſoꝛ uero in adminiſtratione
tenetur ſtare contractui ſi rite factus eſt. æ de h̊ ulti
mo plenius retigi in pꝛimo membꝛo:⁊ de ̊ bart.
in preal.l.ſi filio.æ per glios in preal.l.emptoꝛc. ⁊ ĩ
.l. uiam ueꝛitatis. n glo. li. iple obuentiones ec
cleſiaſtice ꝛc. Mõ.ᷣbene glo.iuncto tex. ibi ꝙ nõ ſo
lum poſſunt locari pꝛedia omnia Ang reckeſte ſed
etiam iſte obuentiones eccleſie. ſic quicquid
obuenit eccleſie cedat conductoꝛi ⁊ dicit hic MHoſt.
ꝙ laico non poreſt talis conceſſio fieri argu. in. c. j.
2?.ij ne cle. uel mona æ remittit ad ſummam buius
1itu. ? ibi etiam tenet ꝙ laico poteſt fieri dĩmodo
ipſe ponat clericum loco ſui pꝛo recollectis obuenni
onum eccleſiaſticarum ne contingat laicum aliquid
ſpiritualitatis attingere quod nõ. nam poſſet pre

ſumptuoſe accedere ad altare quando fiunt oblantio

nes uel decime defunctoꝛum uel quid ſimile. ¶ In
eadem glo. ibi ſed ideo ponitur ne nidereruꝛ pꝛohi
bita zc, unde pꝛia 5 ſecũda decꝛetalis faciunt ad pꝛi

—

thedralis ⁊ quelibʒ collegiata q̃ ad h̊ ſufficit dʒ aſſi

mam pꝑtẽ Nice.rertia uero facit ad ſecũdaʒ.? iſla ui

tima excipitur a mã ⁊ prohibitione aliaruʒ. Et ideo
fuit ⁊ hic poſiia ꝛc.¶ Abbas

e magiſtris ⁊ ne aliquid exigatur pro licẽcia
docendi. Veca.

(Supra niſum eſt qᷓit᷑ ſpũalia pᷣcio ↄcedi ñ oᷣbẽt
nunc ſubmittit de qousdã hnribꝰ iſtar ſpũaliũ:ut ðᷣ

magiſtris ⁊? licentia docendi nt in nigro uidebitis.

—.–

Boniam. Jo. an. ſum

mat totum ti
tlin ſimł. Exr primo quo ad pri
mam pꝑtem Nice.*. qad ſʒ 2
dicit totus titls ſʒ eũ Ecclia ca

gnare ↄpetens bñnficiuʒ ſeu redditũ uniꝰ pbede uni
magiſtro in grãmatica qͥ clericos illiꝰ ecclie z alioſ
ſcholares pauꝑes gratis doceat. eligetur a plato
cum caplo uel maiori ꝑte ipᷣt quox negligentiã ſup
plebit ordinarius loci. Oetropolitana eccleſia ba
bebit eẽt theologũ cui fructus uniꝰ pᷣbede q'diu do
cuerit miſtretur.n iñ erit canõicꝰ.⁊ ſi ipᷣa utriqʒ ma
giſtro ꝓuidere non ſuftiẽ ꝓuideat gramatico ĩ alqᷓ
eccleſia ſue ciuitatis ⁊ diocet.⁊ ur poſſit habeꝛi copi
a doc.in theologia pᷣlati ⁊ capitula mittere debent
ꝑſonas dociles ad ſtudium qous ſi ꝓprij redditus
non ſufficiunt eis in expenſis ꝑ qnqueninʒ mimiſtra
bunt. doctores vo qdiu docuerint ⁊ ſtudentes per
quinquẽnium recipiunt frucius prebendarum ſuaxꝝ
2 ̊ quo ad primam partem ſice. ODro licẽtia do
cendi ẽt pᷣtextu ↄſuetudinis nil debet exigi nel pro
mitti. ⁊ ob H̊ ꝓmiſſum remittitur ⁊ ſolutum reſtitui
tur. Ionei ad legendũ nõ debent impediri in facul
tate ⁊ licentia obtinenda contrafacientes officijs 2
dignitatibus pr iuabuntur æ hoc quo ad ſecndam
partem.põt etiam quelibet decretalis P ſe ſũmari ꝓ

clarioꝛi intellectu. 2 iſta prima. hoc dicit in ſumma

eccleſia cathedralis pꝛouidere debet magiſtꝛo de be
neficio qui clericos eiuſdẽ eccleſie ⁊ alios pauperes
gratis doceat ut uendens licentiam docendi aut in
terdicens idoneum ad docendum beneficio pꝛiuat᷑.
2 diuiditur i tres partes. In pꝛima prouideri man
dat de magiſtꝛo. In ſecunda factum repꝛehenſ bile
inhibet. tertio penam imponit reddens cauſam. ſe
eunda ibi pꝛo licentia.᷑ tertia ibi qui autem. Caſus
2c. Gnn pꝛimo ex tex. ꝙ non dicuntur paupe
res qui parentum operibus poſſunt inuari. naʒz pa
ter tenetur alere filium ⁊ ei alia neceſſaria prebere:
ut.l.ſi quis a liberis.ff. de libe.agnoſc. etiam ſi ſint
ſpurij de iure canonico: ut ſupꝛa de eo qui du.in
matri.in.c.cuʒ haberet in fi. non ergo refert an s

poſſit per ſe uel per alium:ſed ſi non poteſt nec per

ſe nec per parentes tunc dicitur panper.de quo dic
ut nõ. Har. in.l.ſi conſtante.ff.ſol. matri. ? dixi in
c.i.ſupꝛa de accu. ¶ Nõ. ibi legendi ⁊ pꝛoficiẽdi
qð uerbũ legendi põt adaptari etiam ad ſcholares.
dicuntur enim legere dum ſtudent pcoꝛ. c. non ma

ano iuncto.c.fi.ſupꝛa ne clłe. uel mona. Et facit ad

tam aueftionẽ nunquid habilitatus ad ſiudendum
in aliqua facultate poſſit in ea legeꝛe ⁊ doctoꝛari: ð
qno uide peꝛ Jo. an. in regula cum quid de ꝛegulis
iuris libꝛo ſexto in meꝛcurialibus. ¶ Mota tertio
neminem debere legeꝛe non petita ? obtenta licẽtia.
Et dicit abbas h eſſe õᷣ ſcholares facientes publica
ri ꝛepetitiones per ſcholas non petua et obtenta li
centia ab eorum magiſtꝛo. ¶ Item nõ. ꝙ cuicũqʒ
idoneo nõ ẽ denegãda licẽtia docendi: qð eſt ueruz
Fm Inno. ? alios doc. niſi exiſtẽte cã: ut quia adeſt
magna copia magiſtroꝝ ? unus ipedi? ꝑ aliũ. nam
ſemp in oĩ ꝛe cã attẽdẽda é: ut S. de accu. c. tã dilec
ti. 8 Hõ. quinto ibi fructũ ſui laporis ⁊c. ꝙ bñfi
ciũ dẽ ructus laboris.ex eo eiʒ ꝓuenit frucius:bñ
ficiũ eꝛgo cum defeꝛĩ clerico eſt fructus laboris:ex
quo eim ſeruit eccleſie dʒ niueꝛe de ꝛedditibꝰ eccłie.
ur in. c. cum ſʒ aplin de pben. et ſi lit diues ĩ primo
nio dũmodo auare non theſauriʒet: ut nõ. dicit In
no. i. c. eps.ð de pꝛebẽ. vn ad ſciẽtiã hẽtur ꝛeſpectꝰ
in collatiõe bñficioꝝ: ut pinguiꝰ ꝓuideaĩ luteratis.
iᷓ ignaris. ut in. c. de mulcta de pben.⸗ in. c. fi. J. e.
glo. in. V. magiſtꝛo in fi. Vel põt dici magi
ſteꝛ. qſi maioꝛ ibidẽ ut dicit glo.i cle. ij. de magil. er
apud italicos in iure canonico ? ciuili appellantur
doctoꝛes in artibus vVo appe lãmꝛ magr̃i Sʒ in 4
buſ lã locis ultramõtanis oẽs appellant magiſtri.
C In glo in V. ↄſuetudis ibi quaſi ſimoniacuʒ ꝛe
putai ¶ Mõ. bñ glo. maxie in dicnõe quaſi.nã ꝑ illa
dictionẽ que hʒ diminueꝛe ifert ꝙ ſtricto mo noO
mirtit ſimonia: qd placʒ:ſʒ largo mõ ſic. In gl.
in vVbo qui ſit idoneus in fi.?æ dic ꝙᷓ multe qualua
tes ꝛequirunt ad h̊ ut iudicet idoneus in docendo.
PDrimo ut hẽat piciã docendi. fo ut habeat ſacun
diã dicẽdi. ieꝛtio ut hẽat ſubnlitatẽ inteꝛptãdi. quar
to diſſeredi.quĩto ꝙ ſit appꝛobaius ab habente po
teſtatẽ: æ bec oia ꝓbant᷑ in. l.una. C. de ꝓfeſf. cui ĩ
urbe cõſtantinopolitana .li.xij. iuncta. l.magiſiꝛcS.
E. de pꝛofeſſis.li.x.⁊ debet nedum ſciennia. ſed enã
in moribus excelleꝛe 2 ſe aptare ingenio addiſcenũ
Viij.q.i.opoꝛtʒ. Et ex his inferendum uideꝛetur ꝙ
ſcholaris legeꝛe non poteſt:⁊ dic ꝙ in ueriiate lege
non poteſt ut alios doceat nec pꝛeeſſe cathedre
doctoꝛali.⁊ ſi diceret ſe doctoꝛem:et non eſſet pena
falſi tenetur.l. eos.ff. de fal.⁊ qð ibi nõ. S ed ſchola
ris poteſt legeꝛe nt adiſcat. Et ideo in aliquibꝰ lociſ
lecture ſtatuuntur ſcholaribus ut addiſcant potius
qᷓ; ut doceant et ut ſe aſſuefaciant. nam multnʒz pꝛo
ficit quis in docendo alios iuxta illos uerſus. Di
ſceꝛe ſi cupis doceas ſic ipſe doceris. NHam ſtudio
tali tibi pꝛoficis atqʒ ſodali. Et peꝛ glo.in.l.unica.
C. de accn. in fi.? ꝑ Jo. an. in palle. regula cũ qͥd
Et ſi pꝰ ipᷣe appꝛobatiõis habuit doctoꝛ has quali
tates ſi poſtea eſſectus ẽ intilis debet degradari a
doctoꝛatu: ut iu.l. gꝛamaticos. C. de ꝓfeſf.li. x. fac
.l. ut gꝛadati in. F. ꝛepꝛobari. f. de mune.et ho. ? in
.l. ſed et ꝛepꝛobari.ff de excu. tuto.

Mro licentia do
Roh ibeas * cendi nihil exigi de
bet uel pꝛomitti ? exactum reſtirui ? ꝓmiſ
ſam ꝛemitti debet: z negligente infeꝛioꝛe pꝛelato ad

1

ſũt duo dicta fm ibi ſane. Caſus ⁊c̃ 5 pꝛimo
ex tex. ꝙ eps loci ſupplet negligentiam alioꝛum pᷣla
toꝛum nedũ in ↄfeꝛẽdis bnficijs ſed ét inſtitnendo
magiſtꝛos in eo ũ eccleſijs. S

magiſtrum conſtimendum ſupplebit h ne .

ecundo nota in fi.
ꝙ magiſteꝛ dʒ eẽ ꝓuidus ⁊ diſcꝛetus:ſʒ dic ut dixi
in. c. pcedenti zc. Sed qꝛo nũquid poſſit ſcholaris
ſe obligaꝛe ad itrandũ ſub ceno doctoꝛe. doc. cõir
dicũt ꝙ nõ.nã uẽ turpis ꝓmiſſio cum multũ naleat
affectio doctoꝛũ æ modus traddẽdi: unde faciliꝰ da
ta ẽt equalitate ſcientie quis ꝓficiet ſub uno qᷓ; ſub
alio facit.l. i. F. pinde.ff. de uaꝛi. æ eoꝛ. cogni. Ni
quid aũt doctoꝛ ↄmittat uſurã mutuãdo pecuniam
ſcholaꝛi: ut ĩtꝛet ſub eo ꝗ aliqñ ñ eꝛat inaturus cicã
in. c. in ciuitate. j. de Plere ASetd⸗ ꝗrit nũqͥd
exigens peccuniã a clerico uolẽte ire ad ſtudiuz pꝛo
licẽtia tradẽda cõmittat ſimoniã Inn. ꝙ nõ ſz male
faciat ſed nihil allegat. Sed hoſti. ur̃ ſentiꝛe Sꝛium
per nõ.in. c. penł j. eo.⁊ facit.c.ad noſtrã de ſimo.
Et ſatis põt dici h̊ eſſe quaſi ſimoniacum ? nõ ſtri
cte ut nõ. fuit in ſimili S. c. ꝓxi. ¶ In gl. i.in fi. idẽ
Inn. dum tamen ille. qui ſoluit ſit idoneus tancre.
dicit ꝙ ex ꝑte ꝛecipiẽtis fuit cõmiſſum crimẽ ↄcuſſi
onis cũ ꝓpteꝛ ſuꝑioꝛitatem exigit hanc pecuniam
quaſi ab inuito: facit.i.q.i.iubemus 7. c. concuſſio

nez nõ tamẽ ſm eũ cõmittitur ſimonia cũ nõ ſit iſtö

officium ſpũale:ſed Srium tʒ vinc.j c ꝓxio. ¶ J
glo. fi. ibi de cõceſ. ppen. nulla ut᷑ gl. ſentiꝛe per hãc
allegationẽ ꝙ iſti plato datur tps ſemeſtꝛe ad inſti
tuendum magiſtrum quo elapſo deuoluitur prſ ad
ſupioꝛem. ſi eſt in beneficialibus ſed Jo. an. ? alij
cõir tenent hoc eſſe arbitrarium debet pꝛecedẽ mo
nitio ad h̊ quod nõ glo.fi. in. c. apoſtolice de ꝛe in
di.li. vi. æ nõ.in. c. ex parte ð conceſ pꝛeben. Er nõ
hene hoc dictum ꝙ nbi non pꝛefixo tempoꝛe denol
uitur ad alium ptãs aliquid agendi pꝛopter negli
gentiam debet ad conuincendum negligentiam pre
cedeꝛe monitio tene menti
Mꝛo licentia docendi pe
Banto. a exigi non debet eni
am ſi hoc habeat conſuetudo. Mꝛimo
ponit factum damnabile. ſecundo penam apponit
ibi ſi qui ueꝛo Caſus ⁊c̃. . pun ex tex.ibi ⁊
dignitatem aſſumunt ⁊c. argu.ꝙ doctoratus eſt di
gnitas et concoꝛ. quod habetur in pꝛobemio. C.
ibi magiſteria dignitate ⁊c.nõ.tamen tex. poſſe intel
ligi ꝙ non loquatur de doctoꝛibus ſed de his qui
in quibuſdam eccleſijs conſequuntur certum offici
um docendi et appellantur magiſtꝛi ſcholarium. Et
in quibuſdam eccleſijs reputatur dignitas: et pꝛo
hoc facit tex. ibi de ueſtris eccleſijs extirpata ?c.
HBir. tamen in.l.ex eo.ff.de mili.teſt.uidetur con
cludeꝛe ꝙ nec miles nec doctoꝛ dicatur habeꝛe di
gnitatem Sed aliud dixit in.l. fi C. de iudeis ubi
coneludit iudeum non poſſe effici doctoꝛem cum
doctoꝛatus ſit digniras de quo etiam per eum in
prima conſtitutione ffoꝛum ⁊ in.l.i.C. de nouo. E
componendo. Et ſatis dici poteſt quod doctoꝛ
ſaltem legens incontinenti cum incipiat dicatur
babere dignitatem maxime ex co pꝛobatur quia

,„ Mri Nan
lhr ſadhſi iir
ſkerni c 1hnnoilt
grcg aittlims nusth
ſgen Yetenchoimmdend
Irtegogtst i dänmätt
en drceuei dedd r
lein aa eninm
A CrNio ontäniati ſ
2 hebiter Cns t. 1
on ollin cathearal eclleis ſch
ormͦſtmi mugſtr dimm
we ir ſſams Oo go ni
ſaſtron iſtnaur myſtr r
Etſt olgian i rcno n dh
1Merolai per apitniietcleſe a
Cherfoinaaleſa chlegan td
Ktur dinttonatend iuffimanr i
Goenmonedesi üniinsſn
achaomnnsin iseß⸗
inigooceſteneg öſciagone
Knünnntilbubiſſthrſchaün
ltnsſteniseti ſöirdigis⸗
n nenig. rienpe⸗
ecceiana Mg i nbig⸗
Tnomrbps r
. i ſgon ſeſtd
ſintüchen, 1 dei
feignitzefi Rcoe
nennetn Fe

eſtonsnong. .
e niͤtit Nie

igiei rcdin i

i ganii Dglimnfidi
l ſolir it onno mer.
pens intönſin ini genſſ
onfunan angt bont peennian
Ntigiidbenns 1 naſſo
i Gnmmndfndͦnöſtd
ASnd) a (N
NGiden nuladi iettede die
AAßud dam izslenete inſi
unqvodhſo deneimrprſen
irbarfcelbns e Yont
ſearhimmimdter oturiw
go aicAllirch i
apmréaniattG
tiorfw mpor haol
iini gnd penn, e
Ornineondamtegigetaohre

eend
Prbeenatogin

d. mn aii nentn

Dro⸗
en Onſvendo Pin⸗
dh NNg
Ppin Erbe

¶ De magiſtris

babzʒ a lege iuriſditionẽ oꝛdinariã ſupꝑ ſcholares uł
in auẽ. hita. E. ne fil. ꝓ pa. Et ſi continuat ſecturaʒ
p.xx.annos acquirit maioꝛẽ honoꝛẽ.ſ.dignitatẽ cõ
mitatꝰ. ut in.l.una. C. ̊ ꝓfeſ.qui in urbe ↄſtãtino.
li.xij. ¶ Er ex his infero ꝙ doctor maxime qͥ diu
legit ẽ pferẽdus militi qui in neritate nullã dẽ habẽ
dignitatẽ ut nõ. bar. in palle.l.ex eo æ maxime loq̃n
do de militibus noſtri tpis qui no ſunt ueri milites
ut nõ. in. l. i. C. de iuriſ. ? fac:igno. Sʒ turba docto
rũ ⁊ in quibuſdã ingẽs ĩopia facit cõtẽptibiles ut ĩ
ſimili dicit tex.xciij.di.legimus. Q Altimo põt ad
duci iſte tex.in ar. ꝓ illa opi.q in quolibet loco uł
in qualibet ciuitate poſſunt cõſtitui ſtudia litterarũ

2 nõ tm in ciuitatibꝰ regalibꝰde quo tñ in ꝓhemi
ffoꝝ.⁊ pleni? dico in.c.tue de cle.nõ reſi. n et

penul.i fi.? idẽ tenẽt cõiter doc.nam ut dixi.5.c.ꝓ
xi.talis cũ alio ꝓficeret qui cũ eo foꝛte ꝓpter inepti
tiudinẽ legendi non proficeret qꝛ iſte profectus ipe
diri non debet.

ia Mõnulli. In qualibʒ cathedra
* li eccleſia uel alia in facultatibꝰ
ſufficienti dʒ a pꝛelaro uel capitulo unus
maꝗg ſter eligi cui redditus unius pꝛebende debent
aſſignari. In metropolitana uero eccleſia et eligi ð
ber theologus ⁊ ſi ad gꝛãmaticũ z theologum nõ
ſufficit ꝓuideat ipſi theologo ⁊z grãmatico faciat ꝓ
nideri in aliqua eccleſiaꝝ ſue ciuitatis uel dioceſis.
h. d. Et prio ponit antiquũ conſiliũ qðᷣ fo innouat
⁊ ſupplet ibi neꝝ. Caſus ⁊c̃. ¶ Mõ. pꝛio ex tex. ꝙ;
non ſolũ in cathedrali eccleſia ſed ẽt in qualbet co
legiata dʒ inſtitui magiſter:dũ tamen illa eccleſia ad
hoc ſi ſufficiens.Ouo ergo requiruntur ut ĩ eccle
ſia ĩiferioꝛi inſtituatur magiſter ut ꝙ ad hoc ſuffici
at ⁊ ꝙ ſit collegiata.nã ex quo tex.dicit illũ eligẽdũ
2 per pꝛelatũ ⁊ per capitulũ eccleſie.ſatis innuit hoc
debere fieri in eccleſia collegiata æ hodie pꝛoniſum
eſt ut et in monaſterio inſtituatur talis magiſter qᷓ
doceat monachos in pꝛimitinis ſcientijs ut ſic non
deſit eis oppoꝛtunitas in alijs proficere nt in cle.ne
in agro de ſta.reg.nõ ſolũ ergo monachi debent in
gramaticalibus inſiſtere:ſed etiã in alijs principalio
ribus ſcientijs eis tñ nõ ĩteꝛdictis nt ſatis inmit tex.
in dicta cle.ne in agro. ⁊ idem pꝛ batur in.c.ſic ni
ne. æ. c. ſi cleꝛicatus.xvi.q i.ubi hieꝛonymus hoꝝa
uur monachos uit lõgo tempore ſtudeãt que poſſint
poſtmodũ docere. ¶ Et ex his infertur ad queſtio
nẽ nũqͥd mõachꝰſeu aliꝰ religioſꝰpoſſit aſſumi ĩ ma
giſty. æ p' arguit hoſt. ꝙ nõ pꝑ.c. moachos. xvV. q. i.
ubi dicit᷑ ꝙ nõ hʒ officiũ docendi. Itẽ hoĩes diſpa
ris ꝓfeſſionis non ſunt ↄiũgẽdi.xvi.q.vij.ĩ noua.
? in cle.i. de elec. tẽ ob.tex.xvi.q.i.nemo põt
ubi dr̃ ꝙ nõ põt inſiſtere paꝛiter diuinis obſequijs
⁊ in monaſtica regula oꝛdinate ꝑſiſtere. Sed his ñ
obſtantibus concludit hoſtien. ? Jo. an. poſt eũ q;
aut ſe ingerit ? repellitur:aut aſſumituꝛ peꝛ habentẽ
poteſtatẽ cũ licentia ſuperioꝛis æ admittendus eſt ꝑ
.c.doctos.=.c. moderamine.æ.c. ſũt nõnulli.xvi.q.
.i. ubi patʒ ꝙ ſi ꝓmouet᷑ ad eccleſiã ſeculaꝛẽ licite pᷣ
Ricat ? oĩia ſacrameta miniſtrat ¶ Item 27 ꝓmonuet

ad hoc offm docendi ꝙ redũdat in ntilitatem rotiꝰ
eccleſie uniuerſalis ut.j.c.fi.ubi pulcher tex.nec ob
ſtant iura in contrarium allegata. nam. c.monachos
loquitur qn non eſt aſſumptus ad offm docendi ꝑ
babentẽ ptatem. c.in.noua loquit᷑ de contraria pto
feſſione. Sʒ his omẽs magiſtri tẽdũt ad unũ.ſ. ad
docẽdum nec eorum ſtudia ſũt diuerſa. nã. uidemꝰ
ꝙ in eadẽ uniuerſitate ſũt diuerſoꝝ bominm corpo
rum diuerſa genera. æ boies ẽt diuerſarum ſciẽſiaꝝ
faciunt unum corpus ut uidemus in canoniſtis æ ie
giſtis. Item in clericis qui ↄſtiruũt unam umiuerſi
tatem ꝛeſpectu ſtudij nec ob. c. nemo põt:quia i eo
dẽ rẽpore non põt inſiſtere diuerſis:ſed diueꝛiis tẽ
poribus ſic. Iem nide glo.in dicto.c.nemo põt qͥ
per illum tex. dicit ꝙ cum religioſus ꝓmouetur ad
eccleſiam ſecularem non tenetur obſeruare auſterita
tes regule.æ certe magis ꝓficit ecclie uniuerſali doc
tor in legẽdo ꝙ; ſimplex curatus in ſacramẽta mini
ſtrando qð ſats euidenter colligitur in. c. cũ ex eo
de elec.li. vj.ubi ꝑpꝑ ſciẽ iam capeſcẽdã diſpeniatur
cum curato ut per ſepteénium poſſit ſe abſctare ad
idem.j.c.proximo Si ergo religioſus põt ꝓmoue
ri ad curam ergo potius ad offin docẽdi æ mayie
ſcientiam ꝗ hʒ in ſe pietatem.
mã uide bonaʒ glo.in.c.de quibuſdam.xxxvuij.di.
Et gof. hic tʒ ꝙ doctores iuuenes nouiter icipieteſ
legere non debent facere colleciã qui potius docẽt
ut doceantur ⁊ inuitant anꝙ; inuitet. Sed doctoreſ
antiqui licite eollectam petũt Moſti.dicit ꝙ ſi doc
tor non eget non dʒ colleciã facere ſed ſi eget ẽ a di

nitibus ſua neceſſitas releuãda. dicit ti ſe nunquazʒ

feciſſe collectam ꝑꝑ ſui ſubſtetationem.do.an.cõclu
dit ꝙ nouitij non exigunt collectaʒ. Antiqui uero
quibus ſalarium conſtitutum ẽ a ſcholaribus illius
loci uel a pauperibus nil exigere debẽt nec et a diui
tibus niſi egeãt. Sed ſi non eſt eis ↄſtitutuʒ ſalariũ
tnc pñt a diuitibus petere. Ego concluderem aliter
hãc mateꝛiam. vVʒ ꝙ aut i loco eſt cõſuetudo ut fiat
collecta aut non.pꝰ cãu quantũcunqʒ ſit ſalariatus
põt collectam facere fᷣm conſuetudinem loci:ut in.l.
qð ſi nolit..ſi mancipia.ff.de edi.edic.⁊= facit.l.ſi
fundus. ff. de.euic.? ꝙ nõ. Har. in.l.nemo eſt qui
neſciat.ff. de duobus reis.a pauperibus tamen nõ
puto aliquid exigendum ar.xlvij. di. in.c.ſicut./2
cãu qñ non apparet de conſuedine æ tunc ſubdiſtin
gue ꝙ aut magiſtro prouidetur de beneficio ut hic
dr ⁊z iſte põt a diuitibus non tñ cleꝛicis ⁊ illius eccle
ſie premium laboris exigere:qꝛ beneſicium tm cõſti
tuit̃ pꝛo clericis illiꝰ eccleſie ⁊ aliſs pauperibꝰ: ergo
alios docere gratis nõ tenetur. z in hoc caſu ſaluat
dictũ huius glo. Aut doctoꝛi cõſtituitur ſalariũ de
pablico prout hodie cõliter fit in italia in ſtudijs ge
neralibus: æ tunc puto ꝙ nihil petere põt a quibuſ
cũq; ẽt diuitibꝰ:qꝛ ſalartũ eis ſtatuitur ut nõ ſolum
doceant indigenas: ſed etiã foꝛenſes undecunqʒ ꝓ
ficiſcenres. immo hocdie ſolent eligi potius ut cõfiu
ant forenſes quam propter indigenas. non ergo ſa
larium quod hodie pꝛefigitur eſt ita reſtrictum ad
certas perſonas ſicut pꝛouiſio huius capi. ex quo
enim ſimpliciter conducitur ad legendum dʒ legere
n

In glo. i. i fi. ð hac

De magiſtris

? quoſcilqʒ doceꝛe alio pꝛemio nõ exacto. Mec ob.
ſi diceꝛet᷑ h ſalariũ ꝓcedit hodie loco Puiſionis
huiꝰ. c. 8) dʒ eodeʒ iure cenſeri ar. eox ꝗᷓ nõ. Inn.
in. c. ex ꝛ2õe de appella.⁊æ ꝑ glo.nõ.in.l.fori.C.ð ad
noc.diueꝛ.iudi.q ſingułꝛ dicit ꝙ ſalariũ ꝛeceptuʒ ꝑ
aduocatũ a partibus ꝓcedit loco ſalarij qð ꝑcipie
bant oliʒ a publico ideo debʒ cẽſeri eodem iure :ut
ſit qſi caſtꝛenſe:qꝛ dico ꝙ in vVitare iſtud ſalarinʒ ñ
ꝓcedit loco ꝓuiſiõis hꝰ.c.iĩmo diueꝛſa ẽ ꝛ ĩ utriuſ
q;.nã huic ecclia ꝓnidet ſic ut teneat᷑ pauꝑbus et
clericis illiꝰ ecclie de diuitibus ſe nõ ipedit. xij. q.i.
nidentes. Sed hodie ſalariuʒ ſtatuit᷑ doctoꝛibus:ut
foꝛẽſes cõfluant ad ciuitatẽ bonificandã æ amplian
dam ⁊ famoſaʒ ꝛeddeẽdã que 20 plus uẽdicat ſibi lo
cũ ĩ diuitibꝰ ꝙᷓ i panꝑibꝰ. ¶ In glo. fi. ibi expectet
quonſqʒ; nacet ⁊c.doc.̊ cõcludũt alit᷑ ꝙ donec na
cauerit pꝛebẽda dit canonici cõtribueꝛe de ſuis pꝛe
bedis ar.i. c. fi. de his qᷓ fi.a maio.par.cap.⁊ cꝛede
rẽ ꝙ h̊ poſſent ⁊ debeꝛẽet faceꝛe ſi eis ꝛedditꝰ ſuꝑſũt
nõ tñ uigoꝛe hꝰ conſtitutiõis. quia iſta conſtitutio
intendit nt pꝛouideant de pꝛebenda eccleſie ⁊ nõ de
ſingulis ꝙ inuit iſte tex. dum dicit ꝙ pꝛopteꝛ adep
tionem iſtius pꝛebende non efficitur canonicꝰ. ꝓce
dit eꝛgo deciſio glo. quo ad reꝛmios hꝰ. c. ſed dẽm
rel de honeſtate z fm ꝙ hẽtur ĩ illo.c.
fi. n e.gl.ibi modicũ põt expectaꝛe ⁊c.æ pꝛo ̊
ultio ẽ tex.i.c.ſi tibi ↄceſſo de pꝛeben.li.vVj.Et ĩ fi.
glo. dicit hoſti.ꝙ licite põr inteꝛuenire h̊ pactio:qꝛ
ſcia eſt quid ſpũale ⁊= ſpũale ↄmutat᷑ cum ſpiriwali:
ut in. c. ad qões de ꝛerũ.ꝑmun. qð ſatis placet ⁊ facit
g de ſimo.c.ex inſinuatione ⁊c̃.

„

Bp er ſpecula. ODꝛelati ? capirula
* ad ſtudia theologie ſchola

ꝛes dociles tranſmitteꝛe tenentur q ĩ abſẽ
tia ꝛedditꝰ pbendaꝝ ſuaꝝ ⁊ bñficioꝝ ꝑ quĩqnẽniuʒ
integꝛaliteꝛ peipiẽt 7 ſi ꝓprij ꝛedditꝰ ad ſuſtẽ atõeʒ
ſtudij eis nõ ſufficiũt dʒ prelatꝰ cum capitulo eis ꝓ
nideꝛe. Oagiſtri neꝛo donec docuerint integꝛe pci
piunt fructus bnjficioꝝ ſuorum.h.d. Drimo põit
ſtatntũ antiquũ qð.ꝛꝰ addẽdo coꝛꝛoboꝛat ibi ſtatuẽ
tes ⁊ẽ. Caſus æc. ¶ NHõ pꝰ ex tex. ꝙ deputandis
ad ſtudia litterarum non debʒ obſtare natura. nihil
decet in hac uita 3 nãm:vnde non eſt contẽdẽduʒ
adueꝛſus naturam: ſed qniſqʒ ad ſtudium mancipã
dus eſt ꝓut patitur igenium æ nã ſua expoſtulat ad
qð multum debeꝛẽt attẽdeꝛe parẽtes ſcholarium ne
ſex filios ianibus ſumptibꝰ ⁊ laboribꝰ uexent.
nõ. ꝙ ꝑ ſciaʒ qͥs eteꝛnitatẽ ⁊? ꝑpetniratẽ acqnirit in
h ſecło. vñ dẽ doctoꝛ fulgeꝛe.naʒ ſiẽ ſplendoꝛ firma
menti ſuis ꝛadijs illuminat totam teꝛam ita nir lit
teꝛatus ſua ſcia illuminat mundũ ut in auc. habira.
MC. ne fi. pꝛo pa. Et dẽ ſplẽdoꝛ firmamẽti:quia ſicut
firmamẽtũ ſemꝑ manet ꝓpteꝛ memoꝛiã pꝛeſtite ſciẽ
tie ? qꝛ inſtruit multos diſcipulos qui meꝛebuntur
aſcendex ad cathedꝛã z ↄſernar̃ famã ſui doctoriſ.
tenet.n. ſcholaris q;tum põt defendeꝛe opi.ſui ma
giſtri ſiẽ fecit iuriſcõſult.in.l.quid tn alł.ẽ.l.ſequens
ff. de arbitris. ¶ Hõ. ꝙ magis amplũ pꝛiuilegiuʒ
babẽt docẽtes ꝙᷓ; addiſcẽtes:qꝛ docentes q;diu do

cuerint pcipiũt in ablentia fructus ſuoꝝ bñn ficior u;
ſed addiſcentes ꝑ qnquenium tãtũ. 7 eſt rõ qꝛ. qͥn
quẽnium bn ſtudendo pᷣſumitur q debeat eſſe
ꝓuectus ultra ergo illud tẽpus nõ nidet᷑ excuſãdus
ꝓpter ſtudium:ſed doctor indocendo ſexꝑ ꝓmonet
ntilitatem eccleſie uniuerſalis. Altimo nõ. ꝙ iſiſtetel
in ſcientia capeſcenda dicũtur coꝛroboratores ad ꝓ
gi ecdeſie nuniuerſalis fac.c.cũ ex eo de elec.li.
Jo glo. i. V. docibiles.i.habiles ad docẽduʒ
dicẽ Ja. an. ſuper tex. ꝙ melius dicerz dociles qꝛ ſci
Etia eſt docibilis homo docił.¶ Et aduerte qꝛ gl.
intelligit ꝙ debet iſti eẽ apti ad docenduʒ alios:ſed
põt intelligi tex.de aptis ad adiſcendum qꝛ de ſcho
laribus loquitur z non de doctoribus.uel põt dici
ꝙ debent eẽ apti ad addiſcẽdũ q̃ mirtũtur ut alios
poſſ nt docere. ¶ Et in fi. glo. bic põt ꝓcedere in
his ꝗᷓ iam fuerũt electi ſed non electis non vẽ data
facultas aliq petẽdi:ſʒ iudex ex officio debet cõpel
lere pᷣlatos ad mittẽdũ dociles. ¶ Ing glo. i v̈bop
qᷓnqʒ annis in fi. NMõ primo ex glo.ꝙ maiori.tẽpo
re debent eẽ ĩ ſtudio illi q poſtea nolũt docere alioſ:
qꝛ debent eẽ magis ꝓuecti:ſed quo ad tex.noſtrum
glo.põt impugnari:qꝛ cũ mittũt᷑ h dociles citiꝰ pro
ficiẽt ipſi in quiquẽniũ ꝙᷓ alij induplicato tempore
qꝛ ingenium ſupplet tẽpus iĩ bnſtudentibus nt dicit

glo. in. c. tñ ex litteris de in integ.reſti.? mens litter

ufr iſta ut docentes ꝑcipiãt fructus q;'diu docuerint
niſi ex cã ᷣm doctores reuocentur ad eccleſiam:ſed
Thcolares ſiue ſint miſſi ſiue non habent h̊ priuilegi

um per quinquennium. nã iſta deteꝛminato per qui

q; annos ⁊c.debet determinare omnia precedentia
non ea que habent ſpãlẽ determinationem docẽetes
.n. hñt h̊ ſuam determinationem qꝛ ꝙᷓdiu docuerit
⁊ẽ.iõ non determinãt᷑ ꝑ clauſulam generalem in fi.
poſitam ut in.c.cum dilecii de dona.? qð ibi nõ.⸗
ſic non ob.c.inquiſitionis allegatũ h̊ in glo.ꝓ ↄꝛio
In gl. i nerbo ð licẽtia ĩ fi.põt dici fᷣm doctoreſ
ꝙ ſi ẽ cõtẽtio iter platum ⁊ capitulũ an trãſmittẽdi
ſũt dociles qꝛ rũc expectãda eſt licentia ſuperioris
¶ Er in fi. glo. qro qni gaudeãt h priuilegio. So.
dic h̊ hoſtiẽ.⁊ cõiter alij doc.ꝙ ſtudẽtes in theolo
gia in ſtudijs geneꝛalibus nõ aũt ĩ uillis ſen caſtꝛis
ut in. c. iue. S. de cle. nõ ꝛeſidẽ. Itẽ nõ ſufficiti moꝛa
ꝛi in ſtudio ſed ꝙ dent opam ut adiſcãt.xvi.q.i.ge
neraliteꝛ. Et Iʒ qnqʒ diueꝛtãt ad curiam ꝛomanam
nel ad alium locum gaudẽt tamẽ priuilegio ex quo
habent animum ꝛedeundi de pe.di.i.diuoꝛtium. i
Item opoꝛtet ꝙ nedum in ſcholis.ſed etiam in do
mo ſtudeant in theologia. vñ dicit hoſtien. ꝙ ſi qͥs
in ſcholis audiret theologiam ⁊ poſt ꝛeditum ſcho
larum habeꝛet bacchalarium in domo qui ſibi lege
ꝛet ius canonicum uel cinile non gaudeꝛet hoc pri
uilegio. Et ꝑ boc ſentiunt hic doctoꝛes ꝙ ſtudẽtes
in iure ciuili uel canonico non gaudent hoc priuile
gio ut ꝑcipiãt fructꝰ in abſẽtia. Sʒ oriũ tʒ archid.
in. c.ij.de priuile.in.vi.⁊ in.c.de quibuſdaʒ.xxxvij
di.quia in pꝛealle.c.ij.lſoquitur indiſtincte.hunc ar
ticulum latius pꝛoſequoꝛ in.c. tue pꝛeallega.et ibi ſe
quor opi.quod ſaltem in iure canonico ſtudemes
Añt habere hoc prinileginm. nam ꝓmouer utilitart

ienes Petten

1 ienahtkrignum

Go den
pohunorcents. Nrcmnn

uwrtbche.Das otsd
leico girqe ur auila avrn

Orunrtuceniti.

eknn

MYrInmmonifun tou

Enenuiit
Mlzrowe —
lcſsti noſdi,

o michio Eeilprtüidnode
lunim, p nicpo dond Aen

ſĩ ſien r inöckin boi

opimi ſen
ackui
Mrtatrians imuigaie
mniſ eueenli ei
irrini pimi i
eep
buſre epfenginu i 2

uunß
en

r Fan
8 d⸗ ado ſen
utlsen nui uiſarie
Nirrd le

ucheiinpi more
tehgitiſtcanboonn gſet
seininrgifit net ini,
Wäkfinons Andoenenn
resndenn d cſaneſd
nſſicenmmndterb riice,
mmimm ni ſkrcgeminmnoperi
qdaenninureoni mreunnnt
Eloie damninoen vi
n7gi,hu
1oculun ganmnen irf.
ean eCon.?0 bi o,e
hnis legaühin go Hoi⸗
einiftocia fn ocere
PunmCptdidan Nürtinidt
Nidn & NCna ni
ai gndirbyinlego ⸗
nii doeg flitsin ban
midrs deitilisl ſ⸗
rriti Niſo iftinnn
Amrcomu li a /
igdri onmumm
uuiuni iil⸗ m
nc idonun.
8 dauumin do
nnhi n ſics
u ſi a boſinch 1

¶ De ladeis 2 ſaraʒ.

nedũ pꝛopꝛie eccleſie:ſʒ etiã eccleſie unineꝛſalis q̃ ad
ſui regimen ĩdiget niris litteꝛatis nedũ i theologia:
ſed ẽt in iure canonico:ut in.c.cum ex eo.de elec.li.
vj. ⁊ in.c.i.ð conſan.⁊ afſi.tex.eſt.S.c.pꝛox.ubi dẽ
ꝙ ſacerdotes debẽt addiſcere ea maxime que cõcer
nunt curã aiaꝝ.?æ ꝓmouẽtes nedũ ntilitateʒ eccleſie
particularis.ſ̊ ẽt uniueꝛſalis bntuꝛ ꝓ reſidentibns
ut poſſint ꝑcipere fructꝰ bñficioꝝ ſuoꝝ in abſentia
ꝓ hoc bonus tex.in.c.dilectus.⁊.c.ad audientiam
de cle.non reſi.facit.c.cum expediat de elec.lib.vi.
unde ad rex.iſtum ſuppleꝛẽ maxime. An autem iſti

ſtudẽtes poſſint nender̃ fructꝰ bificioꝝ peꝛ quiquẽ

niũ ⁊ in pricipio ꝑcipere pẽſionẽ totiꝰtpᷣis doc.hic
ꝙ non:qꝛ tex.iſte permittit ꝙ per quiquẽniũ perci
piant fructꝰ ĩ abntia debet auteʒ capere annuatim.
NQuid aũt ſi hoc faciũt nũquid ſucceſſoꝛ teneat᷑ ſta
re cõtractui:dictũ fuit ĩ.c.fi.s.ti.pꝛox.uide ibi ⁊c̃.
¶ De iudeis ⁊ ſaracenis ⁊ de eorum
ſeruis. Mica.
—C Supra uiſum ẽ de his qui ſpiritũ ſanctum ꝑ ſi
moniã uẽdẽdo blaſphemãt conſequẽter ſubmittit ðᷣ
his qui deũ dehonorãt male colẽdo ut iudei ⁊z ſara
ceni ⁊? ð his auctor tracturus ſubmiſit etiam de eo
rum ſeruis. ¶ Et aduerte: quia ſerui dicuntur ſtri
cto modo carentes libertate:ſed laꝛgo modo etiam
ſeruientes ꝓ mercede ut famuli dicuntur etiam ſer
ui a ſeruiendo. æ de utriſqʒ tractatur in hoc tirulo.
¶ Er dicuntur aaeekulacrd⸗ illa tribꝰ erat
pꝛeſtantior ceteris. araceni uero dicuntuꝛ a ſa
ra uxoꝛe abꝛahe.¶ Sed potins deberent dici aga
renei ab agar que fuit ancilla abrahe ex qua deſcen
derunt ſaꝛaceni.⁊c̃. S
i ſeruus a in
Relſen ti.· emptus cauſa
Vmercimonij faciꝰ eſt uel fieri deſide
rat xpianus ꝓ.xij. ſolidis redimi.

Et pꝛimo ponit cõſtiturionẽ de
baptiʒato uel baptizari nolete. eiꝰ cãm ibi
qꝛ caſus e.(is ren⸗ ex tex.ibi pro quolibʒ bo
no mãcipio ⁊c.ꝙ iſtud pꝛeciũ duodecim ſolidorum
ſtatnirur pꝛo mãcipio bono.eſt ergo iſtud ſupꝛemũ
pciũ.ſi ergo mãcipiũ nõ eſt ita bonũ non debet᷑ tin
preciũ. G j. fo xpianũ poſſe emere fuũ xpᷣianũ
tñ a ingenuitatẽ.i.ut ꝓducat eũ ad ingenuitatẽ.ſ.
ut non ſit aſtrictus uinculis alicuiꝰ ſeruitutis z põt
emere ad ſeruiendũ ſibi. 6. tertio ꝙ iudeus ñ
põt habere ſeruũ xpianũ.ſiue erat xpianus tpe em
ptionis ſiue poſt emotionẽ fuerit factus xpianus uł
deſiderat fieri xpianus.¶ Sed contra tex. ⁊ pꝛedi
cta op.de.c.i.de nat.ex li.uen.⁊ inſti.ð inge.in pꝛi.
2? in. c.i.de pur.ca.nã ingenuus dicitur ille qui ſtati
cum naſcitur liber eſt. ergo iſte qui fnit ſeruus non
põt ꝓduci ad ingenuitatẽ. Sol.ingenuitas capitur
hic largo mõ ⁊ ille fit ingenuus quo ad cõmodita
tẽ ⁊ omnẽ effectum ut ẽt ius patronatus in eo non
retineatur n glo.i.in pꝛin.nõ.ex glo.⁊ ex iuꝛi
bus alle. in eãa ꝙ nõ ſolũ ꝓhibetur xpᷣianns ſerniꝛe
iu deo ſed ẽt ꝓbibet᷑ cohabitare. vn nõ debẽt ſimul
Omorari in eadem domo imo enitanda ſũt ↄſortia

iudeorum:ur in.c.ſepe alle.in gl.qꝛ maloꝝ ↄſortia
ſepe bonos corrumpunt ut ibi dicit tex. nec debet a
iudeis recipi medicina nec debemus cum eis eſſe in
balneo nel lauari:ut in.c.nullus alle.in gl. ¶ Et ex
his infero ad qõm de qua als fui interrogatus nũ
quid ſit permittẽdum iudeo intrare ſcholas xpia
norum cã addiſcẽdi ⁊ per iura ſuꝑius allegara uide
tur ſaltem de rigore ꝙ nõ. qꝛ ibi Zhituꝛ ↄſortum =z
quedam cohabitatio. nã ſi ꝓhibetur ſola balneatio
ubi eſt cohabitatio temporalis z q momẽtanea for
tius dʒ pꝛohiberi ingreſſus ſcholaruʒ ubi iter ſcho
lares contrahitur nedũ ↄſortium ſed ẽt intrinſeca
amicitia:⁊ qꝛ iunenes hnt ãnos etatis moles defaci
li poſſent ſubuerti ex aſtutia ⁊ ꝑfidia iudeoruʒ ↄſue
tudo m hʒ ↄtrarium in illud eſt nerum ꝙ iundei ñ
debent doctorari:qꝛ cum doctoratus ſit dignitas
ut dixi in. c. ᷓto ti ꝓx. non cadit in iudeuʒ : ut.7.
e. c. cum ſit nõ. Har. in. l.fi. C. de iudeis. In. gl.ij
i fi. ſed diſtingue latius. aut iſte eſt ſeruus ueꝛnaculꝰ
.i.natus ex ancilla indei. aut eſt ſeruus emptitius.
Mꝛrimo cãu ſi eſt uel deſiderat fieri xppianus ſtanm
eripitur in libertatem nullo dato pcio.l.deo dabis.
C. de epiſ.⁊ cle. ut eſt ſernus ẽpticius.æ tũc
aut erat xpᷣianus tpe ẽptionis ⁊ ſiatim ẽ liber:qꝛ iu
deus non põt hr̃e ↄmertiuʒ xpᷣiani.liiij. di.mãcipia.
chriſtianus nullo dato precio: ut.liiij. di. fraterni.
Aut nõ erat criſtianus tpᷣe ẽptõis.licet poſtea effec
tus ſit criſtianus:⁊ tũc aut fuit ẽptuſ a iudeo ut ſibi
ſeruiret ⁊ ſtatiʒ eripitur in libertatem cum efficitur
chꝛiſtianus nullo dato pꝛecio: ut.l.iiij.di. fraternita
tatẽ. ¶ Aut ſeruus fuit emptus cauſa mercimonij
et ſi non fuit expoſuꝰ nenalis.j.tres menſes ſtatim
eripiiur in libertatem nullo dato pꝛecio.exquo uuł
effici chꝛiſtianus:ut in.c.fi.j.eo.¶ Aut fuit expoſi
tus uenalis.j.tres menſes:⁊ bʒ locũ iſte tex. ut redi
maxt᷑.xij. ſolidis ꝓ pꝛedictis nide bonã glo. liiij. di. ĩ
F.hoc tũc obſeruandũ.de hoc nõ.in.c.ſi.j. eo.
Sed queritur ð quibꝰ ſolidis ĩtelligatuꝛ iſta ſa.Et
oclude ꝙ dʒ itelligi de aureis ſm ↄſuetudinẽ ſloci.
⁊ olim.lxxij.ſolidi cõſtituebãt unã librã auri neneto
rum ſeu floꝛentinoꝝ:ut in.l.quotiẽs.C. de ſuſcep.=
arc.li.xi.hodie ueꝛo iſti aurei nenetoꝝ ſeu floꝛẽtino
rum nõ ſunt tãti põderis:ſed ſolidi.xc vi.faciũt unã
libꝛã auri:vñ nõ eſſet inueſtigãdũ nũquid debeant
dari.xij. auri cuꝛrẽtes ⁊? uſuales. an uero babito re
ſpectu ad illã antiquã monetã que erat maioꝛis põ
deris ꝙᷓ; nunc. gl. iij. ibi. F. dñs.¶ M. gl.
qꝛ tñ ꝓbatur a ſumili.ſicut enim ſernus datꝰ ꝓ no
xa.i.pro ðᷣlicto eripitur in libertatẽ anxilio pretoris
ſi nono dño pꝛeciũ attulerit:ut in. O. dñs alł. in gl.
ita ⁊ iſte dʒ eripi in libeꝛtatẽ dato pꝛecio cum h̊ etiã
concuxrat fauoꝛ chriſtianitatis ⁊æ facit.l.fi. E. de ca
pti.¶ In ea. glo. ibi locus erat gꝛatificationiæ diẽ
o. an.ꝙ epiſcopꝰ dʒ eligeꝛe idoneoꝛẽc ut in.c.cum
aũt de iurepatꝛo. in.l.ſi pluꝛes.ff. de accu.facit.c.
ſi duobus ð reſcrip.li.vi.⁊ eſt ſemꝑ eligedꝰ qui me
lioꝛem offenet contraditionem ⁊æ ideo ſi unus nuit
emere ut pꝛoducat in libertateʒ.alins ut ſibi ſeruiat
per aliquod tempus pꝛimus preferendus eſt:qꝛ po
tioꝛ eſt eius cã.ar.in pꝛealle.c.ſi duobus.
n 2

¶ De ludeis e farrae:

aIE& Judeus xpᷣianum in
Bltoꝛum. cmã Pac n pot ĩ
alcripticiũ Ho habeꝛe põt. Et ſunt duo di
Eia. Fa ibi ſi neꝛo. Ssn ꝙ licʒ indeus nõ põt
pꝛe xpᷣianũ in ſᷣnũ põt m hꝛe oꝛigenaꝛiũ ſen aſcrip
titiũ. Et dꝛ oꝛigenaꝛius qui eſt natus ex obligat. et
aſcꝛiptis ad colendũ certas poſſeſſiões ita ꝙ ñ pñt
inde ꝛecedeꝛe deſeꝛendo poſſeſſiões de his uið glo.
liiij. di. geneꝛalis. z. C. de agri.⁊ cenſi.ꝑ totuʒ li.xi.
Itẽ nõ. ꝙ iſti aſcripticij ſũt liberi ʒ teneant ad ceꝛ
ta ſeruitia. Itẽ qꝛ nõ tenent᷑ dñis ultra ea ꝗᷓ in iure
expꝛeſſa ſunt uł qᷓ ↄſueuerũt exhibeꝛe. CIn glo. ij
ibi non repellãtur a legitimis actibꝰ. Et ex h inferĩ
ꝙ pnt cõdeꝛe teſtamentũ ⁊ uide nõ.i ſi ec. i ti. de in
ſtru. edic.S. cõpendioſe circa Prini Jn gl. ĩ V. diu
tius ĩ fi. dic ꝙ illa.l.ultia lo quiĩ de libeꝛtate õ quã
ex tempoꝛe nõ pᷣſcribit᷑. Sed iſte tex.⁊ alia iura alle
gata in glo. loquũtur in iure colonario qð ex tpᷣꝛe

pꝛelcribi põr:qꝛ ut ſupꝛa dixi iſti coloni retinent li

beꝛtatem licet ad aliqua ſeruitia tencqtur pꝛeſtanda
his pꝛedioꝝ incole. Abbas.
B dei Judei antiquas ſynogogas
Ebe vetineꝛe pñt nouas erigeꝛe ñ
ñt ? ſynogoga apnd iudeos idem eſt ꝙ
eccleſia apud nos:⁊ ſynogoga gꝛece latine inteꝛpꝛe
tatur ↄgꝛegatio:qꝛ ibi ſe cõgꝛegãt:ſed nos appella
mus eccleſiã gꝛece latine idẽ eſt qdᷣ nocatio ⁊ noſtꝝ
uocabulũ ẽ pꝛeſtãtiꝰillo.nã ↄuenit ẽt peccoribus il
tud qꝛ cõgꝛegant᷑ ⁊ inde gꝛex.qꝛ cõgꝛegãtur de bis
Pꝑ archi. de conſe. di i.eccłia. Saraceni vo apꝑellãt
meſquitã uide glo.cum tex.ĩ cle ncoe. CMers e
diſpoſitio uetans aliquid de nouo acquireꝛe nõ ue
tat iam acquiſitũ ꝛetineꝛe de quo uide tex.latioꝛem
in. c. conſuluit.j.eo. Abbas.

Bia ſuper ſic ſarunar Gn ne

ueneris ſancia non licet iudeis teneꝛe ho
ſtia nel feneſtꝛas apeꝛtas ⁊z uocat᷑ illa dies ꝑaſceue:
quia iudei in die ueneris ſolent parare eſcas ꝓ die
ſabbati et dẽ paraſceue ab apparatu ciboꝝ uel eſca
xum ⁊ ceteꝛa. Abbas.
B dei Excõicari debẽt xpiani qui ĩ
EEle pomo ſeꝛuiũt iudeis nel ſara
. cenis ſiue paganis æ principes ſeculares
excõicari debent qui indeos baptiʒatos ſuis bonis

ſpoliare pᷣſumunt.h.d.fᷣa ꝑs ibi.ſi qui. Wotia
primo ꝙ indiſtincte pꝛobibetur h̊ cohabitatio cum

iudeis ꝓ h bonꝰ tex.. e. ad h æ ibi dicam ¶Mota
2 ⁰ iudei conne:ſi ad fidem non ꝑdunt eoꝝ bona
nec tenent᷑ illa diſtribueꝛe in pauꝑes ↄ cõeʒ opi.uul
gariũ.iʒ inaluit illa opi.qꝛ iudei hnt nt plurimũ bo
na ⁊ uſuraria prauitate acquiſita ⁊ talia tenentur di
mitteꝛe: qꝛ nõ dimitit᷑ peccatum nili ꝛeſtituatur ma
le ablatum.j. de uſuris.c.cum iu. Sed iſte tex.intel
ligĩ de bonis iuſte acquiſiſtis ꝓ h̊ ð ↄſecꝛa.di.iiij.
iudei.nã et exñtes iudei licite habẽt rerum dñia dũ
modo iuſte acqſita ut nõ. Inno.de uoto qð ſupeꝛ
bis. ¶ Mltimo nota ꝙ iudei nõ ꝑdũt agnationem
poſt cõueꝛſionẽ ad fidẽ:vñ dñt ſuccedẽ ſuis attinẽ
uibus ? parẽtbus ſicut pꝰ.nõ eiʒ debet eẽ deiioꝛes

„*„

ↄditõs oↄuerli ad fidẽ ꝙ; quaãdo erant in indeiſmo.
¶ In glo. in Ybo ꝑmittit in fi. dic idem in ſilibꝰca
ſibus. nã iſti caſus poſiti ſũt h̊ cã excpli:uide q; nõ.
Inno. in palleg.c.qdð ſupeꝛ de noto ⁊ ibi ꝑõii quaʒ
iuriſditionem hẽat eccleſia in ifideles. Vn glo⸗
Hbo excõicationis ibi index ſecularis ẽ negligens h
intellige ut nõ.de foro ↄpe.c.licet.
Abbas.
Chriſti

Ta quorundam. mi dee

rentes ſarracenis merces prohbibitas nel
in iporum nauibus nanigantes excõicandi ſunt 2
rebus iporum priuandi ⁊ efficiuntur capientiuʒ fui
¶Mrimo ponit duplicem xppianorum exceſlum.
2 tripliciter punit ibi tales. (ora rine ꝙ pre
ſtãtes auxiliũ ad delinquendum pari delicto ſe aſtri
gunt de quibus dicendum ut nõ.i.c.i.de offi.dele.
ota. 2 triplicem penam illorum qui deferunt
arma ferrum ⁊ lignamina ſarracenis. primo ſunt ex
cõicati ipo facto.ꝛ priuari debent omibus ſuis bo

nis. ʒ efficiuntur ſerui capientium ⁊ de iure ciuili ca

pite puniuntur cum oliſcatione bonorum.il.ij. C.ꝗᷓ
ces aſpor.non de. ota.ʒꝰ. ꝙ ubi delictum con
cernit totam xpianitatem leu decorem fidei papa in
riſditionem etiam in laicos exercet ad idem tex.nõ.
in. c. pro humami de homi.li.vj.¶ Mõ uluio ꝙ ẽt
eccleſia põt ĩponere penã fuitutis ⁊ ſic igenuꝰ? xpia
nus proprer delictũ ſuũ põt redigi in ſeruiintẽ ð in
re canonico. ¶ In gl. in Vbo feꝛꝝ ibi ſi. n. ñ hʒ feꝛ
rũ iſta gl.uidetur uelle ꝙ pena hꝰ.c.locũ habeat ẽt
ſi cuſtiani defeꝛuntipꝰmodi ꝛcs ꝓhibitas abſqʒ intẽ
tione nt impugnetur criſtiani.ſatiſ ẽ ꝙ criſtiani pnt
impugnari. Et idẽ Jo. an. licet quidã contra cxigẽ
teſ intentionẽ.ſed primũ ueriꝰ.j.eo.ĩ.c.ſignificauit
Expone ergo tex.ibi ab expugnãdũ criſtianos.i.ex
quibus pnt expugnari chriſtiani. ¶ In eadem gl.
ibi fuſtes et lapides nið tex.qui loquitur magis ſpe
cifice i.d.l.ij.ubi fir mẽtio ð loriciſ enſibus ⁊ ſilibꝰ
aꝛmis nide bonã glo.in.cle.ne ĩ agꝛo de teſta.ꝛegu.
in neꝛbo arma. n gloſa in neꝛbo ſubminiſtrãt
in fi.nota glo.dicam plenins de homicid. c.ad au
dientiam. ¶ In glo. li. in fi. ota bene gloſaʒ
que quotidie ſolet allegari æ tenetur communiteꝛ ꝑ
doc.omnes ⁊ dicit notabiliteꝛ hoſtien.ꝙ excõicatio
nis iuſte triplex eſt effectus quo ad primam pꝛonũ
ciationeʒ. Drimo quia excommunicatoꝛ decla
rat iſtum ſeperamentuʒ:nam non excõicatio:ſʒ pec
catum eſt illud quod ſeperat a deo.nec poteſt qnis
ſeperari a deo niſi uelit.xi.q.iij.illud facit.c.cũ eteꝛ
ni de ꝛe iudi.li.vj. (Zrundas effectus eſt quia
ſeperat a cõione fidelium et quo ad iſtos duos effe
ctus ſecunda excõmunicatio nil operatur/ Tertius
eſt effectus retinendi eum extra cõmunionem donec
fuerit abſolutus Et quo ad iſtum effectum opera
tur ſecunda exõ municatio.nam declarat eum ꝓiec

tum a deo ex nouo delicto ? qdð non debet cõmuni

cari ſecum niſi prius abſolstionem optineat etiam
a ſecunda ⁊ idem dicendum de ttia ⁊ q̃rta ⁊ infra =
ulteriori ⁊ illud firmiter tenendum eſt ᷣm hoſtien.
gqð excõicatas non ita ſaciliter reſurgit nec ꝛecipit

Onſiuit i,

nim ul ui
lrſmmontzfl leu⸗

uron cſuaio aianns
nantcrieife ummio ti
rlggici ooor n m unͤe
ngcahra de nov Cigae nügni
tinitätadd onda idemn
Olcudbiecdi u d add⸗
elccris Kde no e no inmn
OWoNadcinatanidvi fomin
coſonveſarpl nivbiciqznun
iti mui cfcũ t aclr bb phi

ſojor iolnier vuamr in ⸗

nini gmii auumm
ni.MCeſltnierdeir kan
hlinelisde uibno ial ch
lummevonſtſeii ni amnid iraf
unen inſimanummn
ſeuſfci ininnedd ie tin
enmlliiims ſhtſ ans.
1e. delarmione rdlgor hoſh

ninnſſngogtfncins ontt

lcevowo aifenin
ce M) nflan in oco ddifci
tninumemnn
iluiu t r e
nlnon . eni / .
ſulncij

osenettagdicn er o,
nil(Mio,
auumnstitſpr e
tünicianinedin
gin oſephiſ näſ
Nleen c oi bbene
Pirod ns gpbinsitgini
Vluni uleuni
õ
ni un oit ſpfautt
banugrichjainos .
Grſim (Nradmng.
gui cbimn nags ſpe
io dlotcl aſtntstld
deneiagdencun.
oaindehoſinnuſtin
enus di
dinfi. ſontar gli⸗
it enuurconmmmi/
nrtin/ unmi

aurouummmnon Ceh

nmun nün ne
vuidil porſ nis

gram dei ſicut alius peccator non excõicatus ?
orpes ⁊ alia bona oꝑa ſunt i eo debilioꝛa qᷓ; ĩ alio.
r angelus deputatus ad cuſiodiendũ cũ ñ
ita operatur in eo ſicut in alio. ¶ Et ꝙ angelꝰ ma
ius.i.diabolug hʒ maiorẽ poteſtatẽ in eo qᷓ; in alio
peccatoꝛe ¶ Vnñ ſicut ruſticus utitur aſino uel ium̃
to ita diabolꝰ excõicato. Ex quibꝰ patet ꝙ et quo
ad eccleſiã tꝛiũphantẽ aliquid operabit excõicatõ la
ta ꝑ pᷣlatũ ſic limita glo.xxiiij q.i.quodcũqʒ; q̃ dicit
ꝙ nullã nim poteſtatis quo ad eccleſiam triũphãtẽ
exercet prelatꝰ excõicãdo. oc ꝓcedit ĩ iniuſta
excõicatione.i iuſta vo excõicatione unicꝰeſt effectꝰ
¶ Muia nõ qʒ illi cõicari donec fuerit abſolutus.
2 idem dicendũ de fa ⁊ tertia. ¶ Si uero excõica
tio enidẽter eſt nulla nullũ habet effectum: ut ĩ. c. cũ
cõringat de offi. dele. in.c. ꝑ tnas de ſen. excõ.
Mtimo queritur nũquid iſti incidũi in ſerniturẽ
pter delictũ pnñt manumitti. Jo. an. dicit ꝙ non ad
H.l.i. C. qui ad lib. ꝓcla. non licet tene menti.

— nſuluit. Judei ueteres ſynago

gas in pꝛioꝛem ſtatutũ
refoꝛmare pnt de nouo erigere non pñir.
Er due ſunt partes. fa ibi neꝛũ. õ pꝛĩo ꝙ cui
ꝓhpibitur noua cõſtructio alicuius edificij nõ vꝛ ꝓ
bibita antiqui edificij refoꝛmatio.⁊æ facit ꝓ ↄſitutio
ne quoꝛũdã locoꝝ qua cauet᷑ ut nõ liceat alicui pri
uata caſtra de nouo erigere. nũquid liceat antiqua
ruinã minãtia uel coꝛrupia refoꝛmare.æ dicendum
ꝙ ſic ut hic pꝛobat᷑ ad hoc qð habet᷑ in.:.i.F.ſi qͥs
edificatũ.ffſ.de no.ope.nunc.ita tñ nt noua repara
tio non admittat antiquã foꝛmã ut fiat ed ficiũ pre
cioſum uel ampliꝰ.nã nbicũqʒ mutaĩ pꝛiſtina foꝛma
nidet nouũ edificiũ ⁊ cadit ſub ꝓbibitione noni edi
ficij ut ſingulariter ꝓbatur in iſto tex. facit quod

in ſimili nõ.gl.xxxiij.q.ij.admonere.⁊.c. ꝓpoſuiſti
lxxxij. di. que ſingulariter dicũt licitũ eſſe comedeꝛe

ſanguinẽ illis diebꝰ quibus licitũ eſt comedere oua
licet tunc non ſit licitũ uti carnibꝰquaſi mutãdo foꝛ
mam nideatuꝛ ꝛei ſubſtantia mutata. facit quod nõ.
5ỹ. de teſti.cũ cãm in uerbo tpᷣe.⁊ in gl.magna.=.ff.
ad exhi.l.iunlianus..ſʒ ⁊ ſi quis. ESa cirea hũc
tex. ⁊ declarationẽ pꝛedictoꝝ poſſz dubitari quid ſi
antiqua ſynagoga funditus coꝛruir nunquid licituʒ
ſit de nono edificari in loco ubi fuit ãtiqua. Et põt
dici ꝙ nõ:qꝛ nidetur omnino nouũ edificiũ.exquo
fundirus deſtructũ eſt ad h qð legitur ⁊æ nõ.in.:.ĩteꝛ
ſtipulãtem. S.ſacrã.ꝑff.de nerbo. obli. nide bonã gl.
in ſimili in.c.iij.de iurepatro. quod ibi nota.intel
ligatur iſte tex. qñ antiqua ſynagoga minatuꝛ ruinã
ſeu coꝛruit non tn ex toto nel funditus. Sed queꝛo
quare iudei tollerantur ĩ antiquis ſynagogis. So.
dicit Jo. an. ꝙ ſpes eſt de eoꝛum conuerſione ⁊ ut
facilius trahatur ad fidem. arg. xlv. di qui ſincera:
7 qꝛ ipſi ſemper ſunt parati ſeꝛuire. Iu glo iibi
conſtantinus impeꝛatoꝛ. dic melius ꝙ ipſe xpᷣs moꝛ
te ſua ſubiecit iudeos in ſeruitute = eccleſiam erexit
j.eo.⁊ ſi indeos in pꝛin. Sed conſtantinus impe
ratoꝛ fuit executor zc̃.

A hec. In familiari ſeꝛuicio iudeo

rum chriſtiani eſſe non de

¶ De iudeis æ ſaraʒ.

bẽt. prohibet ⁊ prohibitõis cãʒ reddit. ibi qm.
Mã. pꝰ criſtianũ nõ debere ſe exponere ſeruitio iu
dei ꝑ ꝙ cõtrabat familiaritateʒ ĩtriſecã cum ipſo in
deo: Et ideo prohibetur hic aſſidua mora ⸗z ſerni
eiũ in domo. Hõ fo ꝙ nõ debẽt illi cohabitare et
coniũgi quorũ.ſtudia ſũt diueꝛſa. ¶ Item nora ex
fi tex.ↄtra malam ſocietateʒ. ſepe eniʒ ex malo co
mite ſeu ſocio coꝛrũpũtur mores alterius ad boc.
xxviij.q.i.ſepe malorũ.2⸗ collige ex mente litere in
fi.ꝙ magis ꝓhibetur ſimplicibus cõuerſatio cum
iudeo ꝙᷓ cũ uiris literatis.qꝛ ſimpliceſ de facili ſub
neꝛtuntur.ſed literati poſſent potius eos ad criſtia
nitatẽ adducere.facit ꝙ nõ.de diuor. quamio ⁊.c.
gaudemus. In prima glo ibi 5. e. multorum dicit
hoſt. ꝙ ibi aſſiduitas ñ repꝛobatur imo approbat᷑
ibi indiſolubilis aſtꝛictio.ideo concludit quod extra
domum poteſt criſtianus ſeruire iudeo ſed ĩi domo
ipſius iudei n.ſic uidetur intelligere iſtum tex:qñ in
domibus iudeorum criſtiani ſe exponebãt ſeruitio.
Sed pnto ꝙ alia ſit mens.c.ſ.ꝙ extra donũ nen
debet xpᷣianus aſſidue ſeꝛuire indeo nec etiam in do
mo licet nutrire infantes eorum. unõ iſie tex. uoluit
equiparare aſſiduum ſeruitium extra domum: æ ſer
uitium qð fit in domo.·? certe iſta uideniur paria
hito reſpectu ad cãm prohibitionis.nã ſi bene oĩa
iura huius mãe põderentur due ſunt principales cẽ
prohibitionis una ꝓpter ↄtinuam ↄuerſationem z
aſſiduaʒ familiaritatem ſubuertantur animi ſ ipliciũ
ut hic in fi. e fa ratio ne iudei nideantur ſuꝑiores
ſi xpᷣiani eis famularentur cũ potius iudei debeant
recognoſcere ſe ſeruos chriſtianorum ut dicit tex.
in.c.⁊ ſi iudeos.j.eo.⁊ certe quelibet iſiarum rõnũ
militat in ſeruitio cõtinuo e? domum cũ ⁊ ibi õbat
familiaritas æ denotet᷑ quedã ſupeꝛioꝛitas. Eem
iſte tex. facit mennionem de domibus quando loqui
tur de nurricibus:ſed cum in precedẽti caſu nullam
fatiar mentionem de domo:intelligo predicta æ tex.
quando xpᷣianus noluit ſeruire perſona iudei.ſecus
ſi edificium uel aliqdð alind fabricet ad utilitatem eo
rũ mercede cõſtituta. ¶ In gl.ij. ibi eadem ꝓhibuõ
E nõ.bene glo.qꝛ quottidie nenit ĩ pᷣticam ⁊ loqᷣtur H
nimis ſuſcincte. Et põt habere duos intellecius
Primuns quod eadem ꝓhibitio ẽ ẽt e domum.
2 hũc ĩtellectũ uidx ẽt ſenſiſſe Jo. an.hic qui ſuper
hac ꝑticula.gl.diẽ ſupple e? domũ æ mihil ultra dic
⁊ idẽ ur̃ ͥ ſentire do.an. Et bꝛeuiter ſe expediẽdo
do. Car.ſentit oppoſitum ⁊ ſic ſm intellectũ ut er
domum liceat hẽe. æ credo ꝙ ultimus fuit itellectꝰ
glo. ut referatur iſta cauda gl. ad tex. z non ad id
ꝙ ꝓx.dixerat qᷓ uoluerit dicere ꝙ ſimiliſ ꝓbibitio
huius de qua in tex. hẽtur in.c.fi.j.ec. Et pro in
tellectu huius facit dẽm. c.= ſi indeos in.i. ubi in
directe excõicantur iudei ſi non dimiſerint nutrices
chriſtianas ⁊ ſic nidet᷑ innere ꝙ hẽant eas ĩ domo
exquo cõpellũtur ad dimirtendum. iſte intellecus
eſt humanior.nã poſſent iudeorum creature prir ſi
non reꝑiret nutrices xpianas ex domum. (Nem
ille tex. expᷣſſe facit mentionẽ de dominſ a orio.g
pmittit e domum:⁊ ar.a ↄrio ſẽſu eſt fornſſimum
ſi non reꝑitur oppoſitũ de hiſ qᷓ fi.a pᷣla.cũ aplica.
n 5

—,—

¶ De indeis æ ſarrac.

¶ Sed queꝛo nunqͥd exdiſpẽſatiõe epi poſſit iude
ns br̃e nutricẽ xpianã in domo. Et ur̃ ↄcludenquʒ
ꝙ nõ: qꝛ ep̃s nõ diſpẽſat ↄ ius niſi expᷣſſe ulł tacite
Pmittat᷑: ut nõ. Inn. de tẽpo. oꝛdi. dilectus ? archi.
in. c. licet canõ de elec.li.vj.plene dico in.c.at ſi cle
rici in. F. de adul.de iudi.maxie:qꝛ iſta diſpenſanio
tendit in dedecus fidei æ ad ↄmodũ prinamm ipiꝰ
ꝛei.⁊ pꝛo hac parte conſuluit do Cardinalis quod
ſatis mihi placet. Bbgde⸗
Iugei nolentes nõ
Icut iude * funt inuiti baptizan
di nec ad h̊ cogẽdi ſũt nec ſine iudicio pu
niendi aut ꝛebus ſuis ſpoliãdi nel in ſuis feſtiuitati
bus moleſtandi nec ipſoꝝ cimiteꝛia niolãda aut eo
ruʒ coꝛpoꝛa expumanda. ꝑteſ patẽt ¶ Nõ ibi poſt
quã uolũtas eius fuerit patefacta ꝙ indeus fugienſ
ad xpᷣianos ⁊ poſtulans baptiſinũ non debet incou
inẽti baptiʒari:ſed expectari dʒ donec noluntas eiꝰ
fuerit patefacta. ſ.ꝙ nõ rancoꝛe animi: uł ex aliqua
cãꝗ uenerit ad baptiſmuʒ. Sed ꝙ ꝛecta deuotiõe: vñ
debeꝛet ſtaz int xpianos.xl. dies anqꝗ; bapuʒet ut in
c.ne qð abſii de cõſecꝛa. di. iiij. qð tamẽ in multis
locis non ſeruat᷑ æ⁊ male. Nã anʒ iudeus ꝑꝑ diſcoꝛ
diã quã hẽt cũ patꝛe diẽ ſe uelle fieri xpianũ ⁊ ſe da
ta diſcoꝛdia ꝓficiſcit᷑ ad aliã ꝛegionẽ ⁊ ꝛedit ad inſi
deliratem priſtinã. debʒ eꝛgo ſtare modo pꝛecicto.
on ꝙ iudei nõ ſunt ↄpellẽdi ad fidẽ pianã
ſuſcipiendã qð uerũ eſt de adul.ſed de paꝛuis ſunt
opi.glo.in.c.iudeoꝝ.xxviij.q.i.tenet idem ne n
poſſit eripi a paꝛẽnbus eoꝝ ⁊ baptiʒari. Sed alij te
nent oppoſitũ.qꝛ cuʒ ſint fui nõ hnt filios in xkate
vñ principes ſeculaꝛes eoꝝ dñi pnñt pueros inuitis
parẽtibꝰ eoꝝ faceꝛe baptiʒari ⁊ hãc opi.ſeniu Jo.
an. lʒ apꝑte nõ firmet:ſzʒ Sriũ expᷣſſe iʒ archid.xlv.
di. qui ſinceꝛa.Ego multũ dubitarẽ cũ ſtticte ⁊ ꝓ
pꝛie ñ ſunt fui imo ab eis nõ pñt coacta fuitia exi
gi nt H. Itẽ idirecte cogerent᷑ ꝑentes eoxꝝ ad fidem
ſuſcipiendã qð nõ eſt fiendũ nit h̊ ⁊ ĩ palle. c. qui ſin
ceꝛa. ¶ In glo. i v. effodeꝛe ibi h̊ actio infamat et
vz tex. in l.i.alle.ĩ glo.de mã in.l.ifamẽ.ff.de publ.
iudi. . gn bt optiõe iudicis nõ bnñ glo ꝙ;
nbi pena imponit᷑ alnatiue optio datur iudici quaʒ
penã illaꝝ imponat¶ Idẽ nõ. glo. de ni. æ ho. cle a
crapula. ¶ In Zriũ ur tex. cũ ibi nõ. in.t. qcũqʒ. C.
de ber fagt. Sea dic ꝙ aut vᷣba ꝛeferunt᷑ ad ꝛcũ
= iũc eiꝰ ẽ electio ur ĩ palle.l.quicũqʒ. Aut ad indi

cem uel ĩꝑſonaliẽ ꝓferũt vba ⁊? tunc ꝓcedit iſta gl.
(Seir iſte rex. itelligi aliteꝛ ⁊ ceſſabit deciſio hꝰ
glo. ꝙ hẽat locũ pᷣuatio honoris ⁊ offſicij qñ quiſ ẽ
in honoꝛe ? officio ↄſtitutꝰ ¶ Sed ſi nõ ẽ talis bʒ
locũ fa ꝑs altẽ᷑natiue nt excõicet᷑ ⁊ hunc ĩtelleciũ ſen
tit hoſti. Intellectꝰ mm glo.plus mihi plʒ ut cõſideꝛs
ris circõſtarijs iudicis ſit eligeꝛe penam.

Eonit duas indulgẽ
Bam ſit. Donit duas in vigs

tias illorum ani
pꝛedicant fa ibi inſupeꝛ. Ab & ſo
eij priuilegiati gaundent eodes priuilegio quo prini

legiatus:qð intelligo qñ priuilegiũ eſſet iutile Pnile
giato niſi ſocij eodeʒ prinilegio⸗ gauckerent de quo
die ut plene no. prinile.j.li. v Q Vo. ſco ꝛ

gulaꝛiteꝛ non lʒ veſci cibis infidelium. nã hic pmittit
ex cã. Item nõ.ꝙ etiã infidelibus qͥs nã põt pᷣdica

re niſi hẽat licẽtiam a ſuperiore. 3 qro nunqd
hodie ſit neceſſe petere licentiam de nouo. Lau. ui
detur hic ſentire ꝙ non vñn expõit tex. ↄcedimus.i.
conceſſum eſſe oſtendimus hoſt.ſentit oppoſiũ.dic᷑
ꝙ iſta priuilegia fuerũt ↄceſſa de iure ſpãli idẽ nide
tur ſentire Inno.dicẽs ꝙ ſ olim fuerit licitũ cõica
re n pagams hodie ſecus ꝑ id ꝙ nõ.hic in glo.
¶ Wltimo nõ. ꝙ religioſi non pñt ire ad pᷣdicandũ
infidelibus niſi hẽant licentiam ſuo ioꝝ 2? ba
beant auẽtẽ ſedis aplice ut hic. Wedri. fi. Jo.
in. c.oms.xxviij.q.i.reddit aliã rõnem ꝙ maior fa
miliaritas ↄhitur in cibo ſumendo qꝙᷓ; in colloquio
2 faciliꝰ quis decipitur inter epulas.xxij.q.iiij.unuſ
quiſqʒ. gl. fi. ibi niſi ex officio ſibi commiſſo
2 eſt rõ quia predicare eſt officiuʒ cure iõ nõ ↄpetit
illis qui non hñt curam aiarum ut diẽ glo.notabiłi
cle.i.de regu.un iſti fratres mẽdicantes de iure cõi
predicare nõ pnt:quia non hnñit curam aĩiarum:ſed
eis competit ex priuilegi diunt ↄfeſſiones ut ĩ
cle. dudum de ſepł. n eadẽ glo.ibi de regulari
bus.iqʒ ubi uolenti ĩtrar̃ ſtrictiorẽ religionẽ ſuffic pe
tere licentiam a ſuperiore licer non obtineatur ? h;
eſt opus ut etiam obtineatur ⁊ ſic facit incontrariũ
Inno.⁊ goff. diẽ ꝙ religio æ predicare hit ſe tan
qᷓ;ᷓ excedentia ⁊ exceſſa.nam pꝛo ꝛeligione ſufficit pe
tere licentiam:ſed pꝛo pꝛedicatione eſt neceſſe qued
obtineatur:ſed in alijs pꝛedicatio excedit ꝛeligioneʒ
quia pꝛo hoc officio pꝛedicandi ꝛeligioſus aſſumi
poteſt ad eceleſiam ſeculaꝛem ? exire monaſterium:
ut in. c ꝙ dei timoꝛem de ſta. ꝛegula. Sed uera 20
diueꝛſitatis inteꝛ hũc caſum ⁊.c.licet ẽ.quia hic ſub
eſt periculum in pꝛedicando:quia poſſet coꝛrũꝑe ꝓ
ximum. Itẽ eſt e obediẽtiã.vñ ſuꝑioꝛ ſᷣm qualita
tem peꝛſone concedet uel negabit licentiam.ſed ĩi. c.
licet non ẽ hoc ꝑiculum cum intret aliam religioneʒ
ſtrictioꝛeʒ ⁊ erit ibi ſub obedientia ⁊ iõ ſufficit pete
ae licentiam a primo ſuperioꝛe.nec ob.c.cum olim
allega. in glo. quia ibi ex foꝛma arbitrij tim obliga
batur ad conſilium perendum ⁊ non conſenſum.ſʒ
et habeꝛe conſenſum ſuperioris.
E HMabet tria dicta
£ nificauit. h dicit in ſum
ma. M:o redimendis captiuis licet iꝛe
alexandriam iuꝛantibus ꝙ nihil deferent auxilij ſeu
ſubſidij extra redemtionis articulum. poꝛtans uel
mittens ctiam poſt treugas meꝛces pꝛohibitas ex
communicatus eſt æ pacis appellatione non ueniũt
treuge.ſecundum dictũ ibi illi.teꝛtiuʒ ibi ad ultimũ:
Mota primo ꝙ durante gueꝛꝛa inteꝛ chriſtia
nos ⁊? infideles non debet peꝛ aliquein chriſtianum
ſubſidium aliquod ifidelibus affeꝛꝛi ⁊? ſic nõ tin illo
tpᷣꝛe ꝓhibet᷑ delatio pꝛoh bitarum mercium de qui
bus in.c.ita quorũdam S eo.ſed etiam aliarum nõ
ꝓhibitaꝝ ut ꝓbat euident᷑ Ea ibi aliquod comme
duʒ uł ie dicto facit dicitum Inno. in
.c. ſequẽ. ota ſcdᷣo ꝙ licituʒ eſt ꝛedime? capti
uos chꝛiſtianos etiaʒ durante gueꝛꝛa licʒ ex ꝛedem

ptione cmodam nel ſubſidium ꝓueniat infidelib⸗

ut t ho ol t n vnni,
wri moulirn i ſmi/

hitiaeni tethinib ie

he ſn henn c ugb hi
iinge ſim er A nns hd⸗
lec poris is e ts a he gie
gicticidis Gel nna dor
jlensin falinrintclce
DGeMNG deians
(Aes Eerte onn ter cropin di
Cunn ciedintg. Cicto ord
gheffen et lani deſenezlres
as r c. io , t boe iden
rdaicin toMane⸗

Inn hrſibt mi i renn

llugiclans vgo nimgur
miciſne neres robibins r ,
Engoln c. incldepig ni a
remt uecicikrdi it tec
1 fiunmn Jan ond
egbenlac .go näſtinfiees
redeptde Peſer geniiusna
neer iuiptetihie Niraii
ranicir elane grl
mnis cMrins⸗
gmel dium .
atgguſctran cr D

in

or a
* Wi roriml
ae ntſagſiͤ,
et e ire iſ lenie
dann ſerir ſcii coſen
– ihnitn in go
lſtiegd .
nlgue
. Gngliſif Zo.
alünrngmn 4
din dchn lonio
dig fineenn

nnl cftedin rſco
dnec fiezene⸗ d Mi

aminmnnihmt
ninſesnilants deine 6
non bit nnn tinnnſl
cinn ſionsn
Wraadi gorce evbri
nieni eeiffere
toreſi Nonoblirzur e 9
mmeaure ſeſact ionnani
igo t predlene hit e ian
ſamm ugafeſfffte
Driniorenecſeeed
Uisrindetit iigeng
oPrdicndi vigolts iuni
1ſeuiment enre nonſenun
vrn ceſt ve. Cuuvani
Maumt Kaélihelt
anchnincoſerwnir
lai i porin eln
evetie innum ic.
ncuminna alanteigon
Pohehlmnn tiͦſiffhnfer
imNNdi in n
— Clſahonch

tmſen
jifcanit. Aruin

D nlinmus us in ir
nn tmranl,l
bg n oumsbel

zniyms AMA. N
nn wus binser
none on teniit

uhialllini:

¶ Be iudeis e ſaraz.

cõmodũ nel ſubſidiũ ꝓueniat infidelibus¶ TS.

3. in. F. illi ꝙ diſpoſitio cocernẽs ipᷣs gueꝛre uʒ etiã
cõcernere tpᷣs treugue:qꝛ per treuguã guerra no ẽ
extincta:ut ꝓbat᷑ ĩ. I.ſeq. Et fᷣm unũ intellectuʒ vr̃
iſte tex. nõ. ut ẽt in penalibus ipᷣs guerre oprehẽdat
tpᷣs treugue quo ad hoc ut inimicis nulluʒ ſubſidiũ
neniat. tẽ nõ.q ꝙ diſpoſitio loquẽs perſona
liter ?æ cõcernens actũ ꝑſone cõpꝛehẽdit nedũ facien
tem ſed ẽt mãdãtẽ ſeu fieꝛi faciẽtẽ quãtũcũqʒ ↄſtitu
tio ſit penalis.nã.c.ita quoꝛũdã.S.e.punit ducẽtes
merces ꝓhibitas ad infideles.⁊ hic dicit ꝙ non ſo
lum illi incidunt in penã qui tales merces perſonali
ter deferũt: ſed ẽt ꝓbatur ꝙ illi qui p nunciũ deſtia
rũt ⁊ etiaʒ ꝓbatur ex.c. mulieres de ſen. excõ.iuncto
c.ſi quis ſuadẽte.xvij.q.iiij.de quo per bar.ff. de
adul.l.hec nerba ⁊.l.aut qui alit᷑.ff. quod ui ant clã
7 in pꝛeal c.mulieres ubi h̊ dico. Si iñ conſtitutio
puniret facientẽ perſonaliter:⁊ tunc faciẽs peꝛ aliuʒ
peccat.tñ nõ incidit in penam ut dicit glo. in cle. i.
de uit. æ ho. cle. in uerbo perſonalit᷑ ſecus ſi non ap
poneret per ſonaliter: qꝛ tũc faciẽs per aliũ incidit ĩ
culpã ⁊ ĩ penã ut hic ⁊ in iuribꝰ ſuperiꝰ alle. In
glo. ibi fmn ꝙ dicitur. S.e. iſta glo. hic uidetur nelle
reſtringere iſtum tex. ad merces ꝓhibitas ut ſit ſen
ſus ꝙ poꝛtãs alias merces ẽt ipe guerre nõ icidit ĩ

pen excõlcationis. Sed certe ex hoc r̃ſultat quedã

Zrietas in glo.nã ſi in tex. intelligi debet de mercibꝰ
ꝓhbibitis tm ergo pꝛo redeptionis articulo licitum
eſt eas deferre cnm tex. excipiat hũc caſum cuius 3
rium cõcludit gl. Et ideo põt dici ut.5S. dixi ipe
guerre n eſt licitũ deferre aliquas merces etiã nõ ꝓ
hibitas per. c. ita.S. eo.æ hoc nidetur uelle tex. iſte =
boc nõ per dictũ.c.ita ⁊ ꝑ. c.ſequẽs. Aduerte tam
ꝙ; Inno. æ hoſt. hic tenẽt priũ ⁊ contra deciſioneʒ
buias gl. dicentes ꝙ pro redemptõe captinorũ lici
tum ẽ deferre meꝛces prohibitas ar.l.ſancimus. .
de ſacroſan. eccl.? in.c.i.de pig.nã naſa qᷓ ꝓbibent
alio tempore nendi diſtradi pnt ꝓ redimẽdis capti
uis. xij.q ij. aurum. Jo. an. concludit ꝙ añ factum
ſequenda eſt opi.glo.nã ſi infideles ꝑpẽderent
redeprõe poſſent ↄſequi iſtas merces ꝓhibitas nõ
nellent aliud ꝓ redẽptõe. Itẽ nolẽti fraudẽ ↄmitter
paratũ eẽt uellamẽ:qꝛ ſemper diceret feciſſe pro re
dimentis captiuis:ſed poſt ſactum ↄſulẽdum eſt ſᷣm
opi. Inno.⁊ hoſti. ⁊ ſic neceſſitas redimendi capti
uos eos excuſet ar.de ſen. excõ.c.inter.⁊ facit de iu
reiur. uerum Tenerẽ tñ indiſtincte ꝙ tales merces
phibitas non ſit licitum deferre ẽt pro redemptiõe
nec excuſatur deferrẽs ẽt ex poſtfacto:qꝛ cuz ex illis
armis ueniant ipugnãdi poſtca chriſtiani non debʒ
ipendi cõſiliũ ad malũ cõmittendũ pꝑ bonũ qð inðᷣ
ſequit.talis eiʒ ↄpẽſatio a iure ꝛepꝛobat᷑ ð̊ uſu.c.ſu
peꝛ eo. ? in. c.non magno iuncia gl.i.ne cle. uel mo
ma. ꝓ hoc lex. . eo.c. ita ubi defeꝛẽtes dicuntur pa
ꝛes aut ſuꝑioꝛes in malicia cũ illis qui poſtea impu
gnant.⁊ facit glo.in neꝛbo ſubminiſtrant et hoc pu
10 ꝓcedeꝛe durante guena: ſed tẽpoꝛe pacis pꝛoce
dat opi. Jo. an. B glo in ueꝛbo excõicatiõis ĩ
fi.põdeꝛa glo. qꝛ facit ꝓ notabili ſuperius collecto
ſentit clare ꝙ ipꝛe pacis licituʒ eſt defeꝛꝛe meꝛces

t phibitas ad ifideles æ idẽ ſentit glo. fi. Sed ᷣriũᷣ
ſentit Inno. in. c. ſe. ? ilud puto neriꝰ ut ibi dicam.
n glo. fi. ex gl. colligitur unus intellectꝰ ad tex.
ꝓ iurauerit nõ ire niſi facta pace ꝙ ſi facta tin tren
gua iuerit merito ĩcidit ĩ penaʒ excõicationis 2 ꝑiu
riũ.⁊ facit pꝛo illis que dixi.5. in tertio notabili qðᷣ
clarius pꝛobatur in. c. ſe ubi excõicatio ꝓmnulgatur
durante guerra. = m̃ poſt trenguã incidũt ĩ penam.
ius intellectꝰ ponitur pic docto. vʒ ꝙ iſti
appoſuerũt cõditiones de pace aut trengna. quod
colligitur ex nerbis pape dum dicitur ꝙ illa ↄditio
de pace aur trenga hñda. vñ ſi uadũt poſt treugaʒ
non incidũt in ꝑinria:qꝛ purificata eſt altera Ps al
ternatiue:ſed incidunt in excõicationẽ: qꝛ adhuc ñ
eſt pax.ideo læa in fi.facit mẽtionẽ de excõicatione
Et põt dici ꝙ ſenſus ſre ſit ꝙ ſiue ſit facta pax ſine
ſit guerra incidunt ĩ excõicationẽ poꝛtando merces
ꝓPhibitas pꝛo hoc quod qicã in. c.ſeq.⁊c̃.

r od olim Excõicati ſunt qui

cũ ſaracẽis ipᷣe guer
re aliquod habẽt comerciũ uel eis pꝛeſtat

ſubſidium. pꝰ excõicat. 2 hoꝛtatur illos quibus ſcꝛi
bit ibi ufe gi 5 ve , mercioniũ ⁊ ibi ſen qꝰ
cũ qʒ alio in genio ⁊ ibi ſubſidia ſen cõſilia ⁊c. ⁊ ipᷣe
guerre exñtis int᷑ xpianos ⁊ infideles non ſolũ imi
net excõicatio deferentibꝰmerces pꝛohibitas ut ĩ.c.
ita.S e. Sed etiã deferẽtibus quaſcumqʒ merces et
habentibus cõmerciũ cuʒ eis ⁊ impendentibus ſub
ſidia ſeu conſilia non ſolum realiter ſed cuʒ ingenio
⁊7 licet hoſti. dicat hoc periculoſum ⸗ ꝙ eget decla
ratone tñ Inno. æ gof. ⁊ multi alij renet ſimplicit᷑
quod dixi dicenres ꝙ exiſtente gueꝛra duꝛat ꝓhibi
tio generaliter ſed guerꝛa ceſſamte non durat canon
late ſentẽtie niſi in illis mercibus prohibitis. z ideo
hic arg.a cõtꝛario ſenſu ubi gueꝛra durat ⁊c. ut ꝓ
cedat in alijs mercibus ⁊ in alijs non contentis ſub
diſpoſitione.c.ita ſed in illis de quibus in. c.ita ſem

per ſtat pꝛohibitio etiam tempoꝛe pacis licet alind

ſenſit gl.S. c. pꝛoximo ſed iſtud plus mihi placer. nã
poſſunt facere ĩfideles pacem fraudulenter ut ſic na
lereni fulciri huinſmodi armis. iſta opi.benignioꝛ
eſt antefactũ: ſed poſt factũ poſſent foꝛte excnſari a
pena qꝛ ill,: c ita dicit ꝙ deferebãt ad ipugnandos
rpᷣianos. ¶ In glo. in uerbo ſupponimulſ ibi dupli
ci excõicatione ſunt ligati nota. glo. ſingulariter ex
qua colligitur ꝙ ſicut pro eodem delicto a diuerſis
ↄſtirutionibus imponuntur pene ipo facto ꝙ nitra
q; ſimul imminẽt oöfacientibus ita ꝙ utraqʒ ipo fẽo
ligantur licet conſtitutiones non cõcernant inteꝛeſſe
priuatuʒ de quo dictoldubito ꝑ nõ. ꝑ Jo. an. in. c.
felicis de penis li.vj.⁊ ꝑ Mar.in.l.i.ff.ui bo. rap⸗
⁊? in.l.quotiens de act.? obli.æ uolens tenere cõtra
rium poſſet dicere ꝙ hic papa excommunicauit de
nouo prorogando conſtitutionem. c. ita etiᷓ ad meꝛ
ces non prohibitas ¶ Sed contrafacienſ in unam
excommunicationem incidit pro hoc tex. in fi. ibi
excommunicationem illam. non enim dicit in excõ
municationes nec in iſtam ſed in illa. q. d. progamuʒ
in iſtam ? ᷣm bunc intellectum nulla ſeq abſurditalſ
n

(DSe iudeis æ.ſarrac.

an ? qñ ꝑ ſecundã ↄſiitutionẽ diſponẽtẽ ſuꝑ oodẽ
facto intelligat᷑ ꝛeuocata prĩa dic ut ibi nõ.i iuribuſ

pꝛealle. facit ad pdicta qð nõ.in cle.ij de magiſ.? ĩ

c.cũ in cũctis de elec.ꝑ Inn.i ſi. gl. h dictũ pꝛoce
dit ut eps poſſit abſolueꝛe niſi excõicatio et eſſet la
ta ab hõie iuxta foꝛmã. c.ita ĩ fi. S. eo.nã a tali ñ ab
ſolnit niſi qui excõicat uel ſuꝑioꝛ nt in. c. paſtoꝛalis
.F. pꝛeteꝛea de offi. delega. ? in. c. nupeꝛ. de ſen. ex.
2 hodie papa teꝛ in ãno cũ facit ꝓceſſus geneꝛales
excõicat iſtos ſolẽniteꝛ: ? iõ nemo poſſet eos abſol
neꝛe ab illa niſi papa qui eriã cũ magna difficultate
facit im Jo. an. Ibt wo⸗ dei nunnes
„ udei nutrice
T ſi iudeos * ub ſeꝛuiẽtes chri
ſtianos hr̃e nõ debẽt ↄᷣfacietibꝰ inteꝛdicit
chriſtianoꝝ cõmeꝛtium.hoc dicit. Primo ponit ex
oꝛdiũ.ꝛ facti narrationẽ. 3² ꝓhibet. penam ipõi
mandat. ba ibi accepimꝰ. teꝛtia ibi ꝓhibemus.quax᷑
ia ibi ſi ueꝛo. Mõ pꝰ iudeos poſſe eſſe ſeꝛuos chri
ſtianoꝝ ꝓpt᷑ eoꝝ delictũ.ſed ex pietate ſuſtinẽtur in
libeꝛtate ?æ eoꝝe cerimonijs ad h ut allicianĩ ad fideʒ
xpianoꝝ:⁊ h̊ iõ qꝛ ẽ aliqᷓ ſpes de eoꝝ conueꝛſione.
.xlv. di. qui ſinceꝛa 5 2 ibi ? de familiaritate
cõtẽptnʒ ꝙ familiaritas qñqʒ parit cõtempium: ut
.l. obſeꝛuãdũ. ff. ðᷣ offi. pꝛeſi. z.c.qñ.lxxxvi.di. qð ꝓp
cedit ut ibi dicit glo. int᷑ ruſticos ? paruʒ prudẽteſ.
nam iteꝛ prudẽtes familiaritas nõ parit cõtempiuʒ
imo beniuolẽtiã affectionẽ ⁊ amicitiã. ↄfabulatio et
cõiunctio iducit ⁊ ↄuat amicitiã.viij.ethicoꝝ ⁊ au
get affectionẽ ut ĩ. l.ij. ff. de pecu..¶ 6.* tex.
familiarem inimicũ nam familiaris inimicus ꝓprie
ꝛeddit illam ꝛetribuionẽ de qua . 7 nulla peſtis ef
ficatioꝛ ẽ ad nocendũ ꝙᷓ; familiaris inimicus: qꝛ hõ
non ſibi pcauet ab eo. minus eniʒ iacula feriunt ꝗ
pꝛeuident. ¶ Mota qno ibi cũ ĩ die ꝛeſurrectionis
dnice ⁊c᷑. ꝙ coꝛpus xpi licite recipitur in ipſo die ꝛc
ſurrectionis ⁊ ſatiſfit cõſtiturioni in. c.oĩs ð peni.et
ꝛemiſ. Et facit iſte tex. ꝓ illa opioe nt in die ꝛeſurre
ctiõis debeat ꝛecipi æ nõ in die iouis ſancta. de quo
dicã in pꝛealle. c. ois. ¶ Vlt o nõ. ibi nõ dimiſerit
ar. ꝓ bis que dixi g eo. ad h̊ ⁊ iſta cõſtitutio nõ ꝓ
pibet indiſtincte iudeos non hẽe nutrices xppianas:
ſed dumtaxat in domo. nã ꝑ h̊ ueꝛbũ inuituꝛ ꝙ ba
bebãt eas in domo uii qꝛ foꝛte eꝛant indei potentes
2 nolebant eas dimitteꝛe qꝗð ẽt inuit ex alio qð faci
ebant emittere lac in latrina qð non ↄtingeꝛet ſi nu
trices eos habeꝛẽt in domibus ꝓprijs quia non eſ
ſent ſub eorum imperio.
Oſtulaſti Judeus qui peuſſerit
* clericũ tpᷣalit᷑ punit er
ſi de fẽo puniri nõ põt inteꝛdicit ſibi xpᷣia
Rori cõmeꝛtium douec ſatiſfecerit iniuriam paſſo
Cõis diuiſio.fa ibi ad quod ¶ Mota prio ex tex.
iudeum non eſſe de iure cõi tempoꝛaliteꝛ ſubiectuʒ
iuriſdirioni eccleſie. eſt eꝛgo ſubiectꝰ domino tẽpo
rali ſicut æ laicus niſi de iure ſpeciali. Et uide ali
quos caſus ĩ qbꝰ iudex eccliaſticꝰ exeꝛcer iuriſditio
nẽ in indeos æ alios paganos ꝑ Inn. ꝙ ſup his ðᷣ
noto ⁊ in. c. ita. S. eo. 5.2* ifeꝛentes iiuriaʒ
(lerico tenẽt ſatiſfaceꝛe necũ ipſi clerico leſo. ſed ẽt

ecclelie cui vr fea ĩiuria ex perſona clerici.¶ Mõ.

3. ꝙ ↄgnoſcens de iniuria criminaliter põt ex offo
cõpellere iniuriam inferẽtẽ ad ſatiſfaciẽédum leſo e
faẽ optime qðᷣ nõ.i.l.interdũ..q furẽ.ff.de fur.ut
lʒ ſimul non poſſit agi criminaliter ⁊ ciniliter uit ĩ.l.
i. E. qn ciui actio cri. preiudi. iñ ſi pncipaliter agit
criminaliter iudex acceſſorie ex officio ſuo põt ↄpel
lere reum ad ſatiſfaciẽdũ ſeſo ciniliter ut ĩ palle. S. q

furẽ.hic enim index pꝰ punit crialiter æ poſtea ↄpel

lir reum ad ſatiſfaciẽdũ leſo ⁊ ſic ciuiliter. ¶ Irẽ nõ
modũ ⁊ praticã excõicãdi ifidelẽ ĩdirecte ut ĩterdica
tur ſibi xpianoꝝ ↄmerciũ.ẽ enĩ vnꝰ ex effectibus ex
cõicationis pᷣuatio hoim ⁊? ẽ pena non modica inteꝛ
boĩes eẽ æ boĩm carere ↄmercio.l.hi ꝗͥ ſãctã.C.de
here.⁊ in.c.ſolʒ.].de ſen.ex.li.vj.¶ Itẽ nõ. ꝑ lo
cum a ſpãli licitum eẽ xppianis habere cũ iudeiſ com
mercia.̊ͥ en in penã iterdicitur xpianorũ ↄmercio
donec iſte ſatiſfecerit fca gꝰ.ſatiſfatione liciiũ ẽ cum
eo exercere cõmercia dʒ iñ euitari magna familiari
tas.xxviij.q.i.c.ſepe ⁊.c.oẽs ⁊.c.null.¶ Sʒ õ hũc
tex.in eo ꝙ diſtinguit an iſte ſubſit iuriſditioni eccle
ſie uel non. Oopo.de.c.cũ ſit de fo.ↄpe.nbi patet
ꝙ ʒ ledẽtẽ clericũ uel eccleſiã tãqᷓ; ſacrilegũ exercet
eccleſia iuriſditionem Iʒ al ſpaliter ſibi ñ ſit ſubiectꝰ.
So. puto ſtãdum ↄrio ⁊ ad iſtũ tex.puto reſpõden
dum ꝙ ꝑꝑ faciliorem executioneʒ feẽ iſtã diſtictõeʒ.
naʒ qn iudeꝰ eſt ſubiectus tpᷣalit᷑ ſeculari dño ñ põt
ↄpelli de facili ꝑ iudicẽ eccleſiaſticũ:qꝛ maior pena
quã hẽat eccleſia ẽ excõicatio.xxiiij.q.iij.corripiant
2 hbꝰ plene iudeus non ẽ capax: vñ adit᷑ dns tpalł =z
eo negligente eccleſia facit poſtea qcqd põt ĩterdicẽ
do cõicationeʒ. vñ intelligo ꝙ etiam a pᷣncipio põt
eccleſia ſua iuriſditionẽ exercere in huiuſmõi indeuʒ
ſacrilegũ ⁊ ẽt innocare brachiũ ſeculaꝛe ut in palle.
c. cum ſit iũcto.c.i.de offi.ordi.Simile ẽ iĩ.c.ſigni
ficaſti de offi.deleg. nã delegatꝰ pape ſuaʒ ſñiaʒ põt
executioni mandare nt ĩ.c.iĩ litteris ⁊.c.querenti de
offi. dele.⁊æ tamen ꝓ faciliori executione ĩterpellatur
ordinarius loci ⁊ facilius ſibi obtẽperat᷑ ut ĩ.c.ſigni
ficaſti. e. ti. ¶ In ea. glo. ibi qꝛ ſpũali pena ipſũ pu
nire non poteſt. ſentit ergo gl. ꝙ vbi iudex eccleſia
ſticus poteſt punire aliquem eccleſiaſtica uel ſpiritu
ali a pena non debet imponeꝛe penam pecuniariam
ſeu aliam tempoꝛalem qð tamen non eſt indiſtincte
uerũ maxime in crimine priuilegij: vnde ceſſante cu
piditate ſi magis timetur pena pecuniaria quaʒ ſpi
rirualis poteſt eccleſiaſticus illam imponeꝛe.arg.de
offi. oꝛdi. in. c. dilectus æ quod nõ Jo. an. in. c.i. de
homici. ⁊ facit.c.qm fꝛequẽteꝛ in fi.ut lire non con
teſta. æ an æ qñ iudex eccleſiaſticꝰ põt punire pecu
nialiteꝛ æ ad quem uſum deputanda eſt talis pecũia

icam.j. de penis in.c.licet.

Abbas.
N nõ nullis. Judei ⁊ ſaraceni

utriuſqʒ ſexus ð
bẽt in reꝛis chriſtianoꝝ uti habuu ꝑ qnẽ

a chriſtianis diſceꝛnantur et in die paraſceue z paſ
ſionis domini non debent in publicum pꝛogꝛedi.
nec in contumeliam cꝛeatoris proſilire ¶ Zria ſũt

dicta.ſecundum ibi in diebus.teꝛtium ibi illum.

lohn veſbo elos
gai fone ltcient N

vii bli ebal nmmi⸗
i Gtpördaig mim 5
ieri =
lauir Gonni unnnlu ui
tes u N nnon nidl.
õ

ieckin d ectur Wmm

crore Ynairpoht icnn den
ſendo wden an eir ONetära in
Pninteia am güs detti
Riide PPont tone decogno
tolerbebei . ſolnin t e cogne
cuſer bapehii p unlum nide g
Ou tv inc,Nebnaumnit .
ler aninudheſonis inf. hn N
In ue o navr ma nan

biude.

Abn.
Piunſt. bons
egmnun
Poonelü pinciic ton⸗
an Glienop cönerci
ofme muſtschrſtinor dan
arſu e hwnci⸗ in
ſone mnivoin ihhii phe
nunt Pponiti· roſt

Aiubiſ ls rni bbioffi
Allls mnn tfoffaa.
uime

bleo ler pnnos, Ehiin

mn ik ſtſinſilieniat
ci ſtcr grlti Noer
liitißſntei ama
i in ſti ſt biap.
an ü rr und eſoden
Jrintoſleſftiſſilfigic.
ns ihit eelmn ioſd⸗
idettänn nadt dene
H
oni anr Nli cis hn
in uar doſtn ais porſentie
nrlogaunma, npo
anen i uinni ud
bnuchii ulr in e.
ſtonl Ginke io ſeni
Eegn nhe in ſiih pot
ciſiacns dbateni te
ciertcioreteſcum
ſdnigi di
Ptichthilien hi
ao nter igt
iimnenllkiifn i
mmnnun

¶ De in deis ? ſara.

Mõ. pꝰ omi tpe ⁊ publice ꝙ iudei debent diſcer
ni a chꝛiſtianis ĩ qlitrate hitus nedũ de nocte: ſed ẽt
de die 2 ĩ omi tpe:nec debent poꝛtaꝛe ſignum diſti
ctionis occulte ſed publice. non eſt ergo ſatiſfactum
huic ↄſtitutioni ſi poꝛtãt aliquod ſignũ ſub mãtello
nuel in plicatura mantelli ſicut a multis ficri uidi ſed
palã æ publice nt ab oĩbꝰ decernãtur.¶ Mõ.2 ibi
oꝛnatiꝰ non erubeſcũt ⁊c.ꝙ in diebꝰ paſſionis dni
ce nõ debẽt homines fulgidis ueſtibꝰ uti ut ſic ꝑ q̃i
tatẽ hitꝰoñ dant iteriorẽ mẽtis diſpoſitionẽ. qð eniʒ
exteriꝰ agit᷑ interiꝰ idicat mẽtis diſpoſitionẽ ⁊ habi
tũ repꝛeſentat nt dicit tex.i cle.exini de.v.ſig.obſcu
ritas ergo ⁊ uilitas bitus eſt ſignũ meroꝛis ſicut pᷣ
cioſitas eſt ſignũ letitie. 6. ultimo ibi ꝑ pꝛinci
pes ſeculares ⁊c.qð de iure cõi indei ⁊ alij infideles
exiſtentes in terris xpᷣianoꝝ ſubſũt tẽpoꝛaliter indi

ci ſeculari.nide Inno.de uoto ꝙ ſuper his.¶ In

glo.in uerbo eꝛroꝛis ibi excuſatur in eo excuſat᷑ ꝙ
iu dea ⁊c.quaſi foꝛte uelit dicere glo.ꝙ non excuſat
i totũ:qꝛ ſaltẽ agebat ut ↄmitteret foꝛnicationẽ ſim
plicẽ. Sed põt dici ꝙ aut xppᷣianꝰ õxit matrimoniũ
ignoꝛãter cũ iudea:⁊ tũc ex toto excuſat᷑: qꝛ agebat
rẽ licitã æ ignoꝛãtia facti excuſat ut i regula ignoꝛã
ria de reg.iu.li.vVi.⁊ in.c.in lectũ alle.in glo. Aut ĩ
tẽdebat foꝛnicari cũ chꝛiſtiana ⁊? ĩ Vitate iudea erat
7 tũc eſt in culpa ⁊ tenetur ad minꝰ de ſimplici for
nicatione. An aũt poſſit aliqua pena puniri cogno
ſcendo iudeã:qꝛ dedit operã rei illicite:uide qð nõ.
Jo. an. in rcgula cum quis de re.iuꝛ. li. vi.in meꝛcu
rialibꝰ dũ ponit q tionẽ de cognoſcente maritatã qᷓ
cõiter hebat᷑ ꝓ ſoluta ⁊ de cognoſcente ſolutã que
cõiter babebat᷑ ꝓ maritata uide glo.in pꝛeal.c. in le

ctũ ⁊ qð nõ.in.c.inebriauerũt. xv.q.i. CIn glo. ĩ
uer animaduerſionis in fi.ᷣm.ll.eſt pena capitalis:
nt in auc. ut nõ luxuriẽtur ↄtra naturã..i.col.vVi.

2 ibi nide.

Abbas.
Bm ſit. Preponẽs iudeum uel

paganum publicis officijs
P conciliũ ꝓuinciale coipitur ⁊ pᷣpoſito

denegatur chꝛiſtianoꝝ cõmerciũ donec depoſuerit

offm ⁊ in uſus chriſtianoꝝ pauperũ reſtiituet. idem
queſita ſʒ epi pꝛonidẽtiã. Prima pars ponit que
ſtionẽ inouãs olim inhibitã ꝓhibet ? oẽs cãs red
dit. 2 punit pꝛeponẽtẽ. ʒ pꝛepoſitũ. quario ꝓro
gat. Fa ibi ſi quis.tertia ibi officiali. quarta ibi boc
idẽ 6. pꝛio indeũ nel paganũ nõ poſſe prefici
officio publico ĩter xpianos. Et latius ) eos circa
iſtũ paſſum pꝛonidet ius ciuile in.l.fi. C.e.ubi inhi
betur ur nullã dignitatẽ nullũ honoꝛc nullã peminẽ
tia habeãt inter xpianos. ? ꝑ illũ tex. retulit ibi baꝛ.
iudeũ nõ debere doctoꝛaꝛi cum doctoꝛatus ſit que
da dignitas ? peminetia ut latius dixi in. c. qᷓto. S.
de magiſ. Ex hoc infert᷑ ꝙ inter ipos pñt iudei br̃e
officia æ dignitates æ m hũc intellectum põt intelli
gi tex. in.l. generaliter. J. fi. f. de decur. ubi ꝑmittit
iudeos pꝛomoueri ad dignitates ¶ Sed dʒ intelligi
ut dixi uel pꝛocedebat de iur̃ antiquo bodie eſt coꝛ
rectũ per.l.fſi.C.e.¶ MNõ.⁊ q; ꝓuiĩciale cõciliũ epo
rũ hʒ iuriſditionẽ in totã ꝓuinciã. vñ olim oẽs cãe

agitabãtur in hᷣ ocilio. Vj. q.iij. c. ij. . c.i. de iudi.⸗
c.ſicẽ.S.de accu. ¶MHõ.ar. ꝙ acqſitum ex negotia
tione illicita eſt int᷑ pauꝑes diſtribuẽdũ.Ex quo in
ferebat hoſt. ꝙ acqᷣſita ꝑ excõicatum negotiando ðᷣ
bẽt diſtribui in pauꝑes:qꝛ negociatio erat interdic
ta ſibi tpᷣe excõicationis de cle.exco.miniſt. c. illud
ed utrũqʒ dẽm non puto uerũ. ꝓ h facit ꝙ nota.
Inno.de imu. ecc.qꝛ pleriqʒ:ubi nõnter dicit quod
acquiſitũ ex negociatione illicita ſine alicuius calun
nia neceſſario non ſubiacet reſtitutioni. hoc enim n
ꝓbatur iure imo potiꝰ õrium ꝓbat᷑ ut ſit ↄſilij nõ
neceſſitatis: ut in.c.q hẽtis ⁊.c.ult.xiiij.q.vV.⁊ de ex
cõicato facit qð nõ.in.c.ueritatis de do.⁊ ↄtu.licet
tñ peccauerit ſe imiſcẽdo cõioni:non tn tenetur ad
reſtitutionem ex quo ab aliquo non extorlit.uide ſi
mile in.c.fi.Sð.de ſimo.ubi illicite acqſiiũ ſine alteri
us calunnia non ſubiacet reſtõi:ſed ſufficit agere pe
nitentiam. Ad iſtum tex. dic ꝙ aſſumpſit officiuʒ S
iuris diſpõitõm ⁊ ſic ſine cã habuit pecuiam. Steʒ
hoc ſtatui hic in penã nõ.bñ.¶ Vlteriꝰ ex pdictis
7 ex tex, collige ꝙ aſſumptꝰ ad aliquod officiũ ⸗9 iu
ris diſpoſitione tenet᷑ officiũ cũ pudoꝛe deponere =
acquiſita reſtituere. Et facit ad illa.q.nunquid offi
cialis depoſitus ꝓpt᷑ barratarias debeat hꝛe ſalanũ
totiꝰ tpis. Et hãc.q.tetigit glo.in.l.die functo.ff.ðᷣ
offi aſſeſ.plenius ꝑ bar.in.l.meuia.ff. de ãn.le.nbi
cõcludit ꝓ tpᷣe anqꝙᷓ; fuerit depoſitus debet habere
ſalariũ: ſed non pꝛo ſequẽti tpᷣe.qꝛ fuit depoſitꝰ ꝑꝑ
defectũ ſuũ imo tenetur cõducenti ad itereſſe ꝑ.l. ſi
fundus.ff. loca.qð nõ. Pe⸗ collige ꝙ ſtatutuʒ lo
quẽs ð iudeis nõ extendit᷑ ad paganos niſi ex ſpãli
legis ꝓuiſione fiat extenſio ut nõnter probat h̊ r̃a
dunm dicit extendimꝰ quod beue nõ. uide bo. glo. ð
regula.c.cõſtitutionẽ li. vi. ¶ Vilcio nõ. unũ caſuʒ
reſeruatũ epo ut eſt reſtitutio male ablatorum. ad
hoc quotidie allegatur iſte tex. ⁊ inter caſus reſerua
tos epiſcopo numerat hunc caſum glo.in.c. ij. de
pe.⁊? remiſ.li.Vi.¶ Sed circa pꝛedicta queritur nũ
quid ſmplex ſacerdos qui audiuit confeſſionem ali
cuius qui tenetur aliqua reſtituere poſſit facere hãc
reſtitutionem Hoſti.ꝙ non quia eſt caſus reſerua
tus epo ¶ Et tres rões hnius reſeruatiõis reddit.
D unma qꝛ ſi infeꝛiores clici poſſet diſpenſaꝛe ſepe
ſibi imbnrſaꝛẽt ⁊ appꝛopᷣaꝛent.¶ Scða ꝛ0 qꝛ ĩ ma
ioribꝰ adhibẽda ẽ ꝓuidetia epi in c.ad hͥ de offi.
arch. ¶ Tertia rõ:q; eps hʒ curã oim eccliarũ ſue
dioceſis ⁊ cũcta ſpualia regit.x.q.i.regẽda.vn tota
diocis dẽ eiꝰ ꝑochia ĩ.c.i.ð rapto. z archi. i. .
ij. de teſta.li.vj.tenet ↄrium dicens hãc reſtitunonẽ
poſſet fieri per eum qui tenetur reſtinere uel per
eum de quo ipſe pꝛouidit.allegat.c.cum tu de uſu
ris. ⁊. c. tua de teſta ⁊.xiiij.q.v.c.penultimo .⁊ ul

tino. xxiiij. q. iij. ſi quis romipetas. que iura

communiter dicunt ꝙ obligatus ad reſtitutionem
debet reſtituere. ¶ Ad iſtum tex. reſpondet quod
loquitur de iudeo q erat ſuſpectꝰ de reſtitutiõe ma
xime ꝗᷓ erat fiẽda int᷑ paupꝑes chriſtianos. ¶ o.
an.ibi dicit ꝙ ante facium teneda ẽ opinio hoſti.

qꝛ ſᷣm archi.eſſet facile unicuiqʒ euitar̃ reſtitutioneʒ

dicedo ſe rſtituiſſe. Nec ob.ſi dicert ꝙ dʒ probar᷑.

————

¶ Be iudeis. 7 ſarg.

gꝛ non põt ſẽꝑ dãdo denarinʒ panꝑibꝰ adhibẽ no
tarium ⁊ ut exꝑiẽtia docʒ panꝑ qᷓ recipit decem ſoli
dos faterur ſe recepiſſe decem libras. Sʒ expoſifac
to ubi in vitate qs tenebat᷑ reſtiiueꝛe non appaꝛeꝛet
rõ q̃re non debʒ eẽ liberatꝰ. vn ſolent epi locoruʒ ꝑ
ſua ſtatuta ꝛeſeruar̃ ſibi diſpenſatõnem male ablato
rũ non ſolum illo mõ peccati:ſʒ et reſtituiões faceꝛe
Vñ frede.ↄſilio.xxvij.ſecutꝰ ẽ opi.hoſt. ſimpliciter
nihil tñ boni allegat.Car.h ſequitur opi.archidi.2⸗
diẽ poſſe eque diſtingui ꝙ in his ĩ qꝗbꝰ traſiuit dni
um ut i hiſtrionibꝰ ⁊z ſimilibꝰ ꝓcedat opi.hoſtien.nt
ſic ſciar qͥ˖d ⁊æ quantũ ſit reſtiuẽdũ. Sed ĩ caſibꝰ in
quibꝰ nõ trãſiuit dñiuʒ ut in uſuraꝛio fuẽ ⁊æ ſimilibꝰ
ꝓcedat opi.archi. ¶ Sʒ circa hãc naꝛietatẽ nõ mo
dicũ aĩaduerto: ꝗꝛ nullus tex.facit merionẽ de epo
niſi iſte. ¶ Et ſi iſte tex. bene ponderet᷑ nõ dicit ꝙ
epᷣs debʒ reſtituẽ:ſj ſm ꝓuidẽtiã ſuã. ¶ Et iõ dice
rẽ ꝙ diſpẽſatio male ablatorũ debet fieri ꝑ euʒ qui
tenet ꝛeſtuuẽ uel ꝑ eũ de qꝰ ſibi ꝓnidit:ſʒ ſm cõſili
um ⁊ ꝓnidetiã epᷣi ⁊ ſic ſaluantur oẽs opi.⁊ uitant
abſurditates nã intereſt obligati ui fiat ꝛeſtitutio re
aliter ẽt ĩtereſt epi qui ẽ pr̃᷑ pauperũ.nã obligatꝰ re
ſtitnenꝰ nõ dat ꝓpꝛia ⁊ ſic nõ põt diſponẽ ad libuũ
ſuũ ſʒ redit ꝙ reddere tenet.cũ g dʒ fieri reſtitutio
i panpes dʒ hẽe ↄſiliũ = pꝛouidentiam illius qui eſt
pẽ pauperum.Et circa predicta ultra alios mo
neo notabilem queſtioneʒ pone ꝙ ſtante opi. hoſti.
ſen ſtatuto epi teſtator in ſuo teſtamẽto reliquit mil
le ꝓ male ablatis in certis cõuertenda in pauꝑes ꝑ
executores ſui teſtamenti.Epus ꝑ ſtatutum ſuum =z
ꝑ iſtum tex. ſic intellectuʒ nult ipſe diſpenſare/Que
ritur quid iuris z ꝓ nũc põt dici ꝙ nili aluer ꝓbẽ
tur male ablata eps nõ poteſt intentionem ſuam fũ
dare ſuper illis tanꝙ; ablatis male: quia h̊ diſpoſuio
ſeu confeſſio teſtatoris ex quo non fuit recepia a
parte nec iuꝛata habet nim cniuſdam legati ad pias
cas ut nõ ⁊ ꝓbat ĩ ſimili ĩ.l.iiij.C.de fal.cau.adiec.
lega ⁊ legit᷑ æ nõ.in.l.cũ quis..codiciliꝰff.de leg.
iiij.uide quod dico in ſimili ĩ.c.fi.de ſucceſ.ab inte
ſta. (Irem poſſet dari ad primam qõnem alia ſa
tis equa diſtinctio ꝑ quã ſaluet mes omniuʒ opi.ut
ubi de male ablatis ñ ↄſtat niſi ꝑ ↄfeſſionẽ factam
in foro penitẽtiali tũc creditur ſibi ſi dicat ſe reſtiin
iſſe:qꝛ ĩ penitentia de oĩibus creditur confitenti ut i
.c. ſignificaſti de homici. æ ſic enitanẽ abſurda Jo.
an. Aut conſtat in iudicio ſen publice de male abla

tis ⁊ tũc reſtitutio fiat m ↄſilium epi:qꝛ nõ dʒ cre

di aſſerenti ſe reſtituiſſe ar.in.c.quãqᷓ;ᷓ de nſuris li.
Vi.⁊ ſiẽ publice cõſtat de ablatione ⁊ extorſione iia

publice conſtare deber de reſtitutõe ar. c.i.de peni.

? remiſ.¶ In glo. fi. ibi ſi nelet poſſet dare pauꝑi
bus ⁊c̃.⁊ ſic nidet᷑ ſentire gl.ꝙ officialis neceſſario
nõ aſtringit᷑ ad. dandum panꝑibus ꝙ i iuſte extoꝛſit
alb.xiiij.q.vV.nõ ſane nota gl.pro intellectu illius.c.
loquitur enim obſcure:ſed Inno.in.c.quia pleriqʒ
de ĩmu.ecc.ſentit Zriũ ꝙ ex quo habebat officium
cũ inriſditiõe tenet᷑ ꝛeſtitueꝛe qð illicite acquiſiuit qꝛ
Vr acqſiuiſſe ꝑ pſũptionẽ ⁊ nioleiiã.ſecus dicit ĩ eo
qui nõ hẽt iuriſditionẽ ut in aduocato.ſi eniʒ aliqᷣd
ultra ꝙ; debeat lucratus eſt licet bene faciat ꝛeſtitnẽ

do non an ecke i loquitur dictnʒ.c.ſane qð
mihi placet. In eadem glo. ibi qꝛ neſcitur a quo
ſit exrortum. Jo. an. aliter intelligit hoc c. loquitur
enim ſecundum eum quando iudeus non grananit
eum ultra debitum extorquendo, nam tunc eet illi
facienda reſtitutio ut dicit glo.ſed loquitur cum re
cipit ſalarium ꝙ ille preponens cuilibet ſoluere tene
batur:unde huic preponenti nõ debet reſtimi:quia
quo ad eum non põt dici debitum ? fuir in culpa p
ponendo iſtum. Item penes prepoſitum non debʒ
remanere ergo pauperibus erogandum ur dicit in
littera. Sed tu pondera litteram ibi quicqnid fnerit
a xpianis adepium que loquitur nedum de ſalario
ꝙ conduxiſſet a preponenti ẽ. Sed ſaluãdo bunc
intellecrum Jo. an. poreſt dici ꝙ aliqua adeptus fu
it a xpianis non tamen per extorſionem ut quia de
derunt ſibi quod dediſſent alijs officialibuſ ⁊ fic eiſ
non eſt fienda reſtitutio cnʒ non preten At itereſſe.
fiat ergo reſtitutio pauperibus ¶ Et ex his cõclu
de generaliter quod nbi ex parte dantis nullum in
tereſſe nerſatur in petitione:ſed ex parte recipientis
ſic ⁊ tunc reſtitutio debet fieri panperibns ⁊ de inꝛe
ciuili hoc caſu fiſcus recipit aufeꝛt eniʒ omnia lucra
.l. lucius. ff. de iure fiſci. Abbas
IIN CLoncilinʒ
Oliberandam. Raugarn,
petit concilium lateranenſe. S. eo.ita ?æ ad
dit penam ſatiſfationis tempore abſolutionis impẽ
dendam. ſecunda ibi ? talibus. ¶ Mota primo ibi
ex commercio dãnato ꝙ acquiſitum ex commertio
dãnato ſubiacet reſtitutioni ⁊ ſic facit in ar. ꝙ acᷣſi

tum ꝑ excõicatum ſubiacet ꝛeſtitutioni ſed dic ut di
xi ð. c. pꝛoximo ¶ Hõ: ꝙ ubi quis ẽ ipotẽs ad
ſoluenduʒ penam debʒ caſtigari alia pena coꝛpoꝛali
ad boc facit.c.finem.de do.⁊ contu.⁊.l.fi.ff.de in
ius uocan. ¶ Mota ultimo ex fi.ꝙ pena quando
qʒ imponitur non tantum ad caſtigationem delin
quentis:ſed ut ceteri metum habeant ſeu arceantuꝛ
a ſimilibus committendis facit.l.aut facta.ff de pe
nis in fi. Sed quia deciſe hic continebamnr multa
priuilegia eoꝝ qui uadunt in ſubſidium teꝛ? ſancte
7 inteꝛ alia confeꝛiur priuilegium plene ꝛemiſſionis
qꝙ nulgarit᷑ dicitur ꝛemiſſio pene ⁊ culpe:queꝛo un
de pꝛocedit hoc ut pꝛo modico ſubſidio fiat plena
ria remiſſio pene cum ſcriptum ſit nullum malum ĩ
punitum ⁊c̃.⁊ ꝙ pena confoꝛmis debet eſſe delicto
xxiiij.q.i.non afferamus et i.c.queſiuit de his que
fiunt a maiori parte capituli. Sol.multa poſſent di
ci circa hoc. Et concluſiue ſciendum ꝙ una eſt ec
cleſia uniueꝛſalis.i.q.Vij. conuenientibus ⁊? huiuſ

modi eccleſie ſeu coꝛporis eſt ſponſus ipſe chriſtus

in. c. debitum de biga.= papa eſt nicarius æ ſũmus
adminiſtratoꝛ iuxta illud quodcunꝗʒ ligaueris zc.
i anelionet aroctanch.l Nen peꝛmiten
dum ꝙ in hoc coꝛpoꝛe unineꝛſalis eccleſie multa
ſunt bona irremunerata ut moꝛs chriſti cuius
una ſola gutta ſanguinis fuiſſet ſufficiens ꝗ .
dimendum totum humanum genus MNen
paſſiones innocentium et martirum ex quibus et
alijs meritis conſtar theſaurum eccleſie cuius

i ſs puni,Sig/
“ (sa,/
i itewrlu men
iientapo tn nlimncn,l
lctmnihir fn an
ironeit g iolemn ů al
picetonsatſts f ſſer
ir dfſans dons line inel
4bonpoftmodun Kaatcndau
ſäsdedenis NaindAmand
ſnm. (Wa ädding aec
ldinesſerins uimn i
Abbas.

inn noſim tſcs r
aclginpfcansc mann
=W ſchis

“ nſtömügpbibei bi nuan

Narter goffm rdicü neti ch n

1s Pbtit naiiſeld od
Cnedüpe ad ians denod
ütat

oläe vddin⸗
mn lukgiis igns de

i tieſer endst igeds

Mua o ol gangi ſhos ſeddin

Nrandamn, nin
. genenee
nmnnolezine 8

snndon getiois ine
Nituibns (Dhnyind
nuoagnſinmercannat
ſimnon t ſetri inr gaii
gagrinn ekod
Grgtijnbeinis il
Naln als r
Lne nmelf il
lino erſicppenn ganco
uun 20 catigaionen Cein
venmm ederr ed nceuneen
sfuctant ſas N de
cleiccormncdanmr nin
Ndun iſibtdinnrn m
retlegmn gor mniſoſ⸗
niſo wrt uhr n
po oti/ ſblofnr Nnt
naonmninin/ mmmi
gta celco.
munmumst l
git uſnl hyle
vnn G mih Nd

¶ De h

plenã diſpenſationẽ hʒ papa.unde cũ remittir alicti
penã vꝛ ⁊æ hũc theſaurũ cõicare ui ſit ſenſus ꝙ in re
cõpenſariõe illoꝝ bonoꝛũ remittit hãc penã. Ts
ſicut malũ non dʒ ĩpunitũ eſſe ira bonũ nõ debet eẽ
irremuneratũ.fit ergo qnedã cõpẽſatio hicinde.
Et hãc remiſſionẽ cũ certa limitatiõe pñt facere ĩfe
rioꝛes pꝛelati in.c.cum ex eo de pe.⸗ remiſ.qꝛ ⁊ ipi
electi ſunt in parte ſollicitudinis: nt in.c.ad honoꝛc᷑
de auc.⁊ uſu pal.æ nalʒ talis ĩidulgẽtia ſen remiſſio
ẽt quo ad penitẽtiã iã ĩpoſitã ſen ĩponẽdã:ut ĩ. c. cũ
eo pᷣal.⁊ qð nõ.in.c.qð autẽ.e.ti.ubi dicã.¶ In
glo. in uerbo.·ibi ſimile crimẽ nſurarũ:ſed meliꝰ po
teſt equiperari pecunie ſimoniace que reſtituitur ec
cleſie in cuius cõtumeliã data fuit 2 aliquãdo cũ du
plicatione in.c.audiuimus.S.ð ſimo.⸗ per id quod
ſequit᷑ hic in glo.põt ſolui illud Zriũ de.c.pꝛecedẽti
nbi nulla pecunia illicite hita im reſtituitur 2= diſpẽ
ſarur in auperes chriſti: ſed hic reſtituitur rpubli
cara. (Ms diuerſirans r eſt qꝛ hic plus delique
rũt. ideo plus puniũt. ¶ Sed õ tex. op.? uẽ ꝙ iſia
pena nõ põt habere locũ per.c.ita.ð.e.ti.nbi bona
cõfiſcant.ergo hanc reſtitutionẽ facere nõ poſſunt.
Sol.eſt multiplex ſm doc.põt eni hoc.c. itelligi añ
cõfiſcationẽ uel ꝙ iponetur tpe cõfiſcatiõis. nel ĩtel
liget de bonis acquiſitis poſt cõfiſcationẽ.nã ſimpli
citer cõfiſcaus bonis alicuiꝰ nõ intellignnt᷑ confiſca
ta bona poſimodum acquirenda ur colligitur in. c.

ereticis.

felicis de penis.li. vi. ⁊ in.l.ſi mandauero. F. is cui?

ff. man. dici põt ꝙ eccleſia imponit hãc pe
nã ſed pꝛinceps ſecularis aliam imponit.
Abbas
. ſali. Judei łᷓ pagani pu
X+ ſp eciali. blicis officijs prefi
ciendi nõ ſunt. ⁊ ſi eis ꝛegalia iuꝛa nendãt
ad ea colligeda pᷣficiẽdus eſt xpᷣianus nõ ſuſpecius.
n pꝛima parte ponit᷑ culpa regis æ excnſatio.
n fa g utrũqʒ ꝓbibet᷑ ibi madamus.¶¶ Mõ.
pꝰ ex tex. ꝙ offm publicũ nedũ eſt iudeis inter xpia
nos ꝓhibitũ ⁊ interdictũ:ſed ẽt quodlibet offm ſeu
comerciũ per qꝗð xpianis aliquod põt ingeri grana
men. ¶ NHõ.fo. ꝙ licite ẽt ꝛedditus regales nendũ
tur indeis ⁊ alijs paganis.nõ ergo ome cõmerciuʒ
iterdictũ ẽ iter xpᷣianos ⁊? iudeos.¶ Itẽ nõ.ibi de
putet ꝙ ad colligendũ iſtos redditus uenditos iu
deo uel pagano electio dʒ fieri per pꝛincipẽ ſecularẽ
2 nõ per iudeum emptorẽ.nã ſi ipſe eligeret poſſer
cõmitti fraus. glo.ſunt faciles hic uideas.
Abbas.
B lli Se ſũmat ⁊ tria facit. diciũ po
. * nit. mercatoꝛi ꝓuidet. pꝛoniſio
nẽ deteꝛminat. ſa ibi ꝙ ſi. tertia ibi ſi aũt.
¶ H. pꝛimo ex tex. regulaʒ ꝙ baptiʒatuʒ nel bap
tiʒari uolentẽ non poteſt iudeus in ſuo ſeruicio reti
nere. Ex quo infertur ꝙ ſi iudeus emit baptiʒatuʒ
ſeu baptizari nolentẽ non tenet uenditio. Et ta
lis ſic emptus eripitur in libertatem nulla re effuſo
pꝛecio ꝙ probat᷑.iiij. di.mãcipa.⁊ in.l.i.C.qui mõ
cipia xpiana de mã uide bo. gl. iiij. di. F. hec tẽ ob
ſeruãdũ dixi plene ĩ.c.i.S. e. Et ex boc ⁊ ex tex.nõ.
P bari pꝛiuilegio gaudet id qð eſt ad eſſe produc

tů ſicut qð eſt in fieri.nã que incõtinẽti fiunr uidẽt᷑
ieſſe in. c. officij de elec. ¶ M fo ibi nec ip̃e uẽdẽ
nec alius audeat cõꝑare ꝙ ſi unus ꝓhibetur aliqd
uẽdere ꝓhibetur alius emere. ? ſic diſpoſiium ĩ uno
correlatiuorũ extẽdit᷑ ad aliud.nõ. Mar. in.I. fi. E.
ne fideiuſ. dor. ⁊ dixi in. c.i.de loca. Bed quõ
qꝛ hic dantur tres menſes ad exponẽdũ ſernum em
ptũ cã mercimõij qñ incipiunt iſti tres mẽſes currẽ.
dicit hoſti.ꝙ a tpe uẽditionis ⁊z traditõis.i.poſt uẽ
ditionem ⁊ traditionẽ ſerui factam iudeo:quia ex tẽ
acquiſiuit dnium ſerui ⁊ hũit facultatem exponendi
inſti. de en Gner tadttone 2. . d pac.l.tra
ditionibuſ. ¶ Jo. an. dicit ꝙ a tpᷣe quo ille ſeruꝰ pe
tijt xpᷣianitatẽ.bhoc dictum Jo.an.habet eq̃tatem ut
enens ſeruos oĩo paganos cã mercimonij non re
neatur eos.j.iſtud ipᷣs exponere nenales:quia for
te non nidet ips ↄgruum ſʒ ſatis ẽ ꝙ exponat fuũ

uenalem. j. tres menſes a tẽpore quo petijt chriſtia

nitatem d dictũ hoſti. vr̃ nerius. nã ex quo ñ
expoſuit ſeruũ nenalem.j.tres menſes preſũptio eſt
ꝙ non cã mercimonij:ſed ad ſibi ſernienduʒ alł ſeꝑ
fraus poſſet fieri:quia diceret ſe emiſſe cꝗ mercimo
nij ⁊ poſtq; ſeruus diceret ſe uelle effici chriſtiannum
exponeret eum j. tres menſes.⁊ ſic nuneꝙ; heꝛt locũ
finis huius.c.⁊.c.fraternitatem. liiij.di. En glo.
in nerbo.xij.ſolidos in fi.ſed glo.non declarat de q
litate moneie cum in loco ſit moneta aurea ⁊= argen
tea. vincẽ.intelligit de anrea qð probatur ex Pliũcti
one duarum legũ.nã in.l.cũ ex falſis.ff.de ma. reſ.
dicit ꝙ ſeruitus preſtita ex falſis codicilis n. debent
reuocari datis.xx.ſolidis ⁊ in.l.papinianus als eſt
l.ↄtra. ꝗ.fi.ff. de inoffi. teſta.fit mentio in ſimili cãu
de.xx.aureis. Et ſic debet intelligi de ſolidis aureis
quorum.lxxij. faciunt unam liberam auri.C. de ſu
ſcep.? archa.l.quotiẽs.li.x.⁊ idem ſenuit gl. in ſt imnmi
li in. l. quicũqʒ. C. de ſer. fugi. æ dixi in.c.i.s.e¶ Er
ſatis eſt neriſimile ꝙ ius intellexerit de auꝛeis. nam
ridiculũ eſſet ut pro bono ſeruo darẽtur. xij. ſolidi
argentei.nam modicuʒ eſſet quod nõ.

¶ De bereticis. Nica.

¶ Supꝛa niſum eſt de his qui non baptiʒati denʒ
blaſfemãt male colendo cõpetenti oꝛdine nidendum
eſt de illis qui iam baptiʒati ĩcidũt in hereſiʒ.⁊ ideo
merito ⁊ cõpetenti oꝛdine hec rubrica poninr.
Abbas.

Bbin g. Brenve eſt uel per

alia uerba põt ſic
ſummari ¶ Intidelis eſt qni nõ ha
bet certitudinem fidei æ infideli nõ
eſt credendum in pꝛeiudiciũ alteriꝰ.
¶EH. pꝛimo ex tex. ꝙ fides debet habere certiim
dinẽ æ nullam ſecum admirtere dubitationẽ cõcoꝛ.
c.firmiter.S ðᷣ ſum.tri. Sed 3 hoc ⁊ tex.op.
7 uidet̃ ꝙ omnis homo ſit ifidelis.nã nulius homo
reperituꝛ qui aliqnãdo ex ſcrupulo cõſcientie nõ du
bitet in fide ⁊ de reſurrectione mortuoꝝ ⁊ creatiõe
mũ ai ẽ ſimilibus. So.dicit Jo.and.⁊ bene ꝙ tex.

debet intelligi de dubitatiõe que hẽt in ſe firmitateʒ
animi æ quãdã ꝑtinaciã ut q; ꝑſeuerat ĩ illa dubita
tione:ſecus ſi incidat in cogitationẽ ul dubitationẽ
2 cogitationẽ pᷣmis motibꝰquibꝰ nõ aſiſtit ſʒ ꝛeſiſtit
cõfirmãdo ſe fidei ecclie qꝛ tũc potiꝰ patitur ex illa
cogitatiõe ⁊ meꝛet᷑ potiꝰ ꝙᷓ demeꝛeat deſiſtendo.nã
qñʒ ẽt inuitus quis polluit᷑ pꝛauis cogitatiõibꝰ.? p
prie dicũt᷑ primi motus q̃ nõ ſũt ĩ poteſtate hõium.
iõ nõ iputant᷑ ad culpã.de h̊ qð hẽt in palea:ſed pẽ
ſandũ. vj. di. ⁊ de iſtis primis motibꝰ intellige dictũ
aphi. Temptatio nos non appꝛebendat niſi bũana.
vide tex. de pe. di.ij.c. inteꝛ ⁊ ſic etiaʒ intellige illud
pſalmiſte. Meatus qui tenebit ? allidet puulos ſu
os ad petram pſal. cxlvj. uide qð nõ. in rubrica de
lum. tri. ⁊ facit.xxiiij.q.i.̊ eſt fides. ¶ Sed queꝛo
q̃d intendit lra in fi.ibi qni fidem vitatis ignoꝛat.
So. qui vitatẽ ſidei ignoꝛat ſiue baptiʒatũ fuit ſiue
nõ. Et ĩitellige qñ ſe nõ ↄfirmat in fide eccleſie. naʒ
ſi s enaꝛet in fide ⁊ cꝛedeꝛet ill eſſe fideʒ ecclie et
paratus ẽ ſe coꝛrigeꝛe ſi aliud tenet ecclia iſte nõ eſt
br̃ticꝰ. qꝛ fides eccleſie ẽ fides ſua ex q ſe ꝛcfeꝛt ad
fidẽ ecctie: ut in.c.ij.de ſum.tri.⁊ qð ibi nõ.⁊ in di
cro. c. h ẽ fides cũ ibi nõ. ¶ Ultimo argue ex bac
̃a ibi nec eis oĩo credendũ ꝙ infidelibus ⁊ heꝛeti
cis nõ ẽ aliquid credendũ in pᷣindiciũ alio =. naʒ ex
qno ſunt infideles deo nõ pᷣſumunt᷑ fideles hõibus
z iõ in teſtes nõ admittunt᷑ ↄtra criſtianos.ij.q.vij
c.nmon põt ⁊.c.pagani.
lro getee
oIi ꝛeue ẽ uel põt ſic ſũ
Bi alios mari.Eꝛꝛare in fide cõ
nicĩ ꝗᷓ alios enãtes cũ põt ab enoꝛe non
aeuocar. ¶ Mõ pꝰ ex tex. malũ pꝛeſumẽdũ ò pñtes
7 tacẽtes alioꝝ eꝛoꝛes.nã eꝛꝛoꝛ cni nõ reſiſtiur ap

queꝛo de quo eꝛꝛoꝛe intelligitur iſte tex. Solutio de
bet intelligi de eꝛꝛoꝛe fidei ut faciat ad tirnlum.põt
Et intelligi in quolibet erꝛoꝛe. nam enꝛaꝛe pᷣſumitur
qui eꝛꝛãtibꝰ cũ põt nõ ꝛeſiſter̃ ſiẽ alibi dꝛ nõ carere
ſcrupulo ſocietatis occulte qͥ manifeſto facinoꝛi de
ſunt obuiare ui i pᷣalle.c.qui põt ⁊ i.c.dilecio ð ſẽ.
ex. li. Vj. Sʒ prelſeꝛtim hẽt locũ fauoꝛe fidei ⁊ qñqʒ
magis peccat aliqs qꝙᷓ; ille qni errat nt qñ defendit
illiꝰ enoꝛẽ: qꝛ ipe nõ ſolũ enat. ſed alijs offendicn ũ
eꝛroꝛis pꝛeſtat. xxiiij. q.iij. qui defendit. ¶ In glo.
ibi a pecẽo ↄmittendo. Ael põt dici ſᷣm Jo. an. ꝙ
ſauoꝛe fidei tex.iſte ĩtelligit᷑ indiſtincte ſine peccamuʒ
cõmiſſuʒ fuit ſiue ↄmittendũ uel ꝓpter ꝑſeneꝛãtiã ĩ
peccato põt dici peccatũ cõmittendũ. Et certe etiaʒ
gl. hũit bonũ ĩtellectũ.nã dʒ glo.intelligi de peccato
cõmiſſo æ non ꝑdurãte. tunc eim ad ſolum pꝛelatnʒ
ſpectat conectio. Sed ſi hẽt iteꝛationẽ nt qꝛ eſt pec
catũ ſucceſſiuũ tũc quilibʒ dʒ aliũ coꝛrigeꝛe inxta ðᷣ
nũtiationẽ euãglelicã.vn dicebat hoſtien.ꝙ iudicia
lis conectio ſpectat ad ſolum pꝛelatũ uit in iuribus
allegatis in glo. Sed euãgelica ſpectat ad quẽlibʒ 2z
ut aliqd affeꝛat ſpecialitatis h.c. poſſumꝰ dicẽ ꝙ qͥ
põt aliũ ꝛeuocaꝛe ab enoꝛe fidei æ non ꝛeuocat indi
ſtincte peccat. Sed de alijs eꝛꝛoꝛibus an ? añ quis
teneaĩ ꝛeuocare ſeu denũtiare dic ut plene nõ.jn. c.

pꝛobatur: xxxiij. di. enoꝛ ⁊ in. c. quid pꝛodeſt¶D⸗

¶ De bereiicis

nonit de iudi ⁊.ij.q.i.ſi peccauerit.
Hico. abbas.

Irmiſſime. Hereticus peꝛſene

ꝛãs ete:naliteꝛ dam
natuꝛ cui nec ꝓdeſt baptiſmus nec elemo
ſyna uel martyriuʒ ł aliud qdᷣcũqʒ bonũ qꝰ.ad boc

ut auarun uitã eternam. ſa ꝑs ibi omninʒ hoiuʒ.

. primo ex tex. ꝙ fides debʒ br̃e quãdam fix
mittatem æ nullã ꝓrſus dubitatõz. ¶ Mõ. ꝛ.quod
hereticꝰ quãtũcũqʒ in alijs bonus ⁊ qualiacũqʒ bo
na opera exercens non põt ſaluari ſi ĩ illo errore ðᷣ
cedit. illa ũ bona oꝑa non ſunt ex toto deꝑdita: ſed
nalent ad minus ſupplicium ſubeũdũ.nã nõ crucia
bitur ita acriter ꝗᷓ ʒ ſit hereticus aliqua bona eꝑa
exercebat ſiẽ is qui cum hereſi ſẽꝑ iacebat i peccato
⁊ hoc uoluit h̊ tex.in fi.dũ diẽ ꝓficere poterunt ad
ſalutem.i:ubi hẽat uitã eternã.ad alia ergo ꝓficiũt
que habentur hic in glo.fi.nide quod legitur ? no
tatur de pe. di.iij. F. fi.? in.c.quod quidam de pe.
2 re. ¶ Altimo collige ibi hereticum uel ſciſmaticũ
quod hereticus ⁊ ſciſmaticus equipeꝛãtur. nam ſciſ
ma non eſt ſine hereſi.quia ſciſma ſonat in diuiſio
nem. qꝛ ſciſmaticus ſe diuidit ab eccleſie ſancte uni
tate. uide bonum tex. xxiiij.q.iiij. inter hereſiʒ ⁊ ſcil
ma et hoc eſt regulare. Fallit indicente ſe eſſe papã
er alium antipapam .nam iſti non ſunt beretici.unð
eſt ſciſma ſine hereſi qr quilibei credit unitatem ec
cleſie et eccleſiam eſſe apud ſe ita dicit gl. ſingulaꝛi
xxiiij q.i.c.i.idem dic de credentibus ut credentes
uni non dicantur heretici exquo credunt unam eſſe
eccleſiam quam dicunt conſiſtere debeꝛe apud iſtuʒ
ſecus ſi cꝛedeꝛent quemlibet contendentium eſſe pa
pam qr tunc propꝛie heꝛetici eſſent. diuiderent eiʒ
eccleſiam et ueniꝛent contra articulum ſimboli et
unam ſanctam ecleſiã.ſic intellige glo. nõ. vij. q.i.
non autem. ¶ Ultimo collige ubi fuerit incoꝛpo
ratus et integratus eccleſie ꝙ hereticus eſt extra ec
cleſiam et dicituꝛ integrari et incoꝛporari per pre
ſentiam. ¶ In glo. i. in. fi et dic ſecundum hoſti.
quod iſtis duobus ultimis modis poſitis in glo.ꝓ
prie et ſtricie dicitur quis hereticus.nam in alijs
pꝛecedentibus caſibus dicit᷑ qs hereticꝰ laꝛge.nã ex
communicatus dicitur hereticus quia ſe dinidit ab
unitate eccleſie. nam peꝛ excommunicationem eijcit
extra eccleſiam. xi. q.iij.audi.⁊ ſic largo modo iudi
2=ͤ omnes infideles poſſunt dici heꝛeiici quia ſunt ex
cꝛa unitatem eccleſie. VYide de pꝛedictis bonam gl.
xxiiij.q.iij.O. quia neꝛo. Et dicitur heꝛeſis ab elec
tione enoris uel ab eno eꝛꝛas uł ab adbeꝛeo quia
adheꝛet opiniõi eoꝝ uel ab beꝛciſco qð ideʒ ẽ ꝙ di
niſio qꝛ ab nnitate ecclie ſunt diuiſi. In glo. fi. ĩ
fi. Itẽ nalent bona opera quo ad illuſtrãädam men
tem. nam facilius merebitur gratiam conueꝛſionis
quia bona opera exeꝛcet q; qui ſempeꝛ eſt in pec
cato ¶ Item moꝛiſicatis peccatis interdum illa bo
na opera ſurgunt de pe.diſtin.iij. firmiteꝛ ⁊ geneꝛa
liteꝛ. nide in iuꝛibus ad que ſupꝛa ꝛemiſſi. Abbas.

. „
ta rupi m r lni 4
Moroyera ſvnoli

tr omin in /ns. ci

ninci oin l nsaiun⸗
Azqmnideſbir Agn intit

ni no e hoſnndoni go avel

ſmiamtſts tgin En

Gnt Nſmncid ünndn
aceen törd fliomin min
eni Jond amt oaimmn dein
Poſtfälenen cöniſi per nönun
ycerqno nonrus olenat nof
poſj ſnnnmnr Gi ouo r vin
olaiofiojnonmminr gom
in lea poſtu lnamr pvlino an
ltſinn t i,g ti ſmu ii
immincifn o imone wnt
nhrlelſigns Goldthii ſtanm⸗
tGenonnitepgins dii tunini
chinladind taAmmfir
Mbmefiimiinmocalninz

oniſrunen Oici aic ine

nemenpnbmm ntoni an ſont
n encbe; ni al lug pinĩ
ſen Mo,glqrog men

llſang ir , (Srrd ohi

NecAoncin
lgeiibnninnu lini
imuias guprin in i
gn almſonr Ciniio
rdtilt thaceſe inee Uni
iiz g üi iner bereſzel
ne Filneneſeledc
n ſündnſunbdereic nd
AA ihe celumimenes
ſeevnſeindcrg gen
ndit de acdantbus adents

berenai erono denrtran dA

mn nlſenecteraun, ſ
Genbe anmchyrumdle
Etrmid Ainr dudre
onn ofninun intola
ſeinclige o. gt
wo ligerdi weininop
Gaeeicts Gcnnd
gnnd Wonn
nna Nr Emdumnddi.
õ

n⸗
ſan cOneſon
gim an in

habt narmiin

nisetnis end en
lniſmg Nr

4 cbeluhn

Batonitast Brenue eſt ur
Rateꝛnitatis. pot ſic fimari
Scꝛipta per herericos non hnr fideʒ autẽ
ticã nel ſic.Oãnato anctoꝛe dãnantur eius ſcriptu
re libꝛi æ opeꝛa. Cõis diniſio. ſᷣa ibi cum celeſtinuꝰ.
Crp ex tex. ꝙ papa põt in ↄcilio ſeu ſynodo
Inari de hereſi.nã in cauſa hereſis ſynodus ẽ ma
ioꝛ papa ut nõ.glo.xix.di.anaſtaſius quã nõ.⁊ nið
bonã glo.in.c.ſi papa.xl.di.⁊ ꝑ archi.in.c.ĩ fidei ðᷣ
here.i. vi. Idem dic ubi duo contendunt de papa
tu. ⁊ pꝛo certo neſcitur quis eoꝝ ſit uerus papa.nã
tunc concilium dʒ congregari æ qõm decidere nide
tex.iũcta gl.i.c.ſi duo.lxxix.di.⁊ nõ ẽ alibi ita bonꝰ
tex. quo ad hũc articulum. Et ponit ibi bugo unũ
ſingulare uerbum ꝙ poterit conciliũ congregari ꝑ
cardinales qñ neuter cõtendentiũ uelet congregare
ſuã obedientiam in eodem loco. ¶ M. ſecũdo aꝛ.
ex fi. e ꝙ ſcriptura per notariũ confecta poſtq fue
rit condemnatus de falſo iu ſuo officio cõmiſſo nõ
debet recipi tanꝙ; autentica:qꝛ ex quo damnatus ẽ
auctoꝛ opera ſua nõ faciũt fidem pro hoc in noõrio
eſt tex. oprimꝰ in.l.ſi quis. C. de ſuſcep.⁊ arca.li.x.
facit tex.cũ glo.in.l.ſi quis argẽtaꝛijs...i.ff.ð edẽ.
2 ad h̊ͥ qnotidie ſolet allegari iſta la ⁊æ circa hãc ma
teriã Inno. hic poſuit bonã glo.que quondie ſolet
allegari ꝑ canoniſtas æ legiſtas. Er nt habeatur eiꝰ
glo. clara ? concluſiua quõ nũquid indiſtincte ſcrip
tura cõfecta ꝑ nõriũ falſum ſit nulla. So. capiendo
mentẽ Inno. aut loquimur de inſtrumẽtis cõlectis
poſt falſitatem cõmiſſã per nõrium nel añ. Si ante
tunc ex quo notarius tollerat᷑ in officio nalent licerx
poſtea ſequatur dãnatio ſeu depoſitio: qꝛ geſta rõe
publici officij non retractãtur ꝓpter publicã utilita
tem licet poſtea ſequatur depoſitio ad .l.barbariꝰ
ff. de offi. pꝛeto.⁊.iij.q.vij.. tria.v.uerum. Sed
inſtrumẽeta cõfecta poſt daãnationẽ non naleꝛet ut H̊
⁊ in pꝛealle.l.ſi quis. Sed dubiũ eſt quando añ dã
nationẽ notarij reperitur unũ iſtrumẽtũ habẽs plu
ra capitula:⁊ in uno.c.eſt admixta falſiras nunquid
ꝓpt᷑ hanc falſitatẽ in uno.c.admixtã reprobeiur io
tum iſtrumẽtũ. Quidã diſtinguũt aut capla ſunt cõ
nexa ⁊ repꝛobatur in totũ.aut ſunt ſeparata:⁊æ tunc
non repꝛobat᷑ niſi ad illud capitulũ qð eſt falſũ. ita
refert Inno. aliquos tenere ⁊ eſt opi. Jo. gl. in. c.
ſi ad ſacras.ðix.di.¶ Sed bar. brix.ibi in additio
nibus ⁊ in ſuis qõibus tenuit totum inſtrumentum
repꝛobari.idẽ nẽ tenere Inn. bar.i.l.ſi ex falſis.
EC. de trãſa. diſtinguit aut falſitas pꝛocedit ex uirio
notarxij ⁊æ tũc inſtrumtũ coꝛruit in totũ ⁊z hoc ẽt uo
luit Inno. hic qð ſatis placet ſicut dicimus in teſte
ut ſi aliquã falſitatẽ adijciat teſtimonio ſuo dictum
eiꝰ in torũ repꝛobat᷑:qꝛ reꝑit᷑ ꝑiurus.iij.q.ix.pura.
ſic eſt in notario qui ẽ qᷣdã teſtis.l.domiti labeo. ff.
de teſta. ⁊ uerũ ſi ẽ falſitas circa ſubſtãtialia nego
cij. uel circa circõſtãtias eius:ut qꝛ debebat ſcribere
ꝙ titiꝰ pꝛomilſit.x.? notariꝰſcripſit de.xx. Sed ſi fal
ſitas eſt oꝛta circa alia extrinſeca ut qꝛ ſcripſit ↄtra
hemtes eſſe ↄſanguineos uel aliquid aliud qð ñ fac
ad negotiũ:lʒ hoc ſit falſũ nõ repꝛobat᷑ iſttm pꝛopt

boc: quia illid non ſpectat ad offmn notarij. ? idem

¶ De hereiicis:

in teſte ita noluit Inno. hic ? ita tẽpera dictũ bax.
Aur defecrꝰ nõ ꝓuenit ex nitio notarij: ⁊ tunc aut
cernit ſubſtantialia inſtꝛi:ut qꝛ fuit omiſſa indictio
? dies.⁊ tunc inſtm coꝛruit in totum in auc. ut pre
po.no.impera.poſt pꝛin.⁊ nõ.in.c.inter dilectos.ðᷣ
fide inſtru. aut defectus non concernit ſubſtantialia
negocij ⁊ tunc debet fieri illa diſtinctio.ant negotia
ſunt cõnexa aut nõ.pꝰ caſu nõ coꝛruit in totuʒ. fo
caſu ſic:ut in preal.l.ſi ex falſis.æ tNᷣ mã nide ꝑ bar.
in repetitione preal.l.barbariꝰ. Sʒ circa pdẽa bar.
poſuit unam queſtionẽz limitatiõʒ ad pꝛedicra ĩ ex
traneo loco uidelicet in.l.eadem lege.ff. ad.l.iul. re
pe.ubi dicit ꝙ inſtrumenta confecta per notarium
damnatum ſunt nulla quando fuit cõdemnatus ppy
falſitatẽ cõmiſſã in officio tabellionatus.ſecus dicit
ſi alias fuiſſet danatus de falſo cõmiſſo:tamẽ extra
officiũ uel ſit effectꝰ infamis uel ex alia cã tũc.n. cõ
cludit ꝙ illud offm nõ hʒ in ſe dignitatẽ: ut qꝛ non
eſt notaꝛiꝰ pꝛincipis.l.i.C. de man.pꝛin.nel nõ het
offm de publico:ut qꝛ non eſt notaꝛius in bãcha ꝗ;
tũc ualeꝛẽt inſtꝛa cõfecta per iſtũ ctũcũqʒ ſit ifamis
¶Muetur qꝛ..ſi quis ſuperius alle. facit tin menti
onem de falſuate cõmiſſa in officio. Item quia no
tariatus non eſt dignitas ſed quoddam munus. I.
fi. in pꝛin.⁊ ibi glo.C. qui mili.non po.ii.xij. Itrem
infamis põt eſſe pꝛocuratoꝛ inſti. de excep.infi. vu
de potuit iſte rogari a ꝑtibꝰ ut cõficeret iſtim ita
iuluit bar.incipit conſilium:ſed Jo. in canſa cuius
dam notarij qui fuerat dãnatus de falſo qui extra
xerat duas chartas de libro cõitatis c. Et nõ.S
dicta ? maxime procedunt quãdo notariꝰ toleraba
tur in offiio:ad hoc quod nõ. in. c. ſuſcitatus de re
ſcrip. ¶ t an ualeant iſtrumẽta cõfecta peꝛ nõriũ
excõicatũ nide bo.gl.de ſen. ex. decernimus li. Vi.
In gl.i.in. fi.ul dic ſʒ hoſtien ꝙ dicta auctorisdᷓ
nati poſſunt recipi tãqᷓ; rationabilia ſed nõ tanquaz
aucroriʒahilia.⁊ ſic poſſunt reduci ad concordiam
ura alle. in glo. ¶ Et extra glo. queritur quid de
ſacramẽtiſ receptis ab heretico.dicit Innocen. ꝙ ſi
ignoranter ab eo fuerunt recepta quod non ſolum
confertur eſſentia ſacramenti ſed etiam gratia.nam
et iudas fuit hereticus.i.q.i.eos ramen baptiʒanit
et tenuit eius baptiſmus.i. queſtio.i.dedit ſed ſi ſci

enter tunc non confertur gratia ut.i.q.i.etiam de h̊

nide latius hic per Innocen.⸗= per eundẽ in.c.i.ðᷣ
ſciſmaticis ubi de iſta materia late tangitur ꝑ iplum

Abbas. Sic.
J qui 8 Legitur duobns modis
1 ſed ſecundum communem
? neriorem intellecium hoc dicit. Epiſcho
ꝓus inſtituens hereticum conſanguinenm nel extra
neum uel paganuʒ etiam poſt mortem excomnnica
tus nuntiatur.h.d.æ ut faciat ad ti.põt intelligi
ex hoc preſumat᷑ hereticus. Cãus cc. ¶ Mõ.p ꝙ;
bereticis ſeu paganis ñ dʒ aliqd reliqᷓ ĩ teſtamẽto.
Et põt adduci tex.ad aliã qõne nũqᷣd potiꝰ ſit ſub
neniedũ fratri carnali heretico q; extraneo catholi
co de qua qõne uide per gl. xxx.di.c.i.et quod nõ.

Vlij. di. quieſcamus et in. c. non ſatis. xxxvi. diſtin.

Et cõiſeꝛ ↄeluditura fti carnali heꝛetico potiꝰ eſt

ſubuneniendũ. ¶ Wõ. 2 caſũ in quo poſt moꝛẽ ꝗS

excõicat. alios caſus uide. xxiiij.q.ij.i ſummac Daé
nõ. ʒ ꝙ ꝓ decedẽte in peccato moꝛtali non eſt oꝛã
dum. xiij.q.ij. ꝓ obeũtibus.=.xxiij.q.v.placuit:vñ

intellige finẽ hꝰ. c. m cõſuerudinẽ quorumdaʒ loco

rum ubi nõia epoꝝ ſcribuni in aliquo libꝛo æ ꝛcci
tanĩ in die obitus eoꝝ ⁊ ꝓ eis fit aliqua oꝛatio.vñ
iſti tales de quibuſ hoc nõ deber recitari it dei ſaceꝛ
dotes.i.int᷑ illoſ ſic ſcriptos mõ predicto ¶ In gl.
i. ibi et ſic ꝛepete illã dictõ hẽticos ¶ Ex bac ꝑricu
cula gl. colligitur nnuſ intellecius ad iſtuʒ tex ut itel
ligatur de epo inſtituẽte exiraneũ beꝛeticũ: ſecꝰ ge.
ſi iſtimat extraneũ catholicũ.ex hoc eniʒ nõ dʒ dna
ri. ⁊ hãc lec.tenẽt cõiteꝛ doc.quidã m dicũt ponẽdo
aliũ intellecuʒ ꝙꝙ lia deber ĩtelligi indiſtincte ꝙ iſti
muẽdo exrraneũ ẽ preſũpiõ ꝙ nõ dilexit eccleſiam. ſʒ
ceꝛte iſte intellectus mihi nõ placet quia pc wit inſti
tuere extraneũ amicũ. ¶ Atem eccleſia ſua forte ñ

erat indigens. ¶ Item laceꝛdos poõt diſponere e

patrimonio ſno prout vult dũmodo nõ i perſonas
ꝓhitas. xij. q. i. ſint manifeſte in. V. obtempin facit
tex. in. c. le. ꝗᷓ loquitur de cadeʒ mã ⁊ lacit mentionẽ
dqũtaxat de hereticis ſeu paganis.
Loquitur de eadem mã

ibi dictuʒ fuit de epis ad preſbueros et

de epiſchopis non nendicat ſibi locũ in preſbucris
27 alijs clericis niſi fiat extenſio per legiſlatorem.
Item nõ. qdð h̊ ꝓhibitio tm fit reſpectu nõ caiholi
corũ nõ reſpectu exrraneornʒ g caiholicũ põt cleri
cus inſtitueꝛe pꝛont dixi in pcedenti.Si iñ moritur

iteſlarꝰ ñ exntibus ↄſanguineis ſuccedit ri
In gl

q. Vlt.c.fi.nõ.in.c.i.de ſucceſ.ab inteſia.
ĩ Vbo. nihil ↄferãt ibi ne pereant nõ.gl.⁊ fac ꝙ nõ
gl. in. c. i. xxx. di. - eſt ibi bonꝰ tex. ꝓ hac gl. ſic in
telligo ꝙ dixi z in pꝛecedenti.c.ꝙ ſubuemiẽdũ ẽ pa
tri nel fratri heꝛetico qñ in eo niget magna necitas
alias nihil confeꝛendum eſt ut ꝓbat iſta la ubi dit
nihil conferant catholicis ueꝛo pennbus por cleric?
etiam de bonis eccleſie licite ſubuenire cũmodo nõ
faciat eos diuites:ſed ut eis ſubueniat in neceſſitati
bus ſicur ⁊ in alijs indigentibus ⁊ foꝛtius tenemur
ſubuenire iſtis qꝙ; exiraneis n in.c.non ſauiſ.xxxvj
di.æ.xij.q.ij. monemus ⁊ in.c.i.de coha.cle.⁊ mul.
Abbas.
i hriſtus fuit
Bm chriſtus. rns deus et
uerus homo ſentiens oppo ſiium beꝛetic?
eſt 2 excõicatꝰ.h.d¶ ¶ Mo.p ꝙ nerus homo exi
ſtit ex aia 20nabili æ humana carne alteꝛo iſtorũ de
ficiente non eſt hõ ↄcoꝛ. de cele.miſ.c.in quadam.
¶ Mõ ꝛ ꝙ xpᷣs non ſolum habuit habitum bomi
nis: ſz uerã bõis eſſentiã. fuit g Opoſitꝰ ex duabus
naturis. I. ex dinina æ humana ut in. c.i. z. ij. ð ſum
ma tri. ¶ In glo. fi. de hac mã qualiteꝛ laici ⁊ cleri
ci ⁊æ debeãt cꝛedeꝛe ⁊ an in eis ſit excuſabilis ignoꝛã
tia ſi neſciũt explicare articulos fidei nõ.i ſeica de
ſum. tꝛi.? ER Inno.e. ti. ? dic ut ibi nõ. Et nõ. ex H

n cos *cũñ pꝛecedẽti ? extẽdii quoed

glios clericos. ¶ Et ex h nõ. ꝙ diſpoſuõ loquens

¶ He beꝛetieis

er ex tex. ꝙ papa põt induceꝛe nonũ articulum fidei
declarãdo iſtò ius diuinũ.⁊ ex h̊ infert quod iſta cõ
ſtirutõ reſpiẽ ẽt pᷣterita cũ diſponat ſuper iure diui
no.ad ̊ ð uſuris.c.c ũiu.
. eretici receptatores ⁊?
Icut git. fantores ipſorum ex cõi
cati ſunt ⁊ decedentes in h pecco in cimite
rio eccleſie ſepeliri non debẽt nec ꝓ eis orari.
ð. prio ꝙ cũ heretico nõ dʒ qͥs negotiationẽ
aliquã exercere nec eũ in domo ſua reciꝑe uel alit᷑
faue?. ideʒ ð ſubueniẽtibns ðᷣ qbus in.l.i.ff.ð recep
ta. ¶ Mõ. 2 quod ꝑ ↄſtõnẽ generalẽ pñt colligi pᷣ

nilegia quãtũcũqʒ ſpãlia: attendi m debet tenor ixp-

Re de quo tñ uide quod nota. de cẽſi.cum iſtãtia.

Sed qro qꝛ lr̃a faẽ mẽtõem de partibꝰ tbheoloſa

nis quid de hereticis aliorum locorũ.doc.ꝙ idẽ ⁊
bñ ꝓ h̊ fac.c.excõicamꝰ.j.eo.⁊.j.c. ꝓximo.
¶ Alrimo nõ. quod hereticꝰ ul fauẽs hẽrico dece

deſ ĩ h peccato ſepeliri ñ dʒ ĩ cimiterio int xpᷣianos

nec pꝛo eis oꝛatur. .
Hereticus
abolendam. male ſetiẽs
nel male docens ðᷣ ſacramentis eccleſie ex
cõicatus eſt æ connictus niſi ſe correxerit ⁊ erxorem
abiurauerit ſi clericus eſt degradetur ⁊ curie ſecu
lari tradatur per quam etiam punietur eadem etiã
eſt pena ſuſpectꝰde bereſi ſi ſe non correxerit ⁊ rela
pſis oĩo audientia denegarur. ſeculares principes qᷣ
iurare nolunt de eccleſia contra berericos defẽdẽda
excõicantur ⁊ terr̃ eorum ſupponuntur interdicio.
ciuitates uero ipſorum reſiſtentes aliarum ↄmertio

7 epali dignitate priuantur: exempti nero ſubſunt

ordinarijs ſupeꝛ his que contra hereticos inſtitr ũt
lora. primo ꝙ non ſolum eſt heꝛeticus male
ſentiẽs de arriculis fidei qui continentur ĩ ſymbolo
ſed etiam male ſentiens de ſacramentis eccleſie quo
rum quatuor exprimuntur hic reliqua tria nide per
glo. in. c. ueniens de tranſac.?⁊ ꝑ Jo. an. ſuper ſeica
de ſacra.non neran . 4 Mota.ꝛꝰ quod epᷣi cogno
ſcunt de crimine hereſis tam conira clericos ꝗ; cõ
tra laicos etiam exemptos ut in fi. he æ hoc iĩtellige
quando factum eſt clarum ⁊ determinatum ſin autẽ
eſſet dubium tunc queſtio debet remitti ad ſolum
papam xxiiij.q.i.quotiens ⁊. S.de batiſ. maioꝛes.
15. tertio ꝙ capitulum ſede nacante ſuccedit

in poreſtatem etiam cognoſcendi de hereſi. [Drz
nota ⁊ quarto ꝙ clericus conuictus de hereſi. non

debet in continenti tradi ſeculari poteſtati ſed pri
us debet deponi æ degradari æ formam degradati
onis nide in.c. degradatio de penis.li.Vi.E in hac
degradarione in defectum epiſcoporum poſſunt aſ
ſumi alij prelati de quibus in.c.i.e.ti.li.Vi. teʒ
nota caſum in quo parcituꝛ penitenti nam ſi hereti
cus uult in continenti redire ad fidem euadit penaʒ
mortis regulariter tamen peꝛ penitentiam non tolli
tur pena. lege qui ea mente .ff. de furis. ¶ Item
nota ſingulariter tex. ꝙ duo requiruntur ad hoc
ut ꝛedeũtibus ad fidẽ dimittat pena mõtis ſcilicʒ ꝗ;
incõtinẽti ⁊ ſpõte reuertat᷑ ad fidẽ ſi ergo ex iterual
lo ñ ſpõte ſʒ mein pene ł ꝓbationũ dicũt ſe ad fidẽ

Nainprel ,Moffi⸗
ali ini eben ig
cter omii vr indiaan ſbihu
ir ictuni mnin Mcnin
rcenr cahi mgsir
ini ror glai cchla ta pol
gopluani pxcgvtnbys wvr
eprateſiaſtc ucic⸗ tippii
uaſurenka. CMö.n. .. ain
Higtinsarhilna dor toninere
6dor rinido 1 d donn n
wendin ewdtain Aean
Nind wnu cnomin aud erih

droofrmehsn dcegens
laamnti
l qr ler nhal irde miduo ien
rronmallſa d an
euibpn fti tolci id
nmmſlem nmmantii
teitnmſeni onſancdie n
Maneni corate nie amnſan
Mofoti cha Gadatins aſn⸗
ndliiſgen indſingnng
niſdi. 1goizcdirann
diebargoinne
fun venit nonici e e
tnultgnennngnn
ultininſltin⸗ iketn
iiccjolir Eiern

. HMning
chntn emnhe lncs
benzz unmninis tſe e
msniſ Ceongntz eoren
nsch egelan taneſecg
umn gangmienreaden eri
dſenn onerit tre
rgmn ielinapinttes
Ccein onaarenos dtide
f conun ipponunmr inecco,
ormn teſſtenrselumn oneno
muuamn ennmnn i0l
arunmtmiiſtuii
r aun , ernag /l
Hioninirenmi noh⸗
Sceſgummns ateſe o
nu beteign niauitepr
uir 1 nſmaſr

(Pond wddhge
enn anntmiheg) 6
mmnntikt iche

Qaterninmun irm
ue nin Ihn
— ibal mos,

ne lcche
ninllu dn

¶C Se hereticis:.

redire nõ eſt eis paꝛcẽdũ qð bene nõ. Et qn dicant᷑

ſpõte redire dic ut nõ.archi.in.c.ut cõmiſſi de hef̃.

li. vi.? Jo. de lig.in cle.ad noſtꝛuʒ eo. ti. ¶ Item
tertio requirit᷑ ut erroꝛẽ ſuũ publice abiuret ad ar
bitriũ epᷣi cõſuetudinẽ regiomo. &. Nre mot addi 2
quartũ ut ſatiſfacionẽ cõgꝛnã exhibeat de peccato.
nã põt ſibi indici penitẽtia nel alia pena pecuniaꝛia.
de quo dicẽdũ ut in.c.ut cõmiſſi pꝛeal.? quod nõ.
in. pal.cle.ad noſtrũ.⁊= ̊ nõ. Alenns collige ꝙ;
in hoc crie hereſis etiã laicꝰ eſt ſubiectus epo.⁊ dic
ꝙ hoc cꝛimen eſt mere eccleſiaſticũ:unde iudex ſecu

laris et g laicum cognoſcere non põt:ut in.c. ut of

ficiũ.O. ꝓhibemus eo.ti. li. Vi. ſed ſola executio re
linquitur indici ſeculaꝛi poſt ſententiam epi ⁊ ad eiꝰ
requiſitionẽ nt hic ⁊ in.c.cum ſecundũ leges eo.ti.
li. Vi.⁊? in pꝛeal.c.ut offm. ¶1 5. ultimo modum
pꝛocedẽdi õ ſuſpeciũ de hereſi qui non poteſt uera
citer ↄuici nt indicarur ſibi purgatio ad arbitꝛium
epi ⁊ ſi defecerit punitur ut cõuictus: ut hic ⁊ in.c.
inter de pur. ca. ubi magis clare. 25. in. uer. ſta
tuimus ꝙ rõne ðᷣlicti eccleſiaſtici poſſunt ẽt laici pri
cipes pꝛiuari ipſoꝝ dignitatibus honoꝛibus ⁊z offi
cijs per eccleſiaſticũ indicẽ ⁊æ inhabilitari ad alia of
ficia aſſamenda. ¶ Mõ. in. v. ciuitas tex. ꝙ etiam
uniuerſitas ampliſſima pot cõmittere delictum in fa
ciendo ⁊ cõ nittẽdo ⁊ et puniri criminaliteꝛ dic de
boc nt dixi de ſimonia in. c. dilectus.el.ij. 6.
ultimo unũ caſum in quo exẽptꝰ eſt ſubiuriſditione

—

epi, cognoſcit iñ eps ut delegatus ⁊.j7. latius dicaʒ.
E S gio inbi ? mandat ab alijs obſeruari aduerꝛ
te qꝛ tex.nihil dicit de mãdato ſed quod ſeruat pre
dicat romana eccleſia. Et ideo conclude melius ꝙ ĩ
ſpectãtibus ad fidẽ catholieã ſequi debemus ⁊ tene
re puod ſeꝛuat romana eccleſia. Sed in alijs a
fide nõ tenemur ſequi conſuetudinẽ ratione eccleſie
uel curie niſi doceat æ mãdet eam ſeruandam quia
nihil officit ĩ ecclia dei diuerſitas ↄſueimdinis ðᷣ cõ
ſecra.di.iiij.de trina.⁊ ita diſtinguit glo. iĩ ꝓbhemio
ſexti libri. ¶ In glo.ij. ibi remanet penes capitulũ
no. bñj ex hac glo. iuncto tex.ꝙ appellatione cleꝛico
rum ueniũt canonici.nã tex. facit tñ mentionem de
clericis:ſed glo.æ bene intelligit de canonicis:qꝛ.c.
ſuccedit in iuriſditionẽ epiſcopi z non reliqui cleri
ci ut in.c. eũ oli.⁊ in.c.his que ðᷣ maio.⁊ obe. An
autẽ in materia odioſa appellarione clericoꝝ ueniãt
cononici: dico ſuper hca de uita ⁊ hone. cle. 2 ifi.
glo. Inno. hic generaliter qrit ad quẽ deuoluat᷑ iu
riſditio defuncti anꝙ; ſucceſſoꝛ inſtitnatur. Et in ef
fectu hoc cõcludit ꝙ aut defunctus exercebat iuriſ
ditionẽ ſeu alium actum ſolus aut cum alijs.primo
caſu ea qᷓ habet iſte ab alio deuoluũtur ad illum et
ille põt exercere ſi hoc exercere eſt nrile. ¶ Ex hoc
infert ꝙ moꝛtuo archidiachono pt̃as exercendi ar
chidiaconalia deuoluitur ad epm: qꝛ archidiaconꝰ
babet furiſditionẽ ab epᷣo ⁊ eius nices gerit tanqᷓ;
uicarius iuris nt in. c.i. off. archi 1 B nero de
functus habet aliqua a ſe ipſo æ non ab alio: ut qꝛ
ificauerat cccleſiam de bonis archidiaconatus:
tunc illa poreſias non denoluitur ad aliquem: ſʒ re
ſeruatur ſucceſſoꝛi ¶ ðcaſu quando exercinum

ſpectabat ad defunctũ 2 ad alium concludit Inno.
ꝙ ptas deuoluit ad collegã z non ad ſupeꝛioꝛc aꝛ.
in.l.ij. E. quando non pe.paꝛ.facit.j.ne ſede na.c.
i li.vi.⁊ ſi defunctꝰ habebat iuriſditionẽ a pluribꝰ
deuoluitur tẽ ad illos put ab illis renebat aꝛ. in. c. re
latu n. el. ij de teſta. (Erhe etiam infert Jun. ꝙ
cum eps ⁊ capitulũ faciunt nnũ coꝛpus ⁊ inter eos
contrahatur cõiugium ſpirituale moꝛtuo epo iuriſ
ditio ? poteſtas confirmandi pꝛelatos deuoluit᷑ ad
capitulum. Sed ſi ep̃s exercebat aliqua cum alijs
tunc poteſtas deuoluitur ad alios æ non ad capitu
lum ⁊ quod. s. dictum eſt de defuncto :ꝛidem itelligo
in abſente uel negligente. hoſti. dicit ꝙ hic glo. In
no.nõ pꝛobatur per iura que allegat.æ de materia
remittit ad nõ.in.c cum olim.æ.c.bis q̃ de maio. =
obe. Sed tu nõ. glo. Inno. que licet expꝛeſſe nõ ꝓ
betur iure nõ m repꝛobatur 2z multũ nalʒ in dubijs
eius auctoꝛitas 2z generaliter cnʒ queritur in quibꝰ
capitulum ſuccedat epo: uide in.c. cum olim. S. al
Do gle an uerbo pꝛerogatina in fi. diſtingue me
lius ꝙ aut quis deponitur nerbaliter aut actualit.
Pꝛimo caſu depoſitus tenet prinilegium clericale
reſpectu fori ⁊= reſpectu canonis ſi quis ſuadẽte: ut
in c.dictuin alle.in glo.⁊ in.c.cũ nj ab homine .S. 8
iu Ii.niſi poſt depoſitionẽ ſequatur coꝛrigibilitas.
nam tunc ſ̃m nerum intellectum. c. cum non ab ho
mine ꝑdit omne pꝛiuilegiũ clericale 2 abſaqʒ alia tra
ditione 2primi pot per iudicem ſecularem.2 ibi ple
nius dicã ¶ I? caſu cũ depoſuus eſt actualiteꝛ incõ
tinenti ꝑdit omne pꝛiuilegiũ clericale ut pꝛobatur ð
penis degradatio.li.vj. æ ibi plene. ⁊ an talis confi
ciat coꝛpus xpᷣi uide ibi er glo. æ melins per Jo.
an. ibi in nonella. IZn glon uerbo relinqueretur
in fine nõ.iſtam glo. quia quotidie allegatur ꝙ pro
nullo crimine quantũcũqʒ graui debet clericus tra
di curie ſeculari ſtatim ſed debet deponi æz remane
re ſub poteſtate eccleſiaſtica. Sed fallit p ſpm gl. in
crie heꝛeſis. Sed certe iſta non ẽ bona exceptio.qꝛ
ſi conuictus de hereſi uult redire ad fidem non tra
ditur curie ſeculari ut hic traditur. ergo cum eſt in
corrigibilis:⁊ ſic non recte excipitur. ¶ Secũdus
caſus eſt in crimine falſi ⁊ intellige de falſiffcante lix
teras appoſtolicas. Sed hunc caſum reſtringe per
nota in.c.nouimus de v.ſig. ertius caſus eſt
in conſpirante ſeu coniurante contra epm propriũ
2 lic ſentit glo. ꝙ in iſto non expectatur incorrigibi
litaſ ſed ſtatim deponi põt ? tradi curie ſeculari. Sʒ
glo. aliter ſentit in prcallegato.c. nonimus ubi dicit
quod benigniꝰ eſt intelligere nt procedat ſi eſt icor
rigibilis idem tenet HBar. brix.ij. q.vij. ſi qui ſunt
2 glo.i.c.ſacerdotum alle.in glo uariauit.ſed quod
requiratur incorrigibilitas ſentit gl. in. c. fi. de ieſti.
cogẽ.⁊ in.c.cum non ab homine de iudi.? iſta tãq;
benignior tenetur. ¶ Remanet ergo im nnus ca⸗
exceptus in glo.qui etiam recipit interpretanonem
⁊ reſtrictionem Sed hanc materiam pleniſſime pro
ſequor in.c.at ſi cerici de iudi. ubi generaliter dico
que cꝛimina ſunt digna depoſitione 7 degꝛadatione
? int᷑ cetera allego.c.nouimꝰð Vbo. ſigni.ad ꝓban
dum ꝙ oẽ crimen grane ⁊ dãnoſum elſt depoſitiõe

dignũ ⁊ ĩcontinẽti abſqʒ alia ĩcoꝛrigibilitate debent
tradi ſeculari curie æ uide latiſſime in loeo pꝛealle.
¶ In glo. in Ybo ſpõte ibi poſtqᷓ eſt ↄdẽnatꝰ.dic
clarius ꝙꝙ an ↄdẽnationẽ cõpelli abinrare hbeꝛeſim
cauſatiue.ſ. ꝑ diſtꝛictionẽ ꝑſone ? ↄminationẽ pene
plonalis ⁊ ſpoliatiõis bonoxꝝ:ſed ex q iſte ſpectat
ↄdẽnationẽ nõ põt ampli ↄpelli: qꝛ homo põt coꝛ
riꝑe ⁊ nõ coꝛrigeꝛe ideſt ꝑſonã afficeꝛe nec animuʒ
põt mutaꝛe.xlvij. di. S. neceſſe. n gl. i. V. laicus
in fi. dic clariꝰ ut dixi ꝙ crimẽ beꝛeſis eſt crimen
eccleſiaſticũ meꝛe: Vnde de eo ſecularis iudex n põt
aliquo mõ cognoſceꝛe et laicum ut in. c. ut officiũ
F. phibem eo. ti. li. vi. ſed ad ꝛequiſitionem eccłie
imponit penã. nã ecclia declarat illuʒ heꝛeticũ 2 pri
nat eum omni priuilegio ⁊ ꝛeliquit eñ iudici ſeclari
puniendũ facit ẽt. c. cum ſm leges eo.ti. li. Vi In
glo. in. v. audictia in fi. dic ut hodie hẽtur in. c. ſuꝑ
eo eo.ii.ſi.vi.ubi ↄcludit᷑ ꝙ ꝛelapſus in beꝛeſim au
dit᷑ quo ad ſacramẽta: ſed nõ quo ad euitationem
pene. Intellige g ecchia nõ claudit gꝛemium ꝛe
deuntibus. ſ. quo ad ſpiritualia ¶ Sed queꝛo cirea
pꝛedicta qua pena debẽt puniri heꝛetici. dicit hoſti.
2 Jo. an. ꝙ pena ignis. debẽt ge cꝛemari ut colligit
ex euãgelio Joãnis. xv. c. ubi dꝛ ſis in me nõ ma
net mittet᷑ foꝛas ſicut palme ⁊ areſcet ⁊ colliger enz
2 in ignẽ mittẽt. Sed ius ciuile punit heꝛeticum ca
pitali pena ſen pena moꝛtis ut in. l. ariani. C. de hẽ.
iũcta.l.ultimũ ſuppliciũ. ff. de pe. ⁊ hanc penãꝗ eſſe
debitã inteꝛptaĩ ↄſuetudo. cõuenit eꝛgo in h lex di
nina canonica ciuilis æ cõſuetudinaria ut cõiteꝛ xn
niãĩ pena ignis. n glo. fi. ibi qð no eſt nex cir
ca h uide bonum tex. de Puile. c.i. l. vi. nã ſi exepi⸗
deliquit in loco nõ exempto ꝑdit quo ad deliciuʒ pᷣ
nilegiũ ut ibi. Sed aduene qꝛ illud. c. loquu ibi in
priuilegiato ꝛeſpectu ceꝛi loci:ſed nbi priuilegiũ eẽt
pſonale ⁊ nõ ꝛeſtrictũ ad ceꝛtũ locũ ut ẽ priuileginz

officialũ pape tunc ꝓpteꝛ delictum non pditur pri

nilegiũ de ᷣ latius dico in. c. fi. de foꝛo cõpe¶ In
ea.glo ibi non cognoſcunt epi inre oꝛdinario.
Mi glo.⁊ de ſimili materia hẽtur in c.irrefragabi
li. F. exceſſus õᷓ de offi. oꝛdi.æ boſtien. ſenticbai hic
ꝙ in Vitate iſti ſunt oꝛdinarij ? non delegati: qꝛ ba
bẽr geneꝛalẽ iuriſditionẽ nec extinguit iſta iuriſditõ
mone delegãtis ul delegati ſicut excinguitur iuriſdi
no delegata ut in. c. gꝛatũ de offi. dele.nec obſiat ꝙ
lr̃a dicit delegatis:qꝛ nõ ẽ pĩas in neꝛbo lex eniʒ eſt
ipoſita ꝛebꝰ? nõ vbis ut in. c. cõmiſſa de elec.li. vj.
Jo. an.ↄcludit tenẽdo oppoſitũ ꝙ epi ſunt in hoc
cãu delegati ut in Ia.nec obſtat ꝙ no extinguatur
iuriſditio ꝑ moꝛtẽ: qꝛ delegatio nõ fit ha papa: ſ
a ſede apłica que nũqꝙᷓ; morit ut in. c. ſi gꝛatioſe de
ꝛeſcrip.li. Vj. Irem non fit ꝑſone ſed dignitati que
non morit᷑ ut in. c. qim abbas de offi. delega. iõ trã
ſit in ſncceſſoꝛeʒ:nec obſiat ꝙ in effectu hẽt oꝛdina
riaʒ: qꝛ etiam quo ad effectum iuris eſt differentia
an habeat delegatã uel oꝛdinariam nim ꝛeſpeciu ap
pellarionis inteꝛponende. nã ſi habet oꝛdinariaʒ ap
pe labitur ad archiepm: ut in. c. ꝛomana de appella
tionibus. i. Vj. ſed ſi bẽt delegatã appellabitur ad
ſolũ papã delegante: ut in.c.ſuꝑ queſtionum ð offi.

¶ De beꝛeticis

dele. Er per boc infert Jo an. iicet aliqui contra ꝙ

ſi contingit appellari ab iſtis epiſcopis appellabi
tur ad papam. nam epiſcopus tanquã delegatus eſt

maioꝛ archiepiſcopo quo ad iſtum articulum ut in

c. ſane de offi. dele. ergo non debet appellari ad

minoꝛem. Irem ſi appellaꝛetur ad archiepiſcopum

detrabeꝛeur priuiſegio vltra quam ſit expreſſuʒ qꝛ

ubi exẽpti habent unum iudicem ſcilicet delegatum

haberent tres:qꝛ appallaꝛetur ad archiepiſcopum ⁊
ab archiepiſcopo ad patꝛiarcham ⁊ ſic cognoſceꝛet
ille qui non habet iuriſditionem. VUltimo querit

Jo. an. nunquid in hac poteſtare delegata ſuccedat

capitulum ſede uacante. Et concludit quod non qꝛ
non ſuccedit capitulum in his que competunt epi
ſcopo iure ſpeciali ut nota. de foro compe. uerum.
Jo. mo. tenuit contraꝛium.i.c.i.de maio.⁊ obe.li.
vi. dicens quod in caſu huius.c.? ubicũqʒ eps hʒ
iuriſditioneʒ generalem ſuccedit capitulũ:ſʒ in tene

p̃ num ꝑ nota.i dẽo. c. nerũ.

— „Bona bereticorum
E S entis. cõfiſcant᷑ et in terris
eccleſie applicantur fiſco eccleſie in terris
imperij iudicis ſecularis fiſco ⁊ pꝛocedit etiem ſi ca
cholicos habet filios. MHam diuiditur. primo pre
mirttit deciſum exordium. 2*. ponit ſtatutum de pu
blicatione quod probat per ar. a maiori. tertia ſol
nit obſtaculum. ſecunda ibi in terris. tertia ibi nec.
ora primo quod ĩ terris ſubiectis eccleſie q
ad rempoꝛalem iuriſditionem eccleſia per omnia
uendicat ſibi iura principum: unde came:a pape
tenet locum fiſci facit cle.ij. eo.ii.ibi in filcvm er ꝙ
nota. glo. Jo. an. ſuper ea in. c. quia diuerſitatem ðᷣ
conceſ.preben. (Wora ſeund⸗ quod in t᷑ris im
perij poteſt papa ratione delicti eccleſiaſtici iſtigere
penam publicationis bonorum. appreheſio bonorũ
tamen non fit per iudicem eccleſiaſticum ſed per ſe
cularem ut bic ⁊ in. c.cum ſecundum. eodem titulo.
li. vj. Et aduerte quod ipᷣe huius.c. bona uneniebãt
publicanda:ſed hodie ipo facto ſunt publicata ut ĩ.
d.c.cum ſecundum:unde ſi ductus hereticus in uita
non fuit dannatus ex quo poſt mortem poteſt pro
bari quod fuit hereticus bona eius pñt capi ut ĩi.c.
ij. de preſcrip.li.vj.quia nunc fit executio:qꝛ publi
catio fuit inita ipo iure.⁊ ideo tranſit ĩ heꝛedes fa
cit qð nõ.bar.ĩ.l.eiꝰ qui delatoꝛẽ ff.de iure fiſci et
pꝛout ẽt dixi in.d.c.ij. ¶ 5. 3 licet heꝛeticus
nelit ſponte ꝛedire ad fidem non iñ ꝛecuperat bona
ſua niſi ex miſerico rdia quadã. Q¶ Mõ q̃rto ꝙ de
iuꝛe ꝓcedit ar.a maiori ꝙ ubi reꝑitur maius delic
tum ibi maioꝛ ultio ẽ exeꝛcẽda. xxiiij.q.i.nõ affeꝛa
mus. timo nõ. ꝙ ꝓpteꝛ aceꝛbitateʒ delicti fili
põt tẽpoꝛaliteꝛ puniri ꝓpteꝛ delictum parentũ tãtũ
qꝛ ipſi parẽtes puniunt᷑ in ꝑſonis filioꝝ.l.iſti quidẽ
ff. ꝙ metus cauſa:qꝛ exempla pᷣmi criminis metiũ
tur ĩ filijs. nã ſepe filiꝰ ſeqf᷑ neſtigia pniũ ut.l. q qᷣs
C. ad.l.iul. maiel.⁊ iõ dicit tex hᷣ ſpaliteꝛ:q; ſpiri
tualiteꝛ ? eternalit filius nunq; punit ꝓ patꝛe:æ ita
dʒ intelligi ſcriptura filius nõ poꝛtabit iniquitatem
patris nec ecõueꝛſo vide de boc. xxiiij. q.iij. ſũma
2z.i.q.iiij.in ſũmma.¶ Sed circa pꝛedicta dubinat

ee obnlmeci ol c
ic eno nj t nin nnhr
eline bot niti Gelct/
mlemnre clſiaſtei ceft
eili ver polto ſpenn
iͤtnöa ſuime nnij gi ſ
ſor ponngar mmion.bic o
Neo Nasrotided gi nade
Ntnonepnäcunaebodhen
Ceod lenn on dainn

Judnerns,

WVuxdtſnb inas
lbys orponirse p ag inſfn ni
inch ſoofehii Priw⸗/
mli bltoni eno w f⸗
. (Rar fminpnn :
nite legnit Uatad arulanone
Enſpiſs dloltio no d⸗ ſupl⸗
bEerrieanditzftn Nümeni

dcereni giſi Pbriͤne de

D
II ſtunmngsumi, nſcerpa⸗
„alnetuunlin de
c ni z nuhn ſteice⸗
lullik Cciie
aſam ſſohunr ge n i⸗
otecele mmirlume
algg eopoſ
l droſig
ukmncing ſr
likdetg öe nt⸗
llitin n gnn
.
hninan un

ntis. Bnhmimm
flant ain enns
ppiemmr ſloacſein ns
Nuens ſfſſot octiftcenn ih
8s Mmn dndin, orno p
Mümn. Pann fumun ert
Nnder d. Amionienigl
NaeRds Wriai Net,
oditrtisſideasadee
inidinonon ads e onnin
un gircfun: ce nen ir
A ſri ceiionitin n

1 Auudiſannd
Hus anch o n fhofnt
yr caitartſſi iiigen

gbonorun aporttiſo bohori
nden ecceiaſon ſel le ſ.
coumſerninmtlemint.
wdihe dunst niti

deifuniintälnar

csinu
unmeſinens

n umt n

ommſi

mpnu etirff
Mrriammn

euim,
l
uinig at cl
abirne; Cicn

, „p
ann iemmn

peceienſi
unmhe isfiok iſien
hin an e
. „„Aidi en 44.47,
6 ci ngo Ni nni⸗

itanen bonn
Piin
ur nains eſt
e gi.Nd aſten
vicnihii giiſi

reors iqI

¶ De beꝛcticis

nunquid flliꝰ heretici ꝑdat bnficiũ eccleſiaſticũ: qð
hʒ gl. i.c. ſatis ꝑuerſuʒ.lvi.di.cõcludit non. Sed
circa iſta bnficia filioꝝ nide glo.i. c. quicũqʒ.eo. ti.
li. vi. Et nunquid feuda hereticoꝝ cõfiſcentur: nide
in ſpe. de fen. I.i.vV.xl. Nunquid ĩ publicatione bo
noꝝ ẽt in alijs delictis ab iſto ueniat iuſparꝛonaius
nbi publicatio Bnd ſecularẽ:uide glo.xvi.q.
vij. in. c. filiſs. ¶ In gl. in vbo exheredatio in fi.
nõ.glo.⁊ hãc opi.tenet gl.xxiij.q.vij.i ſũma.⁊ ibidð
archidi. uide Cy. in.l.quiſquis. C. ad.:.iul.maieſ.=
uf tenere hoſt. in ſũma eo. ti. F. qua pens Iʒ poſſet
dici fm eũ ꝙ de mĩa pꝛocedit lex cinilis:ſed ð equi
tate ꝓcedat h.c.uel diſtiguat᷑ an heꝛeticꝰ fuit dãnatꝰ
iu uita ? ꝓcedat h.c. an poſt moꝛtẽ ? pꝛocedat ius
ciuile. Jo. an. dicit ĩ teꝛris iperij põt ſeruari ius
ciuile cuiꝰ diſpoſitio ẽ benignioꝛ. Sed ĩ terris eccle
pᷣnalebit h.c.æ mirãdũ de hac opinione. Jo.an.nã
raro hʒ opi.ſaltẽ nõ ꝓbabilẽ. nã hec opi.nullam hʒ
in ſe probabilitatẽ cũ hoc.c.expꝛeſſius fecit mentio
nẽ de teꝛris iĩperij zæ mãdat pꝛincipes ſeculares ad h̊
cõpelli nec boc caſu curãdũ de.l.qꝛ cũ hoc caſu cri
en ſit mere eccleſiaſticũ ut ĩ.c. ut offm. F. pꝛohibe
mus. c.ti.li.Vi pene ĩpoſitio ſpectat ad eccleſiaſticũ
iudicẽ æ nõ ad ſecularc.xxxiij.a.ij. F. in boc ¶ Irẽ
r̃a hoc ꝓbat ꝑ ar. a maioꝛi.⁊ hãc opi. glo.ſequitur
bic do. An.⁊ nõ nideo ꝙ ĩ aliquo ſit heſitandum
ꝑ rationẽ ſupꝛadictã maxie hodie ꝑ auẽ. gaʒaros.
C.ęo.ti.que nẽ concoꝛ. huic iuri canonico.
Aduocati uł no
J ad nerſus. tarij hereticis neſ
eoꝝ defenſoꝛibꝰ fauẽtes aur ſub eis litigã
tibus pr̃ocinãtes ⁊ ꝓ eis inſir̃a ſcribentes infames
ſunt ab illo off cio ſuſpẽſi. Dꝛimo ponit deciſum
exoꝛdiũ.ffo ꝓhibitionẽ.tertio penã. fa ibi qꝛ. tertia
ibi qð ſi. W vio lr̃am in pꝛin.qꝛ ſolet iſte tex.
quotidie allegari: æ nalet ad excuſationẽ ſuperfluita
tis: ut ſpalis diſpoſitio nõ dicar̃ ſuꝑflua Iʒ cõtineat
ſub generali:qꝛ quaqʒ fit ut plꝰtimeat᷑ æ hoc nult iſte
tex dicere.nã gñalit᷑ eſt ꝓhibitũ ne herericis fauto
ribꝰ ⁊c.aliqðᷣ ſubſidiũ pᷣbeat᷑:ſed nũc ſpãliter ꝓbibẽ
tu c iſti ut magis timeat᷑: qꝛ ſolet plus timeri æcẽ. 4
M. fo ꝙ aliud eſt auxiliari: aliud eſt conſulere: ſi
ud fauez. ponũt᷑ .n. ut diuerſa ? ideo unũ nõ opꝛe
hẽ dit aliud.l.ſi idẽ. C. de codicillis.æ hͥ facit ad ſia
iuta odioſa:ut ſi loquant᷑ de auxiliãtibꝰ nõ includãt
cõſulẽtes nuel ecouerſo. ¶ Mõ.teꝛtio rõe delicti ec
cleſiaſtici põt eccleſia punire laicos pena infamie et
ſuſpende? eos ab eoꝝ officijs. Bed erca H que
riẽ nũquid iſtrumẽta cõfecta ab iſtis ſuſſ pẽſionez te
neãt: æ cõcludit hoſti. ꝙ nõ facit quod nõ. in de. ij.
de magiſ. Sed quid ĩ caſu ubi iſti fuerũt pꝛocinati
dicũt quidã ſñiam latã ad eoꝝ prociniũ iꝛritandam
H in inꝛe nõ ꝓbat᷑. vñn eẽt neceſſaria declaratio ſm
.an. Sed hec ↄſtitutio poterit hr̃e effectum ĩ h
qꝛ a pꝛincipio poterũt remoueri a pr̃ocinio. Itẽ lu
crũ acquiſitũ poterit erogari in pauꝑes ar.in.c.cnʒ
ſit. . ti. pꝛoxio ? trãſgreſſoꝛ poterit ali puniri.
n gl. i. v. auxiliũ ibi boc porerit br̃e locũ.. ãnuy.
Aluerte qꝛ að diẽ gl. de ãno ꝓcedit ĩ ſuſpectis de
hereſi: ita loquimur. c. excõminicamus.alle. in gl. ſed

—

ſi conſtꝛt de hereſi non expectatur aliqð tpᷣſ. hoſtiè.
dicit ꝙ ſi iſti conueniuntur ſi uper aliquo erie ab he
reſi tẽ audictia non eſt denegãda nec iuſta ſnia.Et
ſi diceres q̃iter iſti pũt conueniri cũ debeãt puniri
pena morus ut dixi in. c. ad abolẽdã gᷓ e.ꝛndet iple
põt procedere in eo qui redit ad fidẽ:nã talis dʒ
detrudi ad agendam pnñiam ut in. c. pe.j. eo. æz ſic
procedi poterit in cq õ eũ. Jo. an. dicit ſe nõ credẽ
ꝙ hoc. c. hat locum redeũtibus ad fidem ar.in. c.
ſtatutu m e.ti.li.vj. põt dici ꝙ iſtud.c. ꝓcedit qn hbe
reticus ꝓpt᷑ ipſius potẽtiã uel ꝓpt᷑ fauorẽ qñi ipa
lis de fẽo puniri non põt:tẽ nullũ pꝛociniũ nullũ au
xiliũ ſit ipẽdẽdũ ⁊ oĩs audiẽtia ẽ eis denegãda. Si
ãt põt hereticꝰ de fẽo puniri tũc aut perſeuerat in
hereſi ? dĩnatur pena mortis ut dixi. Aut redit ad
fidem ⁊ non hʒ locũ h̊.c. qꝛ no dx aplius hereticꝰ ulł
fautor hererici:⁊ iõ licite pro cis exercet aduocano
2 iſtrumentum ſcribitur. Abbas. 1
S aici nõ
Bm ex iniuncto. Prdiec
nec occulta conuenticula faciant nec ſaceꝛ
dotes reprehendant.h.d.in ſumma . Diuiduur.
nan primo ponit triplicem reprehenſionem laicoꝛũ

quã fo ꝓſeqᷣtur p pmã ibi deꝰ. ſᷣo faʒ ibi ſicut eniʒ
tertio ttii ibi ſz. ( pꝰ ꝙ iſtãtes circa ĩtelleciũ
diuie ſcripture ſũt cõmẽdandi:æ= et cõmendandum
E ſtadium adhortandũ ſᷣm diuinã ſcripturam:lʒ g
nõ põt qͥs publice uel occulte pᷣdicare niñ ſit deſſiatꝰ
põt adhortare ꝓrximum ad miã vitans fʒ diuinam

ſcripiuꝛam.¶ Nõ fo ibi pᷣdicat ſupeꝛ teca: p
cator uel docẽs dʒ ſtare in altiori loco. (EE
ibi pᷣcipimꝰ ꝙ doc.in eccleſia ſũt nalde bonorandi:
unde ipſoruʒ ordo di precipuus:æ mlia prinilegia
ↄſequũtur doc.ab imperio de qbꝰ in.l.i.C. de pro
feſ qͥ in urb. ↄſtã.li.xij. z.l.medicos ⁊.l.ſe. C. de
fel. æ me di.li.x.aliquid teiigi in. c. qᷓto o. de magiſt.
s ꝗqrto ꝙ non ẽ credendum alicui aſſerenti ſe
miſſum a deo uel ab eo iſpiratũ niſi h̊ ondat cEa
nionem miraculi ł ſcripture ſeu ꝑ teſtimoniuʒ ſpale.
Arẽ nõ in vbo lʒ ꝙ ſcia eſt nalde ncẽia ſacerdotibꝰ
peccant ergo ſacerdotes z maxime bntes curã aia
rũ ſi non inſiſtunt ſtudio larũ.nam ignorãtia oiuʒ
errorũ dr eẽ mr̃.xxxviij.di.ignorantia.Et quã ſci
entiam debent hr̃e clerici uide no.de.elec.c.cũ in cũ
tis. 5 ibi dijs non detrabes. ꝙ ſacerdotes ap
pellãtur dij z h ꝓp:er oꝛdinis excellentiam 2 officij
dignitatẽ. Et nõ ex eodẽ. v. ꝙ qᷣqʒ ſacerdoſ ꝛcſpec
tu oꝛdinis d; hie dignitatẽꝛz h̊ capiendo dignuaté
large. Ter B no laicos en bendendos paruz defe
rentes ſacerdotibus. lem no ꝙ quiiqꝗʒ põt cẽt
ſuꝑioꝛẽ occulie coꝛꝛipeꝛe nõ in maniteſie Exquo
ifertur ꝙ et denũciatio euangelica ꝛeſpeciu ſupioꝛiſ
ꝓeedit uide etiam bonam gl.xxi.di.nolite que dicit
triplicem eſſe ꝛephenſioneʒ. qᷓdam eſt iperioſa:æ iſta
tm ↄpetit ſuꝑioꝛi:qᷓdam eſt ſocialis z caritatiua:et
iſta ↄpetit cuilibet ẽt ſubdito:dũ in eã occuſte exer
ceat ut hic. qᷓdam eſt temeraria: æ iſta omnibus pꝛo
hiber̃ ¶ Micimo nõ ꝙ eps fundat intenionem ſuã
de iure cõi ſuꝑ inſtitutione ⁊æ deſtitutione ſacerdoiũ
ad eßinergopectat inſtitutio in quolibʒ beneſicio
0

¶ He bereiicis.

ſue dioceſis ⁊ deſtitutio. xvi.q.vij.c.nullus. nide
bonã glo. in. c. qᷓꝙᷓ de elec.li.Vi. Mꝛelatus ge inle
rioꝛ uendicans ſibi ptatẽ iſtimẽdi uel deſtiuẽdi dʒ
B ꝓbare:ꝛ de iure cõi iſta ꝑrinent ad epm ur h. er
gñaliteꝛ an ſolus eps an vo cũ cõſilio ⁊ ↄſenſu ca

iruli uel aliꝰiferioꝛ poſſit confene beneficium di
P (
n

pleniſſime in. c. cum eccleſia ulierana de elec.
glo.i vbo miraculi æ de hac mõ uide bo. glo.in. e.
nnico de ꝛeli 2 uene.ſan.li. Vi:ubi narrãtur ea qᷓ ſi
de eſſentia miraculi ¶ In: gl.ĩ Vbo ꝙ qſaʒ tenet ĩ
ſi. de mã denũciatiois quoruplex ſit: æ an ſit in pcep
to ⁊ qui admittãtur ad denũciandũ.⁊ de młiis alijſ
plene tractat᷑ in.c.nouit S de iudi.dic ui ibi.⁊.ij.q.
.i. ſi peccauerit. In glo.n ex glo. ꝙ iſta duo
ſunt ↄnexa ut deſtiturio ſpectet ad eum ad quẽ ſpe
ctat inſtiutio:æ hboc ꝓcedit fm hoſtien.de iuꝛe cõi.
nam de iure cõi ad quem ſpectat unnʒ ſpectat ⁊ ali
ud. ſed ſi ex iure ſpᷣali pnta pᷣſcriptiõe uel ex conſue
tudine ad aliquẽ pꝑtinet inſtitutio nõ ſpectat ad euʒ
deſtitutio nec denũciatiõis amiſſio: al ſeqneꝛetur ꝙꝙ;
plus eſſet pᷣſcriptũ qᷓ; poſſeſſuʒ õ ꝛegulã ſine poſſel
ſione de ꝛeg. inr.li.vj.⁊ cũ hoc dicto cõit᷑ tranſennt
doc. Ex bis collige plura q̃ ueniũt quotidie ĩ practi
ca.pꝰ ꝙ pᷣſcribẽs ptᷣatẽ ↄferẽdi aliqð bñficiũ nõ ui
detur pᷣſcribeꝛe ptᷣatẽ ꝛemouendi uel deſiſtẽdi illum
quẽ ipſe ĩſtituit:qꝛ iſta ſunt diueꝛſa. vñ pꝛeſcriptio
in uno nõ extẽdiũ ad reliquũ ẽt ſi der̃ int ea quedaʒ
cõmunio ſicur é ĩteꝛ iſtiiutionẽ ⁊ deſtitutionẽ. ↄcoꝛ.
de deci.c. cũ cõtingat ubi pᷣſcribẽs decias ĩ aliquo

loco nõ ur̃ pᷣſcripſiſſe decimas nonalium. ¶ Secũ

do nõ ꝙ priuilegium cõcedẽs pĩatẽ iſtituendi non
extẽdit᷑ ad ptᷣatẽ deſtituendi qð ego fateoꝛ ubi pui
legiũ nõ eſt ↄceſſum ab eo in cuiꝰ pꝛeiudiciũ ueit ur
qꝛ a papa cõcedit᷑ alicui pᷣlato inferiori ptᷣas deſiſti
tuendi qꝛ ̊ priuilegiũ tanqᷓ; tẽdẽs in piudiciũ oꝛdi
nariorũ dʒ ſtricte iutelligi nit nõ. Inn. de dona. cnʒ
dilecti. Sʒ ſi priuilegiũ eſſz ↄceſſũ ab eo cnius iuri
dtrabit᷑: æ tũc ẽ magis dubium:quia hoc caſu pri
uilegiũ recipit latiſſimã inteꝛptationẽ 5 cõcedentem
ut in. c. cum dilectus de cõſne. ⁊. c.olim de v.ſig.et
..fi. ff. de ↄſti. pn. uñ hoc cãu ur̃ ꝙ ꝓpt᷑ iſtã cõnexi
tatẽ ⁊ cõioeʒ qᷓ ẽ ini iſtitutioneʒ ⁊ deſtitutionem ni
dearur cõceſſa ẽt deſtitutio: ꝓ boc facit.c.ex ꝑte de
deci. ubi puilegiũ ↄceſſaʒ ſuꝑ decimis nõ ſoluedis
exiẽdit᷑ ad noualia qð ſecus eſt in pꝛeſcriptione ut
in. c. cñ cõtingat pal. fac qðᷣ nõ. pau. de leaʒa. in cle.
nnica de ꝛenũ. circa hoc qð dixi in quadaʒ diſputa
tione que incipit duo clericali oꝛdine ⁊c.aliquid di
xi de fo.cõpe:ſiquis 3. ¶Alrimo collige ex glo. ꝙ
pᷣas recipiẽdi ꝛeſignationẽ beneficij nõ pertinet ad
pntem inſtitutionem de iure ſpali ſed ad eum qͥ põt
inuitos deſtituere: de quo m dic ut nõ. ꝑ Inno. de
renunc. qð in dubijs ⁊? peꝛ glo.? paulum in cle.i.ð
renunt. ? dixi in diſputatione predicta.

FXcommunicamus.

— Hʒ multa dẽa. ⁊ põt ſic ſũmari fa uarie
tatem dẽorũ. Excõicati ſunt oẽs heretici q̃pnſcũqʒ
noibus noĩentur. h. d. uſqʒ ad. . damnati æc:· Daʒ

nati de hereſi per ſecularẽ iudicẽ puniũtur æ bõa lai
coꝛũ heꝛeticoꝛũ ↄlſiſcãtur ⁊ clericoꝛũ bona applican
tur eccłiis ubi bñficiati erãt. h. d.uſqʒ ad. S. qun ãt.
Saſpectus de beꝛeſi ſe nõ purgans ad aꝛbitriuz
ſupioꝛis excõicat᷑ ⁊ exñs peꝛ annum in excõicatione
nt heꝛeticꝰ dãnat᷑.h. d. uſqʒ ad. ꝗ. monetur ¶ iã
tes ſeculares ꝑpetui uel ſpales iurare tenentur uni
nerſos heꝛeticos ab eccleſia daãnatos pꝛo uiꝛibus ex
terminare ⁊æ tpᷣalis ds nõ puꝛgans terrã ſuam he
ꝛeticis excõicat᷑: æ ſi ꝑſtererit in excõicatione ꝑ ãnuʒ
nunciat᷑ pape qui fideles eius a iuramento abſoluet
æ eius teꝛrã fidelibus exponat ſaluo iuꝛe pꝛincipalis
domini niſi ⁊ ipſe ſit in culpa.h.d.uſqʒ ad.S.catbo
lici. ruce ſignati ad exterminationem beretico
ꝛum gaudeẽt prinilegio ↄceſſo cruce ſignatis in ſub
ſidium teire ſancte. h. d. uſqʒ ad. . cꝛedentes ⁊c. ibi

ponit̃ pena cꝛedẽtium reccptatoꝛũ ⁊ defendentiũ he

reticos. pꝛio laicoꝛũ. fo clericoꝛũ uſqʒ ad. F.qꝛ vVo
nullus dʒ ſibi officiũ pdicandi aſſumeꝛe miſi h ſibi a
jure nel a ſede apłica uel a dioceſano epo lnia oce
dar᷑ ał excõicat᷑ æ nõ ꝛeſpilcẽti alia pena iponuiur.h
.d uſqʒ ad. S. adiſcimus. Archiepi ? e iferio rum̃
ſuoꝛũ ꝓnicias ⁊? dioceſes ſuſpectas hites de heꝛeſi
ſalt ſet in ãno per ſe nel ꝑ alioſ idoneos uiſutet qui
êt debẽt ſi hͥ expediret exigere iuramentum ab ulis
de uicinia ad ꝛeuelãdos heꝛeticos ⁊ occulta conuen
ticula celebꝛantes: quos ꝛeuelatos ꝛelapſos caneni
ce puniet ⁊ renitentes iurare it heꝛetici ↄdemnent᷑
h. d. uſqʒ ad. S. uolumus. ¶Epilcopus negliges
in heꝛeſi plequenda a dignitate epali eſt ꝛemonẽduſ
7 alius idoneus eſt ſurrogãdus. h. dicit uſqʒ ad fi.
ptes patent per. F. ¶Mõ primo dictum geneꝛale
ꝙ; oẽs heretici ſunt excõicati ⁊ anathematizati. ana
thema tamen in effectu non diffeꝛt ab excõicatione
niſi reſpectu ſolẽnitatis qꝛ anatbema fertur cum ſo
lemnitate de qua.xi.q.iij.debent ⁊ ceꝛta ſolemnitas
requirit᷑ ẽt in abſolutione de qua ibi ⁊ in.c.ſequẽti
NMõ in. S. damnati tꝛiplicem penam heꝛeticoꝛũ.pꝛia
& ſpñalis ut excõicatio.fa coꝛpoꝛalis ut cremalis.
tertia bonorum pena: qꝛ oĩia bona dent ↄfiſcari: et
hodie ipſo facto ſunt ↄfiſcata ut in. c.cũ fm.e.ti.li.
Vi. E vbona clericoꝛũ heꝛeticoꝛũ nõ cõfiſcat̃
fiſco eccleſie uel iudicis ſecularis ſed applicantur ec
cleſijs ĩ quibꝰ hũerunt ſtipẽdia.i.eccleſijs quas hũe
ꝛunt. Et aduerte qꝛ tex. bic nõ explicat quid de bo
nis clericoꝛum qui eccleſiaſ nõ habebant: ? ſatis pu
to ꝙ debeãt applicari epo loci qui illa in pios uſus
diſtꝛibuat ad ̊ quod in ſimili nõ Inno. in. c. fi. oni
cle. uł uoné. ⁊ fre.de.ſenis conſilio.xx.⁊æ quod nõ ĩ
.c. qꝛ diuerſitatem de conceſſ. ppen. Idẽ puto de
bonis clericoꝛum decedentium ſine heꝛede:ut ſi nõ
habuerunt eccleſias applicent epo ꝑ nõ. in locis pᷣ
alle. qð nõ ¶ Itẽ nõ in. F. moneãtur qy quidã ſũt
pates ꝑppemi quidã tpales. Item ꝙ quilibet hens
officium publicum cum iuriſditione põt appellari
ptãs a ptãte quã hʒ.ſicut in ſimili nõ de magiſtrati
bus in. eum qui. ff. de iuriſditi. om. iu. Item nõ.
unum caſum reſeruatum pape videlʒ abſoluere

uaſallos a fidelitate alicnius domini ſen exponere
terram alicuins alijs occupandam (& ex hoc

ili hhnufen Fch z i

“
amuͤtz Ren iſd
lnnſired

iurupnor t iſo hanni
rofei vbluñ t hthn
IrcthGtααMen e
in ohii eff i ⸗
iccician M offi h.
ncͤliri bibe uoleimn ſſtpr
Heſte Pbisiccin e⸗ r.
iroKrd ger iciiſſm
oMClanmit genſſind ein
igllicca dein g iricii
Nealeg dſeensin isin
Kti atoivog degar garitſt n
ſoi af bon citnbuuni pptcd
ur pecſivr od coſanont:
rocnone Moͤcſt alrd ino e
uni ſan mumms gyrrecnn
ihettis ebei pcinigo voſ ammn
munnct eo .l Fl ln pi kns in

scibibihei p irid ro il

stincnidthng ii rö türdet
enotiudenf go rung
dnnntachd einnleen ar en
Deneccoincidind. ngoe
gnlr o be hoe ic nnd, mie
Nigbinnaboſinoineinß,
mliſſſe arier niin finn

8 ronmmiminz it
inchinmn aii in
in gilcnineel
ſnelncsne dgdn

if ſn
ſizdenditliner l

ſa tacletn do in ae
Npllin alawn poniprh
imms. Anbiihleit ifnervn
Neeſs ſuſouns hiseheneſ
enclo noficonens iſtetri
tacyöigere iururenom eb itis
Msdeditdd cn nen
Ads Wdand Winſcs heni

onts nue MpettdiNente e.
mm Eane legicis

Ndtdigninrcnl dt mnonidl
imnogichs hdil Med f,

„.☚

nimn dun orul
rruai tanutmnin an

n von fer ob ncitatone
rstanubene Gnmrn
ii emn teenſohmnins
fone e annidit in nii
cdiecnenan tentdihin

S
gio ſn Cnoilon mnid,

vnöltoniin fated
riimuntüfut
omceici beni i ni
nnckn ne itapiumſc
dies nne a g
mn l laline⸗
es Hranct .
ct ptuptili ſtis 1
ginios ie
n.ckl.oi

,„

¶ De bercticis

? ex tex.nõ.qꝙ rõne delicti eccleſiaſtici põꝛ papa ab

ſoluere oẽs naſallos æ ſubditos a poteſtate alicuiꝰ

dni tpᷣalis ⁊æ totũ teꝛritoꝛiũ ſuũ exponere alijs occu
pãdũ. Et ꝑ h̊ arguit ꝙ ſolus papa põt pᷣdicare cꝛu
cem aliquẽ dñm.i.exponere illũ dñũm crioſum uit
ipune poſſit innadi.facit qð ĩ ſil habet i.c. ꝓ hũani
de homi.li.vi. ¶ Itẽ nõ. ꝙ delictũ naſalli nõ dʒ re

dũdare ĩ piudiciũ dñi:lʒ imineat publicati onoꝝ
uide qð nõ.in ſpe.ti.ð feu..i.uer.xl.¶ Mõ.i.v.

catholici nero ꝙ cruce ſignati in hereticoꝝ extermi
nationẽ ⁊ cruce ſignati in ſubſidiũ teꝛre ſancte.ſ. ci
nitatiſ hieroſolimitane equiꝑant ĩ pꝛiuilegijs gaudẽ
dis. nã cruce ſignati ĩ ſubſidiũ teꝛre ſancte hũt mui
ta pꝛiuilegia qᷓ fuerũt deciſa ĩ.c.ad libeꝛãdũ ð iudeiſ
? iter cetera hñt remiſſionẽ pene ⁊ culpe:⁊ bʒ ↄſue
tudo iĩducta per ĩquiſitoꝛes ⁊ religioſos ꝙ aſſumen

Ac e⸗ ippe paciſ gaundẽt h̊ puilegio ⁊æ alijſ.
ð.ĩ. S. credentes.xij.uel.xiij.penas credentiũ

ſeu receptatoꝝ æ defenſoꝝ hereticoꝝ. ¶ Er nõ ꝙ;
bẽe officiũ publicũ z hr̃e poreſtarẽ eligendi ad illud
ſunt diuerſa.Ex qꝰ infertu: ꝙ; pꝛoniſio inhabilnãs
quẽ ad publicũ offm habendũ nõ dʒ extendi ad po
teſtatẽ eligẽdi ad illud offm qð nõ. ¶ In glo. in vx
bo cõdẽnet᷑ ibi hec niolẽriſſima eſt preſumptio.nõ.
glo. ? ſileʒ glo. bẽs ĩ. c. cũ iter de pur. ca. ⁊ in. c. ð h
de ſimo.¶ EÆt nõ. ꝙ ex niolẽtiſſima pꝛeſumptione
quis põt cõdẽnari ⁊ gꝛaniſſimo crimine ⁊ ita dʒ in
telligi. l. idicia alle. in gl. dixi ĩ. c. iij. de pꝛeſump.
In eadẽ gl.ibi ſecus in alijs criminibus dic q; ſec
eſt ĩ caſn ĩ quo gl.allegat qui eſt nalde ſeparatus a
no.i.qñ bona diſtribuunt᷑ ꝓpt᷑ cõtumaciã alicuins
nec ꝓceditur ad excõicationẽ: ſed ſi eſt pceſſum ad
excõicationẽ nõ eſt aliud imo eſt idẽ in alijs cꝛimini
bus.nã ſicut excõicatus ꝓpter cõtumaciã cõmiſſaʒ
cã hereſis habet᷑ ꝓ cõuicto poſt annum ur in. c. cuʒ
contu macia eo.ti.li.vi.ita ꝑſiſtens in excõicatione
ĩ alijs cribꝰhabet᷑ ꝓ cõnicto quo ad illa nt in. c. rur
ſus ⁊ in.c.quicũqʒ.xi.q.iij.nõ aũt habet᷑ ꝓ cõnicto
de hereſi ut bic in fi.glo.dẽ = nõ.in glo. in. d. c. cnʒ

cõtumacia.⁊ de chcr Hercidurne ⁊2 quicũqʒ
plene dico in.c.i.ð indi. ¶ In glo. eadẽ ibi ur ipu

gnet nos de hoc dic ut nõ. xxiiij.q.iij. dicit apłs.

n glo. in nerbo ſaluo iure in fi. dic ꝙ illud. c.
loquit᷑ ĩ filijs hereticoꝝ qui in vitate niuẽte pꝛe nõ
ſũt dni lʒ ſperẽt ſieri. Ne eſt ſpãle in filijs:qꝛ ĩ ipſo
rum ꝑpſonis puniunt᷑ parẽtes l.iſti quidẽ.ff. qð me.
cã. Ncẽ in eis timetur deliciũ paternũ.qꝛ ſepe filius
ſequit᷑ pateꝛna ueſtigia.l.quiſquis.ad.l.iul.ma. Sʒ
tex.iſte loquit᷑ in exrraneo qui bʒ directũ dñium in
feudo ĩ quo ceſſant oẽs rões pᷣdicte.ideo ꝓpt᷑ delic
tum alteriꝰ puniri nõ dʒ.¶ In glo. i Ybo artraxe
rit ĩ fi.? idẽ pnto rõne delicti ↄcernẽtis ipſam xpia
nitatẽ. y dicere nõ ĩpugnet᷑ xpᷣiana fides ar. optimũ
in. c.ꝓ humani.de homi.li.Vi. Et ex hoc nõ.tres
caſus in quibus eccleſia põt indicere beliũ etiã õ ſe
culares. Dicit et ꝙ ſi ipugnat᷑ ĩperaroꝛ ſen aliqui
lunt ſibi rebelles inuabit papa ĩpeꝛatoꝛc in bello in
dicẽd xcvi. di. duo. tenet Inno. de fo. cõpe.lʒ qðᷣ
nõ. ¶ In glo. in Vbo cũ auctore dãnetur in fi. ho
die nero reſcriptũ impetratũ ab excõicato excõicati

one ſuppreſſa eſt ipſo iure nullum niſi in qbuſdã ca
ſibus ꝓut legitur ⁊ nõ.in.c.i.de reſcrip.li.vj.⁊ dic
nt ibi ⁊ eo.li.c.pia de excep. Cara gio to de
claꝛarione tex.op. ..dãnati ubi dx ꝙ dãnati ð̊ he
ꝛeſi ꝛelinquendi ſunt ptatibus ſeculaꝛibus peꝛ eos
puniendi:cuiꝰ ↄtꝛaꝛium innnit tex.in.c.ad.abolẽdã
5 eo.ii. ubi dr̃ ꝙ ſi nolunt ueniꝛe ad fidem non fit
iſta tꝛaditio. So. Jo. an. in quadam apoſtolila hic
ſentit ꝙ iſti ſũt tꝛadendi niſi nellint ꝛediꝛe ad fideʒz:
⁊? ſic ſentit ꝙ nedũ an dãnationẽ de heꝛeſi ſed enã
poſt ſniam pnit redire ad fidem ⁊? euadere hanc pe.
Idem tʒ glo.nõ.ᷣin.c.pe.j.e.ti. Sed tex.in prealle.
c.ad abolendam facit in contrarium. ubi requiritur
ꝙ incontinenti redeant ⁊ ſponte.nam poſt dãnatõʒ
nidentur h facere timore ꝓbationũ ſen pene iponẽ
de:facit qðᷣ nõ.archidi.in.c.ut commiſi eo.ti.li.vj.
ubi relapſis dũtaxat non parcitur:ſemel ergo lapſi
ſʒ condẽnatis parcendum eſt:ex quo uolunt ad fidẽ
redire. z. Jo.de lig.in.c.ad noſtrũ eo.ti.ſed prima
opi.eſt mitior ⁊ iõ tenenda.Et pro ea adduco i ar.
:c accuſatus eo.ti.li.vj.ubi relapſis duniaxat non
parcitur.ſemel ergo lapſis ʒʒ condemnatis parcen
dum eſt:ex quo uolunt ad fidem redire. ¶ Et hoc
nõ qꝛ expreſſo iure non probatur immo poni poſſʒ
defendi contrariũ:qꝛ iſtud.c.in damnatis nullã dat
indulgentiam ⁊.c.ad abolendam loquitur de redeũ
tibns ſtati ⁊.c.pe.j.eo.laquitur de depᷣhenſis ĩ hẽſi
2 nõ de cõdẽnatis.ſʒ ut dixi alia opinio tãqᷓ; mitior
ſequenda eſt ar. rle odia ⁊? rle in penis de re.iuris
li.vj. Et ad.c.ad abolendam colorate rñderi põt
ꝙ ſatis incontineri dr̃ redire ſi nullã dilationem ex
pectat nec impoſitionem pene ar.l.di.ponderet. uel
põt dici ꝙ aut ſunt condemnati ð heꝛeſi ſed adhuc
non ſũt traditi curie ſeculari:⁊æ hʒ locum iſiud.c.ex
quo ad iſtum effectum dicuntur incontinenti redir᷑.
Aut ſunt traditi curie ſeculari æ priuati omni prini
legio per degradationem actualem:æ tunc non ſit
locus pnie:?z vr iſta ſatis bona conſideratio.nam
tunc proprie non nidentur uenire ſponte nec incon
tinend Cdorrn F. qui ãt inuenti de.c.ad abo
lendam g eo. ubi dr̃ ꝙ ſi ſuſpectus de hereſi ſe non
puꝛgauerit ad arbitrium epᷣi incontinenti damnatuꝛ
ut hereticuſ:⁊ in iſto..primo dʒ excõicari æ poſtea
debet expectari per annum. So. fᷣm doc.iſlud con
trarium loquitur in his qui ſuſceperunt purgatio
nem ⁊ defecerunt in ea quia uoluerunt inꝛare uel
non inuenerunt purgatoꝛes pꝛopter nebementem
ſuſpitionem eoꝛum:æ iſte.ꝗ.intelligimur ĩ eo qni fuit
contumax in purgatione ſuſcipienda:non auteʒ de
ficit in ea:æ ideo tanq; contumax deber condemna
ri:⁊ ſi perſenerauerit per annum iudicabituꝛ hereti
cus,. nam deficiens in purgatione punitur ut conui
ctus:nt in.c.accedens de accu.Sed ſeꝰeſt ĩ eo qui
eſt contumax in ſuſcipienda purgationcll Bahenn
tra hoc nideiur tex.ſingnlaris in.c.decernimus.iij.

q.ix.ſecundum unum intellectum:ſed dic de intelle

ctu huius.c.ut dico de do.? comu.cum dilecti.
Itrem querit hic Moſti. quid ſi quis fuit ciratus uit
neniret ad ſuſcipiendam purgationem:æz quia non
comparuit fuit excõmunicatns: nunquid babeat
0 2

¶ De bereicis.

locu iſte. S. Ciꝛca hoc multuʒ inſtat. vVĩ cõcludeꝛe
ꝙ nõ:qꝛ non ẽ ↄtumax in ſe purgãdo.in quo caſu
inrelligit iſte tex. ſed in ſuſcipiẽdo purgationẽ. Sed
hoc hodie nõ ur ꝓcedeꝛe per.c.cum contumacia. e.
ti. li. Vj. ubi dẽ ꝙ ſi ↄtumax in cã heꝛeſis excõicatur
2 ſi ſtat in excõicatione ꝑ ãnuʒ hẽtur pꝛo connicio.
= iõ ſi in citatiõe fuit expꝛeſſuʒ ut ueniret ſe ad pur
gandũ:quia eꝛat ſuſpectus de heꝛeſi ſatis habebit
locũ illud. c.? ꝑ tex.illius.c.? ꝑ auẽ gaʒaros C. e.
ti. eſſet dicẽdũ ꝙ poſt annũ nõ eſt neceſſe ꝙ cõuin
catur per ſñiaʒ. naʒ ur̃ cõdẽnatus de beꝛeſi poſt an
num: iſta la nideat᷑ requireꝛe ſſiam dum dicit: ue
lut heꝛetici cõdẽnent᷑. nec ob.ſi dicat᷑.lex ciuilis nõ
potuit cõdẽnare de beꝛeſi:qꝛ leges condite o here
ticos in fauoꝛẽ fidei ſunt appꝛobate peꝛ papam ut
in. c. inauiſitiõis.e.ii.li. vj.hoc tenuit boſti.⁊ bene.
ppo. S. S. moneãtur i. v. ſi Vo: ubi dẽ q ñs
tpalis negligẽs dʒ peꝛ metrapolitanum et ceteꝛo s
uinciales epos excõicari.nam nideĩ ꝙ ſolus eps h
poſſit ut in. c. ad abolendã. S. ſiatuimus o eo Sol.
duplex eſt. prima ꝙ illud loquit᷑ de paruo dno: ſed
iſte. F. in dño habenie ꝓuinciã ſub ſe. uel ẽt melius
iſta pluralitas dʒ cõceꝛneꝛe pluralitatem dnox 2 lo
coꝝ ut ſu ſenſus ꝙ archieps excõicabit i ſua dioce
ſi conſtirutos ſic ⁊ ceteri metropolitani ĩ ſuis dioce
ſibus:⁊ iſta melioꝛ cum caſus graues reſeruẽtur h
2 in ſequentibus ipſi pape ppo. contra. F. cꝛe
dentes ⁊? nidet̃ ꝙ credẽtes debeãt incontinenti iudi
cari ut heretici nt in. F. pe..ce.⁊ bic dicit oppoſitũ
qꝛ pꝰ excõicant᷑:poſtea expectãtur per annu. So. 5
riũ ꝓcedit in credentibꝰ enoribus herericoꝝ:unde
cum ipſi deuiant a fide. heꝛetici ſunt. F. iſte põt itelli
gi in credẽnibus hereticos eſſe bonos homines er
eis fauentes:non ramen cꝛedebant eorum eꝛꝛoꝛibꝰ.
In. F. qꝛ nõ nulli queꝛo qui ſunt illi qᷓ pᷣdicaꝛe pñt
So. epᷣi pꝛedicare pnr peꝛ totñ oꝛbem ẽet in alienis
dioceſibus:niſi ꝓhibeant᷑ a dioceſano qui ſine cã ꝓ
hiberi non debent cum ſint miſſi a deo ad pꝛedicã
dum iuxta illud euangelicum. ite æ pꝛedicate enoge
linm omni creature.nam epi in locũ apoſtolorum
ſuccedũt.xij..q.i.uidẽtes.xxi.di.iĩ nouo.tenet hoſti.
hic. ⁊ bẽs bonã glo.in cle. archiepo de priui. Item
dic ꝙ omnes habentes curã aiaꝝ pñt pdicare ĩ eo
rũ locis:qꝛ tenent᷑ inſtrueꝛe populũ ſibi ſubiectum.
Ptinet.n.pꝛedicare ad officiũ cure ut nõ.i cle.una ð
regu. Itẽ hodie mendicãtes hñt priuilegium ꝑ uni
neꝛſum oꝛbem. limitatũ tñ ut hẽtur in cle.dudum ð
ſepnl Sed an iſti inferiores pnt alijs pt̃atem pꝛedi
candi cõcedeꝛe:iſta la ur̃ inuere ꝙ non qꝛ im facit
mẽtionẽ de papa ⁊ de epo loci:gꝰ abbates ⁊ alij pᷣ
lati ĩfeꝛioꝛes ñ pñt hoc cõcedeꝛe:cõcluſio iñ eſt ꝙ ĩ
eoꝝ locis pñt hanc ptᷣatem ↄcedeꝛe qñ ꝑſona eſſet
appꝛobata ad officiuʒ pꝛedicãdi: ꝓ boc adduco bo
nũ tex. in. d. cle.dudũ ubi frat᷑ minoꝛ põt pꝛedicaꝛe
iĩ ecclia curata de lñia curati.ſʒ gñaleʒ lñiaʒ pꝛedicã
di ꝑ totam dioceſiʒ nõ dat alteꝛ niſi ſolus eps. In
v̈ ſiqui vo qro nũquid oẽs nolentes iurare poſſũt
puniri de heꝛeſi.hoſti.ꝙ nõ.ſed illi qꝗᷓ obſtinatione
dãnabili reſpuunt iuramentum quaſi ex quadã pfi
dia ? fuꝑſtitiõe aſſerẽtes iuramentũ in ſe malum.ſe

cus ſi nolet:qꝛ inrarer ex denotione quad credens
peccatum eẽ pꝛout qnʒ faciunt aliqui ꝛeligioſi leui

ꝛeligione tenti:łʒ eni ubi cã ſuggeꝛit hoc faceꝛe ꝗ
en

ant non tam ſũt heꝛetici.c.⁊ ſi xps de iuꝛeiu. ¶
timo in.F.fi.queꝛit᷑ nũquid eps negligens pot᷑it de
poni ab alio citra papã:⁊ cõir ↄcluditur ꝙ non qꝛ
nullus citra papam poteſt deponeꝛe epum.iij.q.vi.
accuſatꝰ z. c.q;uis ⁊.c.ij.de tranſla.pla.adeo q ẽt

iquiſitoꝛ beretice pꝛaniatis non poteſt pꝛocedeꝛe

epᷣm ut in.c.nt inquiſitionis eo.ii.li.vi.ſed debet
hoc denunciaꝛe pape:⁊ bodie ſi in loco ẽ inquiſitoꝛ
deputatus a papa debet ſimul pꝛocedeꝛe cum epo.
unde ad actum piudicialẽ nõ dʒ pꝛocedere unus ſi
ne alio de quo in cle.ij.e.ti.⁊ in.c.per hoc.eo.ti.li:
vVi. ⁊= ibi nõ. an talis iquiſitoꝛ habeat oꝛdinariaʒ an
delegatam ? ad quem debeat appellari ſi appelletur
ab utꝛoqʒ.ſ.ab iquiſitoꝛe ⁊ epo
J cut Laici cniuſcunoʒ pꝛefeſſionis
Ce ſunt pdicare nõ debent. Nõ.
primo ꝙ ſub ſpe boni qñʒ cõminitur ma
lum.nnde alibi dicit canon:ſepe nitia ſe ingerunt:et
mẽtiũtur ſe eſſe Vtutes.nã qnqʒ ſub ſpe paꝛſimonie
que eſt nirtus ↄmittitur auaricia.?æ qnʒ ſub ſpe lar
gitatis omittitur pꝛodigalitas.⁊ qnqʒ ſub ʒelo iuſti
tie exeꝛcet̃ crudelitas.? ſub ſpᷣe miſericoꝛdie fit qnʒ
idigna remiſſio nt in.c.ſepe.xli.di.ita aliqui ſũt lai
ci qui ſub ſpetie fidei ampliande erroꝛes ſeminãt in
mentibus ſ gaan Eio⸗ ibi ueꝛo alios docto
ꝛes ꝙ uaria ſunt dona dei nam alijs tribuir donuʒ
ſcientie alijs ſpm pꝛophetie.alijs uiriutem miracu
lorum.⁊ ſic non omnes ſunt apti ad idem officium
ltimo collige qð laici predicantes mortaliter
peccant.qꝛ ueniunt ↄtra pᷣceptum eccleſie.unde pᷣci
pitur ꝙ debeant excõicari ut in.c.ſupra ꝓximo.F.
qꝛ uero ⁊ in.c.ij.e.ti.li.vj.ergo gꝛaniter peccũt.qꝛ
excõicatio nõ fert᷑ niſi pꝛo grauibꝰ penis culpis.xi.
q.iij.nemo de ſen.ex.ſolent li.vi.

Fcommunicamus.

— Hoc.c.uſqʒ ad. ſi qui aũt hẽ in.c.ex
eõicamus S eo.ti.in prin.unde ſũma ⁊ declara ꝓut
ibi fuit dictũ:ſʒ.ꝗ.ſi qui aũt ſic ſũmari põt uſqʒ ad
fi. Si in heꝛeſi depᷣhenſi nolũt ꝛediꝛe ad fidem ðtru
dendi ſunt ĩ ꝑpetuo carceꝛe ad pniam ꝑagendam.æ
cꝛedentes enoꝛibus heꝛeticoruʒ heꝛetici ſunt. Et hʒ
totum quatuor dicta. ᷣm ibi damnati tertium ibi ſi
qni.¶ Quartum ibi credentes. ¶ Mõ. primo ex
prima parte ꝙ nõ eſt facienda nis in noĩe ubi pʒ ðᷣ
effectu = de ꝛei ſubã:concoꝛ. de ſimonia ea que.
¶ Wõ ſecundo in. . damnati ibi per eccleſiam: ꝙ
crimen heꝛeſis eccleſia duntaxat damnare poteſt et
nomine eccleſie intelligitur ipſe papa uel dioceſanuſ
loci ut in.c.ad abolendam ſupra eo. nel inquiſitor
deputatus per papam nt in.c.i.cum multis ſimili
bus eo.ti.li.Vi. Secnlares ergo iudices ꝛeſpeciu
cognitionis æ damnationis de hoc crimine ſe non
impediunt:qꝛ eſt cꝛimen meꝛe eccleſiaſticum ut in.c.
inquiſitionis.ꝗ. pꝛohibemus eo.ti.lib.vi. ſed ſols
execut o pene ei demandabitur.ut hic. ¶ In. F. ſi
qui antem nõ.ꝙ hereticus nolens ꝛedire ad fidem

elais asn anni nort
oſi⸗ nos o ull ni /
lircincnn otn bonir
cat nid ſon gai bemcnt
Iedun aiudn ohernav
ccanonet aies. Jr eut
in re eagi Jo n de ged
Eechi cieherisſe atculnon⸗
Poniecus eberi ed de dini
pynenci bitlino ſopplcoo di
labilnii i i bocſe en
ltimi hi ccciuu go r
mils volib enſt al ſcln
upoc inone, n dſingwo⸗
nicamna d. dinnti c li Jabe

Bmos d

bemi iod nli gig
isrenbmieſfti.
ici cceiiſici ole wioer .
om oblgriore t log eſce od⸗
ud ucihzotienone r hole

aez
Binnne
e, Ndi
aliggen geien
wterſch doef

me⸗
Gen
in Nin

un umnin ecibbſe in
giins toj ſb o inſti
tſubſſemetiogeft nß
4 Gekidintign ſitli

Annpande norsſonſtirin
nN Wnod hios Coc

lon anm iisriniong
poybete aiſs vfrunen iſenn
mmes ſon apiad den offcun
eo id Netianng /uitn
ianunantle t
mmu K,Pd.
IMavo unierwudir :
w guib enollhho n⸗
denI.

nmunicmns.

agi Keninmint
wunikſönting
citütſi ſnmiſir in
li wir riral ininn

n.
ra in M.
3 z,ninn bi
u friiumii lin

¶ De beꝛericis

nõ. euadit niſi penam moꝛtis. nam ad agẽdã pniã ᷣ
delicto cõmiſſo dʒ derrudi ĩ ꝑpetuũ carcerẽ: ſed ho
die iſta pena poteſt cõmurari in aliam ſi niſuʒ fuerit
ſuꝑiori ut eſt tex.nõ.in.c.ut commiſi eo.ti.li.vVi.
Sed circa hoc dubito de qõe h̊ non tacta:nũquid
clericus depꝛehẽſus in hereſi nolens redire ad fideʒ
ſit deponẽdus.⁊ poſtea in carcerẽ detrudendus.
An neꝛo ſufficiat ſola derꝛuſio:glo. nidet᷑ dubitaſſe
in. c.nũc autẽ.xxi.di.⁊ nihil fiꝛmat nec r̃colo ꝓ nũc
alibi legiſſe:ſed credo talẽ pꝛius vᷣbalit᷑ deponendũ

. c.i.J.e.li.Vi.ubi dꝛ ꝙ in canſa heꝛeſis ſolꝰeps po

teſt degꝛadare qñ degꝛadatio fit ut tradatur curie
ſeculaꝛi uel ut imuret᷑.i.ĩ aꝛto caꝛcere derꝛudat᷑:= ſic
facit mentionẽ de depoſitione eniã qñ fit detruſio:
ut ſic pꝛima paꝛs illius ſeu pꝛimũ dictũ illiꝰ.c. cõcer

nar pſeuerãtes in heꝛeſi qui ſunt tꝛadendi cuꝛie ſeeu

lari fʒ dictũ cõcernit redeũtes ad fidẽ qni ſunt imu
randi.i.in aꝛto caꝛceꝛe derꝛudendi.ad hoc facit tex.
in.c.tue.j.de penis ubi dr̃ ꝙ ꝓ magnis ſceleꝛibꝰ dʒ

quis degꝛadaꝛi ⁊ detrudi:lʒ eꝛgo hic paꝛcatur rede

untibus quo ad penã ignis.ĩponent᷑ m alie penc cõ
digne:ſatis.n.eſt eis ut euitẽt moꝛtẽ cum regularit᷑
ex ſola pnia quis nõ euadit penã.l.qui ea mente ff.
de fur. ⁊ in. c. cum nõ ab homine de iudi. Ad idem
querit᷑ nũquid ſicut ꝑcit᷑ heꝛerico redeũti ad fidẽ ira
ꝑcendum accuſatoꝛi ipſiꝰheꝛetici nolẽti deſiſtere ab
accuſatione ⁊ peniteꝛe. Ja.de are.in.l.fi. C. de ac
cuſa. quẽ ſequi Jo. an. hic ↄcludit ꝙ nõ:quia Ipᷣa

le eſt i cꝛie heꝛeſis:ſed accuſatoꝛ deficiens nõ uenit

puniẽdus de heꝛeſi ſed de calũnia. ¶ In gl. in. v.
puniendi ibi ultimo ſupplicio dic ut plene dixi.g e.
ad abolendã.nã iſti hodie igne cremant᷑ W gt.
ultima ibi ⁊ cõdẽnati nõ.glo.ſingulariter ꝙ parcit
hereticis nolẽtibꝰ redire ad fidẽ quo ad penã moꝛ
tis ẽt poſt danationẽ:ſed diſtinguo nt dixi i.c.excõ
municamus..dãnati. .eo.ti. Aabas.

Bſolutos. Breue eſt. ul põt ſie

ꝑ alia ueꝛba ſũmaꝛi.
Liberant᷑ ab omni obligatione qui hereti
cis tenebant᷑ aſtricti. pri papam ratiõe de
licti eccleſiaſtici poſſe abſolueꝛe naſallos laicorũ ab
omni obligatione ⁊ alios eiſdẽ obnoxios quocũqʒ
pacto quacũqʒ obligatione:⁊ hodie claꝛum eſt cum
bona hereticorum ſint ipſo iure confiſcata:ut in. c.
cum fᷣm leges eo.i.li.vi.⁊ ſic nihil remanet apud
eos. S=WW ibi manifeſte ꝙ hoc.c. uendi
cat ſibi locũ incidente ĩ heꝛeſiʒ manifeſte. Quid aũt
li occulte.phi.dicit ꝙ idem ſi pꝛobari poteſt. Joh.
an. niderur nelle hoc eſſe nerum ſi pꝛoceſſum eſt ad
pꝛobationes:quia pꝛobatio tũc facit delictũ manife
ſtũ. ut ĩ.c.cũ oliʒ.de.v.ſig.ſecꝰ ſi nõ eſt ꝓceſſum ad
ꝓbationes:qꝛ ecclelia nõ indicat de occultis ni ĩ.c.
ſicut tuis in fine de ſimo. æ ita ꝑtrãſit. Sed h dictũ
nõ puto hodie indiſticte uex:qꝛ cũ bona hereticoꝝ
ipſo iure ſint hodie cõfiſcata q;tũcũqʒ delictum ſit
occultum ut in.c.ij.de preſcrip.li.Vi.⁊ pꝛeal.c. cum
fm. nam pena ipſo iure ipoſita afficit delinquentem
itũcũqʒ occultum ut dicit glo.nõ.in cle. i.eo.ti.in
v. eo ipſo:ergo eoipſo ꝙ quis incidit in hereſiʒ in
cõtinemi perdiiK omnia bona: = ſic ſequit᷑ abſolutio

ab obligatione:ſed non põt hec obſolutio ſeu publi
gatio allegari niſiananifeſta cã probetur:ſed re ipſa
ſuppoſito delicto ſequitur abſolutio:ſic poſſunt re
duei ad concordiam omnia dea. Sed quero qᷣd
de famulis ⁊? libertiſ hereticoꝝ.doc.qꝙ idẽ. nec ob.
c.qm.xi.q.iij.z.c. inter de ſẽ.ex.qꝛ procedũt iĩ non
heretico. ſecus ĩ hertico. Quero fᷣo qᷣd ð filijs here
ticoꝝ: dic ꝙ eximũt᷑ a pr̃ia ptate ⁊eeff ciũt ſui inꝛiſ
adeo ꝙ emãcipatio fẽa poſtq;; ĩciderũt in hereſiʒz eſt
ipſo inꝛe nulla tãqᷓ; fa de hoibus ſui iuris ut in. c.
quicunqʒ eo.ti.l.vj. ¶ In glo. i. ibi ipſo iure perx
hoc dicit boſti.ꝙ lIʒ reconcilientur: non per hoc re
cuperant preſtinã obligationem .quia obligatio ex
ticta non reniuiſcit de conſ- ecra.di.iiij.querii 2z.vij.
q.i.qᷓ periculoſum.ſic etiam dic de alijs bonis nt ð
neceſſitate non ſint eis reſtituenda ut in. c. vgẽtis.
⁊ qð ibi nõ.S.e.ĩmo iſta bona pnit capi ẽt poſt mõ
tem iz in nita occultam hereſiʒ fouerent ut in. c. ij. ð
pᷣſcrip.li.vi.qꝛ confiſcario fuit facta in uita eoipſo
ꝙ inciderunt in hereſiʒ: ꝑ boc enitantur gr. ꝙ dᷣlic
to defuncti non tenentur heredes: ¶ In glo. fi. in
finõ. glo.ſed quero quid de ꝓminente in tminis
glo. ei qᷓ poſtea incidii ĩ excõicationeʒ. nũqͥd diffeꝛẽ
da eſt ſolutio ſicut in heretico:⁊= iſte eſt caſus diuer
ſus a qde glo.qꝛ heꝛeticus perdit oĩa bona. ſzʒ excõi
catus non:immo remanet apud eum obligatio:ſed
rõ gl. vr eadem qꝛ non eſt licituʒ cõicare excõicato:
eꝛgo res non permanſit in eodeʒ ſtatu.de hac.q.dic
ut nõ.de do.⁊æ ↄtu.c. Viralis.

Se ſciſmaticis. Mubrica.

¶ AQula ſciſmatici incidunt in hẽſim diuidendo ſe
ab i utate eccleſie conſtituendo ſibi ſacerdotes = re
liquos clericos.xxiiij.q.i.loquitur:iõ p' precedente,z
rubricam bubijcit iſtam. d ad rubrice z me
declarationem quero ꝗ dicantur ſciſmatici.ſoł.colli
gitur hic ex nõ.j.c.ꝓximo.pꝰ largiſſime dicũt᷑ oẽs
conſtituti in peccato mortali:ſũt eni extra caritatem
xj.q.iij.andi deniqʒ ⁊=.xxiiij.q.iij.dixi. rge vo
dicuntur ſciſmatici excõicati quia ſunt extra eccleſiã
⁊ cõionem fidelium.xi.q.iij.cum excõicato ⁊.c.ſe.
Stricte vo dicũtur ſciſmatici qui propriũ epʒ eijci
unt de ſede epali ſibi occupantes z preſbyteros ſu
os facientes:æ fin quoſdam iſti ſũt excõicati.Alij
vo cõiter tenent oppoſitum:ex quo eni nõ ſũt diui
ſi a romana eccleſia Iʒ eiecerint propriũ epm ⁊ aliũ
recepeꝛint:non tñ dicũtur per hoc ſtrictiſſime ſciſma

tici: ſz illi ſtrictiſſime dicuntur ſᷣm mam nzꝛam qui di

uidunt ſe ab unitate ꝛomane eccleſie conſtituendo ſi
bi eccleſiam ? ordinando clericos ⁊ ſe acerdores ut i
pᷣalle.c.loquitur xxiiij.q.iij.inteꝛ ſciſma. ¶ Sed ciꝛ
ca pꝛedicta queritur nunquid ſi ſciſmatici capiantur
ut. S.dixi ſint heretici: æ dic ꝙ ſi eapiantur largiſſi
me large ⁊ ſtricte pꝛont..dixi non ſunt heretici: ſʒ
ſi capiant᷑ ſtrictiſſime pꝛout predixi:⁊ tunc aut cõſti
tuũt aliã eccleſiã oĩo diuidendo ſe ab eccleſia roma
na pꝛout faciunt greci:æ tũc ſunt heretici:qꝛ ueniũt
S illũ articulũ fidei æ unã ſanctã ecclaʒ ſic dʒ ĩtelligi
qð dẽ ſciſma nõ eſt ſine hereſi ut ĩ illo.c.int᷑ ſciſma.
0% 3

¶ De ſci maticiss.

Si uero non conſttituũt aliam eccliam ĩmo cꝛedũt
eccleſiam romanam apud ſe ut ↄtigit qñ duo ł plu
res cõtẽdunt de papatu nã quiſqʒ eorũ credit unita
tatem eccklie ⁊ illã ẽe apð ſe.nec impugnãt romanaʒ

eccleſiam.⁊ tũc iſti ſunt ſciſmatici nõ heretici nt nöõ.
in. c.i.J.eo.uide bo. glo.xxiiij.q.i. F. i. ¶ Tertio.

q̃ritur nunqd ſciſmarici ſunt excõicati æ aduertẽdũ
Hubi eſt ſciſma cũ hereſi ut pʒ ex pdictis. tũc nõ ẽ
dubiũ ꝙ ſunt excõicati.ꝙ oẽs heretici ſũt excõica
ti ut in. c. excõicamus s ti. ꝓximo Si nero ẽ ſciſma
ſine hereſi ⁊æ tunc ſi ſciſma.capiiur largiſſime large
2 ſñi ſt excõicati.ij.q.i.multi:niſi ab hoie ł a iure ex
cõicentuꝛ alio reſpectu. ſʒ capiendo ſtrictiſſime uit ca
pitur hic doc.uariãt.j.c.ꝓximo.ſjʒ magis nident᷑
inclinare in illaʒ ptẽ ꝙ ñ ſũt excõicati.ſʒ dic hͥ vuʒ
reſpectu illius.c.i.Sed hodie puto oẽs excõicatos
eẽ per. c.lʒ ᷓ de elec.ubi dẽ taʒ ipſe qui ſe gerit pro
papa ꝙ ſibi adherentes excõicationi ſubiaceant.
que uerba fertur cxcõicatio ipſo mre uit ibi dico fa
cit qð nõ. glo. in. c.i.de iniurijs li.vi.æ puto hoc ne
rum ubi nõ cadit ꝓbabilis erꝛoꝛ. Si aũt qõ cet du
bia ⁊ maxime ſi cõſiſtit in facto intricato æ lõgeno
prout ↄngit ĩ ſciſmate preterito tũc putarẽ oẽs eni
tare excõicationem ei peccatuʒ ar. in. l. rła 2 ĩ l.ij. ff.
de iuris ⁊ fac.ign.⁊ in c aplice de cle.excõ.mi.⁊.i
c.ut animarũ de conſti.li. Vi.nöõ. Aabbas.

4
Bogd a predeceſ.
ſore. Irrite ſunt ordinationes bñ
ficiorũ collatioẽs ⁊ eccleſiaſticaꝝ re
fuum alienationes per ſciſmaticos
facte 2 a dignitate æ ordine ſuſpenduntur. qui ſciſ
ma teneꝛe iuꝛant. panes patent ꝑ. J. Mõ pꝛimo
ex tex. ꝙ geſta peꝛ ſciſmaricoſ eꝛga ſpũalia ⁊ tpalia
ſunt nulla ſaltem qno ad effectũ de quo m dicẽduʒ
nr. . ſubijciã. ¶ Itẽ nõ caſũ ĩ quo emẽs ꝛc̃ ecchaſſi
cãᷓ eſt ipſo iure excõicatus vʒ qn emit nł ali acqui
ſiuit a ſciſmatico al.aũt rlarit᷑ occupãs ꝛc eccliſticaʒ
non ẽ ipſo facto excõicatus ſʒ excõicãdus ut in.c.⸗
queſtus de foꝛo eſſl Ned nõ. ꝙ tenẽs bñ
ficiũ eccleſiaſticũ a ſciſmatico uł ↄſentiens oꝛdinati

oni facte peꝛ eum ẽ ipſo facio excõicatus. ¶ Et ex

H ⁊ ex.F. uliimo colligit̃ ar. ꝙ ſciſmaticꝰ ꝛegulariteꝛ
nõ ẽ excõicatus: qꝛ ſi excõicatio fert᷑ in tribꝰ caſibuf
B expᷣſſis:g extꝛa iplos nõ ẽ ſciſmaticus excõicatuſ
peꝛ ar. a ſpali. ¶ Ren in fine litteꝛe feꝛtur ſuſpẽſio
5 iurqtes teneꝛe ſciſma.? ſic ĩponit pena ſpecialis:
g nõ ſũt al.excõicati.⁊ fortius illi qui n iurauerũt
licet adhereãt intruſo. Sed ut dixi s ſupeꝛ rubrica
ueꝝ ẽ ꝙ auctoritate bꝰ oſiiturõis nõ ſũt excõiĩcati:z
ſic ꝓcedãt dicta doc.h:ſʒ uigoꝛe.c.licʒ ð elec.et dic
ut ibi nõ ⁊ limita pꝛedicta ſᷣm edir ſupe Hica
an ſit ꝓbabilis eꝛꝛoꝛ uel nõö. ¶In glo. i v. irregla
ritas in fi.ad mãm uide qð no.ix.q.i.in ſũma et cõ
iungendo iſtam glo. cũ fi. gnaliteꝛ examinanduʒ eſt:
nunquid reneant geſia peꝛ ſciſmaticos circa quod
multa ꝓſequit H̊ Inn. æ hoſti.et in multis ſibi ↄtra
dicũt. Sʒ cõcluſine ꝓſequendo dic aut ſunt geſta eꝛ
ga ſpualia aut circa malia. p caſu aut circa ſpirits

alia que nitra gẽam bũt executionẽ ſacramenti ut ẽ
oꝛdo aut ſũt ſpũalia in qbus ti ↄfert᷑ gẽa: ? ultra
eam nõ ẽ aliqua executio fiẽda ut in ſacꝛamẽto cor
poꝛis xpi ⁊ ſilibus.prio cãu qn ſciſmatici ↄferũt ea

ſpũalia que hñt executionẽ exna gꝛaʒ. Aut ſunt ſcil

matici largiſſime ut qꝛ ſũt in peccato moꝛtali:⁊ tũc
talia geſta tenẽt æ quo ad caracierem æ quo ad exe
cntionem ſacramẽti.qꝛ Iʒ exiſtens in peccato moria
li ſit ſuſpẽſus quo ad ſe nõ tamẽ quo ad alios uit ĩ
.c.fi. de coha. cle æ mu. unde gra diuina per quam
ofertur ſacramẽtũ tranſit ꝑ iſtuʒ tanq; per canalem
lapideum unde peccatũ ſaceꝛdotis nõ põt iſia ificẽ
ut iu. c. ur̃a de coha.cle.⁊ mu.⁊ idẽ de oꝛdinatiſ ab
excõicato minoꝛi excõicatione:qꝛ tales excõicati re
moti ſunt a pticipatione nõ tñ a collatione ut ĩ. c.ſi
celebꝛat de cle. excõi.mi. Si vo ſũt ſciſmatici laꝛge

ut qꝛ ſũt excõicati: æ idẽ de alijs pᷣciſis ab ecchia: ut

qꝛ ſũt ſuſpẽſi uel depoſiti.uel ẽt ſũt ſciſmatici ſtꝛictiſ
ſime: ⁊ tunc aut ſcienter quis recepit hec ſacramen
ta ab eis aut citra foꝛmã eccleſie ? nihil ꝛecipit. unð
Et caracter nõ iprimitur.i.q.i detrabe. ⁊=.j.c.ꝓxio
2. c.i.cũ ibi nõris de baptiſ.⁊ ſic poteſt intelligi iſte
tex. capiendo vᷣbum irritas ꝓpꝛie. ſi vo fuit ſeꝛuata
foꝛma eccleſie ? tunc caꝛacteꝛ iprimitur.ſʒ executio
nõ ↄfertur ⁊ h̊ caſu ꝓcedit tex. ſm lec.glo.nam oꝛ
do bene ↄfertur a talibus:qꝛ ipſi oꝛdinem habent
2æ caracter iprimitur a deo: cum ſit quedã qualitas
ipꝛeſſa in aia ꝑ quã quis diſponitur ad facilius ꝛeci
piendũ gꝛam dei ſed executio nõ ↄfertur: qꝛ o&l iſti
ſũt ſuſpeſi ab ecclia:iõ ↄfeꝛẽdo nõ pñt dare qꝗð nõ
hñnr. Si vo ignoꝛanter a talibus h̊ ſacramẽta recep
ta ſũt ſi ignoꝛantia eꝛat ꝓbabilis nideĩ ſẽtiꝛe Inn.
ꝙ ↄfertur oꝛdo ⁊ ẽt executio.ſi iſti erãt occulti: qꝛ
oꝛdo iprimitnr a deo ut. xxxij. di. in ſũma æ in.F.

pono. unde indignitas miniſtri nõ dʒ ipedire cum

oꝛdinatus nõ reꝑiatur in aliqua culpa. Alij tenent
oppoſitũ.⁊ ur hoſti. ↄcludeꝛe ꝙ q;diu ẽ occuliũ cõ
ferẽtes ↄferũt ordinẽ ⁊ executionẽ:⁊ ſic cedit opi.
Vitati:ſʒ poſtꝗ; h̊ fueꝛit patefactũ ꝛeqꝛitur diſpeſatõ
ct ſi totus oꝛbis eẽt inuolutus:qꝛ exquo oꝛdinãtes
nõ hẽbãt executionẽ nõ poterãt eã ↄferr̃ ⁊ iſta opi.
tutioꝛ cũ ꝓpteꝛ ignoꝛantiã ſit facta oꝛdinatio ut in
.c.i.de oꝛdi ab epi.ſʒ qdiu h ẽ occultum opi.hr̃ ꝓ
Hitate nt ꝑinde ſit ac ſi iſti nõ ſint ſuſpenſi.fo caſu
qñ ſunt ralia ſpiritualia qᷓ ultra gꝛaʒ nihil hent ⁊ iũc
aut ignoꝛanter fuerunt iſta recepia ab iſtis: æ tunc
ↄfertur gra uec ẽ neceſſaria aliqua diſpenſatio.ant
ſciẽter = tũc ſacramta receperũt:ſed a talibns ꝛecipi
ẽdo peccauerũt niſi in caſibus ꝑmiſſis ut le.? nõ.
xxxij. di. in. . Vm.ſi nero qritur de geſtis erga tpᷣa
lia aut erant ſciſmatici largiſſimo mõ ⁊ tenent geſta
qꝛ peccatoꝛes non ſunt remoti ab adminiſtratione

tpᷣalium. JIdẽ ſi eꝛãt ſuſpẽſi a tpᷣalibus æ ſpũalibus

uel excõicati uł ſciſmatici ſtrictiſſimo mõ ⁊ tũc geſta
in dãnũ eccleſie nõ tenẽt.qð itelligo niſi fuiſſent to
lerati. qꝛ ꝛ2õe publicij officij debent reneꝛe ſi fuit foꝛ
ma ſeruata:⁊æ caſus erat permiſſus ſed eccleſia leſa
poteꝛit petere ꝛeſtitutionem in integꝛum:ad hoc ꝙ
nõ de elec. nibil ⁊ in.c.neꝛitatis de do.æ contu. Oe
ſia neꝛo ad commodum eccleſie tenent ut hie in

Gtancl unsn .
do ſono in in ſope .

ainnto glſimx mloh
65 rrcii cr
eropeel er li i 1
ius oatol udni
prfen uinl hl
Indi j i Nu uun
txllur b eficd i rn
eitiue 4iigetan.
Gdunaican ſionſmdſg
Gorlöaid pden ce
Phiregoletue,r doelts
aio ft dded nichconcſſn
olireugtas is io dipeſa
uetincipolelins ibi otſi⸗
nio arderet leſam i⸗
tuiHuρa) oâ²,
io an vueli ?0
koft oeneoninc ⸗
Nigoiii genreſi ci iin
onde legi. Jumn go i
un Nibeſis Gefibt In
CNenicsſed diud demionin i

oning diſaſtg, orinido ie

Ofmnirllciͦ fſihetorlhen

nhe ſfinglt gan ſope
ᷣ no aumiſt Pperiorcaue
ſpnuuch licpelne n ne
hue e it infc ſoeſu n

cnis enpiber ſnnen
vm lſe eibitrpt ond
in iinte ee ri⸗
nnt ſepunf nelcrle
nins ppne i ſo iſt ſenann
mann prinimt geati⸗
Nedn rer n e gonn o⸗
dns grigt oinen babent
1dwen ſtceehi ttins
sſdorien Atnicsc⸗
Aorento ögſenmn ancäſi
nro gfortto nö tonrerd ii
Meraaibys 5 ananin n
n otuib niti ir n.
o/An,onti,
ummidfr im ? ii.
ninihi no, ircſr an
iian aln Aiinan
Cderg Ali oCid
1Ctandtaſt CRten.
Aguciriim tiſtid
mdumscnctl oihiic
mmni ſuſen nn .
ſödub oauim,
G iriniſan
uſmußn
nlun , ſtoau

ſts: : tunc .

¶ De apoſtatis.

glo. fi. Circa h m diſtingue ᷣm hoſti. aut contꝛactꝰ
fuerũt geſti cũ eadẽ ꝑſona = ꝑmixtiʒ:⁊ iũc cõmodũ
cũ incõmodo cõpenſant ut dẽ in glo.ſed ſi pctꝰ fue
rũt ſeꝑati nel cũ diuerſis ꝑſonis agitati:⁊ tunc pro
cedat iſta gl. ut geſta ad ↄmodũ teneãt ad icõmodũ
nõ. An antem reuocatis rebꝰ male alienatis aliqðᷣ
remediũ cõpetat emptoꝛi.dicit Minc.ꝙ ſic:qꝛ pote
rit habere regreſſum ↄ alienanteʒ ar. in.l. falſus. ff.
ꝙ fal.tu.auc.de quo dic ut melius nõ.de re.ecc.nõ
alie.c.ſiquis pꝛeſbyteroꝛum. 2
Orqdinatꝰ a ſciſ
Raternitati. matico ab officõ
eſt repellẽdus niſi ꝓbet ſecum diſpéſatum
ꝑ babentẽ poteſtatẽ. In pꝛia ponit᷑ deciſa conſulta
tio. In fa rñnſio ibi pꝛioꝛc. e ꝙ appella
tione ſciſmatici intelligimꝰ de ſciſmatico ſtꝛictiſſimo
modo ſumpto ut dixi ſuper Gica. naʒ oꝛdinatus a
ſciſmatico largiſſimo modo dicto repellédus nõ eſt
ab oꝛdine nt dixi.S.c.pꝛoxio. 5. fo ꝙ diſpen
ſatio ꝓcedit ex quadã mĩa. 6. tertio ꝙ ſciſma
ticus cõfert neꝝ oꝛdinè ſed nõ executionẽ oꝛdinis
ꝙꝙ ↄferat oꝛdinẽ pʒ:qꝛ poſt diſpenſationẽ poteſt oꝛ
dinatꝰ illũ exeqᷓ ꝙ n ↄfeꝛat executionẽ pʒ:qꝛ oꝛdia
tus repellitur ab officio.i.ab executione ut h:de qꝰ
dicẽdũ ut dixi i precedenti.c. ltimo nõ. nõ cre
dendum alicni aſſerenti ſecum diſpenſatum: opoꝛtet
ergo ut diſpẽſatio pꝛobet᷑ legitime æ ꝙ fuerit facta
ab hnte poteſtatẽ:⁊ ad hoc lis cautus nt qn diſpẽ
ſatio fit ab eo cui eſt conceſſa poteſtas de iure ſpali
n ſolũ recipias lrĩ̃as ſuꝑ diſpẽſationẽ tin ſ t copiã
auctẽticã poteſtans ſibi cõceſſe ſuꝑ diſpeſatiõe fien
da.nã nõ crederet᷑ diſpẽſanti ſi diceret ſe hũiſſe po
leſtatẽ diſpẽſadi ad hoc qð nõ.i.c.i.de offi.dele.li.
vi. ꝑ JYo. an. i nouella 2 qð nõ. ſili in. c. cũ in iure
de offi. dele. uide qð dixi in.c ſuꝑ his de fi. inſtꝛu.
JIn glo.i.ibi ꝙ expꝛeſſa cã pᷣſumi⸗ Nõ.glo.qꝛ
quotidie allegai. Idem nõ. glo ĩi.c. las de conceſ.
pꝛebẽ. Idẽ hoſti.? Goff. H ? Inno. de fi. pꝛeſby.
.c.uenies:ſed aliud idem ſenſit ĩi.c. diueꝛſis de cle.
coniug.ubi ſenſit ꝙ oꝛdinãdo ſen pꝛomouendo ad
offm ĩteꝛdictũ vr̃ ſuperioꝛ diſpenſare cum ꝓmoto.
Jo an. hic diſtinguit.ꝙ aut ſuper diſpenſatione fiẽ
da.uel nõ pꝛemiſit ſuperioꝛ cauſe cognitionẽ: ⁊ tũc
nõ ꝓmouedo i diſpẽſare. aut nõ pꝛemiſit canſe co
gnitiõe ⁊ tũc ñ ur̃ diſpẽſazꝛ imo pũi᷑ ꝓmouedo idi
gnũ ut ĩ.c.qui iĩ aliquo ⁊ ĩ.c.quicũqʒ alle.i glo.⁊ ꝓ
bac diſtinctione adducit iĩ ſimili nõ.in.c.fi.de cõiu.
ſeruo.uide eriã glo.in.c.unico:de eta.⁊ quali.li.vi.
2 cũ hac diſtinctione Jo.an.que ur ſatis equa trã
ſeunt cõit᷑ doc.⁊ ſolet quotidie allegari:ſed õ hanc
diſtinctionẽ facit tex.in.c.pꝛetera de teſti.cũ ibi nõ.
ubi cum infame pꝛomoro ad offm publicum ex ſola
pꝛomotione vꝛ diſpẽſatũ rõe infamie pᷣteꝛite ⁊ hot
an infamia erat publica ut ibi nõ. hoſti.æ hoc nideĩr
uelle gl. in.c.qui in aliquo li.di.ut faciamus differẽ
tiã inteꝛ occultũ æ publicũ ut ſic cum occulto nidea
tur facta diſpenſatio:ſed in publico nõ ſic: pro boc
adduco tex.in.l.barbarius.ff.de offi.preto.in uer.
potuit. Sed glo.in.c.ſi qui ſine.lxxxi.di. indiſtincte
tenuit ꝙ etiam circa uotuʒ non nideĩ facta diſpeſa

tio:⁊ pro hoc facit:qꝛ in diſpenſatione requirit᷑ cãe
cognitio:ẽ eniʒ diſpenſatio iuris cõis relaxato facta
cum cãe cognitione ab eo qui hebat pfatem diſpen
ſandi ut dicit glo.nõ.i..niſi rigor.i.q.vij.ſi ergo
non preceſſit cãe cognitio non põt dici diſpenſauio
7 arguendo a diffinitione nocabuli ur̃ optume pro
bari diſtinctio Jo. an. ut ſatil ſit preceſſiſſe cauſe co
gnitionem ⁊ poſtea permiſiſſe licʒ non fuerit expreſ
ſum uerbu; diſpenſo. qꝛ de facto diſpenſauit relaxã
do ius cõe.ſed pro concordia aliarum opinionum
ſic puto diſtinguendũ.quod aut notoꝛius indignus
fuit peꝛmotus peꝛ pᷣncipẽ z vꝛ ſecum diſpenſatum.
qꝛ princſpes nõ aſtringũtur ad cãe cognitõem pre
mitten dã.ſʒ ſufficit ſola uolũtas iuxta nõ.ꝑ Inno.
de ſta.mo.c.cũ ad monaſteriũ.et h caſu ꝓcedit.l.
barbarius cũ mã ſua. Aut loquimur in iferiore et
procedit opinio et diſtinctio. Jo. an.qꝛ inferior aꝛ
tatur ad cãe cognitionẽ premittendã at. non diſ
penſati ut dicit Inn.in. c.cũ ad monaſteriũ ð ſia.
re. ¶ In eade glo. ibi per teſtes nota bene glo. ex
qua infertur ꝙ non eſt cꝛedendum ſimplici uerbo
ſuperioꝛis aſſerẽtis ſe diſpenſaſſe qdð clarius tenuit
glo. in. c. ſi qui ſine pꝛeal.= in fi.glo. Aduerte qꝛ in
qtũ glo.dicit ꝙ poſt diſpenſationẽ in occulto faciã
poteſt diſpenſatus de crimine accuſari nõ pꝛocedit
in diſpẽſatione facta ex pnia.nã ſi poteſt pꝛobari di
ſpenſatio licet ſit occulta nõ poteſt amplius accuſaꝛi
de crimine illo iuxta nõ.in.c.de his de accu.nili fʒ
doc.accuſatoꝛ ꝓſequeret᷑ iniuriã ꝓpꝛiã.iiij.q. Vi.in
.c.oĩbus:⁊æ qð nõ.in preal.c.de bis. ¶ Sed gl.po
teſt ſaluari in diſpeſatione facta ꝑ ſacerdotem in fo
ro aĩe.nã illa non ipedit accuſationeè in foꝛo cõten
tioſo:qꝛ tendit ad aliũ finẽ:⁊ ita loquitur.c. admo
nere alle. in glo. Itẽ põt ſalnari glo.qn diſpenſatio
eſſet ita occulta ꝙ nõ põt ꝓbari:tunc enim fruſtra

allegat. Oeficit eni tũc ſibi ꝓbatio ⸗ ar. ſi
mile ĩ l.duo ſũt titij.ff.de teſta.iu. (SBugle⸗ ultima

in fi.nõ glo.ſed hoſti.latius ꝓſequendo dicit ꝙ in
epᷣatu ſolus papa diſpẽſat ut in.c.qꝛ diligẽt a.s. de
elec. Iem in dignitate exempta ut in. c. cũ nenera
bilis. S. de conſue. In alijs uero aut recipit oꝛdinẽ
ſcienter uel ignoꝛanter ¶iſi ignoranter 2 ignorantia
fuit craſſa æ ſupina ⁊ ſolus papa diſpenſat.aut reci
dit ignoꝛanteꝛ ⁊ ignoꝛantia fuit ꝓbabilis z diſpcn
ſat eps:ſicut ĩ limili diſtinguitur in.c.i.de oꝛdi.ab.
ep.ille mñ qui fuit in culpa ſciſmaticum ordinando
diſpenſare nõ põt ut in prin. glo.⁊ hec diſtinctio ſa
tis plʒ. Extra glo.op.õ tex.in eo ꝙ dicit ꝙ iſte ar
chiepᷣs poterit illũ oꝛdinatum ab officio repellere.
nã u? ꝙ nõ ſolũ poſſit imo debeat:quia oꝛdinatio
fuit irrita quo ad executionẽ.s.c. ꝓximo.⁊ nitens
tali oꝛdinationi excõicatus eſt ut ii So. dimkr
pꝰ ut ſuppleatur ad lr̃am ibi poteris.i.debes.uel re
fertur ad facultatẽ diſpẽſandi.nan poterit hunc re
pellere ſi non vult ſecũ diſpeſaꝛe.⁊ tũc iſta litiera
ſtat ſine aliqua ſupplectione. Abbas.

¶ De apoſſatis æ reiteramibus baptiſmũ. ica.

Muia herici 2 ſciſmatici incidunt in apoſtaſiam

¶ De apoſtalis.

ideo poſt titulos pꝛecedẽtes congruo oꝛdine ſubij
cit iſtum. æ qm ꝛeiterantes bapiiſmuʒ uidentur apo
ſtatare dum ꝛecedunt a priori baptiſmate:iõ ſubij
citur hic de ꝛeiteꝛantibus baptiſmuʒ

R eterea. Non ſumatur ꝑ

Jo. andream et
foꝛte pꝛopteꝛ bꝛeuitateʒ æ narietatẽ
lecturarum. Sed dominus An. ſic
ſumat. Clericꝰ ſine habitu æ tõſuꝛa
depꝛehenſus in crimie nõ gaudet prinilegio clerica
li. ſed cene hec ſũmatio eſt nimis generalis ⁊ mł
tos canones ⁊ maxime S.c.ſi iudex laicus de ſen.
excõi.li. vj. ⁊ Z.c.contingit 2.c.in audiẽ tiã. ð ſẽ.
excõi. Ande aliteꝛ ſummo ⁊ p ſᷣm unum intelleciũ
ſic. Mer cenſuram eccłaſticam non liberant clerici
a manibus laicorum ſi ſine habitu ⁊ tonſura ſunt
deprehenſi:ſi prius ſe babebant per omnia ut laici
nel ſic m alium intellectum. Qlericus qui dimiſſo
habitu ⁊ tonſura immiſſet ſe enormitatibus perdit
priuilegium canonis.ſi quis ſuadente. vnde enʒ de
pꝛehendẽtes non incidunt in canonem.ſ.excõicatio
nem. hoc dicit et non ꝛecipit cougruam diuiſionem
Et adueꝛte quia ſecũda decꝛetalis facit tantuʒ ad ſe
cundam partrẽ rubrice: alie neꝛo faciũt ab primam

partem. ¶ Mõ p ꝙ der icitur apoſtata ꝛelic
to habitu ? tonfura. Mora fo caſum in quo de

ricus ſtatim ꝑdit unum priuilegiũ clericale. té

nõ. ꝙ clerici dicuntur habeꝛe certum habitum. et ð
h uide tex in.c.clerici de nita ⁊ hone.clericoꝝ.⁊ ni
de optimã glo.in cle.i.de elec. Sed ceꝛie clerici ſecu
lares non habent ceꝛtum habitum ⁊ deteꝛminatum
ſed quidam habitus ſunt eis inteꝛdicti ut in pꝛealł.
c.clerici ⁊ in.c.quoniam de nita.⁊ hone.clericorũ
Vnde neſtes eornʒ debent eſſe honeſte æ uſqʒ ad pe
des ut pꝛealle.c.clerici:? quidam coloꝛes ſunt eis

inteꝛdicti:non tamen iure exprimitur ð ceꝛta fomma

de quo peꝛ glo.in pꝛealleg.cle.i.quam uide. ¶ In
glo. i. ibi. eſt aũt triplex nõ. glo. et ide; dicit Inno.
et inquantum glo. de teꝛtia ſpecie apoſſaſie ponit
nnum exemplum nidelicet quando quis ꝛecedit ab
oꝛdine ⁊ ꝛeligione iam ſumpta. Innocen. ponit mł
tos alios modos utputa quia dimiſit habitum ⁊ tõ
ſuram:⁊ duxit nxoꝛem ⁊ ꝛedijt ad ſeculum:⁊ ſic di
cendum eſt in ſimilibus: æ adde hic quod notat In
nocé.ĩ.c.fi.de ꝛenũ.⁊ in.c.intelleximus de etate et
qua. ubi nõ.dicit ꝙ religioſus ꝛecedẽs in conſulto·
ſuperiore ſuo ⁊ non ſubijciẽs ſe alicuius obedientie
ur qꝛ non intrat aliud monaſteriuʒ dicitur apoſtata
quãtumcunqʒ ꝛetinet habitum et tonſuram:quia ꝛc
cedit a regula ſuperioris.et ſic nenit contra unum
ex tribus ſubſtantialibus.ſ.contra bonum obedien
tie contra. c.i. de ſta.regula. Qua pena plectuntur
iſti: dic ſecundumm hoſtien. quod apoſtata peꝛfidie
punitur ut hereticus:quia nec heꝛeticus eſt ex quo
ꝛeceſſit a fide:et habent locum iura ſuperius poſita
de heꝛeticis Apoſtata inobediemtie puninur di
ne:ſimode. vnde. adnerte quia aut quis non nulr
obedire ſuperiori puta pape ſen ipſins canonibus:

credendo eum non habere pkatem cõdendi canone⸗
2 punitur ut hereticus.nt.xix.di.nulli faſ.anr non
negat hanc ptᷣatem:ſed nõ uult obedir̃ ex contẽptu
2 grauiter puniri dʒ:unde dʒ deponi:⁊ ſie dʒ ĩtelligi
.F. hec ⁊ ſi legibus.iiij.di.⁊ nide.c.gnali de elec.li.
Vj. ⁊ ſi eſt incorrigibil traderur curie ſeculari Nẽ
poterit excõicari ut de iudi.in.c.cum non ab hoie.
ſi ãt nollet hobediꝛe ex quadam ↄcupiſcentia:qꝛ te
netur aſtrictus:tẽ mitiꝰ punit᷑ de quo aliqͥd nõ.i.c.
nã cõcupiſcẽtiã æ in.c.i de conſtitu. Apoſtota vo
circa irregularitatẽ põt dinerſimode puniri ut hẽt̃

in.c.J.eo.iñ ſi eſt clericus ſecularis nõ ẽ ipſo facto

excõicatus ſed excõicandus ⁊? grauiori pena plec
tendus ut in. c. tue ⁊.c.pe.j.eo.ſʒ religioſus ſic de
quo nide bonum tex.in. c. ut periculoſa ne cle uel
mo.li. vj. ⁊ predicta intellige niſi habitus reliquat᷑
ex rõnabili cã:puta quia tranſit ꝑ loca ꝑiculoſa.uel
ex alia iuſta cã ad h̊ qð legit.⁊ nõ.de ni.⁊ ho.cle.
deus qui ⁊.c.clerici el.i.eo.ti.⁊ uide ibi per glo.2⸗
faciunt ueꝛba illius.c.ut periculoſa que im notant
cam ⁊ mareriã nagandi. ¶ In glo. i. in. fi. Ex hac
glo.i.colliguntur tres lec. ad. tex/ Drima eſt ut ſi
clericus dimiſſo habitu z tonſura oĩo uinit ſeculari
ter perdit priuilegium clericale. ¶ Sed iſia lec. cõ
muniter non tenetur quia primo reſtringit. c.ſi ne
ro alle.in.glo.pro contꝛaꝛio.¶ Item niderur S. c.
ſi index laicus de ſenten. excõi.li.vVj.ubi tex.multuʒ
nõ. innnit ꝙ quantuncunqʒ clericus nixerit ſecula
riter:neque ſit fama ipſum eſſe clericum ſi tamen ð
prehenſus in maleficio allegat ſe clericum ⁊ petit ſe
remitti ad iudicem eccleſiaſticum eſt audiendus ad
idem de ſen.ex.in audienria. ¶ Secunda lec. glo.ẽ
ꝙ tales clerici ſic ſeculariter uinentes non perdunt
ipſo facto priuilegium clericale:ſed eccleſia nõ nult
eos liberare peꝛ cenſuꝛã eccłaſticam a detẽtatoꝛibꝰ:
qꝛ ex quo ipſi contempſeꝛunt ecłlam:merito ab eccle
ſia contemni debent ſimile in.c.ij.ne cle. uel mo.?=
iſta lec. ſatis eſt probabilis ⁊ neꝛa in ſe ⁊ m eaʒ o
loco ſũmaui. ¶ ernii lec. glo. eſt ꝙ loquit tex. de
clericis qui perdunt o me pᷣuilegiũ clericale:iſta lec.
eſt ueriſſima in ſe Iʒ contineat diationem. Moteſt
7 extra glo. dari quarta lec. ut intelligatur tex. nõ
de priuilegio fori ſed de prinilegio canonis ſi ſua
dente.nam clericus hʒ multa pᷣuilegia:⁊ int᷑ ceta hʒ
priuilegium fori:ut tm ↄneniatur ſub indice eccła
ſtico. Aliud priuilegiuʒ ut ꝑcutiẽs ſeu ĩijciẽs manꝰ
niolentas in clericũ ſit excõicatus ut in.c.ſiqͥſ ſuadẽ
e.xvij.q.iiij. Drimum cũ maiori difficultate ꝑdi
tur qꝙᷓ; Fm.unde ex ſola dimiſſione bitꝰ? tõſure ⁊? de
pᷣbenſione in crie ⁊ imixione enormitatis non ꝑdit
hoc prinilegium ut in prealle.c.ſi iudex laicus.ſed
priuilegium canonis ſiquis ſuadente ex quo relicto
habitu ⁊ tonſura immiſcet ſe enormitatibus uuit eſt
tex.in.c.cum non ab homine ⁊.c.perpendimus de
ſen.ex.⁊ in hoc caſu poteſt intelligi iſta linera quod
iſti immiſcebant ſe enormitatibuſ. unde percutienteſ
eos non incidunt in excõicationem:⁊ tũc tex.̊ in
fi.facit mentionem de cenſura eccleſiaſtica:non eniʒ
negat quin debeat iudicari per iudicem eccleſiaſticũ
An autem z quando perdar clericus prinilegiũ

vXZlntenmmn,.
mi uti ninſnun d
ri potſ hoblci ſon nicitt
linſem. 5. G8 iiſo fi
ſioino ga d he ceobcc
Nelendu ſis ntegis 1 de ſs
eCegis (ddinen,
noniont ad owines:ſec dle
legnlruer von teguiri diſpelan
penteie pncio e no c i den
ſu kis gb ſril lheſgf⸗

nai mmiriſibr;

mniliſitun g bor mni
anii heni vent oyne
nniſoßlzes goniſ gtin ſ

Crſridentin ſelfn nd

mmiian Aräcin öonane
Eonbusiſcendumn loridns

dot erun qumndofcnſcene⸗

indiſana irſerdine⸗
faparſentdapigmif⸗
vanncſttw (Nir

vſtginten
. ate non ofſute
fniſn amar in fute

eiminummnez n
n Nanog en imj

ft .
rao innn .

(Raciniitr
ruin hn tr ſ
lonſon olo ilt irngi
tune. eſt lr c
ta hrino efrigteſ de
mNernim3,.
nadlG nmim
ngz enans iheit
Hancſetetanmſinen d
io egrſecenamt garte
CAſaſtiumn kardienths er
imi nnh lrghi
merunmns /o7 dh
Gaeaalrni n
Aſſtiama dainwib!
ntadlummerto bae
inCie Cerdno
Seain etfnenfd
Godant dt.
rzuiezi eilleſr.
woren Eminnmn Po
n ben inelcann in i
——
M zitur itni
ſdit aft
aunums ii
enſin
r wnis ili .
Eiti l
Mäiams l
mmnadfalue 1
A orer de
iſorbietid
gecnornmituns ſonb
lecſ wler icis
4 gno teſet⸗

dimus pᷣallega. ¶ Sed quero nũquid clericus cõ
ſtiturꝰi minoribꝰ ſine alia monitiõe ꝑdat priuilegiũ
clericale ſi vuerſat᷑ ut laicus. So. dicit Inn. h ꝙ ſi
exercet actũ oĩo Sↄriũ clericarui:ut qꝛ duxit corrup
tam in nxoꝛc:uel effecius eſt miles æ exercet arma:
tunc ipſo facto ꝑdit pꝛiuileginʒ clericale.per hoc.c.
.i. de bigamis.li. vi.?.c.quiſquis.lxxxiiij .di.ſecus ſi
nõ exercet aciũ oĩo Sriũ:qꝛ duxerat uxoꝛc uirgineʒ
2 de hoc dic ut in.c.diuerſis de cle.coniug. uel cffe
cius eſt miles ſed non exercet ſeua. xxxij. di. ſeꝛiatiʒ.
¶ Et ex h nõ. ꝙ licet clericus in minoꝛibus efficia
tur miles non per hoc perdit pꝛinilegiũ clericale ꝓ
h allego tex.cũ ibi notatis in.c.fi.de cleꝛi.coning. ſi
vo ſeculaꝛit᷑ uiuit exeꝛcẽdo aliquã negociationẽ iũc
nõ perdit pꝛiuilegiũ clericale niſi pꝛecedat tia moni
tio.ad hoc.c.in audientia.=.c.contingit preal. Sed
limita ꝓut hr in.c.i.de ni.⁊æ hone.cle.li.vi.⁊ in cle.
qm eo.ti.æ nõ.pꝛedictam coſi iderationeʒ Inno.

pꝛimuin uel ſecundum. dicam pleniſſime in. c.ppen

T litteꝛar um. Si crimẽ acco

liti qui rebapti
zanti pꝛebuit miniſteꝛium eſt occultum
moueꝛi põt ſi publicũ non niſi cũ eo religionẽ itrã
ti diſpenſetur. h. d. cõis diuiſio. ſa ibi qꝛ eꝛgo.
Nõ.pꝛimo ꝙ et ſub ſpe cõſequendi ſalutẽ non eſt
credendũ iſtis ſoꝛtilegijs.⁊æ de iſtis dr̃.in.c.i.⁊.ij..
de ſoꝛt legijs ¶ Mõ. bo ꝙ crimen publicũ ĩpedit

—

motionẽ ad oꝛdines:ſecꝰ qt ſi ẽ occuliũ. tunc enim
regulariter non requirit᷑ diſpẽſatio ſed ſufficit ſola

penitẽtie ꝑactio de quo ĩ. c.fi.de tẽp.oꝛd.¶ Alio

nõ. ꝙ ceteꝛis ꝑibꝰ faciliꝰ diſpẽſat᷑ cũ ĩtrante religio

nem eꝙ cũ remanẽéte i ſeculo:æ= G̊ ꝓpter pniam diu

turnã quã ibi ẽ acturꝰ. ꝓ hoc.xxxiij.q.ij.admoner᷑
Ded querit᷑ qᷓ pena nenit puniedꝰ qui facit ſe re
baprtiʒari.ſo. fʒ leges punit᷑ nltimo ſupplicio: ut.l.i.
2.ij. C. ne ſacrũ baptiſm. ſed ſm canones clericꝰ de
ponit᷑ laicus excõicat᷑:?⁊ nõ pꝛomonetur ad oꝛdines
de qnibus dicendum ur in iuribns allegatis in glo.
? hoc uerum quando facit ſcienteꝛ: ſecus ſi in caſu
dubij:quia põt ſe rebaptiʒari facere fm foꝛmã que

habetur in. c.ij.de bap. ¶ In glo. i. in fi. dic tamẽ

fm Goff. ꝙ in neritate non offuſcatur ſacꝛamentũ

primũ ſeu caracter iam impꝛeſſum in anima nec in
reiteratione impꝛimitur nouus caracteꝛ ᷣ quo nide
bo. gl. in. F. quod uero.lxviij.di. ſed offuſcatio ſen
iniuria fit quo ad animum facientis: unde punitur
iſte quo ad malum propoſitum ſuum:quia in c̈tuʒ
in ſe eſt intulit iniuriã nel credendo aliter non ſuffi

cere uel aliter extimando. ¶ In glo. ij. in fi. 2 dic

fin MHoſti. ꝙ iſte accolitus prebuit miniſteriũ ꝛeſpõ
dendo rebaptiʒanti:ut pʒ in antiqua que fuit h deci
ſa ⁊ minus bene:quia aliqui erant in intellectu iſtiꝰ
c. qui credunt iſtum accolitum fuiſſe rebaptiʒatum
uel rebaptizantem ſed nõ eſt nerũ:quia im pꝛebuit
miniſterium rebaptianti 2 auxilinʒ in reſpõdendo.
n glo.i. in. V. minoꝛ etas.ᷣin fi. Item i mino
ribus ſit licitũ ignoꝛare iura poſitina non tamen in
ra diuina ſen naturalia ad B.l.ij. E. de ĩ ius no. facẽ
.ꝗ ea q dei ſunt.xxxviij.di.nec ẽt uenir 3 ſacram

¶ Be apolſlaſis.

ta ut bic. ¶ In glo. i vbo itetio i fi.n. glo. q fa
ciliuſ expiatur delictũ ex quadã pietate cõmiſſũ qᷓ
ubi impietas preſtat cãm facit tex. in ſili in.l.ſi adul
terum. F.ſi iperatores.ff. de adult.nbi minus puni
taur qui iuſto doſore moꝛtis aliquod facinus commi

ſit. n gl. in uerbo religiõis fauore in fine.nõ.

quibuſdam tollitur ⁊ ĩ quib⸗
dam non. ſed illud eſt neꝛum ꝙ fauore religionis

mitius agitur cũ irregulari z crederẽ ꝙ tam in ca
ſibus de iure expreſſis tollitur irregularitas per reli
gionis ingꝛeſſum cũ non hbabemus canones loquẽ
tes griũ.nã.c.i.de fili.pꝛeſby.loquitur in caſn ſuo
nec tollitur iſta iꝛregularitas in totũ.imo beneficiũ
poteſt quandoqʒ habere:ut in.c.in quibuſdam.j.ðᷣ
penis.tene menti. Abbas.

E. Infamatus de apoſtaſia cõpellü̃

ſe purgare. Drimo ponit᷑ deciſa
õſultatio. fo rnſio ibi ſupeꝛ fo. o⸗
pꝛimo ꝙ ifamia de apoſtaſia inducit purgationem

ſicut infamia nataliũ de pur.cano.accedens.ſic infa
mia alio criminum.ij q.vV. pꝛeſbyter.⁊.c.de hoc.
c.inſinuatum. s. de ſimonia.¶ Mota fo modum
pꝛocedendi õ infamatos de apoſtaſia. nam debent
coherceri donec ſe purgauerint. ⁊ licet quidam irtelli
gant ꝙ debent coherceꝛi:ut aſſumant babitum do
nec ſe purganerint:tamen iſte intellectus mihi non
placet:nã ſapit abſi urditatẽ.nã notarent quadam in
famia ex reaſſumptionc ? poſtea ex deſerrione ſecu
ta purgatione. ſed itellige ꝙ debẽt cõpelli ad reaſſu
mendũ habitum uel ad ſe purgandũ.⁊= pꝛactica erit
ꝙ deficiente purgatione ſtatuatur eis teꝛminus ad
le purgandũ:⁊= ſi illã pſtiterint bene quigẽ al.hni
puictis ⁊ ↄpellẽt reaſſumeꝛe babitũ.? In glo. fi.
nõ. bene gl. æ duo tangunt᷑ i ea. PMrio ꝙ clericus ĩ
minoꝛibꝰ oꝛdinibꝰ ↄſtiiutꝰ nõ põt cõpelli ad reaſſu
mendũ habitũ ⁊æ tonſurã.ſo ꝙ talis põt renunciat
in totũ oꝛdini clericali.ſed cõpꝛehedendo oĩa que H
ſcribunt᷑ dic tria h̊ examinãda p an clericus dicat
apoſtatare relinquẽdo habitũ. ſo nũquid põt com
pelli ad reaſſumptionẽ habitus.ʒ nũquid põt renũ
tiare oꝛdini clericali.ad pꝛimũ dico ꝙ ſi eſt religio
ſus ꝓfeſſus nel ↄſtitutꝰ in ſacꝛis dicii apoſtataꝛe:nt
B ⁊æ. ð. eo. c.i.=.xx.q.iij c.i.ij..iij.⁊.c.eos.quod.c.
ſic intelligit᷑ ꝑ Inn.⁊ hoſt. z. c.i.nã̃ loquit ibi de cle
ricis aſtꝛictis. Itẽ ibi equiꝑat᷑ clericos ⁊z religioſos
quo ad reaſſumptionẽ habitꝰ. æilla equiparatio pꝛo
cedit ĩ cleꝛico conſtituto in ſacris:arg.c.i.de noto
li.vj.aut clericus eſt in mioribus.⸗ ſi tʒ beneficium
eccleſiaſticum dicicitur apoſtatare dimiſſis habitu
7 tonſura.quia ratione beneficij tenetur habitum æ
tonſuram portare.l.di.in. c.fi.⸗ quod ibi notatuz.
ut non poſſidet beneficium: æ tunc licet dimittar
habitum non dicirur apoſtataꝛe:ita tenet Inn. bic
quod placet: licet quidam contra pro hoc facir cle
ri. qm de nita æ ho.cle. ubi clerici in minoribus
non puniuntur ex deſeꝛtione habitus ſen portando
ueſtes inhoneſtas niſi etiam dimittant tonſuram.

nam ſi deferunt tonſuram non perdunt: licet

¶ Me apoſtanis.

deterant ueſtes ſeculaꝛes.ſecus ſi per oĩia incedunt
ur laici. ſ puto ualde cautũ ⁊ eſt optima cautella.ut
epᷣs admoneat oẽs tales pꝛio fo ⁊ ſrio ut aſſumãt
babitum.? ſi nõ aſlumpſerit ꝑdũt õe pᷣuileginʒ cleꝛi
cale. ut in. c. in audientia de ſen. ex.nã als. ſequntur
multe abſurditates. qꝛ multi recipiũt primam ton
ſuram ſeu alios ordines minores non ui velint ni
leꝛe clericaliteꝛ. ut depheſi in crib poſſini efſuge
penam ſeculaꝛc: ⁊ iõ bonũ ẽ illã monitionẽ pᷣm iiteĩ
uel ut incedãt ut clerici uel ut nullo gaudeant pꝛiui
legio clericali.¶ Secũdo mẽbꝛo nunanid poſſint
cõpelli ad ꝛeaſſumptionẽ habiius ↄcdude ꝙ ꝛeligio
ſi ꝓfeſſi ⁊ ſeculaꝛes in ſacris pñt ↄpelli:ut h. ⁊ i.c.
pe. . eo. 7. c. eos pal. Idẽ de ↄſtitutis in mioribus
qui bñt bnficiũ. ut nõ.in. c. Joanes de cle. cõius ⁊
in palle. c. fi.l. di.ſi vo nõ poſſideãt benificia:tũc pᷣ
ciſe no ↄpellunt᷑.ſed dico ꝙ; poterũt cõpelli cauſati
ne mõ pᷣdicto. ut moneãtur ad ꝛeaſſũptionem babi
tus ⁊? tõſure z non ꝛeaſſumẽtes carent oĩ pᷣuilegio
clericali. Ee o aln pricipali nunquid poſſit ꝛe
nũriare priuilegio clericali. ? ſi eſt ꝛellgioſus uel in
ſacris claꝝ eſt ꝙ nõ põt: ut in c.ſi diligenti de foꝛo
cõpe. Si vo eſt in minoribꝰ tunc vbo renüũtiare ñ
põt ut in pꝛealle. c.ſi diligẽti.ſed facto ꝛenũtiaꝛe pot
utpnta exeꝛcendo actũ oĩo ↄriũ clericatui: ut dixi in
c.i.5S.e.uel qñ teꝛtio monitꝰnõ uult ꝛeſipiſceꝛe: ut S
dixi.⁊ idem in alijs caſibus n expꝛeſſis.
„ Iudei baptiʒati ritus in
Bidam: daicos dimitteꝛe cõpellũ
tur uel geneꝛalius ſic. Mapuiʒati alterius
lecte uel fidei ꝛitus dimitteꝛe compelluntur. Et prio
ponit iudeoꝝ baptiʒato pceſſum quem fo p:ꝛo
nidet ibi Karnumas.. e pr on in baptiſmo quis
efficit hõ xpianns. dẽ eim renaſci ex ſpiritu iuxta il
lud euãgelicũ. Niſi quis ꝛenat fueꝛit ex aqua ⁊ ſpi
ritu ſancto. ? iõ baptiʒatus dʒ dimitteꝛe omẽs riius
alterius fidei: nec dʒ ſernaꝛe enãgeliũ cum lege mo

ſaica: quia tranſlato ſacerdotio neceſſe eſt ut legis

tranflatio fiat de conſtitunionibꝰ.tranſlato. Ps
fo hõies duplices maledictos eſſe æ fugẽdos unũ
eĩm gerunt in coꝛde aliud in oꝛe.facit. lxxxviij. di.
eijciens. tẽ nõ ꝙ licʒ a pricipio paganus non
debeat compelli ad ſuſcipienduʒ fidem xpi: ut in. c.
ſicut de inde.xxiij.q.v. ad fidem tñ poſt ſuſceptiõeʒ
fidei dʒ quis ↄpelli ad ipᷣaʒ ſeꝛuandã ẽt ſi fuit bapti
ʒatus vi cõditionali: ut in.c O ianos de heꝛe.li.
Vj. ⁊.xv.di.de indeis: ESnn nõ. ex fine litteꝛe
ꝙ ceteris paribus in minori peccato eſt ĩſidelis nõ
agnoſcendo fidem quã xpᷣianus qui poſt agnitaʒ ꝛe
troceſſit iuxta illud turpius eijciĩ ꝗꝙ; non admittiiur
boſpes de iureiur. quẽadmodum. ceꝛto eĩʒ ꝛeſpecin
ᷣm BGoff. minus malum ẽ cognoſceꝛe ⁊ ꝛetꝛoueire
ꝙᷓ̃ᷓ nõ cognoſceꝛe: qꝛ ſi ꝛetrocedẽs ꝛeuenat᷑ ad fideʒ
bona opa prius geſta ꝛeuiniſcũt:ut de pe.di.iiij.ſi ĩ
pius. ſed non ſic geſta peꝛ paganũ cum fuerit ſin fũ
damento qðò eſt xps. i. q.i cum paulus. glo. faciles
ſunt omnes tene menti iſta ſunt pulchra
poſtate carcerari et affli
Nobis gi poſſunt. ut habitum re
aſſumant. ſecũda ibi ad ꝙ. ¶ N p' os

dimittẽtes habitũ oꝛdinis uel ꝛeligionis apoſtate di

ccrur r officiũ boni paſtoꝛis nii ad vio ve
ꝛitatis ĩducat peccatoꝛẽ nunc nimoꝛe pene nũc pmio
Htutis ut ſic prius minis ne blãdicijs iducat pecea
toꝛem ad pniam ? ſi iſta nõ ſufficiant exeꝛceat coheꝛ

rionem facit. xlv. di. cũ beatus ⁊. c.diſciplia. E õ
3ʒ ꝙ eccleſiaſticus index bʒ penã carceris ? põt cle
ricum deputare ſub grani carcere attenuãdo ſibi ni
tã ut mors ſit ſibi ſolatium. nita vo tormẽtũ ui diẽ
tex. in. c. nouimus de. v.ſig. unde dicit hic tex. ꝗ ꝛc
ſeruatur iſtis uita miſera: ut quia fʒ/Jo.an.miſtra
bitur eis panis ⁊ aq. dic tñ ꝙ non cʒ ſuperior i tin
attenuare nitaʒ carcerati ꝙ ꝓpter attenuationẽ uite
nel aſperirarem carceris Viſilr moriat᷑. alialiñ euadit
penã inegularitatis.⁊ h̊ muliũ plati aduertãt. naʒ ut
h dr̃ debet reſeꝛuari licet cum miſeria ⁊ tex. in.c. no
nimus. dicit ꝙ ex pane doloris ? aqua anguſtie ſu
ſteétandus eſt. non ergo nita ei extenuanda eſt ut po
rius extinguat᷑. qꝙᷓ; ſuſtẽtetur. fac qð nõ. Jo. de lig iĩ
ce.i. de peni.⁊æ remi. ¶ Sʒ ↄtra pdicta facit tex in
i. aur danũ. F. ſolét. ff. de penis. nã carcer deputatꝰ
eſt ad cuſtodiam ? non oĩo ad penam: ut ibi dicitu⸗
So. de iure canonico poſſumus uti carcere æ ad
cuſtodiam æ ad penam: ut h ⁊ in.c. qᷓuis de penis
li. vj. ⁊ in perpetuum ⁊ ad tps: ut in nerbo donec.
uid at ſi carceratus frangit carcerem de iure

cimtli eſt pena capitalis etiã ſi innocens ſit. æ mitius

punitur ſi ſine fractione ꝑ icurisz cuſtodis cepit fu
gam de quo dõʒ ut in. .l.i. .ij ff. de effrac. ſʒ de iure
canonico põt ad depoſitionem ꝓcedi:? data icorri
gibilitate ad traditionem curie ſecularis de quo di
cendum: ut nõ. i.c. cũ non ab hõie ᷓ de iudi. Abb.

onachus i

Onſultationi. apoſta ſia ordi

natus non põt ſine diſpenſatione pape in
fuſecpto ordine miniſtrare. ota primo ꝙ re
ligioſus dẽ apoſtota dimittendo habitum religiõis
etiam ſi efficiatur clericus ſecularis. Mem nota
ꝙ ordo collatus in apoſtoſia non habet execurõeʒ
ſine diſpenſarione ſuperioris q;tũcunqʒ reſipiſcat z
agat pniam. ¶ Sed quero quia iſta littera facit mẽ
tionem de ſacro ordine tantum quid ſi recepit ordi

nem minorem tantum dicunt docto. ꝙ etiam nõ ha
bebit executionem. ſed hoe caſu poterit diſpenſare

epiſcopus cum papa non reſeꝛuet ſibi diſpẽſationeʒ

niſi reſpeciu ſacri ordinis. ſed hodie in religioſo H̊
ſi npliciter non procedit:quia per dimiſſionem ha
pitus incidit in excommunicationem:ut in. c. ij. ne
cie. uel mo.li.vj.unde ordo reperitur collatus in
excommunicatione unde dicendum æ diſtinguen
dum hoc caſu prout habetur in. c. cum illorum in
fi. de ſententas excommunicationis. ¶ Sed quero
quia tex.dicit ꝙ non porerit miniſtrare in ordine
ſic ſuſcepto nunquid poterit ad maiores ordines ꝓ
moueri dicendum quod multo minus: qꝛ nidetur
ordinatus ꝑ ſaltum: quia ex quo eſt irregnj aris nõ
debet ordinari:ut in. c.i.de regu.li.Vj. ¶ An glo.
.ibi ſolus papa diſpenſare poteſt ⁊c. tem ſo
ins papa diſpenſat cum quis ſcienter fecit le

—

ſjon 4
Eſvi v l
4

ll nema iuor⸗

nclim geen. cvii cin

bs ciflosoiigi.

Gn ſ unmmn: mri in
N ati nininin ci i⸗
Eolietciti bols din⸗ lii
iͦocli iu rin haleh

reſgunnstdhg Erbußi

Kniens
andin monan

Uunei ge incoptt
ho genegai ibi

oqnuur bre denre in ſono gie f⸗
Mn hl bochrinabii cofe

pia iſow onal ni bnie i

Npiunoꝛare tin poſy e cifti
Nicunpſin iponcci oſadntent
bopnoniecgnopen ſoin c bã
ſecl ii1 lepe ii neiri n
4 mmid en ſeionſ gündon
öfnito miapnseranun
ſoneetenop mde –

ſoſc epe dii ge derie g
dehe cii ge
enninad⸗ Guien⸗
aaltt nner w on

ümimimenna

intuitmckaeni
W
B Nolegioe ecnig ka
dad lin iun
giec im⸗

Cngoiinf e,
ntirnn irhn⸗

Im arsten M 1

naze tinüenmuntznn

iian ſi o Poce ſg
SSn ſuleri
ſeceens, Ninerchptes

Ncinidmum r bidinn
opoſſmus i antge e a
mnwbeinc o ge henis
uAisminderpo donee,
Nunsirut angende iore

dsdanndeendſta ins

Woe iantcentdd de e
unlIE iRehaein
eyoſtonen pecditn ion
mnonen ne aubnseo
i vrwtoruc idl lt⸗

nctns
itR cpoſuls orci

inediſbenlone eit
e.(Vonpenaoq'

Gninntoinn I s
ins eurs n nn

vondibe ekende
veis hümmgtiſcent
—
.

4 Ceuptori
Nirmmn nil obe

muntan dn
n e iihining
mhen goſo b

¶ De bis qui occl.

vadinali arresiearo nel ſuſpeſo:ut in. c.ij. ẽ oꝛdi.
ab epi. ¶ Irem qñ quis eſt ſimoniacus ⁊ ſimonia
ce oꝛdinatus:ut in.c.ðᷣ ſimoniace.S. de ſimo. Hos
ealus excipit Moſti. ſed dic meliꝰ faciendo regulam
ꝙ z canones ſolus papa diſpenſat mii in caſibus
in quibus tacite nel expꝛeſſe diſpenſatio permittitur
inferioꝛi: ut nõ. Inno.de tẽpo.oꝛdi.c. dilectus:ar.
in. c. licet canon de elec.li.vi.pleniſſime dico in.c. at
ſi clerici. F. de adulterijs de iudi. ¶ Et in fi. glo.
nõ.gl.ꝙ religioſus intrans alind monaſteriũ ĩ caſu
non conceſſo non dr̃ apoſtatare etiã ſi ſm monaſte
riuʒ ſit magis laꝛgum:quia non reperitur uenire S
tria ſubſtanrialia regule de quibus in. c. cuʒ ad mo
naſteriũ in fi. de ſta.regu. Idem nõ.in.c.ex parte ð
tẽpo.oꝛdi. Et nide Inno. in. c.fi. e renun. in. c.
intelleximus de eta.⁊ quali.dixi.S.e.c.i.Abbas

¶ De bis qui filios occiderũt. Kica.

¶ Supꝛa in quattuoꝛ pꝛoxis titulis niſuʒ eſt ðᷣ his
qui peccãt pꝛincipaliter in deũ ↄnier reſtat uideꝛe ᷣ
his qui peccãt in hoies ⁊ in deũ etiã:ut de cõmittẽ
tibꝰ hõicidiũ.ſed qꝛ ĩter hõicidioꝝ genera hõicidiũ
filiox eſt gꝛauius:ideo pꝰ de bis pmittitÿ. Abbas.

(Oulieꝛ occidens
E niens. nie filium debʒ

ꝑpetuo in monaſterio peniteꝛe:ſi mñ
timet᷑ de incontinẽtia dat᷑ nel ſalteʒ
nõ denegat᷑ ſibi licentia nubendi.et

Ater bec decre. in foꝛo aie. fa pars ibi mãdamꝰ

Hiõ. paio ibi lachrimabili cõfeſſiõe cc̃. qualis dʒ

eſſe pnia ĩ foꝛo pniali.nã lacrie ſunt ſignũ cõtritio
nis ĩterioꝛis:⁊ tqta poſſz eſſe cõfitẽtis cõtꝛino:ur ſi
ne aliqua pnia iponẽda ꝑ ſacerdorẽ merereĩ itegꝛã
abſolutionẽ peccatoꝝ:ut nõ. in.c. baptiſmi nicẽ de
cõſe.di.iiij.? de pe.di.i.mẽſurã.an maxia contritio
eſt maxia pena ĩferioꝛ. ſic etiã ruboꝛ quẽ quis parit̃
ĩ cõfuiẽdo ẽ maxia pars pene:⁊ multũ ꝓficit ĩ remiſ
ſionẽ peccatoꝝ.unde multũ ꝓficit ſepe iterata cõfeſ
ſio. ſic de pe.di.i.quẽ penitet.uide bonã gl. in. F. P
fecta pnia ea.di. ¶ Secũdo nõ. ꝙ caloꝛ iracundie
nõ excuſat a peccato ex quo nõ tollit ſenſum hõis.
ſecꝰ ſi iduceret furoꝛẽ:qꝛ delictũ cõmiſſum ipe fnꝛo
ris nõ iputat᷑ ad penã nel ad culpa. ſatis eni punit
ſuo furoꝛe:ut in cle.unica de homici. æ.iij.q.ix. ĩdi
cas.⁊.xV.q.i.in pꝛin. 6. tertio ꝙ non eſt ſua
denda oĩio religio ei de cnius incontinentta timetus
imo melius conſulit ut matrimonium ↄᷣhat. xiij. di.
nerni. ¶ In glo. i. in fi. ? dic ꝙ fm leges occides
parentẽ nel filiũ acerrima pena punitur. nã ſumitur
in culeo.i.in ſacco coꝛio cũ cane ſimia gallo gallina
ceo ? uipera ? pꝛoijcitur ĩ marẽ uel in flnmine.⁊ ſi
ibi nõ eſt mare uel flumen tũc poꝛtatur ad ſiluas a
feris aialibus lacerãdus:2 iponitur iſta pena:ut ſic
uiuus careat uſu omniũ elementoꝝ: ut ſuperſtii de
ſit celum æ moꝛtuo teꝛra.æ fit iſta mixiura iſtorum
aialiũ ad maioꝛc penam:qꝛ canis natnꝛaliter fugat
ſimiã ⁊ ſimia gallum gallus nipeꝛam: = cũ nipa non
inueniat refugiũ intrat corpus illius. De iure an

tem canonico non imponimns banc penam moꝛtij
ut. c. ſententiam ne cle. nel mo.ſed licet iſla glo. Qicat
ꝙ punitur:ut h̊ dr ⁊ in.c.fi. j.eo. dic hoc non ſim
plicuer uerum ſed iſia iura loquũtur in foro anime
nbi rantnʒ imponitur penitentia ut ſatiffiat deo quẽ
leſit. ſed in foro contentioſo etiam ſᷣm canones im
ponitur grauis pena. nam nidemus ꝙ pro ſimplici
homicidio etiã n qualificato clericns deponiiur ut
in. c. cum non ab homine de iudi.æ qd ibi dixi. Itẽ
in homicidio qualificato:ut ĩ eo qui fecit aliquem ĩ
terfici per aſaſſinum eccleſia imponit magnꝗ æ? gra
niſſimam penam. unde d ffidit eum cum bonis ſuiſ
⁊ ſic ipune põt occidi de quo dic ut in.c.i. hoi.li.Vj.
Vñ concluderem ꝙ aut laicus commiſſii hoc crimẽ
7 ſuppoſitus eſt remporali iuriſditioni eccleſie æ tũe
mamdabit eccleſiaſticus iuſtinam facere:ut i. c. fi. ne
cle. uel mo.li.vj.⁊ puto ꝙ talis punitur pena legali
qꝛ de iure canonico non reperitur pena talibns ap
poſita gꝰ recurendũ eſt ad iuſ ciuile ut in. c.i.de no.
oꝑ.nũ. Aut eſt clericus:⁊ tunc eriã exiſtimo ꝙ ðᷣpo
ni debeat ⁊ ſine alia incorrigibilitate tradi curie ſe
culari.nam ſi pro ſimplici homicidio fit depoſuio
7 detruſio in monaſterium: ut in. c. cum non ab hbo
mine de iudi.iũcto.c.tue ðᷣ peniſ. dʒ ꝓ iſto hõicidio
qᷓuficato imponi grauior pena ſzʒ grauior predicta
non innenitur. ergo cũ non hẽat eccleſia quid ulira
faciat reliquit eum iudici ſeculari:ar.in pal.c.cũ nõ
ao hõie.⁊ hoc quia doloſe nel appenſate iĩterfecit pa
rentem uel filium:ſecꝰ ubi non eẽt tanta culpa. z cir
ca hanc penam uide qð dixi.in.c.at ſi clerici æ. c. cũ
non ab bõie g de iudi.qʒ doc. bic tangentes hãc ma
teriam vñr aliud ſemire. Abbas.

ſmmng Mulier occi
Ntelleximus. N ſin n d.
ter hoc a uiro ſeparari non debet ſʒ alis
benitentia ſibi imponitur. z loquitur de foꝛo anime
ut dixi in precedenti. c. ota primo ibi furore
diabolico ꝙ cõmittens deteſtandum facinus nider e
diabolico furore accenſus.vi. di. F. penſandum.naʒ
demon ſuggerit peccatum mentibus hominũ. xvj.
q.ij uiſis. &: M15 ſerundo ꝙ propter crimen etiaʒ
grauiſſi num ex quo criminoſus uenit puniẽdus ni
timo ſupplicio non debet ſeperari matrimomũ con
in gibus remanentibus in ſeculo. ¶ Alumo nota

ſpecialibus ⁊? ſic ꝙ uxoꝛ non poteſt a maꝛito dimit

ti pꝛopter hom cidium eriã in cõmunẽ filiũ cõmiſſũ

nã deus tm excepit cãm foꝛnicationis de hoc.xxxij.
.q.Vij.in.c.fm.=.c.hi qui.æ.c.i.de diuoꝛ. ed
oppo. ? Vvẽ ꝙ iſta mulier dʒ puniꝛi ultimo ſupplicio
ut dixi in.c.pꝛecedenti. So.̊ non aperitur qualiter
ſibi pꝛeceptum fuerit: ſed eccleſia de hoc ſe non itꝛ0
mittit cum laica ſit:ſed rin cognoſcit ð matꝛimonio
qð ſpectat ad eccleſiaʒ.i. reſpectu pnie imponende
in foꝛo anime que imponetur fm circũſtantias pec
cati:ut in.c.deus qui eccleſiam.de pe.æ remiſ.

nei Se ſummat
infantibus. e mummur
nitentiam parentuʒ circa quos pueri repe

„

¶ De bomieidio

riuntur oppiſi. ¶ M primo collocãtes puds ſi
lios pꝛope ſe in eodem lecto. nã hᷣ fieri non dʒ. dicit
canon ꝙ parentes hortãdi ſunt ne hᷣ faciant.ij.q.
iiij. c. conſuluiſti.ubi bonus tex. ſi aliter faciãt ſũt
in graui culpa adueniente caſu aduerſo. ¶ Mota
fo ꝙ ubi probabiliter dubitatur ð peccato dʒ ĩpõi
aliqua pnñia. In ↄtrariũ tñ facit qꝛ in penis mitior
interpetratio eſt fiẽda in rla in penis de re.iuꝛ.li. vj
dic ꝙ in foꝛo cõtentioſo ꝓcedit ↄriũ.ᷣſed ĩ foꝛo aĩe
ubi tin agit de ſalute aie bʒ locum qð bic dẽ ut fiat
durioꝛ int petratio: qꝛ illa tutioꝛ.nide bonam glo.in
.c.i.de ſcruti.? ꝑ Inno. de reſti. cũ 1⸗Aiiio n
pñiaʒ iponẽdã in cã dubij. qũ.ſ.dubitat᷑ an pentes
fuerint ĩ culpa an ne. Et facit iſte tex.in fi. conſue
tudinẽ quorũdã locoꝝ in quibus hoc cãn publica ĩ
ponit᷑ pnia ⁊ ſolẽnis de qua ĩ.c.in capite.l.di.qð fi
eri non dʒ. nã illa pnia imponi non debet niſi crimẽ
adeo gꝛaue ſit . moneat totam urbem ut in palt.

.c.in capite. n glo.i.ibi culpa gꝛaui pꝛecedente

MExẽplũ ſᷣm doc.ꝙ parentes collocauerunt apud ſe
paruos filios qð faceꝛe non debent:ut pꝛealle.c.cõ
ſuluiſti. Qeuis ueꝛo culpa eſt qñ ſe colloeauerunt ſʒ
in loco remoto nulla poteſt culpa aſſignari quando
ꝛeperitur moꝛtuus ĩ cunabulis:nã tunc aliqua pnia
ꝓpteꝛ dubium poterit adiungi:quia foꝛte ꝑ prius
minoꝛem diligẽtiã adhibuerũt parentes foꝛie nimis
ſtringengo membꝛa uel nimis curioſe attendendo.
Vñ in hoc cãu eligatur ꝑs tutioꝛ:⁊ in penitentia im
ponẽda ualet multum arbitrium diſcreti ſaceꝛdotis
Vnde fm circũſtantias põt augeꝛe uel minuere pe
nirentiam etiam iure expreſſam 2 taxatam: ut in. c.
deus qui de pe.æ remiſ. Abbas.

Mmatibus ? languidis expoſitis. Niica.
uia exponẽtes infantes ? languidos eos qſi
occidunt: ideo poſt rubricam pꝛecedentem ſubijcit

iſta
g ₰ Põt ſic ſũ
J 9 Patre. mari ifãs ex
poſitus a patre ul alio eo cõſen
tiente uel ratum habẽte h̊ ipſo a

ſemno 2 libeno qui ob pᷣdictã cãm liberant᷑ a dnica
poreſtate. Et ideʒ iuris ẽ in pdictis languidis cuiuſ
cũqʒ etatis ſic expoſitis.uel ſi eis alimẽta dene gant᷑
Hi tñ qui pdictis alimentis pᷣſtirerit nullũ ius ĩ eis
acqrũt. Hora pꝰ tex.ꝙ quo ad diſpoſitionẽ hꝰ
c.paria ſunt patrem exponeꝛe uel alium eo ſciente
2 nomie pf̃is. uel ẽt nõ nõie patris ? patꝛe poſtea

hnte ratum.

¶ Mota fo bonuʒ caſum in quo po
ꝓpt᷑ delictum ſuum pᷣuatur patria porhate C Re

nõ ʒ ꝙ nalet argumentũ de patria prate ad dnicaz
circa libenatem. ¶ Aẽ nõ qrto ꝙ diſpõ huius. c.
pꝛocedit ẽt in filijs nã cũ pat᷑ de patꝛia ptãte priuet
ſequit᷑ ꝙ. c. loquat᷑ de legitimis qꝛ nõ legitimos nõ
bẽt in pkᷣate. ut inſti. de nup.S.aliqũ ⁊ nõ.in cap.cũ
hẽrʒ de eo qui dux.ĩ ma. tio nõ caſum in q
pr̃ uel dĩs pᷣuatur patria poteſtate uel dominica
denegando alimenta filio nel dominus ſeruo Sed
ẽ dubiũ nũqd iſte tex.debeat intelligi idiſtincte ſine

parria poteſtate liberat. Ideʒ in

denegatur eis ſanis ſiue lĩguidis. Goff. itellexit in
diſtincte dicens iſtos tres caſus equiparari.ſ.expe
neꝛe infantem ? languidum cniuſcũqʒ etatis. Jiem
denegare alimẽta. ſed Inn. Hoſt. ? Mincẽ. ꝛeſtrin
gunt banc litteram quando denegantur alimenta
eis languidis Idem aʒo in ſũma huius ti. qð mibi
placet. nam maius delictum z magis deteſtabile eſt

denegare alimenta languidis quam ſanis ? idðo gra

uioꝛi pena afficiendi ſunt parentes uel domini. JItẽé

in iure expᷣſſum eſt contra paꝛentes impie denegan
tes ali menta filijs: ut.l.i J. ſiquis a libeꝛis. C. de li
be ag. ⁊ in prealle. c. cum habeꝛet. ⁊ ideo ceſſat iſta
pena.nam in dubio mitioꝛ eſt interpꝛetatio fienda
quo ad penam incurrendam:ut in regula in penis:
2 in regula odia de regu.iur.li.Vi. Et multum pon
dera ſam qꝛ loquitur de inſante. habet eꝛgo locum
hoc.c.uſqʒ ad ſeprimum annum: qꝛ infantia duꝛat
uſqʒ ad illud tps: ut in. c. literas de deſpon. impu.
nide glo.in ꝓhemio ſexti que diſtinguit omnes eta
tes. (Sn go.in. v. iberamms ibi ſed reſtituet expẽ
ſas. ſed aduerte qꝛ glo. non declarat quas expenſas
ſed glo in.c.ultimo.lxxxviij.di.dixit ; ꝛepetantur
expenſe facte circa pueꝛum in adiſcendo aliquam aꝛ

tem:non autem alimenta: nidentur enim canſa pie

tatis facta ideo non ſubiacent ꝛeſtirurioni uel ꝛepe
titioni.l.alimenta. C. de neg. geſ.nõ.xij.q.ij.ſacꝛoꝰꝝ
2 idem nidetur nelle. Jo. an. bic ꝛecitando. ſed tex.
aidetur in oppoſitum in.l.i. C. eo.ubi ſit mentio
eriam de expenſis circa alimenta. ⁊ licet loquatur in
ſeꝛuo expoſito. Idem eadem ratione in filio 2 foꝛti
us. ſed pꝛo opi. glo. multum facit.I. patrem. C. de
nup.nvi in nno caſu tantum reſeruat repetitionem
alimentoꝛum quando.ſ. expoſitus non uul duceꝛe ĩ
uroꝛem filiam nutritoꝛis. ergo ꝛegulariter nõ repe
tuntur. ſed poteſt dici ꝙ ant alimenta ſunt pꝛeſtita
ab eo qui ad hoc tenebatur: utputa ab eccleſia ? de
bet aleꝛe hos paupeꝛes:⁊ tunc non eſt locus repeti
oni eriam pꝛecedente pꝛoteſtatione:ut in prealle.c.
ſacꝛoꝛum.⁊ in prealle.l. alimenta. C. de nego. geſ.
æ qnod ibi nõ.autr ſunt preſtira ab eo qui tenebaĩ

æ tunc aut a coniuncto ⁊æ pꝛeſumptio eſt quod uolu

ir donare niſi fuerit pꝛoteſtatus:ita loquitur.l.nẽſe
vius.ff.de nego.geſt aut ceſſat ratio coniunctionis
æ tunc aut nutritoꝛ fuit proteſtatus ꝙ ipſe itẽdebat
reperere: ⁊ in dubio repetit oẽs expenſas:ut in. d.l.
nẽéſenius. aut ſi fuit ꝓteſtatus ⁊ ſi fecit cã pietatis et
ↄſtat ſaltẽ ex ↄiecturis.ut qꝛ erat hõ dines uel li
beꝛalis:⁊ tũc nõ repetit alimẽta niſi in caſu: ut dicta
.l. patꝛc.? cãu ꝓcedit dictũ gl.aut nõ ↄſtat ꝙ fec
cã pietatis ⁊ ꝛepetit oẽs expenſas.⁊ ſic ꝓcedit.l.i.⸗
de hac materia uide bonã glo.in.pal.c.fi.nbi de h̊.
In gl. pe.ibi ſi monaſterium ipᷣm expulit ↄclude er
go ꝙ aut ſolus abbas expulit ⁊ nõ dʒ puniri mona
ſterium qꝛ delictum pꝑſõe ⁊c̃.ĩ regula delictũ de re.
iur. li. Vi. aut monaſteriũ expulit æ dicit Gof.ꝙ an

teqᷓ; alind mõaſteriũ ingrediat᷑ acqnirit prio. ſecus

ſi poſt igreſſũ. H̊ ultimũ plʒ ſʒ dubito de prio.naʒ ſi

fuit expulſus ð monaſterio nõ uẽ aplius hẽe cõionẽ

cũ illo monaſterio:ar.c.ne pꝛo cuiuſlibʒ.xvi.q.i.er
go ẽ ſub ptãte epi. Abbas.

—

uuncr int olnd M
cunnni unin ; bin
ziginrutiſtus iüatüpin
lol ſbun giniſrürr di nauſt
No. 1golhinfiendu go
elecefn cve oranimeimchgi,
Gonerdecgiam deſ onididiü
umchnrpoopt ndamni diain
mmnime erteſaſtca inie in oobii
Mitate naleicii in eceſa. Vanele
bas aſ cne be er öſt an t
cerolnivumi nſo o vxr o

mMs humnme cimrs imunimr a

idcii tgirnizalirat

mMar lego er oti , bei 1ſpaun

lim ac midci gcöninarsdon
ſatd cminid Adwpoluo d (ecn
enodcdengend an Poniantie

unn crmtmiſen gnini di⸗

R
mknime ineghdn
umammnngn fne Uun
uinclnmsc Cahoninpn
ioſmigrtſüntoman
i hnmii u ſfine ni
ndrtnr nnnnſin
mmniſdin 9 memmn
amminacllentoatgnann
mmnitenmr nin anſg pie
winenn vſimtoni tei uye
Lng ginm aiſrnr
Rmnraminſc dr.
mn NdiCenidi ſt oni
E dünena ticaloaranrin
enanden unoneinflioeſtii
hImlun fun,pumn. Qc⸗
uun iN
aplus M lletj
o ni /npe
t ainenn inn prſin
uruntbetktiit
Amrnoncfſocs een
vorſfaice uin ilel.

dinemn Cd K.
nunemi N Medn

ntoinni⸗ Krodtor

Orſtungin bepini
lachmdunn
ii nunſmp hll⸗ t
ng e mlannd.
adpiontis t
cr demise
Nas es 44 li
,, ſumdietn

,e i irc
unullin ſei

e höici. uolu.

¶ De homicidio noluntaꝛio nel caluali ſeica.

Vlio de homicidio ĩ ſpe cõpetent᷑ ſubijcit Nicã
generalẽ de homicidio:æ qꝛ homicidiũ quoddam ẽ
neceſſariũ:quoddã uolũtariũ:ut.j. eo.ſicut dignuʒ.
ideo ſubijcit de ntroqʒ/ Nicolaus abbas.

J qui g. Mon põt cong:ue

ſũmari ꝓpter breni
tatẽ ⁊ lecturaꝝ naꝛietatẽ. ſed fᷣm in
tellectũ glo.h.d.homicida ex ꝓpoſi
to nõ gaundet imunitatibns eccleſia
ſticis.ſed iſte intellectꝰnõ pꝛocedit de iure: ut ĩ.c. ſi.
de imu.ecc.ut.j.dicã.imo potius debebat in illo ti
tulo collocari:ideo ad alium intellectũ ſic ſummari
põt. homicida ex propoſito debʒ deponi ab altaris
miniſterio uel ſic.homicida incoꝛrigibilis dʒ depõi

—

⁊ tꝛadi cuꝛie ſeculaꝛi ut moꝛiatuꝛ. poſſet ⁊ aliteꝛ ſum

mari:ut.j.patebit.¶ Nõ.fᷣm unũ intellectuz qðᷣ ðᷣ
iuꝛe dinino pꝛocedit iꝛregularitas que cauſatur ex
pꝛopoſito nõ autẽ illa que caſu Shitur. unde illa vz
inducta de iure poſuiuo ¶ Mõ. ꝙ induſtria qnqʒ
ſumitur in malã paꝛtẽ ut h. naʒ h qr iterficere ꝑ idu
ſtriã qn parauit inſidias.vn uerbũ ꝑ inſidias decla
rat illud Ypum ꝑ induſtriã: æ dic induſtꝛiã i.ex pꝛo
poſito. (GBr glo i n fi. ex hac glo.colligi᷑ primꝰ
intellecrꝰ m quẽ ſũmani ut intelligat᷑ tex.de laico fn
giente ad eccleſiam poſt homicidiũ per inſidias per
petratũ: ut pꝛopt᷑ attꝛocitatẽ delicti non gaudeat im
munitate eccleſiaſtica ſimile in publico latꝛone 2 cõ
mitẽte maleficiũ in eccleſia. Hanc lec. ſentit ẽt h̊ ab
bas. ſed certe hec lec.nõ eſt uera.⸗ lʒ potuiſſet ꝓce
deꝛe olim ĩ ueteri teſtõ quo tẽpoꝛe nõ emanauerunt
leges humane cõferentes imunitatẽ eccleſijs. hodie
ãt ſecꝰ ẽ dicẽdũ. ⁊ ꝙ ĩ teꝛris eccleſie debeat gauder
imunitate allego tex. aꝑtũ ꝑ locũ a ſpeciali in. c. fi.
de ĩmu.ecc.ubi dicit᷑ ꝙ cõmittẽtes homicidiũ in ec
cleſia uel cimiterio ex pꝛopoſiio nt cõſequãt imnni
tatẽ nõ debent gaudex? ea ut puniant᷑ iĩ quo delique
runt.nã qꝛ uiolarũt ſacꝝ ↄmittẽdo ibi delictum nõ
debent a ſacꝛo defendi. ſic loqui᷑ ð homicidio ex
ꝓpoſuo ↄmiſſo:⁊ ſic pꝛiuant᷑ imunitate:qꝛ homici
diũ cõmiſerunt in eccleſia:ſecus ſi extra licet ex pro
poſito.allego ad idem.c.inter eo.ti.ubi dicitur -
fugieus ad eccleſiaʒ q;tũcũqʒ graue delictum cõmi
ſit nõ dʒ inuitꝰ ide extrahi.cũ ergo caſus hui. c. fʒ
hũc ĩtellectum nullibi ſit exceptus.⁊ eſt lex exodi: 2=
non noua debemꝰ ſtare regule gñali foꝛte t ui diẽ
Inno. pcedebat iſte tex. in altarib noui teſti que ñ
eꝛãt tante auctoꝛitatis qte ſũt nꝛa.dant᷑ ergo ⁊ alij
intellectꝰper doc.ut intelligat᷑ de moꝛuo peꝛ penitẽ
tiã.ut nt moꝛiatuꝛ.ſ.in peccatis ſuis ut deponat᷑:qꝛ
depoſitio eſt moꝛs ciuilis:ut.ij.q.vVij.qꝛ ergo ul fʒ
Hoſti. poſſet intelligi de incoꝛrigibili qui dʒ poſt ð
poſitionẽ tꝛadi enꝛie ſeculari:ut in.c.cũ nõ ab hoĩe
5. de iudi. Alij ut Gol. intelligũt ſyaʒ ꝓut iacet fʒ
dicit ꝙ nõ eſt hec lex obſeruãda ſed fuit hic poſita
nt ſciret. ſed õ hoc facit.l.i. C. de ne. inꝛe enu.æ.c.
ſi applice de pᷣbẽ.li.vi.nam oĩa nr̃a facimꝰ quibus
quctoꝛitatẽ noſtram imꝑtimur. Exquo eꝛgo papa

terſeruit hoc nolumine hane antiquam legem: ?æ in
principio mandauit ꝙ deberemus hoc nolumie uti
in iudicijs ⁊ in ſcholis vr hanc.l.comprobaſſe.Cõ
cludendo ergo poſſumus dicere ꝙ hoc.c.poteſt in
telligi tam in laico ꝙᷓ; clerico. primo poteſt intelligi iĩ
laico nt euellatur ab altari..i.ab eccleſia 2 a comuni
one fidelium per excõicationem. nam ubicunqʒ ĩ ca
nonibus fit mentio de morte intelligimus de morie
ciuili.⁊ poteſt intelligi de morte.i.de ſnia excõicatio
niſ: ut optie probat in. c. ꝑ uenerabilẽ .ꝗᷓ fi. ſit legi.
ubi lex. antiqua incorporata in corpore canonum
faciẽs mentionem de morte exponitur moriatur.i.
ꝑ excõicationis ſniam nelut mortuuſ a comunione
hominum ſeparetur ⁊ ille eſt ad tex.nõ. Fatendum
ergo eſt ꝙ tempoꝛe iſtius.l.= quo ad litteram intelli
gatur ð morte naturali ad hoc quod legitur æ nõ.
xvi.q.i.placuit.ſʒ poſtq; incorporata eſt incanoni
bus tunc gebet intelligi ciuiliter qꝛ canon nõ impo
nit mortem naturalem immo prohibet clericum in
tereſſe:nt in.c.ſniam ne cle. uel mo.ſecũdo pᷣncipali
ter poteſt intelligi in clerico qui proprie euellitur ab
altari cũ ipſe non ſit affixꝰ er obligatus altari æ po
teſt intelligi hodie dupliciter primo de poſitione q̃
eſt quedam mors ciuilis ſᷣo poſſet intelligi de mor
te naturali.ut q homicidium eſt ita qualificatum
ut nõ uideatur ſufficere ipſa depoſitio.iũc eiʒ dʒ vðᷣ
poni ⁊ tradi curie ſeculaꝛi ut moriat᷑: ut dixi i. c.i. öᷣ
his qui fi.occi.? plene in.c.ac ſi clerici dᷣ indi.ubi

Allego iſtũ tex. ꝓ concordia z. c. nouimus ð. vV. ſig.

ERi Mõit penitẽtiã oc
Nterfeciſti. cidentis latronẽ cũ
ſe poterat aliter liberare. Si uero aliter
liberare ſe non poterat non tenetur agere enitẽtiz
niſi ad cautelã.⁊ ſa pars ibi. ſi ãt. ota primo
driam inter furẽ ⁊ latronẽ.nã põt dici ſm Hoſt.
ꝙ nocturnuſ dicitur fur a furno.i.nigro.qꝛ incidit
in tenebras et de nocte. Latro nero de die 2 datuꝛ
nerſus. Tempore nocturno fur capit latro diurno.
In inre tamen capiũtur.ſynonyme. ¶ ¶Hora ſecũ
do qð ubi latro uel fur poteſt conprehendi non po
teſt impune occidi. Et ex hoc debet limitari tex. inẽ
ciuilis in.l.itaqʒ.ff.ad.l.aquilł:⁊.c.ſi perfodiens J.
ut noturnus latro poſſit occidi quãdo.ſ.non poteſt
cõpꝛehendi ſine occiſione.æ multum pondero lam
ibi compꝛehendi poterat que non refertur ad illum
cui damnum fur conabatur inferre. ſed loqunimur
generaliter. ¶ Ex quo infero ꝙ licet non poſſit cõ
pꝛehendi de nocte ex quo m fuit cognitus⸗ ꝑ iudi
cem pnt bona rehaberi ꝙ tũc nõ dʒ occidi etiaʒ de

iure ciuili.æ facit ꝓ eo qð nõ.bar.in.l.furc.ff. ðᷣ ſic

ca.quod bene nõ.nã eadem eſt ratio in fure noctur
no qui cognoſcitur ⁊ eſt ſoluendo ſicut in fure diur
no qui nõ põt occidi qꝛ cognoſcuur¶ , ʒ e ibi
puis piſciculis ꝙ tpᷣe pnie nõ debet quis uti cibis
exquiſitis ⁊ uoluptuoſis.pꝛo hoc uide bonum tex.
iiij. di. deniqʒ nam cibi quadꝛageſimales inducti ſũt
ad macerandum carnem z cohibendum libidinem

2 concupiſcentiam.ideo non debent eſſe multum
delicati als parum pꝛodeſſent. CHona quarte

¶ De bomicidio

ſingulariteꝛ tex.ibi te tnuaqʒ libeꝛãdo ꝙ tunc qs ex
enſat᷑ ab occiſione furis ẽt nocturni qñ fecit ut libe
2aꝛet ſe ⁊ ſua.g ꝓ rebus tin liberãdis non lʒ occi
deꝛe fueꝛeʒ ẽt nocturnũ.nã iſta ponunt᷑ h copulatie:
nõ ſufficit gꝰ alteꝛa ꝑs. ⁊ ita tʒ glo.xxiij.q.iij.ĩ pn.
Et aduerte ꝙ nemo põdeꝛat iſtum tex.ꝙ ſit cõtra
opi. legiſtaꝝ:ut in. palle.l.fuꝛẽ æ maxie Mar.i. ſ.
i. C. un ui. dicũt.n. ꝙ cõit᷑ ꝙ ſi bona alit᷑ ſaluari ñ
pñt licirũ ẽ occideꝛe furẽ.⁊ ꝓ illa opi.ſacit tex.in.c.
le. ubi fit mentio de illa.l.cinili.ſed ſaluãdo opi.illã
legiſtaꝝ poſſumus diceꝛe ꝙ in foꝛo ſeculari conten
rioſo ꝓcedit illa opi. ꝑ tex. in.l.itaqʒ pꝛealle.ſed pꝛ0
pteꝛ hoc non euitatur peccatum. vnde in foꝛo pnia
li dʒ iponi pñia ut ꝓbaĩ optie h.? ꝓ hoc optĩe fa
cit in ſibi nõ.i.c.int᷑.xxxiij.q.ij.nã de iure cluili pat
põt occideꝛe filiã adulterã: ⁊ et maritus certo caſu:
pt.l.qdð ait ⁊.l.nec in ea.ff.de adul.⁊ tamèẽ in foꝛo
anime æ quo ad deũ peccãt.iĩmo imponitur eis gꝛa
nis pena nt in.c.admoneꝛe.xxxiij.q.ij.iõ glo.ſingu
larit᷑ in dẽo.c.int᷑.dicit ꝙ pꝛopt᷑ cõceſſionẽ iuris ci
nilis nõ exculat᷑ quis a peccato bomicidij oð intel
lige niſi cõceſſio ſit ꝛnabilis ⁊æ dino iuri conſc rãs
⁊ ꝓ boc tex.in.c.ſuſcepimꝰ.j.e.ubi dꝛ ꝙ ponꝰ dʒ
quis ꝛelique? nc al ſuſtieꝛe iacturã ꝛex qᷓ
aliquẽ ĩteꝛficeꝛe. ltio collige int gña bonorum
ſeu pia opa multũ nalet larga elemoſina et ieiuniuʒ
ex ieinnio eim multa nitiꝗ cõprimunt᷑ 2 mens elena
tur ad cõtemplationẽé. n glo. in Vbo thoꝛo ĩ fi
ne. intelligit g gl. tex. de tpoꝛo cõiuiugali ui ſii ſeſꝰ
ꝙ deber abſtinere a thoꝛo coningali.ideſt a conin
ge. ? tũc ĩtelligit᷑.ut ipſe nõ exigat debitũ.põt intelli
gi fo ſm alios doc. de thoꝛo mãli: ut ipꝛe penitẽtie
nõ doꝛmiat in lecto ſed in bancho. (Argoini
fi. ex hac glo.colligit᷑ duplex imellectꝰad fineʒ liuer̃.
primꝰ ut itelligat qñ ſaceꝛdos inifecit alium defen
dendo ſua nt nõ puniat᷑ ita gꝛauiteꝛ ſiẽ ſi ſine defen
ſiõe ↄmiſiſſʒ hõicidiũ:irꝛegularis iñ e.ſʒ cũ eo põt
diſpẽſari circa bñficiũ. Et nõ.glo.ut nõ liceat cleri
co inreꝛficeꝛe latꝛonẽ ꝓ rebus ſuis ſaluandis: ſed ſi
fecit agit᷑ ſecũ miſiricoꝛdit᷑ ut ſaltem diſpenſet᷑ ur re
tineat benefieium. Secundus intellectus eſt ut intel
ligatur qñ ſaceꝛdos non poteꝛat aliteꝛ euitare moꝛ
tem niſi intficeꝛet ſuũ aggꝛeſſoꝛem.ſed tenẽdo bũc
intellectum. oʒ intelligeꝛe ut agat pnñiaʒ ad cautelam
nõ ad neceſſitatẽ qꝛ ſicut int᷑ticendo nullũ pcẽm nul
lãqʒ irregularitatem incurrit ut in cle.i.e.ti.

ꝗperfodiẽs.rnaine

culpa ſed nocturnꝰ ſic.Et primo ponunt
neꝛba exodi. fo neiba auguſtini exponẽtis. ſa ibi in

telligit. ¶ M pꝰ ꝙ põt fur appellari neduʒ qn fu
ratur de nocte ſed ẽt de die ut clare pꝛobatur h̊.⸗
facii ꝓ eo qð dixi ð. c. ꝓxi.ut fur et latro ſumãtur
equiuoce ⁊ ſũt ſinonima. Mota fo ꝙ occiſio hõis
licita non pertinet ad homicidium:qꝛ bomicidium

ſm cõem uſum loquendi ſonat in delictum.ſqʒ alund

ſit ſm uocabuli cthymplogiã. Et optime facit iſta
r̃a ad ſtatutũ inbĩlirans homicidaʒ adę certũ actum
nt ↄmitens homicidiũ licitũ non includarur ſub ſta
tuto quod beũñ nõ. ¶ Ultimo allegat iſta lrĩa ad ꝓ

bãdum qꝙ dies dicat᷑ poſt oꝛtũ ſoliſ uſqʒ ad occaſũ
æ adducit᷑ bec a ad queſtionem ſtatutorum italie
que cõir duplicãt penã committentium ma eficium
die nocte. quidam interfecit aliquem in crepuſculo
uel in aurora quando erat aliqua claritas diei licet
ſol adhuc non eſſet ſuper terram nunquid dicatur

maleficium commiſſum de die uel de nocte facit iſte

tex in q;um attribuit actum diei duntaxat poſt or
tum ſolis. ante neꝛo dicatur fur nocturnus et non
diurnus. ad idem. c. i. de tꝛenga. et pa. de offi. dele:
conſuluit In contꝛarium facit iſte tex. ibi ꝙ poteꝛat
diſcerneꝛe ⁊c. tunc ergo dicitur dies cum quis põt
alium diſcerneꝛe. ſed ĩmediate poſt occaſum ſolis uł
paꝛum ante oꝛum ſolis ita diſcemitur quis ſic poſt
oꝛtum uel ante occaſum.eꝛgo debet attribui diei.
Item nox dicitur a teuebris dies a lnce. ſed de ſe
20 ſaltem aliquãtulum poſt occaſum ſolis eſt clari

tas ⁊? non tenebꝛe.ergo non poteſt dici nox.poſſet

ẽt argui ꝙ iſte caſus ſit omiſſus a ſtatuto quia pꝛo

prie illal hoꝛa non eſt dies neqʒ nox:qꝛ non ſunt te

nebꝛe ſicut in noctc:neqʒ claritas ſicut añ ſol ẽ ſuꝑ
terrã ergo ꝛelinqtur ſub termis iuris cõis ut ĩ. c. ſu

eotuʒ de ꝛeſcrip.li. vi. æ.l. ↄmodiſſime ff.ð libe.et

poſtu. Jo. an. ꝛcfert hanc. q. fuiſſe diſputatam ? de
terminatam pro prima pre. ? illam ſeqtur bar. in. l.
aur facta. S. tps. ff de pe. nõ iñ allegat Jo an. b te
nere oppoſuum. nam Jo. an. dicit pꝛio aduertẽdnʒ
an in loco ſit aliquod ſignum cãpane diſtinguẽs no

ctem a die pꝛout communiteꝛ eſt in iſtis cinitatibus

popuſaribus ⁊ tunc iſtud ſeruanduʒ aut ceſſat tale
ſignum ⁊ erit arbitrarium. unde iudex conſiderabit
an ceſſat tanta claritas:ut attribuatur diei.an tanta
obſcuritas ut attribuatur nocti. indubio dicit miri
oꝛem partem eligendam ? communiter cum hoc di
cto tranſeunt canoniſte:licet do.an.non facit men
tionem de Bar. 7 hoc dicrum mihi placet ? pꝛo
eo facit in argumentum quod dicimus de hermo
fꝛodita:ut attribuatur illi ſexui ĩ quo magis caleſcit
nt.l. queritur. ff. de ſta. hõi. z.c.hermofꝛodita.iiij.q
.iij. Itẽ ꝛ20 legis eſt conſideranda ut pʒ hᷣ ibi qꝛ po
terat diſceꝛni ⁊c.nbi optime ꝓbatur ꝙ dies dicitur

poſt oꝛtum ſolis:quia poterat diſcerni.ubi eꝛgo eſt

tanta claritas ꝙ poſſit diſcerni debet illud tempus
attribui diei.? idem dicendum in obſcuritate.
¶ In glo. in ueꝛbo legibus in fi.? de hac materia
dicetur. . c. ſignificaſti. aliquid nõ. Mar. in. l.i. C.
unde ui.aliquid in.c. olim ſupra de reſti.ſpo ⁊ ẽ bo
nus tex. pꝛo ultima opi. gl. in.1.ſi ex plagis.. tabeꝛ
narius.ff. ad.l.acquil. (Aeo⸗ quid intendit litte
ra ibi quoquomodo. Solu. dicit Jo. an. exponen
do ſiue ſe defendat ſine non ad hoc.c. tua.j.e.qua
ſi uelit iſta littera quod fur nocturnus poſſit impu
ne occidi ſiue ſe defendat ſiue nõ.ſed puto ꝙ debe
at intelligi ſecundũ ea que dixi ĩ.c.S. ꝓximo:ut nõ.
bar. in.i.furem.ff.de ſicca.qñ.ſ.fur nocturnus nõ
põt ↄphendi ſine occiſione ⁊ ĩtellige ꝓut dixi in.c.
precedenti. nam quo ad pniam ur̃ dᷣm ut ibi dixi.
NMico. abb.

Bm iuramento. ue

o

1s. l⸗

alcbis⸗ e
gen ſeimmis.

ddrcns edih
ſerſolee hua atiati

prrcſtis i wn un an⸗
ium becfeſin voſtnar
mitrin ptn augemi n mncl
vmmüͤſti Cidu fici iuin
olnſone ineſnnd iſinnn 1
rſtisuafelenmwrſdis
Meinn. Vedepen gudi
Anore Ait Vinc idet dic
lum anaoau granitn poniunmn
mor h ineione enemr e ho⸗
iaaiguis Nniobonos ad
Sste Guim ani lyalt
IEſ hebitaninice quo deuriin
MMati gl biſd nod megu⸗
titaccſniigli i n
Rarn dönaſcai aſoheizvoin
frgiinscnd Gfhündet⸗
Gcgeige eſinni ggi
nreilſſoſtlic ii ns in
Ima innalwloiſanine

No
nctdes hnor enoyintre

ig hrins ſanr le
b aemis inbcos Ntic l
nit). Mocſſme fote g
banea fiſt mmme e
eeilun ſcir bar ini,
ee öi dlegn Jomd ze
n mn tdinndennien,
NAſcpumeöſingrisn
ommmritacin is oventkrs
Nid ſeumndczan une
irmriun vnde indercenſcenb
nsvr annbvawr deianunn
Mumr idtio dinnni
neunmunieran koed
Elaa an n uar mn
daun mbi hrant io
1crod donns de hann
iſeuii cnd ngst
1Düit Denciwäiniis
cicemäanpbbnd⸗
cin Pm g t din
c rndlemidniepoch
ſedlen n umn
Aumin / i
rla
liils.
e Iunt ho tebo

3, 6 tover
, gs.
, al nencirlite

¶ De boici. nol.

generale non extenditur: ui quis teneatur ad homi

cidiũ.nel ſic. Sub generali pollicitatione ſeu ꝓmii/

ſione ẽt iurata nõ uenit illicitum. ¶ Hõ.pꝛio de ſi
gnificato huiꝰ uerbi pollicitus.nã dicimur polliceri
qñ non precedente rogamine aliqua pꝛomittimus.
ꝓpꝛie enĩ ꝓmitteꝛe eſt pᷣcedente rogamine.ſic ẽt dif
fert pollicitatio a pẽo nudo:qꝛ pollicitatio eſt nniꝰ
pẽm duox.l.pactũ.ff.de pollicita. nõ.glo.in cle.ro
mani de iureiur 6. o ꝙ ſub generali iuramẽ
1o nõ uenit illicitũ. cõcoꝛ.c.i.de iuꝛeiuꝛ.li.vi.=.c.q̃u
tauallis.?.c.ueniens.S.e.ti.de inreiur.

‚Qni& HDomicida eſt qᷓ facit
AQ— J aliquis. dat ſoꝛtilegia uel

nenena ſterilitatis. ¶ Mõ. pꝛio argumetũ
ꝙ ex ſoꝛtilegio põt quis reddi ĩpotẽs ad geneꝛãdũ
nel cõcipiendũ. ꝓ hoc facit ha.ibi aliquid fecit ⁊c.
nã cũ poſtea ſubmi tit nel ad potandum.⁊c. infert

ꝙ pꝛimũ dictũ intelligatur qn hoc facit per incanta

rone Lo diſpoſitio huiꝰ tex. pꝛocedit ſi
ue quis fecerit hoc cauſa explẽde libidinis ſiue odij
meditatione.pone exemplũ ĩ pꝛio fᷣm Jo.an. muli
er foꝝe eſt talis quã non decet apparere pᷣgnantem
uñ ꝓcuꝛrat hoc fieri ut poſſit uacaꝛe libidini. dic ꝙ
aliqui faciũt ꝓpteꝛ pauꝑtatẽ ut enitẽt ſobolẽ Iʒ ma
tꝛimoniũ ſit iuſtũ.Exẽplũ fi qñ facit ex odio ut ſuc
cedat foꝛte ab inteſtato:ut ĩſtitust̃ ab ilio decedente
ſine filijs: uel arſan hr nro ſterelis ſit inuiſa marito
uel ecõtꝛa. ¶ Sed querit᷑ quid ſi non ex odio ſed
amoꝛe.dicit Uinc.ꝙ idẽ ⁊ dic ꝙ iſti qui dãt pocu
lum amatoꝛiũ grauiteꝛ puniuntuꝛ: ⁊ ſi inde ſequiẽ
moꝛs Iʒ õ intẽtionẽ tenetuꝛ de homicidio:ut in.l.ſi
quis aliquid. S. qni aboꝛtõis.ff. ad l. coꝛne.ð ſicca.
In gl. i. ibi ꝙᷓtũ ad penã legalẽ tñ gꝛanius pnni
unt ſi hebãt animũ de quo dic nt ĩ iuꝛibꝰ alle.i pꝛĩ.

gl. ¶ In eadẽ gl ibi ſed nõ ẽ irregulaꝛis. ( Eõ.

ex h̊ ⁊ ex eo qð ſequit᷑ ĩ gl.ꝙ n phit᷑ iꝛregularitas:
niſi actu hõ ĩrerficiar̃ ex ſola eniʒ noluntate nõ ẽ qͥs
irꝛegulaꝛis qð tʒ h̊ Gof. ʒ aliud ſenſerit Jo. ð pe.
di.i.c. ꝑiculoſe. ſed põt ſaluari opi.io.in irregulari
tate ĩdiſpenſabili qñ dicat᷑ ꝑtus aĩatus ! ñ. uide.v.
di. in pꝛin. æ gl. in vbo.xl.que dicit ꝙ poſt.xl. dies
ptus ẽ animatꝰ in maſculo.i femina vo lxxx.
Weꝛmitte
J cut dig num. 3 intelleciu
iſtius.c. ꝙᷓ papa mandauit epo exouieñ.
quatenꝰ abſolueret oẽs occiſoꝛes beati thõe ⁊ alios
qui fuerãt eius moꝛte cnlpabiles. Eps uero cõmiſ
ſarius repit narios narijs culpis aſtrictos unð du
bitanit de pnia iniũgenda tpᷣe abſolutionis: ⁊ ob h̊
cõſulnit papam qui ſibi reſponder. ut habetur in lit
tera ⁊ aliter non ſũmat Jo. an. pꝛopteꝛ pꝛolixitarẽ
littere. ſed poteſt ſic ſũmari de. S. in. S in penitentia
imponenda index debet attẽdere circũſtatias ex qui
bus auget᷑ uel minnituꝛ deliceuʒ. h. d. uſqʒ ad. S. illi
qt qui aio. Sociãs homicidam aĩo occidẽdi. qʒ ma
nũ non apponat ſi m ex ſua cã moꝛs ſecuta ẽ tene
tur feꝛe pari pena cũ homicida. h. d. uſqʒ ad. F. illi
at qui non feꝛirent ẽ. Qui ſociat homicidam tan
inʒ animo pꝛohibendi ne impediatuꝛ tenetuꝛ panlo
minoꝛi pena. poc dicit.nſqʒ ad. S. qui neꝛo ſe aſſe

runt ⁊ců. incitans alium ad bomicidium minus puni
tur ꝙᷓ homicida:ſecus ãt ſi incitanit ad certũ homi
cidiũ.nã eo ſecuto tenet᷑:ut homicida. h. d. uſqʒ ad
F. hi quoqʒ. cuſtodientes ſarcinas occidentiũ ſciẽteſ
eos eſſe ſiccarios nõ ſũt imũes a pena hõicidij. h.
d. uſqʒ ad. F. eos inſuꝑ. Occupans bona occiſi nõ
p hoc tenetur de homicidio æ non ſufficit occupan
ii ꝙ eroget illa panpeꝛibus cũ potueꝛit illa ꝛeſtitueꝛe
eis quoꝝ cõſtat.hᷣ dicit uſqʒ ad. F. illis preterea 2c.
Dꝛrtic pantes iterfectoribus in excomunicatõe di

nerſimode puniũtur iuxta modũ paꝛticipationis. h.

d. uſqʒ ad. S. clericos.ð in iſto. ¶ nſqʒ ad fi. ponuiur
pñia clericoꝝ pᷣſtantiũ pꝛedicte moꝛti conſilinm au
xiliũ uel fauorem. ¶ Hota prio ex prin. miias cir
cũſtantias qᷓ attendi deber ꝑ ſacerdotẽ ipᷣe pnie im
ponende que hent augere uel minuere delictum ut
q;tuitas delicti et qualitas etas vᷣlinquentis ſcia ſexꝰ
ↄdiꝰ ut ſi ſeruus uel liber ſecularis uel religioſus ĩ
ſacris conſtitutus uel in minoribus ⁊ ſic ðᷣ ſilibus.
itẽ tpᷣs delicti an tpᷣe oratõnum lieiunioꝝ.⁊= locus
an in loco ſacro nel religioſo ł ꝓphano ⁊ ſic ð ſili
bus uið bo.tex. de.pe.di.v.ĩ prin. dic ẽt ꝙ pᷣncipa
liteꝛ dʒ atttendi aius delinquẽtis. nã vᷣʒ qitatem ↄ
temptus mẽſuramus quantitatẽ reatus ð ꝗ nide
bo.gl.in.c.cũ quidã de iureiur.⁊ in.c.hõ xpᷣianus
xl.di.? ex his ifertur ꝙ penitẽtia ẽ regulariteꝛ arbi
traria ñ eiʒ põt dari certa rla cũ ſʒ uarietatẽ aioꝝ ⁊
circũſtãtiaꝝ maior nel minor ſit penitẽtia iiũgẽda:æ
ob iſtaʒ cãʒ i pnijs ẽt iure taxatis põt ſaceꝛdoſ rece
dere ⁊ aliam penitẽtiã arbitrari: ut in.c. ᷣſ q æ
ibi nõ de pe.⁊ remiſ.⁊ in.c.mẽſurã de pe.di.i.⁊ ni
de ibi bo gl. quid ſi ſacerdos ĩ arbitrando iĩponat
minoreʒ penã debito ita ꝙ male arbitreiur Rõt
ẽt ſacerdos ex ptãte ſibi cõmiſſa aliq;tulũ diſpeſãdo
minuere de pena debita:ut eſt pulcer tex. Auguſli
ni pe.di.i.quem penitet et ideo bonum eſt ut ſacer
dos in impoſitione pene diſpenſet cũ cõfitente circa
reſidnũ pene ſi maior eſſet imponẽda in. J. illi aũt
U beino ſingulariter iſtũ tex.lʒ ad h̊ ñ ſolet ĩ
duci ꝙ ẽt in foro pniali ex ſola nolũtate ðᷣliberata
ↄmittẽdi delictũ delicto nõ ſecuto.licet ꝑ ĩpotcẽtiam
facti non debʒ quiſ puniri ſicut ſi delictũ acin fuiſſ
Ppetratũ.⁊ ſic ct quo ad deũ noluntas mala ñ hẽt
ꝓ facto.ſed minori peccato ⁊ minori pena aſtrigũ
tur.ꝑ hoc uide nõbilẽ. glo.in.c.ſi cui ð pe.di.i. Ju
ra gꝰ q̃ uidẽt inuere oppoſitũ ĩtellige ꝙ paria ſt᷑ qꝰ
ad inteꝛitũ ſalutis eterne ſed quo ad/ quãtitatẽ ſup
plicij differũt. nã cõſumatio operis aliquid addit: ?
h uoluit ifte tex.ibi ſi de illa captione moꝛs eius ſe
cuta fuiſſet ⁊c. quod bene notabis.¶ Secundo in
telligo ꝙ pꝛeſtans opem ad delictum exquo non
fuit pꝛincipalis uidetur aliquantulum minoꝛi pena
pnniẽdꝰ h̊ nõ. ꝓ limitatione illiꝰrle faciẽtes ⁊ ↄſetiẽ
tes ⁊cc. nã nides ̊ tex. notabilẽ a leuiãtẽ in foꝛo aĩe
pniã ĩ ↄſentiẽte qð bene nõ. n. F. illi ät c.nõ.
ꝙ pſtans opem ut delictũ non ipediat᷑ non tenetur
tãta pena in foꝛo anime ſicut qui delictũ pꝛicipaliteꝛ
omiſit ¶ IVrẽ collige ꝙ nõ obnians delicto cũ põt
pᷣſu nit᷑ ſociꝰ dᷣliqntis ⁊ ſic tenet᷑ quis ad repellendũ
iniuriã inferendaʒ ꝓxio.ad hoc de ſen, ex. c. dilecto

¶ De bomlcidio

li. xj. . xxiij: q.iij.qui põt. ¶ In. F. aui neꝛ0 nõ. ꝙ
ꝓnuocũtes aliquẽ ĩ odiũ ⁊ detrimentũ alterius delic
to poſtmodum inde ſecuto tenet᷑ de delicto. nam ſi
ꝓuocauit ad odiũ in gñe nõ tenet᷑ de delicto poſt

mõʒ ꝑpetrato ſed miori pena. ſecus ſi ĩcitanit aium

ad aliqð ſpecificũ delictum poſt ꝑperratũ. ¶ In. S
hi quoqʒ.nõ ꝙ pᷣſiãs aliquod auxiliũ itũcũqʒ mo
dicum in delicio ↄmittendo tenetuꝛ et ſi cuſtodit ne
ſtimeta delinquẽtiũ. ¶ In. SF. eos nõ. ꝙ occupanti
bona alterius nõ ꝓdeſt ſola ꝛeſtitutio. ſed pꝛo delic
to iam cõmiſſo dʒ imponi pñia:nõ gꝰ dimintit᷑ pcẽʒ
ex ſola ꝛeſtitutiõe ablani ſʒ dʒ iponi pnia ꝓ iã ↄmil
ſo. Nẽ nõ. ar. op.ex eodẽ tex. ꝙ obligatus ad ꝛeſii
tutionẽ libeꝛat᷑ ꝛeſtiinendo panꝑihus ñ ſuꝑſtitibus
illis qbus facienda eſt reſtitutio illa.⁊ facit ellegant᷑
iſte tex. pꝛo opi illa ꝙ non ad epᷣm ſpectet ꝛeſtitutio
2 diſtribntio male ablatoꝝ: ſed ille mer qni occu
pauit poteſt pauperibus ꝛeſtituere:⁊ in foꝛo anime
liberatur de qno plene dixi in. c. cum ſit. S. de iudᷣis
n. F. illis nõ. ꝙ ꝑticipans excõicato eſt punien
dus plus nel minus 'm tempus participationis.
Ex quo infert᷑ ꝙ ꝙto quis magis ꝑſeuerat in pec
cato tanto eſt maioꝛ pnia imponenda:debʒ eꝛgo ſa
cerdos cõſideꝛare rẽpus ꝑſeuerãtie in delicto ⁊ fac
ꝓ qõe quaʒ ponit glo.in.c.imitare.vj.q.i.nũquid
plies delinquens cum eadem mnulieꝛe teneatur ex
una uel multiplici foꝛnicatione. nam pe:ꝛſeueꝛantia
aggrauet ut hic pʒ ⁊ dicit alibi tax.ꝙ tãto ſunt gra
nioꝛa peccata q;to diutius infelicem ani mã detinẽt
allegatam:ut in.c.cum in eccleſie z.c.non ſatis de
ſimo.⁊ in.c.fi.de conſue Itẽ cõſideranĩ alia ð qni
bus h̊ᷣ in rcx. ¶ In. F. clericos nõ. clericnz deponè
dum non ſolum ex homicidio facto ↄmiſſo: ſed ẽt

ex ſolo conſilio ad homicidium cõminendũ ipenſo.

Igem ſi clericus exbibet pñtiam ſnam ad be mici
dium cõmittendum. nam efficitur irregularis. ſi gꝰ*
clericus una cum alijs nadit ad ĩpungnanonʒ aliquè
efficitur ipſe irregularis:licet homicidium peꝛ alios
fuit ꝑperratum.⁊ licet ipſe non appoſuerit manum
de quo nide bonũ dictum Inno.in. c.pe.j.eo. ubi
dicam. ¶ Itẽ nõ. ꝙ depoſitus non põt in eccleſia
ſeꝑati & uide qð nõ. Inno. in. c. fi. de exceſ.
pꝛela. 6 Sa glo in neꝛbo ↄſiliũ nõ glo.ꝗᷓ magiſiꝛa
eſt in ſua mã. æ ad hanc mãm adde glo. notabilem
Inno.j.eo.ad audiẽriam.æ in.c.pe.j.eo.⁊ dicit h̊
Jo.an. ꝙ aſſeſſoꝛes fori ciuilis mliũ utunt hac gl.
inducẽtes eam ad itellectũ ſtatutoꝝ puniẽtiũ hoici
das ⁊ uerificẽtur ẽt in pꝛecipientibꝰ fieri hõicidiuʒ
ꝓ h.l.ſiqs id qð.ff.de iuriſdi.om .iudi.⁊.c.ſiquis
ſaadente.xvij.q.iiij.iuncto.c.mulieꝛes ðᷣ ſen.excõ.
vide nõ. ꝑ Barto. in. l. aut qui aliteꝛ. F. Vba. ff.
qð ni ant clã.⁊ in.l.hec neꝛba.ff.de adul.⁊ in.l. nõ
ſolum. ff. de iniurijs. æ dicit JYo. an. ̊ ꝓcedeꝛe niſi
ſtatutum aliquid exprimat peꝛ quod uideatur ꝛcequi
rere bomicidin; reale. ut ſi dicit ſiquis hõicidiũ ma
nu ↄmiſerit nel enſe ut qͥd ſimile tũc ſtatuiũ nõ ↄpᷣ
hẽdit mandãteʒ. allegat.c. in nr̃a ð iniur.quaſi uelit
diceꝛe ꝙ ſtatuta ſunt ſtricti iuris. vnde debent iĩtelli
gi in ꝓprio caſu ⁊ ẽ notabile dẽm ſi eſt uerũ.ſʒ ad
pns dubito ꝑ.c.ſiquis pale. ubi dicit ſiquis manus

iniecerit ⁊c.⁊ ſic exigit in liectionẽ ꝛealẽ:⁊ tñ in illa
pẽa ↄpᷣhedit̃ mandãs:ut in.c.mulieꝛes de ſen.exc.
ſz de mã nide latius in locis palle.? aliquid in qco
.c. mulieres. tene tñ menti dem Jo. an. ¶ In cadẽ
glo. ibi cum tali nũquid diſpenſatur. iſta gi. ſentit q;
cum homicida uoluntario non põt diſpẽſari ẽt per
papã. ? ꝓ ea facit qꝛ irregularitas cãta ex hõicidio
vVr de iure diuino iux illud dnicũ. Non edificabis
mihi tẽplum:qꝛ uir ſanguis es tu nt in gl.iſta hr.et
de ↄſe.di.i. in pꝛin. ſed papa non diſpenſat o legeʒ
diuinã. xxv.q.i.ſũt quidã. Sʒ Meſt.hᷣ ⁊ cõir doct.
tenẽt oppoſitum dicẽtes ꝙ iura dicẽtia ꝙ cum ho
micida nõ diſpéſatur dént ꝛeferri ad difficultatem:
qꝛ de facili nõ diſpenſat᷑ cũ talibus:imo cũ magna
difficultate. iñ papa diſpenſare põt ſi nult: qꝛ ur̃ ſibi
Pmiſſum a lege dinina:nt in.c. ꝓpoſuit de ↄceſ.pꝛe
bẽ. Itẽ in neteꝛi teſtõ ꝛeꝑit̃᷑ diſpenſaium cum finees
nepore aaꝛon qui ↄmiſit duplex homicidiũ ? tamen
poſtea ſibi permiſſum fuit adminiſtrare diuina. Itẽ
paulus apoſtolus homicida fuit:æ tamen poſtea mi
niſtranit et aſſumptus fuir in apoſtolum: unde pre
ſumendum eſt deum uoluiſſe ur etiam uicarius ſi
us poſſit ex cauſa diſpenſare facit quod nõ. Inn.
de uot.quod ſuper his ? ̊ nõ. n eadem gl. ibi
de miſericoꝛdia toleratur dic de miſeꝛicoꝛdia.i.de
diſpenſatione quia requiritur diſpenſatio.⁊ placet
hoc dictum glo. Moſti.ꝛefeꝛt lamen quoſdam tene
re ꝙ poſt ꝑactam penitentiam poteꝛit iſie in ſuſcep
tis miniſtrare:ſed ad maioꝛes oꝛdines non pꝛomo
uetur ſine diſpenſatione:ut in.c.ſtatutum allegato ĩ

gl. uarieras ergo opi. ſurgit ex intellecm illiꝰ.c. opi.

tamen glo.tutioꝛ ut exigatur diſpenſatio. Un ea
dem glo.in fi. licet enim inter antiquos olim cſſeni
diſceptationes quando homicidium eſſet commiſſũ
ex neceſſitate in enitabili:ut quia non nalebat cleri
cus aliter euitare moꝛtem. hodie determinatum eſt
in cle.unica.eo.ti.ubi dicitur ꝙ talis nulam irregu
ſaritatem incurrit.poſſet eꝛgo talis clericus immedi
aie poſt occiſionem miniſtrare. ⁊ licet gl. ponat exẽ
plum nimis ſtricte de clerico tenente gladium i ma
nu ad defendendum ſe a pagano irꝛuente in eum: ta
men dic magis late ꝙ ſiue chriſtianus ſiue ſaꝛacenꝰ
aggꝛediatur clericum ⁊ clericus non ualet aliter eui
tar̃ moꝛteʒ niſi ſuum agreſſoꝛem interficiat.occiden
do nullam irregularitatem incurrit ut in dicta cle.
unica.ſecus ubi clericus alium interficit pꝛo defenſi
one pꝛoximi.nam tunc irregularitatem incurrit:qꝛ
hoc permittitur clerico pꝛo cuitanda moꝛte ꝓpria
non autem pꝛo ſalute alteriuſ. Idem dicendum ubi
pꝛo ꝛebus ſaluandis commiſit. efficiiur enim irregu
laris ut in.c. ſuſcepimus.j.eo. Idem ubi neceſſitas
non fuit ineuitabilis ut quia porerat ſe aliter libera
re qᷓ; occidendo.⁊ idem puto ſi poterat fugeꝛe licet
poſſit adeo ꝙ ſi interfecit agꝛeſſorem non teneatur
ut nõ Bar. in. l.i. C. unde ni.æ in.l.furem. ff. de ſic
ca.iñ ſecus uidet᷑ in clerico qꝛ potius dʒ pati iniuri
am que eꝛogatur ex fuga quã ita exaꝛdeſcat in pꝛo
ximum ut in preallegato.capitu. ſuſcepimus ⁊ facit
illud conſilium dominicum ſiquis percuſſerit te
in una maxilla prebe ei alteram. illud ramen non

*

itclnce nſi o n

Auchh,
bi rnſn t,
ei fidihihe i⸗
t ce l⸗
uni ianone s .

glunmn ncun U un

ucn min auſni⸗
4

llitcnenhſi⸗
manub ſ⸗
uns nechlnonis,0 E

miatiſfen gntihlus ,
bantli cos nſios rmdo KM
ſume aſpaleit teins lor⸗
ueſiu bonna i cnmn
cehnt ſtoclons tuul 0.
ick iin * ann hun ln
Mnon ouſimmmn as lij n
en osſied terfacnci ſavari
un uſi 1 nc us us ini
nfnpinuminreleaumn irvoni
ufnveofn mr 0
fonid occhans dora dicnius ie
ſonen e ocoNanone imwlinen -
Ouod nuninchtbic Yno honn
gbemtolun ſoet alegen e verſan
ſoopeniemralt pone nnpem
oclanun oi ina onmm
Imalnn acſn ipponncma
on holſaulat ſcincij aſmn n

or ere nunacig vnns nmmm

nist ocudt Ano imns en
Vnſubrractone ſaperaiunnorn
nopin lnicſetie agoinn

Sumnitninifunin

llnnn 11 iunn ipenan
um u ſlanfutnnn nerm n.
ni lee nerclemn Undeniantdit
un Monci
di Peun conm conili e

alizn annh

Nmni ummſnrciin gi
mnichfur mm ſni
nsfni gwſtinmmnt hr
oſenn min tinio in
henſrtini nc ö⸗ Fin.
Gth. (Jrecan gbi
nmt dr de mieiconnice
tnurimn (ſhoſſtiot gace
WWtrIn dndentere
pchunanokikſein den
Gid morsonirs on pore
monenrinc ſanmn Megni
pi ſgrerinlaov ic.
rapum d,ntr a
nin inranivosolin
btoniidun Aramſi
lenr ans non valbercni
n bocie gannineun aſ
im WeAmd
ſegd uns eidtammd
nidrueaa onee
kcmatnenr Piunin
tipugnoitnan nann

¶ e homici. nolu

eſt de neceſſitate:ſed de cõſilio de quo.xxiij.q.i.pa
ratus.⁊ ibi bõ.glo.in ſũma. Ey gl. ꝓ intellectu. F.
illi aũt queꝛo qui dicũt̃ neniſſe anio occidendi citra
manũ iniectionẽ.nã uidet᷑ hoc cõtinere quandã r̃pn
gnantiam. So. põt lůa intelligi qupliciter. pꝛimo ꝙ
nenerant ad occidendum una cum alijs non tamen
habebant iſti animũ apponendi manñ ad occiſionẽ
ſed circũeundi locuʒ u ille non effugeret. fo modo
põt intelligi ꝙ habuerit animũ occidẽdi:ſed poſtea
nõ appoſuerunt manũ ad occiſionẽ:quia dum ipſi
obſeruarent illũ ad capienduʒ fuit occiſus ab alijs.
Brundo quero an in. F. hi quoqʒ quõ illi erãar
ignari huius machinationis: ex quo ſciebant illos
eſſe ſiccariog ? homicidas. So. duplex ꝙ niderunt
illos armatos æ uenire animo occidendi:ſed neſcie
bant quẽ. v erant ignari illius machinationis:ſcie
bant tñ eos ſiccarios modo predicto.⁊ hoc nõ ob
ſtante cuſtodieꝛũt ſaicinas illoꝝ z ueſtes æ alia non
neceſſaꝛia ad homicidiũ cõmittendũ que ſecum ge
ſerehant iſti occiſioꝛes ⁊ placet Jo. an. ¶ Secũdo
poteſt intelligi ꝙ erant ignaꝛi illius machinationis:
quia non pꝛeſtiterunt eis conſiliuʒ in morte.ſciebãt
tamen eos ire ad interficiendũ ſauctum nirũ ⸗2 hoc
placet Moſti.ſed non eſt uis quis intellcctꝰ tcneat᷑.
nam fm pꝛimum intellectum im onet᷑ minoꝛ penitẽ
tia. fm ueꝛo fm maior iune quero i. F. eos.
nunquid occupans bona alicnius tenear ad reſtitu
tionem de occupatione ſimul facta per alios. Circa
quod muliũ inſtat hic Inno. ponendo magnã glo.
que multum ſolet allegaꝛi æ uerſatur ut plurimum i
foꝛo penitentiali.= pone exemplum magis clarnm
? quotidianum.aliqui ſimul concurrunt ad ſpolian
dum aliquem uel ad ſupponendum caſtrum nel ciui
tatem ſpolijs:uł ad faciendũ naſtum.ut fit quãdoqʒ
tempoꝛe gueꝛre: nunquid unus teneatuꝛ de facto al
lerius:⁊ concludit Inno. ꝙ ſi unus non fuit in cul
pa in ſubtractione facta per alium non tenetuꝛ: niſi
de pꝛopꝛia ſpoliatione quiliber ergo tenetur de ſco
ſuo. Si uero fuit in culpa in facto alterius: ⁊ tũc ad
nertendum ad qualitatem culpe:nam ſi dedit conſi .
lium ut ſpolium faceret:tunc tenetuꝛ actiõe de dolo
un je licet interdictum unde ni. aut ui bonoruʒ rap
toꝛum non cõpetat contra conſiliũ dantem ut in. c.
cũ ad ſedem de reſti.ſpo tamen in defectũ principa
lis ut quia non reperit᷑ uel quia non eſt ſoluendo uł

ex galiqua iuſta cauſa non uult paſſus damnum age

re contra eum puta. quia eſt teꝛribilis perſona:tunc
poteſt agere in iudicio actione de dolo contꝛs eum
qui conſiliũ dedit. ar. in.l.i.f. de dolo. In foro gie
tenetur omnino iſte ad reſtuutioneʒ ⁊ ſatiffaciendũ
integre damnum paſſo quia ⸗2 ipſe fuit in culpa da
do conſilium. ? pꝛocedit ſm Inno. ſiue reperiatur
pꝛincipalis ſiue non. Item ſiue iuſta cauſa ſine iniu
ſta nolit agere contra pꝛincipalem. Item ex his ha
bes diffeꝛentiam inteꝛ foꝛum contentioſum z foꝛuʒ
penitentialem. nam in contentioſo tunc aguur con
tꝛa oſiliũ dantem qñ nõ poteſt agi ⸗ pꝛincipalẽ fac
ff. de eo ꝑ quẽ factũ erit.l.ex hoc dicto.ĩ foꝛo pnie
tenet indiſtincte qðᷣ bene nõ. Et poteſt eſſe diuerſi
tatis ratio:quia in foro anime non curamus deſtri

cto modo intendandi actionem. ſed attenditur ip
ſum factum purum. unde ex quo ipſe dedit cauſam
damni tenetur ad emendam damni. quod nota: qa
cotridianum et praticabile. Wanant ergo iſti
conſiliarij dominorum. nam tenentur ad reſtitutio
nem male ablarorum per ipſos dominos et boc
vVerum ſecundum Innocenc. nili aliquid ad eum
perueniſſet: quia tunc tenetur illico reſtituere ſecus
dicendum econnerſo nam ſi libeꝛatur preſtans con
ſilium non intelligitur liberarus pꝛincipalis.per re
gulam geneꝛalem acceſſorium ſequi conuenit naiu
ram ſui principalis de regulis iuris libro vj i
nero non dedit conſilium ad rapinam commũten
dam immo eam diſſuaſſit ſed aſſociauit raptorem
ne lederetur ab alio:tunc aut principalis fuit cap
tus in rapina:et ſic nibil ablatum eſt et non tenetuꝛ
iſte qui aſſociauit. aut aliqua inde aſportauit:et iũc
ſi alius iniſſet et aſpoꝛtaſſet ſine ſocietate iſtins non
tenetur iſte ad reſtitutionem. ¶Et ſic nota diffe
rentiam inter preſtantem conſilium et auxilium. naʒ
preſtans conſilium tenetur etiam in totum. pꝛeſtlans
auxilium tenetur tantum ad id ſupeꝛ quo anxilium
preſtitit: et quatenns auxilium proſuit.ratio diuer
ſuatis eſt quia conſilium uagatur ad rotaʒ ꝛapinem
et ideo conſulens tenetur in rotum: ſed auxilium
reſtringitur ad id ſuper quo preſtirum fuit.quod
bene nota er quedam alia que proſequitur. Inno.
hic uide peꝛ te ipſum.

Reſ. byterum. A ſacerdocio

deponitur per
cutiens cauſa diſcipline ſi modum excedat
et mors inde ſequatur. el generalins: ? ſic

Homicidium caſuale imputatur ei qui dabat ope

ram rei licte:ſi non adhibuit diligentiam quam de
buit: ota primo argumentum quod mag ſſter
uel doctor licite inſtat circa correctionem ſcolaꝛium
dummodo modum non excedat. ad hoc capitulo
primo et capitulo cum nolumtate de ſẽ. excomuni.
Ren fo clericnm deponendũ ñ ſolum pꝛopter
homicidium uolutariuʒ: ſed etiã caſuale:ſi culpa pꝛe
ceſſit homicidiũ. Altimo nõ.iꝛꝛegulaꝛc coheꝛcẽduʒ
ab omni altaris miniſterio. non ſolum eꝛgo depo
nitur a ſacerdotali officio: ſed ab omni offic io
cuiuſcũq; oꝛdinis. poteſt tamen per epiſcoꝑnm di
ſpenſari in minoꝛibus ut in.c.ad audientiam in fi.
infra.eo.ſed in ſacris ſolus papa diſpenſat ut infra
.c. pꝛoximo. ed quero an boc ſit uerum indi
ſtincte. Solutio:dicunt quidam quod ſi homicidiũ
fuit commiſſum poſi baptiſmum tunc cauſatur irre
gularitas ut hic:ſecus ſi ante baptiſmum: quia in
baptiſmo tollitur nedum peccatum ſed etiam ſeque
la peccati.xxx vi.diſtin. deinde nbi de hoc: ⁊ dic ut
nõ.in.c.gaudemus de diuoꝛ. ¶ Sed circa textum
queritur in eo quod onderat quod peſt pancos
dies expirauit. a ſi poſt plurimos dies
offre. quod idem. ſed cum poſt pancos dies
tunc eſt magis pꝛeſumendum ex pꝛecedenti per
cuſſione quod nõ. æ pʒo hoc facit tex.in.c. ſequen.
P

„

( De homi.uolũ.

nbi deceſſit poſt dies octo ? attribuit nulneri pꝛece
denti. æ idem dicendum de longiori tempoꝛe dum
modo conſiaꝛet uel re ipſa uel medicorum iudicio
moꝛtem coniigiſſe ex pꝛccedenti uulneꝛe. ſed in qu
bio ubi nidetur conualuiſſe quo ad penam imponẽ
dam potius indicandum ꝙ non deceſſit ex illo nul
neꝛe: ſecus ſi poſt paucos dies de quo tex. cnʒ glo.
in. c. ij. de cleꝛ. peꝛcuſ .z.. diſtinctione. ſi qua femina
peꝛ glo.?⁊ Darto.in.l.ſi in rixa.ff. ad. l. coꝛnel. de
ſicca. aliquid tangam in dicto. c.ij ¶ In glo. i. ibi
quia nec iſte quantum ad gꝛatiaʒ. ota glo. ꝙ
in foꝛo anime non punitur quis de homicidio.licʒ
culpa preceſſerit homicidinm ex qno defuit nolun
tas in committendo bomicidinm. pꝛo hoc facit no
tabile dicrum Inno. in. c. pꝛecedenti. ubi dicit ; ſi
dannum eſt darum alicui. ex negligentia alicuiꝰ: pu
ta quia non bene cooperuit ignem. quia tunc licet i
foꝛo contentioſo pꝛopter culpam pꝛecedentem tene
atur ad ꝛefectionem damni: ut in.i.ſi ſeꝛuus ſeruum
.F. item ſi arbuſtum. ff. ad.l. acquil. ramen in foꝛo
anime non ininngerur ſibi damni ſanſfactio: ſed tã
tum punietur de negligentia: quia non habnit ani
mum dãnificandi. facit.xv.q.i.c.inebrianerunt.xxx
iiij.q.i.c.in lectum.ei hoc nerum ſecundum eum ni
ſi lara fuit culpa nel habniſſet a principio animum
nocendi:tunc enim tenetur:licet non habuiſſet ita
animum damnificandi pꝛout poſtea contingit. ? ſic
poteſt limitari iſta glo.? illud. c. ſi quis non iratus
in ea allegatum. n glo. fi. ibi qui cauſam cauſe
ed uni A⸗ glo. z nide quod nõ. in. c. ſicut
de teſti. æ in ꝛegula imputari de ꝛegu iur. libꝛ0 Vj.
et in. c. i. de cuſto. eucha. ¶ In eadem glo. ibi. in.
nlrima facit illa.l.in contrarium: quia equus cuinſ
dam mulionis olfecit mulam:mula auteʒ mota penſ
ſit mulionem: dicitur ibi ꝙ mulio poteſt ageꝛe ad
dãnuʒ contꝛa dominum mule.licet equus ſuns pꝛe
ſtaret cauſam cauſe:non ramen attribuitur equo: ſʒ
cauſe pꝛoxime ſcilicet ipſi mule. Ded glo.ꝛeſpondet
ꝙ ibi mula fuit mota contra naturam. vVult dicere
glo. ꝙ equus non pꝛeſtitit cauſam ꝙ mula debeꝛet
moneri ad peꝛcutiendum. vnde ex ſe er conira noõm
mota fuit:quia naruraliteꝛ non debebat moneri.
Secus autem quando naiuraliteꝛ aliquid pꝛocedit
ex cauſa pꝛccedente. quia quicquid poſtea pꝛouenit
attribuitur prime canſe:ðᷣ quo dic uit in iuribus ſu
perius allegatis ad que remiſſi. ¶ Et in fine. glo.
nota bene caudaʒ glo. quia ꝛecidiuatio attribuitur
primo moꝛbo: vnde non nidetur libeꝛatꝰ qui niſus
eſt conualeſceꝛe: ſi poſtea ꝛcincidat. Et facit ad illaʒ
queſtionem. medicus pꝛomiſit liberare aliquem ab
aliqua egritudine.egꝛotans uiſus eſt conualeſcere.
ſed poſtea ꝛecidiuauit: nunquid dicirur eum libeꝛai
ſe ut ꝛecipiat meꝛcedem pꝛomiſſam. Itẽ textus facit
ꝙ non. facit etiam capituluʒ. ad audientiam infꝛa
eodem. ſed in contrarium facit quia non poteſt
quis ſanus longo tempoꝛe exiſteꝛe. ſatis enim eſt
ſemel liberaſſa¶ Satis in hoc puto attendendum
iudicium medicorum: nam cꝛedendum eſt peritis
in arte ſua ð conſangui. æ affini. c.i.de pꝛeſcriptio.
c.:quia iudicante.?æ qð.nõ. Mar. in prohemio. foꝝ

zin dicta.l.ſi in rixa. unde quo ad gl. dicit Jo. an:
ꝙ ſi conſtat aliunde ueniſſe recidiuationem ſeu pro
ceſſiſſe ex corruptione humorum: tunc non ienetur
iſte ſacerdos. procedit ergo quando recidiuatio ꝓ
ceſſit immediate ex illa infirmitate.? ſic poteſt dici
in ſolutione queſtionis propoſite:non enim dicitur
receſſiſſe qui non ſterit.xi.q.iij.certum de pe. diſtin
ct.i. diuortium. æcap.rulo primo ð inditijs Abb.

,Momicidium
Ontinebatur?! Male impu
tatur ei qui dedit operam rei illicite nel et
licite ſecundum alium intellectũ:ſi non adhibuit om
nem diligentiam quam depuit. Comunis diniſio:
ſecunda ibi ideoque Ehon primo argumentuʒ
pro ⁊ contra an ludus ſit clericis permiſſus ad alle
uiandos labores de quo.·. cum glo. ¶ Nota ſecũ
do quod ludus eſt a leuiatio laboris inxta illud in
terpone tuis ⁊c. ¶ Nota tertio quod cum he mici
da eriam caſuali ſolus papa diſpenſat in ſacris ordi
nibns ſi culpa preceſſit caſum. n glo. prima in
fi. ex hac glo.colligitur unus intellecius ad tex.
ideo iſtud homicidium caſuale imputatur diacono:
quia dabat operam rei illicite: quia ludus non con
gruebat clericis. Moſti. dicit quod talis luduſ bene
eſt clericis permiſſus:ſed non ludi conditio nt habe
rent licentiam equitandi. erbe⸗ colligitur alius
intellectus ¶ ¶ Tertio poteſt dici ut in glo.ſequenti
quod ludus erat illicitus propter commixtionem
laici:quia clerici non debent lndere cum laicis.
Er nota bene bunc intellectum. cauendum ergo eſt
clericis a tali commixtione. nam caſus inde proue
niens imputatur eis. ¶ Alius intellectus eſt quo
indus eſt premiſſus:æ etiam ludi conditio. Sed
clericus ille erat in culpa in non reddendo ſe aptuʒ
in conditione ludi. debuit enim deponere falcem.
Sed queꝛo quid ſi ſubdiaconus expꝛeſſe prohibuiſ
ſet equitandi licentiam. uidetur quod non incidat
in irregularitatem. . Eontrarium ſentit ¶ Moſti.

ꝙ propter ludum debebat cogitare boc euenire

poſſe:ſed de hoc dubitarem ex poſtifacto: ſed poriuſ

niderur conſulendum in fauorem clerici. ¶ In gl.
fi. in. ki. tene primam ſolutionem: nam. c. ſequens ꝓ
cedit de iure communi:ut ibi dicam ſuper glo. lina.
¶ Et nota. glo. quia pluries repetit ludum alias
clericis licitum efſ ci illicitum propter commixtioneʒ
laicorum. ¶ Sed quero extra glo. quia papa 5ᷣ
dicit quod diſpenſatiue porerit iſte archiepiſcopus
pati hunc archidiaconum miniſtrare in archidiaco
natus officio: nunquid hoc caſu archiepiſcopus diſ
penſet iure ſuo:communiter tenetur quod non:ſed
diſpenſat ut cõmiſſarius pape:qꝛ in ſacris ordinibꝰ
ſolus papa diſpenſat etiam cum homicida caſuali
ſed in minoribus diſpẽſat epiſcopus iure ſuo ut in
*c. ad audientiam. infra eodem. nor ex hoc
2 ex illo.c.quod licet cum homicida noluntario nõ
diſpenſetur uel ſaltem non de facili ut in. c. miror.
l.di. ramen cum bomicida caſuali ſolet diſpenſaxi ut
hic ? in.c.ad audientiam prealle.

unhn

Wm lunli lar⸗
Auntlasenin iſß ainpucmun
n pa fnlſrin i lernche
rnrlgice irlotni⸗ 4 nuce
Cn doc gvi porſtcnordt Acis

gnlo uin Ceid d 1.

„ioncnodninſunmid. ci

pornerbonicch Cleopnnd
aioba elda. Gect. infmr
telecmm qg e ine cönuni ſtepne
ulonn inepploriaten incumniter r
ioa cporor no t 6 ponino⸗
cbie on erpiur dipenno.
Wepermaus cc n,on iber ox
uc ſpenanonead boc nerbo iben
acns ehrben l i Jun de⸗
Nktannibiſresin ſehabantet
lelna üeraſpenſanone cvod

Depimns

nr honſccdun inegiinis

chofnicgium Inpptatnn eigoifuiti,

noiniſo ungibi nnſ

elaro pimmn yivocet ſon

icucſerm u innci e
”
rinsnn leffrmd un
wiewlhnit ci/on B
en .
E loe ſ gerſoge
inthſpn tine ti⸗ Nn
ns

miistain ſaſeſnidns 1

tnnan den
dn N Wode
. . 4
honblen

S=
☛
S. S⸗
= = =
. =
E
S=
=

d nmns duſto
ündadon
gtsmnſtult
Sam an ch Eri
cilnn a
bonsbnn ut ,
CEoatmovoc un ben
olnpaudiinltirlnbni
inſſihmn
m mgſtilins eg r
n aſige inpnunr ncono.
illcte ni ndus non con
oſi dcit crod gls oenibene
8ſed non odi corcſio nbabe
hmni. (Erderngnr ains
Aid dd mincſoſetene
1 cins wroptet Cnmnipioren
non dcpen vdae an bis.
Ine inrlenun annchmn geo G
mimere umls ie Nee
aAn
ganm ondoOd
õ
ut indthongrflien.
üronshtſeſſcht
mnnidenn ani c
Cormntonſenit d.

1 Ceſene dot Aſct
en 6 Nfmlizui

itnemer eas
Baumiu
nun Ctmvnmmm tlli

Ator. Homicidium cauſale nõ ĩpu
. tatur ei qui non fuit in culpa
hoc dicit. ſecunda ibi ideoqʒ. ¶ WM. pri
mo ibi cum quodam clerico ludeꝛet. ꝙ ſudus ſola
nioſus non eſt cleꝛico inteꝛdictus nam ſi eſſet pꝛohi
bitus impntaꝛetuꝛ ipſi clerico homicidium: quia
dediſſet opeꝛam rei illicite: ut. d. c. pꝛoximo.= intelli
git Inno. de ludo ſcacoꝛum qui non eſt clericis ꝓ
hibitus uel alio leui. Idem nõ. glo. iuris ciuilis in
aué. interdicimuſ. C. de epiſ. æ cle. licet Ci. aliud ſen
ſit:ſed pꝛimũ uerius.ar.hic ⁊ in.c.clerici.ij.de ni.2
honc. cle. Iite ramen intellectus licet ſit uerus in ſe:
non tamen uidetur congꝛuere littere que dicit ꝙ ex
lu lo contigit ꝙ ille pꝛoiecit eum ad teꝛram. nam ꝓ
ſtratio non comtingit ex lndo ſcacoꝛuʒ: unde poteſt
intelligi ꝙ ſic ſolatioſe ludebant ad bꝛachia:ſed tũc
poteſt intelligi ꝙ ille ludus non fuit deliberatus:
alias fuiſſet imputatum clerico non remonemti a ſe
cultellum: ſed foꝛte alius inſilinit in eum ludendo z
pꝛoiecit eum ad teꝛram. et ſic in nulla culpa repeꝛit
pꝛoſtꝛatus. ota ſecundo ꝙ licite cleꝛicus ðᷣfeꝛt
cultellum alias enim fuiſſ̊ ei imputatum hoc homi
cidium: quia fuiſſet in culpa defeꝛendo cultellum: ſʒ
debet intelligi de cultello apto ad incidẽdum panèe.
Et nota hoc quia poteſt quotidie accidere:ſecꝰ dic
de alio gladio ut in. c.cleꝛici de ni. ⁊ hone. lti
mo nota quod dixi in ſumario. ꝙ etiam cleꝛico nõ
imputatuꝛ homicidiu ſaſe quando non reperit
in aliqua culpa. In glo.fi in fine iene pꝛimum
intellecrum ꝙ de iuꝛe cõmuni iſte pꝛomouetuꝛ: quia
nullam iꝛregularitatem incuꝛrit ex qno non fuit in
aliqua culpa:ut nõ. fuit.S. c. pꝛoximo in glo.fi.er ꝓ
boc ꝙ hic non exigitur diſpenſatio. facit littera ibi
libere permirtas ⁊c. nam non libere pꝛomouetur. ſi
egeret diſpenſatione ad hoc neꝛbo libeꝛe nõ.in. c.li
cei epiſcopus de pꝛeben.li.vi. Item papa hic ſe re

feꝛt ad facrum ibi ſi res ita ſe habet ⁊c̃.⁊ ſic de iur.

amauetuz 7 n ex diſpenſatione quod nõ.

. J uiꝰ ope
B ſcep imus. ſa Urit ſeant

tur homicidium iꝛregularis efficitur. nel
ſic homicidium imputatuꝛ ei qui fuit in culpa. Cõ
munis diuiſio ſecunda ibi nernn 4 Mota pꝛimo
ꝙ fur ⁊ latro capiuntuꝛ equiuoce ⁊ ſunt ſinonima:
nam iſti qui acceſſerant ad furandũ de nocte in pri
cipio nuncupantur latꝛones. æ poſtea ipſi idem ap
pellantur fures. nam illa diffeꝛentia quam aſſignant
doctoꝛes. S. eodem in. c.ij. non eſt peꝛpetuo ueꝛa ut
hic patet. concoꝛ. S. eodeʒ. ſi perfodiens ut ibi dixi.
& ecundo nota. ibi ueſtimentis propꝛijs quoꝗ
largo modo poteſt frater appellare ueſtes propꝛias
eas quibus induitur æ appellantur pꝛopꝛie ad diffe
rentiam aliarum rerum monaſterij quibus non ita
ntitur ſicur iſtis neſtibus. de quo uide quod notat
gloſa in. capi. nolo.z. capi. non dicatis. xij. q.i.
Nora rertio caſum apertiſſimum ⁊ notabilem ꝓT 0°
rebus conſeruandis non licet clerico occidere latro
nem:licet aliter res conſernari non poſſent immo
potius ſuſtinere omnem iacturam rerum: zæ nullibi
ita bene probatur ut hic:tamen ipſas res non pro

.
¶ De homici. noli

hihetur defendeꝛe ur in. c. olim i de reſti.ſpo.⁊ dic
ut ibi dico ſuper glo tem quaꝛto nõ.ꝙ ita te
netur de homicidio ille qui interfecit ſicut ille qui li
gauit. pro hoc tex.in.l.item mella. S. ſi alius fſ. ad
l. aquil. ubi tenetur de dãno ille qui tennit ſicut ille

qui precuſſit quod probat bec littera in fi. iuncta

glo.ubi dicit quod utriuſqʒ opera illi fneꝛunt inter
empti: ⁊ tamen tantum unus pꝛeſtitit operam in li
gando. n glo. i. in fi ex hac glo. collige dupli
cem intellectum ad litteram. primnm quod ideo im
puratur homicidium ſequens: licet defenſionis con
ſa factum ſit:quia preceſſit culpa in ligando:nam
ex quo iſti habebant ꝛes ſuas ſaluas non debebant
ligare: ſed eos extra monaſterium mittere¶ Secun
dus intellectus eſt quod iſti interfeceꝛunt pro re

bus ſaluandis quod non eſt licitum clerico: nec ob.

c.ij. S.e.quia ibi defendẽdo ſe ⁊ ſua ſecutũ eſt homi
cidium.ſecus ſi pro defenſione rerum tantum. nec
ob. huic intellecrui capirulo dilcõ de ſen. exc. li. Vi.
quia ſecundum bhoſſi. licet clerico pꝛo ret vg ſaluan
dis inuocare brachium ſeculare z eius auxilinʒ: ita
loquituꝛ ille tex.ſed non deber in pꝛopꝛia peꝛſona
aꝛma moueꝛe ut hie.æ ita tꝛanſeunt docto. cẽmuni
ter:ſed ceꝛe iſte intellectus nimis reſtringit illam lit
teꝛam. Contꝛaꝛium ſenſit ibi glo. fi. æ glo. qre eſt in
neꝛbo bonis.ideo conclude ꝙ pꝛo defenſione rerũ
licitum eſt clerico manus inijcere z defeudere cum
baculo ⁊ gladio.non debet tamen pꝛocedeꝛe ad ſe
ua ad occiſionem: ? hoc uoluit iſta litteꝛa . ibi tam
acriter in illos exardeſcere ⁊ ceteꝛa.nen eꝛgo pꝛohi
betur liciia zæ moderata defenſio: = ſic nidetur intel
ligere Inno. in. c. ſi neꝛo. el pꝛimo.de ſenten. excõ.
quod nõ. An autem laico licitum ſit indiſtincte oc
cideꝛe pꝛo ſaluandis rebus dixi in. c.ij.S.eo deʒ. dic
ut ibi. ¶ Tertia lectura colligitur ex glo que eſt in
neꝛbo interimẽtuꝛ quod iſte poteꝛat fugeꝛe. dum ſe
ſoluere nitebatur.æ nota ſingulariteꝛ iſtam gloſam.
iuncto textu. quod non excuſatur clericus ab homi
cidio ſi fugiendo poterat illud euitare YIdem nõ.
gloſa in clementina ſi furioſus de homici.æ nidetu
notabiliter glo.iſta pꝛobare iuncto textu. in fine.
non ſolum cauſatur iꝛregularitas: ſed etiam pccca
tum:quia exceſſit eccleſiaſticam manſuemdinem uo
lendo potins occide:e pꝛoximum quam fugam ca
pere. In laico nero HBarto. tenet contꝛarium in.l.
i. C. unde ni.quia cum fugari ſit obpꝛobꝛioſum et
iniuꝛioſum poteſt licite reſiſtere: ut ſe liberet ab illa
iniuria. uide quod dixi in dicto. capꝰ. ij. ö. eodem.
Alius intellectus aſſignarur ꝙ iſte fuit in culpa in
dimi ibi duos licet ligatus in cuſtodia unius
In glo. in uerbo dennere in fi. quaſi uelit glo.
dicere quod in.l.furem. probatur qð ñ lʒ idiſticte
laicis interficere latꝛonem :ſed quando non poſ
ſunt aliter euitaꝛe mortis periculum. ¶ Sed ille tex
tus intelligit multipliciteꝛ. et comuniter intelligitur
de periculo rerum: æ tunc ſolue contrarium. quod
licet hoc liceat laicis non tamen clericis dic nit dixi
in capitulo.ij. j. eo. Er glo pennltina in fi. et ex
hac glo.nõ. ar: abbatẽ poſſe inquirere ⁊ punire mo.
nachum ſuum de homicidio:nam ippᷣe abbas ꝛemlit
p 2

4*

„
—

¶ He homi. uolui⸗

poc pape:non auũt ſe impediuit eps æ facit ꝓ opi.
Jo. de ligna.᷑ in cle.ne in agꝛo. de ſtatu regu.ꝙ; ab
bas põt inquireꝛe contꝛa monachum ſuum iudicia
lireꝛ ⁊ puniꝛe.plenius dixi in ꝛeperi.c.ſiquis contra
clericum de ſoꝛo. cõpe. Abbas.
2 ans canſam homici
£ cetero. dio irregularis eſt hoc
dicit. ota primo ibi non nideinr ꝙ
peꝛ hec neꝛba ꝛeſpondeiur de inꝛe. æ tantum ẽ dicẽ

no uider ꝙ;tuʒ non eſt ? facit pꝛo dicto teſtis. Sed

queꝛ o quia litteꝛa loqnit᷑ de diacono quid de alio
clerico. dicendũ qꝗð idem. æ idem in laico.ſed ̊ nã
tur – Secundo queritur qꝛ bic dicitur ꝙ
nõ ẽ ꝓmouédus ad ſaceꝛdotiũ. nunquid poſſit mi
niſtraꝛe in alijs prius ꝛeceptis. æ dicendum ꝙ non
qꝛ exquo incurrit irregularitateʒ ꝛemonendus ẽ ab
omni miniſtecio ecdleſiaſtico vr in. c. pꝛeſbiteꝛum s
eo. ¶ In glo.i. in fi.nõ.glo.iuncto tex.ꝙ appella
tione cãe intelligimus de pꝛopinqua ? non de ꝛcc ta
27& ꝓ cã propinqua imputatur 7 non ꝛemota.pone
exemplum in cauſa ꝛemota.fcci feneſtram in domo
aliquis ſponte pꝛecipitauit ſe de ea. tunc eniʒ ego ſũ
cauſa ꝛemota:nec ſum in aliqua culpa. Sed cauſa
pꝛopinqua fuit fatuitas illius ſe pᷣcipitantis. ſed in
quãtum glo. allegat.c.pꝛeſbiterum.Sð eo.ad ꝓbocũ
ꝙ cauſa ꝛemota imputatur ubi fuit animus nocedi
dicit Inno. ꝙ ibi fuit cauſa pꝛopinqua.æ an et eñ
imputetur cauſa ꝛemota. vide quod nõ. in. c. ſicut ẽᷣ
teſti.æ in regula imputari de ꝛegn.iur.li. vj.

. . Homicidi
OD audientiam. mraſale
y imputatur ei qui dedit opeꝛam rei licite: ſi
non adbibuit diligentiam quam debuit. Cõmunis
diuiſio. ſecunda ibi. quia ueꝛo. ¶ Mota primo ꝙ;
clericus licite inſtat circa coꝛectionem familie ſue
eiiam moderate ue:berando.nec caſus inde contin
gens ſibi imputatur ſi modum in coꝛigendo non
exceſſit:ſecus autem ſi modum in coꝛrigẽdo excede
et. ⁊ ita intelligitur iſte tex. pꝛo hoc.c.cum uolũtate
de ſen. excõ.¶ Mõ. fo ꝙ in caſu dubij debet quis
porius dubitari irꝛegularis.æ nidetur iſte tex.cõtra
Inno. qui diẽ hoc. ꝙ cũ irrꝛgularitas ſit ð inꝛe po
ſitiuo.non debet index aliquem in dubio ꝛeputare
irregularem: quia pene moliende ſunt de pe.diſti. .i.
F. pene. æ in.l.inteꝛpetratione.ff.de penis ⁊ in ꝛegu
la in penis de ꝛeg.iur.li.vVj. Sed ceꝛte nec primum
dictum nec ſecundum uidet᷑ indiſtincte nernm. nam
irregularitas que cauſatur ex bomicidio uolũtario
eſt ẽt de iure diuino:cũ deus dixit ad dauid pꝰ ho
micidium nõ edificabis mihi templum:quia uir ſan

guinis es tu de cõſe.di.i.in prin.vide bonam glo.

xxi. di.in ſumma. facit rex.̃m unum intellecium i. c.
.i. S. eo. z quod nõ. glo.in.c.ſicut dignum.e.ti.
Item ſcom dictum non eſt uerum ut pʒ h. ⁊ i. c. ſi
gnificaſti. j. eo. dictum m Inno. ſolet cõmuniteꝛ al
legari pꝛo norabili æ male: qꝛ nõ pꝛocedit idiſticte:
Vn de:ſic diſtingueꝛeʒ ꝙ in foꝛo ↄtentioſo ubi agit
de pena imponenda pꝛo irregularitate contracta
n debet quis in dubio ꝛeputari irregularis. quis

pnie tunc agitur ad penam ? hoc caſu procedat di
crum Inno. ? ita loquntur iura allegata per eum:
aut agitur in foro pniali ad imponendam pniam æ
dubio debet potius reputari irregularis:quia i fo
ro penitentie ſemper tutior ꝑs eſt eligenda:lʒ nidea
tur durior:quia in illa parte nulum ſubeſt periculũ
ad hoc preal.c.ſignificaſti.⁊ idem dic nbicunqʒ du
bitatur de aliquo delicto.ad hoc uide glo.nõ.in.c.
unico de ſcruti.nam bonarum mentium eſt nimere
culpam:ubi culpa minime reperituꝛ. Vv. diſtin. in. c.
ad eius nero nortatur in. c.ij. de obſerua. ieinnio.
Item eſt ubi agitur in foro quaſi pniali.utputa qꝛ

non agitur ad penam proprie: ſed nt ab altaris mi

niſterio abſtinear. uel ut abſtineat a ↄtractu mrionij
uel ab alio actu exercendo in quo exercendo ſubeſ
ſet peccatum:tunc eniʒ debemus interpretari in ꝑtẽ
ſecuriorem:licet illa ſu durior. de hoc optimus tex.
hic ⁊ iin pꝛeallegato.c.ſignificaſti ⁊ in ĩ.c.iunenis de
ſponſa.cum ſi.⁊ ad predicta facit ꝙ nõ.per Inno.
in.c.cum tu.de teſti.⁊ hoc nota. n. glo.i. in fi.
nõ glo. pro intellectu illius.c.lator. debet enim ille
tex.reſtringi quando ille non facit inſultum ſecus
aurem li irruiſſet in alium etiam ludendo:quia tunc
fuiſſet in culpa.ideo poſtea caſuſ contingens ſibi im
purarerur.¶ In glo. ij. in fi. reſtringe hec genera

lia gl. ʒ ea que dixi in ſecundo norchii gl.
11

fi. dicit hoſti.quod ſolus papa in ſacris dupenſat
ut in. c. continebatur.S.eo. ſed in minoribus poteſt
eps ſuo iure diſpenſare.pro hoc facit iſte tex. ibi
poteris concedere ii minoribus æc. nõ. ergo hoc
dicium. Et conclude larius ꝙ cuʒ bomicida uolun
tario nunqꝙᷓᷓ diſpenſatur in aliquo ordie.papa tamẽ
diſpenſat:lʒ de facili faciat ut dixi in.c.ſiẽ dignum
S.eo.cum homicida uero caſuali poteſt epᷣs diſpen
ſa e in minoribus duntaxat ut hic. In ſacris aut ſe
cus quia ſolus papa diſpenſat ⁊ ſolet diſpenſare ut
in. c. continebatur. S. eo. z quod nõ.in.c.ſiẽ cignum

pal: ¶ Extra glo. queritur hic quidaʒ conſuluit iac

tum baliſte uel machine uel inſultum alicuius caſtri
ex tali conſilio ſecutum ẽ homicidiũ:nũqͥd ↄſulens
ſit irregularis ex quo directe non ↄſuluit in morteʒ
alicuius. Inno. concludit ꝙ ſic:qꝛ fuit cauſa ꝓprin
qua homicidij.debuit eim cogitare ꝙ ueriſimilꝛ ex
talibus ſequeꝛetur bomicidiũ. Idẽ cõclndit in cõſu
lente ut furtiue aliquis capiatur nel aliqð caſirnʒ ſe
cundum eum. licʒ eim de facili nõ ſequat homidinʒ
ſicut in pꝛedictis caſibus:in ſepe ex hoc homicidiuʒ
pꝛouenit:? ideo ſecuto homicidio conſulens eſt ir
ꝛegularis.æ hec nõ.quia extẽdunt iura dicẽtia queʒ
effici irregularẽ ex ſolo cõſilio.l.di.ſiquis nidnam.
2Z. c. ſicut dignuʒ. S. eo. ut pꝛocedãt nedũ onñ directe
conſuluit in mortem alicuius:ſed ẽt quãdo preſtat
cã proprinqua ad mortẽ. Et hoc intellige ubi ↄſu
litur res illicita: ſecuſ ſi licita ſʒ Inno. puta ↄſuluit
quis ut maleficus capiatur uel ut exponat ſe morti
pro patria uel pro fide:nam ſi tunc ſeqret᷑ ideo ho
micidiuʒ non iputatur conſulendi. xxiij.q.viij.emi
timore ⁊.c.hortatu:idem ſi conſulnit alicui ut ex
ponat ſe morti pro fide xpiana. ⁊ idẽ dic in ſilibui
caſbus. Secundo ꝗrit quidam conſulun a cè

nlimin
Gonrlo

((ntann
anſennrintt
zte iictenchiut

ſ nndo

fendmard ekcedeni
go tenen gnpeſtit muinde
ucttrind ago ſonn

unn od mouen ber um i

t wſo ſonlian n in

houiſnr mn l l⸗
iIUsopenn a leir /enn
ſeolabranno rocad AMve
xomninenn non ſut ſel ongon
o Ino coevcr geollutsck
chn colli tencene in
Nvon obtegamn int nocmore⸗

rireliz cre coiicirmſdi

Mairegharintems ſmies es

Anarine detenaeutſomucen
dus erenpinseſ. Maolensl
na Don
Necns, n
un rei icie ec itr inm
ſitiit Mo g
lani ap line opoul acy h
lipſr eltoem leir einiſ
atll anſt ennito is nae e
imnn RNntu 1
Nſccat gtieeer WWant
ogitpunnrſeſoi cnon inegel

uo adſegenaauii⸗ Udad
gen⸗ c⸗
nmni centi nin iſß an

e drcinfrir ö
en er in,

awilisckirdtn gin le

irm i iſilun ſens
n maian bddntorgrig une
haſtnait Coningens biimn
Loiſinſineſtnge ber genan
ninſenndonanhi⸗ 1g.
Ars ann ir aas Upenſa
dum, dinninerdes hock
Ahenſiae go bar iut ſee t
igen mnortis te ögtee
bcehuisa7onidt un
Smnamm inaiaonce i mi
l urwdi iXNKr AG
walal uf cjs dl
Autumrarbe Nlns ul
1dpenſat ſoacihenſere u
cot od in Keegun
ucnum bicondCeſdn
cGne vaittanm dientd ni

Gmmibniddinigt n
od negenon O0brinnorc,
conveit ſgn itcapyrn
Gchurein ohiar omnſnlien

mnuici Naliin ⸗
insepumn i uuil
end ui illi bont .

.
1

¶ De homici. nolu

ſuo ut inteꝛliceret alium de illo conſilio ĩterẽptꝰ fuit
iſte qui debebat alium occideꝛe:nunquid ↄſulẽs ſit
iꝛregularis.⁊ pꝛio vr̃ ꝙ non qꝛ nõ cõſuluit ĩ moꝛtẽ
illius:ſed in moꝛtem alterius ergo non cõmiſit ho
micidiũ nec facto nec conſilio nec pꝛecepto. Inno.
⁊ hoſti.concludunt ꝙ ſi neriſimiliteꝛ iſte poterat oc
cidi ab inadẽdo:tũc eſt iꝛregularis:qꝛ vᷣbebat cogi
tare hoc poſſe euenire.ſecus ubi ceſſat illa pꝛeſump
tio ſeu ueriſimilitudo:ut qꝛ ille cni datum erat con
ſilũ eꝛat illo longe foꝛtioꝛ.ſed Jo. an in. c. fi. eo. ti.
li. Vi. vᷣrium tenet per tex.illum.⁊ iſtud uerins nam
omni caſu iſte incuꝛrit iꝛregularitatem tanq; dans
operã rei illicite: qꝛ cogitare debuit hoc euenire poſ
ſe.nã ſi mando uel ↄſulo nt ticius uerberetur: æ iſte
mandatariꝰ excedendo fines mandati illũ inteꝛficiat
ego teneoꝛ qꝛ pꝛeſtitit cauſam pꝛopinquam moꝛti:
ut eſt tex.in.d.c.ſi ergo foꝛtius quando dedi conſi
lium ad moꝛtem per illum tex. idem dicendum in ca
ſu noſtꝛo ſi conſuleret nt occideret 7 innadens fuiſ
let occiſus:ut tunc conſulens ſit irregnlaris tanquã

dans operam rei illicite. lterius querituꝛ quid

ſi conſului amico ut occideret aliquẽ inimicum ſunz

ille incontinenti non fecit. ſed longo tẽpoꝛe inteꝛpo
ſito. Inno. concludit ꝙ conſulens eſt iꝛregularis:
qꝛ debebat cõſiliũ renocare.⁊ ſi putabat amicuʒ ſu
um non obtẽptatuꝝ in reuocatione debebat hoc in
timare illi Z quẽ conſuluit: ut ſibi caueret.alias non
euadit iꝛregularitatem: æ ſimiles qões. uide Inn.
? maxime de tenẽte urſum uel lenonẽ ex quibus ali
quis peremptus eſt. Hieatan ſiculus docto.
. Homicidium caſuale ñ
J lectu 8. imputat̃ ei qui dat ope
ram rei licite nec fnit in culpa. Cõis diui
ſio. fa ibi ideoqʒ. 5. p tex. ꝙ cleꝛicꝰ licite aſcẽ
dit equũ:ẽt ꝓ ſalute coꝛpoꝛali nt pʒ hic in fi. e.ubi
dicit ꝙ iſte dedit operam licite rei: nã ſi fuiſſz in cul
pa ex tali canſa equitãdo caſus inde ſequẽs ſibi fuiſ
ſet imputatus. ota ſecundo ꝙ actus cõtingẽs
ex ferocitate equi pꝛeter uoluntateʒ ⁊? culpã ſeſſoris
non imoutatur ſeſſoꝛi quo ad iꝛregularitatem: æz idẽ
quo ad legem aquiliã uel ad refectionem damni. de

quo tamé dicendũ nt in.l.i.ſi quadru. an. fe. dl. 7 iĩ

.l.in lege aquil.ff.ad legem aquil.

n glo. in neꝛ
bo nec actu pondera bene gl. nam ſi eſlet nera here
tur maxima limitatio ad multa ut ſolus actus in ho
micidio cõmiſſo etiã ꝑ culpam z uoluntatem redde
ret quẽ ihabilẽ ad oꝛdines ſi uſcepiẽdos: Iʒ nõ impe
diat iã pꝛomotum. Er foꝛte glo. fuit mota in ponen
do hanc ſpãlitatem in pꝛomonendo ex eo quod di
cimus de iudice ut impediatur ad ordines ſi aliquẽ
licet iuſte fecit occidi ut. l. diſ. c. i. Sed hec differẽtia
int ꝓmotũ æ ꝓmouendũ nõ bene pꝛobatur iure nt
dicii Jo. an. nec ob. dicrũ ð indice. qꝛ in eo fuit uo
luntas faciendi occidi:ſecꝰautem ubi interuenit ſolꝰ
actus ſine uoluntate ⁊ ſine culpa. exemplum in inci
dete aꝛboꝛẽ ⁊ clamãte ut qs ſibi cauerer: n tẽſi ex i
ciſide aꝛboꝛiſ !ꝛami aiqͥt ↄpꝛiat ille ñ efficit irꝛegk.
n ihilis ad õdieſ ad h.l. di. c. ſi duo. z. c. bi qᷣ ãboꝛc

X£ litteris. Summa ut. S. c. pro

ximo.primo ponit cõ

ſultatio. ſecundo pape indagatio ſecũda ibi nos te⸗
tia ibi ad te ponituꝛ deciſio. ota primo pre
ſoiterum licite inſiſtere circa curam rerum ſuarum
ſeu operis ruralis. uns caſus inde ↄtigẽs nõ impu
tatur ſibi tanquam inſiſtenti rei illicite. pro hoc. c.
i:de cele.miſſa. ota ro quod nubi non reperit̃
accuſator ionk betenti conſilium circa circunſiã
tias actus. ¶ In glo. ij. ibi reddit hominẽ iꝛregula
rem ⁊ ſic uidet᷑ glo. itelligere tex. quod ubi ſubeſſet
ſcandalum:puta quia pueꝛ interemptus erat de ma
gno genere et ſcandalum facerent parentes ſi cele
braret:tunc propter ſcandalum debet iſte ceſſare a
dininis. ſecus ſi ſubeſſet infamia tm:qꝛ tunc ſufficit
ꝙ ſe puꝛget. Et idem uidet uelle glo. ſequẽs i pꝛin.
ſecd in fi. uꝛ ab hoc recedere ↄcludens purgationem
indicendam tam propter ſcãdalum qᷓ;ᷓ propter infa
miam. ſed Hoſti. tʒ primum:quia propter purga
tionom non ceſſat ſcandalum: licet ceſſet infamia.
. an. dicit quod ſi purga facit ſcandalum ce
procedit ſcecunda opinio.al.procedat prima
7 bene loquituꝛ.nã ceſſante ſcãdalo debet iſte poſſe
adminiſtꝛare: ſed iminente ſcãdalo debet deſiſteꝛe:
quia nihil agendum eſt cũ ſcandalo de pꝛeſcrip.ni
hil.immo ſi ſacerdos non poſſet eſſe ſine ſcandalo
in parochia ſua. debet epᷣs eum permutate ad aliam
eccleſiam etiam inuitũ. de quo nide per Inno. i. c.
ueniẽs.de renũ.⁊= facit i.c. cuʒ teneamur.alle.ĩ glo.
primo ergo indicatur puꝛgatio. ſi ea pſtita ceſſat
ſcandalũ. bene quidẽ ał ſeruabituꝛ pꝛima opio.

. &D Süma 7 diniditur na
SS X£ litꝛeris. Sd eamialrar

ibi neceſſaꝛiam reʒ agebat 2= utilem. ꝙ ad
5̊ ut caſus nõ impntetur oportet quis agat rẽ ne
ceſſiiam ⁊ utilẽ. Sed certe quod tex. dicit de nece
ſſaria:non puto quod de necitate requiꝛatuꝛ. ſatis
enim eſt ꝙ quis dat opꝑam ꝛei licite ut. ð. e. dilectus.
nã ibi nõ erat neceſſariũ ut clericus aſcẽderet equũ:
ſed cã unlitatis fecit ergo ſufficit ꝙ quis ꝓmoueat
cauſam nitilẽ. (s f8. ꝙ non tenerur quis clama
re qũ ꝓiſcit aliquam rẽ ad locum ſolitũ:2 per quẽ
non ↄſueuit quis trãſire uit ĩ.l.ſi putator. ff. ad. l. a
qulll.er. c.ſi ſi duo.=.c.hi qͥ arboreʒ.l.dii 2 ł bes.
E BSumma ut. 5. e
IJg m fica ſti. dilectus. ota
paimo ꝙ hoicidiũ actu ↄmiſſum pꝛereꝛ
nolũtatem ⁊? culpã occidẽtis nõ imputat᷑ ẽt qno ad
ſuſceptionem maiorum ordinũ.= ſic faẽ pro his qᷓ

dirxi in. c. dilectus. 5. e. ut etiã in ꝓmonendo nõ im

pediat ſolus actus ſine uoluntate 2 culpa. ¶ Mora
fo ibi. iſtud aſſerit ſe ignoraſſe ꝙ nõ imputat̃ equi
tamii ſi ignoꝛat uitium equi. pꝛocedit m Jo. an.
tã in equo pꝛopꝛiq ꝙᷓ in alieno:nam ſi erat ꝓpꝛius
ex quo ignoꝛauit uitiũ excuſandus eſt:ſi erat alienꝰ
non debebat illum pꝛeſumere eſſe uinioſum. 2 hoc ĩ
dubio pꝛocedit quo ad iꝛregularitatem contraben
dam.¶ S ed nunquid põt agi ad refectioneʒ dam
ni dic ut in.:.t.ff. ſi quadru. pau. fe. di. nam ſi equꝰ
motus fuit contra naturam alio equoꝝ poteſt agi
contra dominum equni ad damnum uel ut det equũ
ał ut reficiat damnum.de quo dicendum nt in pall.

b 3

¶ De bomi. uolũ.

l. i. ¶ In glo. in vbo ſi eſt ita ĩ fi ¶ Mõ gl. qꝛ ex
quo ↄſtar apte ðᷣ caſu ſuꝑ circũſtantijs caſus alia ꝓ
patiõe deficiente ſtatur iuramẽto ppetrantis actum
Et inquãtũ gl.dicit de ↄpurgationibus addendis.
Hoſti. hoc limitat qn ſubeſſet infamia. als ſoli inꝛa
mento ſtaretur quod nõ.
trus. Non cẽſetur homicida is
* quo pꝛohbibente ⁊? cam non
dante a conſanguineis homicidiuʒ ↄmitti
iur. primo facii narratio. fo ꝓuiſio. fa ibi. quo cir
ca. ¶ Mota primo bonam cantelam cum clericus
nehementeꝛ ſuſpicat̃ q cõſanguinei eius faciant bo
micidium uel murilationem uit expꝛeſſe pꝛohibegt
conſãguineis:ne hanc ꝛem illicitam attenten Se
cundo nõ ꝙ homicidiũ ↄmiſſuʒ peꝛ conſangnieos
fauoꝛe clerici nõ imputat᷑ ipſi clerico ignoꝛanti:ſecꝰ
ſi ſciret ? non ↄdiceꝛet. Ahimo nõ. ibi eo cãm
vel occaſionem non dãte ꝙꝙ bomicidium cõmiſſum
peꝛ alios clerico dante uel cõſilium fanoꝛem iputaĩ
ipi clerico. Et iducit᷑ ad. q. clericꝰ fecit rixã: ⁊ exeꝛce
bat illicite cum alijs. ab amicis ſeu conſanguineis
ſupꝑuenientibus fuit alius inteꝛfeetus. nunqd cleric
ſit irregularis æ ↄcludũt doct.qꝙ ſic.pꝛo boc facit
iſte tex. nam iſte non excuſatur: quia dedit cãm uel
occaſionem.ſecus uideiur ubi clericus nõ fuiſſet in
culpa exeꝛcẽdo rixã: ꝛ tunc factum alioꝝ ſibi non ẽ
iputandũ.ar. ].c. ꝓxio. Itẽ hoc ꝓcedit ubi amici ulł
conſanguinei illius cleꝛici inteꝛfeciſſent inimicum il
lius clerici:ſecus ſi ſuꝑueniſſent inimici illins cum
quo clericus diſceptabat:qꝛ tunc homicidiũ ꝑ illos
oↄmiſſum nõ iputat᷑ clerico ut nõ doc.j c.pꝛoximo.
Rõ diueꝛſitatis ẽ: qꝛ prio caſu homicidium cõmiſ
ſum fuit intuitn clerici: ſed fo cãu ↄmiſſum fuit pꝛo
pteꝛ inimicitiam que eꝛat inteꝛ illos. hoc nõ. ꝙ fẽʒ
amicoꝝ ſibi iputaꝛet᷑.ſen cõſanguineoꝝ ad irꝛegula
ritatem. ? ꝓpteꝛ hoc caueat ſibi clericus a rixa.
In glo. in vbo ꝓhihitiõis ĩ fi. Mõ bene gl. et pꝛo
ea facit qð nõ.ij.q.iiij.auditũ.S.de teſti.in.c.conſti
utꝰ ¶ Sy circa hoc duditat᷑:nunquid clericꝰ ſu in
culpa non ꝛeleuando tractatuʒ ei de cuius piudicio
agebar. Inn. ꝛcfert opi.⁊ ur̃ cõcludeꝛe ꝙ ſi viſimili
teꝛ pſumebat eos obtemꝑaturos ſue ꝓhibitiõi. nõ
tenet᷑ ad ꝛeuelarionẽ. ar. optimũ bic nbi nihil diciĩ
de ꝛeuclatione tractatus: ſed in ponderatur ꝓhibi
tio. ſecus ſi crederet oppoſituʒ. Alij dicũt ꝙ idiſtin

cte nõ tenetur ꝛeuelare. ſatis eĩʒ eſt eũ ꝓbibuiſſe. nãa

nõ põt ſibi homicidiũ iĩputari:nec quo ad nolunta
rem nec quo ad factũ. Jo. an. dicit poſſe diſtingui.
an doloſe tacuerit.an non ur primo cãu iputetur ſi
bi fo non ar. in. c. quãto de ſentẽ.exc.qð placʒ. Sʒ
cõſiliũ eſt ut ꝛeuelet: nam ꝓpteꝛ opiniones de quibꝰ
J ſaltem in foꝛo aie ꝛeputareĩ Blnaelts
Fi Eſt multuz allega
Ignificaſti. bile:æ ita cõmuni
teꝛ ſolet ſummari. Quo ad.l.ꝓmotionis
ut quis cenſeatur irregularis habetur is ꝓ hõici
da ꝗͥ nulnerauit. qᷓ̊ nõ poſſʒ ſciri an uulnꝰ fuerit leta
le ex qꝰ uulneratꝰ ab alijs obijt.ſed ego ſũmo ⁊ alꝛ
euacuando mentem totiꝰ Ee: 2 ſic irregularis (eſeĩ
q aliũ/letalit ꝑcuſſit:lʒ ab alijs fuerit extinct ¶ Ideʒ

ſi non apparet an letalr: li eſſer ꝑcuſſus ab alijs obi

it: 2 nõ apparet ex uulnere deceſſerit. Idem ſi per
cuſſerit non letałr ii aium occidendi hũit. ? ex alio
rum uulnenbus ꝑcuſſus expiꝛauit. b. d. nota In pri
ma ponitur conſultatio.in fa rñſio diſtinguens.ibi
uos primuʒ mẽbꝛum ꝓſequitur ibi. ⁊ qdẽ fa ibi ꝙ
ſi ⁊cẽ. (Bs ve ar. optimũ ꝓ ſaluandis rebus ma
xie eccleſiaſticis licitum eẽ ẽt clerico defẽſionẽ capẽ
2æ arma monue? ⁊? percurẽ non tñ ad occiſiont.nã ſi
ponderetuꝛ la reſpẽu ſolius ꝑcuſſiõis non letalis:
nulla pnia inducit᷑ propter boc tin qð nõ. pro quo
optie facit. c. olim. i. de reſti.ſpo.ubi ẽt epus pro re
cuperanda poſſeſſione iniecit manus uiolentas in
expłſores eccleſiaſticos:nec fuit nõtus ex occiſione
ſi modum exceſſit ut ibi nõ. probatur. Hec faciunt
ad inttellectum quẽ dedi. S. e. ſuſcepimus ut nõ oĩs
defenſio reꝝ ſit ꝓhibita clericis. bes iñ ex illo rex. =
ſingulariter tene menti ꝙ et maleficiũ æ latronẽ ſitł
non ſʒ clerico occidere pro rebꝰ eccleſiaſticis ſaluan
dis æ euchariſtia ex cuiꝰ deportatione viſilr timeba
tur ſcãdalũ. ¶ Mo fo ꝙ nbi inſurgit dubiũ ꝓba
bile ꝙ iure non põr decidi:ſj eget iudicio peritorũ
in illa arte dʒ iudex ſumere peritos in illa arte. æ ſe
cundum illorum depoſitionem ſniare. æ nõ. ꝙ debʒ
aſſumere peritos in rei vitate. Item nõ. ꝙ dʒ aſſu
mere plures ut patʒ ex dictione peritoꝝ.g uni ſoli
non ẽ credendũ. Circa h̊ tñ cadũt multe opiniones
q̃ alibi dicidũt. Quid ſi nõ poteſt reꝑiri niſi unus
It᷑ nũqᷣd iſti hñt inꝛare cũ non poſunt deponere ð
ſenſu corporeo:ſed de indicio intellectus. Itẽ qd ſi
ad depoſitionem peritoꝝ lata ſit ſniĩa.⸗ poſtq; tran
ſinit in rem iudicatã apparent peritiores aſſerentes
contrarium: nunquid debet talis ſnia retractari: de
quibus in.c.propoſuiſti de ꝓba. HBar. ꝓphemio
ffoꝝ æ in.. traditio. C. de d. E IFrr drw in du
bio ubi nõ agitur ad penã imponendaʒ:ſʒ tmn ut qſ
ceſſʒ a diuinis debet quis iudicari irregularis: ſecꝰ
ſi ageretur ad penam imponẽdã:qꝛ tunc potius nõ
debʒ iudicari irregularis ut dixi. S. eo. ad audiẽtiaʒ
2 pro utroqʒ adduco iſtam ſiam. nã hic d; iõ in
b dubio debet cẽſeri irregnlaris: qꝛ in ceſſatõe nul
lum ſubẽ ꝑiculum: ſʒ ſi ageretur ad penaʒ ibi ſubeſt
piculũ:qꝛ inocens non dʒ puniri ut alius nocens ꝛec
linquat᷑ ivnnitꝰ ut nõ.dicit tex.in.l.abñnte.f.ð peis
Item nõ. ꝙ defenſio debet fieri cũ moderamie in
inculpate tutelle. ⁊ ad hoc quotidie allegat᷑ iſte tex.
er eſt ſenſus ꝙ quis defendendo ſe dʒ adpibeꝛe mo
deramen cuiuſdam inculpate tutele ut illa defẽſio n
excedat fines mere defenſionis:nec accedat ad uin
dictam. un nõ. glo. quam tene menti. dicit hic ꝙ ſeꝛ
uatur moderamẽ: cum iſtud duntaxar fit quo oĩſſo
uiolentia repelli non poſſet. JIdem Mar. in. l. i. C.
vVñ vi.ſi ergo potuit niolentiam repellere cũ miori
uel leuiori ꝑcuſſione non adhbibuit moderame:? ſic
in culpa.æ hoc ueꝝ qn ex ꝓpoſito exceſſit modus
ſecus ſi ĩdeliberate ⁊ accẽſus furore iracũdie:nã de
facili tunc quis decernere non põt neꝝ a fallo.xj.q.
iij. ira tẽ non iputatur ut in palle. c. oli. ? nõ hi gl.
n glo. i. in fi. Inn. clariꝰ dicit ꝙ ſi babuit ani
mum occidendi æ proceſſit ad acrũ: j non letaliter

iregvlaristhr n,l⸗ lio
juc. ngliſte
iim tx ni undl
eceoibꝰeni: cofimnni? a
cmnrc bor rnii in
nitnüſti ol wei che uen
lleni ori goein e ianis ſun
woönodrdnri gid
Uroftidiofib ugtiſod ie
liccli podecn 2 Ger degreim
eGe et ch nuiri Rriünen
ſod ien cn noin eſ pd
Cati ggaſ öſeficni em pobie
usplollt no oli bi⸗⸗
llauiq rci h ain
ito n unlr nerignini n
euuun alichurn
iſe ger boc ſgan egp ſatn
Gidane miiiuns

ödirchtnoene naſuni

airceſzrnctuſ ſocrüwers
arliliorarßichi

gioſeni
Gr ccrni
rer ius Cnonicüt aulken

emintr leſolrif ge izen
inr uſenmi mi n

nnn wmn ali id lin
ra chymnihr iffiini
fobi iingt dni Pbe
tduncihgrictio mnwii
unmge envoit ii ane ſe
wſnonan ſinet gh,
ni m Non tgch aſſn
accidneinn g uni ſol
Wadahinninconianes
Qddropodtepnninns
tiomre ci non doſonr chorenrs
AAeindicoineſenns Nil
nior hunſii ſin coſß; m
iunm mi ſns
dtnns ſun nmni
ick uo Br ,imn
uns Ornd gi hn
iinoaßhlül,

sihieni nersſe⸗
Hindonirartme Kſten

dans u tn unliin
Kmmm üb uein
— 1
bſuggtamt Pr

mo min tin

n da nnnl nr,

8–

pecnſſeꝛit:ſed ex alioꝝ ꝑcuſſionibus pcuſſus interijt
hoicida eſt cẽſendꝰ.hoſti. dicit hoc nexꝝ ut nolũtas
imputet᷑ qn potuit iſtũ liberare nec libeianit. Iſta
reſtꝛictio mihi nõ plʒ nec vꝛ cõgꝛuere le. ubi nõ põ
deratur an potuiſſet liberare nulneratũ nel ne ? ne
rilimile eſt ꝙ nõ potuiſſet ex quo pochiani fecerũt
illũ ſubitaneũ iſultũ. Sʒ papa ᷣ põderat:an habnit
animũ occidedi.æ ideo ↄcludeꝛc᷑ ꝙ ſi habnit animũ
occidendi ⁊ nna cũ alijs ꝑcuſſit:licer percuſſio ſua
nõ fuerit letalis.tñ iꝛregulaꝛis eſt cenſendus. naʒ p̃ᷣ
ſitit operã hõ cidio.2= ꝓ hoc tex. apertus.xxiij.q.nl

iina. c.ſi. ? aduco tex. in. c. ſicut dignnʒ. F. ultimo
S.e.ubi clerici fuerunt depoſiti ꝓ homicidio:qꝛ pre

ſtiterũt opẽ dãdo conſiliũ uel neniendo cuʒ armis:
uñ plus dico ꝙ ſi bellů eſt ininſtum: t clericus adhi
bet pniam ſuã auxiliando Iʒ non inteꝛfecerit. ex quo
iñ ab alijs cõſocijs homicidia Pperrata ſunt ipſe eſt
iꝛregularis:ut in. c. titio. . e. ? facit. c. pñtinʒ. z. c.
le j. de cle.ꝑcu. Ba gi vᷣbo cꝛedẽdũ inifi. Mõ.
gl. iũcta tex. nã quotidie ad hoc allegat ꝙ in foro
aie de oĩbꝰ credit᷑ cõfitenti.= ratio.eſt qꝛ ibi im tꝛa
ctatur de fauoꝛe uel pꝛeindicio ſuo nõ alterius:unðᷣ
mẽdaciũ ſibi ſoli nocinũ eſt:æ ueritas ſibi pꝛoficua.
uide iñ bonã glo.in cle. ſiquis ſuadenre. de pe. in v
bo cõmode:q dicit ꝙ ubi agit̃ ðᷣ ſalute alteriꝰ cꝛedi
tur ↄfitẽti qn h̊ ↄugit ĩ foꝛo aie quo ad tollẽdũ iſtᷣ
uiculũ publicũ.⁊ ſolet allegari multũ iſta glo ſed cer
te iſte tex. facit multũ ĩ Sriũ:qꝛ h̊ nõ agebat᷑ pciſe in
foꝛo aĩe nt pʒ qꝛ noĩatꝰ eſt pᷣſbyter.⸗ publicũ eſt pec
catũ quaſi ð ſe facrũ eꝛat publicũ nt pʒ in tex.Et iõ
plus h̊ coiligit᷑ ꝙ nõ ſolũ ubi agit᷑ pꝛeciſe ĩ foꝛo aĩe:
ſed eriã ubi q̃ſi cxedendũ eſt Ofiteti.⁊ f̃ q̃ſi ferꝰ aĩe
quãdo nõ accuſat᷑ nec ĩquirit᷑ nec denũciat᷑ ſʒ ſpõte

à ſupeꝛioꝛe petijt ↄſiliũ ſalutaꝛe. nã cij nulla extrinſe

ca rõe cogẽte hoc faciat:ſed ꝓ ſalute aĩe ſue ſibi ere
dendũ eſt it hic ꝓbat᷑.nõ fateoꝛ in ꝙ ſua confeſſio
ne nõ habebit nocere accuſatoꝛi nel ſuperioꝛi nolẽti
iquirere:ſʒ tin erit ſibi nociuũ mendaciũ:uel ꝓſicua
Vitas: 2 ſic ĩ alioꝝ põt piudiciũ põt ꝓcedere illa gl.
n gl ĩ vbo ꝙ ſi diſcerni. gl. nõ. diuerſitatem
inter ius canonicũ ⁊ ciuile.ut qn põt apparer̃ quis
exiinſit ille ſolus teneat᷑ de hõicidio.⸗ pꝛimꝰ licet le
taliter ꝑcuſſerit:tenet᷑ taniũ de uulnerato:ſecus fᷣm
canones nt hic q. letaliter gcutiens ienet᷑ ð occiſõe
ſicut ⁊ alij qui poſtea occiderũt. Sed põt eſſe diner
ſuatis rõ:qꝛ ius canonicũ qtũ ad iꝛregularitateʒ Z
hendo cõcernit aiuʒ æ actũ ſubſecutũ: ſed ins cinile
⁊? iura alle.hic ĩ glo.loqnunt᷑ en agit᷑ ad penã pecu
niariq: n ille tenetur occidi. Unde poſſet dubitari
quid ſi ageret᷑ õ uulneramẽ leialiter.l. coꝛnel. de ſic.
l. de pena legali letali nel pecunaria:nũquid oẽs te
neanĩ de occiſo.qꝛ tũc non agttur de emendatione

dãni.ſicut qñ agit lege aquil.ſatis pꝛobabilit᷑ poſſ¹j

dubitari.2 de hoc plene ꝑ bar. in.l.fi. ff. ad.l.cor. ð
ſic. ¶ In gl. ultia. no. hanc glo. maxie i ultima diſ.
⁊ quotidie ſolet allegari h.c. cũ iſta glo.⸗ qm gl. eſt
aliquãtulũ intrincata ? male oꝛdinata.põt ſic bꝛeuuũ
diſtingui ꝙ aut uioletia infertur perſone aut rebus
bꝛio caſu aut poteſt euitare ſine occiſiõe.puta fugiẽ
do. e clericus debʒ potius fugere ꝙ occidere ſuum

¶ De bomici. volii.

aggreſſorem ut nõ.S e. ſi uſcepimus ⁊ in cle. i. e. tl. ſi
uero eſt laicus multi diſtingunt attendentes q̃litateʒ
perſonaruʒ ut ſi miles aggrediat᷑ ruſticũ dʒ ruſticus
kageꝛe ſi poteſt:qꝛ nõ ẽ ueꝛecũdia militẽ fugaꝛe ruſti
cuʒ. Alij ut bar. uident᷑ teneꝛe ꝙ ñn teneatur fugeꝛe
qꝛ ſemper fugiedo eſt uerecũdia.⁊ pꝛo uerecundia:
ſeu iniuria enitanda licitum ẽ reſiſtere nt nota.i. l. i.
E. unðᷣ vi.⁊ forteliſta pars ẽ ueꝛior de rigore iurii
ſz in foro aĩe alia pars ẽ tutior.ar.iĩ.c.ſuſcepimus ẽ
e. Si uero nõ põt euitare ĩiuriqᷓ fugiẽdo ut qꝛ ẽ ita
aſtrictus:ſeu ad angulum poſitus nt ſine pcuſſiõe ñ
poſſit recedere:æ tunc licite ſe defendit. ſed ut defen
ſio dicatur iculpata.multa ſũt attẽdẽda.prio tẽpus
ut faciat incõtinenti ? non ex interuallo:niſi nimere
tur:ſcdᷣa percuſſio:qꝛ tũc eſſet defẽſio ſcdᷣe peꝛcnſſio
nis. Item dʒ facere ex cã defenſionis ⸗ non aio ul
ciſcẽdi.nnð ſi põt impedire ictũ alterins 2 nõ ipedi
ni:ĩmo percuſſit letaliter:tunc tenet̃ qꝛ exceſſu mere
defenſſionis fines z ad conſideꝛandũ aiuʒ iſtius vᷣnt
attẽdi circunſtanrie ut qitas aiorũ hitns utriuſqne
nam ſi unus foꝛtis aggrederet᷑ fortiorẽ cum pugno
non dʒ fortior reſiſtere cum gladio ex quo põt ſine
eo repellere iiuriam. Itẽ ſi neniebar cum bacylo et
iſte potens eꝛat ad reſiſtendũ cũ baculo:nõ debebat
capere enſeʒ. bonus ergo index arbitrabiiur: qꝛ nõ
poteſt dari certa regula. uñ ſeꝛueiu: ꝙ dixi. S.t illa
dicatur mera defenſio:qũ id fit ſine quo non poteſt
repelli niolẽtia:niſi aggꝛediens occidat᷑ ipnne poteſt
occidi etiaʒ per feꝛrũ ut ĩ cle.i eo.ti. Si aũt modus
excedatuꝛ nõ ex propoſito:tũc nõ tenebitur.⸗ iudex
ex circũſtantijs arbitrabituꝛ an fecerit ex pꝛopoſito
ut hic in glo. ⁊ bene. Scðo aũt mẽbro principali
qn uis interiur rebus:iũc aut querit᷑ nũqᷣd ſit icitũ
occidere ꝓ eis ſaluandis inclerico dicẽdũ ꝙ non.
2 foꝛtius pꝛo eis recuperandis:ut hic ⁊.õ.eo .ſuſce
pimas in laico poſſet pꝛob abiliter dubitari: licet le
giſte teneant poſſe occidere:ſi res al ſalue eſſe non
vnt ut nõ.i.l.furẽ. ff. de ſic.⸗2 i. l. itaqʒ. C. ad.l.aqui.
ſed dic ui dixi in. c.ij. ẽ. e. Ant querit᷑ nũquid liceat
alit reſiſſere pᷣter occiſionem nel mutilationẽ. 2 pa
riter dico in clerico = in laico lic. ſine pꝛo eis ſal
nandis:ſiue pꝛo eis recupeꝛaãdis incõtinẽti ut h̊ z= in·
C.oliʒ.i.de.reſti.ſpo.⸗ pñt recuperari ab iuaſoꝛe in
cõtinenti qꝙᷓ; citius fieri põt recollectis armis zæ omi

cis. Et dicit hic DHoſti. ꝙ fieri dĩ incõtinenti añqᷓ

ad alia negocia deueniatur. al eẽt guerꝛa ꝗᷓ iferiori
non licet.iõ tunc debet ad indicem recurri in. l. . CE
un vi. Har. ur̃ ſentire de rriduo nt uidelicet.j.tri
quum debeat res recuꝑari.ſʒ idẽ Mar. notar alibi
uidelicz ĩ. l.ij. F. cũ igitur. ff. de vi e Vi.ar. tʒ attecẽ
das ciꝛcũſtantias q̃litates ꝑſonarũ ⁊ rei.unde facta
eſt deiectio.nam ſi nobilis expelleretur de caſtro da
retur maius rẽpus ꝙᷓ ſi ruſticus nnus de parua re
unð poſſit defferri etiã quo ad ſex menſes. Concln
de ergo ꝙ circa hoc certa regula dari non poteſt.⸗
ↄiunge has opiniones ſimł dicendo ꝙ dʒ hoc fieri
citius põt dũmõ non diueꝛtatur ad alia negotia
qꝛ tunc non eſſet fieri ꝙ citius poſſet nõ tamẽ itelli
gilur ꝙ dicatur diuerti ad alia negocia qñ cõmedit
uel bibit nel dormit:ſʒ qn relicto primo tendit ad
b9 4 .

.

¶ He homi. uolĩ

alia. Er 26 diuer ſitatis iute: ꝓpuſfand ininriaʒ illa
gã ꝑſone ⁊ illatam ꝛebꝰ ẽ:qꝛ qñ infert᷑ iniuria ꝛebuſ
pdit᷑ nãlis poſſeſſio nõ cinilis. hoc ſi hẽbat animuʒ
ptinuãdi poſſeſſionẽ ſuã 2 ꝛeſiſtendi.l.qui poſſeſſio
nem. ff. de ui æ ni arma. æ.1. cl̃ poſſideꝛe.O. qui ad
nũdinas.ff. de acqui.poſ. vn ꝛedeũdo incontinenti
dẽ potius ſuã poſſeſſionem defendeꝛe.ſ.ciuilẽ.qꝛ ñ
põt libeꝛalit᷑ uti niſi deijciat᷑ detinẽs. unðᷣ potius de
defendeꝛe qᷓ; nim infeꝛꝛe circa nlem poſſeſſionẽ oc
cupatã ꝑ alium. Sed oñ iniuria infert penſone cel
lat iſta 20. nam ſeipᷣm non poſſidet nec dicitur ſpoli
atus nec ſe defendit eum amplius ꝓſegnatnr. et iõ
non dẽ ex inteꝛuallo ꝛepeꝛcuteꝛc. rne gl. ꝓ de
claratione litreꝛe queꝛo quid ſi iſte pcuſſerit ñ letalit᷑
2 appaꝛeret iñ ꝙ ex ꝑcuſſione ſua nõ pomit iſte fu
geꝛe. Vnde fuit occiſus a parochianis nunqnid iſte
teneatur. Hoſtiẽ. ꝙ ſic: quia pꝛeſtitit canſaʒ bomici
dio. ad hoc:c.: de ceteꝛo g. eo. ⁊ iia cõite: tranſeunt
doc: ¶ Sed circa hoc poſſet dubitari: nam ſi tene
mus qð.S. dixi ꝙ liceat clerico pꝛo defenſione reꝝ
pcnteꝛe: licʒ nõ letalit᷑:iunc cum iſte inſiſteꝛet ꝛei lici
te non debet euentus moꝛtalitatis ſibi impntari euʒ
ipe ĩ hoĩcidio ñ ꝛeꝑiat᷑ culpabilis.ad hoc.c.ex lr̃iſ ð
eo.cum ſi. vnde poſſei dici ꝙ quo ad penam nõ de
beat iſte teneri: ſed quo ad ceſſatione a dininis põt
ſeꝛuari opi. Hoſti. tanq; tutioꝛ. ¶ Er ſic poſſet du
bitari de alia.q. quam ponit hie Inno. ⸗ Hoſtien.
nidelicz uiſo latꝛone.iſie clamauit in capeꝛetur:vlł ſi
pliciteꝛ clamauit ꝙ ibi erat latro. unde uenerũt alij
z illum occiderunt. dubitatur nunquid ille claamans
ſit irregularis:uidetur ꝙ ſic ẽt ſi nõ habuit animũ
ad moꝛem: quia lex pꝛomotiõis cõſiderat faciũ nõ
nolũtatẽ.xvV.q.i.c.fi.ſʒ ſibi ex eo maxime Eẽ imputã
dum: quia ueriſimilite: cogitaꝛe potuit ꝙ ex boc ſe
querer hõicidiũ:ſed nt dixi non eſt ſine dubio. ubi
auidus non fuerit ad moꝛt. Mluio queꝛo quid
ſi ꝑcuſſio uniuſcniuſqʒ ꝑ ſe ↄſideꝛata nõ ſufficiebat
ad moꝛtẽ: ſed oẽs ſimul inncte moꝛtem inflixerunt.
tenet h Inno. ꝙ quilibʒ tenet᷑ de occilo: xxiij.q. ulii
ma.c.fi.? idem ſequitur bar.in pꝛealle.l.fi.ff. de ſic.
quod nõ. vide tamen glo. in pꝛealle.l. item mella. H.

Religioſus chirugiam
. S Ba nos. exeꝛcens.ſi ex ea moꝛs
ſequitur irregularis eſt etiã ſi ſii peꝛiius =

diligens ⁊ boc fecerit cã pietatis: ſed cum eo pꝰ ſa
tiſfactionẽ miſericoꝛditeꝛ diſpẽſari põt hoc dicit uſ
qʒ ad. F. adultimum. 7 ille. J. uſqʒ ad fi. hoc irendit
uii iudici ſeculari dedit interſignia furis a quo
fuit uulneratus irregularis non eſt: licet ille poſimo

dum occidatur. æ due ſunt ꝑtes iii ꝑ. F. patz. 2 qli

bet ꝑs diuidiiur ĩ ↄſultationẽ ⁊ ꝛeſpõſioneʒ. 5
prio ꝙ multa debẽt ↄcurreꝛe ut moꝛs infirmi non
imputet̃᷑ medico. prio ꝙ iſtud officiũ ſibi conneniat
nt ꝙ ſit laicus nõ aũt clericus.q clerico ĩteꝛdicium
eſt iſtud offin chirugie: ut in. c. ſmiaʒ.? i. c.ñ magno

ne cle. nel mo. ? in. c.fi. eo.ti. Vnde hec lĩ̃a lʒ loquat

in monacho.qꝛ fuit in facto:tmm itelligitur in quoli
ber clerico ſeculari eadem rõe. ¶& cundo reqrit᷑
ſit peritns: unde non ſufficit qð appellet ſe peri

tum:ſed debet eè peꝛitus re ipla: unde ſi doctor de
dit conſilium per errorem ⁊ ꝑ iperitiã ſuã ⁊ ſecuta
ſit ſentẽtia ꝑ illud ↄſiliũ tenet᷑ ad ſatiſfactionem illiꝰ
contra quẽ lata eſt ſnia ut hic ⁊ in...illicitas. F. ſicu
ci. fl. de. offi. pſi.? in. l. idẽ iuris. F. i. ff. ad. l. aqui. Z
in regula non ẽ ſine culpa li. Vj. fac qð nõ.glo.in.c.
i. de ↄleſ.li.Vj.de aduocato qui docet clietuluʒ mẽ
iri. ¶ Tertio reqrit ꝙ adhibeat oẽʒ deligẽtiaʒ fᷣm

TP= r-= Y

artẽ luã. Ouarto ꝙ infoꝛmet egꝝ de hilſ q ſũt õria

egritudini. his S fuatis euẽt mortis non ipugaiur.

medico. ab ſecꝰ ad idẽ de eta.? qli. ad ames. rẽ
nõ ꝙ dãti opeꝛaʒ offõ uel rei illicite iputaf̃ enentus
mortis ꝗ;tũcũqʒ proceſſit ſine culpa eius. ota
qð clericus q;tũcũqʒ ꝑitus in arte chirurgie peccat
exercendo illam artẽ ẽt intaitu pietatiſ. Ex boc ĩfert

qð ꝓpt᷑ pietatẽ non eſt ipietas exercẽda:nec qʒ aucui
offm alteriꝰ exercẽ. fac.i.q.i.nõ ẽ putãda. (Siao
nõ ꝙ cũ hõicida caſuali qui non fuit clpa de facili

diſpenſat᷑ pꝰ ſatiſfactionem.tene menti. Abbas.

. ¶ Mora ibi furem ? ibi la
id ultimums tronem ꝙ accedens ad

furandum de nocte põt appellari fur nel larro. capi
untur g iſta nocabula ꝓmiſcue.? ſic non eſt ſẽꝑ vVa
illa diſtintio doc. inter furẽ æ latrronẽ quam ponunt
.z. eo. c. ij. ⁊ in eadem ſcriptura põt appellari fur z
latro. pri ibi qͥ ſolũ ꝓſtranit ꝙ aliund eſt
ꝓſternete a iud vłnerare.fac pro ſiatuto dicẽte ſiqᷣſ
vVxneranerit aliquẽ ꝙ non ſuffiẽ ſi proſtrauit ? non
uulnerauit. Borr., Iʒ clerico defendere res ſu
as latronem: nam iſte ſcholaris uulneranit latro

nẽ nec ſibi imputatur. põt tñ dici ꝙ bec lĩa hoc nõ

ꝓobat: ſed poſſei facere ad deſenſi ionem. ¶ Vlio
nõ. S. nõ per glo.in.c.dilectus õ eo.qꝙ etiam cõtra
promonendum non imputatur aliquid: ſi mors ca

ſnalis inde ſubſequatur. n glo.i.op.⁊? nidetur

quod euentus mortis nõ debet imputari medico:
ex quo accidit pꝛopter incuriã æ imperitiaʒ infirmi
ur in l. illicitas. F. ſicuti. ff. de offi.preſi. So. coniun
ge oẽs tres prioꝛes glo.que videntur contrariari ?
dic ꝙ in medico cni cõuenit hoc officiuʒ chirurgie
non imputatur mors ſi fuat ea que dixi in primo
nõ. ſed religioſo uel clerico bene imputatur quãtum
cũqʒ perito ſi deliquit: quia fuit in culpa immiſcen
do ſe illi delicto ut in regula non eſt ſine culpa lib.
Vi. Et ideo inqtum glo.iij.dicit ꝙ culpa mulieris
non debʒ imputari ei. dic quo ad peccatum uel quo
ad diſpenſationem: imputatur tamen q ad irreglła
ritatẽ Zbendam ut h̊ apte ců. ⁊ h rõibus pꝛedictis.
ESago n vbo alioqn in fi. itellige ꝙ iſta reqrũ
tur æ põderãt᷑ qꝗ ad iducẽdã diſpeſationeʒ: nã iſtis
deficientibus uel aliq iſtoꝝ non dʒ ſecũ mificordit
diſpenſari: quia reperitur in maiori culpa. omni ta
men caſu eſt irregularis ut hic in littera. ideo indi
ger diſpẽſatione. Eamene quia Inno. 7 Hoſt.
tractant hic aliquid circa perſonas medicorum et
tam infirmorum quam cuſtodientium ipſos infir
mos.⁊ conclude ſic quod ſi medicus eſt peritus:⁊
in nulla reperitur culpa: tunc etiam in foro ani
me non imputatur infirmi mors: quia hoc offinum

mmmeci nibwor ſapaſbi
Alal iſicnim icin anſss
do mouaenet wenſcheinn
s ni deder Non tmünenns
õ
no gauler petnn etbbents 1
2conmmmni ibrmiuni enan i e
vudi oncetenr obelir ln iun
umpyo lvoinirmi:aiam peuan
h nedœ/um lber in enr ſn a

IcſGnifaatis e in qno nuln
Eiffmistewienes, G gon

Inr go.coligöt dveſoſonones t dn

Kon ſpeirns bitchokrine
umnonfmiamnon (Gnindoni
Anodſscnbuscinini Ni efzn

V ettcſimtiomin aul ginini
iudcor diporerimmms, ſaſ⸗

iplen ornl l ſunico aben
nõ alruiſihypmnors der
Uſlat anhi, onlog ſe
nn mnunmmngiinegn niin

tonl eſiſon niurſi

iei eien. lee
ilie⸗ .
un nnſii hnſinh

Gluchmet 1
Noymn acng ag
Nelmn in me hno n
iar ric wneſſin i
Nithmanigumndonunt
Ghun pelnifor
Wä Mnrtg did
thigoſunmdrtc
Pwonſaſteſictoſtauntnen
1g heatio eſanee es 1
eſcvbno uuhonnt io
pir tide gter ii a
u afnimm Uli
Musnͦ
Ir aondſ nos
1golc) Meut
dche mpwni ned.
Gnüt maidz n
c otanm
0 Cendannnr Cnmmm
waiudorcfiop⸗ hynt
zlfunaan anin ini

nõ eſt iterdictũ laico. imo laudabile æz iſtitnutum per

deum.ſeu ẽt peꝛ ipᷣm appꝛobatum iux illud enangeli
cum. Monoꝛa medicum ꝓpteꝛ neceſſitatẽ. nã ⁊ illũ
cꝛeauit altiſſimus. Si vo medicus ꝛeꝑitur in aliqua
ut qꝛ nõ erat ꝑitus:uel qꝛ nõ adhibuit diligentiam
quã debuit æ adpnc grauiꝰ peccat.ſi ex ceria iciẽtia
dar infirmo medicinã nociuã uel differt liberationẽ
nt peeuniã ↄſequat᷑ uel ponit ſpẽs antiquas uel ma
las in medicina.quod nõ contra iſtos aꝛomataꝛios
qui ex cupiditate quadam conficiunt medicinam ex
ſpẽbus antiquis que potius obeſſe habent q; ꝓdeſ
ſe quni grauiter peccãt.⁊ ſi medicus dubitat an me
dicina ſii proficua uel ne.potius debet abſtinere qᷓ;
dare medicinã fᷣm Inno.⁊? ſic potius remittat ifir
mn ibus dei ꝙ; eum exponat dubie medicie.
uo ad im de infirmo cõcludit Inno. ꝙ non
incuꝛrit crimen iobidientie nõ obediẽdo medico:qꝛ
nõ eſt platus ſuus.itẽ ſi eſt ſanꝰ nõ dʒ ninere medi
cinaliter:qꝛ oia ſana ſanis.in non dʒ quid ſumere
quod ſibi ſit nociuũ:alias peccat:qꝛ per infirmitatẽ
futurã ſubtrahit ſe a fuitio dei.⁊ grauiꝰpeccãt infix
mi uel ſani capiendo uenenum uel aliud moꝛtiferũ:
quia non licet conra ſe inſeuire:ſicut nec in alium.
xxiii.q.vV.ſi non lʒ ⁊ in.c.ſigniſicauit de coꝛpo.nici.
nam nemo ẽ dis mẽbꝛoꝝ ſuoxꝝ ut ibi ⁊æ.l.liber hõ.
ff.ad.l.aquil.illi qui interficiũt ſeipſos moriuniur in

peccato moꝛtali: nec debent ſepeliri in ſacro: nec ꝓ

eis oꝛaꝛi debet.c. non eximemus.xiij.q.ij.¶ Euca
ultimũ conclude ꝙ cuſtodientes ſiue ſeruientes ifir
mo gꝛauiter peccant exhibentes aliquod nociunm
⁊ contraꝛiũ infirmitati:etiam ſi faciant ex cõpaſſiõe
quadã non debent obedire ſeu indulgere appetitui
coꝛrupto ipſius infirmi:etiam peccant non obedien
do medico.nam cuilibet in arte ſua eredendum eſt:
ut in. c.ſignificaſti.S.e.in quo multum peccãt mulie
res infirmis ſeꝛuientes. n glo. in Ybo nuncijs
ex hac glo.colligũt᷑ due ſolutiones ⁊ duo intellectuſ
ad iſtum. J. Mrimus ꝙ tſti ſcholaꝛi non fnit impu
tata moꝛs furis:qꝛ non cõmiſit homicidium aliquo
ex modis quibus cõmittit.vñ nec facto nec pᷣcepto
nec teſtimonio:qꝛ in cauſa criminali teſtis debʒ eſſe

in iu dicio æ deponere iuratus. fa ſo.eſt ꝙ iſte fur

ſeipſum.occidit.ſ.nõ ſumẽdo cibuʒ nec potũ.ſʒ iſta
ſo.nõ ualet:qꝛ iſti apparitoꝛes peꝛ pꝛius ãpntabant
ſibi nirilia Z eꝛruebãt oculos:⁊ ſic abſciderãt mem

pra ? ad incurrendã iꝛregularitatẽ ſufficit mebri de

bilitatio nel abſciſio ut in.c.ij. .ti.pꝛox.⁊ in.c.is q
eo.ti. li. Vi. ⁊ ĩ cle.i.e.ti.¶Tertia põt colligi ex gl.
ſe. ꝙ ꝓpter interſignia non fuit cõuicms de furto:
ſz pot illa rõ ipngnari:qꝛ ſaltẽ dedit cãʒ morti:⁊ qꝛ
iſta mateꝛia ẽ ſatis dubitaaił æ diſputabilis dant et
alie ſo. ex gl. Quidã dixerũt ꝙ de iure autenticorũ
? ſic hnuius.c.huic ſcolari ꝓ furto nõ ĩminebat pe
na moꝛtis:nec abſciſſionis alicuius mẽbꝛi:ut ĩ auẽ.
ſed nouo iure. C. de fur. vñ ſi iſte ptas exceſſit nõ
erit moꝛs iputada ſcholari. Sed banc lecturam ipu
gnat Moſti.qꝛ itrauerat cũ armis:⁊ ſic debebat de
capitari ſen furcha ſuſpedi nt in. d. auc. ſed nouo
iure.itẽ per conſtitutionẽ Frederiei ſcdᷣi furans.v.
ſolidos ⁊ ulrra ſuſpedit᷑ ut in.l.feudoꝝ ĩ.S. quinqʒ

¶ He bomi nolũ

ſolidos. ¶ Et nõ qtr HMoſ. intelligit iſtũ tex nam le
giſte intelligũt æ credo ꝙ uerius qn ex iali furts ſeqᷣ
tur pacis fractio:alł ex ta modico furio nõ dʒ ſequi
mors. Alij dnr ꝙ iſte ſcolaris dedtt interſignia ni
recupeꝛaret res male ablatas:æ ſic ciuili modo.& ſic
iſte itellectus n bʒ dubiũ.Alij qnt ꝙ gedit it᷑ſigna
nt fieret iuſtiria de uulnere ſibi iflicto:⁊ tũc dʒ itelli
gi ꝙ n faciebat ut iſte morẽur. Hoſt. iʒ ꝙ uerus iĩ
tellectus ẽ ꝙ non reperitur ĩ aliqᷓ culpa ĩ moꝛte iſtiꝰ.
⁊ ſic papa ĩterptat᷑ ſʒ nõ deſcẽdit ad ſi palitatẽ:ſʒ põt
dici ꝙ nõ fuit ĩ culpa:qꝛ non accuſauit nec phibuit
eſtimoniuʒ: nec aliqꝰ mõ mãdauit nec ſubiecit ilum
morti:ſed tm reqſitus a pt᷑tate reddidit illa ſigna fu
it gꝰ iſta ca multum remota. unde nõ ſequitur irre
glaritas.ꝓ hoc bõa glo.i.c.exhibita.j.e.ĩ vᷣbo coꝛ
rues.facit qð nõ ae ken a. t Aibbas
ui dat cauſam aboꝛtõi hõi
Icut. cida eſt:ſi ↄcepitum eꝛat niuiſi
catũ aĩial rõabile. al ſecus. h. d. ̃a ibi nos
nero ¶ Mõ. p⸗ ꝙ ãte ifuſionẽ aiĩe rõalis ñ põt quis
dici hõicida ĩ dado cãm abortõi 2 ẽ rõ:quia quod
nõ uixit mori nõ põt de deſpõ.impu ad diſſoluẽduʒ
xxxij.q.ij.c.quod ueꝛo ⁊.c.moyſes:itẽ nõ eſt homo
ate infuſionẽ aie cũ hõ ex corpore ⁊ aĩa ↄponatur
ut in. c. ex quadam ð cele.miſ.=.S. deibere.cum xpᷣs
2 iõ n pᷣt dici hoicidiũ cũ hõicidium dicatur a cede
hõis. ¶ Mõ. ſo ꝓꝙ iꝛregulaꝛitas cauſatur neduʒ ex
cede hõis cũ ꝓductꝰ eſt in lucẽ:ſed ẽt cũ eſt in uen
tre mẽno. unde m ius ciuile capite punitur dãs caʒ
aboꝛtioni poſt infuſioneʒ aĩie ut ĩ.l.ſiquiſ aliqd. ꝗ.
qui arboꝛtiõis.fl.ð penis. d quero qꝛ mulier
dicebat ſe cõcepiſſe ex illo monacho:nũquid ſit cꝛe
dẽdũ eo aſſerẽte Zꝛiũ Moſti.ꝙ nõ remittit ad nöõ.
i.c.tꝛaſmiſſiſſe qui fi.ſint legi.⁊ in.c.ꝑ tuas de ꝓba.
⁊ i.c.mihael de fi.pꝛeſ.(¶ Sed queꝛo qꝛ mulieꝛ iſta
dicebat ſe cõcepiſſe ex ilo monacho:nũquid ſit ſibi
credendũ. Jo. an. dicit ꝙ no. unõ ſi ludus fuiſſz ex
Nte cõditionis ludi qꝛ fuifſet gꝛacilis ⁊ fuiſſet licitus
rõe ꝑſone:ut qꝛ fuiſſet maritꝰmulieris nel fꝛatꝛis ul
alia coniũcia ꝑſõa:tũc mõs nõ iputaret᷑: qꝛ non re
ꝑit᷑ in aliqua culpa qðᷣ noõ. Ex quo nõ.ꝙ ludꝰ leuis
nõ eſt ꝓhibitꝰ cũ pꝛegnãte mulieꝛe.vñ ſi ꝑſona nõ
eſt ihoneſta nõ inurat aboꝛtio inde cõtingens quod
tene menti. Gine qᷓritur quid ſi ꝓbabiliter dubi
tat᷑ utrũ aia eet ifuſa nel nõ.dic Jo.an.ꝙ in dubio
dʒ te abſtinere ꝑ.c.ad audietiã.S.e.⁊ qð ibi dixi.
SS gl. ibi ſilit diſtiguit lex dices ꝙ ſi aliqd int
fecit ↄceptũ niatũ dʒ capite puniꝛi ſi non erat aiatũ
diſtinguitur: qꝛ ſi nobilis fit publicatio in parte bo
noꝝ ſi ignobit danatur ĩ metallũ.⁊= h nerũ niſi feciſ
ſet ꝑꝑ pecũiam:qꝛ tẽ pũiretur pena capitali ut ĩ.l.&
cero.ſi⸗ nide ꝙ nota. in. c. moiſes alle. in
glo. (In eadem glo. ibi non reuocatur lege canõt
ca ⁊c̃.intellige non teneri q ad irregularitatem ſʒ qꝰ
ad peccatum zæ penam peccati bene tenetuꝛ lege ca
nonica:licet anima adhuc nõ fuiſſet infuſa: ut pro
bat᷑.S.e.ſi aliqs. Abbas.

Oſtulaſti. Mon impu

* gur clerico ciuiner

iuſticiã petenti de laico:ſi iudex in laicnm exeꝛceꝛet
nindictam ſanguinis: hoc dicit. ſecũda ibi ad quid.
5 p ꝙ ſi ꝛemediũ eccleſiaſticũ non ſuffictt õ
aicũ põt clericus adire iudicẽ ſeculaꝛc᷑:ut ſic ſuã po
teſtatem in ipʒ exeꝛceat qð nõ. ꝓpteꝛ nõ.in.l.ubi ce
ptũ.ff. de iudi.⁊ ꝑ glo.de ꝛeſcrip.c.ex tenoꝛe.habẽt
eꝛgo locuʒ illa inra:ut ubi cã eſt cepta ibi ẽt finẽ ca
piat qn tollit põt ibi effectum conſequi:ſecus ſi nõ
põt ibi habeꝛe executionem etiam pꝛopteꝛ ipoten
tiam facti: ¶ Hõ fo ꝙ ꝓ ſolutiõe decimaꝝ laicus
põt excõicari. Itẽ arceri ꝑſoalit.⁊ ſic ẽ neceſſariuʒ
pſõalit᷑ affici ut hic. ¶ Itẽ nõ.ꝙ nidicta malefcoꝝ
laus bonoꝝ. ¶ Iẽ alibi dic tex.nõ.ꝙ paꝝ obe
diẽtia ꝓdeſſe uideꝛet᷑ hũilibꝰ ſi cõtemptus cõtuma
cibꝰ nõ obeſſet ut in.c.i.ðᷣ poſtu.pla. Vnõ ĩ pſalmo
letabit᷑ iuſtꝰ cũ uiderit uindictã. ꝓ declaratõe
littere queritur. quid ſi cleꝛicꝰ pꝛo ceno ſciat ꝙ ſine
ſanguinis effuſiõe nõ põt debiium ↄſequi:nunqnid
poſſit cum bona cõſcientia iudicis officium iĩploꝛa?
AVin. ꝙ nõ. ĩmo dʒ potius poſt decimas dimitteꝛe
primitias.ar.S. eo.c.ij.⁊.c.ſuſcepimus.Sed hodie
tene ꝙ hẽtur. e. ti. c. ij. li. vi. jm Jo. an. quaſi nelit
diceꝛe ꝙ pꝛemiſſa ꝓteſtatione ꝙ non intẽdit ad ni
dictam ſanguinis põt peteꝛe iuſtitiaʒ:nec ĩputat᷑ cle
rico:ſi poſtea iudex ſecularis iponit penam moꝛits
non tñ tenet᷑ a petirione iuſtitie deſiſter: dũmõ pᷣmit
tarur ꝓteſtatio. qdᷣ nõ. ꝓ intellectu illiꝰ. c.? uidet᷑ ſa
tis ꝛ0nabile. alias aũt daretur mã cruciãdi clericos
⁊ bonis ſuis ſpoliãdi ut dicit ibi tex ¶ Scdo queri
tur añ iſti dñt᷑ ↄtẽneꝛe excõieationẽ.dicit Hoſti.ꝙ
ſi infra teꝛminũ eis pᷣfixũ ꝑ indicẽ eccleſiaſticum nõ
ſatiſfaciunt ſatis qñtur ↄtẽneꝛe.⁊ ſi aio indurato ex
cõicationem ferũt ꝑ annʒ.tũc ſunt ſuſpecti de hereſi
ar. in. c. excõicamꝰ. S. i.S. de heꝛe.qð nõ.⁊ nide tex.
in. c.fi. de pen. vbi narrat᷑ de biẽnio ad inducendaʒ
hanc ſuſpitionẽ beꝛeſis.ſed ibi narratur faciuʒ ideʒ
eꝛgo uidet᷑ de ãno.⁊ nõ.hoc dictũ ꝙ nõ ſoluʒ in ex
cõicatis in cã heꝛeſis:ſed ẽt in alia cauſa incidit in
ſuſpition heꝛeſis poſt lapſuʒ ꝗni.nam tanto tẽpoꝛe
ferendo excõicationem nen nidetur bene ſentire de
ſacramentis cũ non faciat nec faceꝛe poſſit.qð alij
fideles faciunt ⁊? faceꝛe tenẽtur.
puniatur pecnnialit᷑ z de depoſi.c. i. Nẽ ut flagellil
afficiatur. xiiij q. vj. ſi ꝛes dimodo ad effuſionem
ſanguis nõ ꝓcedatuꝛ ut ĩ. c.ĩ archiepatu de rap.
Irẽ ad ſuitutẽ quã ĩponit eccłia ut in.c.quorũdaʒ
de inde. Et in fi. glo. hodie dicenduʒ ut hꝛ ĩ. c.ij. e.
ti. li. Vj. ut pmittat̃ ꝓteſtaito nt pᷣdixi. Abbas.

Fhibita Homicidiuʒ caſuale ñ̃

imputatur ei qui nõ oe
cidit:nec fnit in culpa etiã ſi ad cautelam
ueniam poſtulanerat. In pꝛima parte ponit᷑ petitio
in fa exauditio ibi quo chea. C 6 e ludus int
clericos ? pueros nõ vꝛ ꝓhibitus.als.n.homicidi
um inde cõtingẽs fuiſſet ipntatum iſti clerico ut in

c.cõtinebat᷑ ð eo. ¶ Mõ fo ꝙ ꝑ petitionẽ nenie

exiudicialit᷑ factã nõ vꝛ ꝛecognoſcẽ culpã. luio

nõ ar. ꝙ bomicidũ caſuale non imputatur et ꝓmo
nendo. qð facit S glo.S. eo. dilectus. Br go.

ſit ut in. c. lator.S. eo.

n glo. fi. ibi ut

Me bomi. uol,

ibi illa etas ignorat quicquid uidet. Aduerie quia
glo ſator hic multum ↄrius ſibi uẽ. nã ur̃ imtelligere
tex. de infante:quia de illa etate infannili loquũtnꝛ iu
ra que dnt ꝙ ignorat quicquid nidet:ſed in ſequẽ
ti glo.? in. tertia ur̃ ſentire de puero prour tex. loq̃
tur. Itẽ in quarta glo. uẽ uelle ꝙ iſte clericuſ fuit in
culpa:qꝛ ludus erat noxi.ſʒ dic ↄcludendo ueritatẽ
; tex. dʒ intelligi de pnero: ꝓut loquit᷑ æ pueꝛił etaſ
a ſeptẽnio incipit ? durar nſqʒ ad.xiiij. annum.de
quo uide glo.in ꝓhemio ſexti ubi de oĩibus etatibꝰ
habes: ⁊ ꝙ iſte ludus erat liciius iſtis pueris æ hoc
beneficio etatis.ſed inter maioꝛes non eſſet licitus:
quia ludus noxius in culpa eſt: ſicut ludus lapiduʒ:
ita debet intelligi ↄtrari
ludus.ff.ad.l.acquił. ¶ Er ex hoc nõ.ꝙ caſus cõ
tingens inter maiores ex ludo lapidum imputatur
ipſis ꝓijcientibꝰ:ſecus inter pueros.Et ĩquãtũ.gl.
iij.op.ð.c.ſiqs non iratus.xv.q.i.nbi quo ad legẽ
promotionis impntatur ſolũ faciũ:intellige illud.c.
qñ pceſſit aliqua culpa:ſecus ſi nulla culpa preceſ

ibi fugiebant ꝓpter timorem illius. Inno. dicir ꝙ;

ſi iactus lapidis fuiſſet cã leſiõis illius ꝙ iſte ꝓijciẽs

teneretur. ar. S. e. de cetero. Idẽ Abbas ?z UMinc.

2 ſic uiderur mnltum reſtringere iſtã litterã.⁊ nidet᷑

ſẽtire ꝙ ſi iſte cecidiſſet in aliũ lapidẽ fugiendo per

cnuſſionem lapidis ꝓiecti imputaretur proijcienti. ?
põt adaptari tex.ad hunc intellectum in eo ꝙ dicit

ꝙ ille fugiebat:? ipſe inſequẽdo ꝓiecit lapidẽ.ſʒ cer
te non ponderaretur hic iactus lapidis:ſi non inci
diſſei in alium ur fugerer iſtũ Item ſicut in ſequẽti
ni iputatur qui fuit cã leſionis:ita non dʒ iactus lapi
dis imputari un intellige ꝙ iſte corruit i aliũ lapidẽ
nt fugeret ẽt percuſſionẽ dũmõ percuſſio nõ fuerit
grauis. uel forte remote proiecit lapidem: æ ille pa
uefacius corruit in alium lapidem. ſecus ũt ſi lapis
proiectus fuiſſet magnus:⁊ infligiſſet percuſſioneʒ
magnam ſeu grauem ſi ille non cepiſſet fugã qꝗꝛ tũc
poſſet dictum Inno. procedere. nam talis ludus
noxius eſſet etiam inter pueros. ¶ In glo. in Vbo
neniam.in fi.ſed contra hoc facit.c.uenerabilem de

electio ubi tex. innnit quod perenſ abſoluionem ab
excommunicatione uidetur fateri ſe ligatum. nam

abſolutio perſupponit ninculum.ar.i.c.ad diſſoluẽ
dum de deſpon. impu.æ in.l.decem de uerborum

a eecdas oodote culpam. xiij. diftin.

nerni. ( So. dicit Moſtien. quod. c. ucnerabilem
procedit ubi in indicio ⁊ ſolenniter petit abſolutio
nem.ſecus ſi cxtraindicium ⁊ no ſolenniter.iteʒ hie

fuit petita uenia ad cautelaʒ ut mitigaret dolo pꝛis

2z idẽ qn petit᷑ abſolutio ad cautelam ut in.c.ſolet gᷣ

ſen. excommunica.li.vj. dicit ętiam ꝙ. c. uenerabi

lem non pꝛobat iſtud ad quod communiteꝛ in
ducitur. debet enim intelligi quod recognouit ſe li
gatum: tunc qnando ille petijt abſolutionem vr qᷣa

expreſſe ſerdixit excommunicatum. de quo dic nit

ibi plene nota. hic tamen textus eſt apertus quod
ſimpliciter petens ueniam ab aliquo:non per hoc
fatetur ſe culpabilem ſed potius uidetur hoc feciſſe
ex humilitate quadam:⁊ ut euitentur opi.tm eſt it

n glo. in nerbo corruenſ

lo. facit. d. I. nam

lud 5 iulae
ni iiacin⸗
eünt uallacieis,
Gnas on N igentsn

crch itctcn n gblohd

.

ſe erchdrin
breterich Fcümna

cetos etein in
biinpuent Gain ,mn..

. Ptni on eftunn

bint in ⸗ Hlen
a Qntiſn offcuno⸗ tun
il on unne lg e
ſcalai pommmm als in
poſi gulare nn non
erlots:atnon tenem ln
tor np icchioſe mions ni

utone ninmis kuii Cn.

itli us rbiete ot ftin

smr d de te chl Jodm.
0) oſtne nns elnt 110
ci deof aſto ergo ite nter⸗
fut arenco offai non ibicd
ſoewt oo : ent prꝛochial
I uime iuerton nii lun
doneſer oniſtone andinsn
vres oloret cipani ne mnen,
ſtid Qmnaspog
Llito. inicos icl
nicolſit eineri⸗
Garcöſen aminiſeio auns
Guſoftttinmimn⸗ (
bbem gmradi iſicſne
aumifckcgſctangi bifc
un.a,borc oto ernin .
iuffinrean iſnſoni iij i
. nemwre nin che eo li ſem .
igi er los dor n
n inicl og
co iſian voj gng,
. rlmn lnebenne
Uigobarr 9 Ulxgniinr
aael heggin ſen ,
tfarh ben

5.

nai lſs lis iſ⸗ iaie
an e Nin⸗ g⸗
unchrngeeſülmnie nſce⸗
ndüitpliſigenoper
Neninomem oſcenti

AAbmimiemnnin ct

te niapile eithhtihe

fonr bieſingns pidsron dat.

ten ſ Yon ſan in iii
tai onain mi,u
MEn.”idit
on din wnnlo tfent
ar proleit picant lie o⸗
un bpicen ſcusitſls
wst uſigſi macſeng
e don acnen

rdcde gan ui N
mer dsA goin e

ndoeſrttunamnin 1

rdtenn inliinmi⸗

r idunn hinn eumun

fui nri A dobe
eni Eutonnmn

ildum
Mrsmmrafmiiiin.
munn m u uſtn
,rbmmimpel bſoſunio⸗

õ

—rrr

„toꝛneamentis.

fiat petitio cõditionalis:⁊ dicat nõ puto boc feciſſe
Hz ſi ĩ aliquo leſi peto neniã. tũc eim ceſſat oẽ Zriuʒ.

Obhb annes Homicidiũ caſnale

nõ iputat ei qui de

it operã rei licite: nec fuit in culpa pꝛi
paꝛs naꝛrat factuʒ. a diffinit: ibi nos igit᷑. Nrö.

ibi cũpanas ꝙ licite in nna eccleſia tenentur plures
campane:ſed in oꝛatoꝛijs pꝛiuatis non eſt licimnʒ te
nere etiã unã: nec habere cãpanile: ut in.c. patentibꝰ
J. de pꝛiuile. ¶ M. fo ꝙ caſus foꝛtuitus non ipu
tatur danti operaʒ rei licite. ſecus ſi rei illicite ut. S.
eo.dilectus. Sea op.? tex. nam pulſar̃
cãpanas non ſpectat ad ſacerdotis officium: ſed ad
clericũ inferioꝛc.xxv.di.plectis.unð quiſqʒ pꝛeſbyt
dʒ hꝛe clericũ ut in.c.ut quiſqʒ.ð ui.⁊ ho.cle.ergo
ſaceꝛdos exercebat officiũ non conneniens. ergo ſi
bi imputari dʒ ut in. c. tua.S. eo. So. dicit Jo. an.
ꝙ quedã ſunt officia non ſpectantia ad aliquem qꝛ
pꝛohibita ⁊ in iſtis hʒ locum Sriũ:⁊ ſic loquitur.c.
tna. Quedã ſunt officia nõ ſpectantia ad aliquẽ: qꝛ
ad illa non tenetur:nec cogi debet: tunc ex quo ſũt
officia licita nõ imputatur caſus inde cõtinges. nũc
ad propoſitũ pulſare cãpanas non ſpectat ad offm
ſacerdotis:qꝛ non tenetur illud offin exequi:ſi tamẽ
nult põt:qꝛ ꝑ ſuſceptionẽ maioꝛis non perdit quis
executionẽ minoꝛis.lxxiiij.di.geſta.⁊=.c.honoꝛatns.
nã ⁊ laicus põt habere hoc officiũ pulſandi campa
nas: ut nõ. de õ 3 hoc iteꝝn
op.pulſare cãpanas ſpectat ad offm cuſtodis: ur in
c.i.de offi.cuſto.ergo iſte ſacerdos non ſine cuſpa
fuit attẽtando officiũ non ſibi cõmiſſum. Solu.ibi

nõ erat cuſtos:qꝛ erat paꝛochialis pᷣſbyt᷑ ⁊ pnlſabat
alł iputaret᷑ ipſi ſacerdoti niſi feciſſet ex officio cuſto
dis:uel ex ꝑmiſſione ↄſuetudinis:ut cleꝛicus pꝛimo
occuꝛrẽs pulſaret cãpanã.tene mẽti. ¶ AÄbbas .
Etiti o. Clericus pugnando etiã Z
inimicos fidei catholice ſi
quẽqᷓ;ᷓ ꝑcuſſit ⁊ de iterfectione ipſũ remor
det cõſcientia a miniſteꝛio altaris abſtinere dʒ cõis
diuiſio. fa ibi mandamꝰ. ¶ Mõ. pꝰ ꝙ clericus pꝛo
hibetur pugnare ẽt cũ infidelibus non ſolũ cũ inua
dunt infideles.ſed ẽt qñ ab infidelibus teꝛꝛa innadi
mur. ad hoc de uoto.c.ex multa.lʒ ergo clericꝰpoſſit
interficere ad defenſionẽ ſuã quãdo nõ põt alit᷑ eni
tare moꝛtẽ ut in cle.i.eo.ti.ſecus qñ innaditur tota
teꝛra:qꝛ per alios põt reępelli iniuria.unde tũc necei
ſitas nõ ẽ ĩenitabilł. 5. Fo ꝙ clericus ꝑcntiẽs

in aliquo cõflictu ubi plures fuerunt occiſi ab alijs „☚

ex ſola percuſſione nõ eſt irꝛegularis.⁊ iſte eſt caſui
nõ. æ pꝛobatur ex eo:quia iſte querebat de percuſſi
one: ? fatebatur ſe ꝑcuſſiſſe: æ plures ab alijs ibi oc
ciſos fuiſſe:æ papa reſpõdet rantũ de interfectione.
ſola ergo percuſſio non nocet quo ad irregularita
tem. ¶ Ded contra hoc foꝛtiter op.de. c. ſicut di
gnum. F.fi. S. eodem. ubi ex ſolo conſilio uel ex pꝛe
ſentia armata contrahitur irregularitas ſecuto hõi
cidio per alios. Solu. dicit Inno.hoc.c. pꝛocedere
ubi bellum eſt iuſtum: ubi autem bellum eſt iniuſtuʒ
tunc qualiteꝛcũqʒ clericus pꝛeſtitit opẽ uel conſiliu;
efficitur irregularis ſecuto bomicidio licet ꝑ alios.

HZ

*

deis infert ꝙ ſi clerici nadunt euʒ pngnãtibꝰ ut eos
audatiores faciãt uel ut inimicis timorem icutiant

ut non audeant ſe defendẽ ꝙ ſecuto ꝑ alios homi
cidio ipſi efficiũtur irregulares ꝙ nota ſecus ſi ua
dunt ad aliã bonaʒ cauſaʒ:puta cã pacificandi:tunc
n.non imputatur eis ſi inimici putantes priũ ſe ñ
defendant dũmõ abſit dolus. Onñ ãt bellum eſt iu
ſtum:tunc clerici pñt hortari alios ad pugnandum
⁊ intereẽ:ſed non pugnare.xxiij.q.vij.igituxr ⁊.c.nt
Ppdẽ.facit glo.vij.q.i.c.ſciſcitatus.2⸗ Iʒ male faciant
percutiendo nt in pᷣalle.c. ex multa de uoto:iñ non
incurrunt irregulgritatem ex quo nõ occiderũt.uel
alias membꝛnʒ mutilaueꝛunt. æ nota peꝛpetuo hũc
tex.ꝗꝛ nõ hẽtur alibi ita clar̃ ſicut h.

Bidam. Ideʒ dicit quod. c. Jo.

S. eo. ? tantum ponit di
uerſitatem in facto. ota primo clericum lici
ie poſſe inſiſtere ad edificationem eccleſie.nemo.n.
reprehendi põt ꝙ eccleſiam ediſicat.xij .q.ij. anx. z
pondera quod iſtemet clericus innabat iĩ ꝓpria peꝛ
ſõa: ⁊ licita indicatur talis opatio. alias t ca⸗ lfuiſſz
ſibi imputatꝰ ut in fa Eor⸗ fo arg. õ iſtos cla
mãtes ſubmiſſa noce nel pꝰ caſũ ↄtigerẽ nõ.n. excu
ſantur ꝑ hãc ꝓteſtatõem.⁊ in hoc peccãt plurimum
ruſtici ducentes mulos.nam pꝰ ꝑcuſſionem dnt ca
ue. nam debent preponere ita tempeſtiue:? ita forti
trer clamare ut illi quibus imminet pericuſum poſ
ſunt precauare et fugere. Aorn una quod
quis caſui fortuito prouidere non tenetur.⁊ iutelli
ge de fortuito quem eriam diligentiſſimus pronuide
re non poſſet. nam quidam ſunt caſus in quibus
diligentiſſimus pꝛouideꝛe non poſſet ut.l.ſiquis do
mum. ff. loca.⁊ ar.eoꝝ q̃ dixi i.c.fi.ne pᷣla.vi.ſuas

¶ Be torneamentis Heica.

¶ Wilo de homicidio in gne ⁊ ĩ ſpe.uidendum re
ſtat de quibuſdam actibus ꝑ quos lʒ nõ ſẽper qnqʒ
tamen deuenitur ad homicidiũ.ideo ſubijcit hanc
Kicam ⁊ duas rubꝛicas kenente⸗
r; oc dicit cnʒ ſe.
Elicis. Toꝛneamenta fie
ri non debent:⁊æ nulneratio ĩ eis
conceditur penitentia. ſed ſi mo
ritur denegatur ei ſepnltura ec
cleſiaſtica:ſi acceſſit aio pugnan
di.ſecꝰ ſi acceſſit ex alia cauſa.utputa n debita ſibi
exigeret.hoc dicit.pꝛimo pꝛohibet.ſecundo penam
imponit.ſecunda ibi ꝙ ſi. 6. pꝛimo ꝙ toꝛnea
mẽta appellantur ferie ſeu nundine.⁊ foꝛe a ferien

do quia nulgariter ſunt dicta toꝛneamẽta:qꝛ nadũt

circumeũdo ſeu percutiũt ſe circũeundo.¶¶ Mota
ſecundo ꝙ attendẽdum eſt nulgare loci.unde papa
bic ponit nomen uulgare:ex quo pater ꝙ conſtitu
tiones etiam pꝛincipum debent intelligi ſecundum
uulgarem modum loquendi. quod nõ.pro hoc.l. li
bꝛorum. S. quod tamen caſius. ff delega iij.æ quod
nõ. de ſpõ.c.ex litteris.⁊ petx r. in.l. omnes po
puli.ff. de iuſti. inꝛe.¶ Mõ.ʒ ⁊ teue menti ꝙ nõ
licet exeꝛcere ludum etiã ad oſtentationem nirium:

.₰

4 . e cle. pugnan.

2 &ꝗ nirtutis enonrande ꝛli i Pinere ex 4 enn
oꝛtis z aiaꝝ: q nõ. q Vr. . l.i. J. beſtias.ff. de
Poſtaf. 7 de hoc aliquid.7. ¶ Iteʒ nõ ꝙ ecclia põt
ꝓhibeꝛe laicis ludũ piculoſuʒ z apponeꝛe penam õ
facientibus. ann in quo penitẽti dene
eccłiaſtica ſepuſtura ⁊ fit ad reꝛorem alioꝝ.
glo. i. ibi fm leges. vr eꝛgo glo. nelle P aliud ſir de
iure ciuili.ſed Hoſti. dicii ꝙ leges nõ coꝛriguntur:
quia debẽt intelligi in alio ludo 2 oſtenſis iõe uiriũ ex
toꝛneamẽeta. ꝓ hoc qð hetur in auc' ut oẽs obe. iu
di. ꝓui. S. i. colł. v. ubi dẽ ꝙ foꝛtitudo nõ eſt lauda
bilis ſine iuſtitia.⁊ loquit᷑ de foꝛtitudine que exeꝛce
iur cum armis.ſed exeꝛcitium ẽ illicitũ ꝓpteꝛ ꝛõem
hic poſitam.æ idem de iure ciuili ꝑ auc. pꝛedictam.

glo. tñ in. l qua actione. F. ſiquis in colinctatione ·

riũ nidet᷑ tenẽ.ſed primñ diciũ tutins eſt. Et ex hoc

dicto Hoſti. z ex tex. nõ. ꝙ alins ludus ad oſtendẽ

dum uires non pꝛohibetur de iure canonico: ⁊? ſic
ad danum inde cantingens non tenetur anis ut in
dicto..ſiquis in collucratione.tene men.
ummatnʒ
audientiam eſt ĩ ſuꝑiori
Mora primo ibi animo id faciendi:
7 ibi nõ/ ae iu endi ꝙ ſepultura eccleſiaſtica dene
gatur morienti ĩ toꝛneamtis qñ decedẽtes ueninnt
cã ludendi: ſecꝰ ſi cã nidẽdi dũtãxat: Iʒ tex. non ape
riat: ſʒ loquat de eo qui uenit cã exigendi debitum.
2Z idem puto ut dixi ſi uenit cã uidendi roꝛneamẽtũ
qꝛ cũ iſta ſit pena debet ꝛeſtringi in pꝛoprijs teꝛmi
nis de pe.di.i S. peneul. ra d maxime ſe
puſtura cõcedit᷑ ẽt ei qui non ꝛecepit coꝛpus xpᷣi et
extremã uncrionẽ.⁊ intellige qñ pꝛereꝛmilit ſine con
temptu. Qaid aũt ſi non ꝛecepit penitẽtiam ſubito
moꝛte pꝛenẽtus.glo.noſtra ſentit ꝙ tunc nõ debet
ſepeliri in cimireꝛio.⁊ doc.ſimplicit᷑ trãſeũt Sʒ ego
intelligo qñ ↄſtat eũ deceſſiſſe ĩ peccato moꝛtali.nã
ſi fuerat ſemel confeſſus in anno ? habuit ꝓpoſitũ
confitendi non denegatur ſepultura: H5 in ultimo ſi
recipiat penitentiã:ſi hoc non fecit ex cõtemptu. ar.
in.c.oĩs utriuſqʒ de pen.⁊ ꝛemiſ. Igeʒ ſi nõ fuiſſet
ſemel cõfeſſus in anno: ſed in ultimo apparuiſſent
ſigna contritionis. ar. in. c. a nobis ðᷣ ſen.excõi. In
glo.in neꝛbo diſpenſatione in fi.⁊ quare eccleſia oꝛ
dinanit nt coꝛpoꝛa ſepeliantur in loco ſacro. nide
glo.in.c.cum grauia.xiij.q.ij.

Ge clericis pugnãtibus i in duello. Kica

¶ Viſuz eſt 5̊ de toꝛneamentis ubi plures pugnãt
nunc ſubiungit de duello:ubi dũtaxat duo pugnãt
Vel poſſes diceꝛe ꝙ ẽ pꝛoxima rubrica cõtinuata
eſt hec rubrica.

Voc dicit. Clericus
Orro.niens duellum ſine ob
tulerit ſiue ſuſceperit deponẽdus ẽ
poierit tñ epᷣs cum eo diſpenſare ſi
moꝛs uel mutilatio membri non ſit

nit duellum:ſiue alium interpellauerit:ſiue fuerit in

inde ſecuta. fa pars ibi ſed quantũcumqʒ. E.
primo crimen deſpoſitione dignũ.ſ.enʒ clericus ini

terpellatns:ſine nicerit ſiue uictus fuerit. QWoia

zo ibi ſponte ꝙ clericns ſponte non pugnãs non é
deponendus.z intelligo qn fuit neceſſitaſ ienitabił.
hoc enim caſu licitum eſt clerico etiam ſuũ aggreſſo
rem occidere nt in cle.ſi furioſus de bomi.ſecus ut
nbi neceſſitatem poterat euitare: urputa quia pro r
cuperatione bonoruʒ iniuit duellũ:uel pꝛopteꝛ metũ
conditionalem nam porius debet omnia mala pati

ꝙᷓ huic duello prohibito conſentire ut in. c. ſacris

qð me.cauſa.poſſet tamen dici ꝙ pena buius decre
talis procedat: quando ſponte iniuit duellum.ſecus
V ſi aliquo facto neceſſitatis:licet neceſſitas fuerit
ieuitabił:qꝛ in hoc caſu peccat:tñ neceſſitas alleuiat
culpam: æ per conſequens penam ut.ij.q.i.ĩ primis
7 in dicto.c.ſacris puniatur ergo pena mitiori cum
tex. hic requirat ſponranenm actum ad depoſitionẽ

faciendam. ergo non ſufficit factum niſi adſit quali

tas facti requiſita.? ꝓ hoc.l.fulcinius.ff.ex qͥ.cauſ.
in poſ. axxxiij. q.v. ſignificaſti ⁊. c.fi. de reſti.ſpo.
5.5. arg. ꝙ eps non diſpenſat niſi in caſibuſ

ſibi permiſſis. nam ſi poſſet diſpenſare nbicũqʒ ſibi

non prohibitur ut quidam tenuernunt fruſtra h̊ expᷣ
meretar ꝙ eps poſſit diſpẽſa?. ¶ Mota ultimo ꝙ;
irregularitas caſuatur non ſolum ex homicidio: ſed

ex alicuius membri deiruncatione ſen mutilanione

cõcor.c fi.de homi.li.vj.Ouid ãt ſi mẽbrum non
eſſet detꝛuncatum: ſed tin debilitatum: ut qꝛ pꝛopteꝛ
inciſioneʒ neruoꝝ non poteſt libere uti boc mebro

dic ut plene nõ in dicta cle i, æ.i.c.i.qui cle nel no.

2 qðᷣ plene legitur ⁊ nõ.i.qꝗ.i.ſicut urgeri tem.
poteſt colligi ꝙ eps nõ diſpenſat cũ irregulari: ſiue
irregularitas ex homicidio ſit Scta:uel detruncatio
ne membri ut hic ⁊.j.c.proximo.⁊ adde ꝙ ibi di

cã:ſiue ſit contracta poſt excõicationem uel ſuſpen·

ſionem ur in.c i de re iudi.li.vVj.⁊ in.c.i.de ſẽ.ex.
eo. li. ¶ In. gl. i. in. fi. boc intellige ut S dixi in nõ.

nili neceſſitas fuerit ineuitabil: ut quia clericus ita

erat aſtrictus ? inangulatus:ut oporteret eum pu
gnare nel pati ſe occidi.¶¶ Sed exira gloſaʒ. queri
tur:quia duellum fit quandoqʒ propter crimen ꝙ
alicui impingitur:ut ſic ꝓpter euentum belli docea
tur innocentia:nunquid conuictus in tali duello ba

betur pro conuicto de tali crimine.doc.ꝙ; non:qꝛ
hoc duellum eſt reprobatum ut.j.c.proximo ⁊z. j. ð8

parga. uulga. per totum. Item iſte non confitetur

ſponte ⁊ ut plurium magis fortius conculcat minꝰ

fortem:un non eſt uera probatio.⸗ fuit hoc duellũ
inẽtũ ex diabolica imagiatõe ut.ij.q.v.monõachia
ut ſic hoĩes ſe intrucidarẽt ut ĩſurgeret aĩiaꝝ ꝑditio

cus non ſolum ſi ipſe
interfecit per ſe:ſed etiam ſi pugil ab eo
datus aduerſarium occidat:nec excuſat ↄſueiudo
poreꝛit tñ cũ eo circa bñficiũ hẽndũ diſpenſaꝛi.fa
ibi qꝛ igit. Hö. p⸗ pꝛauã eẽ 7 danadã ↄſuetudiẽ
Fm quã accuſatus ⁊? accuſator tenet pugnare:ut ſic
ex euẽtu belli appareat de inocentia:uel connicatur
de crimine illato. ¶ Nota. fo c ille eſt nerus ho

micida qui per ſe interfecit. ſecus ergo ſi per alium

licet enim tunc mandans teneatur: æ ut homicida:

Enrricus. Irregularis eſt cleri

iornon lpenſanco,
iunch natk .
llum
u n nlecui che
la. 4cmlumm ldi
. cun tnbion olet ſen
inam
Gitland ehenoin norn
iemanin e eden⸗
fone Cgnmnr mondienecomn
Rorwucenannde ucuälds
e verdo n. Crideo conenn
to eſofmnino graroſa. o b
Alter? generalter hanc maren
panr plo in carſienai
¶Armo rv ns wunt
fei doj Mſm. na inp
halrcg nn num ſos on
lſorbſet ni Gof g oen
nno gannn haben derftam
Hdunbeſtn dopunmn
Ghſcohs ſpeſſio cradenci
Luin Aodtemeni,
Metatonen: nia
br kbhahuntgniig

ſchnr nbi
llscenten ii nni⸗

¶De ſagittarijs.

isſigge
lgnienſit ic⸗ d J

n Cſoler ii nafiei
oſen aſvſitiiß ſbi
lan mnnnſr nſe; 1
ceii hualin,
Norſobn arboniactoſe
Annnctnone ſn mlutlatone
19 Oudiälnihin on
Andhiummnete
noreſttiet undor ibe
dmceiticigb tend .
11igi ſannnze
3noͦ penirai ngnni iu
nindoirnnni dyuna⸗
pnmm alt g d/
Naniinen
Nd.l. rircic ſier.
geincligentshiin no⸗
Ubienn aua coians in

sahalletn en Nr
(lan Pgre
Coen Notn ginmig

cnn aeenmn d Coce
Nidconniens mictcſobe
Geni gini cig, iin⸗
mni,N110
* irmenftn

1

.ff. de iniur. tex tamẽ in. c. mulieres.de ſen. excõ. diẽ
ꝙ is uere facit cnius mandato fit ſed poteſt pꝛoce
dere ille tex. quo ad peccatum:ſed neritate inſpecta
ipſe non facit: ſed intelligitur ut ibi plene dicaʒ.
Mora tertio ꝙ homicidiũ cõmittitur quatuoꝛ mo
dis facto cũ quis per ſe interficit cõſilio aut defenſi
one ⁊ ꝙ dicit defenſiõe põt intelligi ĩdiſtincte qů ad
hoc ut ꝓpꝛie dicat homicida. ſed quo ad culpam
el penam. intellige de defenſione non neceſſitatina
pꝛout dixi in dicto.c.ſicut dignum. ¶ Altimo nõ.
ꝙ cũ homicida etiam uoluntario poteſt diſpenſari
ciꝛca hahendum beneficium cõcoꝛdat.l.diſ.ſtudeat.
SDed nundnuid iſta diſpenſatio ſit debita : ut ſic pec
cet ſuperioꝛ non diſpenſando. So. Hoſtiẽ.dicit ⸗
ſi eſt coꝛrigibilis eſt debita:alias ſecus:nam non dʒ
pati ſuperioꝛ iſtum mendicare in oppꝛobrium cleꝛi.
ex quo coꝛrigibilis eſt.xciiij.diſ.diaconi. facit quod
nõ.l.diſ.ut conſtitueretur.z.c.dno ſancto. Hoc iñ
dictum mihi non placet ſic indiſtincte. nam pro hõi
cidio ? ꝓ alio grauiſſimo crimine debet cleꝛicus de
poni. ⁊ detrudi perpetuo in monaſterio ad agendũ
penitentiam ut in.c.tue.j.de pen.ergo ceſſat iſta ꝛa
tio ne cogatur mendicare cum in monaſterio ſit ſi
bi pꝛouidendum de uictualibus ut in. c. nonimus.
de uerbo.ſigni. Et ideo concluderẽ ꝙ iſta diſpenſa
tio eſt omnino gratioſa. pꝛo hoc tex ibi miſericoꝛ
diter. æ generaliter hanc materiam diſpenſationis
plene explico.in.c.at ſi clerici..de adulte.de iudi.
¶ Vlterius queꝛo quis poterit diſpeſare ciꝛca bñ
ficiũ dicit NHoſtien. ꝙ circa ſimplex beneficium di
ſpenſat epᷣs circa curatuʒ ſolus papa.argu.in.c. fi.
de fi.pꝛeſby. ⁊ ſentit Gof. ꝙ poteꝛit fieri iſla diſpẽ
ſatio etiam ut habeat beneficium in titulum .
Nõ.ex dicio hoſtien. duo.pꝛimum ꝙ ubi concedit
epiſcopis diſpenſatio circa beneficinm:deber intelli
gi de ſimplici.quod tene menti ꝙ ſatis mihi placet
peꝛ hanc rationem:quia materia diſpenſationis uer
ba debent ſtricte intelligi in. c.i.=.ij.de fi. pꝛeſb y. i:
Vi.ubi optime ur̃ pꝛobaꝛi pꝛimũ dictũ: ⸗ faeit. c.cuʒ
in illis de pꝛeben.li.vi.¶ M.ſecundo quod nbi ĩ
iure dicitur ꝙ poterit diſpẽſari poteſtas intelligitur
cõceſſa epo:nam de papa non erat dubium: ? vᷣba
deoẽt aliquid operaꝛi de pꝛiuile. ſi papa.li. Vi.⁊ hoc
uoluit Inn. de tempo. oꝛdi. in. . dilectus. ? quo ad
caſum buius.c. poſuit Inno. in c.ij. de cle. non or
di. mi. ubi ſingularit᷑ dicit epiſcopũ quaſi ſemꝑ poſ
ſe diſpenſare circa beneficium. argu. huius tex. ubi
diſpenſat cum homicida: æ alibi poſuit dictum nota
bile ꝙ ubi concederetur diſpenſatio intelligitur cõ
ceſſa epiſcopo:æ non inferioꝛi pꝛelato:niſi aliud ex
pꝛimatur: quia iſta ardua reſeruantur epiſcopis.ita
ſingulariter dixit de eo qui fur: or. re. in. c. ij. ? tene
ſempeꝛ menti iſta duo dicta Inno. nam cõmuniteꝛ
appꝛobatur: z ſolent multum allegaꝛi. ⸗ pꝛo ntroqʒ
facit iſte tex. cum dictis doct.¶ Vlrimo poteſt que
ruquia hic dici ꝙ non debʒ ille pꝛeſbyter in ſlacris

R
Nun⸗ liens tei
tnifen n non tamen nere ipſe comiſit bomicidium. ? in boe ordinibus miniſtaꝛe. quid in minoribus ¶ Inn. di
cſi tſiinti nõ. bene tex. pꝛopteꝛ ſtatuta. æ nide quod nõ. in.c. cit quod idem: quia ex quo eſt homicida ab omni
Elin anin li ſiont dignum ſuper glo.magna de homi. ? uide ele altaꝛis miniſterio ẽ rmouẽdus ut. s. de hom. pꝛeſby
n ain ded ini ganter per Har. in. .ſed ſi unus ⁊ in.l.non ſolnm terum. quod dicit uerum Moſti. quo ad facultatem

adminiſtrandi. ſed in minoribus poterii epᷣs ſuo iu
re diſpenſare.adducit nõ. in. c. ad audientiam æ in
c.continebatur de homi.pondera ti hoc dictuʒ.nã
ſi eſt uerum eſt ualde ſingulare ut cum homicida
uoluntario poſſit eps in minoribus diſpenſare. naʒ
iura ſuperius alle.loqunũtur de homicida caſuali nõ
noluntarlo. CEr kneio neller reſpondere ad iſtum
tex. dum facit mentionem de ſacꝛis poſſet dici quod
hic ſacer ordo capitur large.nam qulibet ordo eſt
ſacer ⁊ ſacrum ſignaculum:licet per excellentiam di
cantuꝛ aliqui ſacri.de quo nuide glo. xxxij. diſ.in ſũ
ma.⁊ facit contꝛa hoc dictum hoſti..c. pꝛoximo:
ubi indiſtincte pꝛohibita eſt diſpenſatõ epo ubi ſecu
tum eſt homicidium uel menbꝛorũ diminuto¶ In
glo.i.in fi.? uidentur tẽptaꝛe deum:quia agũt nt in
pugna deus oſtendat miraculum. nam credunt
babens luſtam cauſam pugnandi erit uictor operã
te diſpoſitione diuina.¶ Et ex boc habes unqᷓ cãʒ
quare reprobantur iſta duella. poſſet aſſignari piu
res alie.nam iſta probatio non eſt effcax:immo fal
lax.cum ui pluꝛimum minus foꝛus ſuccũbat.nã 16
de facili reperiuntur duo pugilles eiuſidem foꝛiitu
dinis ⁊? induſtrie. Item fuerunt iſta iuenia diabolo

ſuadente ut dixi in. c.. ꝓx. Abbas.

4 „

De ſagitaꝛijs. Neica.

ontinnata eſt ſyica ſupra de rorneamentis.
Ec nota ex hac ſyica iuncto nigꝛo quod qnz latius
diſponit quam rnbrum.nã rubruʒ dicit im de ſagit
tarijs:⁊ in nigro adduur de baliſtarijs.facit ſilie ꝙ
nõ. C. ob. chyrogra. pecu. pig. æ facit Geica de offi.
ee Denro.c1 gc .
. rcõicandus eſt ſagitariuſ
R tem. 2 baluſtariꝰ otra chriſtiãos
hoc dicit ota pꝛimo ꝙ faciuʒ repꝛo
batum poreſt appellari ars. Hiota ſecundo
hec ars baliſtarioꝛum dicitur moꝛtifera æ eſt odibil
2 hoꝛribi is pꝛopier pericula coꝛpoꝛum ⁊? animaꝝ.
Et diẽ Jo. an.ſe exoꝛtari ꝙ ĩ bell cãpeſtribꝰ homi
nes n uteꝛeni baliſtis cũ ſepe accidat ꝙ homo niliſ
2 uiliſſuni coꝛdis perimat hominẽ magni pꝛecij. ad
defenſionem tamen muꝛorum nel nauium hec aꝛma
ſunt multum neceſſaria.¶ In gl. i.i fi.nõ. gl. qꝛ re
ringit tex. ⁊ bene qn bellũ eſt imuſtũ. nã data iuſti
lia belli licitũ eſt pugnare cũ quibuſcũqʒ armis. im
mo licitum eſt decipere inimicũ ꝑ ſeditionẽ paraãdo
inſidias ut in.c.dns.xxiij.q.ij.æ de materia belli ui
de Yino. ð iureiur. ſicut ⁊æ oli. el.i. de reſti.ſpo.
Mõ·ꝛ ex gl. ꝙ aduerſus ſaracéos licite iſta arma
ſumunt᷑.ið qnt doc.ð ſciſmaticiſ ⁊z hticiſ. nã eccłia
idłget puilegiũ pugnãtibꝰ õ iſtos ut ĩ.c. excõicamꝰ.
G. catholici de het. ¶ Sʒ 2 h̊ faẽ̃ qꝛ aut bellum ẽ
iuſtm:æ tẽ nulla ſpãlitas ẽ:ut pʒ h. aut dellum eſt in
iuſtu n: ? tẽ n iʒ pugnare ẽt S infideles ut dic Inn.
ð̊ uo. ꝙ ſuꝑ his.⁊? fac.c.ſic.õ.de iudeis.⸗ ꝓ dicit

De adul.

Hoſti. nipil diſponit de infidelibus:nec pꝛoban

do nec ꝛepꝛobando. ſe pm pꝛedicta de mbilo ſeruit

poc.c. poſſet tamen ſic dici ꝙ ubi bellum eſt iniuſtũ
ant adueꝛſus xpianos. æ non debet exeꝛceꝛi h̃ ars: 7
exeꝛcentes debent excõicari. ſi antem bellum eſt iin
ſtum contra infideles. tunc ceſſar ꝛemedium buiꝰ.c.
2 babebunt locum alia ꝛemedia. Et ſi dicis ſi bellũ
eſt iniuſtum peccant moꝛtaliteꝛ hbomines pugnando
et pꝛopteꝛ peccatũ moꝛtale et gꝛane ſicut iſtud po
teſt quis excõicari. ar. c. nouit de iudi. Solunio faci
lius eccleſig ſe impedit 9 iſtos baliſtarios ꝗ connꝛa
alios. E tem ſolet plus timeri ꝙ ſpaliteꝛ iniungi
tur ꝙᷓ quod geneꝛaliteꝛ impeꝛatur ut in. c. ſi aduer
ſus g de heꝛeticis.⁊ in.c.qꝙ;.xxxiij .diſtin. vnde ut
bomines ſibi magis pꝛecanerent noluit h papa ſ P
liteꝛ pꝛonideꝛe agueꝛſus iſtos baliſtarios il gl.
ultima in fi. ex hac glo. colligütur due opiniones.
prima ꝙ nbi hec neꝛba pꝛecipio ſub excoicatione

nel anatbemate nel ſimilia pꝛoferuntur a lege non

incidũt ĩ excõicationẽ ipſo facto ſed ofacieng excõi
candus eſt. ſecus ſi ꝓferunt᷑ ab hõie. Scðda opi.
ꝙ indiſtincte nunq; inducani excõicationẽ: ſʒ ↄfaci
ens ẽ excõicãdus qſi ſit quedã ſuperioris ominatõ
inferẽdi excõicationẽ ↄfacienti.ſicut in ſimili dẽ an
iudex pꝛecipit ſub pena mille libꝛaꝝ.nam ↄminatio
eſt non ſnia. optime facit.C. cõmi uel epiſtolas 2c.
peꝛ totum.hanc opi.appꝛobat glo.⁊ ideʒ tenet j.C.

.ij. de ma.contrac. contꝛa inteꝛdic. eccle. ⁊.c.ſicut de

ſimo.vide glo.lviij.diſtin. ſalonitane.hᷣ opi.placet
Hoſtien. in dubio quando non apparet de menie
pꝛoferentis.ſecus nbi appaꝛet de mente que ex cix
cũſtantijs colligitur: puta quia dixit excõmenicatio
nẽ nelle pꝛofeꝛꝛe uel pꝛotulit hec ueꝛba cũ ſolẽnitate
2 dicit ꝙ ſtandum eſt declarationi ipſius argn.i.c.
cuꝛe. xi. ꝗ.iij. ⁊ in.c.poſt ceſſionẽ de pꝛoba.ſed ante
declararionẽ excuſatus eſt ſubditus cõtraſaciens n
geꝛens ſe pꝛo excõicato.quod nõ.quia ſepe accidit ·
Hominꝰ Anto. addit nnum vᷣbum: ? vr ſatis fnil
ſe de mente Hoſti. dicit eiʒ ꝙꝙ ubi ſuperioꝛ pꝛemiſit
canſe cognitioneʒ: uel cum ſolẽnitate pꝛorulit illa vV
ba. puta accenſis candellis er extinctis uidetur tunc
pꝛoferri excoõmunicatio ipſo facto:quia a lege ñ po
ruit pꝛoferri talis ſolẽnitas: et ideo innaluit forte ta
lis opinio ꝙ aliud qñ a lege pꝛoferuntur iſta neꝛba
et alið qñ ab hõie. dubito iñ ð dicto Hoſti. ubi di
cit ſimpliciteꝛ ſtandum eſſe dicto ſuperiorum ipo fa
cto. nam illud dictum admitteꝛem. vbi nõ imineꝛet
gꝛane periculum contrafacienti. ⁊ ita ĩtelligo hec iu
ra allegata peꝛ eum. ſecus ſi graue periculum imine
ret. finge enim ꝙ contrafacienti ante declarationeʒ
fuit collatum beneficium.nam ſi erat excõicatus col
latio non tenuit.⁊ ſic ſuperioꝛ poſſet peꝛ ſuaʒ decla
rationem gꝛane pꝛeiudicium infeꝛꝛe: quod non eſt
tollerandum. argu. vi. q.ij. peꝛ totum. Ciꝛca hoc im
qurius eſſet dubitandum in quibuſdam acubus ex
quibus peꝛuenit qñʒ homicidium.
. . 6⁶

¶ Ge adulterijs ⁊ ſiupꝛo ſeica.
Supꝛa niſum eſt de homicidio:et de qui

buſdam artibus ex qnibus prouenit quandoqʒ hõi
cidium. ſed quia ſecundum ordineʒ decalogi.i legis
antique continentis decem precepia poſt homicidiũ
ſequitur adulrerium ſen mechia: ut patet ibi non oc
cides non mechaberis.ideo poſt homicidium ſub
mittit hic de adulterio.⁊ quia ſub nomine mechie
omnis illicius coitus continetur. ideo ſubijcir de
ſtupro.xxxij.q.iiij. meretrices. Et ex hac comi
nuatione ⁊ ex illo tex.colligitur ꝙ omnis illicitus
coitus ſen quelibet fornicatio preter nxoriam eſt ꝓ
hibita de iure diuino ſaltem interpretatiue a deo ꝙ
etiam concubinatus reprobatus eſt. de quo vide
tex. cum glo.nõ. xxxij.q.iiij.in.c.nemo ſibi blandia
tur. uide per Joban Andreã. in regula ſine culpa
lib. vj. in mer. poſt Hoſtien. nam ut euitaretur bec
ſimplex fornicatio que committitur inter ſolntum
2 ſolutam inductum eſt matrimonium ſen ſecunda
cauſa matrimonij iuxta illud habea unuſquiſqʒ ſu
am cauſa euitan di fornicationem. xiij. diſtin. nerui.

ſe prima cauſa fuit ſuſceptio ſobolis. de quo uide

glo.xxxli.dij. in ſumma.
HMoc. c.
ꝗ ſeduxeꝛit. Hoce

ponunt penam ſtuprantis uir
ginez .⁊? ſũmo utrũqʒ.c.ſic. Siu
prans uirginem tenetur eam do
tare ? ducere in nxorem.⁊ ſi non uult cum ea con
trabere uitra dotem corporaliter caſtigabitur boc
dicit. ¶ Mota primo ibi ſi ſeduxerit ꝙ diſpoſiiio
huius.c. hʒ locuʒ cnin uir ſeducit ⁊ decipit nirginẽ.

¶ Quid at ſi non ſeduxerit: ſed illa ſponte acqeuit

dic ꝙ adhuc habet locum iſtud.c.quia nirgo ſemꝑ
preſumitur ſeducta ? decepta. nam ſi non eſſent in
ſi die po nines tantum facinus non perpetrarent:
ut dicit tex. in. l.unica. C. de rap.uir. uide glo. in re
gula ſcienti li. vi. ¶ Nota fo ꝙ peccans mortali
ter cum mulier̃ dicitur cum ea dormire quaſi extꝛa
ctus a dei contemolatione z eius pꝛeceptis. unde
in ſcripturam peccans morraliteꝛ dicitur dormire:
uenialiter uero dormitare. Juxta illud doꝛmierunt
27 doꝛmitaueꝛunt nam ad diſpoſitionem buius. c.nõ
exigitur doꝛ nitio:ſed ipſa defloratio nirginitatis.
ot tertio caſum in quo uir tenetur dora
re uxorem. non ſolum ergo tenetur eam ducere ſine
dote. ⁊æ ex bonis pꝛoprijs alere iuxta nota.in. c.per
tuas de dote poſt diuoꝛ. reſti. ſed etiam tenetur ſibi
conſtirtuere certam dotem ut ſic ſoluto matrimonio
aliqno caſu dos illa ſic conſtituta redeat ad mulie

rem ⁊ lucri facit eam propter delictum uiri. ¶ W

ultimo quod ad dotem conſtuuendam inſpicitur
conſuetudo regionis que uariatur ſecundum digni
tatem puelle ⁊ facu tates ipſius. C Iiem ſi non cõ
trabit iſte cum illa debet tanto plus dare quanum
oporteret dare propter deflorationem: ut ent bic
doc.⁊æ bene nam maior dos requiritur pꝰdefloratõ
neʒ cũ uergitas ſit fa doſ. B qro qꝛ tex. diẽ vgi
nem qꝗ ſi uir negat eã vginem fuiſſe: an mlieri ſen
pf̃i h̊ aſfẽti ĩcũbat ꝓbatio. DOoc.cõir ꝙ n qꝛ pſũiĩ
vgo ex ꝗ' bẽbat ꝓ nirgie. 2 iputet iſti q abuſus ẽ.
nã rõe hꝰ delicti ꝓbatio trãſfert᷑ i eũdẽ.ꝓ h̊ bonus

.

mg . ,
mas Dauleiman
cigrci uvnrnen
uglergd vonehen
lario qud anane
timm ticl ngmue
roneummnnin niſarod⸗
muninon

cuijad twe oc Nne⸗
crcoflonn O vbi co

munten aizdlie ur ana
moncepaen tnenmn connj n.
Avun vrſewen (anca initns do
4oNogisen guela (OoKrN
toa NolrbaN Urinniddenad
canonicegein ornmnier non e

imr ſtum ter Popie ſu loge

runit uiginen uuloprredente n
m Ngoſ inſher go ni
boyumm ame conuamm maminon
l ſnſeuicula onanoen
tvoſa pl in cotema manio. a
meſeun deprſenn:ed confen
inoriupunuir corfnanr anin
Utſſeinenzmlerindeitne
rmINMſtontd nn
lne Nhünno Rmdmin ai
emn gun keulamtlm
us marrimonii⸗
Nriunnmnnr, ſakerl
wre ſcedo in

imcepa bot imnitgo. ina
tufeni onaio Piing 6, e

largbh niman ſn

Enio an lenenm:
tn
iegitig .
. ſonſtet nrchir s
teatiher e 8
nistnamn
nmugat, d d

dunnl n Aoh

Mnnn
remnde
N Cnminin ner ſConn

ne⸗ Müninoriunmten
ecun
niu bben npſenig
nnnangnnnſcinem
ſlcgnoſchoſs, e once

ſachneit hu,
elegif

nt penun ſopronns uir
5Kſüno unücg .c Gin
NSuroinen wrent eun do
nAADNAtnentn
Croröinn higtwrn det
obil ſoönenngg hoſno
mur ſednet? denpi urgre,

dunnit d u onraddn.

nn d OnioA
umm unſN A

uius n mnne

p ir iteg, ie
ſo eclans nortal
neacornne oaſtenn
4 Eus Pucchisni
Norrtünndcmmr Conften
1c Nonn dos Comanm
1Atholtorenbans
lpaccforno⸗ Oronens.

ſumin ovol wr A
mummmanatal

WWe adualterijs.

tex. in. c. unico nt eccle. bnſi.? de deſpon.ĩpn. conti.
nebat᷑. ed ultra alios quero de notabili.æ quo
tidiana qõe.pone ꝙ quis contraxit cum uirgine co
ram patre:nunquid pater tenet eam dotare:nucel iſte
qui contraxit cũ ea:an ſtabit ſine dote.gl.nõ.xxxij.

.q.ij. c. fi. dicit ꝙ pater tenet eam dotare:quia mu.

lier ſine conſenſu patꝛis poteſt contrahere matꝛimo
nium de iure diuino ⁊ canonico.xxvij.q.ij. ſufficiat
ſed pater tenetur dotare filias ſuas.l qui liberis. ff.
de ritu nup.æ. l.fi. C. de do. pꝛomiſ. ergo zc. quod
tenet glo.xxxvi.q.i.de raptoꝛibus. Addit tam unũ
neꝛbum ꝙ ſi puella eligit ſibi ſponſum ſuo generi
ſeu moꝛibus indignum: ꝙ runc pater non tenetur
illam dotaꝛe. Oar. in.l. obligationum. ff. de ueꝛbo.
obliga. dicit ꝙ ſi puella non conſtituta aliqua dote
nupſit ꝙ pater non tenetuꝛ eam dotaꝛe:quia ceſſat
ratio quaꝛe pateꝛ tenetur eam dotare:exquo reppe
rit uirum ⁊ ſic ſentit ꝙ maꝛitus tenetuꝛ de ſuo ſub
ire oneꝛa matꝛimonij: quod placet.nam impntandũ
eſt uiꝛo contꝛahenti matꝛimonium ſine dote tacite
enim nidetur ſe obligaꝛe ad ſubeundum oneꝛa ma
timonij:ad hoc quod nõ.in dicto.c.per tuas.æ.il.
ſi cum doteʒ.ff.ſo.matꝛi. Sed ubi conſtituit pnella
ceꝛtam dotem:quia aliteꝛ uir cum ea contꝛabeꝛe no
lebat:tunc pateꝛ tenetuꝛ eaʒ dotar᷑̃.⁊ nota bene hoc
dictum ut ſeꝛuetuꝛ cautela in iſtis nuptijs clandeſti
nis ⁊ coniugijs:ut puella conſtiruat certam dotem
uiro ⁊ nota hanc limitationem ad illam glo: iuris
canonici:quia cõmuuiter non ſolet allegari. itelligo
igitur iſtum tex.pꝛopꝛie ſicut loquitur quãdo deflo
rauit uiꝛginem nullo pꝛecedente matꝛimonio inter
eos: ¶ In glo. fi. in fi. hec glo. uult hic diceꝛe ꝙ ſi
donatuꝛ ante contractum matꝛimoniuʒ aliquid mu
lieri ſen ſponſe:tũc nalet donatio ? res donata po
teſt poſtea capi in dotem a maꝛito.ſed ſi donatio ñ
ſoꝛtituꝛ effectum de pꝛeſenti:ſed confeꝛtuꝛ in tempꝰ
matꝛimonij.utputa uir confiterur animo donandi
recepiſſe in dotem mille æ in ueꝛitate nibil peꝛcepe
rit:tunc non nalet iſta donatio:quia dos nõ poteſt
ſine matꝛimonio cõſtitui:ut in.c.⁊ ſi neceſſe de do.
inteꝛ uir.æ uxo. unde uidetuꝛ collata iſta donatio ĩ
rempus matrimonij: quo rempoꝛe donanioo eſt ꝓhi
bita inteꝛ uiꝛum ⁊æ uxorẽ. ff. de do.inter nirũ æ uxo
rem.c.fi.⁊ peꝛ hoc ſentit glo.ꝙ in caſu huius c.de
beꝛet fieꝛi donatio pꝛius q; contꝛahatuꝛ marꝛimo
niuʒ. ſed ceꝛe gloſa uidetuꝛ eꝛraſſe:quia non eſt pn
ra donatio cum teneatuꝛ ad hoc ex debiro: ⁊ in ne
ceſſitatibus nullus eſt liberalis.ff.ð ali.⁊æ ciba.lega.
.l. i. Nem facit tex. duʒ dicit dotabit eam:= ſic ſatis
eſt ꝙ confiteatuꝛ ſe habeꝛe doteʒ nomine mulieꝛis.
puta mille.ſed in alijs caſibus porerit pꝛocedere di
ctum gloſ.ut.l.i.?z.l.quod ſponſe.C. de dona. inteꝛ
niram ⁊ uxoꝛem:⁊æ quod ibi nõ.quod limita nt no
tat Hnto.in.l.ſi diuoꝛtio.ff. de neꝛbo.obliga.⁊ ðᷣ
boc eſt glo. oꝛdinaꝛia que eſt ſingularis in.l.ſi uolũ
tatem. E. de dot. pꝛomiſ. nam ſi uxoꝛ eſſet de nobi
lioꝛi genere:tunc poſſet aliquid dari et dos auge
ri: quia illa nou eſt pura donatio: ſed remunera
tiua ut acquirat ſibi amicos potentioris geneꝛis
et inter nirum et nxorem nuda dõatio eſt prohibi

ta:æ non ꝛemuneꝛatiua.qð nõ.quia facit ad multa:
quod maritus poſſet dõari nxori:æ ecõtꝛa precedẽ
tibus aliis meeA glo. ij. ĩ fi ſi nir contꝛahit
cum puela et cõſtituit ſibi dotẽ euadit penam:al ãt
punitur nt ĩ.c.ſe.⁊ hoc intellige de iure canõico.de
iure ãt ciuili aliter punitur ⁊ artiꝰ ut ĩ.c.ſe.quod nõ
Abbas.
9 Summatũ c. S. ĩ. c. ꝓx.
Eruenit. s Prino q, deſlo
rans uiꝛginem nõ còpellit᷑ oĩo ↄheꝛe ceium

ea: ſed ſi non ułt pheꝛe pnnituꝛ ut hic hẽtuꝛ.¶ Se

cundo collige papam poſſe moliꝛi æ modeꝛaꝛe du
ritiam ⁊ rigoꝛem iuꝛis ciuił.qð uidet᷑ pꝛocedẽ ĩ ſuo
tm foꝛo.nam in foꝛo ciuili ſeꝛuabit̃ ſua lex ex qꝰ nł
lũ ex eiꝰ obſeꝛuãtia iminet peccaiñ:ut nõ gl.ſingula
riteꝛ in rgla poſſeſſoꝛ de ꝛc.inꝛis.li.vi.⁊ ſic uidetuꝛ
ꝙ boc ⁊ ſequẽs habeat tin locũ ĩ teꝛꝛis tempoꝛalłr
ſubiectis eccleſie ſʒ ĩ tꝛis ĩpeꝛij fuabit᷑ ius ciuile de
q ĩ gl.i. ¶ Quõ ad declaꝛatõem ſie nũquid in di
ſtincte iſte in monaſteꝛium detrudi debeat ſi nõ uult
cum ea õhẽ. Inn. iʒ ꝙ fit derꝛuſio ſi ñ ult daꝛe do
lem. ar. S. c. ꝓxi.ſed non declarat an ſufficiat dare
dotem ad euadendum oẽs penas nec doc. ałr decla
rant ſʒ puto ꝙ ſola dotis cõſtitutio nõ ſufficiat cuʒ
geneat᷑ eam dotare:⁊ ducẽ in uxorẽ.ſʒ ſi nõ ulłt õbẽ
dʒ eam dotaꝛe: ⁊ ẽt coꝛpoꝛalłꝛ caſtigaꝛi:ſed detruſio
pot᷑it uitari fm illam opi. Inn.nõ.n.delictuʒ ſuffi
ciẽter ur̃ punitũ ex ↄſtitutõe dotisꝛqꝛ ꝑſona puniri
dʒ qᷓ deliquit:æ nõ burſa.¶ Ex pꝛedẽis põt colligi
pena cleꝛici deflorantis nirginẽ.æ dicit Joã. and.
magiſtrũ ſuũ dixiſſe ꝙ cum ipſe nõ poſſet eã ducere
in uxorem deberet corporaliter fuſtigari ur hic ar.
in.c.iij.ðᷣ calũ.ego puto ꝙ poterit compelli ad ↄſti
tuendam dorẽ:qꝛ ↄctꝰ mẽionij non cadit ĩ eũ:tam
doris ↄſtitutio ſic cum q̃ſi pro iterreẽ mulieꝛis iſta
pena ſit ſtatuta:⁊ clericus bñ põt puniri pecũialiier
maxie ꝓ intereſſe alteꝛius ut ĩi.c.finẽ de do.⁊æ ↄtu.ðᷣ
offi. ordi. dilectus æ de penis ʒ. Itẽ hoc delictum
E ſufficieſ ad ðᷣpõitõeʒ iuſta ea que płe dico de iud.
at ſi clerici. n glo.i.ibi ut relegetur. dic etiã ꝙ;
publicatuꝛ dimidia paꝛs bono? ſuoꝝ ut habetur ĩ
loco.j.alle.per gl.⁊ hoc qn ꝑſona eſt honeſta. ſi ni
lis ſubijcituꝛ uerberibꝰ ut in glo.quilibet iñ punit
capite ſi uiolentiã intulit ⁊ hoc de iure ciuili: ge iur
autẽ canonico pꝛocedunt iſta capitula. ¶ In glo.
ij. in fi.hoc pꝛocedit quo ad teꝛminos hniꝰ.c. quia
iſta capitula loquũtur tin de nirgine.ſʒ quo ad aliã
diſpoſitionẽ ſtupꝛũ cõmittit᷑ nedum in nirginẽ: ſʒ ẽt
in uidua honeſta ⁊= cũ puerpera ut.l.inter liberas.g
.i. ff. ad iul.de adulte.l.ſtupꝛum.ff. eo.

Uaritus retinens adulteraʒ
J Uir. coniugem non peracta penitẽ
tia particeps eſt delicti.ſecus ſi egit peni
tentiam: non tamen debet eam ſepe recipere. diſtin
guitur ſecundum membꝛum ibi quid ſi. Mota
pꝛimo ꝙ maritus retinens uxoꝛem perſeuerantem
in adu terio peccat.nam uidetuꝛ quaſi eno uxoꝛis:
2 facere cã queſtus ¶ Nẽ nõ. nõ eſſe paꝛcendũ ei
qui deliquit pluries.nam delicta impunita tꝛanleũt

„ „ -—

in exeplũ facit optime.:.iij. C. de epiſ.audi.nõ eim
eſt miſeꝛẽdũ illius qui impnnitatẽ delicti magis con
ſuetudini ꝙ; emendationi imputauit: ſed quia tex.
H loquitur in niro ſciẽte dubitatur quid i ignorqte

comuniter tenet ꝙ tũc nõ habet locũ hoc. c.qꝛ pec

catũ nõ comittitur ſine uolunrate et ignorans non
conſentit.xvV.q.i.in prin.⁊ hoc uerum quo ad cui
pam.ſed bigamiam contrahit.xxxiiij.di.ſi cniꝰ ⁊ nõ
in. c. ij. de biga.ubi de hoc. ¶ Item dubitatuꝛ nũ
qnid mariius poſſit uxori manenti in foꝛnicatione

neceſſaria pietatis canſa tribneꝛe. dicũt doctoꝛes. ꝓ/

ſic. ſed non debet ſecum maritali affectione adheꝛer
Ego diceꝛem oppoſitum:quia foꝛte adminiſtratio
neceſſarioꝝ dat ſibi cauſam peꝛmanẽdi in peccato.
nam ntilins eſurienti panis tollitur: ꝙ; ſi de cibo ſe
curns iuſtitiam negligat.v.q.v.in.c.non omnis.⸗
male meriti egeſtate debẽt laboꝛaꝛe.ut.l.bona fides
ff. depo. ¶ gloſa in ueꝛbo debet in fi. Mota
ꝙ ueꝛbum debet impoꝛtat honeſtatem. ⁊æ non neceſ
ſitatem.concoꝛ.c.i.de deſpon.impu.ſed ꝛegulariteꝛ
ubi materia eſt indifferens impoꝛtat neceſſitateʒ.iia
dicit glo.nõ.in cle.attendentes de ſtatu ꝛegu.quam
nõ. bene pro ſtatutis. Abbas.

2Eyps Diꝛene eſt uel poreſt ſic ſũ
Aritis * mari. aritus pꝛopteꝛ
ſuſpitionem poteſt accuſare uxoꝛeʒ ð adul
terio:et in accuſãdo pꝛefertur ceteris.hoc dicit.nõ
diuidit̃ nec aliquid nõ. n glo.i ibi niolenta.nã
niolenta pꝛeſumprio ſufficit ad condemnandũ.ni in
c.litteris ⁊ in.c.affeꝛe de pꝛeſump.maxiĩe in adulte

rio ⁊ foꝛnicatione cum directe ꝓbari non pni:quig
non cadunt in ſenſuʒ teſtis. de teſti. pꝛeteꝛea. ¶ In

glo.ij.in fi.de hoc an hodie maritus ſe iſcribeꝛe de
heat ad penã talionis cũ accuſat uxoꝛem de adulte
rio:⁊ an libellus ſit offerendus dic ut in.l.miles..
ſexaginta. ff. de adul. z. c. tue allega. in glo. æ poteſt
intelligi iſte tex.ſecundum doctoꝛes. ꝙ admiituniur
maꝛiti plus ceteris.quia poſſum accnſare ad ſepaꝛa
tionem thori:et ad hunc effectum nõ adminuntur
alij cũ eoꝝ non inteꝛſit:ſed ad penam legalem infli
gendam ad mitti᷑ quilibet idoneus ut in.l.ſi maritꝰ
la pria. ff. eo. ⁊ ſic põt intelligi iſte tex. Innocẽ.que
ſinit. S. c. i. ?⁊ Vo. an. hic nũqᷣd ſicut pꝛopteꝛ adulte
rium ſeparat᷑ coniugiũ quo ad thorum:ita ⁊ propt
crimen ſodomiticũ. Inno.tenuit ꝙ non. nam ꝓpt᷑
nullum crimen ſeparari debet matrimoninʒ qno ad
thorum cxcepto crimine adulterij:mſi maritus ad
illud peccatum traheꝛe nellet. xxviij. q.i.idolatria et
ſic intelligunt. c. omnes cauſationes.xxxiij qneſuõe
Vij. et ibi etiam ponit quid de pollutione manuali.
et fuit hec opinio ipſins glo.in dicio.c.omnes accu
ſationes ubi glo. tranſit allegando aliqua iura pꝛo
3I contra ſed Hugo ⁊ Lauren. tenuerunt oppoſitũ

2 idem Jo. cald hic ⁊ archidia.in illo.c. omnes. et

do. Anto. bic qnia nomine adulteeij ſen foꝛnicatio
nis compꝛehenditur omnis illicitus coitus. xxxij.q.
vij.c.non ſolum ea.canſa ⁊ queſtione.iiij.meretri
ces ⁊ hanc neriorem puto.nam maioꝛ iniuria ifert
matrimonio ex nefando crimine contra naturam

i; ex crimine naturalr commiſſo: cuʒ antem yps di
xit ꝙ ex cauſa fornicationis licitum eſt uxorem di
mittere uidetur intelligere de qualibet fornicatiõe.
nam ſatis nidetur formicari iſte i corpus ſuũ.æ iſta
Vr opinio cõior. .
Ignificaſti Sacerdoti adul
terio infamato in
dicitur purgatio quam ſi preſtiterit ĩ offõ
imittitnꝛ: alias ab ipſo ſuſpenditur. ſic cõir ſũmat᷑

ſed iſta ſũmatio non continet in ſe dubitationem.
nñ ſummo ſic nidelicet. Ad ſolam mulieris cõfeſſio

nem aſſerentis ſe commiſiſſe adulterium cum ſacer
daote non debet ſacerdos puniri ſʒ ſibi ifamato põt
ſindici purgatio quam ſi pꝛeſtiterit abſoluitur. defici

ens neꝛo ſuſpenditur ab offõ.ſᷣa pars ibi ideoque.
primo ꝙ ex ſeminis emiſſione pollnũ ecclła
2Z eget reconciliatõe:non ſolũ cũ a principio eſt pu
blicum ſʒ ẽt cum ex poſtfacto uenit in noticiaʒ ut h.
Si vo gelictum ſemper eſſet occultũ:non eſt neceſ
ſaria reconciliatio:qꝛ in vVᷣitate eccleſia non polluit᷑:
qꝛ que ſãcta ſũt coinqnari non poſſũt de coha.cle.
7 mu.c.ueſtra.ſʒ quo ad nos ad terrorẽ dicitur pol

lui.de quo nide glo.in.c.unico de ↄſecra.eccleſ.nuel

al. li. vj. ¶ Iem nõ.tria mala que inſurgunt ex pu
blico crimine ſacerdotis.nã primo alioꝝ maxie lai
corum corda ſcãdaliʒãt᷑. fo uituperat᷑ oflm ? ordo
clericalis. 3 pꝛeſtatur alijs materia ⁊æ licentia peccan

di Juſta illud ſiquis ex uobis peccauerit faciet ölin
quere populum ut in.c.magne de uoto. ¶ ltimo

nõ caſum in quo deficiens in ſe purgando de adul
teꝛio ſuſpenditur ab offo. ¶q Sʒ ↄtra hoc op.nam
uidetur ꝙ debeat deponi.qꝛ deficiens in purgatiõe
punitur ut conuicius nt in.c.accedenſ de accuſa. ſʒ

conuictus de adulterio debet deponi ut in. c. cum
non ab homine de iudi.ergo ⁊c. So.dicit. Hoſti.

quod iſte potuiſſet grauins pũiri. ar. de coha.cle.?

mu. c.ſi qnis. Jo. an.dicit ꝙ ubi agitur ad certam
penam:tunc deficiens in purgatione punitur ut cõ
nictus:ſed nbi non agitur ad certam penam: iunc
habet locum quod hic dicitur. unde propter infami
am iſte debebat ſuſpendi ab officio.ſi ergo in pur

gatione deficit:ſatis eſt ꝙ ſuſpendamur.nõ hoc dic
tum ⁊ limita nt dixi in.c.accedens prealle. ¶ Secũ

do oppponitur exquo enim conſtabat ex confeſſio
ne mulieris debebat iſte ſacerdos puniri. Solutio
non ſufficiebat ſola confeſſio mulieris. prio qꝛ mu
iieꝛ de ueꝛbo ſig. foꝛus fo quia ſola.nam uni ſoli n
cꝛeditur quãtumcunqʒ idoneus ſit ut in.c.licet ð te
ſti.ʒꝰ quia erat particeps criminis:et confitebatur
delictum ſuuʒ.ut in.c.i.de confeſ.⁊..de teſti.ueni
ens. Et ſi diceꝛes quare eꝛgo audiebatur h̊ mulieꝛ
cum allegabat turpitudinem ſuam contra.c.cum ſu

per de conceſ.preben..l.de tutela. C. de iĩ ite.reſti
tu. ¶ So. ratione peccati hic auditur. Et an ? ꝙᷓ;
do muſier poſſit teſtificari uide in.c. quoniam æ in
.c. tã literis õ de teſti. ¶. Varto,oh Vr ꝙ iſte
ſacerdos cui mulier fuit ↄfeſſa non debebat pãdere
delictum in penitentia ſibi ↄfeſſũ z detectum ut i.c.

oĩs de pen.⁊ re. So.hoc fec ex ↄſenſu mulieris:ut
pʒ in rex ¶ In. ij. glo. in fi. dic ꝙ illa iura parum

7

nrelenimi

nfeiurzniem mini.
tlergenetus Conimrconi
eri non leiſ⸗
launr diaidunr ouind facn man
os caio bl ouo⸗ ra (M.
pſeertöcme aici donett
Gut non ad deitione narinſed
ogeri 1 adoter eöicanon⸗
bes unii azin avo ider acl
cione ſp vos föeaduimn
Pnuckicebcor in
aidejtwy inprgircead
cgiur e lemnoni thvn
nnulben ſpurunonee nhhibni
Ganoin itos anlteros e nen

ereſſen mdilai dimi
„ 71⸗ 1
nlani wuti irl ci l non

Feirinſieibe i t bi,

ſattſegnn ſtdini ninonij
un deſete ſranits ceſen

lacan .

ncnr e n ace e
mumigreininener Pr
nsirino ſor nare i
ſongen Cfmntordo
. ismumathenafcten
Sernddsetngiiadin

tnnemngre erodne

cfcins igleorannio te n
Poßß (Gonmboroptun
Cyan orctſns n emntir
gri utdnicn/
n r ii
wci odii Euft.
iuspüliar deohn
n migimad aun
Rprgioepwitn c
mad run Nenne
cRäm Mepahnfm
ndi woſfcoſicgoin u

r obor dl

as⸗
nben
dnb

faciũt q;tũcũqʒ eni plures teneant᷑ ex cõi delicto ꝓ
batio facta unũ quod plus eſt nõ facit fidẽ ali
nn: qꝛ foꝝe ille fuit conuictus ex falſis ꝓbationibꝰ
ut. l. denũciaſſe. ff. de adul nbi plus ꝓbat᷑ ꝙ etiaʒ ſi
muſier fuiſſet cõuicta ĩ iudicio ꝑ teſtes:talis ꝓbatio
nõ ſufficeꝛet ſaceꝛdotẽ:qꝛ res inter alios acta zc̃.
nide tñ ad mateꝛiã qðᷣ nõ.in. c. pe. de re iudi. æ in.I.
ſepe. ff e.ti. D glo pe m fi. nõ. ꝙ ſola confeſſio
paiticipis criminis nõ eſt ſufficiẽs canſa ad canſan
dũ infamiã ? ad inducendũ ad puꝛgationẽ ei quem
dicit eſſe paꝛicipẽ.uide qð nõ.i.c.i.de ↄfeſ.= i. l. fi.
C. de accu.poſſet iñ tex. intelligi qn ex confeſſione
mulieris infamia tranſiuit apud bonos æ gꝛaues:z=
iminebat ſcandalũ euitandũ.etiam ſine alia infamia
inducit̃ pnꝛgatio:ut in. c.inter.de purga.ca.dixi ple
ne in.c.qualit᷑ æ qn.j.de accuſa.

Ntelleximus. Mulieꝛ petẽs

ꝛeſtitnutionẽ ma
iri repellit per exceptionẽ adulterij mani
feſti niſi ⁊ ipſe nir adulteratꝰfuerit:⁊2 pꝛobat.uł ſum
ma ſic ⁊ geneꝛalius Coniunx coniugẽ de adulterio
impeter̃ non poteſt. ſi ⁊ ipſe adnlteꝛiũ cõmiſiſſe con
nincatur. diniditur pꝛimo facti narratio. ſecundo in
dicis datio. ibi quo circa. ¶ Mõ. pꝛimo epᷣm loci
poſſe excõicare laicũ pꝛopter adulteriũ: naʒ ut h̊ öẽa
inuit non ad petitionẽ mariti ſed ex officio ſuo epᷣs
adulterũ z adulterã excõicarione aſtrinxit. 2 ſic ha
bes unũ caſuʒ in quo index eccleſiaſticꝰ haber iuriſ
ditionẽ ſuꝑ laicos.ſ.rõe adulterij. ⁊ iſtum tex.iduco
ʒ JYo. an. in. c.fi. de fo. cõpe.li.vi. ubi dixit eccleſia
ſticũ iudicẽ ſe non impedire de adulterio:niſi quate
nus agitur ad ſeperationẽ thoꝛi. hic enim nõ ageba
tur ad thoꝛi ſeparationẽ:⁊ nihilominus lata fuit ex
cõicatio in iſtos adulteros.æ non ſolũ in mnlierem
que receſſerat a uiro:ſed ẽt ĩ adulterãtẽ ſecũ: qð eſt
ſingulaꝛit᷑ notãdũ. facit. c.i.de offi.oꝛ. Er rõ q̃re ſe
ipedit in iſtis caſibus õ laicũ ⁊= nõ ĩ alijs criminibꝰ
põt eſſe:qꝛ ꝑ iſtud crimẽ mr̃imoniũ niolat quod eſt
unũ de ſeoptẽ ſacramẽtis eccleſie:ut i. c. debiium. de
biga.vñ q̃ſi ipſuʒ ſacramẽtũ niolat᷑.pꝛo hoc de fo.
ↄpe.cũ ſit. t ꝙ adultera petens abſolutio
nẽ ab excõicatiõe dʒ pꝛiꝰ abinrare adulterium.i. cũ
iuramento renunciare pꝛomittendo de nõ redeũdo
amplius ad enndẽ. æ fit iſta abiuratio quãdo timet
de reditu ad eundé. de quo in. c. clericos. de coba:
cle.æ mu.¶rHnõ.tertio ꝙ õ petentẽ reſtirutionẽ cõ

iugis obſtat exceptio adulterij manifeſti: ?2 ſic petẽti

reſtitutionem obſtat exceptio defectus pꝛopꝛietatis
notoꝛie ſiue ſurgat notoꝛietas ex euidentia facti: ſi
ne per paatis confeſſionem. ↄ quẽ agiiur. cõcoꝛ. c.ſi
gnificaſti. S. de diuoꝛ. æ qdᷣ nõ. Inno.de fi. pꝛeſby.
conſtitutis. Et nõʒ hoc etiã pꝛocedere qñ notoꝛieta
tis defectus nõ eſt ſuper torali defectu ipſius iuꝛis.
nam pꝛopter adulteriũ nõ diſſoluitur matrimoniuʒ
in totũ ſed tin quo ad tho. xxxij. q. Vij. in. c.i.? mn
exceptio adulterij manifeſti obſtat petenti reſtiturio

nem. facit. c. ad decimas. de reſti. ſpoli. li. Vi. WrSES

nõ. ꝙ petenteʒ reſtimtionẽ cõiugis nõ põt lobijci

de a dulterio notorio. uel ꝑ euidentiaʒ rei nł ꝑ cofeſ
ſionẽ partis. vn teſtes nõ poteſt probari ad impe

dieẽdam reſtitutioneʒ ſpoliati.? hoc iõ qꝛ ſoliario
priuilegiata ẽ. ut in. c.fi.de ord og hicn no
caſun in qꝰ cum dolo ↄpẽſat᷑:⁊ ðᷣlictũ cum delicto.
7 aduerte qꝛ hoc indiſtincte nõ procedit:nam ſi age
retuꝛ a ĩ penã legaleʒ infl gendam delictũ nnius nõ
tollitur ꝑ peccarũ alterius:imo cuiſliber vllictũ pena
cõdigna puniri debet in..ij. F. ſi publico.ff. eo. facit
.C.multi.ij. q.i.fed iſte tex. procedit cum agitur cim
liter ad ſeperationem thori. = ſic agitur ad priuataʒ
utilitatrem: iunc paria delicta mutua compenſatione
tolluntur: ut.j.ſubijciam. ¶ In glo. i. ĩ fi. nõ glo. ⸗7
uide ꝙ nõ per glo in. e.ſignificaſti.de diuor.⁊=.c.
lras.de reſti.ſpo.⁊ nõt Inno. de regula.c. neniens
Ratio huius g'o. eſt quia nxor recedens ſpon
tanee a uiro. quia ſolo animo detinetur talis quaſi
poſſeſſio. unde ſi rediens non admittitur tunc ſpo
liari uidetur. æ quod dixi in uxore idem itelligas in
marito: nam maritus 2 uxõ in boc iudicãtur ad
paria:ut hie in tex.= in.c.gaudemus S. de diuor.
n glo. in uerbo euidentia in fi.nõ duos mõs
probandi adulterum manifeſtum. primus ſi mulier
publice fuit adulterata: non tamen capias ſtricte
nerbum publice.ſ. omnibus uidentibus ſit proſtitu
ta. ſed intelligitur quod recedens a marito ſuo ad
heſit publice cuidam concubinaꝛio: nam conuin
citur publice de adulteꝛio:ex quo in domo habet
alienum nirum in menſa ⸗7 lecto ⁊c. ut in capitulo
finali 2. c. tua. de coha. cle. ⸗= mu. Item poſſei conui
ci de publicitate ſi paſſim admittebat uiros ad eam
cauſa adulrerij facit l.palam. ff. de ritun nup. æ quod
nõ in. c. cum in dioceſi de uſuris. Scdᷣs modꝰ ꝓbã
di ſi hʒ filiũ cũ alieno marito.⁊ ĩtellige hũc caſũ quã
do tãto tpᷣe ſterit ſeꝑata a uiro ꝙ n poruiſſz ↄcipeꝛe
a marito:ut qꝛ nũc peperit:⁊æ eſt annus ꝙ a marito
receſſit:uel maritus ab ea.tũc apertiſſime pꝛobatur
adulteꝛium:ut.i filium. ff. de his qui ſunt ſui nel ali.
iur. æ ita intelligo iſtam glo. nam ſi in domo maꝛiti
ſecum cohabitantis peperit filium. tunc pꝛeſumimr
filius mariti: ut in. I.quia ſemper.ff. de in ius.uo. ⸗
in.l. ſi uicinis ſcientibns.C. de nup. etiam ſi pꝛoba
retur ꝙ tempoꝛe conceptionis adulterabatur parit
cum quodam alio:ut eſt tex. ualde nd. in. l. miles. F.
defunto.ff. eodem titulo. ꝙ nota. Et eſt ratio:
quia ex quo eodem tempoꝛe paꝛiter cognoſcebatuꝛ
a uiro ? ab adultero debemus fauoꝛe filiorum pre
ſumere eum filium mariti 2 quia in dubio debemꝰ
faceꝛe benignam inter etationem: ut regula odia.
li. vi. cum 6.( In gio in nerbo mutua compenſa
tione. ibi dicitur. S de excep. dilecti.⁊ ibi glo.clariꝰ
loquirur qᷓ; faciat hic Innocẽ. tamen non tradidit
perfectam ⁊ claram tehoricam. Sed tu dic claꝛius
ut colligitur ex dictis legiſtarum:in.l.cum mulier.⸗
.ff.ſolu. matꝛi.⁊ fnit de mente Innocẽ. hic.⁊ glo.in
pꝛealle.c.dilecri non clare loquatur ꝙ ubi excipiens
de dolo certat de damno uitando. tunc non admit
titur replicatio doli. et ita loquitur textus in. .
marcellus hic alle. pꝛo contrario. ⁊æ ratio eſt quia

¶ De adulterijs.

li admitteretur ꝛeplicatio doli elideꝛetur exceptio: et dotem ut in. e. plerunqʒ de dote poſt diuoꝛ. reſi.

actoꝛ ↄſequeꝛet᷑ pꝛemium ex dolo ſuo. ſed ubi exci Idem dic econtra:ſi maritus fuit adulteratus ur colo in
piens de dolo cerat ð lucꝛ0 captãdoꝛtunc admittit poſſit nxoꝛ petere ſeparationem matrimonij quo gammmin mhl gedt
ꝛeplicatio doli. et ita loquitur iſte texius.nam mari ad thoꝛum: æ lucrari donationeʒ pꝛopter nuptias: mmg lmunr iumi
tus hic excipiebat de aduiterio ad lucruʒ conſequẽ ur. 5. ut lite non cõle. c. i. 7. c. dixit. ?.c. ſi quis uxo gnſcmtunum
dum uidelicet ut lucrum conſequeꝛetur lucꝛãdo do ri. xxxij. q.i. ¶ In glo. i. ex hac glo. ualde intriĩca l n iſſi 6o
tem pꝛopteꝛ adulterium: et ut conſequeꝛetur matri ta colligi poſſant quatuoꝛ unles ? cotidiane queſti aalimna mmni
monij ſeparationem quo ad thorum. ideo admitii ones. prima nunquid diſpoſitio huius.c.pꝛocedat hran chntommt ſan
ꝛeplicatio mulieris de adulterio niri. nam ſi non ad quando maritus cõmiſit adulterium poſt ſententiaʒ Gmnimn eſrin ſns
mitreretur ꝛeplicatio mulieris de adulterio uiri: ipſa ſeparationis latam pꝛopter adulterium mulieris: ut glel in In
2emanerꝛet in dãno et puniretur de adulterio ſuo er ſic ex adulrerio ſecuto poſt ſententiam uxoꝛ recupe eNunhh gaindbi
adulterium niri. ꝛemaneꝛet impunitum. æ lucraretur ret dotem ſuam ⁊ ſeruiturem amiſſam in marito. lnadan r
maruus de adulterio mulieꝛis et nõ conira qð eſſe nam tex. iſte non dicit ꝙ ſententia fuiſſet lata. nec in ci genoſeipunn
non debet. Conclude eigo eandem eſſe ꝛationem in ueritate eſt aliquis tex. in iure boc clare pꝛobans. ittinſinſun
admittendo ꝛeplicationem:et non admittendo: quia nam c. ex litteris de diuoꝛ. quod uideriur urgere ex dmnnmimmni nmineſti
ſempeꝛ aiadueꝛti debʒ ut non conſequaiur unus lu preſſe: non loquitur in ſententia. ut pater in eo in dioneee nyrs ſi M
crum æ alteꝛ danuʒ. Sed diceꝛes tu cõtꝛa hanc the quantum dicit ꝙ pꝛiuatim fuit iniuncta coniinentia ouit tinc hilllonn.
oricam facit. quia uxoꝛ debet excipeꝛe de adulterio * minrnd imnins n

ad lucrum captãdum videlicet ut euadat penaʒ de
licti:ſed dic ꝙ ilud ꝓprie non eſt lucrum capiãduʒ
nidelicet ut euadat penam delicti:ſed euuatio doni:
¶ Sed oppo. contra pꝛedicia ? tex. nideiur ꝙ pa
ria delicta nõ tollant᷑ mutua ↄpẽſatiõe:iĩmo qvodli
bet ꝑ ſe puniri debet: ar. in.l.quẽadmodum.S.ſi na
nis. ff. ad. I. acquil. Sol. aut agitur criminaliteꝛ: 2 n
tollunzur mutua cõpẽſatiõe.ut.sS.dixi.aut agitur ci
uiliteꝛ: æ tunc aut delicta ſunt cõmiſſa circa idem.ut
hic. aut circa unuʒ:et tunc habet locum iſie. tex. aut
ſunr cõmiſſa circa idem: ut hic. aut ſunt cõmiſſa cir
ca diueꝛſa. utpina tu dixiſti mibi conuictum ? ego
tibi. nel quia tu fuiſti mibi furaius nnam reʒ ? ego
tibi aliam. ? tunc non fit compenſatio ut in ↄtrario
imo quiliber ageꝛe poteſt pꝛo iniuria ſua.⁊ pꝛ0 ſuo
dãno. nec ꝛepellitur ab agendo pꝛopteꝛ exceptioneʒ
furti uel iniurie ſecundum Innocen qð nõ. Et ex
boc babes duas limitationes ad iſtum tex. nide p

Spec. de iniurijs. S. i.
⸗= d ultia
Ba fraternitas. mugnz

mutua compenſatione tolluntur. Vel ſic.
Mon poteſt maritus conſoꝛiuʒ uel cohabitauonẽ
gxoris declinare ꝓpteꝛ adulterium: ſi et ipſe fuit ad
ulteratus. uel 3 lic. Non debet ſeperari matrimo
nium quo ad tborum ꝓpter adulteriuʒ quãdo am
bo coniuges fuerũt adulterati. ſecũda pars ibi ſuꝑ
quo. ¶ Mora prio ar. ꝙ ex ſola depꝛehenſione in
adulterio connincitur mulieꝛ ſen uir de adulterio.
Vnde non eſt opus ut reſtes pꝛobent adulterium:ſʒ
depꝛebenſionem qũtaxat ſecundum Hoſien. Sed
u intellige boc dicium qnãdo depꝛeheſio fuit lacia
in ipſo facinoꝛe: ſecus ſi ad depꝛehenſionem fuerũt
admiſſi extranei. de q dic ut plene nõ.in. c.cũ ñ ab
homine. de iudi. ora illud generale paria deli
cta ⁊&. ⁊ limita ut dixi.S.c.pꝛoximo. WMiez nõ. ꝙ
licet ꝓpieꝛ adulterium mulieris poſſit ſeparari ma
riimonium quo ad thorum. non poteſt tamen ma
rtius cũ alia cohabitare.ſed tenetur contineꝛe alias
ad uxoꝛem ꝛedire:qꝛ ꝓpteꝛ adulteriũ ſeꝑet matri
moniũ quo ad ibhoꝝ:nõ tñ quo ad niculũ. qꝛ ꝛema
ner ↄinges. nõ tenet marit eã alimẽtare: lucrar

nam ſi fuiſſet ibi lata ſententia non prinatim ſed pu
blice fuiſſet lata. (Berunda queſtio principalis
eſt. nunquid pꝛopter adulterium coningis poſſit cõ
iunx qui non deliquit pꝛo ria auctoꝛitate denegaꝛe
debitum coniugale. (Eaa queſtio nunquid re
tentis eiſdem terminis poſſit propria auctoꝛitate ex
domo repellere. ana queſtio.nunquid con
iunx non peccans faciat ſibi preiudicium reddendo
debitum coniugi qui peccauit ante ſententiam lataz
per eccleſiam. ¶ Quo ad primam queſtionem con
cludit glo. qꝙ non obſtante ſententia poteſt uxoꝛ pe
tere ſuum. ⁊ ſic per conſequẽs repetere dotẽ:qꝛ nix
adulterando uẽ renunciare iuri ſuo.2 ſic cõiꝛ doct.
tranſeũt. Sed glo.tenuit ↄrium in. c. apoſtolꝰ. alle.
in glo. dicens ꝙ licz index ex officio ſuo poſſet rein
tegꝛare matrimoniũ:non tñ piugi competit actio ?
hanc opi. tennit ibi Archi. ⁊ Inno.in.c.illa de di
noꝛ. æ hec opi. tanꝗᷓ uerioꝛ mihi placet. non enim
põt uxoꝛ pretẽdere ſpoliationem ex quo fuit ſeꝑaia
per iudicium eccleſie.nec ius agendi de nouo ſibl
competit. cũ ſemel amilſerit ſeruitutẽ quã babuit in
maritum: ſed iudex ex officio ſuo debet reintegrare
matrimonium ratione deli ſleue rier ſeparatio
nem iaceant in peccato. ¶ Quo ad ſecundã ? terti
am gqõnem concludit glo. ꝙ ſi adulterium eſt mani
feſtum pꝛopria auctoꝛitate poteſt denegare debitum
coniugale.æ eam de domo expellere:ſecus ſi occultũ
æ idem Hoſtien. bic ?æ Joan. cal. qui tamen dicit
ꝙ dotem non lucratur niſi ſecuta ſententia: quia cũ

illa ſit mera pena non debet imponi niſi per iudice,z

xxxiij. q.iij. F. nihil.Sed denegare debitum ⁊ eam
dimittere põt anctoꝛitate diuina: ut in prealle.c.apo
ſtolus.eccleſia tñ compellei ad reſtitutionẽ niſi ſibi
fiat fides de adulterio.dnñs Amo.dicit ꝙ debitum
pꝛopria auctoꝛitate põt denegare:ſed expellere de
domo non põt: qa bic requirit fem ꝙ ſine indice fi
eri non põt nec debet.ar.in.c.poꝛꝛ0 de diuoꝛ. 7 iſta
fuit opi glo.xxxij.q.j.c.i.⁊ nide etiam glo. ĩi Zrium
in. c. ex ꝑte de ſpõ.ſʒ primũ diciũ ſeqt indiſtincte
ſequoꝛ. pꝛo hoc addaco tex. in.c.agatoſa.xxvij.q.
ij. ubi quidã pꝛopter adulteriuʒ mulieris itrauit mo
naſterium. ? ibi papa dicit ꝙ ſi põt cõſtare de adul
terio licite intrauu. Si enim requirererur ſetẽtla ad

gtmmimmim mn uutl
Comolen ,nn
tienjmri creo nnl n
cri ir n enienun
icuſmn mien a allignio ni
Irne ce dvor ſecis iagert he
Gisdd penienraman wn pon
ſöfitanſins in and a
Reirsranacnod in.
cerd aluſeri ipepionnc
Ro in cpeelen oropponi
lol bicincpee? ſe ſuftat o
¶ermfrogwn i lim ⸗
Siuſmnſ mn imnon
i u gallltuns ar mj
lih̃ t or ieiur auler a
oni ſen germr ninnaiim
Ndmmn mr auninim iim
wiaponliscon orinlit munn
aſfeeen e minc

(ntiaht lioln
Qlin inr ang hec e
uits n utiheng doſn
Mkmnchij ſni phibiio fn
ſenanhulrcim
i uti thinr i⸗
Yemminmr izali

tancen
Ne rozivng.
mnborcievi bugr ſele

n n
uinfilnmmaninn
Anonpruannttne
nchguſo n
Munnmn nge oſt d
ni mvniar mn
Mw nnucd ve
lrprprnmmmine
mn gpcſiomguid con
hbigrancicannteccends
Germn neſondwum a;
Nupinen decſcendn
meſenena Wrwende
oflegnis epann rand
Mmaare imni o e lcot doe⸗
nurzinn incooal
ntr aftmo io lrnn
rci apiArt
: NMon hr
n mbi ue on enn
toranercto iirgn
usnondi de eid ſ
giſernimi müdthinn
oo adede donlchn
re Nrpee Cnnn
Nond ancüttei
goglumun a nm

9 orperatinn.
–

non
d ſo es
u, an⸗
5

rap. 2 inccdia.

peꝛdendã iſtam ſernitutem cõiugalem non naluiſſer
iſte ingꝛeſſus ante ſñiam. aꝛ. in. c. quidam.de cõuer.
cõiu.ad idẽ facit.c.ſignificaſti.de dinoꝛ.⁊ hoc puto
nerum indiſtincte ſiue manifeſtum ſit adulteꝛinʒ ſiue
occultum.nam ipſe deuſ dedit hanc poteſtatem con
ingi nt poſſit dimitteꝛe foꝛnicationem.nec dictuʒ. c.
agatoſa diſtinguit fateoꝛ tamen ꝙ eccleſia compel
lit ad ꝛeſtitutionem niſi ſibi conſter de adulterio.
(Anoad ultimam.q nunquid faciat ſibi preiudi
cium debitum ꝛeddendo ante ſententiam. Glo. con
cludit ꝙ ſic.ſi ſoonte faciat. ſecus ſi ad mandarum
eccleſie. Idem HMoſt. z idem Inno. in. c. inquiſitio
nis de ſen. excõicatio:licet aliud uideatur ſentire in
c.õ.ꝓximo.ſed pꝛimũ dictũ plus placet:⁊ uide gl.
xxxij.q.i.⁊.c.i.nã ſi ipo facto peꝛdit ius quod habe
bat in maritum: ur̃ maritus in ꝛeddendo debitum ſi

bi parceꝛe:æ moꝛes ſuos appꝛobare.ar. de loca.c.

. . 2 „— PS
potuit.⁊ in.c.quẽadmodum.de iureiurã. ¶Extra
gl. queritur quid ſi maritus qui ↄmiſit adu terium
egit penitentiam nunc accuſat mulieꝛem de adult᷑io
ad ſeꝑationem thoꝛi nunquid poſſit ꝑ exceptionem
adalterij repelli Iʒ de eo egerit penitentiam. Inn. S.
c.ꝙxi renʒ ꝙ ſit. nam penitentia non preindicat iu
ri queſuo mulieri ex adulterio mariti.ar.in.c.gau
demus. de diuoꝛ. ſecus ſi ageꝛet per niam denũciati
onis ad penitentiam:qꝛ tunc non ꝛepelleret᷑ ex quo

nõ fuit amplius in peccato. ar.in.c. quẽadmodum

de iureiuran. æ quod ibi nõ. ltimo qᷓrit᷑ an ex
ceptio adulterij ſit ꝑẽptoꝛia uel dilatoꝛia dic ſʒ In
no.in.c.pᷣcedẽti ꝙ põt opponi ĩ nĩ ꝑẽptoꝛie:ut col
ligit hic in. c. pce. ⁊ ſic ſufficit opponeꝛe poſt lit. ot.
Irem põt opponi in uim dilartoꝛie utpnta in nõ
es audiendus petendo ſeꝑpationem ꝓpter adulteriũ
qꝛ et tu es adulteꝛatus.ar. xxxij. q. vi. c. i. . ij. qð
ibi nõ.⁊ hoc qn agitur ciuiliter ad ſeꝑationem mf̃i
monij. ſi ueꝛo ageꝛetur criminaliter ad penam infli
gendam:tunc non admittitur aliqua exceptio dila
toꝛia poſt litis cont.ut in.l.ſi maritus. F. pᷣſcꝛiptio
nes. fl. e. de quo peꝛ Inn.in. c. pꝛece. tene menti

Be aproe r eenin uiolato. ecckia ¶ Kica.
uia iter cetera pᷣcepta decalogi ſcribitur non

occides non mechaberis.nõ furtum facies ⁊c. ⁊ ſic
poſt mechiã ſequit̃᷑ ꝓhibitio furti. ideo poſt Kicas
pᷣcedentes reſtat nideꝛe de furto.ſed qꝛ rapina ꝑtim
ſe bʒ ad mechiã cuʒ.ſ.rapitur mulier ꝑtim ſe bʒz ad
furtum cum ↄmittitur in alijs rebus.ideo interſerit
banc Gicam de raptoꝛibus: 2 qꝛ fꝛequenter cõmit
tuntur in hoc delicto ĩcendia æ uiolationes eccliaꝝ.
10 in ꝛubꝛo ſubiiẽ de icẽdiaꝛijs = niolatoꝛibꝰeccliaꝝ
IIi &α Raptoꝛ ab illo epo
g£ illis *punitur in cuius dio
ceſi rapinam commiſit.? index do
micilij ſuffragatur uel plenius ⁊ ſic
Ratione rapine ſoꝛtitur quis foꝛuʒ
non ſui iudicis ⁊ ab eo porerit puntri pꝛopꝛio iudi
ce ſuffragamte. primo exceſſus fo pena ibi placuit.
Mõ primo driam iter rapinam z depdationeʒ po
nuntur enim hec ut diuerſa.⸗z rapina ᷣm JYo. an.
committitur in rebus imobilibus depᷣdatio in mo

bilibus ut in animalibus. dic tũ ꝙ ut plimum fumi
tur equoce. de quo inſti ui.bo.rap.poſt pᷣn.¶ Se
cundo nõ.qꝙ excõicatio ferri põr pro delicto.ꝙ; uñ
Otra.c.ſacro.j.de ſen.excõi.ideo intelligit tex. ꝙ dʒ
ferri excõicatio pro delicto.i.pro ↄtumacia ſurgen
te ex delicto. nã primo deber admoneꝛi ꝙ ſatiſffaciat
⁊? ſi non intendit ſatiffaceꝛe excõicabituꝛ:ut in.d.c.
ſacro. Conclude ergo ꝙ ab homine non feitur ex
coĩcatio niſi pꝛo contumatia:ſed a inꝛe feꝛtuꝛ qnqʒ
pꝛo delicto.ut.xvij q.·iiij.ſiquis ſuadente.ita dicit
g lo. xj.q.iij.c.epᷣi.poſſet etiam dici ꝙ etiã a iure fer
tur pro contumatia:quia conſtiturio tacite amonet
ne quis com mittat illico delictũ:= iõ etiam ĩ ſtatnto
ſynodali põt ferri excõicatio pro delicto abſqʒ alia
admonitione:ut.c.ij. de conſti.li. v. ¶ Nota ʒ ibi
loci prelato ⁊c.ꝙ nedum eps ſed quilʒ prelatus ha
bens iuriſditionem poteſt excõicare:qð eriaʒ proba
tur in.c.cum ab eccleſiarum. de offi. ordi.⁊= in.c.i.ö
ſen. exco.li.vj.dico plene in repetitione.c.ſiquis cõ
tra clericum:de foꝛo.compe. uarto nora q6

excõicatus in uno loco excõicatus eſt in quolʒ alio
ota

loco:⁊ tanquam excõicatus eſt uitandus.
ꝓ rõne delicti ↄmiſſi in alieno teritorio poteſt liga
ri nedum corpus a indice delicti ſed etiam ipſa aia
nam excõicatur nt hic pater:fortius ergo poterit at᷑
fici corpus.ad hoc.c.poſtulaſti. de foro. comperenti
2 auc.qua in prouincia.. ubi de cri.agi opor.
Et faciunt hec ad. q. nunquid delinquens in aliena
perochia ſubijciatur quo ad forum anime iudicio il
lius ſacerdotis ubi deliquit:z ſic teneatur illud pec
catumn ſibi confiteꝛi.?æ ab eo recipeꝛe penitentiam.
gl. eſt ſingularis. xvi. q.i.placnit licet obſcure loqua
tur nidetuꝛ tamen concludeꝛe ꝙ non:æ ira cõmunit
tenetuꝛ. Et ſic nõ. nnam dffeꝛentiam inte⸗ foꝛmm cõ
tentioſum ⁊ penitentiale.⁊ diueꝛſitatis ꝛatio eſſe põt
nam in foꝛo ↄtentioſo imponitu: pena.nt ſatiſfaciat
reipublice lele quam ſcandaliʒauit delinquẽs.⁊ ideo
pena imponenda eſt ubi delictum fuit peꝛpetratum:
7 ob h delinquens quo ad iſtam penã ſoꝛtituꝛ foꝛũ
alieni iudicis:ſed in foꝛo penitẽtiali imponituꝛ pena
ut ſatiſfiat deo quẽ leſit. æ cũ in hoc foꝛo habeat ſa
ceꝛdotẽ ꝓpꝛiũ loco dei:ut in.c.oĩs.j.ð pe.⁊ re.ideo
a ꝓpꝛio ſaceꝛdote nõ ab alio dʒ indicaꝛi ĩ foro aĩe.
Itẽ inteꝛeſt pꝛopꝛij ſaceꝛdotis cognoſceꝛe uultꝰ po
chianoꝝ ſuoꝝ ut ſic melius poſſit redaꝛgueꝛe paro
chianos ſuos quoꝝ notiniã hʒ. ? iſta ranio multũ fa
cit ut quis potiꝰdebeat cõfiteꝛi ſuo ſaceꝛdoti dũmõ
ſit intelligẽs qᷓ; iſtis fꝛatꝛibus mẽdicãtibꝰ.qꝛ ipſe bʒ
cuꝛã aiaꝝ ⁊ meliꝰ cognoſcit qualitatẽ ꝑſonaꝝ.æ plꝰ
cꝛedo eos meꝛeꝛi ↄfitendo ſibi q́; erneo:qꝛ magis
uerecũdatur:æ uerecundia eſt maxia ꝑs penitẽtie:ut
dici¶ Augꝰ. in. c. quem penitet de pen. diſ.i.nã miti
nadant ad fratres ignotos ut euitẽt uerecundiam ĩ
confuendo ꝓpᷣo ſaceꝛdoti. In glo.i.ibi ſed hoc non
eſt vin. ⁊ hec opi. cõiter tenetur. Conclude ergo
nedum rõne rapine:ſed etiam cuiuſiʒ alteriꝰ delicti
qͥs ſortitur illius iudicis foꝝ ubi deliqᷣt: ut ſi ibi reꝑ
iatur poſſit excõicari ſi non uult ſariſſacere. Itẽ po
terit capi ⁊ alia q;tũcũqʒ graui pẽa affici ꝓut delic
mũ meret᷑.uñ põt ẽt ab ordie vᷣponi.? ab oĩ bñficio

.
7.

¶ De raptori. 7 iucendia.

ꝑ iudicem delicti.ut in. e. poſtulaſti. de fo. cõpe.⁊ lʒ
glo. hic dicat ꝙ ſnia mandabit᷑ executioni peꝛ epm
propriũ:iñ intellige qñ ſmia eſt exequẽda in rebus
poſitis in alicuius teꝛꝛitoꝛijs.? ita loquitur.c.poſtu
laſti alle. in glo. Si aũt ſnia eſſet coꝛpoꝛis afflictiua
tunc mandatur executiõi ẽt ꝑ epʒ delicti:quia ꝛõne
delicti hʒ plenã iuriſditionẽ circa peꝛſonam. ad hoc
cle. paſtoꝛalis de re indi.æ de hac mã dic ut plene
nõ. in. c.fi.de foꝛo.compe. ¶ SDed circa hoc dubi
tatur de.q. quotidiana. nunquid iudex delicti poſſit
punire delinquẽtẽ ſᷣm ſtatuta ſua an ſᷣm ius cõe tin
7 poſt multa cõcludit h̊ Jo.cal.⁊ bene ꝙ ſic:quia
20e delicti efficitur ſubditus quo ad illud delictuʒ ꝙ
hoc.vViij. di.que cõtra moꝛes ⁊.c.a nobis. ð ſen.
excõi. facit.c.ut aiaꝝ.⁊ qð ibi nõ.de conſtitu. li. Vj.
Idem tenuit Jo. de lig. in. d. cle.paſtoꝛalis.vbi foꝛ
mat aliã. q. magis notam ⁊? dnbiaʒ. ¶ Munquid iu
dex domicilij poſſit punire ſubditũ alibi deſiquẽteʒ
Fm ſtatuta ſna.⁊ cõcluſio ſit iſta ꝙ aut ſtatutum lo
ci domicilij penã iponit ipſo facto: æ tunc non ligat
ſubditũ alibi deliuqueteʒ: ut nõ.in. d.c.ut animarũ.
Aut pena eſt imponẽda ꝑ ſniam:⁊ tunc poterit pu
nire m iſtud ſtatutũ:dũmodo ſtatutũ nõ cauſet de
lictum de nouo:ſed diſponit circa illã ꝓhibitionem
a iure. Rõ diueꝛſitatis ẽ: quia nõ põt quis iduceꝛe
delicrũ de nouo in alieno tenitorio. Exemplum de
nocte paſſionis dnice cõſnetudo ẽ ut xpiani uadãt
de nocte ad eccliam eps unius loci ſub ceua pena
ꝓhibuit: ⁊ ſtante pꝛobibitione ſubditꝰ eppi qni ꝓhi
buit in dioceſi alteriꝰ epi iuit tali nocte ad eccleſiaʒ
ceꝛte tũc non põt puniri ꝑ iſtum epiſcopũ pꝛopriuʒ:
guia in illo loco ndi cõmiſit nõ erat delictum.⁊ hec
nõ. n ea. glo.ibi ſi crimen facile fuerit ⁊c̃. hec
glo. cõcludit ꝙ de crie leui alibi cõmiſſo põt iudex
domicilij cognoſceꝛe. qꝛ de gꝛani non poſſet. Sed
cõcinde melius poſt cal.hic ꝙ de quocũqʒ crimine
alibi cõmiſſo põt iudex domicilij cognoſceꝛe 2 pu
nire:nã ſicut ꝛõe pctus alibi geſti.⁊ ꝛõ̃ne ꝛei alibi ſi
te poteſt iudex domicilij cognoſceꝛe: ut in.c.dilecti.
de fo. compe. æ nõt. glo.in.l.fi.C ubi in ꝛem ac.et
ita 25 e« delicti:al foꝛus domicilij ſupeꝛflueꝛet. et hoc
ſpeciſice vr ꝓbari in.c. cum contingat.de foro cõ
pe.nõ ob. iura q̃ loquũtnr de ꝛemiſſiõe:qꝛ ꝛemiſſio
dʒ fieri ad requiſitionẽ iudicis delicti.un ſi ille non
curat requirere põt iſte punire.uel foꝛte pꝛeuenit ꝛc
quiſitionem. ⁊ maxie hoc pꝛocedit hodie ubi de cõ
ſuetudine non fit remiſtio. Et ponit bic cal. illã. q.
nõ. nũquid ualeat cõſuetudo in nõ ꝛemittẽdo. ⁊ con
cludit ꝙ in iudice dõicilij ſen delicti ualeat cõſnetu
do. ſy ĩ alieno iudice nõ ualet. Rõ diueꝛſitatis ẽ. qꝛ
p cãu delictũ nõ ꝛeãneat ipunituʒ:qꝛ iudex doiĩcilij
ut delicti poterit punire.ſʒ in ſo caſu delictuʒ ꝛema
net impunitũ:qꝛ iſte foꝝe qui tꝛanſtulit ſe ad alium
locũ nũqᷓ; iret ad domiciliũ uel locum delicii ⁊ ſic ſi
nõ fieꝛet ꝛemiſſio delictum ꝛemaneꝛet ipunituʒ:eꝛgo
cõſuetudo ẽ irrõnabilis.?æ ꝑ cõſeqns n pᷣſcri ptibiliſ
ut in. c. fi. de ↄſue.⁊ nõ bñ hãc.q.⁊? de hac remiſſi
one an ſit neceſſaria: ? qliter debʒ fieri.uide bonaʒ
glo.in. d. cle. paſtoralis. ⁊ plene exaĩo in. c.fi.de fo.
ope. Et inqꝙtũ glo.ĩ prima ꝑte alle.l.de militibys.

dic ꝙ ponit caſuʒ ſpalẽ ĩ milite.de eo tñ dicẽduʒ ut
nõt glo. in.l.magiſterie.C. de iuriſ.om.in.⁊ faciũt
hec ad.q.aliquis cõmiſit hic furtum. ⁊z cum ipſa re
furtiua tranſtulit ſe poſtea ad alienũ territoꝛium:nũ
qͥd poſſit puniri ꝑ illum indicẽ nbi reperitur cuʒ re
furtiua uſqʒ ad tpᷣs. Mar. cõis opi.erat ꝙ non:qͥa
ex aſſidua ctactione non oritur noua actio furti.
ſed Mar. i.l.ſi dñiuʒ.ff. de fur. tenuit contrarinʒ. ſi
cut enim ex interuentõe pſone oꝛit᷑ nona actio furti
ut i. d.l.ſi dnium.ita ex õctatione facta in nono ter
ritoꝛio.⁊ ꝑ illam opi. Mar.plurimi ⁊ plurimi bomi
nes ſunt ſuſpenſi.ſed modernioꝛes adhuc dicunt ꝙ
de ſtricto iure illa opi. Oar. non ꝓcedit Fran.
tñ de aretio illam opi.bar.fuit ſacutmus.⁊ dixit illam
ꝓbari in.l.inficiãdo ĩ.ꝗ. infans.ff de fur. bñ tñ fac
in ar. ſed non ꝓbat neceſſario.nec ulltra procedo.
q̃a opi.piculoſa eſt¶ Et in fi glo. ut clare ĩtelligas
hanc ultimã ꝑtem poſſunt plures elici queſtiões.pᷣ
ma qõ nunquid archiepᷣs ſeu alius ſuperioꝛ delin
quens in territoꝛio ſui iferioꝛis poſſit ab eo puniri
Secunda qõ poſitis eiſdẽ terminis nunqd icidat in
ſtatuiũ ̊ iferioꝛis. Lertia qõ nunqd ſtatuẽs incidat
in penam ſui ſtatuti ſi Zfaciat. Quarta qõ nunquid
par nel ſuꝑioꝛ in dignitate poſſit puniri ꝑ iudicem
delicti.æ multe olim fuerunt opi.ut nõ.in. c. ut aĩa
rũ de ↄſti.li.Vj.ꝑ Acchi.⁊ hic per cal. Jo.an.poſt
ea diſpurani ur hr̃ in regula cni lʒ.de reg.iur.li.vVj.
in mer. ⁊ cõis opi ſen concluſio ẽ iſta ꝙ ſuꝑioꝛ nõ
põt ligari a ſuo inferioꝛi nec etiã icidit ĩ ſtaturũ illiꝰ
qa regłꝛ inferioꝛ non iudicat ſuꝑiorem:ut ĩ.c.cũ ife
rioꝛ. de maio.⁊ obe.⁊ lʒ ſtamiũ habeat ni canonis:
iñ lex iferioꝛis eſt.un ſicut inferioꝛ nõ põt ſuꝑioꝛem
ſuũ oꝛetenꝰ ligare:ita nec ꝑ.l.ſuã.Cõcludo ergo ꝙ
conſtituens nõ incidit ĩ penam ſui ſtaruti:q̃a nõ põt
q́s ſeipᷣm ligare.nec ꝑ.l.ſuã.Circa ultimũ dicenduʒ
eſt ꝙ par uel maioꝛ ĩ dignitate ex quo nõ eſt ſibi ſu
perioꝛ põt puniri ab inferioꝛe:qͥa rõne delicti efficit
minoꝛ. ⁊? ibi cenſetur priuata ꝑſona.l.iij.ff.de offi.
pᷣſi.?⁊ ꝑ Inno.in.c.cũ inferioꝛ.de maio.⁊ obe.ubi
poſuit ad pᷣdicta unũ nõ dictũ ꝙ aꝛchiepᷣs deliqns
in epatu quẽ hʒ ſuus ſuffraganeꝰ ex diſpenſatõe nõ
põt puniri a ſuo ſuffragãeo:qͥa ſemꝑ ſuus ĩfeꝛioꝛ ẽ.
Bp eꝛ eo. Mãifeſtus raptor nuel
eccleſie niolatoꝛ ſi reſti
tuit uel de reſtituendo cauet in nita ⁊? in
moꝛte ad pniam ⁊ ad ſepulturam admittirt᷑. Si neꝛo
noluit canẽ cum poſſet ⁊ in moꝝe non poteſt clerici

eius ſepulture intereẽ ñ debẽt. ⁊ clerici itereſſẽtes nił

iniungentes pniam hanc diſpõem deponunt᷑ ab
offõ ⁊ beneficio.h.d.Et qᷓtuoꝛ ſunt ꝑtes.ſa ibi. ſi
uero. tertia ibi ꝗᷓ aũt.qrta ibi ꝙ ſi. Drima tractat
de ſatiſfactõe in uita uel in moꝛte.fa de ſatiſfactõe ĩ
moꝛte.tertia de nolẽte ſatiſfacẽ in moꝛte ſʒ ñ ualẽte
qu ena iponenda trãſgreſſoꝛibus. caſus zc.
5 pꝰ ex tex. ꝙ decedens i pccẽo rapie alicꝰ rei
eccleſiaſtice nõ dʒ admitti ad pniaʒ: nec debʒ fepeliri
ĩ cimiterio ſacro. Et idẽ eſt in quocũqʒ decedęete in
pccẽo moꝛtali.xiij.q.ij.i.c. ꝓ obeuntibus.⁊.xxiij.q
vV.placuit ſed ſpãlitas ĩ raptoꝛe manifeſta eſt:q̃a lʒ ĩ
moꝛe ipm peniteat. ex quo mñ nõ ſatiſſfacit licet nõᷓ

muoſifut nin 4

S
mmilir inli rui
llov in hnn the c ſit i
juas mmib c bo⸗h⸗
hamni nſim. li⸗
otonis pini en icis i⸗
õ
ſeni n de rucnathli
elodme miſün doin
ſoaAicde i caſcertei
n whu poſtiüͦeſ ad denon
ho hot hic eſiwe mninit an
i, becfein ni oo ceps poſt
een enn
cbies r'rai onad
lbtin. (u onimt
tcin fisſethi mn aegr i
Inmnt einn chl ſinmn cor
upim nonunctn hoe cinmun
D
ungtainſili pnn üm
lisaiſmid ſobſ Neho
ſtinſepigii ſimnſige,
lniglille nf denſn
H
nue ia unt hſch⸗ ti
ifneiin ioj ai u,
vlde in tve/ amnmi,

enmgnn
nſ n n ſt effn

opſhop⸗
muſhnni⸗ —

ünlin ninnone t
fiſen de⸗ W
türgetedingi,

nnc in Unie iri N

Denikn dina⸗
hißz ſeaſis nnie e
mninik innin ei
l engis ollrpp nnimn
emnmns mit iti⸗
nugönmii,mnis ii
Mair. Munnöunanid
r oſt onig incen
Im oplot ö inc lt gin
rdedl Ponn ol
haaiAlic.
ntndnſiſncfrer
noi e eiäicitiſmäſ
nvdicn ſpiorenmritciſe
ehſanii penti anons
ſn innm ni dor ipom
plbi Ciſb
mmn ii umngy
Hi Cruthini diendg
ninrg gonocſſiſt
forih inr llitfi
mn ſonliicſ iſi.
icine dt in
ig rhie is
inenig iiniin
waglguin
MMitſronpmrui
e att uun il
ccan un : in

munni ven
nnnl Cenic
Mn ineſeies
ien Ceponont 4
r ſpon Ccpo 1

De rap. 2 incẽdia.

poſſit: tñ clerici nõ debẽt intereſſe ſepulture iſtiꝰ:qð
ſecꝰ arbitꝛoꝛ in alijs delictis: qꝛ iſta eſt pena qñ nõ
dʒ extẽdi ad alios caſus.de pe. di.i.pene.nã regulłr
ex quo quẽ penitet Iʒ nõ poſſit ſatiſfaceꝛe. m abſolu
tus ẽ a pẽcato:ut in.c.cũ tu.de uſu. ſʒ in odiũ rapie
ſpaliter ſtatuit᷑ H. ¶ Irẽ nõ. ꝙ lʒ dimittat peccatuʒ

data ↄtritiõe ſi ablatũ reſtitui nõ põt: ur ĩ.c.cũ tu. Pp

alle. tñ pena pcci nõ remittit.vñ ĩ penã h̊ cleꝛici non
debẽt itereẽ ſepulture qn noluit ĩ moꝛte ſatiſfacẽ: ſʒ
nõ potuit.nõ mñ h̊ ẽ ſufficiẽs pẽa ſʒ puniet᷑ purga
toꝛio:niſi h egiſſet pniã ↄdignã. nã q̃ agit ĩ ̊ ſecu
lo pniã ſufficiẽtẽ nõ punieĩ ĩ pnꝛgatoꝛio: quia non
uult deꝰ quẽ bis iudicari.xxiij.q.v.in.c.quid eꝛgo
7 eſt ̊ uulgares dicẽtes ꝙ oĩo dʒ quis trãſire P
puigatoꝛiũ.qð eſt falſũ ui pdixi.vñ dʒ quis conaꝛi
ut agat pñiaʒ h: 2 fac ↄ illos quibꝰpnĩa iponit p ſa
ceꝛdotẽ dicũt ſe nõ poſſe facẽ. debẽt.n.ſcire ꝙ ſi ñ
puniũt᷑ ̊ ſufficiẽteꝛ puniẽt ĩ purgatoꝛio.de quo peꝛ
hoſt. in ſũma de pe. ⁊ re. in. . ? an ficte.v.qͥ eꝛgo
ſi aliqs. EE nõ. ꝙ a publico peccatoꝛe nõ dʒ ſa
ceꝛdos recipeꝛe elimoſinãꝗ ne nideat ipſum fauere in
delicto ſuo.põt t hoc eſſe ſpãle ĩ raptoꝛe:ſʒ geneꝛa
li᷑ de alijs peccatoꝛibꝰ uide bo.gl.. de deci. ex trãſ
miſſa.⁊.xiij.q.i.in ſũma. ltio nõ. penaʒ clerici
cõmittentis rapinã ſeu ꝑticipis ĩ rapia.dʒ.n.deponi
iꝛrecupeꝛabilit᷑ ab oꝛdie ⁊ ẽt pꝛiuari bñficio. 5
queꝛo q̃ꝛe tex. diẽ irꝛecuperabilit cũ depo ſuꝰn qᷓ; re
cupeꝛet oꝛdinẽ amiſſũ:nã vᷣpoſitio eſt ꝑpetua ſuſpẽ
ſio ad tpᷣs ur ĩ. c.at ſi clerici de iudi.So.dicit Jo.
an.ꝙ H̊ vᷣbũ poſiiũ eſt ad denorandũ ꝙ epᷣs ꝓpꝛiꝰ
nõ põt hũc reſtituer̃.exquirit̃ eꝛgo pape diſpenſatio
in beneficio tñ puto ꝙ epᷣs poſſit diſpenſaꝛe:ut ĩi.c.
ſalõitane.lxiij.di.uide bonũ tex. in. c.ij. de cle.png.ĩ
duel. ubi eps diſpẽſat cũ homicida in beneficio.= ni
de qð ibi dixi. ¶ Sed pꝛedicia ⸗ ) tex. opponit
de.c.in l̃is.j.e.ubi non denegat᷑ ſepultura ex quo
in morte penitet.cõit᷑ ſoluunt doc.ꝙ gᷣrium ꝓcedit
in ꝛapina nõ manifeſta hoc.c. in manifeſta. æ hoc uẽ
uelle tex. ibi manifeſte fuerit depꝛehenſus ⁊c.nã deli
cta notoꝛia ſaltẽ ꝓpteꝛ exemplũ magis puniũtur ne
multis craſſantibꝰ locꝰ ſit exeplo.l.aut facta.ff. ð pe
nis.⁊ in.l.capitaliũ. famoſos.e.ti.= inc. qqᷓ;. de
uſuris.li.vVi.⁊.c.qꝛ..de uſur n glo.ij. in fi. ab
bas dicit ꝙ ſi delictũ eſt manifeſſũ öᷣnegatur pñia ĩ
totũ.⁊ ita loquit᷑ h̊ ſi eſt occultũ ꝓcedit ↄriũ.tutins
eſt iñ ſm eũ nt ĩ oĩ caſu admittaĩ pnia de alijs deli
ctis. Vel dic ſm hoſti. ꝙ ſolẽnis pnia denegat iſtis
⁊ iductũ eſt hoc ad tenoꝛẽ iſtoꝝ raptoꝝ. iſta opi.
eſt mitior.utraqʒ tñ opi.poſſet ſubſtentari.⁊ ̊ ẽ ad
teꝛroꝛeʒ iſtoꝝ raptoꝝ:ut nidentes ſe ſperni ? reſpui
a pnia iducant᷑ ad reſtitutionẽ.? ðᷣ ſolẽni pnia nide
qð nõ.in.l.di.in capite.⁊ ꝑ hoſti.in ſũma.de pe. et
re.i. . utz Vbis pᷣlibatis. ¶ In gl.i. v. pap ꝓdeſſe
i fi. nõ. bñ glo.qꝛ ſolʒ allari. facitꝓ his qui moꝛiũ
tur poſt cõfeſſionẽ: nec nalẽt agere pniam. certe ex
quo nõ fuit h̊ͥ ꝑacta pagetur in puꝛgatqꝛio. xxv. di:
qualis. ?.xxiij.q.v.qͥd ergo:æ idẽ dicendũ ubi pniĩa
ipoſita ꝑ ſacerdotẽ nõ fuit cõdigna.facit quod nõ.
de pe. di.i.in.c.menſurã.⸗ inq;tum glo.dicit ꝙ pꝛo
quolibet peccato debetur duplex pena. tempoꝛalis

ff. ad.l.rodi. de iactu.

? eterna.credo ꝙ melius dixiſſet ꝙ ꝓ peccato moꝛ
tali debetur pena eterna.xxv.di.c.unum oraꝛium ⸗
in. c.defleat peccator.j.de regu.iuris ſed illa pena
eterna in penitentia ↄmutatur in penã tẽporaleʒ:qꝛ
ſacerdos imponit ſibi penã tẽporalẽ.⁊ ſi non pagit
h penitentiam temporaliter peraget in purgatorio.
Et aduerte qꝛ iſti q̃ quotidie puniuntur ꝓ eoꝝ de

fictis a iudice ĩ foro ↄtẽtioſo nõ puniẽt iteꝝ a deo

ſi ipos penitet hic: ⁊ recipiũt penã patiẽter: dummõ
pena ſit ↄdigna peccato qꝛ ex quo puniti ſunt ꝑ iu
dicem terrenum ſufficienter non debent puniri per
iudicem celeſtẽ.ad hoc uide qdðᷣ nõ.in palle.c. quid
ergo. ¶ In glo. in vᷣbo ſa epulture:ſʒ cimiterium eiſ
non denegatur. ʒ qͥ dʒ ↄtra. Conclude latius 2 clari
us ꝙ aut deceſſit quis in peccato rapine nec penitu
it:⁊ tunc etiam cimiterium ſibi denegat᷑:qꝛ deceſſit ĩ
peccato mortali:ut pᷣalle.c.placuit.=.c.pro obenunti
bus pᷣalle. Aut penituit ipᷣm in morte ⁊ ſatiſfecit:⁊
tunc ex toto conceditur ſepultura. æ clerici debẽt int᷑
eſſe. Aut penituit ĩ morte ſed non potuit ſatiſfacẽ.
? tunc terra cimiterij non denegatur ſibi:ſʒ clerici nj
debent intereſſe ſepulture:⁊ ita ꝓprie loquitur terti
us caſus huius.c.⁊ iſta interpretatio tanq; benigni
or tenenda eſt:ut in.c.odia.de regu.iuris.li.Vj.⁊.l.
penul.ff. de penis. Abbas.

Kcõicationi Excõicaꝛi debent

qui capinnt uel
ſpoliant fideles ex iuſta cã nauigãtes. h. d.
M excõicati ſũt ſpoliãtes naufragiũ patiẽtes niſi
ablata ꝛſtituãt. h. 2. Et due ſũt ꝑteſ ꝓut duo ſũr dẽa
fa ibi. illi ẽt. Nõ. pꝰ ex tex. ꝙ capiẽtes ſeu ſpoliãtes
mercatoreſ ł alioſ ex inr cã itierãteſ ſeu nauigãteſ:ñ
ſũt ipſo fcõ excõicati:ſʒ debẽt excõicari.ↄcoꝛ. xxiiij.
q.iij.ſiqſĩ romipedas.hodie tin iſti pirate excõicant
ſolẽniter ab ore pape ter in anno ¶ Motra ꝛ ne
gociatio ẽ iuſta cã ⁊ honeſta nauigandi ſeu itineran
di.⁊ que proprie dicatur iuſta negociatio.dic ni hxʒ
norabiliter.lxxxviij. di. eijciẽs.=.c.qm.⁊.xiiij.q iiij
quicũq; atiquid ꝑ Inn.in.c.i.ne cle.uł mo ¶ Itẽ
nõ.·ʒꝰ ex fo dẽo ꝙ ſpoliãtes naufragium patieñtes
magis pnuniunt᷑ ꝙᷓ; ſpoliantes nauigantes.naʒ cõtra
iſtos non feꝛt excõicatio ipſo facto.ſʒ dicit ipſã ferẽ
dã iĩ fa parte excõicatio fert ipo facto:dũ tñ ꝓcedat
admonitio: debeãt ablata reſiituere. Sed an ſit mo
nitio neceſſaria dicã.j.cũ glo.fi. glo. pennl.
ibi ſunt ipſo iure excõicati.hec referas ad ſecundã
paꝛẽ.c.ut.S.dixi.Et nõ.ex hac glo.iũcio tex. ꝑ
hec uerpa noſcat ſe excõicationi ſubiacere ꝙ fert ex
cõicaꝰ ipſo facto.⁊ nide ꝙ nõ.i.c.i.de iuriur.li. vi.
In eadẽ glo.ibi in quadruplũ. æ bodie de iure
anc. aucta eſt iſta pena: qa 3 iſtos inducit̃ pnblica
tio bonoꝝ ut in aut᷑.nauigia.C. de furtis. An tam
aliquo caſu ſit licirum cape res naufragij ſen res
ꝓiectas cã nauis aleniande.dic nt dixi in.c. cum di

lecti. de accu. ¶ Et in fi. glo. bec.l.alle.ĩ glo. nõ ꝓ
bat id ad qð alle.ſed melius facit.l.nauis honuſte.

In glo. fi. in fi.nõ ſinglr
glo. iũcto tex. ꝙ ubi pea ponit᷑ negarine ipᷣo iur pe
na nõò intelligit᷑ iflicta niſi pcedat pᷣma admonitio.

4q 3

——

De rapt

nel falté moꝛa in non faciendo: 7 glo. ̊ non firmar
pedes utrũ prius ꝛequirar̃ admonitio.ſed Jo. an.
ſuꝑ tex. tenei admonitionẽ neceſſariã.? ꝓ hac opi.
faẽ theorica Inn.i. c. extirpãde.in.O. qͥ vo. ð pᷣbẽ.
q̃ ſolet multũ allegari. dicit eniʒ ihi Innocẽ.ꝙ ubi
pena apponit᷑ negatiue ſine determiatiõe temporis
ad hoc ut incurrat᷑ pena ꝛequirit᷑ admonitio pcedeſ
Exẽplũ lex dicit qcũqʒ non fecerit ꝛeſidẽriã ſit excõi
tus ꝛeqrit᷑ hoc can admonitio ſʒ eũ:qꝛ nobis ẽ oc
cultum an fecerit ꝛeſidentiã: an habuit inſtam cauſã
non ꝛeſidẽdi. ſed peꝛ admonitionem cõuincitur: ſec⸗
qn pena apponitur affirmatiue niputa quicũqʒ tali
hoꝛa itraueꝛit eccleſiã ſit excoicatus.non enim tunc
ꝛeqri᷑ admonitio fʒ eũ.ꝛ2õ ẽ: qꝛ fm leges non facta
latent. ſʒ facta ſe maĩfeſtãt. ⁊ naler multuʒ illa theori
ca pꝛo intellectu ſtatutoꝝ. Sed ego in ꝛepetitione il
lius.F.qui neꝛo.n fui ſecutꝰ ſimplicit᷑ illã theoricaʒ
ſiz ↄcluſi ꝙ quo ad deũ pena ẽ ↄmiſſa ipſo fẽo qð
in moꝛa:nã quo ad deũ ceſſat 25 Inno. qꝛ apud
deũ nihil latet.⁊ id qð ẽ ceꝛũ nature eſt ceriuʒ legi
ſed quo ad eccleſiã militantẽ poſſet illa theorica ꝓ
cedeꝛe. ⁊ hoc caſu ꝛequiriĩ admõitio.⁊ ſic poſſz iſta
glo. ꝛeduci ad cõcoꝛ. nt admonitio ſit neceſſaria qꝰ
ad homiues. ſʒ ſola moꝛa ſufficit qno ad deũ.⁊ teñ
menti hãc glo.ſic ĩtellectã inncto tex. rns ex
pꝛedictis ⁊ ex tex.eccleſiã habeꝛe iuriſditionem ĩ lai
cos publice delinquẽtes maxime contra nauigantel
7 itinerãtes:æ neufraginm patientes cum ſint quaſi
miſerabiles ꝑſone fac qð nõ. Inn. i. c. ſignificãtibꝰ
ð̊ offi. delega. Et nõ. ꝙ ubicũqʒ eccleſia excõicat hʒ
eo cãu iuriſditionẽ.ſic etiaʒ poſſet ĩponeꝛe aliam pe
nam: ?æ eſt ualde nõ. dictũ lapi in allegationibus ſu
is: ⁊ dico in. c. cum ſit generale.de fo.cõpe.Abbas

N archiepiſcopatu.
x pricipis delegatiõe poſſunt pꝛelati de
raptu ⁊ alijs cribꝰ iudicar̃:penã iñ ſãgnis ĩfliger̃ ñ
pñt.h.d. Cõis diuiſio. fa ibi cõſultatiõi que diſtin
guit ? ſm nnũ mbiũ ꝓſeqt ibi ſi vo. caſus ⁊c. Mõ
pꝰ ex tex. ſʒ nnũ itelleciũ ꝙ abnti femis ⁊ maſcul in
dicãtur a pari.?æ ꝓ hoc nide bonã glo.que hoc ſen
lit ĩ. c. oẽs canſatiões.xxxij. q.vij.⁊ facit oð bẽiur
in auc. ui nõ luxuriet᷑ ð nãam ¶ 2 nõ.ꝙ de iure ca
nonico pñt delegari cauſe criminales clericis. et ad
hoc ſolet allegari iſte tex.ſʒ nõ multum facit:qꝛ loꝗᷓ
tuꝛ in ꝛege:⁊ hodie iſti ꝛeges cõiteꝛ pꝛeſcripſerũt ſi
bi iura pricipis.facit qðᷣ nõ Inno. in. c. eum te ðᷣ ꝛe
iudi.æ in.c.ꝑ ueneꝛabilẽ.qui fi.ſint.legi de bac mã
dicã in. c. qð ſedes de offi. oꝛdi. 4 ʒ nõ. cleꝛicos
poſſe conſtitni delegatos laicoꝝ.qð uidet᷑ Z. c. te q
dem. xi. q. i. Sʒ põt diceꝛ ꝙ iſte potar admitti:quia
oceꝛnebat fanoꝛeʒ aie. Sʒ ꝛegłarit᷑ ʒʒ clerici ſit capa
ces inriſditionis ſen delegatiõis:non tñ deberẽt ac
ceptaꝛe. qdð plenius dico in.c.ij. S. de iudi.¶ ¶ Vltio
nõ iudicẽ eccleſiaſticum nõ debeꝛe imponeꝛe penam
coꝛporis afflictiuã ita ꝙ nõ trãſeat in nidictã ſãgui
nis. ſine eꝛgo ſãguĩs effuſiõe licite põt ĩponi ꝑ eccle
ſiaʒ pena coꝛpoꝛalis ut h̊ ⁊ in.c.i.S.de calun.⁊ nide
qðᷣ nõ.i.c.ad audiẽtiã.j.de erimi.fal. n glo. in
vᷣ̈bo pecuniaria in fi. nõ. bene glo cto tex. eriã

ori. 7 iucendia.

iudex delegatus põt ↄmutare penam ultimi ſuppli
cij. in penã pecuniariam uel aliã tpalem.de quo dic
ur nõ. in. c. licet. . de pen ⁊ dicit h̊ hoſti.ꝙ ubi ſub
eſſet ſcãdalũ nel nõ ſubeſſzʒ cã ↄmutãdi:uel ubi agẽi
ad penã legalẽ ꝑ accuſatõeʒ tũc nõ dʒ fieri iſta com
mutatio.·facit.l.iij.in fi.C. ne ſacrum bap.⁊ nõ bñ
bec dicta ꝙ ubi agit᷑ ꝑ accuſatõeʒ ad penã legalem
nõ põt fieri ↄmutatio pene.æ optime facit illa.l.iij.

¶ Ne ubi ſubẽ ſcãdalũ i ↄmutatõe uel ñ ſubẽ cã ⸗9

mutandi. ⁊æ ſic debʒ intelligi.l quid ergo.in..pena
grauioꝛ ff. de his ꝗͥ no. infa.æ.l. hodie.ff. de penis
cũ ſi. ¶ In glo. fi. ibi qð Iʒ fm canones ⁊c̃. Mõt
hec glo.intelligi dupliciter.pꝰ qa fᷣm canones licitũ
eſt pᷣlato hnti iuriſdictõeʒ ipalem cõmiuẽ cãm cꝛimi
nalem:Iʒ ueniat imponenda pena moꝛis. ? hoc bo
die clarius ꝓbatr in. c. fi.ne cle. uel mo. ¶ 2 mõ põt
itelligi ꝙ ſm canones pñt ↄmitti canſe criminales.
ſed de hoc dic ut plenius dicã in. d. c. ꝙ ſedes.de
offi. oꝛ. ¶ Et in fi. adueꝛte qa Iʒ hec gl. geneꝛalit in
telligat illã aut. quidam tñ ut Ja. de bel. ibi dicunt
eã nõ ꝓcedẽ indiſticie ſcᷣm ius ciuile:ſed dʒ intelli
gi qñ ꝓficiſcit᷑ iudex de neceſſitate.nel eniam anteq;
intret ꝓuinciam:⁊ ſic non coꝛigunt᷑ leges antique.
¶ Ex gl. opp. ð tex. qa ur ſibi Srius.nã pꝰ dicit q
ilſi prelati recipiebãt iuriſdictioneʒ ex delegatione.?
poſtea dicit ꝙ iſta crimina committebant᷑.. inriſdi
ctionẽ eoꝝ. So. dicũt doc. ꝙ cõmittebanĩ. . iuriſdi
ctionẽ eoꝝ.iſ.ſpũalẽ.uñn ipᷣali᷑ nõ poteꝛant ſuo iure
cognoſcẽ.ſʒ ex delegatione.⁊ ſic ſentiũt coĩter doc.
ꝙ plati non uẽdicãt ſibi inriſdictõeʒ iure ꝓprio ẽt
ĩ caſibus hic expᷣſſis. (Sea aduerte qͥa Inno. ſen
ſit Zriuʒ ĩ. c qðᷣ ſuꝑ his.de noto ubi dicit ꝙ eccleſia
hʒ iuriſdictõeʒ in ifideles peccãtes S naturã.nam ſi
cut deus tales puniuit ut geneſis.xix.ita uidet᷑ ꝙ ni
cariꝰ ſuus poſſit.⁊ ꝑ ↄñs etiã pᷣlati qui ſunt aſſũpti
in pteʒ ſollicitudis. uñ placet mihi illud dẽm. ? põt
dici ꝙ ſit locus poccupatõi:ut de hoc poſſit cogno
ſcere tã ſecularis q; ecclaſticꝰ. ? ꝓ hoc tex.in.c.cle
rici. I. de exceſ.pla.in fi.ubi eccleſia mandat laicos
ob hoc delictum excõicari.ergo uendicat ſibi iuriſ
dictõeʒ iſio cãn ꝑ ea q̃ dixi.S.c. ꝓxi. Sed de facto
non exercent pᷣlati hãc iuriſditionem.⁊ iõ forte reci
piebant h̊ delegationẽ:poterant tñ iure ꝓpᷣo ut.S.
dixi¶ ¶ Miio qꝛituꝛ qꝛ tex. dicit ꝙ ſi exceſſuſ fuerit
ita grauis ꝙ debeant ſuſtinere penã mortis ⁊c.qñ
dicatur exceſſus grauis. So. põt dici grauis ſcᷣm
doc.qñ iſti procedebant ad homicidium:uel quan
do imminebat ſcandalum in ↄmntarione pene.nel
quia agebatur ꝑ accuſationẽ 63) penã leg. Abbas.
. . ncendiariꝰ eccleſie
litteris. in morte penitens =
bſolurꝰ in cimiterio ſepelitur:æ hẽdes cõ
pellũtur ad ſatiſfaciẽdũ. Cõis diuiſio. fa ibi.⁊ here
des. ota primo ex tex. ibi diabolo inſtigante.
ꝙ pcẽm dr̃ cõmitti diabolo inſtigante.⁊ fac pro cõ
ſuetudine iſtoꝝ iudicuʒ ↄdẽnantium de aliquo delic
to. peccatum enim ↄmittit᷑ tribꝰ mõis ꝑ ſuggeſtiõeʒ
q̃ fit ꝑ diabolum.per delectationẽ ꝗ fit ꝑ carnẽ.⁊ ꝑ
cõſenſum ꝑficitur ꝗᷓ fit ꝑ ſpm.⁊ de his.vj. di..ſed
penſandum. ¶ 2 nõ ꝙ ꝓ̈tũcũqʒ peccatori in nita

õ
nitraulſuſt Hini
imorcelr din ui ſi
ino m q flrg inmui
vonto wardfu iuch
lucichi na o ijt .
nons clſix ce le bol
pelialeig i i lud con
pcb gegde ndi
inſnegzdor dieicinſwe
piodidran warend raniwerin
Id g cerdd dcheir mnache

Gebeinleyeinii mieno: in
Ereiminimt
ſonut bedi enei de inre ane
Njaniuln nirs berecianus/

anij cſenuluũ mniſr/C,

Gurmiſenir ci ſug. G ac
Panc ijck ina l. i
Eeleiscöſio ti enen oppotiti a
ſe botesſtentimnenmrüͤſt no⸗

alco Gfmnialnfuutmn
„„„
mnniſlesrmmihe

ncongmilpes miane
lrſbi us nih diet
ſtiongg detgnione⸗
im Conmiutdeni inrici
WgGnintmi ſinſci
mii Nddrenn i ine
SoneAcſentintöerdor.
tſbiiarlclnos ine ppid e
San i Fon
de bianttii
Ascismi uni
rnuſs nr initiui
vauotn an inraſini
Narnbillc dint ho
emcebochoſſtegeo
da Pdor rn
miadtnnninin ld⸗
ringovenäcn idiin
lizc n uin
imſhunmtiſn
ni i

¶ De rap. 2 incédia.

nõ d,y in fine moꝛtis pnia denegaꝛi. ? ſic nidet᷑ ꝙ et
in fine moꝛtis pnia põt eſſe fꝛuciifera Augꝰ m diẽ
ſe dubitare utrũ ĩ fine quis poſſit ſaluari: qꝛ quaſi
ipoſſibile eſt ut in fine poſſit peniteꝛe.2= potiꝰ ipſe re
linquituꝛ a peccatis qꝙ; ipſe relinquat peccatũ. unde
multos decepit ſerotina pnia. æ nide de his de pe.
di. vij. ꝑ totũ maxie ĩ. c.ſiquis poſitꝰ.= in.c. nullus
in. S. fi.ſi tñ recte penitet ſperãdũ eſt de eo bonum
.l.di.ponderet maledictꝰ m hõ qui peccat in ſpe.
5 nõ. ꝙ defuncto abſoluto a pᷣſbyteꝛo 2? nõ nalẽte
ſatiſtacere ꝓpt᷑ caſuʒ mortis heredes pñt cõpelli ad
ſatiſfaciẽdũ: æ quotidie allegat᷑ iſta la:ꝙ de iure ca
nonico heꝛedes tenent᷑ ex delicto defuncti:lʒ nihil ex

illo ölicro ꝑuenerit ad heredes:⁊ ſic ſolet notari di

neꝛſitas inteꝛ ius canonicũ æ cinile.nam alind eſt de
iure ciuili:ut in.l.unica.C. ne ex delic.defun.iſia iñ
diuerſiias mihi non placet: ut plene dico in. c. fi. de
ſepulturis.æ..aliquid dicã. Hõ. quarto caſuʒ ĩ
quo iu dex eccleſiaſticꝰ hʒ iuriſditionẽ in laicũ here
dem ur cõpellat eũ ad ſatiſfaciendũ ꝓ defuncto.
Vltimo nõ.ex fi. ſe ꝙ cõtumacia heꝛedũ ĩ nõ ſatiſ
ſaciendo nocet defucto:nã fuit defunctꝰ i culpa i nõ
ſa iſfaciẽdo ĩ nita ðᷣ quo aliqd. . n gl. ij. ibi et
effꝛactoꝛes eccleſiaꝝ ⁊c.de hoc dic meliꝰ ut nõ.i.c.
coqueſti. alle.ĩ gl.ij. nã illud. c. loquit̃ de effꝛactoꝛibꝰ
ſpoliãtibꝰ.de quo ibi dicã. ¶ In glo. in vbo ſepeli
ri in fi. uel fʒ doc.ibi delictũ fuit manifeſtũ h̊ nõ. nk
ibi obſtinata mẽete nõ reſtituerũt hic ſecus. Itẽ hic
nõ dr̃ ꝙ clerici debeãt intereſſe ſepulture:ſʒ tãtũ
debeãt ſepeliri ĩ cimiterio: æ ita diſtingue ut ibi dixi
Er g mm. o. iuxta facultatẽ ĩ fi.nõ.gl.q apꝑuiſſime
ſentit heꝛedẽ ieneꝛi de inꝛe canonico ꝓ delicto defũ
cti etiã ultra niꝛes hereditarias ſi non confecit iuen
tariũ.æ ſic multũ extẽdit.l.fi. C. iũ delibe.= doc.
cõiter trãſierũt cũ iſta gl. Sed aduerte ſubtilius: qꝛ
Jo. an. in. c. qᷓꝙᷓ. de uſuris.ii.vi. in nouella.⸗ Fre.
de ſenis cõſilio.xi.tenent oppoſitũ concludentes
ſiue heres fecerit innentariũ ſiue nõ: nõ tenetur ex
delicto defuncti nitra facultates hereditaꝛias:nã ius
canonicũ iducẽs hãc equitatẽ S rigoꝛẽ iuris ciuilis
ut heres teneatur ex delicto defuncti nolnit obligat
beredẽ ultra nires heꝛeditarias.ↄcuꝛret eniʒz duplex
rigoꝛ:qꝛ obligaꝛet᷑ ultra nires hereditaꝛias.⁊ teneꝛe
tur ex delicio defuncii ↄ nõ.in.l.i. C. de do. ꝓmiſ.
7 ꝙ hoc intellectu facit iſte tex. in eo ꝙ nullã metio
nem facit de iuẽtario. mãdat eni heredẽ ↄpelli iuxta
uiꝛes heꝛeditarias.æ hec lec.ſatis nõ.eſt æ tenenda.
intelligẽdo qꝙ ſpãle eſt de iure canonico ut beres te
neat ex delicto defuncti ſm ꝙ tenet cõit canoniſte:
ſed ut dixi nõ puto aliquã ſpãlitatẽ ĩ ĩter iſta dquo
inꝛa ut plene dico in.c.fi. de ſepul.nam bhic iſte in fi
ne accepit pniaʒ ⁊ fuit abſolutꝰ ab excõicatione ᷣm
foꝛmã eccleſie.ergo ꝓmiſit ſaceꝛdoti de ſatiſfaciẽdo
? ex eo ꝙ expreſſe nõ ꝓmilſiſſet: ex quo tn ipſũ peni
mit ur̃ mãdaſſe heredibꝰ reſtitutionem: qꝛ qni nult
unuʒ uult oĩa ſine quibꝰ illud eſſe nõ põt: ut i. c. pꝛu
dentiã. 7. c. pterea. offi. dele. z. l. ad rẽ mobilẽ. 2.l.
ad legatum. ff.de pꝛocur. cum ſi. ⁊ ſic heredes bic
non tenentur ex puro delicto ipſius defuncti. ſed ex
diſpoſirione ipſius defuncti. 2 ita intelligit gloſa

fi. in. e. a nobis de ſen. excõ.iſtuʒ tex. unde papa hie
mandat ſi res ita ſe hʒ.i.ſi fuerit abſolutus.⸗ ĩ hoc
caſu loquuntuꝛ omnia iuꝛa canõica qᷓ mandant he
redẽ cõpelli ad ſatiſfaciendũ ꝓ defuncto: nt in. c. ꝗ
nobis. ]. de ſen. ex. æ palt. c. fi. ð ſepul. ſic iſto caſu
eiiam de iure ciuili debʒ teneri heres. ſecus ergo eſt
ubi delinquens nõ recepiſſʒ pniam:nam tunc beres
nõ cõpelleretur:nã ceſſaret rõ poſita in fi. c.= rõ ſu
periꝰ ale. æ h foꝛte caſu poſſet ꝓcedere iſta glo. ut
ſi heres nõ ↄficeret iuramentũ teneat᷑ in ſoſidũ cum
obliget᷑ ad ſatiſfaciendũ ex diſpoſiriõe de ucti: 2 ſic
nõ ꝓcederet dictũ Jo. an. æ frede. ¶ In gl. fi. ifi.
nõ. bene gl. iũcto tex. ꝙ bona hic ꝓmiſſa ꝓ defũcto
Iʒ nõ ualeãt quo ad eũ liberandũ a pena eterna: qꝛ
ibi nulla eſt redemptio. iij. q.ij. ips. ⁊ nõ.in. c. cum
marthe.de cel.miſſa.tm pꝛoſunt bona quo ad ipalẽ
ſatiſfactionẽ: nt. xiij. q.ij. aie vᷣfũcroꝛũ ubi bonꝰ tex.
tnõ. ꝙ hẽs nõ ſatiſfaciẽdo p vᷣfũcto pſtat cãʒ
ut maioꝛi tpe defũctꝰſtei in purgatoꝛio.nã fnit ipſe
ðᷣfunctus in culpa in non ſatiſfaciẽdo in nita: ut hic
colligitur ſi ĩ littera hẽtis naleat:qꝛ refertur tũc ad
defunctũ. ʒ aliqd habẽt vbũ naleãt: ? tũc refertẽ ad
heredes: nã heredes peccãt in non ſatiſfaciẽdo:iõ ðᷣ
bẽt ↄpelli ut naleãt liberari a pcco.æ prima ſa cõi
or eſt. EE glo. op. ð tex. de. c. ex ꝑte. . de. . ſig.
ubi excõicatus ꝓ offenſa manifeſta non dʒ abſolui
añ ſatiſfactionem. ergo p̃ſbyter iſte nõ debebar ab
ſolueꝛe ſatiſfatione nõ pᷣmiſſa. So. Gof. H quẽ cõit
uidẽtur ſequi doc. ponit ſolẽnẽ limittationẽ ad ills
c. ut ꝓcedat qñ quis abſoluit᷑ ĩ uita:ſʒ qñ in mor
te ſufficit ꝓmiſſio de ſaniſfaciẽdo:qꝛ timetuꝛ ne cito
moꝛiat᷑ i pcco.ſicẽ in ſimili dicimꝰ ꝙ penitenti ĩ mor
te nõ eſt iponeda pnia ſʒ inoteſcẽda: ut in. c.i.xxvVi.
q. Vij. En queꝛit᷑.quid ſi iſte moꝛte pꝛeuentus
nõ fuiſſet abſolutus:apꝑiſſent tñ ſigna cõtꝛinionis.
doc. dicunt ꝙ idem dicenduʒ 2 bene per. c. a nobis
j.de ſen. excö. Abbas.
Kaptus nõ dicitu⸗
B m cauſa. nbi nolẽs pro mẽi
monio abducitur. Raptoꝛ tamen cum ꝛa
pia mr̃imõiũ ohẽ põt z poſt ↄſũmatõem marrimo
nij alter ſine ↄſenſu alteriꝰ religionem ingredi non
põt. h.d.cũ ſe. Oiuidit nam ĩ prima parte ponit de
ciſa ↄſultatõ.ꝛꝰ rñſio.ibi reſpondemus.ꝗᷓ rnſio tria
fac. nã pꝰ rndet de rapto cum ꝛedditione canſe. ſcdᷣa
ibi pfea de ingreſſu et cãʒ ꝛeddit tertia de utroque
ↄcludit ibi nõ ergo.caſus zc. 5 p rapt
prie dr̃ cõmiiti nbi mulier rapitur cã libidinis exer
cẽde:ſecꝰ ubi cã mrimonij obẽdi.⁊ hoc nbi priuns
p̃ceſſit tractatꝰ de mrimonio.? in boc mulaum iſte
tex. eſt nõ.æ multum iudicio meo iſte tex. deuiat ꝗ
l. unica. C. de rap.uiꝛ.nã ibi raptꝰ dẽ cõmitti etiam
cum ſpõſa de futuro.z hic.tex. aperius innit oppo
ſitũ æ ualet hodie ad multa maxime in pena que im
ponitur raptoꝛi:æ applicatur rapte:ut preſuppoſite
bodie ꝙ illa pena locum babeat ut nõ. gl. in. c. cum
fin leges.de here.ii.vi.tamẽ ubi pꝛeceſſit tractatus
mimonij raptus ſubſecutꝰ nõ dẽ penalis. ut innnit
bec laa æ in hoc ſtandũ eſt potius iuꝛi canonico qÿ
ciuili.argu.in.c.penul.æ ulgr.de ſecun. nup. z quod

De raptori. z incendia.

nõ. in ꝛegnla poſſeſſoꝛ de ꝛegulis iuris libꝛo. Yj.
NMõ ꝛ ꝙ mr̃imoniũ dẽ pfectũ poſt cõmixtioneʒ car
nalem. ga Zrio ſenſu antea nõ dẽ ꝑfeciũ qð nidet᷑
g nõ ·in c.ex publico.de cõueꝛ.coniuga ⁊ S.c.ij.de
ſpõſa quoꝝ. Sʒ iſtũ tex.intellige qð dicit̃ ꝑfectũ.ſ.
quo ad ſignificatũ: ut in. c.debitũ.de biga.et ni am
plius nõ poſſit diſſolui ex quacũqʒ cã:ut in pall.c.
ex publico ⁊ nide qð nõ. glo.xxvij.q. ij. i. c. quapꝛo
pteꝛ. 8ʒ ꝙ poſt ↄſumatũ mr̃imoniũ nõ põt
alteꝛ cõiugũ intrare ꝛeligionẽ ẽt cũ conſenſu alteriꝰ
oiugis. ⁊ h ꝓbat hec dictio maxie. Sed intelligo H
qñ ꝛemanẽs in ſeculo ẽ iunenis ⁊ ſuſpectus de incõ
tinẽtia:qnia tunc non ſufficir eius cõſenſus.al.ſecuſ

nr. 5 de Oueꝛ. ↄiuga. c. cum ſit. = quaſi peꝛ totum.
n glo. ij. in fi. nõ. glo. æ in tũ in fine dic ꝙ ñ
lcit ꝛaptꝰ ubi coſenſit puella loquii nimis ghnaliteꝛ

vn itelligo glo. ut ꝓcedat qñ de nuptijs habitus fn
it pꝛius aliqs pctꝰ ita ꝙ fuit rapta ꝓ mrimonio cõ

trabẽdo: æ ita loquiĩ iſte tex.ſi aũt nullus pceſſiſſet

rractatꝰ de nutijs qtũcũqʒ puella cõſentiret raptui
li uiolẽtia infen ꝑentibꝰ raptus cõmittit: ut in.c.de
ꝛaproribꝰ. xxxvj. q.i. ? idẽ nidet᷑ nbi ꝑentes ignoꝛa
bãr uel foꝛte nõ eꝛãt ſuꝑſtites. nã mulieꝛ non põt ex
poneꝛe ſe raptui ſicut alia delicta cõmitteꝛe non põt
nec mẽbꝛa ſua exponeꝛe:ut.l.libe homo.ff. ad.l.ac
quił.c.ſignificauit.de coꝛ. uici. Item puella ſempeꝛ
pꝛeſumit᷑ exroꝛta 2 decepta.vñ ille cõſenſus nideiur
extoꝛtꝰ. Cõclude eꝛgo ꝙ ubi tractat de nuptijs nõ
pceſſit ꝛapiꝰ ſemꝑ dꝛ ſiue puella ↄſenſerit ſiue nõ: ut
apte nult rex. in. d. l.unica.? nide glo. in regula ſciẽ

li. de ꝛegu. iur.li. vj. Sed ubi pᷣceſſit tꝛactatus et ꝓ
mrimonio Söhẽdo fuit abducta: tũc de iure canoni

co nõ ↄmittitur ꝛaptꝰ. qꝛ mrimoniũ debʒ eſſe libeꝝ
2 pnella nõ potᷣat libeꝛe heꝛe in domo paꝛentũ eis
ꝛenitẽtibus. vñ ius canonicũ cõſiderauit libeꝛtatem
mrimonij. ius Vo ciuile conſideꝛanit delictnʒ ꝛapto
ris æ deceptionẽ mulierũ. vnde habuerũt diueꝛſos
ꝛeſpectus:⁊ ſic potius iura ſunt diueꝛſa q; õria·ſed
in matrimonio et in acceſſorijs ſtamus iuri canoni
co. ut in. c. penul.æ ulti. de ſecũ.nup.vnde hodie mł
tum dubitari põt:nũquid pꝛocedat ius cinile dũ au
feꝛt bona delata rapte. quia contraxit matrimoninʒ
cum ꝛaptore. ? glo. nõ. in. d. c. cum ſecundum leges
de beꝛe. .i. vj. tenet ꝙ ſic. Sed põt multũ dubuari.
utrũ illa glo.ſit uera:qꝛ licet ius ciulle tollat lucrum
qð alias contuleꝛat mulieri tamẽ inteꝛdicitur matrxi
monium:et rollitur libeꝛa facultas contrabendi cuʒ
ꝛaptoꝛe. vnde nidetur quod hodie ð iure canonico
non ꝓcedat illa diſpoſitio de quo Fꝛedic. de ſenis

conſilio. xxxv. circa quod tamen conſiderandum ẽ.

n glo. in neibo reclamarẽt in fine. Idem nõ.
m. c. ſufficiat alle. in glo. nam in iſtis ſpiritnalibus
non curatur patria poreſtas. ut in. c.ſi annum de in
dicijs. libꝛo ſexto. Sed dubiuʒ notabile foꝛmari po

teſ:nunquid boc caſn pateꝛ teneatur dotare filiam
que contraxit matrimonium eo innito.et glo.in.c.

ge ꝛaptoꝛibus. xxxvj. queſtione prima tenuit ꝙ ſic.
ſi elegit ſibi idoneum. ⁊ idem uoluit glo.xxxij:q.ij.
(c.ſi. Sed Mar. in. l. obligamur. ff. de actio. æ ob.
poſt Guil. de cu. geneꝛaliteꝛ tenet ꝙ nõ. cõpellemmt

dorare ubicũqʒ filia contraxit matrimoniuʒ ſine eiꝰ?

conſenſu. Douetuꝛ bac ratione. pater tenetiur

dotare filiam ad hoc ut poſſit eam maritare.l.qui
liberos.ff. de ritu nup.ſed ex quo puella maritum
eſt conſecuta ſine dote ceſſat ratio ↄpellendi patrẽ.
Sed ſi puella promiſit dotem tunc pater compelli
tur. z latis placet hec opi.⁊ ideo cante puella debet
promittere dotem.poſſet tamen inſtari circa dicinʒ
Har. nam melius alimentabitur puella ſi fuerit cõ
ſtiruta dos. ar. in. l.ſi cum dotem. F. ſinautem. z pre

cedenti. ff. ſo. ma. Item dos dr̃᷑ quaſi primõiũ muli

eris.l.in cauſis ff. de mino.⁊ deberet dotrari:ut ſic
ſoluto mrionio cũ p herʒ doteʒ ꝑatã ad ↄhẽdũ cũ
alio:nã ꝑ banc rõem doſ ꝓfecta a pꝛe ab eo ſolo re
peti non põt.l. ij eonn ( rten de rigo?.
ſʒ dicrum Oar.eſt equũ ¶ In glo. in. V. mulieris
ↄfeſſionem.in fi.hec glo.ſimpłr inuere ut naleat cõ
feſſio intrandi religionem in piudicium religionis.
Inn. diẽ h̊ Iʒ ↄfeſſio ualeat quo ad piudicium ꝓſeſ
ſionis non tñ ualʒ quo ad bõa tradita monaſterio.
hoſt. latiꝰ attigit hãc materiã cũ qritur an ?⁊ qñ con
feſſio ↄiugũ pᷣiudicer mrimonio carnali uel ſpũali
dicens ꝙ aut ↄfeſſio tendit ad ſeꝑatõem mẽimonij
ad quam ẽt tẽdit iſte ↄfitens:⁊ tũc ↄfeſſio non nalʒ
in fauoreʒ ↄfitẽtis.xiiij.q.ij.ĩ pᷣn. Aut ↄſitẽs ſtat
mẽimonio carnali ! ſpũali.⁊æ h̊ certũ ẽ ⁊ tẽ ↄfeſſio ʒ
mr̃imoniũ tʒ:qꝛ nõ ẽ pᷣſũptio ꝙ ↄfiteat᷑ falſũ õ ſe.⁊=
ſic procedit iſte tex. nã iſta mulier ſlabat pro mona
ſterio æ contra matrimoniũ carnale: ⁊ iõ ſi confitet
in preindicium monaſterij nalet confeſſio. æ de ma
trimonio carnali eſt bonus tex. S. de preſump.c ter
tio loco. aut dubitatur utrum in neritate ſtetit pro
matrimonio: quia timetur de colluſione:⁊ tunc ſi fa
ma ⁊ alia adminicula adinnant ↄfeſſionem nalet 9
feſſio contra matrimonium. xxxv. q. vVj.ſi duo.⁊ ſie
intellige nõ.in.c.ſuꝑ eo de eo.qui cogno.conſan.
uxoꝛis. Si aũt non adſunt admicula. æ tũc non na
let confeſſio cõtra matrimonium ſpũale ſi tendit in
fauoꝛeʒ mẽimonij carnalis:⁊ ſic põt fo mõ itelligi
iſte rex nã iſta cõfeſſio licet eſſet cõtra ꝓſcſſionẽ ꝓ
q̃ mulier inſtabat: tendebat iñ in fauoꝛem mr̃imoni
cãnał:⁊ iõ inudicat poiiuꝰ ꝓ carnali q; ꝓ ſpirituali:
qͥa carnale eſt fortius reſpectu ſolutiõis:ut in.c.ij 8
traſla. prela. Item in carnali nertitur ntilitas publi
ca in qua eſt etiam priuata.l.i. ff. ſol. ma. Sed in
ſpirituali uertitur tantum niilitas priuata. ſecus
ergo uidetur dicendum ubi nerteretur etiam uti
litas publica:ut quia promotus in epiſchopum peti
tur in maritum: tunc ĩ dubio faueretur matrimonio
ſorituali.¶ Et ex predictis in foro ad illam. q.nũ
quit cã monachatus poſſit deferri iurameetũ nolun
tariũ uel neceſſariuʒ: nã ex quo ſola cõfeſſio ñ iura
ta nalʒ fortius dʒ eẽ locꝰ delationi inramẽeti iõ con
cludo ꝙ ubi quis ſtat pro religione ⁊ abbas negat
ꝓfeſſionem.tunc bene põt ſibi deferri inramentum
uoluntarium nel neceſſarium: ut optime probatur
hic. Item cã non eſt grauis reſpectu monaſterij.
Igem puto noi quis negat ſe. feciſſe ꝓfeſſionem:⸗
Abbas. ſtat ꝓ ꝓfeſſione.? ꝓbat ſemiplene.tẽ dʒ ðᷣ

kerri inrametũ reo: ut iuret ſe n ꝓfeſſũ:ut ſic purget

,g,anert
lioeiin 4
Vorſinii ben
vrule i gz4iͤß

lnanli anſemn
on ne rgi ⸗ .

lunt mmnd nin
nnelhi ae. g
uſh.
cdellb n
,erl erah aon
imwni e 6/

4
ce Nn
maa gui
holeſon Clun Gi⸗ mnt
cidcdͤ eſſ⸗ u
berkoroki ins uin
iſn is cnolicid inec⸗
zer imnni ii tmof un
ur.ſel eiore cnonco ſer N
Gtev mnmncd iftn u

luciff nmoniiner ins

bu e hun c0 ii

.labieic prr in puin
Elepini Goy in ſgiumee
li ioſpeiima:nnnn m
Nalttier imen. Bonns.

Detoris Ria:
(Gnmn Aber iea din
Dridi.Qverop pcecananöen
ii Ocecano ai denefn
gio nidl ie ſpls reiſue nin
out dt n ife euce
lece Ciſoc fanſibl il
mn me tuleck in 4
ſionint ſonũ n aint ois ſn
Lobigove züncc
Rifünglamiſcenicn rtchn
fünpnſtmimit niha eſec
nneſegerchenuris Uden dabed

din iund'alein C indicin⸗

Cfoſcencratsciieſnſin
ipſngint ens bolerei abi

ndnn
e. N inſe
nniuziii
aſiehenſs
a) Rͤte

uchrkni⸗
doi

n Kinchmiet
in pugfe ldden
Aunflnn ſeigons,
–
Diuſidin noeſnno,
nicjiun nrf nn
monio annil ieß
ltan ſeprin niſnoni,
nar it ſſo wndaß
giin Ar ſtisſing
nrdenuͦttiſo
id eerüfiſiz ſee
ſammia Nirn n done
Nonirnden doſri
ſeni mnen confeſtotde i
onns tride gehnmne ier
Vumn MNeniare ſn, or
rMRloret m4
umn alſſnon ulr/
1mna il dotſi
oli dogio onien.
hAMnicca4 enene
dniun ſüieſtnitn
Grſegatid nü lg
Grii nivomn ilm
parmi ſinnif
timiun nelt
iummn nin ſil

¶ Be furtis:

ill pꝛeſũptionẽ que iſunexit g̊ eũ ex ſemiplena ꝓba
tione nel ex alia pſũpttiõe:⁊= ſic intelligo iex. notabi
lẽ in.c.atteſtationes ð deſpõ.ipu.ſed abbati non cʒ
deferri iurametũ qꝛ reſpectu alterius cã eſt pꝛeindi
cialis ? grauiſſima: qꝛ agit quaſi de ſtaru hoĩs.⸗ ſic
intelligo.in.c.mulieri de iureiur.2= nõ. in.c.fi.eo. ti.
2 hec nö. Abbas.

g Süma nt. 3. c. pximo
Cceden Senel ſic. Napta poteſt

mrimoniũ ↄᷣheꝛe cũ raꝑtoꝛ ubi datur libe
ra facultas ĩ hendo. h. d. 5. p' ex tex. ꝙ per

„7

ſuoſequẽtẽ cõſenſum tollit᷑ nitium pꝛecedens. ſimile
i.l.ij E. qð me. cã.ubi ſi ꝓmiſi decẽ ꝑ metũ ⁊ poſt

ea ſpõte ſoluo tollitur uitiũ pcedetis. ad idẽ
cc.ad id qð. s. de ſpõ. l aln i mimonio Z
hendo nõ ſtat᷑ diſpõi iuris ciuilis:ſed attendendum

eſt ipſuʒ ius canonicũ.ð iure eni ciuili rapta nõ põt
vheꝛe mr̃imoniũ cũ rapror:ut in.l.unica.C. ð rap.
nir. ſed de iure canonico.ſecꝰ ut h:⁊.c.pᷣcedẽti.
ed queꝛo:nunquid anee enis cõſenſus ad ĩ
ducẽdn mr̃ioniũ inteꝛ iſtos. oc. ꝙ ſic. ⁊æ bene fac
c. las.de deſpõ.ipu. z. d.c. ad id qd.¶ ꝛ qneꝛituꝛ
qꝛ tex.hic dicit ſi ꝑſone ſint legitime ⁊c̃.que legitimi
uas requint. So. oʒ ꝙ ſint legitime etans:2 ꝙ non
ipediãt᷑ alio ipedimẽro:utputa ꝙ non ſint cõſangui
nei uel aliter impediti. Abbas.

De fartis ſyica.

¶ Eoͤtinuata eſt bec ſeica. . in ꝓxia ſvica. ⁊ dit
nt ibi. Quero pꝰ ꝓ declaranõe materie quid ſit fuꝛ
tũ. Oc ꝙ ẽ ↄctatio ꝛei aliene fꝛauduloſa iuito dno
aio lucꝛãdi ſine ipſius rei ſiue nſus rei ſiue poſſeſſio
nis:ut dicit tex.in.l.i.ff.e.⁊ uide glo. in. c. dudũ.ij.
de elec. Et ideo dr̃ fꝛauduloſa:qꝛ ſiquis Zctaret reʒ
alteꝛiꝰ putãs ꝓbabilit eſſe ſuã. uel dnm rei ꝑmiſſuꝝ
nõ cõ nittit funũ.ut.l.int oẽs F.recte.ff. eo.⁊ inſti.
de oblig. que ex delic. naſ.in. . placuir.nõ ñ credit
ſibi ſimoliciteꝛ aſſerenti ꝙ cꝛedebat rẽ eſſe ſuam nel
dnm ꝑmiſſurũ:qꝛ ſic quilibet de facili nitaret penaʒ
fuꝛti:ſed ex cõiecturis iudex habebit hoc indicatr᷑:nt
nõ.in iuribꝰ pᷣalle.iĩmo eniã indiſtincte non cꝛeditur
Aßno ſi dicat ex eius cõſenſu fẽm qꝛ poſſet hoc dicer
in fraudẽ ut reus abſolueret᷑ ab inquiſirione ꝑ indi 5
cẽ foꝛmaia ↄ eũ.de quo ꝑ Har.i.d.F.recte. Item 6
ideo c i diffinitiõe ſiue ipſius rei ſiue uſu ⁊c.qꝛ ſẽꝑ
cõmittit᷑ furtũ ſiue quis fuꝛeĩ ut hẽat ipſam reʒ ſiue
uſuʒ ipſiꝰ rei:ſine ut hẽat ſolã poſſeſſionẽ: ur qꝛ ꝓ
pꝛietaꝛiꝰ ſubtꝛaxit rẽ uſuſꝛuctuarij. unde antẽ dicat
furtũ. dic a furuo. i. nigꝛ0. uel dicit furtum a fraude
nel a ferendo: ut in.l.i.prealle. qd nö. Abbas.

Bi furatur. Breue

2 nõ ſum

mat᷑. ¶ Nõ. pꝰ ex tex. ꝙ fuꝛtũ com

mittit in hoie libero. ¶ Sed circa
hoc põt queri quid dicendũ de iſtiſ

magnis dñis qui pro enſenio tꝛadunt hoieſ uanos
len ioculatoꝛes uel ꝑitoſ in aliqua arte:nũquid iuol
nant in hac pena. bar.ĩ.l. lege fauia. ff. ad. l. faniam.
de plagiarijs. dicit ꝙ nõ:qꝛ nõ pnant hos hoines
in auferant eis liberiatẽ: ſed ur ſerniant illis ad pla

nam uerbum depredando bic refeuur ad latrones.

citũ eoꝝ. Circa hoc poteſtt etiam formari qõ. Ciui
tas feẽ ſtatutũ nt qcũqʒ duxerit taleʒ hominem liga
tum infortiam cõis hẽat tm: nũqͥd ualeat tale ſtatu
tũ ¶n.i. l.j.ff. ad.l.fa. ö plagia tenuit quod nõ:qꝛ
nõ poreſt ſtatui ptium ꝓ hoiĩe libero:niſi ille eẽt ho
ſtis ciuitatis.qð nõ. E renh loqt in nen
dẽte:qͥd ĩ emẽte qͥd in donãte:donatorio:2 ſimilibꝰ
Dic ꝙ omnes tenẽt eadẽ pena exquo ſcient᷑ faciũt
utt i.l.j. ? ĩ.l. lege pᷣalle.nã uẽditio dicitur qualitercũ
qʒ dniuʒ tꝛãſteꝛtuꝛ:ut.l.ſtatu liberi. F. quintꝰ de ſta.
lib. ff. ¶ In gl. i. fi. ſy tũc ob. iſte. ex. naʒ ſi eccleſia
nõ impõit iſtam penam hec decretalł eſt h ſuꝑflua 5
ꝓhemiũ hbꝰ ↄpilatõis. So. iſta non eſt inſtirutio ca
nonica: ſʒz lex antiqua ut pʒ in ſ upraſcriptõe.ſj cõpi
lator eam poſuit h:⁊ poruit int᷑ſerẽ pꝰut ſciret᷑ qũo
acrit᷑ furãtes homies liberos ſint puniẽdi.quaſi inu
at ꝙ ſᷣm legẽ antiquam ſint puniedi moꝛte:debent
ꝑ iudicẽ eccleſiaſticum cirra moꝛtẽ acrit puniꝛi.
Ex quo itellectu nõ ꝙ nõ efficitur qᷓs iꝛregularis ſi
int᷑ro gatꝰ de pena delicti:rndet ꝙ e pena mortis.
qð intellige qñ caꝰ nõ imminʒ de pñti als aũt ſi ex
rñſione ⁊ ↄſilio ſuo ſeqretur mors efficeret irregla
ris: ut.l.di.ſiqs uiduã.=.c.ſiẽ dignum ð bomici.õ.
in fi.de q ꝑ Moſti.i.c.ex lis.j.de exceſ.pla.= per
Archi.i.c.oẽs.iij.di. 2 põi dici ꝙ in h̊ interſeru
it hanc decretalem.qꝛ ꝑ mortem hodie de iur cano
nico ĩterpᷣtatur excõicatio.iſte eſt lex.nota.i.c.ꝑ ue
nerabilẽ qᷓ fi. ſint le. ubi papa ꝑ legem antiquam in
ferentem mortem tpᷣalem intelligit quo ad iudicem
eccleſiaſticum de ſnia excõicationis.⁊ ſic iudex eccła
ſticus põt iſtos fuꝛes fuꝛantes homines excõicare.
Et ex hoc collige caſuʒ in quo iudex eccleſiaſticus
habet iuriſdictionẽ in laicos.ſ.furantes homines li
beꝛos et uendentes ſeu alr exponentes.et hoc ideo
qꝛ ꝑ hoc detrahitur religiõi xpiane. aꝛ. optimum in
c. j.ð homici.li.Vj. Abbas.
Bꝛe 8 Brene eſt: ſed põt ꝑ alia vᷣ
ba ſũmari ⁊ ſic. FYnꝛibus et
latronibus in peccato obeũtibꝰ ſacramen
ta eccleſiaſtica deneganda ſũt: ſecus ſi moꝛte eos pe
nituit. Caſus ⁊c̃. 6 M5. primo ex tex. ꝙ interem
ptus in aliquo facinoꝛe pꝛeſumitur deceſſiſſe in illo
peccato Er ex hoc ⁊ ex tex.nõ. ꝙ in extremo uite
non preſumitur contritio:exquo manifeſte patet de
peccato pꝛecedenti Opouet ergo ꝙ per aliqua ſi
gna exterioꝛa conſtet de contritione. FESeanao
nõ.ꝙ pꝛo decedentibus in peccato moꝛtali non eſt
aliquo modo in eccleſia oꝛanduʒ. pꝛo hoc. xiij.qe ij.
pꝛo obeuntibus. ?.xxiij. q.v. placuit. ¶ Lerno no
ta ꝙ fures ⁊ latrones puniuntur hic ut diuerſi.ſi
enim non eſſent diuerſi non haberent diuerſa uoca
bula.l.ſi idem. C. de codicil. de quo dixi.õ. ð homi
ci.in.c.ij.? ſentiunt ibi ⁊ hic doctoꝛes. ꝙ fur dici
tur de nocte:latꝛo de die.uel dic ii ſenſit HBarto.
in auc.ſed nouo iuꝛe. C. eodem titulo.furem dici
qui furatur clam ſine aggreſſura. latro cum aggreſ
ſura ſiue cum armis ſiue ſine.⁊ etiam ſatis hoc ni
detur nuelle tex. in dicta auc. maxime in coꝛpoꝛe un
de ſumitur. Et hec uidetuꝛ mens hnins littere.

—

WBe furtis.

capinnt tñ in diueꝛſfis locis equiuoce:ut i.c. tna. . ö
homici. ⁊ dixi in pꝛealle. c.ij. ¶ Mio nõ.ꝗ q;iũcũ
ʒ5y facinoꝛoſo in nita ĩ moꝝe cõtrito nõ ſũt denegã
la ſaciamenta. ad hoc de pen. di. vij. in. c. ſiqnis. ni
ſi in caſibꝰ a iure expſſis.nã eccleſia non clandit gꝛe
miũ ꝛedeũti.de heꝛe.in.c.ſuꝑ eo.li.vi.Et hec faciũt
ad. q. nũquid iſti ꝗᷓ ꝓpteꝛ facinoꝛa ſua ſuſpẽduniur
in patibulo nel ali᷑ moꝛte niolenta afficiuntur ſint ĩ
cimiterio eccleſiaſtico ſepeliendi:et alia ſacramenta
ſint eis concedẽda. Doc.ꝙ ſic: ſi eos penitet ð pec
cato: ut ẽ tex. xiij. q.ij. in. c. fi.nec nalet conſuetudo ĩ
Sriũ in cle.fi.de pe.? ꝛe. ¶ In glo.in. v.diacono.
ſed dic ꝙ licet in cãn neceſſitatis non pᷣſbito poſſit
7 debeat qnis ↄfiteri:non m ab illo põt abſolui.qꝛ
nõ bʒ ptãteʒ clauiũ:ſed ꝓpt᷑ cõtritionẽ deus dimittit
ſibi pcẽm. ita dicit tex.in.c.queʒ penitet alle.in glo.
et nide qð nõ. in. c. paſtoꝛalis de offi.oꝛdi.i.V. pteꝛ
ꝙᷓ in moꝛtis articnlo.imo ⁊ papa nõ poſſet hãc po
teſtateʒ dare non ſaceꝛdoti. de quo uide qð nõ. gl.
in. c. peꝛuenit.xcv.di.quia hec poteſias data fnit a
deo tantũ ſaceꝛdotibus tene menti.
3 qui g. Brene eſt: nec ꝛecipit cõ
2 grnam ſummationeʒ: ma
xime ꝓpteꝛ narietatẽ intellecũ. ſummari
m põt ſic fᷣm cõem itellectũ. Cõmintẽs furtyʒ ex ne
ceſſitare nõ multũ urgẽte peccat ſed non gꝛaniteꝛ.
vñ iponenda eſt leuis pnĩia. Caſus æc. ¶ MDꝛo ð
claratiõe litteꝛe queꝛo:nũquid teneat᷑ iſte cõfireri de
peccato nel an ſufficiat ieiunare nt h̊ dici᷑. Hoſtiẽ.
dicit ꝙ tenet᷑ confiteri.ar.in.c.cnʒ oĩs de pe.⁊ ꝛe G̊
itelligo neꝝ ubi neceſſitas nõ fuit maxia:als aũt ñ
tenet cõfiteri nec aliquã ageꝛe pniam:qꝛ tunc tpᷣris
oia ſunt cõicanda:ut in. c. diſcipulos de cõſe.di. v.
7 in. c.ſicut.xlvij.di. Et ex hoc infert᷑ ad aliã.q.qᷣd
ſi iſte uult ꝛeſtitueꝛe ꝛem ſubtractã:nunquid ſit cogẽ
dus ageꝛe pniaʒ. Moſti.dicit ꝙ ſic.ꝑ.c.ſient dignũ
de homici.S. Sed ut dixi hoc intelligo nbi peccaiũ
fuit cõmiſſum ut qñ nõ ſubeꝛat maxima neceſſitas.
als ſecus. p ea que ꝓxie dixi. ¶ In glo. ibi. qꝛ oĩa
in neceſſitate ſunt cõia ⁊c᷑. ¶ Et bec faciũt ad. q.nũ
quid tpe neceſſitatis poſſit ꝛeligioſus facere elemoſi
nam de bonis monaſtexij ſine cõſenſu ſuꝑioris.et

cõcluſio ẽ ꝙ ſic:ex quo tanta eſt neceſſitas ꝙ ñ põt

interi habeꝛe ꝛecurſus ad ſuꝑioꝛẽ:ut nõ.glo.i.c.nõ
dicaris:xij.q.i. Idẽ ẽ ubi nõ ẽ nccitas tãta ⁊ ꝛeligi
oſus ſit abſens:puta in ſtudio:tunc poteſt faceꝛe cõ
petentẽ elemoſinã ut nõ.ibi glo ⁊ uide glo.in cle.ij
de ni.⁊= ho.cle.vVnð ꝑ hoc dico ꝙ clerici ꝛeligioſi ex
quo ab alijs ꝑcipiũt dina:pñt ⁊z debẽt faceꝛe oblati
ones ſicut ⁊ laici peꝛ ex.expꝛeſſum iuncta glo.in.c.
alia. xvj.q.i.⁊ facit glo.in cle.ij.pꝛealle. Et ponit h̊
Jo. an.q.hoſti.iĩ ſũma:nũqͥd nxoꝛ poſſit faceꝛe ele
moninã. ? ↄcludit hoſti.ĩ ſũma de pe.= ꝛe.i.O.qᷓpnſ
moꝛtuis in. v. qᷣd de faciẽtibꝰ elemoſinã.ꝙ ant uxõ
ultra dotem hẽt alia bona: æ tunc de eis põt faceꝛe
elemoſinã:qꝛ de illis maritus nõ põt ſe intꝛomitteꝛ
pdicẽte uxoꝛ.l.hac lege.C.de pac.cõuen.inteꝛ vir.
2 uxo.l.maritꝰ.C. de ꝓcu. Aut nõ hʒ alia bona ul

tra dotẽ:⁊ tũc õdicente marito nõ põt facẽ elemoſi
nã:qꝛ dñium ꝛei dotalis peꝛtinet ad maritum ↄſtan

te mr̃imonio.l.dotem. E. de rei uẽ. Sed ſi maritus
non odiẽ põt facere elemoſinꝗ ↄformando ↄſciam
ad uoluntateʒ. mariti. q. d. ꝙ facit illã qus pſũi ma
ritum uelle æ non aliã. Et rõ eſt: qꝛ de rebus alienis
non licite fac ꝗs elemoſinã. j. q.j.non eſt putãda.=
ꝓ pᷣdiiis allego tex. expſſũ cũ gl. i. c. q deo. xxxiij.
q. vEr pdictis ht unꝰintellectus ad iſt. c. ut in
telligatur qñ necitas fuit modica. Mõt ⁊ fo intelli
ur ſentiunt h̊ doc. qñ necitas fuit maxia:ſed poſtea
neniens ad pĩguiorem fortunã non reſtimmit. arg. in
.l. nẽſenius. ff ð nego. geſt. 6. bñ hõc lec. ex ꝗᷓ
hẽs ꝙ ſubtrabẽs aliqd tpe necitatie etiã renet illud
reſtituere cũ põt.nam talis ſubtractio ꝑmitti ꝓpter
necitatem. ſed ceſſãte cã ceſſare dʒ effectus:ſicut dici
mus in eo qͥ pbet aliméta ipe necitatis ꝓteſtat᷑ de
repetendo: ut no. in. d. l.nẽſenius. 7. d.l. aliméta. ff.
nego. geſt. xij. q.ij. c. ſacroꝝ ⁊. c. ſicut. ¶ In ea gl.
ibi: ſed in fornicatione non eſt ita. ⁊ rõ eſt ſm Jo.
an. qꝛ hũana creatura non uenit in fructu. iſti. ð re.
diui. S. in pecudum.nã in ea artedit reuerẽtia diuĩe
pulchridudis.l.ſiquis. C. de penis.? in.c.ad audiè
tiam. . de cri. fal. ¶ Et in. fi. glo. ex hac glo. ifert h
ꝓcedere etiam in foro 2tẽtioſo. qð puto ueꝝ nt nõ
poſſit puniri per iudicẽ q ꝓpter necitatem maxiam
aliquid ſubtraxir. æ facit. d. c.diſciplos.=.l..ij fl. ad
rodi. de iac. ¶ Altimo qritur exquo tpe nectatis

oĩa ſunt commnnia: nũqͥd pauper poſſit agere ð di

nitem nur ſibi ſubueniat.uide glo.nõ.i.c.ſicnt xlvij.
di.qᷓ ↄcludit ⁊ bñ ꝙ acno non ↄpetit pauꝑi:ſʒ bñ
põt implorare offm ſuꝑioꝝ 3 diuitẽ:qꝛ ille peccat ñ
fubueniendo in tanta necitate. Sed ſi necitas non ẽ

tanta nõ tenetur qs ad elemoſinã niſi ſiẽ ad alia pia

oꝑa:ut nõ.. de ſpõ.c.inter oꝑa. „
1 . Mrene eſt 7 na
Bi com fuꝛe. modo intelli
gitur. 7 poteſt ſummari bm unum intellec
mum. non indicas furem pꝛopteꝛ lucꝛum ꝙ ab eo cõ

ſequitur reus pcẽi eſt. æ poſſet alĩ ſummari ut.
tebit ex narietate intellectum. Caſus ꝛc. ¶ Mota

primo ex trex. fm unum intellectum ꝙ egenies 2 (0
ſentientes in funo pari pena aſficiuntur. de quo in
c.i.de officio delegati. ¶ Scðdᷣo nora fm alium in
tellectum quod conſcius furti renetur indicaz? furtuʒ
querenri dno:ał peccat.⁊ ꝑ iſtum tex.iuſtificari põt
ſententia epoꝝ ꝗͥ quotidie ſubditos ſuos ↄſcioſ fur
ti admonent ut debeant reuelare: æ non reuelãteſ ex
cõicant. Si enim non eẽt pcẽm in non reuelando ñ
deberent poſſe excõicari. tenet eꝛgo qͥs de neccitate
in dicaꝛe furtũ. Hoc etiam uoluit Mar. i. l.iĩ cinileʒ
.E. eo. ti. qdðᷣ nõ. ¶ In glo. i. in fi. ex hac glo. colli
gi põt unus imellectus ad iſtud. c. ut intelligarur ꝙ
ille peccat in non reuelando qui lucrum ex boc con
ſequit a fure uel ipe occliat. Mõ.n.ẽ licitũ aliq̃d ca
peꝛe a fure ut ñ ĩdicet᷑ nel nt occulter: ut.l.q nas..
qui furẽ.fl.eo.⁊.l.iiij.⁊.l.ſi a fuo.ff.ð ↄdi.ob tur.
cau.? iſte ĩtellectus nõ habet qubiũ. Alium intellec
tum tangam. j. cum glo. fi. Q In glo. in neꝛbo pol
ſeſſoꝛe.i.domino.nota ex tex. inncta glo.ꝙ poſſeſ
ſoꝛ quandoqʒ ſumitur pꝛo domino.ſic et nerbum
poſſeſſionis quandoqʒ denotat pꝛoprietatem ꝛei

re
Arctk
Gunlotgln nn
ſonr 4 ginlin *
nl loeo⸗ Eiint arter.

ij

imi mls onib i aher
Amnunti biluſe⸗
ſi ts ris nui ohibat
lnli CCenft ego ene, ige
ſyhbere omnoniun: Alodind
nuͤci ais eiiſci nfar ern
aroneſee der n n d d de
iſankanus dden maciit

d QArchedidniibonv

ſuſpici ſtin dono neiſpenn
donmis ius v n penani ſeinia
Nunmncutexch boe ſaere E⸗
uuinm ii Cetbic poffcjpr
ſwos ſtis Ciim boierch
hie ieinlmo rinala r lpl
lier chiiſe oclito nr ir poſ
loberſc vani erreguitii ü
Urutumſnſtindon tictd diͤͦ

tieucneni dr; ins ens

Ndpor ingeifnbli ir a
ueiconi –
Pike iun Mfinonii Uiſaili,
herinli Ce ne hifi

da Pa il eltſt
Amapigſe

t ( ang.,

Pprer ärnen M
dc dlehistliſieg
NGemganoſhe Näns
Ang ſteez
ck oiten zi.
d Nlddct
bpori dnii grſe urf
A Mritae Ced ſ ins n;
A wſti ni, ſiadt
h 4
wechena
lul enl
Inrarim vrunn inelee
vonarng che

äſde⸗
ann Cins n
Ninclecon g,eanstid
den Konar deen
(Sooronfndimin
. gn enr. nlaiin
4 umtn lfin /
ideſnmm io, iſin
Oretn ilſe
mnutnco ñ
m celeini⸗
Huui ilici
Pintar ſ
Ccrimtlgnunt
iaumetdol n
nilcti iiit
lil

e furtis:

ſicut quando teſtatoꝛ legat poſſeſſionem quam bʒ ĩ
ali loco.vr enim legare non nudam poſſeſſionem:
ſed ꝓpꝛietatẽ rei:ut dicit tex in.l.interdũ alle.in gl.

2 facit ad mãn.c. qin ſꝛequẽteꝛ. S. ſi ſuꝑ ut li.nõ
pteſt. ¶ In glo. li. in fi. uult ergo gl. nõꝛe diuerſita

tem iter ius canonicũ ⁊ cinile:ut de iure ciuili nõ te
neatur quis ad indicandum furem:cũ licite recipiat
pecunia ꝓ eo indicando:ut in.l.iiij. ̊ alle. ſed ſecꝰ
Fm canones.Moſt.dicit ꝙ nullo iure tenet quis in
dicare furẽ æ maxime qn timet᷑ ð moꝛte furis eo in
dicato.ſed iudex ex officio ſuo põt quẽ cõpellere ad
indicãdũ furẽ.ar.l.iij. æ.l.cõgꝛuit.ff. de offi. pᷣſi. Cla

rius adhbuc hunc aꝛticulũ attingir Mar. in. d.l. ciui

le. cõcludens ꝙ furtum qͥs idicare dʒ.⁊ ſic ux ꝓpꝛie
iſte tex. uelle ſi recte põderet᷑.nihil eni dicit de fure:
ſed de furto.ſʒ iudex uel ex officio iploꝛato:uel dnʒ
ꝓcedit ꝑ inquiſitionẽ generalẽ põt cõpellere ad idi
candũ furẽ:ut in iur.pᷣalle.qð cgrcrgo pñt
epi admoneꝛe ⁊ excõicaꝛe non indicantes fuꝛem nel
fuꝛtũ:quia ſupeꝛioꝛes tenentur oiĩbꝰ modis purgaꝛe
ꝓuinciã malis homibꝰ.vñ ex hac cã pñt compeller

ad manifeſtandũ. nõ ob. pᷣdictis ſi dicat ad inſtã

tiã partis quis tenet᷑ ꝑhibere teſtimoniũ p furẽ.ar.
in.l.nullũ. C. de teſti.ergo tener indicare. nam aliud
eſt verhibere teſtimonium: aliud indicare ſine teſtio
nio.nã cũ quis teſtificat᷑ iam fur erat detectus ꝑ ac
cuſationẽ.ſecꝰ aũt qn fur eſt oĩo occultus:qꝛ tũc ad
inſtanriã paꝛtis nõ tenet᷑ indicar̃ furẽ. Et hec faciũt
ad.q.Quidã peꝛdidit libꝛum nel ueſtẽ uel aliam rez

ſuſpicat᷑ ꝙ ſit in domo titij:petit ꝑ indicẽ ut querar

domus illius ⁊ ut apeꝛiant᷑ ſcꝛinia ⁊ loca ſecꝛeta titij
nunquid iu dex dʒ hoc facere. Et nidet᷑ ꝙ ſic. ꝑ. l. re
quirendũ.C. e.ubi dr̃ ꝙ officij pꝛeſidis eſt iquirere
ſeruos fugitiuos. Cõiter ibi per doc.⁊ hic cõclndit
ꝙ ſpale ſit in ſeruo ⁊ in alia re ſeu ꝑſõa que põt cõ
mitreꝛe doſũ ĩ ſe occultãdo nt tũc poſſit ĩſpici domꝰ

Ateꝛiꝰ: z ſic loquit lex requirẽdũ.vñ ſi quis ſuſpica

tur ut uxoꝛ ſua ſit in domo alicuiꝰ:tũc põr perere a
iudice ut querat᷑ domꝰ illius.ᷣſecus in alijs rebus q
nõ pñt omittere ĩ fꝛaudẽ.tũc enĩ index nõ dʒ facere
queri domũ alteꝛiꝰ:qꝛ ꝑicunloſum eſt ut pꝛfami. hẽat
pãdere ſuum pr̃imoniũ alij.ar.i.l.ij. C. qn qᷓꝛ. pars
debe. in.l.ij. E. de alimẽ. pupi.pſtã. niſi eſſet uehe
mens ſuſoitio ꝙ eſſet ĩ domo illiꝰ.ar. in.l.i.ff. de qᷓ
ſti. Aane põt iſte tex.itelligi æ tertrio modo qn
quis nõ indicat furẽ:qꝛ cõmiſit rem fuꝛtiuã ſecum.
qð etiã ſenſit tacite glo. Abbas.
X*£ itteri g. Fur occultꝰ põt poſt

reſtitutionẽ æ pnĩam

ad ſacros oꝛdineg promoneri. h. d. Cõis
diuiſio. ſa ibi mandam dl ſove ex tex.ar. opti

mum ꝙ rapiens rẽ eccleſie etiã ſacꝛã nõ eſt ipſo fẽo
excõicatus.nam papa h̊ non mãdat iſtũ abſolui ab
excõicatione:quod feciſſet ſi fuiſſet excõicatꝰ.peccat
ergo gꝛauiteꝛ: æ eſt excõicandus.pꝛo hoc.c.ↄqueſiꝰ
de fo. cõpe. 7 qdᷣ le. æ nõ. in. c. cõq̃ſti de ſen.excõ.qð
ꝓPcedit ſolũ qũ rapnit rem eccleſie:ſecꝰſi effregit ho
ſtia eccleſie ⁊ rapuit:nt in. d.c.cõqueſti. ꝛ nõ. ꝙ;
fur manifeſtꝰſeu connictꝰ ĩ inditõ ð fuꝛto ſ põt am
piiꝰ ꝓmoueri ad oꝛdines ſine diſpenſatione.æ idemn

eſt in qnolibet pecẽo notorio:ut in.c.fi. de tẽp. ord.
, furtũ ↄmitti etiam capiẽdo rẽ aliius
minus caute dimiſſam. z hoc fac ad.q.quidã reꝑit
in uia florenum uel aliquã aliã rem:nunqnuid cõmit
tit furtum eam capiendo. Diẽ h Jo. an. ꝙ ſi uult
euitare furtum dʒ facere pconiʒari: ut is cuius ẽ cõ
pareat. hoc tex.in.l.falſus in. S. qͥ alienũ.v. ſolet
.ff. eo. æ idẽ uoluit glo.in.c.qꝛ fruſtra.j.de uſuris.
Tu icere potes latius ꝓ aut ex qualitate rei viſiłr
iſte pſũpſit rem hitam. ꝓ derelicto:2⸗ tũc nõ ↄmittit
furtum qꝛ h̊ non eſt intẽtio frauduloſa: ut in. d. FH.
alienũ Aut pᷣſumpſit rem nõ hitã ꝓ derelicto ł pſu
mere debuit ex qualitate rei:ut qꝛ reꝑijt florenuʒ. ?
tunc cõmittit furtum. un non ẽ viſile ꝙ quis pieciſ
ſet fllorenũ:⁊ tunc ſi nult euitare oẽm ſuſpitionem
furti.dʒ facere pconiʒari. Sʒ ſi ĩ ueritate nõ babuit
itentionẽ furandi:ſʒ capiendi ⁊ reſtituẽdi nero dño:
ſi apparuerit ñ tenet᷑ de furto ſʒ nõ faciat pconiʒ aꝛi.
7Z ſnixime hoc procedit hodie:qꝛ ex ↄſuetudine ille
q̃ perdit ꝛem faẽ pᷣconiʒari.un potuit iſte expectare
ut pᷣconiʒetur. Et ad.v.ſolẽt poteſt dici quod illa ẽ
cautela ⁊ conſilium ad euitandum oẽm ſuſpitionem
ſᷓ ex qᷓitate ꝑſone reꝑients z ex vᷣbis ꝓlatis ꝑ enʒ

ſatis põt purgari illa ſuſpitio. Quid aũt ſi nõ reꝑiẽ·

do ninus dic ꝙ ſi pꝛeſumit rem habitam pꝛo dereli
cto poteſt ſibi retineꝛe:alias autem debet daꝛe pan
peribus.ar.in.c.cum tu.j.de uſuris.⁊ in antẽ. oẽs
peꝛegꝛini. E. Cõla de ſucceſſoꝛ. nõ.in.d.. qui alie
nun. ¶ Aterius nõ. quinqʒ requiſita ut ſemel fur
poſſit pꝛomoueꝛi.pꝛimo requiꝛitur ꝙ ſponte fuerit
confeſſus. ſo ꝙ ſauſfaciat leſo.ʒꝰ ꝙ infamia nõ ſur

rexeꝛit cõtra eũ.quaꝛto ꝙ peregerit peniientiã nel

—.

partem ipſius.quinto ꝙ alias ſit idoneus In
glo.ſi.pꝛima opi.cõmuniteꝛ tenemuꝛ æ nerioꝛ. Con
clude eꝛgo ꝙ regulaꝛiteꝛ ex quo peccatũ eſt occkiuʒ
2 nulla infamia inde eſt oꝛra quis poteſt pꝛomoueꝛi
peracta pnia uel paꝛte ipſiꝰ: i.c.fi ð̊ tẽp.oꝛdi.⁊ qð
ibi nõ (Ertia glo. qꝛit:hᷣ dr ; calix iſte erat mi
nus caute dimiſſus:nunquid cuſtos eccleſie teneat
ad: emendam ſi non poteſt recupcꝛaꝛe. Doc. ꝙ ſic:
exquo repeꝛituꝛ in culpa de quo uide glo. 7 Inno.
in. c. ea que de offi.archi.Et hec faciũt ad.q.quoti
dianã ſcholaꝛis dimiſit librũ ĩ ſcholis qui ſubtractꝰ
fuit:nunquid bidellus teneatuꝛ ad emendam.= uide
tuꝛ ꝙ ſic. qꝛ tenetur ad cuſtodiã ſicut cuſtos. bart.
hanc.q ponit in.l.ſi quis nxoꝛi in.S. apud labeonẽ
ff. eo. ⁊ ibi concludit ꝙ aut ſcholaꝛis ſpecialiter aſ
ſignauit libꝛum bidello.aut ſimpliciter dimiſit libꝛuz
in ſcholis.pꝛimo caſu ſi bidellus ꝛeſtituit ſocio ſcho
laris conſueto uel familiaꝛi:ſi ille poſtmodum aſpor
tauit non renetur argu.in.l.eum qui: æ in.l. argen
tu m ff. cõmo:facit.c.ſignificante ð pigno. Idẽ dicit
ſi aſſignauit eum alicui vfeꝛenti aliquod ſignũ ſcho
laꝛis.Et bñ nota hoc dictum:ꝙ licite quis ꝛeſtituit
rem alterius öfeꝛenti ſignum illius.nihil tamen alle
gat ibi aꝛꝛ. Ego allego tibi bonũ text. cũ ibi nõ.
in.c.ſignificauit ð appellatio.qð puto ueꝛuʒ niſi ꝛes
eſſet ualde pꝛecioſa: quia tunc non eſt cꝛedenduʒ de
facili ſimplici ſigno. aꝛgumentum optimum ex no

tatis in capitulo poſt ceſſionem de pꝛobationibus.

æ in. . i. 7. ij. de fi. inſtru. ¶ Aut ſcholaris ſpecifice
nõ aſſignanit librũ bidello.æ tunc ur̃᷑ adhuc euã bi
dellus teneri ſi non ꝛeſtituit modis pꝛedictis:et fuit
depeꝛditus ſicut dicimus in nanta ? canpone q te
nentur de ꝛebus peꝛdinis in naui uł hboſpitio. Sʒ h
nõ plʒ Mar. qꝛ illa ex eſt ius.? loqt ĩ certis caſi
pus:ut ibi. ⁊ in.l.iij.? iõ dicit q hoc cãn poſſet di
ſtingui Fʒ.l. dñs oꝛtox. ff. loca. ut. 1. diſſiguamꝰ an
pidellus obtulit ſe ad cuſtodiam uł nõ: ut pᷣ cãn te
near᷑: fo nõ. Sʒ põt alif̃ dici: ꝙ aut loquimur in bi
dello ſpali uel gñali: ut ſpalis teneatur: quia ad hoc
collecras 2 alia ↄmoda cõſequiĩ ut cuſtodiat libꝛos
Si eꝛgo repeꝛitur in culpa tenet᷑ ex mala cuſtodia
ſicut zD dixi de cuſtode. Sed in gñali bidello poſſet
pꝛocedeꝛe opi. Dar. qꝛ officium ſunm nõ ueꝛſetur
circa cuſtodiam libꝛoꝝ.¶ Sed poſſz dubitari quid
in iſia cinitare ſenẽli ubi non ſunt bidelli ſpãles ſed
gnales tm. Et puto adueꝛtendum eſſe ad foꝛmaʒ cᷣ
ſtituriõis:ut ſi tenetur cuſtodire libꝛos pꝛocedat illa
opi. alias ſecus. ¶ Vltimo ut intelligaĩ mã bui ti.
que minus pfecte hẽtur in hoc ti. Queꝛo qualłꝛ pu
niaf fur. dic ꝙ de furto põt agi ciuilit 2 cai iteꝛ. Ci
nikꝛ põt agi ↄditione furtiua ad ipam rem dũtaxat
recuꝑandam. ? de hac cõditione bẽtur. ff. de condi.
fur. ꝑ to. Item põt agi ad penã furti ad Omodũ eiꝰ
cui res ſubtracta fnit.x ſi furrũ eſt manifeſtũ teneinx
pena quadrupli. Si vo nõ eſt manifeſtũ teneĩ pena
dupli. Et dr fur manifeſtus añ depꝛehendit in ipſo
furto uel cũ re furtina anteqꝙᷓ ilam qncat ad locum
eſtinatum. inſti. de obli. que ex delic. naſ.in pꝛin. et
in. F. pena furti. Mõt agi ⁊ cꝛĩaliteꝛ ad nindictam:
2 tũc nario mõ põt agi: ut nõ.in aut.ſed nouo iure
E. eo. ⁊ in. c.ij. de homi. naʒ ſi eſſz fur ſine aggꝛeſ
ſura:tunc de iure aurẽticoꝝ nõ debet imponi pena
moꝛtis uel abſciſſio aut debilitatio membꝛi alicuiꝰ.
ſed fuſtibus põt caſtigari: ſecus ſi eſt latꝛo cum ag
gꝛeſſuꝛa de quo ibi. ⁊ in.l.capitalium. F. famoſos
ff. de penis. Alij ueꝛo dicunt ꝙ etiõ hodie ꝛapienſ
2em ulcra. v. ſolidos nalentem dʒ pnuniri pena moꝛ
tis: ut in. li.feu. de pa. te. S. furtum. Sed mihi placet
illa opinio ꝙꝙ illa inra intelligantuꝛ quando ex tam
modico furto ſequitur pacis fractio. Sed bodie
cõmuniter ſtaruta ꝓuident de pena in quolibet lo
co æ hoc de iure ciuili. Sed de iure canonico cleri
cus cõmittens furtũ dʒ deponi ⁊ detrudi in carceri
bus ad agẽdum pniaʒs: ut in.c. cũ non ab homine.
de iudi. z in. cetue..de penis.tene menti. Abbas.

De uluris ſica.

¶ Kontinnari põt bec ſyica ad pꝛecedẽtes h oꝛdi
ne: qa uſurã exercẽs rapinã æ quodãmodo ↄmittit
fuꝛtũ. xiiij. q. iiij. ſis uſurã. ⁊ lubiacet reſtiintioni ſi
cut furiũ ↄmittẽs ſen rapinam:ut in.c.cũ m.j.eo.
Jõ poſte niſuʒ eſt de raptoꝛibꝰ ⁊ de furtis ↄperẽri
oꝛdie ſubijcit vica de uſuris.¶ Sʒ qro ꝓ declara
tione materie d ſit uſura. Solet dari duplex diffi
nitio. Dria eſt ꝙ nſura ẽ quicquid ſoꝛii accedit.⁊
hec diffinitio põt elijci ex. c. uſura. xiiij. q.iij. ſed nõ

& ꝑfecta diffinitio.qꝛ poſſʒ accedẽ aliqᷣd ſoꝛti gꝛatis

æg tũñ nõ eſſz uſura.ar.i.q.ij.c.ſicut.⁊.S.de ſimo.e.
dilectus 2. c. ⁊ ſi qões.ideo ad ſaluandum hanc dif
finitionem oʒ addere ut dicat ẽ qcqd ſoꝛti acce
dit ex pacto uel intentiõe pᷣcedente:ut in.c.cõſulnuit
I. e Mõt etiã alꝛ diffiniri æ ſic Aſura ẽ lucrũ mu
tui ex pacto debiium uel exactũ. ¶ ꝛ queri poteſt ĩ
qᷓous rebus ↄmitiit̃ uſura.dic ꝙ in his ĩ qᷣbꝰↄſiſtit
mutuũ.æ mutuum quidẽ ↄſiſtir in his ꝗ ſunt tripli
cis generis. Mam qdam ↄſiſtunt ĩ numeꝛo ut pecun
nia. Quedã in põdere ur argẽtum ſeu auruʒ. OQue
in mẽſura ut triticũ æ ninum. In alis vo rebus ñ
põt conſiſtere mutuũ. Rõ eſt: qa in mutuo trãſferĩ
dnium rei mutuate. unde dr̃ mutuũ:q̊a de meo fit
tuũ:ut.l.ij.ff.ſi cer.pe.recipiẽs uero mutuũ ñ tenet
reſtituẽ ſub idẽtitate eiuſdẽ ſubſtãtie:qa ut plurimũ
iſta que mutuant᷑ ↄſumunt᷑ uſu. ſed teneĩ̃ reſtitueꝛe
tãtũdem ſub certitudine eiuſdẽ ualoꝛis:ut.l.cum qᷣd
æ.l.uinum. ff.ſi cer.pe. Certitudo auteʒ naloꝛis non
põt hẽri in alijs rebus ñ ↄſiſtẽtibus ĩ numero:pon
dere:uel mẽſura.nam uere impoſſibile eẽt inuenire
unum equũ oino eiuſdẽ ualoris cuius ẽ aliꝰ equuſ.
Sed ĩ pecunia ⁊ ĩ alijs cõſiſtẽtibus ĩ põdere ⁊ men
ſura reꝑũ certitudo einſdem ualoꝛis in aliſs rebus

eiuſdẽ ſubſtãtie. Ouar̃ aũt uſura ↄſiſtii in his rebꝰ

tin rõ põt aſſignari: qa in iſtis trãſfert᷑ qñiuʒ ⁊ nſus
rei nõ eſt ſeꝑatus a ↄſũptõe ipius rei ſen dñij ipſi
rei. un ĩ iſtis rebus exiges aliqͥd ꝓprie rapit uſũ:qͥ̃a
nult caꝑe aliqd ex uſu rei mutnate.? tñ in iſtis non
eſt dare uſũ ſeꝑatũ a dnio rei: qa ur dixi dominium
cõſumit᷑ ex uſu.ſed ĩ alijs rebus ſecus cẽ.nam ſi loco
tibi domũ uel equuʒ uſus rei ẽ ſeꝑatus a dnio:nec
cõſumit᷑ dominiũ rei ex uſu.⁊ iõ nõ facio S naturã
rei capiẽdo aliqd ꝓ uſu ipaꝝ reꝝ.nã dominiũ equi
ſeu domus remanet apud me:⁊ tu hẽs uſuʒ rei.naʒ
ex il o uſu quẽ loco licite poſſuʒ aliqð lucrum caꝑe
ſed hoc non contingit in rebus mutuatis: quia vt

dixi dominium iconiinenti tranſfertur in me:?æ⁊ non

poſſum uti re mutnata quin conſumaʒ dominium
rei. unde dicitur uſura qualſi raptus uſus:quia quiſ
rapit uſum ⁊ inducit uſum nubi in ueꝛitate uſus non
eſt. ¶ Ex bis habes quare ex re locata poſſum
licite capere lucrum ? non ex re mutuata. Et ex
his infertur ꝙ ſi ego locarem tibi pecuniam non
ut expendas:ſed nt ad pompam retineas in ban
cho: licite tunc poſſum aliquod lucrum capere:
quia tunc uſus rei eſt ſeparatus a dominio: ut no
tatur in.c.conqueſtus.j.eo.⁊ quod.S.dixi uſuram
conſiſtere in his tantum in quibus conſiſtit muiu
um. intellige de rebus pꝛocedentibus ab nſurario.
nam ex parte capientis ad uſuram pecuniam non
eſt nis ꝙ detur ratione lucri.nam ſiue detur equus
ſiue domus nel fundus: ſeu quicqͥd aliud extimabile
uſura cõmittit᷑:adeo ꝙ certo caſu doctoꝛ cõmittit
uſurã mutuando ſcholaꝛi pecuniam ut intret ſecum
alias non intraturus: ut plenius dicam poſt cal.i. c.
nauiganti. eo. æ de his uide qð nõt Joan. andre.
in regula peccatum de regu. in. li: vj. æ per cald..in
c. nauiganti prealle. ¶ Sed quero: quare uſura

eſi ſic utroqʒ teſtamento probibita 2 ita deteſtata
a iure hnman nnocemius hic ſuper rubrics

leſatvcaſ idia lhi inai
urij nini ounez i no⸗
ſailoed aui nan eampin
õ
Gmtaticeo mito herm d
tAd icuizhi.

pe Ma ſun⸗
o luifaartua m ignon
upo.oiffinmsr⸗
Cics alni generalieree no nom
lbiſtheniadli. Iu euuzn
ſherigt initee Ciſns te
iſmncGnini wnſci geni
al Annmizſcl iüſier and er
unsreipignone ni üfnens
ſatgint ieſongr mno
Pbomiigrrr le oſiſionde
lſnchntt ie h chen
mmmn wrie oeie ſerſ
ſfen nſoni ie ni ni 1
bri ſung nij ae
ſaltpotifnn ena rit
Votl ſuchbyg
rſbiijori nic Ue⸗
Wghum

ſamniſoſ n
. ie nern,
iſiiri ummni/ſmn

elmfſiir
nd loni gnod ine⸗
äu inen ai nie⸗
nidgied raz
nichl nitiin ſealcin
idinzn
mrt NS En
R
zrmnnn

Nn ubis ais ehns
ait ſunoſſttinbisch⸗
nniionifei cjigr uſns
ihustaſen Eiſ
Gdrengtſi
NGINNAN Asrn
1Go:inmän wrinen
iiis tchns ſeast mni e⸗
5usrii avs Acfſonet
Iarut o tuo /d
ptr inmiini
Mrta oly ni
rwſiolob nn ae
chns nummis: apin v
finuſtonm in nenen
Nin oiunm MMuim
rynsölsdluin
ſon wminbeimetſignn
aran dan in
mrar wnmn.
bam tn ſunn
. npn oien i
uos mm Nre:
ſn i ioevt no
um Ianin.
ine , giſt nun
Chs

vanlitbis annn
.. run eonian
gari an edeißt nn
nguraͤs Aiod ewimnon

coirt
ale doctcn
unn mmanel
rarmn volt 11

„ n .
ncec ſh⸗

te nm⸗
, l

He nlaris .

ponit aliquas rationes.pꝛia eſt qꝛ ſi licitũ ſſz lncrũ
uſuꝛe: oẽs fere homines relicta agriculinra 2 alijs
meꝛciõnijs itenderẽt uſure:cũ ſit lucrũ nalde tutũ ⸗
ex hoc de facili cõtingeret cariſtia ſen rerũ penuria.
nã pauꝑes ex defeciu pecunie nõ poſſent intendeꝛe
agꝛicultuꝛe:nec reperirẽt pecuniã ſine nſuꝛis.⁊ ſic ſe
queretuꝛ excidiũ paupeꝛũ. Secunda ratio eſt qꝛ uix
euitatuꝛ idolatꝛia in hoc peccato.nã nident uſuꝛaꝛij
nũmũ ur deũ ueneraꝛi.xlvij.di.ſiẽ hi. C Fa rõ
eſt: qꝛ eſt pietatẽ ⁊æ chaꝛitatẽ. naʒ dʒ quis ſubueniẽ
ꝓPrio iĩ neceſſitatibꝰ ↄſtitutio vn chaꝛitatẽ peccat
nolens mutaꝛe ſine lucꝛo. vñ non diligit ꝓximũ ſiẽ
ſeipſuʒ quẽadmodũ tenet᷑ ex pcepto diuino:ut in.c.
pꝛoximos de pe.di.ij. Sũt ⁊ alie ꝛationes coadiunã
tes. ſed ur̃ ꝙ illa.ſ.quã tacite S.ſenſi ſit melioꝛ:quia
nſuꝛa eſt nitiũ quoddã Soᷣnaturã ꝛeꝝ qñ pecunia geꝛ
minat pecuniã:que tñ naturalit᷑ non eſt apta geꝛmi
nare cũ ſit tm in mẽſura rex ff.de pᷣhen. emp.l.i.⁊ ĩ
c.eijciẽs.lxxxiij.di.⁊æ nendit᷑ uſus rex ubi non eſt.
Et ꝑ hanc ꝛõnẽ dixit Jo.mo.in.c.i.e ti. li. Vi. q ec
cleſia hoc caſu uẽdicat ſibi inriſditionẽ in laicox:qꝛ
uſurarij cõmittũt pꝛincipaliteꝛ in deũ abutendo rex
uſu. ideo ad eiuſ nicaꝛiũ ſpectat punitio. ¶ Itẽ uſu
ra eſt peccatum inductũ ex ⁊ nueteꝛi teſtamẽro ⸗2 ex.l.
canonica.æ ideo punitio ſpectat ad cõditoreʒ cano
num ⁊ ad uicaꝛinʒ xpᷣi.

&& Si cꝛeditoꝛ peꝛcipit
ures. ſoꝛtem ex fꝛuctibus
pignoꝛis deductis expenſis tenetur
pignꝰreſtirueꝛe debitoꝛi:⁊ nnũ caſũ
excipit. Vel ſũma.aliter ⁊ ſic. Aſu
ra eſt lucꝛi faceꝛe fꝛuctꝰ rei pignoꝛate.fallit in caſn
excepto.h.d. Et diuidit᷑ in tres ꝑtes. nã pꝛio ꝓhibʒ
cleꝛicis uſuꝛã generaliter: æ nõ nominatiʒ ceꝛtã ſpẽʒ
fa ibi: ꝙ ſi penã addit. In teuia a pꝛedicta ſpᷣe unũ
caſuʒ excipit.ᷣibi niſi c. Caſus ⁊c. Mõ.pꝛĩo ex tex.
ꝙ uſuꝛa cõmittit᷑ non ſolũ quando expꝛeſſe aliquid

dat᷑ annnatiʒ: ſed etiã ſi ex pacto cꝛeditoꝛ lucrat᷑ fru

ctus rei pignoꝛate:nã cũ fꝛuctus recipiãt extimatio
neʒ accedunt nũc ſoꝛti ex pacto pꝛecedenti. ? łʒ tex.
H loquat᷑ ĩ geneꝛe de poſſeſſionibꝰ fꝛuctiferis idẽ di
cendũ in domibꝰ ⁊ alijs rebꝰ. dʒ eniʒ ſoluta penſio
extenuare ſoꝛtẽ: uel perinde eſt ac ſi ꝑ uſurã ſolitaʒ
recipeꝛet penſionẽ.quicquid eniʒ extimabile peꝛcipit̃
ultꝛa ſoꝛtẽ uſuꝛa eſt.xiiij.q.iij.quaſi ꝑ to. Er ſic nõ.
ꝙ cꝛeditoꝛ põt i fꝛuctibus rei pignoꝛate.dʒ m illos
oↄputaꝛe ſibi in ſoꝛtẽ. C 20nõ. ꝙ fꝛuctus peꝛcepti ex
re pignoꝛata ipſo inꝛe attenuãt ſoꝛtem ut h.nbi mã
dat᷑ abſolute.i.ſine aliqua difficultate res pigno
rata debeat ꝛeſtitui debiroꝛi.quod intelligo qñ cre
ditoꝛ cõſumptꝰ fꝛuctꝰ.nã tũc hʒ locũ qð p̊ dʒ. alias
ſecꝰ:qꝛ ñ dʒ fieꝛi ↄpẽſatio ð ſpe ad qᷓtitatẽ ⁊ fꝛnctꝰ
ſunt tacite obligati. 2 in ea cã in qua eſt ipſũ pignꝰ
pꝛĩcipale: ut ĩ.l.iij. E. ĩ qni cau.pi. taci.phi. ⁊2 ĩ. l.i.
⁊.ij. C. pac pi.⁊ bec ꝓbatuꝛ in.c. ad nr̃am. i. ᷣm
unũ ĩtellectũ. S̊. de inꝛeiuꝛ. õ. nltio penã clerici

Exeꝛcẽtis uſuꝛã dʒ eni deponi ab offõ eccleſiaſtico.ð

quo ĩ.c.int᷑ dilectos.j.de exceſ. pꝛela. ¶ In gl. i. in
fi. ? ð hac mateꝛia nide tex.cũ ibi nõ.in.c. cũ S. . ð

pigno. ꝑ hoſt. in ſũma. eo.ti. F. qñ efficacit. v.ſed
nunquid cꝛeditoꝛ. æ ibi poſt hoſti. qᷓrit æ ponit Jo.
an.h̊ͥ poſt eũ:nunquid creditoꝛ teneatur ſibi cõputa
re in ſoꝛtẽ fꝛuctus pcipiẽdos.nã de finctibꝰ pceptis
nõ eſt dubiũ ut h. æ cõcludit Hoſti.ꝙ nõ nili fuiſſz
in fraudẽ. Idẽ ſi nõ locauit domũ ſolitã locaꝛi uł ſi
non erat ſolita locaꝛi repeꝛiebat iñ cõductoꝛẽ ſʒ no
luit locare.iſtis caſibꝰ tenet᷑ ac ſi locaſſet.ar.in.l.i.et
ij. E. de pac.pig. Jo. an. dicit ꝙ una lex in hac ma
teria dicit creditoꝛẽ ſibi debeꝛc ↄputare ĩ ſoꝛeʒ fꝛn
ctus quos ꝑcipeꝛe potuit: ut ĩ pᷣal.l.i. . ij. E. pac.
pi. Alia lex dicit ꝙ dʒ ſibi ↄputare fructus quos
cipere debuit:ut l.ij. C. de pig. acti. Jo. cal. dicit
ſortis nondum ſatiſfacto tenetuꝛ ſibi oputare fructꝰ
pceptos tm.ſed poſtꝙ; ſatiſfactum eſt ſorti renet᷑ cõ
putare etiã ꝑcipiendos. Rõ diuerſitat᷑:quia hoc uil
timo cãu eſt malefidei poſſeſſor in nõ reſtituẽdo rẽ
ex quo ſibi ſaiiſfaciũ eſt de fructibꝰ ut h. nam male
fidei poſſeſſor tenetur reſtituere etiam fructus perci
piendos ut nõ. in. c. grauis.s.de reſti.ſpolia. Ons
Ant. concludit ꝙ ſi creditor fuit ĩ dolo nel lata cul
pa tenetuꝛ de percipientis.alł ſecus.⁊æ ſatis põt hoc
dem ꝓcedere qñ zctus pignoratitiꝰfit gra debitoriſ
tin qꝛ hoc caſu nõ tenet᷑ creditor niſi de dolo æz lata
cłpa.ſecꝰ puto ubi tal ↄctus fuiſſz geſtꝰgꝛa utriuſqʒ
ut quia tu inhitares domum meam:pingorani tibi
eam:nel conſtitui tibi aliquod lucrum eo caũ debet
teneri creditor non ſolum de dolo ⁊ lara cuſpa ſed
etiam de leui.l.ſi ut certo.ff. commo.l.cõtractus.ff.
de re.iuris ⁊ ideo debet ſibi computare illos fructꝰ
quos diligens paterſa percepiſſet.æ hanc ſniam ſa
tis puto ueram.æ ad hanc diſtinctionem reducerem
.ll. ſuperius alle. CIn glo. fi. in fi. nora glo. ſinglx
in eo ꝙ diẽ idẽ in laico. Dõt ergo gñaliter cõclu
di ꝙ licite qs ꝑcipit aliq̃d ex mutuo ubi illud eꝛat ſu
um uel als ſibi debitum: nec poterat alr illud cõſeqᷓ
ſicut dicimus in ſimili ꝙ licitum eſt parare hoſti in
ſidias quocunque modo expugnentur.xxiij.ꝗ.ij.in
c.dominus.ubi bonus tex.cum glo. ¶ Er ex his
habes unum caſum in quo aliquid percipitur ultra
ſoꝛtem ⁊ non eſt nſuꝛa.¶ Sunt alij caſus guoſ nið
per bonam glo. xiiij. q. iiij. in Knnaſſe⸗ geneꝛalit
nbicũqʒ peꝛcipituꝛ aliquid loco inteꝛeſſe non cõmitti
tuꝛ uſura:Et pone exemplũ in terminis quotidianii
mutnaui tibi centũ:⁊ cũ indigerẽ hac pecunia: ⁊ tu
non ualeres reſtituere:recepi tantam pecuniam ſub
uſuris:tunc potero exigere a te non ſolum debituʒ
ſed etiam uſuram quam ſolui:quia non ut nſuram
ſed ut intereſſe. nam modo nullum lucꝛum accedit.
ad hoc.c.dilecti de ſo.compe.⁊= quod ibi nõ.et.c.
peruenit de fideiuſ. Idem in fideiuſſoꝛe qui neceſſe
habuit ſoluere creditoꝛi z receperit ſub uſuris.⁊ de
hoc ultimo per Jo. an. in regula damnum de reg.
iuris.li.Vi. in mercuri. de hoc etiam per glo. in. c.
conqueſtus.j.eo.⁊ idem glo.iuris ciuilis in.l. cura
bit ge ac. emp. Abbas. 34 neſterde
. em in effectu dicit
omam. cuʒz precedenti.c.ſʒ ad
dit tacite ið ce in laicis.nam ĩ pcedenti.c.

im fuit facta mentio ð clericis Caſus zc. ¶ Mota
3

G. e uſuris

pꝛimo ex tex. laicos ét cõpellẽdos ad ꝛeſtõeʒ uſura
rũ ꝑ ecclcſiã. nam boc delictum ſeu eiꝰ coheꝛtio ſpe
ctat ad eccleſiam ut dixi.ẽ.ſupeꝛ Nica. ¶ Secũdo
nõ ꝙ excuſari põt qui non ꝛeſtituit poſſeſſionem pi
gnoꝛatã ſi ſibi ex fructibus ſatiſfactum non eſt:ul ſi
zeſtat aliquid ea oblata non nult ꝛeſtitue?: ut.S.c. ꝓ
ximo. Tertis nõ ꝙ frucius etiam ex arboribus
cõtingens debʒ ↄputari i foꝛẽ ⁊ ſoꝛte eꝛãt arboꝛeſ
fructifeꝛe puta niridariũ:uel erat nemus exq icidũ
tur ligna ? nendunt᷑.æ gnaliteꝛ oẽs fructus qtũcũ
qʒ modici cõputãtur in ſoꝛtem. Et dic ut plenius di
xi in.c. precedeti ? ibi unide. Abbas.

Bia in ominibus.

uſurarij ad cõionem altaris eccleſiaſticaʒ
ſepulturam et oblationem offeꝛendam admitti non
poſſunt:et clerici ↄ hoc faciẽtes puniuntur ut h ðꝛ.
b d. 7 & iſte tex. nalde allegabiliſ.? multa iura faciũt
mentionẽ de iſto ↄcilio lateran. Et tria facit. pꝛimo
ponit factũ dãnabile ꝑ ↄſtõnis cãm.fo triplicit pu
nit uſuꝛarios manifeſtos.ʒ punit duplicit᷑ clericos
tranſgꝛeſſoꝛes. fa ibi iõ.teꝛtia ibi qni aũt. Calꝰ ⁊c̃.
Mõ pꝰ ex tex. unã ex cauſis ex ꝗbꝰ ꝓhibeĩ̃ uſura.
nam alijs negotijs ſeu licitis mr̃imonijs poſipoſiuiſ
diuites intẽdeꝛent uſuꝛe.et dic larins ut dixi S ſupeꝛ
ſica. hora nſuram pꝛohibitam ex neteri 7 no
no teſtamẽto ⁊ ex lege canonica: ¶ Mõ ʒ tres pe
penas uſuꝛarij maifeſti. prima eſt ut nõ admitratur
ad cõionẽ altaris.i.ad ſuſcipienduʒ corpus xpᷣi fᷣm
Innocẽ.hoc abbas aliteꝛ exponit in.c.cuʒ tu.j.e.
nt nõ admittatur ad eccleſiam qñ celebꝛãiur diuina
nam alſiſtẽtes in eccleſia dicunt admitti ad cõioneʒ
altaris. æ foꝛte hec diſpõ melioꝛ nt uſurarius ruboꝛ
cõfuſus facilius ꝛeſipiſcat.ſicut dicimus de excõica
to:ut.c.pia de excep.li.vi.et multum placet mihi hᷣ
expoſitio:et eſſet obſeꝛuanda. ¶ Secunda pena nt
maifeſtus uſurarius decedẽs in hoc peccato careat
xpᷣiana ſepultura.æ ſic non ſepeliatur i cimiterio ec
cleſiaſtico. nec clerici debent inteꝛeſſe ſepultuꝛe.⸗ bo
die iſta pena eſt aucta. nam ſepelientes hodie mani
feſtum uſurarium ſunt excommunicati ipo facto: ut
in clemen. cos de ſepul.⁊ uide ibi bonam gloſaʒ.
Qui dicanĩ ſepelire:an clerici tantum.an laici aſſo
ciantes. an foneã faciẽtes ſeu pꝛoprijs mambus in
foneam trudentes. Et ex pᷣdictis ⁊ ex tex.infert ꝙ
licer heꝛes uelit ſatiſfaceꝛe.non tũ dʒ uſuraꝛius ad
mitti ad ſepulturã eccliaſticã. qꝛ exq deceſſit in pec
cato moꝛtali ꝛeſtitutio heꝛedũ non libeꝛat aiam ſuaʒ
MOpoꝛtet eꝛgo ꝙ ipſemet reſtituat uel caueat de ꝛe
ſtituendo.ita ꝙ appareat non deceſſiſſe ĩ illo pecca
to. de quo uide qð legitur ⁊ no.in.c.;. e. ti. li: vj
2 in. d. cle. eos. ¶ Teria pena eſt ut non admittant
ad oblationem faciendam. vnde dʒ clericꝰ ꝛeſpuere
oblationem nſurarij manifeſti. irca hanc ulti
mam penã iminent duo dubia. pᷣmum nunqd idem
ſit in alijs peccatoꝛibus manifeſtis ut non adminã
tur ad oblationem. ? circa hoc nide tex.cũ glo.nõ.
i. c.oblationes.lxxxx.di.q nidetẽ ↄcludẽ ꝙ non niſi
in caſibus expᷣſſis. Hug. m ↄ. Sʒ pᷣmũ dictũ equi
us. ar. c. multi. ij. q.j.¶ Secũdũ dubiũ: nunqd ſai

lem elemoſinã ds poſſit reciꝑe ab nſuraꝛio. nam
pꝛobibet᷑ facẽ oblatõem non elemoſinã. IJo. an. i. c.
cum noluntate de ſen. excõ. generalꝛ ocludit q; ꝓhi
pitꝰ facẽ oblatõeʒ nõ ꝓhibet᷑ facẽ elemoſinã de illi
cite acqᷣſitis qᷓ ſubiacet reſtõni.ꝓ hoc bo.glo.i.c.ex
tranmiſſa de deci. .xiiij.q.v.in ſũma. Et rõ diuer
ſitatis eſt:qa oblatio fit in publico:elemoſina in oc
culto.⁊ licet elemoſina poſſit fieri in publico:iñ de
ſui natura nõ exigit publicitatẽ ſic oblatio. ¶ Miti
mo nõ clericũ teneri ad reſtituẽdũ ea ꝗᷓ hũit ab uſu
rario offeꝛente. Itẽ ultra hoc teneĩ ſauſſacẽ de deli
cto. ¶ In glo. j. ibi etiã iure ciuili. Et idẽ tʒ glo.in
aut᷑.ad hec.C. c. ⁊ in aut᷑.de eccła. ti.in pri.⁊ plene
tractat᷑ in regula pcẽm de re.iuris li.vj.in mercu.?
pleniſſime auigo ĩ. c. cũ ſit generale de fo.ↄpe.arg.
tñ hꝰ glo.põt tolli:quia nicena ſinodus ð qua gl.fa
cit mẽtionẽ nõ loquit᷑ ðᷣ laicis ſʒ de clericis.⁊ ſic ĩꝑa
toꝛ appꝛobando illã ſinodũ non nẽ ꝑ hoc laicis ꝓ
hibuiſſe uſuras.maxime cũ ibi ⁊z in auc.ſequẽti cer
tis caſibus pmittit uſurã. Sed poteſt dici ꝙ alio re
ſpeciu non ſunt ꝑmiſſe.ſ.iure ciuili:qꝛ ĩꝑatoꝛ ĩ ↄcer
nẽtibus animã ꝓfitet᷑ ſe. uelle ſequi canones:ut in
aut᷑. de eccle.ii.⁊ in aut᷑.ut determi.ſit nu.cle.ſʒ ð in
re canonico uſure ſũt ꝓhibite ergo ⁊ de iure ciuili.
Item lex cinilis õ legẽ dei non põt dici lex.xxv.q.
j. in. c.ſunt quidã.infeꝛioꝛ eni nõ põt tollẽ legem ſu

perioꝛis in cle.ne Romani de elec. æc.⁊ dic ui di

co plene ĩ. d. c. cũ ſit generale.¶ In gl. fi. pᷣmã opi.
ut reſtõ fiat epo ſequunt᷑ h Gof. Inno. 2 hoſti. di
centes ꝙ ſuſpitio eſt in reſtituẽdo ipᷣi nſurario:q̃a
foꝛte ipſe non reſtitueret. Joã. an. diſtinguit ꝙ ant
uſurarius inchoauit reſtituẽ: uel ꝑatus ẽ ad ꝛeſtituẽ
dum:⁊ tũc ꝓcedat fa opi.gl.als ꝓcedat pᷣma opi.
Er ex hac glo.põt colligi ꝙ reſtitutio male ablatoꝝ

debet fieri ꝑ illũ qui extoꝛſit.de q iñ dic ut dixi in
.c. cũ ſit. ð. de iude. ¶ * gl. qro. qa h otineĩ tres

pene ↄ uſurarios mãifeſtos:nũqͥd iſte pene ipo iur
ſunt inflicte. An vo requirat᷑ ſnia hoĩs. Inn. tʒ ꝙ
ipo facto. Gof. S. z ꝓ eo facit. c. cũ tu..e.⁊ h opi.
HGof. nẽ placẽ boſtien. etiam quo ad alias duas pe
nas ipoſitas clericis traſgredietibꝰ:ut ſiẽ ipi uſura
rij non incurrunt has penas ipſo iure:ita nec cleri
ci facientes.⁊ hoc idem ur̃ tenẽ gl.i.c.cũ tu palle.
Sʒ ego tenerẽ tã ĩ cleris qᷓ; ĩ laicis ut ñ reqrat᷑ ſnia
boiĩs:qͥa ñ eſt h̊ poſitum aliqð vbũ ꝑ qð ſnia hoĩs
exigat᷑ nã in uſuꝛarijs dẽ ut non admittant ad ſepul
turã æc. ⁊ nõ dicit nt priuẽt᷑. Itẽ in clericis dicit. ma
neãt ſuſpẽſi donec ſatiſfecerint ⁊c.nõ.n.poſſent ma
nẽ ſuſpeli niſi ſuſpenſio eſſet ĩflicta ꝑ canonẽ ipo iu
ꝛc. nam nideo ꝙ hoc vbũ ſubiaceat iducit ſniaʒ ipo
xvij. q.iiij.gꝰ foꝛtiꝰ iſiud vbũ mãeat ſuſpẽſus ⁊c̃.
hodie n eſt ĩ hoc magna nis:qͥa de iure nono hr̃ ꝙ
ſepelientes uſuraꝛios manifeſtos ſt ipo fco excõica

ti: ut ĩ cle. eos de ſepul. Itẽ reſpẽu ſepulture ẽ tex.i

.(c. ᷓ. e. ti.li. vj. ubi dr̃ ꝙ niſi uſurarij pᷣſtẽt cantõ
nẽ n admittũt᷑ ad ſepultuꝛã.⁊ ſic ipo iuẽ hodie addi
ta ẽ alia pena ut teſtamẽtum nſurarioꝝ manifeſtoꝛũ

non naleat ipſo iure niſi preſtent cautionem. ut di
cto. c. i;. UX irca hoc tamen occurrit queſtis

9nun l
dör cobinaipel
.NenhN ſanif

unmninhnn M, i

en
dif:nmnitſor
ueſoil aal di
tnt blamii in i
iisefubnim emn .
pr ignmi ſibvos, Al Fen
eorteſio 6nacaisöfuitt
ntfi bocirt cMnedidr
inctdſi Kind vos dorigt
dmiantd ngetionsrahmn.
IGe umeit inns delſſehob
lins mauftſtus: inpicier non
raroym manitſtö:ſen nundar teſ
guoc ſuet nme lan go pet⸗
pla oummmnt llea ulna.
ment ibs in altus ppaner 9
, Dbas.
i
Ppereo nn⸗
. rrfonnntihen iim
mnib Kündekamlnt

gefmn Müimdecub Ciühw

Nernſana recher ier lecchnd⸗
nſnenminmle Na cnins t
iue en ad arreencon nin
r iſn lr olgimr er l
imn oniuf uſa nſinio
Enhpime tr Per.
innmhhniun
tunckir hi aum

utatwcin
zwenmegtſſbiſinfen
Ru i bilnine unde

ſeni ſulidaepattnei

nnetnir nortſ fi

lltinen l nunmmn

enie Wunoneſ Ge
Nſlin N

ene nſic imaj
iſe ueſe ini cung, 6
tndemmiſtehö
ohbir agordeine cili
ide mrſir dilrnde.
ſincitdrännligenſn
Nni trc,
u giiun
mmi 5Gef Inde daſtc
bchinteſtvito nſunno
Nman Yoi ndſigien
rnſtive ne ams ad rſin
fropi glals pau iweo,
lgilimmmakoor
Mulc i deucin in
Eilo cib oine, es
os icd ſe pereſpo nf
giri ſid dös Inn
Deoht Ntrda
Kian nd A as duß
ilgreciid mſiſt iin
duspens l⸗ Een ef
Gen i e in ⸗
aßſueriii
iun ip fti n /1
icniod ſeprl

ganuid ſi nfurarius manifeſtus pᷣſtitit cautionẽ ⁊ fecit
poſtmodum reſtamentũ:deinde continnauit nitium
uſure ſz nõ manifeſte: nũquid ualear teſti. Frede.
m cõſilijs ſuis plene examinat: æ tãdẽ cõſuluit ꝙ nõ
qꝛ exequo cõtinuanit nõ nẽ poſtmodũ deſtiſſe. ar.ð
pe. c.i. ¶ Eirca banc diſtinctionem poſſet inſtari:
qꝛ exquo annulatur teſtamemũ maniteſti nſurarij:?
in neritate iſte poſtea non fuit manifeſtus non nide
tur teſtamentũ annulari debere.ar. eoꝝ.que nõ.peꝛ
glo. in cle.i.de ni.⁊ hone.cle.⁊.xxxiij.q.vV. notifica
ſti. ? maxime cum iſta ſit pena dʒ reſtringi. Sed ꝓ
declaratione predictoꝝ ⁊ tex. quero qui dicant᷑ uſu
rarij manifeſti. Jo.an. h̊ ⁊ glo.in.c.i.eo.ti.li.vi.di
cunt ꝙ ille dꝛ manifeſtus qui eſt notoꝛius nel de in
re:qꝛ conuictus ⁊ cõdẽnatus de uſuꝛis.uel notoꝛiꝰ
notoꝛietate facti:ut qꝛ publice renet altare ꝑactum
2 mutuat oibns nolemibus capere ut experiẽtia do
cer. ¶ Item ſi põt conninci per argumenta ⁊ alia
adminicula. nam tunc debet feꝛri ſñia ↄ eum:⁊ dein
de dicet manifeſtus.ar.in.c.cũ ĩ dioceſi.j.eo. Item
glo. in. c.ij. eo.ti.li.vi.addit aliũ caſum ſen modum
ꝓbandi publicantẽ qñ coram ſacerdote ⁊ reſtibus
confeſſus eſt ſe nſuraꝛium. æ mandanit reſtitui uſu
ras:⁊ reſignauit libꝛos. Sed Fre.in conſilijs dicit
ꝙ ſola confeſſio exiudicialis nõ facit quẽ uſurariũ
manifeſtũ. ꝓ hoc facit.c uenerabilibus.in.. ſecus
de ſen. excõ.li.vi.ĩmo plus dicit ipſe ꝙ ſi uſurarius
mandauit in genere nſuras reſtitni. uel illis ꝑſonis
que ꝓbauerit uſuras dediſſe pꝛo hoc dicitur uſura
rius mauifeſtus:qꝛ ſimpliciter non confitetur ſe nſu
rarinm manifeſtũ:ſed mandar reſtitni ſi apparnerit
quod nõ.fatet᷑ tamẽ illam glo.ꝓcedere ſi omnia ibi
poſita concurrent.uidelicet ꝙ ultra confeſſioneʒ re
ſtitueri t libꝛos in quibus apparet qualiter uſuras
exloꝛit. Abbas. 15 .
oteſt intelligi duplii
Bp er eo. citer.pꝛimo in mutuan
te. o in recipiente uſuꝛas.? ſᷣm pꝛimũ ĩtel
c.lectũ. h. d. Etiã pꝛo oꝑe pio non licet uſuras cõmit
. tere. ſm aliũ intellectũ.h.d. Etiã pꝛo pio opere non
licet uſuras recipeꝛe qñ per receptionẽ datur canſa
uulſure committende. Mel clarius: ⁊ ſic. Mon licet
inducere quem ad exercendum uſuras etiam ꝓ pio
opeꝛe.? iſta lec. colligitur ex deciſa.Diniditur. nam
ĩ pꝛima ponitur deciſa conſultatio ¶ In fa H ibi

reſpõdemꝰ. Et reſpõſionẽ ꝓbat ꝑ ar.a maiori.Ca

ſus cc. Mõ.pꝰ ex tex.ꝙ diſpoſitionem noni æ ue
teris teſtamenti papa non diſpenſat. ¶ Sed ↄ boc
facit.c. licet de fer.ubi uidetur tex. apertus in ↄꝛiũ.
nam papa indulgei ibi in diebns dnicis piſchari ꝓ
pter neceſſitatẽ.⁊ iñ ibi ſunt ferie tam de iure dinio
ꝙᷓ; bumano. Sed põt dici hoc pꝛocedere ĩ eo quod
in ſe malũ eſt ꝙ aliqua rõne non poteſt fieri bonnʒ
ut in. c.quẽadmodũ de iureiuran. Contrarium pro
cedit in eo quod in ſe malum non eſt. Secũdo nõ.
quem non debere mentiri pꝛo aliena nita. concor.
xxij.q.ij.c.ne quis.quod eſt ↄ docto.dantes cõſiliũ
contra conſciam ut liberẽt quẽ a moꝛie. Et ex boc
? ex tex.nõ.ꝙ non teneiur quis cõmittere crimen
guã modicuʒ u euitet monem tompoꝛalem. Jtẽ ut

euitet mortem eternam.nam etiam uenialr non dʒ
quis peccare ut alius euitet mortale:nt plenius nõ.

xiiij.di.in ſumma.in.c.quod ait. ed quero nũ
quid iſte tex.intelligatur.in mutuante tantum nel ẽt
in recipiente. Inno.hic ponit magnam glo. nidet᷑
uelle quod debeat intelligi in uiroque. nam ſi non
reperiretur qui reciperer ſub uſuris hoc peccatum
non committeretur. ergo recipientes dant cauſam
huic crimin:⁊æ per conſequens nidentur teneri:quia
qui cauſam danni dat ⁊æc̃.ut.c.finali de iniuris.⁊ G̊
nidetur ꝓbare iſta littera prout colligitur ex deciſa.
In contrarium facit.c. debitores de inreiuran. ubi
iurans ſoluere nſuras tenetur adimplere iuramentũ
ergo recipere nſuras non eſt peccatum:alias illud
iuramentum eſſet illicitum: æ ſic non ſernandum.
de iureiuran.ſi neꝛo. ¶ Bed conclude poſt hofti.
ꝙ in muruante ſemper eſt peccatum. In recipiente
neꝛo aut capit pꝛo opere illicito:æ idem. aut pꝛo
opere pio.aut pꝛo opere indifferenti:⁊æ tunc ant ille
erat paratus alias mumnare:⁊ recipiens non peccat
quia non inducit ilũ ad peccandũ:ſʒ potiꝰ obſecrat
ut peligatur ut ſuccurrat cũ illis.nã libent᷑ uellet bz
bere mutuũ ſine uſuris. Si autem ille nõ erat alias
paratus mutuare ſub uſuris:tunc non eſt licitũ eum
inducere:quia daret cauſam delicto. Et ita poteſt
intelligi iſte tex.fᷣm ſecundam lec.Si tamẽ non mu
tuãdo incuꝛreret iſte maius peccatũ ꝙᷓ;ᷓ ſit peccatum
uſure:tunc poſſet ſibi perſuadere:ut potius mutuet
ſibi ſub uſuris qꝙᷓ; incurrat maius peccatum in non
mutuando. Quidam tamen S ſᷣm Jo. an. in dicta
regula peccatum. Sed pꝛimum dictũ mibi plus pla
cet per.c.ſi quod uerius.xxxiij.q.ij. ubi Auguſtinꝰ
conſuluit minus peccatum ut euitur maius. Abb.

Bm tu. Vlſuꝛarij qui ſunt ſoluen

do coguntur per penas
lateran.coſilij nſuraſ reſtituere etiam quaſ
anñ concilium receperunt:⁊ facultatibus non exian
tibus debent poſſeſſiones empte ex pecunia fenebꝛi
uendi ⁊ debentibus recipere ſatiſfieri boc dicit.
Diuiditur.naʒ i prima ponitur conſultatio tres ar
ticulos continens:quoruʒ duo ſunt deciſi.ſecundo
oxdinate ad illos reſpondet. ibi ſuper his. Caſuſ ꝛc̃
5 pꝛimo ex tex. ubicũqʒ conſtitutio etiam pe
nalis dat moduʒ executioni obigationis conceꝛnit
nedun obligationem poſtea contrabendam: ſed
etiam iam contractam ante conſtitutionem. nam. c.
quia in omnibus.S.eo.concernebat executionẽ. ni
delicet qualiter debeant compelli uſurarij ad reſtimu
tionem.ideo concernit nſuras etiam iam extoꝛtas.

2 in hoc eſt iſte tex. notabilis z multum allegabilis.

2Z limitat inra dicentia conſtitutionem non concer
nere pꝛeterita. æ de hoc aliquid infra cum glo.
Secundo nõ modum ⁊ oꝛdinẽ adhibendum in
reſtitutione nſuraꝝ.nã prio debẽt reſtitui illis a qui
bus fuerũt extoe.ſi neꝛo nõ extant reſtituunt᷑ eoꝝ
heredibꝰ.ſi etiã illi non ſuꝑſunt reſtituunt̃ pauꝑibuſ
Et idẽ ſm hoſti.ubi ñ apꝑet cui dãnũ illatũ ſit.ut
pula qͥa ciuitas fuit ſubmifſa ſpolijs:unde quiſquis

12

Be uſuris

gecepit aliquid æ neſcit a quo debet ſaltem panꝑibꝰ

illad ꝛeſtitueꝛe. ad idẽ.c.ſicut dignũ.S.ðᷣ homici.

Mota ꝙ ualens ꝛeſtitueꝛe illicite extoꝛtũ ex quo pe
niter liberaf̃ a pena eteꝛna ¶ Et ſic nõ intellectuʒ ad

illud dictum Auguſti. ꝙ peccamm non dimittitur

uiſi ꝛeſtiruat᷑ male ablatũ.nt hic ⁊ facit ĩ ſili.c.ſupeꝛ
eo /ꝗ. de rap. ʒ. n. ĩtelligi ſi ꝛeſtimi vorg .
in fi.uult eꝛgo illa glo.ꝙ uſurarius maiteſtꝰ non in
currat penas.c.qꝛ in oibus.S.eo.ipſo iure.ſed req
rat᷑ ſnia.ſed tu dic ur ibi dixi. Et ad iſtuʒ tex. poreſt
rnderi ꝙ h̊ archieps duxit iſtos punicdos de facto
quia mãdauit ut uſurarij non admitteremtur zc.
Sed.idẽ puto ſimplicẽ ſaceꝛdotẽ potuiſſe faceꝛe in
eccleſia ſua ꝑ ea que ibi dixi. ¶ In glo. in. V. donec
in fi. cõclude ? eſt de mente doc ꝙ aut iudex in ſen
tentia appoſuit iſtud vᷣpum donec ſatiſſecerit ⁊c. et
iũc f̃a ſatiſfactiõe ſunt iſti libeꝛati a ſuſpẽſiõe.ð qꝰ
dic ut ẽ glo.nõ ·ĩ cle.i.de de (n iudex ſimplicif
ſuſpedit iſtos: æ tũc nõ ſufficit ſimplicit᷑ ſatiſfaceẽ ſʒ
dʒ optineꝛi abſolutio.⁊æ boc tenẽdo ꝙ h requiratur
ſeu iteꝛuenerit ſnia hominis. Si aũt loquimur ð ſẽ
tentia iuris tenẽdo illã opi.ut ſit canon laie ſnie:iũc
eoipſo ꝙ uſurarius ſatiſfacit debʒ admitti ad cẽio
nẽ:qꝛ deſinit eſſe maifeſtus.⁊ ſic ceſſat iliud.c.qꝛ.j.
oibꝰ. ¶ In glo. in. v. ſiue poſt. in fi. hec glo. b iten
dit ꝙ ubi ↄſtõ ẽ antiqᷓ iuris declaratoria tũc cõcer
nat eniã pᷣteꝛita.nã uſure erãt ꝓhibite an illud.c. qꝛ
in oĩbꝰ. ? iõ illud. c.nõ iducit ius nouũ ſʒ declarat
antiquũ. Sed hoc dẽʒ nõ ur̃ poſſe pꝛocedeꝛe:quia
inq;tum cõſtitutio de nouo addit penaʒ eſt noni in
ris inductoria:qꝛ ſalteʒ penã inducit de nono.⁊= iõ
pena nõ dʒ cõcerneꝛe pterita. nt nõ. Pan. in ꝓhe
mio cle.⁊ in.c.fi.de ↄſti.Et iõ dic alit:⁊ fuit de mè
te Inno. in pᷣn. ꝙ dẽʒ.c.qꝛ nõ apponit penꝗ exeꝛ
cẽtibꝰ uſurã.ſed apponit modũ ↄpellẽdi uſnrarios
ad ꝛeſtitutionẽ nſurax. ꝛeſtuntio neꝛo ẽ qͥd de fuma

10:1 nõ cõcernit uſurarios iã preritos:ex q nũdũ

ꝛeſtituerunt. ſic illud.c.ñ ꝛeſp cit pterita ut dixi ſ-
potius futura.ꝓ hoc bonus tex.iuncta glo.iĩ cłe. ut

hi ꝗ de eta. ? q̃i n glo. in vbo ꝑ penã ĩ fi.dic

pꝰ doc.ꝙ aut qrimꝰ de oꝛdiario:aut de delegato.
pꝰ caũ põt excõicare ſi illa pẽa magis timet᷑. Item
põr apponẽ penas.c.qꝛ.S.e.nã exqꝰ narie pene ʒ
uſurarios ſtatute ſũt optio.dat᷑ indici ĩ.c.qi freq̃n
ter ĩ fi. ut lit᷑ non ↄteſt.delegatus vo non põt excõi
care ſi ſibi mãdatur ut ↄpellat ꝑ penã ↄcilij latterañ
qꝛ excedeꝛet foꝛmã mãdati.poſſet tñ delegatus in ꝓ
ceſſu excõicare:nõ tñ ꝛeſpecin ꝛeſtitutõis fiende. ar.
.c.ex lris =. c.i.de offi.dele. ¶ In gl. in. v. nõ ſuꝑ
ſtitibus in fi.cõclnde melins poſt doc.ꝙ aut nſura
rius ꝛeceſſit de loco ubi extoꝛſit uſuras:⁊æ tunc cum
ſit malefidei tenet᷑ expenſis ſuis ꝛemitteꝛe ad locum

ubi extoꝛſit. Aut illi a qnibns nſure fuerũt exroꝛte

ꝛeceſſerũt:æ tunc ꝓcedit iſta glo.ut expenſis illoruʒ
mittant᷑. Similis diſtinctio fit in ꝛe legata:ut.l.cnm
eos.ff. de le.i.? hoc ueꝝ niſi reꝑiatur aliqs fidelis

qui uelit gꝛatis defene nſuras ad ꝑſonas a onibus

fuerũt exroꝛte.ar.in.c.ſignificante de pig ¶ J n gl.
in. V.ĩ faculratibꝰ in fi.nõ glo. in eo ꝙ dicit ꝙ ẽt
ſi uſurarius ceſſit bonis tenet᷑ ad ꝛeſtitutionẽ ĩ inte

grũ:nec hebitur rò ne egeat.qð inteler in foro pnia
li.qðᷣ nalde nõ. un Iʒ in foro cõtentioſo debeat heri
rõ ne egeat poſt ceſſonem bonorum : ut nõ.i.c. ij.
de pigno: iñ ſecus in foro pnie.¶ Item nõ aliud

ex glo. ꝙ uſurarius tenetur reſtimnere uſuras eriã ſi

poſt reſtitutionem integram remaneat pauꝑ:qꝛ nõ
dʒ uiuere de alieno. En gio liei ſic doc.aliqua
ſcribunt ex quibus non hetur clare materia buius
glo. z c. Et iõ pro clara deciſione pꝰ taq; ꝓ funda
mento quero:nuqnid bona uſurariorum ſint tacite
obligata pro uſuris reſtitnendiſ. æ glo. uidetur nelle
ꝓ ſic in. c. tua.j. eo ⁊ ſentit tacite iſta gl. Sed Jo.
an ·in. c. ij. e. li.li. vj.diẽ hoc nullo iure ꝓbari.⁊ ideʒ
1re ↄſcilio.xxij.nec in aliquo facit iſte rex. nam ̊ ñ
dẽ ꝙ agatur hypotecaria ſen reali actione ſuꝑ iſtis

poſſeſſionibus:ſed tin dr̃ ꝙ poſſeſſiones debent uẽ
di. Et ideo conclude quod ubi bona nſurariorum
peruenerunt ad aliquem ex titulo honeſio non poſ
ſunt nendicari per debentes recipere nſuras. ſed ſi

poſſeſſiones empte ex pecunia feneb ri peruenerunt
ad tertium ex cauſa lucratiua: tunc per officinm in
dicis porerunt tendi. non autẽ eo reſpecin ꝙ poſ
ſeſſiones ſint obligate:ſed ex quadam equitate quia
exquo res mea nel mihi debita pernenit ad te ex cã
lucratiuna:tu teneris reſtitueꝛe.l.ſi ⁊ me ⁊? ſtichum.
ff. ſi cer. pet.⁊ ſic poteſt ſaluari iſta glo.inquamum
diſtingnit inter cauſam lucratiuam æ oneroſam Et
pro predictis facẽ quod nõ.glo.in.c.ſiquis nſuram
xiiij.q.iiij.que diẽ qðᷣ dñiũ pecunie nſurarie tranſit
in nſuraꝛiunm. ergo fortius res empta ex illa pecũia
7 de hoc aliquid in prealle.c.tua.Et faciunt hec ad
.q quidam nſuraꝛius non hns niſi pecuniam uſura
riam ſine fraude maritauit filiam: æ dedit dotem ge
nero reſtituendam filie in caſn ſoluti matrimomij:
queritur nunquid filia poſt ſolutum matrimonium
2æ dotem ſibi redditam teneatur ſatiſfacere creditori
bus:ex quo non aſſunt alie faculktates. Fre. tracta
uit conſilio.lx.⁊ conſulnir ꝙ ſi in fraundem conſtim
ta fuit dos non renetur filia reſtituere:licet hebeat
ex cauſa lucratiua:quia illa non eſt pecunia uſura
ria.nam pecunia uſuraria travſiuit in domininʒ ma
riti.⁊ iſta eſt alia pecunia que proficiſcitur ex bonis
maritri. æ ſic non obſtabit iſte tex. quia loquitur in
poſſeſſone emota ex pecunia uſuraria.⁊ ſic multnʒ
reſtringit iſtum textum. Et circa hanc deciſionem
dubitauit dominus Anto. cum dos ſit quid uni
uerſale ut notat O m. in.l.i.ff. ſolu.matri.⁊ in uni
uerſali nna res ſuccedit loco alterius:ut in.l.impe
ratoꝛ in fi.ff. de lega.ij. Item ſi filia in- poteſiate
erat ergo heres:⁊ prius reſtitui debent omnia de
bita. l.fi. S. in computatione. C. de iure delibe.
ed aduerte: quia Fꝛede. loquitur quando fi
lia non eſt heꝛes.ſed poſſet dici ꝙ licet non ſit he
res non debet habere quartam ſuam niſi primo
deductis oneribus z debitis z hec deciſio uide
tur ſatis dubia.?æ foꝛte de rigore procederet opi
nio Frede. ſed de equitate pꝛocederet alia opi
nio ¶ Ertra glo quero quibus panperibus ſit
reſtituenda pecunia uſnꝛaria non extantibus illis
quibus fienda eꝛat reſtitutio. Oici Moſtienſis

piimni anmi mni a .
ſauleponm ſ nim
õ
eliot utirui olnun
6 iſoise Na til
nilt ſt Eber chi peeltß
rus atwata viiü inre ied
Geppenientam Sed roride⸗
it tege doſiete ii errn⸗
Sdienn Pddoſti unr
icho nonfucſer in fen
od oropoſimm lua non babe
nioſrte te. Abbus,

in pur iſ chbinm
an i ioni ? endl
umstpe apo nendidte be d in
un Cs ätio ſi bi nod 1
Nioh annhinnisien
cbidinnnninſnnd ndr
ſen nöreſamfomnis onc

bicchig penvalirad leer d

Ieſluerſie ne ſchumn.
Nardicn o igepannvm
mhucummnt tredin Et
mrlid gointiais Gm

ediii derune tſorniennt

go ſonws tes npnerle ein
finprezlec a Qttannr ba
nus non bio ii enmiemnuſn
riuui ilame oult donge
iirin au ſobn minnoni.
lipwl ohunn muminuninm
tenenrur ſariaeeretecſtori
dn le kaoinnnes Frennen
en gſinftanden Ciſti
wrſiig Wneteſice bon
i a done omnia lun
Sorniaurſutin oniſin
nincerofcſeinee dans
dubtife M ii hlin /
mnuuinmnut ntn;
Ilai M nſenen
in n 4 1 d uni
ſnmnt in vni
I bov Amin inll impe

Be uſuris.

eã reſtituẽdã panperibns illius loci ubi pecunia fuit
exoꝛta uel illis pauperibus loci cnius fuit habitato
ris a quo fuit pecunia extoꝛta. Ratio qꝛ inter illos
ſacilius poterũt reperiri heredes illoꝝ. uel is cui dã
nũ datũ ẽ fred.conſilio.xxxij. tenet ꝙ licet ſit hoc cõ
ſiliũ non tamen eſt ex neceſſitate. unde ſatis eſt ꝙ re
ſtituatur pauperibꝰ.qð nõ.ut ibi latius p eum.
Et iſta reſtitutio dʒ fieri ꝑ em ſᷣm Hoſtiẽ. t
circa boc inſtat.ſj tu dic melius nt plenius dixi ſ.c.
cum ſit. S. ð iudeis. leimo põt hic ſubijci q̃ſtio
quotidiana ⁊ notabilis tex. hic dicit peccamʒ nõ re
miti niſi rſtiruatur ablatũ:nũquid ſufficiat remiſſio
illius qui ſoluit uſurã ut ſic euitet peccatũ abſqʒ re
reſtitutione reali.⁊ gl hoc tetigit in regula peccatũ.
li. vi. ? concluſit ꝙꝙ ſic. Dinus hoc limitat ney eſſe
quãdo uſuraꝛius erat parus reſtitueꝛe nuſuras:alias
lecus.fre.in cõſilijs ſuis latius tractat ⸗ poſt multa
concludit ꝙ cum ille qui exeꝛcnit uſuꝛas leſerit deuz
? ꝓximũ tenetur utriqʒ ſatiſfacere ſed ſatis nidetir
ſatiſfeciſſe pꝛoximo ſi pꝛoximus a quo extoꝛſit pure
7 ſumpliciter ſine dolo remiſit nſuꝛas.nam ſariſfactũ
intelligit᷑ qualiteꝛcũqʒ noluntati creditoꝛs ſatiſfiat
.l.ſi rẽ. S. ois.ff. de pigno. ac. æ idẽ archidi. in. c.ij.
eo.ti li. Vi. Et hec opi ꝓcedit ſʒ Fꝛede. etiã ſi uſu
rarius cõtinuaret uitiũ nſuꝛe.ſed deo tenetur ſatiſſa
cere ꝑ penitentiam Sed nõ uideo quomodo poſſit
nũc recte penitere niſi peniteat ſalti ſe exerenifle uſu
ras ⁊ habeat pꝛopoſitũ nunc reftituendi : ſi alias re
miſſio non fuiſſet ita facta q ſaltim nunc habeat il
lud pꝛopoſitum licet non habuerit tempor remiſſio
nis facte 7. Abbas.
rer Vẽdẽs ꝛc pluſq; ua
ciuita te. cat qꝛ ſolntionẽ dif
fert peccat niſi dubium ſit an ipꝛe ſolutio
nis erit ualoꝛ rei nariatus æ uenditoꝛ non erat nen

diturus tpᷣe quo uendidit. hoc. d. ſecundũ cõeʒ intel

lectum. Cõis diuiſio. a ibi.quod aũt caſus zc. C
Hõ.pꝛio ꝙ ex ↄctu emptionis licet maius pꝛetinm
debito interueniat ſoluendũ cerro tpᷣe poſt uenditio
nem nõ reſultat foꝛmalis cõtractꝰ nſurariꝰ: unde ex
foꝛma ſui nõ põt dici uſurariꝰ:æ hoc ideo qꝛ uſura

cõmitti regnlaꝛiter ex mutuo. Sed nubi fꝛaudem cõ

trabetes hñt in mente tunc uſura cõmittit: ſi pꝛopt
hoc ſtatuitur maius pꝛetinʒ.qꝛ ſolutio differtur. fin

gitur enim ſolutio facta ab ipſo emptoꝛe z pꝛetium
ſibi reſtitutũ quaſi Zhatur de nono mutnũ cũ lucro
illiꝰ exceſſus qui erat in pꝛerio.nam plus nalet qð ĩ
neritate agit ꝙᷓ; qðᷣ ſimulate cõcipit᷑.C. plus nalere
qð agit᷑ in rubro = nigꝛo.⁊ in.c.ꝑ tuas:qui.fi. ſint
leg. Et an teneant᷑ reſtitueꝛe iſti tales in foꝛo anime
illũ exceſſaʒ pꝛetij dicã in.c.conſuluit.j.e: Scdðo
nõ. ꝙ uerus ualoꝛ rei attendit᷑ ſm ipᷣs emptionis ⸗
uenditionis : ut in. c. cũ dilecti. de emp.z uen. æ.l.ij.
C. de reſcin. uendi. hoc uerum niſi dubiũ ſit an ipe
ſolutionis pretij res ſit minus uel plus nalitura ut ĩ
tex. ?æ nenditoꝛ nõ erat alias uẽditurus ipe pctus
ualoꝛe nunc cuꝛrente. iſtis eniʒ duobus cõcurrenbꝰ
ut habeĩ hic. æ. c.fi.j. e. non attendit naloꝛ exiſtens
tpe Zct? ꝙ eſt ſingulariter notanduʒ p limitatione
iltius. c. cum dſlecti. ? ilius... ij. ¶ Teruo nota ꝙ

—

ubi contractus eſt dubius an ſilicet continer in ſe
peccatum uel non debemus potius abſtinere a tali
contꝛactu qꝛ in dubio debemus capeꝛe partem ma
gis tutam anime etiam ſi illa pars uideatur duriox
ꝛeſpectu coꝛpoꝛis:ut nõ.glo.in.c.unico.de.ſeruti.
facit.c.ſignificaſti.et.c.ad audiẽtiam.de.homi.
ota. ex fi. litteꝛe ar. ꝙ in foro ↄtentioſo n poſſet
nenditor conuinci ex foꝛma hnius contꝛactus de
nſuꝛa ꝙ intelligo niſi cõfiteatuꝛ q alias erat nendi
murus tpᷣe cõtractꝰ ꝓ iuſto pretio ul certuʒ ſit ple
ne nõ naleat ꝛes ipᷣe ſolutionis pᷣtij. Eurnſo.ſein
fi.nõ.glo.uidetuꝛ enim permittere de iure canoni
co deceptioneʒ uſque. ad dimidiam iuſti pꝛerij quan
do res et pretium ſũt de pñti.ſecus quando differt
ſolutio pretij:qꝛ tũc id ꝙ eſt ulira nex pretiũ nidet
ↄſtitutum ꝓpter ipſã dilatõem pretij.? non ꝙ res
naleat tantum. Sed glo. x. q.ij. boc ins poꝛectum
dicit ꝙ eccleſia non debet alium decipeꝛe in contꝛac
tu. unde ſi offeratur aliquid plus debito non debet
illud capere. Idem putat hic dominus anto. in per
ſonis eccleſiaſticis æ etiam ĩ laicis quo ad forum a
nime. Sed Jo. cald.in.c.nauiganti.j.eo.in repet.
dicit quod iura peꝛmirtentia deceptionem nſe que ad
dimidiam iuſti pretii debent itelligi quando decep
tio uenit in re ipſa.ſecus autem ubi dolus dedit ca
uſam contractui nel incidit in contꝛactum.quia tũc
debet illud quis reſtituere. non enim eſt ueriſimile
quod ius canonicum conditum inſtinctu ſpiritus
ſancti ut in.c.ſiquis diaconus.l.di.appꝛobaꝛet hũc
deceptionem doloſam. æ hoc bene noi. er boc
ergo dicendum quod ex coniectuꝛis poteſt appaꝛe
re de dolo ex propoſuo poteſi compelli cleꝛicus eri
am in foro contentioſo ad ꝛeſtituendum id quod
habnuit ultꝛa neꝛum pretium.et idem puto in laicis
ſaltim in foꝛo eccleſiaſtico. ¶ In glo. in ner. ex foꝛ
ma. ibi oẽ eẽ eſt ex foꝛma.nõ.glo.iuncio tex.æ uult
id ꝙ dicit᷑ quotidie foꝛma dat eſſe rei. Sed glo.hic
non reſpondet qꝛ in iſto caſu non iudicatuꝛ ille con
tractus ex foꝛma: ſed ratio colligitur ex glo.in ner
bo uenditores ⁊ eſt illa pꝛopteꝛ intentionem depra
natam iſtius nenditoꝛis: ⁊ ſic nota. ꝙ non ſemper
attenditur foꝛma quo ad iudicandum qualitateʒ cõ
tractus. quia plus nalet ꝙ agitur ⁊ ceteꝛa. ut dixi ſu
pꝛa.z facit ꝙ nõ. Garto. in.l.cotẽ. ferꝛo.ff. de pu:
7.l.ſi uno. ff. loca. z ſupꝛa dixi rationem quare iſte
contractus ex foꝛma ſui non erat uſurarius.

(Ena gloſaʒ queritur de notabili æ quotidiana

queſtione nunquid ſit licitum dare alicni centum ut
ipſe ſingulis annis in perpetuum ſeu ad uitam
tnam ſen heredum det tibi certum annuum red
ditum: puta qnqʒ. hoſti. ?æ Innoc.et cõmuniteꝛ om
nes doc.ſequentes dicunt quod ſiue iſte annnus
redditus conſtituatuꝛ ex redditibus alicuius fundi
nel domus ſiue ex laboribus libere peꝛſone uel ſeꝛ
ni.qꝛ nõ poteſt dici quod hoc ſit uſura cum in ueri
tate non inteꝛueniat mutuum. unde licitum eſt iſti
emptori petere pretium ad libinum. Sicut ergo põt
quis emere libere totam poſſeſſionẽ uel capeꝛe poſ
ſeſſionẽ ĩ emphiteoſiʒ nel emere annuuʒ rediiũ iã cõ
ſtitutũ ab antiquo ita licitum eſt de nouno cõſtitueꝛe

F

—.—
4

¶ Deuluris. nlogbi

2g emẽ. nec ob. ſi dicat quod tractu tꝑis poterat iſte
cipe płq; ſit pretiũ qꝛ hoc etiaʒ ↄtigit ĩ vↄctu ẽptio
nis ⁊ ĩ ↄctu ẽphitheotico. Itẽ iſte emptoꝛ exponit
ſe ꝑiculo.qꝛ forte ille uẽditoꝛ efficieẽ inops ⁊ ꝑ hoc
nõ ob. iſtud. c. nam hic ꝛes eꝛat in pñti ſʒ pꝛetiuʒ di
larũ. ſed in qõne ꝓpoſita ꝛes ⁊ pꝛetiũ ſunt in pñti.
Atẽ hic nulla fraus.æ ꝑ hoc idem dicũt doc.in ac
tione empta. nã ſi hẽs acrionẽ ↄ titinʒ ad mille ñ ẽ
peccatũ ꝙ ego emã ꝓ octingẽtis.qꝛ hic ẽ Va nẽdi
tio ⁊ expono me periculo cuʒ dubius ſit euẽtꝰ litis.
nam poſſet ille debitoꝛ effici pauꝑ nel fugeꝛe. Sʒ ſi
aliqs ꝛecipet cẽtũ æ ↄſtitneꝛet ſe dauꝝ oĩ ano plul
i; ꝛeceꝑit tũc hoc eſſet illicitũ qꝛ nõ poſſer ꝓprie di
ci emptio ãnui ꝛedditus. ¶ Et ex bis ifert ad. q. ue
netijs ⁊ floꝛẽtie ipᷣe neceſſitatis ciues ↄpellũt ſubue
nire cõi. æ cõe poſtea ſtatuit libere eis lucrũ:uidelicʒ
qᷓnqʒ ꝓ cẽtenario æ qñʒ minꝰ ⁊ nõ poſſunt cines il
lud capitale ꝛepeteꝛe ſʒ bñ pñt uẽdeꝛe illud alteri:nũ
quid ↄmittat᷑ hoc caſu nſura. Cõiteꝛ modeꝛni hic ⁊=
in. c. fi.ſ. eo. dicũt nõ. ꝓ boc dictũ Inno.nam ci
nitas bẽt ꝛedditus uñ nidet᷑ ↄſtirueꝛe ãnunʒ ꝛedditũ
ex ꝛedditibus ſuis. Itẽ hoc nõ ẽ mutuũ qꝛ cines ꝰ
pellũtur ſubuenire cõitati ⁊ nõ pñt ꝛepeter qñ nolũt
licet cõe poſſit ſe exponerare ab illo debito ſoluen
do capitale. Itẽ cõe libeꝛe cõſtiiuit lucrum facit.c.
2 ſi queſtiones de ſimo.=.i.q ij.ſicut.⁊ de ſimilibuſ
ueſtionibus tractabo L n
ſurarius monitꝰ ñ ðᷣ
Reteꝛea. ſiſtẽs li clerieꝰ ẽ ab offi
cio ⁊ bñficio ſuſpẽdit᷑ ⁊ ſi laicꝰ exccicamr
.h. d. fa ꝑs ibi ſi laici. Caſus ⁊c.¶ Mõ primo ex
tex. ibi uſuras ꝛecipe q nedum ꝓhibet᷑ quis uſuraſ
exigeꝛe ſed ẽt ꝛecipe.⁊ hoc qñ ꝓpteꝛ lucrũ iducitur
ad mutuũ. ſecꝰ añt qñ ſponte aliqnid offeꝛet.et iſte
eꝛat at mutnarurus. ar. in. c. dilectꝰ. de ſimo. 7. i. q.ij
ſiẽ. ¶ Mõ fo ꝙ clcricꝰ uſurari nõ ẽ ipſo facto p̃
natus nec ſuſpẽſus ab officio ⁊ bñficio ſʒ dʒ ſuſpen
di ut bic. = põt ẽt priuari ⁊ deponi nt ĩ.c.i.in fi.S.
eo. Tertio nõ. ꝙ laici ſubſunt eccleſie quo ad iſtud
crimen uſuraꝝ ⁊ pñt excõicari ĩ nita ut deſiſtãt ? ſa
tiſfaciant de preritis. æ male faciũt epi hoc n exeꝛcẽ
les expectanteſ tin ip̃ᷣs monis.nã ipſi peccãr patien
do alios peccare. ut viij. di epheſus. nã meliꝰeẽt añ

ip̃ᷣs occurreꝛe qᷓ poſt cãm nulneratã medic nã que
reꝛe.l.fi C. i. qͥ.ca. in ite ꝛeſti.non ẽ ne.¶¶ Altimo
nota ibi uſqʒ ad ↄdignã ſatiſfactionẽ ꝙ iſte tex. loq

tur magis large qᷓ; tex. in. c. cũ m. S. eo. nã ibi dicit
ꝙ dʒ ꝛeſtini ablatũ ⁊ hoc ſufficit ſauſfactio.nã neꝛ
bum ſatiſfaceꝛe ẽ magis latũ qᷓ; Vpũ ꝛeſtitueꝛe.qꝛ qᷓ
litercũqʒ uoluntati creditoruʒ ſariſfiat dr eẽ ſatiſfac
tũ.·l.ſi rẽ. S. oĩs.ff. de pigno.ac.ſed non ſic ↄtĩgit ĩ
reſtitutis qꝛ ꝛeſtitutio eſt in priſtinũ ſtatũ r̃poſitio.ſjʒ
illõ uerbũ ñ dʒ ira ſtꝛicte capi ſʒ lago modo pᷣdicto
=Z ideo ſufficit libera remiſſio cꝛeditornʒ abſꝗx ꝛeali
ꝛeſtitutiõe ut dixi in dicto.c.cum iu. gbo fi⸗
ibi pꝛimo ĩflicta pena æc. uult eꝛgo glo.quod iudex
dẽt pꝛimo incipeꝛe a penis illiꝰ. c.qꝛ. S.e.⁊ ſi ñ ꝓfici
ſt debet tũc recurreꝛe ad iſtã.puto hoc eẽ equnʒ ut
incipiatur a mitiori pena. ut dicit glo.i.c.cũ tu. S.e.
Seg t puto ſit in optõe indicis a qᷓ pena poti

us incipiat. qꝛ ex quo uarie pene in iure flatute ſüt
põt index imponere illam que ſibi uidet᷑ ur ĩ.c.quo
niam frequenter.in. fi. S. nt. lit. non cõt. maxime ſua
derem hodie ut inciꝑet᷑ ab iſta qꝛ ille pene paꝝ timet

2æ carẽtia ſepulture ↄtingit poſt mortẽ.unð meliꝰ ĩ

uita hãc penã exẽcer̃ ⁊ an tẽpꝰoccurrẽ ⁊c.ut.s.dixi

Onqueſtu g. Fructꝰ rei pigno

* rare computari ð
bent in ſortem ⁊ excipit unum caſum.pri
mo ponit deciſam qõnem. fo. prouiſionem ibi diſt
tioni. tertio exceptionẽ ibi niſi caũs ꝛc ¶ ¶ Nota p̃
mo ex tex. inncta ſupſcriptione ꝙ nedũ ſingularis
pſona prohibetur exercere uſuras ſʒ etiam nuninerſi
tas ⁊ ſic ciuitas non põt ipune exercere hoc crimẽ
E non habeat animaʒ. nã uniuerſitas peccare poteſt
de quo dic ut plene dixi in.c.dilecius.de ſimo. ſcdᷣo
nõ. ꝙ habens pꝛoprietatem rei poteſt capere in pi
gnus rem cuius nſufrucius ꝑtinet ad aliũ. qð ergo
dicitur ꝙ in re propria non ↄliſtit pignꝰ.l.rem alie
nam. ff. de pigno. act. ꝓcedit im quando res ẽ om
nio ſua:ſecus ſi alius habʒ aliqð ius in illa re tũc ꝛe
ſpectu illius iuris poteſt conſtitui pignus. ¶ Vtem
nõ. ꝙ creditor babens proprieratem rei pignorate
non tenetur compurare fructus in ſoriẽ quaſi conſo
lidetur tũc nſufructus cum proprietate.⁊ ẽ caũſ nal
de notabilis. Snsat æ hoc fauore eccleſie
Item puto ⁊ fortius in laicis.nã magis dʒ eccleſia
abſtinere a ↄtractu uſurario ꝙ; laici ar. in.c per in
as.de donat. ſimile in. c. ſuper eo. ð. eo. ¶ MDoꝛeſt
ergo quilibet etiam laicus hoc caſu licite non com
pntare fructus in ſortem ex quo proprietas ẽ ſua 3
ſi conſolidetur uſufructus cum ꝓprietate. de quo ẽt
no in. ci. de feu. æ facit quod nõ. glo.in. c.i. ẽ. eo.
In ea glo. ibi non quaſi uſure ſʒ quaſi intereſſe
Mãõ. gio. ſingulariter. Sed poteſt dubitari in quo
conſiſtat iſtud intereſſe. ⁊ dns. pe. de ãcha.conſuluit
ꝙ non ſolum conſiſtit in dãno bĩto ſed etiam in lu
cro ceſſante ut ſi iſte uenditor erat ſolitus meꝛcari.
unde ſi habniſſet pretiuʒ ĩ termino conſtituro forte
lucratus fuiſſer in mercimonio. Item paſſus eſt dã
num in alio:quia ille emptor percepit fꝛucius quos

iſte percepiſſet ſi hũiſſet rem. Idem pmio in iſtis ui

duis que ſolent ponere pecuniam in banchis ? ali
quod lucrum conſequi ex honeſto mercimonio.ut
in. c. per ueſtraſ. de dote poſt diuo.reſti. Et iſte rõeſ
concludunt idem eſſe in mutuante:ut ſi debitor nõ
ſoluit in termino non poſſet haberi poſt terminum
reſpectus ad lucrum ceſſans dummodo ſit talis ꝑ
ſona ꝙ ueriſimiliteꝛ iuſte fuiſſer lucꝛatus.⁊ hẽbit ex
timare hoc iudex.pro hoc adduco tex. in fi. de eo
ꝙ cer. lo.l.ij. ubi dicit ꝙ in hoc interereſſe hẽbitur
rõ lucri ceſſantis. IJrem Inno. in. c. ſacro. de ſentẽ.
exco. JIJdem glo.i.l lucrabit᷑ ff. de ac. ẽp.facit ꝙ nõ
in.l. iuli. in. S. ferri. ff. eo. hoc teñ peꝛpetuo mẽti ut
ſic etiam de iure canonico poſſit peti aliquid ultra
ſortem ratione intereſſe non ſolum dãni otigẽtis.ſʒ
etiam lucri ceſſantis. ¶ In ea. glo. ibi ſi modicũ eſ
ſet pretium pᷣſumitur ↄtracius in fraude nſurarum
Vota hanc glo.ſingularem.expreſſe eni ſẽtit ꝙ pat

Ore omni nigroec
a nemmi njpn
r ſerulma hotun, n
tone uai aſina mun lea
IEubiſlms ni m
ttet o eaniii g iſ cn
ncdto ni giſ in limn 1
ſͦhnei chaſt miendle ie.

Vats
NBaos en

US Pecfenciͦ rchven
mmns diuſio fnii me.
detonet'dereſent in percato nin
Iuit ner mancarreſtimi vloras
iblonig his es onpcli
lſivencs? ſe onivr berg q
Iorappwan ſßnai pmumic.
llig or pſi bonn gvenenüir o h
manon cöleiin orele eia
Dnva anii Co ti dimnad id
ſunns deen cili uinc nidu⸗

t 4 rüchddſonmipoſige
1 ſisz nlKinran
natſumo⸗ nonſumobigan aee

is eſiwendis anin ſebien

ſuit lineh s nnid
ue Clfii ci ni Mlario fn
nhmmniutmrtoui
nlpogin mt⸗ ſgi
Cibro ſing Kari
egungſinan
itagezg ge n⸗
ͤbiaſn d ral
baniſilirlitd Na
inn anlninns ſin
pperizii oltan tge

uimtini lagori niinn

inn tin aninem

nimpann Wer
ni
ricid Aun ntünn
wgenmed
ind
1

ſtonſim ngng (DNen
ropniaanan rei pignorete
efnensinſonenaſtonto
noreane d ßt nal
Noi Wrdinndre ateſte
WinCS MANNsdd
rſorand hidi in Nr
zinc per o dto.
hians boc cain Mie non on
rmr o nprinztlin

msainponne v

i u go in 1ä.
Auus uiurßnn inenſt
oeſcbinn in go
1Gis ge ichn ooſnoit
nd d deian n
cwönor an ſGinsſtkan.
iernind COVſtuno t
inono.Yenfiſtisch ti
ranhior reehl ucno is

ſe ren Jan un rti

minbnetiz:/41
nieminbmnit
de 0 mnmnoio .
8 Ctontt frſodl
gr1Cbitor n
menncbio⸗
ſpoterwinum

¶ Me uſuris.

tum de retro nẽdendo ↄiũctũ cũ modicitate pᷣtij ſa
cit ↄtꝛactũ pᷣſumi uſurariũ pᷣſertim ſi iſte emptoꝛ cõ
ſueuit uſuras exercere de hac materia dico plene in
.c. ad noſtrã. ð ẽp. æ nẽ.⁊.c.illo nos.de pigno. Et
in fi. glo. hec glo. excipit ſex caſus in quibus aliqd li
cite recipit᷑ ultra ſoꝛtẽ.ſunt 2 alij caſus.⁊ ſeptimꝰ ca
ſus ſᷣm oꝛdinem materie eſt in fideiuſſoꝛe qui foluit
uſuras cꝛeditoꝛi.de quo tamẽ dic ut plene nõ. Jo.
an in regula danũ.ð re.iuꝛis.li.vi.in mer. Octanꝰ
caſus eſt quando emit᷑ annuꝰ redditus. de quo dic
ut dixi in. c. in ciuitate. s. eo. Monus eſt rõne dubij
ut in. d. c.in ciuitate. de quo dic ur ibi dixi. Decimꝰ
quãdo aliquod gꝛatis datuꝛ ceſſante pꝛaua intẽtiõe
ut in. c. dilectꝰ. ð ſy. z.i.q.ij.ſicut. Andecimꝰqñ rõe
mutui cꝛeditoꝛ ſubijt laboꝛc tũc in ↄpẽſatione labo
ris põt fructꝰnõ ↄputaꝛi in ſoꝛtẽ ſᷣm boſti.quod be
ne nõ.? remittit ad ſũmã.eti. S. in aliquo &â uode
cimꝰ caſus qn rõne adminiſtrationis tenebaĩ quis
collocare pecuniã in ẽptione pᷣdioꝝ ut iutoꝛ.ſi enim

nõ collocer pecuniã pupilli in pꝛedijs emendis tene

tuꝛ ſolueꝛe uſuras. ⁊ poteꝛunt peii de inꝛe canonico
ratione lucꝛi ceſſãtis.l.tutoꝛ..ſi depõi.ff. ð admi.
tu. Et nõ. platos. nã ẽt ipſi tenẽt ſi pñt acqrere
eccleſie ? nõ acquirũt.xij.q.iiij.c.quicũqʒ. ⁊= nið ad
pᷣdicta qð nõ.xiiij.q.iij.in ſũma.⁊ aliũ caſum nide
nõ. ꝑ me ĩ. c. poſt m erablie e. Cibdas
eres uſurarij filiꝰ ue
Ba nos extꝛaneus uſuras extor
tas ꝑ defunctũ reſtitueꝛe oↄpellitur. h.d. cõ

4

mnnis diniſio. fa ibi tue. ¶ Mõ. pꝛimo ex tex. ꝙ iz
gefunctꝰ deceſſerit in peccato uſuraꝝ ut qꝛ nõ reſti

iuit nec mandauit reſtitui nſuras tacite nel expꝛeſſe
nihilominus hr̃es eius compelli dʒ ad ipſas nſuras
reſtituendas. z ſic punitur heres ex delicto defuncti
lʒ non appaꝛeat defunctũ penituiſſe.? hoc ideo põt

intelligi qꝛ ipſa bona ꝑuenerũt ad heredẽ uł qꝛ iſte

beres non cõuenitur pꝛeciſe ex delicro defnncti ſʒ ex
vctu uel quaſi geſto cũ dᷣfuncto.iĩdebite eniʒ recepit
uſuras de quo dicẽdũ ut in. c. mihael.]. eo. ⁊ ſic rñ
de ad oriũ quod foꝛmari poſſet ad nõ. per me ĩ.c.
in lis. S. de rap. G Hõ. fo aꝛ. optimũ ex tex. ꝙ bo
na uſuꝛaꝛioꝝ non ſunt obligata cꝛeditoꝛibus ꝓ nſu
ris reſtituendis:tex.enim ſe hic non reſeꝛ ad bo
na ſeu ad illos ad qnos ꝑuenerũt bona ſz im ad he
redẽ ipſiꝰ defũcti.cũ eni ↄſultatio fuiſſet facta in ge
nere nʒ ꝙ extraneis ad quos bona nſurariorum P
ueneꝛũt. papa in rñſione ſe reſtꝛingit ad heredes 2z
ſic illi quibus ſen ad quos pernenerũt bona uſura
rioꝝ titulo ſinglaꝛi non poſſunt ↄneniꝛi ⁊ cõpelli ad
dimittẽdũ ipſa bõa. ꝙ ẽ õ gl. ̊ ⁊ cũ ea latiꝰ. . ſubij
ciaʒ. ¶ ʒ nõ. ibi ea ſunt diſtꝛictione cogendi zæc.
deꝛes uſuꝛaꝛij põt cõpelli ad nſnras reſtimendas
penas poſitas in conſilio lateꝛañ. ⁊ per alias ꝑ qᷓs
boteꝛit cõpelli defnnctꝰ ſi eꝛgo nõ reſtituit põt excõi
caꝛi nec admitiet᷑ ad cõionem altaꝛis.nec ad ſepultu
ram eccleſiaſticam. Et facit iſte tex. in ar. ꝙ ꝑ reſcri
ptum impetꝛatum uſurariũ poſſit cõneniri beꝛes
etiã reintegꝛa ꝙ quidã nõ admittũt. dictũ tñ in ſe ẽ
ueꝝ ⁊ idẽ in quocũqʒ alio nt heꝛes poſſit conueniri

ex hepto ipetꝛato õ defunctuʒ ſi tempoꝛe dare uiue

bat defũctus qꝛ cẽfetuꝛ eadẽ ꝑſona cũ vᷣfũcto i auè.
de iuꝛeiu.a moꝛi. pꝛeſ.xxxv.q.iij. S. hac aute. v hac
tamẽ mateꝛia plene nõ.i.c.ſignificauit. de B. et in
regula.is.qui.de ꝛe iuꝛ.li.vi.i meꝛ. En gl. fi. ĩ fi.
ex hac gl.colliguntur due cõcluſiones. prĩa ẽ ꝙ be?
des uſurarij tenent᷑ ad reſtituẽdas uſuꝛas nõ inſoli
dum ſed pro hereditarijs portõibꝰ nt ſi unus hũit
duas paꝛtes heꝛeditatis tenet᷑ ad duas ptes ufaꝝ et
aliuſ tenetur ad paꝛtẽ teꝛtiã. 2 hoc nõ ẽ ſpale ĩ brdi
bus uſuꝛaꝛij.ſʒ idẽ ẽ ꝛłarit᷑ i qbꝰcũqʒ hẽdibꝰ. qʒ acti
oẽs ↄpetẽteſ g̊ defunctum diuiſe ſũt ꝑ legẽ.ĩteꝛ heꝛ
des ex hereditarijs portionibꝰ.l.i.⸗ ij. E. ð̊ ac. hex.
⁊.l.pcõ.ſuccõri.C. ð̊ pac. ſecũda cõcluſio gl. ẽ ꝙ al
tero heredũ effecto non ſoluendo alius põt oveniꝛi
ĩ totum.qꝛ bona uſuꝛaꝛij ſũt obligata pꝛo uſuꝛis re
ſtituendis ¶ Et ex hoc nltio poſſet colligi tenia con
cluſio.ſed ſi hoc ultimum deẽm eeèt ueꝛũ nidert ẽt p
ſi alter heredum eẽt ſoluendo poſſj unus ↄuenirxi ĩ
ſolidum inquantum ſufficiũt bona ad eũ dᷣuoluta ſi
ageꝛetuꝛ ipothecaria. Er incipiendo ab hoc ultimo
ſcias quod cõis opi. antiquoꝝ fuit illa ðᷣ qua in iſia
gl. uidelicet quod oĩa bõa nſi uꝛarioꝝ ſunt tacite ob
ligata. de quo nide gl.iĩ c.quãquam.e.ti.i. vi. in v.
facultas.ĩ fi. Sed moderniores cõmuniteꝛ tenueꝛũt
oppo ſitum nt hoſti. hic et Jo.an.ĩ dcõ c. quãquaʒ
dicendo hanc hypothecã nulo iuf ꝓbari.æ fꝛede.
cõſilio.xxij. dicens quod ex quo iſta hypotheca ñ cẽ
iure expreſſa non dʒ ꝑ doc.itpetratiue iduci.⁊.c.Cũ
tu. z.e.ñ loquituꝛ generalr de oĩbꝰſʒ ð bonis emptiſ
ex pecunia nſuraria.nec etiam ibi probatur ur ibi
dixi.quod illa bona ſunt obligata licet ẽpta de pecu
nia fenebꝛi ſed quod pñt nendi ⁊æ iõ ↄcludit hic no
tabilr hoſt. quod ille ad quẽ bona uſurarioꝝ puene
runt titulo ſingulari ſine ex cã lucratiua ſiue ex cã
oneꝛoſa non poteſt moleſtaꝛi ſuꝑ ill bõis etiã ꝓ nſu
ris reſtituendis ar.i.l.eris.alieni. C. de dona.alias
multi illaqarent. Sʒ in bõis emptis ex pecũia uſuꝛa
ria poteſt ꝓcedere illa diſtictio an ex cã lucꝛatina nl
ne. ut ibi nõ. Et hec opi. ut. d. an. refert. fnit alias i
facto ſerunata.nec curãdũ ð cõi opi. antiquoꝛum ex
quo iuie nõ ꝓbat᷑.nõ.bene hoc dẽʒ ꝙ licite indicat
3 cõeʒ opi.doc.⁊ et glo.qñ illa opi.iure nõ ꝓbatur
⁊ ita dicit ſingularit᷑. Jo.an.in.dicto.c.i.de conſli.
ꝙ ubi cõis opi.eſt euident᷑ falſa:nõ ienet᷑ illã iudex
ſequi ⁊ ꝙ iudex accutiſſimi ingenij dʒ h̊ exiſtimare.
ꝓ hoc facit.l.pꝛia.C. de ne.iur.enn. Et hodie põt
dici ꝙ iſta ſit cõis opi.cũ oẽs ſequẽtes eam teneãt.
Et ex pꝛedictis põt inferꝛi ꝙ pꝛima cõcluſio glo.ſit
vHa ut teneant ꝓ heꝛeditaꝛijs poꝛtionibꝰ. æ ſa ↄclu
ſio ſit falſa tanq; fundata ſupeꝛ opinione damnata.
Si enim bona non ſunt obligata ergo alius heres
non tenet᷑ inſolidum altero effecto non ſolnendo.
Doc. iñ cõit᷑ tenẽt illã cõcluſionẽ qᷓ ut dicit dominꝰ
an.⁊ bene poſſet pꝛaticaꝛi fanoꝛe aĩe nt ſic liberetur
faciliꝰ aia defuncti ex integꝛa ſatiſfatione. unde ðᷣ in
ris rigoꝛe nõ nidetuꝛ concluſio nera. vñ ? Jo. cal.
dixit ꝙ ſi diuiſio fuifſet facta inter heꝛedes tũc alter
non cõueniret᷑ inſolidum puta qꝛ creditoꝛes recepe
runt poꝛtionem illius extra iudicium uel conuene

runt eum ſuper parte ſua tantum. Extꝛa glo. queꝛo
r 2

guid ſi bona defuncti nõ ſufficiũt ad uſuꝛas ꝛeſtituẽ
das nũquid heꝛes teneat᷑ de ſuo.hoſtiẽ.hic ꝙ ſic ſi
non cõfecir iuẽtariũ.l.ſancimꝰ. C. ð inẽ. delibeꝛãdi.
Sed ipſemet hoſtien. in ſũma banc ſuam opinio.in
pluribus locis poſuiã modificat ⁊ ꝛeſtringit ad foꝛũ
cõtentioſum nõbiliteꝛ concludens ꝙ in foꝛo anime
nõ tenet᷑ heꝛes Iʒ inuẽtariũ ñ ↄfecerit nlira uiꝛeſ heꝛ
ditarias. ⁊ hoc in ſumma in ti. de teſta. in. S. penul.
H. quid ſi nõ ſufficit.⁊ ſequitur Jo. an. in. c. ij. e.ti.
li. vj. in nouella. Fꝛede. tamen ut ego dixi in. c.ĩ lit
teris.S de ꝛap.tenuit etiam ꝙ in foꝛo iudiciali heꝛe
des uſurarij nõ tenẽtur ultra uires heꝛeditarias ẽt
fi non confecerint inuentariũ qr tenentur ex delicto
defuncti. æ hoc caſu ins canonicũ nõ aſtꝛingit nltra
nires heꝛeditarias ut dixi in. d. c. in litreris. ⁊ dic nit
ibi. Sed aduene ꝙ ſi nos tenemus heꝛedem cõne
niri pꝛeciſe ex delicto defuncti tunc poſſet pꝛocede?
opi. fꝛe. quam ponit Jo. an.? ſequit᷑ in dicto.c.ij.ſj
ſi tenemus heꝛedẽ ↄueniri ex ↄditiõe indebiti ⁊ ſie
potius ex quaſi cõtractu: ut nõ. glo. in. c. mihael. .
eo. non nideo ꝙ opi. ſꝛe. poſſit ꝓcedeꝛe.tñ illud re
neo.⁊ dico nalde notandũ ꝙ in nullo caſn in foꝛo
aie tenetur beies ultra nires heꝛeditarias. 25 eſt qꝛ
lex inducens oppoſitum ẽ fundata ſuꝑ pᷣſumptione.
qꝛ pᷣſumit plus fuiſſe in heꝛeditate.ſʒ ĩ foꝛo aĩe ð̊ oĩ
bus cꝛedit̃ confitenti.⁊ ex quo ceſſat 25 legis debet
ceſſare ipſa lex. ? ꝓ hoc.c.ſignificaſti.ij. ð hoĩcidio
2 qꝙ. nõ. Inno. in. c. quia pleriqʒ in fi.ð imn.eccle.
Itẽ qꝛ in foꝛo aie non hẽt locũ ſolutio pene:ſatiſ ẽ
ſatiſfaceꝛe.nt dicit glo. ſingularis.xij.q.ij.fꝛat᷑nitas
2 ſequit᷑ fꝛe.? Jo.an.ubi.S.qꝙ lex ↄdita ab habẽte
poteſtatem nõ cõtinens manifeſtã iniqtatẽ dʒ ſeꝛua
ri etã in foꝛo aĩe:dʒ intelligi qñ non ceſſat 2 legis
in foꝛo anime ſen eadẽ ẽ 20 in ntroqʒ foꝛo. alias ſe
ecus. It in. c. iua. de ſpon. Et hec bñ nõbis. Abb.

,„* umans ea mẽte in
Onſuluit. ultra ſoꝛtẽ aliòd ꝛecipi
— t tenetur in foꝛo anime ad illud reſtituen
qum ſi ex hoc aliquid conſecutus eſt. Idẽ in nõ dꝗ
ie ꝑabolã iuꝛamẽti niſi aliquid inde ꝛecipiat:⁊ idem
in uendente ꝛem pluſq; ualeat qꝛ differt ſolntionem
b. d. In pria põit᷑ ↄſultatio tria continens. Jn fa
ſimul ad oĩa ꝛeſpondet ibi nerũ. caſus ⁊c̃. Moia
primo ſing. ex tex. ꝙ libeꝛa donatio cꝛedttoris occa
ſlione mumi nõ ꝓdeſt ipi cꝛeditori hñti intẽtionem
depꝛauatam. ut qꝛ al nõ fuiſſer mutuaturus niſi ſpe
raſſer inde aliquid conſeqni.⁊ ſing.facit iſte tex.q;
zemiſſio uſuraꝝ ẽr libeꝛalit᷑ facta ab eo qui ſoluit ñ
ꝓdeſt ipi nſurario hnti mentẽ coꝛruptã ? ꝓpoſunʒ
nõ ꝛeſtituendi ꝛemiſſione nõ facta qð eſt cõtꝛa glo.
in ꝛegula peccatũ. li. Vj. æ S fꝛe. ut ſaltẽ tpꝛe pnie ha
beat hoc pꝛopoſitũ de q dic ut dixi in.c.cum tu ẽ
eo. o nõ ꝙ oĩs ſpes ↄſcqndi aliquod lucruʒ ex
mutuo é dannara ĩtellige tñ ꝓ ut nõ. i glo. i. V. ſpan
es. ¶ Arẽ nõ. ꝙ ois ſuꝑhabũdantia eſt pꝛobibita
eꝛgo ꝙ;tũcũqʒ modicũ ſit ?æ qualecũqʒ ſit qdð datur
occaſiõe mutui ſẽꝑ inducitur uſura ? tenetur ad ꝛe
ſtitutionem. ꝓ hoc. xiiij. q. iij. in. c. i. ij. .ij. eliam ſi
ſint munulcula vt ibi d?. Vltimo nota ꝙ in loꝛe

aie oẽs iſti de quibꝰ in tex. ſunt iducedi efficacit ad
reſtitutionem. ? nõ. vV. efficacitur. quia cuʒ cffeciu dʒ
eẽ illa inductio. öñt ergo effectualiter ⁊ realłr reſtiiu
ere ſi nolunt ↄſulere aĩalibns eoꝝ.⁊? ꝑ hũc tex.i fi.qᷣ
refertur ad oĩa pcedẽtia dico bic eẽ caũm aꝑtũ pro
opi. Inno.æ hoſt.quã ſequũtur cõit᷑ doc. ꝙ adept⸗
lucꝝ ex mutuo intentione tamen deprauata tenetur
reſtituere in foro aĩe nec ſufficit agere ſolã pniam ſʒ
aliud ſit in ſimonia mentali ut in.c.fi.de ſimo.⁊ ra
tionem diuerſitatis ibi dixi. n aüt in foro vtẽ
tioſo talł teneatur: iſta littera uẽ uelle ꝙ non ꝓ hoc
nidetuꝛ glo. ultima qᷓ dicit ꝙ tanqꝙᷓ uſurarij iſti taleſ
non ſunt puniẽdi ? hoc iõ qꝛ ex forma nõ apparet
ↄtractꝰ uſurariꝰnec ĩteꝛnẽi aliqua pactio uel exactõ
2 hoc idubitatũ ubi iſte creditor negar hũiſſe ĩtẽtio
nẽ corruptam ſʒ ſi ↄfitẽtur tũc dicit hoſt. ꝙ ſi peti
tio emanauit ut cogeret᷑ taq; uerus uſurariꝰ eẽt ab
ſoluendus ꝓpter ieptã petitionem niſi aliud dicẽmꝰ
fauore aĩe ⁊ hoc pł placʒ nã ideo iſte tex. dicit de iu
dicio aĩe quia in foro ↄtentioſo non iudicamus de
occultis.ſʒ ubi hẽtur ↄfeſſio faciũ ẽ notoriũ.? tex.
dãnanit non ſolũ pactum ſʒ ſpẽ ut in lra.ſʒ ſi iſte ne
garetur tũc claruʒ eſt ꝙ ſequi dʒ abſolutio ſi t fuiſſ
let petitum ut ↄdẽnaret᷑ qſi uſurariꝰ tũc ĩ dubio eſt
ↄdẽnãdus ex quo apparet de ĩtẽrione.⸗ dicẽdũ
in alijs duobus articulis ð qbꝰ ĩ tex. uero qᷣd
ĩtẽdar litera dũ dicit ꝙ creditor nolebat daꝛe para
bolã inramẽto ⁊c. So. añqʒ ↄtingit ꝙ debitor in
rat reſtituere mutuum. . menſem ⁊ adueniẽte ĩmiĩo
2z nõ nalens ↄmode ſoluere rogat creditorẽ ut diffe
rat tminũ ille malitioſe non ułt ſoueẽ ut pᷣus aliqð
lucrum ide peꝛcipiat ⁊ lucro peꝛcepto ꝓꝛogat teꝛmi
num iſte talis tenetur ur̃.n.ꝛeciꝑe lucrũ ꝓ teꝛmĩio ꝓ
ꝛogato. ¶ In glo. in. v. ſpantes in fi. no. ling. glo.
nã tenẽdo Sriũ multi illaqarent᷑. ¶ An aut debitũ
nãle poſſit licite deduci in obligationẽ ciuilem. utpu
ra mutuo tibi. x. Vvolo deduceꝛe in pactũ nt tenearis
alia uice mihi mutuare alia. x. docto. tenent ꝙ non
quia non ſequoꝛ lucrum. nam ex illa obliganione nã
li non poterant te eompelleꝛe. ſecus ubi inteꝛcedit
obligatio ciuilis.? de boc.xiiij.q.iij.inc. i. in fi.

2— eſum. Aanite
B peꝛnicio. ſtus uſuꝛarius
appellans ad ſubteꝛ fugiendũ ꝛeſtitutioneʒ
audiendus non eſt. boc dicit Eommunis diniſio
ſecunda ibi mandamus. ¶ Mota primo ex tex. ca
ſum in quo denegatur appellatio. æ dicunt quidam
hoc eſſe ſpetiale in odium uſure nam ⁊ raptori nõ
eſt interdicendum appellarioni remedium. argu. in
.c. in litteris de reſtitutione ſpoliarorum ſed cõmu
niter tenetur ut in boc nimia ſit differentia. naʒ tex.
non ponit aliquam ſpecialitatem in uſurario loqui
enim in manifeſto. ſed quilibet criminoſus maifeſt
nõ andit᷑ appellãs ut in. c.cũ ſit ꝛomana de appel. et
idem in ꝛaptoꝛe manifeſto ut ibi. ? intellige tex. qu

dDo appellario eſi manifeſte friuola ut quia dicit ſe

non uſurarium ubi manifeſte conſtat de contra
rio uel appellat ne cogatur ad reſtiutonem quod

ſoem etme mmiin bor ſi
ngq naer euenis mlo no⸗
tſnisatgeredin indct
Goinee Ahenigean cj.
õ
esin wercinoniſs nuinpen
rbic ergo regnanita noͤſt
niiarins ? ouenano bene in
ſe tclt de inle in
Nũ gincieuſimreuli
iine ios inenlcio as ci
ſhor iclgi ici mnir an
5inoa iolmn oniroppoſtun
norſiſtc Fun mo ſnen
nts eis fe lten asfe
rr in icen loeniggii
doſtehaſtumnsicineteter ie
mmsddrſisensgmtio niin
dpeut ſonislin amter

aſlgiguonſunn Noͦcſ percui
aalty los gpos r in 4 .
rich erbor pͤennſni

Grpeitonen iſizinc cſene
Nplq ni ſed ſe R
otoſo oindſants
r iſſofuue wrii⸗ 1.
unß ſrirluß iſtene
ennic obſolno iti fut
ei umn üri ubio eſ

Nerde kan ck
usdiirr. (o
1 Aur edudenpar

Baci nnn
dum] Nerſant adraſin irin
geſoere rognn gedtore nraiſt
toe on i ſoreinn is dis
ze bero eupro cgetten
riir uineni⸗
t omwi, /b.
lipmni⸗ nitti
nobigetone cnien unn
lelcer in aciüteneniis
Niac do Nne Gnon
iugk Dicridherd

orhaler ſcts d tuli
ledoc iſg ihincil

yy, in Wnte
pennico guin

¶ De uſuris.

eſt contra iuris pꝛexeptuʒ ſecus quando appellatio
poſſit eſſe iuſta ut qꝛ cõuenitur ſub nno ⸗2 ↄdẽnatuꝛ
ab alio. nã hoc caſu nõ ſequit᷑ erat uſurariꝰ mãaifeſtꝰ
eꝛgo extoꝛſit uſuras ab iſto. Item ubi uoluit repꝛo
baẽ teſteſ ñ fuiſſz adiſſus.æ idẽ ẽ ubicũqʒ gꝛauet᷑
nam grauato quantumcumqʒ criminoſo non de
negatur applo ſicut nec alia defenſio ut ĩi. c. inter ᷣ
excel.pᷣla.⁊ in.c.ut debitꝰ.de ap.ꝙ et ſenſit gl. hic.
1 SE Der ſub
Oſt miſerabilẽ. er ſub
cõionis xpianoꝝ ꝑ pꝛincipes ſeculares co
gendi ſunt indei ad uſuras reſtituendas. h. d. ponit
duplicẽ ꝓuiſionẽ õ iudeos uſurarios:fa ibi donec
caſus .AE di tex. ſingularẽ ⁊z apertuʒ in aꝛ.
ꝙꝙ coꝛã indice ſeculari poſſunt repeti nſure ſen agi
ad remiffionẽ nſuraꝝ ꝓmiſaxꝝ. nam ſicut indei poſ
ſunt cõpelli ꝑ poteſtatẽ ſeu pꝛincipem ſecularẽ ita ⸗=
xpᷣiani.Eſt eꝛgo iſtud crimẽ mixtũ ſeu mixti foꝛi ut

poſſit fieri reſtitutio ſen reperõ tam in foꝛo ſeculari
cꝙ̊ eccleſiaſt co ⁊ hoc ubi non dubitatur contꝛactum

uſurariũ eſſe.ſi aũt dubitaret᷑ cognitio ꝑtineret᷑ ad
foꝛũ eccliaſticũ nt plene nõ.iĩ.c.cũ ſit generale.ð fo.
cõpe.⁊. c.ſi iudex laicus.de ſen.ex.li.vi.⁊ in.l.titia.
ff.ſo.ma.⁊ tene menti in hoc iſtũ tex.qꝛ multi tenue
runt ꝙ iudex ſecularis nullo mõ põt ſe intꝛomittere
de uſuris ut plene dixi in.d.c.cũ ſit generale.⁊ uide
glo. in cle. diſpẽdioſam.de indi. ¶ Secundo nota
aꝛgu.a contꝛaꝛio ꝙ xpᷣiani nõ peccant cõicantes iu
deis in mercimonijs.nã in penã iĩterdicitur eis cõio
ut hic. ergo regulariteꝛ nõ eſt inteꝛdicta ſʒ nimia fa
miliaritas ⁊ ↄueꝛſatio bene inteꝛdicit᷑.xxviij.q.i.c.
ſepe ⁊z. c.nuliꝰ. z. S. de iude. in. c. ad hec. cũ ſimilibꝰ.

Itẽ nõ. ꝙ in cꝛĩe uſuraꝝ eccleſia põt ĩdirecte excõi

care iudeos inteꝛdicẽdo eis cõionẽ xpᷣianox ¶ Vl
nio põt itelligi ꝙ iudei peccãt cxercẽdo uſuras ẽt
xpᷣianos.ipſi iñ pntãt oppoſitũ peꝛ id ꝙ habetur ð
utero.xviij.c. Fꝛatri tuo nõ feneꝛaberis.⁊c. qꝛ dñt
Z gentes alteꝛiꝰ fidei liceat eis fenerari. Ad ideʒ
tex.optimꝰ.i.c.ab illo.xiiij.q.iiij.ubi dicit᷑ ꝙ cõtra
boſtẽ poſſumus licite exeꝛceꝛe uſurã cuʒ licite poſſu
mus adueꝛſus eos gladio militare æ bona eoruʒ oc
cupeꝛaꝛe.foꝛtius licet exercere uſurã contra eos ⁊ ẽ
caſus ĩ quo nſura nõ eſt peccatũ. ⁊ eſt addẽdus iſte

ca ſus ad alios quos dixi in. c. cõqueſtus.S.e.ſʒ cer

te iudei ex hoc nõ excuſant᷑ a peceato exercẽdo uſu
ras ) xpᷣianos.pꝛimo ꝑ id ꝙ hr̃ de ntero.xxviij. c.

alienigena fenerabituꝛ tibi iu autem nulli E tem in

plal. generalit᷑ dr̃ ꝙ ille habitabit in regno dei qui
pecuniã ſuã nõ dederit ad nſuram ⁊ ſic lex antiqua
indiſtincte pꝛohibet uſurã/ Non ob. pꝛima auctori
tas qꝛ ille nõ facit niſi ꝑ cõtraꝛiũ ſenſũ.⁊ ar.Srio ñ
nalʒ ubi Sriũ eſt alibi expꝛeſſum.ut in.c.a nobis.ij.
de ſen. excõ. Nec ob.ſᷣm ꝙ dr̃ de hoſte:qꝛ xpᷣiani ñ
ſunt hoſtes iudeis imo eos tolerant ex humanitate
ut in. c. æ ſi iudeos.de inde tẽ iudei poteſtateʒ
idicendi bellũ nõ habent ergo ↄcluderẽ iudeos pec

care exeꝛcentes nſuras xpianos ? poſſunt ab
boc cꝛimine nheſe ſ In glo. in fi.⁊ lʒ indei ĩ tꝑa

libus ſubſint pncipi ſcłari nõ tñ itelligas q eccleſia
nõ poſſit eos ↄpellere ad uſuras reſtituendus nam

cum hoc crimen lit eccleſiaſticuʒ ? ur iudei peccãt 9
tra legẽ eoꝛum ⁊æ contꝛa nãʒ exeꝛcendo uſuras licite
pñit ↄpelli ꝑ iudicẽ eccleſiaſticum ut nõ. Inno. in. c.
quod ſuꝑ his de noto. ꝓ hoc facit iſte tex. in fi. ubi
eccleſia interdicit eis coioneʒ xpianorum.nec.ob. ſi
dicatur quaꝛe papa mandar eoſ ↄpelli ꝑ iudicẽ ſecn
laꝛẽ ſi ipſe poteſt.hndo ꝙ faciliuſ pñt ↄpelli ꝑ ſecu
larẽ habentẽ homies armatos.nã eccleſia nõ bʒ ar
ma ⁊ de iuriſdictõe ſpirituali parũ curãt iudei.iõ ut
facilius cogant hr̃ recurſus ad pᷣncipem ſeculareʒ. ſi.
mile in. c. poſtulaſti. æ qᷣ ibi dixi.S.de iude.et quod
dicam ĩ gl.fi ¶ In⸗ gl. fi.ibi pena coꝛꝑali pũiantu
ſʒ hoc facit ↄtrã id quod dixi ĩ pce.gl.nã ſi pñt coꝛ
poraliter puniri ꝑ eccleſiam quare papa mãdat eos
ↄpelli ꝑ ſecularem ptãte.ſʒ põt reſponderi ꝙ eccle
ſia h facit nbi hʒ iuriſdicrõem tpᷣalẽ iʒ ubi hʒ ſpũal
poſſit idẽ facere in ſpectãtibus ad forum ſuũ iuoca
to auxilio brachij ſecularis ſicut facit ↄtra clericos
non tamen ita de facili poteſt ſicut index ſecularis.
Itẽ hic non negat quin eccleſiaſticꝰ poſſit. nã cꝛi
mẽ ẽ mixti fori ut.S.dixi Knie N.l-n bene gl.
quod indeuſ rõne delictii ſo:mi foꝝ eccleſiaſticũ.2 in
tellige ð delictis.contra legem eoꝛũ ĩ moraltbꝰ ur ſi
cnt xpᷣiani ſortiuntuꝛ forũ eccleſiaſticum delinquunt
contꝛa legẽ diuinã ut ↄtra iurametũ uel quid ſimile
ita iudei.nã nõ deñt ipſi gandere maioꝛi pꝛeroga
tiua.nã ut dicit᷑ in enãgelio unũ dʒ eẽ onile æ unus
paſtoꝛ. Itẽ qñ iudei et alij infideles peecant contꝛa
nãm.nam ſicut deus tales pũiuit. Genef̃ vij. ita et
eius uicaꝛiuſ põt eos pũiꝛe ut nõ. Inno. i. c. ꝙ luꝑ
his.de noto.iqᷓ;tũ gl.diẽ ꝙ rõne delicti ſortiuntuꝛ
forum. JIdeʒ dic ſʒ hoſti. roe rei nel contractus uel
do micilij cuʒ iſta equiperentur.ut.S. ð̊ fo. cõpe.c. fi.
uod tene menti.
as. Aſurarius qui fecit debitoꝛẽ
iuraꝛe de ſoluendis uel de nõ
ꝛepetendis nſuꝛis eccleſiaſtica cenſuꝛa cõ
pellitur ab exactione deſiſtere et ex actias reſtitueꝛe
hoc dicit ucl aliter. et ſic non obſtante iuramento
de non repetendis uſuris per debitoꝛem preſtito
poteſt iudex ex officio ſuo uſurarium ad reſtituen
das uſuꝛas eompelleꝛe hoc dicii. Cõmunis diuiſio
ſecunda ibi nol.caſuſ ⁊c ¶ Mota. pꝛimo ex tex ꝙ
iuramentum preſtitum de uſuris non repetencis
non inducit liberam remiſſionem uſuꝛaꝛum immo
uſure uidentur magis extorte:cum iuramentum nõ
preſumatur interuenire ex libero conſenſu iurantis
ut in.c.ſuper hoc.de rens. G n ota fᷣo iudice poſ
ſe ex ſuo officio ſupplere nedũ poſt nſuras ſoluias:
ut earum fiat reſtitunio ſed etiam ante ſolurionem
ut earum nulla fiat exacrio. poteſt. enim. index pᷣue
niꝛe ãte conſumatiõem peccati cum index nidet ali
quem iĩ precipiito peccandi.de quo nide bo. gl. in.
.c.ex litteris.S.de ſpon. Item nõ caũʒ in quo iudex
ſupplʒ ad ↄmodum pᷣuataruʒ ꝑſonaꝛũ cum mandat
uſuras reſtitui.ſed hoc facit poriꝰ ꝓpter utilitatem
publicaʒ ⁊ aiarũ ut obuiet ꝑiculis et peccatis: alias
nõ faceret ut nõ.in.c.ad nzam.ij.de iureiur.æ i.l.i.
F. Hᷣ aũt iudicium ff. de dã.infec ¶ In gl. i. ibi re
laxato priꝰ iuramẽto.iſta ſupplectio ad l'am ẽ potiꝰ
*53

auedã extoꝛſio.nã ſi hoc eſſz neceſfariũ papa dixiſſz
in tex. ar. in. c. ad audientiã. de deci. et iõ dic meliꝰ
ꝙ aut iudex ꝓcedit ex officio non imploꝛato ꝑ iſtũ
iurantẽ æ tũc nõ ẽ opꝰ hanc abſolutioneʒ faceꝛe qꝛ
in nullo nenit iſte cõtra inramentũ:qꝛ inranit nõ ꝛc
peter.nõ aũt iurauii uſuras nõ ꝛeciꝑe ſi ꝛeddeꝛẽtur
2 ĩ h cãn ꝓpe loꝗt iſte tex. Aut iſtemet qui iurauit
intendit ꝛepeteꝛe æ tunc ꝓcedit ꝙ; dicit glo.ut priꝰ
petatur ꝛelaxatio iuramenti ut in. c. i. de iureinrã. et
nõ glo. ꝙ iurãs nõ ꝛepeteꝛe põt pereꝛe abſolutionẽ
licer abſolutio oꝛdineĩ ad finẽ ꝛepetendi ⁊ hoc ideo
qꝛ primũ factũ eſt danatũ.⁊ iõ ꝛeſtringẽdum ad teꝛ
minos tm. Et in fi. glo. ſed queꝛo quid ſi iurauit nñ
genũtiare. dic ꝙ non ualet inramentum qꝛ nõ potu
it ſe obligare cõtꝛa bonũ caritatis ⁊ diſpõeʒz euange
licaʒ ſi peccauerit ⁊c. fundat eim ſe denuntiãs ſupeꝛ
peccato cꝛeditoris ⁊ ſalute aie illins ? non ſuꝑ pꝛo
pꝛio ↄmodo: de quo nide qð nõ. in. c. ad noſtꝛa. ij.
7. c. quẽadmodum de iureiur. teneas bene memi et
gde mã petendi hc abſolutionẽ dixi plene in. c.i. ?.
c.:Qebitoꝛes de iureiur. ⸗
on audiĩ uſu
Dia fruſtꝛa. rarins ꝛeperens
uſuras niſi prins ꝛeſtituat extoꝛtas peꝛ ſe
DH. d. ponit ſtatutum cniꝰ cãʒ pꝛemittit. ibi ſtatuimꝰ.
caſus c. ¶ Mõ p principiũ tex. ꝙ ſolet quotidie
allegari ꝙ non ẽ dignus auxilio legis qui cõmit it
in legẽ. lacit qð nõ.in.c.ij.de conſti.⁊.c.cuʒ omnes
eo ti. pateꝛe legem quam ipſe tnleris. Secundo
nõ. ꝙ nec ꝛepetens uſuras nec petens computari
fructus in ſoꝛtẽ audiri debet niſi pꝛius ꝛeſtiinat ipſe
nſuras quas ab alijs extorſit.⁊ ex hꝰ põt colligi ar
gu. ꝙ ab alijs ciuilibus actiõibus uſurarivs noze
pellit anteqᷓ; ꝛeſtituat nſuras arguendo peꝛ locum a
ſpãli. nã ſi ſpãle ẽ cũ ꝛepetit uſuras vi nõ audiat niſi
ꝛeſtituat ꝑ ſe extoꝛtas:eꝛgo in alijs actiontous audi
ri dʒ hac exceptiõe non obñte. ¶ Vltimo nota ibi
alijs ⁊c6. ꝙ uſurarius cõuentus ab alio uſurario po
teſt exciꝑe nedum de niuris extoꝛtis a ſe ſed a qbuſ
cũqʒ alijs. ⁊ ſic audit allegans de inre teꝛtij: et hoc
fir in odiũ nſurarij ut prius ſit purgatũ crimen ꝙq;
gliũ de ipſo arguat. d dubium é quid fiet cuʒ
nuſurario cxcipiẽte cõtra uſurariũ nõ ꝓcedit᷑ ĩ cq ꝛe
manevit ne peccaiũ primi uſurarij impunitum. naʒ
ex hoc iſte uſurarius prius cõnentus ꝛepꝛo babit cõ.
modũ.⁊ ſic nteꝛqʒ ꝛetinebit uſuras qð vꝛ abſurduz
So.doc.itelligũt mirabilit᷑ hunc tex. ꝙ iudex ex of
ficio ſuo ꝛepnlſo actoꝛe ↄpeller cõuentũ ad ꝛcſtiiuen
das nſuras non iſti actori ſed üllis qui debet ꝛeciꝑe
nſuras ab illo actoꝛc. iſie actoꝛ tenebitur poſiea
hoc habeꝛe raiũ cũ negotiũ ſuũ utiliteꝛ geſtũ ſit. l. ſi
pupilli.ff. de nego.geſt.facit qð nõ.in.c.itellexin us
de adul.z facta integꝛa ꝛeſtitõe audiet᷑ actoꝛ in iſtis
eim multum exhubeꝛat officiũ indicis. ar. S. c. ꝓxi.
¶ In glo.i. in fi. de hac mã vide ꝙ nõ. Inno. i. c.
intellexim? de adulterijs. Cxy. in. l. ij. C. que ſu lõ.
cõſueiudo ultra mediũ. Moſti. hic ſequii gl. dũmõ
iſte nõ peccaueꝛit eꝛga fidẽ ad hoc.j.de ꝛeg.iur.de
fleat peccatoꝛ. z..ij. q. vij. c. nõ põt. Ninc in. c. fi. de
mu. eccle. qixit ꝙ aut quis deliqt otra lesẽ gñalem

2 gñaliter perdit auxilium legis aut ↄtra legẽ ſpaſè
2? non perdit beneficium aliaꝝ legũ niſi ubi iure ca
gert᷑ ar. in auẽ. qua ĩ ꝓuincia. C. ubi de cri. agi oʒ.⁊
in ueritate hec nia brocardica c. vñ non põt dari in
uariabilis doctrina ſʒ m caſus ↄtingẽtiam ? quali
tatem iudicandũ eſt. ſatis tñ põt teneri ꝓ quad rla
gnali ↄclulio glo.cum dictis doc.pcedẽtiũ.æ ad.l.
auxilium alł. pro cõ. rario dic ꝙ non eſt ꝓprie ðᷣlie
tum qð facit ꝑdere illud bnificium ſʒ qꝛ ĩ de icto cel
ſat rõ beneficij ↄceſſi.nã ↄcedit᷑ bnficiũ reſõis mĩo
ri leſo ad ſuam facilitatẽ ꝗͥ rõ ceſſat in delicto cnʒ ðᷣ
lictum non ſit ſine dolo.non ob. c. dilectis fiijs de
appel. qꝛ ibi iõ auditur appellãs qui non detulit ap
pltoni aduerſarij qꝛ ſue appelloni fuit delatum per
iudicem. vVñ poſito ꝙ ſit fruſtratoria: iñ ꝓpter de
larionẽ deuoluit cãm ad ſuperiorẽ ut.c. cũ ape loni
bus. de appel.li.vVj.non ob.l.filio pꝛoni.S.i ubi Gr
ꝙ li pꝛonus duxit libertam ignominioſam in uxo
rem perdit bencficium alterius legiſ qua cauetur ur
patrono niuo non poſſit liberta dinertere ab co.lo
quitur enim in odiũ pꝛoni ↄtrahẽtis cũ ignomioſa
nel ilud ẽ pꝛopter oiũctõem ⁊ cõnexitatẽ quã hbʒ cũ
facto pᷣncipali. ¶ In glo. in. v. reſtituerit. ibi reſii
tuere ſaltem pauperibus ſi nullus appareat. bec in
tellige neꝝ anñ neſcitur ubi ſit cni fiẽda é reſtõ. ſi an
tẽ eẽt abñs æ de proximo neturus tũc peccunia il
la dʒ oſignari ⁊ deponi.ar.i.l.acceptã. C. uſurif.
en glo tbi ſi uſurarius impetrator appellat:
ſecus ergo ſentit glo. ſi aduerſarius appellet ? põt
eſſe rõ diuerſitatis qꝛ cõtra iperrãtem ẽ pſũpno ꝙ;
uſuras extorſit: iõ non auditur iteri nolens uſuras
ab alio repetere. ſʒ qñ aliꝰ appellanit eſt preſumptio
pro eo ꝙ bẽat iuſiam anſam.nec ob. li dicatur ap
pellatione pẽdẽte nihil nonandum:qꝛ illud neze in
piuditium pꝑtiũ.ſʒ iſta eſt cauſa ſepata.? hoc diciũ
gl. eſt latis equũ Iʒ nõ iure ꝓbetur. Et fi. gl. nõ fi.
glo. iñcto tex ꝙ v. fruſtra qnqʒ refenur ad id q tʒ
ſed eliditur per exceptionẽ ⁊ ſolet ad mm faceꝛe.1.
pe. F. ad crimẽ. ff. de publi. iudi. ubi dẽ ꝙ in crmiali
cã fꝛuſtra interuenit ꝓcuratoꝛ queſi ꝑ nueibuʒ ne
ceſſario nõ cõcludat᷑ ꝓceſſum eſſe nulluʒ.ſic hic peꝛ
hoc vbũ nõ inducitur nullitas r̃ax. ĩ effeciu Hn
de ut dixi in.c.neniẽs de accu. STc⸗ gl. oppo.
Ʒ tex.uidet᷑.n.ꝙ exceptio cris nõ bẽt obſtare pꝛoſe
queti ius ꝓpriũ.iiij.q.vj.oĩbus.nam quãtũcunqʒ
crioſus audiri debent petẽs iuſtitiã ut ibi Sol.Oñt
quidam boc ſpãlc in odium nuſurarij nel ꝙ ꝛepetẽs
uſuras fundar ſe ſuper peccato iõ excipit᷑ ð peccato
cõſilłi. ſed prima ſo. uerior qꝛ iſta ſunt dinerſa facta
vVñ non recipiunt compenſationem ut dixi in.c. ĩtel
leximus de adul. Sed quero utrũ alij a reo cõueti
pnt proponere hãc exceptionẽ cõtra ipetrãtẽ. doc.
cõit᷑ concludunt ꝙ non qꝛ ad eos non extẽdit᷑ niꝛꝰ
Faxꝝ ſed ipſe reuſ põt bñ exciꝑe ge uſuriſ ẽt ab alijs
exrortis ut hic in rex ¶ Altimo qrit᷑ qn hec excep
tio ẽ proponenda.cõſt cõcludiiur ꝙ an lit. con. qꝛ
eſt exceptio dilatoria nt pʒ in fi.ibi nullatenꝰ andia
tur. ſi ergo fuit auditus non poteſt amplius excipi

2 debet probari hec exceptio.j.octo dies ſm hoſti.

ar. c. pia. de excep.li.vVj.tene menti.

, inelann dor gMoe
j norin di gmmin
ſor unni mnſfit ⸗
ginigainllel 05
ſſtos ag ei nmnſeſit wt
õ
ichlnmifü hen ffn⸗
rlrded Prn er a
KRreggeſ cidensdrid
cedrcaſeecſgid (ocades
Poba. Go ſolit odus m
hiü ter ch ineligie nanleeſ.
hoc novoni noc gnunis in nin
rilaina di no np mtuer ſob
pniala vuniis airz ili onn
ſinmli oͦgi pb nce
lnmnſeſn ſal Yo an no nici ⸗
nninsbynnigmarati e rbibn

Inidu t ais nnonend rie

ſio nio Mni ſrärocAnomi
Pfucinmansniheſähr⸗
füſfenimenelln cetd en
noaio firi nanenisg t ic eß
Mulg ela tennimni Ngonenn
cC l ſleck wa e⸗
ieſpllacinlinm en
ſc pnione ne no ſffichrad
giet ilbſhniin gis⸗
eharntiſee nmn eie
hmmſcſniore hnj “
1nmmiſſihg

bennn ſronnteen
mnabenis e nud
gs oſ nn anenr
ſtibemcmnnreb o⸗
on onbens i gonio
ane nini tihh
b.in 5reſlivant o ſeſi
ſinuſus grpgrent bot in
biſtcaifidaeetoſ an
o dewins fit gegenrie
NiNaad wf.
Dmuinsinpenndt dd
Aadreſgtus pelnd de
Rcönn ipeniene hlipto g
on audinr ieni robns uſons
ian oppelinre orinpo
ulm, Mdaur 4/
Spovundmr lr i
lalſslaan? bot dn
4 nbent Ciif goͤff
1cßezehenmadide,
etſerdnäminend.
Düiiochrd Ciai
ArncrcNiipbleth
cclan cſerulch irhtſe

rrlus i i An in
Nrn. CEnag n.
vabtökuehſti

„7

cibra n uninc)

wſ, anikeſti
Bm in dioceſi. nſuꝛaꝛij etiõ
nullo accuſante pñt cõpeſci peꝛ penam la
teꝛan.cõcilij.h.d.nel aliteꝛ ⁊ ſic. Connictꝰ de uſura
ria pꝛauitate ꝑ famã ⁊? alia argumẽta põt manifeſta
ri uſuꝛauiꝰ ⁊z tanq; manifeſt uſuraꝛius compeſci ſᷣm
diſpoſitionẽ lateꝛan.cõcilij. h.d. notabiliter ſm vuʒ

itellectũ.c.nã pꝛimũ ſumaꝛiũ o. al.pani hʒ dubiũ
fa pars ibi fꝛateꝛnitati ¶¶ Hõ.pꝛĩo ex tex.fᷣm nnũ

intellectũ qui ſatis eſt uerꝰ in ſe ꝙ ſola fama nõ fac

nſuꝛaꝛiũ manifeſtũ etiã quo ad penas lateraneñ. cõ
cilij. ſed ultra famã requirunĩ alia argumenta. æ in

boc iſte tex. eſt ſing. æ alibi nõ ꝓbat̃ ꝙ ꝑ ſolã famaʒ

27 aꝛgumenta poſſit quis cõninci æ cõdẽnaꝛi de uſu

raꝛia pꝛauitate. ? ſic cõuictꝰ? z cõdemnatus dicatuꝛ

manikfeſtꝰ.qdð intelligo:ut.j.dicã.¶¶ Mõ.ꝙ nemine
inſtante nſuꝛariũ nihilominus debet ordinariꝰ õ

eũ ſnũ officiũ exeꝛceꝛe n glo. ij. in fi. hec gl. ten

dit ad declarationẽ.c.⁊? obſcure aliquantulũ loqui

? pꝛo intellectu põt ſic opponi. ur̃ enim iſte tex. ſibi
Zriꝰ.nã in prin.dicit ꝙ minime dubitabatuꝛ quin
iſti eſſent nſurarij manifeſti:æ tñ poſtea dicit ĩ.V.fꝛa

leꝛnitati.qꝙ ſi aliſjs argumẽtis illos cõſtiterit eſſe ma

nifeſtos. ſi ergo eꝛãt manifeſti æ notoꝛij non debent

requiri alia argumẽta: ut in. c. euidentia de accu. ſi

autẽ capit᷑ manifeſtũ:pꝛout diffeꝛt a notoꝛio ut dica
tur illud qð ꝓbari põt.iũc debẽt ſufficere argumen
ta: ſed requiri enidens ꝓbatio. nã ꝓbatio dʒ eſſe ñ
pꝛeſũptiua ſʒ neceſſaꝛio cocludẽs:ut in.c. in pñtia ð
pꝛoba. lo.ſoluit duobus modis pꝛimo ꝙ princi
piũ tex.dʒ intelligi de manifeſto.i notoꝛio. ſed quia
hoc notoꝛiũ nõ ẽ ꝑmanẽs in nſurario.ſʒ eniaʒ facti
trãſeũtis cũ nõ ſemꝑ mutuet ſub uſuris.ideo reqni
runt᷑ alia argumẽta ultra illã noroꝛietatẽ. ⁊ ſi gl.eẽt

va multũ foꝛet nõnda.? ꝓ h̊ uide qð nõ glo.ij.q.i.

de manifeſta. ſed Jo. an. nõ uẽ eã ſequi. naʒ ex quo
nſurarius bʒ mẽſam paratã ? exhibuit ſe paraiũ ad
mutuãdũ oibꝰ ſatis d noroꝛiꝰ æ uſarariꝰ.æ hec opi
nio mihi plʒ.nã iſtud nõ eſt notoꝛiũ facti trãſeũtis:
ſʒ facti ꝑmanentis:qꝛ hʒ menſã paratã nel eſt noto
riũ facti interpellati. Vñ de eo idem iudicãdum nt ðᷣ
notoꝛio facti manentis.⁊ ſic adeſſet hec notoꝛietas
nulla alia requirunt᷑ argumenta. pꝛo hoc.c.qᷓ;ꝙᷓ;. et
.c.i.eo.ti.li.Vi.⁊ cle.eos.de ſepul. ¶ Secũda ſoſo
gl. eſt ꝙ pꝛia ꝑs.c.intelligatur de manifeſto ꝑ famã
7 cõeʒ opinionẽ que nõ ſufficit ad cõnincendũ quẽ
de hoc crie.æ ideo requirũtur alia argumea quibꝰ
inſertis poterit iſte dici manifeſtꝰ.qð iutelligit hoſt.
poſt manifeſtationẽ factã ꝑ iudicẽ.unð exponit tex.
manifeſtos.i.maniſeſtãdos.q.d.ꝙ poſtqꝙ; index re
ceptis his argumentis iſtum declaranerit nſurariuʒ

Cde nluris.

poteſt dici tunc manifeſtus.⁊ eſt dictuʒ ſatis nobile

nõ eniʒ eſt officiũ pꝛiuataꝝ pſonaꝝ indicare per ar
gumenta quẽ manifeſtum. Et faciunt hec ad.q.quo
tidianã ? notabilẽ quidã uſurariꝰ condito teſtõ. de
ceſſit nulla cautione de reſtituendo pꝛeſtita. oppo.

poſt moꝛté de nullitate teſtamenti: quia erat manife

ſtus ⁊ nõ pᷣſtitit cautionẽ ad ꝓbandũ banc publici
tatem articulat᷑ de fama ⁊æ alijs ãgumentis nunquid
poſt monẽ ſufficiat pꝛobare ad nullitatẽ teſtamenti

—

reperio quoſdam ſũmos niros cõſuluiſſe ꝙ ſic per
iſtũ tex. ſʒ non fecerũt mentionẽ de ↄſilio Fre.ↄſil.
lxij. ubi aperte ↄſaluit Srium.ad iſtũ tex. Gndet re
ſtrigendo dupliciter. prio ꝙ loꝗt ut pena lateranen
ſis ↄcilij poſſit exerceri in iſtos.nã hoc caſu agituꝛ
de modico preiudicio ⁊ expedit ad ſalutẽ animaꝛuʒz
uſuꝛaꝛiorum. iõ ſufficit iſta modica ꝓbatio ꝑ famã
? argumenta. ſeeus ſi ageꝛetuꝛ ad nullitatem teſt :?
cum teſtm ſit res fauorabilis:ut in. c.fi.de re iu.nõ
debet dici nulinʒ niſi aperte conſtet teſtõrẽ ꝛũc fuiſſe
uſurarium mamfeſtum. Item iſtud. c. dicit iſta aꝛgn
menta cum fama ſufficere ut manifeſtetur ꝑ iudiceʒ
fm lect. hoſt. ante ergo quaʒ iudex manifeſier ñ põt
dici quod teſtm fuerit odituʒ a manifeſto nſurario.
⁊ certe iſte due/ſũt maxime ꝛeſtrictões ad iſtum tex.
2 ſunt ualde nõnc in pꝛactica. Sʒ dubito nunquid
de iure ꝓcedãt.æ utrum admitterentur in iudicio:æ
ſic etiaʒ dubito de lec.hoſt. nam iſte tex.dicit ſi ↄſli
terit iſtos eẽ uſurarios manifeſtos ꝑ alia argumen
ta ⁊c.ergo an ſententiaʒ iudicis pnt dici mãifeſli:ct
tunc poſt mortem poterit fieri probatio ad declarã
dum quod erãt manifeſti. Itẽ ufaꝛij ñ pñt de facili
ↄuinci.iõ ſufficiunt argumenta cuʒ fama aꝛ. in cle.i
Ee.ti. ? qᷓ pnt eẽ iſia argumenta doc. ponunt multa
exempla. pone ꝙ ultra famaʒ apꝑʒ ꝙ iſte nendebat
cariori pꝛecio:qꝛ differebat ſolurõeʒ:nt in.c in ciui
tate.S.e.uel emebat cum pacto de retro uẽdẽdo cũ
maiori precio ł reperiũt iſiia uſaꝛia. Idẽ puto ſi ꝛc
ꝑiunt᷑ ſui libri ĩ qꝰ ſũt ꝛatiões ufarie.ar.in.d.cle.
una:licʒ glo. ſentiat oppoſitum in.c.ſane.xxiiij.q.ij
Sed queꝛo qꝛ. S.dixi ſufficẽ aꝛgumẽta cũ fama
nuquid ualeat ſtatutũ epi ut ꝑ unũ teſtẽ uel ꝑ tres g
auditu ł ꝑ.iiij. teſtes ſingulares uel ꝑ ↄfeſſionẽ fcaʒ
ex iudicium corã quocũqʒ poſſit ↄuici de ufa.fre.
ↄſi.xvij.ↄſuluit ꝙ nõ ut cõit᷑ tenet:quia eps ñ põt
tollẽ diſpõem iuris cõis cũ ſit iferiõ. ꝓ ̊ͥ quod nõ.
Jo. an. in ſili ĩ. c. li. ð de offi. achiß̃.
2 . aꝛitus frucius
Alubꝛiter *rei dotalis ' obliga
. te ꝓ dote non tenetur ĩ ſortẽ ↄputaꝛe. uel
aliteꝛ æ meliꝰ. aꝛitus recipiens pignus pꝛo dote
ꝓ miſſa nõ tenet᷑ fꝛuctꝰ in ſoꝛtẽ cõputaꝛe.⁊ eſt caſus
ſing.⁊ alibi nõ ꝓbat᷑.h.d.pꝛĩo ponit dictum.Fᷣo eiꝰ i
cauſam aſſignat.ibi cum frequenteꝛ. caſus ꝛc. ¶
Hõ.pꝛimo ex tex. qualiteꝛ maꝛitus lucratuꝛ fructus
dotis.hoc eni iductũ fuir ꝓpt oneꝛa mr̃imonij ſup
poꝛtãda.nã tenetur maꝛitꝰ alimentaꝛe uxoꝛc:= ideo
recipit dotẽ:ſed fructus debẽt cedi ad alimẽta = nõ
cõſumi ipſum capitale. æ ideo dicimus ꝙ ſᷣm qtita
tẽ dotis nxor eſt alimẽtãda.l.ſi cuʒ dotẽ..ſinãt. ff.
ſo.ma.⁊?.c.ꝑ ueſtꝛas de do.poſt di.reſti. Et ex hoc
infeꝛtuꝛ ꝙ cõmodiꝰ z honoꝛabilius alimentaꝛi debʒ
mulieꝛ qᷓ poꝛtauit ãplã dotẽ ꝙᷓ ſi poꝛtaſſet tenuem.
¶ Secũdo nõ. caſuʒ ſingularẽ in quo fruciꝰ rei pi
Snoꝛate nõ extenuant ſoꝛtẽ:ſed cedunt ipſi cꝛeditoꝛi
⁊ hoc qꝛ ſuccedunt loco intereſſe ꝙ maꝛitꝰ patit in
non recipiendo doté ꝓmifſaʒ. Sed circa intellectuʒ
.c.querit᷑ de norabili z ſatis dubia.q.pr̃ pnelle pꝛo
miſit ceꝛtã quãtitatem pecunie pꝛo dote ſuo genero
⁊? pᷣſtitit cautionẽ de ea numeranda certo tpᷣe ⁊ pꝛo
A.

(Menufnris.

mmilit dare interĩi ceꝛtos denarios pꝛo libꝛa quolibet
menſe nũquid liceat.? vẽ pꝰ ꝙ ſic.nam ſicut ꝓ dila
ta dote lucri facit maritus frucius ꝛei pignoꝛate: ita
licite dʒ poſſe aliqd ꝛecipꝑe donec ſibi dos fuerit ſo
Inra. YJo. an. ſentit bic oppoſitum dicens ꝙ qui diẽ
hũc caſum licitũ dʒ allegaꝛe caſuʒ expꝛeſſuʒ.nam in
jure nõ hẽm' niſi iſtũ tex.qui loqt ĩ fructibꝰ poſſeſ
ſionis ꝗͥ ſubijciũt diuino iudicio:qi dicat iſtud nõ
eſt lucrũ ceꝛtũ:qꝛ poteꝛit eſſe ꝙ nibil ꝑcipiet ex poſ
ſeſſtone. ſecꝰ qñ ex pacto facto quid cenum recipit.
nec ob.ſi diceꝛes hoc ꝑmittendũ nt maritus poſſit
ſuſtineꝛe onera matrimonij: qꝛ poſſet Genderi ꝑ id
qð hẽt in. d. c. ꝑ neſtras in fi.q̃i dicat ꝙ ipſa dos
pʒ deponi apð meꝛcatoꝛẽc ut ex honeſto lucro poſ
ſit ſuppoꝛtate oneꝛa mr̃imonij. do. an. uidet adhuc
magis reſtringeꝛe ĩtelleciũ huiꝰ.c.dices:ꝙ aut nul
la moꝛa cõmiſſa eſt in dote numerãda.ut qꝛ in prin
cipio cõuẽtũ extitit de ea ſoluenda in ceuo teꝛmio:
7 tũc nihil põt geneꝛ licite ↄſequi nec ẽ frucius ꝛei
pignoꝛate: qꝛ exquo nulla moꝛa nullũ dʒ eſſe inteſſe
aut ꝓceſſit moꝛa ut qꝛ dos debebat ſolui incontinẽ
ti: ? tũc ꝓ inteꝛeſſe põt ꝑciꝑe frucus. Itẽ poſſet pe
teꝛe q;tuʒ ueriſimilit fniſſet lucratꝰ cuʒ illa pecunia:
Vt ſic hẽat᷑ ꝛõ ad inteꝛeſſe lucri ceſſatis ſicut latius
dixi in. c.cõqueſtus.S. eo.ſed non ur̃ do.an.nidiſſe
Eal. qui dicit ꝙ lʒ opi. Jo.an.ſit tutioꝛ. contraria
tñ uidetuꝛ eſſe nerioꝛ.ut a principio poſſit cõneniri
cũ ſoceꝛo ꝓut õ dixi. nec ob. dicrum Jo. an. qꝛ iſte
tex. loquitur indiſtincte ut lucretur fructus poſſeſſi
onis.⁊? qnqʒ tales fructus ſunt ceꝛti ut qꝛ ẽ domus
ſolita lucrari uel poſſeſſio ad affictũ conceſſa. unde
circa bãc..ſans dubiã putarẽ ſic dicendũ ꝙ aut a
pricipio ſimplicit᷑ datus fnit minꝰ ad dotẽ pꝑſoluẽ

dam nõ iteꝛueniẽte pacto intuẽtiõis pignoriſ licʒ ex

poſifacto pignꝰ fnerit ꝛeditũ: ⁊ tunc nihil põt geneꝛ
conſeqni.nam ſicut põt uxoꝛc ſine dote duceꝛe et de
ꝓprio tenet᷑ aleꝛe:ut nõ.in.d.c.ꝑ ueſtras.ita pomit
uxoré trãſduceꝛe dato reꝛmino ad dotem ꝑſoluẽdã
ſed ſi a pricipio inteꝛueĩt datio pignoris tũc credo
opi.do.an. ꝓcedeꝛe:qꝛ geneꝛ recipiendo pignus:
nideĩ cõfiſus auctoritate huiꝰ.e. æ recipeꝛe pignnueæ
ur lucret᷑ fꝛuctius in cõpenſatiõe dotis dilate.⁊ pnio
t ꝙ a pricipio poſſit ↄneniri cum ſoceꝛo de ꝑcipi
endo aliq̃d ãnuatĩ uſqʒ ad ſolutionẽ douiſ dũmõ ſit
ſolitꝰ meꝛcari poneꝛe pecuntã apud meꝛcatoꝛem cũ
iſte nõ capiat ꝓ mutuo nec pꝛo dilatiõe data ſʒ ut
ſuſtineat oneꝛa mr̃imonij. ⁊ ſic potius capit uit inteꝛ
eſſe nec ur̃ hoc contꝛa bonũ caritatis. ¶ Secũdo
pricipalit᷑ querit᷑ quid in heꝛeð mariti poſſidẽie ſen
detinẽte pignꝰ poſt moꝛtẽ mariti nunquid lucreiux
iſtos fꝛuctus ſicut maritꝰ. Inn. tʒ ꝙ nõ: qꝛ ĩ optiõe
heꝛedis ẽ qũcũqʒ ꝛeſtitueꝛe pignus ⁊ libeꝛaꝛe ſe ab
obligatiõe qð nõ ẽ in marito cũ ipſe teneat᷑ ad one
ꝛa matrimon ij. ſicut ẽt põt queri de nxoꝛe cni ſolu
to mr̃imonio datũ ẽ pignus ꝓ ꝛeſtõe dotis nunqᷣd
lucret᷑ fructus.⁊ cõit᷑ tenetur ꝙ nõ łʒ eni nxõ alimẽ
tet᷑ ex dote ſua:tñ cuʒ ipa nou ſuſtineat ſeruicia ma
trimonij ſoluto matrimonio dʒ compniare fructua
ĩ ſortem. ⁊ iõ ſit cauta ut facit ſibi dotem ſolui nel
poſſeſſiõem dari inſoluiʒ. Et faciunt hec ad.q.in

muſtis locis ſtatutum eſt: ut ſoluto matꝛimonie quꝗ
diu hbr̃s mariti ſteterit in dote perſoluẽda reneatur
dare certum quid uxori relicte: ut poſſit inde alere
nũquid naleat ſtarutum ut poſſu mulier cum bona
cõſcia recipere iſtð: z ſepe nidi ĩ facto dubitari. Jo.
de lig. in cle.i.e.ti.concludit ſtatutum non nalere ꝑ
ea qꝗͥ.S. dixi:qꝛ nxor nõ ſuſtinʒ ſernicia matrimonij

iõ non dʒ aliquid lucrari.ſz dʒ agere nt dos ſibi re
ſtitnatur ſen ꝑſoluatur ¶ Ego aũt alit dicerẽ. ? ꝓ

deciſione hꝰ. q.eſt exãinãda alia qõ:nũqͥd br̃s mari
ti teneatur alere uxorẽ relictã donec perſoluerit ſibi
dotẽ.⁊ Iʒ ſit opi.mihi pł plʒ illa opi.ꝙ ſi non habet
nxor alia bona dʒ ali ab hr̃de mariti etiã.j.annum
datum br̃di ad dotem reſtituendã. æ hac opi.tenue
glo.?z Hã in. l.i. F. exactio. C. de rei. uxo. ac. ? ſpe.
in ti. qui fi.ſit le. F. i. V.nũqͥd nxor hoc preſupoſito
ad pᷣmiſſã. q.dico ꝙ aut ſumus in cãu in quo uxor
debʒ ali ab hr̃de mariti: ⁊æ tunc naleat ſtatutum.loco
alimtoꝝ decernẽs certam qᷓtitatem cũ hõeſtiꝰ ſit re
cipẽ q;titatẽ ꝙ; alimta manuati.aut non dʒ ab hide

mariti ali.? tunc ſecus ⁊c. ¶ In gſo. fi. ibi cxti fodi

no fundo expone.i.in fũdo in quo foditur creta ꝓ
faciendo teglaſ ſiue laterea. In ea gl.ibi ſecꝰẽ i fetu
ãcilaꝝ doralium ⁊c. Rõ aũt qᷓ ꝑtꝰ ãcille dotal non
cedit lucro mariti ẽé qꝛ hũana catura non oputatur
in fructu imo reꝝ nã gratia hoĩs iduxit oẽs fructuſ
ut dicit tex.in.l. in pecudũ.ff. de nſufru.? Cicero.li
.i. de officijs. vñ cum marituſ debeat lucrari frucꝰ

2 ꝑtꝰnõ ẽ ĩ fructu gꝰ æc. In ea.gl.ibi ⁊ ĩ arboribꝰ

non cedẽdis. ſecus er go in arboribus cededis lqꝛ
J. brene tꝑs renaſcuntur. nã tunc põt dici fructus.

ſecus ubi non naſcuntur.

B p ſe uel per aliũ a quocũqʒ cẽʒ hʒ.h. d. pꝰ
põit ptis qrelã. fo clanſulam ꝙᷓ ſtilꝰ curie apponit
in litteris ᷓ iverantur ad r̃cuꝑãdas ufas. caũs ⁊c̃.
ota primo ex tex. laicum poſſe adire papã 5
laicũ pro uſuris reſtituẽdis ⁊ Gptũ ĩpeirare.nã hoc
caũ iudex eccleſiaſticus bʒ iuriſditionem int᷑ laicos
ut in. c.quia. S. eo. ⁊ dixi ſuper rubrica.⁊ nõ.i.c.cũ
ſit gñale. de fſo pe. Wo. Fo. ſliu, poſſe exigere
nſuras extortas a pꝛe. ? intellige de filio herede z
idem eſt in quolibet herede extraneo. ¶Niem nõ

ꝓꝙ non audituꝛ repetens uſuras niſi reſtituat exior

tas per ſe ⁊? ꝑ pĩem ſuũ.⁊ idem puto ↄſili rõne de
extortis ꝑ defũctum cnius heres iſte extitit.? ad
dit iſte rex. ad. c. quia fruſtra.S. eo. quia ibi fit men

tio tantum de extortis per impetꝛantẽ ſen repetenn-

hic autem ⁊ cetera.ð extortis per patꝛem. Sed
dubium eſt quid in clexrico repetente uſuras nomi
ne eccleſie nunquid poſſit excipi quod ab alijs ipſe
extorſit uſuras.⁊æ doctores comnniter tenent ꝗqðᷣ
non: quia agit nomine eccleſie ideo delictum ſuum

nõ debʒ obeſſe eccleſie:ut in regula delictũ.li:. Vj.x
4 Igez

fac.c.frequens.in.fi.de reſtitu.ſpolia.eo.li
dicendum in pꝛocuratore conſimili ratione: ut non
poſſit excipi de extoꝛtis peꝛ ſe.Et declaꝛa huius.c.

materiam. pꝛo ut habuiſti ĩ.c.quia fꝛuſtꝛa.ſupꝛa.eo

‚e toſin dim fn bi byee

Aefmmo cnus hers ien
ſanopirenpi mnilen
inarpimas oskit
iitbe cu aull iMw⸗
Gdinlins Mulo fa mmn⸗
mnotpigeoncnmnmi⸗
eſam ichgie ofttr
upoonſio non ori enoinw
Poſtione er nd eimirimn
idoe hrete wnemt wurns
EeNerwechihereüm⸗
f. go. ,go.? lene bene m
g s qni rs oꝛſt noie
ſiſtumione er por cñ
incr &. Lone £
iu nierhi Joan anin

ar. iealsct ⸗olnigo⸗ n

liblet her gi nbioyn
gao enent lo lolente ſai

Bumnd ⸗
— Ppſeſondus eima
ins Nhiber aleſns is e
dionenelſcbrens Eri lvde
Teſtinenlas Ulures rOrnns

s ecjus ne obigaioes

ik nie pri

tiri ndtundite
rti nend nni ne
inaid nn in
oireedtiln, ude
nl i
ienn 8
ſo. nrde ſerin
memnn n mg
lau
c

(e aſuric

r gof bici oe
fich in vo huienr Genn
nn Mar gibilrkiſen
dͦiͦr gdille congknon
bünm amta non Opntatur.
Gntabösintt dis fruenf
dg elſtnn Cto.ſ
mWNEN Rdendnadd d
Sag Riri wei
go in wdorbus elidſsl
nmr ni une pircig fnens,
mr.

. Epam Nuio , l
Iunr aii alimar enorus
ſin oligzci⸗ bay'
ani tl ane ahani
Aicpilnsits isd,
hicun doſe dnen
ar ühenme ünd
1 Grſciionenin nics
Ao her Ndn Adi
ſpimnſt n
iet – ie mn
4

beredecnnvne. ,
ruimiitumi

eum mo i ſin ⸗
in gantth l

ie gbi in nen

Ju glo. ſi. ibi ſed potius ex quaſi Zctu röe idebiti
nõ. glo. ſing. qꝛ facit deciſionẽ mulctarũ qõnũ.⁊ pꝛi
mo põt infeni ꝙ etiã de iure ciuili beꝛes tencaĩt̃ re .
ſtituere uſuras extoꝛtas ꝑ defũctũ Iʒ de uſuris nihil
perueneꝛit ad heꝛedẽ:qꝛiñ ouenſt᷑ ex delicto her̃dis:
ſed ex quali contꝛaciu:⁊ ſic ceſſat.l.i.C. ne ex delic.
deſnrer põt infeꝛri Z opinionẽ Fre. ur beres
teneatur ſi non cõfecit inuentariuʒ per reſtionẽ niᷣa
ruʒ ultꝛa niꝛes heꝛeditaꝛias ſicut dicimꝰ in alijs obli
gationibꝰ defunctũ.nt.l.ſancimꝰ. C. de in.deli.S
quo dixi in. c. tua. ð. eo. ? in.c.ĩis. de rap.¶ Sed
tunc foꝛtiteꝛ oppo.S glo.ſi non agit᷑ ex delicto: ſed
ex quaſi Sctu quid ad eccleſiã õ laicũ. Sol.ſʒ agat
ex quaſi Sↄctu:iñ uerſat᷑ delictum qð eſt mixti foꝛi ut
dlicit glo.in.c.ſi epᷣm.xvi.q.vi.⁊= ad pᷣdicta nide qðᷣ
nõ. Bar. in. l. i. C. de Prion. elc⸗E. I eaen ibi
quod potiꝰ cꝛedo.concludit in hoc glo. ꝙ ſiue in re
ſcripto ſit facta mentio de nſuꝛis extoꝛtis a pꝛe uel
defuncto cuius heꝛes iſte fuit.ſiue nõ ſit facia mtio
ſemꝑ põt excipi ĩpetrãtẽ uel agenteʒ ut pꝛius reſti
ſtituat nſuꝛas extoꝛtas P ſe uel per aliũ cuius heꝛes
fuit.⁊ hec cõcluꝰ cõiter appꝛobat᷑. Mec ob.ſi dicat
cũ in litteris nulla fiat mentio ð pꝛe nõ põt ð eiꝰ
facto excipi:qꝛ non extendunt᷑ ad perſonas non ex
pꝛeſſas:ut ĩ.c.p.⁊=.g.de offi.dele. So.iſta obligatio
ſeu pꝛouiſio non orit᷑ ex nirtute Eaꝝ:ſed ex iuris di
ſpoſitione.ex quo enim iſte impetratoꝛ ſine ex ꝑpſõa
ſui ſiue alteriꝰ tenetur uſuras reſtituere nõ deber an
te allũ ĩpetrare ꝙ; ipſe reſtituat extoꝛtas per ſe. Et ĩ
fi. glo. nõ. glo. ⁊ tene bene menti in eo ꝙ concludit
ꝙ is qui nſuras extoꝛſit noie alteriꝰ non tenetur ad
reſtitutionẽ nec põt ↄ eũ excipi.Sed Sriũ ſenſit gl.
in. c.ſicut.xlvi.di. Hoſt.æ Gof.in eoꝝ ſũmis hniꝰ
ti. ut refert hic Jo. an. qui uẽ eox ſequi opi. ↄcludit
ꝙ aut pꝛĩcipalis eſt ſoluẽdo:⁊ nõ teneĩ iſte ad reſlõ
nẽ. als ſecꝰ. ⁊ hec opi.mihi plʒ nt ex quo dedit cãm
delicto teneat᷑ alio nõ uolente ſatiſfacere qð nõ.

Judei qui txtoꝛquẽt gꝛa
Banto. nes uſuras xpianis uel de
. poſſeſſionibus decimas uel obligatões ſo

litas ꝑcipi per eccleſias eis nõ ſoluũt pᷣuãt᷑ xpᷣianoꝝ
cõione uel ſic breuiꝰ. Etiã iudei compellẽdi ſunt ad
reſtituendas uſuras exoꝛtas a xpᷣianis æ ad ſolnen
das decimas uel obligationes de eoꝝ poſſeſſionibꝰ
h.d. dno ſunt dicta. m ibi hac eadẽ. pꝛimum dictũ
facit tria.pꝛimo ponit cãʒ ſtatuti.ſecũdo ſtatutũ. ibi

ſynodali. 3 veiget grauame ſuſpicatũ.ibi princi
C 65

pibus. caſus. æc̃ prio unã cãʒ quare uſura
pꝛohibet. nã diminunt᷑ facutares hoĩum. ſic in bre
ni ſpᷣe reducuntur ad paupertatẽ ⸗2 paupeꝛtas ẽ res
periculoſa ẽt aĩabꝰ iux illud Salamonis dinicias z=
paupenates non dederis mihi zc.⁊ binc eſt ꝙ ꝓpĩ
ſuſpitionẽ paupeꝛ nõ admittit ad teſtimoniũ.iiij. q.

iij. teſtiũ. æ hanc rationẽ ẽt ponit Inn. ſuper Hica.

⁊ nið bo.tex.i.c. i.e.ti.i. vj. ibi uſurax qᷓ animas 8
noꝛãt ⁊? facultates exhaurit. ecũdo nõ. ꝙ ꝛõne
uſurarie prauitatis ẽt iudei ſoꝛtiũtur foꝛnm eccleſia
ſticũ. unde idiꝛecte hic cõpelluntur peꝛ eccleſiã ad re
ſtõeʒ. de quo dixi in. c. poſt miſerabilẽ. S. e 5.
Ertis modũ ↄpellẽdi iudeũ ꝑ eccleſiã ut ſubtrabat᷑

A ↄmerciũ xpianorum.⸗ ad hor poͤt excõicaꝛe xpia
nos Ifacienteſ.⁊ iſta eſt maxia pena.ſ.inter homies
eſſe ⁊ hõiuʒ carẽ ↄmertio..hi qui ſãctaʒ.C. de apo
ſtaticis. excõicant᷑ eĩʒ indirecte. ¶ Quarto nõ. ar.
optimũ ꝙ oblatões ſunt in precepto ⁊ de iur̃ paro
chiali eccleſie indei tenent ipſas ſoluẽ ſi ſtant in do
mibus ſolitis hitaꝛi ꝑ xppianos.de quo.j ¶ Vlnio
nõ. quod iudei pñt acqᷣrẽ reꝝ dñig. de quo latins ꝑ
Inno. in. c. ſupeꝛ his de uoto. dS. glo. i. ibi a Z
rio ſenſu.nõ.glo.iuncto tex. qꝛ ſolet allegaꝛi ꝙ ar.
a contrario ſenſu ñ ꝓcedit ubi ĩſuꝛgit abſon⸗ ltellec
tus uel alibi reperit̃ Zrium. æ de boc plene dico in
c.cũ apoſtolica. ð his.qᷓ fi. a pla.nõ. Jo. an. ?æ Cal.
in.c.publicato de elec.nel dic ⁊ aliter ſᷣm hoſti. qð
ois ufa ſolʒ eẽ gꝛauis.unde nõ ꝑmittit aliquo mõ
n ea.glo.ibi legitimũ nõndaʒ ⁊c.nã de iur cini
li non poterant ufe ad libitũ exigi:ſed uſque ad cer
tã menſurã uel ſũmũ tm: ut bx in.l:ocẽs. C. de nſuꝛ.

? dic ut ibi. de quo n eſt hodie inſtãdum:qꝛ oĩno

ube hodie ꝓhibentuꝛ. ut. S. e. per to. ⁊.j.c.fi. WUn
gl. fi. ibi res tranſit cum onere ſuo.põdeꝛa gl. ſẽtit
enim tunc iudeos ↄpellendos ad oblatões ⁊ ðcias
perſonales ⁊ pᷣdiales quando illa poſſeſſio peruẽta
ad iudeuʒ habebat hoc onꝰ qnexum z hanc opi.an
tiquitus tenuit hoſt.æ ſecuius ẽ Goff. z poſtmodũ
ab ea ꝛeceſſit et tenuit ĩdiſticte iudenʒ debẽ compelli
ad decimas peꝛſonales ⁊? ẽt oblariões quas eccłia
ↄſueuit recipere.i.xpianis hitantibus in illa domo
ne per defunctum iudei ecclia patiat᷑ detri muũ.nam
poſſet ſequi quod iudi emeret fere totꝗ parochiã:2z
ſic diminuerentur iuꝛa paꝛochialia.¶ Ego in bac
diueꝛſitate nbi onus non eſſet annexum rei ſatis pu
tarem ſtandum conſuetudini.ſecus ubi eſſet annexũ
rei:ut in decimis predialibus.naʒ in dubio etiaʒ om
nes infideles tenentur ſoluere decimas prediales ẽt
ſi xpiani nunquam illa pꝛedia poſſederant:ut in. c.
de terris ⁊ in.c.in aliquibus de deci.æ tener Olidr.
conſi.xxv.nec ualet hic:argumen.a contrario ſen
ſu tene menti.

, Aſurarius eſt qui a
Ig Anti. debitoꝛe ꝛecipit aliqᷣd
ultra ſortem etiam ſi ſuſcipiat in ſe peꝛicu

um. hoc dicit pꝛimo. non eſt uſurarius emptoꝛ rei

minus iuſto pꝛecio ſi tunc neriſimiliter dubireruꝛ an
tempoꝛe ſolutionis plus nel minus ſit res nalimnra.
boc ſecundo. propter dubiuʒ exculatur is qui ex eo
quod differt ſolutionem pꝛecij ſi uendit rem pluſqᷓ;
ualeat: ſi non erat eam alias nenditurus.hoc tertio.
2? ſic tria dicta eſſe patent.ſecundum ibi ille qnoqʒ.
tertium ibi ratione dubij.caſlus et cetera. ¶ Ho.i.
ex tex.quod recipiens ex mutuo aliquid ultra ſortè
pacto interueniente eſt uſurarius. æ nota bene qðᷣ
textus dicit aliquid.ex hoe iufertur quod quicquid
ſit illud quod recipitur. ex quo poteſt pecunia eſiia
ri quatũcũq; modicum ſit:inducit nſuram. xiiij.q.
iij.in. c.i.ij.?.iij.?ꝓ uoluit beatus Tho. ſecunda ſe
cunde.q.lxx viij.arti.ij ota ſecundo ꝙ occaſi
one matui non põt recipi aliquid ex pacto etiam ſi

¶ crimine falfi⸗

mutuans ſulcipiat in ſe pericnlum pecunie mutnate
r ſi mutuet nauigãti ul eunti ad nundinas qui ex
ponunt ſe uarijs piculis ? nadunt cã lucri.⁊ ſic nõ
bñn & non eſt licituʒ ꝛeciꝑe etiã a meꝛcatoꝛe ex quo
tu cõtrabis ſecum mutuũ licʒ ipſe ꝛecipiat nt lucꝛet
qꝛ poſſet eueni cõtrariũ nt ipſe ꝑdeꝛet ex meꝛcimo
nio ? uſurarius eſſet in tuto z ſemꝑ lucraretur. foꝛ
tius g' ↄmitti᷑ uſura qñ mutnatr᷑ nõ uolẽti exeꝛceꝛe
meꝛcimonia ſed pꝛo neceſſitate ſua:qꝛ dʒ quis ſub
uenire ꝓximo gratis in neceſſitate:⁊ peccat qͥs nõ
ſubueniendo ꝓxio in neceſſitate cõſtituto.nt nõ. in
.c.ↄſuluir. ð. e. facit. c. ſiẽ.xvij.di.⁊ qð ibi mõ.
Nõ.ꝙ ꝛecipiẽs ex pacto aliquid ultra ſoꝛtẽ dicitur
uſurarius ab uſura 2 nſura põt deriuari.æ dici ab
uſu eꝛis crediti. uel foꝛte quia ibi ꝛapitur uſus. qꝛ
nendit᷑ nus pecunie qui nõ ẽ ĩ ꝛeꝝ nã cuz ex nſu pe
cunie cõſumat᷑ dniuʒ. ut dixi ð ſeica. ¶ NHõ.ex v.
ille quoqʒ ꝙ uſurarius ẽ cenſendus ille qᷓ emit ꝛeʒ
de pñti minus qᷓ; naleat ex eo.qꝛ diffen traditioneʒ
ꝛei empte ⁊ ſoluit pciũ de pnti niſi dubiũ ſit ꝙ plus
luel minꝰ ſit ualitura ꝛes tpꝛe traditiõis.? ſi diceres
uſura nõ ↄmittit᷑ niſi in contractu mutui.ut in.c.cõ
ſuluit. S. eo. dixi.S.rubricã: eꝛgo nõ dʒ hic cõmitii
cũ ſit cõtraciꝰ umonle bndes quo ad foꝛmã
contraetus non eſt nſura:ſed quo ad intentione ð

pranatã ẽ uſura: qꝛ ꝑinde ins fingit ac ſi illam pecu

niam mutuaret illi uẽdirori ut ꝛecipiat illud lucrum
ꝙ eſt ultra uerã extiationẽ ꝛei. tẽ nõ. ꝙ ꝛariõe

dubij quis excuſatur in foꝛo iudiciali:ſed ĩ foꝛo pe

nitẽtie ſtabitur ↄſcictie. ¶ H uſtio ex.v.lfi. ꝙ an
uenditur ꝛes pluſꝙ naleat ? diffeꝛtur pꝛecinʒ ꝛei ad
cerũ teꝛminũ duo vᷣnt cõcuneꝛe ad hoc uit cõtractꝰ
non cenſeatur nſurarius. primo ꝙ dubium ſit an
tpᷣe ſolutionis pꝛecij ꝛes ſit ualitura plus uel minns

Secũdo ꝙ iſte uenditoꝛ nõ eꝛat alias uẽdituꝛus tẽ

poꝛe cõtꝛactꝰ:ſi eꝛgo ceꝛtũ ſit ꝙ tpꝛe ſolutiõis non
nalebit plus uel minus ꝙᷓ iſte eꝛat uẽditurus nũc ꝓ
miori pciolſi habniſſer pecuniã in pñri minc õctus
cẽſendus ẽ uſurarius. æ hoc ꝛ5e dicta in qoe pꝛece
denti. nam fingimꝰ ẽptoꝛẽ ſoluiſſe pᷣciũ de pꝛeſeti et
nenditoꝛeʒ ſibi illud muino accepiſſe uſqʒ ad teꝛmi
nũ pᷣfixum ꝓ illo lucꝛo qð eſt ultra uerũ pꝛeciũ rei.
In glo.ij. ibi uſuꝛarius ẽ cenſendus.nõ bñ glo.qꝙ
lʒ int ꝑtes deſcriptus ſit Ictus emptionis ⁊ uẽditio
nis ? in Vitate nõ poſſit ꝛepeti pciũ:iñ ꝑp fraudatã
mentẽ emptoꝛ põt dici uſuꝛarius:lʒ ex foꝛma ſui cõ
tractus non appareat uſurarius. Ex hac glo. poſſz
defendi libellus ubi talis dẽ uſurarins.lʒ boſti. dubi
tauerit in. c. in cinitate.⁊.c.cõſuluit.s.eo.⁊ facit iſte
tex. in. F. ille qui uenit adueꝛſatiue ad pꝛecedentia.
In ea. gl. ibi ſũt ĩ talibꝰ oſcie ſue ⁊c. glo.ſormalite:
nõ ſoluit Sriũ.⁊ iõ dic ꝙ in dubijs quis dʒ abſtinẽ
a tali contractu ex quo ad conſciaʒ ſuam ⁊ in foꝛo
aĩe dʒ fieri inteꝛpetratio potins 35 eũ:qꝛ illa pars ẽ
benignioꝛ que ẽ tutioꝛ ut hes glo.nõbilem in. c. nni
co.de ſcruti.⁊ facit tex.in. c.ſignificaſti el.ij.de hõi.
iz ĩ foꝛo ↄtentioſo inteꝛpetratio fit ĩ benignioꝛẽ ꝑtẽ
2 ita loqt tex.iſte.?⁊ facit.c.cũ iu ⁊ ᷣ ibi nõ. Inn.
5. de teſti. Sed queꝛo qñ põt dici cenũ ꝙ ꝛes na
lebtt plus tpe traditiõis. Sol.dicit hoſti.ꝙ dʒ atten

*

di cõis opio. ? curfus regiõis. nã cõit᷑ minus nalet
fru mentum tpe meſfium ꝗ ipe paſche. ? licet qñqʒ
accidat ptrarium tñ propter hoc nõ eſt recedẽdũ a
dicta preſũpnone:qꝛ dʒ cõſiderari id qð frequetur
accidit.l.nã ad eg.ff. de legi.⁊ in. c. literaſ.ð̊ depſõ.

imon. ¶ In glo. .. in fi. declara bũc uluimũ. F. Put

nõ fuit in. c. in cinitate. . eo. ¶ S; ey glo.qᷓro pro
declaratione pᷣme ꝑtis.c. hic nõ ẽ licitũ mutuare 2
aliqd recipere ultꝛa ſortẽ ẽr ſi creditoꝛ ſuſcipiat in ſe

piculũ qͥd in iſtis qui quotidie ↄhũt ſocietatẽ ⁊ un⸗

apponit oꝑã ⁊ aliꝰ pecuniã. Goff. dicit talé Hctum
ſocietatis licitum exquo cõicat ſibi dana ?7 lucra 7
de boc nide bo glo.ꝗᷓ ſoler allegari. xiiij. q.iij. pleri
qʒ. ꝗ dicit hunc ↄctuʒ ſocietatis non eẽ liciiũ ſi un⸗
nellʒ ſentire lucrũ ? non danũ.hoſt. in ſum. b? ti. F.
an aliquo. v. ſʒ qd ſi periculũ.tenʒ oppo.dicẽſ ꝙ ſie
in alijs Zctibus ex quoꝝ n periculũ ſpectat ad alte
rum põt apponi pactum ut periculum ad reliquum
ſpectet.ut in.c.unico.de cõmo. ⁊?.l.i.ff.depoſiii.ii⸗
dicendum eſt æ in boc contractu ſocietatis ut licet
ex eiꝰ natura periculum ſpectet ad utrunqʒ tamen
ex pacto poteſt ad akerum duntaxat pertineꝛe. nam
contractus ex connentione tollunt legeʒ: ut in regu
la comtracius de reg.iur.li. Vj.? pro hac ſua opioe
addqucit bo. tex.inſti pro ſotio.in. F. ð illo.cũ v. ſe.
ſz accur.?æ Aʒo.tenuerũt oppoſitũ:⁊æ ſic ↄcordant
cñ gl alt. in.:.ſi non fuerit.ff. ꝓ ſotio.? idẽ Jo. cal.
hic. Non ob. dictuʒ hoſti. qꝛ in alijs ↄtracubus eſt
non ↄtra ſʒ pter nam ↄtactꝰ. Sʒ in Zciu ſocietatis
cũ bẽat ĩſtar cniuſdã fraternitatis.l.uex.ff. ꝓ ſotio
ẽ ꝓpe ↄ nãʒ pᷣctꝰ ut unꝰ ſołꝰ ſetiat danũ. Mec ob.
IF. de illo.qꝛ non dʒ ĩtelligi fm eũ ĩ capitali. dʒ in
telligi in aliſs lucris ⁊æ danis ut in ilł ualeat pactum
iit ſentiat de lucꝛo ſy non de dãno. Darẽ alinʒ intel
lectum ad illũ tex. ut loquatur ĩ recipiẽte pecuniã =
ponẽte opera tim ut ex pacto poſſix danũ non ſetire
ſ. pecunie.ſatis ẽ ſi ſetit danũ operaꝝ amiſſaꝝ nam
ſiẽ in lucro pecunia ⁊? opera eqpaꝛant᷑ ira z i dno
ſentiendo.ſʒ ex parte pecunia dantis ñ põt hoc pac
tũ interuenire qꝛ proprie cõtra ipſam ſotietatẽ:qꝛ
recipiens pecuniã poſſet ſentiꝛe duplex dannum uʒ
opeꝛaꝝ amiſſaꝝ ⁊ pecunie recepte ⁊ alijs nullũ dan
num ſentiret cũ hẽet ſuã pecuniã integꝛ. æ ſcias ꝗ;
H opi.tutioꝛ:iõ eſt amplectãda. Sed adueꝛte ad
unũ dictũ Jo. an. de quo Jo. cal. nõ facit mẽtionẽ
in. c. ꝑ ueſtras.de dona.poſt diuoꝛtium ꝛeſti. nbi ſẽ
lit ꝙ pecunia doralis põt deponi apud meꝛcatoꝛeʒ
qui dʒ cauere de pecunia iĩtegꝛaliteꝛ ꝛeſtituenda. ſed
lucra vᷣñt cõpenſari cũ dãno ⁊ quicquid ſupeꝛerit ðᷣ
incro poterit dinidi.⁊ ſic aꝑtiſſime ſentir ꝙ poſſit
apponi pactum nt capitale ſempeꝛ ſit ſalnũ.ſed uið
tur ſentire ꝙ ſit ſpale in dote dum allegat. l. i. ff. ſo.
ma. nbi dicitur prouidendum ur ſalua ſit dos muli
eris. Ego ſemper dubitaui de illo dicto.nam non
probatur iure.immo in contrarium facit:tex.ibi in.
c. ſuper eo. s. eo. nam ſi contractus in ſe eſſʒ uſura
rius ⁊? illicitus talis contractus non poſſet recipere
aliquã cõpẽſationẽ propter bonũ ꝙ ide ſeqt᷑ maxie
pꝛopter bonum caritatis ⁊ corporale.ut nõ. in. d. c.
ſuꝑ eo. ? nõ. Jo. an. i rla peccatum. de re. iur. i. vj.

mmir ſinobſe

in zanmuni poſſteipoſt
ſmniit oſunnos de n⸗ ar
Swd ana oimupo po
di'vbinmminins anin te
umoror ima am o
lauoihjgli pinofr mmo
iimace i or nis h
cldt tene ad ali regone t
,io aitg appnen hecroffenſc
ſtbreinloeodeſinmd nüni

ü Jrno i aen tdn

Nendn wercedſcn wdemur

otiboſt ivcinar in Yriü fnian

ſinemmagna neceſſare ſte mon
t ile ſobiſter oboꝛes in ieinene
no ali Jomn dlr gan p
Oms cſlunor wol ſoee
imn Mcbi lno mnfe,
ickce ai toe nlino mlyn
hieeenronl Inn grſhn
ti chiſgnmins mi. Fien
Ahcuudiume wo ſo dri
Oünobicane dci di⸗

riher imnſenenc

Uiaſencü dheva ai
miſtmugneiaffiünennne
pn, don a n ndns
lnneyr inlo uſßiinii
neiu hhrinligngi
Nt.5 ir
un l ſ⸗
ſbennm aiin

Rüpeicii ſhem in
mmm Periculumas Ueigvon
etöweliftcoſiiz
Conmmuun ſogemissnr ig
bemn n unng m,
m dmmnr mnitr mn
reolinr e, minnegn
IRero bar ſ oſioe
io in . dilo ci e,
1oMoltcne ſe Norcant
t pbeid R dod.
RNiNis Wadse
nc Gin anſocents
armnimns enſfſ ſonn

ns ſoß etor i Maob

lii ſnei cinl
Ginawrir itvalmi uinn
xcdiv li i
mrinpeir cuuni 17
0 poſſtni non ſeie
hni oxerm mſptun
ntiemiNt i G
madnisi di e
cicn im ſoient

¶ Be crimine lalſt.

Sccundo queꝛo de alia. ꝗ. notabili quidã meꝛcato⸗
paratꝰ erat ꝓficiſci in aliã regionẽ emptuꝛꝰ merces
in quibꝰ Viſimilit᷑ fuiſſer lncratꝰ centũ acceſſit amicꝰ
2 roganit eũ ut mutuaret ſibi illã pecnniã quã ꝓmit
tebat ſibi reſtituere in tenino cũ lucꝛo ſperato nuqᷣd
contꝛactus ſit cenſendus uſurarins Inno. dicit
ſic licet aliqui oppoſitũ teneant:qꝛ daret᷑ mateꝛia cõ
mittendi hãc pꝛauitatẽ uſuꝛaꝛiã. Hoſti.in. c. ſalubꝛi
ter. . eo. dicit ꝙ iſte eſt obligatꝰ creditoꝛi id qdᷣ vi
ſimiliter fuiſſet lucratuꝛꝰ quaſi hoc ꝑcipiat cꝛeditox
rõe intereſſe æ nõ rõe uſure. Jo.an.dicit hoc dictũ
hoſti.pꝛocedeꝛe poſt moꝛã cõmiſſam:ſed ante moꝛã
nõ:qꝛ ibi nullũ ĩtereſſe alias uſuꝛaꝛiꝰ poſſet fingere

nelle ire ad emendũ merces z mutnaꝛet pecuniã ſub

iſto coloꝛ ad nſuras. ¶ NMõ. pꝛio æ nõ tꝛadas obli
nioni id quod ſentit Jo. an.ex his nerbis nt etiam
in Zciu mutui poſſit peii poſt moꝛã ĩteꝛeſſe lucri vᷣi
ſimilit ceſſantis.de quo dixi in.c conqueſtus.S. eo.
SDed an a pꝛincipio poſſit hr̃i iſta rario poſſet foꝛte
dici ꝙ ubi mutnans ducitur bona itentione z potiꝰ
mutuat nt ſeruiat amico qꝙ; in fraudẽ:q tũc excuſat
a peccato:lʒ alia opinio fir tution ¶ fres bo du
bitatur ẽt de alia qõe aliquis hʒ hic merces quas
intendit deferꝛe ad aliã regionẽ ? nendeꝛe ꝓ caꝛioꝛ
pꝛecio.alius appaꝛet hic ⁊ offeꝛt idem pꝛeciũ hic qð
poſſit hr̃e in loco deſtinato nũqnid liceat faceꝛe hũc
vctü. Inno. ꝙ ſic. nã ſicut rõne ip̃ᷣis excuſatur qui
uendit merces pluſqᷓ; ualeant: ut bic in fi. ira z rõne
loci hoſti.inclinat in Sriã ſñniam ⸗ monet᷑:quia non
ſine magna neceſſitate iſte mouerur ad emendũ cnʒ
⁊ ille ſubijſſet laboꝛes in itineꝛe ⁊ foꝛte pꝑdidiſſet ali
quo caſu. Jo.an.dicit ꝙ aut pꝛeciũ ſoluituꝛ ð̊ pñti
2 Zctus eſt licitus:qꝛ uult foꝛte deferre ad alium o
cum. Aut difeꝛt ſolutio pꝛecij æ pꝛocedit opi. hoſt.
poteſt dici ꝙ ẽt hoc nltimo caſu ubi ceſſaret fraus
adpuc pꝛocedat opi. Inno. qꝛ foꝛte nult deferꝛe ad
locũ ubi ſperat mains ucrũ. Item ex quo iſte non
ergt hic uenditurus pꝛo iſto pꝛecio ſatis cõpenſat᷑.
Altimo hic quero diciĩ hic ꝙ nõ eſt licitum ali
quid recipere ultra ſoꝛtem ex pacto:quid ſi recipiat
aliqð ſeꝛuiciũ vbale nel facti puia mnino tibi deceʒ
ut inſtrnas me nel filiũ meum nel ut inteꝛcedas pꝛo
me apud deum uel ut nadas ꝓ me romam. Ray. ?
Gof.in eoꝝ ſũmis huiꝰ ti. ut ſequit᷑ Cal. ↄcludunt
ꝙ nõ ẽ licuũ:ſed hoc ĩtelligendũ qñ illud qð recipit
eſt pecunia eſtimabile:nt.S.dixi ſᷣm Tho. nam nui
la incrementa recipi debẽt ex mumo quecũqʒ ſint et
qualiacunqʒ.xiiij.q.iij.c.i.ij..iij. Et ex his infenu⸗
ad.q.doctoꝛ mutuat pecuniã ſcholari ur intret lecũ
7 alias non erat mutuaturus nec ſcholaꝛis intratu
rus nel mutuaui uni ut neniat ad molendinũ nel ad
ſurnũ ſuum Jo. cal. dicit ꝙ ſi iſte mutnans recipit
aliquod cõmodum pecunia eſtimabile ꝙ cõmittitur
uſura. exemplum in doctoꝛe ex concurſu ſcholariuʒ
efficitur magis famoſus ⁊ habet maioꝛes cauſas pᷣ
manibus nel ex h apliat ſibi ſalarium:= ita ĩ domio
molendini: qꝛ plurimi pꝛopter h̊ cõcurrũt. nã ve ex
mutuo iſti recipiũt aliquid nltra ſoꝛtẽ. ideo tenet᷑ ad
reſtitutionẽ:ſʒ eã facẽ debẽt panꝑibꝰ:qꝛ ab illiſ qᷣbꝰ
mutnazt non extoꝛſerũt iſiam pecuniam.æ ad hanc

ↄcluſionẽ debent reduci gl. iuꝛis ciuilis. una eſt i. .
i.ff. de offi prefec. urbis. Alia in.l.ij.ff. de calum.
2 ſenſerunt quod cõmitteret᷑ ſimonia qð ñ eſt neꝛũ:
qꝛ ſcholaris non nendit doctꝛinam doctoꝛi:immo
doctor inſtruit ſcholaꝛem:æ ad boc mutat pecuniã:
ſeg c ittituꝛ uſura m diſtinctionem pꝛedictam.
(Aunnn querit nũquid ſit licitũ rẽ emere ut ca
rius uendatur: æ ↄclude poſt Cal. hic: Inno. in. c.
ne cle. uel mo.quod aut quilſ emit rẽ hic ut eã itegꝛã
uendat ⁊ principaliteꝛ ĩducit ſub ſpe lucꝛi æ nõ licz.
ꝓ hoc bo.tex.i.c.eijciẽs lxxxviij.di.⁊= i. c. quoniaʒ
xiij. q.iiij. Aut habet intẽtõeʒ mutãdi ĩ aliã foꝛmam
ut qꝛ emit lanam ⁊ inde facit pannũ:ł uult deferr̃ ꝛc
integrã ad alium locum:æ tunc ẽ licttum:lʒ inducat
ſpe lucri:qꝛ hic ponit labores ? induſtriam ſuam:
inxta illud dñicu ¶ In ſudore ulius tui neſceris pa
ne tuo:? ꝓbat᷑ i. d. c.eijciẽs ⁊.c.quoniam ea. di. Sʒ
tpꝛe pnie dʒ quis abſtinere a meꝛcimonijs.de pe.
di.vV.qualitas.aut ñ inducit principaliter ſpe lucꝛi:
ſed emit furmentum ut abundaẽt cũ familia ſua uel
ne ciuitas tꝛactu temporis pateretur pennꝛiã: qꝛ alij
extrahebant furmẽtũ:et tuuc Iʒ alio tempoꝛe uendat
caꝛius quam emeꝛit non peccat.aꝛg. optimũ hic ubi
quis põt uẽdere merces pluſquam ualeant qn dubi
tat᷑ an tpᷣre ſolutõis ſint naliture plus nel minus.di
cit tamẽ Cal.hic unũ notabile vbũ qð mihi plʒ illũ
nõ euitare peccatũ qui ſciẽter emit re minꝰꝙ; ualeat
ſaltẽ ignoꝛante uenditoꝛe:qꝛ nidet᷑ decipeꝛe ꝓximũ:
⁊ ſic limita illud ꝙ liciiũ ſit contrahetibꝰ ſe decipere
uſqʒ ad dimidiã iuſti pretij ut ꝓcedat quãdo ꝛe ipſa
interuenit deceptio non ex ꝓpoſito. clericis autem
non ẽ licitũ aliquo cãu exercere huinſmõi mercimo
nia. ad H.c.negociatorem clericum.lxxxviij. di. uide
qð nõ.i.c.i.ne cle.nel mo.Si tñ indigeꝛet licite poſ
ſet exercere aliquod opus. utputa emere cartas ſcꝛi
bere libros.⁊ nide quod nõ.glo.xiiij.q.iiij.c.cano
nũ ⁊. c.i.de cele.miſſ. ¶ Vlterius querit̃ mutuaui
tibi certã ſpeciẽ puta furmẽtũ qð tẽpore ctus uale
bat tres florenos:nũc tempore ſanſſactõis ualet ſex
nunquid ſalua ↄſcia poſſim h̊ furmiũ pcioſiꝰꝛeciꝑe:
27 ↄclude ꝙ aut ductꝰ bona itentione tibi mutuaui:
2 tũc i uariet pretiũ poſſum ſalua ↄſcia ꝛeciꝑe:⁊ tu
teneris reddere.nã mutuaui frumentuʒ. ideo debeo
recipere ẽt frumẽtũ eiuſdẽ bonitatis intriſece.l.cum
quid.ff.ſi cer.pe.nã ſi potuiſſet nileſceꝛe eius pᷣcinum
ſecꝰ ſi habuiſſem intentionẽ depꝛauatã: qi mutuani
frumẽtũ antiquũ:ut ſic poſtea hꝛem nonum.⁊ ſic in
melioꝛi pꝛecio ⁊ de hoc ꝑ Hug.⁊ archi.xiiij.q.iiij.
.c.ſiquis clericꝰ. ¶ Alrimo poſſet queri nunquid
quis teneat᷑ reſtituez uſuras ⁊ quicquid lucratꝰ ẽ ex
illis an nſuras tin dũtaxat. ðᷣ hac.q. uið qdᷣ nõ. Jo.
an.i. c. ꝙ;ꝙᷓ e.ti.li.Vi.? ↄcluſio ur ꝙ aut lucratꝰ e ꝑ
uſurariã pꝛauitatẽ rẽ germinãtẽ æ ꝓdnucentè fructũ
puta uineã ⁊ tñt᷑ totũ reſtitrer:qꝛ h imediate ꝓcedit
ex uſuraria pꝛauitate aũt recipit pecuniã ⁊z nõ tenet
reſtituere niſi pecuniã:qꝛ reliquũ ꝓceſſit ex operibꝰ
ſuis ? ex induſtria.nã pecunia lucrata ex ufa nõ eſt
apta ad ꝓducendũ aliquẽ fruciũ unde lucrum attri
buitur ponus perſone quam pecunie.⁊= dic ut pleni
us nõ. in preall.loco per docto.

—
¶ Be erimine falli

We crimine falli. ſyica.

A nne ceteꝛa pꝛecepti legis diuine ↄtinet᷑ ñ
urtum lacies. non ſalſum teſtimoniũ dices. 7. S. ui
ſum eſt de lurto. ¶ Item de uſuꝛa que eſt quedam
ſpẽs ſurti.? iõ cõpetenti oꝛdine oãneciit de crie falſi
e mã hẽtur in decretis in.c.in memoria.xix.di.⸗
i.q. iij. quiſquis.iiij. q. iij. qui falſo. 7 ſatſe
Teſtis falſidi
Alſidicus.a⸗ tꝛes ledit
deũ iudicẽ ⁊ ꝑtẽ ⁊ falſus eſt non ſo
lum qui mẽdaciũ dicit ſed etiã q ue
ritatẽ occultat h. d. ſa paꝛs ibi ute⸗
ꝗʒ. caſus ⁊c. ota primo ex tex. ꝙ ex eodem ð
licto põt quis ledeꝛ plures ꝑſonas 2 oibus tenetur
ad ſatiſffactionẽ.facẽ ꝙ leg.? nõ. i. l. nũ.f. de ua.
delic. æ in.c. pochianos.de ſentẽ.excõ. ¶oꝛio fo
ꝙ teſtis dẽ falſus ⁊ tenet᷑ de falſo nõ ſolum qañn di
xit mandatũ ſed ẽt oñ occultauit Hitatem. ⁊ hoc in
tellige qñ int:ꝛogatus ſuꝑ ceꝛto articulo diẽ ſe nihil
lcire. uel qñ iurauit diceꝛe puram ⁊ meꝛa Vitatem 2

mnlta ſubticuit.ut in.c.cvm dilecti.S.de accu.ſecus

aũt ubi ſic non iuraſſet uel nõ fuiſſz itenogar? ut i
Halle. l. nũᷓᷓ ff. de priua. delic. tũc.n. nõ teneĩ ſi nõ
dixit neritatẽ qꝛ teſtis nõ dʒ eſſe Vboſus ſatis. n. eſt
ꝙ ꝛũdeat ad int:ogata. ¶ Leꝛlio no. q guis pec
car ? tenet celando vitatẽ qð intellige ſm Innocẽ.
qn aſſumpſit officiũ teſtificãdi uel als tenet ex offi
cio diceꝛe vitatẽ. uel cũ als ueritas hꝛi nõ põt allal
aut taceꝛe Vi 5 eſt peccatũ xxij. q.ij. in. c. ve qᷣſ

—

arbitꝛet ¶ Viuo põt colligi ira pſumẽdũ eũ qui

neruit ſiẽ 3 eum qui potuit ꝓdeſſe ⁊ noluit. CIn
glo. ij. bec glo. tria intẽdit.? primo ꝙ teſtis fallus
puniri põt dupliciteꝛ. p eroꝛdinarie cᷣ durante. 2
oꝛdinarie pena falſi cauſa pꝛefinita.? declara bunc
articulum latius ꝙ aut cꝗ non eſt finita aut e finita
primo caſu põt puniri ꝑ ipᷣm iudiceʒ non inchoan
do contꝛa ipſum ꝓceſſum de nouo eyoꝛdinarie fm
ꝙ ſibi nidebit. Sed iſta punitio nõ tollit punitione
oꝛdinariã que poterit fieri p.l. coꝛnel. ð falſis. ut nõ
Cy. in.l.nullũ. C. de teſti. ⁊ ſpec.in li. de teſti. H. i.
v. ſed nunquid peꝛ penã. ? uide. glo.in. c. pꝛeſbiteri.
V.q.·fi.⁊.pꝛeale.c.nequis arbitretur. finira neꝛo cà
non põt melius pnniri ꝙᷓ; oꝛdinarie: quia cum iſta
pena ueniat acceſſorie ad cãm principalẽ 7 ſniam
finitum ſit officium indicis tolliiur hec ptas que ue
niebat acceſſorie.l.iiij. E. depo. z. c. cum appeliatio
nibus de app.li. vj. ſed nec poterit puniri z accuſa
ri dũtaxar. . coꝛnelia de fal. Et ſi queꝛaĩ que pena
ſit imponenda falſo teſti. Cõcludo ꝙ aut agitur ci
niliteꝛ ant crimialiteꝛ. p caſu tenetur ad ſatiſfacrõeʒ
inquãtũ lelit.l.qui nõie.ff. de fal. ar. hic poterit et
poſtea accuſari crialiteꝛ: ut dixi.et cum agit criali
teꝛ eſt dꝛʒia inte libeꝝ ? fuũ. nam libeꝛ depoꝛtaĩ et
eius bona publicãtur. Seꝛuꝰ vo punit ultio ſuppli
cio. de quo ĩ. l.i. F. fi. ff. eo. Sed ſi executio facta in
cã criali nõ põt retractari: tunc punit teſtis pena ta
lionis. l. i. F. i.f. ad.l. coꝛ. de ſicca.⁊ fᷣm pꝛedicta in

rellige nõ. ij. q.iij. in ſu m. 2. xxxiij q. vV. bec ymago.
æ i.c.ad falſarioꝝ.j.e.¶ In ea. glo. ibi et ſi conat

non habnit effectum. nõ bene glo. ꝙ teſtis poteſt
puniri de falſo lʒ teſtimonium ſuum non habuit ef
fectũ:puta qꝛ ex aliquo alio facto non naluit: uel qa
aduerſarius melius ꝓbauit:⁊ ſic iudex ñ fuit ſecuiꝰ
dictum hꝰ falſi.rõ eſt qꝛ per ̊ nõ relenatur qͥn ↄmi
ſerit falſũ.æ intellige hoc dictũ qn dixir falſũ in for
ma teſtimonij:Iʒ ex aliquo actu facto intriſeco non
naluerit dictum eiꝰ.ſecꝰ ãt ubi nõ dixiſſet ĩ forma te
ſtimonij ut qꝛ ſolũ corã nõrio nõ pcedẽte mãdato
iudicis.nã tunc nõ põt dici falſus teſtis.? de hoc aꝛ
ticulo dic:ut pleniꝰ nõ. ꝑ. Jo. an. in rła nõ eſt ſine
culpa de re.iur.li.Vj. in mercu.?æ per Har.i.l. ſiqs
legatũ.ff. de fal.æ in fi.glo.de hac mã an ⁊ qñ tene
at ſñia lata per falſas ꝓbões ⁊ uſqʒ ad q;tum ipus
retrac tari poteſt:dic ut plene nõ.c.licet de proba.⁊
per Jo. an. in. c. uenerabil de excep. æ peꝛ Har. in.

l. dinꝰ. ff. de re.iudi.⁊.l.qᷓ agnitis.ff de excep ¶ n
glo. in. V. ledit in fi. itellige glo. ꝓut S. dixi ĩ pcedeti

glo. Sed bic queritur qs eſt ↄpetens iudex ad pu
niendum teſtes falſos.ſo. aut eſt iudex hns mernʒ ?
mixtum imꝑiũ æ non eſt dubium talẽ poſſe punire
teſtẽ eordinarie ⁊æ ordinaꝛie:ut.S. dixi.aut ẽ index
hñns iuriſditionem in ciuili.rm.⁊? tunc qdã dicunt:ut
nota.in.l.diuꝰ.ff. de fal.ꝙ debet remittere eum pu
niendum ad iudicem pꝛoprium. ¶ Ded opio neri
or nidetur ut poſſit eum pnnire extraordinarie: ꝓ
hoc bo.tex.in.l.nullum preal.⁊ ſentit ſpe.in.ti.de
teſte. F. i. V. ſed nunquid iudex. æ bec pꝛocedunt in
ordinario. Delegatus uero non punit: ſed remittit
eum puniendum ad ordinarium: ſed Inn. in. c pe.
J. de penis. aluer ſentit ſpe. in ii. de teſte. S. i. V. ſed
quid de delegato ? ibi Jo. an. diſtinguit inter dele
gatum a principe ⁊ inferioris ut primus poſſit pu
re exordinarie.ar.in.auẽ.de exhi.re..i.⁊ facit.c.i.
⁊z.c.de cauſis de offi.dele. Seruꝰ aũt debet remiueĩ
ad ordinarium: ut in auc. de teſti.in. S. ſi nero igno
ti. Nem quero qualiter punietur teſtis clericus
qui Ee teſtimonium dixit.So.uide bonum tex.
in. c.ſi epiſcopus.l.di.nam debet deponi ⁊ detrudi
in monaſterium ad agendum penitentiam pro hoc
facit. cum non ab hoie de iudi.æ.c.tue.j.ð peniſ.
Iltimo quero quid ſi teſtis ꝛcepit pecuniã nit ñn

—

ner̃ pẽa falſi: ut ĩ. l.i.ff. eo. ubi per Bar.
Sententia lata per fal
B Per EO: litteras non debet
executioni mandari.hoc dicit.primo com

it eum de futuꝛo. ibi mandantes caſus ⁊c. ¶ Miota
primo ꝙ merus executor poteſt admittere exceptio
nẽ nulliratis ad effectum differendi executionẽ z re
ferendi ipſi ſuperiori. de qua materia plene nõ. in
c.olim de re iudi.=. c.paſtoralis i.F.preterea ⁊ ſe.
de offi. dele. Ieʒ nota ꝙ ſuſpectus de falſitate põt
capi ⁊ detineri donec reperta fuerit ueritas:de q“*
in.c. in memoria. vix. diſtintione ¶ ¶ In. gl.i. bi ſie
temporis prefinitione.tene perpetuo menti glo.=
multum allegatur quod ſententia lata per falſas
litreras delegatorias poteſt ꝛetractari ſine prefiniti
one ipꝛis. Idẽ ẽ ĩ ſnia lata cum falſo pꝛocuratore

dicere teſtimoniũ: ! ut dicat vũ teſtimomũ:dic quod

io dnuzor len n ſon

mendat eum cui ſcribit de preterito ſecundo inſtrn

eNna ms
nn lln mwruß

cv t puß

ornlin

Irberbalg ihpu h⸗

palleli
1izlent gob⸗C ni

ieelin eni nli ae⸗
ahn ehs ireriuc⸗
oecin arnunih umdins
I A de manici dede
nnſig e diieen
leceſaſtens no dz inponer
qla poſſt deninilter ſegi
ler ö aignos oluos qni
iſino nermnimnenrs
brene giuremiane .
maditoni inegohnuns ni⸗

ielinit nini hei orlu po

rcbiͦ t dofi ien agerso
ind Nſiznuinleo gi
S1ddridcNouin
n.ölgiceienatenin

Buſepe⸗

piorniſ demnhr⸗

meſon ce nmnbe
nepormiͦ ce nmnbi

ctanumul aſ anſe
imens gnan iice
inennrcciclunner
baſanimne ann pn
ohnmn (Slopi den
pwüe ennornntee
n Neln Gncheinde
Awderdbet Noctdund n
sero non purircel renint
ordmrummtſed Imninehe
nit e inli de teſe i
bi Yo andſinnt ur ae
ſnonzurnius wlt r
mickerti e iehunc.
Grn aitcher eniucf
getet n. 5.A ero igno
erpaniout kens etius
tt Do de onn.
õ
cdumellenun
Gieceiuci, e) Daſt.
daſincis enhennin
drr fü ſimmnügen

ſeo pbiper M.
lſio⸗ *R l

. Mmmaon geber
win com
mmi, untt uſtr

Mimnsa i(Vau

EWe crimine falſi.

ut in. c.nꝛa de pꝛocu.ſecꝰ nbi index habebat. alias

inꝛiſditionẽ:ſed pꝛobationes fuerũt falſe qꝛ tunc ad
agendũ de falſitate tpa ſunt limitata ̊ quibꝰ p Jo.
an. in. c. cũ uenerabilis. de excep. ¶ In glo. ij. ibi ð
ceteꝛo. plene de materia ꝑ bar.in.l.a diuo pio.de
re indi.⁊ in.d.c.paſtoꝛalis.
. Clericꝰ fal
Deaudientiam. erie ſa
ꝛincipis deponit᷑. Itẽ ei caracter ipꝛimit
⁊ in exiliũ mittit.h.d.Cõis diuiſio. ſo ibi fraterni
tati caſus ⁊c. Mõ.pꝰ ex tex. tres penas infligendas

clerico falſanti ſigillũ pꝛicipis.pꝛima eſt degradatio

2 intellige de depoſitione vbali.nã ⁊ illa ðgradatio
c.nã ſi caperet ꝓ actuali degradatiõe reliqꝛet᷑ indici
ſeculari ⁊ afficeꝛet᷑ pena moꝛtis.ut in.c.degꝛadatio:
de penis.li.vVi.ſed hic poſt degradationẽ remaneret
ſub eccleſia ut pʒ ex ipoſitiõe aliaꝝ penaxꝝ.⁊ ex hoc
infertur ꝙ appellatione ðgradationis quandoqʒ in
telligimus de depoſitione nerbali. Secunda pena
eſt alicniꝰ caracteris ĩpꝛeſſio ut ſic poſſint iſti clerici
inter alios cognoſci ⁊ alij magis teꝛreant᷑. ⁊= dicunt
doc.hic ? bene ꝙ iſta pẽa nõ eſt regulariter infligẽ
da ꝑ eccleſiã qꝛ periculoſa qʒ ẽ ſpãle ĩ odiũ maleficij
2 ideʒ ſentit glo. hic CTan pena eſt exiliũ. ſic
nõ. ꝙ eccleſia hʒ penã exilij ↄcoꝛ.c.fi.de calũ. g̊. Et
ex hoc nõ.ꝙ epᷣs põt clericũ cõpelleꝛe ad abiurãdã

dioceſim ſuã ut nunqꝙᷓ amplius illã intrer ſed dʒ exul

are ⁊ de maltiplici ſpecie uide Inn. in. c.
qualit᷑ æ qñ.el.ij.de ct Sand nõ. ꝙ index
eccleſiaſticus nõ dʒ imponere penam coꝛpoꝛalem ex
qua poſſit neriſimiliter ſequi pena moꝛtis.⁊ eſt iſte
tex.nõ.S aliquos pᷣlatos qui clericos mãcipãt ĩ du
riſſimo carcere diminnentes adeo cibũ ⁊ potũ ut in
breni tpᷣe cogãtur expirare.nã certe tales pꝛelati nõ
enadũt penã iꝛregulariiatis:nã ubi pene exigunmr
2 emitiũt animã.lʒ eiʒ pꝛelatꝰ poſſit moderate dimi
nuere cibũ ⁊ potũ ſicut agetes pnĩaʒ faciunt nt ĩ. c.
nouimꝰ ð.v.ſig. nõ tñ adeo ꝙ ide poſſit ſeq̃ pena
mõtis.⁊ ꝓ h.bo.tex.i.d.c.nouimꝰ.æ nið qdð nõ. Jo

an. ð lig. ĩ cle.i.ð pen.æ remiſ. ubi idẽ ad lr̃ã tenet.

Bꝛea ſep e. Exiſtens in cuꝛia litte

ras apoſtolicas nõ re

cipiat niſi de manibus pape uel officialinz
ad ipſo deputatoꝝ:pſone iñ ſolẽnes pꝛennncios re

cipere poterũt de manibꝰiñn pᷣdictoꝝ.ofaciens ſi lai.
cus eſt excõicationi ſubiacet ſi clericus eſt ab officio
2 bñficio deponit᷑.h.d.uſqʒ ad. S. adijcientes. ⁊ ille

F. H. d. ꝑ excõicationis penã ꝓuidet õͤ non reſignã
tes nec deſtruẽtes lras falſas.j.xx.dies.⁊ abſolutio

pape reſeꝛuaruꝛ. z. S. factum non tenet. uel ſic æ bre
uius. pꝛima paꝛs punit non recipientes las ð mãi
bus pape uel officialiũ. a pnnit non deſtꝛnentes lit
teras falſas ? ꝑ h pʒ diuiſio. æ fa ibi adijcientes ca
ſus ⁊c. ¶ Mõ.pꝛio ex tex. ꝙ per hec uerba ſtatuto
ſub pena excõicationis æ ſuſpenſionis ⁊c᷑. nõ fert᷑ ex
cõicatio uel ſuſpenſio ipſo facto ẽt ſi ipſa vᷣba ꝓfe
rant a papa. nam hic Iʒ hec vᷣba fuiſſent appoſita in

prꝛin. iñ papa poſtea penã ingerit ⁊ reſpeciu ſuſpen

ſonis dicit e iponendaʒ quod facit ad ea que dixi

.Cc. unico. de ſagitta. ¶ Secũdo nõ. ibi apud ſedem
apoſtolicã ⁊c. ꝙ recipiẽs laſ ꝑ aliũ nõ exiſtẽs apud
ſcdem apoſtolicã nõ incuꝛrit iſtã penã. Iſta eigo pe
na afficit exñtes in curia recipiẽtes lẽas ab alio qᷓ a
manibuſ pape nel officialium ſuoꝛum et ſedes ap
poſtolica dicituꝛ ibi eẽ ubi eſt papa et cuꝛia ſua. ad
p.c.ego ei.et ꝙ ibi nõ.ð inr̃ius. ¶ Hõ ibi idoneũ
quod is qui tenetur ꝑ ſe aliqͥd faceꝛe ſi fac ꝑ nũriuz
debet eligeꝛe idoneũ aliaſ factũ nũcij ſibi ĩputatuꝛ. ⁊
iõ ſi remiſiſti librum tibi ↄmodatũ ꝑ nũciũ n idone
um illo librũ aſpꝛoꝛtãte tibi ĩputat mittenti ? n dno
lecus ſi eligiſti nũciũ neriſimiliter idoneũ ut.l.ei qui
cũ.l.ſe.ff.ↄmo.et in.c.ſignificante de pigno.2⸗ quod
ibi nõ.facit quod nõ.glo.i.c.pꝛeſbiteꝛi.xcv.di. Vlti
mo nõ. ꝙ excõicatõ põt pro eo facto frequeter ino
uari. G glo.ij. in fi. dic meliꝰ nt habetuꝛ i.c.i.ð
Horis.li.Vi.ubi ponitur ꝛegula ꝙ Nptũ ab excõica
to impetꝛatum eſt ipſo inꝛe nullũ niſi ĩ cã abſolutõis
nel defenſionis de quo ibi. ¶ In gl. i. V. excõiſ.i.fi
nõ ꝓ finis nidetur oↄriari pꝛicipio.et Inno.dicit ꝙ
reqͥꝛituꝛ ſnia contaꝛiũ tʒ Gof.⁊ hoſti.ſed circa hoc
ſic cõclude ꝙ aut qri nunqͥd qͥſ poſſit ĩipetrare lr̃as
E alium et tunc aut ad lites aut ad beneficia. ſi ad li
tes oʒ ꝙ impetrãs hẽat ſpeciale mandatum nti.c.ñ̃
nulli. de Nep.æ ĩ hoc caũ n loquitur hoc.c.uñ qlibet
cuiꝰcũqʒ qualitatis ſit põt ꝑ aliuʒ inpetrare Ir̃as ad
lites dãdo tibi ſpeciale mandatum.nt in dcõ.c.non
nulli. Icẽ in litteꝛis ad beneficia immo illas pot ipe
trare amicus ꝓ amico ſine aliqno mandato ut nõ
glo.in dicio.c.nonnulli.⁊ in.c.ad aures.e.ti:et ad
buc ſumuſ extra termioſ huiꝰ.c. Aut qri nũqͥd qs
poſſit ꝛecipeꝛe litteꝛaſ ab alio ꝙᷓ a manibuſ pape uel
officialiũ ſuoꝝ ad hoc deputatoꝛum. Er diſtigue ꝙ
aut eſt iſte in curia ⁊ non dʒ.⁊ iſte ẽ ꝓprie caũs hꝰ.
c.ut pʒ ibi ne qͥs apð ſedẽ apoſtolicã.⁊c. Si vo eſt
ex cuꝛiã tunc põt recipeꝛe litteꝛas ðᷣ manibꝰalteꝛiꝰ qᷓ
pape puta amici.ſed ille qui extitit ĩ cuꝛia ñ vᷣbnit ꝛe
cipere litteꝛas ðᷣ mãibꝰ alteriꝰ: ut hic ĩ tex.iĩ.v. ne qͥs
⁊c̃. Siue ergo impetret pro ſe ſiue pro alio dʒ lꝛas
reciꝑe de maibus pape uel officialium. ⁊ hoc fit qꝛ
ãtiquitꝰ multũ falſabãtur lee aplice ĩ curia ⁊ falſãreſ
dicebãt ſe a papa ipetraſſe.⁊ ſic nõ loquit᷑ tex.iĩ.tmiſ
hnius glo. An aũt ↄfaciens ſit excõicatꝰ ipſo facto
glo.⁊ doc.nariant ſed dic ꝙ ꝑ hec uerba excõicatõ
ni ſubiaceat fertur ſuia ipſo facto.nã ex proprio ſi
gnificato vborum nõ requirit᷑ actus facti.? ꝓ hoc
.c.ſiquig ſuadẽte.xvij.q.iiij.? nõ i.c.unico.de ĩinꝛ.
li. Vj. In gl. fi. ĩ fi. ? nõ h̊ͥ ꝙ facẽ ad ſtatuta z ad
alia iura. ſed pꝛedicta ⁊ tex.oppo.nã ex quo fert
hic excõicatio ſuꝑuacna eſt ſuſpenſio quia quilibet

excõicatꝰ eſt ſuſpenſus de quo dic ut plene nõ.ĩ cle.
cupientes. de penis in glo.que incipit nõ. nonam

ſo.duplex.pꝛimo ꝙ ſuſpeſio quando eſt ſequela ad
excõmunicationem ſublata excoõmunicatione tolliinꝛ
ſuſpenſio:ut in regula acceſſorum.li.vi.ſecus quan
do ſuſpenſio eſt per ſe ſecundum Hoſtienſem:⁊ ſic
licet abſoluatur ab excommicatione remanet obli
gatus ex ſuſpenſione. uel ſecundum eum pena
excommunicationis concernit laicos: ſuſpenſiõis.
vo clericos.æ lʒ pꝛia ſolutio uideat᷑ ſibi plꝰ placere

¶ BDe lortilegijs.

Secũda tñ plus mihi placet qꝛ tex.i medio diſtixit
penas ⁊ in penis debʒ fieri mitis iĩteꝛpetratio. neqʒ
dʒ quis duplici pena coheꝛceri ut ĩ.c.qm in fi. ut li.
nõ conte. nã ↄſequeꝛet᷑ ex prio ĩtelleciu ꝙ clericꝰ ex
cõicaꝛet᷑ ⁊ ſuſpẽdẽtur n glo. in Ybo enadentũ
ibi aliã ſniaʒ dni pape ⁊c̃ dic meliꝰ ꝙ. c.ad falſario
rũ.j.eo.excõicat falſãtes lr̃as ꝑ ſe nel ꝑ aliũ ſciẽteꝛ.
ſz ſi qs hẽt as falſatas ꝑ alinʒ ⁊ eis nõ ntiĩ nõ hʒ
locũ illud.c.⁊ in hoc cãn hẽt locũ iſte tex. dũ dꝛ ꝙ
ꝑ hominẽ dʒ fieri excõicatio.vñ punitur hic ille qui
hẽt ⁊ nõ ꝛeſignat uel deſtruit.⁊ iõ ſi iudex ſpecifice

non feꝛt excõicationem talem nulla pena talis effi
qtur ex quo non falſauit. (obas.
Acet Ponit nouem modos falſan
Ic * di ſas papales. Mõ primo ex
tex. multos modos cõferẽdi ſcripturã ad
lcripturã.non ſolũ eꝛgo fit ↄperatio lr̃e ſed ẽt dicta
minis ⁊ caꝛte.nã hñt cuꝛiales ceꝛntum modum dictã
di quem de facili alij ab eis non pũt imitari. Item
in forma ſcriptuẽ qꝛ faciũt aliquos tractus ⁊ certa
ſigna eis tin manifeſta adeo ut de facili non poſſet

lt̃a illa ita falſari qͥn ꝑ ſcriptorem apłicũ falſiias de

pꝛehẽdẽt᷑. Itẽ in qlitate caꝛe qꝛ le apoſtolice ſcri
bunt᷑ in cartis raſis ⁊ ĩ pulcia foꝛma/Atẽ nõ ꝙ ſu
ſpitio oꝛit᷑ õ bullã ſeu ſigilũ qñ ꝑ oĩa nõ ẽ ſignũ ſi
mile vo ſigillo.nã aliqñ ꝓpt᷑ fallitatẽ bulla ẽ in una
pte depᷣſſa ꝓpt᷑ malliat᷑.⁊ in alia ꝑte tonda ꝓpteꝛ im
pꝛeſſionem filoꝝ.⁊ ſolẽt iſti falſarij poneꝛe bullaʒ in
loco calido ut ſic effecta teneꝛa poſſu filum extrabi.
In glo. fi. nõ bene glo.dicit tũñ Jo.an.⁊ hoſti.
ꝙ nbi lr̃a eſſet deleta cũ heꝛba ſeu cũ aqna diſtilats
nõ poſſʒ ppendi ex ꝛemedio nns gigr⸗
Falle ſunt litteꝛe
Bam Leaui papales in quibꝰ
eps uocat᷑.filius nel inferioꝛ frat᷑ uel uni
ribit in plali. b.d. pꝰ ponit admirationẽ. fo ibi 2
ſciꝛe in tribus que ſunt in ſtilo curie inſoꝛmat.? pꝰ
ꝛeducit ad Wenmeimoert pꝛopteꝛ ꝙ geneꝛaliĩ

coneludit.i ota primo ex tex. attendendum ſti
lum ꝛomane bulle ⁊ litteꝛe emanõtes ↄ ſen pꝛet᷑ ſti
lũ pᷣſumunt᷑ falſe.? hoc ꝓcedit nõ ſolũ ꝛeſpectu dic
tamis.ſed ẽt ꝛeſpectu ↄtinẽtie lr̃aꝝ:vñ alibi dic gl.
i. c. cãʒ qᷓ de teſti.ꝙ ſi aliqd ↄceditur in pᷣuilegio ꝙ
deuiat ab oĩ eqtate ⁊ a cõi curſu prinilegioꝝ pᷣſumi
tur nõ emanaſſe a ſede apłica.⁊æ ad pꝛedicta facit.c.
ex Ris S de ↄſti.⁊=.S.de uoto.c.ꝙ ſupeꝛ his facit.c.
ſi qñ.S.de Rptis.¶ Item nõ. ꝙ de conſuetudine
ꝛomane eccleſie cum papa ſcribit epo et ſuperiori
appellat eos fꝛatꝛes quaſi papa non ſit eis maioꝛ ſʒ
equalis.⁊ intellige ꝙ ẽ equalis i ordie.ſed ĩ adiſtrati
one eſt maior.xxi.di.in nono ubi bo.tex.crm glo.
facit qð nota in ꝓhe.vi. Alios uero appellat filios
qnaſi eis ſit maior ⁊ in ordine ⁊ ĩ admiſtrationem.
Agdueꝛtẽdum tn qð cum ſcribit ſen facit mẽtiõeʒ de
cardinalibus ꝑmixtim appellat eos fꝛes.ut.j.c. ꝓx
Cum aut ſigillatim de eis agit mẽriõem epos cardi
nales appellat fres reliquos filios. ut in.c.licet.el.
iij. de teſti. Iẽ reges appellat chariſſimos filios re
liquos nero principes appellat dilectos filios onaſi
ſe inferiores.ar.eorum que.nota.in.c.ſolite.ðᷣ ma.

æ obe. Judeum tiñ infideleʒ uel paganum no appel
lar filium ¶ Alimo nõ. ꝙ in deprebendẽda falſita
tẽ dʒ quis multũ intueri bullã filũ cartã ↄtinẽtiã lit
terarum æ mõum dictãdi.⁊ młtos alios mõs hes in
.c.precedẽti. In. gl.ij. ibi fꝛyes nel ſocios.nõ. ex gl.
ꝙ qn pllati inferiores citra papam ſcribunt ſubditiſ
ſuis ðñt eos appellare fratres uel ſonios nam eps
ſacerdos eſt 7 olim regebatur eccleſia ꝑ ſacerdotes
tin nec erant epᷣi.ſed ꝓpt᷑ ſciſmata ⁊ diſceptatõeſ oꝛ
dinatum fuit ut nnus eligereĩ qͥ peẽt oibus ⁊æ appl
laret᷑ es.xxv.di.in.c.olim. Subditus uero ſcribẽs
plaro ſuo dʒ eum appellare pr̃em de quo uide bo.
glo. in. c. eſto ſubiectus.xcv.di.
Qui pꝑ ſe ł
D falſariorum. itt
eras pape falſant excõicati ſunt cum ſuis

fautoribus.⁊ clerici officijs ⁊ beneficijs prinati ſũt

2 degradandi ſunt ⁊ tradendi curie ſeculari ꝑ onaʒ
laicus legirime punitur ¶ Qui uero falſis litteris
ntunt ſi clericus ẽ officio ⁊ beneficio priuat᷑.ſi laicꝰ
excõicatus ẽ.h.d.nel aliter ⁊ breuiꝰ.primo pũit fal
ſantes lr̃as pape ꝑ ſe uel ꝑ aliũ.fo.pũit utẽtes lr̃is
falſis ſo.ibi qui uero caũs e prio ex tex.
ar. ꝙ ualet ſtatutum ut reſpectu ſſatutoꝝ non poſſit
ignorantia allegari qðᷣ tʒ Mar. i. l. diuꝰ. ff. eo. æ ali
quid ſubijciam. j. E fo miiplices penas fal
ſantes Eas aplicas: n ſi ẽ clericus ẽ excõicatꝰ. Iteʒ
priuatur officio æ beneficio. Itẽ tradi dʒ curie ſcła
ri ut ꝑ indicem ſecularem pũiat᷑ pena legali = eſt ca
ſus ualde ſpat in quo ſtani de crie ↄnictus qᷣs tradi
tur curie ſeculari regulariter vo non tradit᷑ curie
ſeculari niſi ſit incorrigibil.⁊ de hac mã plene tetigi
in. c. at ſi clerici.? in. c. cum nõ ab homine.de iudi.

7 dic ut ibi.⁊ aliquid tangam in.c.nouimus.j.de
uerbo. ſignifica i uero eſt laicus ſubijcitur ex

cõicationi ⁊ eſt excõmunicatus ipſo facto. ¶ Et ex

hoc nota ꝙ falſans litteras apoſtolicas ſubijciiur

foro eccleſiaſtico ? debet iſte caſus addi ad alios

nota in. c. cum ſit generale.de foro conpe. ſ INeʒ
nota ꝙ artius pnniuntur falſantes literas ꝑ ſe uel

per alios qᷓ; ſimpłr utentes. faẽ iſte tex. elegarer ad
queſtionem nũquid expẽdẽtes ſciẽt monetã falſã ðᷣ
beant puniri nt falſãtes æ dicẽdũ ꝙ non regulariteꝛ
niſi in caſibus expreſſis de qbus iĩi.l.lege cornelia.
ff.e.⁊ dico in c.qᷓto.de iuꝛeiu.ꝙ bñ nota. Itẽ nõ
ꝙ utẽtes litteris flis ſi ſũt clerici vᷣñt priuari officijſ
2 bñficijs ſʒ ſi laici ſunt excõicati ipo fcõ ⁊ nidetur
h litteꝛa limitare ꝙ clerici utentes nõ ſunt excõicati
ipſo facto.ſed hoſti.iʒ oppo.⁊ itelligit ꝙ clerici ſũt
excõicati ⁊æ etiam prinandi officijs æ beneficijs.ſed
certe iſta opi.mihi ñ placʒ cũ iſte tex.apte diſtiguat
int᷑ clericos æ laicos ⁊ ĩ pẽis ẽ fiẽda mit.intptatio
ut in regula.ĩ pẽis.li.vVj.nec dʒ duplici pẽa coherce
ri ut ĩ.c.at ſi clerici de iu. n gl. i. V. dixerit. nõ.
bñ glo.iuncto tex.quod quãqᷓ; ĩ diſpoſitione aliqua
caueatur ut nonadmittatur allegatio ignorantie
non excluditur qui allegat et affert ignorantie pro
bationes alias autem quis puniretur ſine culpa nuit
in capitulo ſecundo.S. de cõſti.? hoc in dubio ꝓce
dit.ubi ſtatutũ punit factũ doloſũ ut h.ſecuſ nbi pn

Ims g inenii egener⸗
sglpſiggeſioniſtlint⸗ .
ts
n hpe intligo ehj .*

von
a iſe hi⸗
egeſte⸗ iin
niolicniul
ſid ualicl
ime lun,
nn m nln
nir mngr illma
n minlir inſi⸗
iuig ſ eee
irlatgo oneei
iifigentuppin

iums i thllnt ini iſ
xtihirho o ſl cl
ungo.eo veeſ cn in
enesb plpe t les
Miinititn in eriieni
Uicist dezalairumni cn
Cuitſtotaſtinns Aids d
biſcis ner wa ii coree ſeculn
ficiſs 1 denefcis.r hici ſün exe
puincthoc ſi menes no deſiſl
dun .: ſc ſlt boſti g g
ſiſindc.dn, od in
hoceſexqe jalſs emnins be
iqi ui nt us is ſis ni
ſutro ner eemni gylns m iP
nſibiteluensfifis nöͤ aenn
un Atmenkmraiini 6s nor
Ndcnioneſgemittiiiſulana
nenheinfi Go ae
wniſi

hori ticckens gſen fte

ſpy lurniz ͤ leſnp.an
menelin tlium
G igviiner ,⸗
i. Po, 3 Erin

Worun Qurt
RKrr adiofe
1chanſenan
i andocee Prrauſir
1 Ueſechnipe
1(Qiierofics iuns
cot barfogrin ,inn

li rom pnind u

pali , it nero ſis
is hnior tex.
ſeay mtoy hon poſſit

B lansſcot il
Sfonhicspensf
icencnsi ictd Iin
to Namücheneeſc
fen pöni enſegirſ
ſtun decieopicnscstne
Munirr fo on nucf ant
gbikrdebor ni plne tng
m ubbonine iuc
un in Muing,
oc Hims ſhbſeirer.
ms hoofr CEi
1 oſiſens ihſciu⸗
Ge Cſas Wi dins
e deſord he.
rfklanes iuetnsnſt
1SA ſr er tgill
ers ſci nonifi d
tdiigimnnln
lechns l gna
inein gbi⸗
ian fo ͦt enn

¶ Be crimi ne falli.

nit factũ ſine dolo de quo tn aliquid ꝑ baꝛ. in Pall.

l.lege.ff. eo. ¶ In gl. i. v. depꝛehenſi. in fi.nõ. glo.

intelligit eni ꝙ iſte pene cõtente in tex. infligunt᷑ fal
ſario qñ conuictꝰ eſt crinaliter: ſecꝰ ſi agebat᷑ ciuilit
Hoſti.uero ſentit ꝙ qualitercũqʒ cõſtet de hoc cri
mine ſemꝑ hʒ locũ diſpoſitio huiꝰ. c. quaſi ſit ſpãle ĩ
hoc delicto: Eirca hoc aliter diſtinguereʒ aut loqui
mur de penis que inflinguntur ipſo facto ⁊ tunc ſta
tiʒ intelligunt᷑ inflicte comiſſo delicto nec eſt uis qlit
fuerit actũ qꝛ cõſtitutio ligat delictũ omnino occul
tũ ut dicit glo.nõ.in cle i.de heꝛe.ſed ꝛeſpectu pena
rũ infligendaꝝ ꝑ iudicẽ ſatis tenerem cũ opi.gl. ar.
c.ſuꝑ lſĩis de ſæp.⁊ in.c.ſuꝑ biſ.s.de accu.= eoruʒz
que nõ. Inno. in. c. ꝑ inquiſitionẽ. de elec. nã diligẽ
ning foue defendiſſet cãʒ ſnã ſi fuiſſet actũ cꝛĩaliter.
C In gl in. v. oſtitutione. ibi qui falſant ſptũ pꝛĩ
cipis uult ergo glo. ꝙ falſans ſptũ pꝛincipis puni
tuꝛ ultimo ſupplicio.i.pena moꝛtis ⁊ ſic falſans litte
ras pape traditur iudici ſeculari poſt degꝛadationẽ
ut puniatur pena moꝛtis.? eſt ſpeciale in iſta ſpecie
falſitatis.nã regnlarit᷑ crimẽ falſi nõ pnnit᷑ ita acerri
me ut ĩ pꝛincipio.glo.facit.c.ad audienriã.s. eo.
Ectꝛa glo. queꝛo que eſt dria ĩ modo puniendi ĩteꝛ
fa ſantes las pape ⁊ utẽtes q nõ fallarũt. Sol. ſᷣm
hoſti. illi qui falſant ſũt excõicati = pꝛiuati officijs et
bñficijs ⁊ degꝛadati tradunt᷑ curie ſeculaꝛi. Illi vo
qui uſi ſunt falſiratis ꝑ alios nõ ſũt pꝛiuati officijſ 2
büuficijs nec tradũt curie ſeculari:ſʒ debẽt pꝛiuaꝛi of
ficijs ⁊ beneficijs.⁊ laici ſũt excõicati ipſo facio nt ĩ
pꝛin.c.⁊ hoc ſi utentes nõ deſiſtũt..xx. dies.ut i. c.
duꝛa. S. ? ſic ſenſit hoſti. ꝙ. J qui uero.dʒ intelligi
⁊? reſtꝛingi m.d.c.duꝛa.quod in ueritate non puto
pꝛocedeꝛe qꝛ in alijs terminis loquit᷑ iſte tex. ꝓcedit
eniʒ qñ urit᷑ ſcient quis lr̃is flis rũc enĩ eſt excõicatꝰ
ipſo facto nec expectat᷑ lapſus.xx.ſed.c.dura. loqui
tuꝛ in hñte litteras falfas æ nõ lacerante ſeu deſtruẽ
te uel reſtitnente:tunc enim ſi eis non ntitur nullam
excõicationẽ incurꝛit niſi ſit latꝗ a ingice prout ibi
dicit᷑ cum terminis.xx.dieꝝ. (S queꝛo quid in
tendit litteꝛa hic in fi. So. duplſex eſt intellectus. pri
muas ꝙ inten dit extendeꝛe pꝛouiſionem huius.c. ad
eos qui ꝑ ſuggeſtionẽ falſiratis impetꝛant litteꝛas a
papa ⁊ hoc intelligo ꝙ ueꝛbũ ſtatuimus eſt pꝛeteꝛiti
tẽpoꝛis ⁊ tũc eſt ſenſus ꝙ ſicut fit differentia in ter
minis ·c.ſuꝑ litteris.de reſcrip.an ꝑ maliriã an per
ignoꝛãtiam quis ſuggerit falſitatem ita hic debet in
modo puniendi diſtingui inter malitiam ⸗2 negligen
tiam ze. Aobas.
5. pfumit quis fal
Ccedens * ſare l̃as ð ſimplici iu
ſtitia nec punitur ſi hoc cõperto deſtitit il
lis nti. h. d. in pꝛimo ponit deciſam conqõnem. In
ſecunda pꝛoniſionem. ibi fꝛaternitati I 6. pꝛimo
ex tex.que ꝓ modico nõ pꝛeſumit. quis ſciẽter delt
quiſſe ⁊ optie facit iſte tex.ad probãduʒ animũ cuiꝰ
que ut circa modica nõ pꝛeſumat᷑ dolus:facit ꝙ nõ
in. c. i. de pꝛeſũp. cñdo intellige ꝙ pꝛoprer fal
ſitatẽ Iraꝝ aplicaꝝ quis dʒ pꝛiuari officijs 2 benefi

ciſs. diſtingue tñ latius ꝓut habei in. c. ð. pꝛox. C

In glo.i. ibi dlco q per inꝛamentuʒ. nõ. glo. ꝙ ubi

ueit aliquid probãdum ↄſiſtes ĩ mera ↄſcia tunc fit
ꝓbatio ꝑ iuramentum.= facit qð nõ.i.c.ĩnotuit de
elect.? uide bo. tex.in.c.nulli.eo.ti.li.Vi.2= per glo.
in. c. prepoſuiſti.ixxxij. di. tem quo ad caſum
nim poterit ꝓbari quod audiuit Pitioꝛes et nõ po
tuit ab eis informari.ad hoc quod nõ. glo. ij. S. c.
ꝓPri.? in fi.glo.dic quod ſᷣm diueꝛſitatẽ facioꝝ ex q̃
bus oriũt pᷣſũpriones una Pſũptio tãq; fortior eli
dit aliam.ſi ergo preſũptiones ſũt eq̃les tũc ↄfũdũẽ
alia uero minus fortis ↄfudit᷑ ab alia: æ ex circũſtã
tijs iudex habebit arbitrari que dicat᷑ foꝛtior.ad h̊
quod nõ.in.c.lEas.de pᷣſũp.= in. c.tue.qͥ fi.ſit legi.
So goo⸗fu in fi.nõ. glo.qꝛ multum limitat.c.pre
cedens ut reſtrigat᷑ ad litteras gꝛatioſas. Hoſti.po
nit alias ſolutiones. priĩa eſt ur illud intelligatur qn
ſcieter:iſtud an ignoranteꝛ uſuſ eſt. ſzʒ H ſo.ñ nidᷣtuꝛ
bona:qꝛ hic ſtatur ſimplici allegationi ignorantie
7 ibi d; quod talis allegatio ñ admittitalia ſo.eſt
quod.j.xx.dies poteſt deſiſteꝛe ab uſu ⁊ ſic fuit hic
qꝛ ſtati deſtitit.hec ẽt ſo.ñ placet qꝛ teꝛminus xx.di
ex datur ad reſignãdum ⁊ ſtruẽdum.ſʒ utẽs il fal
ſis ſciẽter ſtatim eſt excoĩcatus.⸗ ideo tene ſo. gl. ut
in t̃is iuſticie non preſũmat᷑ ſcia ſʒ ignorãtia prapt
rationem ſe.

Rcõſcientia. ropier han

caꝛum lzaꝛuʒ 22
ſuram in loco non ſuſpecto Heptũ ñ pbar falſũ. boc
dicit.prĩo diffinit obiectum dubium. ſo obijcientẽ
puniri mandat. bi uerum. caũs æc ¶ ¶ Hõ pꝛimo
regulam quod raſura paucaꝝ laꝝ ñ inducit ꝓbatio
nem falſitatis.hoc intellige 2 reſtringe niſi ex iſta ra
ſura ſequeretur eq̃uocatio noĩs ðᷣ quo dubitat᷑ et ꝙ
eſt in loco ſuſpecto nt eſt textus optimus in.c.inter
dilecros. de fi. inſtru. æ. c. ex litteris. eo.ti. 2 pro boc
facit littera que ſequitur ibi.que nequaq; ſapientis
anima ʒ. æcetera.nam ſi raſura eſſet in loco nalde ſu
ſpecto ⁊ induceꝛet equiuocarionem nominis lſen dic
tionis. tunc habeꝛet neꝛtere animum ſapientis in du
bitationeʒ. W ſecundo aliam ꝛegulam ex tex.
quod illa ꝛaſuꝛa inducit ꝓbationeʒ ſeu ſuſpitione fal
ſitaris que habet nenẽ ſapiẽtiſ animũ iĩ dubitationeʒ
non eꝛgo ſufficit quod cuiuſlibʒ aĩuſ i dubitationẽ ĩ
ducatur ſʒ ſapientis animũ dũtaxat.¶ M ttio ꝙ;
quiſ poteſt ſe obligaꝛe ad penã ꝑdedi bnficiũ ſuũ.ſi
mile in.c.cum dilecti.S.de elec.⁊? nalebit iſta obli.in
preiuditium ſui ſʒ ſuꝑior poſſit illam non acceptare
P ea que habent᷑ in.c. qðᷣ in dubijs.= in. c. admonet
.S. de renũc. C Jn gl. in fi. dic ꝙ contꝛaꝛia loquũt
ubi raſura fit in loco ſuſpecto ⁊ intellige quãdo fuit
facta per officialeʒ pape.nã ſi iſte impetꝛans raſiſſet
tunc falſarius iudicaretur q;tũcũqʒ ꝛaſura eẽt modi
ca ut in.c.lʒ.S.e.ſʒ quãdo eſt in loco n ſuſpecto pᷣſu
mitur raſura facta peꝛ officialẽ: Si vo ẽ in loco ſu
ſoecto preſum ur facta ꝑ iperrãtẽ ſeu utetẽ iõ n da
tuꝛ talibuns lis ſides N gl fir hoſti. tʒ oppoſuũ
cũ.n.iſte ↄ quẽ agebat᷑ poſſidẽt bneficiũ ſatiſ ẽ ꝙ
actori inponituꝛ ſiletiũ.un ſibi n ĩcũbit aliqð onꝰ ꝓ
bandi aꝛ.i.l. fi. C. de ꝛein eſt. 2 ij.q. Vj. i. F. i. Jde ẽ
ſecundũ eun ſi iſte non poſſidebat ex quo conuẽtõ
fcã fuit cũ aduerſario anctorãte ordinaꝛio æ eo no

5,

—

¶ Ee ſortilegijs.

pꝛobante falfitatem bñficium aſſignaretur ilii. Jo.
an. dicit ꝙ ſi bec neꝛa ſunt in facto pꝛocedat opi.
poſti. als ꝓcedat iſta glo.æ bene loquitur nã ſi ad
neꝛſarius peteꝛet bñficiũ opoꝛteꝛet pꝛobaꝛe titnlum
nec ſufficit ꝙ adueꝛſarius fueꝛit prinatus pꝛopt de
lictum ſuũ. ut in. c. oli allega. in glo. ¶ Eura gloſã
hoſti. hic ponit unã qſtionẽ latã quã non exaino:qꝛ
nõ facit ad mam rubrice. querit eiʒ nũquid appellãſ
poſſit ꝛenũciare appellatiõi ſue ⁊ ꝛedire ad ſuperio
ꝛem a quo appellanit zæ aſũpſit mãm ex ueꝛbis tex.
dum dicit quẽlibet poſſe ꝛenũtiare iuri.ſed de hac
mã dic plene ut nõ.in.c.inteꝛpoſita.de appella. 7. ce
cũ appellatur eo. ti. l. Vj. ? in. c.i.de elec.e.ti.

—

¶ He Ioꝛtilegijs. ſeica

¶ Kontinuatur ad pꝛecedẽtia ̊ oꝛdine.ſupꝛa niſũ
eſt de crimie fal.nerum qꝛ foꝛilegia ↄtinẽt ĩ ſe fal
ſirateʒ. merito ſubijcit᷑ ̊ͥ rubrica ? nide ꝓ hac mate
rig glo.optimam.xxvj.q.ij.in ſunma
. +Sonilegia P
tabulis * furtis inneniẽ
dis uel diuinationibus faciendis ꝓ
hibentur ⁊z contrafacientibus pena
imponitur. hoc dicit. primo põit ꝓ
bibitionẽ.* penã ponit trãſgꝛeſſoꝛibꝰ.ibi qui anteʒ
caſus æc. ¶ Hõ pꝰ ex tex. ꝙ ſonilegia oĩa ꝓhibẽ
tur ſiue fiãt ꝑ iuocationẽ demonũ ſiue fiant ĩ codi

cibus ſicut faciunt pleriqꝗʒ dicentes nerſus aliquos

pfſalterij ⁊2 faciũt illud nolneꝛe ſine fiant in rabnlis
2 dicũtur fieri in tabulis quia faciunt ibi puncta ſiẽ
ſaciunt nigꝛomãtici.omnia eꝛgo iſta ⁊ ſimilia pꝛohi
bent᷑x 2 nõ. ex ̊ ⁊ ex tex.ꝙ crimen ſonilegij ẽ cri
men eccleſiaſticũ. uide tex.cum glo. in. c. contꝛa ido
loꝝ.xxvj. q.V 5 3 ꝙ ois diuinatio in qcũqʒ
ꝛe ꝓbibita ẽ ut ccla aſtꝛologie peꝛ quam quodãmõ
pꝛedicanĩ futura æ occulta 2 quid de ſcientia alchi
mie dicam in.c.ſequenti. VUltimo nota penitentiam
iponẽdam ſoꝛtilegijs ⁊ intellige finẽ tex. ð pnia im
ponẽda in foꝛo pniĩe.nã in foꝛo cõtẽtioſo imponi?
alia pena magis gꝛauis. ut dicetur cum glo. fi. U
In glo.i. ibi ſoꝛs in ſui natuꝛa non ſit mala hoc in
tellige qñ quis ſubmittit ſe foꝛiune.puta habentes
2c cõeʒ ĩdiuiſibilẽ uolunt poneꝛe ſoꝛẽ ſupeꝛ illaʒ cu
ius debeat eſſe. ceꝛte iſta de ſui natura non ẽ mala.
nec de iſta ceꝛte loquit᷑ iſte tex.ſed ðᷣ ſoꝛilegijs que
fiũr ꝑ incãtationẽ uel ꝑ pũcta uel quid ſimile oĩia ꝓ
hibentur qꝛ in ſe mala ſunt et de iſtis loquitur iſte
iex.⁊ uide bonã glo.ad quã ꝛemiſi in rubꝛica.et qð
dicã inc.i⸗ Jn g. fibi officio et beneficio po
teſt priuari. uidet᷑ hec glo.cõtraria tex. cum in tex.iĩ

ponit pnia tm.xl. dieꝝ ut dixi notando ꝙ in tex. im

ponitur pnia iiungenda peꝛ ſaceꝛdotẽ.ſed glo.⁊ in
ra allegata in ea loquitur in pena ĩponẽda ꝑ iudicẽ
in foꝛo ↄtẽtioſo:ſed adueꝛte qꝛ ultra penas poſitai
in tex. poteſt epiſcopus iſtos tales ſoꝛtilegos de ho
neſtaꝛe. utputa mitriando ut fit in quibuſdam locis
nel ponendo ad ſcalam cuʒ nituperio et eijceꝛe eos
extra dioceſiʒ nide bo. tex. xxvj. q. v.in. c. epi er ꝙ
nõ. xxxij. q.i.c. de benedicto.⁊ ſupꝛa dixi cobeꝛiio

bꝰ delicti tãq;' ↄcernentis maieſlatem die clementie
qꝛ aitribuitur creatnre id ꝙ eſt ſolius creatoris ut
ſcire oĩa occulta uel pdicere futura ſpectat ad epᷣm
loci ut palle.c.contra idoloꝝ.credo etiã ꝙ iudex ſe
cularis põt ſe impedire qꝛ Iʒ ſit crimen eccleſiaſticuʒ
non iñ eſt mere eccleſiaſticum. ⁊ ideo oocus ẽ pnẽti
oni inter eos nã utroqʒ iure ̊ crimen eſt danatũ z
acenime punitur ꝑ ius cinile nt. C. de malefi.æ ma.
ꝑ torum. Sʒ inquiſitoꝛ heretice prauitatis non põt
ſe impedire de h̊ᷣ crie niſi ſaperet hereſi manifeſtã.
ut ex tex.in. c. accuſatis de bere.li.Vj.⁊ ſapiunt heꝛ
ſi manifeſtam huiuſmõi ſortilegia qñ ↄſuluntur de
mones ⁊ expectantur eoꝝ rnſa ⁊ fiunt eis preces ⁊
facꝛificia nã cõmittitur bic idolatria. Idem ubi fiũt
cum hoſtia ↄſecrata ſen rebaptizando aliqnẽ:ſecus
aũt ubi iſta uel ſilia non accidunt lʒ inuocarentur ðᷣ
mones ut promouẽent puta aimũ mulieris in ipudi
citiam. nã iſtud ̊ ſit grauiſſimũ peccatum in ſe non
tñ ſapit hereſi qꝛ ꝓprium dẽonis eſt temptare crea
turã ut hẽ in euangelio.⁊ accedẽs tẽptator.⁊c̃.? pa
tet. xvj.q.ij.c.uiſis.nide ad pᷣdicta.glo.i pᷣdicto.c.
accuſat᷑. Oldra.in ↄſi.ſuis.? brim Tho. fa fe.q.
.xcij. . de ſuperſticiõibus. Et aduerte quia inꝗſitor
non põt ſe impedire ẽt ſi ſapuerit bereſi:dũmõ nõ
manifeſte nec poteſt cognoſcere an fſapiant hereſim
quia iuriſditio eſt ſibi tributa exnte illa qualitate no
torietatiſ ut dicit ibi glo.⁊ bene ſecus dico ubi ipſe
nellet cognoſcere an ſapiat manifeſte ⁊ ita intellige
.c finali de offi. delegati.li.Vj.que iura ſunt contra
ria illi glo. in. c. accuſatus Et in fine gl. dic ſol
uendo quod illud. c. finalẽ loquitur ðᷣ exercentibus
non ſortilegia ? diuinationes ſed de ſubijcientibus
ſe fortune per breuia uel ludendo cum raxillis illi
enim non ſunt infames nec puniuntur iſtis penis
fed primi ſunt inſames ⁊ repelluntur a teſtimonio =
ab accuſatione.iij.q. v. conſtituimus. ?.ij.q.vViij. qͥſ
quis.⁊ afficiuntur penis ſupradictis.

P g Prelbyter q̃ ꝑ iſpee
X tenoꝛe. bc aſſꝛolobij funta
ꝛequirit ad tempns ſuſpenditur ab altariſ
miniſterio ita communiteꝛ ſummat᷑.æ in Vitate hec
ſũmatio nõ ẽ ĩdiſticte va.qꝛ acriꝰ põt pnniri ut.j.
dicet᷑ cũ glo. hoc dicit. pꝛimo ponitur conſultanio.
fo ſynſio.ibi neꝝ.caſus ⁊c̃. HMota prio ꝙ etiaz
ꝓ furto ſacto ecclłie non licʒ cõſuleꝛe iſtos diuinato
res ſeu ſoꝛtilegos etiaʒ ſi hoc fiat ſine innuocatione
demonum. ratio qꝛ oia occulta noſcit ſolus dens.
xxxij. di.erubeſcant. cdo nõ. ꝙ ubi graniꝰ de
lictũ ↄmittitur ſic granior pena idẽ põi debʒ ubi in
fortilegio iuocaniur demones. Iẽ fortiꝰ deliqui
iſ qui ex ꝓpoſito ꝙ; ex ſimplicitate ⁊ bono ʒelo fac
grauiſſimum in peccatum oĩ caſu ominitur ut hic
in tex. ¶ Altimo nõ. ꝙ ſuſpẽſꝰ ad tẽpus põt poſſ
lapſũ tpis ſine alia abſolutione exercere officium ſiu

um. ſecus dic de excommunicato ſemper ibi regni

citur ablo. nide. glo.nõ. in cle.i. de. deci. ¶ In gl.
i. pondera hanc gl. æ glo.fi. ex quibus collige ꝙ ſa
cerdos ↄſulẽs iſios ſortilegoſ grauſiſie piri põt fʒ
qlitatẽ vᷣlictiꝰ.x ei itẽtionẽ. Itẽ potuiſſʒ iſte priuari

hus ſiß nſclts li
rrinl or Ccem
iin dieuinigrereig
qj ichan ir lobmni
ſltros Katucſe
ginli in boin.
mcenes elenteſoled
necnſmi er cohond in
n vneſen disſen corner
enrind ecchr nnodo d⸗
n ens dr ilte ucre n
lligl no,i.cn lea ig.
Medicni? mſtc in emmnid
ſenh aniun ine veſſtelar
ſmi wſeg iſn copo⸗
emme or cie NMiben
in Ar woli if ſobe,/
ipsbonini tenimciuim 5,
Rlacmon ſthrteſa ben
ſineeſine aboſterineinan
ndisdeicnoddtüh
niſponſtaind inge iaiiz,
poibiſperleſid ſei 4
nieſaſtiunt wmnn
lngo? gpperit narn
be in⸗
Eabiniie moneirlen⸗
giir er tenc⸗ 4
i⸗ Snuls
nigitſiſvin u⸗
lit caffitini egn

„ M o pecci⸗
mntiſnen ſi
c:

thinvocrenn;
rgunſtnügetumni
kſmmen
e
to⸗ uetithunn ti e
eilln goi Alo.e.
ſas toin Th i feg.
s Ednnr attiiſtor
iſunenibercſtcino o
laremn ichinn bereſin
Wuerne la aunitne no
Radenſens dedlmige
ſin muntoe ain ndige
egnl reimn inn onn
Mamns Er infne gg l
Kti ſoorivrd eurconibus
inmnones du Celibicennbu
enon unlio ii
8 r ouninnmr iKss pens
Ynralunmra tfinenio⸗
orſininus , iſ
ſohradiais.

ebmrin ihe
Re . Togon⸗ nn
eſihhencime⸗ Aur
unſmi tb n

rnqr m nſmi i,

i.pun nioroiin
pino gonim⸗
. ii Girneg es
lqc rſhsdlvinnn
z virſir rocatiofe

SD
l Cuic

ððÿ

Be loꝛtilegijs.

officio ? beneſicio ſʒ dignus fuit miſericoꝛdia:quia
ex ſimplicitate ⁊ bono ʒelo fecit ⁊ intuitn eccleſie. pe
na eꝛgo otẽta in hoc.c.nõ ẽ oꝛdiaria: ? ideo illa ſũ
matio cõis nõ ẽ ulis. ¶ Et ex hoc tex. iũcta gl. col
lige unum ualde nõndũ ꝙ in pena imponenda iſtis
ſoꝛtilegijs uel eos cõſulentibus dʒ aĩaduerti ad qua
litatẽ ⁊ ꝙtitatẽ delicti æ ad animũ delinquentis ⁊ ſe
cundũ hoc penam iponere qnq; aceꝛrimã qñqʒ gꝛa
nem qnqʒ leuẽ. ſacit qdᷣ nõ. in.l.hodie ⁊ in.l.aut fca
ff. penis.=.l.quid ergo. ꝗ. pena granioꝛ. ff. de his
qui nõ.ifa. facit.xxiiij.q.i.in.c.nõ afferamus.⁊ nõ.
ẽt ex glo.li. epm poſſe cũ ſoꝛtilego diſpeſare.ſ.ut ñ

deponatur: ſed ut imponatuꝛ ſibi alia pena. i

mo hic queri põt nunquid per ius canonicnʒ ſen ci
nile ſit pꝛob bita ſcia aſtꝛologie 2 nuquid eã exercẽ
tes peccẽt. Jo. an. late ꝓſequit hic.? ad pꝛimũ con
cludit ꝙ hec ſcia nõ eſt in ſe mala nec pꝓhibita cum
ſit una de ſeptem artibꝰ liberallbus 2 inra pꝛemiant
has ſcias exarcentes.l.i.ff. de na.⸗ exor.cogni.⁊ fa
cit tex. in.l.eoꝝ. C. de male. ⁊ mathe.ſʒ abijt hec fciẽ
tia in diſuetudinẽ:qꝛ ex eius occaſione hõines quã
doqʒ icidebant in idiolatriã:qꝛ credebant homines
neceſſitatos eſſe coꝛpoꝛibꝰ ſuperceleſtibus ut dicit
gra.xx vi.q.ij.in..his ita. ¶ Ad ſecundũ nunqd
exercentes peccent reſpõdeo ꝙ ſi uolunt pꝛedicere
ea que cauſant᷑ ex coꝛpoꝛibꝰ ſuperceleſtibus nel ecly
ſim une ſeu ſolis ſeu ſiccitatem nel abundãtiam fiu
menti nõ peccãt dũmodo nõ cꝛedãt neceſſitatẽ ĩeſſe
qꝛ deus põt aliter facere q; caſtra indicẽt. æ ideo di
cti gl.nõ. i. c. nõ licet.xxvi.q.v.q; medici in dando
medicinã ⁊ ruſtici in ſeminãdo ⁊c.nõ peccant inſpi
ciendo curſum ſune uel ſtellaꝝ diũmodo non credãt
neceſſitatẽ ineſſe: qꝛ iſta coꝛpoꝛa ſi upeꝛceleſtia ſunt ſi
gna rerum ⁊ non cãe. Idẽ beatꝰ Tho. fa. fe.q.xc.
arti. V. Aut uolũt iſti aſtrologi pꝛedicere caſus foꝛ
tuitos hominũ certitudinaliter h aſſerẽtes æ peccãt
qꝛ licet coꝛpoꝛa ſuꝑceleſtia hẽant inclinationem nõ
iñ neceſſitatẽ qꝛ hõ licet inclinetur ſᷣm diſi politioneʒ

coꝛpoꝛis ad aliquod nitiũ: mñ ꝑ rationeʒ liberi arbi

trij. poteſt alind facere. aia eniʒ non ſubijcit iſtis coꝛ
poꝛib ſupeꝛceleſtibꝰ:ſed qꝛ pleriqʒ homines ſequũt
nires ſenſitiuas z appetitꝰ natuꝛales ⁊= captiuant li
beꝝ arbitꝛiũ ⁊z rationẽ itellectꝰ:2 ideo qndoqʒ aſtꝛo
logi dicũt ueꝝ dicendo ꝙ talis diſpoſitꝰ eſt ad tale
nitiũ. Sed ſi aſtrologi dicũt quem inclinatum ad ta
le nitiũ uel qꝛ aſtra inclinãt ad tale quid non tñ ipo
nunt neceſſitatem nõ peccãt. ¶ Sed inxta pꝛedicta
põt queri de alia qᷓſtiõe quã facit z põit Oldꝛa. cõ
ſilio. xvViiij. nunquid archimia ſit ꝓhibita ⁊? ſic nun
quid exercẽtes eã peccent æ uidebatur ꝙ ſic:qꝛ una
ſpes ↄuertitur ſeu trãſmutat᷑ in aliã cũ pũblũ efficia
tur argẽtũ uel es anrũ. æc. Sed citꝛa deũ nemo põt
unã ſpem ĩ aliã trãſmutare: ut. xxvi. q. v. in. ꝗ. quiſ
quis eꝛgo. Oldꝛa. tñ concludit oppoſitũ:qꝛ ĩ una
ſpᷣes nõ mutat᷑ in aliã diuerſaʒ cũ oĩa metalla pꝛoce
dãt ex eo.fõte nʒ ex ſulfure 2 argento niuo: ſed ubi
eſt melioꝛ influentia aſtroꝝ ibi pꝛoducitur metalluʒ
pꝛecioſius uñ ꝑ influẽtiã aſtroꝝ ⁊z cũ heꝛbis ⁊ lapi
dibꝰ quibus iſunt multe uirtutes poteſt naturaluer
ana ſpecies metalli conuerti in gliaʒ ſpeciem magis

pꝛecioſam quod ẽ noõnqũ.
Ccleſi a. Non ſolum electio ꝑ ſor
tes fieri non debet ſed ẽt
electõöes ↄpromiſſariorum ꝑ ſortes aſſu
mi non debẽt. h. d. In prima ponit electio. In fa
electionis proſecutio exaĩatio = reprehẽſio. In t᷑tia
gratioſa ofirmatio ⁊ ſortis prohibitio. ſa ibi
cnꝛatoribus.tertia ibi electionem.cãus ⁊c. (ns.
pꝰ ex tex.ibi ↄneniẽtes ĩ unum 2c. aꝛ2. ꝙ act? prinen
tes ad collegium debent expediri collegialiter 2 perx
ↄgꝛegatos in unum de quo nide qð nõ.ꝑ gl.i.c.i.
de re.ec.non alie.li.Vi.⁊ latius dico ĩ.c.cũ :omnes
de oſti. ¶ I „7 nõ.quod ſoꝛs nullo cãu põt ĩteꝛueniꝛe
iĩ tractatu electiõis:æ rõ quare qꝛ põt aſſũmi ĩdignꝰ
cũ ſors poſſit ſuper eũ cadeꝛe. Iem ꝑ ſoꝛtem tẽta
tur deus qꝛ nolũt facietes ſortem ꝙ deus inuiſibi
liter ꝛeuelet melioꝛc.naʒ debent ipſi ex quo poſſunt
eligere meliorem ⁊æ non tentare denʒ ĩ eligẽdo ⸗ pni
dendo ⁊ intelligo hoc ᷣm doc.in electione ad offi
cia eceleſiaſtica.ſecus aũt inter laicos nel ĩter cłicos
quo ad tpᷣalia:qꝛ hic nſus ſoꝛtis non ꝛepꝑit᷑ in illis
prohibitus:exquo tm ſubijciũt ſe foꝛtune.⁊ ita ĩ mł
tis locis faciunt laici eligentes officiales per balo
tas ſeu breuia quod nõ.meliuſ iñ puto abſtinens:
qꝛ militant rõnes ſuperius allegate. In glo. i. in fi.
cõmuniter tenet᷑ opi.ꝛia ꝙ ẽt data ptate ſipliciter
poſſũt eligere unum ex ſe de quo dic ni plene nõ.in
c.cum in iure de elec.⁊ ĩ ꝛegula in toro de ꝛeg.iu.li.
Vi.ĩ meꝛcu.ubi ponituꝛ qõ nõbilis nũqͥd ſi ĩ unineꝛ
ſitate ſint iin duo.poſſit unus eligere alium. 03
gl. in. v. ad grãm i fi. nõ. glo. ꝙ electio dʒ caſſaꝛi uł
potius eſt nulla qñ ſors i ea interuenit.nã eſt facta
p diſpoſitionẽ iuris 2 formam.c.qꝛ ꝑꝑ.s.de ele.
ubi dat̃ fõma electõi ſiẽde.¶ In glo. f. in. fi. ⁊ qꝛe
prohibemꝛ ſoꝛs in electionibus..tetigi. In alijs
aũt dicit Jo. an. fin legiſtas ꝙ aut factũ eſt incertũ
aut ius.pꝰ cãn in iudicio non admitti ſors ſʒ dicẽ
ti incumbit onus ꝓbandi:ut.:.ei.q.ff de ꝓba.⁊. vi.
q ultĩa.c.actor. Si uero ius eſt incertnʒ ſed factum
certũ:⁊ tunc ant tractatur de preiudicio alteꝛius⸗
ↄtẽdẽtiũ ⁊z tunc ad petitioneʒ illius iudex facere po
terit fieri ſoꝛtẽ ar.in.l.huiuſmodi.S. fi.ff. de le i. ut
qꝛ duo ſucceſſerũt in locũ legararij æ unus uult intẽ
tare unã actionẽ ⁊ alius aliã pꝛo eadem re. Aut rꝛa
ctatuꝛ de pꝛeiudicio ↄtendentium ⁊ ſi uolũt foꝛtunã
indicẽ diſcoꝛdie eligere non cõpellunĩ ſed mutuo ſe
ipediũt:ut.ilqij.ff.qui.mo.uſnf.amit.ſed ad petiriõeʒ
alterius iudex cõpellit ad ſoꝛtẽ nt.l.ſi eum ambo et
l.ſi duobꝰalle.ĩ glo.æ de materia nide gl.in.l.i:. E.
nti poſ. =. c. licet.S. de pꝛoba. = iſta ꝓcedunt in indi
cialibꝰ:ſʒ in eriudicialibꝰ ſoꝛs nõ eſt ꝓhibita. Con
ſulerẽ iñ abſtinendũ ꝑ ea que nõ.in.c.i.S.e. in gl. i.
niſi neceſſitas aliud inducar.

¶ De colluſione detegenda. ſeica.
¶ Duaia in colluſione ineſt falſitas:ideo ſubijcitur
hẽec Niica de colluſione ⁊c. De materia hiice reſpe
ctu quo colludens pꝛeuaricatur haberur.ij q iij. F.
fi.facit tex.in.c.ij.in fi.de pꝛocura.li.Vi.⁊ in clemẽ.
3

¶ Ne colluſio. detegn

conſiitutionẽ. S. ſane. de elec.⁊ colluſio ẽ inteꝛ acto
2em æ ꝛeũ latens æ fꝛaudulenta cõuentio ut noluit
glo. in c. iij. . eo. in. V. ? nide glo. ij. q. lij. SF. notan
dum ⁊æ dicitur colludens falſuʒ cõmitteꝛe quia alind
agit ? aliud ſimnlat ⁊c̃.
Cꝛipta.Si accuſatoꝛ ab ac
cuſatione deſiſtat de
bet index inquireꝛe an peꝛ colluſio
nem k fecit. ita ſũmaĩ cõiteꝛ. ſz ego
ſic ſumaꝛẽ uidelicet. Accuſaioꝛe de
fiſtente ab acenſatione põt iudex ex officio ſuo inqᷓ
rere ſuꝑ crimine illato.qð intellige ur. J. ſubijciam.
pꝛio ponit ſactũ.ꝛ decidit qõeʒ circa factum ibi qꝛ
caſus ⁊c̃. 5 prio ex tex. ꝙ plures accuſatoꝛes
ſeu denũtiatoꝛes pnt admitti cõtra aliquẽ ⁊ dic me
lius ut. . dicaʒ ĩ glo.i. ¶ 1 nõ ꝙ ꝑ ſoꝝes ſeu pᷣciũ
nõ eſt ficitũ deſiſteꝛe ab accuſatiõe qð intellige nt.
ſubijciam. Irẽ nõ ꝙ accuſatoꝛes crimialiter ĩidu
bio efficiũtur inimici accuſati.facit tex.in.c.cũ.p.S.
de accn.? ſtani cũ deſiſtũt euertunt᷑ ĩ amiciciã uit h
dicit tex. ⁊ dẽ accuſatio.i.illandabilis intẽtio it i.c:

ſiqͥs eps.ij.q.vVij. æ iudex ex ſuo officio debʒ inguni

reꝛe de mõ deſiſtendi.. an ſit licitum uel nö. ¶ In
glo.i.in fi.nõ.glo.⁊ dic latiꝰ ꝙ aut inteꝛeſt oinʒ ac
cuſatoꝝ eque pricipalit᷑ æ iunc oẽs admittuniur ad
accuſandũ.ut in.l.iij. O. ſi plures.ff. de ſepul.uiola.
quiſqʒ. n. debʒ admitti ad ꝓſequẽdum ius ſuum ꝓ
priũ.aut ꝓſequũtur uindictã pnblicã ⁊ tunc iudex
dʒ eligeꝛe idoneoꝛc ut in.l. ſi plꝛes.ff. accnſa.ſed
ſi non excipit᷑ nec index eligit ⁊ iunc nalet iudicium
cum oibus agitatũ uit noluit iſta glo.æ bene.et nõ.ĩ
ꝛd l.ſi plures.⁊ hoc colligit̃ intelligendo tex.ĩ accu
ſatoribus ſed põt intelligi in denũtiatoribus ⁊ pꝛo
H tex.ibi nuntiati facinoris.⁊ tunc ar.glo.non colli
gitur: ſed põt colligi ꝙ plures admittunt ad denun
tiandum licʒ nõ ad accuſandũ:equũ iñ eſſer etiaʒ in
ꝓſequẽda denũtiatiõe eligeꝛe unũ ꝓpteꝛ facilioꝛem
expeditionẽ cãe.ar.in.c.olim de accu.⁊ de plüuribuſ
pꝛocnratoꝛibus. vidc tex.in. c. ſi quo.de pꝛocura.
li. vj. -.c.penul.d elec.eo.li.vj. ¶ In glo. ij. in fi.
nõ bene gl. quia quotidie allegatur æ pꝛo hac glo.
optie facit tex. iũcia glo.in.c.uide quãtuʒ.i.q.i ubi
dẽ ꝙ dans elemoſinã nel ſuſtinẽs martiriũ ad pom
paʒ peccat ita ꝙ nõ meꝛet᷑: ſed demeꝛet᷑. qð bene nõ
ad idẽ facit tex.cũ glo.in.c.odi.de ꝓieci.xxiiij.q.i.
ubi glo. arguit ↄ ſcholaꝛes qui uadũt ad eccleſiam
nõ ur audiãt miſſam ⁊ diuina. ſed ut nideant dnas
2 facit.c. ꝛclegẽtes. xvij.q. v. Cn glo. in. V. feciſſe
grẽam. nõ glo. æ maxie nõ eã inqtum diẽ ꝙ fim ins
canonicũ oẽ crimẽ cẽſet᷑ quaſi publicum et idem nõ
ij. q. iij. in. F. ultimo ubi ẽ ẽt bona gl. de hac mõ. et
foꝛte iõ cenſet᷑ quaſi publicũ:qꝛ ius publicũ non ſo
um intendit ꝓnideꝛe hõibus ut ſit coꝛdia int᷑ eos
ſed etiam ur cos dirigat ad deum ? ipuniendo deli
ctum bʒ pricipalit ꝛeſpecinʒ ad deum i in. c. nouit

tionẽ ut qꝛ ꝛecedit a lite aliqno ſibi dato uel ꝛetẽto
naz illa é Pprie traſactio ut in.c.ſuꝑ eo.de tranſac.
Auano ꝑ abolitionem uidelʒ ipetrando a iudi
ce facultatem recedendi 2 ut accnſatio aboleatur ?
deleatur æ canceletur ex aliqua cauſa qꝛ per errorẽ
uel calore iꝛacũdie eũ accuſanit uel ex aliqua cã ltia
ut. l. ij E. de aboli. nide tex. cum glo. ij. q. iij. in. c. ſi
quem penituerit Et ex bis premiſſis dic ꝙ aut que
ritur nunquid liceat recedere lite in cauſa ciuili aut
criminali. primo caſu an oblatum libellum licitum 6
regulariter ꝛecedeꝛe etiam motu pꝛopꝛio. Iiem per
gratiam ⁊? tranſactioneʒ quia nemo inuitus compel
litur agere. C. ut nemo inuitus in rubro ? nigro z
nõ. in. c. cam de dolo æ ↄtu. qnqʒ tñ rõe infamie nnł
qꝛ reus vult recedere de ciuitate actor opellit ager
ut in.l. diffamari. C. inge. manuiſ..c. ↄqᷓrente fʒ
unaʒ lec. de offi:or.æ qðᷣ nõ. glo. in. l. i. C. ut nemo
innitus. ¶ Roñ oblarum Ho libellũ 2 foꝛuiꝰ pꝰ con
teſtationem lir. non lʒ recedere ab ea propria ancio
ritate imo ↄpellit᷑ agere ut in. d. c. cauſã ⁊ ĩ auc.qui
ſemel. E. qũo ⁊? qn iudex niſi uellet renuntiare liti 2
cãe in totum ut.l.poſtq lit. C. de pac.ſed per gꝛam
2 tranſactionem licitus eſt ꝛeceſſus niſi ſit actio ſa
moſa ⁊ actio furti ut in.l.funti alle.in glo.uel niſi ſit
talis cã que nõ dependeat a libera uolutate litigan
tiuʒ æ ſub h̊ membro põt ↄprehendi cã matrimonia
lis. Item alia cauſa ſpiꝛitualis in qua non põt inteꝛ
nenire tranſacrio ſtricte ſumpta ut in. c. ſuꝑ eo. pal.
Item ſi cã eſt popularis non enim licet nanſige: ni
ſi deferendo iuramentum ut in.l.eum qui.F.i popu
laribus. ff. de inreiur. ¶ Secundo mẽebro prinipa
li qñ cã eſt criminalis ⁊ tunc aut agitur de crimine
ciuilirer ?æ dicendum ut ſupra dixi in cauſa mere ci
nili aut agituꝛ ð crimine criminaliter ? tũc aut unkt
deſiſtere ante inchoatam litem utputa antequã ſe in
ſcripſerit ad penam talionis ⁊ poreſt ut in.c.licer de
accu. ? i.l q̃ſitũ ⁊ ꝙ ibi plene nõ.ff. ad turpill. Aur
uult deſiſtẽ pꝰ ichoatã litẽ æ aut mom ꝓpo ⁊ non

põt ⁊ deſiſtẽl ĩcidit ĩ turpillianũ ⁊ pẽa turpilii ẽ qa

punitur in. v. libras auri ? efficitur infamil ? poteſt
proprio motu ⁊? arbitrio iudicis coerceri ut in. l.
iij ff. de preuarica. æ in.I.ij. C. ad turpil.ſi nero cri
men eſt priuatum et tunc non punitur pena turpil
liani: ſed arbitrio iudicis ut in.l.ſiqs ꝛepeteꝛc.ff.ad
curpilt. æ ſentit hic glo. quod non efficiatur ifamis.
Sed aliud ſentit glo.in.d.c.ſi quem penitueꝛit et fa
cit tex. in. d. l.ij. E. ad tuꝛpill:ꝗqᷓ loqt indiſtincte et qᷓ
dicantur priuata delicta ? que publica uide iĩ ſpe. ð

accu. F. ij.ĩ prin. Aut vult deſiſtere per trãſaction

2 tunc aduerte ad duas rlas qᷓ in hac mã tradũtur
in.1. tranſigere. E. de tranſac. prima regnla affirma
tiua eſt ꝙ ubicunqʒ uenit imponenda pena ſangui
nis licitum eſt tranſigeꝛe.fallit in crimine adulterij.
ꝛatio regula eſt quia licitum eſt quocunqʒ modo ꝛe
dimeꝛe ſanguinem ſuum. æ rario exceptionis eſt fꝛe

rini cili u wblii ii
ccre ci uſ inian lhn

c Nroꝛidi opi⸗ ho . . arn

cötaſi tneroppoſti nan
ſen riſcere nii hreghlasi
Nenc niſacid Mien d
Coperii m dd io noreß
JNent inſtanna Hropen
ſandi eicden de coce delae

uus poſſt eroffio io ingt

ſuntin ebi ſbe in quib
inurere ix Ahclt bar in d.

iuletm md ee
i o potintr mumeck
kin (Emrnin
(hunſi penn ttioni neecfie
ſileider neiünplnime
un unm igtdtii dicin
umu Bun Aluntg

nthei pciſeſo bi iagni
1cſeſſo biing ni
diipgſſmi anit

his golni 6 N
n . ka ( Naeoec
ð
ne alichen
h rtul ſele

lieper

de indi. Er ꝓ intellecru mẽ hꝰ gl.ↄcludẽdo aliqua quẽtia delicti æ in odiuʒ eius. Vnde ut adulterium nnitn der

. dꝛeniteꝛ qꝛ mã eſſet ſatis longa pꝛemine ꝙ multis pꝛohibeatur et ne ita frequentet fuit ſancitum ut ni; ſenn riſgnane
modis põt quis a lite ꝛecedeꝛe.pꝛio ꝓpria auctori non liceat ſupeꝛ eo tranſigere. Secuada regnula eſt ngn Qinn
ate ſine ꝓprio motu.qꝛ ſic ſibi placʒ. p gram ꝙ in omni cauſa ubi non uenit imponẽda pena ſã Gin Wmil ibes
ut qꝛ ad pxces ꝛci uult recedes a liie. 3 troſac guinis non eſt licium tranſigere. kfallit in crimine . 8 aunein ui
nthitlrcne
. lien

2

nen nem Zmnan
nin Reno nimnscorde
nins intididtni 4
n aſchndd⸗ ſenie
knineaar Rek
unmg nanll cheſent⸗
gonlin ſero
Aumn beli ſelp
nerien tbenrchuinin
ebrindc Aalj ej i yi
Tni ſa mmnin ii
Ccem lunr in
reſto ni ir anio ſa
mialein go ra rielit
Nalben volntae iigen
oeencdtcinanimnonie

umisinenarondittan

eſonganinKdedin.
ris non enim icanantiar
mnr in eunn.ipenr
(Samo nihiohrfin⸗
em uurgiur & ainine
ſpncnauls i
inmuiertiran ul
iumupu anuqni in
st potetſorire Klrce
eötanmnl An
nonn S din
lenit aunhſiiti
dchamuinltfal
wcics Cerceli M
nrraml neo
nr nhin Mn

ſingi

¶ Be colu. detegen.

falli. rõ regule eſt ne eria remaneant impunita. nam
publice utilitatiſ ẽ ut cria puniant᷑:nt in.c.ut fame ᷣ
ſen. excõ. Rõ exceptionis ẽ qꝛ ↄdẽnatus ð falſo eſt
quaſi moꝛtuꝰ cũ multũ homines dereſtent᷑ ͥ crimen
7 nulla fides iſti ampliꝰ adhibetur. unde tenẽt malti
quos ſeqͥ t bar.in.d.l. trãſigẽ ꝙ in crie falſi põtin
diſticte traſigi quecũqʒ pena ueniat ĩponẽda pdicta
rõne.? ꝑ hoc infertur ad.q. de iure canonico nũqᷣd
iponat᷑ pena ſanguinis:ſʒ habemꝰ aliquas penas qſi
ſimiles qn uidelicet põt tradi curie ſeculari. et tunc
ſatis crederẽ ꝙ admittat᷑ trãſactio.qð nidet᷑ tenere
goff. in ſum. de tꝛanſac. Idem putarẽ nbi nenit ipo
po nenda pena perpetue detꝛuſionis Iʒ õriũ ſenſerit
hic Jo. an. do. an. ſed pꝛimũ tener do. Car. in. d. c.
fi. de traſac.⁊ hoc dictũ ſatis mihi placet ꝑ nõ. per
Inn. in. c. qualit᷑ ⁊ q.el.ij.de accu. ubi dicit ꝙ iſta
pena equiꝑat᷑ moꝛii. Itẽ qꝛ ſicut in crie falſi licitum
eſt ꝛaſigire hac rõe ut dixi.ergo ⁊ in iſta pena que
Vr giauioꝛ. Er circa hoc põt queri quid in crib pri
natis nũquid admittat᷑ tranſactio ĩdiſtincte ⁊ cꝛedo
glo. hic ſenſiſſe ꝙ ſic dũ dʒ ꝙ ð iuꝛe canonico ome
crimẽ cẽſet᷑ quali publicũ.ideo nõ Iʒ ꝑ trãſactionem
recedere ⁊c̃ quaſi inuat ꝙ ĩ puatis Iʒ trãſigeẽ æ fuit
iſta quoꝛũdã opio nõ.i.d.i.trãſigẽ.ſʒ glo. ibi æ baꝛ.
⁊ cõit᷑ alij tenẽt oppoſitũ ut ẽt in pꝛiuatis delictis ñ
liceat trãſigere niſi ſʒ regulas pᷣdẽas.i Quid aũt
operet᷑ trãſactio ubi licita eſt bꝛeuiter dic ꝙ reſpẽu
rei operat᷑ nt ab iſto actoꝛe ñ poſſit ãpliꝰ moleſtari.
Itẽ finit inſtantia ſʒ nõ pcludit᷑ alijs facultas accu
ſandi eũdem de eodẽ delicto nec etiã iudici quo mi
nus poſſit ex officio ſuo inquirere ſuper nona tñ in
ſtantia ⁊ ĩ caſibꝰ in quibꝰ index põt ex officio ſuo
iquirere ita ocludit bar. in. d.l. trãſigere. Ex quo in
fero ꝙ de iure canõico poſt trãſactionẽ ĩ caſu licito

factã nõ põt index inquirere de illo crimie niſi pce

dat ifamia. ¶ Ex parte accuſatoꝛis oꝑat᷑ trãſactio
qꝛ nõ punit᷑ pena talionil nec efficit᷑ ifſamis fin quoſ
dã. ſed bene incidit tuꝛpillanũ. unde debet i. v. ibꝛis
auri puniri ſi vublicũ ẽ ᷣictũ: ul eyoꝛdinarie ſi pᷣua
tum: ut nõ. Mar. in. d. I. tranſigere. Item rens no

habet᷑ ꝓ cõfeſſo. ubi alias trãſactio.nõ eſſet pmnſſa

babet᷑ ꝓ ↄfeſſo: ut in.l.qm.z.l.furti. ꝗ. pactus.ff. ðᷣ
bis qui nõ.ifa.¶ INẽ Boc caſu poſſet iudex ꝓcedẽ
ſuꝑ inſtãtia inchoata ⁊ punire reũ.l.ij. E. de aboli.
Sunt ⁊ alij eflectꝰ de quibꝰnõ.in.d.l.tranſiger᷑
Aut uult diſcedere a lite per pactum ſen gratiã 2 ñ
licet trãſigẽ:tñ h̊ caſu reus paciſcẽs nõ hr ꝓ confeſ
ſo ut in. d. . pactꝰ. Aut nult receder̃ ĩpetrata abo
litione ⁊ põt:ut in.d.l.ij. C. de aboli.⸗ per hoc patʒz
elare ⁊ ſuccinte materia Duhe glo.
== eliſtente accuſatore 2=
Kimin . accuſato iudex ꝓſequit
b. d. nõ patit cõgruã diuiſionẽ. caſlus æc.
¶ Hs. pꝛio ex tex.ꝙ regulariter de iure canonico
r&ceſſus a lite ꝑ gratiã ſeu trãſactionẽ non impedit
inquiſitionẽ ꝑ iudicẽ fiendã. Sed tu intellige h.c. fʒ
maʒ qua tetigi in. c. pꝛecedeti. vñ hoſti ponebat qn
plicẽ itellectum ad hoc.c.pꝛimũ ut ĩtelligatur lꝛa qñ
crimina erat ꝓbata: æ tũc dʒ tex. exponi ſemel audi
m.i.hꝛobata ⁊ ibi indiſcnſſa.i.iĩpunita nt ſit ſenſus

»

quod poſtquam crimina ſuut pꝛobata iudex poteſi
procedere ad punitionem licet accuſator deſiſiat.
quod nõ.pro hoc facit texius in lege quamuis. C.
de adulte. Secundus intellectus ut litteꝛa inteiliga
tur proprie quando accuſator deſiſtit ante proba
ta delicta:et tunc poteſt index inquirere ex officio
quod intellige ſi fama ſubeſt. Sed tu dic melius et
latius ut dixi in. c. pꝛecedenti. nam ubi non eſt licita
tꝛanſactio ſi accuſatoꝛ ꝛccedit a ſite poteſt iudex pꝛo
cedere ad ulteriora etiam ſupeꝛ illa inſtantia quan
umcunque non procedat infamia: quia aur inter
uenit tranſactio et reus habetur pꝛo confeſſo: ut.:.
furti.G.pactus.ff̃ de his qui no.infa. Aut non ins
teruenit tranſactio ſed gratuita pactio nel propria
auccoritate accuſator recedit a lite inchoata et iunc
ſupeꝛ eadem inſtantia index pꝛocedere poteſt:ut.l.
ij. C. de aboli. ? dic ut dici in. c. precedemii.

Badiuimus. anico o

priuatur qui pe⸗
colluſionem iliud conſtituit cenſuale hoc
dicit. uel geneꝛalins et ſic. Collndens in cauſa bene
ſiciali priuari beneſicio deber boc dici pꝛimo ꝛcſeꝝ
collaſioneʒ.ſecundo illum priuari mandat. .ibi vnde
caſus. ꝛimo nosa ex texiu aꝛg. a contꝛaꝛio q8
ſuper beneficijs ſicita eſt tranſactio nbi ceſſat colluj
ſio. ſed dic quod iſtud ar. a contrario non eſt ueruz
qꝛ habemus ius expꝛeſſum in contꝛaꝛium ut in.cC. ſu
peꝛ eo.de tꝛanſac. unde conclude quod iſta tꝛanſac
tio non nalebat etiam ſi colluſio ceſſaſſet niſi iudex
ex officio ſuo feciſſet iſtam tranſaciionem et compo
ſitionem nt eſt bo. tex.in. c. niſi eſſent de pꝛeben.
ZTertio nota penam colludentium ſuper benelicijs
quando per colluſionem uolũt tranſterre beneſicia
in allum modo illicito. debent enim priuari buius
modi beneſicijs. 3
terum contra illuʒ
. tantum *inquiꝛitur de crumie
qui ꝑ colluſionẽ fuit abſolutus.uel ſic ab

folutio de crimibus illatis peꝛ colluſione facta non

ipedit facultatem ſteruʒ accuſandi et ĩquiꝛcdi ðᷣ illis
criminibus.h.d. QOiniditur. nam primo ponit com
miſſã inquiſitionẽ ꝛelatã colluſionẽ 2 ipius exitũ.2
ponit bimẽbrẽ ↄmiſſõʒ. fa ibi diſcretõi Caſus 2c.
Mõ.pꝰ ex tex. qualis debʒ eſſe infamia ad h̊ at ſiat
inquiſitio pᷣlatũ.dʒ enĩ eſſe ſcãdaloſa nel piculoſa
⁊? idẽ uult tex.ĩ.c.qualiteꝛ.el.ij. de accu.⁊ declara iit
ibi dixi.¶ꝛ nõ.ꝙ abſolutꝰltime ꝑ uiã inquiſitiõis
nõ dʒ ãpl ſuꝑ eiſdẽ cribꝰ ipen qd nõ. pꝛo extenſio
ne. c. de his.s.de accu.æ nideĩ opiime ꝓbaꝛe iſia lit
tera ꝙ z ꝑ abſoiutionẽ infamia non ſileat nõ eſt mñ
licitum de nono inquirere qðᷣ nõ.z intellige niſi per
colluſionem fnerit abſolutus. 6. tertio ꝙ ſen
tentia lata per colluſionem.i.per fraudoloſam con
uentionem non tollit facultatem iteꝛum accuſandi =
inquirendi de illis criminibus perimit tamen inſtan
tiam. nam papa boc cala mandat integre proce
di. ¶ Mitimo poteſt colligi ibi coꝛrruptis exa
minatoꝛibus quod inquiſitio poteſt cõmitti et exa
minatio teſtium de quo tamen dicendum ut nõ.
s 2

De delic. pue.

in auẽ. apnd eloquẽtiſſimum. E. de fi. inſtru. et gic
ut dixi in.c. cũ cãʒz de reſti. ¶ In glo. in vbo ſcãda
lum ibi que ſcandalum generat hᷣ eſt neꝝ ĩquiſitiõe
fienda contꝛa pꝛelatum: ſed cõtra ſubditum ni ꝛequi
ritur talis infamia ſcãdaloſa. ſufficit.n. ſola ifamia:
et ꝛatio diueꝛſitatis ponitur in. c. qualiteꝛ allega. in
glo. ? dic nt ibi d ꝑ me. ¶ In glo. fi. in fi. hãc ma
teriã plene expediui in. c. de his de accuſa. ⁊ dic ut
ibi dixi.¶ Ex glo. Inno. poſuit h illã mãm qñ ali
cui cõpetunt plures actiones nũquid una intentata
tollatur ꝛeliqua ? ſolet multũ allegari ? ueꝛ extracta
fuir glo. Inno. ex dictis Accur. inſti.ſi quadrn.
pau fe. di. ? clarins ⁊ oꝛdinatius loqrur ibi accuꝛ.
i hic Innocen. Jo. an. ꝛemittit ad nõ. peꝛ ſe in. c.
cum diſectus de ꝛeli. domi. ſed ibi nibil dicit de ſuo
ſed ꝛefeꝛt tin iſtam glo. Innoc. h. vnde dic clarius
poſt glo.alt.ꝙ aut cõpetunt alicni plures actiones
penales. ant ꝛei ꝑſecutoꝛie.aut una eſt penalis ant
ꝛci ꝑſecutoria.p cãu cũ oẽs ſunt penales.aut oẽs
orinnt᷑ ex eodẽ delicto.æ tunc una tollit aliam ꝑ ex
ceptionẽ non ꝑ ↄcurſuʒ niſi in id qð alij excedit tẽ
enim in id quod excedit non tollitur pone exemplũ
aliquis peꝛ niolentiam ſubtꝛaxit mihi librum ⁊ ex H̊
delicto competũt mihi due actiones pena es cont:a
iſtum primo acrio furti quia cõtracranit ꝛem meam
me innito ⁊ ſi fuꝛtum eſt ocenltum cõpetit actio in
duplum. Item qnia niolentiam intulit cõpetit actio
vi bonoꝝ ꝛaptoꝝ ⁊ iſta datur in quadrnuplum ⁊ ſic
ex eodẽ facto cõpetunt mibi contra illum due actio
nes penales.ſi eꝛgo prins intẽtaui actioneʒ furti er
conſecutus ſum penam dupli poſſum poſtea ageꝛe
actiõe ni bonoꝝ raptoꝝ ut conſequar uſqʒ ad qua
druplum ⁊ ſic inꝗtum excedit aliam. ſecus anrem ſi
priuſ intentaſſem actionem ui bonorum raptorũ ⁊
fuiſſem conſecutꝰ quadruplũ:qꝛ tunc nõ agã actõe
furti qꝛ illa excedit iſtam de hᷣ ẽ tex. in.l.i.ff.ni bo.
ꝛap. Si neꝛo oẽs actões penales ſurgũt ex delictis
diueꝛſis tunc una nõ tollit᷑ ꝑ aliam etiam peꝛceptoʒ
nt in. lI.nunqꝙ. ff. de pꝛiua. delie. exemplum ſurripui
ſti mibi ſeruum ⁊ occidiſti.quia ſurripniſti compe
tit mihi actio furti:quia occidiſti mihi competit alia
actio. Vnde licet intentaueriʒ unam actionem et ꝑce
peꝛiĩ duplũ nł quadruplũ non tollitur illa actio er h
quo ad primũ.¶ 2 cau qn ſunt ꝛei ꝑſecutorie aut
cõpetunt g eũdem ⁊ tũc una tollit᷑ ꝑ aliam peꝛceptõ
ne ⁊ nõ ꝑ ↄcurſũ ut in.l.ſi meꝛces..culpe.ff.loca.
exemplũ locani nitio poſſeſſionẽ meã.ipſe vo incidit
multas aꝛboꝛes. ? ſic dedit mibi dannum iunc mul
te actiones ad conſequẽdum eſtimationem danni 2
petunt mihi g eum. nã poſſum ageꝛe actiõe locati:
quia male vᷣſatus ẽ in ꝛe locata. ¶ Itẽ actõe.l.acq
lie que dat᷑ ꝓ dãno dato ↄ quẽelibʒ extraneũ ut.fl.
ad.i.acquil. ꝑ to. ? etiã alie cõſiles cõpetunt ut ĩ. d.
.F. culpe. ¶ Si eꝛgo priꝰ itentari actionẽ locati et
ↄſecutus ſũ eſtimationẽ dani nõ poſſuʒ poſtea intẽ
tare actionẽ.l.acquil.qꝛ iam ꝑcepi eſtimationẽ dãni
peꝛ nnaʒ actionem. Si vVo cõpetũt 2 diueꝛſos ⁊ tẽ
una non tollitur peꝛ aliã ẽt ꝑceptione nt ĩ. l. locũ..
cõdẽnatio.ff. de tab. exhi:ut ſi õ ſubtrahẽteʒ tabu

las teſti egi ad dannũ ⁊ ↄſecntus eſtimationem poſ

ſum nibilominus poſtea ageꝛe pꝛo legato mibi fẽo
¶In terrio membro qn una eſt penał ⁊ alia rei ꝑ
ſecutoria. aut eſt penalis originaliter ? tunc una nõ
tollitur per aliam etiam ꝑceptione. exẽplũ ſubtraſiſti
mibi librum furtiue egi contra te rei uẽdicatione ꝓ
ſequendo ipſam ꝛem licet eam ſim ↄſecutus nibilo
minus poſſuʒ poſtea agere actione furti ⁊ ſic ad pe
nam ⁊? idem econuerſo ut iſte tex. in.l.ſi pignore.
F. cum furti. ff. de fuꝛ. Fallit quando nna actio eſſet
ex iure ciuili alia ex beneficio pretoris.exemplum
contra nautam competunt mibi plures actiones
pro rebus meis ibi ſubtractis.primo actio furtii 3
eſt de iure ciuili alia actio nau. cau. ſia.que fuit in
dulta ex beneficio pretoris hoc caſu una tollitur

per aliam ut.:.ij. ?.l.licet. ff. nau. cau. ſta. ¶ Mec

ob. c.conſtitutus de in inte.reſti.ubi nedum ſucceſ
ſiue immo ſimul fuit intentata reſtitutio in integruʒ
que eſt de iure ſpeciali ex iudicis officio.nam ſecun
dum Inno. ibi non competebant ſimul ille actioneſ
immo propter dubium intentauit illos alternatiue.
¶ Sr uero penalis eſt accidentaliter ? non origi
naliter tunc nna tollitur per aliam exemplum con
tra auferentem mihi rem per metum competit mibi
actio quod metus cauſa que accidentaliter eſt pena
lis ⁊ etiam competit rei uendicatuo tunc ſi ego intẽ
taui unam ⁊? conſecutus ſum rem non poſſum intẽ
gare aliam. l.metum. SF.Iʒ. ff. q me. cã.

¶ De delictis puerorum. ſyica

¶ Supra niſum eſt de quibuſdã delictis nernʒ qa

nbitatur an talibꝰpuerił etaſ iplicetur merito ãnec
ritur h̊ ſeica.De mã hr̃.xv.q.i.per totuʒ ⁊.iiij.q.
lij. c.i..xxij.q.vj.c.paruuli cum duobus.c.ſe.
Sʒ quero ꝓ declaratione ice qͥ dicant̃ pueri.
So.Fſᷣm Jo. an.regutr puericia incipit in ſeptennio
2 finitur in maſculo in.xiiij.⁊ in femina ĩ.xij.anno.
nam bac etate hoĩes pubeſcere ſolent.l.fi. C.qñ tu
to.uel cura. eẽ deſie.⁊ qdðᷣ nõ.in.c.pubereſ de ðᷣſpõ.
ipub.qñqʒ tñ puericia extendit̃ uſqʒ ad.xviij. ãnuʒ
in maſculo fanore alimétorum ut qn alimẽta legãt
uſqʒ ad pnbertatem ut pleue nota. in. l. mella. fl. de
ali. ⁊ ci.lega qnqʒ uſqʒ ad.xvij. ut reſpeciu exercen
di officium aduocati ut in.l.i.fl. de poſtu. quãdoqʒ
2 ſeruientes dicuntur pueri ut.ij.q.vj.cum paſtoriſ
æ quod ibi nõ.

2 eris Impuberes pret
$ . .

uicium carnis de

linquẽ pñt:puniũt᷑ iñ mitins
adulti. prima ponit dictuʒ .?·

repꝛobat ibi ꝙ merito. s.
pꝛimo ex tex. ꝙ in. xiiij. anno qs efficitur pubes qð
ꝓcedit in maſculo.nã feia pubeſcit in.xij. anno ut
in iuris.allega.S in ſeica.2 qnʒ iſta etas pꝛeuenitur
ut /. dicã cuʒ gl¶ fo. nõ. regulã ꝙ puero attribni
tur omne peccatũ pᷣteꝛ delictũ caꝛnis. nam preſumit
inhabilis ad coitũ.⁊ iõ diẽ lex ꝙ minoꝛ.xij.annis
nõ põt accuſari de adulrerio tex.eſt in.l. minoꝛ. ff.
ad.l.iuł. de adul.¶5 nõ aliam ꝛegulam ꝙ pueri

lurfſcehmnit rigane

, Lebatt
eotditß i⸗ uif
benn ,
gadicna
i, i “ .
0 n nen .
fmmn nli n
uonin.
tenus hucn,
u imnd lo⸗
4 ginlih,,
.
colaapel 4 n
ielniar ler inck.

tuſi mmrtmngmi
iciatt olam
go NrConi d
dogo 1g ai

ornonici pyni ſelcidit
iſtrpoperus ſcgl⸗
in.pelen niſ diinn
pumii rchldon nip⸗
huuriuten npllanius
tintenll daumbodlen
inobocton bidnn/
iurt poreſe ſao dlerſi
erri nu lcer wcer non pect
Chitni n ie nicl ivd i⸗
õ
inon diden ddeſſan ed

Ffnente,

Pann pecnniznia fi
Neob. hoc potengia
llao ljinpabrnis non en
Gebj is lere vumriſvr ma
iserdhr iucns crno i⸗
Himo orur ger gumn
Ulcisengipens petunignin i
ſi Gnc lecd e affion l
vodg ſnandnest ſfummn
Cunſatiihonicctio fono v
nubliu hönes aponuntr
kee e inchit hei nor
ic ari no linedit
Muiſacigt volnnngri, ſegr

ial eni ſ
iinangi aec eiſine

Godtcvrs, Sſoſtere ang,
nlinarmtn⸗
ſn ate NS

“ den milteſaf

unbi clenc

a

utitnmint on ani
Ner alan aonphn n
Per mewmn connpert tnibi
ne ndidenniiereſ en
Nndiano neſ lgo inte
ſunren nondoſtunigte
Kadne.

fun. Wa

Enboſci digistenn i
lanſiplear mento irei
mier e iii.
ul wm obibs ſ
Gr hirqdani e.
crus uuprin optano
ginfenim ſannd.
ce GenCah 4
nc ledſ.
gi aczad ihin
⸗ Airinſedit
ene Noninlnclefſce
AArvin eſoeen amn

tinliſſck Dottnn

. ſobteslet
1 aumcanis le
ſrpmit i nüins
annnd ſ .
bignefte. A
scſeiu behl
cit in. .

¶ Be clerico uena.

ex eoꝝ ðᷣlictis nõ debẽt ita grauiter puniri ſicnt ma
ioꝛes 9coꝛ. c. I. ꝓx. c. fi. 7. de ſen. excõ.=.l.anxiliũ. ff.
de mino. Br gioeieln fi. ⁊ dic cõe eſſe ut in ſeptẽ
nio q ſit doli capax.nã ⁊ accidẽ alit᷑ põt añ illã eta
tẽ eſſe doli capax. naꝛrat eni hic. Jo. an. Gre.ĩ dia
logo dixiſſe quẽdã puerũ.v.anno ſolitum iurare:
blaſfemare: æ deteſtari fuiſſe a diabolo rapiũ. unde
ſicut pubertas pᷣueniri põt ut.j. dicam ita æ doli ca
pacitas:nã infantes ideo nõ tenent᷑ ex delicto:qꝛ ne
ſciũt quid agũt:ut.il.i.C.de fal.mone.que rõ ceſſat
in doli capacibꝰ.Et cx pᷣdictis poſſet muliũ ſingula
riter limitari tex. in cle.nnica de homi. que dicit ĩfã
tes nõ icurꝛeꝛe irregularitatẽ ſi cõmittunt hõicidiũ
ut itelligat᷑ niſi ſit doli capaces ðᷣ quo dic ut ibi nõ.
¶ In glo.ij. ibi preſumit bene dic pſumit᷑. naʒ ut
le.i dialogo.⁊ nõ.gl.xx q.i.ĩ ſum.quidã puer.ix. an
noꝝ nutricẽ ꝓpꝛiã reddidit pgnãtẽ. põt ergo pꝛeue
niri iſta pubertas ſed regulare eſt ut.S. dixi. n
gl. in. v. peccata in fi. dicit tñ hoſti.ꝙ Iʒ infanres nõ
puniãt᷑ ex delicto iñ ſi aliquos occidãt incidunt ĩ ir
regularitate:qꝛ irregularitas cauſat᷑ ſine delicto: nit
in indice:ſed h̊ dictum hodie repꝛobatũ eſt in cle. ſi
furioſus de homi.ubi dicit ꝙ nullã irregnlaritatem
incuꝛrit. æ põt eſſe ratio diuerſitatis inter iudiceʒ et
infantẽ. nã licet iudex non peccat faciendo aliquẽ ðᷣ
capitari. tñ ipſe intẽdit illud factũ ↄmittere ⁊ nẽ qui
dam erroꝛ ut talis ꝓmoueat᷑:ſD iſans non conſenſit
cũ non habeat cõſenſum qð tene menti.
Efeꝛente. Impubes percutiens
. alium non debʒ puniri
ùmnena pecuniaria ᷣm cõſuetudinẽ terꝛe.
Mec ob.hoc ꝙ põt exigi a patre.nel ſic Mater ex
delicto filij impuberis non tenet᷑. uel ʒ Pueꝛ nen
debʒ ita ſeuere puniri ſicut maioꝛ. pꝛio ponit᷑ appel
lãtis querela.aꝰ iudicis datio ibi unde.caſua ⁊c.
Mõ. pꝛimo ex tex. ꝙ ex ↄſuetudine ciuitatis põt ꝓ
delictis exigi pena pecuniaria enã ꝑ iudiceʒ eccleſia
ſticũ cõcoꝛ.c.dilectꝰ de offi.oꝛ.Hoſt.t dicit ̊ nõ.
nerbũ ꝙ cõſuetudines ⁊ ſtatuta iponentia penaʒ pe
cuniariã ꝓ homicidio furto uel ſimilibꝰ ſunt irꝛauo

nabilia: qꝛ hõines exponuntur uenales ad delinquẽ?

duʒ. nã talis timebit penã moꝛtis ſen coꝛpoꝛalẽ qni
de pena pecuniaria nõ timebit ſen curabit dummo
do ſatiſfaciat uoluntati ſue.ar. in.l.ſeruorũ.æ. l.aut
facta. ff. de penis z in auẽ. de man. prin.ĩ.G. oportet
non ob. iſte tex. debet enim intelligi quando conſue
tudo erat ut poſſit exigi pecunia ex poſifacto ſz ate
factũ delictũ non dʒ pecunig taxari. pꝛo hoc bonns
tex.xi.q.iij.in.c.pauper. ¶ Mõ.fo patrẽ non tene
ri ad penam pecuniariã in qua fili cõdẽnatur. unde
tractat ſpe.in ti. de ſen. excõ.i.O. ſeqnit̃ in. v.qd ſi fi
liꝰ nũquid pater teneat᷑ ſaltẽ ĩ liima filij nel ex alijs
alimentis fiio debitis ſoluere conditionẽ filij 7 con
cludit ꝙ nõ. nã niuente patre ltima nõ põt ſeperari
a bonis pr̃is.l.i.S.impuberi.ff.de colla.bono.facit
quod nõ. glo. ⁊ bar. in anẽ. ſi qua mulicr. C. de ſac.
ſan. eccle. ¶ Quid autẽ ſi ſubeſſet ſiatutum ſicut in
multis locis ut pr̃ teneat᷑ pꝛo filio:dic ut plene nõ.
bar. in. ·. cũ filiꝰ.ff. de ner. ob. ¶ In glo. in. v. ĩi uul
tum ibi cuʒ ille puer nihil beat. Et ex boc colliguur

un1 rõ decidẽdi ad tex. alium intellectuʒ ſſit ̊ do.
ECar. ꝙ iſte pueꝛ iõ non incidit ĩ penam pecuniaꝛã
qꝛ cum iſta ↄſuetudo eẽt de iure ſpali non procedit
niſi in caſu ſuo ubi eꝛgo ex aliqua cã nenit quis mi
tius puniendus t nõ incidit ĩ penã ↄſuetudinaꝛã =
idem dicit in ſtatuto. hoc dẽʒ ſi eẽt neruʒ foret nalð
notandum ur ubicũqʒ ex aliqua cã qͥs nenit punien
dus mitius non incidat ᷑ penaʒ ſtaturi uel ↄſueindi
nis ſed debet puniri alia pena 2= qñʒ hoc dictum mi
bi placuit: ſj poſtea reꝑi Mar. ſentire aperte Zꝛium
i.l. ij. ff. de ꝛecepta. dicit tamen qð iudex ex hac caꝶ
ſa poterit ſecum diſpẽſare iĩponendo mitiorẽ penã
ſicut facit in alijs delictis æ alijs cãis ad hᷣ qð nõ. in
l. quid g*. J. pena granior. ff. de bis qui no. inſs. ni
hil tn allegat pro dicto ſuo. Ego allego duo hõa
iura.primum ĩ.c ſacris qðᷣ me.cã.ubi dicitur ꝙ cõi
cãs excõicato ꝑ metum incidit in excõicatõm ſiẽ ille
qui cõicat ſponte:⁊= tamẽ metꝰ attenuat culpã ut ibi
⁊.ij.q.i.ĩ primis.⁊ꝰ allego.c.ſi quis ſuadente. vVij.
q.iiij.ubi percutiens clericũ excõicatꝰ ẽ.⁊ idẽ c i. u
ero percutiẽte lʒ ueniat mitiꝰ puniẽdus ut i.c.i.⁊ fi.
de ſen.ex.⁊ cõcluditur ibi qð puer pꝓꝑ ctatem non
debet ire ad ſedẽ aplicaʒ ꝓ abſolutde ⁊ ſic diſe penſa
tur cuʒ eo in alia pena. an ge ꝙ icidit ĩ pe
nam ſtatuti ſed mitius ex diſpenſatiõe indicis puni
ri debet ⁊ ̊ nõ. ¶ Sed ↄ predicta facit iſte tex. ubi
non fuit iſte punitus illa pena ↄſuctudiaria nec etiã
mitio ri. Ei1er ob-s dicit glo.cð iſie mi hcbat.
nã filiuſfami. nihil hns cõpellitur ccdeꝛe bonis ⸗ xo
teſt teneri in carceꝛibus:ut.i.cũ ⁊ filjſfſa C. qui bo.
ce.pñt.ſicut enĩ obligatuꝛ ex Scru ita ex delicro.c.ut
.S.c.ꝓxi.ſed põt dici quod papa noluit hic iſtaʒ pe
nã pecuniariã iponi:qꝛ de preſenti erat fruſtraroria
2 ſic imponitur alia pena ne delictum ad pꝛeſeſ ꝛma
neat inpunitum. In glo. fi. ibi ſi fuiſſet. S. xiiij. ſcd
3 hoc facit qdᷣ nõ.glo.precedẽs.uã ſi euitat iſſte pe

nam pecuniaꝛiam:qꝛ nihil hẽbat:ideʒ dicendũ poſfſt
6 n

xiiij. annuʒ ex quo eſt filiuſfa.⁊æ iõ dic ut ibi.
ea glo.ibi niſi cõſuetudo aut pᷣuilegium:dic melius
ꝙ aut iudex eccleſiaſticus hʒ iuꝛiſditiõem ipalẽ non
tamen in feudum = tũc ꝓcedit gio. qð dʒ ap pellari
ad ſuperiorem eccleſiaſticũ aut hʒ iĩ fenduʒ ⁊ tũc det
appellari ad dominũ fendi licet ſu ſecularis: ut pro
batur in. c.romana. ꝗ. debet de appel.li. Vi. ibi gl.
⁊ nõ in.c.ceterum de indi.æ in.c.ex tranſmiſſa de
foꝛo competenti.

De clerico nenatoe. ica.

¶ Dion uiſu n eſt de quibuſdam delictis tã cleꝛi
coꝝ qᷓ; laicoꝝ:nũc ſubmittit ð quibuſdã delictis cie
ricoꝝ tm ſ.de clerico uenatoꝛe. Me materia habet
lxxxvi. di. in. c.qui uenatoꝛibus cuʒ.vV. capitulis ſe.
⁊.xxxiiij.di.c.i.in pꝛinci.

Piſcopum. Nerico vx

hibetuz ne

natio ? ↄfacienti pena imponitur.
h. d. cum ſe pꝛia ponitur ꝓibi

Etio. In fa pena. ibi ꝙ ſi quiſ. caſus
cè. ¶ M. p ex tex.qꝙ clerico probibentur nedum
3 3

¶ De gerico peꝛcuſ.

uenatiões exeꝛceꝛe ſed ẽt teneꝛe ancipitres canes et
hniuſmõi aptos ꝓ uenatione. C 2 colligo ꝙ deli
crũ uenãdi ĩ clerico nõ cẽ depoſiõe dignum: unde h̊
ſuſpẽdiiur non aũt deponi. ¶ nõ.ibi ꝙ in hac
nolũtate ſepius ⁊c᷑. ꝙ clericꝰ ꝛaꝛo nenationẽ exeꝛcelſ
non debet hac pena puniri de quo.j. cum glo.
In glo.ij. ibi excepto epo.hᷣ glo.excipit epᷣm dũta
xat ſed.j.in fi. vr exciꝑe oẽs in ſacris oꝛdinibus ⸗
ſtiutos. ¶ Ded in hac mã diſtingue latius expedi
endo mãʒ tã in clericis q; in laicis:ꝙ aut loquimur
de nenatõe hõiuʒ oppꝛeſſiua ⁊ illa ꝓhibet᷑ ĩdiſtincte
oĩbus clericis:qꝛ nõ debẽt pugnare ẽt S ifideles iit
ỹ de uoto in.c.ex multa:laicis vo licitũ eſt in caſn
quo monẽt inſiuʒ bellũ ut in. c. ſient ⸗ qð ibi plene
nõ. de iureiur. 2. xxij.q. Viij. in. c. ꝛepꝛeheſibile et. c.
oĩ timor. Quedã eſt uenatio adulatoria ſicnt fa
ciunt hiſtriones qui vbis adulatorijs capiũt homi
nes ſicut in nenariõe capinnt᷑ beſtie ⁊ illa eſt illicita
oĩbꝰ. xi.qliij ne qͥ dictis ⁊ ĩ iuriball.ĩ glo.imo pec
catã ẽ dare aliqd iſtis adulatoribꝰ æ hiſtriõibꝰ ut ĩ
c.ꝗᷓ nenatoribꝰ. xxxvj. di. ? ibi eſt bo. glo. de hac
mã. Alia ẽ nenatio arenaria. i. ꝗᷓ ſolet fieri ĩ arena
ubi hoĩes pugnabãt cum aialibꝰ feris ⁊ idomitis et
iſta nenario indiſtincte clericis pꝛohibeĩ. ar. hic.
In laicis diſtinguit᷑ ꝙ am faciũt ꝓ pᷣcio ⁊ nõ licet
imo tales efficiũtur iĩfames.l.i.G. item ſenatus.ff.
de poſtula ſed ſi faciũt gẽa nirtutis oſtemãde. tunc
eis licita eſt ta is uenatio t uident᷑ ̊ uelle doc.
ꝙ non ſit eis peccatũ de iure canonico. excipiuntur
toꝛneaméta ur in. c.i. de toꝛnea. g alij ludi ſunt eis
cõceſſi grẽa vᷣtutis exꝑiũde.Ego putarem ꝙ non li
ceꝛet de iure canonico ubi eſſet ꝑiculuz moꝛtis peꝛ
illã ꝛõeʒ qᷓ ẽ ĩ tomeamẽtis. nã nõ dʒ hõ ur expiatur
uirtutes incideꝛe de facili in pꝛomptũ pericnluʒ moꝛ
tis vbi nedum coꝛpus ſed ẽt aia poſſet periclitari.
Muedã eſt uenatio fatuoſa æ clamoſa puta que ſit
cũ canibus ⁊ iſta ſᷣm glo. licet laicis et cã noluptatiſ
2 idẽ nidet᷑ uelle Jo.an. alt.inſti. de ꝛc.diui. fer̃
2. ff. de acqnir. ꝛe. do.l.nãẽ cũ ſi.niſi tpꝛe quadꝛa
geſſimali uel alijs pcibus feſtiuitatibꝰ. ¶ Sed ad
neꝛte:qꝛ glo.uoluit Sriũ in.d.c.qui neneratoribus
q̃ ſicit ꝙ illa clamoſa nõ eſt licita laicis niſi ex ne
ceſſitate puta pꝛo carnibus uel pellibus habẽdis.et
ꝓ illa opi. fac. tex.i.c.eſau.lxxxvj.di.nbi dẽ ꝙ eſan
erat peccatoꝛ qꝛ nenatoꝛ. ? qð ñ legit ꝙ aliquis ue
naroꝛ fuerit ſanctꝰitelligi᷑ dum exeꝛcet uenationem
pnto ſic poſſe diſtingui ſeu dici ꝙ aut oĩo laicꝰ de
ditus ẽ huic nenatiõi ⁊ tũc illicita eſt ex quo fit ad
noluptatem tin: aut ꝛaro ⁊ tunc pꝛocedat iſta glo.
( S clericis vo glo.nariauit: ſed ↄcludo ꝙ aut
ſũt ĩ mioribꝰ ↄſtituti ? m do.an.ñ puniunt. Sed
hoſti.⁊ Jo.an.tenẽt h̊ oppoſitũ.⁊ dicunt ꝙ debẽ t
puniri pena arbitraria. ſʒ põt ↄcoꝛditeꝛ dici ꝙ aut
omiſerunt ronſurã ? tenent᷑ als ſecꝰ fac cle.ij. de ni
ta ⁊ ho.cle.ĩ.V.⁊ ſi tonſurã.aut ſũt ĩ ſacris ⁊ ſi hñt
ꝛedditꝰ in uenatiõe ſiẽ in frãcia ⁊ lʒ eis:qꝛ nõ faciũt
ad uolupratẽ ⁊ ̊ noluit ẽt hoſtien.j.i.c.ꝓxio. Auc
non habent in huiuſmodi ꝛedditus et tunc debent
euitare iſtam clamoſam uenationem. putarem ta
men eos nõ multum peccare ſi rariſſime hboc qnqʒ

facerent cauſa recreationis arg. bic dum dicit tex.
in hac noluptate ſepius detentꝰ 2 cetera. ſecus ſi ra
riſſime ? non cauſa uoluptatis:ſed cauſa neceſſitatiſ
pnta ut excitarẽt appetitum proprer morbum pre
cedentem ut in. c. dilectus de homi. ¶ Quedam eſt
nero uenatio que fit cum rete ſeu laqueo nel piſcan
do ⁊ licita eſt clericis dummodo frequenter non in
ſiſtant ? nide glo.in.d.c.eſau que dicit quare ma
gis conceditur piſcatio quam uenatio. n gl. fi.
in fine nota bene hanc theoricam glo. quod pena
dicitur maior uel minor ſecundum qualiratem per
ſone cui imponitur ut ſic eadem pena granior repu
tetur in maiori quam in minori. ¶ Sed contra ᷣ
facit iſte tex.ubi dicitur epiſcopum debere ſuſpendi
per tres menſes.preſbyterum uero per duos men
ſes ⁊ m theoricam glo.debuiſſet epiſcopus per du
os ſuſpendi menſes pꝛeſbyter per tres. So. defen
dendo theoricam glo. dic ſm Jo an. ꝙ hic epiſco
pus ſuſpenditur per tres menſes a cõione tm ſed ꝑ
ſoyter ſuſpenditur per duos ab omni officio. vñ
iſta eſt maior pena in ſe ⁊ ſic eps mitins punitur pe
na inſpecra quam preſbyter ⁊ preſbyter mitius quã
diaconus ſed pro qualitate perſonarum pena repu
tatur maior uel minor qð nõ.

Mnibus. Summatum eſt. 3.c.

proxi. Nota.pꝰex tex.
ibi oibns pᷣuis dei ⁊c.iuncta gl ꝙ oẽs cle
rici pñt dici Fui dei:ſed non oẽs laici æ dicunt᷑ fui
dei clerici non laici non ꝓpt᷑ oppꝛobriũ ſʒ ꝓpteꝛ ex

cellẽtiam: qꝛ ipſi magis fuiunt deo:vn papa appel

lat ſe nedum fuũ dei:ſed fᷣuũ fuorum dei qꝛ inſerit
ſe utilitatibus z ↄmodis ᷣuorum dei ſic ẽt intellige
ꝙ dicitur de monachis:qꝛ etiam ſpãliter dicũt̃ fᷣui
dei ut.liiij.di.multos.ꝛꝰ nõ.ibi nagationes ꝙ uena
tio eſt prohibita clericis cã nagãdi:ſecꝰ gꝰſi facinnt
cã neceſſitatis:qꝛ ut dic hoſt. hñt reditꝰ ut plurimũ
in uenatione ſiẽ francie ⁊c̃.tunc eni itendunt utilita
tibus eccleſiarũ æ non uagationi maxime ſi familia
eis vᷣeſt. Idẽ vr̃ qñ faciunt cã neceſſitans ꝓpt iĩſir
mitatem pcedẽtẽ ⁊ rõ nt dixi in.c.pcedenii:⁊ fac.c.
i.xxxiiij. di.ubi ille epᷣs redarguitur:qꝛ erat deditus
uagationi ⁊æ uenationi: ſecus ergo ſi nõ deditꝰ:ſʒ ra
riſſie ꝓpter cauſas predictas.

e clerico percuſſore. Kica.

¶ K.õtinuata eſt h Cica in precedẽti ſyica 2 mã
iſtius ice hẽ xlv.di.⁊.i.q.vij.c.ſiquis omnem ⁊

Alx⸗ i. . F. ſiliter z. c. ſeqñ ⁊. SF. pe. æ. c.ñ.licear.

J qui g. Breue ẽ uel ſic po

teſt ſummari. Cleri
vus ſepe alium ꝑcutiens ?⁊ monitus
non deſiſtens deponẽdus.eſt caſus
zẽ. ¶ M. pꝰ ex tex. ꝙ pro ſiplici
percuſione non debet clericus deponi:ſed aliteꝛ coꝛ
ripi ſed ſi aſſumat percuſſionem in ↄſuetudineʒ tũc
deponendus eſt:qꝛ cum ſit inbũanus ? ferus nõ dʒ
in manſuetudine clericus ꝑmanere ⁊ itellige tex.in
his q ſũt multũ faciles ĩ ꝑcutiedo ntpiia ꝓ minis

eſlvencirch
ſudoei ſact ui ſi P,
ber nponee/ wonieqn
ſar Mua mont. in
tert nenin Cncĩ
enlso ſjrifi ulmni⸗
nule,: d inlige n gec
nletit g inli C.deemen!
ſiſengincaen' Neſintt
derſais dot Anan udin

(nne Nwlene
Ailarereſed o andeli⸗
. ili ni ſec diees deg
Gict Joan pot inelig
yy poleſoteondi e nerbe
lani ſuirct x inc a
arboe m ceu cſrim
Hſotvoumr aſtimehy
ichei cbiſgeen nnn lu ß
uncorni An d
Ceinccerin ceſa ar c pen
bare ſ nier raſoppoſn
ſlush. CNngo i dit
Pfunimm dceſigeer nee
crentt nſch
ce honn. lbiit darelens
lur cueſſeen uineali

io Lubi amr poſ Pencoſ
ſron hoe Abimmnii nn c⸗

tn predeneg oi guu

Nlineinur
lneintur. Utelcm pon

lenr itenr nan,

Reſentinm.
oſleniin õ
r iinfertii
Ud ch mi daſe eig
dritn in
Midliku nence
nbeenn Nehnte
punt, n Pune lü

eri,e .. N
PCering leir nint be

nere gneſbper ninvs lã
ur erummn en lepu
ao p,

Sunmammn d.5c,

Non Panpertc.

s üümmen Aadis
Aron desidit Acnt fi
onpor opprobriiſ yte r
fnin ceo:fi rdpe
ſas fui fvomm e qrinnt
Is fomm di ſtr niſige
r aum ilerdit fni
bbi mpenontsy ulni
dvagidlſegfaovnn
voſ. bitred ar oriri
mk ei inndng ſin
Agmoninnaneſ inrfin
cann necchias d t
ninnahutni i⸗
3telargpiurqteratcedins
dan nöcect n
ilascho i
ecians,
oe b⸗
gia1mi
znmtti giat
,(oniss ommmenn
. i. lccn
ciͦliceat.

i eeiin ſcho

is g mman Cui

¶ Be Cclerico pcuſi.

uerbis ſibi non placitis pꝛoredat ad vbera. ¶Sʒ3
quero qꝛ tex.hic facit mentionẽ de conſtituto in ſa
cris quid ſi in minoꝛibꝰ. doc.dicũt ꝙ ideʒ per iuꝛa
allegata in glo. un ad tex. ſupplẽt maxie. ¶ In gl.
fi. ibi intellige de eo qui in niu hʒ æc. n.ex gl.iũcto
iex. ꝙ peccatũ pluries iteratũ licet pluries fuerit pu
nitũ aggꝛauat tñ ideʒ peccatũ ultio cõmiſſũ. 2 facit
pꝛo dicto bar.in.l.ſi cni.ff.de accuſa. nbi nõbiliter
dicit ꝙ licet quis ꝓ furtis alibi ↄmiſſis non poſſit
hic puniri ſi eſt foꝛẽſis:tñ furta alibi cõmiſſa aggra
nant hic cõmiſſum furtũ:qꝛ nidet᷑ ſibi aſſumplſiſſe ĩ
cõſuetudine actũ furãdi:un poterit hic ſuſpendi: lʒ
alias ꝓ pꝰ furto nõ debeat ſuſpẽdi. aꝛ. in.l.capitaliũ
F. famoſos. ff. de penis ⁊ bene facit.l.iij. C. de epi.
audi.=.c.ita nos.xxv.q.ij.tene mẽti.
Duobus menſibus a
J Reterea. miſſarum adminiſtꝛatio
ne ſuſpenditur epᷣs qui crudeliter aliquem
kaſtigaꝛi facit nel ſic. Nõ põt epᷣs penã gꝛauem neꝛ
beꝝ imponeꝛe.pꝰ ponit epᷣi ſeuiciã. fa ibi qnam ex
cnſat illũ a moꝛte. ʒ illũ punit ibi qꝛ. ¶ N.prio
ex tex.⁊ tene mẽti ꝙ decedẽſ młio ipᷣe puta pꝰ. viij.
menſes a tpe inflicti uulneris no pᷣſumitur vᷣceſſiſſe
ex nulner̃: ſed itellige qñ ꝑcuſſus uſus eſt ↄualuiſſe
ut lentit gl. in. l. i. C. de emen. ſeruo.ſecus putarem
ubi ſempꝑ in deteriꝰ ꝓceſſit æ tandẽ defunctꝰeſt:unðᷣ
põt ſatis hoc relinqui arbitrio iudicis de quo ĩ gl.
C nd chen poſſe mulierẽ pꝛopt᷑ delictũ ſuũ fuſti
gari facere ſed nõ erndelit᷑.⁊æ facit.c.ij. de calũ.æ. v.
q.vV.illi qui.ſed dices de qua mulieꝛe intel igit tex.
dicit Jo. an. ꝙ põt intelligi de nxore.nam clericus
hʒ poteſtatẽ ligandi æ nerberandi uxoꝛc pꝛopꝑt᷑ pec
catũ ſuũ:ut eſt tex in.c.placuit. xxxiij.q.ij. 6—
ex hoc dicto ꝙ effectꝰ clericus nxoꝛe remanente in
ſeculo æ uouente caſtitatẽ bʒ poteſtatẽ coꝛripiẽdi.ñ
eni dʒ eã abijcere a cura ſua ſj a thoꝛo ii abſtineẽ:
ut in. c. omnino.xxxi di. ¶ 2 pot intelligi in mulie⸗
delinquẽte in eccleſia. ar. ĩ.c. ueniẽs de ſen.excõ. uel
foꝝte iſta mulier erat ſuppoſita iuriſditioni tẽporali
iſtius epi. ¶ In glo ij. ibi ſi qua femina ubi quis
pᷣſumituꝛ deceſſiſſe ex uulnere.⁊ idem tenet tex.in.l.
nna. E. de emẽda. ſeruo. ſed nide tex. in. c. ↄtinebaĩ
S. de homi. ubi ẽt decedens poſt octo dies preſumi
iur deceſſiſſe ex uulnere.uide etiam. c. pꝛeſbyterum
eo.ti.ubi dicitur poſt paucoſ dies ⁊c.unde ſatis pn
tarem hoc arbitrariũ: ut. ð. dixi. ¶l In gl. fi. nõ. gl.
contꝛa pꝛecedentes qui gꝛauiſſime pnniunt porius
ut timeantur ꝙ; ut delictum puniãt. nam iſti granꝰ
punlendi ſunt tene menti. 2
nobus annis a
eſentium. miſſarum celebra
tione ſuſpendituꝛ pꝛeſbyteꝛ qui aſſociat re
pellentes niolẽtiã in oflictu ubi aliqui moꝝui ſunt ⁊=
lapides ꝓiecit lʒ nullũ ꝓcuſſerit hoc dicit inxia hzʒ
nel põt ſic ſũmari. Nõ punitur clericꝰ ui homicica
ſi fuit ipe ĩ cõflicin ꝓ parie niolentiã repel entiũ lʒ
ibi aliqui moꝛtui ſint æ ipſe lapides ꝓiecerit exquo

nullũ ipſe pcuſſit. pꝰnarrat faciũ. fa ibi quẽ nol tſpae
lit punit. 3 poſt ips admittit ibi maivs⸗ 6
ꝓ clericus licite pꝛeſtat opem obſeſſis ſen oppꝛeſſis

nõ tñ debet ꝓcedere ad occiſionẽ ꝓ defẽſione a fiꝰ
facit quod le.æ nõ.i cł.ſi furioſus de homi. ¶S;
ʒ iſtum tex.op.de.c. ſicut dignũ ⁊.c. clericos de ho
mici. .l.di.ſi quis niduã.ubi pʒ qð preſtãs opẽ ad
homicidiuʒ efficii irregularis licet ipſe nõ ĩterſecerit
So. H. c. legituꝛ duobꝰ mõis.pꝰ ut ĩtelligat̃ ꝙ hic in
teruenit diſpenſatio. unde ðᷣ iure cõi iſte erat inegu
laris. Sed õ hunc iniellectũ facit tex.in.c.peritio cæ
bomi. ubi pʒ qð clericus qᷣ interſuit bello inſto non
tenetur ðᷣ homicidio facto ꝑ alios ẽt ſi ipſe ꝑcuſſeꝛit
dummodo non occiderit. ſo. Jac. antiquus doc. 4
tenuit hanc lec. Hndebat ad illum tex. quod ꝓcecat
illud qn clericus defendebat rẽpublicam ut patiam
ar. in. ſeut ui.ff. de iuſti. æ iu.ſed .c. procedit in con
flictu ſpali cuʒ aliqui ab alijs ſpalit opprimunt᷑ nec
ob. c.dilecto de ſen.ex.li.vi.ubi di quem obniare
deoere iniurie inferende ꝓxio. qt loqtur de laico ñ
de clerico.æ ꝑ hunc ĩtelleciũ inſurgũt iſte due maxi
me iſtrictioneſ una ad.d. c. petitio. alia ad. d. c. dilec
to. iõ Ca uolens inherẽ ſe tʒ Zriuʒ dicens h̊
c.procedere de iure cõi nõ ex diſpẽſatione:⸗ pẽi
tentia fuit hic impoſita ad cautelam ſicut ét ſetir gl.
fi. et iſta lec. mihi placet.pꝰ qꝛ non eſt hic aliq vᷣ ũ
ſapiens diſpenſationẽ.ĩmo tex. porius innuit oppo
ſitũ ibi ſi alia nõ impediunt nec appet in iuꝛe ria ĩ
ter ↄflictuʒ ſpᷣaleʒ z gnãc. Ieʒ. c. dilecto Palk. loqᷣ
tur indiſtincte 2 cõiter ſolet intelligi tã ĩ clico i lai
co.et ꝓ hoc nide bo.glo.xxiij.q.viij. .i. ꝗᷓ ſinguſa
riter dicit qðᷣ interficies aliũ ad defeſionè ꝓxim ñ
peccat licet efficiatur iꝛregularis et iv ſerit glo. i cca
clemen.ſi furioſus de homi.?æ Inno.in.c.ſi uero.el
i.de ſen.excõ.⁊ hoc intellige qnãdo maxima ſubeſt
neceſſitas ex parte oppꝛeſſoꝝ. alias aũt cleriens pex
cat aſſumendo arma non m efficeretur irregularis
pꝛopter homicidium ꝑ aliquos cõmiſſum ⁊ ſic alio
modo poſſer intelligi tex. iſte ꝙ pnia fuit impoſua:
qꝛ aliqualiter exceſſit ꝓijciendo lapidem. ſed qꝛ cen
flictus erat licirus z inſing e arie oppꝛeſſoꝛũ non
tenetur de homicidio. Wo gio ſin fi. nõ. gl. ſen
tit eniʒ iſtum pꝛeſbyterũ in nullo peccaſſe = ſic necũ
irregularitatem imo peccatum non cõtraxit æ hoſt.
dicit etiam poſſe dici ꝙ bic propt᷑ ſcandalum euitã
duʒ uel propter infamiã fuit ĩpoſita pnia. nel dic ut
S. dixi ꝙ non erat magna neceſſitas qꝛ in foꝛte pexr
ſe erant ſufficientes ad defendendum. nnde cleric⸗
repeꝛitur in aliqua culpa aſſumendo arma non ism

teneatur de homicidio cum illi qui interfecerunt in
ſte interfecerint.

g/ Moc. c. legi duo
Ontinentia. bus modis ſicut.
c.precedens. uno modo qnod diſpenſati
ne iſte poſſit promoueri ¶ Alio modo quod de iu
re comuni æ ſecundũ hũc itellectũ qui mihi plus pla
cet h. d. Ciericus qui fuit in conflictu nbi aliqui fue
runt occiſi ſine eius facto uel conſilio de iure com

muni promoueri poteſt Comunis diuiſio. ſecunda

ibi conſultationi 6. pꝛimo ex tex. ſecunduũ unũ
inte lectũ ꝙ ſicite clericꝰ etiam aſſumit arma ad reſi
ſtenduʒ predonibꝰ nec tenet᷑ ð bomieidio ibt facio

q

¶ De maledicis.

( abſqʒ eiꝰ oſilio ⁊ féo geſtũ ẽ.⁊ de h ſtati⸗ diceiurx
cũ o f In glo. fi. in fi. ex hac glo.colligit pri
mnsa itellectꝰ h̊ ĩtemenit diſpeſatio:qꝛ fuit ĩ culpa
aſſumendo aꝛma. ed 3 bͦ⸗ itellectũ facit tex.i
c.pcedenti ubi ille pſbit᷑ aſſũpſit lapides ? ꝓiecit.
2 tm nõ tenet᷑ de homicidio fcẽo ꝑ alios ex quo fuit
ꝓ parte ilioꝝ qui niolẽtiã expellebãt:iõ hoſti.tenet
ꝙ de iure cõi iſte põt ꝓmoneri.⁊ hec lectura mibi
placet.⁊ pꝰ facit iſte tex.ubi Gndet ad ↄſultationeʒ
gꝰ nõ iducit̃ diſpẽſatio:qꝛ qñ papa ꝛeſpondet ad ↄ
ſultationẽ ſGynder de iure ut dicit glo.in.c. conſulta
tioni de tẽpo. oꝛdi. ¶ Yteʒ tex. dicit ꝙ iſte potit
ꝓmoueri:ſed id qð fit ꝑ ꝛemediũ extraoꝛdinarium
nõ dẽ fieri poſſe ut nõ Inn. i. c. paſtoꝛalis de canſa
poſſeſ.? ꝓprie.ſacit.xxij.q.ij.c.faciai homo. tẽ
facit tex. in fi.dũ dicit generalit᷑ ꝙ poterit iſte alta
ris miſterium exeꝛceꝛe. Nec ob. ꝙ dẽ de ſubdiaco
natu:quia adhuc poterat in pnti ꝓmoueri.nec ob.
ꝙ pondeꝛat᷑ iſtum tranſiſſe ad ꝛeligionem qꝛ h fuit
nt non iponeretur ſibi aliqua pnia ſic factum fuit
in. c. pꝛecedenti ad h̊ qð nõ.in ſimili in.c.ſcripture
de uoto.æ. xxxiij.q.ij.admoneꝛe.

¶ De maledicis — Nica.

¶ Komtinnar bec ſeica ad pcedentes hᷣ oꝛdine vʒ
qꝛ alia ꝑcuſſio fit puta manu.alia lingua cum male
dici æ detractoꝛes quodãmodo ꝑcutiũt. ? S uiſuʒ ẽ
de ꝑcutientibus manu ꝛecie enim nũc ſubijcit Hica

de maledic. vʒ de ꝑcutienbns lingua.
n otuit Maledicens pa
epe puniendus ẽ
ut alij deinceps deteneantur z ab
ſtineant et ipſe arceatur. hoc dicit.
pꝰ põit culpã.ꝛ illa puniri mandat
ʒꝰ ponit cõʒ. fa ibi ipſũ.teꝛnia ibi ur pena. caſus ⁊c̃.
n prio ꝙ iniuria ſeu ouiciũ alteri illatũ cq ĩ
abſentia eſt pena dignũ. exquo infeꝛĩ quẽ poſſe age
ꝛe actiõe ininriaꝝ ꝑ iniuria ſibi illata in abſentia. fa
cit. v. q.i.in.c.i.ei quaſi peꝛ totum 7. fl. de iureiur.
l. item apud labeonẽ. S. ſiquis libellos. ¶ Secũdo
nõ.qꝙ ↄuiciũ ⁊ detractio ẽ magis deteſtabilis ? pe
na digna qto coꝛã pluribus fir. inſti. de iniurijs. S.
atrox. ? in. c. quam ſit.·. de exceſ.pꝛela.¶ Altimo
nõ. pꝛelatum poſſe bona ↄſcia punire ⁊ ꝓcedeꝛe 3
detractoꝛeſ ſuos.nõ eꝛgo tenet᷑ ꝛemitteꝛe ſatiffactio
nem iniurie. pꝛo H.c. olim de ĩiur..c.gꝛauis ð ꝛeſt.
ſpo.æ qðᷣ nõ.xxiij.q.iiij.ſi is.⁊.lxxx.di.quaſi pꝑ totũ
n glo ij. in fi. ex hac glo. eliciuntur due ſolut.
pria ẽ ꝙ iniuriã illatã pſone debet ſuperioꝛ ꝛemittẽ
ſed illatam dignitati nõ.? ſic põt ĩtelligi illa.l.unica

4

E. Iiquis imꝑa. male. æ ꝓcedit ille tex.ſm unũ mo

dum intelligẽdi ut itelligat ꝙ debet remitti iniuria.
Sed Accur. gloſat. aliteꝛ intellexir Vʒ ꝙ peꝛſona ĩ
iurians debet remitti ad principem ur conſiderata
qualitate ꝑpſone ei remittat nel puniat.iſte intellectuſ
plus applaudet illi liiteꝛe. Scðᷣa ſo. glo. eſt ꝙ de mi
ſericoꝛdia ? benigntiate tenetur ſuperioꝛ remitteꝛ ĩ

inriã: ſed non ðᷣ inre. imo ipſemet põt ob banc can
ſam punire ſubdituʒ ? ð hac materia nũq̃d ſupꝑioꝛ

1

poſtit punir̃ ſubditum ↄ eum excedẽtẽ nõ.ꝑ Inn.
in. c. ex parte el.i.de.v.ſig.⁊ nide bo.tex.in.c.ſiq̃s
erga.ij. q. Vij.=.c.ſiquis ab epo ⁊ gl.in.c.romana
de peniſ.li.vj.æ diſputauit Ja.de are.ut refert. Ey
in. l. una. E. ne quis in ſua cã æ plene tetigi in.c.
cum ueniſſent de indi. Sed q;'tum ad propoſitum
noſtrum ſic cõiter ſolet diſtingui q/ aut iniuria eſt
notoria ⁊ tunc põt ipſemet ſuꝑior illum pnnire ut
nõ. Inno. in loco palł. ?æ Cy. ubi. . H enim dicium

ego limito qn pena eſtia iure expreſſa:ſʒ vubi pena

nenit imponẽda arbitrio indicis qð ẽ regulariter ſʒ
ius cõe in actione ĩiuriarum tunc dico ꝙ iſte ſuꝑior
tanqᷓ;ᷓ ſuſpectuſ põt recuſari qꝛ poſſet in arbitrando
excedere modum nec excuſat ibi notorietas delict.
pro h̊ quod nõ glo.in.c.ſuper his de accuſa.⁊ facit
qð dixi in.c.propoſuit de appel ¶ Aut iniuria non
eſt notoria ⁊ tunc aut eſt illata perſone ⁊ nõ põt:qꝛ
nemo põt eẽ iudex in féo proprio ut.xxiij.q.iiij.in
ter querelas ⁊ in.d.l.una C. ne quis in ſua cauſa
Aut eſt illata dignitani ⁊ põt ui in.d.c.ſiquis erga
2 in.i.i.C. de offi.eius qui ui.alte gerit. In h m ca
ſu pe. ð bel. perti iſtat æ placuit Cy. i.d.l.i.?.V pla
cere Jo.an. hᷣ qui dixi ꝙ qꝛ in ↄnñtiam tangit per
ſonam ſi iſte eſt delegatus põt recuſari.ſi uero ẽ or
dinarius peretur adiunctus ut in.l.apertiſſimi cum
auẽ.ſua.E. de iudi.⁊æ qð dẽ de adiuncto procedit ðᷣ
iure ciuili ᷣm qð ordinarius non recuſatur in totũ
ut nõ. in. d. iuribus ſecus dicerem de iure canonico
nam ẽt eps ĩ totũ recuſari põt ſi eſt ſuſpectꝰ ui ĩ.c.
ſi quis ↄ clericum de fo.ↄpetẽ.⁊ nõ.h̊ dicium ꝑpe
tuo.nam limitat iura cõiter dicẽtia ſupeꝛioreʒ poſſe
indicare cum ininꝛia ſen cauſa tangit dignitatem ut
poſſit recuſari.qð etiam dico in.d.c.cũ ueniſſent.s
de iudi¶ An aũt peccet nõ ꝛemittens iniuriã con
cluſio ẽ ꝙ ꝛancoꝛẽ iniurie dʒ ꝛcmitteẽ.xc.di.in.c.ſi
quis contriſtatus qð limitat bar.in.l.ſi tibi decẽ in
.F.i. ff. de pac. ꝛeferẽdo magiſtꝝ ſñiaꝝ qñ aduerſa
rinʒ penitet.als nõbilit diẽ ꝙ nõ teneiur ſibi oñde
ſigna amicitie æ dilectionis. Sed ſatiſſactionem in
iurie nemo tenet᷑ ꝛemitteꝛe ſi non uult. pꝛo h̊ quod
nõ · in.d.c.ſiquis ⁊.c.ſtudendum.xc.di.⁊ fac.c.oliʒ
.j. de iiur.⁊ ex h̊ infert bar.in dicto loco ꝙ ſi infir
mus dicit ſacerdoti remitto iniuriam mihi illatã pes
talem ꝙ cenſetuꝛ ꝛemiſiſſe odium ⁊ non ſatiſfationẽ
iniure qð ẽ bñ nõndum.
Abbas
Hic ponitur pena
Tatuimus blaſphemantis denʒ
uel aliquem ſanctum z? maxime uirginem
glorioſam.⁊ primo ponit penam eccleſiaſtici indiciſ

ſecundo ſecularis ibi per ſpalem. caſus zc. ¶ Mõö.

primo ex tex ibi maxime beatam uirginem ⁊c̃.ꝙ
in aꝛbitrarijs debet plus puniri delinquens in bea
aram uirginem quam 5 alinm ſancrtum. ¶ Mota
ſecundo alium caſum reſeruatum eppo in pnia nut eſt
abſolutio illoꝝ qui publice pᷣſũpſerunt blaſphemare
deum uel aliquẽ ſẽm.iferior gꝰ pᷣſbyt᷑ nõ pᷣt a tali ðᷣ
licto abſoluẽ. ꝓ h̊ꝙ nõ.gl.i.c.ij A. pe. ⁊ remiſſ.li.
Vj. = hoc pꝛocedit nt dico quãdo publice blaſphe
Mia fsit illata ut in tex.ſecus ergo ſi occulte tunc

irorus 1l,

bicennitqyo ſen
a linonrtuin
bo .¶Mino i hdinn
dſſun
iſpihuo.eni hoſi ni
umun cut mſi bbe
Alrobl bobls
blepenmnet wl bne henl
clnete p or ci de old d .
eCedheinn e Ai d
Nidſicidreitndſe a eonn
PMwieindeſeniddn⸗
baber locum ica grauter pe⸗
ley bi tearute ſegvumr do⸗
piis fore ni enũ per verbin
in ter ſont aoꝝ t incid
laloꝛeirawnne ve ino neſait
n nce cclſſo ic fas on
ylunt dar in cr is echin
.hoc cicu in eoꝛio. ar. in oim
lioiter o Fin actenio nor
Decleraſiſinaund eſan orin
tulſa ndeinstſa inlſi
oresſ ealn ſed irſicri
upem eraniſtonefunin nd⸗
e lir iul t gi inbime
lr cſet ic Unblett gi
luſppmmun in c i oc ſhe
boſt n deiteni,
un rciiu uiii

on cer 4
isnhnis im an dnt

ſannir nu mndin
ann
tumginll “
nnfihn i
lerels rtknnen ig
ngo ene⸗ miiin
Ganeininmtn.
niinndn

in inn mgt oer
or enſani dero r
1s in apeniſſini cun
A Kendinno Nocesſ
s Nn eenſaur in wii
eren deimte cndnrin
ſan pötſickſiſperd gii.
Mei o aun ge
oner dcinn ipenori,
N auſa nge cgniammor
diondci uiſeus
no mminns ninimn
,mini M iel
Y bar in lſ tbicae in
gſtp ſiipeſi Annſt
M w dioti
8. Ded rcfncionen
innn oh ent
Aendun. Xdt ſüi05
bar ld on ift
tinoinunium ni luin
ſtodun twr inſnii

1.

e Min. Dena
eitemms ten
umenunine hrgnon
Nun abeſaſici ſdici

en ns 14,

eniĩ nõ imponit᷑ hec pñia publica nec caſus reſeruat
epo imo proprius ſacerdos poterit abſoluere fᷣm
hoſti. ⁊ bene quod ſatis innuit hec ha. ¶ ʒ nõ. ꝙ
obligatꝰ ad penã pecuniariã ꝓ maleficio cõmiſſo ſi
nõ eſt ſoluendo dʒ luere in coꝛpꝰ 2z cõcoꝛ.c.finẽ liti
bus.de do.⁊ ↄtu.⁊ meliꝰ in.l.fi.ff. de iniuſ.uo. ſecꝰ

ubi eſt obligat? ex Zctu uel quaſi.qꝛ tẽ expectat᷑ do

nec peruenerit ad pinguioꝛc foꝛtunã.? ſic ĩtellige. c.
odoaꝛdus de ſolu ¶ Iteʒ nõ. caſum in quo quis
pꝛinat᷑ eccleſiatica ſepultura qn publice deum uel ali
quẽ ſanctũ blaſtemans nõ nult ꝑagere inſtam pniaʒ
bic iniunctã. tẽ nõ.caſuʒ in quo iudex eccleſia
ſticus ⁊ ſecularis cõcurrũt ad puniendũ ideʒ delictũ
nec pena impoſita peꝛ nnũ ipedit penam imponẽdã
P alium nũquid autẽ hoc ſit trabendũ ad alios ut
in ðᷣlictis mixti foꝛi nterqʒ poſſit effectualiter punif
doc.hic ſentiũt ꝙ nõ:ſed tu dic ut nõ.in.c.felicis vᷣ
penis.li.vVi.in nouel.⁊ facit qð nõ.bar.in.l.i. ff. ni
bo. rap.¶ Alcimo nõ.ibi nullam miſericoꝛdiã ha
biturus ⁊c. ꝙ ↄ diſpoſitionẽ hnius.c.nõ adhibetu⸗
diſpẽlatio.dicit tũ hoſti.unũ dictũ ſatis equum
ex magna cauſa poſſet adhiberi miſeꝛicoꝛdia ui ſi ꝑ
ſona eſt nobilis uel honoꝛabilis quã non deceat ſic

publice penitere ⁊ nult hanc penitentiaʒ elimoſynis

redimere ꝓ hoc.c.i.de uoro. ⁊.c.mulieꝛes de ſentẽ.
exc. c. medicina ð pe.di.i.quod nõ. ¶ Sed quero
quid ſi caloꝛe iracũdie uel ebrietatis aliquis ꝓſiliuit
publice in blaſphemia.abbas tennit hanc penaʒ nõ

habeꝛe locum licet grauiter pecccauerit ? pro hboc

tex.ibi relaxare. ⁊ ſequũtur doc.recitando hoc dẽm
2 pꝛia fꝛõte nẽ equũ per uerbum pᷣſumpſerit poſitũ
in tex.qꝙ ſonat caloꝛẽ ⁊ iꝛacũdiã animi:ſed accenſuſ
calo e iracundie uel uino neſcit quodãmodo quid
agat:unde cõfeſſio tũc facta non pꝛeindicat nit glo.
ſingularit᷑ dicit in.c.ex lr̃is de diuoꝛ. ſatis mihi pla
cet hoc dictũ in ebꝛio.ar.in.l.omne delictũ.ff. de re
mili.ubi tex.nõ.ſʒ in accenſo caloꝛe iracũdie foꝛe ñ
ꝓcederet niſi maximꝰ eſſet caloꝛ iracũdie ⁊ ex iuſta
cauſa ꝓnocatus eſſet ar.in.l.ſi adulterũ.in. S. ipera
toꝛes.ff. de adul.ſecꝰ aũt ſi ex iuſta cã eꝛat ꝓuocarꝰ
utputa ex amiſſione facta in ludo. nã dabat operaʒ
rei illicite.facit.xv.q.i.inebꝛiauerũt
tex.dicit quãdo pnublice ⁊c.qñ quis dicatur pnblice
balſphemaꝛe ut ſic ſit locꝰ diſpoſitioni.hniꝰ.c. So.
dicit hoſti.ꝙ qn blaſphemia eſt notoꝛia de inre: nt
qꝛ cõnictꝰ æ cõdẽnatꝰ ĩ indicio nel facto:qꝛ publice
palã pluribꝰ aſtantibus blaſphemiaʒ intulit. facit.c.
fi. de coha.cle.? mu. Iteʒ dicit publice qn corã plu
ribus perſonis blaſphemauit hoc referẽtibꝰ poſtea
epo.⁊ ſic licet non trãſierit in notoꝛiũ ſatis eſt q p
bari poteſt ar. in.l.palam.ff. de. v.ſig. ſumitur ergo
h publicũ ꝓut ſpes diſticta a notoꝛio quod nõ.
¶ʒ quero an hoc. c. habeat locũ ĩ clerico blaſphe
mante cõiter teneĩ ꝙ nõ:qꝛ clericus non agit publi
cam penitentiã: ut in. c.i.de biga.⁊=.I.di.ex penitenti
bus:tum qꝛ tex in.v.tẽpoꝛale dicit ꝙ debet puniri
per tẽpoꝛale poteſtatẽ pena pecuniaria. Sed ſi eſſz
clericus nõ recurret᷑ ad iudicem ſecularem. punituꝛ
ergo clericꝰ pena arbitraria ⁊ ita graue poſſer eſſe
gelictum ꝙ fieret depoſitio ut innuit tex. xxij. q. i. in

¶ De deri. excõi.

2 quero q-

c.ſi q; ꝑ capillũ. ¶ Altimo quero cni ſit applican
da iſta pena pecuniaria. quidã dicunt qð indici ſecł
ari. Alij er melius quod ſi exigitur a laico applicat
dici ſeculari.ſi aicleꝛico:?æ tunc applicatur indici ec
cleſiaſtico æ ex hoc ſentiunt doc.= bene quod ẽt cle

ricus poterit puniri pena pecuniaria ex delicto. Er

nõ.ex predictis = ex tex.quod crimen blaſphemie ĩ
deum ⁊ ſãctos ẽ mixti fori:uñ iudex eccliaſticꝰ põt
ob hoc punire laicuʒ.⁊ ſi queratuꝛ quare papa mã
dat h̊ põi inter alia ſtarnta cõitainʒ:doc.dicũt ni ne
mo poſſit pꝛetendere ignorantiam æ ut ptas dẽat
obſeruare h ſtatutũ ſi erit ĩter alia. ¶ In gl.i. ibi
niſi penituerit. ſi nis ſcire quid ſit peccare ĩ ſpũ ſanc
tum ⁊ an remittatur hoc peccatuʒ i hoc ſecło nide ĩ

F. põt de pe.di.i.⁊æ nide bon i. c.i. de noto
ubi fit peꝛmutano pene. ¶ In ea. glo. ibi oliʒ laicꝰ

excõicabat᷑ ⁊c.ſẽtit g glo.qð hodie nõ excõicabat᷑
ſed dic melius quod per iſtam prouiſionem ratio
illa tollitur.l. ar. in. I. nunquam. ff. de actio. æ obli. 2
qð nõ.in.c.felicis prealł unde ⁊ lic laicus non uel
let hanc pniam agere beue porerit excõicari ar. in. c
fi.de excep.li.vi.ubi dicit quod tales poſſunt excõ
municari. ¶ Iteʒ nõ. ꝙclericug poterit deponi ſi
de ictum ſuum hoc meretur. Do mlo fiein fi.nõ.
ex glo.iuncto tex.quod pena pecuniaria impoſita
debet intelligi de moneta nſuali illius loci ubi delin
quitur ad idem.l.nummis alleg. in gl. ¶ Onio an

tem ſi pluꝛes monete ibi ſunt in uſu:dicit. ¶ Gof.

per illam.l.nummis ⁊ per.c.ex parte de cenſi.quod
debet exigi minoꝛ.¶ HMoſtien. dicit quod ſi alteꝛa

eſt uſitatior illa debetur:ſed hec dicta poſſunt con

cordari ut dictum Hoſtien. procedat ubi nna eſt
magis uſitata:ſed ubi equaliter procedit dictum.
Goffre. et eſt de mente illorum iuꝛrium.

¶ De (leꝛico excommnnicato depoſito uel inter
dicto miniſtꝛante. Hica.

¶ Sapra niſũ eſt de narijs oᷣlictis ꝑpꝑ qᷓ itdũ clici
ſuſpẽdũtuꝛ ⁊ ĩteꝛdũ deponũtur ⁊ iterdũ excõicãtuꝛ:

ſ qꝛ quãdoqʒ clici depoſiti excõicati ut ſuſpẽſi cele

brãt ⁊ ingeꝛunt ſe diuinis ſicut priꝰ 2z poſſet dubita
ri de pena eis infeꝛenda ex hꝰ nono delicto:iõ ſub
ijcitur hec Geica. æ de mã hẽt.xj.q.iij.in.c.placuit =
in.c.penul.l.di.accedens. D
obas⸗ 15
. piſcopus. Bre
J quis. ue eſt nel poteſt ſic
ſũmari clericus depoſitus celebrãs
excõicatur.h.d.⁊ nõ diuiditur.
HNõ.pꝰ ex tex. ꝙ nõ ſolum eps nel
pᷣſbyt᷑ deponi põt ſʒ ct diaconꝰ.¶ Quid autem de
ↄſtitutis ĩ minoꝛibꝰ:dic ꝙ idem.ut in.c.cũ non ab
homine de iudi ¶2 nõ. penam depoſiti celebrãtis
ſeu adminiſtꝛantis offm ſicut pꝛiꝰ. debʒ eni ab eccle
ſia abſcidi.i.excõicari.nã ꝑ excõicationeʒ quis ſcin
dit᷑ ? ſeꝑat᷑ ab eccleſia.i.a cõiõe fideliũ = ꝑticipatõe
ſacramentoꝛum. ¶¶ Ʒ.nõ. iuncto rubꝛo ꝙ depoſitꝰ
nõ deſinit eſſe clericꝰ. nã hic ĩ.c.æ in Neica appellat
clericꝰ ẽt poſt depoſitionẽ.nam caracter ipreſſus in

¶ Be (derico exco. M.

aia a deo nõ põt deleri ꝑ facĩ hoinis ? fecit ad id
6 nõ. gl.i. c. ſe. ꝙ depoſitꝰ celebꝛans ueꝛe conſicit
ormd xpᷣi de quo in. c. ſe. lat. ¶ Altimo nota ibi
dudũ ↄmiſſuʒ ꝙ ̊ dictio dudum cõiteꝛ ponit ꝗlita
tem de pꝛeterito ? ꝛemouet de preſenti qnʒ in põit
de pñti ſic facit etiã dictio olim. vnde vſns. Oli iq̃
dudum quõda aniren i. c. oli de offi.de
le. ? ĩ ꝓhe.ffoꝝ. ¶ En glo. ij. ibi iniuſte nõ glo. q;
ſnia depoſitõis iiuſta renet ⁊ ligat ſicut qibʒ alia ſẽ
tetia ininſta ex cã de quo in. c. cũ inteꝛ de ꝛe iudi.
HMõ. iñ glo. ꝓpe finẽ qꝙ ſnia depoſitõis iinſia ex
oꝛdine non tenet: ſecꝰ in ſnia excõicariõis ut in. c.ſa
ge ſen. ex. ? q ibi no. Abbas.
. Degꝛa
Iquis preſbyter dr
ſuſpenſus celebꝛans et monims non deſi
ſtens excõicat:⁊ ſi nec ſic deſiſtat ꝑ ſeculaꝛem pfatẽ
adq ꝛequiſitionem eccleſie exilio dãnatur. hoc dicit.

In prima ponit penam in fa aggꝛanat ibi ꝙ ſi
Caſus æc. rderteri pſbiteꝛ aut alius cle

ricns ꝙ nedũ pᷣſbiteꝛ ſed ẽt iferioꝛ clericus põt ab

oꝛdinibus degꝛadari ad idẽ tex. in. c. pꝛecedẽti ? in

c.cũ non ab hõie ⁊ qðᷣ ibi nõ.S. de iudi2 nõ ꝓ
ceꝛtis cribus ſuſpẽſionẽ poſſe fieri ab officio ꝓpteꝛ
crimen ⁊ h caſu non eſt neceſſaria admoniti. ſecus
ſi ꝓpt᷑ contumaciam pꝛo h̊ qð nõ. Inno in. c. i. de
exceſſ. pꝛela.⁊ inteꝛ cetera p̊ eſt nna dr̃ia inteꝛ excõi
cationẽ ⁊ ſuſpẽſionẽ.nã excõicatio nunq; fenur ab
homine ĩmediate niſi pꝛopteꝛ crimen ut in.c.ſacꝛ0
de ſen.ex.⁊ nõ. glo.xi.q.iij.epᷣi: ſed ſuſpenſio põt
feni ꝓpteꝛ crimen ? ꝓpt᷑ ↄtumaciã ? eſt ꝛ qꝛ ſuſ
penſio põt infligi in penã qᷓ ad ſni ĩipoſitionẽ ñ reqꝗ
rit monitionẽ:ſed excõicatio nũqᷓ; fert᷑ in penaʒ:qꝛ
ſi excõicatꝰ uult ſe coꝛrigeꝛe icõtinenti debʒ ꝛecõcilia
ri. ut in.c.ex pte de v. ſigni ¶ 5nõ ꝙ degꝛadatus
ab oꝛdine eccleſiaſtico nõ ẽ excõicatus imo næc cele
brans incidit ipſo facto in excõicationẽ:ſjʒ dʒ excõi
cari monitione pꝛemiſſa. Se nõ. ibi aliquid ſibi
de miniſterio inteꝛdicto zc. ꝙ ſuſpenſus ab officio
icidit in irregulariratẽ nõ ſolũ ſi celebꝛat miſſam. ſʒ
Et ſi atrentat aliquid attributũ alicui de oꝛdinibꝰ ec
cleſiaſticis. nã ab omni officio eccleſiaſtico ẽ ſuſpen
ſus ⁊ ſic ſi pſbit᷑ ſuſpenſus dicit eplam uel euãgeliuʒ
efficitur irregularis. Idẽ ſi exeꝛcet officinz deputa

tum minoꝛibus de quo nõ. in. c. fi. de exceſſ. pla.z

plene de mã ꝑ Jo. cal.ĩ tractaiu de iteꝛdicto Ai
tio ex fi. lfe põt colligi ar p eccleſia non het penas
exilij ẽt õ clericũ:ſʒ Zriũ tene tã clcricum ᷓ õ lai
cum nt pꝛobat᷑ in. c.i.de calũ.⁊.xxvi.q.vV. epi.ſed
recurrit᷑ ad iudicẽ ſeculareʒ qñ de facto eps non
nalet hanc penam ipone: e. nam b inocat auxilium

brachij ſecularis qð ꝛegularit᷑ põt ut in.c.i.de offi.

oꝛdi. Ötra h̊ tñ 25 tex. opponi põt de. c. cũ ñ
ab hoĩe de iudi.ubi dẽ ꝙ ſi clericꝰ depoſitus eſt in
coꝛrigibilis puniẽdus ẽ ꝑ iudiceʒ ſeculaꝛem. Sol.
Fm Vioꝛem itellectũ illiꝰ.c.non ꝛeòrit᷑ alia traditio.
ubi icoꝛrigibiliras ſeqnit depoſitionẽ ⁊ h pꝰ depo
ſitionẽ ĩcoꝛrigibilis ꝛemãſit ĩ pfate ecclie:ſʒ põt dici
ꝙ h nõ fuerũt fnata oĩa qᷓ ꝛeqrunt᷑ ĩ. d. c. cũ nõ ab
boie. ¶ An. gl. i. ibi adiunctis ſibi alijs epis ⁊c̃.de

bac materia quot epi requirantur degradatione p

—

ſoyter inferiorum clericorum dic nit plene nõ.xv. ꝗ
.Vij. in ſumma. æ nunquid iſte numerus epiſcopoꝛũ

requiratur in depoſitione nerbali.i. cum epiſcopus

examinat cauſam requirentem depeſitionem cum
ſniam profert: an ueꝛo requiratur in degradatione
actuali dic ut plene nõ. Jo.an.in.c. degradatio de
penis.li.vj.in nonel.aliquid rango in.c.at ſi clerici
de iudi.Et in fi.glo.nõ nam ex rõe ſua ur̃ nelle qð
qualiſcunqʒ ſit depoſitõ Vbał ſine aciual non poteſt
auferre ptatem ↄficiẽdi corpꝰ xpi ʒ qdã diſtixerũt
inter depoſitionem vbalem ⁊ actualẽ.circa h̊ multe
ſunt ſnie:ſʒ cõiter tenetur opi.glo.quam etiaʒ tenẽt
ibeologi æ ponit. Tho.parte tertia.q.lxxxij.⁊ uide
per Jo. an. in nouella poſt glo. ſuam in. d. c. degra
datio ⁊z glo.in.c.accedẽs.l.di.lʒ enim ꝑ degradatõ
nem actualem perdat clericus oẽ prinileginm imuni
atis perſone nt in.d.c.degradatio non m ꝑdit ptᷣa
tẽ ↄficiẽdi corpus xpᷣi.⁊? ratio eſt:qꝛ illa ptas cauſat
ex caractere impſſo ĩ aia ꝑ deum iuiſibiliter: vn etiã
ꝑ mortem non perditur clericatꝰ ut nõ.xxxij.q.vij.
in en Iu gooreſihirnd in fi oclude ꝙ ſi
clericus ſuſpenſus nel excõicatꝰ attentat aliquid at
tributũ aſicui ordini tũc eflicũ irregularis ſecꝰ aũt
ſi attentat aliquid exercibile per laicũ nt quia cantat
unnm ſynſorium iĩ eccleſia uel diẽ alicuem vſum de
pſalmo. tunc eniʒ ʒ grauiter peccet non euitãdo co
manioné nõ in efficitur irregularis ur nõ. in. c. illud
J. eo. z in. c. tãta de exceſi pla.Ex h̊ iferiur ad qõ
nẽ glo. an poſſit dicẽ officinm. æ ↄcluð ꝙ non ſolũ
põt imo debet ⁊ peccat excõicatus non dicẽdo offi
cium qꝛ delictum non debet ſibi preſtare imuniiaté
ut in.l.z ſi neceſſe de dona. inter ui.?æ uxorem ⁊.l.
relegatorum in fine.ff. de interdicr. æ relega. debet
tamen dicere nt prinata perſona ? priuatim ut nõ.
j.c.illud de quo etiam per hoſti in ſumma. eodem
titulo. F. i. 4 Exquo infertur quod dicendo effici
um non debet dicere dominus nobiſcum: quia non
eſt nerbum prinate perſone de quo uide notata per
Jo. an poſt Jo. mo. in. c.i. de ſen. ex.li.vj. ¶ In
glo. in. Y obſeruandum in fine uel dic ſecundũ Jo.
an. ꝙ ſenſas littere eſt ut quéadmodum clerici ex
communicati nel ſuſpenſi ingerentes ſe diuiuis de
bent aggrauari ita in laicis excommunicans ingerẽ
tibns ſe dininis pena augeri debet. nem ſciaſ quod
excommunicatus etiam laicus non debet eccleſiam
ingredi alias debet expelli. xxj. di. clericos z.xxV. di.
perlectis 2 peccꝗt non euitando alios ut in. c. illud.

infra eodem. &tra glo. quero nunquid cleꝛicuns

in minoribns conſtitutus exercens officium ſicui
prius poteſt ſuſpenſionem uel excommunicationem
incidat in iꝛregularitatem. MHoſti.hic æ Jo. an. pꝰ
eum inſtaut argnendo pro ⁊z contra. ſed concluſio
nera ? comunis eſt qð ſic quia iura loquuntur indi
ſtincte æ ratio parit᷑ ↄcludit ad oẽs clericos dic g
ꝙ qualiſcũqʒ ſit clericꝰ ſi ſuſpẽſꝰ ł excõicatꝰ exercet
aliquid deputatũ alicui ordini efficiiur irregularis
i. ꝙ amplins non poteſt exerceꝛe officium clericale
ſicut alij clerici niſi optineat diſpenſationem a papa
uut in. c. prio. de ꝛe iudica. libꝛo ſexto. et uide quod

ns ur pbr, ⸗
mutrine ſ li⸗
longer ſols o⸗ ſhiln
cnepaſ nontto⸗ hel ncgunt.
ſdi Det a boſt cn legnn n
1 Ncihichenani int

morrbor tindon 9

bem deinendiet Jomn.
in ſegnen gde gyſoſns gapa
liciſanndo opi, ant ge
papo poſttiſr nls ccebn
iue um auſam? no
inſiecide nnd. fi
bbppiab bae mguhninne
Ahr oran: epn cpoſnon
ſe mnc gceedat gia opi nrare
iignoſe ongere nnre nec
Ninegtariis ſo ure t ſ⸗
Aſväſnio cnndſpoltionde
Penn dti 5, iicrnic de
ſra bne dhini g nnnanid
noiatmmm
ſoi conepchrnöni
rgoſ inine⸗
lennccjang iſ ice
Neingo in ccn
Inececlenön cuen
le . rel glene on⸗

ſrchnplnei
rmn. uſche

Ntores roe

n ſien nſ Aelldeg
MClat'/alinnnr alqrid er
Lefial imegnlnrs ſe⸗ W
blee kii n ti nmn
as tdicuen dnte
We r Nen dſid e
m meglaisntdind
auc öa Erdienm d
Pofcunn nd non ſu
n aroöicnus non dlico of
1dtter ſbi preſune inontar
cdonm ileri? oren 7,
uerdr? lva b
mſon pruuimn u .
erboſt nn ſomna cogen
Cnr Cvod dlcnto eſti
Gicos vodcureepadon⸗
ove de dod wde onaſ
aCi& NNNN
ninfnevs dr eomi 0.
Aur apeidnocn Corcl
elügerants un
jlics auenmnniaz
cta nn u al
n bive hotn atſin
imi4ANsld
olos r nl llc.

Ee cleri. excõi.

ibi nõ. Jo. an. de hac irregularitate. ad idem tex. in
.c.i.de ſen.excõ.eo.li. Munquid aũt epᷣs uel legaiꝰ
poſſit diſpẽſar᷑:nõ in.c.ꝓxi.⁊ ibi nidebis.

5 Interdictus ⁊z excõicatꝰ ce
Leꝛici. Interdictus v excd

lebꝛãs monitug nõ.deſiſtẽs
deponit᷑ h. d æ nõ diuidit᷑. ( pro ex
iex.penã excõicati uel interdicti celebꝛãtis diuina. dʒ
enim deponi ꝑpemo ab officio ⁊ beneficio ⁊ h pẽa
eſt ĩponẽda ꝑ iudicẽ.aliã penam incurꝛit ipſo facto
qr efficitur iꝛregularis. ut in.c.i.de re indi.li.vVi. et
dixi icprctedeni: Cl 5 g0o diuina officia
celebꝛanerint ꝙ excõicatꝰ celebrãs incurrit hanc pe
nam nõ celebrando alia diuina officia. æ ideo dicit
Jo. an idẽ eſſe ſi celebꝛat ueſperas uel matntinũ.in
tellige hoc dictũ nt dixi ĩ.c pꝛece.qñ celebrat ĩ eccle
ſia:ſecus ſi pꝛiuati in domo ſua. ¶UIn gl. ibi ĩtelli
go hoc dictũ diſpenſatine. uult ergo glo.ĩ hac prĩa
pte ꝙ ſuſpenſus interdictꝰ uel excõicatꝰ celebrãs di
nina officia deber incõtinenti deponi q;ũcũqʒ ueler
le coꝛrigere ⁊? ꝙ de neceſſitate nõ requiri᷑ monitio
pꝛecedens ut ꝓbatur. S. c. ꝓx. ꝙ hic monitio iter
nenit diſpeſatiue. Moſti. dicit ꝙ ſi nõ eſt paratꝰ ſe
coꝛrigere ſolus papa diſpẽſat.ſecus ſi nult ſe coꝛri
gere quaſi monitio hec requirat᷑. ad facultatẽ diſpẽ
ſandi Dicit ẽt hoſti. ꝙ legatꝰcũ celebꝛante diſpẽſat
ſi nõ ꝑ cõtẽptũ celebꝛanit licet ſciẽter ẽt ꝑ ſupinam
ignoꝛãtiã hoc tñ dictũ potiꝰ obſeruat᷑ de facto qᷓ; ꝓ
betur de iure ut dicit Jo. an. ſed glo. concludit hic
in ſequẽti qõe ꝙ ſolus papa diſpeſare poteſt.⁊ põt
dici ſaluando opi.ꝙ aut querit᷑ nũquid ꝑ inferiorẽ
a papa poſſit iſte talis celebꝛãs liberari ab irregula
ritate iam cauſata ⁊ dic ꝙ nõ.⁊ ita loquit᷑.c.i.de re
indi ⁊.c.i.de ſen.excõ.li.vVi.que iuꝛa dicũt indiſticte
ſolũ papã ab hac iꝛregularitate poſſe quẽ liberare.
Ant queꝛit᷑ de pena depoſitionis imponẽda ꝑ iudi
ceʒ. tunc ꝓcedat alia opi. ut ẽt epiſcopus diſpeſet
cũ ꝑato ſe coꝛrigere maxie qꝛ celebꝛãdo incidit ĩ pe
nã iꝛregularitatis ipſo iure ⁊ ſic faciliꝰdebet admitti
diſpẽſatio circa diſpoſitionẽ alteriꝰ pene ne duplici
pena cõterat᷑.S.c.at ſi clerici de iudi. Et in fi glo.
ciꝛca hanc ultimã.q.nunquid depoſuus poſſit reſſi
tni ꝑ infeꝛioꝛc a papa multum nariant gl.æ doc.
HGlo. iſta concludit ꝙ nõ niſi ſnia fuerit iniuſta. alit
dicit glo.ij.q.vi.in.c.ideo ⁊ in.c.ſi quis pᷣſbyr̃ vij.
q.i ⁊ in.c.eps.xi.q.iij.uide ct gl in.c.q nis ð Rp.
li. Vi. ⁊ in glo.in.c.cõtumaces.l.di.⁊ ꝑ Jo.an.i.c.
ex tue de cle.nõ relſ.plene ꝑ ſpe.ti.ij..nũc ondẽqũ
ner. x. dixi plene in.c.at ſi clerici de iudi. ad quod
me remitto.
Atore 8 Excõicati nel interdicti
celebrantes deponi vᷣbẽt
iſi pꝛopteꝛ multitudinẽ mittigetur pena.
b. d. In pꝛia naꝛratio æ deciſa ſupplicatio. On fa
ibi fraternitati tue ↄmiſſio diſtinguens ſᷣm membꝛũ
ibi ſi nero caſus ⁊c̃. MHö. p“ ꝙ clericus ſuſpẽſus
celebrãs ſine alia monitione ꝑpetuo deponi poteſt.
monitio eꝛgo neceſſaꝛia nõ eſt nec ꝛequiꝛit᷑ ad depo
ſitionẽ fiendã ðᷣ quo.ðs.in.c.pcedẽti. ¶ Eõ. fo ar.
ex tex. qᷓ ome cꝛimẽ iꝛregularitatẽ iducẽs eſt depoſi
tione dignũ de quo nõ.in. c. cũ nõ ab hõine æ in. c.

at ſi clerici. S. de iudi. ʒ. nõ.qdð ubi multitudo ẽ
in cã ita ꝙ ꝑꝑ ſcandalu uel aliã cãm ꝑcẽdũ ſit młi
tndini:pꝛicipaliores tamen ĩ delicio debent pena oꝛ
dinaria affici z in alijs mitigatur pena:⁊ h̊ ſepe fit
quãdo fit aliqua piuꝛatio ſen ꝓditio ĩ cinitate ĩ qua
eſt multitudo ut pꝛincipaliores puniant pena condi
Sna ⁊ in alijs mitigatur pena. n gl. ij. ibi feriẽ
da eſt multitudo. uult g“ glo. qdð nbi non ſubeſt ſcã
dalũ non eſt ꝑcendũ multitudinl qdᷣ nõ. ¶ Sed ʒ
Hh facit iſte tex.ubi oẽs non deponunt᷑ qnñ multi fue
runt in cã:ſʒ dic ꝙ ex illa cã papa hic tꝛactauit bũc
numerum ne ciuitas pateretur defectũ i ſacerdonbꝰ
ſi oẽs fuiſſent depoſiti.Et ex hoc nõ. ꝙ pꝑpꝑ cãʒ itꝛĩ
ſecã ꝑcendum eſt muſtitudini in pena iponenda licʒ
ſcandalum non ſubſit. Et põt iſte cqus quotidie ↄti
geꝛe quãdo ciuitate iteꝛdicta clerici ↄpellũt celebꝛa?
ꝑ dominũ tpᷣalẽ. ¶ Et ĩ fi. gl.nõ. qꝛ facit ad ſtatura
facientia mentionem de paucis uel de multis i genẽ
ut dicantur panci uel multi ſᷣm mãm ſubiectam.naʒ
ꝛeſpectu ãpliſſime pronicie.xxij.milia dicerẽĩ pauci
ſed reſpectu ciuitatis ſen caſtri uel collegij ifeꝛioꝛnʒ
ſecus eẽt:⁊ iudex qnz bẽt ↄſideraꝛe.l.ſʒ ⁊ ſi ſuſcepit
ff. de iadi. ¶ In glo. in. v. ab officio ibi nnum pp
alterũ ⁊c̃.hoc intendit glo.iſta ita qðᷣ ubi duo ſic ſe
hũñt qð unũ accidit alteri ſufficit amoncri a princi
pali:qꝛ acceſſoriũ ſequitur pricipale ⁊ rõe acceſſõij
cenſet᷑ unũ ⁊ idẽ.= ſic facit qdᷣ ſuſpẽſus ab officio ĩ
telligatur ẽt ſuſpẽſuſ a beneficio.de quo uide tñ gl.
nõbilẽ in cle. cupientes de penis ſi uper. v. ſulpenſi. et
uide glo. fi.in.c.paſtoꝛalis de appell. Cal. allegat. c.
ſi ↄpromiſſarius.y.penul.de elec.li.vi.Et in fi.gl.
Hoſtienſis tenet opi.glo.ut in iſtis ſpecialibus ſit
abſtinendum ab utroque:quia iſte ſententie cenſuꝛe
magis dependent ab intentione proferentis quam
à uerbis. tem in eis exiſtente dubio fienda eſt
tunior interpretatio licet ſit durior: ut.j.c.ſequenti
et nota in.c. unico de ſcruti.contraria procedunt
in tempoꝛibus. Goff. in. c. quanto de magiſtris te
nuit ſñiam iſtã non nalere rõe icenitudinis:ut.C. ð
ſen. que ſine cer. ꝙᷓti.l.iij. Alij aluer. do.an.dicit q;
aut conſtat de intentione pꝛoferentis ⁊æ ipſa ſeruãda
eſt. Aut non conſtat ? tunc tutius eſt abſtinere ab
utꝛoqʒ:ſed ſi non abſtinet nõ incuꝛrit uregularitatẽ
7 hoc ultimũ puto ueriꝰ nã ʒ ſnia cẽſuꝛ iniuſte ligz
boc eſt nerũ qn ð ea apparet ſʒ h̊ nõ apparet an ab
officio uel beneficio noluerit inſpendere. ¶In gl.
li. in fi.uel dic æ melius ſᷣm docto. ꝙ hodie pꝛopter
cauſam hic expꝛeſſam potueꝛunt epiſcopi non depo
nere etiam ſine alia diſpenſatione pape.quia hodie
iſtud eſt ins commune nt exiſtente multundine non
fiat depoſitio ſicut hic dicitur.
Abbas.
1 ln d Excommnnicatus celebꝛans
*deponendus eſt niſi cum eo
iſericoꝛditer diſpenſetur ſed ſecũdũ boc
nihil affert iſtud.c.öᷣ̊ nono ideo ſummo aliter ut ali
quid afferat ⁊ ſic. i habens noticiã excõicatio
mis per ſolã famam celebrat: debet de rigore depõi
lʒ cũ eo poſſit miſeꝛicoꝛditer diſpenſari.hoc.q⁊ eſt

CSe derico exco. m.

caſus nõbilis diuidit᷑.naʒ in prima põit bildernẽſis
ep̃i tꝛanſuũ. In fa ibi vñ ponit mandatũ delegato
ſactũ ⁊ eius excõicationẽ. In ttia ibi ipᷣe ↄpitioneʒ
epi ⁊ ꝛecognitionẽ ⁊ execuſationẽ. In q̃rta ibi licet
excuſatoꝛ ipugnat᷑. In quita ibi cum eo pene ꝛemiſ
ſionẽ. Gove epo nõ liceꝛe trãſiꝛe de nno epam
ad aliũ ſine licẽtia pape nec fufficit peteie licentiam
niſi obtineat᷑ nt S de tranſla.pla. ꝑ totum ⁊ ſic ad
maioꝛc exaggeꝛationẽ põderaĩt ꝙ nec licentia fuit
poſtulata. 2 nõ. ꝙ in facro notorio nõ ꝛequirit̃
monitio.põt g feni excõicatio ſine alia monitione
qð tñ intelligo nt nõ.in.c.cũ ſit ꝛmana de appella.
2z. I.:i. c ad noſtrã el.iij. de iureiur. æ ibi de materia.

¶Ms ʒ ꝙ hñns noticiã ſnie excõicatiõis etiã ꝑ ſo
lam famã debʒ abſtineꝛe a cõione fideliũ æ ſanctoꝝ
alias peccat ⁊ incidit in irregularitatẽ celebꝛãdo di
diuina.⁊ in ̊ eſt iſte tex.ualde nõ.⁊ quotidie cõtin
git ꝙ epi excõicant᷑ in curia ⁊ nõ hñt notitiã excõi
cationis niſi ꝑ famã rm:iõ tene menti iſtum tex.nõ
tñ delinquit ita gꝛauit᷑ ſiẽ ſi ꝓ ccꝛto ſciuiſſet.? ex H̊
elicit᷑ unus caſus in quo fama facit plenam pꝛobati
onem. q nõ. ꝙ delinquẽs ſub ſpe uenie magis
peccat. vñ in ſacꝛa ſcriptura. Oaledictus homo qᷓ
peccat in ſpe. ¶ Irẽ nõ. q; excõicato ꝓhiber cõio
actiua ⁊? paſſiua.Vnde nec alij debent ſibi cõicare.
xi.q.iij.cũ excõicato ⁊ in.c.nuꝑ de ſenten.ex.nec ip
ſe excõicatꝰ debet alijs cõicare.vnð gꝛauiteꝛ peccat
excõicatus cõicãdo alijs qꝛ nidet᷑ ↄtẽneꝛe excõicatõ
neʒ ⁊ uſurpare cõionẽ ſibi inteꝛdictã. An aũt excõi
catus debeat uitare excõicatũ.V? ꝙ nõ qꝛ ſunt ipa
ri cã. ar. xxxij.q.vj.nihil iniquius.ſʒ ↄrinʒ cõiteꝛ te
nerur. nã ptextu priuilegij nõ põt qͥs excõicato cõi
care:ut in c.nalli de ſen excõi foꝛtins delictũ ſuum
nõ dʒ ſibi hanc ĩmunitatẽ pſtare ¶ tio ex fine lit
teꝛe collige ꝙ ſne excõicatus celebꝛet diuina ſiue ĩ
geꝛat ſe celebꝛatiõi diuinoꝝ ⁊ ſiue faciat coꝛaʒ ſe ce
lebꝛari gꝛauiſſime peccat ⁊ vꝛ ꝙ efficiatur irregula
ris. Circa qdᷣ multũ inſtat hoſti. ſed Jo. an. conclu
dit ꝙ celebꝛãs uel ↄcelcbꝛãs efficitur irregularis.ſe
cus ſi ſimplicit᷑ addit. Sed dic meliꝰ aui quiſ andit
dinina auctoriʒãdo ut qꝛ eps auctoꝛitate ſua fac co
ꝛã ſe celebꝛari ⁊ tũc effici᷑ irregularis aut ſimplicit
andit nõ auctoriʒando 7 ꝓcedit opi. Jo. an. et
uolnit iſte tex dum poſuit iſta duo ſub eadem diſtic
rione. ⁊ H̊ uoluit glo.ſing.in. cle.ij. de priuile.in. V.
celebꝛari ꝗᷓ ad h allegat iſtum tex. z tene illam ſemꝑ
mẽti:qꝛ mũiii epᷣi ĩ ᷣ errãt faciẽtes corã ſe celebrari
ꝓpteꝛ pudoꝛẽ nõ obſtante excõicatione contꝛa eos
lata. Yn glo m 5 ainina officia ibi ſed alia offi
cia pteꝛ miſſaʒ c. glo. h̊ minꝰ caute loquit᷑nã ſeqꝛe
tur ꝙ poſſet exeꝛceꝛe alia deputata alicui oꝛdini qðᷣ
E ʒ. c.ij. S. eo. ubi dẽ ꝙ nõ dʒ attemptare aliqnid ðᷣ
miniſterio inteꝛdicto:unð itelligo glo ꝙ põt diceꝛe
officium in priuato.ſ. qnotidianum ? non annexnʒ
alicni oꝛdini ſicut nõ. fnit in. c.ij.S.eo.⁊ ibi dixi.
In glo. in. v. in in fi. Jo. an. ꝛemittit ad nõ.in. c.
inqniſitioni de ſentẽ. ex. ſj cõclude ꝙ ſi de notifica
tiõe pluriũ ſurgit ꝓbabile dubiũ tunc dʒ abſtineꝛe
qꝛ tractat᷑ de magno pᷣindicio donec fuerit cenifica
tus. nec ob.iſte tex. quia non exigit famam pciſe:ſʒ

—

diẽ fſamam ſaufficere lʒ Zrium allegarerur. ¶ Ez gl.
oppo.õ tex.in.eo quod inuit dꝛiã eẽ iter ordinari
um ⁊æ delegatum ut ordinariꝰ poſſit excõicare ſine
ad monitiõe delegatꝰ nõ.uñ obſtat.c.ſacro de ſen.
ex. Solo illa fuit al egatio partis ? non eſt uera ut
dicit Inno.⁊ bñ.nam quilʒ iudex dʒ prius moneꝛe
lʒ teneat excõicatio ſine monitione ut nõ.in.d.c.ſa
cro. ⁊.ij.q.i.in ſũ.uel forte ſᷣm hoſti.fit ꝗr̃ia h inter
delegatum ? ordinarium:qꝛ reſpecin ordinarij nõ
põt allegari ignorantia ſeu defectꝰ poteſtatiſ:ſed in
delegato ſic anteq;; certificetur nt in.c.cũ in iure de
offi.dele.ł ſᷣm eũ excõicatio lata ab ordinario ſine
monitione tenet:ſecus ſi a delegato qꝛ vẽ itẽtõeʒ
delegãt.aꝛ.in.c.fi.de prebẽ.⁊ eẽt h maximum diciũ
ſi fuiſſet nerum:ſʒ in ueritate non ꝓcedit qꝛ ea ꝗᷓ ſũt
de inſtitia ẽt ſi exprimãt᷑ non dant certã ſormaʒ. vnñ
tenet actus geſtus in Srium ẽt a delegato ut ſingula
riter uoluit Inno. in.c. prudẽtiã de offi.dele.ubi di
cit ꝙ ſi delegato mandat᷑ ut ↄdẽnet titiũ ſẽpronio ĩ
.c.ſi ↄſiſteꝛit illum ſibi obligatũ:⁊ tenet ſnia ↄdana
tionis ʒ ſibi non ↄſtet ut qꝛ forte non fuit plene ꝓ
batum oꝛ h̊ ſnia eſt õ ius partiſ æ non õ ius ſcrip
tum nec illa vba ſapiunt ↄditionẽ ſʒ monitõem cnʒ
ſint de inſticia ꝓ h.c.lʒ de offi.ordi.⁊.c.grane ⁊ h
dictũ nõ.qꝛ facit ad multa. ¶ Item ex dco hoſti. ſe
ꝗqretur ꝙ ſnia iniuſta a delegato lata ni q́; tenexex
qꝛ non fuit de mente delegan. qð eſt faliũ.¶ Sed
oppo.õ fi. Re ⁊ uẽ ꝙ in nullo papa iſti feẽ miſericor
diã. nam priuauit eum ntroqʒ epatn ut probat in. c
qto de tranſlat.pla.ubi loquitur de eodẽ fẽo. So.
illa eſt pena temerarie tꝛãſlationis:qꝛ temere tranſi
ens de nno epatu ad alium dʒ carere utroqʒ. ſed h
papa pepꝑcit reſpectu pene imponende:ꝛ celebrauit
poſt excõicationem. nam propter h̊ debet deponi iuit
in. c. pꝛecedenti uñ ꝛemanſit iſte epᷣs ſine epatu ⁊ po
terit aſſumi ad aliã eccleſiã z miniſtrare diuina ubi
alias non potuiſſet ſi fuiſſet depoſitus æ ideo fecit

ſibi gratiam. .
Rꝛa ternitati. Excõicatus ce

ficio ſuo deponit.h.d.pꝰ deciſa cõſultatio
ßo ſenſio ibi pᷣſbiteꝛos ⁊c. ¶ Mõ prio ibi pꝛeſbue
ros ⁊? alios clericos ⁊c. ꝙ pena irregularitatis ca

dit nedum in pꝛeſoiteros: ſed etiaʒ in alios clericos
2 cum tex.loquitur de alijs clericis ſimpliciteꝛ neri

ficari debet in omnibus clericis etiam in mmori

bus cõſtitutis. trigeſimaprima.diſn.c.q ſi doꝛmie

rit ⁊ facit pro his que dixi in. c. ij. . eodem. ¶ Se
cundo nota ibi pro ſuis exceſſibus ꝙ excommuni
catio poteſt ferri propter crimen etiam ab homine
quod uidetur contra nõ. in. c. epiſcopi. xj. q.iij. ſed
intellige quod crimen fuit cã mediata: unde debet
exponi.i.pro cõtumatia ſurgẽte ex exceſſibꝰ i ñ ſani
faciendo ⁊ ſic intellige oĩa iura in hac mã loquentia
pro boc quod nota. in. c. ex parte el.i. de.v.ſigni.
nõ. ꝙ ſine alia monitione excommunicat us
ceſebrans puniri poteſt facit quod nota. in. c. cleri
ci. S 0. nnm nota. ibi poreris pro illa opi.
ꝙ epiſcopus poteſt diſpenſare cum celebrante in ex
cõicatione circa penam imponendaʒ ab homine.nã

lebrans a bene

ſopenizr ſe ſund eq

ini thi boo mni
iebifeſs ninli nonach'in

Imdibd ſd linio⸗

iinioni väindii upun
Pi feg cn enehi dan
Ader onodhherneni Aind
ni arerdicno denegaicn
neicl. icoione no pod ben
cis adninifrore ner eni inan
bus iinre erpreſis vr inc. nn
eſn est ui iſtexr inn
AMrins deco cin n
ſubeifuor iue o
licſverece ner. Q M

Mötanone no hot ſann böſi⸗

mOnicenoſ iod adehd' niſ d
Nod ir 5Cyrdoitöſen
Leric ineridtaione non enc
iſpenſni⸗ ſeriporcſ wbicoln
hö n il nefopenaminpone
Niſci ereöſcno. ni ſ ſiener
1colnebenfcon end.
ſan

lmnis ineumi/, nj nn
don

horj
vccnof döne, ie
nlen znbgani uni
ieniöͦeſg ingen
Pbe trden
Acteröng nn⸗
Ndcſcin ſgran nz,
ſrenhaſnclini
ii nnn 1
tit inn ri dbif N
enecti i “
W r den
cnchinde ae
cwn nGe
ancieen
egeai
ntrer

kN Raränna
mni üſeng
fun andcegn ning
Pwdirüde Cffice tnie
hinotie tüſeprend
oblgatiͦe ene ſſoci
riſone on ſii Mre
pumienon' in⸗ ſenp⸗
dtione Enonton lr
eftolclg grererh
ISan ercio heſliſe
Netnd hnn ih a

n. dch iſi (ded

loa ifeirſenr
unoczihunrrobeiite
boqpinr decoce eo So.
ularnonisgeninere muni
lunch ange nro;
rinponmnd:altraut
onypurbtadpemin
lecho ſie bme o
minifrareiuina vbi
depoſums t ie fet

eaes Lrchens
itar. Grans deſe
t A Crel öfeat
e(Wo ro pebi
1 irregnleniens 47
61d ai alos Mins
iscenas mlimun
Ceros W nhofi

ſbos ourmma,
mnoimn i hon

1o Corie..
niml
iain .

boc vbum poteris nõ inducit neceſſitatẽ.l.nõ quic
quid.ff. de indi. Sed ſi inſtirueret᷑ actio ⁊ ꝓbaretuꝛ
delictũ tũc ſenriũt hic doc.ꝙ dʒ de neceſſitate puni
ri. ꝓ hac opi. põt adduci tex.i.l.iij. C. ne ſan. bap.
Sed generaliteꝛ an accuſatio ĩpediat diſpenſationẽ
ubi ſuperioꝛi cõpetit facultas diſpẽſandi dic ut nõ.
in. c.at ſi clerici de indi. ¶ In gl. ibi deponere.qᷓ̃re
ergo tex. hic dicit de bñficijs:dic ni nõ.in.c.at ſi cle
rici de iudi.æ dicit Jo.an. ꝙ foꝛte qꝛ in depoſitiõe
ab oꝛdine requirit᷑ numerꝰ epiſcopoꝛũ.xv.q vij. in
.c.ſi aũt. ⁊ in.c.felix.qui de facili hri non põt ar. in
.c.i.de hereticis.li.Vi.ſed depoſitio bene põt fieꝛi ꝑ
ſolũ epʒ de cõſilio capituli:ut.xviij.q.ij.ſi qs abbaſ
7 de his qᷓ̃ fiunt a pᷣlla.c.nonit ⁊.c.quãto.⁊ ideo pa
pa hic dicit de pena facilioꝛi.un ⁊ illa alia pena ipo
ni põt.ſ.ab oꝛdine ut dicit glo.⁊ bene. Quid auteʒ
ð interdicto ab officio ⁊? bñficio qui miſcet ſe illi be
ficio an debet depõi nide Archi.in.c.ſi quis a ſuo
epo xi:q.iij.qui dicit ꝙ; non⸗⸗
ECollatio benekicij excõ
. ſt ulaſti. municato facta nõ tʒ.=
lciẽter talibꝰ cõferẽs a beneficioꝝ collatõe
ſuſpẽdit᷑ Celebꝛãs ĩ loco ĩterdicto ſi ẽ clericꝰ ſecula
ris bñficijs pꝛinat.ſi monachꝰin artius monaſteriũ
detrudit. h.d.pꝰdeciſa cõſulatio.ꝛꝰ reſponſio ibi cõ

ſultationi qᷓ ſubdiuidit ni pʒ in tex.æ ꝑ. ..¶ NMö.

pex pꝛi.lr̃e ꝙ cni denegat᷑ aliquid ᷣnegatur ⁊ ome
id per quod peruenit᷑ ad illud ꝓ h.l.orõ.ff. de ſpõ.
nã qꝛ excõicato denegatur cõio nõ pnt ei cõferri be
neficia.qꝛ ſi cõione nõ põt beneficia adipiſci nec in
eis adminiſtrare nec etiã iuuat pꝛiuilegiũ niſi in caſi
bus i iure expꝛeſſis.ut in.c.nulli.⁊=.c.cũ ðᷣſideres.j.
de ſen. excõ.⁊ facit iſte tex.in rõe ſui ꝓ opi.hoſti.in
.c.neritatis de do.⁊ cõtu.ꝙ ↄctꝰ initꝰ cũ excõicato
nõ ualet ĩ fauoꝛcẽ ſuũ:de quo tñ dic meliꝰ ut ibi nõ.
⁊ ĩ.c.ſi uere de ſen.er. G Hõ.aꝰ ꝙ adeptꝰ bnficiũ
in excõicatione nõ põt ſalua cõſcia illud retinere cũ
canonice nõ ſit illud adeptꝰ niſi diſpenſatum cũ eo:
quod ur̃ õ Compo.i.c.qð ſicut de elec.ubi dixit q;

clericꝰ in excõicatione non tenet᷑ cedere ¶ Hõ

diſpenſatio fieri poteſt ubi collatio ñ tenuit. ¶ Itẽ
nõ. in. v. illi nero penam imponendam conferen be
neficiũ excõicato. nã ſi ſcienter fecit debet ſuſpendi
a collatione beneficioꝝ.⁊ nõ.ꝙ nõ requiꝛit̃᷑ alia mo
nitio pᷣcedẽs ⁊ ſic ſumꝰ ex caſum.c.grauẽ.de pᷣbẽ.
Itẽ talis incuꝛrit penã ð qua in.c.cũ ĩ ↄctis ð :ele.
⁊.c.nihil.eo.ti.ſed ſ ignoꝛãter ↄtulit nulla pena pu
nitur collatio tñ nõi tenet ar.j.in.c.cũ dilectus. de
conſueru. In his enim qne tendũt in fauorem excõ
municati nõ eſt d'ia iter occultũ æ manifeſtuʒ.⁊ idẽ
in his qᷓ facit excõicatus ĩ fauoꝛẽ alterius non rõe

publici officij ut ſingulariteꝛ tenet Inno.in.d.c. cũ

dilectꝰ z ſequit Jo. an. in. c.i.de rep.li.Vi. An aũt
excõicatis ſit auferẽda bnficia pꝛiꝰ collata. Jo. an.
ꝙ ſic alle. c. cũ bone. ð. de eta.⁊ qua.⁊ ibi glo. ꝙ ſi
ſteterit in excõicatione per annũ babʒ locũ taliſ pua
tio Iʒ quidã intelligant de trieni tẽ nõ ꝙ ĩi loco
interdicto nõ poſſunt diuina celebrari. hodie dic nit
nõ.tex.in.c.fi. de ſen.excõ.li.vi.¶ Jtẽ nõ. ꝙ cele
bꝛans in loco interdicto dʒ bñficio ſpoliari. dic etiã

& efficitur irregularis a qua per ſolum papã libera
ri põt ⁊ efficitur ĩeligibilis actiue et paſſiue:ut in.c.
is qui de ſen.ex.li.vi.et per ↄnñs poteꝛit deponi ab
oĩbus ordinibus ur ſẽtit h gl.⁊ bene:ſed forte fecit
metionẽ ð beneficijs ꝑ ea que dixi ĩ.c.pꝛecedẽti.
DOo. Z tex.ĩ eo qð dicit q; ſciẽter ↄferẽtes bñnficia
excõicatis debẽt ſuſpẽdi. nam uẽ qð ipᷣo iure ſit ſu
ſpẽſi per.c.cũ in ↄctis.v.epi.s.de elec. So. põt di
ci qdð ille tex.loquatur ĩ cuꝛatis bñficijs. hic nero in
ſimplicibus:qꝛ maioꝛ diligentia debet ibi adhibeꝛi
ꝙ hic uel põt dici ꝙ ille tex. põt itelligi quãdo epᷣus
prouidet ſcienter indigno idignitate morũ æc.nt ibi
led ſi alij indigno utputa qꝛ ẽ excõicatꝰ ut hic non
habet locum illa pena. In glo. ij. in fi. aduerte: qꝛ
forte hec glo.ſic ſimpliciteꝛ intellecta nõ ẽ neꝛa ut P
pter excõicatõm ſequentem poſſit excõicatus priua
ri beneficijs prius hitis.nam de directo hoc eẽt cõ
tra.c.i.de iudi. Sed poteſt glo.ſaluaꝛi intelligendo
eam Fᷣm. c. quod allegat de etate z quali.c.cuʒ bone
nidelicet qũ quis ꝑſeueꝛauit in excõicatõe peꝛ tꝛiẽni
um.nam qꝛ ex hoc ſurgit preſumptio hereſis õᷣ euʒ
ut i.c.fi.j.de penis:? non modicum peccauit tanto

tpe ↄténendo claues ecclie non imeꝛito ex boc no

uo delicto põt beneficijs hitis priuari.et dicunt qui

dã quod ſufficit perſeueꝛãtia ꝑ ãnũ: ut nõ.i. d. c.cnʒ

bone 2. Eꝑ.c.ruꝛſus.et.c.quicunque.xi.q.iij.ſed tiu
de intellectu illoꝛum. c. dic plenius ur dixi ĩ. c.i.ð in.
ubi oĩo nideas. In glo. in. v. diſpenſatum in fi.nõ.
bñ gl. nam ſentit nõbilit illã theoricã quaʒ ſẽtit In
no.in.c.dilectus de temp.ordi.de qua fit magnum
feſtũ ꝙ ubi a iure expꝛimitur ur poſſit diſpenſari et
non dicit̃ ꝑ quẽ tũc ptas diſpẽſandi nr̃ ↄceſſa epᷣis
Aliij vo dicũt ꝙᷓtũ ad caſũ nr̃m ꝙ diſpeſatio dʒ fie
ri ꝑ cõciliũ ꝓuinciale ſeu ꝑ patriarchã.ar.in.c.gra
uẽ de pᷣben.⁊ h̊ ſenſit p boſti.poſtea diſtixit ꝙ aut
abſolutio ab excõicatione erat reſeruata pape ? ſo
lus ipſe diſpenſat.aut epo:⁊ tunc poterit eps diſpẽ
lare. Ego puto ꝑ rõem glo.æ illam theoricã Inn.
ꝙ poſt abſolutionem a quocumqʒ factam poterit
epiſchopus diſpenſare dum m non ſit ille ideʒ epi
ſcopus qui ſcienter contulit:quia cum peccauerit in
conferendo nõ eſt dignꝰ habeꝛe hãc poteſtatẽ ut in
ſimili dicit glo.in epiſcopo ſimoniaco ut.i.q.vV. pꝛe
lentium. Et intellige ꝙ licet collatio ſpectet ad infe
riorẽ prelatam nihilominus interueniente diſpenſa
tione epiſcopi nõ requiret᷑ alia collatio.⁊ ſi põt epᷣs
diſpenſare circa beneficium ꝙ conferre non poteſt
ſicut dicimus in eo interponente anctoritatem per
mutationi beneficiorum ad alioſ ſpectantium ut no
ta.in.c.queſitum de re.permuta.⁊ in clemen.unica
eo. titulo¶ Sed ſi collatio fuiſſet facta per papam
forte inferior non poſſet tunc diſpeſare ex quo ſe
mel Dapa manum appoſuit ſicut dicimus in eo
quem ipſe oꝛdinauit:ut alius eum ſine eius licentia
ad altiores ordies ꝓmoneẽ nõ poſſit ut ĩ.c.cũ ĩ di
ſtribuẽdis ðᷣ tẽ. ordi. In gl.i.V. mereat ĩ fi.ſʒ ẽ du
biũ q̃ſ eꝛii ſuꝑiõ hoc cãu.ſ.i iponẽda pea collatõi 2=

in tollendo poſtea ſuſpenſionem inflictam. ¶ Alli

qui ux Moſti. dicunt qð ſynodus pꝛonincialis aut

¶ De clerico excs. mi.

Soen patriarcha ꝑ.c. gꝛane de pꝛcbẽ. ſed ut diẽ

o. an. z bñ ̊ non ſumi cau illiꝰ.c.unde ibi ꝛcqui
ritur bona monitio ⁊ nulla. Item nõ loqnitur ille
tex. in excõicatis: ſed aliteꝛ non declarat qs erit iſte
ſuꝑioꝛ nec alij doc.ſpeciſice atigũt. Sed dic ꝙ hec
pena poteꝛit irꝛogari ꝑ ſuꝑioꝛcẽ imediatum iſtiꝰ col
latoris ut ſi eſt inferioꝛ epo poterit ſuſpendi ꝑ epʒ
aꝛ. xViij. q.ij.ſiqꝗs abbas.ſi eim ẽ eps poterit ſuſpẽ
di ꝑ archiepᷣm ſuum. nam archieps eſt oꝛdinarius
oinʒ epoꝝ ſue ꝓuincie ? poterit cognoſceꝛe de cri
minibus epoꝝ nõ iducẽtibꝰ depoſitionẽ. Vnde põt
archiepᷣs ſuſpẽdeꝛe ⁊ inteꝛdiceꝛe ⁊ excõicare ⁊ alias
penas imponeꝛe ? ꝓ h̊ tex.in. c.ſacꝛo de ſen.ex.⁊ in
.c.qꝛ cognouimꝰ. x. q.iij. ⁊ expꝛeſſius ĩ.c.pñti ĩ fi.ð
offi. oꝛdi.li. Vj.ubi patʒ ꝙ ẽt nicarius archiepᷣi põt
abñte archiepo excõicare æ ſuſpẽdeꝛe ⁊ inteꝛdiceꝛe
epos ſuffꝛaganeos foꝛtius h̊ põt ipſe aꝛchieps 2 ð
bis nide qdᷣ nõ Jo. an. in. c. ut litigãtes de officio

oꝛ. li. Vj.ſi Vo archieps fuit collatoꝛ hͥ poterir ꝓpri

us patriarcha ut no.i. d. c.grane. ¶ In glo. in. V.
ſpoliandi in fi.20 eſt quia excõicatio ẽt iniuſta ligat
quo ad nos ut in. c. cum cõtingat de offi. delega. et
otẽnendo bãc excõicationẽ quis ligatur ẽt quo ad
deũ ut in. c. ꝑ tuas.j. de ſen.ex. fruſtra eꝛgo poſtq
eã cõtempſit all.eam iniuſiam.
oren.
Valʒ collo benelicij
1 opoſuit. ei facia qui prius fu
it excõicatus:ſed tempoꝛe collationis ab
ſolutus.p narrat factũ ⁊ collanões ntrinſq; partis
fo diffinit ibi qꝛ. caſus xc. ¶ HMora primo legatnʒ
cardinalẽ ⁊ ſic de lateꝛe poſſe cõfeꝛꝛe canonicatꝰ exi
ſentes.. ſuã legationeʒ. æ geneꝛaliteꝛ ꝗᷓ bnficia poſ
lit legatus cõleꝛꝛe dic ur in.c.i.⁊ in.c.pe.de offi.le.
li. vj. ¶ 2; nõ. ꝙ licite põt clericus poꝛrigeꝛe pꝛeceſ
apð ſupioꝛem ꝓ iſtitõne ſua ⁊ gñaliteꝛ qn pꝛeces h
caſu inducũt ſimoniã dic nit nõ in.c.inꝗ de etate et
ꝗnali.⁊ in.c.quibuſdã.i.q.i. 6 3 ꝙ excõicatõ
nõ notat excõicatũ infamia ꝑpetua imo ea ſublata
tollitur infamia z excõicatus abſolutus ẽ capax om
niũ bonoꝝ ut optie h̊ ꝓbat᷑. ex qno ifert ꝙ i famia
cinilis nõ irrogat᷑ ꝑ excõicationem:ſed canonica tꝗ
tum als nõ naluiſſet collatio iſti facta cum ad famã
non poſſit quis ꝛeſtitueꝛe niſi ſolus princeps.:.i..
auuld poſtu. nõ. Innocẽ. cum te de re iudi.
In glo. ij. ibi pꝛeſumi ꝙ adbuc ſit excõmunica
ius ⁊c̃.nõ.glo.peꝛpetuo ꝙ ſemel excõicaius ſempeꝛ
pꝛeſumitur excõicatus niſi pꝛobetur abſolutus.naʒ
qualitas ſemel poſita que ex ſolo curſn temporis ñn
tollitur ſempeꝛ pꝛeſumit᷑ exiſieꝛe niſi ꝓbetur ſublata
pꝛo hoc ꝛegula ſemel malus de ꝛeg.iur.li.Vj. z.l. ſi
ne poſſidetis. C. de ꝓbat.⁊ qð nõ.in.c.ſi foꝛte de
elec. li. vj. Et adueꝛte qꝛ ꝛeferendo hanc gl. ad tex:
ſingkłarit᷑ ꝓbaĩt᷑ ꝙ ʒ fuerit articulatũ ꝙ tpe iueſtitu
ꝛe fueꝛat excõicatꝰſufficit h ꝓbare pꝛeſumiinr vʒ ꝙ
fnerit excõicatus iam ſunt aliqni anni ? ſic admituit
pꝛobatio pꝛeſumptiua: ſed h̊ iõ quia eſt pꝛeſnmptio
iuris ⁊ ſic niderur h̊ caſus pꝛo dicto bar.in.l.i.ff.ſi
ceꝛ. pet.licʒ Inno.circa h̊ titubet.dẽʒ iñ puto Hiſſi
mũ.nã ipoſſibile eſt ali᷑ ꝓpare excõmunicationẽ ðᷣ
7

pñti ⁊ intellige hͥ dictum gl.qn excdicatõ fuit pura:
ſecus ſi fuerit ſub ↄditione fᷣimn Znno.puta ſi non

ſatiſfeceris.j.menſẽ te excõico.ad ꝓbandum eni ex

cõicationem de pnñti non ſufficit probare talem ex
cõicationem ↄditionaliter promulgaram:qꝛ neceſſa
rio non concludit qꝛ potuit ſatiſſeciſſe.j.terminum
7 h uerum reſpectu t᷑tij nolentis ꝓbaꝛe excõicatõnẽ
de pnti ſecus reſpectu eiꝰ ad cuiꝰ inſtãtiã emauauit
preceptum:qꝛ ſatis eſt ſibi ꝓpare obligationẽ: unð
neceſſe eſt ꝙ ꝑ aduerſariũ ꝓbet᷑ ſatiſſactio ad h.li.
M.de pba.? eſt h notabile dictum Inno. in. c. ſuꝑ
his de accu.qð nõ.æ limita ut dicam in glo.ſe.
In glo. fi. in fi.doc.circa h̊ inſtant:ſʒ ↄclude ꝙ ant
qritur nũqnid ſola cõio cum excõicato ꝑ ſuperiorẽ

agdhibita indncat abſolurioneʒ ad qð dicendum qð

non de quo dic nt le.⁊ nõ.in cle.ſi ſummus põtifex
de ſen. ex. Aut qritur nũqͥd preſumat᷑ abſolntioneʒ
factã fuiſſe in prererium uigore hꝰ cõionis ? qꝛ hẽ
batur pro abſoluto Inno.diẽ ꝙ inſte cõicatur ia
li exquo habebatur cõiter ꝓ abſoluro maxime ꝑ ſu
um excõicatorem. Alij dicunt ꝙ reſpectu cõicanti
um procedit iſta opi.ſed ſi excõicatus aliquid perit
2 oppo.de excõicanione non ſufficit ꝓbare qꝛ babe
batur pro abſolnto:ſed deber nere probare abſolu
tionem faciunt nõ. in ſiti per Inno. in c. ueniẽs de.
v. ligni. i. vj¶ Alij diſtingunt ꝙ aut factum ẽ ãti
quũ ⁊? ꝓcedit opi.ant ꝛecẽs ⁊ ꝓcedit fʒ dẽm ⁊ diẽ
hoſti.ꝙ h̊ opi.eſt rigidior ⁊ Vior:ſed alia equior 2=
tãdeʒ ̊ relinquitlarbitrio iudicantis ↄſideratis alijſ
qlitatibus.do.an.ſentit ut ſẽper requiraiur vᷣa ꝓba
tio. O(ihi aũt ſatis placet ut cõicãtes ĩ nullã culpã
incurrãt.exqꝰ hẽbat᷑ cõi ꝑ abſoluto:qꝛ ĩ fẽo alieno
non tenet᷑ qᷓs eẽ nalde curioſus ar.in ẽgla pᷣſumim:
de re.iuris.li. vi.? qdᷣ nõ. Inno.in.d.c.ueniẽs:ſed
reſpectu ipſius excõmniĩcati relinquerem aꝛbitꝛio iu
dicis ut dicit hoſt.nã hẽbit ↄſiderare an factum ſit
antiquũ ⁊ an tẽpoꝛis curſu potuerit neriſimilit᷑ ꝑiꝛe
pꝛobatio abſolutionis puta ſunt.xl.ãni ꝙ quis fnit
excõicatus de facili enim moꝛiuntur teſtes ? ſolent
pire ꝓbationes.j. tãtũ tẽpus. uel ciuitas fuit ſuppo
ſita ſpolijs uel domꝰeiꝰ obuſta ⁊ ꝑſoa ẽ bõe ↄditio
nig ⁊ ſic vᷣ ſilibꝰar.optimũ.ex nõ.i.c.illud.de pᷣſũp.
Extra glo.queꝛo qꝛ iſte magiſteꝛ fuit excõicatus
ex eo:qꝛ erat ↄſſiliariꝰ z fauror illorum excõicatorũ
nunquid aduocatus pꝛo excõmũicato incidat in ex
cõicationem. conclude poſt hoſti.quod aut extꝛa iu

diciuʒ ſibi cõmunicat ⁊ in non pertinentibus ad. de

fenſionem ⁊ incidit in excommunicationeʒ quia ille
caſus non reperitur a iure pe rmiſſus ⁊ ita poteſt
procedere iſte tex. aut iſte excercet officium aduoca
tionis in iudicio ad defenſionem excommunicati ?
tunc ſi excommunicatus fouet iuſtam cauſam nullũ
peccatum incurrit:quia exquo excommunicato per
mittitur defenſio perminuntur ⁊ oĩa illa ſine quibꝰ
defenſio eſſe non poreſt ut nõ.in. c. intellexi mus de
iu di. 2.c.cum inteꝛ de excep.aut ſcit eum foueꝛe in
iuſtam cauſam et tũc incidit in excomũicationeʒ: qꝛ
cõmũicat ſibi in crimie ar.in.c.ſi concubine de ſen.
ex. ¶ Ded dic melius in hoc nltimo quod aut de
fendit eum ſupeꝛ crimine pꝛo quo fun excoicatus

gnonli. len
u gii g beni on
lune ſan o eni iyſne

mienih nnt hiliod

0slvido apori Aſmi

muni ſr eſein ignomi

oritin cfaſchim ? kiſin
leaindeis eicor.
Eeodi dcho n eiͤg
eicis ann onpa wo egoiei
de conſticn lrſſima cua vi

Iii nö dfiam imerignonn

rinio ppnetpos ignot⸗
It. trrvi. d. . .? mel deen

ito:r noꝛitia ſonut in nini
e rner ns inej neſclanu

elane nö enei Ermme ſo ct

ſgiſin and ermwiſc
ſeſick rfunigſhaht

idbsdigſdus er geati

indligendun boerins wecch⸗

lnn alis ANtormmmanicatoch

incſaco eſentammn

biandem derliensnnesn

i. nntengo go hieg lime

Imſcamm ignorn⸗

n ghoronri naſeit
le clak zni iſtrer gi⸗
ſiſtnner bino

Mireßeem hene poneie ne

eurnn
mie Pibitplaen,

“ laiitti aid
ngersnne⸗
nne Eiae
t

lich
4 aroiaugginid hert
rſwn ſuſier gar g ebe
te meſchmn chion
loer no inc nenisde,
Mngm enſenniir
stenden t d
Sünr orſcd thenger
bini indtanis gicennistii
mimr ſeve teqnſun gnn
Pbrer ot öirs nli ai
lpebolmori oai
mobpar ig bnim
Auo indcaſal
uninovenm atbieno in
bioicenrean ſnonn i
ſomert verſiriit pie
nſe Nntg dbfui
n wourder ees 2 Gen
ens Wousflſint
P dorſn ne dir li
Pini er di cne deiſi⸗
nſtr nuſt fnnnheun
8e mor lommcr in
Pe buor lonmn
minin iir
ſoii dnnd ,

4

Gnnone gpia ilte

V itied de

¶ De cleri. exölt.

2 tũc ꝓcedit opi.hoſti.nt aduocatꝰ incidat in cxcõi
cationẽ maioꝛc:qꝛ cõicat criminoſo in crimie. Ant
defendit eum in alia cã licet iuſte:⁊ iunc licet cõicet:
qꝛ tñ nõ crimine pꝛo quo fuit excõicatus incidit tm
in minoꝛc excõicationẽ:ut in.c.nuper de ſen.excõi.
tene menti. HM
2 ui ꝓbabilit igno
DP oſtolice. rat ſe ſuſpenſum er
celebrat nõ efficitur irregularis:ſecus ſi ñ
pbabiliter nel ſic ¶ Suſpenſus nel excõicatus igno
ranter cclebꝛando nulla indiget diſpenſatione reſpe
ctu irregularitatis. alias ſecus. Ta pars ibi certum:
Ealſus ⁊zc. Ars ex tex. ꝙ nõ quelibʒ ignoran
tia excuſat ſed ꝓbabilis tin: æ dicũt doct. ꝙ non reqͥ
ritur ꝙ quis ſit multũ curioſus in ſciẽdo dũmodo
non ſit nimis deſidioſus.ar.in.l.nec ſupina.ff. ð in
ris ?7 fac. igno. ¶ 17 n. ꝙ excõicano non trahit ſe

cum excuſationẽ reſpectu pene quo ad probabiliter

ignoꝛanté. WM. tertio ꝙ ignorantia craſſa ⁊ ſu
pina dicit᷑ qn de facili potuit ſcire z non curauit in
dagare.ſicut eni exns ſupinus poteſt nidere que ibi
agunt᷑ elenãdo caput:æ craſſus quãdo reſpiceret᷑ ad
pedes lenãdo caput:ita ⁊æ ſimili ille qui potuit ſcire
2 nõ cnꝛauit vr eſſe in ignoꝛantia craſſa ? ſupina.
Ignoꝛãtia craſſa ſupina = latiſſima culpa equiperã
tur ſcie t in penis delictoꝝ.ꝓ hoc eſt tex.in.c.i.in
fi.de oꝛdi.ab epᷣo qui renũ epiſ.licet regulariteꝛ in
delictis lata culpa nõ equiꝑet᷑ dolo ð quo ĩ.c.ij.S.
de conſti.mñ latiſſima culpa bñ equiꝑatuꝛ nut hic.
Itẽ nõ.driam inter ignoꝛantiã ⁊ erꝛoꝛc.nam igno
rãtia ꝓpꝛie ẽ pꝛoꝛſus ignoꝛare ea que quis ſcire dʒ
ut.xxxvij.di..fi.⁊æ meliꝰ diceret tex.neſcia q; igno
rãtia:qꝛ ignoꝛãtia ſonat in nitiũ qn.ſ.quis ignoꝛat
que tenet᷑ quis ſcire:ſʒ neſciẽtia qñ quis ignoꝛat ea
que ſcire nõ tenet᷑. Errare vo eſt unũ ꝓ alio putare

xxij. q.ij.in quibꝰ. Segin g mo
glo. ff. de iu.⁊ facti igno.ſuper ſyica. n glo. ij.
ibi abns ⁊ ignoꝛãs põt excõicari.ſentit ergo gl.hic
intelligendum hoc prius precedente monitione legi
tima. alias excommunicatlo eſt iniuſta: licet liget nt
nõ. in.c.ſacro de ſen.excommuni. ¶ In eadé. glo.
ibi audietur per lineras tales niſi poſt abſolutioneʒ
⁊c.ſentit ergo glo.hic ꝙ littere impetrate per excõ
municatum ignorantẽ ualeãt ut ſaltem poſt abſolu
tionẽ audiat᷑ Sriũ eſt ueꝝ ꝑ.c.i.dꝗe tꝑ.li vi.ubi tex.
loquit᷑ idiſtincte ⁊ qdð ibi no.¶ Mec ob. iſte tex. qꝛ
loquit᷑ reſpectu pene ĩponẽde que nõ peccãti ĩpoi ñ
dʒ: ut i. c. ij. de ↄſt.nõ aũt loquiĩ reſpectu naliditatis
actus. An autẽ poſſit quis abſolni per epiſtolã ab
excõmunicatione.uide glo.ij.q.iiij.c.qnãto.æ quid
de abſente glo.⁊ ibi nõ. per archi.xi. q.iij. in. c. cum
aliquis. G. ea. glo. ibi abſoluere debʒ poſt moꝛ
tem hoc intellige qñ in moꝛte appaꝛent ſigna contꝛi
tionis illius delicti pꝛo quo fuit excõicatus ar.in.c.
a nobis.ij. de ſen. excõ. ⁊ tbi glo.? nõ. glo.in.c. cnʒ
non ab homine. eo.ti. nã excõmunicatio non fertur
niſi pꝛopter contumaciaʒ: ut in.c.nemo.xi.q.iij. Et
in fi. glo. nõ. glo. ꝙ ſciens ſe excõmunicatum peꝛ fa
mam non poteſt allegare pꝛobabilem ignorantiam.
t in. c. ſlud. S. eodem.

J celebꝛat. Excõicatus mino

ri celebras nou eſt

irregularis:ſʒ peccat ⁊ poteſt eligere et ea
que ſunt iuriſditiõis exerce: ſʒ nõ eligi:et ſi ↄfert ſa
cramenta licet peccet iñ collatio tʒ ⁊ ſuũ habet effec
tum. h. d. æ hec decretalis eſt quo ad mãm ſuaz ſolẽ
nior ⁊ famoſior qualibet alia. nam ifinita iura ſunt
loquentia de excõicatõe maiori que ĩfert ab hoĩe ur
i.c.ſi quem de ſen.ex.ſed de miori q ifertur a iure:
nt ĩ.c.nuper de ſen.ex.ſunt iura pauciſſima ⸗z apte
non pꝛonidęẽtia ſicut.h.c. Et hec decre.põt ſic diui
di pꝰ tractat de ualiditate geſtorum circa ſpᷣualia 1
excõicatũ excõicatõe minori.ſo ibi ſi tamen tractat
de his qᷓ geꝛũtuꝛ ad ↄmodũ eius paſſine.ʒ tꝛactat

de geſtis ab eo actiue ĩ aliuʒ ſacramentando ibi pec

cat aũt. Altio quandã limitationẽ ſubmittit ibi dũ
modo. Equs ⁊c. Mõ.pꝰ ex tex.quod licet excõicatꝰ
maiori excõicatõe celebrando diuina efficiatur irre
gularis:qꝛ amplius ſine diſpenſatione diuina exer
cere non poteſt ut ĩ.c.i.de ſen.ex.li.vi.⁊ i.c.cũ eier
ni de ꝛe iudi eo.li.æ.xi.q.iij.ſi quis epiſcopus cũ ſe
quenti:iñ excõicatꝰ minori excõicatiõe non incuꝛꝛit
irregnlaritatem celebrando. Et eſt 20 drie: qꝛ excoõi
catio maioꝛ includit ſuſpenſionem oꝛdinum uñ cele

brando attentat officia ſibi interdicta:ſed excõicatõ

minor non indaucit ſuſpenſionẽ oꝛdinũ nel officij ſʒ
tm pꝛinat ꝑticipatione ſacramentoꝝ:ut in.c.a nobiſ
de ſen. excõ.⁊ ideo celebꝛãdo nõ attẽtat ſibi officinz
iteꝛdictũ:ſed qꝛ ꝑricipat ex ſacꝛamtis exeꝛcẽdo offmn
ideo peccat ſʒ nõ efficit᷑ irꝛegulaꝛis. ? ex his hẽs rõʒ
decidẽdi ĩ pricipio decꝛe.æ duas drias inteꝛ ex cxcõ
municationem maioꝛem æ? minoꝛem. quia excõmuni

catio maioꝛ pꝛiuat ꝑricipatiõe ſacramẽioꝝ ⁊z cõione

fideliũ z ſuſpẽdit ab oꝛdie:ſed excõicatio minoꝛ nõ
pꝛiuat cõione fideliũ ſʒ tin ꝑticipatiõe ſacrametoꝝ.
Seũda dꝛa reſpectu effectꝰ:quia excõicatus maiori
efficituꝛ irꝛegularis celebꝛando. ſecus in minoꝛi.
2˙ nõ. ꝙ ea que ſunt iuriſditionis actiue põt exercẽ
excõicatus minoꝛi.⁊ ratio eſt qꝛ actus inꝛiditiõalis
eſt quid extꝛiſecũ a ꝑticipatõe ſacr̃oꝝ qua ſola excõi
catꝰpꝛiuatꝰ eſt. ¶ ʒQ nõ. unũ effectũ excõicatiõis mi
noꝛis.nã reddit ipſũ excõicatũ ihabilẽ ad beneficiſ
conſequendum adeo ꝙ ipſa electio per quã iniciat
mr̃ionium ſpuale de eo facta nõ ualet. unde nt dicit
Inno.nec dignitatẽ nec aliquẽ clericatũ excõicatus

minoꝛi ↄſequi põt niſi priꝰ ipſũ peniteat æ abſoluat

ratio ðcidẽdi reddit᷑ ĩ la:qꝛ excõicatio minor ſuſpẽ
Qit a ꝑricipatione ſacramoꝝ: ſed ille qui eligit uel p
monet᷑ ad aliqð benetictũ pꝛincipaliter eligit nt exer
ceat ſe in ſacr̃is eccleſie:unde cũ ille ſit pꝛiuatꝰſacris
eligi nõ põt. Ex quo ifert᷑ ꝙ ꝓhibito exercitio ali
cuius actꝰ ꝓhibet᷑ one id ꝑ qð ꝑuenit᷑ ad illũ actuʒ
l.oꝛatio.ff.de ſpon.Cui aũt cõpetat facultas abſol
uendi ab hac excõicatione minoꝛi dic ur in. c. nuꝑ.
de ſen.excõ. ¶ Mõ.in. v. peccat ⁊c᷑. ꝙ duplex ẽ paꝛ
ticipiũ in ſacrametis.unũ eſt actiuũ iq;tũ quis ꝑiici
cipat ſuſcipiendo ea. aliud eſt paſſiuũ inq;tũ cõfert
alijs. nã excõicatiõe minori pꝛohibetur participatio

ſacramentoꝛum ad cõmoditatem ſuam non autem

inqu antum bec ſacramenta confert alijs. nel dic et

¶ Ve derleo nõ oꝛdi.mi.

mielius ꝙ potius ds agere q aliſs pfeꝛt ⁊ illud ẽ ꝓ
prie participiũ actinũ paſſiuũ ĩctũ ſibi ipi ↄferunt
7 26 6. nã Vus ſacraméti deſcẽdit a deo imediate iĩ
ipſum ſacramentũ: vnde licite quis ꝛecipit ſacramẽ
tũ ab excõicato minori:ſed ipſe peccat cõferẽdo.qꝛ
participat. Itẽ nõ. ꝙ cõicans excõicato ẽt ĩ ↄtẽpiũ
ſupꝑioris ⁊? ꝑtinacit᷑ nõ incurrit excõicationeʒ maio
2cʒ:ſed bn dʒ excõicari maiori ut in fi.an aũt peccet
mortaliter dic nt plene nota. in.c.ſacris quod me.
cã. ¶ In glo. iij. in fi. circa hanc mam capiendo ne
rioꝛes concluſiones ſcribentiũ h̊ et alibi ſciendũ eſt
ꝙ multiplex eſt ſuſpenſio a diuinis. nã quidã ſuſpẽ
ſi ſunt a dininis quo ad deũ tantum ut ſunt ↄſtitnti
in peccato moꝛtali: qꝛ peccato durãte non debẽt ſe ĩ
miſceꝛe ſacramẽtis participando. ut in. c. fi.ð coha.
cle. æ mu. ? iſti celebrãdo ſᷣm oẽs nõ efficiũtur irre
gulaꝛes qꝛ iuꝛe nõ cauet.ut in.c.is qui ꝗe ſen.ex.li.
vj. ꝛ ẽ:qꝛ diꝛecte nõ ẽ eis officiũ intdictum a inꝛe
licʒ peccãt participãdo. quidã ſunt ſuſpẽſi a deo 2
canone ut canon ſuſpẽdit quẽ ꝓpt᷑ peccatum ſuũ.
NQuidã ſunt ſuſpẽſi a deo ⁊ ab hõie ut qñ pꝛopteꝛ
peccatũ hõ ut index ſuſpẽdit quẽ ⁊ iſtius ſuſpenſio
nis duplex eſt effecius nel ſpẽs.nã quedã ẽ ſuſpẽſio
minoꝛ ⁊? qdã maioꝛ. ſuſpẽſio minoꝛ ẽ illa que pᷣuat
a paꝛticipatiõe ſacramẽtoꝝ tm ut eſt illa excõicatio
minoꝛ qꝗᷓ Shitur ex participio cnm excõicaro mino
ri. Idẽ eſſet ſi index excõicaret quẽ minori excõica
tiõe.ut in. c. engeltrudã.iij..iiij.licet illa non ſit in
nſu inquãtum feꝛt᷑ ab hõie. Suſpenſio maioꝛ ẽ an
inf̃dicir officiũ ſen exeꝛcitiũ oꝛdinũ ut qꝛ iudex ł ca
non ꝓpt᷑ peccatũ alicꝰ ſuſpẽdit eũ ab officio ſuo.
ſuſpẽſus minori ſine a canone ſiue ab homine non
incurrit irregulariratẽ celebꝛãdo peꝛ ꝛ2eʒ ſupradic
tam ⁊ põt eligeꝛe ⁊ exeꝛceꝛe ea que ſunt iuriſditiõis
ꝛ illa ſuſpẽſio ꝛefert᷑ ad participiũ ſacramẽtorũ.
e ſuſpeuſiõe vᷣo maiori.adneꝛte qꝛ quedã ſuſpẽ
ſio fit ꝓpteꝛ delictũ quedã ꝓpt᷑ defectũ qdaʒ pꝛopt᷑
infamiꝗ. Souſpenſus maiori pꝛopteꝛ delictum effici
tur irregularis celebꝛando quia exeꝛcet officinm ſi
bi inteꝛdictum: ⁊ iſte eſt caſus in dicto.c.i.de ſen.
excõica.li.vj.⁊ in dicto.c cum eterni nbi etiam peꝛ
Jo. an.? iſta eſt cõmunis opinio ⁊ uera concluſio:
licet quidam contra. ¶ Suſpenſus ueꝛ0 pꝛopteꝛ
defectum puta quia erat illegitimus nel quia pati
tur defectum in coꝛpoꝛe pꝛopteꝛ quem pꝛohibetur
pꝛomoneri iſte celebrando non efficitur irregula
ris: ſed peccatr quia non eſt directe ſibi inteꝛdicta
executio officij et iure non caneiur ꝙ talis efficiat
irregularis. (Suſpenlns ueꝛo pꝛopteꝛ infamiam
ſi directe a ſuperiore eſt ſibi inteꝛdicum officium
efficit irregnlaris celebꝛãdo ut in.d.c.i.ſed ſi nõ di
ꝛecte ut quia in inꝛe nõ dicit᷑ quod notorie crimino
ſi nõ debẽt celebrare ꝓpt infamiã ⁊? ſcãdalũ quod
oritur in populo ⁊ iſte ſic celebꝛando non incunꝛit
irregularitatem. qꝛ directe non eſt ſuſpenſus a iure
nel ab bomine:ſed eſt quedam probibitio propteꝛ
ſcandalum enitandum. ¶Ex bis infertur ad que
ſionem nunanid notorius fornicator celebrando
efficiatuꝛ irregularis. Inno. tenet hic ꝙ non/ idem
in. c. ſicut de coha.cle.?⁊ mu.⁊ ĩ.c.tanta.j.de exceſſ.

prela ſed hoſti. ? Jo. an. contra ut nota. in. c. cum
eterni ⁊.c.i.prealegato:unde tota difficultas conſi
ſtit in nidendo an notorins fornicator ſit directe
ſuſpenſus ab homine nel a canone in penam an ſit
illa ſuſpenſio indirecte ut quia alij probibentur an

dire ab eo diuina ut facilius reſipiſcat ⁊? circa iſtum

articulum dic plene ut dico in.c. neſtra de cohabi.
cle. æ muli. ubi propria materia. ¶ Ex predictis in
fertur ad queſtionem nunquid conſtitutus in pecca
to poſſit elegi in prelatum.? uidetur quod non: qa
in eo ſubeſt ratio littere ſicut in excommunicato mi
nori.nam eſt priuatus participio ſacramentorum
quo ad ſe ut in. c.fi.de coha.cle.? muli.⁊ ita nidet᷑
concludere Inno. hic licet in contrarium facit tex.
cum glo. in. c. ſicut de inreiurando ⁊æ in.c. archidia
conum. xxxv. di. æ ſatis puto poſſe diſtingui inrer
peccatum grane ⁊ lenue ut primo caſu impediatur
ſecundo non. nam inuolutus in peccato minori ſeu
leui de facili ſurgit.non ſic eſt in excommunicato
minori excommunicatione: quiatillud eſt uinculum
contrarium ab eccleſia æ requiritur abſolurio. In
glo. in. V. inriſditionem ibi tam ab officio quam a
iuriſditione uli ergo iſta glo quod ſuſpenſus ab of
ficio non ſit ſuſpenſus a iuriſditione quaſi iuriſditõ
ſit quid ſeperatuʒ ab officio ar. in. c. mſmiſſã ð elec.
ſʒ Srium cõit᷑ renerur in.c.cũ dileciꝰ de ↄſue.hʒ eni
inriſditio ↄnexitatẽ cũ officio pꝰ collationẽ ordinis
Vñ ſuſpẽſus ab officio intelligitur ſuſpẽſ ab oĩ iuriſ
ditione.nam illa opetit rõe officij ? de h dic plene
ut nõ. in. d. c. cum dilectus. In glo. i. v. ciet ibi
ſʒ nõ credo ⁊ hãc opi teneas.ni ignorãtia eligetiuʒ
non dʒ; prodeẽ excõicato facit qð nõ.i.d c.cũ dilec
tus. Et in fi. gl. Sriũ cõiter tenet᷑ ̊ ⁊ i.d.c.cũ ĩ ↄct.
Iʒ enĩ eligẽdo ſciẽt talẽ excoicatũ peccẽt nõ m incur
rũt penam illius.c. hʒ eni locũ illa pena ĩ calibꝰ tan
tũ ibi expᷣſſis.de quo plene ꝑ Jo. an.i rla. odia de
re.iur.li.vVj. in mercur In glo. i. V. dũmodo ĩ fi:
7 iſte ultimns intellectus plꝰ mibi placer. nã primꝰ ẽ
nimis rigidus cũ regł'r criminoſꝰ nõ ſit ſuſpeſus a
collatione ſacramẽtoꝝ ut in. c.fi. de coha.cle.æ mu.
nec alij ꝓhibẽtur reciꝑe ſacramẽta a criminof ut ĩ

c. uẽa de coha. cle. æ mulie. ubi ponimr caſus ſpalii

tene menti.

¶ He clerico non ordinato miniſirante. Kica.

Saora uiſum eſt de ordiatis celebrãtibꝰ pꝰ offi
ciũ int᷑dictuʒ ↄpetẽti ordie nũc ſubnectit᷑ de non or
dinatis miniſtꝛãtibus oꝛdie non collato.

j BHiene eſt et ſic ſũ
J quis * mo. Cleꝛicus mini
ſtrans in ꝑtinẽtibus ad ordinẽ quẽ
non hʒ deponendus ẽ et aplius nõ
ordinandus. h. d. Caſus æ ceta
¶ Hõ p ꝙ non ordinatus temez exercẽs offieiũ
ſpectans ad ordinem quẽ ñ hʒ ẽ deponendꝰ. dic ẽt
quod tenetuꝛ pena falſi ſiẽ non habens dignitatem
2 ſimular ſe hr̃e ilã ⁊ utit᷑ illiſ inſignijſ ut ĩ.l.eos.ſff.
de fal. qð facit z eos qͥ i ꝛemotiſ ꝑtibus neniẽtes ð

Einer

onpronnove
palalinbio hoe
nio ſc bů coſllani
r eni mntuns heli
i miy mlec licd
liier aii dgnian
Ghre ſe ine b
ltto tiin rciei Nino
Hiſne inbifois ni dih
ſEede ogncrin
Nhean iand
NA Brlihen dele
wii ra ci no ſcelerd
lueſoni:n no in c.cl
ſe dſpelare ci no oꝛdin⸗
ſbioffn Yn in c dlen
nuith al iib lys
ſrrc̃ o mimo mmnff
ſhi gm gahett
Nlng ceronun pnn nntlig
e tnſulchtoni m⸗
hnnd cLedrns dehe i

nnimicr Gelinil
gobiecl ilhelnine

bent cie benici die⸗
lurereſs in di
oſ e apreſitg niſt 4
he hubebz lſgo inais .

itinerdin,,„
eui ronf onan,

lſiatn rnlo poſ
nine gn nrn

dan
n
4
ſnan dG
nonn
e . fone la⸗
ni genpem ſtudij De derj
lalin 1i drob nn dijs dicũt ſe 0 clerico n
6eſn li ſe 60
o⸗ ſolee hnn 1 k. Sed op. eſſe doc.ubi 15 or
nehlurh ke d c. ubi no ſũt tent
hunn ſac k ſar
anid precicee icit epi ũ qñ i acon?. S ex clericꝰdi
conſt lcrs epiſtolã i ſolẽni app o. f. ic dici .
mnenid unngi 4 ceret miſſa ã nel nõ di ni ap fm hoſt. gic i t ldaci⸗
pe . eret miſſa: ſecꝰ 6 dia paratũ nõ .dic iſtũ acit ꝓb
ſen nrnod e par :ꝛſecꝰ aũt qñ con?enã nõ ſubdi d abile d
inen loc none atu dicer it qñ ſi nãgeliũ abdiacon? e collatõ ubiũ 2
&e Anentorhdon itendit lr̃a dũ er de ui. ? h eplam ad olẽni ap obabilit a mi. ¶ N eʒ eoꝛu oↄfeni nbi
K Anla fum ligit leaʒ tri dicit abijci⸗ o. cle faci debe ſ dubitagur an 5. Bic reg m. facit
gintonm uce⸗ ligit Eaʒ trip icit᷑. pꝰ ijciat de ec ſtio cit. c at ↄferri i atur an bic regula q nõ.
re Aionn 4 pcede cit. p e ecclel tio r. „7 2 faci erti inte ſact̃ m q8 .Z O.1
röurnd eg. nte moniti ꝙ põt abi cleſia zc qro qd ſ. it.l. fi. E. rueni m quo ubicũ
01 4 ꝙ pote . nitione. 2* t abijci c. hoſti. i. unz 27 1 .. de h it deber 5 de n, 95
n acc . rit deponi 2 ρ ꝑ excõicati intel ſ. illa fui ere. inſti ad ca eceſſitat.
ddni intellect? oni. ar. i poterit pꝛi icatiõʒ pꝛi acto i it maxima i i. nbi ille i wtelam .
i t plꝰ mihi .in. C. i. 7. i pꝛiuari bñ Paa?29 gnoranti xima i iille ↄferri.
no an ana. ꝙ nunꝙ; mihi pl Lel. 7. i, „ i bñficio.5 .ff. pro ntia é gnoꝛanti ignorab i.
na n ieoan P chz ampli 3 Ppft id j. ti. i. i lo.5 Ai ſocio nalch anſſin, ſi at nomé
Phetonnde mpliꝰ oꝛdi id qð ſequit iſte ulti ltio nõ 2 qd nõ.i punibili ic hᷣ cãn i 16
honſe cſ Cand inon oꝛdinari 5 ſequit᷑ in Ir ltimus iri n0. n6. in ilis an i ho.
4 . ri. ? in Ĩa dũ di diſpẽſatiõ quod ordi .c. ab 2cor. tex. c
7orir, Uina Ss. on Se⸗ conn in raꝛe i ordie ſi re nõ .
—– ips: ſed in bñ pꝛomoueĩ lebrãs 4 miſſaz ce glo.ij. in fi Ja ſun. gie ſic ſuſ 5 poreſt ſi
buntzaſp nh iſio, ſc n ei poterit ? daconati een dotiũ P. e tzin nno. in. c nel lrao lks⸗
go goc ſ Canm 4 tex. penã e i cõſultati cũ eo diſpẽ uſpendit zdixi iſtuz ñ ppelli el non ẽ Eſarie. 4 J —
34 ſſſen, r. penã exercẽti tationi iſpẽſari it ad t ante aduè opelli E2pο CS —
inſi ſſoebef iz e aafeltle ſoectd i. caſus ⁊c ri. Cois di noſtrã aduẽtũ ad fuãdã cõ s alle. 1
in fſnſſide⸗ epʒʒ diſpẽ aliq di ignitatẽ até quã no n ubi di er d Jetridunʒ ar. i no
N et. diſpẽſe ignitatẽ tatẽ c quã nõ h . otum caſti cunt oc.in.c. 3 ar. in L
— ovec . nit 2 are poſſt. . tateé habi — onſequi ĩ 3 g aſtitatij quod o d c. cum oli .c. ad . —
1adn rs i nõ oꝛdis e circa bij itã ui imo are an is. nam ſi rdo ſe olim d . —
chedd icn gon ſoẽſ. ꝛdiatꝰ = dicit ca bñficiũ ci Seend din c.iñ te pub m ſi ex acer hab e cle.
onclignerſcdi cinis ſpẽſaꝛe in bñ icit J ciũ cũ e ũdo nõ i. fortiu ertatem preſſe n et annert;
Bmndicm ic h ii. d bñficijs. nã nno. ꝙ epeo 0 qui mini din s non noto on po exuz
airdeoffe Gindt 7 e cle. pu . .nã diſpèé P epo Iſi miniſtr. , em:ſed poteſt taci continenti teſt ſe 13
1 ed in. H. bq ng. in d pẽſar cũ q̃ſi ſemꝑ li E ri. A glo. i. q. i tacite ſuſci entie. obli
lens iepge vV. hãc mã uel. 2 i t cũ homici P licʒ di .Aꝛchp. i o.i. q.i. pueri nſcipi ut. xx. q.i
e 1go ſ lt hic 2 G mãm in fi 2in. c. ſtud micida: gn pube r. ibi pẽ hu⸗ neri tene endo ſa n.t⸗
itenens ignorii, G 7 Hull.i ſ. l. n. glo leat. 1. di 3. ec. ertate uu! ug. tene t doli ca crum or
tnets ſigginn ihin xviij. nã cũ pe. ti. d .⁊ bãc opi.ſe⸗ In clericali t tener 1quod paccʒ
uo hi ,i0 luſpéſi cũ nõ di de legat opi. ſequit gl. eti 17 tuan E clericatũ ant ill obliga
nſtn cd d ig ain peſionẽ: iſpeſer cũ o. F. nũ equit hoſti tiam cred c tenetu atu 79 e adnenit
ü mißtig lij ſe diſpẽ e: ut nõ. in cũ oꝛdi c ondedũ.i. i. opi edo fuiſſe r conti audere pri nieéte
n to/taN . e diſpẽſare cũ in. g rtia g n ondedũ.i. v pi. appr e den nere ali. priuilegi
oiami et ni ſibi offn re cũ nõ .clerici. S. ti miniſtra V. gari i obo. nente J. ias ſe⸗ egio
kr prur. offn 1n0 02 . .B. I. ate ri in alij quan nno ¶uS et
lenen edece SH er aie ſe dous ur nd, oor ganagef
i krod are cũ nõ i quibꝰep e tẽ i uſu pub amen in nota nno. i x po
— ligi s aina erg odrnngtari ret ſa ſtennen Pabage n oeſrnt gere
fnnne deer iacannen daneonn en gog diſpe en db. ab di tinere der oncnuan enan⸗ cum ne
Crürine⸗ rſoched iſpẽſet cir. tn ꝓur i let circa b põt in nuexun citur ꝗ eſt renuci undi et i
glge 4 ca ſuſ⸗ intelligit eneficiũ tel def⸗ n qꝛ ill uod oꝛd cisre ei a& igno
uint dinatꝰ cel uſceptionẽ git iſte ũ 2 ut nõ efectus ud ner o hab ei qð neſci
Gec⸗ A... Qinari ebrans né mai tex. no 20 etatis um ſi ali et uo neſcit .
Delanminalininftti dinari. ut. 5 debet abij iox oꝛdinũ n autẽ i nod griger err kei lud non im. otinẽti
um 2 cir. nlatiue: .C. nõ abii nunc prelbi .duo nidend ne ordini entie taci
libeutang beneficiũ :qꝛ diſpẽ abijcit: vñ i or mit iteratu a ſu inis ſacri. 5N
b imeex iciũ. Iiẽ iſpeſabit ci vñ itelli inpfdbus aaginenn unt nunqui acri. hn
nõ eſt i pꝛeſſis: ut in Nté eps no circa di 4 near col sD ordinib teꝛius ſa. quid ten S
lne ninihme n. quẽ iuꝛe expꝛeſſe t in. d. c. cũ nõ diſpei acona collatio nibus nõ f acri ordi eat colla
uẽ habeb pꝛeſſus niſi c.cũ dilectꝰ elat niſi cerdoti oꝛdini rcepti orginis pri
iſi ci ect?. Sʒ i 1 ca tio. ad pri nis epi tis ¶¶ S inis pri
Lonlmßltſiß off Se derleo alijs ſecus iciũ 2 ordi us ordie net collati communi on pꝛcced d te
ini iui ne ¶ Be clerico eſt . inem miei ʒ ut ĩ litte o licet no iter tenetu ente ſa
Aemon oolu⸗ Cenn per ſaltum ſelus eecſena ge t f n debeat reun glo
on lolub. . Duia imerch m pꝛomoto Hi vta nen Sen non danr hnt fm Dng en talem
= 2 n& . Ee . 1 A 4 . . 61% 6
ig geckaſi 6 onetuneerſte miſtrã — minofes ord pri
. 5 . 4 . ⸗ 2 - . 1 11 . ,IR .
w aica i incipit loli ma Riepi poſt Bicz iterdũ pᷣpoſter arti. v. 7 Gno Kacd 1 P q pᷣuſ D i.: an iu de
gnahistialll, .- icitudo 2 ibi plene habeĩ pcedeiẽ ſequit cꝛoꝝ oꝛdi reuit concl quarto ſe eat mõeſ õdĩ 6
Genmlki ifl i optime glo ljicri k. roa fatipe,Ab udit no ſenenriszi ies
a baint Beli quod alrerg :qi poſteta mioꝛes pꝛiꝰ de necclſnaae ie
mimnd,h, de ſubdi ttere. Qui igno teſtne in poteſias “ dur aiſine babear r aſe
en c e ſubdiaco ler per ran po acꝛorum inoꝝ oꝛdi te 2 ana nõ ignat
iz hedan li Psrde⸗ in ciae atn fit preſb r ſalium S dmiug. Nem non mainelt ſcparar reqrit
—æꝗÄ gn⸗ Sis diniſi 5t ſecũ i conũ oꝛ Ner poſt tn ? rati itur in ſu eſt dubin rata a
i nhale oꝛdinũ rk⸗ ibi ieſtcnarto ? poſtea none itroduer⸗ Jrẽ H ſicut Kuſße inkerio⸗
lumlns . Trnigei iuir, aene ai rie glo. v renn t eut i. c. de bis, perioꝝ e in intel
Seanndo n ienea ictatolran . ge arergos Mailend alzia .
6. aſſe cit. c. ſollici cas di. nij . os qs eti ꝛdinig ep net᷑ cõi .Qi.
ertio b .ſollicitud i. nã ppo qo etiam tei epali iter cõ
0 do. . poſteratio i tene alls. odi tra
nolom vioꝛ ebene⸗ ereennions clarone wai enge
1. c. loquir tionẽ.nõ cordtunniz non o. lij
5 iprcfiose nr. rendre ordn ſi,alrein; Laige:
cicg iecp n inis ealie n gl. qr i
Z. l. 3 il
t P non acgeg lis non an
qui n6

¶ De eo qui furtie. oꝛ. .

põt epalẽ oꝛdinẽ: I̊ caracteꝛ bñ i rimir ex colſlatiõe
oꝛdis epalis ſine ſaceꝛdotio. 7 glo. qᷓꝛo ꝗqit᷑ oꝛ
dinabit᷑ ille qui ignorat an fuerit ꝓmotus in diaco
natu. So. oꝛdiabit᷑ cũ illa ꝓteſtatiõe ſi nõ es oꝛdi
natus te oꝛdino ⁊c. ꝓut fit in illo de quo ignoꝛat
an fuerit baptiʒatus: ut. nõ.in. c.ij. de bap.

¶ Me eo qui furtine oꝛdines ꝛecepit. Heica.

nteꝛdũ qͥs oꝛdiat̃ ppoſteꝛe ⁊ ꝑ ſaltũ et de his
q̊ uiſũ ẽ:qñʒ vo qͥs ꝛecepit oꝛdinẽ furtiue.i.ſine oꝛ
dinatiõe ⁊ licẽtia ſuꝑioris.⁊ ſine exaĩatione:ut quia
ingerit ſe cũ multitudie oꝛdinãdoꝝ ignoꝛãte oꝛdina
toꝛe æ de h̊ nũc nidẽdũ ẽ:ad mãʒ facit.c.ſalomitane
.lxiij. di. 2. xx.q.ij. lugdunẽſis. Abbas.
Enien 8. Qui furtiue ꝛecipit oꝛdi
nem:ſi S h̊ facietes lata
erat excõicatio ſine diſpẽſatiõe pape in ſic
ſuſcepto miniſtrare nel ad ſupioꝛẽ aſcẽde
ꝛe ũñ põt:ſed ſi excõicatio lara non eꝛat eps ⁊ abbas
poteꝛunt diſpẽſare. ̊. d. cum duobus ſequẽtibus.
prima ꝑs narrat factũ fa ibi uñ ponitur ꝛeſponſio
diſtinguẽs. æ fa ſubdiuidit. ttia ibi ſi vo. caſus ⁊c̃.
5. p ꝙ furtine ? clãdeſtine oꝛdinatus ſiñ exa
minatiõe ⁊ cõſenſu ſuꝑioris ꝛecipit ueꝝ oꝛdinẽ: ſed
nõ hʒ executionẽ illius oꝛdinis niſi ex diſpẽſatione.
Secũdo nõ ar. ꝙ archidiacon uel inferio⸗ platns
põt excõicationẽ ꝓmulgaꝛe ⁊ hẽt iuriſditionẽ: ð q
iñ dicendũ ur nõ in c. aꝛchidiaconus de offi.archi.
2 in.c. enm ab eccliaꝝ de offi. oꝛdin. ¶ Hõ. reio
ar. ꝙ appellatiõe pꝛelatoꝝ ↄtinet̃᷑ archidiaconus ut
patet ibi pꝛelatoꝝ ⁊c. ſed põt dici ꝙ papa h̊ h ideo
expꝛeſſit ad maiorẽ mentis coreggt Ao. anaeto
ꝙ ſi incidit in irregularitatem miniſtrans pꝛimo in
teꝛdictũ:ita ſuſcipiens oꝛdinem in excõicatiõe.⁊ iſta
eſt 25 quare cũ oꝛdinato poſt ſniaʒ excõicotiõis ſolꝰ
papa diſpẽſat. ꝓ h.c.cũ illoꝝ de ſen.ex. Itẽ nõ. ꝙ
licet ingꝛeſſus ꝛeligiõis non tollat Zcium ⁊ irregula
ritaeem ex pꝛoprio delicto pꝛeber i ſaciliteien diſ
penſandi de quo de apoſta.c.ij Atẽ nõ. caſum in
quo ꝑmittit̃ epiſcopo diſpẽſatio æ cõclude ꝙ aut
ercõicatio non eꝛat lata et tunc eps põt diſ penſare
iure ſuo cũ illo furtiue oꝛdinato. ſi neꝛo excõicatio
eꝛat lata ⁊ tunc ſi intrat ꝛeligionem põt eps ẽt iure
ſuo diſpẽſare:ſi vo ꝛemanet in ſeculo ⁊ iunc ut pꝛo
monear ad maioꝛc oꝛdinẽ ꝛecepto ſolus papa diſpẽ
ſat. Idem ſm Jo. an. in oꝛdine furtine ꝛecepto. ſʒ
in alijs prius habitis poterit eps diſpẽſaꝛe ⁊ boc
facit iſte tex.in fi.iũcto.c.ſe. In glo. ij. in fi. con
clude melins ꝙ de iure cõi archidiaconꝰ excõicaꝛe
nõ põt nec fundat intentionem ſuam niſi ĩ duobns
qᷓ nõ. in. c. ad bec.in. S. in quadã de offi. archi. In
alijs Vo ſi quid pᷣcipit archidiaconus h facit de in
re ſpãli ⁊ cõiteꝛ officiũ archidiaconi conſiſtit in con
ſuetudine ad hoc qð nõ. in. c.ij. J.ti. ꝓxi. Excõmu
nicare vo nemo põr niſi ſit index eccleſiaſticus et
pẽat ſubditos ad h.c.i. de ſen. excõ. li. vi.facit ad h
c. archidiaconus de offi. archi. ¶ In gl. in. v. diſ
penſes in fi. opi. glo. nider magis cõis ⁊ plus mihi
placet ut tunc ſolns papa diſpẽſet qñ excõica erat

ꝓ nulgata ĩ Zfacienteʒ qꝛ tunc iſte ordinatus ẽ irre
gularis: ⁊ intellige qð fuit excõicatio per alia uerba
qᷓ; recitetuꝛ in tex. ſecus puto ubi fuiſſy facta ꝓbibi

tio ſimołr ſub pena excõis qꝛ tẽ ceſſat irregularitaſ.

.

¶ In glo. fi. ibi non tuo iure æc. unſt g glo. ꝙ etiã

cum intrante religionẽ nõ poſſit eps diſpenſare cuʒ
recipiente ordinem furtie ubi excõicatio lara fuit ta
mẽ uf tex. innuere oppoſitum:ſʒ ꝓdẽo glo. faẽ rex. ĩ
c.fi. j. eo. ꝓpe.fi. Nec ob.c.ij.de apoſta. dicit eniʒ
ꝙ ingreſſus religionis non tollit defẽm ꝓueniẽtem
ex ꝓprio delicto ſʒ tribuit facilitatem diſpenſandi
2 ita loquitur bic.ſi enim non iutraꝛei religioneʒ pa

pa non diſpenſaret cum iſto ʒ poſſet. ⁊c̃.

Summatuz E
Bm. h. lator. . Proxrtmo

prima ps narat factum. cui fo Bundendo
diſtingnir ibi qꝛ nero. Caſus ⁊c̃. S primo oð
quatuor minores ordines licite pnt eidem eadẽ die
conferri ſʒ ſubdiaconatus una cum minoribus or
dinibus eodem die conferri non dqʒ ðᷣ quo in. c. iij.
5̊ů de tẽp. or. An ãt accolitatus ⁊ diaconatus poſſit
conferri eodem die?z breuiter dic ꝙ non q regula
riter ſuſ ceptio plurium ordinum eodem die fieri ñ
poteſt: fallit ramen in qnaiuor minoribus: ut in. d
c. iij. z. C. dilectus ⁊.c.litteras.eo.ti. ¶ Vlrimo nõ.
caſumin quo abbas poreſt diſpenſare ⁊ regulariteꝛ
Fm Inno. ? hoſti. ? ẽ cõis opi.ꝙ abbas uel alius
prelatns inferior nunquam diſpenſat niſi ĩ caſibus
iure expᷣſſis quia grauiora ſũt reſernata epis ad hᷣ
cle. i. de puil. x. c. at ſi cleri. in S. de adulter. de iudi.

nubi plene dico ⁊. c. cum cx eo.de elect.li.vj.? B ddic

mm tene perpetuo menti quia eſt ſingnlare. ¶ In
glo.in fi. quidam tenent oppoſitum:ſed dic ut nõ
in. c. i. de temp. or. ubi ponuntur opi. propter dit
ficultarem opinionum facta fuit hic mentio de con
ſuetudine loci unde ad hoc ẽ iſte tex. nõbilis q; pbi
ſubeſt ↄſuerndo loci licire poſſũr qᷓnor minores or
dines oferri. nã ↄſuerudo ĩterptatr᷑ l.nt in. c. oum di
lectus de conſue. 2 i.l.ſi de ĩterpreiatione.ff.ð legi.

notuit Summatum eſt. 5. c. pꝛi

mo. Comunnis diniſio
ſecunda ibi ↄſultationi. Caſꝰ zc. ¶ WMõ.
primo ꝙ clerienſ nunius diocef põt accedere ad epᷣʒ
alterius dioceſim ⁊ ab eo ordines recipere:ſed h̊ in
tellige obtenta prins licentia ab epo proprio.al or
dinari non põt ab alieno epo ? ordinams ⁊2 ordi
nator p unirentur: ut in c.i.⁊.ij.⁊ fi.de temp.or.li.
Vj ¶ Secun lo nota ep̃m poſſe adiunare diſpoſiti
onem canonis per appoſiriouem pene unde ſi canõ
aliqnid prohiber penam non apponendo põt epᷣs
per ſtatutum ſuum penam apponere:quia tunc non
derogat ſed adinuat diſpõem canonis. pro HB. c. ut
aĩarum de ↄſti. li.vj. ⁊ nõ. plene Jo. an. i.c.fi. de of
fi. archipꝛeſ. uide glo.in.c.ne ꝛomani de electio.
ertio nõ. ꝙ licet duo oꝛdines ſimul confeni
non pñt collatio tñ tenet ſed executio inteꝛdicit᷑:nõ
eꝛgo impedit impꝛeſſionem caracteris ſimultatio ſic
nec furtiua receptio nec pꝛepoſteratio.ſed omnib?
bis caſibus imp editur: ut ſupꝛa titulo pꝛoxime

mn ſyobri iubi

ne ierſiſarendn
ail ſui n⸗
no ſt luertos ſe ip
ennunmniſ ſffein p⸗
Jn nen he zb⸗
uincldoze
ut ho ou cnl ·
Oſiri wropponi abale
oti tioir int ſurni ann
o geeln pi oi in
elei mi inii In
ſgli Kooiroudli didt
Otoſeca dene Pone
gamre o ſter os añ
lerhabenntp höſio n i
1 if.g. dij in. mia. An
ibneo. ric luis pord
lenas i ffcilinu eſlro⸗
til j ne cllt us
nuc iſeon uũ r opni
llclud epboſti i c ie
nliniſimii zinsin
br ihllontü de od i
Lere ndi tmideſce Niagr

(Naufin Nahton

On ſimizuuns

l Moſre ſvbiſet en
lſy ck gerei le

mriyſiblioy nir ſi
y, .
Wbriwy. t

ueni

ebmnizer
8. pars biſe
e ee biſe
unkümimn
ncſſoſti⸗ lißen

dinen ieing
untrigong,
5Wera.
dr. Oummmi
nann Nieen
ife Zncdende
enVonod
leir recn enec
unn umn minoribos or
rinonchvo nc ii.
ms ? Cgoluns oſit
rdeorenev
inn cocende ſeni
migoribusrr in.
twi. (Utno .
hocwe trrten
Wes d dis
Apeſnnſi Ctdes
1ſürteſananche ud
in Ngeadoler deſcci,
reo decea.. eh d

gninc ſrine W

poſinmiſalde /
nur oper owprr df
Githiememio de con
ſrter nöbſis dbi
ſirinor ninoleset
rilmntt
anidlenid ⸗

„Oemmamm uthi
no. Komms gnin
lenoni ⸗
ſoeef po⸗ rlnt /

ordnnes mmi n

2

”õ õ

¶ De cxceſti. pla.

c. i. ¶ Mõ. ꝙ recipiens oꝛdinẽ in excõicatone nõᷣ
põt miſtꝛare ĩ oꝛdie ſic ſuſcepto ẽt de licentia epi.
facit iſte tex. ꝙ ẽt cũ itrãte religionẽ n poſſit eps di
ſpenſare.nã hic mãdat᷑ ut faciat de licẽtia pape ipe
eꝛgo de iuꝛe ſuo nõ põt. ¶ In glo. in. v. miſtrante
ibi qaꝛ ſũiam excõicationis.ex h̊ ſoluit Zriũ quod
poſſet foꝛmari de.c.as de tẽp.oꝛ.ubi d‚ recipiens
ſimul duos oꝛdies ſacꝛos ſuſpẽdit᷑ rin ab executiõe
ultimi oꝛdinis ſic fuꝛtiue recepri ⁊? hͥ ſuſpendit᷑ ab oĩ
bus oꝛdinibꝰ. nã hic loquit᷑ qñ excõicatio pceſſit et
lic iſte eſt effectꝰiꝛregularis.ſj̊ nbi excõicatio nõ pꝛe
ceſſit hʒ locũ Zriũ. n glo. fi. ibi cũ de ſuſceptis
oꝛdinidꝰ itellige h̊ fm hoſti.quo ad oꝛdies furtiue
ſuſceptos.nã ipſiꝰ ſuſceptis põt epᷣs ſuo iure diſpen
ſaꝛe niſi pceſſiſſet excõicatio:ur. 5.c. ꝓx. ¶ E glo.
queꝛit᷑ quidã fuit habitꝰ ꝓ ſacẽdote nũc opponit ꝙᷓ
nõ ſit ſacerdos iſte ñ põt alit᷑ ꝓbaꝛe ſe eſſe ſacerdo
tem nunquid ſufficiat ꝓbaꝛe illã cõmunè reputatiõʒ
Jnno. refert hic duas opi.quidã eniʒ dicũt ꝙ ſic:
ut in. c. illud ð pᷣſũp. eoꝝ. ꝗᷓ ibi nõ. Alij vo dicũt
aut epᷣs mouet qõnẽ ⁊ tũc iſte dʒ ꝓbare ſe fuiſſe
oꝛdiatũ.aut opponit᷑ ab alio z tũc ꝓcedit alia opi.
boſti. diſtinguit int᷑ factũ antiquũ ⁊ recens:ut in an
tiquo.ꝓcedat pꝛia opi.æ in recenti ꝓcedit ſcdᷣa:ſed
pot dici ꝓut ĩ ſimili.nõ. Inno.in. c.uenies.de uer.
ſig.li.vi.ubi notabilit dicit ꝙ ſi mouet᷑ qõ ð qlitate
etrinſeca iheꝛente ꝑſone pura ꝙ talis non ſit noõriul
ꝙ aut ẽ qõ ĩter alios ⁊ tũc ſufficit ꝓbare ꝙ ille cõi
ier habebat᷑ ꝓ nõrio ar.iĩ.l.barbariꝰ.ff. de offi. pre.
2. iij.q.vij.in.ꝗ.tria. Aut ẽ qõ cũ ipſo noraꝛio uel
pᷣſoyteꝛo.⁊ tũc ſatis põt diſtingui iter antiquũ er re
cens.nã difſicillimũ eſſet oꝛdinato iam ſunt.xl.anni
elapſi qui forte ꝑdidit lr̃as oꝛdinationis ſue ꝓbare
neceſſe fuiſſe oꝛdinatũ z optime faciũt nõ.iĩ ſimili in
Palle.c.illud.= ꝑ hoſti.ĩ.c. ĩter q̃tiuoꝛ ðᷣ cle. ꝑegꝛi.et
generalit᷑ an pſumat᷑ qᷓitas ĩtriſeca nel extriſeca nõ.
bar.in.l.ſciendũ de.v.ob.aliquid ꝑ Jo.an.in.c.ſit
de re iudi. ubi poſuit aliqua dicta Inno. bic.

¶ De exceſſibus pꝛelatoꝛum. ſKica.

¶ Sapꝛa niſum ð uarijs delictis ſubditoꝝ: ſʒ ne
pᷣlati ſuꝑbirẽt ſubijcit de exceſ.pᷣla. uel alirer ⁊ meliꝰ
Sapꝛa uiſuʒ eſt generalit de narijs exceſſibꝰ tã pla
toꝝ qᷓ; ſubditoꝝ.nũc ſubijcit rubꝛicã ſpᷣaleʒ de deli
cuis ſpſoꝝ pꝛelatoꝝ.
D onet pꝛelatos
Er uenit. abſtinere a graua
minibus ſubditoꝝ ⁊ aliqua enume
rat gemitã pena iponit ↄfacictibꝰ
ſcdᷣa pars ibi ſcituri. Caſus ⁊c̃.
ö. pꝰ. ex tex. ꝙ Pſbyteri tractãdi ſunt per epʒʒ
nt filij nõ autẽ ut naſalli. nqᷓ 2 ipſi plbyteri ſunt lʒ
bono publico habeant illã pᷣeminentiã. nide bo.tex.
in. c. eſto ſubiectꝰ.xcv.di.vñ dicit canon ꝙ eps in
quolibet loco ſedẽs ſtare pꝛeſbyterũ coꝛã ſe non pa
tiat: ut in. c. eps ea.di 2 in. c.ſeq.ubi dꝛ ꝙ i loco pu
blico debet epiſcopus ſedere in ſublimioꝛi loco ſed
in camera dʒ ſe reputare colegam ſaceꝛdotum.i.pa
rem ſacerdoti. U ſerund regulam quod epiſ

.*

copi non poſſunt aliquam exactionem. exercere in .
cleꝛicos niſi ꝛepeꝛiatuꝛ iure uel conſuetudine permii/
la. x. q.iij.quia cognonimus.xviij.q.ij.ſeꝛuirium et
in. c.cum apoſtolus de cenſi.et multas exrorſionum
ſpecies nide in clemen.i.eo.ti.et concor tex.in.c.ad
ueꝛſus de immu.eccle. ubi exemplum de phaꝛaone.
Seen nota quod pena imponituꝛ ad duos effec
tus ſilicet ut delinquentes puniantur. et ni ceteri me
tum habeant concor.c.i.5. de maledi. ¶ In glo. in
v. capituli in fi. nult ergo hec glo. epiſcopum non
poſſe aliquem excõmunicaꝛe nec ſuſpendere ſine cõ
ſenſu capituli.docto.dicunt hic quod in excommu
nicatione nihil hic dicitur de conſenſu capituli.
Item in ſuſpenſione dicunt tex. debere intelligi quã
do epiſcopus nellet ſuſpendere eccleſiam nel preſby
terum in perpemum uel ad longum tẽpus. nel quã
do clerici ſunt ſubiecti capitulo ex conſuetudine iuſ
ta nõ.in. c. irrefꝛagibili. S. exceſſus de offi.oꝛdi.uel
quãdo omnia communia ſunt epiſcopo ⁊ capitulo.
alias autem epiſcopus ſolus poteſt ſuſpendere æ ex
communicare et ita ſeruatur de conſuerudine. Ego
ſatis cꝛederem in hoc diſtiguendum quod in caſibꝰ
predictis ꝛequiꝛatur conſenſuſ capituli qꝛ in arduis
explicandis per epiſcopum requiriiuꝛ conſenſus ca
pituli iuxta nõ. per Inno. in. c. nouit de bis que fi.
a prela.et quod nõ.in clemen.ij. de re. eccle. nõ ali.
qꝛ epiſcopus de iure communi etiam canſam alicn
ius non debet ſine conſenſu capituli audiꝛe ut in.c.
nouit et in. c.quãto de his que fi.a pꝛela.et in hoc
caſu poſſet procedere Hi. gl. ſed hodle epiſcopi pᷣſ
cripſerunt iuriſditionalia S capitula et ualet talis
Znnnavd er preſcriptio ut ĩ. c.iij. de conſue.li. vi.
n quibuſdã tamen non nalet conſuetudo: ut nõ.
in. d.cle.ij.et ĩ.c.paſtoꝛalis de dona. S. CIn glo⸗
in v. iudiciario ibi ſi legitima admonirio fiat dic
quod etiam deber ſeruari ordo de quo haberur ho
die in. c.i. de ſen. ex li.vj. alias pũitur ut ibi.Et nõ.
hanc glo.in fi.ex qua habes nnam ſpecialiratem in
excõicatione reſpectu aliarum ſententiarũ nt uaſeat
excõicatio lata ſine citatione:licet ſit iniuſta ⁊ ſatis
probatuꝛ in.c.ſacro de ſen. excõ.2⸗ nõ. ij. q.i.ĩ ſum.
ſed alie ſententie ſunt ipſo iure nulle:ut.iiij.q.ix. caã
ueant ⁊.c.ola ⁊.c.i.de cã poſ.æ ꝓpꝛie.⁊.c.i.de ſen.
excõ.li. Vi. ¶Er iquãtũ gl.dicir monitionẽ pmirtẽ
dam in ſuſpenſione ⁊ excõicatione. Inno. bic ponit
notabile vbũ dicẽs ꝙ aut ſuſpenſio feꝛtur ꝓpt᷑ con
tu maciã ⁊ pꝛocedit iſta glo. Aut feꝛtur ꝓpter crim
⁊ in penã tunc non requiritur aliqua monino.ſicnut
eniʒ alie pene ĩgeruntur ſine admoninõe ita z pena
ſuſpenſionis ?z ꝓ hoc adduco tex.apertũ in.c. lato
toꝛes.de cle.excõ miniſ.⁊ ſic ſᷣm pꝛedictã diſtinctio
ne n debet intelligi. c. reprebeſibilis S appel. ubi ſpe
cifice dicit admonitio pᷣmitenda eſt ratio diuer
ſitatis inter ſi uſpenſionẽ z excõicationem eſt quia ex
cõicatio nunqꝙ; feriur in penam: ſed loco medicine
nt ille inducatuꝛ ad ſatiſfaciendum. nam eo ipſo ꝙ
ſatiſfacit reconciliatur deo.ergo non debet amplius
tenere excõicatio:ſed ſnſpenſio poreſt fieri in penaz
⁊ quãtũcũqʒ iſtum peniteat opoꝛet tamen ii ꝑagat
penitentiam ſiue penã delicti.æ ſi emper nõ.
2

e PWpi eecleſias archidiaco
V 0α hecC. nus ſuhiectas ab eis libeꝛa
Aie non pnt. b. d. uł gñalius ſic. Mon põt
eps ſine cã ecleſiam alteri ſubieciã ab illius ſubiecti
one ⁊æ obſequio libeꝛare. ⁊ ſa pars ibi mandamus.
Caſus zc. ¶ Mõ pꝰ ex tex. aꝛchi poſſe ex ↄſuetu
dine acquirer̃ fuitia æ obſequia ĩ alijs eccłijs ĩ ſuo
archidiaconatu poſitis ul ẽt alibi: ⁊ ſic Vʒ ↄſueindo
nt nna ecclia pᷣſtet ſuitiũ ⁊ obſequiũ ſen reneꝛentiã
2 honoꝛẽ iferiori pᷣlato citra ehm. Seðdᷣo nõ arg.
ibi cõſuetudie zc. ꝙ de iure cõi eccleſie nõ tenentur
archidiaconis in aliquibꝰ obſeqnijs ſen ſeꝛuitijs.
¶ In glo. in fi. hoſti. dicit ꝙ ſtante dignitate nõ
põt epᷣs cũ capitulo illiꝰ iura diminue? ſed uacãte.
ſʒ in rotum põt ſupprime? illã dignitatẽ: ⁊ ꝓ hac dif
finitiõe hoſt. pñt adduci duo iura noua que multnʒz
faciũt ut in. c.i.de ꝛe. eccle.nõ alie.i.Vj.⁊ cle.ij.eo.
ti. Sʒ dic meliꝰ ꝙ aut dignitas ſeu eccleſia inferioꝛ
nõ nacat:aur ſic. pꝰ cãn põt eps cũ capło ſuo ex cã
diminneꝛe iura illi iferioris ? a tribuere alti eccleſie
uiputa ſi una abũdat altera multũ egeat. ſed ſine cã
t faceꝛe nõ põt h̊ ꝓbat᷑ ĩ. d. c.i. Itẽ põt in totuʒ il
E eccleſiã uniꝛe alti ſeu ſubijceꝛe ex cã:ſj nõ pꝛeindi
cat ꝛectoꝛi ninẽti: ut in. d. cle.ij. Si Ho alia eccleſia
nacat ⁊ tũc de unione ſen ſuppᷣſſiõe ĩ totũ dic ut in
.d.cle.ij. nã põt ipſax facer̃ nõ obſtãte nacatiõe: ſed
diminuere ipſius iura non põt nõ dato ſibi defẽſoꝛ
nt in. d. c.i. quaꝛe potiꝰ ſʒ uacãte pmitti ſuppꝛeſſio
2 unio in totũ qᷓ; diminutio ꝓ parte uide bo.glo.
in. d. cle. ij. ? nide ad mãm glo. an eps poſſit privile
giũ concedeꝛe uni eccleſie in pꝛeiudiciũ alierius qðᷣ
ene nõ. ꝑ glo. æ doc. in. c. ↄſtitutus de ꝛelig domi.
cex pꝛedictis infeꝛo ad ĩtelleciũ bꝰ. c. ꝙ ſi h ſut
feciſſz cã libeꝛãdi has ecclelias ĩferioꝛes ab obſeq̃o
archidiaconi æ fuiſſet ſeꝛuata foꝛma q́ i alienanione
lernari dʒ naluiſſet factũ epi: ut in.d. c.i.ſed E nulla
cã uidet ſubſiſtere. ¶ In glo fi. ibi potins ex ſne

tudine qᷓ; iure iunatur æc. nõ.bñ glo.iuncto tex. ꝓ

officiũ archidiaconi ut plurimũ cõſiſtit in ↄſuetudi
nibus. ? ita dʒ intelligi feꝛe totus ti. de offi. archid.
ut ꝓcedat ſᷣm locoꝝ cõſuetudinẽ ⁊ dixi feꝛe qꝛ de
iure cõi fundat archidiaconꝰ itẽtionẽ ſuã ſuꝑ duo
bus vʒ ſuꝑ oꝛdiatiõe clericoꝝ ⁊ ſuꝑ inſtitutiõe coꝛ
poꝛali ut ponat iſtitutos ĩ poſſeſſionẽ: vt i. c. ad H.
H. i qda ð offi. archi. nbi ꝑ Jo. an. plene tractat.

Archigdiaconi eccleſiaſ
D guꝛes. ſibi ſubiectas ad ſuuʒ
nſum ꝛetineꝛe non poſſunt. b. d. uet gnali?
ſic hñs ſubiecrionẽ ſeu collationeʒ beneficij illud
ꝓ ſuo uſu ꝛetiner̃ nõ põr ſeu ſibi confeꝛꝛe.h.d.prĩia
ꝑs narrat factũ. fo ꝓuidet ibi mãdamꝰ. caſus ⁊c̃.
p ex tex. ꝙ qᷓs dẽ ſe ĩtrudeꝛe in eccleſia qñ
ea nõ cõſcquit ab bnte ptatẽ ↄferẽdi Ocoꝛ. c. ex fie
anẽtibus de inſti. ¶ Secũdo nõ. ꝙ hñs eccleſiam
ſibi ſubiectaʒ nõ põt illius eccleſie ꝛedduꝰ ſibi ꝛeninẽ
iz dz illi eccleſie de plato ꝓuideꝛe:qð pꝛocedit ẽt ſi
bnficiũ ſit H cle. quia ꝛegularis.ðᷣ ſuppl.
negli. pla. ¶ Lertio nõ. ꝙ ſi archidiaconꝰnon con
Fꝛt eccleſiã ſibi ſubietam uel cõfen peꝛſone indigne

¶ BDe excel. prelato.

pkaſ ordinandi deuoluitur ad ſuꝑiorem.ſ. ad epm.

n glo. i. ibi ſʒ ſi cã cuſtodie ⁊æc.aduerte quia ſi
glo. intellexit archidiaconum poſſe habere cuſtodiã
eccleſie nacantis ſibi ſubiecte donec fuerit prouiſuʒ
de recrore bñ loquitur. nam ad illuʒ ſpectat eccleſie
nacantiſ cuſtodia ad quẽ ſpectat illius collatio ad Bᷣ
glo. in. c. cum uos de offi. or. plene tetigi in. c. bone
memorie de apel. æ per Inno.ĩ.c. ut noſtrũ ut eccl.
bene. ſy ſi gl. intellexit ꝙ cuſtodia cuinſcũqʒ eccleſie
nacantis ſpecrar ad archidiaconum de iure cõi ma
le dixiſſʒ ⁊ eẽt ↄ caſum.c.cum ueniſſeẽt de inſti. ?æ iõ
intellige primo modo. Et in. fi. gl. dic ꝙ Et ſi eccłia
pleno iure eẽt ſubiecta archidiacono uel alij prelato
non põt ille illam retinere ut in preal.cle.quia regu
larel niſi eẽt de menſa ſua uide glo.in cle.i.de exceſ
ſi prela. in.V. ad menſam. n Fo in. H.ordinͤf
ibi ad eorum pntationem h̊ iõ forte dixit glo.qꝛ in
tellexit ꝙ buiuſmodi eccleſie ſite in archidiaco nati
bus iſtorum pertineꝛent ad pntationem archidiaco
noꝝ ⁊ non ad collationẽ:ſʒ tu potes dicere latiꝰ ꝙ
aut iſte eccleſie ꝑtinebant ad collationeʒ archidiaco
noꝝ ⁊ tunc ſi contulerunt ipas libiipſis ĩcontinenti
fuit denoluta ptᷣas ↄferrẽdi in epm qꝛ collatio fuit
fea in digno:⁊ epᷣs tunc pronidebit ſine pñtatione
alicuiꝰ inre deuoluto nt in. c. ꝙᷓ ꝙ de elect. li. Vj. ? ĩ
prealł.cle.qꝛ regulares.aut retinuerunt in uſuſ ſuoſ
2 tunc lapſo tpe eis permiſſo ad tribuẽdum eps cõ
fert ſolus iure deuoluto ut in. c.ij. ð conceſſ.prebẽ.
aut ſpectabant eccleſie ad pñtationem archidiaco
noꝛum ⁊ tunc ſi lapſa ſunt tempora prefixa ad pre
ſentandum eps pronidebit ar. in. c. qm de iu. pa.ſʒ
ſi adpnc non eſt elapſum tempus prefixum ad preſẽ
tandum ⁊ archidiaconus huiuſmodi fructus tanqꝗꝙᷓ;
ſuos dilapidaret tunc poſſet habere locum glo. ut
epiſcopus pronideat ad pnñtationem aꝛchidiacono
rum ni nult glo. bic ? Inno.
V. erici. Contra naturaʒ incontinẽ
tes ſi ſunt clerici deponun
tur æ in monaſterio detrrudunt᷑.ſi laici ex
cõicantur. pa pars ibi ſi laici. Caſus ⁊c̃. ¶ Moia
ex tex. ꝙ eccleſia habet iuriſditionem in laicos cum
delinquũt 5 nãm ⁊ ſic babes unum caſum ualð ge
neralem in quo eccleſia uendicat ſibi inriſditic nem
in laicos ex qno eim pꝛo boc delicto eos excõicat
manikfeſte colligitur ꝙ b crimen eſt eccleſiaſticum. ut
dico in.c.cũ ſit generale de fo.compe. Do. ant. itel
lexit ꝙ hoc crimen non erat eccleſieſticum. ſed in
dex eceleſiaſticus bic ſe impedit pꝛopteꝛ peꝛſene
rantiam in delicto:ſed certe boc dietum non placet
7 eſſet diuinatio ad iſtum tex. unde dico quod quali
tercunque homines peccent contra naturam uel in
actu uenereo uel adorando idola uel alio modo cõ
tra naturam ſemper eccleſia põt iuriſditionem ſuam
exercere in laicos ita ꝙ erit erimẽ mixtũ ſeu mixti
fori ⁊ h ſẽtir Inno.in.c.ꝙ ſuper his de uoto ubi
dicit ꝙ etiam contra infideles peccantes contra na
turam eccleſia inꝛiſditioneʒ exercet. nam ? dens pu
niuit nt Benelis. xix. ubi plene habetur hiſtoria
gue tangit hoc.c. Eodem mõ poteſt ipſe nicarius.
nam ex hoc peccato leditur ipſe deus qui E anctoꝛ

,iſi piulgibd
joriuico lbennts
ltſoiinonb nel
iorinoc ni luin
ſaunne ſc g hoſt

ginaſiln
Zere: Loni.CMo di⸗
äs idien etceſe

2fuct ad a nih ebſn
lbenmnie teceſaſtcan
Nerin deſen erd pb
ſan eec.. G go flb
Gotdeino auan
Iepiiiegi n er aus
Ii dai aluid afferat,
ij oſleſone a pent e
eſlud enegare vot T in
Npoſſeſioner tüc goeecen
Moſtolca deneger n awad
Moiſi,ſiheianeſtüinn
ImA 0be lene men.
ginn
Unce⸗
„ ſe engi
Naperkiecl gir
plttiimmai ofi
ncbe Grpuſis
nbeeſcjs nni ſbi⸗
. 7.
n r i lci ſfin
en lns nr &
mepr no e

Clorio gg
gereigg cin

einnſtüneg

du nuſcig; ercleſie

nun ceinre cd
gnenſade ten
g
necnoc tiiin
Ungrenl geane N
a c
Brdoin dorti
büöſonecte a
ſe ir n archcſron
imnonn mhiin
n porrez len ei⸗
ſolainhi
1s ſbipſeos continenti
nchn qrcolanoffut
nidehi ſne piſgnone
ciheeeal Fai
nmerdinſoet
orünhridun 8
tin ci nch reri,
4 päntonen enchictro
tenpors prefſudd gje
ar inci e n
npps greinn ad or⸗
ninſmwd ms ni
ban hun goat
noven aublcono
.
rn mune, crie
nciid Gcpotn

40 Cerwdort Kuch
16.Qrſostt, Ph

läorenin icosn
Pes min unn uo ⸗
Cdien ii Gilliym
hoe alo e⸗ iin
inmaſaltſinin

e. DMar i
,altilan. ſd 8
Celt upid henlen

vectun ton gecer

¶ De cxceſli. pla.

nature ? ꝑ hãc rationẽ ſenſit Jo. mo. in. c.i. ð nſu.
li.vVi.qꝙ ideo eccleſia punit nſurarios ⁊ ñ fures ſen
latrones:qꝛ uſuraꝛij delinquũt õ naturã facientes.
geꝛmĩare pecuniã qᷓ nãliteꝛ non geꝛminat æc. ut ibi.

Sz; op.ᷓ tex.ĩ fi.dũ dicit ; debẽt laici excõicari

? a cetu fideliũ excludi.nã ꝑ excõicatiõʒ ſunt a cetu
fideliũ excluſi:ut in.c.cũ excõicato.⁊.c. excõicatos.
xi.q.iij.?.c.a nobis de excep.So.expone fᷣm hoſt.
2 ꝓ.i. h.l.ſepe.ff.de.v.ſig. uel ꝙ dicit excõicẽiur
denotat penã ſpualem cum dicit a cetu fidelium æc̃.
notat penam capitalẽ que iponitur ꝑ iudicẽ ſecula
reʒ:ſʒ certe de iſta pena h tex.nõ n ſenſiſſe ar. opti
mũ.in aꝛ.in archiepatu de rap.ideo intellige pꝛimo
mõ.uel h̊ dicit ad maiorẽ expſſionẽ ⁊ ut ẽt ð ſacto
excludãt᷑ a ceru fideliũ.lʒ nõ obſeꝛuet᷑ in pꝛatica.
A ne ſi epi . Si a pꝛiuilegiatis aliqd
peiit ↄ tenoꝛẽ prinuilegij licite
denegatuꝛ. h. d. uel ſic. Subditꝰ non tenet
parere ſupeꝛioꝛi aliquid exigeti nelpcipieri teno
rẽ ſui pꝛinilegij.h.d. Caſus ⁊c̃. ¶ Hõ. p“ ex tex. ꝙ;
in pꝛiuilegio libeꝛtatis ſeu pᷣſtãtis aliq; imunitatem
eccleſijs iferioꝛibꝰ nõ intelligitur excepta auctoꝛitas
epoꝝ imo epᷣi tenẽt illas imunitates ⁊ libertates cõ

ſeꝛuaꝛe.⁊ ſic nõ.papã poſſe in piudiciũ epoꝝ eccle/

ſias ĩferioꝛes pᷣuilegiaꝛe ad h̊ qð nõ.in. c.cõſtitutus
de reli.domi. õ. ibi ) libeꝛateʒ eccleſie zc. ꝙ
niolãs pꝛinilegia eccleſie dꝛ uenit̃ õ libeꝛtatẽ eccleſie
2 facit ad illã mãʒ qn ſtatura laicoꝝ dicantur neniꝛe
ð libertatẽ eccleſiaſticam. de quo ꝑ Inno. in. c. no
nerint.de ſen excõ.⁊ ꝑ bar.in auc.caſſa. C. de ſac.
ſan. eccl. E glo. fi.ibi anctoꝛitate hniꝰ canonis.
Gof. diẽ ꝙ imo ẽt auctoꝛitate ꝓpꝛia ex quo uigo
re pꝛiuilegij nõ tenet᷑ ad .c.qꝛ.x.q iij. uel põt ſᷣm
eũ dici nt aliquid afferat h.c.ꝙ aut ſuperioꝛ no eſt
in poſſeſſione eiꝰ qð petit ⁊ ſubditꝰ pꝛopꝛia auctori
tate illud denegare põt. z ita loquit᷑.c.qꝛ. Aut eꝛat
in poſſeſſione ⁊? tũc pꝛocedat iſte tex.ut ancioꝛitate
apoſtolica deneget. nã auctoritate pꝛopꝛia nõ poſſʒ
ſubditꝰ ſuperioꝛẽ ſuũ pꝛiuare ar.in.l.cũ inferior de
ma.⁊ obe.tene menti. .
Llu d etiam. Ponit penaʒ nicario
rũ qui ad nendicãdas pꝛelatu
as ſe exigũt platos.h.d.uel alit᷑ ⁊z ſic.
UVicariꝰ eccleſie uſurpãs ſibi ipſiꝰeceleſie perſonatꝰ
3 pſtitũ iuramẽtũ ad officij ſui executioneʒ admitti
non debet. Et ex pꝛedictis ⁊ ex tex.nõ.penam illo
qui in beneficijs mutãt ſibi cauſam poſſidendi.
Oo. 3 tex.nã ur᷑ ꝙ cũ iſti nicarij eſſẽt periuri 2 ifa
mes:nt in.l.ſi quis maioꝛ.C.de tꝛanſac.⁊ in.c.que
relã de iureiur.nõ debebant ampliꝰ admitti ad exe
cutionẽ officij.nec in eodem epᷣatu nec in alio quia
piuri ſunt infames:ut in.c.peruenit.s.de fideinſſo.
So. doc.fatentur cõtrariũ ⁊? ad lam ſupplent ma
xime qꝛ pena impoſita hic habet locũ ubiqʒ.ſ.ĩ hoc
ilcopatu ? in alijs.
Bm ad quoꝛũdam. Sñia excõicatio
nis lata S ſubditũ denegantem
pꝛocurationem exactam ultra numerũ cõ
ciſij lateranenſis nõ tenet. b. d. uel generalius æ ſic:
Excõicatio lata cõtra ſubditum qꝛ non paret ↄtra

pᷣuilegium ſibi a ſupiore conceſſum ñ tʒ.h.d. ſcdᷣa
ibi ideoqʒ. W primo ar. ex tex. qð platus uiſi
tando licite excedit numerum peꝛſonarum contenta
rum in ↄſilio latanen. qũmõ pro illis procuratio
nem non expoſcat. ¶ Item nota. banc oſtitutioneʒ
habere locum ſiue excedat numerum euictionum ſi
ne perſonarum. et aduerte quia concilium latanenſe
de quo in. c. cũ apoſtolus ð cenſi.non taxat numeꝝ
peiſonarum:ſed euictionuʒ tm et hic etiam dicit de
numero pſonarum: unde eſt dubium quot debeant
eẽ ꝑſone pedites ultra equitãtes ⁊? in h̊ ſunt uarie
opioneſ.nã qͥdã dicũt qð quot ſũt ſeſſores tot dent
eẽ famuli ſeu pedites ſternẽtes equos.nam durnm
eſſet quod ſocij eporum ſternerent ſibi equos.alij
dicunt quod tribus eqtaturis ſufficit unꝰ famulus
pedeſter.alij quod pro duobꝰ pro hoc eſt tex. in. c.
in ſingulis de ſta.regu. Hoſtien.dicit et bene quod
attendenda eſt conſuetudo regionis et ſtatus perſo
narum. tamen ſalua interpretatione papali equum
eſſet ut pro duobus equitaturis non ducarur ultra
unum nec pro tribus minus uno.uir tamen bonus
ſen in dex in hoc arbitrabuur. ¶ In gio. ij. in fi.
Hoſtien. tenet ꝙ bec ſententia de iuꝛe communi ſit
nulla quia in ea fuit expꝛeſſus error dum dixit epii
copus excommunico te niſi me recipias cũ tot equi
taturis et pro hoc ꝙ de iure communi ꝓcedat iſte
tex. alle. Jo. an. quia alias eſſet ſuperflua cum non
appaꝛeat cui loquatur ⁊z ſic prinilegium iſtud eſſet
inutile.⁊ ideo tene hanc lec. tanquam neꝛioꝛem.⁊ ſic
ſummaui ſiue error ſit expreſſus in ſententia ſiue cõ
ſtet enm excõicari talis ſententia eſt ipſo iure nulla:
ad hoc.c.per tuas de ſen.ex.æ quod nõ. Inn.in.c.
fraternitatis de frigidi.nbi notabiliter dicit ſenten
tiam iniuſtam notoꝛie eſſe nullam quod nideiuꝛ ꝓ
bare tex.in.c.inter ceteras de re iudi.pro hoc facit
qꝛ preſumptio eſt illa que conſeꝛuat iniuſtam ſenten
tiam:ſed ubi eſt notoꝛietas iniuſticie ceſſai pꝛeſump
tio uec ẽ pᷣlumeduʒ ꝙ iura q̃ initutur ſumme eqᷣtati
nol

lurur öfeö? z daz? robur notõie iiuſticie. Abbas
J cut Abbas ſubiectiuſ epiſcopo
* monaſtenum ſuum alieri ſubij
cere uel unire non poteſt ſine conſenſu di
oceſani etiam cum conſenſu metropolitani. C Rd
generalius et ſic. ¶ Orelatus inferioꝛ citra epiſco
pum non poteſt ſnam eccleſiam uel ibi ſubiectam al

teꝛi uniꝛe ſine epiſcopi conſenſu etiam metꝛopolita
ni auctoritate interueniẽte boc gicit.¶ Etr eſt caſus
allegabilis. (nnuur nam pꝛimo ponit quadaʒ
conſuetudinẽ. ¶ Secunda n rrat factum quod in
formari mandat ibicunqʒ. eꝛtio ſoluit obſiacu
lum ibi non obſtante. ¶ .Qaſus ⁊c̃. CHo. primo
ex tex.duos caſus reſeruatos ſoli ſummo ponttici
ſicut unio ⁊ ſubiectio epiſcopainum tanquam maxi
ma canſa.ſolus eꝛgo papa poteſt duos epiſcopatus
unire uel nnam alteri ſubijceꝛe. ¶ Secundo nõ. ali
os duos caſus reſeruatos ſolis epiſcopiſ et denega
tos ceteris prelatis iferioribus uit unio et ſubieciio
eccleſiarum inferiorum ſuorum dioceſanorum.
piſcopi ergo ad ſinulimdinem pape in ſuis
dioceſibus poſſaunt unire ecclelias ſibi lubiectas
1 5

¶ BDe excel. perlato.

Eſt tã dʒia:quia papa por nnire ẽt ſine cã ⁊ ſiñ cõ
ſenſu canonicoꝝ qð nõ poſſet faceꝛe epᷣs:ut ẽ caſuſ
nõbilis ĩ. c. paſtoꝛalis ĩ fi.s.de donat.⁊ ꝑ hunc tex.
dicũt ̊ doc. ꝙ q;tũcũqʒ platꝰ iferioꝛ heat eccleſias
pleno iure ſibi ſubiectas t nõ põt unã eccleſiã uni
ac uel unam alteri ſubijceꝛe: ſed in hoc diceꝛem alit᷑
ep aut pꝛelatus inferioꝛ uult ptate ſua oꝛdinaria a
iure attribunta hanc unionẽ faceꝛe ⁊? non põt. quia
iſta tanq; gꝛauioꝛa ſolis epis ꝛefuata fuit nt hic. B
fallit udi platus iferioꝛ hanc ptatẽ uniendi pᷣſcripſe
rit. H eiʒ pᷣſcriptibile eſt cũ ſit inriſditiõis.hᷣ enim no
luir glo.nõ.in cle.ne i agꝛo..ad hec de ſta.ꝛegu.?
faẽ qð nõ.in cle.ij. de ꝛe.eccle.non alie. Aut iſte
platus uult ̊ faceꝛe auctoritate ſpãli ut qꝛ pᷣſcripſit
juriſditionẽ ꝗᷓſi epaleʒ ĩ illis eccleſijs ⁊ põt arg.i.c.
anditis ⁊. c.cũ oliʒ de pꝛeſcꝛip.naʒ ex quo bẽt quaſi
epalẽ iuriſditionẽ ⁊ unire ẽ iuriſditiõis epᷣalis eꝛgo
unire pot᷑it. et circa h do rkam ꝙ oĩa ꝑiinentia ad
inriſditionẽ epalẽ pñt explicari peꝛ pꝛelatũ iferioꝛeʒ
bñteʒ iuriſditionẽ qi epalem in loco: ad hᷣ glo.nõ.
in cle.i. de ꝛe. eccle.nõ alie.no. Inn.i.c. ij. de traſct᷑.
2z ꝛe.oſilio.xiiij. ⁊ ex hoc poſſ(j infeni dictũ doc.
pꝛecedẽs nõ eẽ ueꝝ.nam ubi eccleſie pleno iure lũt
ſubiecte pꝛelato inferiori talis pꝛelatꝰ dẽ ibi habeꝛe
quaſi iuriſditionẽ epaleʒ.ad hᷣ tex. cũ ibi nõ.i.c.qm
2 ſe j. de priuil.⁊ ĩ.c.unico de capel mona.li.vj.et
H nõ. qꝛ facit ad multa. ¶ Vltimo nõ bic regulam
metꝛopolitanũ nihil auctoritatis poſſe artentare in.
dioceſi ſui ſuffꝛaganei niſi quatenus in iure ꝛcꝑiat᷑
expꝛeſſũ fac.c.duo ſimul ⁊.c.paſtoꝛalis ⁊ qð ibi nõ
de offi. oꝛdi. ¶ In glo. in. v. anctoritate noſtra in
fi.? ꝓ h̊ facit ꝙ ipſe ſolus poſſit qñ eccleſie ſimul
ſunt ĩ dioceſi ſua ſite facit tex.in.c.ij.ðᷣ pꝛeca.⁊ ĩ.c.
epi de ꝛe.eccle.non alie. facit qð nõ.in.c.fi.de ſuc.
ab inteſt. ? ꝓ h̊ lr̃a ibi ſicut iuſtũ fuerit ⁊c.non eniʒ
intẽdit pꝛeiudicare inri teꝛtij. ¶ Extra glo. qrit de
q.quotidiana h̊ dẽ ꝙ cũ auctorita.metꝛopolitai ñ
pnt uniri eccleſie ſuie ĩ dioceſi ſuffragane i᷑ nunquid
B fieri poſſit aucto. legati. doc. antiqui nõ tetigetũt
h dubiũ:ſed modemioꝛes uidẽtes multos variaſie
in hoc aꝛticulo. YFꝛedi. cõſilio. cxc. dicit ꝙ cũ caſuſ
eſſer de facto habito diligeti ſtndio 2 facta collatõe
cũ multis iuriſpitis ↄſuluit ꝙ non ? maxime ſi ſint
talia bnficia q̊ͥ nõ ſpectãt ad collationẽ legati.?æ mo
gerur inteꝛ cerera qꝛ legatus nõ põt attẽtare id pes
qð diminnũtur iura dioceſanoꝝ ⁊ inferatur eis ꝑpe
tuũ pᷣindiciũ ut in. c.fi.de confir. uni.uel inuu.⁊ hoc
diẽ ſẽtir̃ Inn. ? hoſt. ibi. æ bãc opi. Fꝛe.ſeqt do.an
to.i.d.c.fi.ſj nulla mentio ibi fit nec ĩ cõſilio. Fꝛe.
de dẽo ſpe. ? Jo. an. in addi. naʒ ſpe in ii.ij. S. nũc
oſtendendũ. S. quinto dicit ſub dubio forte legatinʒ
banc unioneʒ poſſe faceꝛe ⁊ tradidit ibi ꝛegulam in
v. legatus ꝙ oĩa ꝗͥ põt faceꝛe pꝛelatus iĩ dioceſi ſua
ſicut epᷣs uel archiepᷣs põt faceꝛe legatus in legatõe
ſua.?z Jo. an. in addi. in. d. v. dicit hoc tenendũ ſiñ
dqubio foꝛte ⁊ plus ibi dicit tenendũ. legatum poſſe
nnire unam eccleſiam menlſe epali licet ipe eps hoc
facese nõ poſſit qð ẽ nalde notabile pꝛo limitanõe
cle.ij. de ꝛe. eccle. nõ ali. banc opi.ſecuti ſunt multi
modeꝛnioꝛes dicẽtes expꝛeſſiꝰ ꝙ ſine beneficia ſpec

cent ad collationeʒ legati ſiue non utputa qꝛ ſunt 8
uoluta ad papam ꝙ poterit ipſe hanc unionẽ facẽ.
nam bec nnio reſpicit propetatem bonox:uũ Iqʒ nõ
hẽat ius ↄferrendi hʒ tn ius uniendi.¶ Etr ꝑ hanc
rõnem infertur ad deciſionẽ alterius. ꝗ unqd
eps poſſit unire bnñficia denoluta ad papam ꝑ eius
negligennam ? ↄclundendum ẽ ꝙ ſic.¶ Quia h̊ re
ſpectu iuris ↄferẽdi q ad titulũ ſit ſibi ſuplata prᷣaſ
ꝓuidendi non tñ reſpectu uniedi ⁊ ali puidẽdi de
ipſis iics in pee negligetiã epi ſolum ð
noluitur ptas ad ſuperiorem reſpectu collationiſ q
ad titulum: ſʒ unio ↄcernit ꝓprietatem ipiꝰ bñficij.
¶ Iteʒ unio fit ex cã adeo ꝙ cã no ſubſiſtẽte unio
eſt nulla:ut nõ. do.de ro.decif.vV.⁊ nõ.in.d.cle.ij.
2.ſic non eſt actꝰ oĩno uolũtarꝰ.¶ Et per pᷣ coꝛro
boro deciſionẽ pᷣme aõiſ¶ Nã cum legato ſit per
miſſum ius ↄferendi ꝙ ẽ noluntariũ ins fortiꝰ uniẽ
di ꝙ eſt q̃ſi neceſſaꝛiũ nec ꝑ h̊ piudicat᷑ iuꝛi eporuʒ:
qꝛ hẽbũt ipᷣi alia iura dioceſana in illis eccleſus.
Item ipſemet b debniſſet ſaccre ſ Ad predẽa fac

c.ij. de offi. le. li. vj. ¶ Et ex pre lciiſ infert ad. q.
URS apa reſeruauit ſibi certum bnficium nũquid
eps poſſit illud unire alteri.? ↄcludo ꝙ ĩ pᷣiudioũ
reſeꝛuationis pape nõ vr̃ ̊ poſſe facere. Añ nõ p
iudicabit ei ꝓ q bnficiũ pape reſeruat᷑ ar.ĩ.c.ut no
ſtrũ de appel.⁊.c.ſi eo.tpᷣe de elec.li.vj ¶ Valebir
in unio ⁊ hẽbit effẽm ſuũ illo dimittente bnficiũ ꝓ
quo papa fecit reſeruatnonẽ. ¶ Mam ⁊ ius prelati
non ipedit unionẽ ſʒ ſibi nõ preiudicat᷑:ut in.d.cle.
ij ¶ Iꝛa dic ⁊ i reſeruatione. ¶ Et hᷣ intellige an
reſeruatio cõcernebat collationẽ reſpectu tituli.ſecꝰ
putaxẽ ſi papa reſeruaſſʒ certã eccleſiã ſue diſpoſitõ
ni. ¶ Onia illõ voũ ẽ gñale adeo ꝙ iferiõ ñ pote
rit de ea diſponere ar.in.c.ut nrjm ut eccl.bñfi.
Clericus qᷓ
Buã ſit graue.c crumine
publice gloriatur propter qð ſcandaluʒ ſe
cutum eſt ab officio ⁊ beneficio ſuſpẽdituꝛ:⁊ ꝑ h̊ co
mune ſũmarium nimis reſtringitur ſẽſus ir̃e qꝛ Vẽ
expoſcere ſcãdalũ ꝙ vr̃ õ pᷣn.c.⁊ iõ ſimpłr põt ſic

ſũmari. Suſpendi dʒ clericus qui de ſuo crie vnbli
Pen

ce glłat᷑.h.d.fᷣa ꝑs ibi ideoqʒ.Caſus ⁊c̃.

primo ex tex.delictũ precedens aggranari ex glatio
ne ſubſequemi.¶ Brehdo nõ. ꝙ ipa glatio delicti

etiam ſi alit᷑ nõ ↄſtet de delicto eſt graue peccatum

iuxia illud ps. quid glaris in malicia æc.¶ Lertio
nõ. ꝙ etiam de iure canonico confeſſio facta ex in
diciũ de crie nõ pꝛobat ipſũ delictum quo ad penã
oꝛdinariam ipſius delicti infligendam.nam ſi alias
conſtitiſſet de delicto gꝛauius iſte fuiſſet punitus ex
quo cõſtabat de eius cõfeſſione ut in.c.cũ non ab
homine. de indi. iuncto dẽo Inno. in. c. qualꝛ. ij. ð

accu.ſuffiẽ rñ tał ↄfeſſio ad ſupponendũ ↄfuẽtẽ toꝛ

ture ut eſt rex. ⁊æ ibi Mar. in.l.capite quinto.ff. de

adulte. tenent do. de ꝛota deciſ.clxxiij. alłs.clxxxiij.

hoc tñ dictũ gliteꝛ limito in.c.at ſi clerici de iudi.et
dic ur ibi ltimo nõ. ꝙ ex ſola confeſſione glo
riantis de delicto non licer marito a ſe uxoꝛc abij

ceꝛe. nam non nalet confeſſio in preiudicium alie
rius:ut in.c.primo.de conteſſ.⁊.capło.ſignificaſti

iͤ dgi

l lile .
itie iug
ſonn n a
fn iim eus
iſnitmd ia
ſiinsi ni.
i aui graunt
,gois
umn li emd

7

6 vontpeg
siponteid
ſcczſt ganend lte lont

ſane elene⸗ M⸗
ſeoinlet tit liſs tn
nowmnb ei llliin
coſeſio ai lit ichch
iraũ̃ n .oi
i oin i mml c
cenb agoifanan iure
ile no ta b hiͦ lil
GSiolim os itni iien
P veni ic Fii iifitn
heli ſhici fdrdiſe
ſenircv oninendete
dichoſthn ibinöreſen⸗
Cumnü ſnit go. nc cme
ſiſpenſos ce cee l i lea die
ler n notatoni gan
lit iſenoꝛ opot rehmran
int nit ir rinan
bigloreeſfingrun
Elttens
hanrtind imis
ſrinnrinin
wekitfüneracln
eiimmiin
mmuignoſngen;
lbiungti h iücnurn
G lenh ſcibani
nn ttdi
1csbisimi
ltiatrc
Lbſnibi uikninmn
Ulintſcen i nati ano
ineln unn Z
atni ne dſen
dümten pnſctonin
etn Wlineretec,⸗
eunedti ern
(len nnttiz
rirce
loe Eet

tban glas

acſann in lisenc .
aſilnil
Preciiſinfent , 9.

Immoffeinn nnid
rcho gi ildi
oſſeſene i
edernti ricnno
AteNent
lo nigene offi,
eVhnrins Neri
NöPreinacit arin dte.
ion. Crh nele gi
mnone ſeſpenn nini.es
ni aclſi rdpo
l gikröipor
e nur anbift.
Qnius
ſhe. de nie
ſohered ſendaigte
Gogedinnagbn
tngimrſitsfegn i
Hncaingt ſi t

scidrli e
g; Cns te M.

ſargo
dons gglunn h
Pnͦ girgendin
Cinbtnnn n
in ntlin t.

onfſo ſuucj i

HKN

¶ De cxceſii. pla.

de adul.?.l.fi. C. de accu. ¶ In glo. i. ibi alias nõ
fuiſſet ſuſpenſus ⁊c. glo.ſentit h̊ nnã lec.ad iſtũ tex.
ſin quã ſumat Jo.an. ꝙ ꝓpter ſcandalũ inde ſecu
tũ iſte fuit punitꝰ cxtraiudicialiter nõ aurẽ ꝑ bãc
cõfeſſionẽ cõſtaret de delicto:qꝛ ſi conſtitiſſer acriꝰ
fuiſſet punitus.ſed ut..dixi iſta lec.mihi non placz
qꝛ in pꝛin.c.põderat᷑ grauitaſ delicti ſurgens ex gla
tione. Iẽ ſm hãc lec. gl. ſequeret᷑ abſurdũ ꝙ ð de
licto glo iãtis:vñ ſcãdalũ nõ ẽ ſecutũ nulla pẽa ipo
neret᷑. Inno. mñ dicit hic iſiũ puniri tanqꝙ maledicũ
detꝛactoꝛc ⁊ leuẽ quoꝝ quodlibʒ ſufficit ad hanc pe
nã iponẽdã nõ aũt punituꝛ de delicto oↄfeſſato:qꝛ ðᷣ
eo nõ ↄſtabat. Idè ur̃ uelle hoſti. dicẽs ꝙ hec vᷣcre
talis ĩponit penã gloꝛiãti ſe de delicto. nam cũ ̊ de
lictũ ſit gꝛaue nõ deber remaneꝛe ĩpunitũ:ut in.c. ut
fame de ſen.ex. Mõ ob. ꝙ hic nõ erat accuſatoꝛ qᷣa
iſte puplice fuit ↄfeſſus ⁊ euidẽria facti nõ idiget ac
cuſatoribꝰ:ut ĩ.c.euidẽtia de accu.Cõclude gꝰ.
cõfeſſio facta extꝛa iudiciũ de crĩe regulariter nõ ꝓ
bat deliciũ ut ð eo poſſit iſte puniri:ſed ſi trqſit in
aliã ſpẽʒ delicri tũc pnnit᷑ de illo delicto noniter ac
cuſato ex gloꝛificatione ſua ut eſt vᷣictũ glorificatio
nis de malo.⁊ ex his hẽs penã iſtiꝰ delicti gliantis.
Sʒ q̃ro ultra alios nũquid iſte remanebit ſuſpeſus
in ꝑpeinũ ⁊ ſic gñalit᷑ põt q̃ri ubicũqʒ a iure aliqs
ſuſpẽdit᷑ ſiplicit᷑ ab offõ ⁊ bñficio. Inn.i.c.ij. ð ſo.
ſentit ꝙ ſicut in excõicatiõe canonis abſolntio ↄce
dit᷑ epᷣo ſi papa ſibi nõ reſeꝛuat ita eſt in ſuſpenſiõe
Cõrꝛariũ ſentit glo.in.c.cupientes.in. F. cetex. i. V.
ſuſpenſos. de elec.li.vi.ſed dic nt nõ.glo.in cle.i.de
her. in.v. excõicationis ꝙ aut ſuſpenſio ẽ ad tps et
tũc inferioꝛ nõ põt relaxare aut ſimplicit᷑ ſine pfini
tione tpoꝛis ⁊ h põt ſicut in excõicatione ⁊ dic latiꝰ
ut nõ. ibi glo. que eſt ngnlade⸗ . .
. ps cuius auctoꝛita
X*£ litter 18. te homicidiũ ↄmifſũ
eſt a miniſterio altaris. æ offõ põtificali et
ep̃at adminiſtratione vponit uel ſic. Eps pᷣſtãs cau
ſam diꝛecte uel ĩdirecte hõicidio nel ↄmittẽdo eo cõ
miſſo pᷣuari dʒ offõ pontificali æ ſacerdotali z admi
niſtratione epᷣarꝰ remoneri.uel ʒ 2 breniꝰ. Elericꝰ
auctoritatẽ uel ↄſiliũ directe nel indirecte hõicidio
pᷣſtãs iꝛregularis efſicit᷑.h.d. pꝛia pars narꝛat factũ.
ſcdᷣa diffiniendo cõmittit. ibi nos autẽ. caſus ⁊c̃.
Nõ.pꝛio ex tex.qꝙ epᷣs hñs iuriſditionẽ iporalẽ in
loco nõ dʒ pntiã ſuã exihere cũ iuſticia coꝛpoꝛalis
exhibetur. alias incidit in iꝛregnlaritatẽ ſi inde ſeqt
moꝛs uel mẽbri mutilatio:uẽ eni pᷣſtare opẽ ipſi ho
micidio z ideo iꝛregularitatẽ ĩcurꝛit.l.di.ſi quis ui
du.æ in.c.ſicut dignũ.in. S. clericos.S. de homi.ſe
cus dic in alio nõ habẽte iuriſditionẽ ſpoꝛalẽ. Iʒ enĩ
pñtiã ſuã exhibeat ubi talia exercent᷑ nõ tam efficit
nregularis:ſʒ grauit᷑ peccat qꝛ facit S. c.ſentẽtiã ne
cle uel mo. de quo ibi nõ.? iteltige 2 limita iſtũ tex.
ðo nõ.ꝙ iudiciũ ſen purgatio cuʒ ferro cali
do ſeu aqua calida eſt repꝛobata pꝛo hoc.. de pur
ga. uul. peꝛ totum. nam per eam tentaĩr deus:qꝛ agi
tur ut deus miraculoſe oſtendat innocẽtiam uel no
centiã. Itẽ eſt iudicinm falax qꝛ ceſſãte dinina potẽ
tia naturalir dʒ ↄburi. ¶ Lertio nõ. ꝙ uerba enun

ciatiua diſponũt tacite qñ ex ilis ſequit᷑ malum im
minens. nã iſte eps dixit auditis ꝗtus eſt clamor
populi oẽs dicunt æc̃.⁊æ facit ad.q.ᷣ que fuit de féo
q̃ quotidie poteſt ↄtingere Famulus cuiuſdam no
bilis fuit uerberatus dns eiꝰ ſibi dixit nunẽi reueꝛ
taris domũ niſi aliud ſẽtiam de te 3 nerberantem:
poſtꝙᷓ famulus interfecit vberatorẽ ſuũ qrit᷑ nũqᷣd
dũs ex illis vbis teneatur de hõicidio q̃ſi mãdaſſet
ſibi illud homicidium ⁊ fuit detminatum ꝙ ſic ⁊ ita
fuit do minus pũitus ut recitar bar.i.. ſi quis mihi
bona. .iuſſu.ff. de acq. heꝛe.⁊ ꝓ h facit ꝙ ñ refert
an directe uel indirecte aliqd ↄſulat᷑.? optime ꝓbat
iſta la ⁊ facit ad illã deciſionẽ ex.l.ceꝛtũ.ff. ſi cer. pe
ta. et.l.cum quid eo.ti.ad idẽ.c.fi.ð homi.li.vi.nbi
ſi mãdo aliquẽ vberari ⁊ cui mãdatur illi iĩterfec te
neor de homicidio qꝛ fui ĩ culpa illnd madatuʒ pre
bẽ o.ita in pꝛopoſito iſte nobił tacite mandauit ᷣ
berantẽ vᷣberaꝛi iõ tenetur de homicidio ſecuto qðᷣ
bene nõ. ¶ Muio collige ꝙ offm pontificale ñ po
teſt exerceri ſine ordine preſbyteꝛali.ſuſpẽſus gꝰ ab
officio pᷣſbiterali non põt exerceꝛe offm pontificale.
nũquid autẽ poſſit hr̃i ordo põtificalis ſine ſpſbyte
ꝛali: Jo. an. ̊ ꝙ ſic: ſz hebit in hitu non in actu. nec
ob. iſte tex.qꝛ loquit᷑ de exeꝛcitio oꝛdis pontificalis
2 ꝓ. h. qð nõ.glo.lij.di.ſollicitudo.que dicit ꝙ reci
pit quis caracterẽ ſi ordiat᷑ in epʒ hʒ n ſit pᷣſbyter et
dixi ĩ.c.unico de cle.per ſal.ꝓmo. Ciꝛca. h. tam
poteſt multum dubitari z tenẽdo opi.theologoꝝ qꝙ;
epiſcopatus nõ ſit ordo.forte hec opi.non eẽt nera
qꝛ ĩ ſubſtãtia ñ uẽ diffeꝛꝛe oꝛdo põtificalis a ſaceꝛdo
tali niſi ãpliet ptãtẽ ſaceꝛdotalẽ ut ſéſit. h.do.an.ſed
ꝓ.h.adduco.c.oli.xcv.di.ubi dicitur ꝙ olim eps
nõ erat pᷣſbyt᷑:ſʒ oẽs pᷣſbyteri regebãt uniuerſalem
eccleſiã et exercebant omnia ſ acramẽéta:ſʒ ꝓpter ſciſ
mata fuit ordiatuʒ ut eligeretur nnus ex pꝛeſbiteris
qui preeẽt oĩibꝰ æ uocaꝛet᷑ epᷣs q̃ſi.sẽ.ſacꝛos ⁊ ſic u
ꝙ epiſcopus preſit tin in dignitate ⁊ n in ordine I
quedã fuerit ſibi refuata et intetdẽa preſ byteris: ut
chꝛiſmare æc. Ad idẽ adduco qd dr̃ de oibꝰapoſto
lis ꝙ parẽ ptãtem receꝑũt a deo.ſʒ petrus pꝛe alijs
recepit pꝛicipatũ:vñ oibꝰ dictũ uit¶ Nie 2 pꝛedica
te euãgeliũ ⁊c̃.= cuicũqʒ remiſeritis peccata ⁊c̃. ſed
petro ſoli dictum fuit paſce ones meas ⁊c.xxi.di.in
nono ubi bo. tex. æ hec nõ. ſunt addenda ad ea
dixi in.c.unico de cle.ꝑ ſal.ꝓmo. ¶ In gl. ij. ĩ fi.
cõclude neꝝ intellectũ poſſe dici ꝙ ex duobus ut et
ſenſit glo. iſte eps Zxit irregularitatẽ.pꝛimo in q;'tũ
dixit illa uerba malũ eſt ſi ſic ⁊c. nã uẽ pꝛeſtitiſſe con
ſiliũ ad moꝛtẽ æ refert an direcie nel indirecte quis
pꝛeſtet ↄſiliũ ad moꝛtẽ alicuiꝰ:ut.5S. dixi ⁊ ex ſolo cõ
ſilio contꝛahitur iꝛregniaritas.l:di.ſi quis niduam.
⁊ pꝛealle.c.ſicut dignũ. ¶ Secundo nidetur pꝛeſti
tiſſe auctoꝛitatẽ ⁊ opẽ ⁊c.illi ſuſpẽdio exhibẽdo ſuã
pntiã coꝛpoꝛalẽ:ex quo habebat ibi iuriſditionẽ tẽ
poꝛalem ut latius.ẽ.dixi facit quod nõ.in.c.i.5.de
offi. dele. de conſenſu auctoꝛitatis. ¶ Ex bis infer
tur ad.q.quam tangit glo. nunquid clericus incur
rat irregularitatem ſi interrogatus dicit quod pro
tali caſu debetur pena mortis z conclude ſecunduʒ
Hoſtienſem hic et archi.in.c.fi.iij.di.q aut crimè

t 4

¶ De ertel. perſato

miner puniẽdũ de pñti ?⁊ non bir irregularita
Iem 2 ita ꝓcedit iſia glo. als eũt ſi ex cõſilio ſine ge
nerali ſiue ſpãli ſequat᷑ bomicidinʒ rregularis erit:
ur in palle. c. ſiqnis uiduã: ſecus dic ut ibi ex ſva ſo
la Eenſione nõ ſeqꝛet bomicidiũ puta qꝛ oio iudex
E diſpoſitus ad illũ decapitãdũ ⁊ iſte fuit intenꝛoga
tus a qnodã alio que pena dʒ iponi ꝓ ilſo delicto 2
ndit ꝙ capitalis. nã ex ̊ nõ effici᷑ irregularis. qꝛ
bomicidiũ nõ fuit ſecutũ ex conſilio ſuo: quia iudex
aio ad ᷣ eꝛat diſpoſuꝰ. 6 glo. in. V. paniſitꝰ in
fi. dic ꝙ hᷣ nõ eꝛat neceſſe iſtũ citari.nã citat? fuir a
in dicibus ut pñtaꝛet ſe pape:ut in.c.ſiet qð ibi nõ.
de accu. vnde ſtanim fuit cõtumax exquo ibi n fnis
epeꝛtus tene menti.
— Abbas.

VNter dilectos eeree

itur uſurarius et publicus aleatoꝛ. dicit
nel ſũma ali᷑ ? ſic. Collatio bificij facta ĩdiero oc
cuita caſſari debet ? conferẽs ſcdᷣo ante caſſationeʒ
pme collat᷑ priuari debet ea nice pĩate cõfeꝛendi.
d. Oiuidit. nã pꝰ deciſe nanat factũ. fo difſinit ibi
nos igit ſubdiuidi nam prima diffinit de. p. ſ dᷣa
de. b. teꝛtia de cãroꝛe. fa ibi pteꝛea. teꝛria ibi. ꝛ vo
Caſus ⁊c. ¶ HMãõ prio ex tex. ibi cuiꝰdonatio ptine
bar zc̃. ꝙ vᷣ ptinẽ late ponit᷑. vñ ac ꝛeferĩ ſi ꝑrineat
de iure ſpãli.nã collatio huiꝰ dignitatis nõ pote:ot
ptineꝛe ad cãtoꝛem niſi de iuꝛe ſpãli quia de inr̃ cõi
lpcctat ad epm xvj q.vij. oẽs baſilice. ⁊. c.nu vs:
nõ eꝛgo nitiat libellus neqʒ ꝓbatio ſi dẽ beneficiuʒ
ꝑtineꝛe ad collationẽ alicꝰ qʒ ꝑtineat ſolo inre ſpali
facit.l.Vbũ prineꝛe.ff. de.v. ſigni. a n la
dus aleaꝝ in tin ẽ clericis ꝓhibiiꝰ ut ẽt cõſuerudo
nõ naleat i oppoſuiũ ẽt ſi facit ꝛeſpectu cuinſdez no
luptatis:qͥnimo clericꝰ aleatoꝛ d ꝛeputari nilis ⁊ in
dignus ad bñficiũ obtinẽdũ ⁊ tene mẽri ter. ꝛ iſſa
E una cã ſufficiẽs ad irritandũ collarionem factam
clerico aleatori¶eꝛio nota ꝙ uſuꝛarius ẽ uilis
peꝛſona ⁊ indigna ad optinẽdum aliqnã digniiqrẽ.
2 facit iſte rex. ꝙ uſurarius ſit infamis ipſo iure de
quo uide tex. cum glo.in.l.impꝛobum fenus C. de
his qui nõ.ĩifa.nbi glo.itelligit tex.⁊ bñ ꝙ; ſine alia
ſñia talis ẽ infamis infamia cili ipſo facto ⁊ clariꝰlo
quit᷑ tex.iij.a.vij.G. poꝛo ſed de uno muliuʒ dubi
to.qꝛ iex.i. d.l.ipꝛobũ loquit de nſurario exeꝛcente
uſuras ultra numeꝝ a ciuili ꝑmiſſuʒ. Quid ſi quis
exeꝛcet uſuras ſm modum a iure ciuili peꝛmiſſũ:nũ
qnid ſit ĩfamis ipſo facto cũ de iure canonico oĩs
modus ꝛepꝛobãt: æ ius cile ĩ boc ñ dedignatĩ᷑ ſeq ca
nonẽ: ui ĩ auẽ. ð eccle.ti.? nõ.i.c.qꝛ fruſtꝛa ð uſur.
2 ceue dubiũ ẽ ſatis pulchrũ.nã ꝛeſpectu iuris cão
nici oẽ fenꝰ ẽ ĩipꝛobũ ⁊ iſte tex.facit ꝙ ſit ifamis ip
lo lacio ⁊ tex.i.d.S. pono.cogita. Quarto nõ.ibi
in ipſoꝝ depoſitõibꝰ ⁊c. indices poſſe deponeꝛe tã
S teſtes coꝛã alijs iudicibus de geſtis coꝛam ſe et
ſolet multum ad hoc allegari iſte tex. ? dic ut plene
nð.in.c. cum nobis de teſti. ¶ Quimo nõ.ꝙ ntenſ
inſtrumemo falſo indicio non ꝑ B põt puniri pena
falſi niſi pꝛobet᷑ ipſe falſanerit nel ꝙ ipe ſcienteꝛ
uſus fuerit æ pſumitur ignorantia ſi pꝰ obiectionẽ

teſtibus ab uſu eius. ¶ Vltimo nõ. ꝙ pferens bn
ficium indigno quẽ putabat idoneum nõ dʒ añ ob
iectionẽ ſen reprobationẽ illiꝰ collatõis illud bñfici

um alteri ↄferre Iʒ de indignitate ipſiꝰ mõ ſibi inote
ſcat ał dʒ puniri prout h̊ d; qð bñ nõ. Go glo. i.

ĩ fi.nõ. glo. ꝙ aleator clericꝰ idiſticte repelliĩ ab ob
tinẽdo bũficio cũ collatio ſibi fa ẽ nulla ſi ð h̊ᷣ con
ſtabat taniᷓ fca nili ⁊ indigno:⁊ ſi nõ conſtabat qꝛ
erat occultus dʒ irritari: ſz a bnficio obtẽto anteqᷓ
exerceret ludum nõ dʒ icontinẽti repelli ⁊ eo puari
ſed alia mitiori pena pot᷑it plecti niſi monitus nolit
ſe corrigere:qꝛ ⁊ tũc beneficio prinabitur: ut.xxxvV.
di. c.i.uſnrariꝰ Vo põt repelli ab obtẽto ? obtinẽdo
epᷣs tũc cum ſe correxerit diſpẽſare põt circa bñfici
um ⁊ facit qð dr̃ æ nõ.in. c. pterea. S. de uſuris. Et
ex h̊ nõ. ꝙ magis peccat ⁊ exoſus eſt uſurarins q;
aleator. ¶ In glo. in. v. noluptuoſos ĩ fi. nõ. bene
glo. nam relata ad tex. ꝓbat ꝙ et clericis licitũ eſt
ludere cã ↄuiuij:⁊ idẽ noluit glo.in.c.i.xxxv.di.ſʒ
phi. tʒ H Srium in clericis dicens eos non debẽ fa
cere conuiuia. xliiij. di. e. conniuia z. J. non oportet
Igem dicir Gof. in laicis. nã ↄuiuia nidentur eis
reprobata niſi ex quadam caritate faciãt ut in. d. c.
ↄuiuia credo h dẽm uerinſ quo ad ↄſcientiaʒ I re
petitio non competat h̊ caſu ⁊ ſic põt procedere lex
ꝙ in conninuio alla. in glo. talis tamen ſic ludens Iʒ
male faciat non tamen crederem ꝙ debeat reputaꝛi
niliſ: ita ꝙ repellatur ab obtinendo beneficio ¶In
glo. in. V. nel procuranerit in fi.uel dic ꝙ illud.c.lo
quitur de litteris gr̃e in quibus citius pſumitur fal
ſiras. ſecꝰ ĩ ig iuſticie qᷓ de facili pñt obtineri:ut in
ae dei E Yarn mev⸗voſnwos in fi. hec glo.
nõ artingit ꝑfecte ĩtellẽm decretalis.nec ẽt doc. apꝑte
aitingunt. Sʒ pro clariori intellectu ſic op. uẽ enim
ꝙ collatio ſo facta debuit nalere. nam pᷣma fuit nul
la ipo iure tãqᷓ fa crioſo ⁊ ĩfami ſaltim ifamia fi.
nam infamia nedũ repellit a dignitate optinenda: ut
in.l. ij. E. de digni.li.xij.? in regula infamibus.li.
vj. ubi. per Oy. qͥnimo ſi eſt infamia iuris repellit a
dignitate qſira ꝓ h̊ bo. tex.cũ glo.in.l.ij. O. miles.ſt
de his qui no. infa. z.l.oĩ. z.l.infamia C. de decur.
li. x. ubi d qð infamia qſium adimit honorem g ð
bnit ualere fa collatio ar. in regnla non preſtat im
pedimeutum de re.iuris li.vj. So. poteſt hec decre
talis intelligi dupliciter primo ꝙ collatio prima nõ
fuit nulla ipo iure ⁊ boc ſenſit hic Moſt.exponẽdo
vᷣ irritandum.i. irritum nunciandum:æ etiam ſe
quitur. ¶ Yred. de ſenis conſi. xliiij..xlix.? tunc
poteſt E'deri quod ſecunda non ualuit propter
defectum poreſtatis:quia propter deliciũ collatoris
deuoluta erat poteſtas cõferẽdi ea nice ad ſuꝑioꝛeʒ
ſed iſte intellectus mihi non placet quia hic caſſatur
2 punitur iſte collator propteꝛ ſuam inconſtantiam
2æ quia prima nõ reprobata poſſit ad ſecundũ ideo
intellige iſtum tex. qñ collatõ fnit facta idigno igno
ranter ita quod notorie non conſtabat collationem
eſſe nullam. nam preſertim reſpeciu conſuetudinis
poterat dubitari utruʒ collatio eſſet nulla ipſo iure
et utrum iſte deberet reputari uilis exquo nſuram
exercurat tantum in ludo æ quod ludebat ſecunduz

iolano eit eni

iUmneſceni no uucal ſo⸗

aßb toi C /, 166.
rzl tautta (ho
eil one ignid i olan
Aiudce mnduͦ o rinin
õ
Nian o rnan wa
ericdfere⸗ Innd bicpo
Gad ppi mer apo eni
lo benefcio n galten apt
de opyel. Ahjh codede
..go ſcwt ecler ayt ⸗
ſĩ t tic oluuio no benl
leimrominer i ia acanone
lſ. Au toe ſnz vbo l⸗
nilnitilot biſtnüi gfenine
1iliniͦſdircenſe r ii
nidan oſeni cene ſde i
Doreſns ei A ordimnie
igreim li gbbediſſeern
biene ppi unnepione f
Pone lin
Tedhtad oinri ceſi
li ſſite Ral
e pye. e9no
in entepno is no hhen
rcolnoni d agehn
vip fſorr tziiu
Räit Y dnn
ſiri Pereproa
Einlg veſt lennigr g ,⸗
ſuſceegen i ine lu
echin anel en
ineng i likrud
nenthiannitofm
lls nſich n otſen

—

gointimnndi
diannz vo hte /
Muitize ſoncpon
u onbin nidnnr eis
mninr ſatitnt ind,
o oeeni, zre
daſeirrotlge ler
WnsuneiNiens

nen ruenemn

Odünendodenetca e
Nuinfiud dcirdch.
Gnibas eiins pſontiun fl
deſacl pirobuinnitr i
poſrochini ergb⸗
lumla nrucot Ate
Iueleun ſc vi nin
alre nan pna nl
fani atin imia ſd.⸗
Sghinne OhtneNerui
gen ſenſdloln.
QAihunia mean
ad goini Hnns
aͤfri C&dn.
imn auni olannn
rinngh o it in
in Cuntſtr
lrvpimn ſo

ine⸗
llanit

cann ſe

coᷣſuetudinẽ alioꝝ clericoꝝ:unð ateq; repꝛobaretur
pꝛima nõ debuit ꝓcedere iſte ad ſcdᷣam collationẽ.
nunqꝙᷓ eniʒ fienda eſt ſecunda collatio uel elecrio niſi
cõſter notoꝛie pmã uiribꝰ nõ ſubſiſtẽ: ut nõ.in.c.au
ditis. c.cũ teꝛra ð elec. un iſte collatoꝛ nõ erat p̃natꝰ
ipſo facto ptãte cõferẽdi: qꝛ ignoꝛãt᷑ fecit:ſʒ fuit pꝛi
natꝰ ꝓot ipſiꝰ icõſtantiã: ut dẽ in tex. qꝛ pꝛia nõ caſ
ſata ꝓceſſit ad ſecũdã ⁊ iſtũ puto nerũ ⁊ clarũ intel
lectũ.c.omiſſis dictis Inno.ꝑ q̃ nõ appꝛobat inrel
lectꝰ. c. ¶ Ee pdictis oĩbꝰ nõ.̊ dictũ ſingularirer ĩ
pꝛatica ꝙ; ubi collatio eſt facta indigno ꝑ ignoꝛan
tiã nõ dʒ ꝓcedi ad ſecũdã collationẽ ꝑ collatoꝛẽ ni
ſi pꝛiꝰ repꝛobet᷑ pꝛia ex qno nõrie nõ cõſtabar ðᷣ nul
litate pꝛie collationis. Y gi barriri ibi ſʒ ual
de ſunt iſta diſimilia ⁊c.⁊ rõ c.nã ſcdðᷣa ſtipulatio iõ
nalʒ qñ pꝛia ẽ elidibilis ꝑ exceptionẽ qꝛ põt hoc ca

Kr—☚

P exceptionẽ.ergo uʒ ſcdða ex quo põt pᷣtendere ini
eſſe inſti. de V.ob. F. alteri:ſed ſecꝰeſt ĩ collaris.qꝛ ſi
pꝛia collatio tennit lʒ neniat irritanda ateqᷓ; irritet
beneficiũ nõ uacat ergo nõ põt alteri ↄfeꝛri.S.ðᷣ cõ
ceſ.pb.ꝑ totũ. Et ĩ fi.gl. ð h̊ͥ dic.ut.s.dixi.⁊ nit nõ.
in pal.c. auditis. Sn glo. fi. in fi. hec glo.põt ad
duci ad qõnẽ nũquid ſi collatio beneficij facta ꝑ pa
pã uel eiꝰ executoꝛẽ nõ tennit uel ꝓpter ſurꝛepiionẽ
lr̃aꝝ uel ꝓpter indignitatẽ ꝑſõe redeat poteſtas ad
papã an vo ordinariꝰ loci poſſit illud beneficinʒ al
teri cõfeꝛre. Inno. hic ponit duas opi. quidã dicũt
ꝙ ad papã tm.ex quo enĩ papa ſemel itromiſit ſe ð
illo beneficio ñ Iʒ alteri appone? manũ ar.i. c. nt nẽʒ
de appel. Alij S ſʒ cõclude poſt Jo. an.? Eõpo.in
c.qð ſicut de elec.ꝙ aut papa reſernauit ſibi benefi
ciũ.⁊ tũc ʒʒ collatio nõ hẽat᷑ effeciũ nõ põt inferior
ſe intromitteꝛe i illa nacatione ar.i.c.ſi eo tpᷣe ðᷣ ele.
li. vi. Aut nõ ẽ uſus vbo reſeruationis ? tunc aut
mãdauit illud bñſiciũ ↄlerri nõ expᷣſſa certa ꝑſona
2 idẽ qꝛ uꝛ ſibi reſeruaſſe ⁊ illi noluiſſe puidere.aut
mãdauit ↄferri certe ꝑſõe ⁊ tũc ſi collatio nõ naluit
poteſtas redit ad ordinariũ qꝛ papa intẽdebat ꝓni
dere tim illi ꝑſõe expſſe ex quo ergo illa pſõa n põt
bꝛe nel ꝓpt᷑ ſurreptionẽ lr̃aꝝ uel dignitatẽ eiꝰ ptas
redit ad oꝛdinariũ.qꝛ ceſſante cã ceſſat eſſeciꝰ in. c.
cũ ceſſate ð appel.= h̊ nõ.¶ Vltimo ex gl. op.⁊ nẽ
enĩ ꝙ exceptio cris nõ ðbeat admitti ↄ iſtũ.p.ex q
hũerat collationẽ z agebat tm poſſeſſoꝛio adipiſcen
de.i.ꝓ ꝓleſſione habẽda:ut in.c.accedẽs de accu.
So. dicit Inno.q exceptio crĩs nõ dʒ admitti ſine
infamia quaſi ſentiat iſtũ fuiſſe infamatũ de iſtis ob
iectis ⁊ ciꝛca hoc dicit aliqua pulchꝛa nerba qᷓ ſolẽt
quotidie allegari.dicit enĩ ꝙ ant qͥs agit ĩ beneficia
libꝰ poſſeſſoꝛio adipiſcẽde ad ↄfimationẽ nel colla
tionẽ ut qꝛ hũit electionẽ ⁊? ↄfirmationẽ aut collari
onẽ ⁊ tm ſibi deſt poſſeſſio ⁊ tẽ nõ admittit᷑ exceptõ
cas niſi cũ ifamia: ut in pᷣal.c. accedens ubi plene di
xi. Aut agit poſſeſſoꝛio recuperãde ⁊ tũc nõ admit
titur aliqua exceptio cris niſi cũ infamia: ut in. c.itẽ
cũ quis de reſti.ſpo. ¶ Et nõ. bene h̊ diciũ ꝙ et in
bñficialibꝰ nõ obſtat ageri poſſeſſoꝛio recuꝑãde ex
ceptio cris cũ infamia. Sed Iʒ Inn. omnẽ exceptio
nẽ excludat iñ mnte opponi poſſunt ð qbꝰ plene di

¶ Be excel. perlato

co in. c. ĩ Ris.de reſti.ſpo.æ facit qdᷣ nõ.iij.q.i.iĩ ſũ.
Aut agit quis petitoꝛio ꝓ bnficio qð ſemel ba
buit ⁊ tũc aut opponit᷑ tale crimẽ qð ĩducit pꝛiuatio
né ipo facto ⁊ admittit exceptio ſm eũ ⁊ bene pnta
li opponit ꝙ ſit hereticꝰ nel ꝙ fuit ſñialit de aliquo
crie cõdẽnatꝰ.æ nõ. bene hoc ultiʒ ꝙ cõdẽnatꝰde ali
quo ciĩe ꝑ ſñiaʒ cẽſet̃ pꝛiuatꝰ ipſo facto bñficio ſuo
qð intellige qn crimẽ erat tale qð inducebat p̃uatio
nẽ bñficij uel qñ iꝛrogabat ifamiã ipſo fco.nã ſoffi
cit ꝓ cõ ſẽnet᷑ ʒ pena nõ exp mat᷑ in ſñia: qꝛ illa irelli
gitur ipoſita auctoritate iuris l.i.ff.ad turpil et ij.
q.iij.F.nõndum ⁊ in.c.poſtulaſti ſim unã lectu.5ẽ.
de fo.co npe.⁊ ad idem tex.in pᷣalle.l.ij. G. miles.ff.
de his qui nõ.ifa.ubi dẽ ꝙ miles dãnatus de adul
terio effict᷑ infamis et ifamia ſoluit uinculũ militie?
uñ ipo iur̃ ifamatꝰ ꝑ ſñiã ꝑdit dignitatẽ nedũ ſecu
larẽ ſʒ etiam eccleſiaſticã:ut nõ.i.glo.ſecꝰ puio ubi
qs dãnaret᷑ de crie qð nõ ĩduceret ĩſamiã nec puati
onẽ beneficij.tunc.n.talis exceptio ñ admiiteret᷑ ut
ſtati dicã et ſic reſtĩge Inn. Si vo opponit᷑ excep
tio cꝛis qðᷣ nõ inducit puatiouẽ beneficij ipᷣo facto
utpnta:qꝛ ẽ ſimõiacꝰuel adulter uel ꝑiuruſ nel quid
ſimile æ non dʒ admitti talis exceptio.rõ ẽ qꝛ illa ẽt
ꝓbata ille non ꝛemaneꝛet pᷣnatus beneficio.nec ob
ſtat ſi dicatur ꝙ debet pꝛiuaꝛi qꝛ ad h nõ tendit ex
ceptio:ut in.c.ij.de ordi.cog.i fi.nec ob.ſi dicatur
ꝙ ex ꝗꝰ datur actio ſiue accuſatio õ iſtũ de iſtis cri
mibꝰ fortiꝰ debʒ admitti exceptõ:ut ĩ regula.qui ad
agẽdũ de re.iuris.li.vi.⁊ in ꝛegnla cui damꝰ.ff.co.
fm Inno. illa iura habent locũ qñ ad idẽ agit 27 ex
cipit.ſecus antẽ qn actio et exceptio tẽdũt ad diuer
ſa.nã p̊ caſu accuſatio tẽdit ad nidictã: ut priuetur.
cxceptio vVo tendit ad defenſionem rei familiaris ?
nõ. ꝑpctuo h̊ dictum Inno. æ uide qð dico in. c. pa
ſtoralis de cau.poſſ.æ proprie ⁊ in.c.ſi diligenti de
lo. ope.
Abod
bbates de
Tcedentibus. vren e
4 ognoſceꝛe et publicas penitentias ininn
gere et litteras induigentiarum concedere non poſ
ſunt niſi eiſ competant de iure ſpeciali hoc dicit.neꝭ
ſic et generalius.Cognoſcere de cauſa matꝛimonia
li. Item penitentias publicas et indslgentias conce
dere ſpectat ad dignitatem epiſcopalem: unde infe
rior prelatus de his ſe intꝛomitieꝛe non debet niſi
eis competat de iure ſpeciali.primo ponit epiſcopo
rum querelam cui ſecundo pronidet ibi nolentes.
Caſas ⁊ cetera. err⸗ tex. ꝙ quedam ſunt
ſpectãtia ad dignitatẽ epalẽ qᷓ iferiori plato non cõ
petunt ut ſunt tria hic expꝛeſſa ⁊ de ſimilibus nide
quod le.⁊ nõ.lxviij di.in.c.qᷓuis.⁊.c.coꝛepᷣi.⁊ int
caſus hic expꝛeſſos nota illum ꝙ nemo citra epiſco
pum poteſt iniungere publicam penitentiam. prina
tam enim poteſt quilibet ſacerdos iiũgere z de hac
publica uide glo.æ tex.in.c.in capite.l.di.⁊æ xxvi.q.
vij. c. fi. ⁊ eſt tex.in. c.ij. de maledi. ¶ Secundo no
ta ꝙ ex ſpeciali conceſſione uel alio iure ſpeciali pu
ta ex conſuetudine poſſunt ſpectantia ad dignita
ceʒ epiſcopalem comoeteꝛe inferiori pꝛelato et circa

¶ Be exref preis.

pSe dicendã ẽ ꝙ quedã ſpectatia ad epm ſũt oꝛdis
epᷣalis:qdaʒ ſũt dignitatis epalis:quedam ſimplcis

juriſditiõis. Ea vo que ſunt oꝛdinis ut cꝛiſmaꝛe ec

cleſias ↄſecrare clericos oꝛdinaꝛe ⁊ ſimilia non pnt
cõpeteꝛe infeꝛiori ẽt ex còſuetudie ut in.c.qᷓto de ↄ
ſue:quia in eis deficit oꝛdo epalis. Ea vo que ſunt
dignitatis epᷣalis ut ſunt iſta hic enumeꝛara nel ſipli
cis iuriſdiõis ut cognoſcẽ de cãis clericoꝝ iſta beñ
pñt acquiri ꝑ iferioꝛẽ ex ↄſuetudie nel ex ↄceſſione
ſupioris ad hoc.c.cũ oli ⁊.c.auditis de pꝛeſcrip.et
nõ. bñ hũc tex.iũcta glo.pe.⁊ fi.qꝙ iſta que ſunt di
gnitatis epalis ut cognoſcẽ de cã mr̃imoniali ⁊ da?
indulgẽtiã ⁊ẽ. pñt pꝛeſcribi ꝑ ĩferioꝛc:ſʒ ad declaꝛa
tionem ſe qrit᷑ de qᷓ ↄceſſiõe loquit iſte tex. Sol. di
cunt doc. ꝙ põr iĩtelligi de ↄceſſione ẽt epi. xvVi. q.ij
niſis pꝛet᷑ inſignia. nã illa nõ pñt cõcedi niſi per ſo
lum pricipẽ qð bñ nõ.arg.i.c.ut aplice de pnile.li.
vi. uñ abbatibus ⁊ ĩferioribꝰ pꝛelatis peꝛ papaʒ ſo
let ↄcedi uſus mitre ⁊ alioꝝ põtificaliũ: ut in. d. e.ut
aooſtolice. dicũt tũ hic doc. ⁊ ibi ⁊ bene ꝙ łʒ iſta in
ſignia epalia qñʒ ad decoꝛẽ ↄcedant plaro infeꝛiori
nõ tũ põt ille ppt᷑ ̊ exeꝛceꝛe iura epalia eſt ge que
d nuda demõſtꝛatio que bʒ ſignificarũ ſuũ qð nõ.
¶ In glo. in. v. epalis dignitatis i f. nõ. ex hae gl.
2 ſe iũcto tex ꝙ ea que ſũt dignitatis epalis nõ di
co oꝛdinis pñt acqniri ꝑ iferioꝛẽ ex oſnetudie et h
ꝓbat᷑ ⁊ aꝑtiꝰ ꝙᷓᷓ alibi in.c. auditis de pꝛeſcrip.ubi
abbas pᷣſcripſit cĩm matrimonialẽ niſi fuiſſet ꝓba
ta iteꝛruptio: qð ẽ õ hoſt. q tenetr orium iĩ.c. as 6
ꝛeſti. ſpolia. inducit᷑ t iſte tex.ad.q. quotidianaʒ nũ
quid electꝰ 2 cõfirmatus ĩ epm nõ cõſecratꝰ poſſit
cõcedeꝛe ĩdulgẽtias maxie ſi non ſit ſaceꝛdos ut qꝛ
adbuc nõ ſit effectus pꝛeſbiteꝛ: æ ſepe accidit cum ſi
milis qõ in legato apoſtolico n pᷣſbito: hoſt. bic p²
multa ↄcludit ꝙ ſi pſbit᷑ põt ↄcedeꝛe als ſecus:ſed
Frã. renuit ꝙ ẽt ſi ſit pſbit᷑ cõcedeꝛe nõ pot. qꝛ nõ
dr eps niſi ſit cõſecratꝰ: vnð antea uocat electꝰ 2 ñ

epᷣus. ut in. c tua:de his que fi.a pla.? iura hoc cõ

cedũt epis. Jo. an. ur̃ teneꝛe ꝙ cũ hᷣ nõ ſit oꝛdis ꝙ;
poſſit eſectꝰ ↄfirmatꝰ dũmodo ſit ſaceꝛdos. Jo.
cal. pꝰ Lho.iiij. ſniaꝝ di. xxiij. arti.ij. tz ꝙ eria ſi nõ
ſit ſaceꝛdos hoc põt ⁊ idẽ ĩ legato ⁊ iſta opi. ẽ neri
Oꝛ. Ratio qꝛ cõcede e iſtas idulgẽtias pꝛocedit ex
diſpenſatione bonoꝝ eccleſie ⁊ ſic ex iuriſditione. eꝛ
go iſti pnt cũ hẽant iuriſditionem licet non ſit cole
erati in epos uel ſaceꝛdotes nit in. c. tranfmiſſam de
elec. nã ut hic pʒ illa pñt queri ꝑ ĩferioꝛẽ epo.gꝰ nõ
ſunt oꝛdinis epalis ſed iuriſditiõiſ. In foꝛo iñ peni
tẽrie nõ poſſet abſolue? nel cõdẽnare uel idulgẽtiaſ
concedeꝛe: qꝛ illud ẽ oꝛdinis pᷣſbiteꝛalis ⁊ nõ iuriſdi

tionis quod tene menti. As ruclan
ꝛeuelandum peccato
. lectus ꝛem ſiue peccatum in pe
nitẽtia ofeſſuʒ ſaceꝛdos cõpelli nõ põt. hꝰ
d.pꝰ põit᷑ qꝛela pſbiteri.cui fo ꝓuidet expſſa cã ibi
qꝛ igi.¶ Mõ pꝰ ex tex. ar. optimũ ꝙ index eccleſi
aſticus ſen ſecularis põt ex officio ſuo quẽ compel
lere ad indicandum furẽ 2? furtuʒ ↄmiſſum ⁊ ſuper
poteſt ferre ſniam eẽſure non renelantes quod
Ybat. h. ꝑ locũ a ſpali.nã h ẽ ſpole qð nõ po ſſit fie

ai comonſio qñ ̊ in pnia detectum fuit:ſecus g ſi
iſte ſciuiſſet nõ tãq; deus ſj tãq; homo. ꝓ h̊ tex.ibi
ꝑnicioſum eẽ ⁊c̃.⁊ tene hũc tex.ſic induciuʒ ꝑpetuo
menti.nã optime ꝓbatuꝛ practica epoꝝ fulminãtiũ
hodie excõicationem non renelãtes furẽ ſine fur
tu n ⁊z melius ꝓbat h.c.q.c.qui cũ fure.s.de fuꝛ.
licet ad ̊ illud ſoleat allegari æ nide ibi qð plene di
xi.probat et iſte tex.opi.bar.in.l.iĩ ciuilẽ. C. de ſur.
5. fo ſacerdotem non poſſe ↄpelli etiã ꝑ iudi
cem eccleſiaſticim ad reuelandum pccorem ĩ pnia
ſibi confeſſum qnimo nec ẽt peccatuʒ.nã h̊ ⁊ reſpec
tu peccati z peccatorum ꝓhibetur iſia compuliio.
Et nõ. bñ ꝙ ẽt non põt ad ̊ compelli ſi tal reuela
tio tendit ad utiliratem ꝓximi uel ad utilitatẽ aĩe ip
ſius ↄfeſſi.nihil.n.debʒ detegi ꝑ ſacerdoteʒ eẽt ſi cõ
cernat claritatem conſcie ipſius peccatoris niſi ipſe
peccator ſacerdotem ducat in teſtem ar.in.c.ſignifi
caſti de adult.⁊ in.c. ois utriſque de pe.z remiſſ.⁊
qð ibi nõ. Inno. rern ibi ſententiam inteꝛ
dicti ⁊c. ꝙ ſnia interdicti põt ferri nedũ in loco ſed
Et in perſona ⁊ hec eſt dr̃ia inter interdẽm ⁊ excõica
tionem qꝛ excõicatio nedũ priuat a participatõe ſa
cramtoꝝ ſʒ ẽt a cõione hoĩim:ut in. c.a nobis de ex
cep.ſed interdẽm ſolum pᷣuat a ꝑticipanone ſacroꝝ
Alimo pro declaratione lr̃e qritur qᷣ ſint iſti re
tores fraternitatis de quibꝰ in tex. So. ſũt qͥdaʒ ba
bẽtes iuriſditigne ſuꝑ cleꝝ ex ſpali proniſione ant
inſtiturione. W go tibi qꝛ 'ᷣm leges nẽo põt
cõpelli h̊ non eſt abſolute ueꝝ qͥnimo põt ex officio
compelli de quo dic nt nõ.in.d.l.inciuilẽ ⁊ plene di
xi in.d.c.qui cum fuꝛe. In eadem glo. ibi ⁊ in Hᷣ
erat maior ipſis rectoribus ⁊c̃.per hanc rationem
inferũt doct. ꝙ etiam per papam non põt ſacerdoſ
opelli ad detegendum peccatum in pnia confeſſum.
nam in illo actu ſacerdos eſt ſpãlis nicarius dei z
papa eſt generalis nicarius dei ⁊ ſpãlis quo ad illaʒ
ſpẽm eſt maior generali:de offi lega.in.c.ſtuduiſti
7 nota bene glo.⁊.h.dẽm quia eſt contra multos ſi
plices ſacerdotes qui ꝛeuelant peccatum epiſcopo
ſeu peccatorem ſeu alteri ſaceꝛdoti licet dicãt epiſco
pi ego recipiam in ↄfeſſione quia nullo modo debʒ
dicere qꝛ ranq; dens non idigʒ confelionẽ ? qꝛ illo⸗
peccatum alteriuns ⁊? nõ ſuũ ⁊ h̊ ſaluo caſu.c.oĩs
de pe.⁊ ꝛemiſſ.Ex hoc ⁊ ex tex.etiam infertur ꝙ ſi
ſacerdos producitur in teſtem in iudicio qð recta
conſcientia poteſt dicere ſe nihil ſcire ſi hoc tantum
ſciebat ut deus.nam quis poteſt habere duplicem
conſcientiam ſiue ſcientiam unam ut deus aliam ut
homo. in teſtem uero producitur ut homo non nt
deus ? tanquam homo nihil ſcit: unde ſine mem
periurij recte poteſt dicere ſe nibil ſcire. ¶ Duto
tamen ꝙ iſte ſciꝛet ut deus et ut homo ut quia
ipſe nidit tanꝗꝙᷓ homo ⁊ audiuit ut deus in conteſſi
one ꝙ hoc caſu tenetur reuelare uirtute inramèti.
alias autem ut dicit Inn. in preall.c. omnis ꝓpe fi.
nũqᷓ; dʒ reuelaꝛe niſi ſubeſſet maxia neceſſitas uti
litas nel iminẽt ſcãdalũ tc.n.põt dicẽ zæ reuelare ex
quo ſcit ẽt ut homo. Quid autẽ ſi quis iurauit nõ
Fuela? ſecreta et pꝰ ea ꝓducit in teſtẽ nũquid poſſit
renelare cõ nideat᷑ poſitus iter duo iuramẽta Sria

. pinoenta di
g as colegi ocen
ſalo io In nt hn
lca ſnr pores ril
ſanonp boc uin con
ecvpinli n no poſſtxn
aloralre Mlper ole
ace o ninlpii cunſi
titn iaich iton
legan de ſ go teniteni
i hoſcſone clegi. dt
NrattA) J nind
hednſſadrh
cos deſureſpali en dſeen
Ulino colige cy ler ave
peincicio voſenbys incebi
zindheinr19,(On
Insoben nmuid poſſr⸗
Nutniic nnnqnid ams e
ſglucgnimls ab enr n
ttnic ohis li cignime c
nloteobi f ce ſiſf
Mnianoltidin nel
Mmsdigiungande umni
sr ſiopiing ſani ö
1e Ankitminſigiaſenm
1e gone e M nnni er eſ
ulipft Anr elſn pih
Il llliby poſſi dnar
ſut “ ſanr ſt len
eppi aſni

lero ognolarenr inſti 1

Inla conoſtito 4

almmruammn
un Oagan poſ
li ſanſcn icſte inrr n
ltnſi ii⸗ ſtn
– dlcſtl,n in gf

iſridg heiſttöͤn
cſüin ärld h
noſts eſtmmn ſhe
netinn
agn nunenn
“
arcns n nn
irr ranlie
nſln elbii

Nelcunz i den
G n
Durpilſiimd

n 8 limtith
aciuatanaf
ins Naangiſ e
ain ſen Nineſcn
Oullhedeye⸗ Dl
dnphfummin
Mor mnineliin o a
luer imtint roin
rimma pniiſe
nen in canobsse er
Ma Nchnncne iuo
eie damm in ſſiffe
Nun oſüäſtn
Rear i gouſene
ifnleges ſid ir
e nep qino döteroffci⸗
Bö ind Linenide epeerd
eaden go biein
cu er bayc mionen
pun wnin ſacj
mmninia oſſun.
ſpils nianins dei
leit hals aro d la
lein toſti
a ddonmms
nt Necmmn ghich
wndon icadidn ſe⸗
oe ginwlo role ſch
idcg oſtiniten ſ
zbuͦth ſind alα
anr eim inni
mirtuidy tan
ſni iri totunmn
ppc, iht nſten
mumu ovs alum ul

uuenbono pon in

— .U⅞ðð, –

¶ De excel. perlato.

Inno. in. c. qliter. el.i.ð.de accu.nõbilit dicit q ſic
qꝛ aut agebat inrametũ extendere ad iſtum caſuʒ et
fuit temerariũ cũ non poſſit quis ſe aſtringere ad h
iuramẽetũ cũ ſit j publicã ntilitatẽ ut teſtiſ.aut non
cogitauit iſtũ caluʒ ? inꝛamentũ ad boc nõ extendi
tur. ar.in.c.i.de iureiur.li.vi. Et in fi. glo.qdð pꝰdi
ciũ eſt plꝰ plʒ hoſti.⁊ pꝛo dicta glo facit.c.cum ad
quoꝛũdam.S.eo.ti.tene menii. Abbas.

Jlecta NMon poſſũt ſubditi ſingn

lares in pꝛeiudiciũ pᷣlati eri

geꝛe ſigna collegij. . d. uel ſic¶ Brinati

homines regulariteꝛ nequeũt cõſtitnere collegiũ et
hꝛe ſigna collegij niſi aliter eis cõcedit᷑ pꝛima pars
ponit querelã.ſcdᷣa dat iudicẽ ibi diſcreioni. Caſuſ

c ¶ M pꝛimo ex tex.ibi nõ ↄſueuerũt ⁊c. optiʒ
ar. ꝙ ius collegij põt queri ex cõſuetudine pꝛo hoc

facit qð nõ. Inn.in.c.poſtulaſti de iu. pa ¶ M.

2 ꝙ licet ſint plures clerici beneficiati in eadẽ eccle
ſia nõ t ꝑ hoc dicũtur conſtitueꝛe collegiũ ſeu face
re capi:ulũ cum nõ poſſit collegiũ ſigna collegij nec
collegialiteꝛ ſe ↄgregaꝛe collegiũ ergo ↄſtituit᷑ in ec
cleſia uel ꝑ pꝛinilegiũ cõceſſũ a ſupioꝛi poſt fundatã
eccleſiã nel ſi a pꝛicipto fuit oꝛdinatũ ꝙ eccleſia eſſz
collegiata uel ſi lõgo tpᷣe uixeꝛũt collegialit᷑ ⁊ ſunt in
quaſi poſſeſſione collegij. de quo nide ꝑ. Inn. i. d.
c.poſtulaſti.? ꝑ Jo. an. in. d. c.a nobis de iure pat.
V abbatiſſa põt hẽe iuriſditionẽ ſuꝑ cle
ricos de iure ſpali eſt H. ſecus auteʒ de iure cõi.
Vltimo collige ex tex. quẽ poſſe ſe opponeꝛe ꝓ ſuo
pꝛeiudicio uolẽtibus indebite exigere ſigna collegij
2 inducitur ̊ ad.q.¶ Quidã uult uti priuatis ar
mis alteriꝰ nunquid poſſit ꝑ illũ pꝛohiberi ⸗2 p di
ſcutiendũ eſt nunquid quis poſſit poꝛtare arma ſeu
iſignia dignitatis quibꝰ licet ntir̃ exñs in illa dignita
te ⁊ tũc nõ hñs illã dignitatẽ cõmittit falſuʒ eis utẽ
do.l.eos.⁊ qð ibi nõ.ff. de lal. facit.c.i.sS.de cle.nõ
oꝛd.mi. æ quod ibi dixi. quedaʒ ſunt inſignia ſingu
laris dignitaris quibꝰ utunt reges pꝛincipes ⁊? nobi
les ⁊ iſtis pꝛiuata ꝑſõa uti nõ põr:ut.l.i. C. ne li. po
tẽ. Quedã ſunt inſignia ſeu arma quibꝰ utunĩ pua
te ꝑſone.⁊ aut utunt᷑ ex ↄceſſione pꝛicipis ⁊ ĩidubio
uti pnt. Aat ceſſat pꝛicipis ↄceſſio ⁊ cõiter tenetux
ut quilibʒ poſſit ſumeꝛe ſibi certa inſignia ſiue aꝛma
ſicut oĩa noĩia ꝓpꝛia aſſumũt᷑ ad placitũ nt unus ab
altero cognoſcat᷑: ut inſti. de ſega. F. ſi quis in noĩe.
7 in.l.ad recognoſcẽdos.C. de inge.mꝗu. ita 7 ar
ma põt quis aſſumere ut nuna parentella diſcernatuꝛ
ab alia. Sed an poſſit ſumere arma alteriꝰ: uẽ pᷣꝙ
ſic. nã ſicut licitũ eſt aſſumeꝛe nomẽ ꝓpꝛiũ alteriꝰ.ntr
in.l.duo ſũt titij. ff. ð teſta. tu. ira nr ꝙ et arma poſ
ſit quis aſſumere cuʒ eadẽ ſit rõ in utriſqʒ:⁊ h ẽ vʒ
ubi ille ñ poſſ; pieder aliqð pᷣiudiciũ niputa:qꝛ aſſu
mit arma lõge diſtãtia:ſecꝰ ubi ſubeſſet illi aliqðᷣ pꝛe
iudiciũ ut qꝛ iſte noniter aſſumens eſt homo facino
roſus ⁊ exoſus z ꝓpt unitatè armoꝝ timet ille ĩteri
mi ꝓpteꝛ iſtuʒ ſen nice ipſiꝰ 2 põt tũc iploꝛari offm
ſuꝑioꝛis:ut ille nõ utat eiſdẽ armiſ:qꝛ ad ſuperioꝛcẽ
ſpectat quies populoꝝ.nt in.l.i.G. quies.ff. de offi.
pꝛefec.ur.idẽ eſti ubi inrereſt reipublice: ut qꝛ bonꝰ
artifex ſeu mercatoꝛ utit qbnſdã inſignijs 2 aliꝰ uult

ᷣ ꝑ iudicẽ ꝓhiberi ꝛõe pꝛedicta¶ Toclude ge. ſic
ꝙ q̃libʒ priuatus ét põt aſſumere ſibi ceꝛta inſignia
ſeu aꝛma:ſed non põt aſſumeꝛe ſeu uti armis altius
qᷣ ten dit in eius piudiciũ ſen reipublice ? ð his ꝑ
bar. in. l. tꝛactatu ð inſig. æ armis ¶¶ In glo. i. i fi. P
gl.nõ reddit ſufficiẽtẽ rõnẽ qre iſti clerici ñ potant
facere collegiũ = iõ pro clariori doctrina pꝰ Inno.
hic ⁊ bar.in.l.fi. C. de colle.illi.ſcias ꝙ regulariter
oĩa collegia ſunt inteꝛdicta:qꝛ hoĩes non debet face
re iſtas ↄuẽticulas ſen ↄgregatiões cũ ex eiſ tieatuꝛ
ↄſpira ſeu oiuꝛatio ↄ pᷣncipẽ ſeu cĩtatẽ.h̊ uerũ niſi
approbet᷑ a iure gentiũ uel a iuẽ poſitiuo.nã quedã
ſũt collegia que approbãt᷑ a iure gentiũ.quedã ſunt
collegia que approbãtur a iure poſuio A iure gen
tiũ approbatur collegiuʒ citatis caſtri nel uile.l.ex ᷣ
iuꝛe.ff. de iuſti.et iu.et quod ibi nõ.nã debẽt hoies
multa agere i fauorẽ æ ↄmõʒ citaris.iõ oʒ ꝙ plures
iĩ ſimul ↄueiant. A iur̃ poſitio approbãĩ collegia ip
ſoꝝ qui ſũt alicuiꝰ artis nt ſũt piſtões baꝛbitõſões
nel ſimiles nel alicuius ꝓfeſſiõis:ut ſũt ſcholães uel
ſi faciũt cã pietatiſ ut ad ſubueiẽdũ oppᷣſſis ⁊c.quia
iſti habẽt malta ageꝛe ad utilitatẽ illius ꝓfeſſiõis ſeu
artis.iõ ꝑmittũr iura ut poſſit ſimul ↄuẽire ⁊ facere
unum corpus:uñ ad ꝓpoſitũ hꝰ. c.clerici ſingulaꝛes
cũ ñ hẽant aliqᷓ cõit᷑ expedienda n pnt ꝓpᷣa auciõſ
tate facẽ iſtas ↄgregatiões ⁊ ↄſtituere unũ collegiũ
niſi a pᷣncipio fuerit oꝛdiatũ ut eccleſia ſit collegiata⸗
tũc. n. cum ipſi clerici debeant ꝓmouẽ niilitatem ec
cleſie licite ſe ↄgregãt ⁊ faciũt unum corpꝰ:ſʒ iſti de
quibus in tex.nõ rep ſẽtabãt illã eccleſiã:ſʒ erãt ſigu
larit ibi bñficiati.? ðᷣ mã collegioꝝ nide ̊ ꝑ Inn.
2 ĩ.c. cũ ab eccleliaꝝ de offi.ord.⁊ per baꝛ.in dicta
.l. fi. de colle. illicitis.
Abbas.
NQui S iunramentum ne
Rauem. gat prelatum dnm ſuum
uel coram ſecnlari iudice de ipo ↄq̃ri ul
ipʒ innadit deponi dʒ . d. æ. primo ðciſe narrat feʒ
qð ſub triplici diſiũctiua puniꝛi mandat ibi dilcreti
oni.Cãus ꝛc ¶ Mõ.primo ex tex. ꝙ eps põt ⁊ dʒ
dici dñs ſubditorum.æ ꝙ ſubditns negãs cũ qñm
ſuum dʒ acriter puniri ut h ¶ Toõtra h facit. c.ij.
de dona. ubi dẽ ꝙ prelatꝰ ẽ ꝓcuratõ ? ñ dñs. So.
dic Inno. h. c. pcedere rõe preſtiti iuraméèti. alias
aũt ñ crederet ſubditũ pecca? ſi ñ uocaret eũ dũm:
ſed pᷣlatũ ar.x.q.iij.cauendũ.ꝓ hoc facit ſᷣm hoſti.
quia qui dicit uerum non peccat.l.eum qui nocentẽ
ff. de iureiur. uel ſecundum Jo. an. icet ipſe prela
tus dicatur pꝛocuratoꝛ reſpeciu rerum:tamen reſpe
ctu ſubditoꝛum poteſt dici dominus. ¶ Dihi placet
opinio Inno. ut licet honeſtum ſit ut ſubditus ap
pellet eum dominum non tamen neceſſarium. pro h̊
bonus tex.xcv.di.in.c.eſto ſubiectus.ubi dẽ ſciant
epiſcopi ſacerdotes eſſe non dominos ⁊c̃.ſcd quan
do pꝛeſtarur iuramentum epiſcopo a recipiente di
gnitatem uel eccleſiam av eo tunc appellatur dũs p
hoc tex.optimus in. c.cum clerici.. de uer. ſig. ? de
foꝛma illius iuramenti puto iſtum textũ loqui.nam
iſte iurauerat obedire domino ſuo ibi ſuum eſſe

uti illis ut hẽat ocuꝛſũ 7 ſic decipꝑe Nrolan pöt. n.
1

¶ Ve excel. prela.

dum æc. Vñ negãdo eum poſtea qñm ſunm nenit E
inramãtũ: ſed circũſpectio inramẽto nõ putaꝛeʒ ſub
ditũ excedeꝛe ſi appellarer eum plaiuʒ vel patrẽ: ad
p qð nõ.in. d.c.eſto ſubiectꝰ ⁊ in. c. ꝙᷓ gꝛoni de cri.
kal. ¶ Sedo nõ. ꝙ pſiãs cõſiliũ ⁊ auxiliũ cõſpirãti
bus ; epᷣm ꝓpriũ debẽt deponi ⁊ ſentiunt h doct.
ꝙ et debẽt tradi curie ſeculari ⁊ ita exponũt vpum
abſcidatis poſitũ in tex..xi.q.i.ſiquis ſaceꝛdotum:
ſed h̊ dẽm mihi nõ placet prio ꝑ iſtũ tex. qᷓ ſimpliciĩ
nõ mãdat iſtũ abſcidi ab ecclia uli.ſʒ ab eccleſia am
bianẽſi gꝰ nõ dʒ tradi curie ſeculari niſi ſit ĩcoꝛꝛigi
bilil ẽt ſi cõiuret ð epᷣm ꝓpriũ.łʒ aliqne glo. ſennãt
opppſituʒ:ſʒ de hoc dicẽdũ ut dixi in.c cum nõ ab
hoĩe:⁊.c.at ſi clerici de iudi. . S glo.i. ibi fideli
tatem ? obediẽtiã:nõ.glo.ꝙ cleꝛicus recipiens bñ
ficiũ ab epo iurat ſibi nedũ obediẽriã ſed etiã fideli
tatem. ꝓ h tex.in. d. c. cũ clerici de. v.ſigni.eð tenn
it ẽt ibi hoſti. li; quidã ↄ: ſed homagiũ nõ pſiatur
ꝓ ſpiritualibꝰ:qꝛ illud pᷣſiar rmn a naſallo ꝛ6e fendi
qð hẽt a dno:ſed clericus non ẽ naſallus epi:lʒ ab
eo ꝛecipiat bũficiũ niſi r ab eo fenð.
onit. xv. gꝛanamina illa
Imis. ta ꝛeligioſis a quibꝰ pcepit
Mpꝛelatos abſtineꝛe. fa ibi quo circa caſus
26. 5 pꝰ. ex tex ꝙ ꝛeligioſi tenent᷑ uineẽ nedũ
Fʒ ꝛegulã ſʒ ẽt fm inſtituta oꝛdis.nam ultra ꝛegnlaʒ
bñnt quaſdã cõſtões editas ꝑ totum oꝛdinẽ ſicut fꝛa

tres pᷣdicatoꝛes maxie qui fm ecꝝ ꝛegulã poterant

hꝛe ꝓpꝛũ in cõi:ſʒ ex ↄſtõibus poſtea editis nullo
mõ hẽe pñt aliqðᷣ ꝓpriũ ẽt in cõi:nt nõ. S⁰ꝛe.cõſil.
xij. ꝓ h̊ tex. j. c. le.in prin. ¶ Scðo nõ. ꝙ ꝛeligio
ſi nõ tenenĩ obtẽꝑare epo ) ꝛegulã ęoꝝ a ſede apo
ſtolica appꝛobatã ⁊? 3 ſtatnta oꝛdinis appꝛobara.
C Teꝛtio nõ. ꝙ ꝛeligioſi nõ tenent ↄfiteri epo uel
ꝛcctori parochie uel ab eis ꝛeciꝑe coꝛpꝰ xpi. ſed ad
innicẽ audiũt ↄfeſſiões nel ofitent pori eoꝝ fʒ nõ.
in. c. i. xvj.q.i.hoſtiẽ.in ſum.de peni..cui dicit ꝙ
abbas dʒ ↄfieri epo ſi nõ ẽ exeptꝰ⁊ monachi debẽt
cõfiteri abbati:qꝛ quilibʒ dʒ ↄfiteri ſuperiori ſo.et
H ur᷑ ꝛõnabile iñ iure nõ ꝓbat᷑. nam pal.c.i xvi.q.
i. uẽ cõfene priuilegiũ eis ut int᷑ ſe poſſint ↄfiteri.⁊
nide qð ibi nõ. archi. Itẽ nõ. ibi eligi ſepulturam
æc.arg. ꝙ ꝛeligiofus põt ſibi eligeꝛe ſepulturam et
dicit Inno. ꝙ h eſt prinilegiũ iſtoꝝ minoꝝ ⁊ pꝛedi
catoꝝ cum decedãt er, monaſteriũ. hoſt. dicit q; qui
libet põt ſibi eligeꝛe ſepulturã quia ꝛefeꝛĩ hec electio
ad tempus moꝛtis quo abſolnit. ab obediètia ſuꝑi
oris. ar. in.c.de nxoꝛe de ſepul.ſed hodie dic:ut in
c.fi. de ſepnl.li.vj ꝙ nullus ꝛeligiolus decedens ĩ
monaſterio põt ſibi eligere ſepulturã: ſʒ ſi longe di
ſtat a monaſterio æ cõmode ad illud reuei nõ põt
tũe licite põt ſibi eligeꝛe ſepulruram ut in. d.c.fi.er
ita põt intelligi iſte tex. tẽ nõ ꝙ ꝛeligioſi ẽt mẽ
dicantes Iʒ nõ hẽam popninʒ pñt m bhabeꝛe campa
nam ⁊ cimiteriũ qð limita nt nõ.in. c. patentibus.j.
de priui. Sed circa h̊ ẽ dubiũ nũquid ꝛeligioſi pñt
quoſlibet ꝛecipeꝛe ad ſepulturaʒ æ hodie de minori
bus ⁊ pꝛedicatoꝛibus dicendum eſt ꝙ ſic ut in cle.
duduʒ de ſepul. de alijs vo ꝛeligioſis non ſic priuile
giatis ſũt opi. Inno. ur uelle ꝙ ſic hoſt. diẽ ð men

te iuris:ut ſi hñt ppłm poſſint recipere qnoſlibet
ibi eligentes ſepulturam aliaſ at nõ niſi ibidem boſ
pitatus decederʒ.xvj.q.i.c.i.plus mihi placʒ prima
opi.ꝗq v ꝓbari in. c.fraternitatem de ſepul.⁊ tenuit
archi. in Pal. c.i.? ita habet cõſuetudo. ¶ Mõ. ibi
celebret primas miſſas ⁊c. ꝙ religioſi etiam mẽdicãẽ
res licite celebrant primas miſſas. Iteʒ nota. ibi. 7.
domorum ſuarum ambitum ⁊c.ꝙ de collatis ? ob
latis religiof ĩ eccleſijs eoꝝ non pnt pᷣlati uel recio
res aliaꝝ eccleſiaꝝ aliquid ſibi uendicare qꝛ nidẽtuꝛ
eis illa collata intuitu elemoſyne æ non nomine ob
lationis.ſecus dicit ubi aliquod oratorium uel ima
go eẽt intra parochiam alicuius tunc eni oblatões
ibi fẽe cedunt rectori parochie h probatur per locũ
a ſpãli in.c.ad audientiam de eccle.edi.facit ꝙ nõ.
in. c. paſtoralis de his ꝗͥ fi. a prela. ? in. Nica. de pa
ꝛoch. zc: MAltimo nõ. ꝙ donatio fca pro ordina
mẽti Is ? ꝓ libris eccleſiaſticis equiperantur.
ed quero de quibus religiof loquitur iſte tex.
So. dicunt quidam ꝙ de omnibus. Inno. ur̃ uelle
ꝙ loquatur de predicatoribus ? minoribus ⁊ ð ha
bentibus ſimilia priuilegia ? pro hoc ibi tex. contra
regulam a ſede aplłca approbatam. ⁊c. Ego ſatiſ pu
to ꝙ omnes religioſi regulariter approbati debent
eſſe exemoti ab iſtis grauaminibus de quibus ĩ tex.
n gl. fi. in fi. quo ad fratres predicatores z mi
nores dicendum eſt hodie ur habetur in. d. cle. du
dum:quo ad alios dic ni le.æ nõ.i.c.requiſiſii ⁊ ĩ.
c.fi. de teſta. *
Ponit. xij.
Imis praua. grauamina p
dicatorum z minorum a quibus precepit
drelatos abſtinere:a ſecunda ibi quo circa. Caſus
æc. ¶ Mota primo ex tex. ꝙ ubi fit memio de pre
dicatoribus ? minoribus ſeper in ordine ſcripture
pᷣmittunt᷑ pꝛedicatores ut hic in. c. quorundam de
elect. li. Vvj. ? in omnibus locis ubi de eis fit mentio:
2 rõ eſt quia ordo predicatorum fuit primo appro
batus per eccleſiam romanam quam oꝛdo minoruʒ
licet parum an ſecund ũ Jo. an. æ« reciiat YJo. cal.
ꝙ ordo predicatorum fuit approbatux ¶U. ccxv.
qᷓno ab bonorio.iij. qni ſucceſſit Innocen. qui pro
miſerat ſe facturum ⁊? eodem anno fuit approbata
inſtiutio minorum æ idem tenet Joan. an. in. d. c.
quorundam in nouel. de minoribus: tamen ibi non
kacit mentionem. ¶ Et ex pꝛedictis uerbis nõ.oꝛdi

nẽ ſeruandũ circa iſtos religioſos in bonoribus ðᷣ

ferendis ut illi magis honorentur quorum regula
prius fuit approbata. ſecundo nota ibi in alitiſſima
paupertate ⁊c̃. ꝙ fratres neduʒ minoreſ ſed predica
tores dicuntur eſſe in altiſſima paupertate ? h ideo
qꝛ nõ poſſũt habẽ aliq; ꝓpretatẽ nec ĩ particulari
nec in comuni ſed dent niuere ex elemoſynis: unde
mẽdicitas incerta debet eis tribuere neceſſaria ad
hoc.c.i.de exceſſibus prelato.li.vVj.⁊ de reli.domi.
c.i.eodeʒ.li.? quod nota.in dicto.c.quornndam ⁊=
pluries dixi ꝙ ſicut fratres minores non poſſunt
babere ãnuos redditus perpemos ut in cle. exiui ð
paradiſo. F. cunque annni redditus. de V. ſig. ita
nec fratres predicatores quia debent ſerniꝛe geo in

ſonis ppricisfuit .
ſeAij gniia i009
Golen bof nchi
ile er ols o eals i
oronlb aunſs pi⸗
tinoctſſo fena e len uſ
iimn epltnwid rmin
gaͤgihimpdinpwnff
rcieredi dreringin d⸗
lciNe e Nd md Fn dieo
Io inreci Eiomis no debete
niita Aedſone ſec anee
nuo n. gge inr c
toneſ e minos ſont ſubiern
ii giol ſemlars clre
Hcoxce uxcmtinccñn.
mijicper ou a ſn a
tuhlet ubuſtjaiſsind
fi nellanorsemnimdrs ſunt

tid ihon Ni nöoſſmne

serini anerbii iche
Marſainit hord t
Ph hebos c ſiialrnons
ichts non g poer⸗
istoeſſi leni iſooe
ſſet din uluni
nt cpig,r in i heneß
ſic autn⸗ 4 Ee

lrppl ob niag ir
Oropnli oib erieis imn⸗

fugthtggr inen ni⸗

Pileg,:„„, Allinin
mnſ norabet⸗
eee Deb
leoe⸗ .*M op ſnn e
ennnien
lue nisi

Onove⸗
kenennn id lien

anrniet

ceench

nbnst ninjltpr
e o bor biter onena
bbanm te Ego nl
nrier pprobet ebent
tindus deoidosi er.
nes cchcnetesdi
4 da d ed
Eea diReicin .

it .
ninomma gobys rtadyl
ch bi uo aAis
gbitt mmidcepre

iorinorane Arpre

incaboruncan de
6S hiecitntento:
Vorunſnaind nid
wamopnnokonſorc
Jo maltaliß d.
ut mproban. ch.
eeſt Yncen gni i⸗
odenmann timnnhu

ntene Jummil⸗

emuortrsnm u
gnutan tiz .0

¶ De excel perlato.

altiſſima paupeꝛtate ut h dr̃: vñ relicta que cõit fiũt
in hac ciuitate ſenaꝝ hoſpitali ſãcte marie de laſcha
la cũ hᷣ oneꝛe ut der ceꝛtũ annuũ redditum ãnuati pᷣ
dicatoꝛib? minoꝛibꝰ ⁊? alijs mẽdicãtibus religioſis
nõ ualẽt:qꝛ eſſet h?e ꝓpꝛietatẽ qᷓ;dã ⁊ tot poſſeẽr eẽ
annui redditꝰ ꝙ non opoꝛteret mendicare qð eſt 3
regulã ⁊ inſtitutionẽ eoꝝ.pᷣdicatoꝛes m ñ ſunt inca
paces regula eoꝝ:ſed ex cõſtitutiouibꝰ quas poſtea
cõiter feceꝛunt:de predictis nide ꝑ Fre.conſi.xij.=

ſe. z ꝑ Jo. de 11e bar.in tꝛactatu i.d.cle. exiui

de parsadiſo. ð. teꝛtio ibi cũ ꝓceſſionaliter ne
niãt ⁊c.tex.ſingulaꝛẽ ꝙ fres pꝛedicatoꝛes ⁊ minoꝛel
nõ tenent ſemꝑ ire cũ epo ⁊ cleꝛo ad pꝛoceſſionẽ.æ
nõ.qꝛ dicit ex leui cã:ſecꝰ eꝛgo fᷣm doc.ſi ex magna
cauſa fieꝛet ꝓceſſio utputa in nono introitu ep̃i nł
legati uel iminẽte peſte ſeu alio flagello.uel ad gene
rales letanias que fiũt poſt paſca ante feſtum aſcen
ſionis ꝓ pꝛedictis facit.xvi.q.i.reuertimini æ ð̊ cõ
ſe. di. iij. rogationes. nã qð oĩbꝰ iminet ab ominibꝰ
dʒ explicari ᷣ offi. archi. c.ad hec. æ ĩ. c.ij. S. de elec.
2 idẽ per oĩa puto de alijs religioſis ut teneatur
iſtis ? ↄſimilibꝰ cauſis ad pꝛoceſſionẽ nenire: ſecus
ubi pꝛoceſſio fieret ex leui cauſa ⁊ põdeꝛo tex.iĩ pꝛĩ.
qui uẽ tin de pᷣdicatoꝛibꝰ æ minoꝛibꝰ faceꝛe mentio
neʒ cã exẽpli ut pʒ ibi it puta ſr̃es ⁊c.⁊ ea que dicũ
mr cã exẽpli nõ reſtꝛingũt diſpoſitionẽ generalẽ: nt
i. c. i.ne cle.uel mo.vñ dico ꝙ oẽs religioſi nt quie
tiꝰ intẽdã dininis nõ debẽt ex leui cã compelli nt ue
niãt ad Aceſſionẽ: ſecꝰautẽ ex magna cã: ut dixi.
aaꝛto nõ. ꝙ de iuꝛe cõi oẽs religioſi ẽt pᷣdica
toꝛeſ ⁊ minoꝛes ſunt ſubiecti epᷣis locoꝝ. nã omnes
tã religioſi ꝙᷓ;ᷓ ſeculares clerici ſubiecti ſũt epiſcopis
locoꝝ de inꝛe cõi:ut in.c.cũ ueneꝛabilis de reli.do.
2.xviij.q.ij.peꝛ totũ:ſed ſunt exempti ab iſtis ð qui
bus hic ⁊ a quibuſdãa alijs iuribꝰ expꝛeſſis:ſʒ hodie
iſti pꝛedicatoꝛes ?æ minoꝛes ſunt ex toto exẽpti a in
riſditiõc epoꝝ.vñ nõ poſſunt ex quacũqʒ cauſa ab
eis excõicari. circa hᷣ iñ ſuſcipienda eſſent eoꝝ pᷣuile
gia ⁊ ſeruãda: ut ĩ. e. poꝛro de pꝛiui. ¶ Et aduerte
ꝓ ſʒ tpᷣe huiꝰ.c.iſti pᷣdicatoꝛes ⁊ mioꝛes eſſẽt ſubie
cii epᷣis nõ puto ti ꝙ ꝓpter exẽptionẽ poſtmodnʒ
eis cõceſſaʒ releuẽt ab illo onere neniẽdi ad pceſſio
nẽ ex cã magna fienda.nã exempti ex multis cauſis
lubijciunt᷑ epᷣis:ut in cã heꝛelis ⁊ in quibuſdaʒ alijs
ut in. c. ad obolendã de here. Itẽ rogare deũ pꝛo
ſalute populi oĩbꝰ clericis innnere debet ta exẽptis
q; nõ exẽptis ar.in.c.reuertimini pꝛeal, uito
nõ. ibi uillas ⁊c̃.ꝙ ẽt ĩ nillis licite religioſi poſſunt

hie monaſteriũ.debẽt iñ honoꝛabilioꝛes eẽ nt bic =

inuit tex. ibi ad honorabilioꝛes et cetera ſti
mo nõ.ꝙ iſti fres non debẽt nec tenẽt᷑ ſoluere deci
mas de ſinctibꝰ oꝛtoꝝ. ſunt ergo in ̊ pꝛiuilegiati.

ideo dixi de oꝛto ⁊ nõ de alijs:qꝛ iſti mẽdicãtes nõö

pñt hẽe alia pᷣdia pꝛet᷑ oꝛtos: aꝛ.i. d. cle. exini. ¶n
glo. in. V. de oꝛoꝝ in fi. de alijs religioſis nunquid
teneantuꝛ ſolueꝛe decimas dic nit le.? nõ.in.c.nupeꝛ
Cc.ex parte ma. S. de deci.

Anta UViolans interdictũ iuriſditi
vitione ⁊ claniũ pfare ſe pᷣnat
h. d. uel aliter ſic. Nõ ſernãs interdictum

ubi peene dico.

faſpẽſus ẽ ab officio et bñficio er omni iuriſditione
h d.ſecundũ unuʒ intellectum. pꝰ. ponit et aggrauat
culpas epiſcopi.ſcdᷣa ibi licet aũt recitat ceſſionem
ipſius et culpaſ alioꝝ fautoꝝ et iꝛꝛitos decernit aciꝰ
poſt interdicti ſẽtentiã niolatã. tertia ibi qꝛ vo pũit
fantoꝛes qui beneficia receꝑũt et qui ĩiterdictũ uiola
uerut.et qui illud ſeruantes oppreſſerũ cita
ri mandat ad cuꝛiam. Cäns æc. M er tex.
quod ptãs eccleſie appelllatur clauis er aduerte qꝛ
in prin. ſoquitur in ſingulari et innuit unam eſſe cla
ueʒ eccleſie:ſed poſtea loquitur in plurali er innuit
eẽ plures ut pʒ ibi petꝛi claues ⁊c.et dic ꝙ ĩ vᷣitate
iina eſt clauis æ eſt una ptãs:ſed in pluꝛali dicuntur:
qꝛ ultra ptãtẽ dʒ habere prelatus diſcretionẽ. una ẽ
S clauis ptãtis alia diſcꝛetiõis:unde dicimus ꝙ pa
a poteſt omnia claue non errante de qꝰ.xxiiij.q.i.
c.m anet uide pro pꝛedictis bo.glo.in. F.i.xx.di.in
V. ca ies et quod nõ. Inno. in. c. quanro ð conſue.
Secundo nõ. admittendum ſpontaneaʒ ceſſionẽ
prelati qui ob delictum ſuum priuandus per ſen
tentiam uenit ? eſt ſanum conſilium ad uitandum
dedecus et infamiam ut prius cedat quam expectet
ſententiam ar. eorum que leg.et nõ.in.lſi reus. ff.
de procu.⁊ i.c.lʒ hely.S.de ſimo. eꝛtio nõ. ꝙ
cłricꝰ nõ nalẽs ĩ benefieio ſuo reſidere ꝓpt᷑ potẽtiã
tyrãni ſeu iniq di nõ dʒ pᷣuari beneficio ſuo tãqᷓ ñ
reſidens.nõ.n.ſibi ẽ iputãdũ ſi ſine culpa exultat ꝓ
hoc.c.paſtoralis.vij.q.i.et qðᷣ nõ. Inno.ð.c.ꝓxi.
facit.l.di. ſatis ꝑnerſũ.¶ N. quarto ibi poſt iter
dicti niolationẽ ⁊c̃.æ tenẽ mẽti iſtã litterã ꝙ ꝑ inter
dictũ non ſuſpẽdit᷑ inꝛiſditio pꝛelari ẽt ciꝛca ſpũalia.
hic eni irritatui dũtaxat ſentẽtia excõicationis ⁊ ĩteꝛ
dicti ⁊ collationis beneficioꝝ ⁊ iſtitntiones attentate
poſt uiolatõeʒ ĩterdicti.facta gꝰ.an iterdẽʒ tenẽt.uir
tus ꝗ int᷑ licti eccleſia tici refert dũtaxat ad exerciti
un ordis eccleſiaſtici nõ aũt ad iuriſditioneʒ. Et ex
5 ⁊ ex l̃a infert᷑ ꝙ ꝑ uiolationeʒ iterdicti quis ꝑdit
iuriſditionen:unde ſuſpendit᷑ eo ipſo ab oĩ ptãte et

a 15 eſt iſta lr̃a ſingularis ſin ueꝛum intellectuʒ.

Mi. qninto ꝙ uiolans interdictum etiã pape nõ é
ipſo facto pꝛinatꝰ bnficijs nec excõicatus:ſed pꝛiuã
dus ꝑ ſentẽtiã.ſuſpẽſas bñ ẽ ſᷣm cõeʒ intellectũ.nã
etiã hom cida ⁊ iꝛregulariſ nõ eſt ipſo facto pꝛiuatꝰ
bnficio ſuo ſi homicidiũ ſeu irꝛegularitas ſecuta eſt
ipſam beneficij collationẽ: ut apeꝛte ꝓbat᷑ i. c. ex is
ỹ.e.facit.c.clericis.S. ne cle.uel mo.æ ſic itellige In
no.i.c.cũ nis ðᷣ ↄceſ pᷣoẽ. Sexto collige ꝙ inijciẽ

tes ſmn inꝰ te merarias in clericũ nedũ tenetur pꝛo ab

ſolutione ire ad ſedem apoſtolicã: ut ĩ.c.ſi quis ſua
dente.xvij.q.iiij.quod tamẽ limitandũ eſt ut dicã ĩ
.c.peruenit de ſen.ex.ſed poſſunt compelli ad man
datum pape ire ad curiam ut per eum ibidem puni
antur.nam iſti tales licet laici ſacrilegi ſunt ⁊z ratiõe
ſacrilegij ſortiunutur foꝝ eccleſiaſticum:ut in.c. cuʒ
ſit gñale de foro ↄpe. (Almo põr hic colligi de
legatũ pape poſſe pro executione delegationis ſue ĩ
uocare auxilium brachij ſecularis. de quo tamen di
cendum: ut nõ. in. c. ſignificaſti de officio delegati
n go. in. V. irritas hec gl. mul
um intricate pꝛocedit æ concluſio ſua ſtat in voc

2.
*

¶ De noni oper. niſtis

ꝙ niolas inteꝛdiciũ é irregularis ? ſuſpenſus ab oĩ
officio æ bnficio æ iuriſditiõe. Et ut bẽatur clar̃ to
ta mã tria nidẽda ſũt.pꝰ nũquid loco ĩteꝛdicto cen
leant᷑ indicte pſone.fo de pena intdiciũ niolantis.
teꝛtio qñ quis dicat niolare intdiciũ ⁊ ſic qñ incur
rat irregularitatẽ ⁊ in h̊ ultimo nidebit᷑ effectus iteꝛ
dicti. Quo ad primũ cõclude quicquid dicat glo.
ꝙ loco iteꝛdicto ꝑfone non ſunt directe inteꝛdicte ſz
eſpectu ad illũ locũ dũtaxat. vñ ſi ĩteꝛdiceꝛet hec ci
nitas ⁊ nõ pꝑſone licite pñt clerici huius cinitatis ce
lebꝛaꝛe in alijs locis:qꝛ ꝛeſpectu alioꝝ locorum nõ
ſunt pſone inteꝛdicte:ſed hic nõ pñt celebꝛaꝛe tanq;
pſone cẽſeant᷑ ſuſpẽſe quo ad locũ intdictũ dũtaxat

non alibi de hoc eſt tex. in. c.ſi ſnia ⁊.c.is qui de ſẽ

ten. excõi. li.vj. Quo ad fᷣm cõclude ꝙ celebꝛas in
loco intdicto ul ſi ꝑſona ẽ ĩteꝛdẽa ⁊ celebꝛat ĩcurrit
irregularitatẽ a qua ꝑ ſolũ papã liberari põt. ut ĩ 5
al. c. is qui:⁊ eſt ſuſpẽſus ab omni poteſtate clauũ
2 officio: ? 2 ẽ qꝛut dixi ĩteꝛdictus ſimplr uel ꝛeſpe
etu loci ẽ ſuſpẽſus:ut in.c.is qui de ſenten.ex.li.vj
Si g celebꝛat ĩcurrit irregularitatẽ nt in. c.i.de ꝛe
iud.i. Vj. irregłaritas h̊ itẽdit ui n po ſſit iſte ſeqᷓ ꝛe
gulas traditas ab aplis ⁊ eccleſia ſic̃ alibi clerici: ut
nõ. in c.i.de ꝛe iudi.li.Vj ẽ eꝛgo ut dixi ipſo facto
ſuſpenſus.nam ⁊ iuriſditio compxtens prelato hẽt
dependẽtiã ab oꝛdine poſt eius collationem.ut nõ.
in.c.cũ dilectꝰ de cõſue.non tñ ꝑ h eſt prinaius bñ
ſicio ſuo ipſo facto ut h pꝛobatur in tex. Quo ad
eꝛtiũ principale cõclude pꝰ Inno.⁊ doc.ꝙ illi inci
dũt ĩ irregularitatẽ nõ ſeꝛuãdo ĩteꝛdictũ qii exeꝛcẽt
aliqd deputatũ alicui oꝛdini eccleſiaſtico ⁊ faciunt
anqᷓ; clerici:qð ꝓcedit ſiue ſint pᷣſoiteri ſiue infeꝛio
aes clerici nur dixi in c.ij. de cle. excõi.mini.unde ſi
diaconus dicit enãgelium uel ſubdiaconus epiſtolã
tanqᷓ;ᷓ ſubdiaconus uel accolitꝰ exeꝛcet officium ſuũ
tanqᷓ; accolitus efficit᷑ irregularis:ut in.d.c.ij.et ibi
dixi. ſecus aũt ubi exeꝛcet᷑ aliquid n deputatũ ceno
oꝛdini unde cantãs ſynſoria nel dicẽs pſalmos nõ
officiãdo pricipalit᷑ eccleſiã: ſʒ ut quilibʒ alius laicuſ
non efficitur irregularis ? bene ſᷣm Inno. Idem i
benedicẽte miſſam. ar. xliiij. di. c. fi quia illud non
eſt deputatum ceno oꝛdini. ſed de cõſnetudie illud
cxeꝛcet᷑ ĩdiſtincte ẽt a nõ oꝛdinatis nt eſt uideꝛe ĩ epi
ſtola que ex cõſuetudie cõi dẽ ſine apparatu ꝑ queʒ
cunqʒ. vñ ſi ſuſpẽſus nel excõicatus nel intdictꝰ ta
li modo dicẽt epiſtolaʒ nõ ĩcurrit irregularitatem.
Igeʒ ſi exeꝛceꝛet ea qne ſunt iuriſditiõis: vñ tẽpoꝛ
iteꝛdicti nõ iſt irregularis aliũ excõicans nel abſol
uens dũmodo nõ abſoluat tanꝙᷓ ſaceꝛdos uidelicʒ
cum ſolẽnitate de qua in. c. a nobis el.ij. de ſenten.
excõi. Cõclude gꝰ bꝛeuiteꝛ ꝙ iuriſditionalia nõ ſũt
ꝓhibita tẽpoꝛe iteꝛdicti nec exeꝛcẽs ea ippe excõica
tiõis efficitur irregularis. Ideʒ ſi non deputata ceꝛ
go oꝛdini uel ſi ſun depntata tamen ex conſuetudie
exeꝛcentur peꝛ quẽcunqʒ: ꝛefeꝛtur eꝛgo interdictum
ad oꝛdinẽ ? ad quedam alia de quibus in. c.non ẽ
de ſpon. z. e. qꝗð in te ð pe.= ꝛe.⁊.c.fi de ſen.ex.li⸗
vVi. Sed circa predicia dubitatur quid de audiete
dia. Conclude poſt doc. maxime hoſt. quod anut an
dit dinina ex denotõne quadam ⁊ iſte non ẽ irꝛegn

Ar.

laris iʒ male faciat. Aut audit dia anctoriʒando ut
qꝛ prelatus precepit celebꝛaꝛe ⁊ tunc efſicitur irregu
laris:quia iſte ingerit ſe dininis ⁊ niolat iterdictum
2 h̊ innnit uerbum niolauit ⁊c̃. de quo in tex.⁊ nide
bo. glo. in cle.archiepo de priuile.Caneat ergo pre
latus ipᷣe excõicationiſ ſuſpẽſioniſ nel iterdicti ne fa
ciat coram ſe celebrari aut iterſit celebrationi qꝛ vẽ
tunc auctoriʒare. Abbas.

e noni operis nuntiatione. Nica.

¶ Lontinuatur bec ſica. S. uiſuʒ ẽ de exceſ. pſaro
Tum in gne:nunc reſtat uidere in ſpetie de exceſſu qͥ
fit in edificando:uel põt ſic ↄtinuari Supra niſum
eſt de exceſſibus pᷣla.in ſubditos ⁊ ẽt de exceſſibus
ſubditorum in pᷣlatos:ueꝝ qꝛ qnqʒ aliqͥ deliquũt in
contẽptũ iuris ſeu ſuꝑioris. Igeo ſubijcit᷑ h̊ Nica
de noui opis nunc.æ qñ dicatur nouum opꝰ z de
ſolẽnitate adhibenda in denuntiatione ? in quibus
rebus habet locum hcc denuntiatio plene no.pre
glo.j.eo.c.ij.⁊ dic ut ibi.
Abbas.

MNtelleximus.

MEAificium poſt nuntiationem noni
operis demoliri debet expenf con
ſtruentis.h. dicit uel aliter ⁊ ſic Eti
am eccleſia edificata poſt nuntiationem noui opeꝛis
deſtruenda eſt expeñ conſtruentis. . d. cum ſe. In
prima ↄſultatio. In fa Gnſio ibi qꝛ Caſꝰ æcẽ̃
Hõ. primo ex tex. quẽ poſſe denuntiare nouũ opꝰ
noĩe ecclie ſibi ſubiecte ⁊? h qꝛ ſua itereſt rõe ſubiec
tionis. ſiẽ enim pro ſubiecta eccleſia qs põt ager̃:ut
in. c. fi. de ſac.ab.iĩteſt.⁊ in.cle.i.de Gp.ita z opus
nonum nuntiare:iſta.n. eccleſia baptiſmaliſ erat ſub
iecta iſti priori.iõ prior h fuit admiſſus. ¶ Mõ. o
ꝙ leges famulantur canonibus. canones nero dent
adiunari ↄſtitutionibus legum. Er ẽ ratio qꝛ impe
rator nellit nolit quoſdam canones teneiur ſeqni z
obſeruare ut in. c.fi. de preſcrip.⁊æ qð ibi nõ.⁊.j.di
cam: ſed non ſic eſt in eccleſia.neceſſario enim non
tenetur obſeruare leges ſed eas approbat qñqʒ in
auxilium ſuum:⁊ eſt rõ rõnis qꝛ imperator cum ſit
inferior poteſt ligari a papa ſed non ligare ut in. c.
cũ ĩ ferior de ma. ⁊æ ob ⁊ in auẽ. de eccle.ti.in pᷣnci.
2z. I.i. C. ð ſum. tri. ota tertio ꝙ cauſa eccleſie
debet decidi per ins ciuile in defectum canonum
omnes eniʒ leges principum non contradicentes ca
nonibus ſunt approbate per eccleſiaʒ ut patet hic
2æ ad hoc ſolet quonidie allegari iſte (er idem
dicendum de conſtitutionibus approbaris per prin
cipem hoc dico propter edita a iuriſconſultis. que
fuerunt poſtea approbata ab imperatoribus ut pa
tet in li.fforum.nam et illa debent iura principum
dici quia omnia noſtra facimus ⁊æ cetera.ut in.l.ij.

C.de ueiure.enu.⁊ in.c.ſi apłlice de preben.li.vj.
65 quarto et tene menti tex.quod iura cinilia

non dicuntur preiudicialia eccleſijs quando poſſũt
ſe habere ad preindicium et fauoreʒ:⁊ hoc dico qꝛ
licet cantum ſit qð lex impeꝛialis.damnoſa eccleſijs

—

4

, lerbiͤ
vamiin hb a
iuellei⸗ o
lbe dcod u
nioe 3
Püinhſfn
ſi lfen n
ul ccrſait
1 1 uinilin n
M lci

ſbcdo N
7ſpuoa.
güſawnn te g
onti ibifert fn
zutſtmnſe endne

s lrĩ tuumen
gerlec̃ pörtenninan n
go AAoiſt Alarleges⸗
ſomnoꝛi ſe aſis il⸗
Her⸗ ſpoltos irintlice

4.(N ialun
Claltitoaliciqnim⸗
m ll no lo i MMoi ⸗
cnir peani e nſftmnia
an mmemr oponi eein
ipenuss in ie mo
nnipo n oleſni⸗
iziſieſweec 1eni
Nimdos id iſihſiviin
o1.2C. uo. 1n c Oes hi
Gi tegolpolſeſon ere in⸗
tu eſes ð te ta ? faciit no in
pu. S ſo ſon er hos caſte
ſtio unisiulis vaſ vane ſont
lunon in orroqy fo or. opni
genuumt ac conſomcle ne
ſlrfice lgi oni reum
lon le abs e ep̃ſſs cñ and
lunsſt oſlendo n a ſin
nn geret idirt g begesn
nonsintni agoincin
nicte nd S do ſernddi⸗
gts ſlcithzei nnach
a unaisſbi
1 ſi n ſornt ni
ſinchgiox ſiſnrm
Nn nib er iii
ſienignfwlumn
ieer ncl chataſz⸗

ges rüͤ
n Aherie
znen eni
Werteſig enndn d
eſanmnbli
Aa 1cca
4

NM nnidnen noi
enain c ehef ion
Sdcnäahaaſe
Nnumruüchenneniceis
nſmenns 5,d ante
1nſo bi Ac
poſenumnmne or ey
tbe u ienſ rie ſbie
machz s nir theinn
ice Npine opns
iu bapniſral erat ſib
undnis (Voſ
Dus nones ntid dene
gon Kriiodin
GGroves Mauffein
Nadtcliiötſcl
dcia eſſno enin in
ſodeas Mrob gi
nse iipmjn i
lu w en a.
Ceachinnt.
umeabulſe
,ntumn cnn
1n nufenlts dl
un ei
Tiden
n irt n
iserpyn

18 aorodal
1n4 oricorſons. N

e noni opeꝛ. nun.

non ſit recipienda ut nõ. in. c.fi. de ſolu. tamen non
dicitur penalis quãdo diſponit generaliter æ poteſt
ſe hr̃e ad cõmodũ ⁊ dan. vñ ẽt conſtruncia poſt vᷣnũ
ciationẽ noui operis nenit deſtruẽda auctoꝛitate le
gu. 5. quito ꝙ cã ñ exñte nõ dʒ capella ſen ec
cleſia edificari. .lites altiꝰ eccleſie: rõ ẽ: qꝛ oia ſpũa
lia illiꝰ pochie ſũt attributa illi eccleſie ꝑochiali: vñ
piudiciũ illi gñaret᷑ ſaltiʒ facti ſi alia eſſet eccleſia ibi
edificata quẽadmodũ ſi nnꝰ epᷣs uellet exercere epᷣa
lia ĩ dioceſi alteriꝰ kitme nõ. ibi m leguʒ
2 canonũ ſtatuta ⁊c.ꝓ ſibello ſuſtentãdo in quo dr
peto inſticiã mihi ſieri ſm canones ⁊ leges nel fᷣm
leges ⁊ ſtatuta ſeu cõſuetudines.poſſunt ergo mul
te ſpes iuriũ ſimł accumulari ĩ eodẽ libello. Et nõ.
ꝙ eadẽ cã põt terminari ſᷣm leges ⁊ canones. licite
ergo canoniſta allat leges nbi ẽt cõcuꝛꝛũt canones:
qꝛ foꝛtioꝛ uẽ ille caſus uel illa ciſio ubi ↄcurrit du
plex diſpoſitio.⁊ ſic intellige nõ.i.c.ſi in adiutoꝛinʒ
x.di. ¶ In gl. i. v. adiunãt ĩ fi. dic poſt Jo. an. et
Cal.addedo aliq̃ cũ qᷓri an æ qñ debeãt obſeruari
leges uel canones in ntroqʒ foꝛo ꝙ aut ſumꝰ ĩ mã
cõcernẽte peccatũ uel ĩterpᷣtatiõe directa iuris dĩini
ſeu in narietate opionũ ⁊ tẽ i utroqʒ foꝛo ſernãdꝰ ẽ
caſus canõis ſeu ipſe canõ ⁊ nõ lex ciuilis:qꝛ ĩ iſtis
ſimilibꝰ ſolꝰ papa bʒ poteſtatẽ:⁊ ĩpatoꝛ ĩ ↄcernẽtibꝰ
gĩaʒ ẽ ipſi pape ſubiectꝰ ⁊z tenet᷑ ſuas leges obuar᷑
qu nimo ois aĩa ẽ ſibi ſubdita in h.xcvi.di.ſi imꝑa
toꝛ. 7. c. duo. ⁊ in. c. oẽs pꝛicipes de ma.⁊ obe.uide
gl.ĩ regula poſſeſſoꝛ de re.iur.li. vi. facit qᷣ nõ.i.c.
cũ eſſes ð teſta.⁊ faciũt nõ.in.l.fi.C. ſi iꝰ nel uti.
pu. Si vo ſum ex hos caſus ⁊ tẽ aut deficit diſpo
ſitio iuris ciuilis uel narie ſunt opi.⁊ debet ſeꝛuari
canon in utroqʒ foꝛo.ar.optimũ h̊.nã ſi deficiẽte le
ge recuꝛrit᷑ ad conſuerudinẽ nel ad ſimilia: ut i.l.nõ
poſſũt.ff.de legi.foꝛtiꝰ dʒ recurri ad canões ex quo
ꝑ eoſ ille caſus ẽ expᷣſſus cũ canõ ſit maioꝛis ancto
ritatis ꝙᷓ; ſit ↄſuetudo ar.a ſili.xi. di.quis neſciat et
iperatoꝛ generalit᷑ dixit ꝙ leges nõ dedignãt᷑ ſacios
canones imitari. ergo in caſn dubij de iure cinili ſeꝛ
nãdꝰẽ cano. Si vo lex nõ deficit ⁊ tũc ant canon ⸗
leges ſibi ↄdicũt:Iʒ enĩ utraqʒ ſit rõnabilis ĩ ſe m ꝓ
pier uarias rões poſſũt ſibi ↄdicere: ⁊ tũc quelibet
lex fuãda ẽ ĩ foꝛo ſuo:ut nõ.in.c.ij.de arbi.li.Vi.⁊=
in dicta regula poſſeſſoꝛ.æ maxie h hʒ locũ ĩ oꝛdia
rijs indicioꝝ in quibꝰ ẽt laici ſubijciũt᷑ foꝛo eccleſia
ſtico ⁊ clerici in foꝛo ſeculari:ut nõ.in.c. qdð clericis
de fo. ↄpe. ⁊ in cle. diſpẽdioſaʒ de indi. In iudicijs
vo cleꝛici iudicãt ĩ foꝛo eccleſiaſtico ſʒ canones tmn
2? ita laici ĩ foꝛo ſeculari ᷣm leges tm. ¶ Sʒ dubiũ
eſt quid ſi clerici litigãt ĩ foro ſeculari nũqͥd debeãt
Fnaꝛe leges ↄdicẽtes canonibꝰ:uel ſi laici in foꝛo ec
cleſiaſtico debeãt ſernare canones oödicentes legibꝰ
de hac mã ſatis ꝓlixa recuꝛre ad nõ.in. d. c. qð cle
ricis. ⁊ plene tango ĩi. c.eccleſia ſancte marie ð ↄſti.
Si vVo nõ gdicãt ſibi adinuicẽ = tũc aut ſunt leges
ipiales aut leges ſeculariũ ĩferioꝝ.p caſu ſeruantur
leges in foꝛo eccleſiaſtico ubi pᷣficiũt canones ul ẽt
ubi ↄcuꝛrũt cũ cannõibʒ ut v niſi ſit lex mere dam
noſa eccleſijs: qꝛ illa non recipit᷑ niſi expꝛeſſe appro

bet᷑ ꝑ papã: ut in.d.c. eccleſia. x. c. fi.de cõſti. ¶ Se

cũdo caſu ſunt leges ſeculariũ inferioꝛũ nõ ſũt fuã
ð in foro eccleſiaſtico ſine ↄdicãt ſiue nõ ẽt ſi fauo
rẽ afferãt ſi ꝓcedũt impeꝛioſe et diſponẽdo tãq; ba
bẽtes iuriſditiõem:ſecus ſi afferrẽt meꝝ ſanoꝛc ⁊ ſa
Pent pꝛiuilegiũ qðᷣdã:exẽplũ extãtibus agnatis maſ
culis fẽie non ſuccedãt.nã cleꝛicꝰ agnatꝰ excludit fe
miam:lʒ ſit cericus de qꝗ plene in.d.c.qð cleꝛicis et
c.eccleſia ¶ In glo. i v. ſiue iure ſiue iniuꝛia ibi er
E ſimile ĩ excoieatiõe ⁊c. Et dic qð eadð ẽ ꝛ ĩ utꝛiſ
qʒ nã ĩ denũciatione ẽ auctoritas pretoris. naʒ pro
pter eiꝰ auctotitatẽ dʒ edificãs oĩno deſiſtere pꝰ de
nũciationẽ douec denuncians.j.tꝛes mẽſes ꝓbet ðᷣ
iure ſuo:ut in.c.fi..e.iĩ excõicatione eſt auctoritas
eccleſie ⁊ cẽſure et ut magis timeatuꝛ. ed opp.
contra h̊ et contra tex. et uidetuꝛ quod ea que ſunt
attentata poſt appellationem extraiudicialem non
ueniunt iꝛꝛitanda niſi ſint contꝛa ipſam appellationẽ
et pꝛius iuſtificet̃᷑ ipſa appellatio:ut in.c.cum nobis
et quod ibi nõ.de elec.et in.c.pone de appellati.fa
cit.c.non ſolum eo.ti.li.vi.ita deberet eſſe in denũ
ciatione.nam denunciatio eſt quedam appellatio ⁊=
pronocatio extraindicialis non gꝰ debet demoliꝛi ⁊=
deſtrui id quod iure factum eſt. ideo deberet expec
tari finis et euentus denunciationis. So.contraꝛiũ
nidetur difficile in uidendo rationem diuerſitatis.
Sed breuiter conclude quod in denunciatione hoc
ſpeciale inductum fuit proptcr rixas enitandas.et
qꝛ tractatur de modico preiudicio.nam.j.tꝛes men
ſeſ debet denunciani probaꝛe de iuꝛe ſuo:ut.S.dixi:
et ſi non probat ille ad mittitur ad edificandum cũ
laſiſdatione et in mora modici temporis non eſt
preiudiciũ.ideo ſtatutum fuit nt poſt denunciationẽ
omnino ceſetur ab opere.alias propter contẽpium
pretoris inducentis illam prouiſionem omne edifici
um iure uel iniuria ideſt ſiue de iure ſiue nõ ſibi cõ
petat nenii deſtrnendum:ſed in cauſa appellatiõis ẽ
alia ratio:quia ibi datur annus ⁊ ex cauſa bienniũ:
unde durum eſſet ꝙ per quamlibet appellationem
deberet pars ſuum relinquere:uel inde ad ulteriora
non pꝛocedere ex quo adhuc non tulit ſententiam
⁊ ſic non eſſet functꝰ officio ſuo:ut in.d.c.non ſolũ

2 de hoc aliquid nõ. in.d. c. cum a nobis.¶ Sed

circa pꝛedicta dubitatur nunquid ſit uerum indiſtin
cte:ut omne edificium poſt denunciationem neniat
deſtruendum ex quo de iure fieꝛi poterat. texius iſie
niderur uelle ꝙ ſic dun dicit ſiue iure ſiue iniuria
et cetera ¶ Sed dic quod iſte textus ? ſimilia iura
debent intelligi in caſa dubij ubi dubitabatur an il
le de iure poſſit ibi edificare:ſecus autem ubi noto
rie conſtaret ius denuncianti non cõpetere. nõ eniʒ
eſt ueriſimile ꝙ iura uoluerint dare locuʒ figmentis
delictis et deceptionibus. immo pꝛohibent conti
nuo iniurias ad predicta facit.l.i.⁊.l.ij.ff.ne quis
eun qui in ius uoca. ubi patet ꝙ citatio põt ſperni
ubi notoriũ ẽ ipſam non poſſe fien:ut nõ.in.c.ueni
ens de accu.et.iij.q.ij.ſi epiſcopuſ.ad idẽ.l.i..uſu
fructuarius.ff. de no. ope.nun. ubi uſufructuarius
non poteſt denunciaꝛe domino nbi ſua non iteꝛeſt.
ſicut eni ñ ualʒ ᷣnũciatio ubi ðᷣ inẽ ↄſtat vᷣnũciãti iꝰ
nõ opetẽ ita ? ubi alias notoꝛiũ ẽ:ut quia alias fuit

¶Ve noni oper. nutis.

indicatuʒ inteꝛ iſtos ſuꝑ illa ꝛe ᷣ fuit pricipale æ oꝛi
ginale dẽz. Koff ĩ libellis ſuis ⁊ ſecutꝰ ẽ ſpe.eo.ti.
in. S.ſj nũquid neꝝ ꝓpe fi. baꝛ.in.l.i.poſt prin.pᷣ
al. eo.ti.qð ẽ ſing. notãdũ:⁊æ ꝓ hac deciſiõe allego
bo.tex.].c.ꝓxio.v.ſuꝑ eo.nubi dẽ ꝙ ille archiepᷣns
debebat acquieſceꝛe denũtiationi illo monachox.
quia cũ eſſent uiri ꝑfecti non ẽ pꝛeſumendũ ꝙ vᷣnũ
tiaſſent niſi cognouiſſent ſua inteꝛeſſe gꝰ ſi nororiũ
ſuiſſet ius nõ cõpeteꝛe nõ tenebat᷑ defeꝛꝛe denuntia
tioni. facit qðᷣ nõ.in ſimili ĩ.l.poſt ꝛem iudicataʒ. ff.
de trãſac.⁊ in.c.i.de lit᷑.cõteſta.li.vi.ubi ꝛatione õ
rietatis admittit pemproria exceptio ante litẽ.cõte.
7 oꝑaĩ effectũ dilatoriaꝝ 2 ̊ ſemꝑ nõ. nenit. n. ad
declarationem huiꝰ tex. n glo. fi. in fi. ſẽtit iſta
glo. iuncto tex ꝙ citra denũtiationẽ eccleſia edifica
ta ſine cauſa infra limites alteriꝰ dʒ deſtrui: ſʒ ego
dubito nũquid iſta ſola cã ſufficiat.⁊ in Srium uið
mr tex. ⁊ ibi glo xvi.q.vV.in.c.fi.facit.c.eps in dio
ceſi.Vij.q.i.⁊.xiiij.q.Vi. coꝑimꝰ.⁊.xvij.q.iiij.q̃ſti.
naʒ ſi ꝛes aliena ↄſecrat᷑ nõ dʒiexacꝛari:ſp faciẽs fie
ri renetur dno ad inteꝛeſſe ita ſi eccleſia i intitorio
alrerius edificat᷑ nt in iur. pallega.ſed h cãn fatẽdnʒ
eſt ꝙ nullũ pᷣiudiciũ geneꝛatur eccleſie antiqne.xvj
.q.i.eceleſie.⁊.c.quicũqʒ.iura gꝰ q̃ dicũi ꝙ una ec
cleſia non debet edificari in parochia alteriꝰ habne
rũt ꝛeſpectum ad piudiciũ antique eccleſie ne foꝝe
uſurparet iura eius:ſed ex quo ↄſtructa ẽ dʒ ꝛema
ner̃ ſine mñ pᷣiudicio antiquioris eccleſie:⁊ ſic intelli
geꝛem iſtũ tex. vnde fa 20 lr̃e nenit ad coadiuuan
dum primam.
Sñ̃ᷓ
Bm ex iniuncto. Sma
ꝓximo.naʒ primo mãdat opus demoliri
7 irritat quicqͥd ex illo ſecutũ fuit. fo repꝛehẽdit ax
chiepm qui non curauit ſcandaluʒ ſubditoꝝ:ibi ſu
peꝛ eo.teꝛtio oꝛat euʒ ut parcat ibi finis. caſus ⁊c̃.
Con prio ex tex.ꝙ edificãs ante ꝛem ſſionem
denũtiatiõis non ſolũ tenet habeꝛe paciẽnã ut edifi
cium deſtruat᷑.ſed etiã debʒ expẽf ſuis ilð deſtrui:
et ex hoc ⁊ ex tex.nõ.ꝙ etiam hec pena het locum
in eccleſia:ut ex facto pꝛelati edificantis nõie eccle
ſie poſt denũciationẽ teneatur ad impenſam pꝛeſiꝗ
dam ꝓ deſtructiõe operis eniã ſi fuerit alia eccleſia
edificata. C Iré nota ꝙ et exiſtẽti in dignitate ſen
magiſtratu por denũtiari nouũ opꝰ zæ debʒ deſtrui
etiã eo exiſtente in dignirate. æ h ideo ẽ quia hec di
gnitas archiepalis ẽ ꝑpetua.ſecꝰ ubi eſſʒ tẽpoꝛalis:
qꝛ runc ꝓprie exñti in dignitate nõ fit denũciano ſʒ
qã ꝓrteſtatio ⁊ poſt finitũ offm fit denũciatio qne
tñ trabit᷑ ꝛetro ad diẽ ꝓteſtatiõis de quo dicenduʒ
pꝛont leguur ⁊ nõ.in.l.V...ſiquis ipſi ptori.ff.eo.
2 uidet᷑ ̊ͥ tex.ꝓ opi bar.in d S.ſiqnis ut tex.ille ꝓ
cedat in hnte officiũ tempoꝛale.ſecus ĩ hnte peꝛpe
tuũ officiũ nit hic.Et ex h.⁊ pꝛedictiſ colligit᷑ q hinſ
dignitatem ad uitã põt conneniri ẽt ꝑ ſubditnʒ di
rante dignitate facit ꝙ legi ⁊ nõ.xi.q.i.ſi clericus ⁊
.ij. q.i. ꝓhibentur ⁊ in.l.nec magiſtratibus.ff.de in
lrs Joam nota ibi debeat actio denegari ⁊c.
ꝙ denuncians nolenſ pꝛobare ius ſibi eſſe edifican

di ante deſtructionem operis noni debet admitti ſi

cut ẽt in ſili dicimꝰ ſpoliatorem nõ aundiẽduʒ añ re
ſtitrutionem nolenteʒ ꝓbare de propetate ſua ut in
c.fi.de ord. ↄgni.ita nec iſte denuntiatꝰ andiẽdꝰ ẽ
niſi prius oĩa reducat in ſtatũ pᷣſtinuʒ ¶ Et adueꝛte
qꝛ tex.hic diẽ ꝙ dʒ actio denegaꝛi:opus eſt eꝛgo ex
ceptione nõ aũt repellitur ipſo iure ut et nõ.bar.i.l
.i.S.ſi quis.ff.eo.unde ſũptnʒ fuit qð hic r̃ ⁊ ſic ſi
non opponentur an ↄteſtationẽ litis nõ põt ãplius
opponi ⁊ ſi docuerit de iure ſuo ſnia fererur ꝓ eo
ſine alia deſtructione operis:ſimile dicimꝰ ĩ excepti
one ſpoliationis nt niſi opponatur an litis ↄteſta.ñ
põt amplius opponi ⁊ ſi actor docuerit de proprie
tate ſnia fertur pro eo ⁊ abſorbebit illa ſnia poſſeſ

ſorium ut le æ nõ in preal.c.fi. ⁊.c.ij. eo.ti.⁊.ij.q.

ij. in. c. i. ¶ Et nõ. ex predicris ⁊ ex tex. ꝙ per bhec
nerba denegetur actio non audiatur ⁊ ſilia non fit
excluſio ipſo iure ſed opus ẽ exceptione.nam excep
tum iſta dilatoria eſt ad predca facit glo.ĩ regula ĩ
penis.de re.iur.li.vj.¶ Mõ.qꝙ deſtructa eccleſia
auctoritate ſuperioris oĩa debent reponi in ſtatum
priſtinũ. exquo infert Inno. ꝙ clerici ibi iſtituti nõ
pñt amplins appellari canonici illius eccleſie nec ali
gquid inde ↄſequi de ꝓuentibꝰ deputatis illi eccleſie
IAem icit ⁊ bene ſi ciuitas aucto ritate ſuperioris
deſtrueretur: ut non poſſint inde oriũdi appellari
ciues illius cinitatis qꝛ deſtructa eſt ⁊ oia puilegia
ciuitatis ſublata ſunt facit.l.ſi uſufructus.ff.ꝗqͥ.mo.
nſufruc.amit.ſecus eſt ſᷣm eum ubi ex facto alicuiꝰ
tyranni uel ab hoſtibus nna eccleſia deſtrueret᷑ ſen
cimtas qꝛ tũc retinet oĩa priuilegia ⁊ clerici poſſũt
ſe appellare canonicos ⁊ ẽt eis mortuis alij in eoꝝ
locũ ſubſtituẽdi ſũt.xxiij.di.in noĩe.dñi ⁊.vij.q.i.
paſtoralis ꝙ bñ nõ.ꝗd pᷣdicia nide bonã glo.in.c.
ſtarutũ ðᷣ V M ibt denũtiari abſolutos
⁊c. ꝙ pꝛeſtãs iuramẽtum alicꝰ rei ceſſate illa re abſo
lurꝰ ẽ a inranio. Iſti enim canonici iurauerũt obe
dire archiepᷣo uel facere ibi reſidentiaʒ:certe vᷣſtrue
ta eccleſia auctoꝛitate ſuperioris abſolun cenſentur
ab illo iuramento.ita ſi iuro obediꝛe tibi tanquem
ſupeꝛioꝛi poſt tnam depoſitionẽ a dignitate nõ tene
or tibi amplius obedire. quia ceſſat cauſa cnius rõ
ne iurauerã ut ĩ. c. uenerabilẽ. ð. de elec. ¶ Alcimo
nõ. ⁊ tene mẽti tex.i.v.ſuꝑ e.ubi ꝑnt colligi due re
gule. pᷣmo ꝓ ſcãdalo euitando nõ dʒ qͥs ea cõminẽ
nel omittere per que incidit in peccatum mortale.
¶ Secunda regula ꝙ pro ſcandalo euitando dᷣbʒ
ſeueritas iuris remitti uel ea que poſſunt omini uel
commiti ſine peccato mortali æ quod peccat non
obnians ſcandalo proximorum cui poteſt obniare
ſine peccato ⁊æ nõ. illud neę illi per quem ſcandalum
uenit math. xvViij.c. ⁊c̃. (E grtebi ſucceſſerit in
nitium ⁊c. hec.glo.poteſt intelligi multipliciter.pri
mo quod iſte ſucceſſit in nitium predeceſſoris qnia
predeceſſor inchoauit opus ⁊ iſte ſucceſſoꝛ poſt de
nuntiationem factam predeceſſori perſicit opus ſci
enſ denuntiationeʒ fuiſſe factam ⁊ iſte imellectuſ bo
nus eſt in ſe:argu.c.ſepe de reſtitu.ſpoliato. Item
quia eccleſia tenetur exquo nomine ſuo edificabat
2 eccleſia nunquam moritur ut in.c.ſi gratioſe de
Nor.li. Vj.ſecundo poteſt imelligi ꝙ iſte ſucceſſit in

cs eigl t t eih⸗
gr onnki nl al iſiil
lein gor ſiuter
hocinfcmr uima denin
aliln. augan⸗
It tblenezulj o
mlaue alqvod negoci l
cbi chimu t anier en
irſin or mi go huc
li itcoNOadd ann enon
GANdomrmia u oer 6
tenenrn canoric inrünſer
imoli negocum no eſtge
fere.ſed ubi negociü eſt ar
cohocitio captui velſino
ſpeaer congregeno de iure
ſlenconnenre e oꝛes
peſger emini ablnnbus
Ctrnant ozocuratoꝛe, e ſ
16t meoit auicauidfecerien
un mcz2 d erredieis
Pennetmmn geete
diſumſtonpgengeni ſt
per bor hun ſegnir d
egntons naniis nciſ
Inbbus caſibns anti bſenn

rinlls aſbug ennm,

nienen omibog
loribyg ar ens ano 3
lat (Snd d

l –
Pplas iliccete
us mgoſime ſperiorig
An inde oriöc Pbelgari
krucn ctroi Pulegen
W nfnensfino⸗
himeum werinn dia
1snn eecein chuerti ſa
onn onulegine den eſi⸗
gtus ornisslir ar
niicn re r ⸗
in ctonigbne.
bidniteni obohios
le eiaſſirils rab
in anonictioraverir obe
bi reidentazcene darwe
eriori addiddon Ctener
ord Cdedinetdi mncren
Mlinones digimr öne
eapia ceſin anſe ltol
ntbles cele im
rettiffrcolgde
iatco nCeln nii.
idrinumn M.
o anahaimnh
Nadrn
mit un alud i
eſt obviare

vymn lpol

oer ven ſcandobon

idi ſcceſſert i

Hreligi mahrigicner

ion Nebeteſoni⸗ 8
ſe ſoceſſnpot

jbeſtetont⸗
cſon peſfclh
kmtMrul,
reſind pond //
n ſo alie/

cgnnt

nitium qꝛ res eꝛat nitioſa:⁊ tune opoꝛtet ſaluare ſe
cundũ qð intelligit bar. in.l.pe.ff. e. qñ ↄuenitur di
gnitas:⁊ nõ ꝑſona.æ hoc caſu nõ requiꝛeꝛc ſciẽtiaʒ
iſtiꝰ ſucceſſoꝛis:ſed ðᷣ mente iſtiꝰ Ĩe ẽ ꝙ iſte ſciebat
ut pʒ in. ſupe eo. ibi tu ſaltẽ ꝓ uitando. æc. alias
autẽ nbi requirit᷑ mala fides pꝛelati nõ ſufficit mala
fides pᷣdeceſſoꝛis.qꝛ ſucceſſoꝛ in dignitate non cau
ſat ius ſuũ a defuncto:ſed a ſupioꝛe ur eſt glo. in. c.
de quana de pᷣſcrip.? ĩ.c. cura de in pa. CIngl.
in uer.initiat ibi in ſolo fiunt.æ non ad alia.⁊c. Et
ex hoc infertur fm doc.⁊ bene ꝙ ſi quis ſecaret ſe
getes ſen incideret aꝛboꝛẽ non haberet locuʒ iſta
denũciatio noui operis. Idẽ ſi ĩ oꝑe ruſticano.ſ.ſi
nellet colligeꝛe nuas ex ninea ne momẽto pereant ⁊=
moditas colligedi abſit æc᷑.l.ij. E. de fer. idem ubi
cũqʒ in dilatione ſubeſſet periculũ.l.de pupillo..ſi
quis rinos fco Jnces Rontbt auctoꝛitate pꝛe
toꝛis exigit᷑.æc. ualet ergo denũciatio ſine iuramto:
qꝛ non tenet᷑ niſi ad iuſtitiã indicis.ut ĩ.S. qui opuſ
alle. in glo. ? ſi iudex nõ exigęret iuramemũ nõ per
hoc inficitur nirtus denũciationis.ar.i.c.i.de iura.
calũ.li.Vi. ¶ Excꝛa glo.querit quidaʒ ex canonicis
ſunt abſentes:quidã uero pꝛeſentes iminer electio ſi
enda uel aliquod negociũ eccleſie quomodo cõgre
gabiĩ capitulũ. qua iter expediet᷑ negociũ Inno.
poſuit ſuꝑ boc nnã glo.ſingu.æ quotidie allegatur
quã ſic concludo. aut canonici ſunt abſentes ex cau
ſa uo untaria uel pꝛopter delictũ pꝛopꝛiũ:⁊ tunc nõ
tenentuꝛ canonici intꝛinſeci exire ad extrinſecos:q̃n
imo ſi negocium nõ eſt gꝛaue nõ tenẽtur eos requi
reꝛe.ſed ubi negociũ eſt ardnũ is ad quem ſpectat
cõnocatio capitnli uel ſi nõ eſt aliquis ibi ad quem
ſpectet congregatio de iure uel conſuetudine debẽt
ſalte n conuenire due paꝛtes totius uniueꝛlitatis: et
pꝛefigeꝛe teꝛminũ abſentibus nt ueniant peꝛ ſe nel
conſtituant pꝛocuratoꝛc. ⁊ ſi non ueneꝛint imputet
eis ⁊ ualebit quicquid fecerit maioꝛ pars iſtaꝝ dua
rum paniuʒ. æ nõ. ex pꝛedictis pꝛimo ꝙ; ubicũqʒ ne
gociu n eſt arduum ⁊? gꝛane ſemper abſentes nocan
di ſunt ſi aomode nocaꝛi poſſunt.⁊ placuit mihi ſem
per hoc dictum ⁊ ſequitur do.an. licet glo. quam al
legat totus mandus in. c.ij. de teſti. li.vi. dicat q in
tribus caſibus tantũ abſentes ſunt uocandi ſed cer
te in illis caſibus nocantur pꝛopter aꝛduitateʒ nego
cij. ergo idem in omnibus arduis conſimilibus uel
maioribus.ar.eius quod nõ.glo.in.i.i.E. de con
di inde. ¶ Secundo nõ. qualiter debet congrega
ri uniuer ſitas:qꝛ ſi eſt aliquis ad quem ſpectat ð iu
re uel conſuetudine is debet congregare:ſi autẽ nõ
eſt:tunc enim poteſtas congꝛegandi ꝑtinet ad duas
paues uniuerſitatis:quia nirtus uniuerſitatis conſi
ſtit in duabus paꝛtibus anteq; congꝛegetuꝛ. ſic intel
lige.l.nulli.fl. quod cuiuſqʒ uniuer. no. nec in iſtis
duabus partibus debent computari non nocandi:
nt nõ. glo.in clem.quod circa de elec. ſed ualet quic
quid facit poſtea maioꝛ pars illarum duarum par
tiu n: ? ſic intellige.l.nulli.quod cuiuſqʒ uniuer. no.
2. l. quod maior. ff. ad municipa. æ. c. i. de his que
fi. a ma. paꝛ. ca. Si uero aliqui ſunt abſentes pꝛo
pier potentiam tiranni:æ non audent ſecure nenire

ad locum: wunc ſi electio nel Zctus eccleſie poteſt uii
lius expediri extꝛa debent iſti qui ſunt ĩ cinitate exit᷑
ad foꝛinſecos ⁊ ibi fiat electio uel ↄctus etiam ſi ſit
minoꝛ paꝛs.alias autẽ fiet in eccleſia admiſſis pro
cuꝛatoꝛibꝰ abſentium. ? ex bis nõ ꝙ; expulſus iniu
ſte de nniuerſitate non perdit ius nniuerſitatis imo
debet nocari ad actus uniueꝛſitatis.nel ſaltem cõſti
tuat ꝓcuratoꝛc. Statuta ergo nel alia oꝛdinamẽta
facta per pꝛeſentes non nalent in pꝛeiudicium abſen
tium non uocatoꝛum: pꝛo quo uide tex. xiij. di. quã
to ⁊ per Oarto. in. l. omnes populi.ff. de iuſti et
inre. Abbas.
E In opti
Ignificantibus. n oyi
ciantis nonum opus an infra tꝛes menſes
de preiudicio ſuo dẽat oſtẽdeꝛe. et interim ceſſernꝛ
ab opere: an ueꝛo recepta cautione de opere demo
liendo ſtatim edificari peꝛmitar hoc.d. cũ ſequenti.
1 prima narrat factum appellationis remedio re
latum In ſecunda dat indicem ibi. ideoque. Caſus
⁊c. ¶ H primo ex tex. ꝙ denuncians nouũ opus
tenetur probare de iunre ſuo infra tres menſes. 2 hꝰ
ſi uult impediꝛe edificiuʒ.non enim tenetur omnino
infra dictũ terminũ docere:ſʒ poſt lapſũ triũ mẽſiũ
poteſt procedi in edtficio recepta cautõe de o eꝛe 8
moliendo: et procedatur in canſa. ¶ Fo nõ. ar. opti
mum erx tex. dericum poſſe proſeqmi nunciationem
noui operis ↄtra laicnʒ i indicio eccleſiaſtico.⁊= ſic ẽ
caſus in quo iudex eccleſiaſticus hʒ inꝛiſdicnionem
in laicos.ſʒ Jo. an. nidetuꝛ aliud ſẽtire dũ ſup tex.
dicit iſtum archidiaconum habuiſſe iuꝛiſdictionẽ in
laicum de iure ſpeciali:ſj põt dici ſaluando primum
ꝙ ſpecialitas erit ꝛeſpeciu archidiaconi.i.qꝛ non hʒ
de iure communi iuriſdictionẽ: ſʒ coꝛã epo potuiſſz
ſſte laicus de iuꝛe conueniri: quia ille qui nũciat mo
leſtatur ĩ iure ſuo: ? ſic eſt ꝛeus et quodammõ con
mittitur ſacrilegiũ turbando rem eccleſie. merito pt
Oueniri coram eccleſiaſtico. ar. c. cum ſit de fo. ope.
et uidetur hic ſentire do. an. quod ſemper nõ.¶ Ul
timo ſcias ꝙ Inn. poſuit hic queſtionem. nunquid
cum appellatur ſit neceſſe exprimere canſã. z dicit 3
dã que cõit᷑ nõ eabe A SDed coclude breuit
neritatẽ ꝙ appellãs ab interlocutoria tenetuꝛ canſã
grauaminis ſpecificare:nec poteſt ex nõ ſpecificatis
appellationem iuſtificare ut in.c.cordi.de appel. li.
Vi. et melius in cle. appellanti.e.ti. ſed in appeliatiõe
a diffinitiua non eſt neceſſe exprimere cãʒ qnimo ex
preſſa una cauſa põt appellãſ ea dimiſſa aliam pro
ſequi ut.l.ij. z.l.ſcio.ff. de appel.⁊ nõ.in. d.c.coꝛdi.
ratio diuerſitatis eſt qꝛ ante diffinitinam eum index
non ſit functus officio ſuo fit ſibi iiuria per receſſũ
l.litigatores.᷑ff. de arbi. ⁊ in. c.ut debitus de appel.
iõ debet cã appellatiõis expmi. ſʒ qn appellat᷑ a dif
finitiua iniuria non fit iudici cũ ſu füctus offõ ſuo.
2 pʒ locum illud nõ oppoſitum opponã ⁊cc.ut ĩ.c.cñ
iobanes de fide inſtru. 2.l. per hãc.c.de tẽp. ap. qðᷣ
eſt menti tenendum. Aobag.
15 ummatum eſt. 5
B cui 0 0 us. c. pꝛoximo et non
giuiditur. Caſus æ cetera. WMWMota

De priuil. exce. priuil⸗

primo ex tex. ꝙ, oblatio cantiõis de opeꝛe deſiruen
do nõ dar facultatem pꝛocedendi in edificio. niſi uł
conſentiente denunciaroꝛe nel poſt lapſum trinʒ mẽ
ſium a tẽpoꝛe denũtiatiõis.nõ enim ultra expectare
renetur cum gꝛani pꝛeiudicio ſuo.⁊ adueꝛte quia ut
dicit Jo an. et bene iſta pꝛouiſio de qua in tex. licʒ
prima fronte nideat᷑ dura eſt tamen utilis et ei cui
facta eſt denuntiatio æ denuntianti. nam ſepe allꝗs
cꝛedens ins edificandi habeꝛe enando edificat. Vñ
ſi poſſet edificare oblata cautione poſſet peꝛdere ex
penſas factas in edificio 2 faciendas in deſtꝛuendo
Vnde ntilius ſibi eſt expectare denũciantem peꝛ tꝛeſ
menſes:nam ſi pꝛobauerit de inꝛe ſuo nteꝛqʒ cõſeꝛ
natur indẽnis: et hec pꝛoniſio urilis etiam eſt denũ
tianti. nam ſi ius edificandi illi non competeꝛet: tũc
poſſet interim iſti pꝛeiudicium magnum generarc ĩ
edificio.pone ꝙ edificium ante poꝛtam domus eſt.
nel in alio loco iſti pꝛeiudiciali.

e prinilegijs et exceſſibns pᷣuilegiatoꝝ. Hica.

ontinuatur bec Gica ad pꝛecedentes boc oꝛ⸗
dine.ſ.ſupꝛa niſum eſt de exceſſibus pꝛelatorum ve
ru n:qꝛ qnʒ delinquũt ſubditi excedendo teꝛminos
priuilegioꝝ ſuorum.æ dubitatur etiam de intellec
tu prinilegiorum. Ideo ̊ ſubdit de priuilegijs er
exceſſibus priuilegiorum. Oe materia ſice tracia
tnr. xxv. q.ij.peꝛ totum.facit ꝗð habetur.iij. diſtin.
priuilegia.ix.q.iij S. ſola uſqʒ ad finem.xi.q.iij.c.
priuilegium.xij.q.ij.c.qui ex humanis.et ꝛeperitur
in. Vj. ? in clemen.

M Maioꝛes
Piſcopalia cinitateſ dũ
taxat prinilegio epiſcopatus ſunt
bonorande. hoc dicit uel aliteꝛ ⁊ ſic
Epiſcopalis dignitas non debʒ tri
pui niſi locis inſignibus ⁊ populoſis.h.dicit.caſus
zc. ¶ Mora primo ex tex. æ rene menti ꝙ ad eſſe
ciuitatis non requiritur epiſcopus. poteſt enim eſſe
ciuitas. q nõ hẽat epum: ut in. c. epos. xviij. diſtin.
2 hoc apeꝛtiſſime pꝛobat hec litteꝛa ibi.⁊ fꝛequẽtio
ribus ciuitatibus ⁊c̃.pꝛeſupponit enim ꝙ poteſt el
ſe ciuitas eriam populoſa abſqʒ eo ꝙ babeat epᷣm
ſed poteſt de nono ſibi cõcedi.nã ⁊.anteqᷓ; eſſet cꝛe
ata bec dignitas epiſcopalis ciuitates iam cõſtitute
erant. epatus eim cõſtitutus eſt de iure poſitiuo:et
poſt aduentum xpᷣi in primitina eccleſia tſpᷣe aplorũ
in cõcilio generali nt ꝓbatur.xc vj. di.in.c.olim. et
idẽ in alijs dignitatibus eccleſiaſticis.xxi.di.c.i.⁊.ij
ſed cinitates æ pꝛonincie erant longe ante aduentũ
xpi. xxi. di. cleros ⁊. xcix.di.c.i Sed cõmuni inte:p
tatione italicoꝝ ꝛeceptum eſt ut ea dumtaxat ꝛepuie
tur cinitas que habet epiſcopuʒ. ſed apud ultramõ
tanos maxime theotonicos hoc non ꝛecipit᷑: ut nõ.
Jo. an. in.c.ſi ciuitas de ſenten.ex.li.Vj.⁊ bart.in
.l. fi. ff. de colle. illi. æ in.1. ij. ff. de vb. ſigni. ubi enã
bar. nõnteꝛ noluit ꝙ ad conſtitnendam ciuitatem ñ
2ꝛcqᷣrit᷑ indulgentia principis: ſed populi ð ſe poſſũt

ↄſtimere ciuilatem: qꝛ boc ſecundum eum ẽ de iure
gentium ar. l. ex hoc iure.ff. de iuſti.æ iure æ qð ibi
nõ. in cõtrarium facit.l.in tantum. F. fi. ff. de vV. ſig.
nbi ſine licentia principis non poteſt cõſtitui: nec re
fici cinitas. ¶ Et ex boc infert. Har. ad queſtiõeʒ
que de facto poteſt adduci in hac cinitate ſenaruʒ:
ubi populus ſponte pluries ampliauit ciuitatem cõ
ſtruendo nonos muros: an appellatione cinitatis
ueniant illa loca noniter intercluſa.æ tenendo illam
opinionem Mar. quod non requiratur ſpalis licen
tia principis ſatis põt dici ꝙ ſic. Inno.iamẽ in.c.
cum ab eccleſiarum de offi. ordi. tenet oppoſitnʒ uʒ
ꝙ ad eſſe ciniratis requiratur licenua principis:
ſed primum dictum forte ueriuſ. ¶ Mora ſecundo
ꝙ dignitas epalis non debʒ concedi omnibuſ lociſ
petentibus eam:ſed maioribus ⁊ populoſis dunta
xat. Ideʒ probatur in. c. epi. lxxx. di. ¶ Tertio nõ
ibi excellentiora committi.æc.ꝙ omnia grania ? ex
cellenriora reſeruãtur epis:facit ergo iſte texitus ꝓ
opi. Inno in. c.ij. de eo qui fur. ordi. rece. ut in ca
ſibns peꝛmiſſis a iure ſolus epiſcopus diſpenſet ⁊z
non inferior prelatus. Item ꝙ ſolus epiſcopus ab
ſoluar a ſententia excõis æ non inferior prelatus:
ut nõ in. c. nupeꝛ. de ſen. ex. ⁊ in cle.i.de pꝛiuile.
Vitimo nõ. ꝙ ex numeroſitate nileſcit dignitas qᷓ
de ſe eſt excellenſ.⁊ ſimile.in.c.legimus.xciij.di.iðo
dicit glo.in. auẽ de referenda in prin ꝙ illa digni
tas propter extenſum numerum nileſcit. ſic nimus
hodie in italia in doctoratu. nam qꝛ omnes paſſim
ad illam promouentur eſt contempribilis longe ul
tra quaʒ coſuenit eſſe. ¶ In glo. i. fi. uel dic ? me
lius ꝙ a principio debet ſeꝛuari quod hic dicit᷑ ⁊ in
.c. epi all. in glo. ut maioꝛibus duntaxat lociſ conce
darur hec dignitas. ſed ex poſtfacto ſi ciniiaſ deſtan
atur ſiue diminnatur haberet locum dictum. c. egi
mus ur propter defectum dinitiarum non minus ð
beat honorari:qꝛ in eis pꝛincipaliter honoꝛat̃digni
tas ordis æ non potentia diuitiarum. nam ⁊ oliʒ in
primitiua eccleſia non erat pꝛoprieias apud eccliaſ:
ſz uolentes offerre bona ſua uendebant ⁊ pᷣtium of
ferebant egenis.ſed poſtea fuit conſtitutum nt meli
us ſubueniretur conſtitutis in neceſſitatibus ut pro
prietas non uẽderet᷑: ſj reſeruaret eccleſijs ⁊ ex red
ditibꝰ alerẽt indigentes ut in. c. nidẽtes.xij.q.i.
3 cut Mon obſtante priuilegio fo
* ri põt laicus eccleſie malefac
tor per eccleſiaʒ puniri.h.d.caſuſ ⁊ cetera
5. primo ex tex. ꝙ turbãs iura eccleſie poteſt co

herceri ⁊? puniri ꝑ eccleſiã.ad hoc.c.ſignificantibuſ.

ʒ.ti.proxi.⁊ ꝙ ibi dixi in.c.cum ſit generale de fo.
ↄpe.ubi clarius hoc probatur.æ loquitur iſte tex.
de priuilegio fori ꝑ ꝙ ꝛeus ↄueniẽdꝰ ẽ ĩ foꝛo ſuo.
Religioſi
Bm ⁊ plantare. n coeè
pri eccleſias et decimas non debent a la
icis ꝛecipere ſine conſenſu dioceſanorum
hoc dicit uſqʒ ad. S. excommunicatos.⁊ ille.F. hoc
dicit. Excõicati ⁊ inteꝛdicti oio non debent admini
ad diuina etiam peꝛ ꝛeligioſos exemptos. h. d. uſq;
ad. F. in eccleſijs. z ille. . hoc intendit. Religidſi

tera contti Brrn ſen

mieli⸗
no iure ſo in⸗
onen
ſed raio⸗ ge

we dc i 4
nuin in
nſuſha⸗ “”

eni ni im hoiſ ann
luſmm onik h
ſca bi ainteluid
is ibuc ncunch
nmid icrelen riſu din
bapind erterg
inonn ecceſacſt nötn
la eccleſa ? tuncy exl
ipis A aumn altbn
tentav irurar inegn
leo nor ircuic
cvnns coun eroao n
ſur ven neten devo ch
.(Neſcgrienes uun
nieſton incnumnt manie
Gcendammin ge eds deie
G in ecceſis no ſpeaannd⸗
re inſtinio ? deſttnnio per

naler anunk nörium
Gi. anto no rinn
ſvſei pot engere mnone
unmn emi orbimr mtimn
nininr Gii nenutr ui
ſapettinlhbici alſſe,
iinbus teigonidus n 9
untcigionen niſterwtof
uſcetitſerſn din temnne

Ucimniopepin docb
iop⸗ 0. et.
ſpllſbno Arinen di

ſanes leriſordins non
ſaſicoci on ſnrpeene i
ipo ricen llder in ſ
ni Nemimnlin hon ſun
ſteſimibis nciji deß⸗

cchimc Un n

iſt nnenpabilsongen⸗
n go ,if,cldle ere
aſauani nod he d; rin
oubys cnnieer ſ cene
poſmoiCNil

ſcðᷣa ibi eccleſias.teꝛtia ibi ꝙ aũt. Et ſecũda pꝛinci
palis ſubdiuidt᷑ in quinqʒ que omnia patent ex ſum
mario inte lectu.z iſta diuiſio eſt bona. Caſus ⁊c̃.

ualet conſueiudo in grium nt in. c.i.ðᷣ capel.mo li.
vi. ¶ Tertio nõ. ꝙ pꝛelatus habens eccleſiam ſibi
ſubiectã põt exigere rationẽ de rebꝰ tẽpoꝛalibꝰ: nõ
tamen tenet᷑ pꝛeſbyter inſtitutus minutam reddere
rationẽ ut ꝙtũ expendat qualibet die pꝛo nita: ſʒ qᷓ

5
¶ De priuil. - excel. prniji:
Cſeang
linen
ſeen ibi uen
ſte a 5 e nengf
nt, criã exempti in ecrſeſie non prinentibus ad eos pſe⸗ erebtis auſa ex ſolo iure patronatus non duoritnr
urmngi ſeſe 1 iure nõ inl nenr⸗ nec deſtituũt in conſultis epis iuriſdictio nel poteſtas preſtandi conſenſum aliena
n rationem exigũt de tempoꝛalibus ab inſtitutis. tõi rei eccleſiaſtice. ſed tu dic melias prout late ſolet
nte Mra ti⸗ hoc dicit uſqʒ ad. J. ꝙ ſi. ? ille. . hoc intendit. ho notari in dicto. c. de monachis. Sed Stum ad pro
an Cultare ſnn ſpitalaꝛij ⁊ tẽplarij ſemel in ãno celebꝛant in eccleſia poſitum conclude qdᷣ religioſi qñqʒ hñt in eccleſijs
men ligten poſita in loco inreꝛdicto. ibi m ſepeliuntur coꝛpoꝛa ius patronatus duntaxat. qnqʒ habẽt eccleſiaʒ ſub
eran alin moꝛtuoꝝ Hoict uſqʒ ad. F. de ſꝛatribul. ä ille. F. n ul voſint redditus conuertere in uſus ſuoſ.
ttnene boc intendit. Confꝛatꝛes ex prox ſeu ipſoꝛum obla Qñqʒ habeẽt iĩ eccleſijs ſi am collatöem. OQnqʒ
dnfnnr huls ien ſ qui in tommm ſe non tr aſtulerunt iudicari poſſunt hñt pleno iuꝛe. Nune caſu qn habẽet tãtũ ius
Nle⸗ nd une in ab oꝛdiarijs locoꝝ hoc dicit uſqʒ ad ſi. æ diuiſio pʒ pr̃onatus. dic quod ſine ſint exempti ſiue non. non
un Nine p. F.ſed Jo. an. diuidit totam decretalẽ i tꝛes ptes hũt iuriſdictionem in preſbiteros ibi inſtitutos:ſed
rin ur tantũ.nã pꝛimo ponit exoꝛdium ⸗z querelam epoꝛũ ſolum habẽt pntare epis preſbiteros inſtitnendos
M deciſam. Fo pꝛouidet.ʒꝰ pꝛorogat = penam iponit. 2 poſſunt exigere rõnem generalem de adminiſtra

tõe te nporalium.? ſi reperiant aliquid correctione
dignum debent refere ad epiſcopum. pro hoc tex.
in. c.i.xvi.q.v.ubi dicitur quod ſi etiaʒ eps in dio

uitigom gmin WMNiora pꝛimo er tex. ꝙ excõicatus uel inteꝛictꝰ ceſi alteriuns edificat eccliaʒ nõ hʒ ibi niſi pnitatiõeʒ
afrige⸗ ſe nn in una eccleſia eſt excõicatus nel inteꝛdictns ĩ qlibʒ rectoris ⁊ alia que ↄſequitur quilibet ex inre patro
vqnifr Arrui alia eccleſia ? tanqꝙ excõicatus uitari debet etiaʒ ab natus. cetera uero reſeꝛuãtuꝛ epo loci. Idem ergo
ors WRl “ exẽpris. An autem celebꝛans coꝛam excõicato : nel in religioſis exemptis nel non. nã ſpãlitas hec non
lng sginih interdicto incurrat iꝛregularitatẽ uel excõicationem probatur iure in eis. ¶ Sedo caſu qñ habẽt eccle
ng dic ꝙ non ut in. c. is qui de ſen. ex li. vi. hogie tam ſias ſubiectas nit poſſint redditus deputare in pro
HH celebꝛans coꝛam excõicato manifeſto incurrit ſuſpẽ prios uſus:tunc etiam non habent iuriſdictionem
en aal . . onem peꝛ menſem de quo dic nt in. c. epoꝝ. eo. ii. in preſbyteros nec etiã boſſunt ibi aliquem inſtitne
ſuu eſet Gins li. vi. ¶ Itẽ ſepelientes uſuraꝛium ſeu excõicatum re ſine ↄſeuſu epi:quia populus ſolũ eſt ſubiectug
nckijms ii d do manifeſtum incuꝛꝛunt maniteſte excõicationẽ d quo ipi epo ð quo nõ.in.c. niſis. Xvi.q.ij ⁊ ĩ. d.c.tᷣů mõa
äan Nng in gii dicendum ut in cle. eos de ſepul. Secundo nota chis.ſi neio habent ibi collatiõem:tunc nihil ultra
Oncnun didctſe uinns ꝓ in eccleſijs nõ ſpectantibus ad aliquem pleno iu pñt ſibi uſurpaꝛe qaꝛ eo. que dixi ĩ. d. c. cũ ex iniũcto
Nrunn pam dronrwes Mdn re inſtitutio ⁊ deſtitutio pertinet ad epiſcopum nec ĩ fi. de heꝛeti. tio caſu quado habem pleno iu

re. dic ꝙ aut populus eſt ſibi ſubiectus pleno iure.
et babent ibi inſtintionem liberam 7 deſtitionẽ:
⁊ ſic intellige hoc ar.ꝗ Zrio ſenſu ur in. c.i.ð̊ cape.
mo.li.vi. Si nero ecclia ẽ pleno inẽ ſubiecia. ſeq ñ
populus tunc religioſi habent ibi inſtitnrionem col

n um diuumnc. lgi tũ expẽdit in fabꝛicã eccleſie. Altio nõ. ꝙ obla latoriam tituli: ſed inſtitutio auctortzabilis quo
uunarnn nou nis ti aliquibus religionibus non gaudent pꝛiuilegijs ad curam populi ſpectat ad epiſcopuʒ nt nõ hic er i
Geprint boſonidhgi illarum religionum niſi ex toto ſint tranſlari ut qꝛ c.i.qe capel.mo.li.vi.2= hoc caſu intellige illud dic
uingtun mantohn tꝛadiderũt ſe ⁊ ſua. alias remanent ſie ub iuriſditione tum Jnno. ꝙ habent inriſ. dictioneʒ ſuper clericos.
— oꝛdinaꝛiox.? pꝛo hoc bo. tex. cum glo. in c. fi. de * poſſunt interponere auctoritatem alienationis
uberctpmneſtinti ſepult. ibro. vi æ. in. e. ut priuilegia j. eo. facit bec rei eccleſiaſtice. ⁊ ita ipſemet Inno. ſenſit alibi in. c.
ſo⸗ — littera contra Bar. in.l. ſemper. ff. de iu. iĩmu. nr iſti ij. de tranſac æ nide glo. in. cle.i. de ꝛe. eccle.nõ alie.
uitten naeuz fratꝛes teꝛtij oꝛdinis non gaudeant pꝛiuilegio eccle n gl. in v. ſemel in anno. in fi.?æ hodie an ⸗z qñ
uisin hecfi gst and ſiaſtico cũ non ſint plene tꝛãſlari ĩ eccleſiã. nãᷓ niuũt poſſit celebꝛari in eccleſt ia ſita in loco inteꝛdicto:uið
caumi aleſſot in cõiugio.⁊ idem uidet᷑ in iſtis rectoꝛibus hoſpita bonnm tex. in. c. fi. de ſen. ex. li. Vi. et quod ibi nõ.

brin Mers

uige lium qui plene tranſlari non ſunt. quod plene dico Wo glo. fi. ibi ſubiacebit interdicto epiſcoporuʒ.
n lrate nullie de his ⁊ ſimilibus in. c.ij. de fo. compe. In glo. ſeiit hec gl. ey peꝛ iſta vba ſubiaceã intdicto.nõ feꝛ
lis huitecre in. V. nominatim in fi. de hoc dic ut plene nõ in c. tur iuterdictum ipſo facto:ſed dʒ ferri per epᷣum. er
naten “ lateraneñ. de pꝛeben. ¶ In glo. in. v. pleno iuꝛe ibi idẽ cõmnnit doc. hic. ſj Zriũ tener gl. i. c. i. ð iiur. li.
„ l — R⸗ . — — . „ 72„ . „ 2- „ . 2 „
tis in cofundi⸗ eps nihil poſſit attẽptaꝛe.2 nö. bene glo. quid ĩpor Vi. in fi. nuidetur Phari ĩ.c. ſiquis ſuadẽte. xvij.q.
Atw⸗ 9 RK tat pꝛiuilegiũ cum clauſula pleno iure alicni infeꝛio iiij. ⁊ dixi i. c. ʒ ð cri.fal. Abbas.
ann itgeneſdt ri pꝛelato concedituꝛ. eꝛipit̃ eni illa eccleſia a poteſta Bais prinilegijſ prinandus
m4 ocotdr ſte te dioceſis epi ꝓꝙ nullũ ins epale ibi exercere poteſt lecti. eſt qui alienis pꝛiuilegijs de
neni W quod etiam tenet hoſtien. in. c. quoniam.j.eo. rogat. h. d. In pꝛima ponit queꝛelam.in
re ſui S eadẽ glo. ibi. iſta inſtirutio 2 deſtirutio ⁊c̃. ſecunda ibi pro certo. pronidet. caſus æc. ¶ Mõ.
nt H e hac materia dic latius nt nõ. in. c. de monachis. primo ex ter. tegulam ꝙꝙ prelati tenẽt admiſtraf̃ in
ms non l ð. de pꝛeben. ? dixit hic Inno. inter cetera iſti re ſtitiam plenꝗ puilegiatis ſm tenoreʒ priuilegiorum
een ſete ouſnen ligioſi habẽtes eccleſias ſubiectas habent iuriſditio ipſorum aliꝗs puniri debẽt et priuari coꝝ pnilegijs
. mmnnctl i/, nẽ in clericos ſibi inſtitutos :nec ſine eoꝝ conſenſu c nõ. ex hoc et ex tex. penam nolétis ſernaꝛe pri
belte, pnt alienari bona illius eccleſie. Hoſt. dicit hoc poſ

ſe pꝛocedere ĩ patronis exẽptis:ſecus autem in non

ſis.

nilegia alteriug ut priuentur priuilegijs ſibi conceſ
UIn gli fi.ſed dubitatur nunquid prelatus
au 2

¶ Be prinil. ? exce. priuil.

negligés faceꝛe iuſtitiam incurrat penã ſuſpenſiõis
de qua in.c.cum eterni de ꝛc iudi.li. Vj. ⁊ tenʒ bo
ſtienſis ꝙ nõ. qꝛ illud.c. punit facientẽ iuſtinam nõ
negligentem. alias murti illaquearent. æ dicir tutins
eſſie. licet in oppoſiunm faciat c.nemo de ſimo. ſed
igem hoſtien. tenet Zrium. in. 1. legitims de appel.li.
vj. ur ꝛecitat ibi Jo. an. credo ſic poſſe diſtingui ꝙ
aur prelatus ſit in meris teꝛminis negligentie: ut qꝛ
petenti iuſtitiã negligit faceꝛe ? bẽat locum dictum
boſti. bic. Aut negligẽtiam ꝛeſoluitur in facium. ut
quia nõ nult dare dilationem uni cõtra inſtitiam. ?
ỹ coſcientiam: ⁊ tunc bʒ locum pena dicti. c. cũ eieꝛ
ni:quia tunc ſatis dicit᷑ faceꝛe ĩiuſtitiã qð tene mẽti.

eos extumulare tenentur. B. d. ubi ſic. Eti
am priuilegiati non poſſam admitteꝛe excommuni
catos ad ſepa turam. et ſi admiſerint debent inde
eos eijceꝛe: ? ſi non fecerint eps ſupplebit b. d. Ca
ſus ⁊c. ¶ NM prio er tex. excõicati debent ſepe
liri extra cimirerium eccleſiaſticum:⁊ hodie ſepelien
teſ manifeſtos excõmunicatos incurrunt excõicatio
nem iplo facto de quo dicendum ut in cle. eos 5 ſe
pul C nota ar. ꝙ eps poteſt extumulare excõica
tos ſepultos in eccleſijs exemptoruʒ. ſi ipſi exempri
ſant negligẽtes in hoc faciendo ut bic colligitur in
telligendo ꝙ iſti hoſpitalarij eꝛãt exempti. dictũ tñ
placet in fauoꝛem eccleſiaſtice diſcipline qð ur hte
neꝛe Inno. An aũr poſſit eps punire ſepelientes
excõicatcs nel admiuens excõicatos ad dinina. Vi
de plene per Jo. an. poſt Jo. ma. in. c. eplſcoporuʒ
eo. ti. li. Vj. ubi concludit ꝙ non ſi peꝛſone et locus
ſunt exempti. In glo. in fi. nõ. glo. ? tene menti ꝙ&

nirtus excõicationis dqurat etiam poſt moꝛtem ? ſic

excõicatio nedum afficit animam. ſed ẽt coꝛp HO
ſtiẽ. tũ ſentit contꝛa iſtam glo. dicens quod monn?
non eſt homo: qꝛ non eſt ibi aia ⁊ in eo non cadit
neꝛa cõio. Irẽ ceſſat 2 quare ꝓhibeĩ cõio excõica
ti. nam hoc fit ut ruboꝛe cõfuſus citiꝰ iducat᷑ ad ex
cõicarionis ſatiſfactionem ut in. c. pia de excep.lib
vVj. que ꝛatio ceſſat in moꝛtuo. Jo. an. ponit priũñ ?
ſequit glo. ꝓbat᷑ opi. glo. in. c. a nobis el. ij. de ſẽ.
excõi nbi ẽt poſt monem excõicatꝰ mãdatur abſol
ni: ſi in eo apparuerunt ſigna contritionis. eꝛgo ex
cõicatio durat poſt moꝛtem eriam in decedente ĩ cõ
tritione cum ſemper opus ſir abſolutione. Iẽ non
eſt nerum ꝙ oĩio ceſſat ratio participationis: ur di
eit hoſtien. quia tempoꝛce uite iducent ad ſariſfacien
qum ſcientes ꝙ etiam poſt mouem debent euitari.
fanãdo g monuuʒ uel ueſtiẽdo uel ſepeliendo ſen
ſotiando ad ſepulturam Zbit iſta cxcõicatio minoꝛ
ex tali participio quodò nõ. ¶ In glo. ij. ibi niſi foꝛ
te tales fuerint zé. nõ. bene glo. ꝙ excõicatus ſepul
aus ante abſolntionem non debet exhumari ſi nõ
ficit pꝛo eo quo minus fuent abſolutus in vita de

quo poteſt dubitari peꝛ. c. 4 nobis. pꝛealle. nam de

bet ablolni eniam poſt mortem. ? poſtea ſepeliri. ſʒ
fatis poteſt teneri glo. ur fiat abſolutio in tumulo er
boc in fauoꝛem ⁊ reſpectu humaniratis.

J de teꝛra. Kontra priuileginz

ecclelie preſcibitur

ſpatio xxx. annorum. hodie uero xl. ut. in

fra eodem accidentibus. Caſus ? cetera. WHorta
primo ex tex. ibi in perochiali ⁊c ꝙ decime debẽtuꝛ
eccdlele parochiali ubi pꝛedia ſita ſlunt etiam ꝛeligio
ſis perſonis de quo plene in. c.cuʒ contingat ð dci.
Ex quo ⁊ ex rex. nõ.qð de iure dinino ſen comuni
etiam religioſi tenentur ad decimas perſoluendaſ ½
quo in. c. ex parte. ?.c.nuper de deci. ¶ Mota. .
q;ꝙᷓ; decime ſunt de iure diuino ur in. c tua ſupra
de deci. ramen papa poreſt priuilegium concedeꝛe ð
eis non perſoluendis. ? ꝙ clericis ? ꝛeligioſis boc
põt concedeꝛe claꝛum eſt ut hic ⁊? in dicto.c.ex Eie
æ. c. nupeꝛ. ſed an laicis poſſit hoc concedeꝛe. dic ut
legitur ⁊æ nõ. de deci.a nobis. ¶ Mota. ꝙ canonici
ſeu ꝛectores ecclcſie pñt preiudicare eccleſie tacendo
2 patiendo preſcripiionem currere. delictum ergo i
iſtorum i tacendo 7 non faciendo expreſſe pꝛoteſta
tionem nocʒ eccleſie. 7 nide glo. ſingu. in. c. placit.
ij. xvj. q.iij. que dicit prelatum qui paſſus eſt pre
ſcriptionem currere comira eceleſiam poſſe conue
niri per eccleſiam ad ſatiſſactionem de omni danno
ob ſuam negligentiam contingente ? non mirũ neʒ
prelatus tenetur de ſuo ſicut tutor ſi potuit aliquid
acquirere eccleſie ? neglixit xij q. ij monemꝰ.l. quic
quid. E arbi. tute. fortius quando neglixit 7 paſſus
eſt acqueſita dilabi. facit ad predicta.l.non eſt igno
tum. C. de admi. tu. Ex line litte?: nõ quod liberuʒ
eſt unicunqʒ renunciare priuilegio ſuo quod intelli
ge quando non tangitur ius ſuperioris nel tertijj.
unde priuilegio exemptionis non põt priuilegiatus
renuntiare ſine licentia pape ur i. c. cũ ipᷣs.S. ð arbi.
põt etiam colligi ex hoc tex. iuncto.c.accedentibus
j. eo. ꝙ ſicut contra ius cõe non currit preſcriptio
nili. xl. annoꝛum ur in. c. fi. S. de ↄſue.ita nec contra
priuilegia indulta eccleſie ut hic ⁊ ĩ dicto.c.accedẽti
bulſ. nec etiam contra alia bona competentia ecchijſ
ut in. c. de quarta. S. de preſcap. ? in. auc. quas aciõ
nes. C. de ſa ſan. eccl. 2 nõ. bunc iex iuncio. c. acce
denribus ꝙ etiam priuilegium datum ad non faciẽ
qum non tollitur per unam ↄiraſactionẽ: ſed requi
ritur ſpatium.xl. annorum ſi competit contra eccleſi
am. de qua materia plene in. c. eum acceſſiſſet de cõ
ſtiturio. Sʒ pro declaratione lr̃e querit an indiſticte
tollarur priuilegiuʒ ſpatio.xl Ijnorũ. Jo. an. ? hoſt.
bic uidentur limitare mirabiliter hoc. c. ut procedat
quando ſponte facta eſt ſolutio ut ipſi nolunt:ſecus
li per ignorantiã uel inuiti ſoluentes. ar. l. ad eos. ff
mo. ?.l. quod cuiqʒ de regulis iuris Et miranduʒ
quod alij doc.ſequemes ſimpliciter inhereant buic
dicto. nam nullo modo puro ueꝛum: quia tacite in
ferunt quod conira ignorantes non currit preſcrip
tio quod falſum eſt ut in c. uigilanti. ibi dixi de pᷣ
ſcrip. et clarius in.l. fi. in fi. C. de preſcrip.lon.tem.
licet bartolus in.l. I. F. ſiquis autem. ff. de iti. ac
cuque pᷣua. dicat ſimplłr ꝙ iʒ currat ignorãtẽ pſcri
ptio dat᷑ tũ ꝛeſtõ: ⁊ ſic ſecũdũ omnes ſaltem currit
pſcriptõ. ſic ẽt non puto ueruʒ: qꝛ inniri ſolnentes
aõ preiudicãt: ex quo ĩ vons fide ſunt preſcribetes

monmiuni, i
brrllc tnin
ioe
onull lis

4 4
linſani numnlt

1 .
ſrnfuinmu

manini
Oro.n
edtbeli
onckiudie
ſpenn tCunnduncan
dusſblisiiſaund
Panitenun e npe⸗
i. ola puind er te
oncriini nii ludof
iim aus ii uindan
legni iter ece noc⸗
hoceouumer lU
Se, hore coligi
oc vonn anliu eii
urum pzinteginomun ,u
1Ceneni de deri vl blans
cnied einrens
ſici dede vndr inledi
lidiſen goptenon uide
tio quia itn dicno ohnis
ſaiummnine hinfund
idiuli npin c beñ
Aiaueunerlin
Pionetahch
in nbonis ocgi 4 4
gunumaiſt Kian
ſſtins lionis
Declenitnon amhiner
unctemomninqninns ed
in.c innoſtn ceinimr ſel
nonbebenibemnn i
dis me gein h niin
n alnsfun
nmna ei oinerin
tudcmnlllilce

etcst witſebee
1dctin dcdt Ne
Wdo Cltder dn
ds. hon genoni
Mreniicneccceſenenie
qnanere ccſann agi
haindo apreſepelct
e goſign incat.
Alunn Inn auno pre
11 aelſam cſe conne
tonen ceonni dunno
ningener non mirü ne;
Gr tmor ſipotuit siavic
Aa woren Raric
CoNdegiwnapus
nd edicnnon Cic
fnr ina:nns ſheng
eruitgo to giet nilt
ur us ſopeniors ianſ.
cons n hi iligiun
peniicM o 5albi
r inuo cllitbis
voruni prel prio
z ce obre in net loſta
1 Netihmntunht
vone (onheod ſ

Nccida NAMrnigzid
d don ier Ne

— 2 4
—— .

¶ e prinil. excel. pruili⸗

imputandum eſt eigo ſoluentibus quaꝛe non allega
bant pꝛiuilegia ⁊ in iudicio non egeꝛunt. ſola enim
contꝛadictione non inteꝛrumpitur preſcꝛiptio. xvi.
q.iij. F. poteſt. ⁊.l.fi.E. de pꝛeſcrip.lon.temp.quod
limita nt notatur in. c. nihil cum ſcandalo de pꝛe
ſcrip. Si enim non reddebaruꝛ: iuſtitia in loco pro
prer hoſpitalitatem:tunc poſſit pꝛocedeꝛe illud dictũ

ad hoc capitulũ ex tranſmiſſa. 2 quod ibi noratur
de ꝑꝛeſcꝛipti.

rro Priuilegioꝛum tenoꝛ in
. ſpiciendus eſt æ ſernandꝰ.
hoc dicit.uel alit᷑ ? ſic. De pꝛiuilegijs
non eſt iudicandum niſi eoꝛum tenoꝛe
inſpecto ? ſecundum continentiam eoꝛum ab omni
bus ſub ſitis ſunt ſernanda.hoc dicit.⁊ poteſt exem
plari textum er. c.nupeꝛ.ſupꝛa de decimis. Caſus
7c. Roerbum⸗ ex tex. ꝙ alleganti pꝛiuilegium
non cꝛedituꝛ niſi iliud oſtendar ⸗z ſecundum continẽ
tiam eius ita ſeꝛuandum eſt. ad hoc ſolet quotidie
allegaꝛi iſte tex.æ de modo exhibendi pꝛiuilegia nið
hadie bonum tex. in. c. cum peꝛſone. eo. titu.li.vi.
ecundo poreſt colligi argumen. pꝛo ⁊? contꝛa
quod bona acquiſita peꝛ pꝛiuilegiatos aſſumũt ſibi
naturam pꝛiuilegiatoꝛum. facit.c.quia ciꝛca.j.eodẽ
⁊ cdemen.i.de deci.⁊.l.ciſcus.ff. de iure fiſ 2 quod
nõ.in.c.nnico de iure patꝛo.li.Vi. In hoc tamẽ in
ſoici debet tenoꝛ pꝛiuilegij ut in littera. n glo.
.i.ibi ſed pꝛopꝛie non nidetur poſſe ſtaꝛe ⁊c. ⁊ eſt ra
tio quia iſta dictio quis de natuꝛa ſua debet adueꝛ
ſari ram in iure qᷓ; in facto.ſimile nõ.in.c.at ſi cleri
ci.ð iudi.in pꝛin.ſed hic ñ ſumit aduerſatine ſʒ am

pliatiue nam ſenſus littere eſt m glo. ſequentem ꝙ

cuʒ iſti hoſpitalaꝛij.habeant multa pꝛiuilegia in bo
nis ſuis non eſt dubitandum quin habeant liberta
tem in bonis acquirendis. Et ex hoc nõ. ꝙ de pꝛo
pꝛia natura iſtius dictionis quamuis eſt aduerſarij
pꝛecedentibꝰ æ non ampliare ⁊ ſic facit pꝛo intellec

iu ſtatutoꝛum in quibus nerba debent ſtaꝛe pꝛopꝛie

nt in. c.in noſtꝛa de iniur. ſed ſi intelligeretur ꝙ iſti
non habeant libertatem aliquam in bonis acquiꝛen
dis tunc dictio ꝙnis ſtat pꝛopꝛie aduerſans pᷣcedẽ
tibus. is ſeel inſpectione in fi.nõ.glo.ĩ
pꝛatica.⁊ nide notata in. c. contingit. S. de fide ĩiſtr.
? in.d.c.cum perſona. Abbas.
Solutio cẽſus nõ
Ccepimus * pꝛobat queʒ exem
ptum niſi ex alio depꝛehendatur ut quia
ſoluituꝛ ad iudicium peꝛcepte libeꝛtatis.h.d. nel ali
teꝛ ⁊ ſic.per ſolutionem cenſus que fit romane eccle
ſie non pꝛobatur exemptio a iuriſditione epiſcopo
rum.hoc dicit. pꝛimo ponitur conſultatio. ſecundo
reſponſio ibi cenum. Caſus ꝛc. ¶ Mota primo ex
rex. ꝙ licet in pꝛiuilegio exemptionis nõ reſeꝛuet᷑ cẽ
ſus peꝛſoluendus ſuꝑioꝛi nihilominus nalet ⁊ tenet
collata exemptio: quia non eſt de eſſe exẽptionis.ut
ſoluatur cenſus: licet quandoqʒ ſoleat ſupeꝛioꝛ ſibi
retinere. de quo in. c. cõſtitutus de relig. domi.
Secundo nõ. ex littera illud argumen.nõ pꝛobat
oc eſſe quod ad hoc comingit ab eſſe. ſimile in. c.

non pꝛobat exemptioné.

tue de ſi ponſa. ſic.n. arguit papa exemptio ſolet con
petere ſine ſolutõe cenſus ergo ſola cenſus preſtatõ
WWerno nota quod iſta
duo ſimul iuncta non probãt exmptioneʒ nidelʒ cen
ſus pꝛeſtario ⸗ receptio ſub protectõe nunquid aũt
ſolutio cenſus ber multa tempora facta probʒ ſubie
ctionem.tex. facit hic quod non. ſed nide barto. in
.l. ſolent in fine. ff. de offi.procõ.dixi in. c. peruenit.
et.c.omnis aĩa.S.de cenſi. uaꝛto nota ꝙ iſta
uerba recipimus ſe nt ſis ſpecialiter in ius beati pe.
2c. inducũt exemptionẽ.⁊ ẽ ratio.nã omnes eccleſie
funt de iure beari petri. Si ergo ſpãliter recipiiur⸗
uidetur quid nonum concedi.et multa nerba que
habent inducere libertatem plenaꝛiam et exemptio
nem nide in. c. ſi Papa eo. ti. li Vi. z. c. uidentes. nõ.
per Inno. ¶ Mota ex fine littere ꝙ per receptio
nem factam ſub protectione non detrahitur ĩ aliq
iuri alioꝛum quod nota in facto:quia quoridie do
mini temporales potentiores recipiunt minus potẽ
tes ſub protectione eorum. nam per hoc non pre
iudicatur iuri aliorũ.in aliquo.⁊ ſic habentes iura
parata poſſunt hoc nõ obſtante libere exercere. Ex
quo infero quod ſi guerra iuſte monetur contꝛa ꝛe
ceptos ſub protectiõe non tenetur recipiens ad de
fenſionem. pro hoc qð nõ. hic glo fi. et ibi dicam
ſupra eo. n glo. i. in li. quaſi glo. nelit innueꝛe
iſtos eſſe exempros.ſed Hoſti. tenet contrarium di
cens iſtos non eſſe exemptoſ:licet in multis ſint pꝛi
nilegiati. ⁊ de ciſtercieñ. probatur. S.ð ſimo.ne dei.
de templarijs 2z hoſpitalaꝛijs in.c. neniens de vbo.
ſigni. li. Vi et facit.c.patẽtibus.j.e.ſed concordan
do poteſt dict quod gl. habnit reſpectum ad faciuʒ
ut quia poſt iſta iura fuerunt iſtis conceſſa pꝛinile
gia exemptionis.dictum nero Hoſti.ad ins quia
de iure non ſunt exempti:quia omnes ſubiecti ſunt
epiſcopis locorum de iuꝛe comuni.xvi.q.vij.oẽs
baſilice et. c. domus. et. x. q.i. per totum.et in.c.cum
nenabilis de reli.qomi et facit. c.cum epiſcopus de

offi. or. li. vVi. n glo. fi. ibi cnʒ ininſte granaru

⁊c̃.nõ.gl.ꝓ his que.S.dixi ꝙ ꝛecipiens aliquẽ ſub
protectione ſua non tenetuꝛ eum defendeꝛe:niſi cũ
iniuſte grauatur. monetur g ſuperior facilins ad
defendendũ eum er ſulminandum ſnias. æ nota s
etiam in ſubdito receptio ſub protectõe paꝛũ opeꝛa
tur ⁊ nidebatuꝛ oppoſitũ qꝛ oẽs ſubditi ðᷣbent eſſe
ſub pꝛotectione dominoꝛum.æ nerba debẽt aliquid
operaꝛi: ſed ut dixi operantur iſtud quia facilius
mouetur pꝛo eis ſuperior ꝙ pꝛo alijs:quia ꝓ alijs
poteſt ſcribere oꝛdinarijs nit iuſticiam faciant:ſed ꝓ
iſtis receptis ſub pꝛotectione poteſt fumina? ſñnias
unde dum tempoꝛalis recipientes aliquas ſub pro
tectione tenentur eos detendere ininſte oppreſſos:
ita dicit hoſti.papã debeꝛe facere ſi recepit aliquem
ſub pꝛotectione. ?= ad.c.: unicum de peregꝛinan. alle.
in glo. dic nt ubi. ¶ Erira glo. auerit Innocentiꝰ

an eccleſia exempta cenſeantur clerici exempti. = qᷣd

de paꝛochiani ie deciſum ẽ in. c. ꝑ exceptionẽ
eo. ti. li. Vi. ltimo poteſt queri tex. dicit pꝛinile
giun iſpiciendum. an in eo dicatur ꝙ eenſus ſoluit

3

. (Me prinil. ? exce. prinil

ad indiciũ peꝛcepte ſibeꝛtatis: ? tunc cenſetur exem
ptio ad iudicinum peꝛcepte pꝛotectionis:⁊ tunc non
eſt collata exemptio. quid eꝛgo dicendum in dubio
quando ſimpliciteꝛ reſeꝛuatuꝛ cenſus uel ſolutio.di
cunt doctoꝛes ꝙ peꝛ hoc non pꝛobatur exemptio
et bene ut ſatis ꝓbatur peꝛ principium lineꝛe: quia
non pꝛobat hoc eſſe et cetera. facit.l.neqʒ natales.
C. de pꝛobatio.⁊ in.c.inteꝛ coꝛpoꝛalia de tranſla.
epil. uel elect.
Ane Priuilegium non extendi
AIICq peꝛſonas in eo expꝛeſſas
poc dicit nel aliteꝛ ⁊ ſic. Mꝛinilegium
. uni conceſſum non poteſt ad alium ex
tendi pꝛopteꝛ idemptitatem rõnis. boc gicit. ⁊ ſolet
quotidie allegari. Caſus zc. ¶ Mota pꝛimo ex tex.
ꝙ priuliegium eſt ius ſingulaꝛe ? ſequitur peꝛſonaʒ
prinilegiaram ⁊? cum ea extingnitur. Vnde non tran
ſit ad aliam peꝛſonam ad boc ꝛegula priuileginz de
aꝛcg. iur. libꝛo ſexto. ¶ Mora ſecundo ꝙ uni cõcel
ſum prinilegium non poteſt pe⸗ alium uſuꝛpari. Et
facit ad queſtionem: nũquid laicus poſſit pꝛeſcribeĩr
ins parꝛonatus.⁊ uidetur ꝙ non: quia illud ius cõ
ceſſum eſt laicis in priuilegium: ut in. c. iij. de inre
parro:eꝛgo non deber uſurpari peꝛ alium: ſed dic
ut nõ. Jo. and. in ꝛegula ꝙ alicni de ꝛcgulis iuris
libꝛo ſexto. in meꝛcuria.? nõ. in. c. querelam ð elec.
Et conclnſio eſt ꝙ contra patꝛonuʒ currit pꝛeſcrip
tio:quia eſt ius priuarum: ſecus conmtra eccleſiam
non patꝛonatam. n glo. prima in fine et eſt ꝛ
tio diueꝛſitatis. nam lex debet eſſe communis om
nibus dumtamen ſit conſcripta pꝛ0 communi utili
tate omnium. iiij. diſtin. erit autem lex. et ideo ſi in
lege exprimitur una peꝛſona tantum uidetur ulla ex
pꝛeſſa canſa exempli non ꝙ diſpoſuio legis ad illã
peꝛſonam dũtaxat reſtringatur. ſed priullegium eſt
lex priuata et conceditur ex quadam ꝛatione ſpecia
li:ideo non extenditur ad alios non expꝛeſſos ſine
anctoritate concedentis: J
5 n oꝛatorijs pri
α ten tibus. aui campane pu
olice teneri non poſſunt enam peꝛ ꝛeligio
ſos. hoc dicit.æ ſecunda pars ibi ꝛeſpondemus et
tene memti iſtum textũ: quia uotidie allegatur 2 eſt
in uſu. Caſus ⁊c. ota primo ex tex. ? tene peꝛ
petuo menti iſtam liteꝛam ꝙ babe? campanam pu
blice in loco ? pulſare vnbliee eſt ſignum loci publi
ci 7 ſacrati. Er ex hoc infenur ad queſtionem de
qua quotidie dubitatur: an hoſpitalia cenſeantur
publica nel priuata ſi non appaꝛet an auctoruate
epiſcopi ſint conſtructa:nam ſi ibi eſt campana que
publice pulſatur ſignum eſt illa eſſe publica et lubie
cta eſſe epis. Idem ſi ibi publice celebꝛatur ?æ po
pnulus admittitur ad diuina. ſunt enim iſta ſigna pu
blica de ↄſecꝛa. diſtin.i.Vnicniqʒ 7. c. fi.nõ. archid.
de cõſecra.di.i.c.nemo.dico plene de donatio. iteꝛ
dilectos. Mota ibi publice. in oꝛatorijs priua

cis non eſt pꝛobibitum teneꝛe campanellam priua

tam ⁊ priuatim palſaꝛe. ¶ Vlimo nõ. ꝙ oꝛatoꝛia
non gaudent prinilegio eccleſiarnʒ. ? dicuntur o29
Horis loca apta ad orandum nõ conſecraia nec ba

–

—.

bentia dotem ſicut habent magni domini in domi
bus ſuis ⁊? poſſunt deſtruere quando uolunt. Eccle
ſie ueꝛo ſunt conſecꝛate publice ⁊ habent dotes ſuaſ
2 de bitʒ nõ.in. c. finali ſupꝛa de cenſi. n glo. i.
in fi. Moſti. dicit ꝙ publice non poteſt ibi celebꝛari
ſed pꝛiuatim ſic. uel dic melins poſt Jo. an. q ant
auctoꝛitate epiſcopi oꝛatoꝛium eſt conſtꝛuctum aut
non. pꝛimo calſu poteſt celebꝛaꝛi publice ſecundo nõ
2æ hoc placet intellige eꝛgo iuꝛa allegata in glo. que
dicunt ꝙ in ortaꝛijs non debent celebꝛaui ſcilicʒ pu
plice niſi quando fuir conſtꝛuctus anctoꝛitare epi.
nel pꝛiuatim quando ſine eiuſ auctoritate. 2 n6
2æ uide qð nõ. in. c. finali ſupra de cenſi. n glo.
ij. in. fi. bec glo. loquitur nimis generaliter nec eſt
nera iſta indiſtincte pront loquuur quia eſſzʒ contꝛa
c.i.eodem titulo libro. Vj. de quo dicetur in. c. j.
xi. ſed quo ad teminos huius.c.ſatis poteſt ſuſtine
ri ut exempri excedentes in hoc poſſint puniri per
epiſcopum. ratio eſt quia campana pulſatur propt᷑
audientes ? ſic leduntur perſone non exempie ? (
mittitur delictum extra locum exempium ſicut dici
mus in proijcieme lapidem ex loco exempto ⁊ peꝛ⸗
cu iente in loco non exempto ut poſſit puniri per
ordinarium loci propter delictum commiſſum exra
locum exemptum ut nota. in. c. in obſcuriſ ð re iuꝛ.
li. Vj. in mercuria . ſimile qð dicimus in mandante
delictum comimitti in nno loco ut delicto ibi ſecuto
poſſit mandans ibi puniꝛi:quia uidetur ibi deliciuʒ
conſummaſſe ut in cle. paſtoralis de re iudi. æ notat
Bar. in.l. ſi ut proponituꝛ. ff fideiuſſo.⁊ hoc dic
aum optime probatur hic:ſi intelligimus iſtos tem
planos eſſe exemptos ut dicit glo.in.c.accepimus.
ſupra eodem. 2.4 extra glio. oppo. contra tex.
de.c.nimis de exceſi.prela.ubi dicitur quod religio
ſi licite tenent campanam: licet non habeant pochi
am Soluno diẽ ibi goft. illud procedere in monaſie
rijs eorum.i.in eccleſijs polius in monaſterijs.uel
ſecundo illud pꝛocedit ex pꝛiuilegio iſiud de inꝛe co
mani. uel 3.ſecundum boſti. comrarium loquitur
de una campana ut ſic liceat iſtis religioſis unam
campanam tenere in eorum monaſterijs ⁊ non plu

—

res ur in iſta littera.? quanq; prim itellecius goff.

multum mibi placet ⁊ ſit amicus iſti littere.iamen ꝑ

petuo nõ. dictuʒ iſtud hoſti. pꝛo iſtis religioſiꝰ poni
ſime mendicantibns qui retinent plures campanas

ita ꝙ eoꝛum loca uideantar principaliora in cinitra

ge. nam non poſſunt de iure comuni tenere niſi unaz
campanam ⁊ ſatis debet eis ſufficere ꝙ hoc permit
catur ex quo non habent populum: z ita ſeꝛuant fra
tres minores obſeruantie. æ pꝛo hoc facit cle. exiui.
de nerbo ſigni.ubi etiam probibetur eis habere lo
ca prenoſa. Abbas.
—

B 2 arum. In tota pꝛonicia ex

hoꝛationis officio p
uãtur boſpitalarij ꝗᷓ mittũt ꝓ elemoſ.
cruee falſo ſignatos et ſi miſſi ſunt lai
ci excõmunicantur ſi ſũt clerici ab officio z bñficio
ſuſpenduntur et eadem ſuſpenſione puniuntur qui
ante reconciliationem impolluta eccleſia celebꝛant
et luſpenli p epiſcopos exemptos abſolni nñ poſſũt

gerebsih
e⸗ ligenis esen
is nol iunpen ſoo
Unienditant ſihmi
nnicſ
ps obi non inn Ge
no s bibll nion
girarlii olln n
er albunichun inn
tſeit ineniau aume
reppohibenmn bi celbur.
m icſtcecleerce a⸗
no deconte ee d an
Gvonnodo Doeſtgolaie
ireconclino QOn
ePnoporeſ bſoi pen
exempti ſec de boc porn
ſir hu db honiſk on
a bo ieori nep

vo pho lancti e /

enſons bung inrenguh
ſs pis ablolere enan ſobe
rt conpentnt no in o nn
usler in gei depriule niſt
oNheniurſäinoden d be
Genondiin goadcoin
De. Won ahummo tene
Oban rigioopſtnon ſn
leeſn non obioſerunnin
iegſsennhor ſn plor
ſitinmf ktntis iufen
Moenencit ed bunca⸗
ninunn oqnmm inten
n lenao /prrin
1 hopue non ſir

agang goe⸗
gaſ n cleſe ſir ra

charins gogn
nerenon Atchanrin
dnrtemn
faco n — 4
ni Uffto⸗ 1ſe
mnnamie h. o
aun urp tzeſ
Atinecini uunnet

licininn , l
Gumae⸗ non
drem

ns ndditne 6i
ancorinne tharnz
aeſ. Chg
s Senii
uimn ointßn
emitemnſen
Nus cſus olſ iune
inbocholin omnti X
Campans olſaur Ni
ſraner
mmennprnn ſanr dii
ar ertpee⸗
oot poſſt ounni per.
tamnconniſſmem
cnchiantdreim.
dms N ni
d Kicd dſenn
ugtandan wieton
Uonis eteſudl erorn
. ſöſcenſ thoede
ANincliginns ſtos in
an go. inctpim,
1 go. oo n .
Itrdeiur oo lgo
aton bubennt pochi
orweelgennenaſe
sin wonalerisne
ulego Nrdcerd
NNnaton wapem
n s 1eigioſis man
Imnonuſenstſon hl
nprin iclenns .
cs ſtlinne nii/
n Agrlem
ſiooltaih
unnr le in
nn Cnia

¶ De primil. ? exceſ pruili

2 fꝛatꝛes pꝛinilegiatoꝛum qui ad eos ſe omnino no
tꝛanſferunt pꝛiuilegiati non ſunt.h.dicit uſqʒ ad fi
nem. In pꝛima ponituꝛ queꝛela 2 conſultatio.in ſe

cunda reſponſio.ibi neruʒ.⁊ in pꝛima ponnuni quax

tnoꝛ exceſſus iſtoꝛum hoſpitalioꝛum. Caſus “
HMota paimo tex. optimũ contra iſtos qui non ſunt
uere obligati ſeu conneꝛſi poꝛtantes falſo habitum
religionis poſſunt eꝛgo per epiſcopum loci coheꝛce
ri qꝛ uideniuꝛ delinqueꝛe in ipſam reigionẽ eccleſia
ſticã ides ſoꝛtiuntur foꝛũ eccleſiaſticũ. iſti enim erãt
cꝛuce falſo ſignati.i poꝛtabãt ſignum crncis falſe in
pecroꝛe ſicut poꝛtaꝛe debent uere oblati æ conuerſi
ipſoꝛum hoſpitaliorũ. ¶Secundo nota ot:ꝛa iſtos
fꝛatꝛes ſancti antonij ſen ſancti iohannis mittentes
tã cleꝛicos ꝙᷓ; laicos cꝛuce falſo ſignaros pꝛo elemo
ſinis colligendis. tales enim ⁊ ſi mitantuꝛ ab exem
btis non ſunt peꝛ epiſcopũ loci adminendi:imo ſũt
puniendi tam ioſi qᷓ; nittemes:qꝛ nt dixi deludunt

religionẽ eccleſiaſticqꝗ fingetel ſe religioſos ſeu c bla
tos ubi non ſi n — hoc 7 ex tex.nõ. caſum in
quo epᷣs habet imiſditionẽ in aaicos. ¶ ¶Zertio no
ta ꝙ in eccleſia polluta ſanguinis effuſione non de
bent celebꝛari dinina ſine reconcilianone 2 qᷓq; hic
acceſſerit inreꝛdictũ etiam epᷣi nihilominus ſine eo a
iure pꝛohibetur ibi celebꝛari. aꝛ. hic z? claꝛins pꝛo ba
tur. in. c.fi. de cõſe. eccle.nel alta.æ tenet Jo. an. i. c.
uno de conſe. eccle. uel alta li. vi.æ ibi nide bo. glo.
quomodo poteſt poliui eccleſia ? qnando debet fie
ri reconciliano. ¶ Quarto nota ꝙ ſuſpenſus per
epm nõ poteſt abſolui per inferioꝛc prelatum eriam
ex mptũ.ſed de hoc parum qubitandũ:qꝛ ſũia cen
ſure lata ab homine non poteſt relaxari niſi ab eod
uel ſuo ſupeꝛioꝛe ut in. c. paſtoꝛalis de offi.ordi.im
mo plus dicenduʒ eſt ꝙ a ſũia excõicanonis uel ſu
ſpenſionis lata a iure regulariter non poſſunt ifeꝛio
res epᷣis abſoluere etiam ſubditos quia epis dum
taxat comperit nt nõ.in.c.nnper.de ſen. excõ. ⁊ bo
nus tex in cle.i. de pꝛiuile. niſi iſti haberẽt quaſi epi
ſcopalem iuriſditionem ad hoc nõ.in cle i.de re.ec
cle.non ali.in glo.⁊æ dico in.c.ſiguificaſti ð̊ fo.com
pe. lota ultimo æ tene menti ꝙ conferens ſen
oblati ꝛeligioſoꝝ ſi non ſunt omnino oblati ut quia
ſe ? ſua non obtulerunt in totum non gandent pri

nilegijs exemptoꝝ ſeu ipſoꝛum religionis qnuinimo
ſubijciuntur ſtatutis ciuitatum ⁊ teꝛrarũ. n gl.

ij.ibi non extendit ad hunc caſum ⁊ hoc ideo quia
contrarium loquitur de interdicto generali: ſed bic
loquiiuꝛ de interdicto ſpecialt unius eccleſie tamnz
licet pꝛopꝛie non ſit interdictum: ſed ſuſpenanntur
ibi oꝛgana donec eccleſia ſit reconciliata. n ea
glo. ibi fuit interdicta a iure ⁊ non ab bomine ſen
tit bꝛeuiter glo. æ clarius glo. ante penu. ꝙ epiſcopꝰ
pꝛecipiendo nec celebꝛetur in illa eccleſia nidetur po
nere nouum inteꝛdictum adeo ꝙ celebꝛantes ibideʒ
incidunt in irꝛegulaꝛitatem ⁊ ſic ſunt ſuſpenſi ipſo
facto ab officio æ beneficio. Contrarium tenet bic
dominus antonius: æ melins eſt nt in dubio non æc
ſearur uelle poneꝛe nonũ inteꝛdictũ: ſed ponus velle
exequi inteꝛdictũ.qꝛ ut dixi non debent ibi ceſebꝛa
ri dinina ante reconcilianonem. Eonclude ergo

aut eſt nerum interdictum ĩ eccła iuf. ? ibi celebrãs
efficitur irregularis ut in. c.fi. . de exceſſ.prela.2.c
cum eterni de re iud.li. vi. et. c.is.cui. F. is qui de
ſen. ex. eo. li. Aut nbi eſt nerum iterdẽm hbois et idẽ
dicendum. ſi uero eſt interdictũ iuris nõ uerũ ut qr
eſt ibi quedã ſuſpenſio organoꝛũ ut quado eccleſia
pollura eſt ſanguinis ul ſeminis effuſiõe:et tunc cele
brans non efficitur iꝛꝛegularis ut dicto.c.is cui Si
autem ſequitur interdictum hominis ant itẽdebat

nonuo poneꝛe interdictum ⁊ nera eſt gl. Sʒ in dubio

non eſt preſumendum ꝙ nolnerit interdictuʒ nouũ
ponere: ſed potius uoluiſſe recenſere prohibiti
onem iuris. ar. in. c. graue.et. c. qʒ de offi. ord 2 qð
ibi nõ.? pro hoc ſingulaꝛiteꝛ facit iſte tex. dũ mdat
iſtos preſbyteros ſuſpendi ergo non eꝛant ſuſpenſi:
et ſic non erant irregalaꝛes et licet gl. anñpe dicat ꝙ
refertur hoc ad factuʒ iſta eſt inpropriatio Ex quo
infertur ꝙ ſi epiſcopus precepit clerico notorie cꝛi
minoſo ut non celebret efficirur irregularis ſi cele
bꝛat qꝛ uidetur potiꝰ epᷣus recẽſere ꝓhibitionẽ inꝛis
ꝙᷓ; nouum inteꝛq: cum iducẽ et idẽ dicendũ ĩ ſimili
bus qõnibus. ¶UIn glo. in vᷣ falſo ſignatos.nõ.ex
hac glo. ꝙ ubicũqʒ conſtat de aio deferetis habuũ
ꝙ non intendit profiteꝛi. tunc delatio habuns tũ

cũq; temporis non indncit profeſſionem. Secũ

do nõ.illam. q poſitam in fine. ut iocoſe ſen cauſa
explende ſibidinis ſimulans ſe monachum non ob
ligatur ad monachatum Contrarium ſentit glo. in
.c. clerici ðᷣ regu.et HBar. brix. in. q. dominicali que
incipit Inuenis. Jo. an. dicit cõtꝛaꝛiũ pꝛocedeꝛe in
pꝛofeſſione expꝛeſſa iſta glo. pꝛocedit in pꝛofeſſione
tacita.hoc dictum admitterem in foro contentioſo
tantũ:ſecus ĩ penitentiali quo ad deũ ꝑ rex optimũ
in ſimili in. c. tua de ſpon. ⁊ nõ.ex dẽo Jo. an. qoᷣ
nalet profeſſio facta ꝑ nirũ i monaſterio monialiuʒ
Fbe let boſten intrare monaſteriu; mõachoꝝ.
In glo. in v. pulegij in fi. adde hodie.c.i. e.ti.li.
vi. Et aduerte nam quãdoque exempno conceduu:
aliquibꝰratione certi loci ut monachis reſpecin mo
naſterij uel canonicis ꝛeſpectu ceꝛte eecleſie: æ habet
locum.c.i.de prini.li.vi.ut ratione delicti ↄmiſli ey
locũ exemptum uel ratione contractus alibi imti uei
ratione rei alibi ſite poſſint conueniri coraʒ ordina
rio loci.unde in teiminis huius.c. ſi uolumus pᷣſup
poneꝛe iſtos fniſſe exemptos dicendo ꝙ pote:ant
puniꝛi peꝛ epiſcopuʒ: qꝛ delinquebãt ex locũ exẽpiũ
mittendo iſtos falſos cruce ſignatos: 2 ſic uidetur
deliquiſſe in loco ubi explicatur mandatum nt ĩ dle.
paſtoꝛalis de re iudi.⁊ dixi.g. eo. pꝛoximo c. Et no

ta ſingnlariteꝛ iſtum tex. ſm iſtum intellectum nt iſti

exempti ratione certi loci poſſint puniri per oꝛdina
rium loci quando nere uel ficte delinquunr extꝛa lo
cum exemptum. Qnqʒ exemptio cõceditur perſone
⁊ nõ reſpeciu certi loci nt pʒ in pꝛinilegio conceſſo
capellanis z familiaribus pape:⁊ tũc ratione delicti
nõ poſſunt eoꝛam ordinario conuemri allas eoꝛnʒ
pꝛiuilegium eſſet inutile ex quo ſunt perſonalit pri
uilegiati æz non reſpectu loci. poſſet tamen dubitari
de eis quanuo trahunt moꝛam in domicilijs eoꝛuz
ſaciendo ꝛeſidentiã ĩ eccleſia nũquid talis capellania
n a.

¶ De priuil. ? exce. priuii.

os excuſet ? nidetur ꝙ non. ar. in. e. . F. in eos: ̃
allega. boc tamen eſſet latius exoꝛdiendum ⁊ exami
nandum ꝙᷓ hic ſit examinatum: ſed pꝛo curſu lectio

nis iſta ſufficiant. “ .
Bm olim Prluilegium peꝛdi
. tum docio depeꝛditi
er eins tenoꝛe peꝛ teſtes innonatur. uł alit
e ſic. ODriuilegium peꝛditnʒ de cnius neritate ⁊ te
noꝛe ? peꝛditione conſtat peꝛ teſtes poteſt innonari.
hoc dieit et ẽ caſus notabilis. In prima pꝛoceſſus
narratio. In ſecũda diffinitio ibi nos igitur. poteſt
eiiam tenio ſũmari ? gene:alins. Contenta in iſtru
mento peꝛdito pꝛobari poſſunt peꝛ teſtes qui illud
peꝛlegeꝛunt ſi deponunt de tenoꝛe et ꝙ eꝛat ſine ni
tio 2 non eſt alibi caſus ita clarus. Caſus.? ceteꝛa.
¶ Mora primo ex tex. ꝙ contꝛa petentem inonati
onem alicuius priuilegij ſen ĩſtrumenti põt paꝛs de
cuius pꝛeiudicio agitur ſe oppone:ꝛe et impedire in
nouationeʒ ſi pꝛobat de iure ſuo.⁊ ideo qꝛ hoc põt
tẽdeꝛe in pꝛeindiciũ alterius nũqꝙ; debet innonari
nilegium ſiue inſtrumentum niſi citatis illis quorũ
inteꝛeſt. æ ſi non appaꝛet de inteieſſe alicuins debet
fieri edictum geneꝛale ut quicunqʒ putauerit ſua in
teꝛeſſe compareat ad odicendum de quo nõ. plene
in. c. albericus.et. c.ſignificauit de teſti.et.c.fi. de fi.
inſtra. Secundo nota ꝙ peꝛdirio prinilegio ſeu in
ſtrumento non cſt neceſſe ꝓbare de ueritate inſiru
menti:ſed ſatis eſt pꝛobaꝛe de tenoꝛe qꝗð tamen itel
lige: at.j.latius dicam. ¶Mo teꝛtio ꝙ lʒ ſcriptuꝛa
ſit de ſubſtantia gꝛẽe apłice: quia nõ põt ꝓbari niſi
peꝛ ſcꝛipturam ſᷣm ꝛegulam curie:camẽ ſi ſcriprura
que inteꝛuenit peꝛdita eſt poteſt pꝛobari pe teſtes
qui ſcripturã uiderũt.Alia non colligo.qꝛ ueniunt
exam nanda cũ glo. (In gl. i. i h. nõ glo. vki. n.
ꝙ ibi teneĩ ꝛeus ꝓduceꝛe ſuos teſtes nbi actoꝛ pꝛ0
ducit.ſed ↄ hoc facit.nã ſi actoꝛ noluit ſuos teſtes
ꝓduceꝛe ad curiã mos ei geꝛẽdus fuit ⁊ acquieſcẽ
dum ſue uoluntari cum de ſuo tantum pꝛeiudicio
agebatur.ar.in.c.i.de ꝛeſti.ſpo.⁊.l.ciꝛca.ff.de ꝓba.
2 hoc non debet imputari ꝛeo nolenti faceꝛe talem
ſumotum nel non nalenti de facili ſuos teſtes pꝛo
duceꝛe ad euriam. et ideo Jo. an. æ cõiteꝛ doctoꝛes
tenent oppoſitum dicentes quem non compellendũ
ad ꝓducendum teſtes in curia. ar. in. c. ↄſiitut.de fi
deiuſſ.æ ad iſtum tex. Gndent imultiplicueꝛ: primo
ꝙ luu foꝝe conueniuʒ inteꝛ partes nel ꝙ epilcopꝰ
ꝛccepit inducias ſponie ſub illo tenore.uel teꝛtio et

melius papa babebat illud factum ſuſpectum.iò naq

luit ꝙ teſtes pꝛoduceꝛent᷑ in curia.quod nõ. ¶ In
glo. in. v. quorũdam fratrum ibi cum iurati nõ fue
runt æc.nõ.ꝑpetuo glo.ꝙ cardinalibus non cꝛedi
ur in teſtibus ſine iuramento:niſi ſicut et alijs bo
nis uiris ad inducendum quãdam pꝛeſumptionem
Ex quo dno ſingulariteꝛ collige.primo ꝙ homo ĩ
quacũqʒ ſit dignitate conſtitumus non poteſt nalide
deponeꝛe ad plenam pꝛobationem ſine iuramento:
2 idem dic de uiris ꝛeligioſis q;tumcũqʒ boneſtis
2 ualidis ut eius non credatur ad plenum ſine iura
mento etiã in fauoꝛem eccleſie.ut eſt tex. optimus i
c. nupeꝛ. . de teſti. ¶ Secũdo nota limitationem

ad illud dictum quod teſtibns non teſtimonijs indi
candum eſt. i. ꝙ ſimplici aſſertioni ſine iuramento
non eſt ſtandum ut in. c. tua de coba. cle. æ mulie. ur
intelligatur de plena probatione:ſed quandam pre

ſumptionẽ bñ inducunt aſſertiones bonoꝝ uiroꝝ

ſine iuramento ⁊ licer Inno. colligat bic ex tex. aſ
ſertionibuſ cardinalium credendum tamen intelligo
ſecundum predictam diſticntioneʒ ut eredatur quo
ad preſumptionem quandam inducendam. pro hoc
iſte tex. ubi papa ponderat teſtiuʒ depoſitioneſ ultꝛa

aſſertionem cardinaliuʒ. facit qð nõ in. c. cum a no
bis de teſti. ? c. ſuper de fi. inſtru. ¶ In glo. in v.

mentio nõ. ex hac glo. iuncto tex.quod ĩ prinilegio
exemptionis non eſt neceſſe facere mentionem de
epiſcopo loci ſeu de iure ſuo quia ſatis tacite ſit mẽ
tio de iur̃ ordinarij. nam exemptio importat ut exẽ
ptus eripiatur a iuriſditione ordinarij. = ſubijciatuꝛ
ſoli ſuperiori. æ ponderatur hic quod in prinilegio
non fiebat mentio de epiſcopo ad denorandum ꝙ
nullum ius reſeruabatur epiſcopo ĩ monaſterio.
In glo. in v. non ligatum ibi. ar. contra dic ꝙ hoc

argu. néit ↄtra tex. æ non contra precedes dictũ gl.

7 op.õ tex.in eo ꝙ ꝑ admiſſionem ad oſcnlum iſte
probatur non ligatus cuius contrarium innũt iura
a legata in glo. Cõclude ueritatem ꝙ aut querũ nũ
quid admiſſio ad oſculum iducat abſolutionẽ ? di
cẽdum ꝙ non ſed debei fieri abſolutio cum ſolẽni
tate ut in.c.cum deſideꝛes ⁊.c.a nobis de ſen.excõ.
fallit in papa qui eſt ſupra ins ⁊ boc quando papa
hoc intendit: ſed in dubio non preſumitur abſolue
re tali modo ut in cle.ſi ſummus de ſententijs excõ
municationis. Aut querimus nunquid in dubio ꝑ
galem admiſſionem preſumatur non ligatus:z tunc
dic. Inno.⁊ bene ꝙ ſi ſuperior hoc facit cauſa cõ

gnita:tunc ẽ preſũptio ꝙ non ſit ligatus.⁊ ita loqᷓ

tur iſta littera. Aur facit ſine cauſe congninone
c per hoc non probatur non ligatus unt in. c.ſi ali
quando allega. in glo.æ adde quod dixi in capiinlo
propoſuit de cle. excomi. miniſt. In glola nml⸗
ibi oportet quod plura probet. æ dic iuncta gloſa
in fine ⁊ ſatis colligitur ex tex.quod tria de neceſſi
tate probanda ſum pꝛimo tenor inſtrumenii ⁊æ ſub
hoc comprehenditur quod etiam probetur dies z
locus inſtrumenti. ⁊æ idem de alijs ſubſtantialibus ĩ
ſtrumenti.nam non eſt inſtrumentum ſi non adſunt
ſubſtantialia ipſius in antentica ut prepo.no.inpe.
in prin. æ in.c. Abbate ſane de re indicata lacit..
ſi unus. C. de teſta. Et ideo ſi erat inſtrumentum
in quo erant neceſſarij quinque uel ſex teſteſ oportʒ
quod probent. duo tamen ſufficiunt ad probanduʒ
hanc ſolennitatem pro hoc bouuſ tex. cum glo.in.l.
ii. C. de bono.poſſ.ſecundum tabu.ſicut ⁊ duo ꝓ
bant notorium ? famam ut nõ.glo.ij.q.i..fi.iſta
omnia ſunt de tenore inſtrumenti = ideo tacite com
pꝛehenduntur in tex.ſi.n. iſtrumentũ exemplaiũ nõ
facit fidem ſine iſtis ſubſtantialibus foꝛtius nec de
poſitiones teſtiũ. ¶ Scðdᷣo dʒ pꝛobari anctoriias i
ſtrumenti ꝙ fuerit ſine aliquo nitio falſitatis. nam
in fraudem poſſer dici inſtrumenium pꝛeditum
guod in neritate erat ſalſum.et ideo oportet g

enanrſ tſin
Aintlihtece
a aredeſtd and
uaemt tmlſtnct
ſed ohonel gwoni⸗ en

ſotorin uſi hii⸗
OAumdochl inmn me
mmrant ſe on itgiül
mi eri iſtumeni
oiepunſtr ſumnn
ſiercpoler idrcy
ent geho nmmb i
Geſcolnrare m
liniſitonandei gilſtun
nnell isl eercht
gipurmentianinſtmnenn
Otbiſcignnckdeſcden
Meieronaenmiſed uiden
Ciſn ict go ing inl ſun
a; ſegginmr bi ben L in an
decdi ſtes non uum
Poni ia goordevenni a
Gun vomio enphan inran
er tbus dponemibus en
ubſetden onox nior.
otide hoc non ſciür mennon
hingtbuner aumnco ſts
üinns udnnenämgti
iponſſenccnttetden un
fcinnpeum obnionent
ſtinſ,dmdictg iſtsſ
ſevanitim onſen ng
tgenene huins inar ndi
loneſin e in ſ

ſ ſenho
lcoene Dbi on
rnde unn
ſeltunſen mtgrct
cengiednintie
ſantnnienn nnrie
unhineg erprch
nunn

nbin onme Pler
nmn giatl oig
ſonn wolpun ſe
Coytfarinm innit ixra
tmen ent gveni ni
Nnthiobtonir
me an eri
tANnsdeſeng.
hins docanandopin
onon reoniun wwoe
uummus deſenentisereh
ims nunanidincnbog
nanr non ,oausrt ſe
rbockut auh
Nr ſrlenmu x in hoj
ne aule congniaone⸗
gams n inc gi
cvodin ncdin
1G. DeGdatoni.
verT fnen G0
aodni de iſt
dinor frunanit ſd
dd umprebenn dun
Ceis ibſnilt
mummmſmmui
mia tvir. he.

des KAr..
ete uſen
1 6mrihmmun

teftes deponant de anctoꝛitate ipſins ? hoc ſatis
aperte uult hic textus in fine:⁊ in hoc teſtes debent
eſſe diſcꝛeti. ¶ Tertio requirituꝛ ꝙ pꝛobetuꝛ peꝛdi
tio inſtrumenti ne fꝛandulenteꝛ allegetur perditio:
ut non poſſit depꝛehendi falſitas. ſed diceꝛes tu ad
quid opoꝛtet pꝛobari peꝛditio inſtꝛumenti cum pa
rem nim habeant in iudicio teſtes æ inſtrumentum
inc.cum iohannes.de fide inſtru.⁊ in.l. in exercen
dis. C. eo. ti. reſoondeo ꝙ nerũ eſt ubi teſtes depo
neꝛent de vitate rei nt ꝙ fuerint pꝛelentes in geſtis
contentis in inſtꝛumento.ſecus quando deponunt
de uarietate rei z inſtꝛumentuʒ poterat eſſe falſum.
unde concludendo mentẽ docto. dico ꝙ quandoqʒ
ſcꝛiptura eſt de ſuo tãtia actꝰ ut in ſentẽtia uel ĩ gra
tia pape:tunc non ſufficit ꝙ teſtes fuerint pꝛeſentes
ſed opoꝝet pꝛobari ꝙ ſcriptuꝛa inteꝛuenerit zæ qð
fuit pꝛedita.l.teſtiũ in fi. E. de teſti.ubi bonus tex.
NQaandoqʒ ſcriptura non eſt de ſubſtantia actus: 7
tunc aut teſtes non uiderũt geſta in inſtꝛumento: ſz
tantũ tenoꝛẽ inſtꝛumenti:æ opoꝛtet ꝙ pꝛobet᷑ perdi
tio:qꝛ potuiſſet inſtrumentum eſſe falſum: z melius
ſciret cognoſceꝛe iudex qᷓ; teſtis. Qnqʒ teſtes inter
fueꝛunt geſtis contentis in inſtru nẽto:nec ſcꝛiptuꝛa
eſt de ſubſtantia: æ tunc non eſt neceſſe pꝛobare per
ditionẽ inſtrumeri nel ꝙ inſtrumentũ fuerit ſine fal
ſitate. ſed ſatis cſt deponeꝛe de ueritate rei:qꝛ teſtes
equiparantuꝛ etiam inſtꝛumentis ut S. Et aduerte
ꝙ ubi ſcꝛiptuꝛa eſt de ſubſtantia actus æ teſtes non
inteꝛfuerunt actui:ſed niderunt tantum tenorẽ.hoc
caſu dicit glo.ſing.in.l.ſicut iniquũ.C. de fide ĩſtr.
quaʒ ſequituꝛ ibi baꝛ.⁊ in auẽ.ſiquis in aliquo. .
de edẽ. ꝙ teſtes non faciunt plenam fidem:ſed ſemi
plenã:ita ꝙ põt deueniri ad iuramentũ.qꝛ ſiẽ ñ cre
dituꝛ notaꝛio exemplati ſine auctoꝛitate iudicis: ita
nec teſtibus deponentibus de tenoꝛe. qdᷣ nidetuꝛ cõ
tꝛa hũc tex. z dicta doctoꝝ nẽoꝝ.æ mirandũ ꝙ doc.
noſtꝛi de hoc non faciũt mentionem. ſed baꝛ. ubi. Sᷓ.
reſtringit hunc tex. quando teſtes eꝛant maxime auc
toꝛitatis: ut aduocati nel magni doctoꝛes qui de fa
cili potuiſſent depꝛehendeꝛe nitiũ falſitatis:iũc teſteſ
faciunt plenam pꝛobationem. ⁊ hoc etiaʒ ſentit glo.
iſta in fi.dum dicit ꝙ teſtes eſſe debent diſcꝛcti:et te

. ſtes qui nitium potuiſſent cognoſceꝛe. ⁊ hoc etiam

eſt de mente huius litteꝛe. ubi papa fundat ſe ſupeꝛ
uiſione ſua.⁊ ita loquitur tex.in fi.quod nõ. ¶ n
ea.glo.ibi ſi honeſtus ⁊ nomus eſſet ⁊c̃.nõ.glo.⁊ ni
detur pꝛima fronte contra.l.unicam. C. de manda.
pꝛin.ubi dicitur ꝙ etiaʒ comiti non debet cꝛedi aſſe
renti ſine litteꝛis ſe legatum prineipis. aliqui reſtrin
gunt illud.c. notabiliteꝛ ad cardinales. ſed iſta glo.ex
tendit ſe ad quẽlibet notum æ bonum nirum. quod
nõ.⁊ ad contrariũ cꝛedo poſſe reſpondeꝛi:⁊= erit op
tima limitatio ad illam.l.ꝙ ubi non tractatur de pꝛe
indicio alteꝛius credatur noto ⁊z probo niro aſſeꝛen
ti ſe legatum ſine litteꝛis. ita intellige glo. nõ. in. c.
ſicut de ſen.excõ. ſecus ubi in pꝛeindicium alteꝛius:
quia ut legatus uult deponeꝛe prelatum. pro hoc. c.
cum in iure de offi. delega. S ea. glo. ibi peꝛ iu
ramentum ⁊c.nota ſingulareʒ glo.ꝙ peꝛditio inſtru
menti poteſt pꝛobari peꝛ iuramemum peꝛdentis. ſed

¶ De prinil.- exce. prinil.

Innocẽ.⁊ Jo. an. bic dicunt ꝙ; requiruntur alique
coniecture de preditione: ⁊ ſic iudex adhibebit ali
quam cauſe cognitionem.quod ſatis placet. ¶ &t
in fi.glo.nota eandem glo.quod litteꝛe pape de iu
ſtitia poſſunt probari per teſtcs ſi fuerunt perdite.
doctores hic multum inſtant et concludunt quod
aut fuerunt ſemel exhibite et preſentate in iudicio.
et tunc poſſunt probari per teſtes eiſ perditis.ſecus
ſi nunquam fueꝛunt in iudicio exhibite. Ego ta
men tenerem gl. nam ſi littere gratioſe que ſunt pre
iudiciales alijs et inſtrumenta preiudicialia poſſunt
probari per teſtes:licet nunquam fueuꝛint exhibite in
iudicio:fortius litteꝛe inſticie in quibus non poteſt
preſumi falſitas cum de facili poſſit haberi.pro hoc
cC.Penultimo de crimi. fal.tene menti. Abbas.
X£ parte Innonatõ priuilegij
*nouũ ius non tribuit
ſed antiquum conſeruat hoc dicit quo
ad titulum:et primo ponitur appellan
tium conqueſtio priuilegij productio:et de ipſius
innouatione deciſa petitio. In ſecunda ibi nos au —
tem ipſius innouatio et preſtatio. Caſus et cetera.
¶ Mona primo ex tex. argumenio quod in pto
impetrato contra exemptum in preindicium ipſius
exemptionis debet fieri mentio de exemptione.hoc
tamen communiter non admittitur quando priuile
gium eſt tale quod canſar peremptoriam exemptio
nem:ſicut enim de peremptoꝛijs non eſt neceſſe fa
cere mentionem in reſcripto ut in.c.i.de lit.conteſt.
li. Vi.ita nec de huins priuilegio quia nullum pꝛeiu
dicium ex hoc generatur parti aduerſe cum ſaluum
ius ſibi remaneat opponendi peremptoriam contꝛa
impetrantem:et per conſequens abſolutoriam et cõ
demnatoriam expenſarum ſecus ubi pꝛiuilegium
cauſat dilatoriam ita intellige.c. cum ordinem.S. de
reſcriptis hic ergo ponitur narratio paꝛus.et de
materia dic ut plenc nota.in dicto.c.cum oꝛdinem
et in. c. conſtitutis.e.ti.ubi per Inn.¶ 2 nota qð
eccleſia exempta populus ipſius eccleſie non cenſe
tur exemptus niſi ſpecialiter exprimatuꝛ:quod claꝛi 2
us probatur in.c.per exemptioneʒ eo.ti.li.vi.et dic
clarius ut ibi.¶ ʒ collige ſecundum neꝛum intellec
tum.c.quod quando innouatio pꝛiuilegij fit per eũ
qui poteſt de nouo illud concedeꝛe non eſt neceſſe
citare aliquem ad contradicendum ipſi innouationi
niſi nelit hoc facere ad cautelam. ſecus autem ſi ino
natio fit peꝛ inferiorem: quia non ualet tunc tranſ
ſumptio ſen innouatio niſi citata paꝛte ſen premiſ
ſio edicto generali ut nota. in capitnlo ſignificauit
de teſti. capitulo finali de fi.inſtru.æ hoc nõ ¶ Vliti
mo nota finem littere quod innouatio pᷣuilegij nul
lum ius de nouo tribuit ⁊ ideo ſi primum priuile
gium poteſt probari fallum ſecundum corruit etiaʒ
ſi fuit inouatũ ab habete poteſtatẽ de nono cõcedẽ
di:qᷓa in dubio non uidetnr uelle aliquid de nono
concedere:ſed ius antiquum ſi quod ↄpetebat con
firmare nt hic in fi.⁊? in.c.cum dilecta de cofir. uti.
uel inuti. ¶ In glo. pꝛima. iſta gl. æ ſequens innuit
iſtas litteras non ualuiſſe ſeu fuiſſe ſuꝛreptitias:
quia non fuerat facta mentio in eis de pꝛiuilegio

¶ De priui.2 exce. puilegig:

gdueꝛſarij. ſed doctoꝛes cõiteꝛ tenent oppoſitum. et
dic melins ut dixi. S. in primo nõ. nã etiaʒ ſi expꝛel
ſiſſet priuilegium exẽptiõis nibilominus habniſſer
lirteꝛias uel diſputaꝛetur de iuribus prinilegij. dicit

tamen HMoſtien, ꝙ de ſtilo curie debert fieri mentio

de exemptione ubicungqʒ litteꝛe impetrantur contra
exemptum: quia alios indices dat curia cõtra exẽp
tum. nam cõtꝛa exemptum non ſolet depntari oꝛdi
narius loci.et hec ꝛatio concludit ut ſempeꝛ fiat mẽ
tio de exemptione ſine impertetur in pꝛeindicium
exemptionis ſine non.et ſi hoc habʒ ſtilns obſeꝛuã
dus eſt. ut in. c. ex litteris de conſtitutio. 2. c. ꝙᷓ gꝛ
ni de crimine fal.ſed de inre non eſt neceſſe faceꝛe
mentionem. n glo in neꝛbo ſpecialiteꝛ in fine.
doctoꝛes dicunt primam rationem ueram 2z ſccũdã
non p ꝛocedeꝛe: quia iſti qui pꝛotnlernnt has ſenten
tias cenſure erant delegati. vnde iſtorum ꝛeſpectu
non eꝛant exempti.ſecus in. c.S. pꝛoximo: quia ibi
ſententia fuit lata ab oꝛdinario. dic etiam ꝙ prima
ratio glo.non eſt indiſtincte nera: ſed depẽdet a na
lidirate appellationis. nam ſi appelatio erat minus
legitima ſententie naluerunt.ut in.c.licet de ſetẽ.ex
cõmunicationin. ibꝛo ſexto. et in. c. non ſolvʒ de ap
pella. eo enn Hal
dicunt ꝙ epiſcopus hic fuit contumax. ſed hec ſolu
tio non placet Innocen:quia non apparet de eius
contumacia ſaltim ꝛeſpeciu eius inonationis: quia
de hac innouatione nulla pendebat contꝛoueꝛſia.ſʒ
dicit ꝙ ideo papa innonauit. quia epiſcopns non
contendebat de priuilegijs:quaſi uelit diceꝛe ꝙ eps
non contendebat prinilegium. ſed foꝛte dicebat ſe p

ſcripſiſſe. Et ex hoc foꝛte poſſet colligi illa limitatõ

ut ſupꝛa dixi ꝙ citatio ſit fienda in inouatione pri

uilegij nel inſtrumenti quando pars contendit de
valitate uel contendeꝛe poteſi. ſecus ubi fatetur uali

ditatem. uel ſolne ut dixi.S. ꝙ innonatio bic fnit
facta peꝛ habentem poteſtatem de nouo conceden
di. et iſta lectura magis applandet litteꝛe: quia alie
diuinãt. ¶ Sed oppo contra texrum. naʒ debebat
hic papa diffinire arniculum principalem ſcilicet ap
pellationem Solutio cum iſta non eꝛat in curia:qꝛ
appellatio non fnit ꝛecepta a indicibꝰ nec appꝛoba
ia a parte. de quo dicendum nut in. c. ſepe ? in. c.inf
poſit ta de appellatio. ¶ Vltimo Innocen. hic que
rit de una queſtione ſatis quonidiana. nunqnid im
petrans ꝛeſcriptum nel offeꝛens libellum teneamr ꝓ
bare canſam nel demonſtꝛationem expꝛeſſam in re
ſcripto uel libello. Er pone exemplum in hac litteꝛa
Abbanſſa impetranit expꝛeſſa cauſa ꝙ epiſcopus
nigoꝛe cõmiſſionis eam moleſiabat æc̃.?æ concludit
ꝙ ubi intentio libellantis fundatur ſupeꝛ illa cauſa
nel demonſtꝛanone: tunc neceſſe eſt illam pꝛohaꝛe.
ita in ꝛeſcripto ſi aliteꝛ ꝛeſcriptũ non habuiſſet. ſecꝰ
ubi canſa uel demonſtꝛatio principaliteꝛ nõ fundar
intentionem libellantis ſen impetrantis: quia nc
non eſt neceſſe pꝛobaꝛe cauſam uł demonſtꝛationẽ.
nam falſa demonſtratio non nitiat nt.I. cum tale. F.
falſam. ff. de cõdi.? demon. ſecus eſt in conditione

ut ibi nõ. ⁊ hec bene nõ.quia ſepe accidunt ⁊ neni

unt in pratica.

glo. in neꝛbo inonandum. alij

1

Bm olim. PHabet multa dicta.

ſed quo ad titulum
hoc dicit. ¶ Eccleſia ntens duplici priui
legio exemprionis: licet ſuccumbat ex nuno poteſt

nihilominus ex alio ſe iunare ⁊z optiner̃:nec tenetur

exemptus promitteꝛe obedientiam diocelano: uigor
tamen exemptionis non poteſt ſine licentia dioceſa
ni eccleſiam conſtruere in loco nõ exempto.⁊ ſi exẽ
ptus de facto in loco non exẽpto conſtꝛuit eccleſiaʒ
cedit iuri epiſcopi.hoc dicit. ¶ Drima pars nor
rat factum ſecunda ponit difſinitionem ibi iudices
tertia petitionem monaſterij contra ſententiam ibi
tandem. quarta ponit ſententiam pape.æ primo in
terlocutoriam. ſecundo diffiniriuam ibi diſtinguen
tes. Caſuſ æ cctera. (Wora primo ex tex.quod in
esdem ibello contra eundé poſſunt plures articuli
diuerſi cumulari ? eadem ſententia terminari: licet
in effectu tot ſint ſententię quot ſunt articuli.l.etiã.
ff. de condi.æ demon. Gerondo nota iudicem in
ſententia poſſe prius condennare partem in expẽſis
quam pronnntiare ſuper principali. contearium tn
ſernatur. nam condennatio expenſarum reſeruatur
in fine ſententie: æ hic fuit facta in principio. NMota
ergo bene quod ex hac prepoſtergtione nullum ni
cium oritur contra ſententiam. ertio nota að
per lapſum triennij non perijt inſtantia de iure ca
nonico quod bene nota.⁊? optime probatur hic ?z
longe melius quam in.c.penult.de iudi.ut patet ibi
per quatriennium ⁊c.⁊ dic vt plene dico in dicto.c.
penul. Muarto nota ꝙ epl poteſt cum conſenſa
canonicorum unam eccleſiam eximeꝛe a inriſdltione
ſua ſed ſine conſenſu canonicoꝛnʒ non poteſt. Dic
tñ melius qð ex toto a ſua iuriſditione non pote ſt
nnam eccleſiam eximere nam ſi poſſet unã ergo poſ
ſet aliam: æ ſic omnes.⁊ ſic a ſe abijcere cnrã ꝙ nõ
põt ar. in.l.legatus. ff. de offi. preſi bene in põt exi
mere in multis:ſed quedam ſibi reſeruare. de qbus
dic ut olene nõ.in c cum uenerabilis de reli.domi.
2. c. paſtora is de dona. 2 ſic poteſt intelligi iſte tex.
uainro nõ.æz tene menii iſtuʒ tex.pro reuocatione
conceſſionum que quotidie finnt per epiſcopum =z
canonico⸗ ad mandatum regis. nam talis conſeniꝰ
nidetur extorrus z peꝛ metum deductus.? ideo põt
fieri reuocatio.qð tene menti. exto nõ. quod
q̃cquid acquirit canonicus regularis nel alius religi
oſus poſt promotionem ad epatum nel ad illam ec

cleſiam acquirit ſecunde eccleſie ad quaʒz promotus.

eſt ⁊ non proprio monaſterio ut nõ.probat᷑.xviij.
q.i.c.nno. qð nõ. ꝓ limitatione iuꝛiũ dicentium ꝙ
Ooĩa acqrũtur monaſterio qᷓ hʒ intrans tã in re q; in
ſpe nt nõ.xix q.ult.ſiqua mulier ⁊ in auẽ ĩgreſſi.C.
de ſa. ſan. ecc.⁊ in.c.in pntia de ꝓba ut illa iura ꝓ
cedãt qn ꝑſeuerat in monaſterio.ſecꝰ ſi ꝓmouet᷑ ad
alið monaſteriũ.qꝛ proueniẽtia poſtea etiam de qui
bus hẽbat ſpeʒ acquirit ſecũde eccleſie.ſʒ an acq̃ſita
ipſi monaſterio ſequantur perſonam: longa eſt
queſtio.⁊ dic nt nota.ĩ dicto.c.uno ⁊ plene dico in
.c. quod a te de cleri. coninga. eptimo nota
quod regularis factus epilcopus nõ per hoc habi

inlte lik men
ſeteenmrobi linchlun
Hummecluen
uslaweclr/ rn
r lii. Peon
Srckincovenininenome
õ
1ſin a Abage Anetſist
ſeehatis innmugt
Pnns deininnegton refiun
atio nis ubiens non de
Non nou idlen yrl
re auſom in ſemennam n
ſoleminm er oier acnians
ſorcꝛini uce,e qod orin
ute uocanic pto pene conft
orgva uiaſed prclan ian
Go. inter Acinam idie
Uüntten. Jnconmtung
nerimubidum neinsn
Tunincicbesanicanid velen
Nenun cogtinm ce nin
cha ifctniinelg nſi
nuratalaiminmn
o e im ale
lini r en 2
enrefinim
is a lbor anmn ton, n

Ule
ni inm

nkon 1 enn i 1
Cunſan Punceſ t alerg

m licecl —
utckofee ihin
riales tand

nalen

oonninn nan-
en inpo or
oſeanoe nlun i
n. (Tano on a
ticcanin ge igre ,
Gone Ndaan be
nr deſochenpuni
engenondtde,
chlpor can cofſetn
m eninera inildtiore
icomnz non porft D⸗
unſclnone non ponct
an ſpollroniepo pof
leabiſrnii g /
oret bene ni po eri
ſbiteſewere cecbus
Eris Eern oni⸗
orinclch ſt .
õ

eſonder ehſlchun
ucsmizai
aun Celuens d cevh
b oͦn⸗
ertnet io ii

omnmi

Cctru g nncs
on iͦhen i.
imrmni hlnun 9
mnmginne Ne
nti m igtiſi .
legon arlin ung
roſe pnaniit
oben cian c⸗
Ge Heniſt

¶ He prinil.? exce. prinil.

litatur ad habendum pꝛopꝛium ? ad diſponendum
ad libitum de pꝛopꝛietate remanent eꝛgo ſubſtantia
lia regule:licet quibuſdam concernentibus ſolemni
tatem abſoluatur nide textium cum glo. xvi. q. i. c.
nemo. ctauo nota ex eodem uerbo epiſcopuʒ
non poſſe magnam donationem facere etiam mõa
ſteꝛio de rebus epiſcopatus etiam ſi ſit pecunia nu
merata quod tene menti. Joꝛlius eꝛgo poſſunt re
peti data conſanguineis niſi per modum elemoſine
xvij.q.i.quiſquis.¶ Mono nota texrum optimuʒ
pꝛo his que dixi in.c.i.de noni operis nunctiati.
quod eccleſie edificate in paꝛochia aliena ſine licen
lia epiſcopi non ueniunt deſtrnende:ſed cedunt iuꝛi
epiſcopi nna cum dotibus ſuis.⁊ intellige ſecunduʒ
Innocentium ⁊ alios quod cedant iuri ipſius non
ut epiſcopus diſponat ad utilitatem pꝛopꝛiam: ſed
ſicut de alijs eccleſijs:quia habebit ibi ipſe collatio
nem ⁊ alia iura epiſcopalia.xi.q.ij.regenda.⁊ crede
rem edificatoꝛem non queꝛere ius patꝛonatus:quia
in edifſicando non habuit epiſcopi licentiam quod
nõ. ad quod facit iſte texius:ubi ſimpliciteꝛ iſte eccle
ſie fuerunt abiudicate epiſcopo:nec reſeruatum fuit
ius patronatus edificatoꝛibus: nec poſſunt edifica
toꝛes retꝛocedeꝛe zæ dotem ad eoꝛum utilitatem con
ueꝛteꝛe quod nõ. ecimo nota pꝛaticam peten
di reſtitutionem in integrum aduerſus ſententiaʒ uit
generaliter petatur pꝛoponendo ſententiam nullam
? ſi qua eſt petere aduerſus eam reſtitui æ admittit
libellus talis alteꝛnatinus nt hic patet:⁊ in.c.conſti
tutus de in intregrum reſtitu. ubi per Innocentinʒ
¶ Nem nota iudicem appellationis debeꝛe expri
mere cauſam in ſententiam quando reuocat pꝛioꝛẽ
ſententiam ex nouiter actitatis ut conſeruetuꝛ ho
noꝛ pꝛimi iudicis:æ quod pꝛima ſententia poteſt ꝓ
paꝛie reuocaꝛi:⁊ pꝛo paꝛte confiꝛmari.alia non
ligo:quia lenia:ſed pꝛedicta ſunt nõ. digna. n
glo. in uer. diffinitinam ibi pꝛoceſſus fueꝛat ad ple
num ⁊ cetera. In contrarium facit textus in uer.
interim: ubi datur facultas partibus pꝛoducendi co
ram iudicibus quicquid nellent. ergo non erat ad
plenum cognitum de cauſa. Innocentius dicit qðᷣ
debet iſta citatio intelligi ciuiliter nidelicet quod ue
niant ad audiendam ſententiam tempoꝛe ſuo feren
dam. Ex quo dicto colligitur notabile dictum
quod ualeat citatio per indicem ad quem ſuper dif
finitina ſententia ante diffinitum articulum appella
tiouis.ſed hoc dictum non puto nerum in quolibet
indice:quia ſuper principali non habet iuriſditionẽ
niſi in habitu. ergo non poteſt inteꝛim exeꝛcere ar
gumen.in.l.obſeruandum. in fine.ff. de officio pꝛo
conſul.in.c.romana de offici.oꝛdi.lib.Vi. Sed po
teſt intelligi ſaluando dictum Innoccntij quod fu
erat appellatũ a diffinitiua: æ ſic cã appellatiõis erat
in examine pꝛincipali: æ tunc dic quod naluit iſta ci
tatio ad diffinitiuam: quia nalet citatio ad totam
cauſam quando fit de longinquo ut plene dico in
capi. finali de dilat.nõ. Innocentius in capi. conſu
luit de offic. delegati. unde cirando ad diffinitinã vi
getur citaſſe ad totam cauſam. uel dic quod eſt ſpe

ciale in papa ut poſſit totam cauſam ad ſe reuocare
et eam diffinire omiſſo appellationis articulo ut in
c.i.de den NPAen inun ſolui
tur.ff.de iudi. ¶ In glo. in uer. monacho ibi pꝛeſẽ
ti decꝛeto.hodie incipit ſtarutum de ꝛeſcꝛiptis.li.vi.
et dic ut ibi.et uide clemen.et ſi principalis eo.ti.
ubi habetur quod prior conuentualis etiam obedi
entiarius poreſt eſſe delegatus ſediſ apoſtolice: quia
dicitur habere dignitatem. Et ex illa clementi. con
cluſi alias quod monachis eccleſiarum cathedralinʒ
poteſt pariter fieꝛi commiſſio a ſede apoſtolica. naʒ
ubi reperitur qualitas in monachis requiſita in cle
ꝛi is cenſẽtur habiles:ut patet in elementi.et ſi prin
cipalis et.xVi.q.i.ſunt nõnuli. et.c.doctos.ſed illi
cenſentur canonici eccleſie cathedralis.lxiij. diſtinct.
c.i.iuncta glo.licet aliud ſentiat Archidia. in dicto
.c.ſtaturun. et uidc quod plene dico de iudi.c. cau
ſam. ¶ In glo. in nerbo extorto. in fine. dic meli
us quod quando ĩ actu requirituꝛ conſenſus libeꝛ:
ita quod qualitas libertatis eſt de ſubſtantia actus:
et tunc non nalet confeſſio extorra neque conſen
ſus extortus:quia licet conſenſus extorius ſit conſẽ
ſus non eſt tamen liber conſenſus.⁊ ideo commu
niter dicimus quod matrimonium metn cont:aciũ
eſt ipſo iure nullum:quia requirituꝛ liber conſenſus
ut in.c.cum locum de ſponſa.⁊ ibi plene dico.⁊ ni
de glo.in.c.notificaſti.xxxiij.q.v.et nota quod nbi
qualitas libertatis non eſt de ſubſtantia actus:tunc
conſenſus extorius peꝛ metum tenet:ſed debet agi
ad reſtitutionem peꝛ actionem quod metus cauſa
nt. ff. quod me. cauſa per totum ⁊. S. quod metus
cauſa. c. penult. In confeſſiõc tamen uið gl. quã ne
ſcio alibi in.c.ex litteriſ de diuor.quod ſi calore iꝛa
cundie emananit non tenet niſi detur perſeuerantia
et in confeſſione extorta per metum aliud forte eſ
ſet dicendum:ut ſi fuiſſet facta metu tor um
xvi. q. vVi. c. i. ?.l.i.fj. de queſtionibꝰ. ¶ n glo. in
ner. reſtitutionem in fine ſed contra hoc oppo. ö. c.
ceterum de dona. ubi patet ꝙ epiſcopus ſeu abbas
poteſt aliqua donare de rebus eccleſie. Item pꝛela

tus habet liberam adminiſtrationem z pinguiorem

qu aʒ tutoꝛ uel curatoꝛ ut nõ.in.c.quia epiſcopi.v.
q.iij.⁊ in.c.cum dilecti.de elec. Sed ciꝛca hoc mul
tum inſtat Innocẽ. æ uidetur ſe fundare ſuper cau
ſa falſa quod habens liberam adminiſtꝛationeʒ poſ

ſit donaꝛe. quod eſt contꝛa textum in. c.fi.de offic.

nica.lib.vVi.æ contra tex.⁊ contꝛa iur.ff.de pac. dic
ergo ꝙ pꝛelat us ſeculaꝛis uel regulaꝛis modica do
naꝛe poteſt z ſi hoc habʒ conſuetudo.de quo dicen
dum ur in illo.c.ceteꝛum de dona. ſed magnam do
nationem facere non poteſt etiam de rebus mobili
bus etiam ſi uellet donaꝛe monaſterio ut pꝛobatur
hic apeꝛte ſaluo caſu in c.ad apoſtolice de dona.nã
habens ad miniſtrationem quãtumcumqʒ laꝛgaʒ nõ
poteſt donae. pꝛo hoc pꝛedicta.l.filiuſfamilias.ff. ð
donationibus:æ quod ibi notatur. n gloſa in
uer. reuocari ibi eriam ſi ſit exemptus hoc verum
quando uult edificare in loco non exempto: ſed in
loco exemoto debet babeꝛe licentiam a apa.
quia ibi eſt loco dioceſani: ut in capi. auctoꝛicate.

¶ Be priui. ? exce. puilegia:

eo titulo libꝛo ſexto. ¶ Et in fi. glo. intellige ut ſu
pꝛa dixi in notabilibns ꝙ epiſcopus ꝛenocabit ad
dominum ſuum non ut lucrifaciat ſibi fructus ſed
ut de eis di t ſicut de ceteris eccleſijs ſne dio
celis. ale n ueꝛ.de gratia in fi.? nota ſin
gulariter ex hac glo.æ ex tex.quod impetꝛando ſecũ
dum prinilegium exemptionis etiam ab alio ſuperi
ore non nidetur impetrans renunciare priori pri
nilegio ſuper eodeʒ obtento. immo poteſt ex utroqʒ
priuilegio ſe defendere.ar.in regula nullus pluribꝰ
de ꝛegulis iuris libꝛo ſexto.ſimile nõ.in.c.poſt elec
tionem de conceſſ.pꝛeben.ꝙ clericus dubitans de

naliditate ſui tituli non nidetur ꝛenunciare impetrã
do alium titulum ab alio ſuperioꝛe.ĩmo cautum eſt

boc ſaceꝛe.ubi dubitatur de ualiditate primi tituli.

et optime facit iſte tex. non tamen poteſt ex utroqʒ
ageꝛe:quia ex diuerſis titulis nõ põt acquiri domi
nium:ut in.c.inteꝛ dilectos de ſide inſtrnmẽ.⁊ in.i.
ſi ut ceꝛo.ff.cõmoda.⁊ in.c.ut quis duas de elec.
li. Vj. tamen poteſt ſe defendeꝛe quia ꝛeus poteſt nti
ꝓluribus defenſionibus etiam contrarijs dũmodo
ſnucceſſiue ut in dicta ꝛegnla nulius.⁊ nõ.in.c. cum
neneꝛabilibus de ꝛe.domi. In glo. in neꝛbo ſub
ſcriptiones in fi.nel dic.⁊æ clarius q unum fuit pri
nilegium exhibitum de conceſſione facta peꝛ epiſco
pum:ſed in eo dicebatur ꝙ canonici ſubſcripſerãt
ſe ſingulariteꝛ z ꝙ hẽbat aliquas nſuras tamen ip
fſum priuilegium pꝛoductuʒ nullam habebat ꝛaſuꝛã

ſicut atteſtabitur ſcriptuꝛa: nec habebat ſubſcripia

nes uariatas:et ideo ꝛeddebatur ſuſpectus.
ex hoc nota unum modum nuitandi inſtrumentum

quando ſubſcriptiones dineꝛſorum eadem manꝝ

ſunt annotate. Aobbas.

. ce d Etibu 8 Contra prinile

Lia eccleſie mino
ri ſpacio.xl.annorum non preſcribitur. H
dicit ſecundum nerum intellectum. Mrimo poni
iur partium comparitio et actoris naꝛꝛatio. Secũ
do indicum datio ſeu cauſe commiſſo ibi diſcretio
ni. Caſus et ceteꝛa. ¶ Mota primo ex textu ꝙ de
cime pꝛeſcribuntur ſpacio quadꝛaginta annornum
etiam contra eccleſiam. non enim requiritur tempꝰ
duplicatum:ſicut ꝛequiritur in ſeꝛnitute non conti
nua.de quo tamen dicendum: vt nõ.plene in.c. de
quarta.de preſcriptio et in.l.ſiqnis diuturno.ff. ſi
ſerui.nendi.et.l.i. de ſerni.et aqua. cundo
nota ꝙ etiam hoſpitalia gaudent priuilegio.xl. an
norum ſicut gaudent eccleſie. vnde priuilegia fano
ꝛabilia conceſſa eccleſijs nidentur conceſſa eriã hoſ
pitalibus et pijs locis.iſta enim nidentur equipera
ri.ut in.c.requiſiſti de teſta.firmat Jo.ande.in.c.
.ij. de in integrum reſtitut. li. Vj. ? Darto in.l.oĩs
C. de epiſco.? cleri. ¶ Zertio nota ibi ꝙ ſi ĩ pro
batione defecerint ⁊c.ꝙ preſcꝛiptio.xl.ãnornm de
neceſſitate pꝛobanda eſt contra prinileginm eccleſie
Et peꝛ hunc textum rollitur opinio quod bic reci
teiur factum. nam bic papa mandat iſtis actori

bus ſilentium imponi niſt probauerint preſcriptio
nem xl. annorum. In glo iin fine generaliter
cum querituꝛ quanto tempoꝛe tollatuꝛ pꝛinilegium
ex contranentione plene nota.in.c. cum acceſſiſſent
de conſtitu. æ dic ut ibi dicetur. ſed qno ad teꝛmios
hnius.c.licet narie dentur ſolutiones ⁊ leciure que
potius inuoluunt intellectum quam ntilitatem affe
rant: communiter tenetur concluſio hnius glo.ꝙ. c.
ſi de terra ſit correctum.nec per falſas ſolutiones ðᷣ
bemus nitare corectionem iurium. Concluſio ergo
fit quod contra priuilegia competentia eccleſijs nõ
preſcribitur minori ſpatio.xl.annoꝛum.nam hodie
contꝛa alia bona eccleſiatum non currit minor pre
ſcriptio ut in autentica.quas actiones. C. de ſacro
ſantis eccleſijs de preſerip.quaſi per totum. Ideo
hodie idem dicendum in preſcripriõe contra priuile
gia eccleſie nt hic. (Sedcaniml ſi de terra.ideo
dicit de preſcriptione.xxx. annorum:quia tempore
illius. c. alia bona eccleſiarum tanto tempore pꝛeſcꝛi
bebantuꝛ ut in capitulo ſanctoꝛum ſupꝛa ð preſcꝛip
iio:ſed quia illud fnit immutatum.ideo ⁊ iſtd.æ ideʒ

tandem dicit Innocentius in ſtatutis conſnuerudini

bus fauorabilibus eccleſijs ut non tollantuꝛ minoꝛi
ſpacio.xl annoꝛnm. quod eſt notandum. nam cum
expreſſe non poſſint iſti de eccleſia huic iuri itroduc
to in fauorem eccleſie renuntiare: ita nec punitam
contrauentionem. argumentum in lege ſi pꝛeſes C.
de tranſac.ſed in preſcriprione quatraginta annorũ
adeſt negligentia etiam ſuperioris in patiendo.æ illa
eſt inducta ne rerum dominia din ſint in confuſo =
in incerto.que ratio ceſſat in unica contranentione.
non obſtat.c.cum acceſſiſſent ðᷣ conſti.quia illud nõ
concernebat principaliter utilitatem eccleſie.immo
ex perditione priuilegij angmentabatur ibi cultus
diuinus. ita in capitulo pro illorum de prebẽ.nnð

dicit Innocentius æ bene quod ad utilirarem eccle

ſie poſſet ibi allegari illud pꝛinilegium:ſed non ad
n: ilitatem ſingulorum. æ dic utr ibi plene nota.
Vltimo hic aduerte:quia glo.requirit hic in probã
da preſcriptione ut ſit continuata poſſeſſio quoliber
anno ⁊ glo.alibi in capitulo uolumus.xvj.queſtiõe
quarta tenet quod ſufficit probare extrema ſcilicet
principium preſcriptionis ⁊ finem quia media pre
ſumuntur.⁊ illam gloſam tenent hic communiter
doc. z ſolent multum allegari Sed iu nide. Maꝛ.
in lege celſus.ff. de uſucapiõe nbi poſt alios legiſtas
diẽ ſufficẽ ꝙ ꝓbet᷑ initiũ poſſeſſioniſ ⁊æ allegat᷑ nũc
poſſeſſio ðᷣ pᷣſenti:qꝛ qͥ ſemel poſſiðt pſumit᷑ poſſideẽ
ex qꝰ allegat poſſeſſionẽ ad commodũ proprium:ut
probatur in.l.ſiue poſſidetis.C. de proba.cum ibi
nota.quod mihi ſatis placet nam perditio poſſeſſi
onis eſt quid accidens cum requiratur deſertio ani
mi. et facta non preſſumuntur. immo ſemel poſita
qualitas preſumitur adeſſe nt nõ.in.c.ſemel malus
de re.iuris.li.Vi.⁊.in.c.ſi forte ð elec.e.li.⁊ in.c.fi.
de preſ. Et ad iſtum tex. poreſt reſponderi q ꝓbar
otinuata poſſeſſio ꝓbãdo iniciũ ⁊ allegado poſſeſſi
onem de preſenti et ſic etiam poreſt ĩtelligi glo.⁊ nõ

reprobabitur.cautũ tamẽ eſt ꝓbare ambo exirema:

olginlehi tſi ds
cgengiren OraWcoN. dS
Mitsttlenn eſanil
rtenmn ghlcnek in
elnitian aninſtun
ſoum ocoumt non nugt
pidonmni ſibhyn nſpin
rmvr ir.ommes puincpe.
uns pl Nenii apelauum
ocnin ncet innſclnonen
1inauglbet eus pante x lf
iconn s daſlice d lüͦe,
10 Crm mangnn
horionnabawer erdeſan
eligenn notamr inc gane
Ci. de tonſe eoden 6.rin
Pben.(Jagoſzpumni
lden bſiftorlor ricgn
Rpninore hinm uentid
hus ſtplanonis e ſe nong
nrcebimminfunmmn in⸗
vſo n pꝛinleginn conue
s ſvis Non nendamn ag/
Ugllins ehye Conranio /
1Aunes ucfr rconmn
narfrilitinfömn

nouncen nn am
tein buicioniinocne
Mirein wet pontem
nn dſedesK.
onecpanaginn argeri
Periotisin atensoen
niniz du ſnrin orftio
rin onic connanentone.
ſnrd orftine iud
Milanm anllle inmo
mnmntyr i ms
lomm ce orehi mnd
0dMàtitaten eale
Clegiom ſed non ed
di Dene wn.
d reanntbicinnncd
Gmnn poſlcſo guoſbe

Duolwrus,pſdeſtde

Nobarthanmn ſilin
1fnen oue nici
non hic mnnnii
/S vut
riti hl lſis
ſeſmni Ahn u
ſüßini oſid
nmoci ropliommt
eproba cumn pi
mn percſuo haſe
viraior deſenionn
immmo⸗ ſemnel poſn
ö intene nin
. ecerint⸗ 1
4 eponnig

ci Aehic⸗ oſt

¶ De priuil. ? exce priuil.

uolumns. n gloſa fi. in fine. ?æ pꝛo hac ſolutio
ne gloſa poteſt induci hec ratio quod tanium pꝛe
ſcꝛibituꝛ quantum poſſidetuꝛ: quia ſine poſſeſſione
non pꝛocedit pꝛeſcriptio ut in regula ſine poſſeſſio
ne de regulis iuris.li.Vi. Et ideo quo ad alias teꝛ
ras in quibus nulla fuit poſſeſſio non poteſt dici pᷣ
ſcriptio on obſtant iura in contrarium allega
ta in gloſa:quia ibi pꝛinilegium ex roto tollitur tan
quam unicum ? indiuidnum. nam recipiẽdo aliquẽ
in canonicum ultꝛa numeꝛum confꝛactus eſt ipſe nu
meꝛus ex toto . ſecus hic quia tot cenſẽtur pꝛinile
gia qnot poſſeſſiones ex quibus debetuꝛ decima.
aꝛgumen. lI. ſcire dede nus. de neꝛboꝛum obligatio
nibꝰ:tene menti. ¶ Hlcolaus ſiculus doctoꝛ famo
ſiſſimus.

ſcilict nen 2 finem. ut dicit gloſa in dicto. c.

Ratione
B m capella. unius benefi
ij dicitur ille ſubiectus qui ratione al
terius eſt exemptus. hoc dicit. uel aliteꝛ
2z melius. Exemptus ratione eerte rei uel ceꝛti loci
non cenſetuꝛ exemptꝰ re ſpeciu alteꝛius loci ſen rei.
z7 eſt textus notabilis æ multum allegabilis. In pꝛi
ma parte ponituꝛ queꝛela ¶ In ſecunda pꝛouiſio ibi
quo ciꝛca. Caſus ⁊ ceteꝛa. ota pꝛimo ex textu
quod pꝛiuilegiũ ↄceſſũ ꝑſõis reſpectu ceꝝi loci non
extenditu ultꝛa locum. unde cenſetur prinilegium
potius reale quam perſonale. ¶ Secundo nota et

tene menti quod capelle iſtoꝛum dominoꝛum ⁊? ca

pellani ibidem adminiſtꝛantes ſubſunt oꝛdinarijs il
loꝛum locoꝛum ⁊ non magiſtꝛis capellaꝛum. nam ⁊
ipſi domini ſubſunt in ſpiꝛitualibus epiſcopis loco
rum ur in. c. omnes pꝛincipes de maioꝛ. æ obedien.
foꝛtius ipſi cleꝛici capellaꝛum ⁊ ipſa capella. epiſco
pus enim fundat iuꝛiſditionem ſuam in tota dioceſi
2 in qualibet eius paꝛte.x q.i.per totum. 2. Vi. q.
vij. c. omnes baſilice. z. c. cũ epiſcopus de offi. oꝛ.
li. vi. ¶ Vrimo nota argumentuʒ quem poſſe eſſe
canonicum et habeꝛe eccleſiam paꝛochialem quod
intellige ut notatur in. c. gꝛatia de reſcriptis.li.Vi.⁊
c.i. de conſue. eodem. li. ? in. c. de multa. in fine. de
pꝛeben. ¶ In gloſa pꝛima ibi.l cum ſtipulamur. et
ceteꝛa. ubi li ſtipuloꝛ quicquid tibi daꝛe uel faceꝛe in
ſtipulatione ſolum uenit id quod debetur ante tem
pus ſtipulationis.⁊ ſic non extendituꝛ ad id quod
fuit debirum in futurum. ita uidetuꝛ dicendum in ꝓ
poſito ut pꝛiuilegium conceſſum monaſterio ⁊? ca
pellis ſuis non extendatuꝛ ad capellas poſtmodum
acquiſitas ⁊ huic contꝛaꝛio inherent. Hoſtienſis
2 Jobannes Andree. æ communiter ſequentes.
quo optune facir.l.ſi ita.ff.ð auro ⁊ argento lega.
ubi dicitur quod ſi teſtatoꝛ legat neſtem ſuam uel
argentum ſuum ſolum uenit id quod erat tempoꝛe
teſtamenii.nam hoc pꝛonomen meum tuum ſuum
2 ceteꝛa. cum ſit demonſtꝛatiuum taninʒ uerificatur
in pꝛeſent ¶ Item facit quia iſta pꝛiuilegia ſunt odi
oſa tanquam pꝛeiudicantia iuri oꝛdinariorum: er
ideo reſtꝛingenda ut notatur in. c. cum dilecu de do
na. Et de mateꝛia an æ quando ſimpliciteꝛ cõcepta

exten datuꝛ in futuꝛum notat Maꝛtol. in dicta. I. ſi
ita 2 aliqͥ in.l.talis ſcꝛiptura.ff. de lega.i. aliquid
tangam in c.ciꝛca infꝛa eodem ubi bonus textus.
n eadem glo. ibi huic decꝛetali. contꝛarium ui
detuꝛ æ cetera. hec gloſa redit ad textum. unde non
continuat ad precedentia. ¶ Sed opp. contra tex
tum: ur patet ex ſequentibus ⁊ eſt ueꝛa eius ſolutio
nam ratione iunriũ diueꝛſoꝝ concuꝛrentiũ in eadem
peꝛſona quis cenſetuꝛ diueꝛſo iuꝛe ut in.c.cũ oliʒ. et
qð ibi nõ S. de re iudi.⁊ in.c.ex literis de pꝛoba.
et in.l.ſi conſul. ff. de adopt. ¶ SDed quero in quo
proderit priuilegium hoc exemptionis reſpeciu ca
pelle ex qno alio inꝛe ſunt ſubiecti. Sol. pꝛiuilegiuʒ
habet effectam ſuum ſi iſti canonici delinquant ex
tra capellam: ? ſic extra locum exemptum uel conue
niatur ratione eccleſiarum parochialium poterunt
excommunicari per epiſcopum loci:quia habens
domicilium in uno loco et pꝛedium in alio loco ra
tione illius predij poteſt ibi conueniꝛi:licet alias nõ
ſit ſubditus illius ut in.c.finali de foro compe.ita
in pꝛopoſito.¶ Altimo quero an conceſſo pꝛinile
gio in terminis iſtius.c.ut canonici non poſſint ex
communicari: nunquid poterunt conueniri coꝛam
epiſcopo:et aliter puniri.doctores quod ſic.nam ꝑ
hoc non uiolatuꝛ priuilegium. immo tacite nideturx
hoc concedere uno denegato. argumen.in.c.nonne
ð pꝛeſumptio.et in.c. qualis xxv. diſtinctio. Ab
bas ſiculus doctoꝛ famoſiſſimus.

X ore. Abbas monaſterij exempti
pro membꝛis exempiis ad
ſynodum epiſcopalem accedere et epiſco
po parere tenetur. hoc dicit. uel ſic et melus Mer
exemptionem conceſſaʒ monaſterio capelle ſibi ſub
jecte non cenſentur exempte boc dicit Drimo per
mittit exordium. Secundo narrat factum et pa:tiũ
allegationes ibi cum igimr⸗Lertio diffinit ibi nos.
Caſus et r hn primo pꝛohemiùm tex.
quia optimum eſt prõ exhortatione iuſticie. et habe
tur hoc proheminʒ uſque ad uer. cum igituꝛ apoc.
i. 2.xix.c.et ponitur quo ad iſtum caſum marerialit᷑
et exponebis acutus.i.ab utꝛaque parte ſcindens
ad modum enſis:et nunc tangens actoꝛem nunc re
um prout cauſa deſideꝛat. pꝛout facit hic papa par
tim pꝛonunciauit ꝓ actore partim pro reo. Se
cundo nora quod Abbas non exemptus tenernꝛ
iꝛe ad ſynodum epiſcopalem. Item ſi ipſe eſt exemp
tus et eccleſie ſibi ſubiecte non ſint exempte: quia
tunc ratione illarum eccleſiarum tenetur ixre. Et ge
neraliter an et quando Abbas teneatur ire ad ſy
nodum epiſcopalem. uide quod legiur et nõ. in.c.
quod ſupeꝛ his de maioꝛitate ⁊ obedientia et. xViij⸗
diſtinctione in palea que ĩcipit epiſcopꝰ. Cane
nora quod nalet argumentum a uitatione abſurdi
tatis. unde fugiendus eſt intellectus abſurditatem

continens ad idem. c. in geneſi. s. de eiec. ¶ Quar

to nota ar. quod abbas debet tenere primũ locuʒ ĩ
ter alios prelaros citra epiſcopũ. nã roe religiõis et

BDe priui.⁊= exce.puilegia:

con
nndann
dignitatis fibi plurimum defeꝛendum eſt. pꝛo hoc *£ parte Receptus ſub pꝛotectio aekn mrga
c.i.de eta. ? qualitate.ð facit tamen iſte tex.in Srium *ne pape per hoc non cẽ Snhh etun
quia hoc ſuit conceſſum in priuilegium. eꝛgo ſecus ſetur exemptus. hoc dicit. z ſecunda pars . gnich onel cmrin
de iure commnni. Sed poteſt ꝛeſponderi ꝙ prini le ibi nos. Caſus = cetera. ¶ Mota primo Acenco m hhu⸗

gium operatur reſpeciu aliorum abbatum ibidem
exiſtentium. ¶ Quinto nota ꝙ etiam pꝛiuilegia ab
eadem parte producta que prima fronte nidétur

ricatus cõneniri coꝛam eo.arg.in auẽ. clericus. .
de epiſcopis et cleri.æ glo.in.l.heres abſens. ff. de

ex textu quod nedum peꝛ receptionem ſub pꝛotec
tione eximitur eccleſia quando recipitur ſub pro
tectione ut in capirnlo accepimus ſupra eodem ſed

preben. peꝛ totum.quandoque conceditur in prop
etatem i.ranquam quedam proprietas ut hic nam

, in 4
contraria debent per diniſionem redduci ad concd etiam perſona ſingularis ſiue ſit clericus ſiue laicug nlcn un i
diam. ⁊ ſic limita.c.imputari.de fide inſtru. CA quantuncunque exprimantur nomina propria in mnh u e
timo nota quod mẽbra monaſterij empti non gau priuilegio hoc noluit tex.ibi ex nomine.Ex predic mnalont ſecix
dent priuilegio ex emptionis conceſſo monaſterio. tis colligit contrarium quod poſſet formari de ſu neſeſehnn ſſ V
talle enim priuilegium odioſum eſt: ideo aliquarenꝰ perfluitate:quia capirulo accepimus. loquitur quan mmmikimuuifſ⸗
non eſtendendum : ut dixi in c. pꝛecedendi. do eccleſia recipitur ſub protectione. hoc uero quã eneſthttin
glo. in uerbo aliqua in fi. de boc dic ur plene nota. do peꝛſona ſingularis recipitur. unde gloſa finaliſ e ncenmniin ber
in.c.penulii.de confirma.uti.uel in nti. ¶ Sn glo. intrat queſtionem. quid ergo operatur tale priuile ence cauſatanen cum
in uerbo que non probantur in fi.æ dic nt nota.S. gium.ſed dic plenins ut dixi in dicto capitulo acce g. Ei⸗ riſtmns elceie
Cc.pꝛoximo. ¶ Extra glo.querituꝛ ad quid prodeſt pimus. Micolaus. Abbas. tton anolinee
iſtud priuilegium reſpectu monaſterij ex quo reſpe deo ucun n .
. inos Moios
ctu membrorum abbas eſt ſubditus. Sol .ut dixi zlrinete
in capitulo precedenti ſi abbas delinquit in mona ⸗ Meligioſi quibus umni dinimam D
ſterio ſuo exempto non poteſt pnniri iſe ₰ ſtoralis * tuntnin i imn in
poteſt puniri per epiſcopuʒ a papa conceſſum iusa⸗ irun
loci:nec ſuper iuribus monaſterij tenentur coꝛam eſt ut eccleſias eis ſubiectaſ poſſint impꝛo llzol erbae chui ae
epiſcopo ꝛeſpondere: ſed reſpectu membrorum te prios uſus conuertere non anctoritate propria: ſed rmenae pn Pn
netur reſpondere coram epiſcopo. ſicut enim exem a dioceſano loci poſſeſſionem illarum eccleſ arum lynr eni ono en hun
tus ratione rerum alibi exiſtentium poteſt coueniri recipere debent niſi in priuilegio aliud exprimatur. limsomsdinigaenicni
per ordinarium loci ut in. c.i. de priuileg.li. xi.cita hoc dicit¶ ommunis qiuiſio ſecunda ibi ad qdð ſitcenmes de gin ci
ratione membrorum non exemptorum tenetur ab aſus ? cetera. Mota primo ex textn ibi ec iedeedend ereni dein
bas reſpondere coram epiſcopo: ⁊ ſic poteſt abbaſ cleſias ſuas ? cetera.quod religio ſi non poſſunt „ AAnnen merſe omm
coram epiſcopo conueniri. ſed ratione domicilij di pria auctoritate eccleſias ſibi ſubiectas in proprios ctardunc hon tenentur ponen
cit Innocen. ſingulariter hic quod non poteſt con nſus conueꝛtere debent eꝛgo in illis eccleſijs inſtitn ſe ſuſſeit vonene regoren ten
neniri coram illo ubi habet monaſterium etiam ſi eꝛe rectorem non autem redditus capere æ in eorũ ſunr ad biun enocne deqg
eſt non exemptus: quia abbas non poteſt habere utilitatem conueꝛteꝛe ⁊ idem in alijs pꝛelaris haben iinmprinn ceeneſſortr.
domicilium miſi in monaſterio ſuo quod nota. ſecuſ tibus eccleſias ſubiecras:ut in.c.ad aureſ de exceſſi nunamcn hr eeſſoni
dicit Innocen. in clericis ſecularibus qui poſſunt bus pꝛelato. Idem ſi ſunt prioꝛatus manuales ſen l on rinißnr alkin aiun
habere diuerſa domicilia ſicut laici ut in.c.poſtulati ꝛeueꝛentiales vt in clementina. quia ꝛegnlaꝛes de wbonur ar iric⸗ (S
de foro competen. et in capitulo dilectus filius de ſupplen. negligen pꝛela.nam bic fuit impetꝛata ĩdul aclſaeici cn
reſcrip niſi ſecundum eum habeat beneficium expo gentia pape. ¶ Secundo nota ibi decedentibus * 8 urg win
ſcens reſidentiam: quia tunc habet tantum domici ſonis ⁊c̃.ꝙ conceſſio eccleſie in pꝛoprietatem nõ pᷣ in al⸗ i Jmun
lium ubi habet illud beneficium quod nota.? pleni iudicat ꝛectori nunc exiſtenni ſed ſoꝛtitur ffecinʒ ſu nnänminſiſimihigtin
us dico in dicto. c. poſtulati item uoluit Innocen. um demum poſt eins moꝛtem concoꝛ. c. cõſultatõi benmhihſtingniehſt
bic quod ratione clericatus quis ſorciatur forum bug Je dona ·2æ cle ſi una de ꝛc. eccle.non alienan. Cduonanſelon oſimton
epiſcopi.i.ſi fuit ordinatus ab nno epiſcopo: lʒ mu Tertio nots quod eccleſia quandoque concedi ſigpncosſn ehſcohus
tauerit domicilium poterit ta men rarione illius cle tur in tirulum ⁊ hoc eſt regulare ut ſupra ð conceſ. ſbieungen inennen

unltnr Poopta ſelſ donmon
uſinrpupi t oſtn conceſt

iudi.quod nota. ¶ Vltimo hic queritur ſi contin religioſi non hñr eccleſias ĩ titulũ:ſed habẽt eas ut iſccheſſſe noegfuangn
gat appellari ab abbate exempto ꝛatiõe membꝛorũ pꝛopietatem quandam. ¶ Muarto nota ꝙ licʒ do nnrmnorr wag cnn
non exemptorum ad quem debet appellari:nam ra miniũ trãſſeratur in eccleſiam ex titulo ſolo ut.l.fi. o piſnls, cechn n
tione peꝛſone abbatis debet appellari ad papam: C. de ſa ſan. ec.? nõ.in.c.ij. de cõſue. poſſeſſio iñ lonr nutiin egö e
quia ipſe eſt in loco epiſcopi:ut in. c. auctoritate.eo non tranſfertur niſi corporaliter apprebẽdatur: qa niiſum goerſ ro. p
dem ti.li.Vj. Si ueꝛo conſiderentur membꝛa ſupeꝛ poſſeſſio habet plurimum facti ut nõ.in dicto copi leno Rũj gtor nen
quibus appellatur dʒ appellari ad epiſcopum qui ẽ tulo ij facit in ſimili.l. cum beredes in prin. ff. ð acqᷓ wunn cllechr
ſibi ſuꝑioꝛ.⁊ lIʒ ſint opiniones.tñ magis cõmunis poſſeſſ. Aanl colligi poteſt ꝙ dare poſſeſſio nunii nenin he nien
eſt nt appelletur ad epiſcopum: quia ꝛatione mem nem eccleſie conceſſe in proprietatẽ ſpectat ad epm ide icngertechn
bꝛoꝛum tenetur abbas exemptus exhibeꝛe ꝛeueren ſecus ſi datur in titulum ut in c.ad H 2 i. c. ut nzm danrc l bie ſec? „

tiam ⁊ honoꝛem epiſcopo ut in fi.huius.c.= iꝛe ad
ſinodum ſuam:et eius ſtatuta ſeruare. eꝛgo in
hoc epiſcopus habet corrigere ininſtam ſententiam
Abbatis. non enim Abbas eſt ſimpliciter exem
btus.tene menti.

de of. aꝛchi. Sed quõ:nũquid epᷣs poſſit concedeꝛe
eccleſias ꝛeligio nt poſſint oneꝛt ꝛedditꝰ ĩ nſus ꝓ
pos dic quod ſic dũmõ iĩterueniat anctoriras capli
7 ſubſit cã: ut quia religioſi ſunt multum idigẽtes:

Gellinitn lorſeanin

r een e

lig. nent ne
,„ lohicſi
Bſiblemn lrin
namnm myri ſ
lumn lleſorymn
Kgoidennmn,
oſeenchit 6
ANnd AVnnſe
igaiinmeſtng
ſdiſtdiemnsin ores
Gg in lis eceſſsinſin
lelclins apere in en
ieninalſsprlns iten
in cd oreſce eeſt
tpnovms nnvis i
mn. ui xxvlaus de
iurinpenens ic
Mnlbi detedentbrs
in pohrienen wo
1ſedſomewr keonte
ſen ncn . öutnid
de n ecde non Aeren.
ſia ovmndocre onecl
guinenihnndlnh
ocve concdinr in op
ngomnmgtr hm
Inimtiedatat e
Qumnnli
ma iubhbulf.
icctu ſſ in
ier pyrehelelnl:n
iurtin cicio t
Atsingingduh
ure doſcſi⸗
aui ſhenmai in
ad ic fin
chs holit conteler

. li s
ddin ibln
en 1l

ar autor.
mnin Mlonid
ſam nulnn iie

We priuil. ? exce. prinil.

ut pꝛobatur in dicto.c.conſultationibus ⁊ in.c. pa
ſtoralis de dona. facit tex. in dicta clemen. ſi una.
Secundo queritur quid intelligituꝛ conceſſum
quãdo concedituꝛ eccleſia in pꝛopꝛios uſus. dic cõ
dudendo poſt docto. maxime Innocen. quod nide
tuꝛ conceſſum regimen ipſius ecclelie in lemporali
bus ⁊ ſpiꝛitualibus:tamen conſeꝛuabnnr eccleſiam
in ſtatu pꝛeſtino. unde ſi eccleſia erat collegiata de
bet ibi ſeꝛuaꝛi collegium ſi ſolebat inſtitui unus re

ctoꝛ ponent ibi nicaꝛium:ut quia pꝛeſentabunt cleꝛi

cum epiſcopo:⁊æ ipſe illũ inſtituet in nicaꝛium perpe
tuum:⁊ ſic regimen eccleſie recipiet nicaꝛius ab epi
ſcopo maxime ſi habet populum.argu.in.c.extirpã
de.y.ſi ueꝛo de pꝛeben.⁊.c.ij.de ſupel. negli. pꝛela.
⁊? in glo ·in clemen i. in uer. ad menſam de exceſſi.
pꝛela. Ex cauſa tamen cum auctoꝛitate epiſcopi po
teſt com mutaꝛi ſtatus eccleſie in alium nſum magis
deo acceptum. ntputa olim eccleſia habebat popnulũ
? pluꝛimos canonicos nunc deficit popnlus poteꝛit
ſtatui nt diminnatur numerus canonicorum ⁊z red
ditus conueꝛtãtuꝛ in uſum pium.conſequũtur ergo
religioſi ex hac donatiõe ut reditus ſuperflnos pol
ſint conueꝛtere in pꝛopꝛiuʒ uſum.2⸗ quandoqʒ ſolẽt
deputaꝛe certaʒ poꝛtionem pꝛo nicaꝛio. quandoqʒ
redditus omnes dimitteꝛe nicario ceꝛtam ponionẽ
ſibi reſeꝛuantes.de qno in. c. de monachis.æ. c. ana
ritie de pꝛeben.æ clemen.i.de in.parꝛo.ſed ubi eccle
ſia eſt connexa menſe eoꝛum:⁊ pleno iure eſt ſubie
cta:tunc non tenentur poneꝛe nicariuʒ ibi peꝛpetuũ
ſed ſufficit poneꝛe rectoꝛem tempoꝛalem quem poſ
ſunt ad libitum reuocaꝛe de quo uide gloſam in cle
mẽtina pꝛima de exceſſ. pꝛelat. Ex quibus ⁊ ex tex.
nota quod peꝛ hanc ↄceſſionẽ factam in pꝛopꝛios
uſus non eximitur eccleſia a iuriſditione epiſcopi nt
pꝛobatur hic in fine. ¶ Sed quero quid ſi conce
datuꝛ eccleſia religioſis pleno iure quid intelligitur
conceſſum. Solu. dicit Innocentius: ꝙ eſt concel
ſum regimen in ſpiritualibus æ tempoꝛalibus.unde
habebunt ibi ipſi iura quaſi epiſcopalia nt nõ. J. e.
.c.quoniam:ſed non poſſunt conneꝛteꝛe frnctus in
uſus pꝛopꝛios ſicut epiſcopus qui habet eccleſiam
ſubiectam pleno iuꝛe:tamen non capit fructus pꝛO
utilitate pꝛopꝛia.ſed ſi donatoꝛ recepiſſet fꝛucius p
utilitate pꝛopꝛia ⁊ poſtea conceſſit pleno iure nidet
etiaʒ conceſſiſſe quo ad fructus nt ſi fiat laꝛgiſſima
interpꝛetatione quo ad donatoꝛem, argumento in
capitulo paſtoꝛalis de donatio. ltimo queꝛo
de queſtione quotidiana æ nõ. pone ꝙ eccleſia do
nata ſit in una dioceſi. donatoꝛ neꝛo in aliam. immi
net alienatio pꝛedij eccleſie donate quis epiſcopus
inteꝛponet anctoꝛitatem in hac alienatione. Inno
centius dicit ꝙ epiſcopus eccleſie donate:quia hec
eccleſia eſt ſibi ſubiecta ut hic.ſecꝰ dicit ubi eccleſia
habet pꝛedium in alia dioceſi:quia tunc in alienati
one illins inteꝛuenit anctoꝛitas epiſcopi ubi eccleſia
ſita ẽ nõ ubi pᷣdiũ eſt ſitũ. aꝛ.xij. q.ij.ſine exceptione
cũ ſimilibus.⁊ hec eſt pꝛima opinio ĩ materia. Ali
am opinionem ſentit gl. xvij.q.iiij.in nẽditionibus
ut interueniat auctorſtas epiſcopi ubi preiudicium

eſt ſitum. argumentum. i.. ſi predium. E. de predi.
mino.nbi ſi alienatuꝛ predium pnpilli exiſtens in
alia iuriſdictione interuenit auctoꝛitaſ illiuſ pꝛeſidis
ubi predium eſt ſitum. de boc etiam per glo. x. q.
ij. caſellas in ner. duos.¶ Tertia opinio poreſt eli
ci in ſimili ex dictis Ci. poſt Jaco. de aꝛe. in dicta
l.ſi predium: ut ſufficiat anctoritaſ cuiuſque epiſco
pi per dictam.il.ſi pꝛedium coniuncta.l.magis puto
.FH. illud. ff. de rebus eorum uarta opinio eſt
ut ad cautelam interucniat auctoritas utriuique ar
gu. in.l. iuris peꝛitos. S. cum oꝛiundus. ff. de execu.
tu. Joan.ponit aliam opinionem ut de neceſſitate
interueniat conſenſus utriuſque:quia intereſt. epiſ
copi loci nbi eccleſia ſita eſt ne eccleſia depauperen
tur:et ſic diminuantur iura epiſcopalia. Item inte
reſt epiſcopi nbi predium eſt ſiiuum cum habeat pre
dium ſubiectum et ratione ipſius poſſit coram eo
conueniri. Do. an.tenet opinionem quod ſufficiat
auctoritas epiſcopi ubi eccleſia ſua eſt qnicquid di
catur in alienatione rei minorum. et eſt opinio. In
nocen. credo opinionem Innocen. procedere quo
ad utrunque dubium ut in alienatione rei eccleſie
donate inteꝛueniat auctoꝛitas epiſcopi ipſius eccle
ſie per tex.opiimum in.c.ij. de reli.domi.et per tex.
hic in fi. Si uero predium eſt ſitum ubi eſt eccleſia:
tunc ſufficit quod interueniat auctoritas epilcopi
ubi eccleſia eſt ſita:qꝛ ad epiſcopum ſpectat cura ec
cieſie una cum dore ſua.x.q.i.nouerint.⁊.xvi.q.v.
c.i.in fi.ubi bonus tex. cautuʒ eſt tamen babeꝛe auc
toritatem utriuſqne. GOlo. nihil habent quia non

tetigeꝛunt mateꝛiam.

Abbas. .
Ri & Quãdiu tẽplãij ł hoſpitala
Etiſtis ꝛij non ſeꝛnant inteꝛdicti
eis in loco prolatum alij ſernare non tenẽ
cur. hoc dicit. uel ſic et pinguius. is pꝛopter
cuius delictum poſitum eſt interdictum illud nõ ſer

nat. alij nibilominus ſernaꝛe tenentur. ſecus ſi ille

non ſeruat in cuius fauorem latum fuit. hoc dicit.=

ſecunda pars ibi ad quod. Caſus ⁊ cetera. ¶WMo

ta pꝛimo ex tex. ꝙ pꝛopter deliciũ paꝛticulaꝛinʒ per
ſonaru n poreſt tora ciuitas ſubijci interdicto. ad
idem.c.nõ eſt de ſponſa. ⁊ boc ſolet fieri en perſo
ne particulares de facili non poſſunt coꝛrigi.nam
tunc ſubijcitur tota ciuitas iterdicto ut inducantur
ille perſone ad emendam. cundo nota quod
delictum unius non prebet alteri licentiaʒ delinquẽ

di. nam non minus ardebũt.ij. q.i.mulni. ¶ ¶ Ded

oppo.nam nidetur iſta litreꝛa ſibi contraꝛia. nam
primo ponit quod exceſſus iſtorum etemplaꝛiorum
non prebet alijs.licentiam excedendi:et tamen in fi
ne dat licentiam alijs celebrandi ſi illi niolanerint
inteꝛdictum. Solutio. Mincentiꝰ? communiter doc
tores intelligunt litteꝛam ut ponat duos caſus
Miꝛimus quando interdictum fuit latum propter
delictum templariorum. tunc enim licet ipſi non
obſeruent: alij tamen tenentur obſeruare: et ita

CDe prini. exce. puilegia.

quit pria ꝑs. c. Aut inte:dictũ fuit lam in fano
2c ipſoꝝ ⁊ hẽt locũ fa pars.Et ſic ex pꝛedictis ⁊ ex
tex. colligit dria ĩteꝛ ꝑꝑ ⁊z ꝓ.naʒ ꝑꝑ eos feꝛtur inteꝛ
dictum. qn ꝓpteꝛ eoꝝ deliciũ ꝓ eis vo dẽ feni qnã
do in eoꝝ fauoꝛem. ¶ SDed queri quando ipſi di
cantur niolare inteꝛdictum: nnnqnid ſufficiat vna ꝑ
ſona. doc. ꝙ non: ſed ꝛequirimr ꝙꝙ maioꝛes niolent
ſeu maioꝛ pars eoꝝ. argu. in. c. fi. de pꝛocpra. 7 oʒ
ꝙ habeant animum peꝛſeuerandi. et hoc poteſt peꝛ
cipi ex actibus eox. Micolaus ſiculus. i
=è POrinilegiũ conceſſũ
Boniam. neri⸗ ur eiꝰ mo
nachi excõicari non poſſint intelligitur de
nonachis exiſientibus in monaſterio ul in eccleſijſ
libi ſubiectis nutroqʒ iure. boc dicit.æ eſt caſus quo
tidianus. Caſus æc. ¶ Mota pꝛimo ex iex. ꝙ eccle
ſia non dicitur ſubiecta alicui pꝛelato inferiori ple
no iure ubi epiſcopus pecepit ius epiſcopale: Illa
eꝛgo eccleſia eſt alicni pleno iuꝛe ſubiecta ubi epiſco
pus non peꝛcipit ins epiſcopale. ut optime pꝛobat
bic iſta litteꝛa. Et ex hoc nota modum pꝛobandi
quando eccleſia non eſt alicui ſubiecta pleno inre.
¶Mon ſecundo ibi de monachis ſen clericis ꝙ;
in monaſterio clericus ſecnlaris poteſt eſſe bene
ficiatus:non tamen facit unum coꝛpus cum mona
chis. Vnde non habebit ibi nocem in capitulo nec
ſtallum ĩ choꝛo inteꝛ monachos:ſed officiabit mõa
ſterij et erit contentus ꝛedditibns beneficij. ⁊ ſic in
tellige. c. fi. de ꝛegula. quod uidetur in oppoſiiuʒ ut
ibi nõ. ¶ Tertio nota ꝙ priuilegiũ conceſſum peꝛ
lone ꝛeſpectu ceni loci nõ ſequi peꝛſonam extꝛa il
lum locnm.unde ſi moꝛatur in alio loco nõ gandet

prinilegio ad idem. c.i. S. eos eo. ti. libꝛo. ſexto.
C In glo. in fi. nõ. glo. ꝙ paria ſunt ↄcedeꝛe eccleſi
am pleno iure et concedeꝛe ntroqʒ iure qribus caſi
bna eccleſia uiderur conceſſa in ſpiritualibꝰ 2 tẽpo
aalibus. 2 dic in ſpiritualibus i.nt badeat poteſta

tem donatarius inſtituendi æ deſtiendi æ alia iu

riſditionalia exercendi dicitur in rempoꝛalbus nõ

ꝙ ꝛedditus cõueꝛtat in uſus ſuos nt dixi i. c paſto
ralis. 5. eo. ſed ut poſſit exigeꝛe ꝛationem de tempo
ralibus ſicut patꝛonnus eccleſiaſticus ut in.c.cum =z
plantare. S. eo. ? hoc uoluit Innocen. in.c.cum ad
ſedem de ꝛeſtirutione ſpolia nel intellige ſecnndum
Inno ·ᷣ ꝙ pleno iure nidetur conceſſa eccleſia qñ
conceditur quo ad legem iuriſditionis et quo ad le
gem dioceſanam. de quibus nõ. in. c. dilectus de of
ficio oꝛdina. z. c.i. de ſta. ꝛegu æ quelibet expoſitio
eſt bona nel clarius dic ꝙ dicimr conceſſa pleno iu
re eccleſia it habeat ibi iura epiſcopalia que ſunt
tantum iarſdintonie. C Sec overiimr quid ſi eccle
ſia exempta ſoluit aliquid epiſcopo.dicunt quidam
ꝙ ſi illud eſt ius epoiſcopale. tunc pꝛeſumitur ſubie
cta. ſecus ſi eſſet qnid exiraneũ a iure epiſcopali.
HMoſti. tenet ꝙ ſempe pꝛeſumi debet pꝛo epiſcopo
ꝛatione iuris epiſcopalis:ſecus eꝛgo nidetur i alio:
Er hoc ſentit ſi una eccleſia ſoluit alteri eccleſie ali

quid annnatim ꝙ pꝛopteꝛ hoc non pꝛeſumitvz illi

ſubiecta. Alind ramen ſentir Maldus in.. ſolent
de officio proconſal. in fine. Sed nide nota. in. .

omnis anima. et in c. pemenit de cenſibus. In

glo. ji. in fi. nel fm Hoſti. dic ſinodale.i.aliquid no
mine cathedratici in ſynodo exigere.

Bia circa. Epiſcopus ꝛemittenſ

alicui eccleſie ðcimas

preteritas ſed æ futuras hoc dicit.æ eſt caſus nota.

¶ Eommunis diuiſio. ſecunda ibi ſuper quo. Cal?

2 cetera. ¶ Mota pꝛimo ex tex. epiſcopum poſſe ec
cleſie inferiori decimas epiſcopales ſibi debitas reę
mitteꝛe. ⁊ ſi conceſſio eſt canonice facta: puta ex can
ſa ⁊æ interneniente conſenſa capiiuli extẽditur etiam
ad ſucceſſorem ut eon beendo quod diſ
poſitio indiffinita equipollet nniuerſali. de qno ple
ne in. c. ur circa de electi.libro.vj. lora rertio
2 tene menii quod prinilegium conceſſnm etiam cõ
tra inriſditionem debet contra concedentem largiſ
ſime interpretari. concordat.c. cum dilectus de con
ſuetudine quod ergo dicitur quod priuilegium con
ceſſum contra ius eſt ſtricte interpretandum:quia
omnis receſſus a iure communi eſt odioſus ut in.
c.i. Z. ij. de fil. preſbyterorum libro vj. debet intel
ligi 2 reſtringi niſi prinilegium tantum preiudicet
concedenti:quia tunc cenſerur beneficium principis
quod debet largiſſime interpretari. capitnlo olim de
uerborum ſignifica.? i. lege finali.ff. de conſti. pꝛin.
¶ In glo. finali ibi ideo contra dantex fit interpre
tatio ? cerera pondera hoc dicum glo quia nide
tur ſpecialitatem ponere in tex. ut fiat ita largiſſima
interpretatio quando preindicat concedenti rantuz;
ideʒ ⁊ clarius noluit Moſtienſ⸗ bbas. 7 Jo.
andreas dicens quod ideo bic fit largiſſima inter
preratio qmia preiudicabat tantum concedendi. qꝰ
caſu priuilegium deber largiſſime interpretari ut
hic in tex. ¶ Secus ſi hoc prinilegium eſſer conceſ
ſum a vapa:quia tunc cum preindicaret inri ordi
narij eſſer ſtuctiſſime interpretandum: ut nota. in ca
pirulo cum delicti de dona. æ ita intellige glo. in. c.
cum capella ſupra eodem æ ibi dixi. ¶ Conclude
glo.quod ubi diſpoſino indefinira concernit rem:
aut eſt multum preiudicabilis æ non extenditur ad
futurum ut in ſege ſi ita.ff.de au.æ argen.lega. ubi
ſi lego argenium menm tantum nenit argentum
quod eꝛat meum tempoꝛe teſtamenti. Ad idem.c.
felicis de pe.li.Vj ad ideʒ ſi mãdaueꝛo. S.is cuins
.ff. manda. ubi publicatis bonis alicuius cenſentur
publicata bona pꝛeſentia non futnꝛa. ad idem. c.
fina.de ꝛeſcrip.ubi reſcripium non extenditur ad
futuras lites. ad idem. c.litteꝛas eo. ti. in clementia
pbi litteꝛe beneficiales non extendũmr ad bene
ficia furura.ubi uero tractatur de modico preindi
cio:⁊ tunc extenduntur ad futuras leg. finali. C. ꝗ
res pignoris obligari poſſant ubi ſi obligo bona
mea nideor obligare nedum preſentia: ſed etiam
futura:quia tractatur demodico preiuditio C-
primo membro uidetur excipẽdũ quãdo diſpoſitio
idefinita ẽ ĩ pnilegio:⁊ pindicat ↄcedẽti tin: ut licꝭ⸗
ſit graue pᷣiudiciũ nihilominꝰ extẽdimr ad fuiura:

ch ineen cee
H in latn i

. lapil per lo.
pſun do ſf Hn un

crin cMimis ceel

cirche nr od unſ arthie

We cis icn ene iocr

eho neuinen loden
ber arcchsiur inone⸗
Motdls in r nind
omrauhe in anddus bobe
bent uuricione odinena
ſcnt orcbeps regvani

Alos ſifganeop inoꝛun

Ile. a ec puinorcha in iub
llrltMNM/
ic; untiſonſs oapror en
n alcur uina marerr inn
Eeunum ſenz:
Nonnd ligeg denh
umarhnsd ummitlir

choiſſcbarthehsiidui
ſpll Pluarhe nn; uliderp⸗

obneſg ſibb ein olnn t

Pvouſeſs op iunidioni ſ
alundhin nnfin goe
iine. enonites,

berconſtunco
it⸗ o
rlgn gn A V

bern
tgn⸗

imn ob milgin n
Mempemnitnne
nuniſ odoſtgit in.
n bio ſj che ſntef
Humn untwn preingice
m dancfcendrne
Gen idone
cgefniige Coſcipin.
to oena Sngflitane.
bor dlann go pin wer
einter o fur ia hrgfſn

eudar onceceni nn
in 1N
Oh, Mrine ſer

Fmmmn ontenc,

bus. nã dicit̃ antiſtes quaſi an ſtans

gline inaprari vr
Driolegiem Eerconeel
Menenen or
Nerlenureil
N imnelige gon
11 b an (Cinnd
indcfnia conteni den
õ
fen taun u 1

unun vnn Mnimn
bmmn )in.
ni o s anins
vruilik ſenm
un. 40 m
n non ten fnut
o f. W erevre

——5—

epꝛiuil. æ ſucceſſo. prinilegi:

qꝛ in beneficijs dʒ fieri laꝛgiſſima iteꝛpꝛetatio ut hic
qð nõ.⁊ de hac materia uide ꝑ bar.in. d.l.ſi ita ⁊ i
.l. talis ſcriptuꝛa de lega. i. æ in regula ꝗᷓ ſentit onꝰ
de regu.iur.li.vi.? per oni mercu. Abbas.
5 onit conciliuʒ oꝛdinẽ
V tiqua. amor patriarchaliũ ſe
dium uſqʒ ibi ſernata:ubi ponit tria priui
legia ipſarũ.primũ qꝛ dant pallium. ᷣm ibi domini
ce:qꝛ ante ſe faciunt cꝛucem defeꝛri preterq; in caſi

appellatuꝛ ⁊ in h̊ pꝛoteſtatur ibi ſaluis. 56. p*
ex tex.ꝙ maioꝛitas ſen pꝛioritas loci denotat maio
ritatẽ ⁊ pꝛioꝛaritatem dignitatis. concoꝛ. c.i.⁊.c.ſiN
tuimus de ma. æ obe.?. xvij. di. S. hinc.=.c.ultimo.
¶ Secundo nõ.ꝙ patriaꝛche poſſunt appellaꝛi an
tiſtites. æ eſt nomen hoc muliũ cõe epis ⁊ lu erlori
¶ NTeꝛuo no
ta ꝙ patriarche utunt᷑ pallio ⁊ ẽ pallium quoddam
oꝛnamentũ habens multas cꝛuces quod ponit᷑ ſuꝑ
hu meros pꝛelati dũ celebrat de quo dic ut. S. de au
to. ⁊ uſupal.per totũ. aarto nõ ꝙ archiep̃i

bus hic exceptis.tertia ibi in d & ad ipſos

poſſunt dici ſuffraganei patriarcharum ſicut epi aꝛ

chiepoꝝ ut.c.paſtoꝛalis de offi.oꝛdi/Et nõ. ꝙ pa
triarche ſunt oꝛdinarij archiepoꝝ ſicut epᷣi eporuʒ.
unde ſcias ꝙ ſicut ceꝛte dioceſes ſunt deputate ar

cchiepo in pꝛouincia ⁊ ſuper oẽs epos illarũ dioc.

babet archiepᷣs iuriſditionẽ ordinariam. ut in. d.c.
paſtoꝛalis.ita certe pꝛouincie deputate ſunt cuilibet
patriaꝛche in quibus habent ius patriarchale:⁊ ha
bent iuriſditionẽ oꝛdinariam ſuper aꝛchiepiſcopos
⁊ ſicut archiepᷣs regularit᷑ nõ hʒ iuriſditionẽ in ſub
ditos ſuffraganeoꝝ ſuoꝛum ut in. c. paſtoralis pre
alle. ita nec patriarcha in ſubditos archiepiſcopoꝛũ
ſubditoꝝ ſibi tẽ nõ.ꝙ legatus apoſtolice ſediſ
qnqʒ unt᷑ iſignijs pape ut dicit hoſt. ꝙ eis utit quã
do ꝓficiſcitur ultra mare:æ ſunt inſignia hec ueſtis
rubea paref:ienus albus frenuʒ æ calcaria deaurata
Anerms collige ꝙ de archiep̃is appellatur ad
patriaꝛchas:nõ tamen itelligas ꝙ a quolibet archi
epo:ſʒ ab archiepᷣis eñnbus in pꝛouicijs deputatis
ipſi patꝛiaꝛche.naʒ quilibet patriaꝛcha habet plures
pꝛouincias ſub ſe ut uoluit tex.ibi: in omnibus aũr

pꝛouincijs eoꝝ iuriſditioni õ glo. in

v. alexandꝛina in fi.nõ. glo.z uide ſimilem glo. xxij.
di.in.c. renonãtes. ¶ Sed quõ qꝛ dicituꝛ in tex· ꝙ
debet conſtantinopolitana habere pꝛimã ſede: qũo
h intelligituꝛ. So ſᷣm doc. dic ꝙ inter ipſos patꝛiar
chas cũ incedũt nel ſedent in aliquo loco debẽt incę

ere nel ſedeꝛe iuxta oꝛdinẽ hic deputatũ.¶ Sedo

poieſt intelligi qn ſunt in concilio coꝛã papa uel cõ
ſiſtoꝛio publico ut poſt papã ſedeat patꝛiaꝛcha oſlã
tinopol.⁊ ſic de alijs:⁊ ſic iſti patriaꝛche pᷣcedũt caꝛ
dinales: æ loquituꝛ de quatuoꝛ pꝛicipalioꝛibꝰ de qui
bus loquttur iſte tex. non de alijs. dicit tamen hoſt.

efendendo dignitatem ſuam ꝙ cardinalis hoſti. p

cedit oẽs ⁊ ſequi papam imediate:⁊æ hoc habnit ex
pꝛiuilegio eccleſia hoſti.qꝛ coꝛonat papam æ ungit
iperatoꝛeʒ. ¶ In glo. in. v. fidelitatis in fi. nõ. glo.
uult hoſt æ facit duas ꝛegulas.una q oẽs immedia
re pape ſubiecti preſtant ei iurameutũ obedientie et

fidelitatis. Secũda regula ꝙ ſubiecti pape mediate
qui ſubſunt alijs prelatis inferioꝛibus pꝛeſtant illis
iuramentũ obedientie et non pape. Ab hac.n. ultia
excipit prelatos recipientes cõfirmationem ⸗ conſe
crationem a papa. nam rõe confirmatiõis uel conſe
crationis inrant ei obedientiam et fidelitateʒ a pria
rła excipit cardinales nõ epiſcopos qui lʒ imediate
ſubſunt pape nõ tamẽ preſtãt iuramẽtũ pape ̊ obe
diendo: æ ratio ſm eum qꝛ ĩ ſpirituali ſubſũt pape.
naʒ faciũt unum corpus cũ papa.unde nidentur exi
gere iuramentuʒ obedientie a ſe ipſo:tenẽtur tñ ſibi
obedire Sed epiſcopi cardinales iurãt pape er hoc
rõe epatus. In glo. fi. ibi priuilegium apoſtolice ſe
dis ⁊c̃.hic uidelur glo.uellc ꝙ ad patriarchas de
quibus hic non poſſit appellari ĩ pꝛouicijs ſibi ſub
iectis omiſſo medio:⁊ iõ de epiſcopo nõ poſſit nec
poterit appellari ad parriarchã ſed pꝰ ad aꝛchiepᷣm
ſed Inno. et Hoſti. et multi alij tenent cõtꝛaꝛiuʒ et
idem ſpe.in ri.de appel.S.nunc rꝛactemus. v. ſʒ nun
quid do.an.hic dicit communc opinionẽ eſſe in op
poſitum ſ. cum glo.ut non poſſit appellari:ſed non
nideo unde eliciatur iſta cõis opio.uerũ eſt ꝙ Jo.
an. hoc tenet: ꝓ hoc allegat tex.in fine duʒ reſeruat
ius pape:ſed computatis doctoribns tenentibns 3
riam opinionem illa eſſet magiſ communis:et tz gl.
xxij.di.renouantes:et multum facit iſte tex.iudicio
meo aliter inducendo. nam hic datur eis in priuile
gium:ſed ſi non poſſet appellari omiſſis medijs ninl
lum eſſet priuilegium:quia de iure communi appel
latur ab aꝛcdiepiſcopis ad patriarchas.vi.q.iii.c. ſi
inter epiſcopos ut ergo priuilegium aliqnid afferat
itelligamus ꝙ poſſit appellaꝛi omiſſis medijs. Alia
tamen opinio eſt equior et minus pꝛeiudicat iuriſdi
tioni prelatorum. Et inquantuʒ glo.hic dicit quod
imperator habet conſimile prinilegiũ cũ papa: dic
ꝙ imperator nõ uult uti hoc priuilegio ut i. l. ĩpera
tores.ff.de appel.et melius forte eſlet proniſum ec
cleſie ſi papa ita faceret. rimo op. S tex. et in
hoc quod dicit quod ex priuilegio coneeditur patꝛi
archis ut poſſint ante ſe deferri cꝛuces ubicunque
niſi ĩ preſentia pape ⁊c̃.et ur ꝙ eis h̊ cõpetat abſpʒ
priuilegio.nam quilibet habens dignitatem põt uti
inſignijs illius dignitatis etiam extꝛa teꝛritoꝛinʒ ſuũ
ſicut ⁊ exeꝛcere poteſt ea que ſunt luriſditionis no
luntarie nt in.l.i.?.i ff. de offi.pꝛocon¶ Ad idem
quod nõ.glo.in cle.archiepiſcopo.e.ti.que dicit ar
chiepᷣm ſen epʒ poſſe celebꝛaꝛe in ponnificalibus ex
ſuam dioceſim. So.dicendum ꝙ quedam ſunt inſi
gnia dignitatis denotantia ſupeꝛioꝛitatem ſeu pote
ſtatem in loco ⁊ iſtis inſignijs non poteſt quis uti
extra territoꝛinʒ ſuum:æ in hoc caſn poteſt intelligi
hoc.c.ut patet in.c.i.5g. ut li.pendẽ.ubi archiepiſco
pus non poteſt uti illis inſignijs extra ſuam prouin
ciam:quia hoc uidetur tendere in pꝛeiudicium alio
rum pꝛelatoꝛum: ne in eodem loco nideantur plu
res pꝛelati:facit.c. quoniam.S.de offi.oꝛdi.Ex quo
infertur ꝙ patriarcha archieps ſen epiſcopuns non
poteſt ſolẽniter benedicere populũ exira ſuam dio
ceſim nel pꝛoninciam:quia per talem beneditionem
dimittuntur peccata nenialia ut no. gl. in pꝛo hemio
X

¶ De priml. ? fuecefſ pꝛinil.

vi. 2 de conſe.di.iij.aqua.que dimitti non pñt niſi
per ſuperiorem.j. de pe. ? remſſ.quod ãt ergo ⁊c᷑.
MQuedam ueꝛo ſunt inſignia denorãtia dignitatẽ ĩ ꝑ
ſona inſignita uel perfectioné: ? iſtis poteſt quil nti
extra ꝓuinciã ſuã ⁊æ inriſditionẽ ſuaʒ ut ponare an
nulũ nel celebꝛare in pontificalibꝰ 2 ſimilia. et idem
foꝛte poſſer dici de cauda quã poꝛtari faciũt hodie
ſibi epi cũ nõ denotat ſuꝑioritatẽ in loco.ſed foꝛte
quãdam gꝛanitatem licet iure non ꝛeꝑtaʒ ꝙ pꝛelati
faciant ſibi poꝛtare caudam:hoc in fuit uſitatnʒ ut
giꝛauitate itineris denotet cõpoſitionem mentis.xli.
di. c. fi. ? uide ad pꝛedicta qð nõ Joan. an. poſt ho
ſtien. in. c. ex tuaꝝ de aucto. uirda
1 z84 ₰riuilegium
„. T P riuileg lA. elgioſis cõceſ
2[uum ut poſſint ſepelire confratꝛes ſuos tẽ
poꝛe ĩteꝛdicti intelligat de illis confꝛatribus ami licz
maneant in ſeculo obtulerũt ſe non oꝛdini murato
habitu ſeculari nel ð illis qui bona ſua eis dedeꝛũt
vſufructu ꝛetento boc pꝛimo. POrinileginʒ ꝛeligio
ſis conceſſum quo eis nenientibus ad locum inteꝛ
dictũ ſemel in ãno aperiant᷑ eccleſie ni celebꝛent᷑ ĩ eil
diuina ꝙ una ſola eccleſia tantũ aperiatur in loco
hoc dicit. æ ſecunda ibi illud. Caſus 2 ceteꝛa¶ Mõ
primo ĩ hoc.c. ꝙ ꝛeceptus ĩ cõfꝛatꝛeʒ ĩ aliqua ꝛeligi
one nel ibidem oblatus licʒ mutanerit himnʒ ex quo
in maner in ſecnlo non peꝛdit ptatem ſibi eligẽdi ſe
pulinram ⁊ ſi decedit nõ elecia lepultura debʒ ſepe
liri apnd ecclcſiam in qua fnerũt ſepulii parẽtes pu
ta in ſepultura maiori nel eccleſia parochiali:2 ideʒ
nideĩ de quibuſcũqʒ oblatis aliquibus ꝛeligionibus
dũmodo non ſint plene oblati: utpnra obinlerũt de
pꝛeſenti ſe et ſua.⁊ intrauerunt ꝛeligionem ut cõneꝛ
li 2æ oblati. Iſtis enim non puto licitum nt poſſint
eligeꝛe ſibi ſepulturam ut in.c.fi.de ſepul.li.vj.nam

ſunt quaſi ſerni monaſterij ut nõ. glo.in. c. ut lex cö

tinẽtie. xxvij q.i.quã glo. uide ⁊ nõ ꝑpetuo ¶ Nõ
fo ꝙ priuilegium conceſſum aliqnibus ut tempoꝛe
inteꝛdicti poſſint ſepeliri in eccleſia nõ dʒ itelligi nec
bʒ locũ ſi tales ſũt excõicati nel nominati inteꝛdicti
ſed võt intelligi qñ locns eſi inteꝛdicius uel an pꝑſo
ne ſed non noĩatizʒ. ¶ Teꝛtio nõ. ꝙ põt quis dici
oblatus ſen confꝛateꝛ licet maneat in ſeculo ex quo
aſſumit aliquẽ habitũ ꝛeligioſum:⁊ ꝛccipimur in con
fratrẽ nel oblatum: ſen ſi dedit oĩa bona ſua uſufru
ciu ꝛetento. Et facit iſte tex. in ar. ad queſtioneʒ. nũ
quid naleat donato omnium bonorum pꝛeſentium
7 futuroꝝ facta eccleſie de qua qõe ꝑ bar. in. l. li. ¶
de pac. dico in. c. fi. ð ſucceſſ. ab inteſt. ¶ Vtimo
n. ꝙ pluralitas ꝛeſolnit in ſingularitaten pꝛopieꝛ
pluralitarem ſubiectorum Et in prinilegijs ſi ex hac
expoſitione nimis nõ ꝛecedit a inꝛe cõi. Ad hoe ſo
let multum allegari iſte rex. hodie ueꝛo iſta ſecunda
pars.c.eſt coꝛꝛecta peꝛ. c.fi.in fi.⁊ ibi nõ.in glo. de
ſen. excõi.li. vj.nam hodie poſito inteꝛdicto geneꝛa
li in loco põt ceſebꝛari in qualibet eccleſia prinatim
iñ excluſis excõicatis ⁊ inteꝛdictis:⁊ peꝛ boc fuerũt
ſyplara omnia prinilegia quibuſcũqʒ etiam ꝛeligio
ſis conceſſis:ſed poſſet habeꝛe locum iſta pars ſecũ
da.c. qudo fniſſet conceſſuʒ hoc priuilegium poſt

quam emanauit illa decretalis uz. c.fi. de fen. exc.
li. vj. ¶ In glo. mutato. habitu in fi.nota. ex hat
glo. qd iſti qui non ſunt plene oblati non tenentur
ex toto recipere habitum illius religionis cui ſe ðᷣdi
carunt:ſed ſatis eſt deferri habirum boneſtum diſti
ctum ab habitu laicorum. ¶ Secũdo ex eadem gl.
nota. quod iſti non plene oblati.i. qui non dedica
runt ſe ⁊ ſua de/preſenti ur quia ſtant in ſeculo uel
habent uſufructum bonorum non pnt dici ſtricto
modo perſone eccleſiaſtice ſed largo modo: z ideo
ſecundum doc. z bene rales non gaudent tali priuile
gio immunitatis perſone:⁊ ideo percutientes eos ñ
incidunt in cxcommunicationem ſecuſ in plene obla
tis ⁊ conuerſis ut in. c.parochianos de ſen.ex.⁊ ad
de qð hẽtur in.c.religioſos eo. ti. li. vj. Item ſi iſti
non ſunt plene oblati hent matrimonium de facto
tenet matrimonium:quia nullum notuʒ dirimit ma
trimonium contractũ niſi ſit ſolenniʒzatum per con
feſſionẽ factam alicui ð religionibuæ approbatis uł
per receptionem ſacri ordinis ut ĩ.c.i.de uoio li.vj
2æ etiam puto ꝙ iſti non plene oblati non gaudeant
priuilegio fori ſed ꝙ debent conneniri coraʒ iudice
ſeculari quod nihil hic interuenit ꝙ hẽat eos a po
teſtate eximere ſeculari.⁊ pro hoc glo. iſta que dicit
qnod largo modo dicuntur perſone eccleſiaſtice: ?
uide quod dico in. c.ij. ð foro coperem⸗ſ In gl.
in. v. pro duobus in fi. Hec glo.vr̃ ↄtradicere lje
pm boſtiẽ cum littera uideatur uelle alterũ ſufficer
uʒ qð mutnaueꝛunt habitum lIʒ remanſerit in ſeculo
uel quod dederint bona ſua.nam cum tex. loquatur
alternatiue ſufficit altera pars ut in. c. inter ceteras
de reſcrip.⁊ in regula in alternatiuis ð regnlis iur.
li. vj. Yo. andree dicit glo. poſſe procedere de con
fratribus qui fiunt monachi ſen nere religioſi: ſecuſ
in iſtis confratribus qui non ſunt nere religioſi z
in iſtis procedat opi hoſti. Ego approbo glo.ouia
non poteſt dici ↄfrater ex eo qvia bona ſua cat re
ligioni:quia illa eſt quedam donatio 2 non fraterni
tas ⁊ pro hoc tex.hic in prin. dum prinileginʒ erat
indulrum bis qui aſſlumpſerunt habitum ilorum: z
fic loquitur quando perſone erant reddire ſen obla
te licet non plene. æ ad tex.qui loquitur alternatine
reſpondeo quod ſecunda pars debet intelligi qnan
do loco mutatiouis babitꝰ dederunt bona ſua. Sʒ
utroqʒ caſu perſone debent eſſe oblate ⁊ recepie in
confraternitatem. nam alias quodammodo poſſent
dici confratres.ſi perſone non eſſent oblate lice nõ
plene:⁊ hunc puto fuiſſe intellectum glo. ¶ In gl.
in ner. ſemel in anno ibi ꝙ interdictũ non relaxetur
æz&. z de hac materia nõ. in. c. ad hec quaninʒ de ap
pel.⁊ ſatis poteſt teneri iſta opinio ꝙ interdictiuʒ ñ
ſit relaxatum:ſed pape licentia operarur ut iſti cele
brantes non dicantur interdicti. Et dicit Inno. di
ferentiam eſſe. an interdicatur locus nel perſona:qꝛ
ſi interdicatur locus poteſt interdictum ſuſpendi z
ibi celebrari de licentia ſuperiorum ¶ Sed inter
dictum latum in perſonam non poteſt ſuſpendi.
Ratio quia aut perſonã penitet ⁊ debet ex toto re
laxari ⁊ non ſuſpendi. Aut non penitet ⁊ non debʒ
celebrare ex quo eſt in peccato. ¶ Ded ſecus eſt in

dic ti , npi
ſiuet unaus tn
eefrilans ? Wn
s non otir ot hialin
iNerdico pioiegii t
drulegi Selinten
1tnon deamidledin
oneſan teeen ceru
os A thn ocr imenie
nopollont dici in negi
ideo dicere nrpꝛieg
lcleonre ſ non ceebut
aht pinſegii ñ coeedi
ebſe reuint ſoxri l
ſbus slo, (. 1n.
lilbushpbul us ſol
Nvrllcati ſcbieox t ne ni
emici ncpin rr bi inin
Eentilansumtrdi
Non Cnedene, memn
ncoſenn d mm
lirn 00. ECin go o
npin dcrgſ acee
nalrmmui⸗
Pſyponi 8
dinver runi ſa
Non in ieegail
enſctig lſis

Ir er im cf ino⸗

i
ore
Gunstante

W
unnmm gſn
Gnm Clint m
igionbre Gn
nnsnie Rier
clceoln
robin wn gutnn
omnn mp icie
t gbar vs 9
o b ſn n et
aſche atelaſicer
daend Iag.
0 N omdeen fe
Cum ndle dreii fdi⸗
umhfennſertinten⸗
nan un ter logunnt
DrS t in ..inter annee
Uuernannis pbloin,
poſeeroatance con
Ilu vor lgiolduf
ſun tere lgſ ⸗
gogpprobo goonia
cols deng in carle
ACnnnd dendreri
omprtcrd en
gunt ebiunm Roftme
eeran teci ſa n
tniſooriur iummm
asCehe el aun
elamn tan i6
etbun / rin

¶ We. prluilegijs.

loco:qꝛ locus nõ delinquit.Et ꝑ hãc rationẽ dicit
hic Inno.nõ. ꝙ ſi inteꝛdictũ eſſet latũ in peꝛſonam
pꝛopteꝛ delictũ alterius puta dni teꝛre:tunc poſſz in
teꝛdiciũ latũ ĩ ꝑſonaʒ ſuſ pendi:qꝛ ceſſat ratio pꝛece
dens. ¶In eadẽ gl. ibi ſed oriũ credo in caſu iſto
nõ. bene glo. ex qua habes caſũ in quo non cunit pᷣ
ſcꝛiptio S pꝛiui legiũ:ſed glo.nõ reddit rationẽ.ſed
UVinc.qui ſequit᷑ glo.dicit rationẽ eſſe qꝛ hoc pᷣuile
gium eſt meꝛe facultatis: ⁊æ ideo nõ hʒ locũ pᷣſcꝛiptio
ꝓ hoc facit qdᷣ nõ. Inno.in. c. iohãnes de cle. con
inga.?z Cy. in..l.i.=.ij. C.que ſit lon. conſue.hoſt.di
cit gl. uerã ſi ſaltim in aliqno iſti ſunt uſi pꝛinilegio
ſecus ſi in nullo nſi ſunt. Jo. and.diſtinguit. ꝙ ant
iſti non ueniunt ad locnm nec ntunt᷑ pꝛiuilegio:?2 ꝓ
cedit gl.que ſic in neritate loqnit᷑. Aut neniunt ad
locum ſed non utunt᷑ pꝛiuilegio:?z ꝓcedit opinio õ
ria.⁊ hoc dictũ mihi plʒ. nã non eſt uerũ ſimpliciter
ꝙ non cuꝛrat pᷣſcriptio õᷣ pꝛinilegiũ:qn cõcedit ali
quid quod eſt meꝛe facultatis peꝛ tex. in.l.i.ff. ðᷣ nũ
di.⁊ qð ibi nõ.nam pꝛiuilegiũ conceſſũ loco ui poſ
ſit faceꝛe nundinas æ meꝛcata:concedit id quod eſt
meꝛe facultatis ⁊ cũ curꝛit pꝛeſcriptio ⁊ ſi pꝛiuilegia
tus non ntitur ut ibi:ita in pꝛopoſito ſi datuꝛ in lo
co interdicto pꝛinilegiũ 5 pꝛiuilegiatus non utitur
Pdit pꝛiuilegiũ. Sed in terminis glo.mihi ſatis plʒ
ut non peꝛdatuꝛ pꝛiuilegiũ:qꝛ hic pꝛiuilcginm erat
conceſſum reſpectu certi loci z tpᷣis vʒ eis acceden
tibus ad illa loca inteꝛdicta. Si eꝛgo non accedunt
nõ poſſunt dici in negligẽtia in nõ utẽdo pꝛinilegio
X ideo dicerẽ ut pꝛiuilegiatus tpᷣꝛe interdicni poſſis
celebꝛare ſi non celebꝛat ipᷣe interdicti peꝛ.x. annos
dit pꝛiuilegiũ qñ cõcedituꝛ perſone ſed ſi concedit
eecleſie requirit ſpatiũ.xl.annoꝛum nut in.c. acceden
tibus. S. eo. n gl. fi. in fi.dic ut S. dixi in nora
bilibus ꝙ h̊ pluꝛaliias reſolnit in ſingularitatẽ ꝓpt
pluralitatẽ ſubiectoꝝ ⁊ ne uileſcat eccleſiaſticum in
terdictũ ut pʒ in tex.ibi nimium uilipendinm contin
geꝛet ⁊c.ſecus putarẽ nbi ceſſaꝛet iſta ratio æ pꝛuule
gium ) concedenteʒ tm:ut tunc intelligat̃ laꝛgiſſime
in eo ſenſu in quo affert maioꝛẽ utilitatẽ ut in. c. qꝛ
ciꝛca.S. eo. Extꝛa glo.opp.õ ſiam de Srieiate.nam
in pꝛin.dicit ꝙ ſi eccleſie ad quas iſti pertinẽt fuerit
inteꝛdicte ꝙ non debet eis denegaꝛi ſepuliura: ⁊ ſic
pꝛeſupponit ꝙ poterũt ſepeliri in eccieſijs ĩterdiciis
ſed in uer.qui tñ dicit oppoſitnʒ ut ſepeliatur apnd
non inteꝛdictas eccleſias. Dne pꝛincipales lec.dan
tur ad tex. pꝛima eſt Inno.ur pꝛima paꝛs intelligat
de eccleſijs ſitis in oco inteꝛdicto:iñ ipſe eccleſie nõ
ſint interdicte. ¶ Secunda uero pars loquit quan
do eccleſia nullo modo eſt iteꝛdicta. (Se . bũc
intellectũ facit:qꝛ quilibet poteſt ſibi eligeꝛe ſepultu
ram ĩ eccleſia inteꝛdicta:ex quo ipſe non eſt interdi
ctus eꝛgo pꝛinilegiũ nuilũ. Sed dicit Inno.ꝙ põt
intelligi qn eccleſia erat inteꝛdicta in penã populi:qꝛ
tunc ille populus non põt eliger̃ ſepultuꝛã et in loco
nõ inteꝛdicto: æ in hoc operabatur pꝛinilegiũ. Hoc
ultimũ dictuʒ eſt notabile:ſed nõ ur̃ applaudere lre
qꝛ loquit᷑ qn ipſe eccleſie erant interdicte a diuinis
officijs. Hoſti. dat ſecundam lec. ꝙ pꝛima pars in
telligatur quando nigoꝛe priuilegij ſepeliũt in eccle

ſia interdicta:ſecuſ ſi nigore electioniſ facte per eos
qᷓ nelit dicere ꝙ eligendo ſ epulturaʒ ĩ loco inte:dic
to nõ poſſunt ibi ſepeliri:ſed certe iſte ĩtelectus nõ
eſt littere conſentaneus neqʒ nerus:qꝛ tex. loquitur
quando eligerũt ſepulturã ĩ loco nõ iterdicto. Jteʒ
non eſt nera ꝙ per electionem fac ã ð iure cõi quis
ꝛenũciet prinilegio:ſi electio nõ naluit ut probatuꝛ⸗
in. l.ij. ff. de teſta. mili. Jõ. do tertium et claꝛũ intel
leciũ ut itelligatur lr̃a in pri.quando confratreſ mo
riuntur non electa ſepultura in loco interdicto:ut tẽ
poſſint ſepeliri in eccleſijs ad quas peꝛtinent puta ĩ
paꝛochijs eorum uel ubi ſunt ſepulchra maioꝛum:
ſed ſi ipſi eligerunt ſepulturam ĩ ecclcſia nõ inteꝛdi
cta tunc non debẽt ſepeliri in ĩteꝛdicra nigore pꝛui
legij:ex quo eligerũt ſepultuꝛã ĩ loco non interdicto
qꝛ iſti fratꝛes quandoqʒ ad põpã non atẽta electiõe
iſtorum nolebant eos facere ſepeliri in eccleſia inter
dicta:qð reprobatuꝛ hict. Abbas.
IIi &ι Tempo
Bod non nullis. emo
iterdẽi epi non prohibin qui non fuerunt
enipabiles interdicti clam celebꝛare poſſũt:et hodie
iſtud non eſt priuilegium epiſcoporum ſed ius com
mune nt in. c.fi. ð ſen.ex. lib.vi.et ibi plene habetur
an ⁊? quando et qualiter poſſit celebrari tempore in
terdicti.QOiuiditur hoc.c.quia primo ponit pꝛiuile
gium. ſecundo ponit excepiionem ibi niſi. Tertio
denunciationem ibi nerum:ei hoc. c.nil hodie habz
caſus cc. ¶ Mõ. p ex tex. ꝙ pꝛinilegium conceſſũ
religioſis non extenditur ad epiſcopos:qꝛ priui egi
um non debet extendi ut i. c ſane.S. eo. ¶Eõ fo
quod priuilegium conceſſum aliquibns iii poſſint
celebrare tempore iterdicti ĩtelligi dʒ de illis qui nõ
pꝛeſtiterunt aliquã cãm iterdicio ut qꝛ non propter
delictũ eorum fuit latum interdictũ.nec preſtiterunt
fauorẽ ilł ꝓpt᷑ quos fuit latũ interdicrum. Et hodie
circa tex.et alig que hic tanguntur:dic ut leguur et
Si ac.f. Gin Saneeabͤdean⸗ iĩ fi. hodie nõ
eſt uis:qꝛ quolibet die cleꝛici poſſunt celebꝛaꝛe tpᷣe
interdicti dummodo ianuis clauſis æc. ut in.d. c.fi.
et ſic Et itelligituꝛ queſtio glo. an canonici poſſint in
tereſſe cũ epiſcopo. Sed põt foꝛmaꝛi alia qõ:nũqᷣd
nobilis prinilegiatuſ ut poſſit audire diuina tẽpore
iteꝛdicti poſſit ſecum ducere familiaꝛes:et dicenduʒ

ꝙ ſic:qꝛ aliaſ priuilegium eſſet ei inutile:de quo dld

cendum ut hodie habetur in.c.lʒ eo.ti.li.vVi.
g0.ij.in fi.hodie dicendum nt habetuꝛ in.c.ſi ſentẽ
tia de ſen. ex.ii.vi.quod aut locus eſt interdictus:
et tunc poſſunt illi de loco interdicto andire dinina
alibi. Aut populus eſt imerdictus:et tunc non poſ
ſunt in aliqua eccleſia audiꝛe diuina:qꝛ ſi eſt excom
municatuſ ĩ una eccleſia eſt etiam ercommunicatus
in qualibet alia eccleſia ita et interdictuſ:quia ſequi
tur perſonam quocunque ieꝛit· cc᷑.i.q.i.cito turpẽ:
quod eſt menti tenendum. RDM Abbas.
Dꝛinilegiati quod excõ
Banto. eeme non poſſint ab
ordinarijs non debent excommum cari eti
am indirecte hoc dicit uel generaliꝰ et ſic. prinilegia
non ſunt niolanda etiaʒ indirecie hoc. d. In pꝛima
X 2

¶De priuilegijs.

—

qneſtio in ka ꝓniſio ibi uoletes. caſus ⁊c᷑. ¶ Mãõ.
ꝙ Zz legẽ ſeu cõtꝛa priuilegium facit qui ſeꝛuat ſola
vba ⁊ uenit ↄ mentẽ.ad idẽ.l.nõ dubinm.C. de le
gi.æ in ꝛegula fi. de ꝛegn. iur.li. vj. ¶ Scðo nõ ꝙ
ubi cõſtat de mẽte prinilegij ſeꝛuanda eſt ipſa mẽs
2 ſic qdᷣ dẽ in.c.poꝛo.⁊ ſe.õ.eo.ꝙ ſeꝛnãdus eſt te
noꝛ priuilegij debʒ intelligi niſi cõſtet de mente.
Leꝛtio nõ ꝙ non nalens excõmunicari ex priui
legio non põr ẽt indirecte excõicari. ¶ Ded op. er
uidetur ꝙ iſti ꝛeligioſi non debeant audiri ex quo
ſabditi pꝛelatoꝝ excõicabant᷑ ? non ipſi:⁊ ſic eoruzʒ
non imeꝛeꝛat nt.ij.q.vj.non ſolũ. So.dicunt doc.
2 bene ꝙ hoc fiebat in eoꝝ iniuriã et doloſe:ut iĩdi
recie uiolarent̃᷑ eoꝝ prinilegia:æ ideo poterant age
re actione de dolo ut.l.i.ff.de dolo nel ad penam
poterunt ageꝛe crimine ſtellionatus ut.ff. de crimi.
ſtellio. l. pe. In glo. in fi. JYo. an. tener S. l. ꝙ iſte ſẽ
tentie tenebant niſi fuiſſet enoꝛ expꝛeſſus in ſñia.:.
niſi pꝛeceſſiſſet appellatio ut in. c.peꝛ tuas de ſen.
excõi.nam hic papa mandar tin iſtas ſentẽtias ꝓfeꝛ
ri:⁊ hoc dictum placet.qꝛ hic apeꝛte nõ cõſtat ꝙ fa
ciãt in fꝛandẽ prinilegiatoꝝ. Itẽ qꝛ ñia iſia afficit

ſubdiros non priuilegiatos licet ꝑ ↄnam et indire
cte afficit priuilegiatos.¶ In glo fi. in fi. dic ur ẽ
dixi ꝙ imo iſte ſententie tenebant qꝛ lare cõtra ſub
ditos ⁊ eꝛꝛoꝛ non erat expꝛeſius in ſentẽtia:nec ob
hoc dictũ glo. Jo.an. quia foꝝne nullns incidit in
hanc ſentennam. uel abſolutio non fuit penita uł fõ
te fuit deciſa ⁊ non poſita hic. Et inqnãtuʒ glo. po
nir quatuoꝛ modos frandandi legẽ. dicit etiaʒ Jo.
an. ꝙ qñʒ fit frans de nomine ad nomen uipnta ñ
nalens electionem admiſtrare ut pꝛeains facit ſe in
frandẽ iſtitui 2 oſtitnui iconomũ ut i.c. auaricie de
elec. li. Vj.⁊? qð ibi nõ.⁊ in anc.ut nulli indicũ ĩ prĩ.
Mnñʒ fit fraus ĩ pᷣn. de ipᷣe ad tpᷣs nit qꝛ ſnia fert᷑ õ
maioꝛem:ſed pꝛoceſſus factus eſt contra minoꝛc.i.
deniqʒ.ff. de mino. Quãdoqʒ fit de oco ad locum
ut. l. fi. C. ſi mã. ita fue. alie. Er ſcias ꝙ bic ponunt
opi.nunquid neniens ↄ ueꝛba nel etiam ↄ mentem
nideat̃ uenire S legem. Jo. and. dicit ? bene ꝙ ant
conſtat de mente legis.⁊ tunc ſeꝛnans ueꝛba ⁊ neni
ens ) mentem cõmittit in legem. Si autem nõ cõ
ſtat ð mente quia ſumus in dubio:iunc ueniens ʒ
Vba dẽ uenire legẽ ut ꝓbat᷑ in.l.non aliteꝛ de le.
.iij. æ in ꝛegula fi.de ꝛeg.inr.li.vVi.et ibi ꝓ dy. abb.
O ◻ X£ p arte. Qui in habiin ⁊ tõſura
⁊ ceieris nit laici conuer
— ſantur depꝛehenſi in maleficijs ſe ꝓ cleri
cis non defendunt: iia cõmnniter ſũmatur Sed qꝛ
habetr narios intellectus põt etiaʒ alijs modis ſum
mari ⁊ ſic. Sola aſſumptio nel ꝛeaſſumptio tonſut
poſt delictum cõmiſſam non facit delinanentem bẽ
ri pꝛo clerico. Vel tenio ⁊ ſic. Si poſt clericatnʒ aſ
tumptũ iĩmiſcnit ſe clericus enoꝛmitatibus et din in
illis peꝛſenerauit dimiſſis habiiu ⁊? tonſura ⁊ in de
licto depꝛehẽdit᷑ non poterit ſe defendeꝛe pꝛo cleri
co quo minus puniat᷑ peꝛ ſeculaꝛem iudicem:et iſte
intellectus eſt aliquãtulum periculoſus:ſed poteſt ꝓ
cedeꝛe pᷣm nnam opi. de qua in. c. peꝛpendimus ðᷣ
ſen. ex.⁊ ibi plene dicam an ſit neꝛa attingẽdo opi.

2 materiam diuiditur. In prima eniz parte ponitur
querela. In ſecunda prouiſio. ſecũda ibi ne igitur.
Calſus ⁊c. ¶ Nota primo ex tex. ꝙ ſola aſſũptio
tonſure uel reaſſumptio non probat clericarum ma
xime quando aſſumitur uel reaſſumitur pꝰ deprehẽ
ſionem in delicto ſaluo tamen caſu.c.ſi iudex laicuſ
de ſen.ex.li.vj.Ct nide quo ad nnum modum pro
bandi clericatum. glo.nõ.in cle.preſenti de cenſi.q
dicit ꝙ ſiquis incedens in hitu æ tonſura defendit
ſe pꝛo cleꝛico ut non ſolnat gabellam:nec habet ꝓ
bationem in pꝛõptu cũ ſii forenſis:tunc ſtatur inra
mento ſuo qð nõ. ¶ Secundo nõ. indiceʒ ſecnlarẽ
licite capere delinquentem repertum ſine habitu 2z
tonſura:nec tenetur euʒ dimittere ex ſola reaſſump
tione tonſuꝛe:qð tamen limita ut le.⁊ nõ.in.dicto c
ſi iudex laicus. In glo.ij.in fi. Ex hac glo.colligũt᷑
due lec.ad tex.⁊ prima ur̃ hec:licʒ glo.loquatur ni
mis generaliter ut tex. intellgatur de his qui in neri
tate non erant clerici:ſed aſſumebant nel reaſſume
bant tonſuram in fraudem:ut ſic poſſent effugere
iuriſditionem laicorum.ſed diceres tu que erat rõ
dubitandi:ex quo non pꝛobabant ſe clericos.ſo.ni
debatur qð ſola delatio tonſuꝛe probaret clericatũ:
ꝙ non eſt uerum ut ; dixi. fa lec. eſt ut intelligatur
de his de quibus non conſtabat aliquo modo qð
fuiſſent clerici puta quia aſſumpſerunt clericatum
in pueritia z nunq; portarunt tonſuꝛam nel delataʒ
de facili abiecerunt.nam ſi iſti deprehenduntur in
delictis non pñt ſe pro clericis defendere:⁊ iſta lec.
eſt nimis generalis æ nidetur obuiare.c.ſi iudex la
icuſ preal. Jo. an. ſe remittit ad illud.c. ⁊ ſic nidetur

nelle hoc.c.reducendum eſſe ad terminos illinſ ego
pleniſſime dicam in dieto.c. perpendimus Boff.

intelligit tex. de clericis in minoribus conſtitutis qᷓ
tranſtuerunt ad militiam nel ad coningium: æ pro
hoc facit quia hoc.c.eſt pars.c.ex parte ð cle.cõiu.
= illud.c.loquituꝛ de clericis coniugatis.Et ſecun
dum boc hec decreta.non eſſet hodie dubia per.c.
nnicum de cle. coningatis li.vj.⁊ dic nit ibi de cleri
co. tranſeunte ad militiam: dic ut dixi poſt Inno.
in. c. i. de apoſta. Alij intelligunt hoc. c. ſimpliciter ĩ
clericis in minoribus qui diu hiti ſunt pro laicis ut
deprehẽſi ĩ maleficijs non pñt ſe pro clericis defen
dere. Alia iura contraria loquũtur in clericis con
ſtirutis in ſacris:ſed ſecundum h̊ hec decre. nimiſ re
ſtringeret illa iura:unde mibi non plʒ:poſſet etiam
intelligi in cleꝛico qui dimiſſo himu ⁊ tonſuꝛa diu im
pailegiũ clericale dicã i. d.c.ꝑpẽdimꝰ. Mino põt
intelligi in his qui allegabant ſe clericos ſed non ꝓ
babant.unde ſi tex ponderetur in nulla ſui parte pᷣ
ſupponit iſtos clericos nel uoluiſſe probare clerica
tum:ſed ſolum nolebant ſe defendere pretextu ton
ſure:et hec lec.uidetur multum applaudere litteꝛe.
Bariſius 2
Bber ſpecula. inua⸗
nis ius ciuile legi non deber. Nrimo po
nit pꝛobibitionis ꝛationem. Secundo pꝛohibitionẽ
Teꝛtio penam contrafacienti imponit. ſcdᷣa ibi fir
miteꝛ teꝛtia ibi æ qui. Caſus ꝛc. ¶ M pꝰ ex tex:

wung
—
innmtsbast unt
s cule no lechiin .
os ape o ethin ie
Sed anonepoblaſan
ptms n
ij janmncal il t
ad ls loln lavu⸗
in lois donl c it
lu cutli holtie
Aloes poyai.Clume
iode vionitais ine ai⸗
Grd ad ſtcnſer
fanid deends domni⸗
di bwvet gane iperion
ſanuti venit deſruenda d
nioꝛem nügvic debent de
gde per bar buir in.. nen
ql ijcl t conino e⸗
Prim orpemmmmr ur
Guunch r vns gue ni
iſſo Lanmcfmmn
gn cnmn ſocüſſenfane
Ninl neres Hheſf⸗
fins eensl Nre
tucnceisn adrrin
Ploanen vdi Ponitälas o
Umnſinseqna opini⸗ gren
übenfgalan nenn
pneguaf aͤde
. a ceſieo ab onnb
—–R Pcein
ſonn ſele henis
. Mpeno⸗gr
e hpo /an
Nueenbiihn n ,
inmniig
timaunihmb at⸗
lin aſbus nule
gn heen Nrſdl r

3

AAdi e ilinlicie;
ri intimmi 1 it
ergn nuen
fonihfmn rgenmnine
N

a.ſo. te 19 Au
nuinſi de

d
ing ans
prnien en
Aannnttu un
nticnin

bmrle cie ſoni
eprobanercheniati.
le et Nk inteligemr
Nicno mod e
Gnderen Acncanen
RWrNNN n
ſi dercenernrnr ig
ſes Ceſenderern ſaſe.
nr obniare ct wcert
1adilvd ceſetidonr

eus rmivo ſille 0
penimne Vof.

Vrins olſims 4
nugiumet gro
eraned ce co.
onings Cr ſun
Idodie cba dart.
e dedr bide ei
enrdin pot Inn.
Gor ot inhleiei
Pbin ſontrohics
ileo cans n
Nlünr in
mzenr it
im nil in
inrmntud n
nas lne
im:. Mio pot
cericos ſes von
gnola toidarne
ſerodare den
nere pratenn
Pplandele lin
Pniſtst
Uldeng les N
fmofe

De. prinileglijs:

ꝙ leges famulantuꝛ canonibus. Ex quo infertur:
ꝙ ſcia canonica pꝛefeꝛenda eſt legali ? ſic in homi
nibus latis.nam reſpectu ſubiecti iſta nobilioꝛ:⁊? iõ
leges dicuntur famnlaꝛi canonibus:qꝛ in multis vʒ
in concernentibus animam ſubijciuntuꝛ canonibꝰ:
uelit nolit ĩperatoꝛ ut in auẽ. de ecel.ti.in pꝛi. Item
qꝛ recipiunt᷑ leges in ſubſidiũ in foꝛo canonico iĩi. c.
.i.de no.op.nun. Et ideo hoſti. ĩducit ſam 3 deci
dentes dubig per iuꝛa legalia: ubi canones ſunt ex
pꝛeſſi. Secando nõ. caſum in quo papa hʒ inriſ
ditionẽ in laicos nʒ ut pꝛohibeat eos andire inra et
hoc in fanoꝛẽ ſacꝛe ſcie.Cõpellit ergo eccleſia quan
doqʒ laicos ad bonum qð occaſionaliter pꝛonuenit
ex ſtatuto ſuo. Itẽ nõ. ꝙ ins ciuile nõ poteſt recipi
in multis locis:⁊ enumerat hic hoſt.loca in quibus
ius ciuile nõ recipit᷑:⁊ ſõge plura ſunt loca int᷑ xpᷣia
nos que nõ ꝛecipiunt leges ciniles q; que ꝛecipiunt.
Sed canones obſeruant᷑ per torum mundum inrer
xpᷣianos nt in.c.i.de conſti ĩmo non nalet ſtarntum
epᷣi ↄ canones:ut in.c.qð ſupeꝛ his de ma. ⁊ obe.
ſed õ leges ualent ſtatuta laicoꝛum ut in. l. ex h̊ inꝛe
2 in.l.oẽs popnli de inſti æ inre.Et an laici poſſint
in totũ recedez a diſpoſi lhe legali: dic ut pleñ nõ. in
.d.l.oẽs populi. luns nõ. quem puniri qnqʒ
ratione nicinitatis ſine culpa concoꝛdat.c.clerici de
exceſ. pꝛela ¶ Et facit iſte tex. ad q. illam de duobus
fꝛatꝛibꝰ habetibus domũ nel tuꝛrim cõem quoꝛum
alt᷑ habet paꝛtẽ/ſuperioꝛc: alteꝛ infeꝛioꝛem: 2? ratiõe
ſtatuti nenit deſtrnenda domꝰ habẽtis paꝛtem inte
rioꝛem nũquid debeat deſtrui tota domus: de qua
goe per bar. bꝛix.in.q.uenerabili.xliij. nõ. gl. de pe.
di.ij.c.ſed æ continno.⁊æ ponit Jo.an. bic tꝛes opi.
PDrima ut peꝛmutetur pars infeꝛioꝛ cũ ſuperioꝛi.
Secunda ut paꝛs que nenit deſtꝛuenda redimatnzꝛ
a fiſco. Teꝛtia ut deſtꝛiuatuꝛ tota domꝰ. Sed poſſea
agat᷑ contra ſociũ ſeu fꝛatꝛẽ qui dedit cãm damno.
ar. in.l.ſi meꝛces.S. culpe.ff.ſoca. uiðᷣ per archi. i.c.
felicis. de penis.li.vi.æ peꝛ Jo. an. in addi ſupeꝛ ꝛu
bꝛica de penis:⁊ peꝛ bar. in. l. hactenus. ff de aqua
plu.aꝛcen. nbi ponit alias opi ¶ Et inter ceieras eſt
una ſatis equa opinio que mibi placet nt ↄmuretuꝛ
illa pena in aliam ar. eoꝛum que n.1 bidato.
F. pena gꝛanioꝛ. ff. de his qui nõ. infa. ¶ In gl. ij.
ibi ⁊ licet de facto ab omnibus non ſeꝛuetnꝛ æc̃.
Mõ.glo.ſentit enim ꝙ de inꝛe nullus eſt exemptus
a inꝛiſditione ipeꝛatoꝛis ⁊ ꝙ fꝛancigene de iure ſub
ijciuntur imperio:de quo iamẽ dic ur le.⁊ nõ.in.c.
per ueneꝛabilem qui fi.ſint legi.? de hiſpanis nun
quid ſubiſciuntuꝛ impeꝛio. uide bo. gl.in. c. adrianꝰ
lxiij. di.æ in quibns caſibus nalent ſtamta laicorum
5 leges nõ. in. d.l.oẽs populi.æ.ff. de pac.l.ins pu
blicum. ¶ In glo. fl. in fi. dic ꝙ Hrium intelligit q⸗
ad deũ.nam ⁊ ſi mulier coꝛrũpatuꝛ in nita quo ad
caꝛnẽ ex quo mens remanet incoꝛꝛupta quo ad deñ
non infamatuꝛ æ nide quod nõ. glo. in. c. tolleꝛabili
hic alle. xtꝛa glo.quero que loca dicantur vuici
na.ſo.que ſunt.j.duas dictas ar.in.c. nonnulli de
reſcrip.uel ſtandum eſt conſuetudini ſen comuni in
terpꝛetationi:ſed nbi non conſtat recuꝛrendum eſt
ad arbitꝛium indicis m doc. aꝛgum.c.de cauſis de

offici. dele.æ ibi nide. Aabas.
Bia Innouatio pꝛiuilegij ius nouuʒ
non inducit ſed netus conſeꝛuat
ECaſus cc. 5. p ex tex. q; per ĩnoua
tionem priuilegij ius de nono nõ acquirituꝛ: quod
pꝛocedit qñ pꝛimũ pꝛiuilegiũ extar:ſecus autem ubi
fuiſſet ſublatũ 2 reuocatũ:qꝛ tunc ſi papa innonaꝛet
illud pꝛiuilegium bene ius confeꝛretuꝛ de nouo: ſed
intellige hoc.c.quãdo pꝛiuilegiũ extans inſinuatur
.i.aſſcribitur pꝛopter nimiam uetuſtatem uel pꝛopt᷑
aliam cauſam nt ſic faciat fidem tanquam originale
7 de ſolemnitare adhibenda in bac inouotione dicẽ
dum ut nõ.i.c.fi. de fi inſtru.⸗ in. c.albericus ⁊ ĩ.c.
ſignificauit de teſti. ¶In glo fi. in fi. dic ꝙ ibi in
teruenit auctas ſuperioris hoc intendentis. Sʒ hic
nos ſoquimur i dubio quãdo ſuꝑior ſimplicit̃ facit
innouari inſtrumentuʒ nel priuilegium:tũc.n.nõ ĩtẽ
dit ius de nouo conferre ſed antiquum conſernare
ne pereat ob defectũ probationum de quo i.c.cum
dilecta de confirma uti. nel inniti. et i. c ex parie ab
batiſſe. S. eo. Micolaus abbas.
hi 8. Pꝛinilegiati nt ubiqʒ polſ
ſint cum altari niatico cele
brare hoc poſſunt ſine licentia prelatorũ.
pꝛimo ponit exordium et facti nar:ationem. Secun
do orouidet et rationem ꝛeddit ibi cũ ãt Eaſ us 7c.
j.pꝰ ex tex. ꝙ line pꝛiuilegio non eſt licunʒ ce
lebrare in ſoco non conſecꝛato etiam cum altaꝛi ni
atico.i.portatili quo frequenter niuntur clerici quã
do celebrant in alrari nõ conſecrato nt in iſtis oꝛa
torijs et capelis dominoꝛum ad idem. c. nnicniqʒ
et. c. clericos de conſe.di.i. ¶ Hõ. fo q; indulgen
tia et prinilegium principis debent ita interpꝛets ri
ut aliquid de nono conferant: et ad hoc quotidie al
legatur iſte tex. Idem dicendum in ſtatutis ur ſi ſo
quantur in terminis iuris communis fiat interpꝛera
tio ut aliquid operentur: et ita nõ. Har. in. l. iiij. F.
pretoꝛ ait. ff.de dam. infec. et Inno. in. c. cauſan: S
ꝛeſcꝛip. C Sʒ quero nunquid epiſcopus poſſit hoc
priuilegium concedeꝛe. ſunt opi.communiteꝛ tenet
ut in ſua dioceſi poſſit nt hic ibi ſine qua id prela
tis annuentibus et facit. c. cleꝛicus er. c.unicniqʒ pꝛe
al.ſed in toto orbe ſolus papa concedere poteſt:et
ita intelligltur iſte tex. et ſic intellige.c.fi.eo.ii.li.Vi.
nbi epiſcopi habent priuilegium a iure ut poſſint in
tranſitu celebꝛare cum altaꝛi niatico. Alij. ergo nõ
pñi uti altari uiatico niſi habeant pꝛiuilegiũ a papa
aut licentiã a dioceſano: 2 ita intellige. c. cõcedimus
de conſe. di i. ed queꝛo hodie nunquid iſti fia
tres habeant pꝛiuilegium Moc. tacite innũt ꝙ non
nam olim fuit eis h conceſſum:qꝛ non habebãt ita
eccleſias cõſecratas ſicut hodie habẽt:ſed habebãt
quedã oꝛatoꝛia nõ cõſecꝛata:ſed puto ꝙ ubi hodie
etiã facto accideꝛit ꝙ haberent aliqua loca non con
ſecꝛata ꝙ fꝛatꝛes ad illa accedentes oſſint uri H pꝛi
uilegio:qꝛ ſubeſt ratio priieg. ( Bed 3, hoc. c.
oppo.de.c.paſtoꝛalis.S. eo. ubi religioſi pꝛiuilegiati
ut poſſint capellas ſuas in uſus pꝛopꝛios conueꝛteꝛe
nequeunt pꝛopꝛia auctoꝛitate poſſeſſionẽ appꝛehen
dere: ſed debent requirere licentiam oꝛdinaꝛij pꝛo
XxX 3

¶ Be priuſlegijs: s

illaꝝ tenaꝝ ⁊ ſine prinilegio moniales nõ ꝛeduxiſſẽt
ad cultuꝛã: ? ſic papa de facili concedit tale priulle
gium:quia non intendit in gꝛaue pꝛeindiciuʒ alioꝶ*
ſed ex quo tene eꝛant ꝛedacte ad culturaʒ 2 decime
erãt ſolute ex eis ante iperꝛationẽ priuilegij gꝛaue
pꝛeiudiciũ infeꝛĩ poſſeſſori de quo nõ ẽ pſumendũ
ar. in. c. ſuꝑ eo. de ofſicio dele. z. l.ij. F. ſiquis a pri
cipe. ff. ne quid in loco publi.æ hoc teneas: licet In
no. uideat᷑ idem ſentire in alijs decimis ? pꝛo prio
dicto facit. c. cum olim eo. ubi ualei prinilegium
conceſſum monaſterio non facta menuõe de epo z
lic de poſſeſſoꝛe.¶ Sed pꝛo declaratione tex.que
ritur qnid ſi papa eximit monaſteriũ cum capells
ſnis æ aliqua iſtaꝝ capellaꝝ poſſidetur a teꝛtio: nũ
quid priuilegium pꝛeiudicet poſſeſſori. Inno. pꝛio
vꝛ faceꝛe dꝛiaʒ ntrum capelle ſint expꝛeſſe nel ne. ſz
poſtea uideĩ ĩdiſticte teneꝛe ꝙ nõ piudicat poſſeſſo
ri:qꝛ foꝛe ſi papa ſciniſſet poſſeſſionẽ alterins nõ
dediſſet priuilegium. ⸗ priuilegiũ debet intelligi ut
nõ pꝛeiudicet enoꝛmiteꝛ iuri alterius: ⁊ intellige pꝛe
dicra ? tex. ut ad impediendu m nires prinilegij ſuf
ficiat ſola poſſeſſio iuſta tantũ:licet ꝓprietas nõ 9
currat cum poſſeſſione ut cõiteꝛ ne et
bñ ⁊ glo.in. c.ij.de dccimis li.Vi. ¶ uid autez ſi
papa concedit priuilegium boc modo eximimus ia
le monaſterium ⁊z capellas ſuas quas ꝓprijs noca
bulis duximus exprimendas ⁊c̃. nunquid peꝛ h ꝙ
capelle nominatim aſſeruntur ee monaſterij ? prin
cipaliteꝛ pꝛobentur eẽ monaſterij. Innocẽ. dicit H
ꝙ non:quia papa peꝛ hoc non intendit donare ca

dis põt inrelligi de terris que nundum ſũt redacie
ad culturam in quibus nullũ uel modicũ preiudiciũ
inferrur alteri:non ergo dʒ intelligi de t᷑ris redactis
ad culturam tpᷣe priuilegij: qꝛ iferret grane preindi
cium tertio cũ ius eſſet ſibi queſuuʒ de pnti.nã poſ
ſeſſio conſideꝛatuꝛ ꝓpter pꝛeiudiciũ ꝙ infeꝛtuꝛ ttio.
Sed certe ideʒ eſt preiud ciũ ex quo terꝛe ſunt ꝛeda
cte ad cultuꝛam: æ oĩo dʒ acquiri poſſeſſio.nec ob.
iſta lea que facit mentionem de poſſeſſione:⁊ ſic ac
cidit-de facto. Abbas.

rum niſi ſe ad eos in to
tuʒ tranſtulerint ad epiſcopalia iura tenen
tur hoc dicit comanis diuiſio. fa ibi uerũ caſus ⁊c̃.
C Mãõ primo ex tex. ꝙ iſti pleno iur̃ non oblati.i.
qui ſe æ ſua nõ dedicanerunt non gaudent prinile
gio illorum in quorum fraternitate ſunt recepti niſi
in caſibus iure expreſſis:⁊ ita ſolue cõtrariũ qð poſ
ſet formari de.c.ut priuilegia õ eo. atr er b 2 ex
tex. infertur ꝙ iſte mantellate que plurime ſunt ĩ bac
ciuitate nili expreſſe in ſpe habeant priuilegium nõ
eximuntur a iuriſditione ordinaria: unde tenentur
ſoluere oĩa iura paꝛochialia z epiſcopalia:⁊ ſi dece
dunt ſine electione ſepulture debent ſepeliri in ec
cleſijs parochialium et ſepulchꝛo maiorum u dixi
in. c. ut õ fi. ibi et miles
ſoluitur duplicit᷑.⁊ põt teꝛtio mõ ſolui ʒ Jo. and.
ꝙ. l. ex eo alleg. in glo. loquitur de nõ milue qͥ erat
aſcribẽdus ĩ numeꝛo miluũ:qui anteꝙ; aſcripatur
non gaudet priuilegio militum: ſicut dicimus de

B 1 d am. Confꝛatꝛes prinilegiato

ſan abn
ſolutis. multa bic ⁊ ibi dicũt doc.ſed bꝛeniteꝛ capiẽ pellas monaſterio ſed capellas ſuas eximere: x ideo HM lini
do duas ſolutiões dic ꝙ iſtud priuilegium fniſſet h̊ oportet ꝙ probetur ꝙ ſint ſue. idem Jo. an. bic ſo luuge
inutile ſi habuiſſent ꝛequirere licentiam oꝛdinarij: pro quo alegat c.ſi gratioſe ĩ fi.de reſcrip.li.vVj.qð a
quia ſola licẽtia pape ſufficeꝛet. ſed ibi prinilegium bñ facit:æ nõ perpetuo hoc dẽʒ ⁊ ſepe dubitaui ⁊ ui .
non eꝛat inutile quia iam eꝛat tranſlatum ius nuigo di mauita conſilia hĩc inde pro ?æ S: nec allegabatur mideuin
2c priuilegij:ſed ꝛeſtabat poſſeſſio que non debebat dez hoc Inno. æ Jo. an. ? puto boc dẽm limitãduzʒ . pino ont⸗
appꝛehẽdi ſine licentia oꝛdinarij. Vel fo bic non niſi priullegium eſſet conceſſum hoc modo momnꝓ toti 6
agebatur de gꝛaui pꝛeindicio ſed ibi ſic:quia ibi ꝑ prio: quia tunc exquo papa intentionẽ ſuam fundar . ,plern lonc,
illaʒ cõceſſionem priuabatur pꝛoprio pꝛelato ecchia ſuper illa aſſertione ꝙ capelle ſũt monaſterij: ꝓbãt id ns⸗ ſche
2 diminuebatr᷑ hoſpitalitas: æ prinilegium illud poin monaſterij eſſe niſi pꝛobetuꝛ Zꝛium ut in ſimili nolu cnperd abice 1
it elſe ſurrepticiũ:⁊ lõ debuit requiꝛeꝛe oꝛdinarij li it Lapus in cle.ſis de proba.naʒ qñ ad inſtantiam bene vr i nifrn
centiam. Abbas. alicuius conceditur tale priuilegiuʒ nidẽtur illa uer lonſcleih ſaor
N Bdum Priuilegium de decimiſ ba narratiua ⁊ de facto alterins que non prebant Aum ſo
. . * noualium non ſoluendis ut in.c.ſi papa de priuile.li.vj.ſed qnñ pꝛoprio mo 2ſirülbugiune t
non cõpꝛehendit decimas tẽpoꝛe priuile tu ur̃ papa ex certa ſcia aſſerere illas capellas eſſe ni gpo aig e
gi impetrati poſſeſſas ab alijs niſi de poſſeſſiõe al monaſterij: qd nõ.¶ Vltimo queritur quid ſi tippe gvel nocjnnhe
terius in prinilegio fiat mentio. In prima ponitur impetrati priuilegij iſia loca fuiſſent redacta ad cul 1go feinfuin
facti narratio. In fa deciſio. fa ibi de conſilio Ca turam:ſi decima adhuc non eſſet ſoluta:æ ſic nemo isin eincenlon
ſus ⁊c̃. 6. p ex tex. ꝙ prinilegium nen faciẽs adhbuc eẽt in poſſeſſione an naleret prinileginum ſim Gicmue itu, ae ani
mentionèé de poſſeſſione alterius nõ pꝛeiudicat pol pliciter conceſſum. Inno. tãdẽ inclinat in ſiã ꝙ na achue ru cſa n⸗
ſeſſori qðᷣ intellige quãdo impetꝛat᷑ ſuꝑ decimis no leat: qꝛ ſola poſſeſſio alterius ipedit uires priuilegij zoo o h NManier
nalium: ſecus dicit Moatius ubi priuilegium eſſet 2= non decimas deberi cum Nave Eardaiie ſem cnmninſmni poſt ti
impetratum ſimpliciteꝛ ſuꝑ decimis. quia tunc nale per eſſe debitas:⁊ idem ſequituno. and. ⁊ coiĩter gt le emeni iuie
ret non facta mẽtione de poſſeſſiõe alterius: et põt doc.diſputatiue tenent totum oppoſitum:qꝛ puilegi Gdanratoiu poſe⸗
eẽ 25 dineꝛſiratis. nã decie ab aliquo poſſidentur un um iuri alterius preiudiciale dʒ ſtricte intelligi ⁊ in Uen punbls elcheni
de cõcedédo papa priuilegium uoluit deꝛogaꝛe pol eo caſu ubi minus afſeratur preindiciũ ut in.c. cum õ
ſeſſoribus:quare tacite facit mentionẽ de poſſeſſio capella ⁊ in.c.qm intentionis ᷓ eo.æ per Inno.in. 4 Rdun leſe
ne. ſecus eſt in decimis noualiũ: quia priuilegiuʒ po c. cum dilectus de dona. pʒ in. c. ſuper eo. de offi. de Nan Töivdirs
teſt itelligi de tris que adhuc non ſũt ꝛedacie ad cul leg. in.l.ij. S.ſiqs a principe.ff. ne qͥd i loco pub. leſſa N ri
turam:? ſic potert eſſe ꝙ nullus hebat pe ſicſtienẽ ſed iſtud priuilegium de decimis noualinʒ nõ ſolnẽ uaran ne
4 4

¶mmmmime an

unincten
openeri qr funan a
Uirccercöveltad purgan

Obi
ſepungan
ſconens⸗
biſiaute
ler iunca pꝛina go.
ber ſen hobilis aſi⸗
E nobliar quo a honi
imns /vtiiugeſihni⸗
Nincpunm r n .

nogenn W
S ee dns vez
ttihtitnn 4 derdi
nannne ſa
eeſenig nerſeen

leienge, W
enande in onong

ſnksnd
e

Minlimin ſiigu
Biult uins oiig
uſeit ec ns in
mn Ho. n 2 coirer
opoſtumanuiegt
ilar intligrin
Wencaäint
N tda Zinonn.
Gin cſher ed ecnſd
Nhe ſneqdi eo dd.
kunnss noveſin bori
Ove nundonn ſür tectne
li vc nodũ preudi
Inclice tns richans
nilanigrue ouucdi
eſimj d ſti po
cicug ifemiio.
GO rnſuſe
gin oncio e d.
nde hoſtchenen ieu
Bobn.

Coriunes pilſegend

un niſ ed roln i⸗
ANeplcopiin , inn
ſo.i biniayl⸗
igew inm/ l.
tor nuſ
mi in iſl nii
lor inaltl po⸗
o. ebae
gve Surmneonibe

ſalegiorn v
ehriodepie
beant de mem

mm

¶ De prinilegijs.

ſcholaribus qui nõ gandent pꝛiuilegio ſcholarium
quouſqʒ deſcribantur in matꝛicnla:ſed.l. contraria
loquit᷑ de milite qui traſfert᷑ ad aliũ numeꝝ qni gau
det pꝛiuilegio I nõ ſit deſcriptus i illo numero.
ratian, Quo ad pri
2. nſultationi. nilegium ꝛeten
tionis decime:ſemel nonale ſemper eſt no
ualle.h.d.pꝛimo ponit dictum. fo rationẽ. fa ibi cũ
aliaſ. Caſus ⁊c̃. 6. pꝛio ex tex. ibi quo ad imn
nitatẽ ⁊c̃.ꝙ terꝛa ſemel redacta ad culturã nõ debet
ſemper dici noualis ſed quo ad imunitatẽ decimaxꝝ
bene ut patet ibi quo ad imunitatẽ ⁊c. quemadmo
dum ſolet appellari ſponſa infra annũ. Et poſiea ñ
appellatur ſponſa ut nõ.xxxv.q.viij.c.i.⁊ in nino
2 ſimilibus:ita dicendũ eſt in iſtis terꝛs:facit ad ſia
tutũ quo cauet̃ ꝙ de terris nonalibus non ſolnat

gabella ꝙ nõ dʒ in perpetuũ intelligi terra noualiſ.

Wn glo. fi. in fi. intelligit ergo glo.de expenſis fa
ctis in reducendo terrã ad culiuram: ut puta expen
di centũ ⁊z ifra decẽ annos ꝑcepi quiquaginta: nnðᷣ
ſi adhuc terꝛa eſſer noualis ſo lneꝛei de pꝛopꝛio. Sʒ
B rõ nõ plʒ Jo. an. qꝛ ex nouẽ ꝑnbꝰ quas eſſent re
cepturi in futurũ poſſet recuperare expẽſas:⁊ ita in
telligit illſe ð expenſiſ faciis pꝛo obiinẽdo pᷣmilegio.
Ded certe ẽt rõ ſua poſſet impugnaꝛi:qꝛ ex illis no⸗
uem paꝛtibus percipiendis in futurũ poſſet recupe
rare expenſas factas in pꝛinilegio. Er ideo dicendũ
eſt ꝙ tex. habuit reſpeciũ ad id qð contingere põt.
Itẽ iſta vꝛ rõ ip nſſiua æ non finalis: æ ideo ueram
rationẽ puto:qꝛ pᷣnilegia debet eſſe ꝑpetua: ⁊ ideo
ſemper debent cenſeri iure noualis. Abbas.

¶ De purgatione canonica. Gica.

(Suoꝛauſan eſt de uaꝛijs delictis tã pꝛelatoꝝ qᷓ;
ſubditoꝝ: nerũ qꝛ ifamati ex delicto qui cõuici non
pnt debet cõpelli ad purgationẽ:iõ ſubijcit᷑ h ſeica.

Obili g. Infamatus fide di

gnus per inꝛamentũ
ſe puꝛgat:alias ſecus ⁊? cenſetur nõ
idoneus enoꝛmit᷑ peccanſ b. d. ? fa
ibi ſi aute.caſus ⁊c̃. ota pꝛio
ex tex.iuncta pꝛima glo.ꝙ nõ quiſqʒ ingenuus.i.li
ber natuſ eſt nobillis ẽt ſi uirtuoſe nixeꝛit:⁊ intellige
de nobilitate quo ad homines mundi ſᷣm quam di
cimus ꝙ nobilitas eſt quedaʒ qualitas illata per ha
bentẽ pꝛincipatum per quam cognoſcituꝛ ⁊ diſceꝛni
muꝛ inteꝛ plebeios de qua plene peꝛ baꝛ.in.l.i C. de
digni.li.xij. Ded apud deũ ſũma nobilitas eſt claꝛũ
eſſe uirtuibus.xl. di. c.nõ loca ⁊.c.ante omnia.?.cC.
pe. S. ð pben. z. Vi. di. c. nunqᷓ z. c. naſci. ¶ Scdᷣo
nõ. ꝙ oliʒ cãe cꝛiales tꝛactabat᷑ in ſynodo tam epali
ꝙ aꝛchiepᷣali.vi.q.iij.c.ſcuote ⁊.c.ſe. Bora er
tio ꝙ enoꝛmiteꝛ peccans peꝛdit cõmoduʒ ingenuita
tis. nã nõ pꝛeſumituꝛ de eo ſicut de quolibet ĩgenno
imo tꝛactatuꝛ ut ſeꝛuus:⁊ ſic nõ.ꝙ gꝛaniteꝛ peccãs
2 peꝛſeueꝛãs in peccato non pꝛeſumituꝛ neꝛum dice
re etiam peꝛ iuꝛamentum. ¶ Sʒ queꝛo qꝛ ſia dicit
ꝙ ſi ſynodus ſciueꝛit iſtũ eſſe fidelem ⁊c. quid ſi ne

ſciat. ſo. d reputare eum fidelem.i.iuſtuʒ et bone ſa
me:qꝛ quilibet pꝛeſumitur bonus ut in.c.fi.de pꝛe
ſũp. n glo.i. in fi. iſte intellectus gl.nõ plʒ hoſt.
unde exponit ipſe uel pro.i.ut ſit ſenſus.nobilis ho
mo.i.ingenuus ut ſic quilibet ingenuus appelletuꝛ
nobilis largo modo.nel exponatur nel pro et ſicut
et quãdoqʒ fit ut.l.ſepe.ff. ðᷣ uer. ſig. et hoc iõ qꝛ ſʒ
lec. glo.ita purgaret ſe nobilis ſicut ignobilis:cum
tm deberet eſſe differentia:ſed hoc totuʒ arbitrarinʒ
eſt. uñ numerus hic taxatus nõ ẽ ð̊ neceſſitate ſeꝛuꝗ
dus. unde hodie numeruſ compurgatorum eſt aꝛbi
trarius et taxatur ᷣm qualiratem perſone æ quanii
tatem delicti ue infamie.ij q.v. oĩbus 2. c ad liberã
dum de indeis facit.c.quotiẽs.j.eo. ¶ In gl. i. V.
furto ĩ fi.nõ.bene gl.iuncto tex. ꝙ quilibet ifamatꝰ
ꝛepellituꝛ a preſtatione iuramẽti quatenus tendit ad
commodum propriuʒ: qꝛ preſumptio ẽ ꝙ deieraret
ex quo alias ẽ nilis perſona. Et idem poteſt dici de
infamia facti. nã talis uilis eſt ad hoc quod le. æ nõ.
in. c.lʒ de proba nec ob.iſte tex.iuncta glo.prececẽ
ti:qꝛ iſtud iuramẽtũ non ẽ omnino ad commodem
propriũ:ſed eſt inꝛamentum oneꝛis.Cõclude g ꝙ;
aut quiſ eſt infamatus infamia facti aut infamia iu
ris.pꝰ caſu admutitur ad ſe purgandũ cũ inꝛam cto
nt hic et.c.quotiens.j.eo.ſed non dʒ admuti ad iu
randum in pꝛeiudiciuʒ alterius ut in. d.c.qʒ facit.l.ĩ.
bonefidei et quod ibi nõ C. de inreiu. Si vcro ceſt
infamatus infamia inriſ et tunc non puꝛgat ſe cũ iu
ramẽto nec ẽt admittitur i preiudiciũ altins ut ĩ. c.
teſtimoniũ de teſti. et de infamia fci æ ð iſfamia inꝛis
nide tex. cnm glo.iij.q.vVij.ꝗ. poꝛro. ¶ In gl. fi. bi
ſicut propt᷑ monachatũ ⁊c̃.nõ.gl.æ idẽ nõ.i c.fi.de
ſtaru religi.et põt e ratio qꝛ ut.S.dixi nobiluias eſt
q̃dã qliraſ illata ꝑ habentem pꝛicipatũ ꝑ quã dʒ diſti
guiiinter alios plebeios. Sʒ ex qꝰ qͥs intrat ꝛeligio
nem debet nna cũ alijs equaliteꝛ niueꝛe ⁊ ſine deletu
ꝑſonarũ ſũt oẽs equalit᷑ tractãdi ꝑ ſuperiorẽ.⁊ nõ
gl. qꝛ facit ad ſtamntum qno in ſucceſſionibus ⁊ aljs
fit mentio ð nobilibus ut nõ extẽdatur ad alios no
biles qui intrarũt religionẽ. Et ĩ fi. gl. unit gꝗ gl. ꝙ
ſeruꝰ libeꝛtus nel aliteꝛ crioſus ĩfamarꝰ de cꝛie dʒ ſe
purgaꝛe ad arbitrũ ſuperioꝛũ aliter ꝙ; per iuramen
tũ: ⁊æ ſatis plʒʒy hec opinio. Quidã intelligũt ur Am.
ꝙ debet ſe purgare toꝛmẽto.i.ꝙ dʒ ſe ſubijcere toꝛ
inre. Et h̊ nõ. ꝙ de iure canonico infamatus: alias
fide dignus pꝛopteꝛ ſolã ifamiã non ſubijcit᷑ roꝛinꝛe
ſz dʒ ſe puꝛgaꝛe cũ iuramto ⁊ alijs ↄpurgatoꝛibꝰ:ſe
cus ĩ alio crioſo uł ᷣno nel liberto:⁊= h̊ vr̃ nelle rotꝰ
tractatus hꝰ ti quid aũt de inre ciuili:unide bar. in.:.
de mioꝛe. S. toꝛmẽta. ff. de qſtioni. Abbas.
J qui 8 Suſpectus qui tiio moni
*tus ſe non coꝛrigit cũ poſ
ſit ab officio ſuſpenditur. h. d. nł ſic ĩifama
ius tio monitus ſe non corrigẽs uſqʒ ad purgatio
nem ab offitio ſuſpendituꝛ. h. d. caus zc. on⸗
ex tex. ꝙ z ſuſpectum põt epᷣs inqᷣrere ⁊ dʒ priuſ in
ꝗrere de infamia ꝙᷓ; de neritare cris it in. c. qualiter

7 qũ.ij.?.c.cum oporteat de accu.⁊=. c.i.eo.ti.li.Vj.
ecundo nõ. ꝙ apparente accnſato? non dʒ in

dici purgatõ ifamato: qꝛ iſta purgatio ẽ ſubſidiaria

X 4

¶e parga. eane

F. qu cꝛimẽ aliteꝛ ꝓbari nõ põt: ceſſat eꝛgo rõ adue
niẽre accuſaroꝛe. enno nõ. ꝙ illud dicitur fieꝛi
ſeoꝛſuʒ: qð fit excluſis oibus teſtibus qð facit ad ſia
tutum. e nõ ꝙ id qð fit coꝛam dquobus ut tri
bus nõ dicit᷑ fieꝛi in pnblico.¶ Altimo nõ ꝙ inſa
matus poreꝛit ſuſpẽdi donec ſe purganeꝛit: de qno
iñ dicendũ ut nõ. in. c. iteꝛ. j. eo. ? uide qð nõ. Jo.
an. in. c.i.de accnſa.li.Vi.⁊ uide glo.opti.ij.q.iiij.in
c.pᷣſbyteꝛ ſi. ¶ In glo. in vV. xpianitatis uł ſʒ doc.
expone bãnum xpianitatis.i. ſub pena excõicatiõis
quia excõicatio eſt pena a cõione hominũ a cõione
xpianoꝛuʒ nut bis de excep.⁊ eſt uulgare cuiuſ
dam loci. n glo. emẽdaneꝛit in fi. nõ glo.iũcto
tex. qualiteꝛ quis debeat infamiam facti purgare:qꝛ
debet deſiſteꝛe ab illis opeꝛibus ex quibus oꝛitur in
famia ⁊ inheꝛeꝛe uirtutibus.nã ↄꝛia ↄꝛijs curani de
pe. di.ij.c.i.⁊ ꝑ hᷣ intellige iſtuʒ tex. in delicto ſucceſ
ſiuo nut ẽt itelligit Jo. an. nutputa tencbar m plieꝛem
ſuſpectaʒ in domo uel cõneꝛſabatur in loco minus
honeſto. Talis eꝛgo põt emẽdare ⁊ coꝛrigeꝛe hane
infamiã. ſ. abſtinẽdo. Et iõ hic ꝛequirunt᷑ admoniti
ones ante ſuſpẽſionẽ:ſecus ſi deliciũ fuiſſet me men
taneum: utputa eſt infamatus ꝙ occidit ſempꝛoniũ
uel ↄmiſit ſimoniã cõfeꝛẽdo talẽ eccleſiã. nem hec ĩ
famia nõ põt de facili purgari ꝑ ifafniã. vn bᷣ caſu
non ſunt neceſſarie admonitiões ð quibus ĩ tex. qꝛ
fruſtra fierent cũ nõ poſſu hoc emẽdare:iũc.n.ſine
iſtis admonitis põt ꝓcedi ad purgationem uel ad
ſuſpenſionẽ ꝓut dẽ in. c.inteꝛ ⁊ in.c.quotiẽs.j.eo.
Et adueꝛte qꝛ ſuſpẽſio ab officio non dʒ ſem ꝑ ſieri
an pᷣſtitã purgationẽ:ſeu dʒ itelligi tex.qn delictum
eſt enoꝛme nel ſcãdalũ iminet ui in.c.inteꝛ.j.eo.in
dic ut ibi.uel qñ purgadus eſſet negligẽs ĩ pᷣſianda
dursnone G Sn glo. fi. in fi.? uide qðᷣ nõ. Inn.
in.c.cũ.p.j.eo.⁊ bonã glo.i.c.pꝛeſbiteꝛ ſi.ij.q.iiij.
Et cõclude ꝙ exñte infamia 2 aliquẽ põt index ſiłᷣ
ſtatueꝛe teꝛminũ accuſare noletibus ⁊ nullo compa
rẽte põt inquirere ex officio.ſed dic ꝙ non eſſet ne
ceſſariũ nec ntile ut nõ glo.i.c.qᷓiteꝛ ⁊ q.ij.de ac
cn. ?2 ibi plene dixi licʒ alind ſenniat glo. in. c. inteꝛ. 7.
eo. ⁊ in. c.pᷣſbitcꝛ ſi.pal. Si ueꝛo non nult ſtatueꝛe
hũc teꝛminũ.⁊ tunc aut infamatꝰ ẽ ſuꝑ actn ſucceſſi
no.æ tunc debẽt fieri admonitiões de quibꝰ in tex.
Si aũt ẽ ſuꝑ actu momẽtaneo tũc nõ ſũt neceſſarie
iſte admonitiones ur S dixi:ſed ſuꝑioꝛ põt indiceꝛe
purgationẽ ⁊ deficientẽ in ea punire ut conuicim
de quo dic nt plene dixi in. c. accedens de accuſa.ᷣ
nerũ niſi deliciũ ſit enoꝛme uel ſcãdalũ ſit ĩ populo:
tũc eim a prin.põt ſuſpẽdi donec ſe purgauerit:⁊ ſi
pꝛcſtitit purgationẽ tollet̃ ſuſpenſio et abſoluetur ut
in. e. er tuax.j.e.ſi aũt defecerit punietur ſʒ modũ
agẽdi iuxta ea que dixi dcend⸗ Aonae⸗
ꝛeue eſt: 2 poteſt ſic
Oniales.men fm imehiecin gl.
Murgario indicenda eſt regulaꝛibus ſᷣm
tenoꝛc regule. b. d. uel alit᷑ fm a iũ ĩtelleciũ. et rlarel
purgãt ſe de delicto fm rlam canonic. b. d. Et qui
libet intellectus eſt bonꝰ i ſe. nã regulaꝛes iudicãtnx
nõ ſolũ ſm regulam ſed ẽt fin canones ut in. c. fi. ð
ſiau regu. Caſus c. ¶ Mota pꝛimo ex tex. ibi t

8.
2–

tegi non noluerint ⁊c. ꝙ ceſſat purgatio ubi delictũ
purgari põt nt in. c.cum dilectus.j.e.⁊=.c.ad noſtrã
8. de proba. ¶ In glo. fi. et intellige dupliciteꝛ pro
nt dixi in ſummario ut intelligat᷑ p de tenore ꝓpᷣo
rłe.i.ſecũdũ regulã religionis poꝝ ł fʒ ꝛlaʒ.ſ.cano

nũ:de quo in. c.i.S.eo.⁊.j.eo ꝑ totũ. .
Iquis de gꝛadu.S &e

probabile non indicitur purgatio:alias
ſecus hoe dicit quo ad titulum. Caſus ⁊æ cetera.
Mota primo ex tex. in prin.ꝙ clericns cniuſcunqʒ
ordinis poteſt degradari. ad idem. c. cum non ab
homine et quod ibi nõ.S. de iudi.põt ẽt incidere in
irregularitatem ut notat᷑ in. c.ij.S. de cle.ex.mi.
In glo. ij. ibi in iudicio.ſi uero extra iudicium con
fitetur:tunc põt ſubijci torture nt nõ.glo.? Bar.
in.l.capite quinto.ff.de adul.æ qñqʒ confeſſio extra
iudicium plene probat crimen ut plene dico in.c.at
ſi clerici de iudi. dixi in.c.quam ſit graue ð ðᷣ
exceſſ. prela. ¶ In glo. fi. nõ tres ſpecies preſump
tionis:⁊ dic ut nõ.plenius in.c.quia ueriſſimile ⁊z.c
zas ⁊.c.afferte de preſũp. 3
nfamatꝰ contra quẽ
Botien 8. crimen probari non
poteſt debet ſe purgare inrando de ueri
tate:compurgatores uero de credulitate hoc dicit.
diniditur. nam primo narrat factuʒ. ſecundo purga

tionem indicit ibi communi. tertio ponit purgatio
nis formam ibi porro.¶ Taſus ⁊ cetera. =—

ta primo ex tex. ar. q numerus compurgatorum
eſt arbitrarius.̊ eniʒ ñ requiruntur.xij.compurga
tores de qbus fecit tex. mentionem in. c.i.S.eo.
Mõ fo caſum in quo epᷣs iurando dʒ tangere euã
gelia:⁊ regulariter an ? quando debeat tangere ple
ne dico in.c.fi. de iura.calũ.¶ QZertio nota ꝙ ille
qui ſe purgat ab infamia dʒ iurare ſuper euangelio
de ueritate. Jlli uero qui puꝛgant enm non debent
iurare de ueritate quia non poſſent cum ſit factum
glienum:ſed iurant quod credunt eum uerum dicer
2 ſic nota caſum in quo recipiiur inramentum de
credulitate.qnqʒ tamen poſſunt teſtes iurgre de ue
ritate ut qn negatoria eſt reſtricta ad certum locum
uel perſonam uel rempus: utputa accuſatur ticius
de homicidio commiſſo i calendiſ iunij hora.xviuj.
nam teſtes tunc bene poſſent deponeꝛe de neꝛitate
iurando quod illa die ? hora fuerunt ſecum:æ non
potuiſſet committere delicium quin uidiſſent:ſed H
caſu non requirat᷑ iuramentũ de purgãdo:qꝛ plene
ꝓPbarei inocẽtia:de q in.c.clcrici.xxxi.di. Abbafſ.

Os inter. Epiſcopꝰ parochianũ

ſuum infamatum cõpet
lit ad ſe purganduʒ niſi ab eo legitime ap
pellauerit. Communis diuiſio. fa ibi conſultanioni
⁊c. ¶ Mõ. priꝰ ex tex. ibi parochianum ꝙ quilibet
de dioceſi põt dici parochianuſ epi nam epiſcopus
concurrit cum quolibet curato in admiſtrandis ſa

cramentis hominibus dioceſis nit in.c.ij. de Se- =

re.li. vj. Ad idem. c.aplice de dona. cum ſi¶
ta ſecundo ꝙ apparentibns accuſatore et teſtibus

tanirere pelbere
eſo Niirn
use ecgo ſtae n..
in toſtten al g
ofhfimano ,heni nca
itninaib huinb u
igeletcle ge lomo cohe an
icen penſtaid inponeti
ſipor iucer ecdeiaſicns n
Deheread fiam d n.ci
iadi. Codenodo por infan
q no dzpan nr hiens fai
er nanibus eig leggini 1
ſagabil de fo ¶ N⸗

mdim on muepy teſto in

llſon uul xupene eſtes bol
lbics ins gumnrennin
pl mn iuer nnnens ſratbi
1Gnnn nbon' gine ſalteng
6 Malriſcndcſioincae
dunmende WMleiſtinter
aidneminiceäln Zien
Pennmamn pateſteaniſin
bonmn goinc ſhe bio en

Ar.in.ive ben fiene

. eſoungit er cebe

elrie f eng
u tinebitpugrn
rli ang hbinn le ernea
eeſn a,
anninairgen
sne
tu aer cre Purgne vo

nennplreche n
ncgunſt gezz
ones ſoegeg Pleſunp

Cuiz unſinniee

Nlnm nn
Umen probzri non
e rmndo ge vert
CeMöiruedor dt.
thenendd ner
hirnioonit ponauo
1st (nen. (
venns comporgnonm
nirvnmr. n,eenpunge
lonon incsͦeo,
nuch angere o
Goctar tangarot
Zmomon Glle
Ne yer eungeſo
n eunn non cdent
Gcer ham
uneumveumdld

DMor wramentun de

omicſts innge te ie
unadcamm ban
Hpon aunſan ſins
mal uniboni
deper nir
iemm eunt
unnlliutt 5
Lpngihhin
tnn4 lb .

oß ccnei
nnſkammumn

infamato nõ eſt dicenda purgatio pꝛo h.c.cum dile
ctus. j. eo. ?.c ad nr̃aʒ de pꝛoba/ Sʒ qᷓro quid ſi cã
eſt mꝛionialis:nũquid ſit indicẽda pnꝛgatio. So.di
cit Inno. ꝙ aut agit᷑ ad diſſolntionẽ mutue ſernim
tis: 7 tunc ſi uxoꝛ eſt infamata de adulterio põt ſibi
indici puꝛgatio in qua ſi defecerit punit᷑ ut cõuicta:
qꝛ ſeparabit᷑ mꝛioniũ quo ad ihoꝛumSi neꝛo, agit
de diſſolutione ↄiugij:tũc nõ eſt idicenda. puꝛgatio
qꝛ et expᷣſſe cõſitẽdo nõ pni cõiuges piudicaz? mẽio
nio ut in. c. ſuper eo.de eo qui cog. cõſan.uxo.ſue.
Vn giolen fi.nõ.glo.iũcto tex.ſolet enim quot
tidie allegaꝛi:? hanc concluſionẽ glo. ſequiẽ Inno.
hac ratione pnꝛgatio non indicit᷑ niſi in defeciũ p
bationũ:ut in tex.ſed ꝓbationes non pñt iduci ſuꝑ
quolibet crie coꝛã indice eccleſiaſtico õ laicum:ergo
nec puꝛgatio indici põt laico ꝑ epᷣm ſuper quolibet
crie archi.in.c.iij.de ↄſue.li.vi.tenet Zꝛium. ꝛ epᷣs
dʒ inquirere ↄ quèlibet de dioceſi ſua:⸗ punire ur i
c.i.de offi. oꝛ. Itẽ iſte tex.olquit indiſtincte itelligẽ
dus eſt ergo ĩdiſticte. xxxi.q.i.ꝙ ſi doꝛmieꝛit cõcoꝛ
dat. hoſt. ⁊ bene ꝙ aut epᷣs nuit indicer purgatic nẽ
laico infamato ad penã iudicialiteꝛ imponẽdꝗ:zæ nõ
põt niſi in cribꝰ ſpectãtibꝰ ad eccleſiã:de quibꝰ in.c.
rũ ſit generale de foꝛo cõpe.aut uult indicere purga
tionẽ ad penitẽtiã imponẽdã 2 pꝛocedat opi a chi.
nã põt iudex eccleſiaſticus quẽlʒ notum crioſi m cõ
pellere ad pniam. ut in. c.i.de ſpon.facit.c.nouit de
iudi. Eodẽmodo pot infamato idicere puꝛgationẽ
qꝛ nõ dʒ pani nt laicus ſtet ĩ peccato ne ſanguis eiꝰ
ex manibus eius requiꝛat᷑ xliij.di.effeſijs.2 i.c. irre
fꝛgabili.S.de off.oꝛ¶ In glo. fi. ibi qꝛ excedit ⁊c̃.
modum puta recepit teſtes indignos nel inimicos
nel non uult ꝛecipeꝛe teſtes bone fame. Idem cꝛedo
nbi epᷣs nimis gꝛauaret eum in numero compurga
toꝛũ.nam licet numeꝛus ſit aꝛbitrarius: tamen dʒ
aꝛbitꝛaꝛi ut bonꝰ uiꝛ:⁊ ſi aliteꝛ aꝛbitꝛatu⸗ poteſt ab
eo appellaꝛi ſicut diciſio in dilationibus qꝛ Iʒ ſit ar
bitrarie tñ põt appellaꝛi ſi iudex nimis decurtat di
lationẽ: ut in.c.i.de dilat. Idem ubi iudex arbitrat
penam nam poteſt appellari ſi male arbirretur. nide
bonam glo.in.c.ſuper his de accu.⸗ tex. cuʒ glo. =
Ar. in. l. ſi qua pena. ff. de ner. ſign.
B m. p Coõpurgatoꝛes ðbent eſſe
honeſti ⁊ notũ habere enʒ
quem purgãt nec debent a indice uel alio
ĩpediri.⁊ deficiens in puꝛgatione punitur ut conui
ctꝰ.h.d. ſa pars ibi ut autẽé.tertia ibi deficiẽs.quaxr
ta ibi pꝛecanẽs ⁊ eſt pars.c.cũ.p.s.de accu.Caſns
2c̃. C Aon pꝛimo ex rex ꝙ cõpurgatoꝛes debent
agnoſceꝛe uitã eius quẽ purgaꝛe nolũt:2 in hoc dif
feꝛunt iſti ab alijs teſtibns nam deponentes ſuper
contractibus nel alijs non eſt neceſſe ꝙ cognoſcant
nitam eoꝝ contra quos nel pꝛo quibus deponunt:
niſi deponant de qualitare inherente perſonis. de
quo in.c.cũ caãʒ.S.de teſti.ſed iſti cõpurgatoꝛes cũ
hẽant vᷣponẽ de cꝛedulitate ſuꝑ nita æ moꝛbus puꝛ

gandi nõ pnt deponere niſi habeãt notã nitã 2 mo

res eiꝰ. Scdᷣo nõ qꝙ; deficiẽs ĩ puꝛgatiõe pꝛiuãdꝰeſt
omni offo ⁊ bñficio ¶ Sʒ h op.de.c.ij. . e. ubi
im ſuſpeditur æ melius lacit. c. ſignificaſti de adul.

¶Be purga. eano.

ubi tex. pꝛopꝛie loquit᷑ in deficiẽte ⁊æ nõ mandat enz
niſi ſuſpẽdi.ad idẽ.c. accedens. . de accu. nbi nõ fit
depoſitio.ſo.intellige hoc.c.fᷣm caſum.c.cũ.p.S.de
accu. cniꝰ eſt ꝑs. nã ibi accuſatio pꝛeceſſerat de ſimo
nia de qua ↄuictꝰ deponẽdꝰeſt ab officio ⁊ bñficio:
nt i. c. de h̊ ⁊ in. c. inſinuatũ.5. de ſimo. æ. c.iqniſirio
nis. S. de accu. ideo deficiẽs in purgatione in h deli
cto ꝑinde dʒ puniri ac ſi fuiſſet neꝛe ↄnictus:nt dẽo
c. de hoc ⁊ c.ĩſinuatũ. ſecus aũt ubi quis deficeꝛet ĩ
purgatõe ſuꝑ alijs cꝛibus nõ exigẽtibus depoſuõcʒ:
de qua mã dic ut plene dixi in dicto.c.accedens.Et
ↄcludẽdo dicta doc.diflingue h̊ quo ad ꝓpoſuũ ꝙ
aut negligit ſe purgare ſen nenire ad ſe purganduz:
2 tũc nõ hẽ ꝓ ↄnicto ſed põt ſuſpendi uel excõicari
donec ſe purgaueꝛit: ⁊ ſic põt itelligi.c. excõmunica
mus.y.qui aũt õ de heꝛe.⁊.c.ij.ẽ e. Idẽ ubi offert
iuramentũ ſuũ de pñti ſed non pot habeꝛe cõpurga
toꝛes:ſpeꝛat tñ de bꝛeui hzẽe: ⁊ tũc rõne infamie põt
ſuſpedi donec ſe purgaueꝛit. ⁊æ hoc modo fᷣm Inn.
põt intelligi. c.ij S. e. aut purgatione recepta purgã
dus defccit in ea:ut quia cõpurgatoꝛes nõ depoſue
rũt ꝓ eo: ⁊ tũc iſte dʒ paniri:ut ↄuictus. unde ſi de
lictum ſuꝑ quo eꝛat ifamatus æ modo ꝓcedendi añ
purgatide idictã exigebãt depoſinõeʒ iſte deponet᷑.
ſi ueꝛo aliã penã illa iponeĩ dũtaxat ⁊ ita imellige ᷣ
c.?.c.accedes pᷣal. Icdẽ dicendũ ubi teminus Pem
proꝛiꝰ pfixus fuit ad ſe purgandũ. iũc eiz ſi ifra illũ
teꝛminũ nõ ↄpet ⁊ ſe purgat bẽ ꝓ ↄuicto ſm Inn.
H. ſz ꝓ hᷣ allego tex. nõ. ſʒ nnã lec.iij.q.ix.decꝛenimꝰ
7 ex ̊ põt colligi unus ſingulariſimus modus onin
cendi abntè de cꝛie lite nõ cont.“ut ſi cſt infamatꝰ ul
nehementer ſuſpectus de crimine citetur perempto
rio prefixo ad ſe purgandum inſra illum tenminuʒ:
nõ ãt ad cõparẽduʒ tm et tũc ſi nõ preſtiterit purga
tõem ifra terminũ prefixum bebitur pro ↄuicto:cðᷣ
tene perperuo mẽti. nã limitatur ĩ. c. Viratis de dolo
et ↄtu.et eſſet modus non exquiſitus de iure ciuili.
Habemus ẽt ſecũdũ modum conuincendi abſentè
lit. nõ cont. ut contumax ſuper crie excõmunicetuꝛ:
et ſi ſteterit i excõicatõe ꝑ ãnũ tũc haberu: ꝓ cõuic
to ſuper ilo crimie et põt pũiꝛi ac ſi neꝛe fuiſſet con
uicins ut in.c.rurſus et i. c. quicunqʒ.xi.q. iij. q ſic
dʒ itelligi ut pleniſſime tãgo i. c.i. ð indici.⁊? de illis
modis procedendi contꝛa abſentem nõ. in dicto c
ueritatis et hec dicta ſufficiant quo ad tex. ¶ In
glo.i.in fi.nota glo.naʒ uidetur intelligere. c. inteꝛ.
infra eo. ut procedat geneꝛaliter in quocunqʒ punzꝛ
gando:ut compurgatores habeant notam nitã pur
gandi ne dum de preſenti:ſed etiam de preterito.
ſed Moſtien. in dicto.c.inteꝛ dicit ſuffcere nt habe
at noticiam de preſenti et quod ibi ponitur caſus
ſpecialis: nam nt ibi nidebituꝛ multa ſpecialia cen
currunt. ¶ Reduccꝛem hec dicta ſic ad concordiã
quod aut crimen de quo iſte eſt infamatus fnit iam
dudum perpetratum:er tunc non ſufficit habeꝛe no
ticiaʒ de preſenti.nã ille potuit ſe coꝛrigere ? uiueĩ
honeſte:ar.in.c.int᷑.j.e.in fi.⁊ maxie in iunene qui
de facili ſe coꝛrigit.? hoc caſu procedit iſta glo. ant
delictuʒ fuit perpetratũ de pꝛeſenti æ tunc pꝛocedat
opinio hoſti. olans Abbas.

De pargatiõe cans.

43 Abſolutio facta E⸗
*£ tuarum purgationem uulga
ꝛem nõ tʒ ? ea nõ obſtãte põt indici ð no
no purgatio ? admitti accnſatio. h. d. cõis diuiſio
fa ibi qꝛ gꝰ æc. caſus ⁊c. Hõ.p ex tex.ꝙ ifamaiuſ
de crie gꝛaui põt icõtinẽti ſuſpẽdi ab officio donec
ſe purgauerit. nã infamatus de gꝛani delicto nõ dʒ
interim admiſtraꝛe dinina ne ſcãdalum oꝛiatur i po
pulo. ¶ Scðo nõ. ꝙ lemel abſolutꝰ ꝑ purgationẽ
canonicã nõ tenet᷑ ampltꝰ ſe purgare ut colligii h a
Zrio ſenſu qð intell ge qñ iudex uelleriierũ idiceꝛe
purgationem nigoꝛe infamie nel idicioꝝ pꝛecedẽnũ
ſecus ſi ifamia oꝛiat᷑ de nono:qꝛ opoꝛtʒ ꝙ iſta pur
geꝛetur. Ad boc. c.fi. de collu. detegẽ.z qð nõ. i.l.
i. ?.l.ꝛepeti. ff. de qõi. ¶ ʒ nõ modum pꝛocedendi
purgatione pꝛeſtita nõ debet abſolui æ denuntiari
doni ren nodce ſic tollitur infamia ſen effecius ĩ

famie facti. ¶ In glo. i. ibi ꝓpteꝛ enoꝛmitatem de

licti zc. iõ glo.h.d.qꝛ ifſamatus de delicto non debʒ

a pricipio ſuſpẽdi.qꝛ pẽdẽte lite nõ dʒ qͥs ipediri in
poſſeſſione ſna imo ſi fuiſſet cõdẽnatus z appellaſ
ſer debʒ integeꝛ ꝛemaneꝛe ſtatus ſuns pendẽte ap
pellatiõe: ut in.l. una. . integeꝛ. ff. nil no. ap. pen. qð
ꝓcedit ẽt in clerico depoſito: ut eſt gl.nõ.in. c. ſepe
ỹ̊ de ap.ad boc.c.ſignificaſti.s.de adnul.⁊ ibi ſuſpẽ
ſio fit poſtq purgãdus deficit in puꝛgatiõe. Sʒ qñ
tanta eſt infamia que geneꝛat ſcandalũ nel delictum
eſt nalð enoꝛme:tunc põt a principio ſuſpẽdi ab of
ficio nt h ⁊ ẽt a bnficio ut. j. eo. c. inteꝛ. Et uide qðᷣ
nõ. Jo. and.in.c.i.de accu.li.vVi.in nouella. ¶ In
glo. in ueꝛbo abſoluas ibi ſolius dei eſt. Dic h ne

rum intelligendo infamiam pꝛeciſe ſine alio faetro:

ſed ꝑ oria bona opa de facili tollit ifamia facti:qðᷣ
intelligituꝛ in crie ſucceſſiuo: ut pʒ i.c. int.j.eo.ĩ fi.
Et in fine glo.h̊ canda glo.nõ faciat ad ꝓpoſituʒ
qõis.ẽ.n.qõ ſeꝑata.nunquid ꝑiurus puniat᷑ ab bo
mine. ð qꝰ plene dico.i.c.fi.de iureiur.? no.i.łij.
C. de ꝛc. cꝛedi.ſed quo ad pricipale qõnẽ gl. nũqᷣd
poſt purgationẽ admittaĩ accuſatus naric loquunt
doc. ⁊ nide glo.i.c hẽt.ij:q.iiij .Et capiẽdo vVioꝛes
opi. cõclndendũ ẽ ꝙ aut purgatio nõ fuit canonice
pſtita ? admittit᷑ accuſatio ni h̊ nõ obſtante purga
tione. aut fuit canonice pᷣſtita: æ tũc aut iteꝛuenit ac
cuſatoꝛ ut qꝛ teſtibus deficiẽtibus 26e iſamie fuit in
dicta purgatio: tunc ꝛegulariteꝛ nõ admitiiiur accu
ſatio: ut h in glo.in prin. z.c. de his.? qðᷣ ibi dixi ðᷣ
accu. Ant non iteꝛuenit accãtoꝛ. ⁊ tunc ſi terminus
us pᷣfixus fuit oĩbꝰ accãre uolẽtibꝰ cũ clanſula de
creti.ſ. ꝙ pꝰ tminũ nõ audiet᷑ accãtoꝛ tunc non dʒ
admitti.ar.in.c.fi.qui ma. accu.poſ.aut nõ iĩteꝛueit
illa cla decreti:æ tũc ſi purgatio ẽ pſtita ſed abſolu
rio adhuc non intuenit ? dʒ admitti accuſatio qꝛ ni
bil obſtat:ar. in.l.admonẽedi ff. de iureinrã. ant ab
ſolutio ẽ pꝛeſtita: ⁊ tunc ſi accãtoꝛ nult eũ onerare
onẽ ſe purgãdi ⁊ nõ põt.ar.h aut ſuſcipeꝛe in ſe ult
onus ꝓbãdi ? debʒ admini nõ obſtante abſolntiõe
prius pᷣſtita: ? eſt 20 qꝛ illa abſolutio fnit facta peꝛ
ꝓbationes nõ integꝛas.nam teſtes inrarun de cre
dulitate tin. ? ubi abſolutio fuit facta ex ꝓbauone
nõ itegꝛa nõ obſtat abſolutio ꝛeꝑta de nono pꝛoba

tione integra: ut in dicia. l. admonendi. æ nõ.i. c.fi. S
de iureiur. facit qð dixi in. c. ꝓpoſuiſti de proba.de
materia an ? quando obſter abſolunio. dic nt dixi ĩ

Cc.de his de accu.
Sufficit quod cõ

Onſtitutus *purgator ſit toleꝛa
tus ab eccleſia bone fame nec de crimine
ſuſpectuſ ↄdennatur in pma facti narratio ? rephẽe
ſio In fa proniſio ibi ſane. calus ⁊c̃. (E emo
ex tex. quatuor reqᷣſita ĩcõpurgationibus Primũ
eſt ut debeat iuraꝛe ſm ↄſciam ⁊ opinionem eoꝝ ꝙ
credunt illã vm iuraſſe.ſʒ ut dẽant eẽ tolerati ab ec
cleſia. Teniuʒ ut ſit bone fame. Quariũ ꝙ non fue
rint de cribus ↄdennati. Et ex hͥ nõ. qð pᷣtexiu cris
de nouo obiecti non põt compurgator repelli. ſecuſ
ſi opponatur infamia: ut pʒ ibi ſint bone fame ⁊c̃.

NKRequiritur ? quintum ut habeant noram conuer

ſationem illius quem puꝛgaꝛe uolunt:de quo dic ut
dixi in. c. cum. p. ſupra eodem. LZertio nõ. caſum in

quo teſtis iurat ſn opinionem ſuam ⁊? non ſʒ ueri

tatem. ¶ In glo. fi. in fi quidam tenent Srium uið
licet ꝙ non ſunt repellendi.qꝛ rex.requirit ↄdẽnatõ
nem. ſed repulſus pᷣtexin criſ obiecti nõ d; condẽna
tus: ut in. c.ij. de or. cog.ſʒ teneo opi.glo. nam glo.
non dicit oppoſitum ſed uult iſtos repelli ſi ex ills
ꝛepulſione ſecuta eſt infamia uel gꝛauatio opinionis
nam tunc non repellentur iſti pretexiu cõdenanoniſ
ſeu expulſionis ſed preiextu ĩfamie:qꝛ dẽnt eẽ bone
fame nt b in tex. ⁊ hec infamia ſurꝛexit ex probabili

pus coniecturis. nam ꝓbationes iducte ſuꝑ except᷑.

nel inter aliqnos inducunt ↄ abſenteʒ aliquã pᷣſũpti
onem:ut nõ in.l.lutiꝰ in fi.ff. de his qͥ no. ifa.?æ fac
qð nõ. glo.in.c.at ſi clici de iudi.?.ij.q.i.multi.

nis infamatus ſuſpendi poteſt
edum ab officio ſed etiã a bñficio donec
ſe purgaueꝛit hoc pꝛimo. æ augetuꝛ pꝛopteꝛ boc nin
merus compurgatorum hoc fo. ex canſa interdum
poſt purgationem preſtitam ſuſpendit quis ad ips
boc ¶ 3.? deficiens i purgarione punitur: ut ↄnic
tus hoc quarto. ſecunda pars ibi attẽdẽtes. tertia
ibi ita tamen quarta ibi puꝛgatione. quinta ibi qð
ſi caſus ze. Mona primo ex tex. ꝙ prelatuſ ẽt pa
pa debet eſſe nalde ſollicius ad inueniendum bere
ticos ? procedendum contra eos de qno S de heꝛe
li. per totuʒ. ecundo nota ꝙ infamatus non
debet regulariter ſnſpendi a beneficio antequam de
ficiat in purgatione.ſed ratione enormitatis crimi
nis nel ſcandali imminentis poteſt ſuſpendi etiam a
beneficio donec ſe purgauerit:⁊ eſt in hoc iſte tex.
nalde notabilis æ quotidie ſolet allegari.⁊ nide glo.
ij. queſtione iiij. c. pꝛeſbitcꝛ ſi.et peꝛ Jo. and. in.c.
.i. de accu.li. vi. ¶ Lenio nota ibi ab officio tan
um æcc.ꝙ quandoqʒ quis eſt ſuſpenſus ab officio
et non bdneficio.⁊ ſic acceſſorium nõ ſequit᷑ princi
pale. de hoc an ſuſpenſus ab officio cenſeatur peꝛ

conſequentiam ſuſpenſus a beneficio uide gloſam

no. in cle. Cupientes de penis in glo.non nouam.
Alterius nõ. ꝙ peꝛ moduʒ inqſitionis crimẽ ñ

Ater propteꝛ magnitudinem crimi
1Et *⅓

lictos

glj xrinit m ne
enli mnonin it
ia ineligo.cuO a
nehane b. hilo ſolus
nti on noe nn
hjtucei o nn rt
lcoona de gvo n
doiigvobis t adaſfin-
oleeſehütün od n
legetta Mnnen
Pfumarittah. C
pnzre dedalbfe nol
neü depeſenn het den
ler goutdirt in cAi ,0 5.
lonis ptie ni abioloi
Iyfciſ abeo ian ſuſpe
oeci pon mr cnan
Iler er ipeni b li⸗
ſeſis no offnum gen
Gekicetmm eo dbiſe
bui Diama fani
nde dler dor g hheagſe⸗
Cinſn ho ginſnere ſec dicon
Une ſj Wungnie k
erelorb fzn

rwyraomimn lecnint⸗
inlate ci he⸗

u heraieſs d ie
igeo e
gul ler ubieij famnn
ictos g ie
ſtſanget nnnn

oßpreſte
giſigeſis Ibuſerpngen
,, Nnlus gb ofſſen
ſeltnen nuch,
Panmnien Cer
alttſen goliinſ,

e Wnde ofnn
ſinſſsti Nonm necc
inbi n aund id

in ner de crinie
unnne e
(alts ee 6
Ngnionibng Pen
ntohricnen eo⸗
ndean wennie e

miqnf
dabtdgeng
onmnömmrtghn
Ptfmbore in 1
Abibem porn n
Errtoinncenocn
den Lcnio niͦ gon
nnmn ſunt wyfe in
nidan tnr imn
Nler ehint ocenp
obicai noch Coſdene
neh opigo em go.
Gosrepeli en il
Aenid oioris
Küraggmn ddcrareri
mifamte gndonttedere
ſmmia ſorrpner probepii
anones Cacte ſpp f,
abſencg nianißſi
ſtcebogo. a ſi
Eiudeun.

1mugnivuden crini
Immns ſioſpencipoteſt
dada diſied dorer
Ngern oerdat n
otſoer nſinndnn
aſhenli oisnd iß
guone Dmminnn Nue
nuss pi itirsln
ngnlane guinn ic
õ
1540 umnonin e

¶De purga cano.

potuit ꝓbari plene nõ eſt reus ſimplicit᷑ abſoluend⸗
ſ ſi remaneret ifamia uel ſcãdalũ nel nehemens ſu
ſpicio põt cõpelli ad ſe purgandũ. ¶ Et nõ ex boc
2 ex tex.ſingularit᷑ tria. quoꝝ quodlibet ſufficit ad
purgationẽ indicendã: ut eſt unlgata ifamia. graue
ſcã dalũ qð intelligituꝛ ẽt ſine infamia. nt diffeꝛat a p
cedenti:? uehemens ſuſpicio.⁊ ſic ſufficii ſola nehe
mens ſuſpicio.ſed tex. adduco in oppoſitum in. c.
tua ð coha. cle. æ mu.in fi. ubi tex. ſingulariter dicit
quod oʒ ſuſpicionẽ eſſe tãtã ut generet ſcandalũ.de
quo p'enc dixi in. c. qualiteꝛ ⁊ qn de accu. Et quãtũ
ad pꝛopoſilũ cõclude ꝙ aut iſte ẽ nebemẽt᷑ ſuſpectꝰ
apud epn ſeu iudicc: æ tũc non requiritur ſcandalũ
ita ĩtelligo iſtũ iex. nꝗ iſta ſupicio h̊ erat oꝛta ex dẽis
hoſtiũ: nt ra iſta alias non differret a ſecundo mõ.
cũ.S pꝛemiſerat de ſcandalo.aut eſt quis ſuſpectus
alij ꝙᷓ; ſupeꝛioꝛi:⁊ tunc non ſufficit ſuſpicio ad indu
cendã purgationẽ: niſi ſit tãta generaret ſcandaſũ
? iia intelligo.c.tua pal.¶ Et ex ſupradiciis nõ. ꝙ
uehemens.ſuſpicio ſolius iudicis ſufficit ad i ndi
cendã purgationẽ. qð tener hic Inno.? ſatis mihi
pʒ ⁊ uidet᷑ iu dicio meo tex.h̊ qꝛ ex teſtiũ dictis erat
iſta ſuſpicio oꝛta de quo tamẽ nide bonũ tex. cum
glo.ij.q.v. oibus ⁊ qð dixi in.d.c.quali᷑. Hõ.pur
gationẽ eſſe pᷣſtã dã in loco infamie nam alibi faciliꝰ
reperiret cõpuꝛgatoꝛes nec eius pᷣſtatione deleretur
infamia uł ſca laũ. ¶ Mõ. ibi qᷓ; tꝛãſacto ꝛc. cõ
paꝛgatoꝛes debẽt hrfe not conueꝛſationẽ purgãdi
ne dũ de pꝛeſenti ſj ẽt de preterito. ſed imita iſium
tex.pꝛout dixi in.c.cũ.p. 5.e. ¶ Mo- ffeciũ purga
tionis pᷣſtite. nã dʒ abſolui purgatꝰ æ reſtitui ſibi be
neficiũ ſi ab eo fuerat ſuſpẽſus ſi ueꝛo deficit in 2
gatione dʒ puniꝛi: ut cõuictus:ut in fi. ¶S ed op.
S tex. in uer. in penã ubi pſita purgatione remanet
ſuſpẽſus quo ad offitium do nec ſcandalũ ſe piatur
qð e t õ.c.ex tuaꝝ S eo.ubi ſi denũciat᷑ boni reſtio
nij abſoluit ab iĩfamia ⁊ rlaxat᷑ ſuſpẽſio:ut ibi. So.
nt hic cõiter doc. ꝙ ſpeciale eſt i cuie hereſis uel in
alio gꝛaui crie Sriũ ꝓcedit regulariter. Ego hoc di
ctum nõ admitteré.ſed dico tex. pꝛocedere quando
iſte puꝛgandus ſeu purgatus pꝛeſtitit caʒ ſcandalo:
nt qꝛ O xit familiaritatẽ cũ hereticis:ut hic dicitur.
unde ſi ponderetur h̊ lr̃a nõ remaner iſte ſuſpenſus
pꝛopter enoꝛmitatẽ delicti ut dit doc.ſed ꝓpt᷑ fami
liaritatẽ cũ heꝛeticis. æ ideo aſſumo nõ exceptiõʒ ſʒ
regulã ex tex. ꝙ ubicũʒ ifamatus male ninendo per
actꝰ illicitos ? a iuꝛe repꝛobatos dedit cauſam infa
mie ⁊ ſcandalo lʒ pꝛeſtet purgationẽ dʒ tamen rema
nere ſuſpenſus ab officio donec ſopiat᷑ ſcandalũ ut
lic illicita eius opera pcedentia puniant᷑.⁊ ita ꝓpꝛie
loquituꝛ iſte tex.¶ In glo. i. in fi. multa bec glo.in
noluit ⁊ ponit oꝛdinẽ omnino neceſſaꝛiũ.⁊ ʒ doc.hᷣ
in muliis tꝛaſeqt cũ glo. tamẽ alibi eſt oꝛdo in paꝛte
repꝛobat᷑ ⁊ in ꝑte limitat᷑⁊ ideo cõcludẽdo Hitatez
diſtingue ſic cũ qri᷑ de mõ ꝓcededi ↄ infamatũ: q;
aut eps ſeu ſuperioꝛ bʒ ꝓbationes pꝛõptas:? tẽ nõ
eſt neceſſe nec utile ſtatuere terminũ accnſare nolen
tibus:qꝛ poſſet ſuppõi amicus ⁊ fieri coliudiũ. Ytẽ
qꝛ nõ apparete accuſatoꝛe nia inquiſitis eſt o dina
ria õ infamatũ de inre canomco ur ꝓbat ĩ. c. qᷓtuer

ij. de accn.et ibi ẽt glo.dixit q non eſt ntile pfigeꝛe
taleʒ terminũ. Idẽ et nið latius per Jo. an. et ſpe.
ĩ ti. ð ĩquiſitis.ꝗ. nũc tractemꝰ.v.poꝛo.ſi ncro nõ
bʒ ꝓbatões ꝓmptas põt ſi nult ſtanere terminum
accãꝛe uolentibꝰ ſed nõ ẽ neceſſe. ſatis eni ẽ ꝙ accã
tor ſe nõ offerat. unde ſatis ẽ ꝙ põt ꝓcedr᷑̃᷑ ad pux
gationẽ idicendam: ut pʒ i. c.ex iuaꝝ. S. eo. et ð mõ
indicẽdi ʒ glo. ̊ dicat admonitionem debẽ pꝛecede
re. dic melius ut dixi in. c.ij. . eo. ꝙ ant ẽ infamatꝰ
de delicto ſucceſſino.et tunc ſunt neceſſarie illee ad
monitiones quia põt ſe corrigere deſiſtendo ab acti
bus ſuſpectis.aut delictum eſt momentaneũ:utpuia
homicidium nel furtum uel ſimonia:et tunc fruſiꝛa
fieret admonitio ui ſe corꝛigeret. et ideo boc caſu
non requiruntur ille admonitiones ſed poreſt index
procedere ad purgationem indicendaʒ:et ubi enor
mitas delicti uel ſcandali non ſubeſt non debet ante
purgationem preſtitam aliquã ſuſpẽſionem facere:
uat ĩ. c.ſignificaſti de adult.ſʒ expectaꝛe exuuʒ ut ibi.
ſed nbi ſubeſſet ſcandalum nel gꝛaue delictum põt
a principio ſuſpendere ab officio donec ſe puꝛgaue
rit ut in.c.ex tuaꝝ.s.eo.et t a beneficio:ut h. Et ſi
preſtat purgationem fit abſolutio ꝓut ſupeꝛius dixi
nel condemnatur pront dixi i. c. cum. p. ſupra. eo. æ
plenius in.c.accedens de accn. et inqiũ glo. in fi.
dicit iſtum eſſe modum procedendi cum proceſſus
incipit a contumacia. non recte ſoquitur qꝛ iſte pro
ceſſus fit ratione infamie non ratione contumacie.
ſz tamen de mõ ꝓcedẽdi tam in ciuili ꝙᷓ in criali ali
bi pleniꝰẽ ꝓuiſũ:ut i.c.tue ⁊ in.c.qm ut lit.nõ ↄt.
et in. e¶ Ae iudi. ⁊.xi.q.iij.in c.rurſus et.c.quicuqʒ
n gl ij. ibi ſi inde remaneat ifamatuſ zc. Inn.
dẽ H̊ ꝓcedẽ quãdo dirce crimẽ ꝓbaiũ ẽ q aliqueè p
niam exceptionis:utputa õ accãtorẽ qui fuit in iudi
cio cui etiã data ẽ copia ſe defendendi. ſecus ſi ↄtꝛa
teſtẽ qni nũꝙᷓ; fuit ĩ iudicꝰ qꝛ magis excipitur õ ꝑiẽ
ꝓ ducẽtẽ q; S teſtẽ. hi plus plʒ dictũ gl.indiſſin
cte.nam ex quo orta eſt infamia ex ſatis prc babili
bus ↄiecturiſ indici poteſt purgatio nt illa aboleat᷑.
na n at dixi in.c.precedenti licet pꝛobationes indu
cte õ teſſẽ non faciant plenam fidẽ õ eũ ĩ alioiudicꝰ
iducũt tamẽ pꝛeſũptionẽ quandã ⁊ ꝓ hoc facit.c.cũ
tu.S. de teſti.ubi dicta teſtium reducuntur ad cõcor
diam ne reatu peꝛiurij notentuꝛ ð facto.æ idẽ quod
iſta glo.expreſſius tenuit glo.in.c.cũ dilectus ð or.
cog. ¶ Ja gl. iij.in fi.nõ. ex hac glo. quod licet nu
merus compurgatorum ſit arbitrarius regulariter:
tamẽ eſt maior numeꝛus adhibendus i maioꝛi æ mi
noꝛ in minoꝛi. Et poteſt eſſe ratio dinerſitatis quia
maioꝛes habent noticiam plurium ⁊ facilius propt
potentiam inueninnt cõpuꝛgatoꝛes.? minoꝛes eꝛgo
nos habent tot notos nec de facili poſſunt alios in
ducere ad ſe purgandum. nã iſti cõpurgatoꝛes ſunt
noluntarij ⁊ nõ poſſunt compelli ſicut alij teſtes: ut
nõ. in. c. ſe. facit. c. cũ.p.=.c.ex tuaꝝ.s.eo. Et ex pre
dictis habes modũ cognoſcẽdi an ſuperioꝛ in indi
cenda purgatione excedat modum æ arbitrium bo
ni uiri:ut conſideretur qualitas perſone criminis z=
infamie:æ alia circũferentia.nam ſi numerus nimis
excederetur poſſet appellari:qꝛ in cõnuſſis arbitrio

¶ We purgatiõe eane.

appellat ſi non facit ui bonus uir ut in. c.i. de dila.
2 legit᷑ ⁊ nõ.in.l.ſi qua pena.ff.de vbo.ſigni.⁊ ĩi.c.
ſuꝑ bis de accu.ſecus ſi ↄmitteꝛet̃ ↄſciẽtie:ñ m dʒ
intelligi de oↄſcia uulpia: ut dicit Mal. in. l.ij. C. de
fide.licʒ ĩ lecturis cõt᷑ nõ hẽat᷑:ut in.c.ſtaintum in
F. aſſeſſoꝛc de ꝛeſcrip.li.vi.⁊ ibi glo.qð in limita
nt nõ. glo. ſinglaris in cle.i.de iurepa. ¶ In glo.
fi. ex bac glo.poſſunt colligi due ſołones ad õrium
foꝛmatũ in pricipio glo. Drima eſt nt deficiens ĩ
purgatiõe ĩ crie heꝛeſis nũq; tradat᷑ curie ſeculari:
qꝛ bec eſt ꝓbatio pꝛeſumptiua ⁊ nõ neꝛa ⁊ directa.
Secũda ſo.ꝙ iõ nõ tradit᷑ ̊ curie ſeculari quia uo
lens ꝛedire ad fidem debʒ ꝛecipi et parcitur ſibi q“
ad moꝛtem. hanc.ſo. uliimaʒ tʒ Moſii.⁊ cõiteꝛ doc.
2 eſt in ſe vViſſima. nam ſi neꝛe cõuictꝰ uel confeſſus
põt redire ad fidẽ ⁊ nõ tradi curie ſeculari foꝛiius
idẽ dʒ in ouictũ intpetratine.ſed pria ſo. glo. cõil
nõ ꝛecipit᷑. vnde cõcludũt doc.? maxie hoſtiẽ.ꝙ ad
q;cũqʒ penã agat᷑ deficiens in purgatiõe dʒ puniri
ur cõnictus. Et ex hoc dicto infert᷑ ꝙ ſi iſte al. inci
diſſet in heꝛeſim ⁊ nũc ex deficientia in purgatione
habeꝛeĩ pꝛo connicto ⁊ pꝛo ꝛelapſo debẽt tradi cn
rie ſeculari:ut in.c.accuſatus de heꝛe. li. Vi.qð ẽ no
tandũ.nam ex dicto glo. cõcluderet᷑ oppoſitũ.nota
m ꝛ0eʒ glo.nã põt adduci ad ſtatntuʒ quo caueĩ ꝙ
oↄuictus de tali crimine puniet tali pena ꝙ deſicies
in purgatiõe nõ dʒ puniri illa pena ſtatutaria: quia
illa nõ ueꝛa cõnictio ſʒ pſũptiua ⁊ iĩteꝛpetratiua et
ſtatura hñt locũ dũtaxat in cqn vo.ff. de neg. gel.l.
iij. ⁊ in. c ĩ nr̃a de iiur. facit qdð nõ.dicit HBar. i. l.
i. ff. de ſicca. ꝙ cũ ſtatuta hodie puniãt coiteꝛ ma
lelicia non incidit quis in penã ſtatutariꝗ nili pfece
rit deliciũ. Et ideo nõ ſufficit acceptaſſe ſen feciſſe
actũ pꝛopiĩquũ ſicut de iure uidebat ſuſſiceꝛe.l. ſiqs
cũ telo. C. de ſica.cũ ſi.canoniʒata de peni. di.i.
Extra glo.queꝛo qd ſi nõ ꝛeꝑiãt᷑ tot ↄpurgatoꝛes.

ꝙ non. uñ iſti ſunt nolũtarij ? non coacti:ut dixi in
.c. precedenti. 2 facit.c. cum.p.S.eo.ſecus in eſt in
alijs reſtibus ut g de teſti.cogẽ.per totũ ⁊ põt eẽ rõ
diuerſitatis:qꝛ iſti deponunt m ↄſciaʒ ? opionem
eoꝝ. Alij uero deponunt de his que acta ſũt coraʒ
eis unde iſti de quibꝰ in tex.poſſunt timere periuri
um ⁊ poteſt iudici hoc dictum ꝙ babentes depone?
Fin ↄſciam non pnt compelli:⁊ eẽt nõbile dẽm ſi eẽt
vʒ ⁊ facit pro iſtis artificibꝰ exꝑus in aliqᷓ arte qͥbꝰ
iudex.iiũgit ut debeant aliquid extimare.AHabbs.

Irs 1 Hõ ſẽ
Bm in iuuentute. H

pter infamiam eſt indicenda purgatio:po
teſt tamen quandoqʒ indicinetiam ubi non eſt indi
cẽda ad iſtãtiã purgandi. vel aliter æ melins ⁊ ſic ſi
ifamia ortũ nõ hʒ ꝓbabilibꝰ piecturis nõ eſt de ne
ceſſitate indicẽda purgatio.põt tamè idici ad inſſãti
am purgandi.h.d.z eſt caſus nõbilis fm iſtum in
tellectum prima pars narrat factum ⁊ petitioneʒ ꝓ
cnratoris. Fa petitionem improbat. Tertia petitio
nem cum qunadam ꝓrteſtatione admittit. fa ibi undᷣ.
tertia ibi cererum. caſus ꝛc. ¶ Mõ pꝰ ex tex. ſingu
lariter qn conſtat infamiã ꝓceſſiſſe ab emulis nõ
eſt ex ea indicenda purgatio ẽt ad iſtantiã aliorum.
nec dʒ iudex commoueꝛi ex tali infamia 9 infamatũ
7 ex hoc infertur qð dixi ĩ ſũmario ꝙ nbi cõſtat ifa
miam ex ꝓbabilibus coniecturis non ꝓceſſiſſe ꝙ ð

ęa non eſt curandũ.un nullũ de iure habebit effectũ

ſz habet bene locum illud. nane noceſ populi nõ ſũt
andiende in. c. oſius de elec.æ in.l.decuꝛionum C.
de penis. Et idem noluit Har. in.l.de minore. F.
tormenta. ff. de queſtioni.? hoc dictum optime pro
barur H. ¶ 2 nõ.tex. ibi dictũ facile ſequirur maulti
tudo ⁊ cetera bic dicitur. Fama nolat tranſitqʒ mo
dum quocunqʒ feratur Eximie creſcit: ſed non cito
fama quieſcit. Mota ibi ſuper hoc bonum zeluʒ

WEA
otin i ci
An
Gdn iceliin

ig loeo M e att
4 ſ,N *
mimini a
uinni n ,oſnodi 4

ebal
i munn hii

l tou Liis n. ĩn
emroſcñnt wn voun a
iſene ni iſes i/ wche
upmngrtoninn n
l loint enllen .

Cdens.
Proneiniihi,

m oapeſio ſechdo Poiſo
No p'erter gyuſgato .
minalh aſup aipo öfeen
ij.s de poſtns. (Mo fo
Conſtuad oiſixs pnoveni

fſleceono cönemin
liiamn Gcis pyr is
Nylen no dot nieg gli cie.

nũquid iſte debeat haberi pꝛo cõuicto. Hoſii.dicit 7 cetera qðᷣ non deber aliquid fieri ex ſolo ʒelo.niſi lzmöctünen
ꝙ ſi nõ põt habeꝛe qꝛ de eo teſteſ nõ ofidüt ſen nõ ſubſit indirium rationis: quod facit ſecunduʒ hoſt. Pennſsomand gcſeniͤi
ſfides alijs de eo ꝙ tũc hẽtur ꝓ cõuicio ⁊ deficite comtra religioſos prelatos hutes tantum ʒelum in loen iblth o di nz ciſthe
in purgatiõe. aut nõ ꝛepit qꝛ pauꝑ eſt ſeu extraneuſ puniendis delictis ut pretermittant ordineʒ indicia drn dbennis Fe n
ita e non hʒ notos in cinitate.⁊ hoc cqn e ſibi ſub rium:inquirentes quandoqʒ de criminibus oio oc Pbalercha nd n
ueniendũ arbitrio indicis cõſideꝛaia qualitate ꝑſõe cultiſ. æ ideo dicit periculoſũ ignoꝛãtes inra ꝓmoue Publreſe ſn⸗ mnden
cris æ infamie:⁊ ita cõiteꝛ tranſeunt doct.ſed tu dic ri in epiſcopos de quo in.c.i.ð conſangni.⁊ affini. ln dergiei mus: gu
ꝙ ubi ex iſtis cauſis non pnt habeꝛe cõpurgatoꝛel Mota ꝙ infamia facii hũs ortum ab emulis ñ ulie ſr nuihaſnt
clerici deber adhiberi laicꝰ ẽt femine ſi nõ pnt heri impedit quem promouendum ad dignitatem. =W Hoi cocordercin
niri. ? ſi ẽt lici ex hac cã deficeꝛent cꝛedendum cſt (Arno⸗ colligitur argumentum quod numerus r bi hegarina r
ſoli iuramento ipſius: ut eſt glo.nõ.in. c.cũ.p.de ac comourgatorum eſt arbitrarius. nam bic fuerunt ð 4bit tgolin eſerphana
cuſa. 7 i. c.ĩ decia. xviij q.ij. ?.c. cũ in inuẽtute. ]. e. putati duo abbates. et in. c. inter. ſupra eo. fuerunt. ⸗ Puameni aſlnmn
in glo.fi.? uide ẽt bonã glo.i.c.clerici.xxxxi.di. xiiij. et in. c.i.S.eo.dicitur ðᷣ duodecim.et in.c.ex tu uinn omntbar,
B dilecins bꝛeue eſt ( ot aliteꝛ arum. S. e. dicitur de. vij eſt ergo arbitraturuſ iuox eenſiun
m a⸗ . Amm . : .„ iihn
ſũmari. caſus cc. 4 Mora p numerum ſecundum qualitatem perſone cris et ifa Phe Rinöglas Pbanin.
ex tex. unã bonã qualitatẽ reqſitam in cò mie. ¶ In glo. in ueꝛbo poſtulaꝛe. in fi. Inno. te 1 uſenſtzen, A
purgatoribus ut ſint uicini illius quem purgare uo net quod procurator potuit hoc poſtulaꝛe licet ſit 8 nakaſcibnen N n
lunt ? quo ad h̊ põt ſaluari h.c.de ſuꝑfluitate. nam generalis. ſed forte Innocen. motus eſt ex ratione eſean in hfimno
. uicini pſumuntur meliꝰ ſcire cõditioneʒ æ qualitatẽ glo.quia hoc uidebatuꝛ nicinum mãdato.nã cuʒ eſ giſnittig nöke⸗
nicioꝝ:ut in.c.quoſdam ? .c. qto de pꝛeſumptio. ſet ſuper poſtulatiõe iã facta ð iſto epo ne aliqꝰ mõ unnncerle, Kpr
puta m ꝙ ubi ex cã nõ ꝛeꝑirẽt᷑ uicini ut quia ex ali ipedirert̃᷑ ꝓpt᷑ ĩfamiã potnit peter̃᷑ puꝛgationẽ ĩfamie . teintice r en wane
qua caulſa ſunt ſibi exoſi ꝙ ſufliciat habe? alios ad ar. in. l.ad rem mobilem. ff. ð ꝓcur. tamẽ ſecundum vaun ſo Ntfüſebad
hoc.j.c.ꝓxio. (Sed do nunquid cõpurgatoꝛes HMoſt. iſta purgatio nõ erat ðᷣ neceſſitate indicẽda: ſinſ nſte
poſſint compelli ad purgandũ aliquem. doc. dicunt tũ qͥa petino ĩiuſta: ut ĩ tex. tum qͥa papa ñ aſtringſt i unt tunfmn
ninaſtin vAirfii⸗

ercninn ſrbnd.
P ar ſer ſnn
peeſſſeebann is oö
Adiſamni aorun.
Küitfama zifmene
Wand WRaſd
unns nonpecſſſeg
deiorebiden i
bune voce vopl noſ
t inl germonen K.
Ber.inl ce miie .
hoccdaumopninepro
ni kuik ſeunuiur nuli
mu vohr anſi; mo
ectl:ſd non o
der hot donunn zez
fertet o Nonli
Acaſeconed d.
dötes unmwn zevn 1
ninantotaine udte
Zce iminbns o
i gonͤͦts apnone
löcnningtitfii
Bsonmntbime

un 20 dgian

e I ulieront.

verunt.
eloncol

-

¶ De purga. cano,

diſooſieioni iucis: ut in. c. ppoſait de cõceſ.pᷣbẽ. tuʒ
qꝛ puigatio nõ Adepẽdet ex noluntate partis: ſed ex
diſpoſitione iut.s. ¶ In glo. fi. nõ. bene glo. æ nidᷣ
qð dixi in c.int᷑.S.e.i fi. ⁊ facit hec gloiuncto tex.
in ar. ꝙ ubi reſtes de iuꝛe neceſſarij nõ reperiuntur

in loco tũc quales repeꝛiunt᷑ idonei iudicant᷑. Et ex

hoc fuit conſaltũ in qõe facti dicit ſtarutũ ꝙ ad cõ
fectionẽ innẽtarij requirunt teſtes cũ certis qualita
tibꝰ opponebat̃ poſtmodũ ꝙ non hẽbãt qualitates
requiſitas replicabat᷑ ꝙ in loco illo non repeꝛiebãt
teſtes cũ illis qualitatibꝰ:⁊ ceꝛte ex hoc debet actus
toleꝛaꝛi ad idem tex. cum glo.in.c.cum dilectus.de
electi. Abbas. .
um purgator in
teſtibus rat de cꝛedulitate.h.
d. caſus ⁊c. de mã huius.c.dic ut hr̃ in.c.
quotiẽs.S. eo. In glo.⁊ hʒ locũ cũ gl.qñ negatina
nõ eſſet reſtꝛicta ad certas peꝛſonas z locum. nam
tũc bene poſſunt teſtes deponeꝛe de ueritate.tũc.n.
potius deponunt de facio ꝓpꝛio qᷓᷓ alieno:ut ſi dñt
ꝙ tali hoꝛa Titius non cõmiſit homicidium: quia
fuit nobiſcũ:⁊æ non potuiſſet cõmittere quin nos ui
diſſemꝰ. nã ſi teſtes tali modo deponerẽt non eſſet
locus purgationi:ut nõ.j.c.pꝛoximo.⁊.c.cũ dilectꝰ
facit glo.in.c.cleꝛici.lxxxi.di. Ini
nfamatus ſuꝑ deſe
Ccedens. nataliũ non debet
ꝓmonei niſi pꝛi puꝛget.h.d.pꝛimo poni
tnꝛ ↄqueſtio.ſecũdo ꝓuiſio ibi qno circa caſus ⁊c.
Mõ.pꝰ ex tex. ꝙ purgatio locũ hʒ nedum ſuper cꝛi
minali ſʒ ẽt ſuꝑ aliquo dᷣfeciu ⁊ inhabilitate.facit.c.
iij. S. de apoſtatis.¶ Mõ.ſo ꝙ nedũ ſpnꝛiꝰ ð quo
conſtat ad oꝛdines ꝓmoueri nõ dʒ ſine diſpẽſatiõe
ſʒ ẽt ille de quo nõ cõſtat:exquo tm nõ defectu nata
liũ ifamatꝰ ẽ.Et cãs ꝓpt᷑ quas filiꝰnon legitimus ꝓ
moueri nõ põt. unide ꝑ gl.i.c.i.⁊.ij.de fi.pᷣſby.li.vi.
ed op. 5 tex. ö. c. cũ iunẽtute. S. eo. nã infamia
ab emulis oꝛta nõ hʒ effectũ indicendi puꝛgationẽ.
lo. ut ibi ⁊ ̊ nõ.ibi eniʒ cõſtabat infamiaʒ habuiſſe
oꝛiũ ab emulis.hic neꝛo nõ ↄſtabat ſed iſte dũtaxat
B aſſerebat. unde papa mandat purgationẽ indici ſi
publice iſte eſſj ifamatus: quaſi dicat ꝙ ſi ab emuł

tm hoc diceret̃ ꝓut ipſe aſſerebat nõ eſſet ðᷣ hoc cu

randũ:⁊ ſic potiꝰ cõcordat cũ illo.c.cũ ĩ iuuentute.
n gl. ij. ibi qꝛ negatiua pꝛobari ñ põt. hoc ne
rum ſi hec negatiua eſſet ꝓbanda per teſtes. ſed hic
eſt ꝓbãda ꝑ iuramentũ aſſerentis. ? ꝑ teſtes de cꝛe
dulitate. vñ dicit Jo. an. ⁊æ bene nt plurimũ in pur
gatione uenit factum negatiuũ.ſimile in.c.i.de ↄfeſ.
li.vVi. ubi negatiua qᷓ alias ꝓbari nõ põt admittituꝛ
in poſitis:ut ſic poſſit ꝓbari per inramentũ ⁊ in fi.

glo.aduerte qꝛ ſi pꝛobaretuꝛ filiatio ꝓut dẽ in glo.

nõ eſſet locus purgationi qꝛ eſt va ꝓbatio ꝗ põt

ſieri ſuꝑ filiatiõe. Et exite Va ꝓbatione ceſſar pur

gatio:ut in.c.ſe.unde ↄſidera narios mõs ꝓbandi.
aut eni uult iſte ꝓbare ſe fuiſſe habitũ reputatuʒ et
noĩatum pꝛo filio ſempꝛonij æc̃.⁊ tũc nõ eſt neceſſe
ꝙ aliter ſe pnrget ⁊æ de hac purgatione non loquit̃
iſte tex. Aut nult iurare ꝙ ſu filius ſempꝛonij 2 nõ
dʒ admiti qꝛ ſubiret periuriũ cũ filius nõ poſſit in

ramento aſſerere ſe filiũ ſempꝛonij aut nult iuraꝛe
le fuiſſe habitũ reputatũ æ nominatũ pꝛo filio ſem
bꝛonij. ita ſe credit eſſe filium ſempꝛonij:⁊= tũc tał
puꝛgatio recipitur æ compurgatoꝛes iurabunt de
cru delitate ꝙ cꝛedũt eũ uerũ inꝛaſſe. nam ut dicunt
bic hoſti. JAnno. æ Jo. an. de neceſſitate ꝑpuertenda
eſt foꝛma iuramẽti in hoc caſu.uñ Iʒ alias puꝛgãdꝰ
debeat iurare de neritate: ut in.c.quoti ens.s.eo.in
fi.in hoc tñ caſu iurabit de crudelitate:qꝛ nõ poteſt
baberi vᷣa ſciẽtia. ¶ Et nota ex pꝛedictis 2 ex iex.
ꝙ ex quo ſemel quis habitus et ꝛeputatus fnit pꝛo
filio ſempronij fama ſequens in conꝛariuʒ non no
cet. Et ĩqᷓtũ glo.dicit ſufficere probaꝛe quem fuiſſe
genitum ex uxore titij:ut infeꝛatuꝛ ipſum eſſe fiium
titij.dic hoc procedere etiam ſi titius negaret ipſuʒ
eſſe filium ſaum:qꝛ exquo quis eſt natus ex uxore
alicuius pꝛeſumitur natus ex marito.nec poteſt ma
ritus eum non agnoſcere ĩ filiũ niſi ꝓbaret ipᷣe con
ceptõis euʒ fuiſſe abntẽ nel ipotẽtẽ ad generandum
uteſt tex.nõ.in.l.filius.ff. de his qui ſunt ſui uł ali.
iut. et ibi Mar. et idẽ dic ſi mat᷑ poſtea aſſeꝛẽt ipſũ
eẽ filiũ alteriꝰ ꝙ; mariti:ut nõ credatuꝛ ei ĩ pꝛeiudici
um filij ut nõ.i.d.il.filiũ et nõ. glo.in. c. officij. ðᷣ pe.
et remiſ.qð ur̃ ꝓeedẽ ẽt ſi ꝓbetur ꝙ ipᷣe conceptio
nis mater habebat concubitũ cũ alio et ad hoc tex.
nõ. in.l.miles.O. defuncto.ff. de adul.
Suꝑ notoꝛio
Bm dilectus.nb noroi
ſindicenda purgatio et pendente cauſa ſuꝑ
criminibus coram pape delegato purgatio ab ordi
nario ſuper eiſ recepta no tʒ.h. d. In prima ponit
au lito ris datio.i fa actoris petitio. in teꝛtia rei ꝛcſ
ponſio.in quaꝛta diffinitio fa ibi cunqʒ idem.tertia
ibi dictus.qᷓrta ibi h̊ igitur. caſus ⁊c̃. ¶ Nota. p
ex tex.iudicem ordinarium poſſe procedeꝛe inſa
matum eidem puꝛgationẽ canonicã idicendo abſqʒ
ceo ꝙ tinus accuſaꝛe uolentibꝰſtatuatuꝛ nel ꝙ pꝛe
mittat᷑ iquiſitio ſuꝑ vᷣitate et certe nõ cauillãdo nec
dannando lr̃aʒ.õ̊ nidetur caſus ꝓ eis que dixi ĩ. c.
inteꝛ. . eo. ̊ Inn. ſuꝑ hoc inſtet ut. ſubljciaʒ.
Scdᷣo nõ.retẽto eoð modo intelligendi ꝙ deficiẽs
in pargatiõe ſupeꝛ graui cꝛie põt priuari beneficijs
ſuis:lʒ nullus alius agendi modus pceſſerit: qꝛ nt.
S.dixi hoc non appaꝛet de accuſatione uel iquiſitõe
precedentis qð ẽ ↄ opi. Jo.an.iĩ.c.ſignilſicaſti.s.de
adul.nbi dixit talem tantum ſuſpẽdi debẽ. et de hoc
I. ertio nõ. ꝙ ex eodẽ facto quandoqʒ oꝛuũt̃
due pecies criminũ ſeperate. unde ex ꝛetẽtiõe z abu
ſione uxoris cõſãguinei oriebãtur crimen inceſtus
et adalteriuʒ.nã iceſtus oriebatur qꝛ affinis. adulte
rium vo qꝛ cõiugata. facit tex.in.l.ſi adulterium cũ

inceſta ff. de adul. Ad idẽ uide gl.nõ.i.c. uirginibꝰ
xx vij.q.i.que dicit accedentẽ ad monialẽ cõmitteꝛe

tria delicta. Mrimũ qꝛ ſponſa dei cõmittitur adul
teriũ.Fin qꝛ cõſecrata cõmittit ſacrilegiũ. Tertiũ qꝛ
affinis ſpũ alis cõmittit inceſtũ.unde de quolibʒ iſio
rum criminum accuſari poteſt. an antem punirus
de uno puta ſacrilego poſſit accuſari poſtea ð adul
terio uel inceſtu tangit ibi glo.ſed melius Martol.
in.l.ſenaius. ff. de accuſationi. æ dicendum ut ibi

7

¶ Be purgatide cono.

Ouarto nõᷣ. argumentũ optimũ ex tex. è ẽt in pꝛo
ceſſu inqſitiõis dʒ fieri l. ote.al.ſi ꝓcedit̃ ea omiſ
ſa ét S abntẽ nõ ualer ꝓceſſus.hoc ſingularit᷑ colli
gitut ex tex. ſubtiliteꝛ itelligedo vba ſñie ſm iqſinio
né. B.dẽ tn itellige qñ iquiſinio fit ad petniionẽ alti
us pncipali eã ꝓmouétis. qꝛ tẽ ille b loco accãto
ris.ſecꝰſi fiẽt ex puro ⁊ meꝛo iudicis officio:qꝛ tũc
nõ ẽ cũ quo fiat ↄteſtatio.⁊ H̊ mõ ĩtellige.c.qm fꝛe
quẽteꝛ. SF. ſunt ⁊ alij nt lite nõ ↄte.ubi nidet᷑ ꝓbari
Sriũ:⁊ hec ẽ vᷣa ⁊ cõis cõcluſio.maxime. Hoſtiẽ.hᷣ
7 in.c.cũ clamoꝛ & de teſti. dico plene in dẽo.S.ſũt

2 alij. ?æ ad ̊ ſolet quotidie allegari iſta litteꝛa cni ni

det᷑ ↄcoꝛdare c.cũ. J. æ. A. s. de ꝛe indi. ¶ Nõ nl
terius ? tene mẽti ꝙ crimen foꝛnicatiõis ſeu inceſtꝰ
nel adulterij põt adeo eſſe notorium:ut inficiationi
locus non ſit. Vnò abſqʒ alia indagine põt iudexꝓ
cedeꝛ ad ipoſitionẽ pene. Et loqui tex.on note rie
tas ſurgit ex ſola ꝛetẽtione mulieris in domo: ut qꝛ
foꝝe in lecto uel in menia ſimul iacẽt.ſen natꝰ ẽ ide
pꝛiuſqᷓ;·xxvViij. di ⸗ e ar agalznen z c.
fi. de coha.cle.⁊ mul. ¶ Irẽ nõ.tex.optimum ꝓbã
tem ꝙ in delicio notorio laici pñt teſtificari cleri
cos. vVn h dẽ ꝙ populus nicinie eꝛat teſtis notorie
tatis. ? hũc tex lingn A alugo in. e. de ceteꝛo ð de
teſti. in mã huius.c. tem collige ꝙ notoriũ cã
tur ex eo ꝙ notoriũ ẽ nicinie. ? nõ moduʒ ꝓbandi
notoriũ.nã ſatis teſtis vr̃ reddeꝛe ſufficientẽ cãm ſi
dicit ꝙ oẽs de uicinia dũt¶ Mlimo collige ꝙ pa
pa ↄmittẽdo cãs aliquẽ clericũ vꝛ tacie adimeꝛe
iuriſditionẽ iferioꝝ gꝰ ad illaʒ cãm adeo ut non na
let ꝓceſſus coꝛã inferioꝛe iudice agitatus ð quo nõ
in. e. cum. l de ↄſti. æ ibi ꝑ Inn. æ in. c. not noſtꝝ
5̊ de ap. ¶ In glo. i. ibi ſʒ ſuſpẽdi ab officio. adueꝛ
te qꝛ gl.ut᷑ inolueꝛe iſtũ paſſuʒ.nã.c.int᷑.S.eo.ĩ pri.
qð diſponit de ſuſpẽſiõe tin nõ loquitur de deficiẽ
tie in puꝛgatiõe.ſed in ĩfamato ↄ quẽ incipit ꝓceſſuſ
Wnde adueꝛtendũ ꝙ aut querimus ð mõ pꝛocedẽ
di infamatũ a prin ipio ⁊? hoc caſu debet ſeꝛuari
qð dixi in dicto.c.int᷑. Aut querimus de mõ pnniẽ
di deficiẽtẽ in purgtiõe ⁊? hoc cãn loqnitur iſte tex.
plene tetigi mam ĩ. c. æccedens s de accn. Et cõis
cõcluſio in. d. c. accedens ẽ ut in pena imponẽda at
tẽdat᷑᷑ modus agẽedi nt ſi pceſſit accuſatio puniatur
ur ↄaictus ĩ accuſatiõe:ſi pꝛeceſſit inquiſitio puniat
ut cõuictus in iquiſitione. ſed dubium ẽ qñ nullus
modus agẽedi pceſſit: ut qꝛ index nulla pꝛemiſſa ĩqſi
tione ſuꝑ vitate indixit purgationẽ ĩfamaro ⁊ h̊ ca
ſu uoluit Jo.an.in.c.ſignificaſti de adul.ut tantuʒ
ſuſpẽdatur. æ optime facit iſte rex. Inno. B in pᷣma
opi. hoc tetigit. ſed poſtea cõcluſit oppoſitum diceni
ꝙ ex quo infamia eſt S aliquẽ ? index nõ hẽt pꝛo
bationes ꝓmptas põt abſqʒ alio ſibi indiceꝛe puꝛga
tionẽ ⁊ deficientẽ prinare bñficijs ſuis.et etiam de
poneꝛe ſi crimen eſt gꝛaue:⁊? ꝓ hoc facit.c.cũ.p.S.
eo. z optie facit iſta lra:ut Sᷓ teiigi ¶ Sed obſiat di
ctũ Jo.an ⁊ dictuʒ.c.ſignificaſti.ubi ſolent iſta alle
gari ꝓ Srijs. ſed pꝛo cõcoꝛdia poſſer dici ꝙ aut in
dex indicit purgationẽ ad effectum idicẽdi pniaʒ uł
ut ſileat infamia: æ tunc pꝛocedat illud. c. ſignifi

caſti. nam ubi infamia filere non poteſt debet fieri
ſuſpenſio ab officio.ij.q.v.pꝛeſbytero.⁊ iia ſi eſt ðᷣ
ficiens in ea purganda ſuſpenditur ad officio. Ant
index procedit contꝛa infamatum ut priuet eum be
neficijs ſuis ſi ſe non purgauerit. Et hoc caſu põt
procedere iſte tex. æ opi. Inno nel aliter. aur crimẽ
eſt graue ita quod index ex officio ſuo.alſ.arbitrio
ſuo imponeret penam priuationis:⁊ tunc illa impo
netuꝛ.aut non eſt ita graue: æ tunc fiat ſuſpenſio.
Mam ſciendum quod ubi proceditur per inquiſiti
onem mitior pena imponitur quam ſi peꝛ accuſatio
nem: ut in. c. qualiter el ſecundo de accu. æ pena eſt
arbitraria ita z mitior debet imponi:quando pro
ceditur contra deficientem in purgatione cũ ſit pre
ſũptione cõnictus ⁊ nulla pᷣceſſit inquiſitio.cũ ergo
pena ſit arbitraria z delictum hic commiſſum fuerit
ſepatnʒ ? lõge grauius a delicto ↄmiſſo in. c.ſignifi
caſti potnit iudex.ibi arbitrari penã ſuſpeſioniſ:⁊ hᷣ
arbitrari venam prinationis ? hoc plus plʒ:⁊æ ſecũ
dũ hoc poſſumus limitare ea que dixi in dẽo.c.ac
cedẽs. ¶ Erx predicts poteſt inferri ad ſolutionem
alterius oppõnis que poteſt formari contra tex.ui

detur enim ꝙ ex quo iſte purgaueꝛat ſe uel fueꝛat
condennatus coram conſtantino epo ꝙ non debe
bat amplius onerari ſuper purgatione preſtanda.

ſo. dnir quidam ꝙ papa noluit iſti facere gratiam
ut non obſtante prima condennatione poſſet iteruʒ
ſe purgare ſi uellet. ſed poſſet alia ſolntio æ melior

dari ꝙ aur quis fuit abſoluruſ quia preſtitit purga

tionem: æ tunc non deber iterum onerari iia loqui
.c. ex tuarum ſupra eo. a contrario. aut fuit cõdéna
tus ſed condẽnatio propter rebellionem ſuam non
habuit effectum:z tunc poteſt iterum impeti:qꝛ nõ
deber condennatio ſibi immunitatem preſtare. Ter
tio poreſt ſolui ꝙ preſbyter non excepit ð priori ex
ceſſu qnia faciebat contra eum. ¶ Quano poteſt
ſolui qð epiſcopus conſtantienſis iniuſte pꝛoceſſit:
quia non habebatr priuaꝛe ſed ſuſpendeꝛe. ſy ab hac
ſolurione ꝛecedit. Inno. ut ſupꝛa dixi: æ ideo tene al
teꝛam ex predictis. æ facit ꝙ nõ. Oar. in. I. ſepkebra
in fi ff. de ſepul. niola. ¶ N glo. in. V. non erat in
dicenda ibi ciratio tamen facienda eſt e B an
ciratio ? ſenrentia ſolennis interuenire debeant in
facto notorio.dic ut notatur.in. c. ad noſtrum el.iij
de iureiur. in c. ex parte de ueꝛ. ſigni. in. c. ueſtra de
coha cle. æ mul. Et aliquid tango in c. cum olim
re in di ubi bonus tex. Ingt i. .apud. bonos
in fi. Tenet ergo glo.ꝙ ſufficiat talis infamia ad ĩ
dicẽdã purgationem.æ ad.c.qualiter reſpondet ꝙ;
non contradicit: ſed non dicir quare Jo. and. dicit
ꝙ illud.c.ſo quitur in inquiſitione iſiund in purga
tione. et ſic uidetur ſentire opinio. glo quo ad pur
gationem indicendam. de hoc peꝛ Innocentium
2 Moſtien. in dicto.c.qualiter z ibi plene dixi :ct
quo ad pꝛopoſitum diſtingnerem ꝙ ant ſubeſt
ſcandalum niſi ſe purget apnud bonos et gꝛaues:
et eſt in dicenda purgatio: quia ſolum ſcandalum
per ſe ſufficit ad purgarionem indicendam nt in
.c inter ſupra. eo. aut non ſubeſt ſcandalum: ⁊ tũc
non eſt indicenda purgatio. textus. uidetur indicio

vncemn
1
nm un nnn
on amm/ mumd
lus.. gunz one.
p
numna ün
oam atr,
ummm ,. u
,e n0 0

Nin eſemionen

nncarerechn⸗
um ne plel

vositanmon
ſimums bi
chz ovod poſt ſvampn
pon comnft bor dier
Nipuimn udcun vonſuta
lions quan oorgands of
ſpi plus oſgandi ſupptca

vpſis bne yrvban
mConn o m apſſo⸗

ru. (Mor ommoe en
leeiao on onpelurſe pn⸗
iniunsſteaininno dr⸗
Aenpone porononis
iaunſas Dacbn apod
Dos ſon ſonn pufin d
i teeini eſr n den

Nion non oſſtans npene

otmn mogin eſis
i
llonnier C in
kiue cwn g ſt enpo⸗
ſema m wm heh⸗

nmmge buy
((er. ſe
liigun e
Kin mnonen n
Wio
i dnn
annchi “
fmimr aſen
aentsn
enijsn urmnos
Gnidanmd

hwlis

bmmeanm u
igevenrſe geſ ſeni
no czog non dche
Porganone Drchands.
N wend gan
Aormaicnedoſa tarz
NMer aiaſoid 1 neiot
honſ na prekhttpong
nenum orerar is ei
contrario nt fi dödens
yer tebe ſonnn hven non
uerun inpenir
mmiann ralin Qer
on amntgronier
In. (Dvano hoteſt
enesinirce goeeſi
elaenter Hindir
Wn Surideolei⸗

e
n go nn
iet zn
s henenie dtan i
rin A1pfmd
Ein ln ufi
dad. cumoin
gitm. bones
ſtirnis fmia adi
pilte. eſpordet 9
J0 and 0

¶ De purga.cano.

meo in. c. eum in iuuentute ſupꝛa es. nam ibi infa
ma prouenit ad regem et ꝛegni maiores. ſed quia
habuit oꝛtum ab emulis papa noluit moneri cõtra
illum etiam ad purgattonem niſi deuictus inſtantia
illius. pꝛo hoc quia quando infamia non babnit or
ium ex pꝛobabilbus coniecturis non dicitnꝛ infa
mia quo ad iuris effectum:ſed nane noces populi
de quibus non eſt curandum:ut in. c. oſius de elce.
2.l decurionum. C. de pe. per Martol. in lI. de mi
noꝛ. J. toꝛmenta ff. de queſtioni. ¶ In glo. fi. ibi
nullam habnuit iuriſditionem ⁊ ceteꝛa ¶ Mota bene
glo.iuncto tex. ꝙ is contra quem canſa commiſſa
eſt per papam non poteſt adire oꝛdinarinm loci et
renunciare reſcripto:quia indicium ꝛeddituꝛ in inni
tum nec ualet pꝛoceſſus coꝛam eo initus. Secus di
cit Moſtien. quando pars que imperranit reſcrip
tum reinteg:a ad oꝛdinarium accedit parte aduer
ſa conſentiente:quia nidetur tunc renunciare reſcri
pto:⁊ delegatus non debet eos amplius andire. ar
gumen. in. l.ſed ſi cum.l.ſequen ff. de arbi. de quo
nide quod noratur in ſpec. in ti. de delegato. in. ꝗ.
reſtat ner.itẽ finiiuꝛ ⁊ dic ẽr nt notatur in.c.ex cõ
aueſtione de reſti.ſpo. Abbas.

Ccepimus Non ſofficit p

lato de crimini
bus infamato inrare cum ſe purgat ꝙ;
ſiit imunis ab illis criminibus: ſed iurs
te debʒ quod poſt ſuam pꝛomotionem illa crimina
non commiit hoc dici¶ Er quattuor ſunt paꝛtes
In pꝛima indicum conſuſtatio ſuper foꝛma puꝛga
tionis quam purgandus offerebat ( In ſecunda
ibi ipſius purgandi ſupplicatio ¶ In tertia ibi pon
ro ipſius ſoꝛme reprobatio In quarta ibi ideoqʒ
cauſe commiſſio cum expꝛeſſiõe debite ſoꝛme.caſus
2 ceteꝛa ¶ Mora pꝛimo ex tex. quod infamatus
de delicto non compellitur ſe purgare a tempoꝛe na
tiuitatis ſue quinimmo ſi eſt prelatus iuꝛat tantum
a tempoꝛe pꝛomotionis ¶ Et ex hoc collige unum
dictum ſatis pulchꝛum quod de inre canonico tem
poa non ſunt pꝛefixa ad imperendum contra ali
queʒ de crimine ⁊ ſic licet de iure ciuili poſt quiquẽ
nium non poſſit quis impeti de adulterio æ euam
poſt.xx. annos in alijs criminibus.l querela. E. de
fal.ł. adulrer. E. de adul. æ quod ibi notatur tamen
de iure canon co ad iſta tempoꝛa non bhabetur bie
reſpectus nam poterat hic eſſe pꝛomotus elapſis.
xxx.annis:⁊ facit tex.iſte pꝛo opi.glo.in.c. admone
re.xxxiij.q.ij.quod puto neꝛum indiſtincte quo ad
indicendam purgationem. uel quod ad pꝛoceden
dum per inqniſitionem conrra infamatum: ne infa
matus tolleraret̃ in adminiſtratione dininoꝛum. ſe
cus foꝛte eſſet dicendum in accuſatione directa que
inſtituitur ad penam infligendam ut illa tanquam
odioſa reſtringatur ad terminos iuris ciuilis cum
expꝛeſſe tantũ ñ reperiamus contrarium ds iure ca
nonico:argumen.c.i.de noni opeꝛis nunciatione.

? optime facit.c. cum nenerabilis de exceptionibꝰ.

ubi crimen falfi tollitur ſpacio iducto a inre cinli.et
nide qð ibi nõ. ¶ Srdo nõ.ꝙ peꝛ penitẽniã nõ tol
litur pena naturalis delicni:et ſic agés pennetia de
delicio ĩ foro pñiali põt de eo accuſari ĩ foro cõteti
oſo ut ibi luar penam.pro hoc diciũ.c.admonere ⁊=
qð dixi in. c. de his ſupra de accu. et hoc iõ quia di
nerſi ſunt effectus iſtarum penarũ.na ĩ foꝛo aie ipo
* nitur penitentia ut ſatiſfaciat deo quẽ leſit. ſʒ ĩ fſoro
contẽtioſo ut ſaniſfaciat reipublice quã ſcandaliʒanit
ideo punitur in loco ubi deliquit.iij.q. vi.i.c.i. ⁊ in
.c.i.de rapto.⁊ in auẽ. qua in ꝓuicia.C. nbi de cꝛi.
agi 0ʒ. ¶ Mö. 5. Et poſt pniã actam de delicto
nõ põt quis ueraciter aſſerere ſe imunẽ ab ilo delic
to:qꝛ forte nõ ꝛecte egit penitenniã. facit de peni.di.
ij.c.i. ¶ Mõ ibi ẽt ſi ſimplex fuero ꝛ⁊c. ꝙ ho reciꝰ
põt dici ſimplex.et capiiur iũc ſiplicitas in bonꝗ prẽ
quaſi ſine plica ⁊ ſine inuolutõe cus. ¶ Un aupiex
eſt ſiplicitas.qᷓdam eſt ↄria dolo et de iſta oquuur
hic.quedam eſt contraria diſcreriomi et il a ccieſiã
da: ⁊ tẽ dicitur ſimp lex qſi ſine diſcretõe ⁊ ſine mix
Inꝛa ſapientie.¶ AVico nõ foꝛmã qua pꝛelarꝰdqʒ pꝛe
ſtare ĩ ſe purgãdo.dʒ eim fieri purgatio per uerba
certa et claꝛa:ut ꝙ nõ commiſſeꝛi rc. ¶ In gl. ij.
i fi.nõ. gl. nłt eiʒ ꝙ bodie n ↄpellat quis ſe purgaẽ
niſi a tempore ꝓmotõis. Ex quo inferiur ꝙ; de de
licto cõmiſſo ante ꝓmotionẽ non poſſit pꝛelatus ac
cuſari nec õᷣ eũ ĩquiri.uel purgatio iduci.qð clanus
tʒ glo.pe.hoc ultimum placet Obuipo nili cumen
ſit enorme. Moſt. vo dicit ꝙ pꝛelatuſ ſuꝑioꝛ no po
teſt a nplius inquiꝛere de cꝛimine prius commiſio
quia aut non inquiſiuit tempore promotionis et ſu
it in culpa.ant inquiſiuit et non debet denuo impe
ti. Circa hunc articulum aliud ſentireʒ. nidelicei qðᷣ
aut tempore promotionis non emanauit edictum:
ut quicunque uult aliquid obicere compareat infra
terminum et cetera iuxta formam. c.fi. ð̊ elec.li. Vi.
et tunc accuſaꝛi poteſt. et nedum ipie immo promo
tor ſuus. arg.l.di.ſiquiſ uiduam et in.c. finali xxiuj.
di.æ optime facit.c.fi.qui.mat.accu.po. Snquiiitio
nero fieri non debet per eundem ſuperiorem qui
pꝛomouit exquo moꝛes ſuos approbauit. xxxij. q.
V.c.hoꝛꝛendus.niſi crimina adeo fuiſſent occulia
quod probabiliter potuiſſer ſuperior ignoꝛare. tũc
enim non obſtante opi. Hoſtien. puto eum pꝛoce
dere poſſe:pꝛo hoc tex.in.c.nulli.de electione.li.vVi.
ubi electores poſſunt opponere cꝛimina contra elec
tum ſi probabiliter tempore electionis illa ignora
bant et idem dico eadem ratione in purganone in
dicenda. Aut terminus prefixus fuit et iunc ſi iſte
qui uult accuſare erat in dioccſi non debet audiri:
ſecus ſi erat extra dioceſim:ut in.c.finali qui ma.ac
cu.po.ubi tex.optimus.et tenet. Frede.in conlſilijs
ſuis.unde pari ratione nec inquiſitio fieri poterit.
nam preſumitur quod malicioſe fiat:dubitarem ta
men in crie iducente irregularitateʒ:ut i homicidio
quando erat occultum tempore promotionis:ſed
nunc ex probabilibus coniecturis orta eſt infamia:
nunquid ipſe prelatus poſſet inquirere ex q ipe nõ

——0——

Ee purganiõe eano.

zepitur ĩ aliqua culpa.? foꝛte potiꝰ eſſʒ dõm ꝙ ſic.
nã zria opi.ſapit abſurditatẽ: Et ad iſtũ tex.poſſet
rñderi ꝙ de iſtis cꝛibus eꝛat ĩfamatus poſt ꝓmotio
nem ſuã.naʒ ſimonia ? uenditio iuſtitie:ut plurimũ
cõmittunt peꝛ pꝛelatum poſt pꝛomotionem ⁊ cõiteꝛ
infamia de icõtinentia oritur ex uitio cõmiſſo poſt
ꝓmotionẽ. ? ideo uſꝗʒ ad iſtud tẽpus iſte dũtaxat
dʒ ſe purgare. ¶ In glo. in. v. ignoꝛat in fi. uel ꝛeſ
ponde aliteꝛ ad illud.c. ꝙ loquitur ĩ ↄpurgatoribꝰ
iſtud vVo loquit᷑ in purgãdo. Et ꝛ0 diue:ſitatis põt
eſſe:quia purgandus poteſt ſub iſta forma uelle in
raꝛe aio decipiendi ꝑ equinocat onẽ iudicem:ſed 2
purgatoꝛes cũ ignorẽt.an ille egerit penitentiam ñ

pnt intelligeꝛe illud neꝛbum imunis de pactis prie.

ſed cꝛedunt eum non commiſiſſe illa eta A n
glo. in neꝛbo ſimoniã ĩ fi. Adueꝛte qꝛ cũ tex.h faci
at mẽtioneʒ de tribus cꝛimibus: ⁊ dicit ea ↄpntare
inteꝛ gꝛanioꝛa. glo. h non pꝛobat niſi de ſimonia ð
qua tamen ceꝛiſſimuʒ eſt ꝙ cõpuret᷑ inteꝛ gꝛauioꝛa
ut eſt glo. in. c. tanta de ſimo. ¶ Dea contꝛa tex.
opponi poreſt in eo ꝙ in cõtinentiã computat int᷑
gꝛauioꝛa:cum alibi tex. dicar nedum foꝛnicationem
ſimplicem:ſed iplum adulteriũ cõputet int minora:
ut patʒ in. c. at ſi clerici in Sꝗ. de adulterijs ?æ qnuoed
ibi nõ. de iudi.æ qò nõ.glo xxxij.q.vij.⁊.c. quid ĩ
omnibus et tex.in.c.quia tua.l.di.qui dicit paucos
reperiri ſine nitio in cõtinentie. Ad idem quod nõ
Yo. de ligna.in.c.ad noſtram de heꝛe.nbi dicit pec
catum mendatij gꝛanius eſſe q; ſit ſimplex foꝛnica
tio:qunia primum magis eſt contra nãm qᷓ; ſecundũ
Et ideo quidam dicunt ꝙ cõpntatur incontinentia
inteꝛ gꝛauioꝛa ꝓpteꝛ fꝛequenniã delicti. nel qꝛ faciliꝰ
anima ſeparatur a oeo.uł teꝛtio poteſt dici ꝙ i epo
ſit gꝛaue peccatum cum epiſcopus non dicatur cõ
mitteꝛe ſimplicem foꝛnicationem:imo ſempeꝛ cõmit
tit adulterium ſpirituale cũ hẽat eccleſiã ſuã in ſpon
ſam:z hẽat oꝛdinem ſaceꝛdotalem et epiſcopalem.
ad hoc qð notat Daul.de leaʒa.in clemẽ.i.de offi
cio oꝛ. ?æ maxie qn habet concubitum cũ illa de dio
ceſi ſua que dẽ filia ſua ſpũalis. Vnde gꝛauis pnia =z
pena imponẽda ẽ epo uel ſaceꝛdoti ꝓ delicto incõ
tinẽtie cõmiſſo cũ filia ſpũali.xxx.q.i.c.noſce. et in
c.pe.⁊ ulti magis eim abſtinendum ẽ a cognatiõe
pũali q; carnali:qꝛ cũ cognatio ſpirituali pꝛocedat
ex nueneꝛabiliori parte eſt magis neneratione digna
nide tex.optimum. xxx.q.iij.c.i.⁊.c.pitacium.vnde
eccleſia ꝛomana nunqꝙᷓ legitur diſpenſaſſe circa co
gnationem ſpũalem:⁊æ tn quotidie diſpenſatur ĩ co
gnatione carnali circa matrimonium cõtrabenduʒ.
n glo. in. v. poſtq; ibi appꝛobarunt moꝛes ip
ſius. Adneꝛte qꝛ hec 26 glo.nõ ẽ vlis.nã non ꝓce
dit in delicto occlſio:qꝛ ex quo ſuꝑioꝛ pꝛomonens
illud ignoꝛat ꝓbabiliteꝛ non uider̃ appꝛobare. tex.
E in. c. nulli de elec.li.vj. pal. Itẽ nõ ꝓcedit ꝛõ glo.
in eo qni appꝛobaꝛe nõ poteꝛat.utputa in epo pꝛo
monente homicidã nel alias irregulaꝛem. quinimo
et ep̃s ꝓmouens punit et pꝛomotus deiſcitur: ut in
.c.ſi quis uiduam..l.di.in.c.fi.xxiiij diſtin. vVnð hec
25 glo. nõ cõcludit iĩ ſucceſſoꝛe qui nõ fnit ĩ culpa:
õ de hac mã dic melius ut dixi ſuꝑ glo.ij.

gl. op. cöõtꝛa tex. ? v ꝙ iſta iquiſitio generalis non
dʒ admitri.qm cum alicui ipingũtur aliqᷓ crimia de
bẽt exprimi omnes circũſtãtie delicti: ut quo anno
quo menſe cum qua perſona delictum commiſſuʒ ẽ
⁊c̃.ut hr in.l.libellorum.ff.de accn.canoniʒata.ij.q.
Viij.libellorum.non enim debet quis nagari cũ iac
tura alterius.l.pretor edixit.ff.de iniur.in.c.nt qniſ
duas de elec.li.vj.ad idem.c. ur circa.z.c.i.eodem
ti.æ libro.nã remoris circunſtantijs delicti quodam
mõ tollitur ipi reo defenſio. ſoln. Inno.circa hoc ĩ
ſtat ponenda opi.nam quidã ſtant orio dicẽtes qðᷣ
nbi infamia eſt generalis:utpnta infamatur qͥs ð de
licto ĩcontinẽtie zæ non ꝗr̃᷑ cum qua mulier:uel de ſi
monia ⁊ non dů cum quo illam commiſit ꝙ talis in
famia tanqꝙᷓ; nimis incerta ⁊ generalis eſt reſpnẽda.
Alij nero dicũt quibus aſſẽtit Inn ꝙ ↄria loquũ
tur in accnſatione:ſed in iquiſitione ſen in idictione
purgationis Exquo ignoranteꝛ circũſtãtie ſen ſunt
occulte non ſunt neceſſario expꝛimenda:ſed ad tᷣmi
nos infamie eſt fienda inqſitio nel indicenda puꝛga
tio.unde ſi infamia eſt geneꝛalis fiet inquiſitio gene
ꝛalis ⁊ indicerur purgatio generalis ut h ⁊ in.c.licʒ
de ſimo. nbi papa generaliter inquiſinit de ſimonia
inſufficientia ? de rebus captis in naufꝛagio.vn im
nalet ſpẽs qno ad ſpẽm quantuʒ genus quo ad ge
nus ⁊ econtra: ar. in.l.ſi duo.ff admi. tu. æ idem
dicit Inn. quando obijcitur crimen contra peten

tẽ confirmationẽ:ut repellatur:æ non ſit neceſſe ex

primer̃ circũſtãtias maxime ſi obijcièſ inꝛat ſe igno
rare:ar.in.l.in actione.ff.de fur.nã ſᷣm euʒ cum in
quiſitio fiat ut eniteat bona fama ſi exprimerentur
circunſtantie oꝑaretur contrarium effectũ:qꝛ multa
occulta publicarentur.⁊ cũ his dictis ut plurimum
tranſeunt doc. noſtri ex quibns habetuꝛ maxima li
mitatio ad iuꝛa in contꝛaꝛium allegata. ſed tu adueꝛ
te quia Maꝛ.ſequendo Ja. bu. in.l.ij. F. ſi publico
.eff. de adul tenet contꝛaꝛium ꝙ ſicut in accuſatione
ita ⁊? in inquiſitione debent exprimi circunſtantie ðᷣ
licti quia inquiſitio ſuccedit loco accuſanonis pꝛe

teꝛqᷓ; in inſcriptione ad penam ranonio Et ad
iſtum tex. ꝛeſpondit ibi Marto.ꝙ pꝛocedit quãdo

inquiſio fit nõ ad penam imponendam ſed ut pꝛe
larus tanq; indignas ꝛemoueatur ab adminiſtꝛa
tione.nam hoc càſu tutoꝛ tanquam ſuſpectus
poteſt ꝛemoueri ex generali ſuſpitione: nt in.i.
hec enim.ff. de ſuſpec.iutoribus.ita et pꝛelatus ex
generali infſamia. Sed adnertendum quoniam pꝛi

natio beneficij eſt pena non modico in clerico⸗
cum ex eo ſuſtentetur. et multis etiam ſumptibus

forte illud acquiſiuit:ut dicit tex.in.c.ſuper hec de
renuncia.facit.c.ſupeꝛ his de accu.⁊ quod nota.in
.c.querelam de procnꝛatoꝛi. Et eſſe pꝛelatum ẽ ho
nor ⁊ comodũ:ſed non ſic eſſe tutorẽ Exquo ſatis
eſſet dubitari de dicto Gar. ſed defendendo enm
poſſet dici.ꝙ aut inquiſitio fit ut prelatus duntaxat
remoneatur ab adminiſtratione non autez ut pena
inferatur:æ tunc cum non dicatur canſa criminaliſ:

nt in. c. qualiter æ quando.ij.de accu.procedit opi.

HBar. nã infames non debent adminiſtrare in eccle
lia dei maxie cũ ſe purgare non poſſunt.un reſpẽn

ig iell ſſs
iminui
cl r
, din i chin.
ſni min lni

iun on

ic hoen

rmunyr uß

ru ylrclonun
nonitweni ai eqas.
grtisapia ulgroito
olcvder deuncned.

Pra
hibite it
linut ab
bbome
ne Citsct Mo⸗
ſiſtinẽ iuni hel ibeſi

ſonbug atlliy neralbi⸗
lo ecclſa venclcat ibi iun
lendo ſaduela. Creſtran

N

lbaparſeinonineteride

lundapincitii
do adtene cohlcterdi
ceſap poſſſſtonbns 1/
poſeſonbig iſiher i

lſe clunerün bꝛbe

bor. (SGrrico o
b Höinn
nſeſtondnganſunn

autnimleunsc

Zonfci
4 Nguimngoginr
R llis te

inbehoſten
ntnnuntmmn
udiſigien
nofebe D

elbog
W t
urniigfin a
uni ſriin
dnalut n
l ie
lsicn 4

eſeninicciore
winefüifitkſain
opimncnſcgt int
ſſe⸗ Ne inclcnc⸗ Mugu
Euloſfer iniſto gene
mnſollzr ii g
hhnifri e ſironi
ginnunfngio i
nucgens eno d ge
darinr Uen
m Gndncntn daen
umr Nhiteccſe
meſtobiciſiomſeigo
deſfur nüfnen anin
nn ſamaſ eprinernn
umnunncefſean genle
ihosdins mobnun
vo ubem: nie 1
alegzm nadhen
bol ing.9. 1prblco
, ſcnrin atcnfnione
Orinicrenſunte
nloeo donſroni .
nan nionb X
n giichi it
inponendan ieln hr
mnoam oH niiis
m mum ſſan

rii iſpore:n

Gemmin muni

* w lenice⸗

ad hoc.

. ¶Be purga. vulgs.

indicis nõ eſt pena. Secus nidetur quando index
ꝓcedit inquirendo:nõ ur remoneat ab adminiſtra
tiõe: ſed ut puniat de delicto: tũc eni ꝓcedat dicium
Inno. Erx quo infeꝛo ꝙ ubi pꝛelatus pꝛocedit con
tra ſubditũ bñficiatũ:⁊ nõ expꝛimit ad quem finem
agat: ꝙ tũc cũ pena ſit aꝛbitraria ⁊ poſſit puniꝛe ali
teꝛ ꝙᷓ pꝛiuãdo beneficijs nt nõ.in.c. inquiſitionis ð
accu.qꝙ tũc nõ admittetur inquiſitio ſine ciꝛcũſtãtijſ
ſicut dicimꝰ qñ agitur de iniuria criminaliter: ut nõ

poſſit ĩteꝛuenire pꝛocuẽ. qꝛ pena eſt aꝛbitꝛaria:2= pol

ſit iudex ĩponeꝛe penã coꝛpoꝛalẽ ⁊ ſic habetua reſpe
ctus ad id qð cõtingeꝛe põt ut in.l.fi. C. de iureinzꝛ.

2. iij.q.ix. .niſi.Et h̊ nõ.qꝛ.ſunt quottidiana:= co

ſidera ꝙ tacite Inno. ſenſit illã opi. Ja. 2 bar. ĩ eo
ꝙ reddit rationẽ ſpãlitatis:qꝛ inquiſitio fit ut bõa
fama eniteat ⁊c.q̃ quidẽ rõ ñ ꝓcedit qñ fit ĩquiſitio
pꝛicipaliter ad penã iponẽdã. Et ideo in foꝛo cinili
cũ ſẽꝑ ĩquiſitio fiat ad penã iponẽdã debẽt exprimi
circũſtatie nec Inn. uẽ ſentire Sriũ per illã rationẽ.

¶ He purgatione nulgari. Tica.

¶ nia duplex eſt puꝛgatio:quedam canonica:qꝛ
canon inuenit eã de qua.S. dictum eſt:quedã vo ẽ
nulgaris:quia uulgus intꝛoduxit eam ideo ſequiiuꝛ
hunc nideꝛe de nulgari.

Bra ſuſcepti. Duella et alie
purgationes nulgaꝛes ꝓ
hibite ſũt.qꝛ ꝑ eas multotiens con
dẽnat᷑ abſolnẽdus.⁊ deus tẽtari vr
h. d. totus ti. Et fa paꝛs hniꝰ. c. ibi
tne. Caſus ⁊c. ¶ Mõ. pex tex. pꝛelatũ non debeꝛe
luſtiner̃ iniri duella.i.bellũ duoꝝ:neqʒ ſupeꝛ poſſel
ſionibus eccleſiaꝝ nec alibi. Et ſic eſt unus caſus in
quo eccleſia nendicat ſibi iuriſditionẽ in laicos iĩpe
diendo iſta duella. Et eſt ratio qꝛ ꝑ ea ur̃ tẽtari deꝰ

ut in. c. fi. . eo. ergo legatꝰ ſuns ut eſt pꝛelatus qui
libet põt ſe itromittere ⁊ ĩpediꝛe. Itẽ pꝛopteꝛ peꝛicn
C Seen

lum aiaꝝ:ut in.c.i.⁊.ij.S.de toꝛneamẽtis.
do adueꝛte qꝛ dupliciter põt tex. intelligi ibi ſuꝑ ee
cleſiaꝝ poſſeſſionibus ⁊c. Drimo ut intelligat᷑ ſuꝑ
poſſeſſionibus.i.ſuper plateis ⁊ pꝛedijs eccleſiarũ:
qꝛ eccleſie cõſueuerũt habeꝛe plateas ãplas 2 aptas
Secũdo põt intelligi qn eſt ↄtentio ſuꝑ
poſſeſſionibus eccleſiaꝝ:ut pꝛopter hoc nõ fiãt duel
la.? uterqʒ intellecius eſt bonus in ſe.

Ig nificãtibui 8 Sũmatũ eſt

.c. proxio:

In pꝛima ponitur SSrello. In ſecunda
pꝛouiſio ibi unde caſus ⁊c̃. 6. pꝛimo ex tex. ꝙ

de eodem crimine poſſunt plures in eodẽ libello ab
eodem accuſari.ſecus ubi crimina eſſent diuerſa de
quo.ij.q.i.pꝛohibentur ⁊.l.i. C. ſi reus uel accu.
moꝛ. fu. z.l.hos accuſare.ff. de accu. ¶ Secundo
nota ꝙꝙ in iſtis bellis que ineuntur ad pꝛobandum
innocentiã alicuiꝰnõ ſemper detegitur neritas:qꝛ ut
plurimũ ceſſante dinina diſpoſitione pꝛeualʒ foꝛtior
7 ingenio ſioꝛ. ⁊ eſt contra nobiles maxime de Hi
ſpania de facili ineuntes iſta duella cum inter eos

eſt contentio. ¶ Tertio n ar. i conſules ſpoletãi
habent iuriſditionem:ſed contra hoc facit:qr ſpole
tana ciuitas eſt de patrimonio eccleſie ergo tota in
riſditio eſt aput eccleſiam romanam.ſo.dicit Hoſt.
ꝙ ab olim etiaʒ ciues ſpoletani nt conſeruarent ſibi
ius uniuerſitatis elegerunt ſibi conſules qui habe
bant iudicare de nilioribus cauſis:ſed poſtmodum
paulati uſurparũt ſibi totã iuriſditionẽ. unde eligũt
ſibi ptatẽ et capitaneum:et qnqʒ ↄtemnunt ſniã ſũ
mi ponrificis.unde concludit ꝙ cum ipſi uſurparit
ſibi iuriſditionẽ nõ poſſunt allegare preſcriptioneʒ:
qꝛ in rebus ĩuaſis et occupatis nõ currit pꝛeſcꝛiptio
inſti. de uſuca.O.qð autem.lxxxxiij.di.illud et.c.fi.
de preſcrip.Et hoc dictum nõ. oẽs coitates italie
que ꝑ uſurpationẽ exercẽt merũ et mixiũ ĩpiũ.uvnde
non poſſunt aſłare inridicẽ pᷣſcriptõcʒ qʒ aliud ſẽtiat
Bun. et minꝰ bñ ĩ.l.oẽſ populi.ff. de iuſti.et inu? Sʒ
poteſt ibi intelligi Mar. de legitima pꝛeſcꝛip.ſecuſ
illegitima ut ipſemet tangit in..i ff. aqᷓ
In gl. ibi ppte. ꝓbabilẽ errorẽ bene retracrat᷑ ſñia
⁊c̃. Aduerte qꝛ gl.loquituꝛ hic nimis gñalit᷑:et non
reddit ſufficientẽ rõm diueꝛſitatis quare in inꝛibns
alłatis.ĩ prin.gl.nõ retractatuꝛ ſnia ꝓpt᷑ errorẽ:ſed
B et in cãibus ſequẽtibus in gl. rerractat ꝓpt᷑ erro
rẽ. Doc.ẽt uario mõ loquuntur:ſʒ clare expediẽdo
intellectuʒ.c.colligẽdo ſparſe dicta peꝛ doc.⸗ gliqua
addendo dic ꝙ multiplex poteſt eſſe intellectus. c.
Et primuꝰ intellectꝰ ẽ ꝙ iõ fuit retꝛactanda h̊ ſnia:
qꝛ fuit lata pretexiu ꝓbõnum reprobataꝝ ⁊ fallac.
Sicnt.n.ſententia lata ꝑ falſas ꝓbões retractat᷑ ut
i. c.cũ uenerabilis.. de excep.=. C. ſi ex falſis ĩſtru.
ꝑ totũ: Ita er fortius h̊ ſententia retractari dẽt cũ
B probõ duelli ſit fallax et a iuꝛe repꝛobata:et hunc
itelleciũ ſenſit gl. i f. ʒ obſcure ⁊ iʒ Hoſt. dicenſ ꝙ;
ipſemet qui eã tulit potuiſſet retractare ſi erat ordi

——

nariꝰ ut no.i.c.qualiter.j.ðᷣ accu.facit.l.abſẽtẽ. E. =
ð accu. æz qðᷣ nõ.in. c. cum ceſſate de ap. (Seruds

intellectus ẽ ꝙ iſtud duellum fuit idẽm ꝑ iudiceʒ fᷣm

ſtatutum ſeu ↄſuetudineʒ loci ut pʒ in tex. ibi coacti

⁊cʒ.et ſic ſententia iſta fuit lata ex ꝓbõe nõ ĩtegꝛa.ſiẽ
eigo quãdo ſũia ẽ lata ad iuꝛametũ ꝑiis delatũ ꝑ iu
dicẽ poteſt retꝛactaꝛi cõꝑat Vᷣtate ut ĩ.l.admonẽedi
ff. de iureiur. æ nõ. in. c.fi. S. e. ti. ita ⁊ iſta ſñia oper
ta ueritate debuit retꝛactaꝛi: ⁊ iſte intellectꝰ eſt opti
mus ⁊ ꝓcedit et pꝛeſupponendo ꝙ tẽpoꝛe huiꝰ.c.
duellũ iſtud non eſſet repꝛobatũ:⁊ hũc intellectũ ſen
ſit Uinc. ¶ Teꝛtiꝰ ĩtellectus ſñia fuit nulla ex

defectu oꝛdinis iudiciarij nt in.l. ꝓlatã. C. ð ſen. ij⸗
¶Muar

q.vi.i.O.diffinitia:⁊ qðᷣ nõ.ij.q.i.ĩ ſũma.
ius intelleciꝰubicũqʒ cã ſñie redit ad non cʒ nec in

fringitur effecius ſentẽtie debet reiꝛactari ce mpeꝛta

Hitaie ſicut in.l.ſi fullo.ff. v ↄdi. ſine cã ubi dr ꝙ ſi
dedi fulloni panos lauãdos ? ipſe eos peꝛdidit: ⁊ ſic

fuit cõdẽnatus ad eſtimationẽ ꝙ repeꝛtis rebus ꝑ

dñm retractat᷑ ſia.qꝛ cã redit ad nõ cãm nec ifrin
gituꝛ effectus ſñie cũ iſte habeat bona ſua:ita i pro
poſito iſti fuerunt cõdemnati.qꝛ pꝛeſumebantur ſub
traxiſſe illas res rebus ergo repertis ceſſar cauſa.?=
accuſatoꝛ nihil ꝑdit.facit qdð nõ.bar.in.l.ſi ſiue. ff.

rem ra.ha.æ puto hoc uolniſſe dicere Inn. B dum

7

¶ De iniurijs ? danno dato:

dixit ꝙ ꝓpteꝛ equitatẽ caſus ſuꝑueniẽtis ꝛecedit᷑ hit
a ſñia ut.d.l.ſi fullo.⁊.ff. cõmo.l.iĩcõinodato..ul.
Vbi dẽ ꝙ ſi cõmodatariꝰ ꝑdidit ꝛem cõmodatam.
= ſic fuit ↄdẽnatꝰ ad eſtimationẽ ꝛeꝑta ꝛe tenet᷑ dñſ
eſtiiueꝛe eſtimationẽ. Nuitus ⁊ ultimus itellectus
põt eſſe propt᷑ notoriã iiuſtitiam ſnie. naʒ notorie:
tunc ↄſtabat ðᷣ eius iniuſtitia æ notorietas iniuſtitie
reddit ſñiam nullam nt in. c.ĩter cetera s de re indi.
no. Inn. i. c. fraternitatis de frigið. nã ſnia iinſta tʒ
ꝓpt᷑ pᷣſũptionẽ q̃ pſũptio ceſſat:ubi notorietas ĩin

ſtitie ẽ ĩ Zriũ.ar. Viij.di. Vitate maĩfeſta ꝓ hoc facit

qð nõ ſingulari Inno. in. c. qꝛ pleriqʒ de imu. ec.
vbi diẽ ꝙ ſi ꝑs ꝓ qua ſñia lata ẽ ↄfitet᷑ cã iniuſtaʒ
ꝙ dẽt ꝛetꝛactari foꝛtius eꝛgo ꝛetꝛactãda ẽ ubi noto
rie cõſtat de eiꝰ iinſtitia: æ⁊ maxie de iure canonico.
nõ. n. dʒ ſuſtineꝛe quẽ ꝛetineꝛe ꝛc cũ pcc̃ato. Et ꝑ H̊
multũ limitaret.l.cũ putaꝛẽ.ff.fa.heꝛc᷑.ubi dici ꝙ ſi
ego eꝛã heꝛes in totuʒ ⁊ accepi tecũ iudiciũ q̃ſi eſſes
cobeꝛes meus ⁊ ſic diniſa fuit heꝛeditas inteꝛ nos

ꝙ ʒ poſtea conſtet de ↄrio nõ poſſum a te ꝛepeteꝛe

indebite ſolutũ:æ ex pdictis clare pʒ ĩtellectꝰ.c.⁊ 25
diue:ſitatis inteꝛ hoc.c. æ iura õria. Et adneꝛte ad
nonũ nõbile dictũ Hoſti.ſi ẽ neꝝ.dicit eim ꝙ ſi ſẽ
tẽria lata ẽ õ ius litigatoꝛis.⁊ trãſiuit ĩ ꝛcẽ iudicaiã
Iʒ nõ dẽat iure oꝛdiario ꝛetractari poſſũ iñ pete? ꝛc
ſtitutionẽ in itegrũ ex cła gñali. ar. in. c.ex ĩis de in
integ.⁊ in.l.i.ff. ex qui.ca.ma.⁊ idẽ ſentit glo.in.l.
fideiuſſoꝛ. ĩ oĩbus.ff. mã. ⁊ ĩ.d.l.ſi ſine et lʒ doct.
nr̃i trãſeãt cũ dicio hoſt. in doc.iuris ciuił cõi h̊ ñ
ad nittũt ut nõ.ĩ.l.i. E. de codi. inde.⁊ ꝑ baꝛ. in. d.
.l. ſi ſine: æ mihi placʒ hoc nltimũ niſi a pᷣncipe peia
tur ᷣ ꝛeſtitutio ĩ itegrũ.nã ſoliꝰ pncipis ẽ boc cõce

deie ꝓ hoc tex. in. I. diui. f de penis. æ ibi bar. naʒ

cũ ſnia faciat ius int᷑ ꝑtes ut in. c.cũ int᷑ de ꝛe iudi.
z.l. ꝛ2 es iudicata. ff. de ꝛcg. iur. nõ põt iferioꝛ a prici
pe ius ꝑti queſitũ tolleꝛe. ad idem.l.i.?.ij. C. ſen. ꝛe
ſcin.nõ pñt nbi iura gñaliter dicũt ꝙ nec ꝓfeꝛens
nec ſucceſſoꝛ põt ſententiam ꝛetractare.

Il cti filij. Dummatuʒ c. S.c.i. In

pria ꝑte ponit ꝗqꝛela In fa

dat indices ibi cũ igi. Caſus ⁊c̃. CWS

primo ex tex. papã babeꝛe ptᷣatẽ æ iuriſditionẽ S pᷣn
cipes ſeculares inꝗᷓtuʒ abutuni iure ipali in gꝛau s

men ſubiectoꝝ. ¶ꝛ nõ unã cãm qꝛe repꝛobat̃ pur

gaiio nulgaris. nam ꝑ eam deus tẽtari nidet᷑ nt in
la cũ ferrũ ignitum nãliteꝛ debeat ledeꝛe tangenteʒ.
Vñ id in hac purgatione nulgari agit᷑ ut miraculo
ſe hoc non contingar. =
¶Se Ininrijs 2 damno dato. Hica

¶ Eontinuatur iſta ica ad pcedẽtes boc oꝛdine

Supꝛa niſum eſt de narijs exceſſibus taʒ pꝛelatoꝝ
Gꝙᷓ ſubditoꝝ:uerũ qꝛ ex eis fꝛequẽter inferunt᷑ iniu
rie:æ damna irrogãtur merito poſt pꝛecedenies ti

mlos ſubijicitur iſte
Preue eſt: et propter

J ꝛixati. eius breuitatem non

ſũmatur: nec recipit diniſiõeʒ. caſꝰ ⁊c̃.

— Mõ primo ex tex. ꝙ rixa pcedẽs non
excnſat pcuſſionem ſequẽtem. vñ ꝑcuſſor nihilomi

nus tenetur ex ꝑcuſſione ſua: lʒ rixe calor pceſſerſt.

cõcor.i.fi.ff. de.ſica.Et põt adduci hec littera ĩ ar.
Licius ⁊ ſemproniuſ ꝑcuſſerunt ſe ad inuicẽ nel di
xerunt ſibi conuitia alternatim:nunquid iſte ꝑcuſſio
nes uel iniurie tollantur mutna cõpeéſatõe inter ſe:z
ſic ↄuentus ſuper iniuꝛia uel ꝑcuſſione poſſii dicere

nõ tenor tibi reſpõdere:qꝛ iu me ꝑcuſſiſti:uel iiuri

az ĩtuliſti. Et dicendũ ꝙ non dʒ andiri ſic excipieſ.
cum eni iſte iniurie æ percuſſiones ſint ſeꝑate ad di
nerſa facta: ?æ uerſentur circa diuerſa nõ tollunf mu
tua cõpẽſatione:ſecus qñ uerſãtur circa idem factũ:
nt matuũ adulteriũ mariti ⁊ uxoris.circa matrimo
niũ enim cũ agit᷑ ciuiliter ad ſeperãduʒ mꝛimonium
quo ad thoꝝ ⁊ ad lucrãdum dotẽ bñ tolluut bec ð
licta mutua cõpẽſatione ut in.c.intelleximꝰ de adul.
? ibi ꝑ I mo.Ec predictã ↄcluſionem tʒ Spc.i ti.
de accu. SF. i. in. V. qd ſi nocani te ⁊ ibi recitat nõ.di
ctum qaorundã aſſerẽciũ ꝙ ſi tu ꝓnocaſti me dicto
nel facto ad iram: æ ego ſi pronocatus te dicio uel
facto offendi:non potes ager̃ õ me:qꝛ dediſti cãʒ ⁊
calor iracnndie calũnie nirio caꝛet.ij.q.iij:S. notam

dũ:qð dictum mihi ex toto nõ placet:ut oino uitet

pena quia: ut ſupꝛa dixiiſta nerſantur circa diueꝛſa.
un qᷓ bʒ põt agere ꝓ iniuria ſua: æ ꝛegulariter nõ Iʒ
ulciſci. C. qn li. ſine iudi ꝑ to. ar. pe. locum a ſpali.
facit.l.ſi ex plagijs. S. tabernarius.fl.ad.l.aquil.ubi
bonus tex. ꝙ percuſſo non licet inſequi ꝑcuſſorem
fugientem pro hoc põt adduci hec l?a. nã h nõ pon
deratur quis fuerit auctor huius rixe: æ nibilominꝰ
in iliſtincte percuſſor tenetur ad idem. d. l. fina. ff. de
ſica puto ta nen ꝙ mitius punietuꝛ iſte qui ꝓuo catꝰ
offedit: qꝛ difficillimum eſt iſum dolorem cõpeſcere

ut in ſimili uult tex.ſingulariſ i l.ſi adulteriũ i.. im

ꝑato res.fl.de adul.? h̊ ꝓcedũt iter hoĩes habetes
rõnem:ſecus ur̃ dicendum iter ipſa aia ia irꝛõnabi
lia qꝛ ſi aial ꝓuocatũ aliud occidit nõ nẽ teneri qns
de quo in.l.i.ꝗ. cum aꝛietes. ff.ſi qua pau fe. di. z
qð nõt glo.in.l.ſi bos alienus.ff.eo ti. Et faciunt
hec ad ſtatura iponentia ceuam penã ꝓ qualibei ꝑ
cuſſione:nunquid ꝓuocatus ꝑcutiẽs icidat in illam

penã ſtatutariam: z dicẽduʒ eſt ꝙ ſic:qꝛ ſtatutum lo

quituꝛ indiſtincte:ſʒ index ex officio ſuo dʒ illã penã
ex cã moderaꝛi fᷣm nõ.·i.l quid ergo.S. pẽa grauioꝛ
.ff. de his qui no.infa ⁊æ.l.aut facta.in ·l.fi.ff.de pe
nis ⁊ hoc ulrimum nõ. uoluit Mar. in ſimili i.l. ij.
ff. de recep. ¶ SDed q̃ro qꝛ tex. dicit ſi percuſſus ia
cuerit in lecto ⁊c̃.quid ſi nõ iacuerit in lecio:iñ ꝑꝑ
Pcuſſionem nõ põt exercere artẽ ſuã:⁊ expẽſas facit
in medicũ dic idẽ dicẽdũ eadem rõe. ꝓ hoc tex. ĩ.].
ex hac.ff. ſi qua.pau. fe.di.⁊ in.l.fina.ff.de his qui
deie. uel effu. uñ ad lam ſupple maxime. ᷣm doc.iõ
la de hoc nõ facit mentionem:qꝛ cõiter non iacens
in lecto non ꝑdit artificium ſi uuz. ¶ Altius quero
nunquid tenetur ꝑcuſſor ad operas quaſ amiſſuruſ

eſt pcuſſus toto tꝑe nite ſue:ut qꝛ forte debilitatns

in manu eſſectus ẽ impotes toto tꝑe nite ſue:⁊ dicẽ
dam eſt ꝙ ſic: ut in dicta.l.ex hac lege ⁊? dicta. lege
fi. quinimo dicit. Spe.ti. de iurijs.ꝗ.ij. poteſt pᷣn.
ꝙ mortuo percuſſo poreſt agere pater ſine heres
&eius ꝓ operibus quas iſte potuiſſet exercez toto pe

beno nrin ſeno in
1 luſlrnocſa
aſonili fm fn
ſrt. gbalan qi ii⸗
or / aumxhjbui⸗
Zbisgiciie e ſe⸗
acuucl byihene ihni
geeleinſens: un o
tinodenmiod amd
iromocddendugn
ncie etcaris fn is
.. C.de ica apaſie
ls teqvirt dolon uncdh
non habuit animu occi
Nrine.lQGeſca nn.
EC pbꝛmianin ercon
Nn /iCe ſan ſaii⸗
iCcechb Nenwg
uſnmngnn ſolcoxce⸗
1gi tenecio lus niſ det
ſſitſenmnündn
enkinponigiaen ee
ndII.And deſ
ben nieed npaf
glo⸗ nochhiamg
tur uiſannonegnle

is pot agere Criminalten

bjalgernlon
mirnpencfartimi
mlir tireſimiinini
un unſle m⸗
inſ P
ſcve iſficrinin

¶ De ininrijs ? dano date:

clee,
Midin , Ueif,
nn ni nite ſue:æ habebituꝛ reſpect viſimilit quãto tpᷣe po nel aliud aĩal incidit in fſoneam. Idẽ tñ puto ſi bõ
minnngti frit tuiſſz uiueꝛe: æ hoc multũ põt accideꝛe ĩ facto æ ma liber uel fuus incidat ut teneat᷑ qui aperuit uel effo
nimtcihiſti kedanſe xime ĩ parentibꝰ ſenibꝰ niuentibꝰ ex operis filij. dit ad intereſſe.ar.in.c.fi.j. eo.qꝛ qui cauſam dãni
Kbenfar e Auimo ſuper tex. quero quid ſi nulneꝛatus remiſit dat damnum intuliſſe uidetuꝛ ut ibi. ¶ In glo. i. in
imme n ee iniuꝛiã:nũqͥ põt ageꝛe P ſteꝛeſſe. Spe. in ti. de ac fi. hoc diciũ puto nerũ quãdo fraudolẽter nõ facit
nche ini ſicini cu. F.i.. quid ſi uulneꝛat? tz ſic: ut illa ꝛmiſſio ẽt loco priuato.ſecus ſi fraudolenter: ut qꝛ ſciebat ani
ſuaſn e epei ſi recepit pecuniã nõ extendat ad inteꝛeſſe: quod ẽr malia uicini illuc neniẽtia ſecũduʒ ↄſuetudinc ⁊ fecit
1ſarg ſenlſit hic Jo. an. Idẽ ſi ꝑcuſſus confeſſus fuit pec foueam uel proiecit eſcam nenenoſaʒ:iũc puto eũ te
ſ nöͦtolunf mn cata ſua: ? in manibus ſaeeꝛdotis remiſit oẽs iniu neri.nã nõ debet etiã in ſuo quiſqʒ aliquid facẽ aĩo
1crarſen *? rias oĩbus ꝙ nihilominꝰ põt agere de iniuꝛia: quia nocendi alteri. ar.ff. de dam. infec.l.quis uias et. ff.
Nongcr nurine Vr ꝛemiſiſſe rãcoꝛẽ nõ antẽ ſatiffacrionẽ ininꝛie:quã de reg.iuꝛis.l.qui domum er glo.c.cũ eccleſia nulte
ſeiin imnn nemo tenetuꝛ remitteꝛe:ſine prelatꝰſiue pꝛiunatꝰ.xlv. ꝛana.i v.iniuria de elec.et non ſũt duo meſes 5
1drebii ins di.c.? qui emẽdat.xc.di.ſiquis ↄtꝛiſtatꝰ nõt hoſti.ĩ facto fuit in iſta ciuiiatt. Abbas.
ncinelere n cC.oliʒ:J.eo.⁊ bar.in.l.nõ ſolũ.. iniuriarũ.ff.eo.et J b Breue eſt:et iõ non ſümag
Naſionen D in.:l.ſi tibi.x.ff.de pac.ubi etiã tenet lʒ reliquat theo 08. tur nec diuiditur. ¶Wora L
leſbircin Ri logie. ꝙ ẽt rãcoꝛc nõ tenet remittere niſi peiaf. ¶ primo ex tex. dm teneri ex damno dato
unpnoatſiedicn In glo. ibi qꝛ liberũ coꝛpꝰ ſecus dic in coꝛpoꝛe nõ P animal ſuũ:et ĩtelligitur ꝙ tenet᷑ iſolidũ ꝛubi ipſe
Mrovonnstecteo libeꝛo ut in ſeino. nã tũc bñ habet᷑ ratio diffoꝛmita fuit ĩ culpa:ut qꝛ ſciebat animal ſuũ uitioſũ ⁊ nõ en
zneg aſtc⸗ tis: ſi ſeꝛu⸗ factus eſt deierioꝛ ? minoꝛis pᷣcij ꝓprer ſtodiuit. Si autez animal illad non ſolebat eſſe uitio
ban ſ⸗ ſuann pcuſſionẽ.l.i funs foũ. § rupiſſe.ff. ad.l. aqui. Et ſũ et damnũ dedit line culpa domini:qns nõ tenetĩ ĩ
guin noid ii in fi.glo.adueꝛte qꝛ iſta ↄdẽnatio quinquaginta ſo ſolidũ: ſ põt ſe libeꝛaꝛe dando illud. animal quod
inmr let ge aeo loen qn agit remedio illus il.. leſit: ut in iuꝛ. alle.ĩ gl. et iõ propter hãc dineꝛſttarẽ
lrrugluenin his qui eie. uel effu. æ punituꝛ tmn negligentia: nt põderatur in tcx. ꝙ erat corrupta ab heri. et nudi
noß qꝛ deiecit lapidẽ nel lignũ ex feneſtꝛa non putãs ali

1 e. ſaona ſoͤt.
Gs Kad aanirdi
Me dſegdicedorenn
uider iaidrdon
buos ien iplonte⸗
rAidendlſm ſite
Donler iſte qrippon⸗
ſun Coborem cipeſer
i Nacolenui, Gin
Gi ier hoiis ubers
phaoli ſbi
Ochtno ni teneni nis
fl nn dan ecl
Ke d r n
mmdeid P Adad
3cotisilte nlam

tqvlrgſimun 0

Noffcoſio hlümri
ilago huͤgenin
u uinliſclt
i Bri inti,
diil nl i
aumrinlun 1e
nibirmniſs ici
nnnee bot gil.
lera edis al
naomne in Eoli
ncöter nonineet
. Mlius En
Pens nl Aniſnt

enbone Cnii⸗
oio cevieſien
bae lehtdin

quẽ eſſe inferius:æ eum oppꝛeſſit ad moꝛtcẽ: æ tune
fit iſta ↄdẽnatio ðᷣ qua hic in gl. ſecus nbi habuiſſz
animum occidendi:qꝛ tunc pnniemni pena legis coꝛ
nelie de ſicarijs ſfm ius cinile que erit capitalis nit
ff. z. E. de ſica.quaſi peꝛ totũ.illa enim pena capita
lis requirit dolum. unde inteꝛficiens ſine dolo:quia
non habnit animũ occidendi non tenetur illa pena
ut in.l.i. C. de ſica. ⁊ in.l.i.F. diuus adꝛianus. ff. e.
Et ꝓbatuꝛ animꝰ ex coniectuꝛis ut nõ.dicit glo. in
dicta.l.i. E. de ſica. facit.c.ij.de rennn.li. Vi. 2.l. do
lũ.C. de dolo. Itẽ puto ꝙ iſta pena de qua in glo.
quinquaginta ſolidoꝝ ⁊c.hodie hʒ locũ dũtaxat qñ
agit᷑ remedio illius ti.ff. de his qui deie. ſecꝰſi ticins
Pcuſſit ſempꝛoniũ:nõ tñ anio occidendi :qꝛ iunc po
terit imponi alia pena coꝛpoꝛali iſſa capitali ut
in. d.l.i. S. diuꝰ. fl. de ſica. nn glo. ꝓ itel
lectu mãe queꝛo:an ꝑcnſſus uel ininriatꝰpoſſit agef
alio modo ꝙᷓ ̊ dicatuꝛ. So.dic ꝙ ſic.nam hic agi
tur utili actione aquilie ꝓ daãno dato. Sed ꝓ iniu
ria põt agere criminaliteꝛ ⁊ ciniliter nõ dico ſimnl:
ſed hʒ eligeꝛe ut.l.pꝛetoꝛ.ff. de iniur. ⁊ ſi agit cꝛimi
naliteꝛ:pena eſt arbitꝛaria ⁊ applicaĩ fiſco. ⁊ ſi agit
ciniliter:iũc eſtimat᷑ ininria per inramentũ iniuriati
taxatione pꝛemiſſa:æ pena applicatur iniuꝛiato nt in
Cc.olim.j.eo.⁊ inſti.de iniurijs.ꝗ.in ſũma.⁊..pẽa
⁊ nide glo.in.c.ſi canonici de offi.oꝛdi.lib.vi.tene
enti.

J quis. cne elꝛe ideo non lI
⁹

mat nec diuidit.¶ Nõ.
ꝙ dãs cãm damniſicãdi animalia alterins
tenetur ad eſtimationẽ etiã ſi non fecit ex pꝛopoſito
punitur eniʒ ex culpa ſua. Er facit ↄ eos qui ponũt
nenenum in loco ut animalia nenientia inficiãt.naʒ
certe ſiue ex dolo ſiue ex culpa illud fecerit tenetur:
qꝛ non debebat talia ꝓijcere in loco pnblico q̃ poſ
ſunt eſſe alijs nociuai Et Iʒ tex. ᷣ dicat quãdo bos

ftius:qꝛ ex quo prius eꝛat nitioſũ dominus pſumit
lciuiſſe:et ſi nõ cuſtodiuit tenetur iſolidũ.unde nõ li
beratur dando aiĩal.ſecus ſi aũt ignoraſſet ꝓbabili
ter: qꝛ tũc ſatis eſt dare animal nt ĩ.c. fi. j.e. ¶ In
glo fi. ibi cum dubium eſt. Mõ.gl.ꝙ eriã ſtante du
bio quis primo fuerit aggreſſor nõ teneiuꝛ domiꝰ
animalis occidẽtis:et idẽ nõ.i.. cũ arieteſ. alle.et
ſequit᷑ h. Jo. an. nã tex.i.d. . cũ arietes rquirit ag
reſſuram zc. Abbas.
3 leſerit. Hrene eſt ꝛc. ¶ Mota
primo ex tex. ꝙ non licʒ
intalieno depaſcere aĩalia ſua:qð intellige
quando dat dãnũ.ſecuſ ſi nõ daret dãnũ pnta qꝛ iti
nerans et tranſiẽs per pꝛediuʒ alienũ depaſcit ibi in
mentum ſuũ ſine damno:ut de pace te.c.qm.S.fi.
in. li. fen. ꝓ hoc tex. hic qui requirit dãnũ:qðᷣ nõ 3
ledentem agꝛum uel nineã puta capiendo uuas æc.
ur teneatuꝛ ad eſtimationem:niſi neceſſitas maxima
excuſaret de conſec̃.di.v.c.diſcipulos:et qðᷣ nõ.in
c.ſiquis per neceſſitatẽ. S. de fuꝛ. ¶ In glo. ibi niſi
dando animal nelis libeꝛare te.hoc ꝓcedit quando
ns nõ fuit ĩ culpa:et iõ nõ ꝓcedit quo ad teꝛmios
huins.c.qꝛ ipſemet dñs iumeniũ ſuum deduxit in
alienũ cãpũ ut ibi paſceret:unde tũc tenet inſolidnʒ
ad eſtimationẽ:qꝛ ipſemet nidet᷑ dediſſe dãnũ: 2 ſic
tenetur ĩſolidũ.l.i.ff.ſi qua.pau.fe.di.⁊.l.ij. ff.l. ad

aquil. ?. . eo. . fi. ¶ In glo. in fi. unlt gl. æ bene ꝙ

ſi reperio animal tuum dans damnum agꝛo meo:
non poſſum ipſum rerineꝛe donec ſatiſſeceris: quia
conſultum eſt mihi per aliam rationẽ quam per re
tentionem.dictum nerum eſt:ut pꝛobatur in.l.quin
tus alle.in glo. nõ. Marto. in.l. ratis.ff. de incen.
rui.nau. Sed ratio non eſt generalis. nam ſeque
retur ex ea quod ſi res tua peruenit ad me ſine ui
cio non poſſum eam retineꝛe pꝛo debito:quia mihi
conſultum eſt per actionem perſonaleʒ: quod eſt fal
ſum ut in.l.ſi non ſoꝛtem. F. ſi centum ⸗= quod ibi
1 2

¶ Ge iniurijs danno dato:

nm. ff. e condi. inde. in.l.i. C. ẽt ob chirogꝛa. pe
cu. ſed tenetur aĩal dimitteꝛe: quia ſine conſenſu qñi
ꝛes ꝑuenit ad enʒ: ⁊ dñs non pᷣſumiĩ cõſentire.ar.
in. lequi nas. . uetaꝛe de fur. nc eal
neue é. caſ?“ zc.
Jegꝛeſſus. (16 prino er
tex. ꝙ dans dãnum alteri uicino ſine do
o tenetur ex culpa ſua ad emendam etiam fᷣm ins
canonicũ ad idem tex. in. c. ſe. ibi tamen tex. loquiĩ
in noluntario. Sed nide nõ. peꝛ Inno . in. e. ſicut
dignuʒ de homi. ꝓpe ſi.ubi in foꝛo anime dicit ad
neꝛendum. utꝝ iſte fuerit ĩ lata cinpa leni uel leuiſſi
ma. primo cãu teneĩ᷑: ſed in leui ⁊ in leuiſſima nõ te
netur ad eſtimationẽ.ſed imponetur penitentia: ar.
xv. q.i.inebriarũt. ſecus ẽ in foꝛo cõtentioſo:quia ĩ
acq iana acriõe uenit ẽt leniſſima culpa.l.i.ff. ad.l.ac
quil. æ hoc dictũ Inno. eſt nalde ſingulare de quo
multum dubito. quare forus aie debeat diſcrepare
a foꝛo cõtentioſo cum hec lex ſit ualde ꝛationabilis
niſi dicatur ꝙ licet iſta eſtimatio ſit ĩteꝛcſſe ꝛeſpeciu
dãnuʒ paſſi: ꝛeſpectu m ĩfeꝛẽtis eſt pena:que ĩ foꝛo
aĩe nõ dʒ hꝛe locũ ex quo eſt extra dolum ⁊ latam
culpã. quinimo ibi ſubeſt dolus licet in foꝛo aie te
neatur ad eſtimationẽ nõ tñ tenetur ad penaz glo.
eſt ſingularis in.c.frat᷑nitatis.xij.q.ij. n glo.
fi. ⁊ pone exẽpluʒ poſtq; ignẽ appoſuit in ſuo agꝛo
nt ſtipulas cõburret:uentus ualidus repente ſuꝑne
nit ⁊ deiecit ignẽ in agrum alienũ:ita ꝙ iſte non ua
lẽs cõpeſceꝛe ⁊ defendẽ õᷣ uim nẽtoꝝ.iſte ĩ nolla cul
pa ꝛeꝑitur. I¹dẽ ĩ muſcipula tranſeunte cuʒ igne ad
domum nel agrũ alterins:ex quo igne ſecuiũ ẽ gꝛa
ne danum nicino. Abbas.
PBrene

idem cum pꝛccedenti. Caſus 2ẽ6. ¶C VõS
pꝰ ibi uolũtarie facit.n. pꝛo his que dixi in.c.pꝛece
denti poſt Inno. ut in foꝛo aie nõ teneat᷑ qui n fuit
nolũtarius: ¶ nõ ꝙ licet quis ſatiſſaciat ꝓximo
de dãno:nihilominus tenetur ad penituã pagẽdaʒ
cõcoꝛdat.S. de homici. ſicnt dignũ. ¶ In glo. ſi. in
fi. æ appellatiõe edium nenit omne edificiũ ut l. qui
edes. alle.in glo.⁊ hẽt hoc locuʒ de iure ciuili:ſʒ de
iure canonico imponetur alia pena:puta depoſitio
nis: et maioꝛ æ minoꝛ ſᷣm quãtitatem et qualitatem
delicti.utin.c.ine.j.de penis.
Lim. Secularis poteſtas qui cleri
cum bãniuit cõdẽnari debʒ ꝑ
iudicem eccleſiaſticũ ſᷣm eſtimationẽ inin
rie in expẽſis æ daãnis:⁊æ hodie adde penã ĩ cle.i.de
penis hoc dicit. Oiuidit᷑.nã pꝰ ꝛecitat pꝛoceſſuʒ de
legati qnẽ fo ꝛeuocat ⁊ cãʒ diffinit ibi quare.cãns
zẽ. ¶ Nõ prio ex tex. iudicẽ eccleſiaſticũ bꝛẽe iuriſ
ditionẽ ↄ pricipes ⁊ cõtꝛa ceꝛtas cõitates ſeculaꝛes
uſurpãtes ſibi iuriſditionẽ indebite in clericos et ir
ꝛ0ogãtes eiſdem iniurias:nã tales cõmiuũt ſacrilegi
um: ⁊ niolant libeꝛtatẽ eccleſiaſticã: vñ ẽt infamiam
incurrũt de quo in auc. caſſa. C. de ſac. ſan. ec. facẽ
c.cũ ſit gñale de fo.cõpe.⁊ nõ.ꝙ iniuria irro
gata epo nur iniuria irrogata oĩbus eccleſijs ſubiec
tis. qꝛ ſponſus eſt illaꝝ eccleſtarum. unde et eccleſie

ꝗ quis domum. rne

inferioꝛes pñr ageꝛe pꝛo iniuria ſibi illata ut h. 3
nõ clericũ poſſe ageꝛe ad eſtimationem iniurie ſibi

illare æ pena pecuniaxia applicatur ſibi:ex quo agir
ciniliter. ¶ Et nõ. ex ſine modum eſtimandi iniuriã

2æ ↄdẽnandi ⁊ uide clarius per glo.in.c.ſi canonici
de officio ordinarij.li.vj. n glo. prima in fi.
Sed contra hoc ⁊ ↄtra tex.facit.c.qm frequẽt᷑.ꝗ.
ſũt ⁊ alij ur lite nõ ↄt.ubi ſuper ꝓceſſu ĩqſitionis ñ
fit ↄteſta. So. põt tex.iſte dupłr.iĩtelligi fʒ hoſti.pꝰ
ꝙꝙ ̊ cã non fnit cõmiſſa ꝑ modũ iqſitionis:ſʒ epᷣo
nolẽte agere ↄtra cõe:ſʒ iſte epᷣus errauit credẽdo ĩ
quiſitionẽ cõmiſſã ſicut in ſimili habet᷑ ĩ.c. exhibita.
3. de iudi. Itẽ pſupoſito ꝙ cã fuerit h̊ cõmiſſa per
moduʒ inquiſitionis.tñ inquiſitio fueꝛat ↄmiſſa ad
petitionem partis:ĩõ debebat liſ oteſtari ut in.c.cuʒ
dilectus:⁊ ꝙ ibi dixi de pur.ca.¶Sʒ ↄtra h̊ iteꝝ
op.nam factum non porerat h eſſe nõ notũ bãnien
do epᷣm.ergo nõ requirebatur oꝛdo iur. ut in. c. ad
nr̃am el.iij.de iureiur.ꝓ hoc qꝛ papa in fine tulit
ſniam:ſine alio ordine. So.ſẽtiunt doc qð qdam
iniurie erant notorie:quedaʒ non notorie ⁊ ſuꝑ no
torijs ꝓnuntiauit hic papa. Sed eps ꝓceſſit ſuper
oĩbus. Iſte tñ inte lectus non ↄgruit lr̃e quia papa
diffiniuit totam cãm nut innuit tex.⁊ iõ põt intelligi
qð coram papa fuatus fuit ordo iudiciarius:?æ qð
factum forte allegabatur notoꝛiũ:ſʒ non conſtabat
in curia.unð cũ factum eſt notoꝛium ĩi una ꝓnicia:
2 nõ in alia ñ dʒ iudex ꝓcedere etiam ſuꝑ notorio:
niſi prius uellet recipere ꝓbationes an facin ſi noto
rium nide ꝙ nota Inno. in. c. tua in fi.ðᷣ coba.cle.
2 mulie.⁊ glo.bonam in.d.c.ad noſtram.Et uide
ad intellectum buius.c.q.diſpntatam quã põit Jo.
an. in. c. fi.de fo.cõpe.li.vVj. n glo. fi. in fi. qᷓro

ex glo.pone ꝙ epᷣs iniuriatus recepit ad oſculum

iniuriantem ſeu eum ſalutauit:nũq̃d nidetur remiſiſ
ſe iniuriã. Hoſti. arguit pꝛo ⁊ S.nam nidet᷑ p ꝙ
ſic.qꝛ ex diſſimulatione aboletur actio iniuriarum
inſti. de iniur. in fi.? nõ.xxiij.q.iiij:ſi illic¶ Atem ſa
luratio eſt ſignũ ꝛecõciliatiõis:ſicut et ſubtraciio ſa
lutationis ſolite eſt ſignum inimicitie ut nõ glo.in
.c.cũ adrianus.lxiij.di.⁊ in.c.cum ſupeꝛ abbatia ð
offi. delega. In griũ facit.nam eps ex officio tene
tur cõicare alijs:nec dʒ ꝛancorẽ in animo retineꝛe
tandem cõcludit hoſti.ꝙ ſi a pricipio epus ꝛenoca
nit ſibi iiuriam ad animuʒz: ut. quia pronocatus eſt

2 facit aduerſarium citari:tunc per ſalutationem uł

admiſſionem ad oſculum:non nidetur remittere in
iuriã. Mam a principio bñn tollituꝛ ex diſſimulatiõe
non reuocando ad animũ.ſecꝰ ſi ex poſtfacto.uñ 2
cludit ꝙ ſiue ſit prelatus ſiue priuatus nõ tenet᷑ re
mirtere ſatiſfactionem ĩiure.lxxxx.di.ſiqs cõtriſtatuſ
neqʒ preſumitur remittere ex tali participatione:qͥn
imo non põt etiam expreſſe remittere iniuriam ſi
bi commiſſam quatenus tangit eccleſiaʒ:⁊ ſic poteſt
intelligi.lxiij.di.ſolonitane ⁊.c.ſi is qui.xxiij.q.iiij.
Sʒ aduerte qꝛ hoſt. loquitur qñ ꝛecepit ad oſculuʒ
ſeu ſalutauit poſt uocationem ad iudicium.quid ſi
an.tunc foꝛte eſſet dicendũ nt pro damnis et expẽ
ſis poſſit nihilpbominuſ ageꝛe.ar.nõ:in.c.i.S.e.ſʒ ac

tione liuria x.ñ.ar.c.ex ore ð his qᷓ fi.a ma.pte ca.

trpelſeinuifterfue
do dini et dininmi
fdedenife dio⸗
apenl i pppiu⸗
ig te ſoh lonit al/
ſeniſtau eprmto⸗
hhint ſrin ihnfmn
ſumni on ter nenc,
ſtaenenfce ge
Rbonacica apetcfen
ſore dere r .R.we
Pii. CMne oligee
Nechi Mrciͦ tiͦ a
ſteie inteligaur guaten
tis s n inis aueni,
uintaralis deſinreinn.
boc ſtomu ectua coin
bar ſinlares e popuio
u s ſunomn, popußn
bysonielltnns. o ni n
iſ go ingulans inl i,
nt disdhe oſfi or id
r näldins pineps
Peporctfnenn.
ſi⸗ ola C.liconnige
tals ere di Sopwt
tuaſeeb buiig e hiinen
nodis aiino g cum aſtr

liites biſteſſ nuln di

Atmmg; pars illis
iciſeem il lcheſtaremt
upane cöe io bono co
1ditſrocl inn vonne

odin nitel
de ean inſſe ult
bſenunt gor 6 En
n umteſpp
chs guſt lper
Agrui e anpn
tio or nelg
oiudiciging 5
tſenoncrſt
odinninn in
Aartcuunſonnati.
Mtones mnfaan ſinoto
ncMa infi coba ce.
cad noſran Cr vſe⸗
ſpunrumori pot 0,
Nrgo n fiqeo⸗
Bguyit as olvuum
niiiticaur oniil
z nan nicetp'
r acto dhlornun
iiiicſend
mrer onnioſt
günictiemrd go n
ccun bpe edbinid
amczs glefiho nr
cori n mino taitr
hiigo ns
nu grann ,
nron inuin
nim mine n
im dinaie
ſcwſfico.n 0
nums ho lene⸗
dſiß Euſun
emnchliaſecl
minere ünbe
celelaytr then
r i)
ia olec,
inhle
d ſjconnie,

o ums 4
2 ͤnti⸗
3boiſanu

¶ Be iniurijs ? dano dato?

— — —.—

noſtra. Qui iurat ſtatutum ſn

per non repetendis dã

is hoc non obſtante expẽſas repetere po

terit.h.d.nel ſic. Statutũ ſuper danis non repeten
dis ad expenſas non extẽditur. h. d. In pꝛima deci
ſa cõſultatio. In fa reſponſio.ibi cum igitur. caſus
⁊c. ¶ M. pꝛio ex tex. ꝙ ciuitas põt faceꝛe ſtarutuʒ
ſine alia ſuꝑioꝛis aucroꝛitate. ſacit ꝙ legitur ⁊æ nõ. ĩ
.c.qð clericis.de fo.cõpe.de quo mñ plene per bar.
in.l.oẽs populi.ff.de iuſti.æ iure. ubi nõ.per bar.
an quiliber pꝛelatus poſſit facere ſtatuta:⁊ in quibꝰ
poſſit derogari iuri cõi. ¶ nõ. ꝙ ſtatutum alteri
pꝛeiudicatiuũ eſt ſtricuiſſime intelligendum:unde ap
pellatione danoꝝ non neniunt expenſe: cuʒ iñ largo
expenſe inutiliter facte ſit dqnum. ſed qꝛ ſtricto mo
do dãnũ eſt diminutio pꝛionij aliũ facta nt.l.iij.
ff.de dam.infec. ideo appellatione damni non uenit
expenſa quã pꝛopꝛia noluntate fecit.lʒ foꝛte coacta.
ad hoc ſolʒ quotidie allegari hoc.c.ꝙ in ſtatutis dʒ
ſieri ſtricra inteꝛpꝛeratio:ira ꝙ nerba capiantur in
pꝛopꝛia ⁊ ſtricta ſigniſicatione.unde alibi habeĩi s
ſtatutũ non debet extendi ad caſum fictum nt.l.iij:
H. hec autem ff. de neg. geſ. ⁊æ ad materiam nide plu
ra bona dicta que refeꝛt Jo. an. in regula ꝓ poſſeſ
ſoꝛe de re iur.li.vVi.in meꝛcu.per bar.in.d.l.oẽs po
puli. WWlrimo collige ꝙ ſtatutũ iuteꝛpꝛetationem
recipit reſtꝛictã etiã qn iuratũ eſt. vñ ẽt iuramentuʒ
ſtricte intelligitur quatenus uenit in derogationẽ in
ris cõis ſeu iuris alteriꝰ.facit.c.ad nr̃am.el.iij.⁊.c.
quintauallis de iureinꝛ. ¶ Sed ) tex. op.ur. enĩ ꝙ;
hoc ſtatutũ editũ a cõi non nalnerit quatenus liga
bat ſingulares de populo:nut non poſſent peteꝛe dã
na eis illata:qm Iʒ popnlus poſſit ſtatuere ſuper in
ribus uniueꝛſitatis.nõ m ſupeꝛ iuribus ſinguloꝛum
ut nõ. glo. ſingularis in.l.ij.que ſit longa conſne.=
in. c.oẽs.de conſti.facit.l.id qdðᷣ nẽm eſt.ff.de regul.
iur.nã ſolius pꝛincipis eſt tolleꝛe ius alterius.nec ẽt
ipſe poteſt ſine cã ut nõ.in. c.que in eccleſiaꝝ de cõ
ſti. ⁊ in.l.fi.C.ſi contꝛa ius uł nti.pu.⁊ in cle. paſio
ralis de re iudi. So. pꝛopter hec ſimilia oria nariat̃
intellectꝰ huius.c.⁊ pꝛincipaliter intelligitur duobꝰ
modis.pꝛimo ꝙ cum eſſet diſcoꝛdia inteꝛ populum
2 milites bꝛixieñ.multa dãna hincinde illata fuerũt:
2 utꝛaqʒ pars multas expenſas hac occaſione fecit:
tñ cũ ſedata illa tẽpeſtate mulri peteꝛent damna a re
liqua paꝛte cõe pꝛo bono concordie fecit ſtarnium.
ut huinſmodi dana non repeterentuꝛ:⁊ boc ſiamtũ
fuit appꝛobatum ⁊ iuratum a cinibus:⁊ tunc neibũ
a cõi refeꝛiuꝛ ad paꝛticipiũ editũ ut ſit ſenſus ꝙ hꝰ
ſtatutũ de nõ repetendis dãnis fuit a cõi ediinʒ boc
iñ non obſtante dr̃ ꝙ expẽſe repeni poſſunt:qꝛ non
neniũt appellatione dãnoꝝ. æ fm iſtum intellecium
tõit᷑ rñdet᷑ ad ↄria:ꝙ huic ſtatuto ſinguli conſenſe
runt.alias nõ ualuiſſet ſtatutum in pꝛeiudiciũ ſingu
loꝛum. ¶ Hed ego dubito an hoc cõe diciũ ſit ne
rum:qm ĩ hac ciuitate bꝛixienſi erant multi infates
2 mulieꝛes que non uocãtur ad uniueꝛſitatẽ. vñ nõ
conſentientibus nõ debebat hoc ſtatutũ obeſſe. aꝛ.
c.cuʒ oẽs de conſti.z.l.i.ff.de magiſtra. cõue.unde
Et ualeat indiſtincte hoc ſiatutum æ tolleꝛando bãc

lec. poſſet dici ꝙ illud ſtatutum emananſt potius de
facto nec ualebant iſti neniꝛe contꝛa. Sed pꝛeſuppo
ſita naliditate ſtatuti querebatur nũquid poſſint re
betere expeſas.nã cõit iſie ciuitates cũ ſubtrahũt ſe
de facto ab obedientia ſupeꝛioꝛis uſuꝛpant ſibi inꝛa
pꝛincipis: ? faciũt ſtatura alijs pꝛeiudicatiua:ac ſi ha
herent iura pꝛincipis:nec paciuntur aliquem diſpu
tare de naliditate ipſorum ſtatutoꝛum:ſicut pluries
nidi de facto.pꝛincipes ſen etam babens iura prin
cipis bene poſſet cõſimile ſtatutũ facere ꝓpt᷑ bonuʒ
publicum:et ſcandalum tollendum. ar. nõ. in. d.l.fi.
C. ſi contra ius nel uti. pu. et.c.que in eccleſiaꝝ de
oſti. ¶ ꝰ.principaliter legitur hoc.c.ꝙ poſt multa
dãna et expẽſas ſactaſ cõe obliganit ſe ꝑ ſtatutũ ad
ꝛefectionem omniũ dãnorũ.ſʒ cũ poſtea uideꝛet ma
ximum preiudicium:iminẽ fecit ſtatutũ Zriũ ſuꝑ nõ
repetẽda huiuſmõi damna a cõmuni. et tũc uerbũ a
cõi refertur ad geꝛũdiũ petẽdo uel recipiendo:nt ſig
ſenſus:ꝙ ſtatutum fuit editum de non recuperãdo
uel petendo dãna a cõmum:licet pꝛius ſe obligaſſz.
Sed tunc fortiter op.ubicunqʒ ſtatutuʒ tranſit ĩ cõ
eractum eſt irreuocabile inxta nõ.in. c. nouit de iu
di. et per Mar. in dicta.l.omnes populi 7.l. pe. ff.
decꝛe.ab oꝛdi.fa.ubi dicit quod ſi ciuitaſ facit ſtatu
tum:quod quicũque nenerit ad habitanduʒ i hac ci
nitate:ut non teneatur ſoluere amplius ullam gabel
lam non poteſt amplius illud ſtatutum ꝛeuocari in
preiudicium illorum qui uenerunt:qꝛ iam tranſiuit
in contractum ſeu quaſi So. quidam dicunt ꝙ il
lud habet locuʒ quando ſtatutũ fit ĩ fauoꝛc nõ ſub
iectoꝝ:ſʒ iſtud non fit in fanorem ſubditoruʒ et ſic
ſolet intelligi dictuʒ Inno. hic qui dicit ꝙᷓ cum cõe
nõ cſſet h̊ naturaliter obligatũ cũ nõ teneaĩ ꝓ dam
nis ſingulorum: ut.l.ſicnt.ff. qd cuiuſqʒ uniueꝛ.no.
Sẽd tantuʒ tenebatur ex ſtatuto ſuo potuit ↄtraria
nolũtate illud ſtarutum tollẽ: qꝛ ois res ꝑ quaſcũqʒ
cãs naſcit᷑ ꝑ eaſdẽ diſoluitur:ut in regula oĩis ꝛes.j.
de ꝛe.iu.et in.l.nihil tam nãle.ff. eo.hec ſo.nẽ mihi
nimis gnñalis.unde dicerem ꝙ ubi ſtatutum trãſiuit
in ↄctũ ſeu quaſi etiã cũ ſubiecto non poſſit ãplius
reuocari.nã et ipſe princeps tenetur ex IZctu ſuo cũ
ſit de iuꝛegentium ut in.c.i.de ꝓba.foꝛiiꝰ iſti ciues
obligabantur qui nõ habebant iura pricipis.uñ in
telligo hoc. c.er reſtꝛingo illã ſo.quãdo adhuc ſtatu
tum non tranſiuerat ĩ Sctũ uel quaſi:ut qꝛ ſtatutum
fuerat ſimpliciter edituʒ i nniuerſitate de obligando
ipᷣm cõmune et nihil actũ fuit ex pte ſinguloruʒ: ita
quod poſſunt pretendere intercſſe et dicere ſe decep
tos et per hoc poſſunt ꝛediꝛe ad priſtinaſ actiones.
et per hoc habetur clare intellecius.c. et ad mateꝛi
am nide quod dico in dicto.c. nouit de iudi. CIn
gl.i. in fi.nõ.ex glo.que proprie dicantur damna et
que expenſe.et facit ĩ ar.quod habetur in.l.quibus
diebus.in prin.ff. de condi.et demon. ubi dicitur
ſi teſtator legauit predium ticio ſi expenſas ĩ eo fa
ctas ſoluit heꝛedi:non intelligituꝛ de expenſis factis
pꝛo pꝛedio habendo.⁊ ſic non nenit pꝛeciũ rei:unð
expꝛeſſe etiam ibi capiuntur ſtricte.

Habet plura dicta. 2z ſe
J culp 4. ſummat. Caſus ⁊? ceteꝛa.
Y 3

Mã prino ex tex. ꝙ ex ſola eulpa ſen negligentia
tenetur quis ad ſatiſſactionẽ dãni etiam de iure ca
nonico quãtũcũqʒ nõ habuit nolũtacem damifican
di: z cum bec litrera loqnatur indiſtincte de culpa
ſen negligetia debet intelligi de qualiber culpa: quia
indetinita equipoller uniueꝛſali ut nõ in. c. ut circa
de elec. li. vi. Infeꝛt᷑ eꝛgo ꝙ in bac actiõe legis acq
lie nenit leuiffima culpa de iure canonico ſicut de
iure ciuili nt in.i. acquilia.ᷣ ff. ad.l.acouil. dẽ leuiſſi
ma culpa qñ diligentiſſimus homo ſciniſſz pcaueꝛe
ur nõ. in. c.i. de cõmo. ? in. l. qdᷣ neꝛua. ff. depo. 2 fa
cit iſte rex. ſic intellectus Sↄ opinio. Inno. in. c.ſicut
dignum de homici. æ dixi in. c. ſi egꝛeſſus.S.eo. it
etiã in foꝛo anime teneatur ad emendam: licet ex le
niſſima cnlpa damnatũ illatũ ſit:quia cum hec ſit
lex principis ⁊ nalð ꝛõnabilis ⁊ non ſit meꝛa pena
ex parte dãnum paſſi debeꝛet obſe:uari etiam ĩ foꝛo
aie iuxta nõ. per Jo. an. in. c. ꝙᷓqᷓ; de nſuris.li. vi.
2 peꝛ Cal.s.in ꝓhemio huius cõpilatioois.nec ob.
c.i. inebꝛianerunt. xv. q.i.iꝑ quo fondat ſe Inn.
qꝛ ibi eſt meꝛa pena:ſed bic eſt inteꝛeſſe ex parte pa
tientis annm AA: n hl opem tuliſti ꝙ etiam ð
iure canonico pꝛeſſlans opem tenetur ſicut principa
lis tam ad eſtimationem dãni ꝙᷓ; ad penam niſi age
ꝛetur criminaliteꝛ ut in.l.unica C. de ꝛapin. nir. 2 ĩ
c.de offi. dele. æ in. l.is qui opeʒ ⁊.l.in furti.F. ope
2 qð in eis nõ bar.ff. de fuꝛtis. Statutum tamen
faciens mentionem de committente delictum nõ cõ
pꝛehendit opem pꝛeſtantem. nam alind eſt feꝛꝛe opẽ
ad delictum aliud cõmitteꝛe delictum pꝛo hoc tex.h
nubi iſta ponunt᷑ nit diueꝛſa æ optime facit tex. in. d.
l. is qui opem z ibi Mar. z hoc nota. qnia quoti
die accidit ʒ. nota tex.ibi imperitia tna ⁊c̃.otra
medicos ⁊ alios artifices nt ſi ꝑ eorum imperitiam
alicui dãnum illatum eſt ꝙ tenent᷑ ad eſtimationem
dãni. facit.l.illicitas ꝓpe fi.ff.de offi.pꝛeſi.2.c. ad
aures de eia. æ quali.æ nõ.in. c.ina.. ðᷣ homi. Idẽ
diceꝛem in doctoꝛe:cnins imꝑitia dannum alicni il
latum eſt:ut quia peꝛdidit conſam ut tunc teneatur
doctoꝛ ad emendam dãni: qð enã unk HMoſtien. in

c. calũniam. j. ti. pximo.¶ Nõ qno in. v. ꝙ ſi ꝓ

ꝓ danno dato ab aiali alicuins non tenet᷑ dñs inſo
lidum ad emendam: ſed libeꝛat᷑ dando aĩal niſi dñs
fuiſſet in culpa. tunc. eĩʒ teneiur inſolidũ nec libeꝛat
dando aial. utpnta ſi animal nã iteꝛ erat feꝛa ut ur
ins leo ⁊ ſiłia:⁊ dñs teneat ea in publico uel nõ be
ne cuſtodiuit. uel ſi non erãt nãliteꝛ feꝛa. m ex cõſue
cudine ſolebant eſſe nociua:ur bos erat ſolitus cor
nupetere nel equus calcitroſus his ⁊ ſimilibus cꝗi
bus tenetur dominus inſolidum:ſi non diligent᷑ cu
ſtodiuit.¶ Vlrtimo nota qð non quilibʒ dãs occa
ſionem dãni tenetur ð damno: Giille ſolus ꝗᷓ potuit
obniare dãno:⁊ non obnianit. ¶ In gloſa in vſi.
ignorantia ibi quotiens ↄnitium dicit:circa hoc cõ
clude poſt Moſt. ꝙ ant dicit quis onitinm alteri in
accuſatione nel in denuntiatione ? ꝓbat:æ tunc nõ
tenetuꝛ. vñ ſi ĩ libello dico te latꝛonem uel adulteꝝ 2z
ꝓbo:non teneor. Idem ſi ut repellam te a teſtimo
nio: qꝛ hoc facio auẽte iuris: æ nõ aĩo iniuriãdi ut ĩ
e teſtimoniũ.S. de teſti. æ. c. licet. S. de accu.de quo

in. l. itẽ apud laboneʒ. ff. de iniur. ¶ Si nero exua
iudicinʒ:⁊ tunc aut impingo falſo tibi ↄnitia:æ tene
or ut. ff. de iniur. per totum ⁊ bic in prin. ⁊ in.c.cnʒ
te de re iudi. Aut dico nerum:ut quia noco te ſpu
rium ubi es nel claudum: ⁊ ita in neritate es:uel cn
curbitum:⁊ tunc ſi expedit reipublice iſta eſſe nota
non teneor. ſecus autem ubi non expedit ſcire cũ ñ
operatur niſi infamationem ur eſt tex. nõ.in.l.eum
qui nocẽtem. ff. de iniur. Exemplum expedit rei pu
blice ſcire te eſſe larronem uel adulterum: tunc ſi di
xi tibi hoc connitiũ:⁊æ nolo probare ita eſſe.non de
beo puniri.ſecus ubi non expedit reipublice:ut qꝛ
appello te baſtardum nubi nihil petis. ſecus ſi dice
rem ut ꝛepellerem te ab ordine uel dico te cncurbi
tum:quia non expedit hoc ſcire reſpeciu de meriti
quia magis dolet ipſe quam alius ⸗ ſic in ſimili.

¶ De penis. Nica.

C Continuatur ad precedentes bec Rica hoc or
dine:quia. S. uiſum eſt de narijs exceſſibus propter
quos pene debentur merito ſubijcitur nunc Hica ðᷣ
peniſ.
A que Brene eſt nel põt
1 * ſic ſummari. Lotiẽs
puniendus eſt eriminoſus quotiens
delictum iterat:æ pone exẽplum i.c.
pia. de excep.li.Vj.nbi excõicationiſ exceptio põt cõ
tra actorem pluries opponi. ibi dẽ ꝙ quotiens ðᷣ

ficit in probando totiens debet pnniri i expenſis ut
j. etiam ſubijciam. caſus ⁊c.¶ Hõ primo ex tex.

ꝙ frequentia ⁊ repetitio delicti non preſtat aliquã ĩ
munitatem reſpectu pene:ĩmo totiens eſt puniẽdus
quotiẽs illud delictum cõmittit. Sed ↄtꝛa boc facit
.l. fi. C. de mõ mulc. ubi index pro contumacia ſepe
ſepius iterata non põt mulctare niſi uſqʒ ad tertiaʒ
nicẽ. uarie dantur ibi ſo.⁊ ĩ.l.nũqᷓ;. ff.ð prina.delic.

gera ⁊ cõis ſo.eſt:ut ſi contumacia reperitur ĩ eodẽ

facto locum bhʒ lex ↄtraria.exempluʒ index citat ticiũ
ſnb certa pena ut cõpareat tali die ad recipiendum
libellam:non comparet.iteꝝ citat eum ſub alia pena
ut neniat ad reſpõdendum libello:ſi non cõparet hʒ
locum pena:ſʒ ultra ꝓ codem ſacto non punit:quia
ſatis u? punitus.ſecꝰ qñ conmmacia cõmitteretur ĩ
diuerſis articulis ſeu ĩ diuerſis factis:qꝛ totienſ põt
puniri quotiens ↄtumatiã cõmittit ut h̊ ⁊ in.l.nũqᷓ
prealle Et pro declaratione buius tex. ſciendum
ꝙ qñqʒ cõmittũtur plura delicta ex parte cõmitten
tis ⁊ ex parte recipientiſ:ut qꝛ hodie ꝑcuſſi te unico
ictu. cras alio ictn et in dubio babʒ locum iſte tex.⁊?
dicta.l.nunq;. Qnqʒ. delictum eſt iteratũ eodeʒ ĩpe
tu:ut quia eodeʒ ipetu pluribus ꝑcuſſionibus te ꝑ
cuſſi.unde poteſt dubitari ſi eras cleꝛicus nunqnid
incideri in tot excõicationes quot fuerũt ꝑcuſſiões.
Eodẽ modo ſi dicit ſtatutũ quicunqʒ dederit alteri
alapam puniatur in centũ quidã in eodẽ impetu de
dit tres alapas:eodem mõ poteſt queri in adulteꝛio
reiterato eadẽ nocte uel eadẽ hora:nunquid pnnia
tur pro pluribus adulterijs. Quandoqʒ deliciuʒ u?
nnicũ ex parte cõmitẽtis: ſz plura ex ꝑte recipietis.

ehenagemiſdr
o inſalecn on
no rniono:ſſt in
funuͦtüchabito ſche
urotholnlibͤdbl id
ditany lauro ſanolis
ens'codleue honp
hiconſſart tor ſuu
ll iifoͤͦoan,

Peſorto

Uticnefecterdee
icensebfei wone
ſe cn pufalt gia dars;
Ponit dici igtio bi
cx er q pro imniuria lln
locl.ni ferunn niuria nea
ſec eui ecceie pninenat.
ſen eo cc porochiane
lmno r yh lau
Allumnon ni enmn in on
neds ſbier nechan
ſniblecſtibn Kierbe
hilamnin Honn d ala bon
rdüdecdn i ladonnn
ſie Düfanid robebun
hanc i
4ſ.ceteſtr ſed

Mlai ateien f Se⸗
. . 4 .
6ha halct apiſe lllli⸗
teſinn Eiachen

un oumn ſier 6psckſen

noſnmn 1Conereſttn

nury lnoſnn ſie

nn be gin bw
Msnſſonggrepr
Ebhanr nne giad

Dr 4 uhit
CCNNNNiTores
Sihtiningindaigts
Uetand poreerigonic.
Gocnionſ hio itd
Dnit bicivonenes
Sche punin iapenten
1(Hnim an.
Menvon oriiz alorsi
no aonens pynecs
ni. Cu n bot hit
1pro conuncct ſepe
eniriczed enia;
uich üdnim deſt.
wraca heimitcle
gencrz icer airt iii
1ni dend neepienn
crdar annſob 1 Nn
lbclot rrcannh
an an or i⸗
onmmnmcs Ginimn
aſs ilar, in hit
imnin it luq
Grnizl undin
ma ſane Cöminn
hodie genſt mien
bedzoconn Ge n
c emiͦ colif

¶ De penis.

peꝛcuſſit te cum calcaꝛibus ſen cum loꝛſice nnũ fuit
delictũ ex ꝑre mea: ſed ex paꝛte tua plura: qꝛ plura
nulneza illata fuerunt. z ſtatutnʒ punit pꝛo quolibet
nn Inere in centũ nunquid puniatur totiẽs in centũ
quonẽs fuerũt nulnera: ð his ⁊æ ſimilibus põt dubi
tari: nũquid habeat locũ iſte tex.nt reiteꝛeruꝛ ↄdẽna
tio ex iteratione delicti:æ qꝛ mateꝛia ẽ longa ⁊ ſobti
lis uide eã plene ꝑ baꝛ. in.d.l.nũqᷓ; ubi etiã multas
remiſſiones facit ⁊ per Jo. an.in ꝛegula deliciũ de *
reg.iur.li.vi.in meꝛcu.⁊ aliquid nõ.in.c contingit.
I· de ſen. excõi. Anũ iñ nõ. ꝙ ſi quis cõmiſit plura
delicta in uno loco ⁊ in hoc terꝛitoꝛio cõmiutir alidᷣ
delictũ uel reiterat illud non põt puniri h̊ pro deli
ctis alibi cõmiſſis niſi alia ratione h̊ ſoꝛtiatur foꝛnʒ
ſed pena aggꝛanaꝛi põr ex delicris alibi omiſſis. exẽ
plũ nõ in fure qui cõmiſit naria ⸗ dinerſa furta in
uno terꝛitoꝛio:nunc in altero teꝛritoꝛio ↄmitiit nnũ
furtũ:tũc habitio reſpeciu ad alia põt dici famoſus
latro ⁊ poterit h̊ ubi cõmiſit tantnʒ nnũ fuꝛiũ ſuſpẽ
di tanqᷓ latro famoſus.l. capitaliũ F. famoſos.ff ð
penis licet directe non poſſit puniri pꝛo delicris ali

bi cõmiſſis: v hoc ſingulariter ponit Marto. in. lſi
cul. in fi.ff. ð accu. ⸗

Dicit qnid faciẽdũ
Reſbyteri. ſit de pena qnã ſol
uit inteꝛfectoꝛ pꝛeſbyteri h. d uel ſic. In
terficiens pꝛeſbyterũ puniendꝰ eſt. pene paꝛs eccle
ſie cui pꝛefuit alia pars ꝓ eins aia diſtꝛibnituꝛ. pꝰ
ponit᷑ dictũ.ꝛ ratio ibi qꝛ:caſus ⁊c̃. rimo nõ
ex tex ꝙ pro iniuria illaia ſacei don põt ageꝛe cps
loci.nã ifertuꝛ iniuria nedũ ꝑpione ipſius ſaceꝛdotis
ſed euiã eccleſie nnineꝛſali ad.c. cnm deſice:cs j. de
ſen. excõ.⁊.c.paꝛrochianos.eo.ti.facit.ij. o. Vij. ac
cuſatio. ¶ nõ. ꝙ ſʒ ſaceꝛdos habeat pꝛopꝛiem ec
cleſiam:non im pena in totũ applicatur ipſi eccleſie:
ſed medietas ſibi:æ medietas epo nt ꝓ eiuns elemo
ſyna iuſte diſtꝛibuat. Et ex hoc nident iſuꝛgere duo
ſpãlia in iſta pena ad alia bona que dimittit pꝛeſby
ter cũ decedit.nã illa bona in totum applicant᷑ eccle
ſie cui pꝛefuit:ſi nõ habuit conſangnineos nt nõ.in
.c.i.de ſucceſſio. ab inteſta xij.q.ultima. c.fi.?⁊ in
c.relatum. ij. de teſta. ſed iſta pena in torũ non ap
plicat᷑ eccleſie nt alBeridt ſnus põt eſſe ꝙ;
eps h̊ aliqd capit: ſed ex illis bonis nibil capit:ſi ha
buit eccleſiam. Et adueꝛte qꝛ lia hʒ duplicem intelle
ctum. pꝛimꝰ eſt ut eps diſtribuat medietatem in eiꝰ
elemoſynam i.pꝛo neceſſitatibus ſnis ¶ Alia lec. ut
di tribuat pꝛo elemoſyna ſacerdotis interſecti. ꝛ ſic
det magis egẽti. ar. in. c.nõ ſatis. xxx vi. di. Et poſ
ſu nus reducere ad concoꝛdiã diſtingnendo: ꝙ aut
eps eſt indigens: 7 põt tunc retinere ſibi iſiam par
tem aut non indiget ⁊ debet diſtribuere inter egen
tes ¶ Ex quo infero ꝙ bona pꝛeſbyteri deceden
tis ſine eccleſia ⁊ ſine ↄſanguinitate debent ꝑnenire
a ep n loci: non ut ſibi retineat: ſed ut diſtꝛibnat fʒ
diſtinctionẽ pꝛecedẽtem: qdᷣ nõ. ¶ Altimo aduerte
qꝛ iſte tex. non apeꝛit quid ſi iſte ſaceꝛdos habuiſſet
heꝛedẽ de ſua conſanguinitate: nunquid innc pena
applicarur heredi an epiſcopo nt hic dicit. ⁊æ doc G
non tangunt. Ded ego ſatis putarẽ in beres admit

.⁵ . —

tatur ꝓ iniuria quatenus tãgit pſonã preſbyteri. ꝓ
hoc eſt tex. in fi. qui dicit ꝙ nullus eſt heꝛes proxi
mior qꝙᷓ eccleſia. ¶ Sʒ cerium eſt ꝙ ſaccedens inꝛe
ſanguinis excludit eceleſiam in alijs bonis ut nõin
dicto.c.i.de ſucceſ.ab inteſ.ergo intehigatuꝛ hec la
ubi decedat ſine herede ſanguinis. facit qð dixi iu
c.i.ð.ti. proximo. ¶ In glo. ij in fi. de hoc cni ap

ditis dicã.j.c.ſe.
Icet. Archidiaconi et alij pꝛelati qͥ
in criminibus diſpenſare non
poſſunt penam pecuniariam imponere nõ
poſſũt ubi a iur̃ alia ſtatui:ita communiteꝛ lũmat᷑.
uel ſumma aliter et melius. NHon debẽt prelari ꝓ cꝛi
minoſis ſuſtinendis pecuniam exigeꝛe:nec enã coꝛe
crionis cq ex cupiditate penaʒ pecuniariã imponere
hoc.d.pꝰ ponitur archidianorum actus ꝛepꝛehenſi
bilis.ꝛꝰ mandat illos inhiberi et compeſci. ibi mãda
mus.caſus etcẽ. 6. peex tex. ꝙ in eodem cpiſco
patu poſſunt eẽ plures Archidiaconi:et ſic eadẽ di
gnitas eſt multiplicabilis in eadem dioceli de ono
in.c. quoniam abbas de offi. dele. ¶2 nõ. aꝛchidia
conum poſſe ſibi querere iuriſditionẽ cognoſcẽci ðᷣ
criminibus et puniendi:et hoc inteliigo de iure ſpã
li.nã de iuꝛe communni nõ fũdat inrẽnonẽ ſuam niſi
ſuꝑ hiſ que habent᷑ in. c.ad hoc ĩ O. i quadã ðᷣ offi.
archi. et ibi per Jo. an. ¶ ʒ nõ. ↄtra iſtos pᷣlatos
inferiores de facili imponentes penã pecuniariã.
q* nõ. ꝙ ꝓ annua exactione nõ debʒ fieri ſuſpeſio
nel interdictum et itellige qñ iſta annua exactio erat
in debira.naʒ ſi erat debita bene põt ſuſpẽſio fieri et
interdictũ poni ut ĩi. c. queſiuit de his qᷓ fi.a ma ꝑte
ca. ¶ AMHimo nõ. ꝙ archidiaconus et a ij prelati
inferioꝛes habentes iuꝛiſditionem etiam de iuꝛe ſpã

li nõ poſſut exeꝛcẽ ſẽtẽnã cenſuꝛe: et ſis poſſũt excõi

caꝛe ſuſpẽdẽ et iterdicẽ. Et facio hãc ↄcluſionẽ cir
ca ptᷣatẽ exeꝛcendi cenſuꝛam eccleſt laſticam. q; qcũqʒ
iudex eccleſiaſticus qui hʒ iuriſditionẽ fori oↄtẽtioſi
ſine de iure cõi ſiue de inꝛe ſpãli: talis ſentẽtiam cen
ſure proferre põt ar. ̊ et in.c.i.de ſen. excõi.li.Vi.
et in. c.ſicut de ſimo et in.c.cum in eccleſijs ð ma.⁊=
obe. et in.c.cum ab eccleſiarũ de offi ordi.An aũt
curatus poſſit excommunicare. nõ. in. d. c. cum ab
eccleſiaꝝ et ĩ. c.ſi ſacẽdos.eo.ti.dico plene ĩ repeniti
onc. c. ſiqs clericũ ð fo.cõ. ¶ In glo. in vbo pe
na m in fi.nõ.glo.ad quam quotidie fit ꝛemiſſio cũ
queritur an index eccleſiaſticꝰ poſſit iponẽ penã pe
cunmiariã: et facit gl. h̊ tria mẽbra.nã quandoqʒ ins
ꝓ delicto ĩponit penã pecumiariã:quandoqʒ ipe nit
aliam penaʒ cen. pura vᷣponit̃ nel pꝛiuat̃ beneficio.
qnqʒ nullã penã certã. ¶ Erimo caſu quãdo im
ponitur pena pecuniaria quilibet index de crimine
cognoſcens põt illã imponeꝛe. cũdo caſu qñ
imponit aliã penã ceꝛtã diſtingue an iudex poſſit di
ſpenſaꝛe an nõ. ʒ caſu qn nulla ceꝛa pena iponi
tur ⁊ tũc cõcludit glo. ꝙ eſt in aꝛbitꝛio iudicis quaʒ
penam imponar:quod nõ.ſed ſᷣm membrum non
ur᷑ pꝛocedere indiſtincte: tum quia nimis reſtringit
banc lam:tum qꝛ quilibet iudex cognoſcens de cri
mine põt ex cã dum ꝓnũciat penã temperare ut.ij.
v7 4%

plicetur iſta pena pecuniarta quam eps exigit a ſub

¶ De penis.

Iq iij. in. notandũ æ in.:.qd eꝛgo. pena gꝛauiõ
ff de bis qui nõ. infa. ? in.l.hodie.ff. de penis. vn
in bac mã ſic diſtingneꝛeʒ: aut querimur nũqͥd in
dex eccleſiaſticꝰ poſſit imponcꝛe penã pecuniariam
multando ant penã diffinitine imponẽdo. pꝛio cãn
dicendum eſt ꝙ ſic: ſi ila magis nimeiur. ar. in. c de
cãis de offi. dele. ⁊æ in.l unica ff ſiquis ius di. non
obté. ⁊ nõt Jo. an poſt Hoſti.in. c.i.de homic li.
vj. ⁊ ſatis ſentit iſta glo.qꝛ pena cena nõ ẽ ſiatuta

ꝓ ↄtumacia arcẽda. vñ põt iponeꝛe ꝓut ſibi vꝛ nt

in. d. c. de cãis.2 caſu pricipali qñ nult iponeꝛe difi
niẽdo aut ſubeſt ſiaturũ ul ↄſuetudo ut ꝓ quohbz
delicto iponat᷑ pena pecuniaria ? nõ ualʒ: qꝛ ĩſurgit
diſſolutio.nullamin. delinquẽs pꝑtimeſcit en pam:cũ
ſpeꝛat eã nũmis ꝛedime:e ur diẽ tex.in.c.pauꝑ xi.q
eiij. æ hoc tenuerũt Jo. an.⁊ Moſti.in. c.fi. ð ↄſti.
= in.c.ij.de delic. pue. Aut ſubeſt ſtatniũ ſen cõſue
tudo ur ultra penã iuris iponaĩ pena pecuniaris: z
nalet dũmo non pꝛocedat ex ꝛadice cupidiatis.põt
eĩm epᷣs adiunando canonẽ imponeꝛe neuã penam
nt in. c ij de elec æ Jo an. in. c. fi. de effi. archipꝛeſ
biteꝛ. Aut nõ ſubeſt ſtatum nel ↄſuemudo:⁊ tunc ex
iudiciũ pꝛelatus nult exigeꝛe pecuniã ꝓ delieto ⁊ ñ
põt:qꝛ ceꝛti modi ſunt in iure ſtatuti ꝓcedendi ptꝛa
delinquentẽ ⁊ puto ꝙ ita faciebãt iſti archidiaconi:
qꝛ ex iudiciũ ſine cãe cognitõe exigebant pecnniaʒ
pꝛo delicto cõmiſſo ⁊æ ſuſtinebat cꝛiminoſos in delie
tis ꝛecepta pecunia. Aut uult iudex pꝛocedeꝛe indi
cialiteꝛ:⁊ tñc li ceꝛta pena nõ ẽ ipoſita põt impone
2e penã pecuniariaʒ :ſi illa magis timetur ut hic in
glo. Si vo eſt ceꝛta pena ſtatuta:et tunc ſi cum cõe
cognitione nolũt illam tẽperare ꝓnunciando poſſũt
ꝑ iura ſuꝑius allega. nã hoc nidet̃᷑ ↄceſſum cnicũqʒ
iudici cognoſcẽri de crimie ut ex cauſa poſſit tẽpe
rare penã dum ꝓnũciat.ſed poſtq; ꝓpnnnciauii hoc
non põt ui dicto. Sꝗ. notandũ.? in.l.i.ff. ad turpil.
niſi poſſit diſpẽſare ſupeꝛ illo crimine ut in dicto.c.
at ſi clerici.in. S. de adulierijs de indi.niſi eſſer mul
cta ipoſita que põt ꝑꝑ inopiã ꝛei ẽt ex poſſacio tẽ
perari nr ẽ tex. nõ. in.i..illicitas. in fi. ff. de offi. pꝛeſi.
Mitimo aduene ꝙ ubi pena non eſt in iure ex
peeſſa debet apponi cõſuetudinaria:⁊ ſi index exce
dit cõſuetudinẽ dicit᷑ excedeꝛe modum ad hoc tex.
iñcta glo.in.l.hodie ff.de penis ⁊ in pꝛealle.i.quid
eꝛgo. S. pena gꝛauioꝛ. Sed cõſuciudine ceſſante ne

nit arbitrium. ¶ Sed queꝛo nunqnid eps poſſi ĩ

poneꝛe penam pecuniariã laico tẽpoꝛaliteꝛ ſibt non
fubiecto. Jo. an poſt Moſti. ſentit in.c.i.de homi.
li.vj. ꝙ non.ſed dʒ eaʒ faceꝛe infligi ꝑ indiceʒ ſecu
larem.allegat.c.ij.de maledi. .c.poſtulaſti S. de in
deis ⁊.c.cum ſᷣm leges de heꝛe.li.vi.hoc dicinʒ mi
bi nõ placet:exquo.n.eſt caſus in quo eſt index ee
cleſiaſticꝰ uendicat ſibi inriſditionem in laicis non
appaꝛet ꝛatio q́ꝛe ĩ caſibꝰ pᷣdiciis non poſſit ſibi im
poneꝛe penã pecuniariã:et ꝙ poſſit indnco textum
xvi.q i.ſtatuimus ⁊.xvij.q.iiij.quiſquis. Et ad in
ra in Scium allega. Gndeo illud fieri pꝛo faciliori
executione. Sed queꝛo quid fiet de iſia pena pe
cuniaria quam index eccleſiaſticus exegit in caſu ꝑ

miſſo. Moſtien. in lumma in titulo de offi. oꝛdi. J.

quid ꝑtinet. vᷣſi. non tñ deber dicit aut ex ſtatnto
imponitur peccuniaria pena in catbus pꝑmiſſis: æ tẽ
poteſt index illam retinere ſibi:⁊ ſic poteſt intelligi.c
dilectus de offi. ordina. z. c. ij. de delic. pu. Aur non
ſubeſt ſtatutum. ſed index ex officio ſuo in caſibus
in quibus poteſt imponẽ pecuniariam penam: æ tẽ
poſſet ſ bi retinere:tamen ſi nult euitare ſuſpicioneʒ
cupiditatis debet deputare in piam canſam:æ idem
nõt Jo. an. hic ⁊ in.c.i.de homi. prealle. Sed de iu
ꝛe ciuili cui appliceiur mulcta ſen pena pecuniaria
dic ut nõ. in.l.quarta.C. de modo mulc.? in.l.agꝛa
ria.ff.de termi.mo.⁊ ibi nide.

4 Allumniam. Mems condnn

ſenti in expenſis etiam in cãis pecuniarijs
2 unum caſum excipit. h. d. primo legem recitat quã
2. approbat ibi qin caſus e. W Momn prio ex tex.
quod uictus condemnãdus eſt in expenſis non ſolũ
cum calumnioſe litigat ſed etiam cum temere:æ ad
hoc ſolet allegari quotidie h̊ litrera ↄcor.l.eum quẽ
te mere.ff. de iudi.Etc dr̃ia eſt inter calũniam ⁊ teme
ritatem. nam calũnia cõſiſtit in aio:æ non põt ꝓba
ri ex actis:ſʒ tinñ ꝓbatur ex cõiecturis.cũ ſii quidã
dolus l.dolũ. C. de dolo ⁊. c.ij. de renun.li.vj. Le

mecitas uero poreſt eſſe ſine dolo ⁊? probari ex actii
ut qma habens iiuſtam cãm non habito ↄſilio peri

torum credẽs ꝓprio capiie le habere bonazʒ càm li
△ —
& .n6.

tigauit:talis enim dicitur temere litigare.
ꝙ in ↄdẽenatione expeſaꝝ ſtandũ eſt legibus ĩpalibꝰ
exquo non contradicum canonibus. Et expediẽdo
totum intellectum huius.c.una cum go.ſubijcio q̃t
tuor queſita primũ eſt nunqͥd qibet deficiens in iu
dicio pᷣſumatnr calũnioſus ſeu remerariꝰ:⁊ ſic hẽat
locum ↄdẽnatio expẽſarum.fᷣm qũo ſit procedẽdũ
i ↄdẽnatiõe expẽſarũ:qn ſnia feꝛĩ in fauoꝛc abſen
tiſ ↄtumacis tertiũ nũquid ſuccũbẽs q̃ iurauit ðᷣ ca
lũnia debeat ↄdẽnari ĩ expeſis qᷓtum qͥd ſi iſte ſuc
cumbens etiam litiganit cuʒ ↄſilio aduocati ſui. Et
quo ad primũ cõiter tenet hic ⁊ in.c.finẽ ð dolo ⁊z
ↄtu.ꝙ eo ipſo ꝙ ſuccũbit pſumitur calũnioſus uel
temerarius ? uenit ↄdẽnandus i expẽſis:niſi ex ali
qous indicijs appareat eum ꝓbabiliter litigaſſe. nã
iura ſimołr dicunt nictũ uictori ĩ expẽſis ↄdẽnandũ
2 ſic pſumitur a iure calũnia nel temeritas eo ipſo
ꝙ ſuccumbit. ¶ Quo ad fam. q.ſũt principaliter
due opi. una eſt ut qn ſnia fertur ꝓ actore abſente ⁊
otumace:tũc reꝰ dʒ detrabere de ſua ↄdennatione
pacipali expẽſaſ qᷓs fecit in lite:lʒ ſuccubuerit:⁊ hoc
ſtatutum fuit ĩ odiũ abſẽtis ↄtumacis.qᷓ hẽbat bo
nã cãm ⁊ uoluit eẽ ↄtumax.⁊ iſtam opi.ſẽtit h̊ glo.
2z fuit Olacẽ.antiqui doc.iur.cini is. Alia opinio
2 cõior eſt nt pᷣſens nictus ↄdẽnet᷑ abſcti uictori eti
am ĩ expẽſis:ſed de iſta ↄdẽnatione expẽſaꝝ debet
reus ſuas expenſas detrabere ⁊ hec opi. Dlacen.
in.l.properandum in. J. ſinautem rens. C. de indi.
cg. ſequuntur hic Jo. an. æ cõiter doc. nr̃i.nam ex pꝰ
opi.ſequeretur inequalitas ſm. Jo.an.inter actorẽ
2z reum:quia ſi ſñia ferreiur pro reo abſente actor
preſens uictus non poſſet expenſas ſuas deducere
ex condemnatione: quia nulla eſt condemnatio c'm

xpenler Gicens un
iſonil spio 4bſ.
pto tneli Nla
nriis Moρ
peſo usnb
nſumnineler nſt ce
Al deiolico meo me⸗
nürichſenan
(ni ioſend rionsc
ſSr 0lift aſon n ie
ablennengttic nofanth
fera: po abſenennt iup
ſin ainznec obſtn inenn
ql ino oblemat qi ci
Coſa,iur icni epenſa⸗
ine unepl cnami
ls obſolimnrric ibij/
ſſt g epopꝛu boriz ol
orfiticimrei doemt
Nlorer nd dins dod
boc ineſecnn eiüfcre
alnd es echenſagfecn
iſanperſoſtinivcicio
Conisnngeuenſimluer
Heheprſenis repeſe
e gechear ago er e
niſoteſ olumns mer
valinhrͤ ſper
Ppoſtt uus eclnler 4.

illiunnüian,
. HMR nn Ienen
a euikiif e
1 nnien in
D Alüne N
föntmngfiunn 4
hin lii⸗ n
Npenſ

Wni,

1 pecyngr,
ri
gin

n. Ben chdn
— Naor an

tamincis Monigſſs

ane N
Won Merte
ſchin Appenſsson bi
cnam cum ererer ad
1or! aungri
fnng Nalinum e one
naber n or db
Ceennnig cjſ,coici
ceranmn i . Le

gor roberier gent
ndidtd gl peri

ediedannz ni
in.
kuntichiegbsidi
monidus Cr apecſilh
nn m g0 ubſſcoql
In qiber cfceninin
la nenn ,e ichint
fn gio itoroatiſß
z ſuj ikvorobln
Aibesliunnnöa
umnqt dſe ſue
o enoen E
aMed 1
ommur cünioſusv
Asicnilsnii d
pprvlut ligſeni
niioneſs Ninni
1uc rneias eh ſ
ſmo ſü hilfnin
um pzunt iin
celu Aunmmon
gitatmmid hoc
mms ibel bo
iuis Da ohini⸗
i mpſen vicloſin
ſan ccha
vone erdeidr

iber ) Pin

reus tin abſoluituꝛ. Iteʒ qꝛ abſens puniretur dupſi
citer.pꝰ qꝛ non reficerent ſibi expẽſe. fo qꝛ de cõdã
natione pꝛincipali detꝛaherent᷑ expeſe rei. Et aduer
te qꝛ iſte tex.in fi.loquitur nimis generaliter.⁊ ur̃ in
nuere ꝙ qñ ſnia feꝛtuꝛ pꝛo abſente:tunc fit illa con
dẽnatio expeſaꝝ. Sed ius ciuile loquitur magis cla
re in.d.l. ꝓperandũ.. ſin autẽ nbi dr ꝙ qn ſenten
tia feiẽ ꝓ actoꝛe abſente:tũc in penã ipſius reus dʒ
de ↄdenatione ſua detrabeꝛe expenſas quas fecit in
lite. vñ uariat᷑ intellectꝰ illiꝰ legis:an debeat intelligi
de condenatione.ſ.pꝛincipali:ut qꝛ tenebat᷑ ſoluere
centũ:⁊ expẽdii.xx.vVn detrahẽdo illa.xx.tãtũ rema
nent octuaginta ſoluenda abſenti:an neꝛo intelligat
de cõdẽnatione ſua.ſ.expenſaꝝ:⁊ ſic cõdẽnatur reꝰ
abſenti uictoꝛi in pꝛincipali ⁊ in expenſis ⁊ de expẽ
ſis actoꝛis abſentis põt detꝛahere expenſas quas fe
cit:⁊ certe Iʒ intellect? cõis ſit equioꝛ tamen a ius itel
lecrus vꝛ mihi uerioꝛ.p pꝑ iſtũ tex. ĩ fi.nõ ĩpꝛopꝛiãꝰ
lam:vñ cũ tm tex. hic faciat mẽtioneʒ de cõdenat.
expenſaꝝ dicens u ctum uictoꝛi cõdẽnandum in ex
pẽſis:niſi ſñia pꝛo abſente ferat᷑.ergo ut ſit uera ex
ceptio dʒ intelligi ut nictus tũc non cõdẽnet᷑ uictori
ĩ expenſis.eꝛgo cũ lex pꝛoperãdũ dicat ꝙ de ↄdẽna
tione ſua reus detꝛabat expenſaſ quas fecit ĩ lite:nõ
poſſaumus intelligeꝛe niſi de ↄdẽnatione pꝛincipali.
Ad idẽ in dicio meo uẽ tex.in.d.l.pꝛopeꝛandũ ĩ..
ſinaũt ubi dẽ ꝙ ſiue una ꝑte preſente ſiue abſente ðᷣ
cidat᷑ lis:ſemꝑ uictus dʒ uictoꝛi cõdẽnari in expen
ſis:⁊æ omiſit caſum qñ lis ðᷣcidit᷑ nno pꝛeſente ⁊ alio
abſente:qꝛ tũc nõ fiat cõdẽnatio expenſaꝛum:ſi ſñia
ferat᷑ pꝛo abſente:ut ſuperius dixerqꝗ allegando. F.
ſin aũt: nec obſtat inequalitas quã adducit Jo.an.
qꝛ imo obſeꝛuat᷑ qñ cũ actoꝛ abſens obiinet in cã
coſequitur lucꝛũ expenſarum rei. meꝛiro ex cõdẽna
tione pꝛincipali deducunt᷑ expenſe rei. Sed qñ reus
abſens abſoluituꝛ:tũc nihil cõſequitur: unde duruʒ
eſſet ꝙ de pꝛopꝛia burſa ſolueret. maxime cum ipſe
actoꝛ fuit ĩ culpa eũ nocando ad iudiciũ ⁊ ſatis pu
nituꝛ: ex quo uictus nõ ↄdẽnatĩ ſibi in expenſis 2 p
hoc intelleciu etiã facit:qꝛ abſens cõtumacit᷑ nullas
nel mod cas expenſas fecit: unde expenſe pꝛeſentis
qui ſemper fuit in iudicio excedũt cõiter expẽſas ab
ſentis: unde ueriſimiliter non poſſunt deduci iſte ex
penſe pꝛeſemis ex expenſis abſentis que fuerãt mo
dice. deducat eꝛgo ex ↄdẽnatione ſua in odium illiꝰ
uel ſaltẽ ſi nolumus tenere cõem opi. dicamus ut ex
tota cõdẽenatione tã ſuper pꝛincipali q; ſuper expen
ſis poſſit ꝛens deduceꝛe ſuas expenlas ⁊ ſi nõ ſuffi
ciunt expenſe abſentis ad cõpenſationem fiat dedu
ctio de cõdẽnatione pꝛincipali cum tex. in dicto. F.
ſin autẽ dicat indefinite de cõdẽnatione ſua ⁊ꝛc.
MQuo ad tenium nuquid iuramẽtũ calunie excuſet
a cõdenatione expẽſarũ:cõit᷑ tenet᷑ ꝙ ñ nt hic =z in
.l. ij. E. de iura. calũ. nã ut pondeꝛat Jo. an. 2 bene
nicius cõdẽnatuꝛ in expenſis non ſolũ quando calũ
nioſe litigauit ſed etiã qn temere litigauit:ut hic in
pꝛin. Juramentũ eꝛgo calunie qꝙᷓ excuſare uidea
tur a calũnia non tñ temeritate. Item de calum

nia iurabatur oi tpᷣe ſicut æ hodie ? tamẽ iura gña

lit pcipiunt ↄdẽnatione expenſaꝝ ergo inrameminʒ

calũnie non excnſat a condemnatione expenſaxꝝ. ter
tio facit equitas cũ nideamꝰ litigates facile iuraꝛe dðᷣ
calũnia unde iniquũ eẽt ex facilirate temere litigãtis
nictorem debere damnificari in expenſis. Quarto
ego a qduco.c.fi.S.ti.proximo.ubi ſi cuſpa impeꝛi
tia nel negligentia tua damnum datũ eſt m hi:lʒ ceſ
ſet dolus et calumnia teneris mihi ad emendam:ex
go ſi per temeritatem tuam et falſitateʒ in litigando
ſeu imperitiam tuã ſenſi dãnũ expẽſaꝝ tu debes mi
hi reficere illud dãnũ. uo ad quaꝛtum quid ſi
ſuccunbẽs litigauit de cõſilio aduocati hoſti. hic di
ſtinguit ꝙ aut non detexit ſibi totã neritatem:æ rũc
iputãdum eſt ſibi.de ſe eni ↄqueratur:nam appaꝛer
temeritas ſeu imperitia et faciliras ipſins: Aut de
texit ueritatẽ quã ſciebat:ſʒ ueritas probabilireꝛ eũ
latebat:ut qꝛ ſucceſſerat in ius alterius et nõ potuit
melius inſtrui:et tunc parcitur ſibi:nam quis in ius
ſucceſſit alteꝛius inſtam ignoꝛãtie cãʒ cenſetur babẽ
ut in rła is qui de re.iuris.li.Vi. Aut detexit toraʒ
ueritatẽ: ſ aduocatus ut lucraretur dedit ſibi ↄſiliũ
litigandi et tũc tenetuꝛ aduocatus de ſuo ar. in.l. 2c
nõ nonaʒ. C. de iudi. Ant per imperitiam ſeu negli
gentiã aduocati ꝑdit cãm:et tunc tenetur etiam ad
uocatus de ſuo ar.in. c. ad aures de eta. et quali. et
facit tex. optimus in.c.fi.et quod ibi dixi.S.ti.pꝛoxi
mo. Sed HMoſt. uidet om nittere aliud mébrũ nõbi
lius quãdo.ſ.habuit cõſiliũ ſine dolo nel ĩperitia ad
nocati uel alteꝛius doctoris utputa eꝛat lex multipli
citer intelligibilis et difficiliſ ex qua pẽdebat deciſio
queſtionis.tunc enim ſi habuit conſilium ᷣm nnam
paꝛtem ſatis puto hunc debeꝛe euadeꝛe condemnati
onem expenſarum:qꝛ hic ceſſat calünia temeꝛitatis:
et hoc caſu ceſſat inꝛiſ erꝛor:ut in.l.ꝛegula.ff. ð iuꝛ.
et facti igno.et quod nõ.inſti.de obli.que ex quaſi
delic.naſ.in prin. I9dem putarem ubi habe:et con
ſilium ᷣm unam opi. acuuſſimi doctoris ut licei ſuc
cũbat ꝑꝑ communẽ in contraꝛiũ nihilominuſ euitet
condemnationem expenſaꝛũ ꝑ notabile dictuʒ Jo.
an. in. c.i. de conſti.li.vVi.i vᷣſi.ſʒ neqʒ ex multitudie
et tex.nõ.in.l.ij.ꝗ.ſed neqʒ.C.de iur.enu.et quod
nõ zenʒ.in cle.ne romani de elec.et dico in.c.finem
de dolo et contu. Inno.hic poſuit unam glo. ſatis
nõ.ſupeꝛ mateꝛia condẽnationũ.expẽſarũ:qᷓ cõiter
B omittituꝛ:qꝛ tractatuꝛ in.d.c.finem et in.c.conſu
luit de offi.dele.
Bo d in dubijs. Eleꝛicus canſã ſen
voperam pꝛebens bello depo
nendus eſt hoc dicit caſus et cetera.
Mota primo ex tex. tria delicta depoſitione digna.
ſiue eꝛgo clericus exerceat gubeꝛgationẽ nauis:ſeu
exeꝛcitus ad pungnam ſiue coꝛporaliteꝛ pugnet ſine
aliũ incitet ad pugnaʒ deponi poteſt. ¶ S ecnndo
nõ.ex ratione litteꝛe ibi enormiter peccat ⁊c̃.ꝙ pro
quolibet enormi crimie clericꝰ dponi põt fac.l.diſ.
i.c.ſi epiſcopus xvi.q.vij.inẽtũ ⁊ ð iudi.c.cũ n ab
homie ⁊ i.c.at ſi clerici.e.ti.et ibi plene dixi que ſũt
crimia depõne e Wnonlen .c. ꝓxio nõ
habetis alia notanda. n glo. ibi intereſſe bellis
⁊c.nõ.bene gl:aperte ei uult maxie iũcto tex ꝙ ubi
hellu eſt iuſtũ Iʒ ſacerdotibus nedũ alios icitare ad

¶ De penis

pugnã aut cõflictũ: ſed etiaʒ inteꝛeſſe in ipſo confli
ctu. qðᷣ tñ intellige dũmodo nõ ippi pngnẽt: quia cle
ricatus ꝛeddit eos inhabiles ad pugnãdum: eriam
ʒ ſaracenos ⁊ alios infideles:ut in.c.ex multa s.ðᷣ
uoro ⁊ in.c.conuenioꝛ.xxiij.q.nltima quod intelli
ge niſi opprimerentur:æ non poſſent aliteꝛ euadeꝛe
moꝛlẽ:nam tunc licite pugnãt adeo ꝙ irregularita
tẽ nõ incurrũt ẽt inteꝛſiciendo:ut in cle.ſi furioſus
de homi. Inno. H̊ uarianit in ma. c.nam primo di
xit ꝙ licet pꝛelatus habes iuriſditionẽ ipaleʒ po ſſit
ex iuſta cã indiceꝛe bellũ ⁊ alios incitare ad pugnaʒ
aut conflictũ iñ ſi inteꝛeſt in ipſo conflictu ⁊ incitat
alios dicendo pugnate foniter ſen emintit noces ex
hoꝛtando eos ad pugnã ꝙ foꝛte talis incurrit irre
gularitatẽ. MHoſti. dicit ꝙ ſine foꝛte ſi inde ſequitur
moꝛs uł membri mutilatio. Sed quia pꝛediciis ob
uiare nident᷑.c.pe.de homici ⁊z de cle.peꝛcuſ.c.pe.
2 ulti. dixit poſtea ꝙ cauſa defenſiõis pñt clerici ĩteꝛ
eſſe.ſatis põt dici ꝙ aut clericus ex inſta canſa ĩfeꝛt
bellum:puta qnuia hẽt iuriſditionem tpᷣalem: ⁊ tnnc
non dʒ inteꝛeſſe. Aut eſt ibi cã defenſiõis nõ tamen
erat neceſſitas inenitabilis.⁊ tunc ſi ſequitur moꝛs
nel membꝛi mutilatio ex ꝑcuſſiõe ſua efficit᷑ irꝛegula
ris:ut in.d.c.pe.de homici.ſecus ſi non ex ꝑcvſſio
ne ſna.ſed alioꝝ:⁊ dic plenius ut dixi in.d.c.pe.et
ulti. de cle. peꝛcuſſ.⁊ nide bonam glo.que cõcoꝛdat
cum iſta. Vij .q ·i. ſciſcitatus.
= B diſcꝛerionis. Abbas 2 clericus in
nmagnis criminibus depꝛehenſi pꝰ
depoſitionem detrudi debẽt in monaſte
rinm ad agendum penitentiam. uel ſic. Clericus ꝓ
magno ſceleꝛe ab eo cõmiſſo deponi debet:⁊ in mo
naſterio detrudi ad agendum penitentiam. B. d. et
Fa pars ibi rndemus C Mõ p ex tex. ꝛegnlã unã
geneꝛalem ꝙ ꝓ magno ſceleꝛe cleriens nedũ depo
nitur: ſed etiã detrndi dʒ i arto monaſierio ad agẽ
dum penitentiam. Et adueꝛte qꝛ ſi non poſſet ĩi mo
naſterio rute eſſe:quia timetur de fuga ne oppoꝛmn
nitate captata inð fugiat põt ſub arta cuſtodia deri
neri:ut in.c.ut fame.j.de ſenten. excõi. ¶ Secũdo
nõ. ꝙ latꝛocinium coputaiur inteꝛ magna ſceleꝛa ⁊=
ꝓ eo fit depoſitõ z detruſio ⁊ pondeꝛa tex.qvia lo
quitur de latꝛocinijs. non eꝛgo bẽt locum in ſimpli
cibus fnꝛibus nam in plus ſe bet latꝛo ꝙᷓ fur. quia
latꝛo ẽ de die ⁊ qñʒ cum uiolẽtia.ſiẽ ſunt iſti depꝛe
dantes in ſtratis publicis. Sed fur ẽ de nocte ⁊ ſi
ne niolẽtia.ut dixi in.c.ij.S.de homici.t pꝛo fuꝛto

clericus deponi põt.ut in c.cũ nõ ab homine.s de

indi:ſed foꝛte non fiet etiã detruſio peſt depoſitio
nem:ſicut in latꝛone:nam ⁊ ipſũ ius ciuile lõge acri
us punit iſtos latrones famoſos ꝙ;ᷓ fures occnlies
nt in.1. capitaliuʒ. S. famoſos.ff. eo.et in auc.ſed no
no inre. C. de furtis. ¶ Alterins nõ ꝙ clericus
degꝛadatus adhuc ꝛemanet ſub iuriſditione eccleſie
contra quod facit.c.degꝛadatio de penis in fine li.
vi. nam degꝛadatio exnit et prinat degꝛadatuʒ ab
omni bñficio ⁊ priuilegio clericali.et incontinenti
degꝛadatus relinquitur prati ſeculari peꝛ eum puni
ẽdus nt.ibi. So.hic loqtur de degradatõe ueꝛbali
q non pᷣuat ab oiĩ pᷣuilegio.uñ non tolliĩ pᷣuileginʒ

* 2*

fori niſi poſtea ſeqnat᷑ incorrigibilitas:ut in.c.cum
non ab hoie de iudi. ⁊æ in. c. diciũ.xxxi.diſ. Contra
rium loquitur in degradato acmaliter. æ ſic nõ. ex
linera:ꝙ degradanio qnqʒ ſumi ꝓ vᷣpoſitione vᷣba
li. ¶ Sʒ qꝛ in tex.fit mentio de magnis ſceleribus
quero qᷓ dicãtur magna ſcelera.nã ſi recte põderet᷑
tex.non eſt de mẽte ipſius nt ꝓ quolʒ pcco moꝛtali
clericus poſſit deponi:niſi ſit magnum imo nec be
neſicio ſolo clericus pᷣnari dʒ niſi crimen ſit graue
ita dicit nõ.tex.in.c.inuentum.xvi.q.vij.So.doc.
młium lére tranſeunt ſuꝑ tex. ſeu intellectu zæ mã hu
ius.c. Sed tu aduerte ꝙ in narijs iuris partibus

diſputatio fit que dicantur grauia delicta ð quo in

.I. i. C. de requiren. reis ? in.l. ad ea.ff. de re. iurris
Har. plenius in.l.non ſolũ.ᷣff.de iuiur:uñ aduertẽ
dum qdam delicia dicũtur lenia.qdam grania. que
dam graniſſima. Qeuia dicuntur ubi dolus non reꝗᷓ
runtur:ut qñ aliquid ↄtingit per iperitiã uel culpaʒ
ſine dolo uel qñ dolus interuenit:ſed circa rẽ modi
cam: ut forte modice rei inter domeſticos.l.reſpi
ciendum. ff. de penis.l.leuia.ff.de accuſa.⁊.c.cuʒ di

lect. ẽ. ð accuſa. ¶ Oelicta uero grania ſunt in qui

bus exigitur dolus:⁊ rẽdunt in gꝛaue pᷣiudicium al
teriuſ ſeu reipublice:?æ magna pena imponitur:ut in
futuro periurio ⁊ ſilibus ut in.c.cum non ab hoie.
ʒ. de iudi.⁊ hic ¶ Graniora vo cꝛimina ſũt publi
ca ⁊ qn non imponit pena mortis. C Brauiſſima
ubi imponitur pena mortis.nã ex grauitate dephẽ
dimus qꝙᷓtitarem ⁊ qlitatẽ delicti.xxiuij.q.i.nõ affeꝛa
mus Ad ꝓpoſitum ergo aut clericꝰ cõmittit leuia
cria ⁊ non dẽt deponi:nec etiã puari bnficio:ſʒ po
terit ad tpᷣs ſuſpendi nel aliter corripi ad arbutriuʒ
iudicis:ut ĩ dicto.c.cũ dilecti de accuſa.Aut cõmi
tit grauia ? poterit deponi. Si uero graniora qᷓ; qᷓ;
non publica poterit ultra depoſitionem detrudi in
monaſtexium nt hic. Si vVo grauiſſima:ita ꝙ de in
re ciuili puniretur pena mortis ⁊ tunc poterit depo
ni ⁊ dannari ad ꝑpetuũ carcerẽ:ut in.c.pe.de hꝛeti.
2 in.c.nouimuſ de v.ſig.⁊ in.c.i.de hereti.li.vj.uñ
nõ. dixit Inno.in. c. qualiter.el.ij. de accu. ꝙ iſia ð
putatio ad peꝛpetuum carcerem poſt depoſuionem
equiperatur pena mortis ⁊ rariſſime dèt infligi miſi
ut dixi pro iſtis grauiſſimis ſceleribuſ ⁊z poſſe: eſſe
ita delictum pernicioſũ exẽplo ⁊ q̃ificatum ut tradẽ
tur illico poſt depoſitionem iudici ſeculari ut dicio
.c. uouimus ⁊ plene dico in.c.cum non ab hoie ⁊.c
at ſi cleri. de iudi. ¶ Et ex predictis infero ad nnã
nõ.ꝗq. Clericus ꝓ graniſſimo delicto fuit depoſuuſ

2z dãnatus ad ꝑpetuũ carcerẽ.nñqd talis perdit fac

tionẽ ieſtamẽti ut bona ſua neniant ad ſuccedentes
ab iteſtato ſicut dicimus in bonis dãnatoꝝ ad mor

tem ni in auẽ. bona dãnatoꝝ. C. de bo. dam. audiui

fuiſſe ↄſultuʒ ꝓ z ↄtra a nalẽtiſſimis uiris.nã qdam
oↄlſuluerunt ꝙ ſic:qꝛ hec pena cõparatur pene mor
tis nt.S. dixi fʒ Inno. Sʒ in orium fac:qꝛ eccleſia
deputat carcerem nõ ad penam: ſed ad penitentiam
ꝑagendam nt in dicto.c.nouimus ⁊ in.c.qeuis de
penis li.Vi.non ergo ſucedit loco mortis ⁊ h̊ opi.
plus mihi placet:qꝛ pene non debẽt extẽdi:nõ ob.
lo.in. c. quia diuerſitateʒ de ↄceſ.preben.que dicit

in cdli ⸗
lacin nſt
vumt lului
mi ieincn⸗
Nenli tian
ſiſime 45
Aanmtonispocoll
ri opeioi nli0
ileui ſnr i
edſrt od ⸗
5,6 usbg
Imnrinm Mnr di
cide ilii

Onſcitu

neczden
nſitek Nanane
ſcdo cun imetern di
ler g eii deinre an
2 eigitor pena
Pſq; xrns toliurin
nio n ſe
Moſto gocle
N G audam i
nerconſnandne guini
lede poeuratione eb
ſi cieier poſteprocede
bigntnone ditindori
do⸗deapo dic Nnd in
2.c ſeicis 2 c eugit de
ſdebac naeria ier
urli Qcfng
prigfungam dir
debitorobinit pecunin
meng poſtenej heiitn
lit uureit noeg.

ſtcc
oguln in igi
n gun ſncignn el
Dens inponnuntin
CCun non eb hoie,
Moainim ſit obi
ns (Gſei
Acrrie re
Cici ni gindicken
Cerc töniuit Kei
aiipuun bifcoeß po
erornipiad abbr,
iideenſa Qurcön
Gmo gtaniorn
Vtonen Anv
mllnu uen
lunc poteri cepo
Min e.Gebiri⸗
iedereh Rrd
Ain deacen ſ d
nok Cepoſnepen
urllinecitüfigind⸗
cebaſt poſe
btiſtaununmd
Gauitalnin d
camontk tit/
alins ln
ciwhignein
iiſa⸗ liſac.
auns tlechenes
gnr ad
e honn elß
nis viris i
rlnt heſe i

Ge penls.

ꝙ bona cleꝛicoꝝ ? dãnatoꝝ applicantur fiſco eccle
ſie:qꝛ illa glo. inre non ꝓbatuꝛ. Item facit.c. excõi
camus in. F. dãnati. S. de here. ubi ſpãliter ⁊ ſpecifi
ce in facto hereſis diſponit᷑ de bonis clericoꝛum dã
natoꝛũ:ſecus eꝛgo in dãnatis de alio cꝛimine ?æ ma
xime:qꝛ de hoc nulla fit mentio ĩ aliqua parte iuris
canonici. ¶ Sed quero nũquid iſta derruſio ĩ mo
naſteriũ debeat fieri in perperuũ:non tanguur hic:
ſz glo. in. c. dictũ.lxxxi.di.dicit hoc eſſe ĩ arbitrio iu
dicis. Sed tex.in.c.ſi quis eps.l.di.dicit ꝙ in per
petuum:⁊ illud uerius niſi habito reſpectu ad quali
tatẽ delicti index deputet ad tempꝰ. aꝛ.ij.q.iij. in. F.
notandũ ⁊ in.l.quid ergo..pena gꝛauioꝛ.ff.ðᷣ his
qui nõ.infa.unde ⁊ hodie ẽt in cꝛimine hereſis pẽa
detruſionis põt cõmutari in aliã penã.·ſi uiſum fue
rit ſupeꝛioꝛi:ut i.c.ut officiũ de here.li.vVi.An aũt
ille qui ſemel fuit detꝛuſus poſſit amplius oꝛdinari
nel redire ad ſunʒ oꝛdinẽ:uide tex.cũ glo.in.c.ſi ille
el. di. ¶ In glo. i. in fi. de hac materia nide glo. in

.c.ſi quis diaconus.l.di.⁊ in.c.ex lr̃arum de eo qui

dnxit in ma. plene dico in.c.cum non ab homine ð
iudi.⁊= dic nt ibi.
Si uteꝛqʒ pᷣhentiũ
Onſtitutus. nenit contra ↄciũ
uteꝛqʒ põt exigere penam adinnieem pꝛo
miſſaʒ ex ↄuentione. h. d. pꝛimo ponit qifſinitionẽ.
ſcðo cãm interſerit ibi cũ ⁊.caſus ⁊c¶Mõ. p ex
tex.ꝙ etiã de iuꝛe canonico licite in ↄciu apponituꝛ
⁊ exigitur pena.¶ Secũdo nõ.ꝙ ex pᷣuẽtiõe ntri
uſqʒ partis tollitur in effectu pena appoſita ĩi Scin.
Erro nõ. ꝙ ſuper pꝛocuratione põt inteꝛuenit
cõpoſitio. qð facit.c.cuʒ nenecabilis ⁊ qð ibi nõ.
de cenſi. So.quidam intelligũt de ꝓcuratione debi
ta ex conſnetudine pꝛinilegio nel alio iure ſpãli: nõ
antẽ de pꝛocuratione debita ratiõe niſiiationis. ho
ſti. dicit tex.poſſe pꝛocedere etiã in iſta pꝛocuꝛaniõe
debita ratione uiſitationis ar.in. c.ↄſtitutis. ð reli.

do.de quo dic it nõ.in.c.cũ ex officij de pꝛeſerip.

2z. c.felicis.⁊.c.exigit de cenſi.li.vVi. n glo.ij. in
fi.de hac materia uide bo.gl.in regula fꝛuſtꝛa. ð re.
iur.li. Vi. Et ꝙ dr̃ in glo.ꝙ ultima moꝛa nocet hʒ
locũ qñ purgatuꝛ pꝛia moꝛa per fᷣm actum:ut quia

debitoꝛ obtulit pecuniaʒ cꝛeditoꝛi:creditoꝛ ſemel re

nuens poſtea eã petijt:nec debitoꝛ amplins exhił nit
tũc debitoꝛ eſt ĩ moꝛa:qꝛ purgata ſunt pꝛima moꝛa
P petitionẽ.l.tutoꝛ. O.lucius.ff. de uſuris qð hic nõ
contingit. t hic poſſẽt examinaꝛi duo difficiles
articuli. ¶ rimus nunquid ſeruãs trãſactionem
poſſit peteꝛe penã cũ h̊ ſeruare ipſaʒ tranſactiones:
an vo tollat trãſactio petendo penã. ¶ Secundus
quid in alijs ↄctibus nũquid totiens cõmittat᷑ pena
quotiẽs fit ↄuentio:de quibꝰ plene ꝑ gl.⸗ bar. in. l.
qui fidẽ. ff. de trãſac.⁊ in.l.ſi ſic.ſtipulatus.ff.de.vᷣ.
obl. ¶ Vno bic põt queri quid ſi eps petijt ꝓcu
rationẽ:⁊ abbas exhibnit:nũquid epᷣs incidat in pe
nam:doc.qꝙ nõ:qr exigitur alteꝛũ ut pena cõmutat
nel ꝙ trahat᷑ ad indiciũ nel ꝙ niolent᷑ eripiat᷑ ꝓcu.
ar. in.l.ij.ff.ſi quis can.qð eſt menti tenendum.

VBreue eſt. 2 poteſt
— Boper his. Kruman⸗ Si te

ſtis ꝑꝑ nacilatöem incarceratur infamiã nõ icurrit.
boc.d.caſus ⁊c.¶ Nõ.pꝰ ex tex. ꝙ ꝑꝑ nacilationẽ
et nariarionem poteſt teſtis eiam clericus capi et
detineri Ocoꝛ.l.nullũ. C. de teſti. et qͥd ſit ꝓprie na
riatio ul uacilla.uide ꝑ Inno. S. teſti. eo. c. piea.
ecundo nõ. ꝙ appellatione infamie intelligimꝰ
de infamia iuris. ꝓ boc. c. cum dilectus de ordi. co
gni. ¶ Do cont: a tex. de.l.ictus fuſtium.ff.de his
qui no.infa.nã ut ibi pʒ ex genere pene quis incur
ꝛit ifamiã: quãdo ſuſtinet penã de tali delicto ð quo
ↄdẽnatus ↄfeſſꝰ nel pactus efficeꝛetuꝛ infamis ſed
iſte fuit incarceratus pro delicto de quo dãnatꝰ fuiſ
ſet effectus infamis:eꝛgo ex ipſo genere pene effectꝰ
eſt in ſamiſ. Inno. ſoluit ↄꝛium dupliciter. pꝰ ꝙ hic
carceꝛ non fuit deputatus ad penã:ſʒ ad cuſtodiam
l.aut danũ.y.ſolent.ff eo.¶ JItẽ et ſcᷣo hic loqui
tur in de icto uariatõis:unde quis nõ põt iia ↄuici
de crimine falli:cum habeat mulias excuſatic nes ſiẽ
quando depheéſaus i furto ſuſtinet penã.¶ Ex dcis
Inno. collige duo ꝓ inteliectu.l.ictus:ſopꝑ quo ua
riant ioi glo.et doc.primo ut illa lexl prc cedat etiaʒ
cuʒ nu la ſequitur ↄdenatio:ut ex ſolo genere pene
quis incurrat infamiam:quando eſt tale delictum ð
quo condemnatus efficeretur infamis. Exempium
capitur quis in furto uel in alio crimine mamifeſto:
iudex ſine alia ſententia mandat eum fuſtigaꝛi:talis
enim efficitur infamis ipſo facto abſqʒ alia condem
natione:et hunc intellectum Inno. tenent quidam i
Qdicta.l.icius et ſequuur Mar. quod eſt nalde nõ.
xquo etiam collige unum aliud. ꝙ in delicto
notorio ſine alia condemnatione põt iudex mãdare
penam ipoui qð etiaz nõt Inno. in. c. ex paꝛte. el.i.
j. ð is Bernnd nõ.ex dictis Inno.ꝙ ſola
ofeſſio iduetr infamiã:quando eſt rale delictũ ð quo
ↄdenaiuſ efficeretur infamis ? hoc tenuit glo. iuris
ciuilis in.l.quaniũ et in dicta.l.icins.ff de hiſ q no.
infa. Sed Maꝛ. ibi S niſi confeſſio fieꝛet in ciuili in
actõe famoſa:qꝛ tũc cõfeſſus habetuꝛ ꝓ cõdẽenato:
l.i ff. de cõfeſ.ſʒ in cꝛimiali non habetu: ꝓ ↄdenato
ſed requirituꝛ ſnia ut in.l.ſi confeſſus.ff. de cuſto. re
oꝛum. Oultum tamen contra dictum Bar ⁊ pꝛo
Jono. facit dicta.l.quoniaʒ hic ſuper tex. non ſunt
alia nõ. ¶ Tapio gloii. Item aduete quia Inno.
ſentit ex prima ſo.ꝙ ſi iſte teſtis fuiſſet incarceratuſ
in penam uacillationis ꝙ incuꝛꝛiſſet infamiam quaſi
pena eſſet impoſita pꝛo delicto de quo quis condẽ
natus efficẽiur infamis. Sed certe hoc dictum non
puto uerum:unde ſiue teſtis nacillans derrudatur
in carceꝛem in penam ſine alia pena afficiatur non
ptopter hoc incurrit infamiam:quia nõ punit᷑ ex.l.
coꝛnelia de falſis:ſed extraoꝛdinarie: qꝛ offendit an
res iudicis:æ ideo cum non puniatur tanquam fal
ſus: non incidit in infamiam: æ? hoc recte intuenti
uoluit glo. in. l. nullum. C. de teſti.? hoc aperte noĩ
luit Bartolus.in.l.infamem.ff.de publicis. indi.
illa. q. an damnatus peꝛ inquiſitionem efficeꝛetur in
famis ⁊c̃.⁊ foꝛle hoc etiam nolnit Innoceé. hic in ſe
cunda ſo ¶ In glo. ij. ibi per ſe non infamar nilſi
ſententia pꝛecedat hoc dictũ eſt cõtꝛa ea que ſuperiꝰ
gixi fm Innocé. ſed inſuꝛrexerunt iſte narietates 7

Depen

cõtrarietas: ꝓpt᷑ narios intellectus illius.:.ictus.nã
guidam intelligunt illã legẽ ꝙ ſnia pceſſerit penam
2 ita tandem tenuit ibi glo.⁊æ ita nidet᷑ glo.hic nelle
ſequendo illũ intellectum:æ iõ tenetur illa lec.que ẽ
nõ ut ex ſolo geneꝛe infamie quis infamiã inducat
ſine alia cõdẽnatione ut.S.dixi.⁊ de ꝛõe decidendi
dic ut ſupꝛa dixi.

q;titateʒ ceꝛto die ſub
pena ſoluenda:ſi partem.j. teꝛminum ſol
it ad penam integꝛam non tenemr. b. d. In pria
cõgqueſtio in ſcdᷣa ꝓuiſio.ibi qnia igimur. caſus ⁊c.
primo ex tex. ꝙ ẽt ĩteꝛ clericos licite feꝛtur

landum cum appoſitione pene ſuꝑ ꝙᷓtitate. Appoſi

tio eꝛgo pene ſuꝑ qꝙᷓtitate ſo uenda.ſi non fuit ſolu
ta non inducit uſuram.ſen pꝛelũptionẽ uſure.qð di
cit Inno.ue niſi apponens penã ſit ſolitus feneia
ri.quia tũc pᷣſumitur in frandẽ nſuraꝝ appoſita:de
quo nide qð nõ.in.c.dilecti de arbi. Secundo nõ.
argumentum optimũ ꝙ ſolutio pene non hẽt locuʒ
in foꝛo penitẽtiali:nam tũc ꝓprie qs lucrat᷑ cũ iac
tura alterius de quo nide bonũ iex.cũ glo.xij.q.ij.
fꝛateꝛnitas. Et eſt arg. ex tex. ꝙ licite pena peti non
poteſt ſi excedit inteꝛeſſe. Contrariũ iñ tenet h In
no.qð nõ. Et ad tex.põt rũderi ꝙ bic fuerat quaſi
totũ debitum ꝑſolutum. ¶ In glo. i. ibi niſi aliteꝛ
cõuenerint inteꝛ eos ⁊c̃.hic glo.ſentit ꝙ ſi creditoꝛ
poſt teꝛminũ ꝛecipit ſoꝛtem. videtur ꝛenũtiaſſe pene
niſi fuerit ꝓteſtatns ꝙ ẽt intẽdebat peteꝛe penaʒ. ſʒ
hoc dictũ nidet᷑ cõtra tex.iſtum nbi papa fundat ſe

ſuꝑ alia ꝛ0e. dic g' ꝙ tex. iſte ꝓcedii qñ pars debi

ti dũtaxat fuit ſoluta. nnde ꝛõe ꝑtis nõ ſolute quis
nõ nidetr᷑ ꝛenũtia? pene ut hic.⁊ ꝛeglłarit᷑ nũquid poſ

ſit quis peteꝛe penã ⁊ exciꝑe de trãſactiõe ſiue cõtra

ctu:ut ſic naleat cõpoſitio ſeun cõrractus:⁊ etiaʒ poſ
ſit peti pena dicẽdũ eſt plene ut nõ. maxime ꝑ bar.
in.l.qui fidem ff. de trãſac.⁊ in.l.ſi ſic ſtipulatus.ff.
de. . ob. ¶ In ea. glo. ibi ſit indiuiduum zc. Et
que dicat᷑ obligatõ diuidua.æ que indinidua.plene
nõ.in.l.ſtipulatiões nõ diuidunt᷑.ſf. de vᷣbo.ob. Et
ꝓprie illa obligatio dẽ dinidua:qñ ſolutio partis:
affert tꝛantam commoditatem reſpecin partis: ſicut
ſolutio totius ꝛeſpeciu totius obligatiõis. Exẽpluzʒ
primi.ꝓmilſi tibi ſcribeꝛe duos libꝛos ſub pena.et
ſcripſi tibi unum.hic pena tin cõmittit᷑ pꝛoprie:qꝛ
iſta obligatio eſt diuidna cũ ꝛeſpectu partis iu ha
beas oẽm cõmoditatẽ. Indinidna vo dicit̃ obliga
tio qñ ſolutio ꝑtis non affeꝝ tãtaʒ commoditateʒ.
Exemplũ ꝓmiſi tibi ſcribeꝛe nnum librũ ſub pena:
ſcripſi tibi medietatẽ.hic pena cõmittitur in torum
qꝛ ſcriptura medietatis non affert rantã cõmodita
tem ꝛeſpectu partis ſicut tota ſcriptura ꝛeſpectu io
tius ⁊ ita incõſimilibns. Et hec dicia glo.pꝛocedũt
qñ qͥs obligatur ad danduʒ nel faciẽdum ſub certa
pena. Sed qñ quis dʒ aliquid reciꝑe: puta heredi
tatem uel legamm:ſi aliqd ſoluerit uel fecerit:tũc ñ
põt petere niſi in totum ſoluat nel faciat ut in.l.me
nins ⁊ in.l.cui fũdus.ff.de condi.⁊ demon. Er de
mã hnius glo. plene bẽ per legiſtas: æ maxime pexr
bar. in.l.ſtipulationes non diuiduntur ⁊ in.:.iiij. ꝗ.

Bam ad. Obiligatus ad ecnam

cato ff. v. ob. ? dicẽduʒ ut ibi: qꝛ proprie nõ eſt mã

nr̃a.? eſt glo.magis plena qᷓ ſit iſta in.l.ſi ſeruus
.ff. ſi quis cau. Sed dubium eſt nunquid de iure ca
nonico poſſit peti penam reſpectu ꝑtis non ſolute
cõiter doc.nr̃i ꝙ ſic: mihi placʒ.nã eadem dzʒ eſſe
rõ de ꝑte quo ad ꝑtem q eſt de toto quo ad totum
nt in.l. que de tota. ff. de rei uẽ. ⁊ in.c.paſtoralis.in
H. Item cum totum de offi. dele. Sicut ergo de iu
re canonico põt peti pena in totum ſi non adipletuꝛ
ↄtractus nel mandatum penale aliquo mõ:ut in. c.
cum dilecti.S. de arbi.eodem modo rõe ꝑtis nõ ad
implete põt exigi pena ꝓ rata.⁊ hoc intellige quan
do obligatio ↄſiſtit ĩ dando ſen ſoluendo ita ꝙ ſolu
tio ꝑtis affert ↄmoditateʒ. fᷣm quod predixi alias ſi
obligatio eẽt indiuidua tunc pena committereiur in

totum:etiam de iure canonico:qꝛ tunc ceſſaret ratõ

huius le. Et per predicta põt ſolui orium.c.cũ di
lecti palle.ad ꝙ; doc.rndent dupliciter.primo qꝙ ibi
pars potuit ſoluere ſʒ noluit:hic uero non potuit.ł
illud de rigor̃ hic de equitate. Mrima.ſo. mibi nõ
placet:qꝛ eſt diuinatio ad iſtum tex. fa etiaʒ non eſt
Va: qꝛ debniſſet ibi papa ſuare iſtam equitatem: ſic
hic:iõ ſolue ut predixi ꝙ ibi in nullo fuerat ſat ſſẽʒ
iõ pena hʒ locum in rotum ctiam de iure canonico:

ſʒ h fuerat ſatiſſactum ꝓ maiori ꝑie.ibi de equitate

nõ cõmittitur pena in totum ſaltem cum effectu.nõ
eni negat iſte tex.qͥn rõe ꝑtis non ſolute poſſu exigi
pena pꝛo rata. Sʒ tex. z conira pᷣdca op.hic lata
fuit ſnia a qua non fuit appellatuʒ: eꝛgo cuʒ trãſiue
rit in rem iudicatã:nõ debebat ãplins pars audiri
ut in. c. cum inteꝛ ðᷣ re iudi.młiiplex dat᷑ſo.prio ;
iſta decretal non neceſſitat:ſʒ tin hortat᷑:ꝙ b̊ tex.ibi
non decet ⁊c̃.uel fo papa hic ꝓuidet ex officio ſuo
tertio forte fuit appellatum.dãtur etiam alie.ſo.in
quibus non oʒ inſtare:qꝛ de boc principalr nõ diſ
putat᷑ h: ſj tantũ de ↄmiſfione pene reſpectu totius.

feudis q; hñt ab ecclelia cni pᷣerat pᷣlatus
ille: nec eis uel heredibus reſtituẽt: nec alia de nono
concedi dñt. æ hodie in occidente capiente uel ban
niente epᷣm ſunt aucte pene.de qbus dicẽdum ut in
cle.ſiquis ſuadente eo.ti.Diuiditur hec decre.naʒ
pꝰ ꝛecitat penalem ſñiam:fo aggrauat ibi qꝛ igitur.
caſus ⁊c. Mõ.ᷣprio ex tex. ꝙ ꝑꝑ ſacrilegium põt iu
dex.eccleſiaſticꝰ ĩponere laico penã ipᷣale:uñ hic pri
nat eũ dñio utili qſito ex ↄctu. Eodẽ mõ poſſet ipo
nere aliam penã ipᷣalẽ ꝓ h xvij.q.iiij.c.qſqs ⁊ ſie
oprĩe facit iſte tex. ꝙ lʒ iudex cccleſiaſticꝰ nõ hẽat iu
irſditionem tpalẽ in laicũ:tñ ſi delictũ de qꝰ cogno
ſcit eſt eccleſiaſticũ põt punire eũ deliquẽtem:etiam
tpᷣ aliter. ⁊ facit ꝓ his q̃ dixi in.c.qʒ. in glo.S.eo.
Secũdo nõ.ꝙ vᷣbũ bñnficia late ſumitur nñ ophen
dit fenda:⁊æ oĩa alia afferẽtia aliqᷓ; utilitatẽ ut locar.
pcariaʒ uel qcqnid alind ab eccleſia oceſſuʒ. naʒ.d
beneficium beniuola actio gaudiũ tribnens capiẽti:
ut in libro fen.in ti.qui.mo.feu.amit.i.c.i. er
tio iſta littera facit ſingulariter in argumenium ꝙ
priuatus ex delicto beneficio ſuo:uel alia re ceria
voteſt ex nona cõceſſione illã rẽ prinataʒ acquireꝛe:

Occidentes prelatim
gures. priuantur beneficijs ?

on eſ ot eln
mminnqul
ſonr dien rinl ſ
cnocngerii
a bidſet mnch
genl figiur mloin
Gauito bi ſcen⸗
ziudtion ſonomim.
rincipmpu lig
5lui, sα
r rire i offic⸗
no e nlin tt
Inſcncanſoatinmio
Pino iſn n nondindl
Donreimoramengnin
Nonelfernda ſenina
in cA areſ deter ſ
linio vbipena eſt me
Niret inponed arbirio
inder tpoſſa enederen
ſent de imdie biplene
Hum Ar nuna none
Apuinorlier enſoni pil
epunie r ſt wclrinſß
Mumltgicss Am ungt
ſienairſeien
loimihſlhheens
borgt Crinl ain
len oriimring fin
notnos ocnntous o
Aeglatsinofſo n ,n⸗
nnpegin risinin
keen ire chni
ſen n
e Congo.

ſan aniamn ſd
mloften ſuſſh
ine gnonto⸗
ie didtegnine
Auen un Gann rd
nonſoe oſſter
vnng cincph h
lung: ago y tiͤne
Aihins pals dwein
plo co: ſorio g
mbyrui⸗pbur bi
pudrerofao ho
Nr aunn ale oin
rPritchrn
ereſpecn trs.
cadenes Rremun
unnipr beſeſteſst
ginaui pein Pans
wwitnet iu benelo
nr anthlentbn
ribclidnmann
cimn belth
gmmnbcllin⸗
vif Nenihi li

¶ De penis.

nam hic papa ꝓ maioꝛi aiaduerſione ſpecifice inter
dixit ne iſtis occiſoꝛibus nel eoꝛum heredibꝰ illa be
neficia reſtituante: ergo potuiſſent reſtitui ceſſante
pꝛohibitione de quo uide quod nõ.in.c. commiſſa
ge elec. li. Vi.
Nui indici iniuriantur
Jlectu S. per ſuperioꝛis arbitꝛinʒ
puniri debẽt. h.d. uel ſic. Mꝛorumpẽs ⸗
ludicẽ arbitꝛio ſupeꝛioris punitiꝛ. h. d. caſus,?c̃.
Mõ.prio ex tex. ꝙ debitus honoꝛ deferendus eſt
iudici:alias autẽ euaneſcit eius auctoꝛitas:unde dʒ
curaꝛe q;tũ põt ne cõtẽnatuꝛ a ſubditis æ ideo con
ſilium eſt ut euiter nimiaʒ familiaritatẽ ſubditoꝝ:qꝛ
ex conueiſatione equali naſcitur contentio dignita
tis ut dicit tex.in.l.obſeꝛuandũ.ff.de offi. pꝛeſi.⁊ in
genio dʒ augeꝛe dignitatem ut ibidem dicituꝛ in fi.
2 a ibi dicit canon.aũ nimiũ ſeruatur humilitas re
gen di fꝛãgitur aucroꝛitas:ut in.c.qñ.ixxxvi di.
Secũdo nõ.ibi ſuperioris arbitꝛium ⁊c̃.qꝙ excedẽſ
iudicem non punituꝛ peꝛ ipſum indicem: ne ſit in
dex in cã pꝛopꝛia ſed dʒ puniꝛi per ſuperioꝛem. Cõ
tra h̊ facit.c.ſi quis erga ⁊ qð ibi nõ.ij.q.vij.⸗ qðᷣ
ibi nõ. ? in. c.i. S.de offi. dele. e.ti c.ꝛomana li.vi.
S¶ no. bic inſtat. ⁊ dic plenius refoꝛmando di
cia ſua.ꝙ aut loquimuꝛ ĩ oꝛdinario aut in delegato
pꝛimo caſu aut notoꝛia eſt iniuria ? poreſt ipſemet
punire iniuriantem:qꝛ in notoꝛijs non eſt ſuſpicio =
non eſt feꝛenda ſentẽtia cũ ſolẽnitate.⁊ hoc tʒ Inn.
in.c.ex parte.j.de uer.ſig quod ſemper limitani et
limito ubi pena eſt a inre expꝛeſſa.ſecus auiẽ ubi ne
niret imponẽda arbitrio ſuo.qꝛ tunc arbitrãdo eẽt
iudex ⁊ poſſet excedere modum ad hoc.c. cũ neniſ
lſent..de iudi.⁊ ibi plene dico.vij.q.i.quaʒ pericu
loſum. Aut iniuria non eſt noroꝛia:æ tunc aut tan
git pꝛincipaliteꝛ perſonã ipſius indicis:⁊ non poteſt
ipſe punire:ne ſit iudex in facto ꝓpꝛio .xxiij.q.iiij.
inteꝛ multiplices. Aur tangit pꝛincipaliteꝛ dignitatẽ
ſuã:⁊ tunc põt puniꝛe:ſed qꝛ conſequenteꝛ tangit ꝑ
ſonã poterit tanq; ſuſpectus remoueri ſeu recuſari
P boc qð nõ. Cy.in.l.nnica.C. ne quis in ſua cã.
Iiem põt oꝛdinarius fᷣm Inno.æ bene punire ad
uocatos pꝛocuratoꝛes notarios z ↄſimilcs ꝑſonas
excedẽtes in officio.ut.l.ne quicq. .i.ff. de offi. ꝓ
cõſul.⁊æ adde hodie qð hẽtur in.c.i.eo.ii.li.vi.ſcðᷣo
caſu cũ querit᷑ de delegato:aut ipedit᷑ iuriſditio ſua
2 põt pꝛocedere ↄ impedientes ut in dicto.c.i.Aut
non impeditur iuriſditio ꝑ iniuriam illatam æ tunc
dʒ facere punire per ſupeꝛioꝛẽ ut hic ⁊ ar.in anc.de
teſti. S.ſi Vo ignoti. de mã uide qð plene dico in
.d.c.cum ueniſſenr. (In glo ibit cum temere odi
cit ⁊c. dicendo iniuriã ſibi puta tu mentiris: nel -
ipſe nihil ſcit uel ſimilia neꝛba æ hoc önolat tex. ibi
emere prorumpentiſ.
atroni ad
V quibuſdaʒ. e⸗ nel ni
cedni uendicãtes ſibi in eccleſijs pluſqᷓ; in
ra ꝑ mittant ꝑ cenſurã eccleſiaſticã cõpeſcuntur ⁊ ſi
occidũt pᷣlatũ uel clericũ eccleſie ꝑ ſe uel ꝑ alios peꝛ
dũt qð hñt ab eccleſia:⁊ eoꝝ poſteri nſqʒ ad qrtaʒ

gnñationẽ non admittunt᷑ ad clericũ:nec in religioni

bus pꝛefictãtur hoc.d. Diniditur nã primo recitat
triplex patronoꝝ delictũ.ſcdᷣo ibi cũ igitur prouidʒ
? pꝛimo pꝛmũ ⁊ poſt ð ſecũdũ ntꝛũqʒ prohiben
do.ſecunda ibi facri. õ ſecundum iliud primo puniẽ
do in factoribus. ſecundo aggrauãdo penã i poſte
roſ ibi et ne minuſ.cãus et cetera ¶ 5. p ex tex.
ꝓ patroui et adocati eccliaꝝ nõ poſſunt pluſ iuꝛis
uẽdicare in eccleſijs qᷓ ꝛepeꝛiat̃ lure expſſum. Si er

80 patronus nel aduocatus eccleſie aliqᷣ ius ſibi

poſtulat in eccleſia dʒ probare illud ſibi debirum de
iuꝛe. Secundo nõ. ꝙ eadem pena imponitur pꝛo
homicidio et pro militatione et ̊ ueꝛum quo ad in
curredã irregularitatẽ:uel ubi hoc exprimituꝛ in iu
re alias ſecus nidet᷑ dicendũ ad h̊ qðᷣ nõ.in.c.cũ nõ
ab homine ð iudi. et.i.q.i.ſicut urgeri.¶ lõ tertõ
ꝙ pꝛo delicto cõmiſſo in peꝛſonã eccleſie põt laicus
cõmittẽs etiaʒ tpaliter puniri ꝑ eccleſiam concor.c.
ad aures.S. eo.et quod ibi dixi et. xVij.q.iiij.ſiqnis
deinceps.¶ A tio nõ.ꝙ propteꝛ deliciũ pr̃is ſen
paꝛentis põt filius excludi ut non promoneatur ad
cleꝛicatum. ¶ Irẽ põt colligi ex fine Re:ꝙ ꝓhibu⸗
clericari ꝑꝑ delictũ:nõ ĩteiligitur prohibitus itrare
eigione. gl riñn eccleſiam defendere debet
⁊ců.intellige hoc ſᷣm doc.ꝙ defendẽt eccleſiam expẽ
ſis tamen eccleſie ſiẽ tutor defendit pupillum expen
ſis pnpilli.l.in tutoribus.ff. de admi.iu.ei ꝓcurator
defẽdit dominũ expenſis domini.l.qui proprio. J.
litis ĩpendia.ff.de ꝓcura.et.c.cũ pro canſa. S. de ꝓ
cura. ¶ In glo. in v. ad beredes ibi ꝑ ꝛcciã lincaʒ
uſqʒ ad quartam geneꝛationem ⁊c.ñ g ueniunt col
laterales. Item non neniunt deſcendentes P lineaz
femeninam ubi pena ponitur poſteritati alicuius de
quo dic ut in.c.ubicunqʒ eo.ti.li.Vi. Et aduene qꝛ
glo.uidetuꝛ hic nelle ꝙ appellatione beꝛedum neni
ant deſcendentes per ineam directã uſqʒ ad qꝛem
generationem qð nõ eſt ſimpliciter nex:qꝛ in re rꝛãſ
miſſibili in heredes extraneos appellatiõe beꝛedum
ueniunt oms ſucceſſores etiã extranei uit in.l hẽdis
appellatione.ff. de vᷣ.ſig. et in.l.annalibns. C. de le
gatis. Sed quo ad iſtum tex.glo.poteſt dicere uerũ
ꝑ id quod ſequitur ðᷣ poſteritaie quaꝛe papa uo
luerit puuiꝛe heredes.i.deſcendentes ab iſtis male
factoꝛibus:nã quãdoqʒ appellatõe heredũ neniũt ẽt
heredel extranei niſi quãdo apparet ð tacua uoluta
te diſponentis ut hic nel profertur hoc uerbũ inõỹ
que de ſua natura nõ eſt tranſmiſſibilis ad heredes
extraneos de quo in.l. gallus in. F.eiiã. ff. de libe et
poſthu.¶ t in glo. de hoc enim qualiter unꝰ poſ
ſit puniri ꝓ cicto alterius uide lo. i.q.iiij.
in ſummaz. z. xxiiij.q.in ſũma. n glo. in nerbo.
pꝛelationis in fi. licet certe ibi non ſoluituꝛ boc ↄaꝛiũ
nec põt ſolui ex theoꝛica ibi tradita. Hoſti. dicit ꝙ;
iſte tex. facit pꝛo hoc:quia papa hic ſpecifice ĩbibuit
ne in religionibus iſti aſſequeꝛentur pꝛelaituram: ſe
cus ergo ſi non dixiſſet nel dic æ melins ꝙ per in
greſſum religionis non tollitur defectus cãrus ex
delicto alterius quo ad pꝛelaturam eauncem
ut eſt tex.in.c.i.in fi.S.de fi.pꝛeſby. n glo. fi.
ibi epiſcopus poteſt diſbenſare. oia bene gl.
quod ubicunqʒ in iure peꝛmittitur diſpenſatio æ nõ

eſernatur ſpecifice pape. dẽ pᷣas diſpenſandi indui
ta epo ⁊ idẽ nõ glo. in. c. poſtulaſti. in. V. diſpenſaiũ
de cleri. excõi.mini.⁊ Inno.in.c.dilecius de tẽpo.
oꝛdi. ⁊ banc opi. glo. tenet bic Uincen. Goffꝛe.
POpilipus ⁊ eſt opi.ſatis equa cũ iſti laborant alie
no moꝛbo. Moſtien. dicit tutum ⁊ eccleſie expediẽs
nt ſolus papa diſpenſet: ar. in.c. adueꝛſus de imn ec
cle. Sed prima opi.plus mibi placet: iũ ꝓpt theori
cam pꝛedictã:ium qꝛ fienda eſt benigna inteꝛpetꝛ
tio 5 laboꝛãtes maxime alieno nitio:arg.in. c.odis
de ꝛeg. iur. l. Vj.·¶ Extra glo. queꝛo qd ſi canoni
cus occidit pꝛelatũ nel canonicũ: nũquid debeat ꝑ
deꝛe bñficiũ. æ ſic hẽat locum in eo pena hic poſita
Et ut᷑ prio ꝙ nõ obſtante ſia que dicit ꝙ bñficiati
bnficiũ amirtant æc. qꝛ non dʒ intelligi de beneficijs
eccleſiaſticis: ſed de fendis ⁊ ↄſilibus.qꝛ bñnficiũ ca
pitur largo mõ. nt dixi ĩ. c. ad aures. S. eo. Mꝛ0 Bᷣ
quia tex. hic ſubijcit ꝙ iſita non debẽt peꝛueniꝛe ad
beꝛedes. ? ſic põt intelligi de bencficijs eccleſisſticis
qꝛ illa non peꝛneniũt ad heꝛedẽ ut in. c. ex tranſmil
la de fi.pꝛeſby. Item iſſud.c.emananit in ꝓniſionẽ
2 fauoꝛẽ canonicoꝝ ⁊ clericoꝝ eꝛgo non debet eos
lig ane ut in ꝛegula qð ob gẽam de ꝛegu. iu r. li. Vj.
Tenio quia conſocij non debent puniri pena ſtatu
ta cõtra alios.ar. in. c. ex tenoꝛe de ſemen. excõi ⁊ ĩ
c. qm 5S. de uita ? bo. cle. bis non obſtannbꝰ Jo.
an. hic ⁊ cõiteꝛ doc.tenẽr oppoſitum:quia litteꝛa lo
quitur indiſtincte non ob.qð dixi ð beneficijs:qꝛ il
jnd vᷣbum q ad heꝛedẽ nõ ꝑneniant ⁊c.dʒ ueꝛifica
ri ubi põt.nõ ob.ẽt qð dẽ emananit in fauoꝛem
clericoꝝ ⁊c᷑. quia certum ẽ cõſocium delinqueꝛe: et
iõ puniẽdus eſt. Mec ob.teꝛinʒ quoniã conſocius
incidit in excõicationem ueꝛberando conſociũ cleri
cũ:ſiẽ ſi Obeꝛaꝛet er̃neñ:licʒ facilins abſoluat᷑ ut in
dictis iuribus. S. alle. in ↄriũ. Mec opinio licet ſit
cõis eſt muliũ rigoꝛoſa:⁊ vr ↄ mentem lr̃e cuʒ tex.
bic non faciat mentionẽ niſi de patronis aduocatiſ
feudatarijs ? vicedominis eigo non eſt exrenden
dus ad clericos beneficiatos: nam iſti nipurimum
excedebant in talibus:iõ non dʒ pena ad alios extẽ
di ar. in. c. pene de pe. diſ.i. vnde neꝛbũ bencficinm
capitur hic large:quia in quibuſdam locis aduoca
ti hñt bnficia ceꝛta ꝓ officio aduocationis: vñ nec
ex ipſo principio nec ex fi.huius litteꝛe põt coſligi
iſta cõis opinio. cðᷣo queritur nũqpid iſte pe
ne de quibus in tex. intelligãtur inflicte ipo iure:an
ꝛequirat᷑ ſñia: quidam dicunt ꝙ ꝛequiratur ſnia pes
Hbũ amitiãt.qð eſt neꝛbũ fumri ipᷣis pꝛo hoc theo
rica glo. in ꝛegula in penis de ꝛcg. iur. li. Vj. Doc.
Hhic cõiteꝛ tenent oppoſitum ꝑ banc dictionem ꝓꝛſꝰ

poſuã in tex.quaſi dicat.i.ipio iure uel ipſo facto.

Er nõ.ſemꝑ hoc dictum ꝙ b dictio pꝛoꝛſus inncta
cuʒ vᷣ̈bo futuri tpᷣis iducit diſpõneʒ pene ipo facto.
Jꝗdẽ dic de bac dictione penitus ꝓ hoc tex.j.c.
Prximo in fi. ¶ Altimo ſcias ꝙ boſti. bic tractat il
lã.q.nunqd appellatione filiornʒ neniãt nepotes.?
ſi pena eẽt ipoſita alicni ex filijs ſuis intelligantur
etiam nepotes: æ põit h̊ aliqua dẽa ſed mã eſt multũ
lrga ⁊ magis tacta ꝑ Mar. i. l. iberox. ff. ð vV. lig.
ubi plene nide ꝑ euʒ ⁊ nið.glo.i cle.i.de bapiiſmo.

—

‚— Rau em. Dño excõicato manente
* ſubditi fidelitatem non ð

dbent ⁊ ſi longo tempore in ea perſtiterit:=
monitus non parnerit eccleſie ab eis debito abſol
nuntur hoc dicit primo ponitur qᷓrela.fo ꝓuiſio.
ibi cũ igitur.caſus ⁊c̃. ¶ Mota pꝛimo ex tex. laicrʒ
poſſe ↄueniri coraʒ indice eccleſiaſtico ꝓ iĩinrijs cle
rico irrogatis ↄcor.c.cum olim.S.de iniur.⁊.c.cuʒ
ſit generale de fo.cõpe. ¶ Secundo nõ. ꝙ ꝓ iiur.
irrogatis clerico põt laicus excõicari non ergo eſt
excõicatuſ ipſo fẽo ſi iniuria eſt illara citra manuum
iniectionem de quo in. c.ſiquis ſuadẽte.xvij.q.iiij:
? intellige ꝙ põt excõicari ꝓ ininrijs.i.qꝛ nõ ſatis
facit uel non nult parere iuri cõnentus ſuꝑ iniurijſ.

nam directe non pot qͥs excõicari pro crimine vt in

.c.ſacro.de ſen excõi.⁊ nõ.xj.q.iij.epᷣi. ertio
nõ. ꝙ perſiſtens in excòicatione ꝑ biennium eſt ſn
ſpectus de hereſi.nã pᷣſumitur male ſentire de ſacra
mentis eccleſie cum non faciat nec facere poſſn ad
ꝙ fidelis qnilʒ tenetur ut in. c. oĩs.j.ti. ꝓximo Itẽ
pᷣſumitur male ſentire de ptᷣate eccleſie ex quo non
curat de eis excõieatione:? Iʒ hic dicatur de bieẽnio
tamen idem eſt ſᷣm Hoſti.æ alioſ de ãno ar.i.c.rur
ſus ⁊.c.quicũqʒ.xj.q.i j.? in.d.c.ois ⁊ bec tenemẽ
ti:qꝛ ad hoc quotidie ſolʒ alegari h.c. Et quid ope
retur hec ſuſpicio hereſiſ.]. ſubijciã. ¶ Quaꝛto no
ta non ſolum contennit excõicationem celebrãs ab
ſolutione non perita nel ingerens ſe coioni hoĩm vt
in. c. illud ⁊ in. c.ij:s. de cle.excõi.mi.ſed euiem cici
tur contemnere excõicationem qui longo tꝑe ab ea
abſolutioneʒ non petijt. Neem no., in penis in
ferẽdiſ ꝑ romanum põtificẽ deferẽdũ eſt nobilitati.
nam hic ppᷣ potuiſſet acrius ꝓcedere õᷣ iſiuʒ indicẽ
do ſibi purgationeʒ de hereſi nel eũ excõicãdo ſi eã
non pꝛaret iuẽ formam.c.excõicamus in. S.ꝗᷓ ãt ẽ
de hereti. ſed noluit deferꝛe nobilitati.non enim ðᷣbʒ
iudex maxime eccleſiaſticus indifferenter exercere ſe
neritatem cõtra omſ:qꝛ ut dicũt doc. ⁊ bñ ex hoc ſe

pe prodeũt ſcandala ⁊ ſciſmata quibus obniandum

eſt ar. in. c. nihil cũ ſcandalo.S. de pᷣſcuip. ¶ IJrem
nõ.ꝙ ex cõtẽptu excõcationis põt excõicatus puni
ri per eccleſiam puando eũ iure libi queſito in eccle
ſijs. Idem nõbiliter dicit Hoſti.ſi laici eſſent ſibi
obligati in debito pecuniario:ut ratione huius con
temptus poſſit eccleſia eos abſoluere ab illo debito
ar. in. c.pro humani de bomi. li.vj.⁊ in.c.cum ſecũ
dum leges de hereti. eodem libro. ¶ Ex quo ẽt in
fero ꝙ iudex eccleſiaſticus põt mulctare ⁊? tpalĩ᷑ pu

nire laicũ ꝑ inacit᷑ ꝑleuerãtẽ in excõicatione ⁊ ̊ mbfi

nõ. qqᷓ; enim non ſint uſu pnt m exerceri. Miri
mo collige ̊ penitus abſolutos ꝙ naſalli æ ſubditi
excõicatoꝝ ipſo fẽo abſqʒ alia ſnia ſunt abſoluti ab
oĩ obedientia dñi excõicati:q;diu dñs perſtiterit in
excõicatione.de quo in.c.inteꝛ.j.de ſen.excõi.⁊ ĩ.c.
qi multos xj. q. iij. ¶ In glo. in nerbo beretice
prauitatis in fi.Dic tamen ꝙ ant fuit qͥs excõica
tus pro contumatia ↄmiſſa in cã hereſis:⁊ tunc per
lapſum anni habetur pro heretico ⁊ poteſt puniri
ut hereticus:ut in.c.cum contumatia de hereti.li.
vj. Aut fuit excõicatus pro ↄtumacia ĩ alia cã ⁊ tc

de unoiato. M jm
o u uart: ni
ſole Na. Nws ſf
uelvomlrabne t i
geoes ces ſen nialo
je icuciczcſen
Auoiͦli denen tͤf
Pileſeld n nolitin
Pbrec bi oblinnipan

Weenlenistten
Syu monct depe

vtcilimum ccpani
e ponunmr in ſoo oia
Nr eu onieteqigy telunt
llanes deo e chich

Zlte

ltſümai.
tlophap
groerter

4

laſus te,

czwnidd gülin win

Publci oublich Gheſeſanſ

Ibecdiam ce hino
1ioſdeio ri
4costbet mnn
nidc Krquope
daioden dcdis
Gernsietbioidonn
eadl mi ſed enen d
en gollongo etbnn
achmen
i deſeidi t nobit.
s pecer ſndi
ai notcito ſ
töunus il 9 irs
vbſinnt nonenmn Etz
Aſffeene eretcge ſe
coc derdeſe
an andos Dnintl
0 ab. Dgien
is oteröltms pun
Pineſticveſchintck
Hynit hid in ſ
ſorn micnebolk in
poentb ohi⸗
niſitn
nwan
irmiun tipnli fn
,oioe
ii aecen. /
riiit hc

ſia ſomepon .

S
W

. ¶ De peni. ? ꝛemiſſ.

R ſteierit ꝑ ãnũ nel plus in excõicatione non tamen
hrꝓ couicto de hereſi ut nõ.in.d.c.cũ contumacia
ſed tm inſurgit ſuſpicio ᷓ eum de hereli:ut eſt tex.
nõ. hic ⁊ eſt hec ſupicio ꝓbabilis:æ non niolẽta ſʒ
Inno. qui dicit hanc ſuſpicionẽ nõ ſufficientem ad
condẽnandum eum de herelſi. ſed porerit ſibi indici
purg nio in q̃ſ defecerit hr̃p conuicto nt in.c.inter
in.fi.ð̊ de purga.canonica.æ in.d.c.excõicamꝰ.
In gl. in voo nobilitati in fi. Et dic ni nõ. in.d. c.
ea que.⁊ in.c.qui pacem alle.in glo. In gl. in
uerbo eccleſias. ibi nt interim eccleſie ei reſpondeꝛe
teneant᷑ ⁊c.uult ergo gl. ꝙ hic eccleſie non abſoluã
tur pure ab omni debito in quo tenerent᷑ iſti excõi
cato.ſed ad tps qᷓ; diu ꝑſtiterint in excõicatione.
rium ſentiũt hic doc.⁊ melins:nam in abſolutione
eccleſiaꝝ tex.oquitur ſimpliciter: unð dicit ſa abſol
uentes ⁊c. ſed reſpectu naſalloꝝ apponitur 1ps. naʒ
qꝛ cõtẽnẽdo excõicationẽ:vr̃ ↄtẽneꝛe claues eccleſie
ideo equũ fuit ut oẽs eccleſie pure abſoluerẽinꝛ ab

eius debito. Sed reſpectu uaſalloꝝ iſta eſt quedam

denunciatio. non eniʒ tenẽtur uaſalli obedire excõi
cato uel ſecũ cõicare: etiam expectato biẽnio nel an
no.ut.xv.q.vi.nos ſcoꝝ.=.c.iuratos:⁊ plꝰ dico ꝙ
eccleſia potuiſſet ẽt pure ⁊ in perpetuũ ĩ penã abſol
nere oẽs fideles ſeu naſalloſ a fidelirate huins ſicut
ꝓot᷑ delictũ qn qʒ cõfiſcat oĩa bona laici nt in.c.ita
quoꝛũdã de iude.⁊. c.cũ fm leges.⁊.c.pꝛo humani
Palle.ſeꝗ hͥ papa noluit ita ſeuere pꝛocedere q iſtuz
. 5 tex. ibi nobilitati parcere. Abbas.

De penitentijs ⁊ remiſſionibus. Hica.

¶ Sapꝛa niſam eſt de penis que imponuntu: ĩ fo
ro iu diciali:nunc cõpetenti oꝛdine ſubnectii.de his
que iponunmꝛ in foꝛo pniali:ueꝝ qꝛ huiuſmodi pe
ne ſeu penitẽtie qnqʒ relenant ꝑ indulgẽtias ſen re
miſſiones:ideo hic ſubijcit ð remiſſiombus.

Anifeſta. Brene eſt ? pe⸗

alia ueꝛba poteſt
ſic ſũmaꝛi. ODro manifeſio pec
cato pñia publica iponi dʒ. hoc. d.
caſus ⁊c. 5. pꝛio ex tex. ꝙ eccleſia põt cõpeller
peccatoꝛẽ ad agẽdum penitentiam:⁊ ſi peccatuʒ eſt
publicũ publica dʒ eſſe ſatiſfactio:ut ceteri metũ ha
beant ⁊? aꝛceantuꝛ a ſimilibus tex.eſt in.c.plurimos
lxxxij.di.ð defendentes enoꝛcẽ pꝛopꝛium. unde alibi
dicit canon. publice peccantem publice argne. xlv.
di.ſi ilud. ¶ Ex qno infeꝛtuꝛ ꝙ cum qualitate pec
catum eſt pꝛoductum ad eſſe cum eadẽ per peniten
tiam abolendum eſt:unde hoc.c.cõqueꝛitur nut dica
mus ꝙ peccata manifeſta debent manifeſte coꝛrigi
occulia vVo occulie. Et boc ultio caſu intellige illud
euãgelicũ:ſi peccauerit in te frater tnus nade æ coꝛ
rige eũ int᷑ ie ⁊ ipſũ ſolũ ij.q.i.ſi peccauerit ? nõ.ĩ
c.nouit g. de iudi. Sed op. tex. hic tex. nõ vr
facere ad ri.qꝛ hic loquit de pnꝛgatione ut pʒ in fi.
ſol.non loquitur hic de puꝛgatione innocentie ꝓnt
ti. de puꝛga.ca. ſed intelligituꝛ de purgatione culpe

que fit per ſatiſſactionem condignam. ¶ In glo.

.

in fi. nõ. ergo ex glo. et ex inribns alle. in ea qp qre
dã penitẽtia eſt publica nõ tamen ſ olemnis. qdã ne
ro dicituꝛ ſolẽnis.et ſcienduʒ ꝙ oiſ ſolẽnis.ẽ publi
ca ſed non ois publica eſt ſolemnis. Solemnis diei
tur illa de qua hẽ.l. diſ in capite: et illa nõ iponimr
niſi pro delicto enoꝛmi et ſcandeliʒanti totã nꝛbem
xxvi.q.vi.c.fi.et nõ in dicto.c.in capite. Mublica
nero ẽ illa que impnnituꝛ in publico ſine ſolemnita
te de qᷓ habetur ĩ dicto c.ĩ capite ⁊ hec ipõitur ſiue
deliciuʒ ſit graue ſiue ſit leue ut bic in gl Mũquid
autem publica uel ſolemnilſ ſit indicenda cleꝛico. dic
melius nt nõ.in.c.preſbyteꝛ.xxviij.diſ.ei benꝰ tex.
cũ gl.i.c. queſituʒ.j.eo.⁊ dic nt ibi dẽᷓ. Abbas.
/ ot
Bi preſoyteꝛum. Eot
tiam occidentis preſyteꝝ caſus er ceteꝛa.
(a ota primo ex tex. tres penas ſepeꝛatas iponẽ

deas interfectoribus ſacerdoinʒ. Mrima ẽ qꝛ cẽpel

luntur agere penitentiam xij annorũ:et ita ꝙ agekẽ
iſta penitentia per xij. annos ᷣm diſcretionem ſacer
dotis: utputa ieiunando aliquibus diebus in ſepti
m ina uel peꝛegrinando nel aliud opus licimm: et
penitentiam exercendo ad hoc quod nõ. in. c. accu
ſaſti. S. de accu et in.c.propoſuiſti et. c. preſyteꝛ. xxx
xvij. diſ. Secun da pena qꝛ debʒ priuari cingulo mi
litie. Ec poreſt iſte tex. intelligi dupliciteꝛ inquantum
dicit ouictus ⁊c.ut intelligat᷑ ↄuictꝰ.ſ. in foro cõten
tioſo:et tunc eccleſia prinabit eũ militia ¶ Ex quo
nõ ꝙ rõe delicti eccleſiaſtici põt eccleſia pꝛinaꝛe lai
cũ militia rẽpoꝛali. Ex quo infero ꝙ idẽ eſt de doc
coratu:ut quis poſſit priuari doctoꝛatu:ut non ha
beat illa n digniratem ar.in.l.ij. in. S. miles. fi ð his
qui no. infa.et in.l.gramaticos.C. de profeſſo.li.
xij.et nimiꝝ.nã ratione delicti eccleſia priuat quem
imperio:et dignitate regali.xv.q.vi.alius et in.c.
apoſtolice de ꝛe iudi.li.vi.et in.c.nenerabilem..de
elec. ¶ Secundo poteſt inteiligi.ſ.in foꝛo penitenti
ali nt intelligtt Inno. et ſecundum eum preſbyter
iniunget ſibi penitentiam ut debeat abſtinere a mili
tia et intendere penitentie ar. xxxiij. q.ij. admonere
et poſtet intelligi ſecundum eum iſtud nerbum laꝛge
pro quolibet negocio ſecnlari:ut abſtineat a meꝛci
monijs et ſimilibus ar.de pen. diſ.i.qualitas.tertia
pena qꝛ prinatur facultiate hẽdi matrimonium:nt
i penã ſui uitam ducat ſolitaꝛiã ⁊ ſic decedat ſine ſo
bole. ¶ Et aduerte ꝙ imponatur bec penitentia
non tñ tollit poteſtaſ indicis ſeculaꝛis quo min?poſ
ſit pcedeꝛe ò eũ ar.c.felicis de peni.l.vVi.⁊.xxiij.q.
v.ſũt quedã:nec ẽt tolli᷑ ptãs iudicis eccleſiaſtici qꝰ
minus poſſit ꝓcedeꝛe iudicialiteꝛ in foro ↄtentioſo
? alijs gꝛauioꝛibꝰ penis afficeꝛe aꝛ.in.c.cũ ſit gñaſe
de fo. cõpe.? in. c.felicis de pe.li.vVi.⁊.c. apoſiolice
de re iudi.e.li.¶ In glo.pꝛia ibi ſeptenmiſ peniten
tia.⁊ dic hoc eſſe oꝛdinariũ cũ ſacerdos ex cã põt
mirig aꝛe hanc penã ut i.c.ðs qui.j.eo.⁊ in.c.mẽſu
ram de pe.di.i.immo poſſet eſſe ranta ↄtritio pecca
toꝛis u fieri abſolutio ſine iniunctione alicuius pe
nitentie exteꝛioris ut nõ. de conſe. diſtin.iiij. baptiſ
mi nicẽ et ĩ dicto.c.mẽſurã:nã et ipſa maxia ↄtꝛitio
E maxia pena de peni.diſ.i.quẽ penitei qð tenemẽti

¶ Be penl. ꝛemilf.

E,ee Konſideratis cir
3 1 nificauit. cũſtantijs aꝛbitꝛa
ria penitẽtia indicenda eſt ei qui ſe deſen
dedo modũ exceſſit. h. d. primo ponitur petitio. fo
ꝓuiſio ibi qm.caſus ⁊c. ¶ Mota primo ex tex. ꝙ
licet qs faciat malũ ꝓpreꝛ bonum finẽ non iñ pec
catum excuſatur: iñ alleniari debet penitemtia ex ꝗ
finis eꝛat bonus licet modum exceſſerit. ¶ Secun
do nõ. ꝙ licitum eſt pugnaꝛe pꝛo libeꝛtate pꝛopria
etiã contra principẽ. 6 Teꝛiio nõ.ꝙ ſaceꝛdos nõ
dʒ eſſe auſterus in iponẽda penitentia: debet enim
taleʒ imponeꝛe penitẽtiã qualeʒ pꝛeſumat poſſe pec
catoꝛẽ ꝑageꝛe:nec debet peccatoꝛẽ adduceꝛe ad pe
riculum deſpeꝛationis.? dicit Hoſtien. nõbile vbũ
in ſũma huiꝰ ti.ꝙ ſi peccatoꝛ nõ ualet ageꝛe penitẽ
tiam quã imponit ſaceꝛdos tñ cõtritus ẽ ð peccato
ſuo: tunc debʒ ſaceꝛdos eum abſolueꝛe cum leůi
penitẽtia: æ etiã ſine aliqua penitentia: ſi ille diccꝛet
ſe non poſſe ageꝛe penitentiam. Matio quia ſi non
aget hic penitentiã. luet illa peccata in purgatorio:
nam penitentia que pagit᷑ hic tollit peꝛagendam in
purgatorio:⁊ ſi bic nõ ꝑficitur ꝑficiet᷑ ibi.xxv.diſ:
qlis æ qd nõ. in. c. ij. S. de ꝛap. ⁊. xxiij. q.v. quid gꝰ.
Bopo. coma tex. ⁊æ uidetur ꝙ ex parte iſtius no
bilis bellum fuit oĩo ininſtuʒ: qꝛ ꝛeſiſtebat imꝑatori
cui quilibet obedire tener̃.viij.diſ.quo iuꝛe ⁊ in.c.
folite de maio.⁊ obe.eſt enim dñs mundi.l.depꝛeca
tio. ff. ad.l.rho. de iac. æ in.l.bene a ʒenone. C. de
quadri.pꝛeſcrip. So.dicunt Moſt.⸗ Jo. an. ꝙ iſte
licite ꝛeſiſtebat imꝑatori ꝓ deuotiõe eccleſie. nã nõ
tenetur quis obedire imꝑatori ↄtra eccleſiam e 5
iuſtitiã. xi.q.iij.iulianꝰ ⁊.c.ſi dñs.nam qniliber prin
ceps debet eſſe aduocatus ⁊ ꝓtector eccleſie.xxiij.
2 . V. princeps 2. c. ꝛegum. JItem pugnabat ꝓ libeꝛ
tate ſua. quia foꝛte impeꝛatoꝛ iinſte uolebat enʒ cap
iuare ꝓ boc cle. poſtoꝛalis de ꝛe indi. Serudo
queꝛo qꝛ hic papa dicit iſtum archiepm debeꝛe im
poneꝛe penitennã fᷣm ꝙ ſibi uiſum fuerit ⁊c. nũqͥd
poſſit ad uoluntatem ſu am penitentiam impone:ꝛe.
dic ꝙ non:ſed debet faceꝛe ſicut diſcꝛetus nir. nam
y boc vᷣbum ſi nibi viſum fuerit ⁊c.non dat᷑ libeꝛa
poteſtas:ſed denotat̃ boni niri arbitrium ut nõr.
glo. in. c.ij.de coꝛpoꝛe nitia.⸗ Inno. in. c. cum infe
rioꝛ de ma. ⁊ obe. Mar. in.l.ſi ſic legatum. ff. de le
ga. i. ? vᷣ tex.nõ.in.l.fidecõmiſſa. ff.de fideicõ.lib.
æ hoc nõ. quia facit ad ſtatuia ? ad multaſ alias diſ
poſitiões. n glo. in. V. eccleſie deuotione in fi.
foꝛte eim ſᷣm hoſti.inteꝛſecit quos conſeꝛnare tene
tur nel poreꝛat: uel deſtruxit domos innocentum: uł
cõdẽnauit non dãnificantes.nam in ipſo conflictun
aaro ſeꝛuatur modus. licet eꝛgo ageꝛet ꝛem licitam:
tamẽ quia exceſſit modum debet penitentiam ager̃:
ſic ⁊ in foꝛo iudiciali punitur qui ſe defendendo ex
ceſſit modum:ut in.c.olim.el prio de ꝛeſti.ſpolia.l.
ſciẽtiã. F. qui cũ aliteꝛ. ff. ad.l.acquil.⁊ plene nõ.i.l.
i. C. uñ ni ? in dicto.c.oliʒ. Itẽ ſi iſte ñ ʒexceſſiſſet
modũ adhuc ꝑꝑ ꝛemoꝛſuʒ ↄſciẽtie quẽ hẽbat debe

bat ſibi iniũgi penitẽtiã.ar.in.c.ꝑ mas el.ij.oõ.de ſi

mo. ? qꝛ bona ꝝ mẽtiũ ẽ timeꝛe cnlpã vbi culpa mi
nime ꝛcꝑitur. V. di. ad eius ueꝛsn. Abbas.

B od autem Indulgetie que

conceduntuꝛ per

prij indices h̊ concedant hoc dicit. In prima poni
tur conſultatio. in ſecunda rnſio.ibi hoc nolumus.
caſus ⁊c. Mõ primo ex tex. duos caſus in quibus
licite conceduntur remiſſiones ſeu indulgentie uide
licet ad dedicationes eccleſiarum nam quando eccle
ſia qlibet conſecratur ſolet epus cõſecrans cõceder
certa tpᷣa indulgentiarum intrantibus illã eccleſiam
ſen porrigentibns aliqdᷣ auxilium nel ſubſidium nel
quid ſimile. Seenane caſus pro edificatione
pontium:ex quo collige ꝙ conſtructio ac edificatio
pontium eſt actus pins: quod intellige quando põſ
fit ſen eff citur in aliquo loco peꝛiculoſo ubi peregꝛi
ni ⁊ pauperes ſepe patiebantur mortis periculum i
tranſitu pro h facit.l.ad inſtructiones. C. ð ſa. ſãc.
eccle. z.l.ad portus. E. de. ope. publi.? idem dicen
dum in alijs actibus pijſ de qꝰ in. c.cum ex eo ⁊.c.

nzo. j e. ti. ¶ Secũdo nõ. ꝙ forus penitẽtialł ĩ mul

tis regulat᷑ ad limites fori ↄtẽtioſi.ſiẽ enĩ ĩ foro cõ
tẽtioſo nõ põt qͥs abſolui nel ligari a nõ ſuo indice
ita ĩ foro penitẽriali. ¶ Er ex hoc ⁊ ex tex.nõ. ꝙ in
foro penitentiali nõ põt etiam laicus prorogare iu
riſditionem non ſui iudicis Et ex hoc infero 2 ex
generaliter tex. ꝙ lʒ quis ↄfireat᷑ proprio ſacerdoti
ſemel in anno:non iñ alijs uicibus in eodem anno
ꝓfiteri dʒ alieno ſacerdoti ſine licẽtia propꝛij ſacer
doris:qꝛ ab alieno indice non poteſt quis ſolni nel
ligari:⁊ ſic intellige.c.omiĩſ..eo.lʒ enim quilʒ ſacer
dos duz ordinarur recipiat ptatem ligandi uel ab
ſoluendi:habet tamen illam in habimn:æ non aciu:
qꝛ niſi hẽat ſubditos illaʒ exercere non poteſt:ut di
cit tex.xvj.q.i.in.S.ecce.facit in ar l.obſeruare in
fi. ff. de off proconſuł.=. c.pnti de offi.ordi.u.vVj.=
hoc tene:qꝛ eſt de mente doc.licet aliqui theologi
teneãt cõtrarium. ¶ Ntem nõ. ꝙ in foro penitẽtis
li non ſortitur quis ſoꝝ ex aciu cõmiſſo ifra limites

aliene prochie. enim ifra ꝑrochiam alieni epi ↄceꝰ
dentis indu'gentiam exerceant actuʒ ꝑꝑ quẽ cõcedi

tur indulgentia:non tñ ꝑꝑ boc gaudeo indulgen ia
Igem ſi delinquo infra limites aliene paꝛochie nõ
en m per hoc teneor confiteri pᷣſbytero aliene paro
chie:ut eſt glo.nõ.xvj.q.i.placnit el primo dixi in
.c.i.de rap.⁊ optime facit iſte tex.nam ſicut ex acma
permiſſo ⁊æ meritorio non ſubijcior iuriſditioni alte
rius in foro penitẽtie fortius nec in actu danato.
Et ex h̊ ⁊ ex tex.etiam nõ qð nõ põt etiam laicꝰ ſe
fubijcere iuriſditioni alterius.licʒ aliud ſit in foro
iudiciali:de quo in.l.i.ff.de offi.ꝓcõſuł.⁊ i.c.roma
na de fo. Spe.li. vi.et ĩ.c.ꝑ uenerabilẽ ꝗ fi.ſint legi.
Vlcimo nõ ꝙ idulgẽtie cõceſſe ab alienis epis
pñt ꝓdeſſe nõ ſubditis:ſi ꝓprij indices h̊ conceſſe
rint:⁊ iõ tutiſſimũ ẽ ⁊? ualð expediẽs ut nolẽs ꝑegri
nari ⁊ niſitare loca pia hẽat licentiã a ꝓpꝛio indice
2 graʒ pcipiendi de alienis idulgẽtijs.ᷣ m intelligo
de indulgentijs cõceſſis ab alio q; a papa. nam ꝛeſ
pectu pape quiʒ ẽ ſubditꝰ.c.cũcia ꝑ mũduʒ ⁊.c.peꝛ
principaleʒ.ix.q.iij. Vnde in gaudẽdis indulgentijs
conceſſis peꝛ papam non fit difleꝛetia iteꝛ ſubditos

prelatos non ſubditis non proſunt niſiꝓ

4

mltlne i
munlzl n
nn Ng,
im ic /
ll
onn lenlin
da ioin
h ltſtl

ltemmun ghenn
netigto 14 giun, 1
õ
pſrehfan dü niſ
msretügainen
becincaigenia pieſn
piätemNvenſdthy
Prcoſceclrve aivs⸗
non et neceſſnia icenti⸗

hibeif nnſan
coss ui ſegnif Gof..

cot e ncu gene pv
lo N e o an mni⸗
ſichcñreo ſee Nn.
Ueſingunis pist nulis
Tümſancor oKemit ideen
cnb iher ninen
Nüfminina gonn ſmguini
relinenci ton nüdi,
Puntiuina Heop ln
1 niſeũ neccelavn
nuui Ioſüboni imen
lelt ichigari licſtcoica
iſnione mtj J
nnore on eſt nereſina

iin uſz grz i
i ſbi erue - pen
an n u zi⸗
iblgenting heſ nz
8 lenusb i⸗

uni n rn
zl nnſig pen
um integui
ennntd i
iineb n
lallgf wdß
m

igbno ttifin
Anoſ ej ihn
Amna noͤh die
rbereqa gin
nkins proreggtei
Liarbatffno 1 4
drüepieſanatoti
dedosin toden mnn
ſpeſinnpropii ſnre
non poreſ avisſoni de
eo. Renim ouig ſer
8t iaren igenei ve ed
min babimme pon genn
men tonpeuſtut ei
rirer ,chlnore in
fince orch .
Laa alopi theoogi
dchiniond aſtein
n Crido ra wues
Nochen eſich ee,

n ueng goni dtd

boc grceo ſcenir
nirs dere fenebl ſd
niiſeſato lorhan
Palſorno n/
ilerex mn ſunninn
cbicor inin le
s M 40 He.
gunan u 4
lg Ad ſrin ſoro⸗
e ziimnſg.
Neſe dieni i;
riiwales ohni 1
wpeces umdien
ſcemi i⸗
ig inr

olgeri
ige⸗ e

laican

(Me pemi emiſſ.

2 non ſubditos niſi indulgẽtia eſſet reſtricta ad ha
bitatoꝛes certi loci.qð m cõiter ſic non cõcedit᷑ ſed
generaliter. In glo. in uerbo ut pꝛoſint. Ex hac gl.
colligũtuꝛ quinqʒ opi.ciꝛca effectũ indulgentiaꝛum.
pꝛia ꝙ pꝛoſunt quo ad deũ ſed non quo ad eccleſiã
qꝛ nihilominus tenetur h̊ peccatoꝛ agere pñiam de
peccato.Hec opio dãnat᷑:qꝛ minuit pꝛinilegiũ ↄcel
ſum Metꝛo ⁊ eccleſie cui data fuit poteſtas ligãdi
reſpectu celi ⁊ terꝛe.xxiiij.q.i.qdᷣcũqʒ. Itẽ uẽ tex.
hanc opi.i.c.cũ ex eo.j.eo.ubi qr̃᷑ ꝙ ꝑ idulgẽtiã ſa
tiſſactio pnialis eneruat. ¶ Secunda opi.nut ꝓſint
indulgentie quo ad pniam h̊ iniunctã ex ſuperhabũ
dãti ⁊ ad cauteã. Hec opi.nimis uilificat claues ec
cleſie fᷣn Jo. an. zæ parũ pꝛodeſſent indulgentie.
Teꝛtia opi.ut pꝛoſint quo ad deum ⁊z quo ad eccle
ſiam.ſed cõcedẽs onerat ſe ad ſanſfaciendũ ꝓ illo
ieiunijs æ oꝛõnibus. Cõtꝛa hanc opi.facit:qꝛ conce
des hoc non intendit. immo qnqʒ; iſta ſunt modica
meꝛita cõcedẽtis ut ſibi non ſoli ſufficiant. unde cõi
caꝛe alijs non intendit uarta opi.eſt ꝙ nalent
in puꝛga oꝛio reſpectu penitẽtie h̊ͥ neglecte. Sʒ hec
opi.remunerat negligentiã.¶ Altima opi. nt pro
ſint etiã quo ad pniam h̊ iniũctã dũmodo ꝓprius
ſaceꝛdos qui indulſit pñiaʒ hoc ↄcedat:ur poſſit cõ
penſare pniam cũ indulgẽtia:alias ſecus. Hec opi.
nimis reſtugit prãtem ⁊ effectũ indulgentiaꝝ. nã cũ
hec indulgen ia ꝓficiſcatur ex theſauro eccleſie cuiꝰ
ptãtem diſpenſãdi hʒ papa:dʒ ꝓdeſſe quibꝰ ipſe pa
pa concedit: uel alius pꝛelatꝰ ad hoc hñs prãteʒ:uñ
non eſt neceſſaꝛia licentia ſacerdotis:lʒ ſui cõſiliũ uit
habeat᷑ licentia. lcra glo. dat᷑ æ alia opi.que nẽ
cõis quã ſequũ Gof. Moſti.? Jo.an.æ cõiteꝛ alij
doc. ꝙ iſte indulgẽtie pꝛoſunt pꝛout nerba ſonãt:et
quo ad deũ ⁊? quo ad pniam h̊ iniũctã:pꝛo hoc tex.
in. d. c. cũ ex eo.j. e. Ham ſcire debes ꝙ ex cffulio
ne ſanguinis xpi:æ multis meritis martirum ⁊ alio
rum ſanctoꝝ ↄſtitui iheſaurus eccleſie cuins piãteʒ
bʒ uicariꝰ xpi: æ claudit ⁊ aperit cui nult z qñ vult.
nã minima gutta ſanguinis xpi fuiſſet ſufficiens ad
redimendã totũ müdũ. ¶ Nié martires fuerũt hic
puniti ultra qᷓ; eoꝝ delicta merueꝛũt: unde eoꝝ meꝛi
ta remãſeꝛũt in eccleſia unli: qꝛ ſicut nullũ malũ iꝑn
nitũ:ita nullũ bonũ irremuneratũ. Ille ergo qui cõ
cedit idulgẽtiã itẽditcõicaꝛe illa bona irremunerata
opẽſatione quadã. In hac ergo cõicatione z cõpẽ
ſatione non eſt neceſſaria pᷣſbyteri licenta. Conſiliũ
tñ dat᷑ ut quiſqʒ agat h̊ͥ pniaʒ iniunctã.⁊ has indul
gentias ſibi reſeruet ꝓ peccatis de quibꝰ nõ egit ꝑ
fectã pniam. Si tm uuli hãc pniaʒ h iniũciã eneꝛua
re ꝑ bas indulgentias bñ põt. Dicebãt tũ quidem
ut refert Inno. ꝙ ſex requirũĩ indulgetie ꝓſint pꝰ
requirit̃᷑ ptãs ĩ ↄcedẽte.aꝰrequirit᷑ neceſſitas loci ſen

pſone ut ꝑſona nõ poſſit pniam agere.ʒꝰ requiritnꝛ

deuotio Quarto ſtatꝰ ipſiꝰ penitenns:ut ſit comiri
tus de peccato. Quiĩto requirit diſcretio:ut im do
net ꝓ ꝙto nolet ageꝛe illã pniam iniunctam. Sexio
requirit᷑ inſta ipſius extimatio:ut iuſte extimet quã
titaté boui qð facturus eſt ſm pniam ſibi iniunctã.
Hec oĩa non uidentur mipi neceſſaria. Quid eniʒ
quãdo eps ex ſola intereſſentia ĩ diuinis cõcedit.xl.

dies indulgentiarũ naʒ certe ibi nõ adeſt necitas in
perſona nec iuſta eſtimatio qꝛ modicũ tpᷣs ibi occu
pat reſpectu.xl. dierũ. Iẽ ſi tenerur tin donare pꝛo
ïto nollet penitentiã agere eẽt potius quedã ↄtũa
cia pene quam aliqua gratioſa conceſſio. Item cuʒz
ut. S. dixi h̊ cõmunicant᷑ bõa inemuneꝛata.eꝛgo hoc
peccatũ reſpectu ipſiꝰ peccatoris nõ.ẽ ſufficient pu
nitũ:ſʒ ĩtelligitur punitũ niꝛtute illiaſ cõpẽſationis.

Bod quidam. Mon eſt ne

re penitens
qui peccandi animum non deponit:tamẽ
recipitur eius ↄfeſſio.h.d.uel ſic. Mon eſt reſpuen
da ↄfeſſio nõ nalentis abſtineꝛe a peccato:ſʒ dʒ reci
pi er ſibi exhiberi pronidum conſiliũ.h.d.pꝰ ponit᷑
cõſultatio.fo ꝛeſpõſio.ibi cõſultatõi.Caſus ⁊c̃.
Möõ. po ex tex. ꝙ reglr ꝑſeuerãs in pecco nõ Teppel
lituꝛ a cõfeſſiõe.qñqʒ tm ↄ:ut i uſuraꝛio maniſeſto:
nt ĩ. c. qᷓꝙᷓ ð uſuriſ.li vi.tñ in vitate iʒ doc.excipiãt
illũ caſum nõ uidetuꝛ mihi recta exceptio:qꝛ ibi con
feſſio et abſolurio denegatur.cet h̊ tin abſolutio.naʒ
ad mitteꝛe ad ↄfeſſionẽ dʒ ſaceꝛdos quelibʒ:qꝛ foꝛte
dicet ſe nelle de cetero abſting. ſed abſolutionem nõ
ↄtrito non faciet. ꝛ. nõ. ꝙ vᷣa pnia requirit ĩ ho
mie ꝓpoſitũ nlterius nõ peccãdi.alias pnia non eſt
fructifera quo ad uitã eteꝛnam:qꝛ q;diu quis eſt in
peccato eſt hoſtis et inimicus deo.iõ nõ põt mereri
uitam eternam:nec agere ꝑfectam pniam. de pe.di.
iij. c. ſunt pluꝛeſ. Aia ni pen tenninn iiungen
dam eriaʒ non habenti ꝓpoſitũ abſtinẽdi a pcco:qꝛ
lIʒ non ꝓſit quo ad uitam eteꝛnam:exquo non eſt in
caꝛitate: ꝓdeſt tamen quo ad multa alia.de qbus in
glo.i.et ſuper ea dicam. ¶ Et nõ ꝙ tali ↄſulenduʒ

eſt ut ſepe ↄfiteatuꝛ:ut in fi.lr̃e.qꝛ ex fꝛeqenti ↄfeſſi
onefacilias reſipiſcit deraier⸗Aeed quero:nun
quid abſolutio ſit iſti iungenda. Ooc.⁊ bene dicũt

ꝙ non. nam iſte tex. dicit ꝙ cõſilium eſt tali exhiben
dum ergo nõ abſolutio¶Irẽ deficiẽs ĩ uno facio

eſt oĩium reus:ut in.c.defleat. de re.iuris.unð nõ
poteſt abſolui ab ullo cum nõ ſit in caritate.¶ In
glo.i.ibi cũ de alio crimie penitentiam egerit.et ſic
ocluditur ꝙ ualet pnia acta in ſtatu geẽe.hic glo. ur̃
uelle ꝙ pnia ꝑacta de nno pcco per exiſtenteʒ et pſe
nerantem in alio peccato ꝓdeſt cuʒ ð alio crimie pe
nitentiã egeꝛit.et ſic cõcludit ꝙ nalʒ penitẽtia acta ĩ
ſtatu non gꝛatie:et ꝓdeꝛit aduẽiente ſtatu gꝛe. Et ʒ
Hᷣ ſimpliciter doc.trãſeant cũ gl.iñ Aꝛchi: ð pe.di.
iij. in fi dicit cõit᷑ teneri ꝙ nec ſatiſfactio nec confeſ
ſio naleat in ſtatu non gre:qꝛ cũ quis ſit.ex charita
tem ⁊ inimicus dei nõ põt digne ſatiſfaceꝛe.ideo cõ
cludit ꝙ adueniẽte gꝛatia debʒ iteꝝ confiteri ⁊ iteꝛũ
ſatiſfaceꝛe.i Muto tñ ꝙ ſi non naleat in totum illa
pñia:minoꝛ tñ nũc imponetur:qꝛ ut ſequitur in gl.
bona acta i peccato moꝛtali aliqualiter proſunt. il
Et in fi.glo.nõ. glo.ſingulariter ex qua habes tres
effectꝰ bonoꝝ qᷓ qs agit in pcco moꝛtali. Ey gl. ad
duntur etiã duo alij effectꝰ: qꝛ demõ nõ het tatã po
teſtarẽ in pccoꝛe aliqñ bona operãte ſicut in coꝛpor
oĩo ſubdito peccatis ⁊ omni bono uacuo.unð legi
in dyalogo:? eſt tex.cũ glo.ð conſe.di.iiij.c.poſtea
3 .

¶ De peni. remif.

fignatur demonem dixiſſe de iudeo. inueni nas uis
cuum ſed ſignatũ: ira ꝙ pꝛopteꝛ illud bonũ deſiſtit
a ppoſito nocẽdi. Itẽ nalent hec bona quo ad aſ
ſuefactionẽ:quia cum homo aſſuefacit ſe ad bonuʒ
de facili mutat᷑ animi pꝛauitas:⁊ facilius pſeueꝛat iĩ
bono ſicut ecõtꝛa de facili aſſuefactus ad malnʒ: nõ
põt ꝑageꝛe bonũ.hinc ſcri dicit. facies meꝛetri
cis facta eſt tibi 1Et predicta iducnntur ad. q.
quotidianã:nũqnid clericꝰ exñs ĩ pcco moꝛtali meꝛe
atur dicẽdo officiũ. Et ↄcło abbatis ? Jo. and. eſt
ꝙ ꝓ deſt diceꝛe officium ad penam euitandaʒ. nam
nt oʒ ex pdictis bona ꝗᷓ qs agit in hoc ſccło qanʒ ꝓ
ſunt ad nitam et᷑nã qnqʒ quo ad penã enitandam.
Mun ſiquis eſt in ſtatn gẽe tunc bona pꝛoſunt q
ad nitam ereꝛnã. ſi e gr̃am:tunc quo ad penam eui
tandam. Ant eꝛgo clericus dicit hoꝛas ſuas in ſia
iu ge: æ tunc ꝓdeſt ſibi quo ad uitam eternam. ant
eſt e gamn: æ tunc ꝓdeſt ſibi qno ad penã euitadã
quia ſi non diceꝛet officinm tunc puniret᷑. ⁊ idẽ diẽ
in oĩbus alijs pceptis affirmatinis. nt honoꝛa pꝛem
2c. dilige pꝛoximũ ⁊c̃. Si enim qnis adimpleꝛet hec
pꝛecepta in ſtatu gr̃e ꝓſunt ad nitam etemam ꝓme
rendam. Si ey gẽam ꝓſunt ad penã emtandam.
J cet Oni ex penitẽnaa dʒ cena die
vin pane ⁊ aqua ieiuna?: põt de
ficiente pane alijs cibarijs uti.h̊.d. pꝛimo
ponit dictũ. o eius detminationẽ. ibi diſcꝛetiõi ⁊c̃ů.
Caſus 7c. Mõ pꝰ ex tex. ſaceꝛdotẽ poſſe iniungẽ
pniaʒ ieinnãdi ceꝛtis diebus in pane et aqua.hec e⸗
go· pnia a iure ẽ opobata Us. nõ ꝙ non nalens
adimpleꝛe pniaʒ ſibi iniunctã: põt illam cõmutare et
ageꝛe put põt ¶ 5 nõ ꝙ obligatus ad ieiunãduʒ
in pane = aqua non põr uti alio cibo niſi ex cauſa.
Se queꝛo:qꝛ tex.loqui h̊ in penitẽria iniũcta:
qnid de ieiunio ad qð quis ſe obligauit ex noto.
Idem eſt dicendum ſᷣm doc.⁊ bene:ut ꝓpi caꝛctiã
panis poſſit mii alijs cibarijs eniã carnibus ſi alia
cibaria deſant. ac ſi ꝓpteꝛ infirmitatẽ impediar

ur iu. c. cõſil ũ. . de obſe. iein ¶ Zec qꝛo nũquid e

hanc ↄmutationem poſſit quis ꝓpria anctoritate ſi
bi faceꝛe. Inn. ꝙ nõ niſi deſit ſuꝑioꝛ Olc̃ iñ hoſt.
ꝙ hoc caſu quo ſuꝑioꝛ baberi nõ põt dʒ poſtea ꝙᷓ;
citius põt adire ſnꝑioꝛem: ut in c. ueneꝛabilem. ð. ð
elec. = in.c.eos de ſenten.excõi li.vj.
☚ Saceꝛdotes gꝛeci pꝛo
Beſitum. cuꝛantes uel ſtudioſe
negligẽtes oppꝛeſſionem filiorum luoruʒ
deponnnt᷑.⁊æ ſi ẽ publicnʒ publice puniũtur. hoc.d.
Mei ſic z melius ut faciat ad ti. Saceꝛdoti gꝛeco
pꝛocuranti uel ſtudioſe negligenti oppꝛeſſionem fili
orum nõ imponiinr pnia publica. ſed:debet abſtine
2? ab altaris officio: ⁊ alit in ſecꝛeto ageꝛe pniaʒ. ſʒ
ſi delictum eſt publicũ:debʒ publice agere pniĩaʒ.h.
.d.pꝰ qõ Fo rñſio.ibi huic.caſus ⁊c. ¶ Mota pꝛio
ar. ex tex. ꝙ pnia publica non dʒ imponi ꝓ delicto
oppꝛeſſionis filioꝝ:nam iſti ſaceꝛdotes poſiulabant
ſibi imponi quaſi de iure non eſt imponẽda ĩ tali ca
ſu. Conclude tñ ꝙ aut delictum eſt grane ? ſcãdali
zans totam urbem: ? tunc laico iponit᷑ pnia publica
ec ſolennis: ut in. c. in capite.i.diſtin.xxvi.q.Vi. c. fi.

Aat eſt gꝛaue ſed non geneꝛat ſcandalnʒ. et tũc aut
eſt occultũ æ nõ imponet᷑ pnia neqʒ ſolẽnis neqʒ pn
b ica ſit clericus uel laicus:ut.d.c.in capite.⁊ dixi ĩ
.c.i.S. eo. Aut eſt publicum.ſed non eſt ſcandaloſũ
?7 tunc imponitur penitẽtia publica ſed non ſolenis
ut.d.c.fi.incio.c.i.S.e.ti. ecundo nõ. ſacerdo
tem incurrere irregu aritateʒ ex lata culpa ad homi
cidiam ↄmiſſa.un qᷓ;tuncũqʒ delictum ſit occultum
dʒ perpetuo abſtinere ab altaris miniſterio. ſecus ẽ
in imponèeda pena in foro ↄtẽnoſo:qꝛ lata culpa ñ
ſufficit ad pumendum penam leg cornet. de ſicar.
ſi requiritur dolus. un in hoc calu lata culpa nõ eqͥ
eratur dolo: ut in l.i. C. de ſica.=.l.i.⁊.l.lege.ff.e.
ti. Qaantũ ergo ad irregularitateʒ lata culpa eqpe
ratur dolo nt h̊ qð tene menti.nã ſtudioſa negligẽ
tia equiparatur dolo: æ iduẽ irregularitate. ? dr̃ ſin
dioſa negligentia lata culpa: qꝛ uidetur quodammõ
affectare delictum ex tanta negligentia. Done exé
plum in ꝑentibus collocantibus ifantem trium mẽé
ſium in medio eoꝝ qui poſtea ꝛeperitur oppreſſus.
rdo nota ꝙ leuiſſima culpa in bomicidio nõ
inducit irregularitatem. qð tene menti.? procedit
tex. ſi ſine tactu ? ſine alia procuratiene hemicidũ
interuenit. ¶Miimo nõ. ꝙ dr̃ occulium id qð eſt

aliquibus notum pro hoc littera. ibi ad terrorem

aliorum ⁊c̃.debet ergo intelligi ꝙ aliqui ſciebant:?
tunc capitur occultum pꝛo ſpecie diſticta a notoꝛio.
ccẽ. ¶ In glo. in v. id in publicum ⁊c. in fi.nõ. glo.
ꝗꝛ ur̃ magiſtra in hac materia ⁊æ ad hanc remiſi in
c.i.S.eo.cum querũ an ſolẽnẽ ſen publicã pniam
debeat clericus agere.⁊ diſtingue ui in glo.⁊ hobet
locum hec diſtictio nedum in clericis grecis ſed eiiã
latinis. vn tex.facit mentionem de greciſ:qꝛ ipſi ⁊ ñ
larini cõuer hñt filios:ut in.c.cum olim õ de cleri.
cõilu. Abbas.

2 Sacerdos penutentiam
C Eus qui. birrari debet ſecũdnʒ

q;titatem exceſſus penitent s:ↄtritionem
7 alias circunſtantias. h. dicit quo ad ti. Caſus.æc̃.
¶ Mõ. primo ex tex ꝙ in pnia imponeda multuʒ
conſideratur ↄtritio ofuenuiſ nam ipla otritio ẽ ma
xima pars pnie. Eſt enim quedam pnia infior ĩ eo
ꝙ deflet peccatũ ↄmiſiſſe. ⁊ ideo dtcit Moſti.? bn
ꝙ tanta poſſet eẽ ↄfitentis contritio ꝙ abſolueret᷑
abſqʒ:ſatiſfatione exterioris pnie. Idem nõt. glo. ð
pꝓle.di.iiij.batiſmi uicem nam hoc caſn er ſenon ſit
penitentia exterioꝛ:eſt iñ intioꝛ.que ſi admitii᷑ lon
ge magis affẽ hominem qᷓ; extior Ex quo infero
ꝙ non eſt de neceſſuate ut pro quohbet pccẽo mor
tali agit quis ſeptẽnem pniam:quia illud eſt orcina
rium ſed põt eſſe tantia cõtritio ? alie qualitates al
leuiantes delictum ut nõ ſit neceſſe ita longeuaʒ pe
nitentiam agere ꝓ quo uide glo. nõ. de peni. diſti.
iij. in. c. ſunt plures. Item ipſe ſaceꝛdos põt ex offi
cio ſuo diſpenſatiue multum de pnia ꝛemitteꝛe. ut ẽ
tex.noõ. Auguſti. de pen. diſt.i.in. c. quem penitet.⸗
maxime in ipſius oꝛationibus et bonis operibus.
Vnde ſaceꝛdoteſ dicuntur comedeꝛe peccata populi
ij.q.i.c.ipſi ſaceꝛdoteſ.et quãto ſunt ſanctioꝛcs tan
to facilius a deo exaudiũtur.? iõ lemꝑ debẽt eligi

A

ſunioren ieſtfe
nan orlnmüͤfn .
grit tbi tiücce
mint ſve voſnlinl
worcnni Glli⸗
deboe id ſen
Etoclude nuſe
ipbablilligethi
rpnimr ubn,/
enſos lgneaſhimt
G iſlis fi nau
Pniup tmme icſtuun
1nium olignan gicen
öwoni Alät went
isidcnenfun cl
leſt cerdos no ſolon
no teptur apſtzino⸗
ſpontoninm. NMm re
pyiolesiponies ſaf
tss quob ois loligi be
llemcos ob ilis cnoſb
ermnimmt onian npe
un ſedeinmwihhwi
un npwere inr ayna
ſfilerlatego ſe

no ifna dmitlen

Nöſtrio honiciiore ſi
eiſcnbiſ chot fanibe
gos potadſollar i ⸗
Obonecon ſugknpt
fimcöter coc no
ut vulsares iei,⸗
ſnpler l⸗ di
hanptt Gboſcz leſern⸗
glchiörenm

untanpobſoh⸗
Uuſti tefure r

.
„

Einegiinine ri 1
nnitmanimni
negige .
aai 1
l ſun me
Denimr ppnſpe,
plr uni ord
e Mnnt gractt
lanorekonicii
oclluni adiſ
a W Vnorem
cacſccdrrs
Noe dlicnanngid.
DMcunttinſin,
ntad bang feni n
Gne den publci grien
gre otin go.r rtar
nCeris grens d aii
ncegulri ei
olmse dri.

leerdos peſſtenten
irari cerſeideng
enitnistonffienen
gno ad d. Cang
ona inponice nun
Irem ipt onntnc ens
ecumnia niori
ceodet Dohiehr
onntiio 9 tleim
gie Aen oged
nwei nſit
mnan lantli n

z/G o inkero
celber eid inel

nin lod oen
1e Cvahtansn
cſe na longenn
1 Ge penici

zercft
ſacendos Hollli
.V ſacend igne. e

QDe peni.2 remif.

ſactiores ad intercedendũ ꝓ peccatore Hʒ eĩ oẽs
ſacerdotes ſine crimis differentia ꝑiter ↄſiciant
neꝝ corpus xpᷣi.i.q.i.ſi fuerit et.c.multi.⁊ d co
ha. cle. æ mu. c. ueſtra iñ inquantũ pces mittunt
ad deũ ꝓ peccatoribꝰ ñ ita exaudiuntur mali ſi
cut boni.un alibi canon diẽ Si is qui diſplicet
mittit᷑ ad infcedendũ: irati animꝰ ad öᷣteriora p„
nocat᷑.iij.q.vij.iudicet.⁊=.c.ĩ rauibꝰ. zæ uið tex.
exlix.di.in pᷣn.et ꝙ ibi nõ. EWeo no pnia
moderanda ẽ ꝑ ſacerdotẽ ᷣm arbitriuʒ diſcreti
niri. æ põdera ypum moderanda:qꝛ ſonat in di
minutionẽ: ut ĩ.c.fi.j.de ueꝛ.ſig.Himinnuit ẽgo
pniam ordinariã ſm arbitrũ ſuum. ſz ut dixi re
qrit̃ arbit riũ diſcreti ſacerdot.non ergo hoc di
mitii᷑ ſue noluntati libere. Et faẽ hoc ad qõöem
quotidianã. Saceꝛdos imponit pnias minores
debito: uũqd iſie ↄfeſſus ſit tutus quo ad deuʒz.
Et ↄclude ꝙ ſi nulla culpa reꝑitur ĩ ↄfitente: ut
qꝛ ꝓbabilꝛ credebat eũ penituꝝ et patus eꝛat re
ciꝑe pniam ẽt maioꝛẽ tunc ſatis tutus eſt. ſed fa
cerdos idigne arbitrans ſe obligat quo ad dᷣuʒ
Si vo ↄſeſſus fuit in culpa:qꝛ ſciebar eum non
penituꝝ ⁊ tunc n eſt tutus.pcẽm mñ eſt dimiſtſum
7 pniam ↄdignam pficier i puꝛgatorio.uide gl.
nõ. ð peni. di.i.ĩ. c. menſurã. Et ex hoc tex.⁊ nõ
tis ĩ.d. c.menſuꝛã.collige ꝙ; pniam aꝛbitraꝛi po
teſt ſacerdos nõ ſolum qñ ſpecifica pnia in iure
nõ reꝑitur expᷣſſa imo etiaʒ ubi canon expreſſe
iponit pniam. Mam reꝑiuntur fere.xlvi canoel
pniales iponẽtes ſpeciſicas pnias ꝓ ceniſ pecca
tis quos oẽs colligit hoſti.in ſũma eo.ti. õt
ſacerdos ab illis canõibꝰpnialibus ex cã diſcevdᷣ
re ⁊ minorẽ pniam imponẽ ut hic.⁊ iĩ.d.c.men
ſuram ſicẽ dicimus ĩ foro iudiciali iudicem poſſe
penam minuere iure expreſſam.l.hodie ⁊ ꝙ ibi
nõ. ff. pe. z.l.qͥd ergo. . pena grauior. ff de bis
q̃ no. infa. ⁊ dixi.i.c. licet. õ. de pe. ¶ Mõ.ʒ ibi
adlierio:homicidiolac iũcta ſupraſcriptõne.ibi
ei ſcribit᷑ eo e fratribꝰ ⁊ ſacerdotibus.ꝙ ſaceꝛ
dos pot abſolueꝛe eriã de magnis cꝛimibꝰ:etiã
ð homicidio ut ſingłꝛ ꝓbatur h. æ ſequunt̃᷑ per
hanc lr̃am cõiter doc.nõ ergo ẽ neceſſe adiẽ pa
pam ut uulgares dicũt:nec etiam epᷣm:ſj etiam
ſimplex ſacerdos põt ðᷣ his abſoluẽ. et ꝛegula ẽ
ꝙ exceptis qbuſdã reſeruatis epo ⁊ paucis ð 4
bᷣꝑ gl.i.c.ij. ð pe.æ remi.li.vi.ab oibꝰalijs pñt
ſacerdotes abſoluẽ. Sʒ epi ſolent hodie peꝛ ſta
tuta ſibi reßuare multa ut homicidiũ ⁊ ſilia.⁊ iĩ
boc attendeda eent illa ſtatuta. æ de iure h̊ facẽ
pofſunt:æ aꝛtando ptᷣatem ſacerdotũ ſibi ſubiec
toꝝ artant ꝑ ↄſequẽtiã ptatem fratꝝ medicãtiũ
quia fratres mendicantes non pñt abſoluere ni
ſi ꝓut poſſũt pᷣſbyteꝛi paꝛochiales.uñ ⁊ ſi nõ di
ꝛecte:indirecte tũ põt minui eoꝝ ptãs:ut diẽ gl.
nõ. in. cle. dudum ð ſepul. Ego tam credeꝛeʒ ꝙ
nubi epᷣs multũ opprimeret ptãtem ſacerdotum:
maxie cauſa graui nõ urgente:ꝙ pñt ſaceꝛdoteſ
recunere ad ſupiorem cũ nideant eoꝝ offm nal
de diminutũ. fac ð exceſ.pᷣla.c. ad boc. ¶ Nõ
q̃rto ibi ꝓut ſaluti ⁊c. ꝙ ſacerdos in imponẽeda

pmia dʒ id decernere qð tendit ĩ ſalutẽ penitẽtis
Vñ ſᷣm hoſti.æ bñ dʒ eum avſoluere etiaz iponẽ
do ſibi pniam tim uniꝰ pr nr̃. ¶Sit ergo ualde
cautus ſacerdos: ut ſi nideat peccatorẽ nõ ualẽ
te agere pniam ↄdignã:uel ꝙ de facili nõ expie
plebit illã pniam dʒ ſibi iponere ualde leuem ne
adducat euʒ in deſꝑationẽ.xxvi.q.vij. in. c. alli
Gant.nõ tñ ꝑ hoc exiſtimes ꝙ ſine pnĩa dimitta
ur peccatũ qꝛ ſi h̊ digne nõ agĩ ꝑficiet in pux
gatoꝛio. EV. di. i: c. qualis. æ. xxiij. q. v. i. t. quid
ergo. Gens ama q̃ dʒ ſcire quilibet xpᷣianꝰ
ut ẽ oꝛo dnica.ſ. pater nr̃. Nẽ ſimbolũ.i. credo
2 Mans. hoc ð ↄſe.di.iiij.c.nos an omia.
ltimo nõ..ibi in moꝛtis articulo ⁊cc̃.pro cõ
ſuetudine generali:ut in moꝛis articulo exhibe
atur coꝛpus xpi. Abbas. .
F fi cii Auditur mulieris ↄleſſio
ſibi ꝑiũ alienũ ſuppoſu
it uel ꝓpriũ ex adulterio ſuſcepit: nec
illud marito uult deregere. h. d. rio oſultatio:
fo rñſio.ibi qm. Caſus ⁊c̃. (25 ex tex. ꝓ
uerbũ poſſeſſio qnqʒ ſumit᷑ pro totali ſubſtãtia
alicuius.ſic ⁊ poſſeſſio qũñqʒ ſumi ꝓ ꝓprieiate
rei:ut ĩ c.qm frequẽter in. S.ꝙ ſi ſuꝑ ut li.nõ
Preſt. 2* nõ ibi ad alios: ꝙ hec dictio ali qnqʒ
denorat diuerſitatẽ i ſubſtãna tin. ſʒ facir politi
onẽ eiuſdẽ qualitaris cũ pᷣcedẽtibꝰ.qñq; denõt
diuerſitatẽ in ſubſtãtia 2 qlitate: ut in fi. tte. ibi ĩ
telligas alienos æc. (uan nõ. ꝙ nõ ualenti
ſine piculo ſaniſfacere ðᷣ delicto nõ eſt pnia dene

ganda. ¶ UIio nõ ex fi. lie ꝙ laceꝛdog curatꝰ
c iudex ↄpetes i iſtis calibꝰ h̊ expᷣſſis. (n gl.
ij ibi qꝛ ei nõ erederet᷑ cc.nõ.bñn gl. ꝙ ex quo
uis e natꝰ ex nxore alicuius inrantũ pſumitur
fuius marini fanore mẽimonij: ur nõ credat᷑ mr̃i
aſſerẽn Zriũ Et idẽ cõiter tenet legiſte i. l. fuiuʒ
alle. in gl. æ i.l.ſi niemis ſcictibꝰ. C. ð nup. imo
plus ẽ ꝙ qᷓ; diu potuit generari ex maritoꝛnũqꝙ;
pᷣſumit̃ ab alio generatꝰ:etiã ſi ꝓbaret᷑ adulteri
um eo ſpᷣe ꝑ mulierẽ ↄmiſſũ: uel ꝙ mulier peꝑit
ex domũ mariti:etiã in loco ſuſpecto ut in.l.imi
les. J. defuncto ff. ̊ adul. æ nõ in dictis iuribꝰ
Dicit iñ hoſti.ꝙ nõ credẽs mr̃i hʒ foꝛtẽ aniuz
qꝛ ipſa melius ſcit ꝙ;ᷓ alius.æ nõ ẽ ueriſimile eaʒ
in hoc dicere mendaciũ ar. c. affeꝛre. de pᷣſump.
Vñ ſi mẽ ðᷣexit uerit tè filio:⁊ filiꝰ habʒ ↄſciam
leſam ex dicto matris:debet cedeꝛe zæ oia bona
reſtituere.alias ſi faceret õ ↄſciam edificaret ad
ghennã:ut ĩ.c.lẽas ð reſti.ſpo.⁊ ĩ.c.per tuas de
limo. Sed ſi nõ bʒ ↄſciam leſaʒ:qꝛ nullo modo
nult credere matri:tunc nõ tenetr̃᷑ ad reſtõneʒ ⁊
ita limita dẽm legiſtaꝝ ĩ iuribꝰ pᷣalle. qui dicunt
iſtũ fuiſſe fatuũ q ad aſſertõʒ regie aſſerẽtis euʒ
nõ eſſe filiũ regis cefſit regno. ¶ In ſi. gl. bec
gl. v ſẽtire ꝙ ꝓpt ꝑiculuʒ excuſet̃ hec mulier.
Sed gl.ſequẽs ſenſit aliã ſolutionẽ multũ durõ
ut hec pnia nõ ſit mulieri fructuoſa durãte frau
de. Sed dic melius colligendo dicta doc. maxie
Inn. ꝙ aut nullũ piculũ ẽ ĩ reuelãdo ueritatẽ =
ueriſimiliter credet᷑ młieri:æ tũc mulier peccat ñ
I2:

=

—

¶ Be peni. ? remil.

reuelãdo: ? durte fraude hbec pnia nò eſi fructu
olſa. ita itelligat glo. ſequẽs. Aut nõ crcedei mu
lieri: nec bʒ ꝓbatões ꝓmptas:⁊æ tũc ſatiſ ẽ ꝙ pe
niteat abſqʒ eo ꝙ dᷣtegat:qꝛ exqno uidʒ ꝙ ꝓba
re nõ poſſet dʒ taceꝛe ne potius inducat ſcãda
lũ qᷓᷓ aliã utilitatẽ.ar.ij.q.vj.c.pleriqʒ. Aut mu
lier bʒ ꝓbatões ꝓmptas ul viſilr ſibi credet: ᷣ
ſubeſi ꝑicnlũ mortis i renelãdo:⁊ dʒ tũc potius
taceꝛe:qꝛ in nõ reuelãdo ẽ ꝑiculũ reꝝ ſʒ in reu-
lãdo ẽ ꝑiculuʒ aiarum ⁊ corpoꝝ.iõ mulier cõſti
tuta iter hec duo mala dʒ eligẽ minꝰ malũ: æ ſie
tacer.xiij dt i,ceme uf⸗C. S. 5 hoc op.qꝛ facili
us ſcãdalũ naſci pimit᷑ ꝙᷓ vitas reliquat: ut ĩ.c.
q ſcãdalizauerit j. de re. iuriſ. So. d'ẽ Inno. ꝙ
illud ꝓcedit ĩ iudice uel ĩ teſte qͥ habʒ iudicare ⁊=
dicere vitatẽ quã ꝓpter ſcãdalũ ñ debẽt relinꝗᷓ
re. ſed ipa mulier nõ ẽ iudex neqʒ teſtis.ĩmo eet
denũciatrix. uñ nõ perit iuſticia in nõ reuelãdo.
pẽiteat ergo ⁊ latiſfaciat ðᷣ ſuo:⁊ ſic erit tuta q*
ad vᷣm Qualr aũt ſatiſfaciat dicũt doc.ꝙ dʒ ðᷣ
ſuo daꝛe im ueniẽtibꝰ ab inteſtato:uel illis quos
maritꝰ viſiłr inſtirniſſet ſi nõ credidiſſet iſtũ filiũ
ſuũñ.⁊ ſi dubitet diſpẽſet in pauꝑes.ar.ĩ.c.cũ tu
8 uſuriſ.Oi vo mulieꝛ nõ eſt potẽs ad ſatiſfaciẽ
dũ:tũc ſaltẽ peniteat. Abbas.
OQua Abbariſſa moniales bñdi
* cẽ:ↄteſſiões audiꝛe:publice
predicaꝛe nõ põt. h. d.pꝰ ponit exceſſꝰ
qnos ſo ꝓbibet ibi. cuʒ ergo ⁊c e cõm reddit
lbi: qꝛ licet ⁊c. Caſus ⁊c¶ Mõ.pꝰ ex tex.quod
ʒ abbatiſſa poſſit habẽ iuriſditõeʒ fori ↄtẽtioſi
ut ĩ. c. dilecta ðᷣ exceſ pla.⁊ idẽ in alia muliere ðᷣ
iure ſpãh.ut i. c.dilecti ð arbi.⁊ qð ibi nõ.⁊ xij.
q ij. eñ deuonifſimã iunſditõʒ tñ fori pnialis ha
bẽ nõ põt. Et eſt rõ diuerſitatis:qꝛ iuꝛiſditio fo
ri pñialis ꝓtedit ex ptãte clauiũ ⁊ oꝛdinũ quox
mulieꝛ totalłr ẽ incapax:adeo qꝙ ſi de facio muli
er ordiatur nõ recipit caractereʒ ſʒ cõem opio
nẽ.qð etiã tʒ gl ĩ.c.diaconiſſa.xxvij s
2 ibi. publice pdicar̃ ⁊c᷑. ꝙ abbatiſſe tin inhibeĩ
publica pᷣdicatio. Mõt eꝛgo ĩ ſecꝛeto monẽ mo
niales ſuas dando bona exempla æ explanando
ſacꝛã ſcꝛiptuꝛã. ¶ ʒƷ nõ. ibi abſonũ ? abſuꝛdũ ꝙ;
ad ipugnatiõeʒ alicui ſnie ſine actꝰ:ſufficit ꝓbaꝛ
abſurditatẽ que inde feqᷓ;. nalet g aꝛgumentum
ab abſurdo. Scor. c.ĩ geneſi.S ðᷣ elec. ¶ Quar
to nõ. ꝙ beata Vgo fuit dignior ⁊ excellenuior
oĩbꝰapliſ. ¶ Ne nõ. ꝙ ptᷣas ligãdi ⁊ abſoluẽdi
ñ fuit tributa ſoli Detro ſʒ apłis oĩbꝰad idem
xxi.di.ĩ nouo.⁊ i euãgelio Accipite ſpm ſãctũ
quoꝝ remiſeritis pcca ⁊c. Solꝰ ergo Metr?bha
buit pᷣncipatũ:ſed in ptãte oẽs fueꝛunt equa les.
In gl ij. i fi. 2⁊ miias drias int mares ⁊? feinaſ
nõt ſpe.i ti.ð ꝓcu.in pᷣn. ⁊ ĩ ern reGl
. empore gnñalis
od in te. intdicti ↄceditur
pñia ⁊ uiaticũ moꝛienubꝰ. hoc pꝰ. Cle
rici qͥ fuauerũt int dem pñt cũ ſilẽnio i cimueno
ſepeliri. boc ſo. In ↄuentualibꝰecclijs clerici bi

W△

ni uel iꝛini pu't oras ſubmiſſa noce dicẽ.hoc.ʒ

Cruce ſignatis 2 pegrinis tpe iteꝛdicti pnia tò
cedi põt.hoc qᷓrto. Et q̃tusꝛ ſũt ꝑtes ꝓnt qmoꝛ
ſũt dẽa. ſa ibi lʒ ftia ibi ⁊ i ↄuetualibꝰ. q̃rta ibi
ꝛcipiẽtibꝰ. Caus ꝛc.¶ Nõ.pex tex.ꝙ ipe ĩte⸗
dicti pnia ↄcedit᷑ moꝛienubꝰdũtaxat hodie o
oↄcedit᷑ oibꝰdũtñ ñ fuerũt cã iteꝛdicti uł auxiliuʒ
pᷣbuerũt.de quo dic ut in.c.fi de ſen.excom.li.
vVj. Sʒ ꝙ b dẽ ð uiatico hodie imutatõeʒ ñ rᷣci
pit. bñ iñ pot exhiberi decedẽtibꝰ:qꝛ de niatico
nulla mẽtio fit in. d. c. fi. Stabimergo buic iuri
antiquo. aꝛ.i.l.pcipimꝰin fi. C ð app.nam niati
cũ no intellꝛ ꝓprie appellatiõe pnie.immo ſunt
duo ſacꝛaméeta ſeꝑata. iõ papa h̊ utit vbo uolu
mus: qꝛ ᷣ iuꝛe ñ intelligebat᷑: æ ius corꝛigẽs dʒ
ſtꝛicte intelli.ad hoc qð nõ.i.c. eupiẽtes de elec.
li. vj. ¶ 1X“nõ. in. v.qʒ. ꝙ tpᷣe iterdicti ñ põt aliqͥs
ſepeliri in cimiteꝛio.ĩrellige qnñ qͥs uult ſepeliri ĩ
loco iterdicio:uł qñ ꝑſõa eet iterdicta.ſʒ ſi ꝑſõa
ñ ẽ iterdicta ſʒ locꝰ:iẽ pot ſepeliri ĩ alio loco ſa
cꝛ0 nõ iĩteꝛdicto. ðᷣ quo dic ut ĩ. c.ſi Inia ð ſe.ex.
li. vj.¶ Nõ tno ibi: ſine capanaꝝ pulatõe ⁊c᷑.
ꝓ generali coſuetudine ſm quã in exequijs ho
minũ pulſant᷑ cãpane:⁊ uẽ pulſario de ſolenitate
exequiaꝝ uñ ꝓhibeĩ hoc tppe talis pulſatio.
OQuaꝛto nõ ꝙ i. v. ⁊ in ↄuẽtualibꝰ ꝙ ippe iteꝛdic
ti n pñt indiſticte ĩ eccła celebꝛaꝛi diuia ſʒ hodie
boc recipit imutatiõeʒ. ꝑ. d. c. fi. ubi ſtatuit ꝙ in
oibus eccleſijs ſpecifice iteꝛdictis pnt cladeſtine
ianuis clau celebrari diuia. æ in q tuor feſtiui
tatibꝰani ð qoꝰibi publice pñt celebꝛari.ð qdic
ut ibi le.æ nõ. ¶ Quito nõ: ibi legeꝛe potiuſqʒ
cantare ꝙ dẽia inteꝛ hec. ? fac ad ſtatuta.q g

tenet̃ cantaꝛe offm ni fanſfacit diſponi legẽdo:⁊
cui ꝑmittit᷑ legẽ n ꝑmitit᷑ cãtaꝛe ¶ Alumo i. V.

ꝛecipientibꝰnõ. pᷣuilegiũ cꝛuce ſignatoꝝ ⁊ ꝑegri

nantiuʒ ſed hodie è ius cõe:qꝛ oibus coceduux
pnia: ut dixi ĩ p nõ.æ hẽtu in. d c. fi ¶ In glo.

i. ibi ſiue tria. adde quanũ.ð̊ q in. c. ꝛnſo.j.de

ſen. exco. qðᷣ ẽ ↄfirmatio in frote ſiue criſmanio
Et ð mã iterdicti uiðᷣ qð nõ.in. c.nõ ẽ ð ſpon.
nbi plene tractat̃᷑ qꝗ ꝓhibent᷑ æ que ꝑmittũt tpᷣe
iterdicii. ¶ Et in fi. gl dic ſʒ hoſt.ꝙ dr uiancũ
qð recte recipiẽtes ducit ad uiã ſalutis fac.i.q.
i iterrogo ⁊z qð ibi nõ.z. xxxij. dil.in. . uex.
In gl. ti. ibi ſʒ ⁊ H ẽ neceſſias.Senuit eigo gle
ꝙ iſtis cruce ſignatis ulł ꝑegrinis ñ ↄcedit᷑ pnia
niſi giculo iminente. qdð in in ueritate eſt lI'am
ibi cum poſtulauerit ⁊c̃.ſed hodie ciꝛca h nõ eſt
inſtandũ: qꝛ indiffeꝛent᷑ oibus oceduua pnia: ut
i. d. c. fi CEt in fi. gl. hec opi. gl. eſt nera ut ſa
tis pbat in. c. fi. ð ſen. excõ.l.vj.¶ Ex? glo. ꝓ
declaratione.c.quero circa primã ꝑtem qͥd ſi ſa
ceꝛdos nõ hbʒ hoſtiam ↄſecaatam:⁊ neceſſuas in
fiꝛmi poſtulat. Oiẽ Inn. ꝙ ſaceꝛdos nüquã coi
cet ð pane:ſʒ credat et eſt ſibi ꝓ manducanõe.
iu? illud crede æ mãducaſti. ð̊ oſe.di.ij. nunqᷣd.
OQuidã ut dni de rota intelligũt boc dẽm ꝙ dʒ
dicere infirmo ẽe boſtiaʒ ↄſecrataʒ lʒ non ſu:qꝛ
ſaris ẽ ipᷣm hoc credere.qð diciũ mihi nõ placʒ

gec fuit ð menre Inno. nam induceꝛet boiem in

—
hril eie ien
cio D Mg.
nt n berod
rmn niceß ſgltcl
ic roe eßiih
liᷓun mioi
oſunn mmũ rch
n i piuhndt cin
am mñicenß i⸗
urad itrmu Nem
emem uncide bicen
hotoecorpis
Ulegiͤ oreſi derict
lech halter iercd.
noit ſderte Ptr
perle uo ad oin in
.(duo f deadini n
Iniinidiao gnal :i
tzhöinmegr er iel⸗
Oene mhiui o ſuiſdn
Il ur iMerx iN npl
A gnit ttemtao. Non
hoſer ſcpelrii cinierioe
ſeuft ammin 4
hi cmuſega dlei hn
liisſco ibzatch tin
tir ce giſhil nici⸗
biöſcptii ſel li i n
ſilns ride nͤ
ppeiercſen lial anege
urn nitiſlii in
niri, mimnüp⸗
aen Mſteno on e
in K;

nis nin

Uunglegbie
inngtee
tfünnt N 00 fvn

nn Gltn

Woſten
nnttir lnto

RK
ſchn nie rſe ſanün

Nitiſerf Gefelenan
l ong,,
lanin⸗ nſtined
ſrütn tris 8 ſ

bin ins onigis
ic anen de
Neieniriie
ge giie n ien
caimnten hl ⸗
Nrriniiaio oen 1
rlcliusbi
echim ulalöett⸗
nngoi n ereguſs bo
dulano deſoleniate
ſenis polno.
uniſciheitelſ
edn ciaai docſ⸗
Ndefichiſuni g
iedicis oin tödchlne
tin t in wor iſtl
eit ebun 5
o öedi eger poluſg
N thian ſunn 6
ſſripin ait:t
i

uee Gnnope gegri

Ngtobus tocedlt.
n ien
tad Nn ode
in fröreſwetninnte
6 önce ſwn
beni t ae onnit ſh⸗
ßboſ. di n
d ui ſlnsſei
rnnin
cus Cn 0i
punui iin
ivmmaroͦſ
we cic hnde
1s eecuor KMR
hgc ver⸗ l
l.H.E
nmi gniin
mr llſſtdi7
namnine ii
,lrerh iu
A an.nde
lbi umn .

K Ne

¶ He peni. 72 remiſ.

idolatriam S. c.de hoĩe ⁊ q; ibi nõ.de cele miſ.
ubi e tex quodãmõ expᷣſſus S hãc iterpᷣtationẽ
An dʒ Jun. itelli ꝙ dũ infiꝛmꝰdecedẽt ſine cõi
one ex quo ñ deficit ꝓ eo tin meret᷑ ac ſi ueꝝ cõ

pus ppᷣi aſſupſiſſz.2 q̃ro qͥd de mulieribꝰappro

pinqibus partui:nũqͥd iſte dicant̃ decedẽ uelle
ut tpᷣe inteꝛdicti eis poſſit uiaticum ↄcedi. Jo.
andr. ꝛefeꝛt als in facto ſepe dubitatum. ſed ſibi
plʒ ꝙ nõ dicant᷑ decedẽ: ? ſic nõ ſit locus diſpõi
bꝰ. c. ¶lbi plʒ ut ↄſideꝛet᷑ q̃itas mulieriſ eiꝰ
oↄſuetudo ur ſic ubi viſilꝛ dubitaret᷑ ð morte tẽ
ſir locꝰ idulgetie hꝰ. c. al ſecꝰ. Tertio qᷓro ĩ uer.

ſʒ:nũqͥd clericis tpᷣe inteꝛdẽi ſit exhibẽda extrẽa

unctio. Ooc.cõit᷑ ꝙ ñ lIʒ in féo qͥdaʒ non aduer
tant.nam h̊ ex duobꝰdenegatiſ ↄcedit᷑ unũ dun
taxat nidelʒ ſepłtura. g aliud ur̃ eẽ ᷣnegatũ ar.
i.c.nõne de pᷣſũp. Quaꝛe ãt potius ↄcedit᷑ uiati
cũ q; ſacra unctio cũ utrũqʒ ſit ſacramẽtũ.So.
ipam unctõeʒ tũc deueni᷑ ad ſacrameniũ ⁊ ſic
in ipᷣa ꝑticipatõe cũ infirmo tũc efficit᷑ ſacꝛa mtũ
ſz corpꝰxpᷣi eſt anqᷓ; ſacꝛamẽtũ exhibeaĩ ſeu por
tetur ad infirmũ. Itẽ maior familiaritas phit̃ ĩ
extrema unctõe ubi dicunt᷑ multe orõneſ qᷓ; ĩ ex
hibitõe corpꝑis xp̃i. ltio qᷓro nũqͥd iſtud pᷣ
nilegiũ ↄceſſũ clericis circa ſepulturã hẽat locũ
iĩ eccła ſpaliter iterdcã. Quidã ꝙ ñ ur ꝛfeꝛn In
no.i.c.fi ð exceſ.pᷣla Moſt.ibi õ qꝛ tin nalet ge
nerale quo ad oia q;tum ſpale quo ad quedam
.l.ſi duo ff. de admi. tu. Sicut gꝰ pmirnt ſepłiu
ra ĩ intdicto gnãli: ira ꝑmitti dʒ i ſpãli. Jo. an.
tʒ hͥ Srium:qꝛ tex.iſte loqtur de gnãli iteꝛdcõ.et
certe mihi uẽ qõ ſatiſ dubia.nã ꝓ bac opi. Jo.
an.facit iſte tex.in duplici loco ſꝑ facit mentiõm
de gnãli interdicto. Item ſubeſt tunc rõ:qr niſi
poſſet ſepeliri ĩ cimiterio alicꝰeccłe tũc oporteꝛt
eũ ſepeliri ex cimiteriũ in cãapis Sʒ ꝓ gria opi.

fac᷑ c.pullegia ð puile.iĩ pᷣn. Item qꝛ poſito gnã

li indicto qibʒ eccła cẽſet᷑ intdicta:ualde equũ
eẽt dicẽ ꝙ i ſpali intdicto poſſint cleꝛici illiꝰeccłe
ibið ſepeliꝛi ſed alij ñ cum hẽeant i loco eccłaſ ñ
intdictas.ar.i.d.c.ut pᷣuilegia. Item ſcias ꝙ lʒ
ipᷣe iterdicti laiciſ deneget᷑ ſepłiura.eccłaſtica tñ
qbus appaꝛuerũt ĩ morte ſigna ↄtritõnis:li fue
rũt ſepulti e? cimiteriũ poterũt exhũari:⁊ de no
no ſepeliꝛi ĩ cimiterio.ar.c.a nobis de ſen.ex.et

boc tʒ Inno. in.d.c.fi.et Jo.an.hᷣ̊.
Famoſũ

Onis utriuſqʒ. e ni
tum allegabile. æ qꝛ hʒ multa dicta cõi
ter non ſummatyur. ſed poſſumꝰ ꝓ aliq̃li intellẽu
ſic ſũmaꝛi. Quilibet doli capax tenet᷑ ſaltẽ ſemel
in anno ↄfiteri ꝓpᷣo ſacerdori:uel de eius licen
tia alteri: æ euchariſte ſacramtum ad minꝰ in pa
ſcha recipe:æ ſaceꝛdos releuans ↄfeſſionẽ depo
nẽdus eſt:æ i monaſterio ad agendã ꝑperuã pẽi
tentiã detrudẽdus c. Et tria ſũt dicta pᷣncipalia
ſecũdum ibi ſi qs. triuʒ ibi ſacerdos. Caſus ⁊c.
Hõ peibi oĩa cc. ꝙ ↄfeſſio ñ dʒ fieri ꝑ ptes.nã
ſi q qam ↄtitet cena pcẽs uni pᷣſbyteꝛ0 2 reliqua

alteri p̃ſbytero: certe iſta nõ ẽ pura ↄfeſſio:qꝛ ð
us nõ nouit opꝰimpfectũ:= nũq; ſanauit aliquẽ
quin ex toto eũ liberaret de peni. di.iij.in.c.ſũt
płes.nũquid aũt teneat᷑ iteꝝ ↄfiteꝛi qn ↄfeſſus ẽ
qdã peccata alijs ſuppᷣſis.ſũt opi.de quibꝰ nide
Eꝑ gl.ð peni. di.i.nõ tibi dico. alias i. F. ſequeti.
S; archi. ð pe di.iij. c.fi.i fi. dicit cõit᷑ reneri q;
ſi fit alteri ſacerdoti dʒ pora peccata iteꝝ ↄfitẽi
qꝛ pria ↄfeſſio nõ ualuit tãqᷓ; nõ fea in ſtatu gie
2 i charitate.⁊ hoc tutius ẽ tenere.⁊ ꝓ h̊ ut dixi
fac iſte tex. dũ dicit oia ⁊c. nõ ergo ſatiſteẽ huic
ↄſtõni:nec deo qui ꝑtẽ ſibi rernulr ſ Seraſo
nõ. ibi ſua zc. ꝙ ↄfitens nõ dʒ reuela?e peccata
aliena ſʒ in ſua.æ facit młieres ipudicas reue
lates ẽt ꝑticepes.hoc neꝝ niſi peccatũ ꝓpriũ nõ
poſſit bñ detegi abſqʒ ꝑticipibꝰ:utpuia ſi rẽ ſlli
citã egit cũ matre filia uel ſoꝛore.nã iſte ciꝛcum
ſtantie aggrauãt peccatũ:nec põt ↄtiteri ꝓpriũ
peccatũ niſi z ↄfiteat᷑ ꝑticipis.ꝓ h̊ ð pe.dil.v.iĩ
pn 6 ʒ* ibi adminꝰ i paſcha ⁊c. ꝙ hodie ðᷣ
neceſſitate nõ ẽ recipiendũ pluries corpꝰ xpᷣi in
ano.nã an hãc ↄſtonẽ tenebat᷑ quiſqʒ ter ĩ qno
reciꝑe corpꝰ xpᷣi:uidelʒ i feſto paſchali:in natiui
tate dñi:⁊ i feſto pẽtecoſles:ut i.c.⁊æſi nõ frequẽ
tius ð ↄſe. di.ij. Relaxatũ ẽ ergo iſtðᷣ pᷣceptuʒ.
? remãſit ſolũ i feſio paſchatis.iõ dicit adminuſ
⁊c.ꝗᷓſi.d.bonũ ẽ pluꝛies ꝛecipꝑe.ſʒ adminꝰ ĩ feſto
paſchatis.ð religioſis vo reſpectu ↄfeſſionis =

aſſũprõis euchariſtię dic ut ĩ cle. ne ĩ agro ĩ. S.

ſane ð ſta.reg ¶ Quarto nõ.ibi:ð ꝓprij ſacer
dotis ↄſilio ꝙ nõ dʒ qͥs abſtinẽ ab aſſũptõe eu
chariſtie ex ↄſilio aliei ſacerdotis:ſʒ ꝓprij dũta
xat.qðᷣ młii æ male nõ aduertũt: ut diẽ Jo. an.
⁊ bñ¶ Quito nõ.caſũ ĩ quo nõ excoicatꝰ arcet
ab igreflu ecclie.⁊ nõ.ꝙ dẽ arceat᷑.qð uerbũ de
notat niolẽtiã. Mõt ergo arceri niolenter. ⁊ ſi
opus ẽ põt ad hoc iuocare brachiũ ſeculare:ut
in.c.i.de offi.oꝛdi.⁊.xxiij.q.v.adminiſtratores
Sexto nõ.i v. ſiqs duo reqſita ut qͥs poſſit ↄli
teri alieno ſacerdoti.primũ ut ſubſit cã.nã ſine

cã peccat parochianꝰ:qꝛ vẽ ↄtẽneꝛe ꝓpriũ ſaceꝛ

dotẽ ſine cã: ⁊ dʒ cã eſſe iuſta uit i fa. ¶ Scom
requiſitũ ẽ ut licẽtia poſtulet᷑ ? optineat᷑.non eꝛ
go ſufficit perẽ niſi bmnak Bano⸗ nõ. ꝙ
ab aliẽo ſacerdote qͥs ñ põt abſolui uł ligari.et
põdera ꝙ ſẽa loquit᷑ gñalr:ut nõ ſolũ ſi ſemel ĩ
anno nult ↄfiteri alieno:ſʒ etiã ſi pluries ſempeꝛ
dʒ optineri licẽtia a ꝓprio ſacerdote. eta
uo nõ.i v. ſaceꝛdos ꝙ ſacerdos curat dr̃ medi
cus aiaꝝ:⁊ more ꝑiti medici dʒ adhibẽ diuerſa
exꝑimẽta aduerſus peccatorẽ:⁊ qᷓ;o aĩa ẽ pᷣcio
ſior corpore:ſic medicus aniaꝝ pᷣſtãtior ẽ medi
co corporis.xij.q.i.pcipimꝰ.¶ MNono nõ.i v.
caueat ꝙ uarijs mõis qs ſecretũ ꝓdit.nõ cꝛgo
refert an vᷣbo an ſigno:aut alio quonis mõ ꝓ
dat qᷣſ ſecretũ.ſemꝑ eni dẽ qs ꝓdere:et tenet᷑ pe
na ipoſita ꝓ expᷣſſione. As aliter tene ſem
ꝑ mẽti tex. ibi qͥ pcẽm cc.ꝙ ſaceꝛdoſ icuꝛrit iſtã
penã de qua hic n ſolum reuelando peccatoreʒ:
ſed etiã pccin ĩ ↄfeſſione ſibi detectũ. qð e ↄrra
53 4

¶ Be peni 2 remil.

ſimplices afferẽtes pcẽ: impune poſſe reuelari:
no peccatorẽ ſʒ minus bñ loquunĩ.nam õorium
ꝓvat᷑ ̊ in duobꝰ locis.pꝰ ibi qͥ pcẽm ⁊c.ubi ex
pſſe ꝓbibʒ de pcco.ꝛꝰ ꝓbatur ꝑ locũ a ſpali ĩ V
bis pᷣcedẽtibus.nam tex.ꝑmittit ĩ uno caſu duʒ
taxat.ſ.qñ indiget orudẽtioꝛi ↄſilio:⁊ tunc etiaʒ
qʒ caute reuelare. Item hoc ꝓbat᷑ rõne. nam ſa
cerdos ita ſcit pcẽm ſiẽ pccẽ̃oreʒ tanqᷓ dei miſter
ergo nõ dʒ tanq; bomo renelaꝛe pcẽm:qꝛ neſci
ut hõ: ſʒ ut ðᷣus ut pᷣdixi.⁊ S faciens grauiſſime
peccat.uñ punit tanqᷓ; hereticꝰreuerſus ad fidẽ
qꝛ deponit᷑ ? ꝑperuo vᷣrrudit᷑ in monaſterio ⁊ ſi
timeretur ð fuga poſſʒ detrudi ĩ ſtricto carcẽ:ut
i.c.ut fame.j ðſẽ.excõ. n. gl. i. ibi cũ eſt do
li capax ⁊c̃. nõ.ex gl.iuncto tex.ꝙ doli capax dẽ
et ↄſtitutꝰin diſcretõis annis.⁊ dẽ doli capax ꝓ
ximus ſeptẽnio uel poſt ſeptẽnium ſaltẽ.iũc eniʒ
excedit infantiam ⁊ itrat puericiã:ĩ qꝛ etate pcc̃e
młca ↄmittũtur: ut i.c.i.⁊.ij. S.de del.pue.⁊ dic
nt ibi facit. c. Zas = qð ibi nõ.de deſpõ. pu. Di
cit iñ Moſti ̊ ꝙ tres ſũt gradus ãnoꝝ diſcꝛeti
onis pᷣmus cũ qͥs eſt doli capax:⁊ hoc quo ad
ↄfeſſionẽ ut h dr̃.ꝛ?ꝰcũ qͥs eſt pubes.⁊ illa etaſ ꝛe
qrirur ad mẽimoniũ: æ quo ad igreſſũ ꝛeligiõis
S de ðᷣſpõ.impub.c.ij.de regula.c.i.li. Vj.ʒ qꝰ
ad adminiſtrãdo bõa ⁊ tẽ qr̃ in diſcretioniſ aniſ
poſt xxv.ff. de mino.ꝑ to. Oiueꝛſo eꝛgo ꝛeſpcũ
ↄſideratur iſta diſcretio: Et aduerte qꝛ ꝛeſpeciu
ofeſſionis bñ obſernat᷑ hee opio:ſed nõ reſpcũ
euchariſtie: æ forte obſeruãtia non ẽ mala ꝓpter
ꝛeueꝛetiã tati ſacꝛamti:ut ſic tin puberibꝰexhibe
arur. (Et i fi. glo. dic ꝙ hec ↄria loquũt in in
fante nõ doli canare⸗V Ro in. Hoig
oꝛõnem dqñicam. Itẽ dimittunt modis młits ali
is ð qpus ꝑ gl.in ꝓhemio ſexti i. V. bñdictõem:
Et in fi.glo nide tex. cũ gl.i.. rimis.xxv.diſ.
qᷓ diẽ ꝙ iſia uenialia:etiã laico poſſumus ↄfiteꝛi
net ꝓ eis iponẽda eſt pnia. nam ideo dicunt ue
nialia:qꝛ uenia digna ſũt uide etiã glo. ð peni
di.i.pfecia qᷓ diẽ ꝙ pecã mortalia idiget ↄfeſſio
ne ſpãli. uenialia vo abolent᷑ ꝑ gñaleʒ ↄteſſionẽ

q; facit ſacerdos dicẽdo ↄfiteor deo ꝛc. Conſi

lium t bꝰgl. bonuʒ eſt ut qͥs ea ↄfiteat᷑ ſi ꝛecolit
gm doc.pᷣſeꝛtim ſi ded cia ſunti ↄſuetudie ſen ĩ
neteꝛata:qꝛ ut diẽ. Augn.nullũ eſt peccatũ aðᷣo
neniplc qð non fiat mortale qũñ placet.i.dũ aſſu
mitur i ↄſuetudinẽ: ut.xxv. di.i. S. crimis. In
gl. in V. ꝓpo ſacerdoti.ibi niſi ille fuerit ĩpeditꝰ
Idẽ ſi ſubeſt alia legitia cã ut qꝛ eſt odinʒ inteꝛ
iffũ ofitentẽ 2 ꝓpum pſbytex: uel iter eum ⁊ int᷑
paretes pᷣſbyteri:uel qꝛ ꝓpᷣus pᷣſbyter fuit paꝛui
ceps delicti hoc tñ cãu dic. Jo. an. poſt nincen.
H.æ in.c.i.ðᷣ ordi.ab epi.ꝙ põt ↄfiteꝛi ſi nult ſa
cerdori pticipi:ſʒ non neceſſitat.uñ eſt iuſta cau
ſa petẽdi licemiaʒ. hoc dẽm mihi płʒ ĩ uero peni
tẽte.ſecꝰſi eligir ꝓpriuʒ qꝛ ꝑticeps fuit:ut faciliꝰ
abſoluãt quo ad eum. ad hoc. tex. cuʒ glo.xlix.
di. in pön. Sʒ qro qs dicatur ꝓpᷣus ſaceꝛdos
So ꝓpᷣus appellari põt pᷣſbytcr parochialis:
Irem eps loci. legarus ĩ ꝓnintia: ? ipius penitẽ

tiarius. Jrem nicarius generalis epi. a2.i. l. cn
ptor. ff ð iudi.æ archipbyter ecclic cathedꝛalis
q̃ in hoc cenſet᷑ uicarius epi.ð offi. archipᷣl. c. olf
ficium. un ad quelibet iſtoꝝ non petita alieꝛus
licẽtia põt qͥs recurreꝛe.uide glo.i.c.ij.eo.xi.li.

Vj. 2 ofſi.: le. c ij. eo. li. In gio. in. v. ad minꝰi
paſca. ¶ Sʒ circa hoc dubitat: nunqᷣd ſufficier

ꝛeciꝑe coꝛpus xpᷣi in die iouis ſacta.an ð neceſſi
Idte teneat᷑ qs reciꝑe i die ꝛeſurꝛectõis dnice.ui

di magnã ↄtentõʒ ð hoc iteꝛ ualetes theologos
pᷣdicãtes.nam quidã aſſerebat ꝙ de neceſſuate
dʒ reci pi in die reſurrectois: qꝛ illo die e paſcha
æ nõ i die iouis ſãcta: qꝛ ulud erat paſcha iude
oꝝ. Alij vVo dicebãt ꝙ ſufficit ꝛeciꝑe i die iouis
ſancta:qꝛ tunc xps fec paſcha cũ diſcipul ſuis:
2 i illa ↄtentiõe fui ↄſultus. lꝛca hoc dabiũ
aduertenduʒ ꝙ iex ̊ põt itelligi duobus mois.
pꝰcapiendo paſcha ꝓ ſolenuate paſchali: æ rũc

ſatis eſſet reciꝑe i die iouis ſãcta:maxie habuo

reſpectu ꝙ illo die fuit inſtitutu hoc ſacrametuʒ
coꝛꝑis xpi. ſ̊ qꝛ ecclia occupat᷑ tunc i alijs offici
is non poteſt facere ſolenitateʒ ð corꝑe chrini:
Iʒ differt feſtũ poſt octaus pentechoſtes:ut i cle.
ſi dnʒ ð reli.⁊æ ue.ſanc. ¶ꝛ pot uelli in paſca ·i.
in die ꝛeſurrectois: æ iũc oʒ ð neceſſitare ſumr il
lo die.? ꝓ hoc qꝛ appellatioe paſce intelligimus
ð ꝓpa paſca ⁊ no ð die iouis ſcta. ar. in. ꝓ quo
tiens inſti. ð iuꝛe nã i. Et lic ocludere ꝙ i die ꝛe

ſurectionis recipi debeat coꝛpus xpᷣi ad ſauſfaci

endum huic. c. æ ſaus cauiu eſt tũc ꝛecipeꝛ ut eui

tæiur opi. 2 , hoc iduco tex.i. c. eili iundeos S. ð

iudeis.ubi tex. loqᷣtur ꝓpe ð die ꝛeſurrectõ s:iñ
puio ſatiſfactũ ↄſioi ſi ꝛcipiat᷑ in die iouis ſacta
qꝛ ut dixi i hoc hetuꝛ ꝛcſpectus ad ſolenitatem
paſchaleʒ:⁊ recipiens die iouis ſacia hʒ bunc ꝛe
ſpectũ: æ pparat ſe ad feſtů. Item qꝛ tũc iſniimiũ
fuit hoc ſacrimetũ ut.S.dixi. n glo.i ueꝛvo
alieno ſacerdon. ibi executioeʒ haben. Mõ gio.
ſinglꝛ. æ idẽ uoluin glo. i cle. i. ð puile. Er ro gl.
põt eſſe:qꝛ eligedo alienũ ſacerdote uuli ꝓroga
re ſuã iuriſditioeʒ in euʒ.ſʒ ex qilie nõ hʒ execu
tione ergo nõ poteſt ſum iuridictioeʒ exeꝛceꝛe
in iſtum. ꝓrogare eni idẽ eſt ꝙ extendere.un iu
dex ꝓrogatus cognoſcit iuꝛe ꝓpᷣo non iuẽ alie
no. ſed exquo no hʒ iuriſdictõʒ in acin non pot
ꝓrogari.qð nõ:qꝛ fac ad ꝓꝛogationem fiendã
in foꝛo ↄtentioſo.⁊ iõ glo.dicii de hnte execuiõ
nem: qꝛ qlibet ſaceꝛdos hʒ oꝛdinem ſaceꝛdota
lem z ptatem ligandi z abſoluedi:ſʒ in hitu im
ſed cum hẽat eccłam cuꝛatam frcipit i actu.x vj.
.q.i. i. . ecce. itellige hoc dẽʒ gl. qn ſumplꝛ dar̃
parochiano licẽtia eligedi ſibi ↄteſſoꝛem.ſecus
aũt ſi ipſe ꝓpᷣus ſacerdos ↄmiueret uni ut audi
at ↄfefſione ſui parochiani.tunt eni non reqrit᷑
e ille heat executõeʒ: qꝛ tunc cognoſcit ut dele
garus nõ ut ordiarius.ita nolũt hic doct.æ bñ
2? Maulus i dẽa cle.i.qð nõ.ꝓ ↄluetudie gña
li:ut ſacerdos hns pacochiam amplaʒ poſſit in
ſui auxiliũ aduocare aliũ ſacerdotẽ etiaʒ nõ ha
bẽteʒ curã ĩ aciu¶ Et ĩ i. gl.nõ. pãc ultiaʒ. ꝗ.

Irtbaanimisihn
6 nice nlide ſeh

2

.

lunn huͦll
repteſiones wlen
ſenlbere ulfel
leappriſſutenhn
bi emns cho h⸗
SS
jent log li l i
ihg ei r in
ſtrei oſfuen ppo in
ONlenens: it dlet
Oolneninrv aſfig
Peceltuas enngmat
undi uperning une,
ſudeſtunnn neeſſus:
Nun gl tepore ne
coen non pöt ab eo
doytm ppeeronmtoen
lſnus e to gffanr /
lic caſoralo eoff
ſter Heni la.& nn/
mopinebt dbſolonee
NOrnd ed it
N Olldeäriiberchir
Alun oſeſoren nſd liͦ⸗
Heri Dal Jin ⸗
ſorrſltoen
iano oncefetpe
inonnent Alne ali
uſtne ai id inil
lmpz le uhn
ſnem ice glen n
pre i ſnpenni /
eit oſte 4
rhnaſtam gn o e⸗
inn ſim ini .
luimme n.
erlimn t aim

a Aa N
e palcbllenie
is ſuumne bobleo
ſtmn drlinmun,
par mr ialhoffel
utz d coſpe hritl:
Nechofteruicke.
Nrnchrin alczi
Rd Recſtanſank i
ndealce ncſigenns
ouisſcnd ar nH gn
e Nndce gicer
cous bl ad anſe
mnͦ aſttic wiſpeineni,
ic.ali loceos 55
Ode irnmog
Por inde ouss ſill
Eins 0 ſolnitotem
onis ſita hyboſe
Yon grlin ſtuns⸗
u. o go rede⸗
dobeen Mgo.
el Ple Elog,
ſacerdore uolproge
ha e 65 yan
n unclcnocenn
n nnngn
1uue o ii
hoinum ti
1nmuun,ſili

Abie teuis

onden Ncedon

bacth n paninn

¶ De penl. - remiſ.

qꝛ quotidiana é: 2 ſepe ð hoc intenog tus fui.

⁊? hoſti.ſeq̃dat᷑ diciũ gl.dicẽs ꝙ ex gñali licẽtia
data a ſacerdote peccatori ut poſlit ſibi eligẽ ⸗2
ſeſſoꝛẽ nõ cenſet᷑ deꝛogatũ diſpõni h. ciq min?
ſemel ĩ anno teneat᷑ ↄfiteri pꝓpᷣo ſacerdoti:qꝛ int᷑
eſt ꝓprij ſacerdotis audire ↄfeſſionẽ ſui pochi
ani ſemel in anno:cũ heat ſibi exhibere enchari
ſtiam. Item als non poſier exequi penã hꝰ.c. ut
aꝛceꝛe ab igꝛeſta eccle non ↄfitentem. Sed Jo.
an. dic Srium determiatũ ꝑ eyuagantẽ Jo. uas
electõis ⁊c. ⁊ ꝙ deciſio gl. ꝓcedit ĩ alijſ religioß
non at in fꝛatribꝰpᷣdicatoribꝰ minoribuſ:caꝛme
lit.æ heremitanis:qꝛ iſti ſunt ſpecifice pᷣuilegiati
ut i cle. dudũ de ſepul. æ dic ſatis h̊ ꝓbari ibi 2
illum tex ubi dẽ ꝙ illi fratres poſſũt libere audi
re ↄteſſiones uoletiũ eis ↄfiteri ⁊c. non eni poſ
ſent libere audire uolẽtes ſi reqͥreret᷑ neceſſario
licẽtia ꝓprij ſaceꝛdotis.non ei eſt libertas ĩ actu
ubi actus diſpõ dependet ab alieno arbitrio ut
nõ.i.c.hj ep̃ᷣs de pꝛebẽ.li.vi.⁊ i.c. ðvᷣ multa ã de
pᷣben.æ hoc tʒ ibi gl.in.d.cle.dudũ in.vᷣ. libere
? in gl.ſequẽti que ↄcludit ꝙ ↄfeſſus iſtis fribꝰ
ñ tenet᷑ confiteri ꝓpo ſacerdoti ur ibi dẽ 2 hãe
opi.teneas:⁊ ſic coiter praticat. In glo. in. V.
obtineat in fi. uel diſtigue ſjm Moſ ⁊ bñ ꝙ aut
neceſſitas ẽ magna a do ꝙ nõ ſubeſt empꝰade
undi ſuperioꝛc᷑: ⁊æ tunc ꝓcedit pᷣma opi. Aut nõ
ſubeſt tanta neceſſias:⁊ tũc ꝓcedit ſa opi.Mic

in Inn. ꝙ ſi tẽpore neceſſitatiſ adir alienũ ſacẽ

dorem non põt ab eo abſolui:qꝛ non ẽ ſuus iu
dex:iñ ꝓpter ↄtritõem dimiiui ſibi pccmm.ſiẽ di
cimus de co qͥ ↄfitemur laico tpᷣe neceſſiraris ur
nõ ·in.c.paſtoralis de offi ordi.⁊ pʒ i. c. quẽ pe
nitet ð peni.diſ.i. Sʒ melius põt dici ſm eũ
imo obiinebit abſoloneʒ ex quo hʒ claues eccłe
et hoc puto neriꝰ ar.ĩ c ſi ſacerdos ðᷣ peni. diſ.
Vi. Quid aũt ſi neceſſitaſ urget:æ iſte non reꝑit

alium ofeſſorem niſi illũ quem hʒ ex iuſta cã ſu

ſpectũ. O cit Inn. ꝙ potis eligat moꝛi ſine 2
feſſione:x ſoli deo confitea.nec eſt ſibi imputã
dũ:exquo non deficitꝓ eo. itellige dem Inn.
qn non reꝑit aliquẽ etiã laicũ.nam inſtante ne
ceſſitate etiã laico ↄfitenduʒ eſt:non ille hẽat
claues eccle:ſed ꝓpter ↄtritõem iſte eſt nenia di
gnus:ut ĩ.d.c.quem penitet. Subijcit᷑ mñ Inn.
ꝓpter ſolã imperitiã ſacerdotiſ non dʒ dimit
teꝛe qͥn ↄfiteatuꝛ ei.qdð dicit Hoſ.ueꝝ ſi ad boc
põt ſuam ↄſciam informare. Aduerte. qꝛ ĩtelli
g0 Inn. qñ non ꝛepit alium ſacerdotẽ: ut tunc

Ppter ſolam iperitiam non dimittat ꝓpᷣum. als

at Inno. non bñ diceret ꝑ tex. aptum in. d.c.ſi
lacerdos ubi expᷣſſe fit mentio de impitia ꝓprij
ſacerdot. æ plus ꝓbat iſte tex. a orio ſenſu ꝙ et
ſine ↄſenſu ꝓprij ſacerdotis impiti põt adi ali
enũ ſacerdotem.de qꝛ ibi ſatis ꝑ Archi.ſʒ ſatis
rrederẽ illã lr̃am rducendam ad fmios hꝰ. ceut
ſic una lr̃a ſuppleat᷑ ꝑ allã ut ſit ſenſus ꝙ debet
obtinere licenniã ſi põt ut h̊.uel adeat alienũ nt
i. d.c.ſi ſacerdos.¶ In glo. fi. Glo. ergo ſentit

ꝙ hodlſe ſaliim ipomiur iſta pena. z hec opi.i

ð

placere Jo. an. æ mihi ſatis plʒ: qꝛ pena ãtiqᷓ eᷣ
fundit᷑ in iſta.nã cũ iſie incõtinenti debeat detru
di ĩ monaſteriũ nõ põt agere aliã penitẽtiã pere
grinãdo:ſicut dicebat tex.i illo.c.ſi ſaceꝛdos
quidã ue int utrãqʒ penitẽtiã iponi.¶ Ex glo:
pꝛo declararõe totius mateꝛie.prio qᷓro quo iuẽ
fuit iſtituta ↄfeſſio:⁊ an ſit ðᷣ iuꝛe diuino an hũa
no. Ei ð hoc multe opi.ponunt᷑ ð peni di.v. in
ſũma ⁊ ſuꝑ ea ubi gl.nõ HNa; quidam dicũt
ſuit iſtiruta ĩ ꝑadiſo figuratiue dũ deus indirec
te ↄpulit A ſa ad ↄfitẽdũ peccatuʒ Alij ꝙ ſub
lege. Alij ꝙ nouo teſtamẽto figuratiue:dũ xps
dixit leproſis quos ſanauerat. ite ⁊? oſtẽdite uoſ
ſacerdotibꝰ. Alij ꝙ auctoritate aplti Jacobi di
cẽtis ↄfitemi altutꝝ peccata nza ⁊c. Sʒ gl. ibi tʒ
ꝙ poniꝰ ſit inſtituta ex q̃ ſã gnãi traditioe ecclie
Vñ greci nõ peccãt nõ utẽdo ↄfeſſioe. ↄfuentur
eni ſoli deo in ſecꝛeto:qꝛ apð eos nõ emananuit
hec iſtitutio.ſicut in ſili dicimꝰ in cõtinentia. nã
nõ peccãt eoꝝ ſacerdotes urendo matrimomo⸗
qꝛ ↄtinẽtia eſt ð iure poſitiuo:æ ipſi no admiſſe
runt illã inſti tutioneʒ:ut i.c.nicena.xxxi.di.⁊= in
c.cũ oliʒ.ð cle.ↄiu.z multuʒ mihi Plʒ illa opio.
aꝛ nõ ẽ aliq̃ auctitas aꝑta qᷓ inuat deuʒ ſeu xpᷣm
apꝑte inſtituiſſe ↄfeſſione fiendã ſacerdorti.hodie
in cũ ſit gnãlis apud nos illa traditio: peccaret
mortaliter latinꝰ nõ utẽdo ↄſeſſiõe.xi. di. in his
2 in vo A E ex his ſoluit alia qõ:nũquid pa
pa teneat᷑ ↄfiteri:ita ꝙ euʒ liget ↄſtõ hꝰ.c. Jo.
an.hᷣ ⁊ latiꝰ i.c.ſignificaſti ð fo. compe. dicit p
mens hꝰ ↄſtõnis eũ ligat:cũ ipſe peccet:⁊ dẽbat
ↄfiteri ðᷣ peccato:⁊ ſubiectus ſii iuꝛi diuino. Sʒ
dic melius nt pᷣdixi ꝙ ex deciſione pcedentis 4
ſtionis elicit deciſio huiꝰ. Aut eniʒ cõfeſſio ẽ de
luẽ diuino:æ tũc indubio papa renet᷑ ↄfiteri.ar.
xxv.q.i.in.c.ſũt quidã.ſʒ nõ ligat᷑ ᷣbis huiꝰ cõ
ſtitutois ut teneat᷑ ↄfueꝛi tpᷣe ̊ deputato ulł petẽ
ab alio licẽtiã:cũ ipſe nõ ſit alicui ſupiectꝰ:2⸗ par
in parẽ nõ hʒ iperiũ in c. ĩnoruit de elec.⁊ forte
hoc uoluit Jo. an. dum dirit ꝙ mes bꝰoſtõnis
eũ ligat:q̃ſi nõ iſta ↄſtõ. Aut cõfeſſio ẽ de iuxæ
poſitiuo:etiã ſi ex dicto Jacobi:æ= tũc papa nõ
artaret᷑: qͥ maiore poteſtatẽ bʒ papa qꝙᷓ; habuit
Jacobus cuʒ ille nõ fuerit papa.æ eſto ꝙ fuiſſz
iñ par i pareʒ nõ hʒ imꝑiũ æc᷑. Sʒ ex alio puto
papã idubio cõfiteri teneꝛi:qꝛ hec ↄfeſſio ſaltez
ẽ inducta ex gnãli ecchie traditõe:⁊ cõcernit uni
nerſalẽ ſtatũ ecclłie quẽ papa non pot nenire:
cũ ab oibus ſũmis pontficibꝰ ſiẽ ab alijs xpᷣta
nis latinis hec ↄſtõ fnerit cõiteꝛ ꝛecepta.ad hoc
ai. q. vij. c.ſi illa.⁊ qdð nõ.i.c.ſẽas ð reſti ſpo.2=
xxV. q.i.i.c.que ad ꝑpetuã.⁊ iõ dicit glo.in.c.
ſane.ij. ð offi. öᷣle.ꝙ papa põt ligari a ſaceꝛdote
cui ſe ſubijcit ĩ cõfeſſione.⁊ hoc 16: qꝛ ille i hoe
actu eſt maior papa:cũ ille ſit ſpãlis nicarius di
in illo actu. papa vo generalis. Item i illo actu
nõ tʒ locũ pape:ſed cenſet᷑ priuata pſona qꝛ lʒ
papa ſit:nõ tũ habet poteſtatẽ peceandi.xl.di. ĩ
c.i.facit.l.iij.ff.de offi.preſi.vñ in.c. dilecti de
exceſ.prela.⁊ bene dicunt doc.papam nõ poſſe

4

cõpellere ſacerdotem ad reuelandũ qð ſibi fue
rit i pnia detectuʒ:qꝛ ĩ illo actu eſt maior papa
Et ex his infert᷑ ad aliam qoneʒ: nũqͥd ſuſſiciat
ↄfiteri ſemel i ãno. Et circa hoc ſunt narie opi.
q̃dam ut refert Inno. h̊ dicũt ꝙ aut poſt ↄfeſio
nem non reiterat qͥs pccẽm. z bʒ locum qð h dr
ſemel i anno:qꝛ non debʒ nimis ĩ ſeipſo ↄfider
2 bonaꝝ mentiũ ⁊c̃. als aũt quotiẽs reiteꝛat pec
catum tociens dʒ ↄfieri.ar ð.pe.di.j.i quacũqʒ
hora Hec opi. mibi nõ placʒ.qꝛ tex. pᷣſupponit
pcca ⁊ multa dum dic:oĩa ſua pccẽa ⁊c.⁊= dũ mã
dat inqꝛi de oĩibus circũſtantijs:æ dum punit ſa
cerdotem reuelantẽ pcẽm.ergo tex.iĩtelli debet ðᷣ
reiterante pcẽʒ. Alij dicũt ꝙ nõ tenet᷑ ↄfiteri ni
ſi ſemel in ãno.ſed cautius ẽ ſn Inno.pluries
oↄſiteri.⁊ cum his cõiter tranſeũt doc. Archi. ð
pe. di.v.ĩ ſumma refert duas opi. Mam fꝛ bis
bonauẽmira qͥ fuit ualentiſſimꝰ ibeologus dice
bat iſtam lam itelligendã ꝙ iponat neceſſuateʒ
non diſſerẽdi cõfeſſionem nitra annũ.non autẽ
dat licentiam differẽdi. Alij uero dicunt ꝙ iſtõ
ſit preceptũ affirmatiuũ ð cuiuſ nã eſt ut obliget
ſemꝑ ſed nõ ad ſemꝑ:ſed loco ⁊ iẽpore debito:
tũc ſatis eſt ↄliteri ſemel i anno.Et hanc opi.di
cit archi.tenere beatũ Thomã:⁊ bec opi.młinʒ
mibi plʒ. naʒ ut pᷣdixi ↄfeſſio aꝑte non uidetur

inſtituta de iure diuino. et eſto ꝙ fuerit de iure

diuino:eſt tamen preceptum affirmatiuum: ſi
cut eſt illud honora pꝛem tuuʒ ⁊c̃.un ſatis eſt il
lud adiplere tẽpore cerio ⁊ deimiato ꝑ eccłam.
ſi dʒ homo ↄteri de pcco icontinẽti poſt ꝑpetra
tionẽ.⁊ ꝑ taleʒ ↄtritõem cum ꝓpoſito ↄfitendi
tẽpore debito dimitti pcẽm ꝑ.c.magna ð peni.
di.j. ⁊ nide gl.nõ.ibi ĩ ſumma.⁊ ſuꝑ.F.i.Et ex
his põt inferri ad unum nõbile dem ꝙ idulgen
tia ↄceſſa uere penitẽnibꝰ? cõfefſis ꝓſii illis qui
fuerũt ↄfeſſi ſemel ĩ ãno s hñt ꝓpoſituʒ ↄfuẽdi
2 ↄtritõeʒ ðᷣ pcco pᷣterito.naʒ iſti dicunt᷑ ueꝛe pe
nitentes exquo hñt ↄtritionẽ.⁊ uere ↄfeſſi:exqꝰ
fuerũt cõfeſſi tẽpore ðᷣtermiato:⁊ hñt ꝓpoſuuʒ

ofitendi.naʒ ↄtritio eſt illa que multũ operatur

apnd deũ. Quatr aũt inſtituta fuit iſta ↄfeſſio
nide glo.nõ.ð peni.di.i.ꝑfecia.nam ĩ ea reꝑiun
tur tria oria ? oppoſita pcco.naʒ in pcco adeſt
iprudẽtia:operis ꝑpetꝛatio:⁊ delectatio.ↄfeſſio
oppõitur iprudẽtie.cõtritio delectatõi.pnia ſen
ſatiſfactio operis ꝑpetratõi.ſiẽ in arte medicine
Sria qrijs curant᷑.ð peni.di.ij.c.j. Itẽ adde =
aliã rõneʒ que forie uẽ oponere pᷣmaꝛiuʒ locum
⁊ elici põt ex.c.uenerabilem qui fi.ſint legi nam
peccatoꝛ maxie ſimplex neſcii diſceꝛner̃ ⁊ cogno
ſcere qtitatem peccati:nec diſtiguer ĩter lepꝛã et
leprã. uñ nidemꝰmultos peccare ꝑ ignorantiã:
? minꝰextiare peccata qᷓᷓ ſint.iõ ntile ⁊ quodam

mõ neceſſariũ eſt adire iudicem animaꝝ ꝗᷓ ſcaat

diſceꝛne? æ pniam ↄdignaʒ iĩiungeꝛe. ¶ Ex pᷣdi
ciis infeꝛo ad aliaʒ. q.nõbilẽ. pone ꝙ aliqs con
feſſus ſemel ĩ anno cõmiſit alind pcẽm ð qᷣcon
critus eſt:?æ babʒ ꝓpoſitum ↄfitẽdi in reuoluõe
anni ſed poſtea nõ ꝓfitetur: nũqd pcẽm dimiiſfũ

p ↄtritiõeʒ redeat: an ſolũ peccet qꝛ nõ ſatiſfecit
pᷣcepto eccłe. Inno. uẽ h uelle e nibil ꝓdeſt pꝛe
cedens cõtritio ubi poſtea nõ ſeqt oris cõfeſſio
q̃ſi ſentiat peccatũ fuiſſe dimiſſuʒ conditionalłꝛi.
Dʒ gl. pleniſſima aliud ſẽtit ðᷣ pe.di.i.in pᷣn. Sa
tis putarem i hoc diſtinguẽdũ:q; aut ↄteſſio eñſt

de iure diuio: æ tunc peccatũ itelligat᷑ dimiſſũ ꝑ

cõtritionẽ ↄditionalꝛ. Aut eſt inꝛre humano:
2 tũc peccatũ iã a deo fueꝛat dimiſſũ ꝑ ſolã Piri
tiõeʒ ut i. d.c.magna. ubi tex. nõ. æ heat iſte pꝛo
poſitũ confitendi:ſi poſtea nõ ↄfitet᷑ peccat moꝛ
talꝛ non paꝛendo pᷣceptò eccłe. ſed peccatũ iã di
miſſã nõ redit. Sro q̃s dicatur facerdos
ſcholariũ:mercatoꝝ:ſtipendiarioꝝ ⁊ ſilium.cuʒ
iſti non hẽant in loco ꝓpᷣum domiciliũ. Quidaʒ
dicunt. nt refert Inno. ꝙ ille dr̃ ppᷣus ſacerdos
in cuius parochia habitaꝛũt ꝑ annuʒ: ar. xiij.q.
i. i. c queſti. Alij uero dicunt ꝙ ideʒ ſi n ꝑ an
num. Alij ꝙ debẽt habeꝛe licentiaʒ a ꝓp̈o laceꝛ
dote. Illa opi. plus mqihi plʒ z ur̃ magis cõis ꝙ
ille dicatuꝛ ꝓpᷣus ſaceꝛdos iĩ cuius paꝛochia ha
bitant ð pñti.nec poſſunt comode adire ꝓpꝛiũ

ſacerdotem. aꝛ. i. c.fi.ð paꝛochijs. nide glo qug
S,

hoc tenet ĩ cle.i.ð pᷣuile.i.V.parochialis. ¶S
circa ultimã ꝑrem. c. queꝛo: qͥdaʒ fuit ↄfeſſus ſa
cerdoti ꝙ itendebat iterficere ſemproniũ: ul ali
ud maleficium cõmittere. æ ꝙ non poterat abſti
nere:nunquid ſacerdos peccet reuelando. In
nocé. inſtat æ randem concludit ꝙ hoc peccatuʒ

non dicitur detectum in penitentia:tuʒ quia pec

catũ eſt cõmittenduʒ ? non cõmiſſum:tum quia
non habet cõtritõeʒ. unde ſacerdos debet q;tuʒ
cantius poteſt reuelaꝛe nt peccatum impediatur
2 tene hoc ſemper menti ꝙ peccaiũ cõmiſſum ⁊
non commiteudũ dicitur detegi in penuẽtia.qðᷣ
itellige quando iſte diẽ ſe omnino commſſſuꝝ:
ſecus ſi peniteret de uolũtate pꝛedicta.nam tũc
eſt peccatum commiſſum reſpectu noluntatis.
C Ex his etiã infertur ad aliam qoneʒz. põe ut
quotidie contigit ꝙ nnus reuelat peccatuʒ ami
co: ⁊ diẽ hoc ſibi diceꝛe ĩ penitentia:nũquid ille
amicus adductus i teſtem teneatua illud ↄfiterꝛi
nel ſi reuelat dicatur reuelaꝛe confeſſionem. In
no. ꝙ non. tum quia ille non eſt ſaceꝛdos:tũ qꝛ
nõ dixit ſibi tanqꝙᷓ; miniſtꝛo dei:cum petatur ab
ſolutio a peccato:ſed ſibi reuelauit tanq; amico
Di tamen ille amicus eſt ſaceꝛdos:debet omni
no abſtinere a reuelatioe ne ſit canſa mali exem
pli. quod intelligo nili ꝓducatus in teſtem. Et
quod dixi ð laico intelligo ꝙ laico non dicitur
aliquid. in penitentia:niſi aſſumatur loco ſacer
dotis in neceſſitate:⁊ fiat ei uera confeſſio ſicut
ſaccrdoti. tunc enim non debet reuelare etiam
tanquam teſtis. alias puniꝛetur. ¶ Mitimo hic
quero:pone ꝙ confeſſus dicat ſacerdotem ꝛene
laſſe ſuam conſeſſionem.ſacerdos uero confite
tur ſe dixiſſe delictum illius:ſed negat ſe habuil
ſe illud in confeſſione. Eirca hoc quidã dicunt
ſacerdotẽ illũ abſoluẽdu:qꝛ ñ ẽ magis cꝛedẽdũ
illi q; ſaccadoti. ho. diẽ inliũ mihi plz e niſi ſe

=
E
=
☛R
=-
—

olr i
peninid
ina ſ
ſi ein imn Pleeri
er mcune n ai
s iöm ealniͤt
nle elgo ir gizſ
Irßecti u füm

nen giterent c ſ⸗
dt ercj uk

nias r ℳ)«α
rerM oinani
lebao Yo . nulus
ſiscfell ngs boſt
a dal oſiodi Nuni⸗
Uleroni Peno
ſortor innenrincNie
ci ad cortecione petcan
manitecet gigz gotiuch
bendi. Quin diadine
ne. cut in Mrocei
lncioitpunire oeceoren
ler ut ſrin boe ſcio inicid
Mas er igiitl
mnci e on ſt ac
unciſvoſtio corponts
cen itlic ücſtaneii
nin no ſiftt neiics nos
Alur ſnit d nociciſſn
On bo öholli er in
inc do nodlciſtnn
ſeen 0s aus popo
Horall Gr no ſni in

geimuͤſung dh
lic⸗ Ge
Ponls: e nog

n
1
onen de feyunciz, 6
In ar nn
enre uti ii
ari ii iiu⸗
de thrine *
minizenitie
ſennirin
Oplron ſangl is
ſni, aemiae
nirgnetnzn
tn nſa

delelatnii
disg
Kchemruting
A eſima
niclii Qutg
leripiislte⸗
Amnger iſ
tang gltiken
r lentzt ho lin
Eurnigo ihz
Mo nwuhijh
noge ale ppri
chiſs ice go gne
Mocdas. (
A iin geſisl
gt emtdürii
1 non poraatr
Uettet kenchndo. Y
elodit g boe peeang
Nienninz qiaper
nCönnſiumun qui⸗
ſunchs orher n
unun inpectatur
acuu connſſumt
egiin penſtieiaes
mino cormnſun:
rechcn min iͦ
ceenn wbnmns,
Hunan gotzpien
lcneht etcunzant
enieninni dl
enezmt ilud oien
lr coneſlonen
nck benluii⸗

cerdos doceat aliũde ill hũiſſe: p̃ſũendũ ẽ illõ
hũiſſe in ↄfeſſoe.ar. vi.q.ij.i.c.placuit nõ tñ pu
niet ſacerdos pena ordinaria huiꝰ. c. ſj pena aꝛ
bitraria:qꝛ aꝑte non conuincitur de o⸗
1 5 edici
Bm ifirmitas. Medei
ifirmos debẽt ante omnia inducẽ ifir
mũ ad ↄfeſſiõeʒ:nec quicq; ꝑſuadẽ ꝓ ſalure cor
poris tẽdens iĩ aiaꝝ ꝑiculũ. h.d. Oiuidit᷑ nã pꝰ
ponit unã ↄſtitutõis cãm.⁊ ↄſtitntionẽ ʒ aliam
cauſã. qᷓrto penã traſgreſſionis. qnto qndam ꝓ
bibitõem fſa ibi pniti.teꝛtia ibi hoc qͥge qꝛta ibi
ſi qͥs aũt. q̃ma ibi ceterũ. Cãus ⁊c. (broer
tex.unã cãm ex qua qñqʒ ꝓuenit infirmitas coꝛ
poris.ſ.ipᷣim peccaiũ ⁊ infirmitas aie. Ex ifirmi
tate ergo aie qñqʒ ſequit᷑ ifirmitaſ cõporis ⁊ iõ
ut pcidat᷑ radix ifirmitatis corporis dʒ qͥs icon
tinẽti ofiteri:ut ſic ceſſante cã faciliꝰ ceſſz effeciꝰ
⁊ dic ꝙ ex qͥnqʒ cauf põt ꝓuenire corporis ĩfiꝛ
tgo an gl. ſuꝑ euãgelio. Nathei¶Dri
ma ẽ ni inſt p patieriam ĩ meritũ cꝛeſcat ut legiĩ
de beato Job. qui multas paſſiones corporis
paſſus eſt: ut magis hoc ſibi tenderet ad meri
tũ fa cq ad enſtodiã Vrutis: ne vtus nimis ſuꝑ
biret.ſicut ĩ Maulo apło qui dixit dũ ifirmor
fortior ſum:ut in.c.niſi cũ pridẽ.de renũ. tertia
cã ad correctionẽ peccati nt hic: Quarta cã ut
manifeſter̃ qnqʒ gloria dei: ut ĩi ceco quẽ xpᷣus ls
beꝛauit. Quita cã ad iniciũ pene.ut ſit iniciũ pe
ne. ſicut in Merode.nã qñqʒ deus in boe ſecło
incipit pnnire peccatorẽ aſſi gẽdo eñ corporali
ter. ut ſit in boc ſcło iniciũ penaꝝ ſuaꝝ Ad pꝛe
dicra uið tex. vij.q.i.i.c.cũ ꝑcuſſio. MDot addi
ſexta cã que non facit ad ppoſuũ noſtrũ uidelʒ
mala diſpoſitio corporis qᷓ ꝓuenit ex aliquo ac
cidenti. ¶ 2? nõ ꝙ bec vᷣba moneas ⁊ inducas
debent itelligi cũ effectu: nã ut colligĩ ꝑ ſequen
tia nõ ſufficit medicis modicũ mõer niſi effeciu
aliter iducãt ad uocadñ ſacerdoteʒ. ¶ Mõ ino
ꝙ ſicut hõ cõponit᷑ ex aĩa et cõpoꝛe:ita ꝓ ſalute
utriuſqʒ duo medici iſtituti ſunt. unꝰ ꝓ aiabꝰ: ut
ẽ ſaceꝛdos.alius ꝓ corporibꝰ:ut eſt medicꝰ coꝛ
poraliſ.Ex quo ifert᷑ ꝙ inqtũ aia ẽ pcioſior cõ
pore:ĩtantũ ſacerdos dʒ phonõari reſpectu me
dici cõpoꝛalis: ¶ Jtẽ nõ.ꝙ qnqʒ ad ↄſtirutõeʒ
ↄdenda ↄcurrũt plime cauſe:q̃ꝛum una ẽ ipulſi
ua.alia finaliſ.nã ſalus aiarũ hic fuit cã finalis.
ipulſiua uero fuit cã coꝛpoꝛũ.unde ceſſante ipni
ſina nõ debet ceſſare ↄſtitutio.de quo in.c.poſt
tranſlationem. de renuncia.¶ ¶ Alumo nõ.ex fi
ne lr̃e contra nolentes ieiunare:aſſerẽtes ieiuni
um corpori nociuũ.nã cũ aĩia ſit pcioſior coꝛpo
re:magis eſt inſiſtẽdũ ꝓ ſalute aie qᷓ; corporis.
nã ad hoc principaliter ieiunnium E inſtitutuʒ ut
caſtiger coꝛpus. Juxta illud apłi.Caſtigo coꝛpꝰ
meũ et in ſernitutẽ redigo:ne cũ alijs pᷣdicaueri
ipᷣe probꝰefficiar. qdð itellige vm nili viſilr ppt
oplexioneʒ homis timeat᷑ ex ieiunio uel alia ab
ſtinẽtia ifirmitas corporalis ſeun mors. nam rũc
porius peccaret ꝙᷓ mereret. ꝓ hoc tex.nõ. in. c.

¶ De peni. 2 remiſ.

nõ mediocriter de cõſecra.dil. v. facit. e. ↄuiua.
xliiij.diſ.habenda eſt enim cura corporis:ut ſit
promptũ ad exercitiũ nirtutis: ut in dictis iuri
bus. Et põt iſie tex. optime allegari ad unã caãʒ
generalẽ.ex qua papa habet poteſtatẽ ĩ laicos:
nidelicet qn diſponit in finem ſalutis animarũ:
licet principaliter nõ diſponat circa aias illoruz
quos intẽdit ↄſtringere ſicut hic. naʒ pↄro ſalute
aiaꝝ egrotantinʒ papa hic diſponit in medicos
laicos cõceſſo ergo fine nident᷑ ↄceſſa oĩa peꝛ qᷓ
deuenitur ad fine. l qij ff. ð̊ iuriſdi. om.in.l. ad ꝛc
mobilẽ ⁊ l.ſi ad legatũ.ff. de pcura.⁊ in c.pru
dentiaʒ.⁊ ĩ.c. pᷣterea.de offi. dele. ꝙ bñ nõ. qꝛ fa
cit ad multa. æ maxie ad mãm tactaʒ ꝑ bar.l. am
bicioſa ff. ðᷣ decꝛe. ad or. fa. ut qñ ↄcedit̃ aliqui
bus officialibus poteſtas ꝓuidendi ſup babun
dãatia ſeu ſuꝑ pace: ſeu ſuꝑ ſtatu ciuitatis:ut oia
extrinſeca uidet̃ ↄceſſa:ꝑ que peruenit᷑ ad epᷣſſe
cõmiſſum. ſicut econtra nno ꝓhibito oĩa etiam
remota intelligant ꝓhibita ꝑ q ꝑuenir̃ ad iſlud

ur i c ni oꝓcupiſcẽtiã ðᷣ ↄſti.⁊.l.of̃o.ff de ſpon.
WN gtoi bareref ibi p ſniaʒ. Mõ.ex glo.
ꝑ hoc vᷣbũ nõ tert᷑ ſnia ipo fcõ:ſʒ ẽ ferenda .
iudicẽ: nã ẽ Vbũ fuiuri tẽporis:ergo ꝛcqᷣrit̃ ſnia
iuxta theoꝛicã glo.i regta i penis.de reg.iur.li.
Vi. i. c.qſqs ðᷣ elec.⁊ ĩ.l.cꝛimiali.C. ö̊ iuꝛ. om.
iudi. Et ĩ fi. gl. Sʒ qᷓro nũquid ꝑ diſſuetudi
nẽ ſit ſuplatꝰ effectꝰ: ut ſic medici bodie nõ pec
cẽt ↄueniẽdo.hoſti.dicit eos peccare:⁊ olue
tudo ↄria nõ ualʒ.⁊æ bñ loquit᷑. nã ↄſuetudo nõ
pᷣiudicat iuri:niſi ſit rõnabił. Sed iſta ↄſuetudo
nõ hʒ i ſe aliqnã rõnẽ: imo ex ea pueniunt mala
ð qᷣbꝰ i tex. E In gl. f. i fi. ſ qro qͥd itẽdat lr̃a
ibi añ oĩia moneãt ⁊c So. dicit hoſti. ꝙ anqᷓ; in

cipiãt curã corporis uł ↄnenmiãt ð ſalario debẽt

ſeiua? ꝙ hic dic. al aũt poſſẽt ꝛepelli ꝑ exceptõʒ
nel ſalariũ ſolutũ poſſʒ repeti.qð eſt õ. c.uides.
x. diſ.? S. I.nõ dubiũ C. ð legi poſtea diẽ 2æ bñ
a cũ iſta pena nõ ſit iure expſſa nõ ẽ iponẽda:
licet utile fuiſſet cam imponere.nã tex.iſte ſolum

punit eos arcendo ab ingreſſu eccleſie ¶ Vltio
quero circa finem lr̃e quid ſi medicus diecat nõ
conſulo:ſed tamen ſi haberetur ralis mulier in
cantatrix de facili liberaretur dicunt doc. medi
cum non excuſari:quia malicioſe æ in fꝛandem
legis nidetur hoc aſſerere ſicut dicimꝰ in ſiłi de
nẽdente aliqdᷣ aial ꝙ ſit morboſum:ſed aſſerit
illud ſanũ æ dic ꝙ nõ uult teneri. de quo ĩ.l. cre
ditoꝛ. 2 in.l.i. F. nenditor.ff. de ac. em. Abbaſ.
Elemoſynarũ ꝗᷓ
Bm ex co. ſtoreſ ſine aplicil
nel dioceſanorum lr̃is admini non de
bẽt nec tũc proponũt ultꝛa id qð ĩ ipſis ir̃is ↄti
net᷑ boc p ⁊z debẽt eẽ modeſti ⁊ a locis ⁊ epen
ſis ĩicõgruis abſtineꝛe hoc 2²* In dedicatõne ba
ſilice ultra ãnũ etiã ĩ ãniuerſario dedicatõis:⁊ ĩ
lris induigẽtiaꝝ ↄceſſis ab alio q; a papa uitra
.xl. dies remiſſio exceder̃ nõ debet. h. dicit uſqʒ
ad finẽ. Et qᷓnuor ſũt ꝑtes pᷣncipales.Fa ibi for
mã.tertia ibi qui aũt.qᷣrta ibi ad hec. Cãns æc᷑.

¶He peni. ?2 remiſ.

¶ Mõ. p ex tex. ꝙ iſti queſtões elemoſynaꝝ ut

ſunt iſti qui mittunt᷑ ab iſtis pceproribus ſancti
antonij ſiue ſancti ſepulchri ſiue aliorũ hoſpita
liũ ꝓ uotis colligẽdis ⁊æ elemoſinis petendis nõ
debẽt admiti ad petẽdũ elemoſynas noie illoꝝ
hoſpitalium niſi habeãt lr̃as ueras aplicas:liue
epᷣi dioceſani.⁊ ꝓcedit hq;ũcũqʒ ſint exempti
inni cle.ij. eo.ti. Et fuit h ſtatutũ ꝓpter eoꝝ intẽ
pantiã nimiã.nã młti mẽrtiebãtur ſe eſſe alios:qꝛ
falſe portabat ꝛligiõis uel illiꝰ hboſpitalis habitũ
alſeretes ſe eſſe frates illoꝝ locoruʒ: ubi ĩ vitate
nõ erãt.iõ debẽt pᷣus exaiari a papa uel ab epo
loci.ſecus dic de alijs uolerib peteꝛe elemoſinaſ
ꝓ ſeipſis. Iſt eni nõ indigẽt lr̃is.xlij. diſ.qeſca
mꝰ. lxxxvi. dil.c.nõ ſatis. Sed iſti queſtores de
ꝗbus i tex. petebãt ut dixi noie hoſpitaliuʒ:⁊ iõ
oʒ ut approbent᷑ priꝰ ce tales.⁊ maxie ut axami
nent ne rengiõis fallum hiũ geſtent ¶ 1 nõ.
ſti queſtores n pnt pdicare nec aliqͥd ꝓponeꝛe
perẽdo elemoſynas niſi qð in is ↄtinct᷑.⁊ hoc
fnit ſtatuiũ:qꝛ ipſi ſolebãt ꝓponeꝛe multas abu
ſiões ⁊ dicer̃ multa mẽdacia.? maxie ↄmutãdo
nota: z abſoluẽdo a pena æ culpa.⁊æ hodie ꝓui
ſuʒ eſt ꝙ nõ obſtãte quocũq; puilegio pñt exce
dentes in talibꝰꝑ epʒʒ loci puniꝛi:ut i.d.cle.ij.e.
li.facit.c.ut officĩ.. cõpeſcẽdi de hereti.li.vi.
¶3 nõ. ꝙ elemoſyne młũ nalet ad aqrẽduʒ ni
am eternã.de quo. xiij.q.ij.c.ut aie vᷣfunctoꝝ.æ=
dge peni. diſ.i.i.c.medicinã.Et nõ.ex hac forma
liaꝝ ⁊ modũ ⁊? ordinẽ ſcribedi.nã pꝰ pᷣ ponit ex
ordiũ cã aliciẽdi ⁊ ꝓuocãdi aios anditoꝝ.ꝛ po
nit᷑ narratio.ʒ ponit᷑ ↄcluſio. uarto nõ. in
J. qui ant q́les ðᷣbẽt eſſe iſti qſtores elemoſyna
ruʒ.debent eni eſſe modeſti z diſcreii.nec debẽt
hoſpitari ĩ locis icongruis nec portare falſe reli
giõis habit̃. Si aũñt tales nõ ſint.nõ tenet᷑ epᷣs
eos admittere:imo põt eos puniꝛe tãqᷓ; exceden

tes i eins territorio:nt ĩi.c.ex l̃is.S.ð exceſ.pᷣla.

2 i.d. cle ¶ H. qnto i. SF. ad hec.qꝙ; idulgetia
ↄcedẽda ꝑ platũ nõ dʒ eè ĩidiſcꝛeta.ſeu ſuꝑflua:
iʒ moderata. Et dẽ indiſcreta qñ nõ ponderata

q;titate ſeu qᷓlirate canſe idiſtincte ↄcedit. dʒ enri

tedi idulgetia ſᷣm q;titatẽ ⁊ qᷓlitatẽ e. (a
ſexto ibi pnialis ſatiſfactio eneruat᷑.tex.oprimuʒ
optime ꝓbãtẽ ꝙ idulgẽtie ꝓſunt nedũ ĩ purga
torio ſʒ etiã quo ad pniam hic iiunctã. Si eꝛgo
tenet᷑ qͥs ieiunare.xl.diebꝰhabita indulgetia.xl.
dieꝝ nõ tenet᷑ ieiunare:⁊ clariꝰ adhuc hoc ꝓbar
hec ha.J.ibi de iniũctis penitẽtijs ⁊c. Cantiꝰiñ
ẽ has indulgẽtias reſeruare ꝓ penitẽtijs illorũ
peccatoꝝ quas hõ hic ꝑficere nõ põt.ut dixi ĩ
c.qð aũt.S.eo.⁊ de mã dic ut ibi plene dictum
fuit. ¶ Septimo nõ.⁊ tene mẽti iſtũ tex.qꝛ coti
die pꝛancat᷑ qtã indulgentiã poſſũt pᷣlati eccłlaꝝ
citꝛa papã ↄceder᷑.nã ĩ dedicatiõe eccłie dũtaxat
pñt ↄceder̃᷑ annũ.ſʒ ꝓ alijs qᷣduſcũqʒ cauſis nõ
pñit ↄceder᷑ ultra.xl.dies.⁊ hoc aꝑte uoluit lr̃a ĩ
vVſi:hũc quoqʒ dieꝝ numeꝝ ⁊c̃.uñ diciũ Inn.æ=
hoſti.dic dũ dicũt ꝙ qñ celebrat ſolʒ ↄcedeꝛ an
nũ.aliqn anum ⁊. xl. dies intellige in papa nõ at

à alijs platis ĩferioribꝰ. qʒ ali᷑ æ minꝰon dictum
hoſti. æ Inn. retulerit dñs anto. nã glo. Inn. 7
Jo. an.ẽ ſuꝑ fine lr̃e ibi ĩ talib moderamẽ ⁊c qᷓ
loquitur de papa ⁊? non de alijs prelatis.nam
de alijs prelatis. S. dixerat z eis prefixerat ter
minum.⁊ pro hoc facit tex. ibi dum in ſingulari
dicit hũc quoqʒ dieꝝ numeꝝ ⁊c.ex qᷣbꝰ vois ſa
tis pʒ ꝙ ñ loqt de ano ſʒ im ð nũero.xl.dieꝝ:⁊
maxie qꝛ ꝛelatio dʒ fieni ad ꝓxia: ut.l.ſi ita ſtipu
latꝰ. fl. ð Vbo. ob. et i. c. iqſitõi. ð̊ ap. Itẽ ñ ẽ vi
ſile ꝙ i ↄſecratoe eccłe ñ poſſʒ ↄcddẽ ultꝛa ãnũ
et ꝗqñ ipᷣe eps celebꝛat põt ꝑiteꝛ ↄcedeꝛ ãnũ Cõ
clude g oeés pᷣlati cuiuſcũqʒ dignitatis ſint nõ
pñi ↄceder idulgetias niſi ꝓur ̊ dr̃.?. S dᷣclaꝛa
ui. Et aduerte qꝛ ſʒ h̊ ſea loqt i gñe de plans ñ
tñ itelligas ðᷣ iferioribꝰſʒ de epis z ſuꝑtoribꝰ:qꝛ

ifeꝛioꝛes pᷣlati ñ pnt ↄceder̃ idulgẽtias:qꝛ hͥ e di

gnitatiſ ep al:ut nõ.dic tex i.c. accederibꝰ. S. ò ex
ceſ. pla. (Saro an iſti.xl.dies ſen pauciores
ꝓut lr̃is idulgeilaꝝ cotinet ſint utiles an Vvo cõ

tinui. ? idẽ q rẽédũ de ano hoſti.circa hinſtat: et

tadẽ ↄcludit ꝙ dies debẽet ẽe ntiles.ãanꝰ vo e fʒ
ꝙ iügit i pnia. æ uult h dicer̃ ꝙ ſi dʒ ieiunaf̃ in
ãano ꝑ.xl. dies: Iʒ iterpellati: ut qꝛ foꝛte qʒ ſeptia
na dʒ ieiunaꝛe ſeł ualet illa idulgetia.xl.dieꝝ ad
tolledñ oẽs iſtos.xl.dies.uñ ñ currũi condie.ſʒ
utiles ſunt ð ano vo ſic intelnge dʒ agẽ pniaʒ ꝑ

unñ ãanũ q̃liſcũqʒ ſu illa pnia:puta ieiunãdo peꝛ

ãnũ ſemel i ſepniana tollit᷑ iſte ãn bãc indulgẽ
tiã anualẽ:.ita ꝙ idulgẽtia ãni ñ didat᷑ ꝑ dies:ſʒ
ualz reſpectu ani iteg:i ꝓut penitẽtia ẽ anualis.
¶ Vuio hic qᷓro ꝓ declaratiõe huiꝰ.c.nunqᷣd

ſacerdos curat teneat᷑ ĩ ꝑpochia ſua reciꝑe iſios

q̃ſtoꝛes elemoſynaꝝ.Cõclude poſt doc.ꝙ aut ñ
haber lr̃as apłicas uel dioceſani.æ nõ tenet᷑ nec
dʒ eos ꝛeciꝑe. ? ꝓ hoc tex.idi admitti ꝓbibemꝰ
zcẽ. Aut bẽnt lr̃as æ tũc ſi ſũt vᷣe ⁊ ñ ſuſpectie:te
net᷑ eos admittere: ſecꝰſi ſũt falſe uel ſuſpecte:qꝛ

tũc põt ↄſuler̃᷑ ep̃ʒ.⁊ idẽ dic ĩ epo qn iſti ðferũt

lias aplieas.un epᷣi tũc poſſũt lr̃as illas exaiare
ne ſint falſe. ⁊ iõ ſolẽt epᷣi faceꝛe ſtatutũ ut nulla
ra aplica admittat᷑ ſine ipᷣiꝰcõſciẽtia ⁊ exaiatiõe

MCaneat tñ eps ne hoc faciat ĩ fꝛaudẽ.al pun er᷑:

ut l. c. ᷓto.⁊ i.c. dilecti.S. vᷣ pᷣuile. In gl fi.i fi.
2z huic contꝛaꝛio hodie ſtandũ ẽ.per.c.fi.e.ti.li.
Vj. ubi diſponitur ꝙ indulgeutia cõceſſa a pᷣla
to ultra numerũ hic taxatũ.eſt ſpſo iuꝛe nulla.et
uide ibi glo. que diſputat:nunquid excedendo
hũc nũeꝝ corruat indulgẽtia in torũ:an uero te

neat uſqʒ ad facultateʒ conceſſam 2 intellige ꝓ

uſqʒ ad cõceſſuʒ nũeꝝ cõcluſiue tenet.ar.ĩ ꝛegfa

ntile ðᷣ reg. iur. li. Vj. 2 i.l.ſancimꝰ. C. de dona.

Oſtro Archiepᷣs intra ꝓuinciã
*ſuã põt ↄcedeꝛe indulgen
tias ſᷣm formã cõcilij gnalis.h d. ⁊ lo
quit᷑ de. c. prece.i fi.? fa ꝑs ibi nos igi. Caſus
2c̃. ¶M5. per tex.unũ caſũ i quo aꝛchiepᷣs ex
ercet iuriſdictõeʒ uolũtariã i ſubditos ſuffraga
neoꝝ ſuoꝝ nidelicʒ ↄcedẽdo as induigẽtiaꝛuʒ
Alius caſus ẽ qni miſirat ꝓuiciã: nam põt tune

iNhzilbiin i
in por geg⸗ ſeligo⸗
hyaigne eſſſo
Hilt eiffe ſnißz
ſvctox f inz
tl lincal ni,
en go hittg⸗
ctſteter ani o gene
Nlegriͦſenr d nce
atlegneymüdrein
Auhichs ni ini
Ge puich g aſtei⸗
. Gtni l
lgarſp ilͤinnſci⸗
r i deofi legjl.
lounbuo ge ane o

gpo

3GSiilugniſi
ge prlli aſeſoreb .
ſiraloeonickäf
ſiſthicigen gcſcudrn
Opfut olege Mhead
Neteſtias ncniain g
ſponi üc horſcl
e leheniter 5 geni l
deoffontl N.
nicigz nunmn hor ſi⸗
Mno pot igen el 4bol
tonns rin cdir
ultta llore ſi ce⸗
dipn andiii
N ſime ile⸗
animi

Reihstſt orbe,
ric natiſbi
dusſnnuni
ner ſranloi fye
uſt ambeſine
et niles i, oe 3
c gſ leinnf in
den arſaweizſepen
ndügede
aii anti tandte
inelge dagehnind
1pnigeputg ieionico pe
li ſe id) bie nelge
n ini dicni ſest⸗
Pn penteine innls,
rmnör huic,
wchiy us rape tos
deot vo gn
Cſmni Ano tenc nee
iahnin Putet⸗
ſer deri uſtenen
in fle val ſoſpegen
ri o ſihtin
doſii is lsenint
farr ſamii n ini
pſiiin 4 mini
einifanai apid
öole Fgif
mliim itl
gan tl
Gui Atedendo
nntoi:an deſo
Aim melihe n

C e peni. 2 remiſ.

anudire ofeſſiõcs illoꝝ æ abſolutõeʒ iptiri de q
i. c.fi.ðᷣ cenſi.li.Vi. AIdde ẽt caſum de archiepo
de pᷣuile. æ generaliter quã prãtẽ hẽat aꝛchieps ĩ
ſubditos ſuffꝛaganeoꝝ ſuoꝝ. dic ut le. ⁊ nõ.i.c.
paſtoralis de offi.ordi. ¶ O nõ ibi libere zc. qdᷣ
i ↄcedẽdis iſtis Iris ꝑ totã ꝓuinciã. ñ eſt neceſſe
ꝙ archieps hẽat ↄcurſum ſuffraganeoꝝ ſuoꝛ:
qꝛ tũc libere nõ poſſet. Itẽ de h̊ vᷣbo libere nõ.
in.c.de multa.S.de pᷣben.⁊ i.c.licet epᷣſ eo.ti.li.
Vi. aliqd ĩ.c.diꝛecte.de appel.⁊ i cle.dudũ.de ſe
pul.in glo.in uerbo libere nio nõ. ꝙ et ar
chiepᷣs nõ põt in cõcedẽdis ĩdulgẽtijs excedeꝛe
numeꝝ otæétũ in iſtitutõe genẽali ſ.i.c. S.proxi.
in fi. ¶ In gl.i. ſed uoluntaꝛiã ꝛc᷑. uult ergo gl.
ꝙꝙ ſz archieps nõ poſſit exercere iuriſditõnem ⸗
tetioſaʒ i ſubditoſ ſuffraganeoꝝ ſuoꝝ uolũtariã
t põr. ꝙ ego itelligo ĩ caſu huiꝰ.c. ⁊ ĩ alijs caſi
bꝰ a iure ↄceſſis.ſʒ regułꝛ non põt.nã uidemus
ſpale eẽ tpᷣe niſiiatõis.ut poſſit audire ↄfeſſiões
ſubdiroꝝ ſuffraganeoꝝ alio eꝛgo tpᷣe nõ põt fa
cit ꝙ legi in.c.ad reprimendã g. de off. ordi.
In ea. glo. ibi ⁊ 'gatꝰpõt æc᷑. nõ gl.⁊ ꝓ hoc
facit iſte tex. qui loqt geneꝛaliteꝛ.⁊ põt adaptaꝛi
ad legatũ ſicut ad archiepᷣm:iĩmo fortiꝰ ad lega
tũ qꝛ legat? hʒ maiorẽ iuriſditõem i pronicia qᷓ;

aꝛchiepᷣs.nã põt adiri ſine appellatõe ꝑ quelibes
de ꝓnicia. ꝙ no ſic ẽ ĩ archiepo: ut i. c. i. de off.

lega. tẽ ocedẽ indulgẽtias ẽ iuriſdictõis.⁊=
legatꝰpʒ aplã iuriſditõem in ꝓuincia ſua: ut i. c.
ꝛi. ?. ij. de offi lega li.vi.⁊æ uide ꝙ dixi in.c.acce
denttibus. S. de excelſ. prela.

E pro dilatione. pe⸗

alij de

qbꝰ iĩ hia pnt ſin licentia ſuꝑioꝝ ſibi els
gẽ ꝓuidũ pfelſoré b. d. Ca'c( M veer rex.

ꝙ diſtatia locoꝝ n eſt cã ſufficiẽs ui ſubditꝰ po
ſit ſibi eligeꝛe ↄfeſſoꝛẽ pꝛopria auctoritate.nã H̊
opꝰfuit pᷣuilegio pape. qð intellige niſi.iĩmineret
neceſſitas maxia. ira ꝙ no poſſit hꝛi fcurſus ad
ſuꝑioꝛẽ qꝛ tũc põt qᷣſq; ſibi eliger̃ ↄfeſſoꝛẽ:ut in
c.quẽ penitet. ðᷣ peni.diſ.i.⁊æ nõ.i.c.paſtoralis.
de offi.ordi. Mõ.ꝛ ꝙ de iure cõi nullus pᷣlatꝰ

ſtũcũqʒ maximꝰ põt ſibi eliger̃ ↄfeſſorẽ. Rõ qꝛ

nemo põt ligari uel abſolui niſi a indice ſuo:ua
in.c.omnis.⁊ in.c. ꝙ aũt.sS.eo.eꝛgo oʒ ꝙ pᷣlatꝰ
uadat ad ſuꝑiorẽ ſuũ de iure eꝛgo epᷣs dʒ ↄfite
ri archiepo.arehiepᷣus priarche. pꝛiarcha pape
de quo pleniſſime uide ꝑ hoſti.iĩ ſũma buiꝰ ti. in
F.cni confitendum. ubi genẽaliter proſequitur
cui ſit ↄfitẽdũ.ſʒ qꝛ iſti plati coit hent ſuꝑiores
nimis diſtantes fuit eis ↄceſſũ pᷣnilegiũ ut bᷣ dẽ
5. ꝙ platꝰ exẽptꝰ iure cõi tenebat᷑ ↄfitẽi
ſoli pape uel eius penitẽtiario rõne pdicta.ſʒ ex
pᷣuilegio põt ſibi eligẽ ↄfeſſorẽ. Et aduerte qꝛ
hoſti.ponit notabilẽ limitatõeʒ ⁊ reſtrictõeʒ ad
iſtũ tex.i fũma i.d.. cui cõfitédũ.v.cui abbas
ubi diẽ hoc hre locũ ĩ exẽpto q imediate ſubeſt
pape. Dec? ergo de iſtis exẽptis habẽtibꝰ ſupra
ſe aliquẽ ſuꝑiorẽ ut pr̃eʒ abbatẽ genẽale:nã iſti
debet cõfiteri ſuꝑiori eoꝝ uei heꝛe ab eis licẽtiã

ofitendi alijs qð ſatis mipi placet:nã rõ ↄfeſſio
nis fuit: qꝛ iſti nimis diſtabant a cuna romana.
Iltẽ vᷣbũ exẽptis dʒ iteiligi iĩ lata ſignificatiõe.ſñ
qñ ſubſũt pape tin. ltio nõ. ꝙ exeptꝰ nõ P

lat. nõ gaudet hoc puilegio. duo g“ requirunt

iĩ iſtis infenoꝛibꝰcitꝛa epos ut plati ſint:⁊ ur ſint
exẽpti.æ crederẽ ꝙ vᷣpũ pᷣlatꝰ capiat᷑ large:ut
Et ↄpᷣbedat rectores eccłiax ꝑꝛochialiũ qui lar
So mõ dicunt᷑ plati:ut S ð cle.egro.c.tua.⁊ ibi
tex. nã pᷣlati ſtricto modo illi dicunt᷑ qui babent
iuriſditionẽ fori ↄtẽtioſi.pro quo uide bonam
glo.cũ tex.i.c.ij.ð iudi.⁊ ĩ cle.dudũ.de ſepul.in
v plati.nã cũ hoc caſu tractamꝰ ð fauore ⁊ ſic
bñficiũ pꝛĩcipis nulli nocẽs.dʒ fieri largiſſima ĩ
terpᷣtatio:ut in.c.oliʒ ð v.ſig.⁊ i.l.fi ff. de ↄſti.
pri. ¶ Sʒ qro nũquid epᷣs non exẽptus ualeat
ſibi eligẽ cõſeſſorẽ ꝓut hic dr̃. doc.⁊ bñ ꝙ ſic.
qð ꝓbat ſꝛa ibi pᷣter ſui ſuꝑioris licẽtiã ꝛc̃. Itẽ
meliꝰ facit r̃a ibi minoribꝰ pᷣlatis exepiis. ut ſic
nerbũ exẽptis ſolũ referat᷑ ad platos minores:

⁊? pꝓ hoc facit:qꝛ iſtð ẽ pricipis bñnficiũ:dʒ ergo

latiſſime interpᷣraꝛi:ut.ẽ dixi.ut ſic illa q̃iras ex
emptõis nõ ꝛefeꝛat᷑ ad oia pᷣcedetia:ſʒ ſolũ qua
lilicet pᷣlatos minoꝛes citra epm. Genn dnt
nũquid uigore ↄſuetudis poſſit qͥs ſibi eligẽ cõ
feſſorẽ ſicut uigore priujlegij.æ dicedũ ꝙ no ꝑ
tex. expᷣſſũ in.c.ij.eo.ti.li.Vj.nõ põt ergo tm ⸗
ſuetudo ſicut priuilegiũ.facit qð i ſili nõ.ꝑ Jo.
an. i. c.ij. ð pᷣbẽ.li vj.æ hoc ĩ dubio ꝓcedit i ſub
dito uolẽte ſibi eligere ↄfeſſoꝛẽ pretexiu ↄſuetu
an Szʒ dbiñ ẽ ex ꝑte ſaceꝛdotis.nũquid
poſſit ſacerdos ſen aliꝰplatꝰpᷣſcribere in ſubdi
tos alteriꝰ cuꝛã aiaꝝ:ð̊ quo ꝑ boſti.æ Jo. an. in
c.omis utriuſqʒ. S.e.⁊.i.c.ↄquerẽte.de off.oꝛ.
Et ↄcluſio ẽ iſta. ꝙ aut eſt priuata ꝑſona:ita q;
uult pᷣſcribẽ noie ꝓpꝛio:⁊ no põt.aut noie eccle
ſie ſue.ut qꝛ alias hʒ curã.⁊ ualet pᷣſcriptio ar.i
c.auditis.⁊.c.oliʒ.S. ð pᷣſcrip.⁊ iieluige ꝙ ualet
pᷣſcriptio dũmõ heat ſua ↄconmitantia.nã cũ ſit
3 ius oʒ ꝙ hẽat titulũ z bonã fidẽ uel ſi no bʒ
titulũ ꝙ ſit tati tpᷣis cuius memoria ð orio nõ
exiſtit ut ĩ. c. i. ð pſcri.li.vj. ¶ In gl fti. Mõ.ex
glo.qn dicat᷑ ſaceꝛdos ꝓuidus ↄfeſſoꝛ.dʒ enim
ſcire inueſtigare ⁊z inquirre circũſtãtias peccati
Irẽ dic ex gl. ꝙ dʒ ſcire canões pniales.i.cano
nes iponẽtes certas penitẽnas. quos hoſti. colli
Sit ĩ ſũma huius ti.nã alł nõ poſſʒ moderari pẽi
tetiã:cũ a canõibꝰ nõ ſit ſine cã recedẽduʒ. Ad
de ẽt ꝙ tał eligẽdus dʒ ał hr̃e curã aiaꝝ. Irem
ꝙ hʒ al poteſtate ligãdi ⁊z ſoluẽdi in habitu ⁊ in
actu.prout dixi in. c.omnis.S.eo.qð eſt nõ.

e ſententia excõicationis. Wica.

)zönnuat hec Gica ad pᷣcedẽtes hoc ordine
uidelʒ. S. uiſũ ẽ ð̊ pẽis qᷓ iponũt᷑ ſã i foro ↄtetio
ſo ꝙ pniali.ueꝝ tñ qꝛ excõicatio ẽ pẽa delicti cũ
fert᷑ a iure.cũ uero ab homie ẽ pena ↄtumacic.
merito poſt Geicas pᷣcedẽtes ſubijcit᷑ iſta. Et ex

bac cõi cõtinuatione doc.prio nõ. ꝙ ab hoie ſ

¶ De ſãin exco mmunl:

fert excõicatio niſi rõe ↄtumatie:a iure vᷣo ſolũ
rõne delicti.? hoc uoluit glo.xi.q.iij.epi.Et itel
lige de ↄtumacia qᷓ cõſiſtit ſiue in ñ neniedo ſiue

in ñ parẽdo ut nõ. in cle.i.ð do.æ ↄtu. ¶ Mõ.

1 ex Gica ꝙ excõicatio põt diei ſnia de quo in
ſpe.de ſen prola. in pᷣn. ſʒ ꝓprie ⁊ ſtꝛicte n põt
dici ſnia diffinitiua: uł interlocutoria. diffinitiua
nõ: qꝛ nõ diffinit cãʒ:imo petẽti abſolutiõem nũ
ꝙ; denegat᷑ audiẽtia.i.c.ex ꝑte.pꝰ.j.ð vV.ſig.nec
ẽt int᷑locutoria:qꝛ inteꝛlocutoria qr illa qᷓ ꝓfert
iter pᷣncipiũ ⁊ finẽ cãe a iudice:ut nõ.iĩ cle.i.ð ſe
queſtra. poſ.⁊ fruc. Sʒ excõicatio qñqʒ; fert᷑ ex
iudiciũ ut ĩ.c.dilecto.eo.ti.li.Vj.un ꝓpꝛie excõi
catio eſt qᷓ ſã cẽſuꝛa eccłiaſtica.ar.in.c.qrenti.j.
de.v.ſig.ubi tex. an aũt tꝛahat᷑ magis ad natu
vã ini locutorie q; diffinitine.tã ĩ appellatõe ĩter
ponẽda qꝙᷓ; i alijs nõ.i.c. ꝑ tuas.j.eo.⁊ i.c.uene
rabilibꝰ eo.ti.li.vVi.⁊ ad pᷣmũ diciũ nide qð nõt
Jo. an.i.c.ut aĩaꝝ de Dinl Clocfo quid
ſit excõicatio ſũmiſte ut gof.⁊ hoſti cõiteꝛ ſic dij
fimũt.ꝙ ẽ a ql: licita cõione uel licito actu ſeꝑa
tio. ⁊ fᷣm hãc diffinitõeʒ tot ſũt ſpẽs excõicatõis
quot ſũt ſpẽs cõionis. Sʒ hec diffinitio põt im
pugnari:qꝛ nõ ẽ ↄuertibił cuʒ diffinito ſuo. ſic
ʒ eſſe ois bona diffininio:ut nõ S.de ſũ tri.in
Nica ⁊ ꝑ glo.inſti. de obli.ĩ pᷣn. æ.ſ.omnis.ff ðᷣ
reg.inꝛiſ. Itẽ ñ euacuat nãʒ diffiniti ſ.peꝛ genꝰ
2 ſubſtãtiales dr̃ias ſicnt dʒ facẽ quelibet bona
diffinitio: naʒ diffinirio ẽ ſubſtatie rei de mõſtra
tio facit.l i.ff de dolo.⁊ iõ dicimꝰꝙ ois diffini
tio ĩ iure ẽ picnloſa:qꝛ ꝓpt᷑ ciꝛcũſtãtias negocij
mſ’tum uariat᷑ fem.nun difficillimũ ẽ diffiniẽ fʒ i.
ut.l oĩs diffinitio ff. de reg. iuriſ.naʒ ſᷣm diffini
tionẽ pᷣcedentẽ iudex ſecłaris poſſi excõicare:qꝛ
poſſz pᷣuaẽ quẽ a cõione hoĩnũ:⁊ iñ hoc pᷣceptũ
nõ eſt ꝓprie excõicatio ſicut nos capimꝰ. ? iõ.ut
ponamꝰ aliquas ſubſtãtiales dr̃ias poſſumꝰ ſie
diffini?: excõicatio ẽ cẽſura a canõe uel iudice
eccliaſtico ꝓlata puans legitia coĩone ſacꝛamẽ
toꝝ ⁊ qñqʒ hominʒ. Et ſcias q due ſũt ſpẽs ex
cõicatõis ſm mãm nzam Quedaʒ ẽ excõicatio
maioꝛ: ⁊ illa pᷣnat ꝑticiparõe ſacꝛamẽtoꝝ ⁊ coĩo
ne hoinũ:ut in c.a nobis j eo Quedã ẽ mioꝛ.
? illa ſolũ pᷣuat a pricipariõe ſacramẽtoꝝ.nõ au
tem a coĩone fideliũ:ut ĩ.c.fi.ð cle.excõi mi.⁊ ĩ
.c. a nobis de excepri Iſta minoꝛ excõicatio feꝛ
tur a iur̃ ⁊ ab hoĩe. A iuf̃ ut plłimũ ferĩ ꝑ ꝑtici
piũ cũ excõicato:ut in.d.c.fi. Ab hoie põt fieri
ꝓ quolibet peccato ſiue pro cõrumacia:ſj ñ ẽ ĩ
uſn:qꝛ cõiteꝛ iudices ſeꝛũt excõicatõeʒ maioꝛc̃.⁊
8 hbꝰẽt hetiſ iij q.iiij. engeltꝛudã. Appellatõe tñ
excõicaiõis cũ iudᷣx diẽ excõico illũ ⁊c̃.ĩtelligimꝰ
ð maiõi excoicatiõe:nt i.c.pe.j eo(¶ Hit qro
q̃d oꝑat᷑ excõicatio ⁊ quat᷑ ſic dr̃. So.excõicatõ
d quaſi e? coionem poſitio.nt ĩ.c.ceteꝝ xxiiij.
q.iij. ⁊ aliq appellat᷑ anathema.qð eſt idem qðᷣ

ſuꝑna maleditio:ut i c.cũ non ab hoie.⁊ qð ibi
nõ. de udi. Ad alnd qſitũ ſ.q̃d oꝑatur die
ꝙ aut excõicatio eſt iuſta aut ininſta: ſi eſt iuſta
quo ad deuʒ paꝝ nel nibil oꝑat᷑:qꝛ quilʒ peccãs

icontinéti ſeꝑat ſe a g;a dei. xi. q.iij. illud. unde
dicit glo.xxiuj.q.i.quodcũqʒ.q; quo ad deũ ec
cleſia excõicando nulla nim pfatis exercet:ſʒ ſo
lum denũciat: uidelʒ qꝛ declaꝛat illã ẽe ex gr̃am
ei. poteſt tñ dici ꝙ quo ad deũ oꝑat᷑ hoc qꝛ ex
ↄtẽptu ſuꝑueniẽti magis eſt piectus a gꝛa dei.
Iteʒ qꝛ diabolus hʒ maiorẽ ptatẽ in eo poſt ex
cõicationeʒ qꝙ; añ uñ excõicato utitur diabolus
nelut quodã peccore.ſicut ruſticꝰ utitur iumẽto
de quo uide tex cuʒ glo.in.c.audi deniqʒ.xi.q.
.iij. 2 ꝑ boſti æ Jo. an. in. c. ira quoꝛũdã. S. ö̊ iu
deis ¶¶ Itẽ angelus depuratꝰad cuſtodiã ſuã mi
nꝰoꝑat i excõicato. Alij ſũt effectꝰexcõicatiõis
quo ad hoies.nã pᷣuat coione hominũ ⁊ actibꝰ
legitimis:ut in.c.pia de excep. li.vVj. Itẽ ñ nalʒ
ampliꝰ ꝑ ſe reſurgere ſicut põt qͥlibet peccatoꝛ:ſʒ
oʒ ꝙ habeat abſolutiõem:ut i.c.a nobis.⁊.c.cũ
deſideres . eo. Si uero excõicatio eſt ininſta æ
excõicatꝰpatient᷑ tolerat:tunc quo ad deuʒ nihil
oꝑatur.qͥnimo auget᷑ meritũ huius excõicati. ut
in.c.cuʒ eterni:de re iudi.li.vj.⁊ in.d.c.illud.ſʒ
opꝑat᷑ quo ad hoies:qꝛ anqᷓ; relaxet᷑ excõicatio
debet uitari:ut in.c.cum contingat de offi. dele.
2.cC.per tuas.j.eo. . 3
mpubes 4
Bper CO. ericũ beoſſi
ab epo abſolui põt.qui loco nel
cauſa diſcipline peꝛcutit clencũ
. etiã ſi ſit maioꝛ excõicatꝰnõ ẽ qͥ
So ex odſo ſic.⁊ peꝛ papã abſolni᷑ h. d Er tres
ſũt ꝑtes Fa ibi clerici.terria ibi cetreꝝ.Cãus ⁊c̃.
C 1 5. p ex tex. ꝙ mioꝛ etas n excuſat ſed alle
niat ölicrũ.⁊ itellige tex vᷣ̊ mioꝛibꝰdoli capacibꝰ
nã iſti ĩcurrũt excõicatiõeʒ ꝑcutiẽdo clericũ:ſʒ ñ
tenẽt᷑ iꝛe ad ſedẽ apłicã ꝓ abſolunõe:ſʒ epᷣs põt
eos abſolne:ut i.c.fi. j.e. Et ex hoc tex babito
iſpectu ad c.ſi qͥs ſuadẽte.xvij.q.iiij qð ẽ fũda
mẽtũ huiꝰti.põt itelligi ꝙ diſpoſitio ſen ſtatutũ
punieſ gñalꝛ ↄmittẽtes certũ delictũ ñ hbʒ ĩ totũ
locũ ĩ mmoribꝰ nel ĩ eo qͥ ex aliq̃ cã excnſatur a
totali ðᷣlicto:nã pᷣalle.c.ſi qͥſ ſuadẽte loqͥr̃ gñalit
dicẽs ꝙ ꝑcutiẽs clericũ dʒ ꝓ abſolutiõe ire ad
ſedẽ apłicã: æ tũñ mioꝛ ꝑcutiẽs clencũ ſʒ icidat in
excõicatiõeʒ ñ tenet᷑ iꝛe ad ſedẽ apłicã. ſi h puto
ꝓcedere ex benigna iterpꝛetat õe iſtiꝰiuris.ſj ðᷣ

*

rigoꝛ iuris ubi pẽa ẽ ipo iur̃ ipoſita mioꝛ ĩcider
in illã penã ad hꝰqð nõt bar.i.l.ij.ff.ð recepta.

ſʒ ꝑ iudicẽ ĩ ſñia pot᷑it pẽa alleuiãi:ut dixi i.c.ij.
.. ð delic.pueꝛ: nõ. ꝙ ñ ſolũ icurrit qͥs excõi
catõeʒ qñ clericũ ꝑcutit.ita ꝙ unꝰẽ ꝑcuſſoꝛ aliꝰ
Pcufſus:ſʒ ẽt qn ad iuicẽ ſe ꝑcutiũt:ita ꝙ ñ põt
apꝑeẽ qͥs fuit aggꝛeſſoꝛ ⁊ qͥs aggꝛeſſus:qꝛ ↄſtat
utrũqʒ iieciſſe manũ niolẽtã ĩ cleꝛicũ. ʒ nõ.ibi
leuitate iocoſa ⁊c.ꝙ ad ĩcurꝛẽdã excõicatõeʒ ca
nõis ſi qs ſuadẽte.ñ ſuffẽ ſolũ fẽʒ:ſed ꝛeqꝛi ani
mẽiiuriãdi. Itẽ reqrit᷑ niolẽtia ut in fi. Ee. Tria
gereglłꝛ reqᷣrũt᷑ ad icurrẽdã illaʒ excõicarionem:
Primo ꝛeqꝛit᷑ factũ.qð denõt vVba illiꝰ cãonis
ibi manꝰiniecerit ⁊c᷑.un ſi mandatuꝛ inijci:ſʒ nõ
hũit effectũ ñ ẽ excõicatꝰ. Idẽ ſi eleuauit manũ

mi e irll hs ani
ſihiatim Mepo⸗
delenui penn. inchi
Iii mecb infis dd
cceraidit tdtnde⸗
öicndezno ſoßienſo⸗
Gus ünrüͦci n dir.
nopotinioni ſeneet
Gii lidt fice
ſſonoſßs e honnie
parer geniens denci
nidt inemoöanonen.
eunmns ixd imniem
hen n clter ſnngtn
Ium vd: noleniam npel,
ickgi m gi nn
rerctdd mrmmneg
tfſeunentins urreglig
leeoni otn aiſſen
Hor ineligiſe er gi n
bebaraninni ſeprntee
Tehent henuſcriind
taur nincdien i ör nioſen
Plgo⸗ Kubennmna f

lagi de boni ag bi

Oncchi

in den
lgliki
5 die

e⸗ ſr
Adathmiß i N

wle Kercg⸗
irn
bengn gie
nitnenn nf
wngnr ſtin
Uuſte iir innii
uclüdeig i

nt i Adniign

9,
u 44 Cſdtifi
1 ſi Keberitris
ſone honnni r ni

aum iſziiut
tdi lden Ueegnoug
ice bist ta
foerröſeniocſt oſtne
numnr no dey ſibi
i ubgarunnin
4 eindeilu
icy eherei. oſcatio
Onninger de off dele,

Irhibes
denäädaſſt
Adſolatpör ni bocon
laplnepeunnt cenii
1 mnon rölntnoe
diabſolni bad Enes
nin bi nr Cins ti
1cus i cralar ſeg ale
mims l aꝛeb⸗
pauniito ceric:
bolanoerſzes p
Kedoc en dedto
Piii ed eide
ſpoltloſen ſumi
nii dchci ihitoii
r2d Arlſime
lſ ſoaler ſoc Fli
koltelſe⸗
õ
leinſi itin
nie ſtpnu

inr poln nio ſadet

rilioͤtecchia.
uinnt Ani
Gicurrit 05 cd
nbe gorſſondl
gcunüntin
8 glſenii
idendi.) ſo

i anoge

ut peꝛcuteꝛet. non tñ ꝑcutir. Qaid aũt de ſpuen
te uel derurpante ueſteʒ cleꝛici dic ut nõ.ĩ d.c.ſi
q̃s ſuadente.aꝰ reqͥrit animꝰ iniuriandi qꝛ ſi per
cutit iocoſe nõ eſt excõicatꝰ ut bic ⁊ hoc ẽt indi
cant vᷣba illi canõis.ᷣ ibi ſuadente diabolo zc.
requirit̃ niolentia ut hic in fi. et in. d.c.ibi ma
nꝰniolẽtas 2c. Quãdoqʒ tñ n requiruntur oĩa
iſta tria. nã ſuffiẽ fẽm. nqʒ ſine ĩiuria: ut ĩ.c.
tingit. et ĩ.c.uninerſitatiſ..eo.Qũñqʒ ſuſtiẽ iniu
ria ſine niolẽtia ut i.c.nuꝑ.j.e.et rõnem falletie
nidebitis ibi. Quarto nõ.ꝙ rõne diſcipline ex
cuſat᷑ magiſter ab iiectõe manuũ.rõ ẽ qꝛ.c.ſi qͥſ
ſuadẽte ꝛeqꝛit dolũ:ut pʒ ibi ſi qͥ ſuadẽte diabo
lo ⁊c̃.ſʒ ĩ magr̃o ꝑcutiente intuitu diſipline non
põt notari dolus iõ æc. In.gl.ij.in fi.dic ſoluẽ
do ꝙ minor etas nõ excuſat delictum ſen delin
quẽtẽ qͥn reneatuꝛ ſi ẽ doli capax.ſʒ excuſat quo
ad minorem penã. ut ĩ. c.ij. de delic.pue. NHam
ꝓ iniectione manuũ in cleꝛicũ due pene iferunt
unã qꝛ incidit qͥs ĩ excõicatiõem.alia qꝛ ꝓ abſo
lutõe tenet᷑ ire ad papã.minor getas excuſat a
Fa:ſʒ ñ a pma.non eꝛgo ex toto exeuſat᷑ delictũ.
ſed alleuiat᷑ pena. æ intellige tex ĩ ivnberibꝰ. do
li iñ capacibꝰ.nꝗ infãs non eſt doli capax.⁊ n ĩ
cideret ĩ bãc excõicatõeʒ.qꝛ ad icurrẽdũ bãc ex
cõicatõeʒ nõ ſufſicit ſoluʒ ſactũ:ſʒ ꝛequiritur an⸗
mus ĩiuriãdi.ut. S. dixi.ſʒ ifans non doli capax
nõ põt iniuriã iferre qꝛ non hʒ animũ diſcernen
di.xv.q.i.illud ⁊.ff.de iniur.x illud facit clemẽ.
ſi furioſus de homic. Op.pꝰde.c.ſi vo.j.e.nbi
patet ꝙ ꝑentiens cleꝛicũ ꝛepellẽdo nolentiã non
incidit in excõlcationem:ergo male dicit ̊ texrt.
ꝙ pcutiens ſe ad innicem incidunt in excõicati
onem nam deber diſtingui inteꝛ infeꝛentem inin
riam uel niolentiam repellentem. So. młiiplex.
p ꝙ itelliger̃ tex.qũ non apparet qᷣs fuit aggꝛeſ
ſor.ex quo eĩ ↄſtat utrunqʒ manꝰ uiolentas inie
ciſſe temeꝛarias nterqʒ ligat. Cõrrariũ loquituꝛ
de eo quẽ ↄſtat ꝑcuſſiſſe niolentiã repellendo.2
põt intelligi iſte tex qñ unus ꝑcuſſit ſed non ha
bebat animũ iteꝝ ꝑcutiendi quo cãn ſi ꝑcuſſus
Feꝑcutit percuſſorẽ ĩcidit in excõicatõem:qꝛ uo
catur uindicta ñ ãt niolentie repulſio ut ĩi.l.ſi ex
plagis ĩ. S tabernarius.ff. ad.l..aquił in.c.ſigns
ficaſti.S.de homi.et ꝙ ibi dixi ꝙ ẽ nõndum.
O nachi Moachos ſe ad iui
cem ꝑcutientes abſo!
uit abbas. Itẽ in canonicis regulari
us ẽt abbatis diſcꝛetõe ðᷣficiẽte recuꝛri ad epᷣʒ
bh. d. Caꝰzc. ¶ Mõ. peex tex. ꝙ corꝛectio mõa
choꝝ pꝰ ioco ſpectat ad abbatẽ.ſʒ abbate defici
ẽte recuꝛꝛit᷑ ad epᷣm de quo m dic ut plene nõ.iĩ
.c q;to de offi.ordi.dico pleniſſime i ꝛepetitõne
xc. ſi qf õ clicũ.de fo.ↄpe. 2 nõ. cãnʒ in quo ab
bas abſoluit a ſnia excõicationis lata a canone
¶ Dʒ circa hoc q̃ro de nõbili.q.nunq̃d abbas
poſſit genẽaliter abſoluere monachos ſuos ab

le fuant ꝙ ſic.ſʒ Zriũ eſt vᷣm uñ facit rłla ꝙ ab
excoicatũe lata a canone nullus prelatus iſeriõ

excõicatõe a canonc iflticta muhi religioſi zæ ma H

De ſuia excômuni.

citra epᷣm abſoſuit niſi in caſibꝰiur̃ ꝑmiſſis hoc
Vr ꝓbari ĩ cle.i ð priuile.facit.c.religioſo.e.ti.

li. vi.ubi religioſus pentiẽs clericũ ſecłaꝛẽ ñ ab

ſoluit᷑ abbate:qꝛ ſumꝰ er caſũ ↄceſſũ bic ¶ Iẽ
abſolutio a ſnia excõicatiõis lata a canone ↄce
dit̃᷑ dũtaxat epis:ut i. c.nuꝑ.j.eo.pᷣʒ cõem intel
lectũ.nã iſta ardua ſibi ſoli reſeruant᷑.ar. i. c. li.
ð offi. archipᷣſ. ĩ. c. ſicut unire ð exceſ .pla. ? iſte
caſus fuit hic ↄceſſus:qꝛ ꝓpt᷑ cõionẽ q̃ parit cõ
tempiũ ð facili icidũt monachi ĩ illũ canonẽ ſiqᷣſ
ſuadẽte.iõ ne hẽat mãʒ enagãdi ↄceſſũ fuit hoc
ut ab eorũ abbate poſſint abſolui vñ iſte caſus
nõ eſt trabẽdus iĩ ↄſequẽtiã cuʒ ſumꝰ ĩ mã exor
bitãti.ar.in regula ĩ argumẽtũ ð reg. iur.li. vVi.
2 in.l.qð vo ↄ.ff. ð legi.hoc nex niſi eſſet talis
abbas uł ſuꝑioꝛ hñs iura epᷣalia. ar. opti.ex nõ:
Eꝑ gl.iĩ cle.i.ð re.eccle.nõ ali.⁊ ꝑ Inn.i.c.ſtatui
mus ð maio.⁊ obe.⁊æ hoc.ↄſuluit Frede.ↄſilio
xiiij. qð tene mẽti.qꝛ facit ad multa ¶ ꝛ ex bis
põt ãnecti qõ quid ſi monachi eſſẽt exẽpti.uel ẽ
caſus ubi abbas abſoluere nõ põt: nũquid poſ
ſint abſolui ab epo:cũ exerceat᷑ hoc caſu iuriſdi
tio uolũtaꝛia. Fre.i ↄſilijs ſuis tenuit ꝙ ſic.Cõ
trariũ põt elici ex dictis Jo.an.ĩ regla ſciẽti de
re.iur.iĩ merc.⁊ Sriũ tenui in q̃dã diſputatiõe q̃
icipit duo clericali ordie ⁊c̃.ubi plẽiſſime iuéies
rA gl. i. ibi dũ i nõ enormit᷑¶ Hõ glo
calus enormitatis ſẽꝑ ĩtelligi exceptꝰ i hac mã
qᷓtũcũq; vᷣba ꝑmiſſiua ſint gñalia.⁊ de hoc dic
ut plene legit̃᷑ ⁊æ nõ.i.c.cũ illoꝝ.j.eo.⁊ ſʒ iſtũ ca
ſũ exceptũ põt ĩtelligi iſte tex.i fi.dũ diẽ ꝙ ſi ab
batis diſcretio nõ ſufficit ⁊c̃.⁊ idẽ dic qn ðᷣficit
abbas qꝛ tũc recurrẽdũ ẽ ad ep̃ʒ.ut ĩ.c. qᷓto ðᷣ
off. or. Ex gl.q̃ro ꝓ ðᷣclaꝛatõe ſie qꝛ tex. ſoquit᷑
qñ mõachi ꝑcuſſerũt ſe ĩ clanſtro:qͥd ſi er clan
ſtrũ dic ꝙ idẽ ⁊ fortiꝰ qꝛ maiꝰ ẽ ðᷣ iciũ cũ ↄmit
tit᷑ ĩ clauſtro ubi dʒ ſeꝛuaꝛi ſilẽtiũ.nã uiolat᷑ imu
tas clauſtri.ꝓ hoc qð nõ. ꝑ Jo.an.poſt Abba
tẽ.in.c.cũ illoꝝ.j.e.⁊ facit tex.in.c cũ pro cã.j.
eo. ubi aggranatur factum illius qui traxit aliũ
nexberando per clauſtrum. .
Hoſtiariꝰqui cleꝛicũ ꝑ
J ue?0. cr nõ grauit᷑ ab epo
abſolui põr. hoc prio. Officiał ð liber
tate inijciẽs manũ ĩ clericũ ꝑ papã abſoluit hoc
ſecũdo. Qui repellẽdo uim cui eleꝛicũ ꝑcutit ex
cõicatꝰ nõ ẽ h ʒ. Qui ꝑcntit clericũ turpit᷑ inuẽ
tum cũ ꝓpinqua excoicatꝰ nõ c. ſecus ſi cum re
mota. æ dr̃ ꝓpinꝗᷓ ut iĩ Fa æ ꝑtes patẽt p. F. Ca
ſus s lr tex. ꝙ vᷣlictũ ↄmiſſũ pᷣrextu
officij alleuiaĩ qñ ðᷣliquẽs modũ exceſſit.ſfac qð
nõ.i.c.oliʒ el pꝰ ð reſti.ſpo.nã vẽ morꝰ bono ʒe
lo ⁊ non ſuadente diabolo.ſed quia exceſſit mo
dum trenet᷑:ſed alleniat᷑ delictũ rõe principij illci
ti. ad hoc.c.ſignificauit.s.de peni.⁊æ remiſ.⁊ qð
ibi dixi. ꝛ· nõ. ipi grauiter ⁊c ꝙ pro medio
cri iniuria põt epᷣs abſoluere iſtum hoſtiarium⸗
nã tantũ excipit iniuriam grauem.ſecus eꝛgo ĩ
leui uel mediocri.nam exceptio firmar ꝛegulam
ialijs.xxxij.q.vij.c.dñs.¶ nd.i. F. officiales

Xr. 5&α 1— *„

—

.

/

¶ Be fſia excommuni:

1

qᷓ; officialis laicus iniielẽs manũ in clericũ deli
berare nullo caſu pot ab epo abſolui qꝛ ur̃ deli
ctũ nõ leue cũ non ſolũ inferat iniuriã:imo uſuꝛ
pat ſibi iuriſditõem i clericũ. Auano nõ. i.
H. ſi Vo. ꝙ ſolũ fem nõ ſufficit ad incurrẽdũ ex
cõicatiõeʒ ſʒ reqᷣritur animꝰiniuriãdi:iõ ꝑcutiẽs
clericũ ſe defẽdendo excõicatus non eſt. z intelli
ge qn clericus nolebat iteꝝ ꝑcutere:ſecus aũt ſi
cleꝛicꝰ ꝑcutiẽs deſiſtit:qꝛ tũc ipᷣm ꝑcutiẽs eẽt ex
cõicatꝰ:qꝛ nõ eſſet repellere niolẽtiã ſʒ.exercere
nindictã ad hoc.c.oli.ij. S. de reſti.ſpoli. Nuĩ
to nõ.in...nec ille caſũ in quo ꝑcutiẽs cleꝛicuʒ
nõ ẽ excõicatꝰ. Et ſacit iſte tex ꝙ ↄmittẽs delic
tũ iuſto doloꝛe motꝰ:aliq̃tenus excuſãdꝰ ẽ a pec
cato ⁊ a pẽa peccati facit.l.ſi adulteriuʒ.i.JO.iꝑpa
tores. ff de adulte. nide qð dixi in. c.i.S. de in
iuri. Ailio nõ. ꝙ nõ ẽ licitum eỹneo uel etiã
ꝓpiquo hic nõ expᷣſio caꝑe clericũ ĩ facinore ſi
ne ſit graue delictũ ſine lenue. ꝙ itellige qñ cleri
cꝰ gelſiſtit a delicto ſecꝰ vꝛ ſi ᷣlicũ ↄtinuat:nec
aliter arceri põt a delicto: uñ tenet hic Inn ꝙ
ſi clericꝰ ñ põt aliter ↄpeſci ab iiuria niſi capiat᷑
2 liget᷑ põt etiã iudex ſecłaris ĩpune eũ caꝑe ⁊ li
gare. dʒ iñ eum reſtituere iudici ſuo qᷓ; cinꝰ por.
2 nide ꝙ nõt Inn. i. c. ut fame. j. eo Et ex hoc
nẽ ifereduʒ ꝙ familia ptãtis repiens clericũ de
nocte:qꝛ vViſimiliteꝛ põt rimeꝛe deliciũ ↄmittedũ
nõ icurrat excoicatõeʒ ſi clericũ capiat ⁊ pᷣſẽtet
epo.qꝛ nõ põt hic notari diabolica ꝑſuaſio:cuʒ
boc fiat ad obuiãdum delicto.⁊ preſumptio ma
la ſit ↄtꝛa icedentes de nocte iu illud Qui ma
le agit odit lucé.i.c.cõſuluit de offi.dele.ð quo
plemius dico in.c.cũ non ab homine.S. de iudi.
n gtoelh. H lalcoei fi. ⁊ dic clanꝰ ꝙ clericꝰ
de maudato pꝛelati ſui licite põt capi per laicuʒ
2 peꝛ eũ ad iundicẽ ſuũ duci:ut i.c ut fame.j.eo.
li vi. ſed uerberari per laicum non ðᷣbet ena de
mãdato prelati ſui:ut in.c.uniuerſitatis.j.eo.al
uiqꝛ icidẽt i excõicatõem. de quo dic ut wi nõ.
Sn giorm vbo fortuito i fi. Sed quero qͥs
probabit an foriuito an deliberate clericuʒ peꝛ
cuſſit. doc.dicunt ꝙ clericus pꝛobabit. tuʒ quia
clericus hoc aſſerendd eſt actoꝛ: æ actor pꝛober

debet intentionem ſuam. vi.q.ult.actor.l.actor

.Cae ꝓba. tum quia quilibet pꝛeſumituꝛ bonꝰ
de preſump.c.fi.niſi ex coniecturis iudex preſu
meret contra laicum. æ onus pꝛobãdi in eñ trãſ
ferret. Ego puto ꝙ indiſtincte onus probandi
incumbat laico ſaleem per iuramentum:quia pᷣ
ſumptio eſt contra eum.ex quo conſtat de ꝑcuſ
ſiõe. nec caſlus fortuitꝰpreſumiiur. ſed qui eũ al
legat probare debet.ut i. c.uno.⁊ qð ibi nõ.de
oↄmo.pro hoc tex.in.c.ſe.ubi inijciens manum ĩ
elericum nutrientem comaʒ tenetur probare ſal
tem per iuramentum S
fortius eꝛgo in caſu huius.c In glo.i.V. ma
taꝛe in fi. Idem dicit Inno.de collateꝛaꝛbus.ut
in eis non habeat locum iſta peꝛmiſſio. Hoſt.
dicit ꝙ id qð dicitur hic de filia. lex uidetu: ex
tendere ad nepotem. æ qð dicitur de nxoꝛ nidet

extendere ad ſoonſaʒ.i. aut᷑ ut ſi.ma.et auie ꝗ.
quia uero.dicii tamen tutius eſſe teneꝛ gl. Jo.
an. dicit poſſe diſtingni inter neptẽ ex filio.? ne
prem ex filia. ut primo caſu pꝛocedat lex. ar. ĩ.l.
libeꝛos.ff de ſenato.dominus Antoni.indiſtin
cte ſequitur glo que mihi plus placet. cum eniʒ
hec materia ſit odioſa ipſis cleꝛicis ⁊ exoꝛbitãs
a diſpoſu one iuris non debet extẽdi:ſed in pꝛo
prijs terminis intelligi debet ar. optimũ in.l.pa
ter.? quod ibi nõ.ff ð adul ubi patri datur po
teſtas iterficiẽdi filiã adulterã dephenſã in adul
teꝛio. nec appellatiõe patꝛis ueniũr ibi alij aſcen
dentes. Nẽ appellatione filioꝛum nõ ueniũt ne
potes in materia ſtricta.maxime nbi non tracta
tur de fauore filiorũ.ut hic de quo nõ.in.l.libe
20ꝝ. ff. de Voo. ſig. æ in.c.ĩ qpuſdaʒ S. de penis.
7 uide glo in cle.i.de batiſ.⁊ nõ.glo.qꝛ facit ad
mła. Sr gori urpire⸗ ibi illũ occideꝛe ſit
iuẽtũ ꝛc Hoc itelligo ꝓcedez ðᷣ iuẽ ciuili ñ aũt
ð iur̃ canõico peccat.n maritꝰſeu pẽ iteꝛficiẽdo
nxorẽ uf filiã ẽt dephẽſã i adulteꝛio.⁊ pnia gꝛa
uis iponẽda ẽ ut ĩ c.iter hec.⁊ c. admoner̃ xxx
iij. q.ij. ⁊ nide bonã gl i.d.c iter CEx gl qꝛ0
cleꝛicꝰuẽit aꝛmatꝰ ad beiſũ æ fet iſuliũ õ aliquẽ.
2 ibi fuit captꝰet pcuſſus:nũqͥ q ꝑcutiẽſ ſiue capi
ens ſit excõicatꝰ. Inn. diẽ ꝙ ſic.ſʒ n dʒ mitri ad
ſedẽ apłicaʒ ꝓ abſolutõe hoſt. dicẽ̃ ꝙ ſi fecii cã ðᷣ
fenſiõis ñ tenet᷑ hic eſſent duo nidenda.pꝰnũqᷣd
clericꝰ imiſcẽs ſe bello ſen enormitatibꝰpꝑdat pri
uilegiñ cãonis ſi qͥs ſuadete de quo plene dixi ĩ
.c. ꝑpẽdimꝰ. j. eo. ⁊ ibi de mã. 2 nũqͥd cã ðᷣfeſio
nis ipune liceat clericũ ꝑcuter. ⁊ dic ut.S.dixi ĩ
.c. nã ſi fecit ad defeſiõeʒ ꝓpriã ⁊ ſtetit in meris
kmis defeſiõis clariſſimũ ẽ ꝑcutiẽtẽ ñ icuꝛei ex
cõicatiõez:ut h.⁊.d.c.oli ð ꝛeſti.ſpoli. ¶ Sʒ du
biũ ẽ qͥd ſi ꝓ defenſiõe alioꝝ qͥs pcuſſit clerienʒ
quo cãu dicẽ Inn. h. ꝙ aut ꝓ defeſiõe ꝓpiĩquoꝝ
ut filie uxoris ⁊c. ⁊ tũc ñ icuꝛꝛit excõicatõeʒ Si
vo pꝓ defeſiõe eneoꝝ.tẽ ſũt opi ſʒ cõior ⁊ vᷣior

u⁊? opi. ur ẽt hꝰcãn ni ſit excõicatꝰ.⁊ hꝰmihi ſaris

plʒ:qꝛ ñ põt h̊ nõꝛi diabolica ꝑſuaſio ñ vðbemꝰ
rpeller̃ iiuriã iferẽdã ꝓxio:ut i.c.dilecio.e.ti li.
. Vj. 2. xxiij.q iij fortiiudo ⁊. c.ñ inſerẽda. An
aũt ꝓ ðfeſioe reꝝ liceat ꝑcutẽ clericũ ↄclude ꝙ;
aut ꝓ ðfẽſiõe reꝝ ſuaꝝ.⁊ ni icurrit excõicatiõeʒ
ur ꝓbat᷑ optie ĩi. c.oli palł.ñ m ꝑ b dʒ intelligere
mo:tẽ.ð qꝰdic ur dixi i.c.ij.ð hõici.⁊.c.ſuſcepi
mꝰ. e. ti. Aut ꝓ ðᷣfeſiõe ꝛeꝝ alioꝝ.æ Inn. põit h̊
opi. Sꝛias mihi plʒ opi. ut ẽt euitet᷑ hcãu excõi
catio:qꝛ.vðᷣpemꝰſubueir̃ ꝓxio.⁊ diligẽ ſiẽ noſmet
ipoſ iõ n põt nocã diabolica ꝑſuaſio ſi adiuuo
patiẽtẽ uiolẽriã i roꝰſuiſ:ut opnie nr̃ ꝓbari i.d.
c.oli.nã ibi epᷣs iuit ad repellẽdũ niolẽtiã illatã
rebꝰfuit ſolus:⁊ nihilominꝰeuitat᷑ ibi excõicatõ
2 plus ſẽtit ibi Inn. ꝙ ſi iterficio cleꝛicuʒ ad de
fenſionem meam. uel meoꝛum non ſum excoica
tus:licet ſim irregularis intelligo ꝙ ſum irregu
laris qñ nõ ad defenſionẽ meorum:ſecus ſi ad
defenſionẽ meam.de quo uide tex. cum glo. in
cle. ſi furioſus. ðᷣ homi. xxiiij.q.i.ĩ. J. i. Abbal.

fur lnatei aniet
n wuere Cruice n
ninos eſenn
lerpio eio bii dant
tone ccenngtnuguidin
Andit no⸗net ercöann
Ceericuus ad imortedie
ſuagete xpijeg i.ſente
lus cnals no het ove
l iein meſinperaſinn
ſoplone fuiecerpenr
gobaronj Lne m
munſterorinſoh arati⸗
1öenicnebicſend ei
lu Cunendein tſonar
ckehedi pemenemmuinn
aici robl ci gii
tilanitiſelslinenni
ininus entenci enci
anis ſocdre di cilſi
rquo en igoubꝛrci e
nperedi

Ondubin

H 1

Nllſtinorngon⸗
Pr onine
amicing heſaie
ſgisfutn nſäreſig

ſeliib t e l fur

. . 3,4
liee Uuid nlt emenene

ceſeſne
rſtneri⸗ ngis

iefunnnn

ercioi cull air
mnrſr ſoftit⸗
aumo r ygn
t Catfnor m
C lter. 1g qo
1eiſi3 diene.
imtiinetn
ſegüdetiad
beſt di gfecndid
1wocendape
n nornitanb'anp
dter de gvo pediri
emi rnicti dſeſe
rti , dleNö ini
mr n inmens
pane imier
rſeſvl. (on
P is poſi cenen;
Odaiſe Patep
unn dend
i1o hdrt ſol
toane ub n iĩ
langſnſof ddan
micdlethenl
ot Ci micnict. ,
cni enii ie
riimn bani
ziob hin le
mint ulchl
ut n i
atib n enc
1dnge it neini
gbaſol adti
chie er zin
zZ wolern
diti o

4

—

2

2

¶ De len, excõi.

clericum excõicatus non eſt:ignoꝛantiã iñ
ꝓbaꝛe dʒ ꝑ iuramentuʒ. ⁊ ſi hoc preſiare recnſat
excõicato hẽi dʒ.h. d. Lres ſũt ꝑtes. Scdᷣa ibi ł ſi.
Terria ibi ab illo.Caſus ⁊c̃. ¶ M. p ex tex. ꝙ ex
depoſitione tõſure clericus nõ ꝑdit pᷣuilegiũ cãonis
ſiqs ſuadente. ¶ Scðo nõ. ꝙ qs pſumit taliſ q̃is ẽ
bitus quẽ geſtat. ¶ Tertio nõ. ꝙ ubi eſt dubiũ in
depẽdẽtibꝰ a ↄſciẽtia alicuins ſtat᷑ iuramẽto illiꝰ nã
ignoꝛantia aliter ꝓbari nõ poſſet. ad hoc non ſolet
allegari iſte tex. facit.c.nulli de elec.li.vi. Eõ. q̃ꝛ
to ꝙ ubi faciũ eſt in ſe illiciiũ pꝛeſumit᷑ ſcientis in fa
cto alieno.vñ pᷣſumit᷑ quis ſciꝛe illũ eſſe clericũ quẽ
Pcuſſit.¶ Itẽ ultimo nõ. ꝙ pꝛo iniectione manuũ
niolentarũ in clericũ tenet᷑ laicus ire ad ſedẽ apoſto
licã ꝓ abſolutione:ð quo in.c.puenit.j.eo. n
glo.i.ibi dũ iñ ille cleꝛicus ſit.hoc neꝛũ ᷣm Inno.⸗
bene niſi ꝓbabiliter credidiſſet eũ ñ clericũ.utputa
incedebat i habitu nõ congruẽti clerico. 2 pꝛeſume
bat᷑ deferre tõſurã moꝛe quoꝛũdã laicoꝝ eaʒ deferẽ
tium tepoꝛe eſtiuo.¶ In ea. glo.ibi niſi poſtea ceꝛ
tus efficiaris ¶? uſt ergo glo. bene. ꝙ cõperta
Hitate nõ excõicatꝰ qui percuſſit laicũ credens cleri
cum ꝑcutere. Et uide Frrde.cõli.xiij. ubi ãpliat ter
minos aõis ¶ Suen quid ſi ꝑcuſſit tirniũ laicũ cõi
ter pꝛo clerico hitũ z ante abſolutionẽ ſen certifica
tionẽ celebꝛani nũquid incidã in irregulaꝛitatẽ.⁊ cõ
cludit ꝙ nõ:nec excõicatus ſuʒ. Requirit̃ eni Vitas
clericatus ad incurrẽdã excõicationẽ: ut ĩ.c. ſi quis
ſuadẽte.xvij.q.iiij.ſicut enim ſimplex dimiſſio habi
tus clericalis nõ facit quẽ ꝑdere pꝛiuilegiũ clericale
ut hic:ita nec ſimplex aſſumptio habitus nõ cõgꝛuc
tis ꝑpſone.facit.c ex parte.s.de pꝛiuile. el. iij. ¶ 2 t i
fi.glo.hanc opi.Lancre.tenet Jo.an.licet NHoſti.
.nam ſi eꝛroꝛ in ſola qualitate ſufficit ad nitanduʒ
excõicationẽ ut hic:foꝛiiꝰ qñ concurrit eꝛroꝛ in qua
litate cum eꝛroꝛe in ꝑſona:ut in terminis qõnis gl.
qñ credebã ꝑcuteie maꝛtinuʒ laicũ:⁊ ꝑcuſſi maꝛinũ
clericũ. Mec ob.l.eũ qui.alle in glo.qꝛ ininꝛia bene
eſt illata iſti.ſed ad incuꝛredã excõicationẽ requiꝛit
animus ꝑcntiendi clericũ qͥd icidãt vᷣba illiꝰ canõis
ſiquis ſuadẽte.dũ dicit ſiquis ſuadente diabolo ꝛc̃.
ex quo eni ignoꝛabat eũ clericũ ceſſat diſpoſitio illiꝰ
.c.facit. c. ut aiax de oſti. . vi.¶ In glo. fi in fi.
de hac materia ut plene dicã te Hdg Ler
. eꝛcutiens
n dubium. conuerſuʒz religi
oſuʒ excõicatus eſt. nec ab alio q; a papa
abſoluitur. niſi ĩ moꝝis articulo.h. d. Caſus zc.
Mõ.pꝰ ex tex. ar. ꝙ appellatiõe clericoꝝ nõ neniũt
canonici.Cõtꝛariũ iñ põt colligi ex iſto.c.iuncio.c.
ſiquis ſuadente.nã ibi nulla fit mentio ð canonicis.
ſed tñ bñ de clericis. æ tñ extendiĩ ad canonicos:ut
hic.? quid iuris ſit de hac qõe dico ſuper ſica de
nita ? ho.cle.¶ Scðᷣo nõ. ꝙ appellatõe mõachoʒ
neniũt cõuerſi alicuiꝰ religiõis.nã in.c.ſiqnis ſuadẽ
te fit mentio dũtaxat de monachis.⁊ tñ ↄpꝛehẽdũt̃
cõuerſi.⁊ vVr̃ glo.pe.hᷣ uelle.ꝙ hoc fit de exienſione
haius.c. ꝙ tñ mihi nõ placet ꝑ tex.in pꝛin.dũ dicit

non dubiũ ⁊c. et ꝑ tex.ibi ex conſtiiut. ↄcilij. c. q

Vba clare innnut boc eſſe de iure antiquo. ? ꝙ bec

conſtitutio ſit tin iuris antiqui declaratoria ¶ſ Sʒ
tũc foꝝiteꝛ opponitur.nã cũ ille canõ ſiquiſ ſnadẽte
imponat penam dʒ ſtrictc intelligi.ct ſic appellatiõe
mõachoꝝ debẽt uenire conuerſi.ꝓ hoc.c. ſtaintnz.
de elec.li.vi.ubi in mã odioſa appellatione eccleſie
parꝛochialis nõ nenit eccleſia collegiata ꝑꝛochialis.
ꝓpt᷑ qualitatẽ collegij que ẽ ſupꝛa pꝛochiã So. cꝛe
do poſſe dici ꝙ ille canõ ſiquis ſuadente licet ↄtine
at odiũ ex ꝑte ꝑcutiẽtiũ:ↄtinet tamen fauorẽ ex ꝑte
clericoꝝ.et ubi in ↄſtitutiõe ↄcurrũt odiũ et tauor.
magis attendatur fauor q; odiũ.pro hoc glo.nõ.in
.l. ij. C. de ius in uo ¶¶ Niẽ iſſud eſt odiũ rõnabile
quo caũ non fit ſtꝛicta inteꝛpretatio iuxta nõ ꝑ Ci.
in. l. qcũqʒ.C. de ſ ai J lẽ excoĩcatio ẽ medi
cinalis.et de facili optinet᷑ abſolutio:ut i.c.i.ð̊ ſen.
excõ.li.vVi.nnde putarẽ ꝙ in diſpõne mere penali 2=
odioſa appellatione monachorũ nõ neniunt ↄuerſi
ꝑ dictum.c.ſtatutũ.nec eõ.¶ ¶ In glo.i.ĩ fi. coꝛ..
eo. poꝛo. dicit ꝙ retinens ꝓprium non põt dici cõ
ueꝛſus.ʒ in inſtro dicat᷑ eũ eẽ ↄnerſuʒ talis eccleſie.
hoſtien. diſtiguit et bñ. Quod aut iſte ↄuerſus reti
nuit ſibi aliquã ꝓpᷣetate: et tũc nõ gandet hoc pᷣuile
gio.¶ Aut dedicauit ſe ⁊ ſua.et icedit tõſuratꝰ.nel
murtauit habitum intereſſendo diuinis. et talis gau
det hoc pᷣnilegio.ar.ĩ.c.quiſquiſ.xvij.q.iiij.et optie
facit.c.ut pꝛiuilegia.o.ð pᷣuile.ubi oblati non plene
gan ſent priuilegio illorum quibus ſe obtulerunt.
et facit cle.i.de deci:
ulieres que inci
Blieres. derut ĩ canonem ſiquis
ſuadente abſoluuntur ab epo. Idẽ in ꝑſo
nis que nõ ſũt ſui iuris uel dedicati.ðᷣ quibꝰ dubita
baiur ꝙ non poſſunt commode accedere ad curiaʒ
et hoc uſqʒ ad...illi.

ſunt dicta. Scom ibi de his.Tertiũ ibi.illi. Caꝰ⁊c.
¶ Mõ. p*. ar. ex iſta dicniõe alia. qᷓ ſolet facẽ põnẽ
eiuſdẽ qua itauſ cũ pcedẽtibꝰ ꝙ iſie tex. dʒ itelllgi ð
mlieribꝰ q̃ ñ ſũt ſui iuris.¶ Sʒ boſt. er Jo. an. et
coĩteꝛ doc.dicunt iĩdiſticte tenẽdũ.idẽ de oĩbꝰ mulie
ribus cuiuſcunqʒ ſtatus ſint ꝙ poſſint abſolui ab
epᷣo loci:qꝛ ꝑiculoſum ẽ itinerare:⁊ imiſcẽ cetibꝰ ui
rorũ.⁊ hꝰ hʒ laudabilis ↄſnetudo quaʒ papa ſcit et
tolerat.unde ſaltẽ ꝛõne ↄſuetudis que dat iuriſditio
nẽ: ut.ix.q.iij. ↄqueſtus de fo.ↄpe.cum ↄtingat ſine

ſit uidue ſiue ſit maꝛitate:ſiue nirgies.ab epiſcopo

abſolui poſſũt. qð nõ ¶ Et ex boc ⁊ ex tex. nõ.ꝙ
abſolutio ab excõicatione canõis regłr reuat᷑ epo.
2 ñ pᷣlatis inferioribꝰ.qð dixi ĩ.c.ij.s.e.¶ An aũt
uxor dicatur ſub ptãte uiri uel p'is.dic ꝙ pf̃is niſi
quo ad debitum reddenduʒ: uel ut operetur marito

Et ie. 5. hoc dicit Dan
dãs clẽicũ ꝑcuti excõicatꝰ ẽ ſicut ꝑcutiẽs. Et tꝛia

de quo nide tex.cũ glo.in.l.ſi nuxor. C. de ↄdi.iĩſer.

2.l.ſic.ff. de ope.liber.xxxiij.q.fi.hᷣ imago.¶¶ 2 nõ
tex. ꝓ perſonis delicatis.? nõ nalẽtibus ↄmode ire
ad curiã pro abſolutione uit poſſit ab epo abſolui.
Wrimo nõ. ꝙ in iure penali æ odioſo faciens
per alium habeiur pro faciente. licet uerba inꝛis
ſint concepta in perſonam propriam.nam.c.ſiquis

¶ De lenten. excdi.

fuadente.cõcipit ueꝛba in ꝑſonã ꝓpriam.nt ſiquis
ſuadente æc̃.? ibi iiecerit manus ⁊c̃.⁊ iñ ĩteꝛpeirati
ue mandans incidit in illam penam. Sed an h̊ cau
mandans includatur ex inteꝛpetꝛatiõe. an aũt ex ꝓ
prio intellecru Yboꝝ. nõt.bar.in.l.hec ſieꝛba.ff.de
adul.æ in.l.aut qui aliteꝛ. ff. qdᷣ ni aut clam. et.l.nõ
ſolum.ff. de iniur.=.l.ſed ſi unus.eo.ti.⁊.j. aliquid
dicam. ltio nõ tex. ſingulaꝛẽ ibi neꝛe cõmittat
æc. ꝙ mandans delictum dẽ neꝛe committeꝛe deliciũ
Ex quo ſequeꝛet᷑ ꝙ etiã in ſtatuto mandans delic
tum cõmitti ↄpꝛehẽdeꝛeĩ:hoc tamen non uidet᷑ idi
ſtincte uex:ut.j. ſubijciã.¶ In glo. in fi. Idẽ In
no. hoſti. Jo.an.cõcoꝛdado diſtinguit. ꝙ aut fili
us exiſtens in poreſtate tenet familiã de peꝛ ſe. puta
uxoꝛem ⁊æ libeꝛos:æz tunc hẽt locum iſta glo. Aut ẽ
in familia pat᷑na:æ tũc ꝓcedit opi.hoſti. nã non dʒ
iniqua ↄditio affeꝛꝛi patri ꝑ factũ ſuij. Do.ant.ni
det᷑ nelle ꝙ aut filinſſa.non hʒ quid expẽdeꝛe in iti
neꝛe: æ tunc nõ tenet᷑ ire. nã ꝛegularit᷑ quicqnid acqᷓ
rit: acquirit patri:quo ad uſufructnʒ.ſed ſi bẽt quid
ex pendeꝛe tunc ſecus. Sed hec opi.mihi nõ placet:
quia nullam dẽiaʒ poneꝛet inteꝛ iſtum conſtitutuʒ in
pr̃are ⁊ aliũ.nã idem eſt in alio ſui iuris nõ habẽte
quid expendat ut in.c.q;uis.j.eo.⁊ iñ iſte rex.nolu
it denotaꝛe quãdam ſpecialitatẽ in hominibus ſup
poſitis aliene poteſtati.nec placet ind ſtincte opi.
Jo. an. nam licʒ ſit ex familiã tamen ex quo eſt ſui
iuris tenet᷑ aſſiſteꝛe æ obedire patri ⁊ eidem ↄmoda
patrie poteſtatis exhibeꝛe.unde idem puiarem in fi
lio qð in ſeꝛuo ex benigna inteꝛpetratiõe.Et ꝑ boc
ſoluitur qð opponi poſſet de.l.tiã ex contractibus
ff.de iudi.ubi pʒ ꝙ de delicto fi iuſfami.obligatur
ſicut alius qui eſt ſui iuris.? quod dixi pꝛocedit ex
benigna int̃petꝛariõe ⁊ ↄceſſione pape. nam de in
ris rigoꝛe oẽs iſte ꝑſone tenentur ( Nẽé nõ obſtant
alia iura ꝙ excuſant pueꝛos tantum. ⁊æ nõ maioꝛes:
qꝛ pnt intelligi de illis qui ſunt ſui iuris. In gl.
ij. in fi. hec deciſio gl.mihi nõ plʒ:qm tex.idiſtincie
dicit ꝙ ubi ꝑſone ſunt delicte ut nequeant ſubiꝛe la
boꝛem eũdi ad curiam.ꝙ ſtatus peꝛſone prius de
ber intimari ꝛomano pontifici. Vnde pondeꝛo nerx
bum prius non debet eꝛgo antea abſolui quam
hoc intimetur pape. Fateoꝛ tamen ꝙ ſi interiʒ imi
net periculum moꝛtis:tunc non nigoꝛe diſpõnis hu
ius.c.ſed uigoꝛe alioꝝ iurium põt abſolui ꝛecepta
cautione:pꝛout dicitur in glo. n glo. fina. ibi
quia mandatum moue extinguitur ¶ancꝛe. ſen
tit oppoſuum.quoniam pꝛeſumitur deceſſiſſe in ea
dem.nt in. c. maioꝛes de baptiſi Dnñs antonius ̊
diſtinguit ꝙ aut mandatarius eꝛat ceꝛtificatus de
moꝝe mandatoꝛis: 2 tune ſit ueꝛa opinio glo. alias
pꝛocedit opinio connanaſ Purarem tamen ꝙ
ubi iſte mandatoꝛ in extremis ꝛecipiſſet penitentiaʒ
ꝙ tunc licet fuerit in culpa in non ꝛeunocando ex
pꝛeſſe non tamen incidit in excõmunicationem cuʒ
in ueritate mandatum non fuerit moꝛte ꝛeuocatuʒ.
Aut iſte non egit penitentiam. ⁊ tunc etiam de ri
goꝛe non eſſet excõmunicatus. quia mandatuʒ ꝛeno
catur moꝛte. Sed quando deceſſit in eo peccato
renetur de delicto alterius ſicut tenetur principalis

in non ꝛeuocando mandatũ: ut in. l.ſi mandaſſem.

ff. manda. Et ſi diceres quid ope:abitur excõicatio

hoc caſu cuʒ iſte iã ſit mortuuſ

So.poteſt opari
quo ad corpus:qꝛ nõ ſepeliet᷑ in nnaio ſ 2 lſi
fuit ſepultꝰ ꝑ pus inde exphumabit᷑ ar. in. c.ſdcris.ᷣ

ſepul.
Et corpus.
qᷓs ab excõicatione:ut in.c.a nobis.ij. eo ¶ Et
alibi dicit glo.ſingularis ꝙ cõicãdo qs mortuo ex
cõicato.incurrit excõicationem.ſicut ſi cõicarʒ nino
excõicato ira dicit gl.ſingulariſ ĩ.c.ad hec.de priui.

p excõicationẽ non ſolũ inficit᷑ ais ſed

inc eſt ꝙ etiã poſt morteʒ abſolui

—

4 Er in fl. gl. bodie de hac ultima qõne dic ut ha
bẽs tex. apertum in. c. cum qͥs eo. ti. li. vj.¶ r ad

uerte quia nõ omnia geſta noie meo poſſũ rata ba
bere. nam quedam ſunt que pnit ꝑ a iuʒ cxplicari:ut
nulnera homicidia ⁊ ſimilia.⁊ in iſtiſ rarihitio trabi
tur retro:ut in.d.c cum quis.⁊ in.l.i. G. deieciſſe.ff
de ni ⁊ ui dr Aeueden ſunt qᷓ nõ poſſũt explica
ri ꝑ alium:ut adulteriũ æc.carnis delicta.⁊ in iſtis n
hʒ locum ratihabitõ:ut dicit glo.⁊ bene in. dicta.l.
i.F.quotiẽs.⁊ in.c.ſciãt cũcti.de elec.li.Vj.⁊ ꝑ.Ci.
in.l.non iõ minus. C. de accu. ¶ Ex glo. quero ð

notabili æ cotidiana queſtione que nenit ad declara
tionem huius. c.æ materie. ¶ an mandans deliciũ

committi debeat puniri P principalis. ita ur ĩclun

datur ſub diſpõne iuris.Et colligendo multa
ſparſa in diuerſis locis diſtinguo ſic. ¶ ð aut vᷣ
ba ſunt ſcripta in rẽ. puta dicit ius ſiue ſtatutum ꝓ
hõicidio iponatur talis pena. æ tunc mãdãs ĩcludit̃
qꝛ de hõicidio tener:ut i.c.ij.ð cle.pug.in duello.=⸗
.l. hec uerba. ff. de adulte. z. l. aut qui aliter. ff. qᷣ ui
aut clã. æ utrobiqʒ per Har.⁊ per Ci.in.l non. eo
minus prealle. ¶ Etr boc caſu includit᷑ mãdans ex
ꝓpria ſignificatione neꝛboꝝ.iõ hoc caſu ñ diſtiguo
inrer diſpoſitionẽ iuris cõis ⁊ iuris mũicipalis.
Aut vba ſũt ſcripta in ꝑſonã:ut qꝛ ſiqͥs commiſe
rit hõicidiũ puniat᷑ tali pena:⁊ tunc. nt qs cõ
mittit ðᷣlictũ ꝑ iſtm qð neceſſario operat neceſſuia
tẽ facti:æ tũc mandãs includitur ſiue ſii diſpõ iuris
cõis ſiue mũicipał:qꝗꝛ ipſe nere facit qi actus attri
buitur principio Exemplum in mittéte ſaginem
lanceam uel lapidem. nam ipſe uere fſecit: licei non
terigerit proprijs manibus. pro hoc.l. Item mella
.F. primo.ff. ad. l. aquiliam. deʒ dic per omnia
ubi inſtrumentum per qð omittitur delicium opeꝛaĩ
(nin mãdauit filio meo ali
qd ꝙ tenebat᷑ explicar̃ uł fuo nel ꝓcuratori:⁊ tũc ĩ

neceſſitate iuris. ute

Hitate cum ego faciã includar ſub diſpõne.
tꝰ eniʒ tribnituꝛ mihi.ex quo inſtrumento per quod
facio tenebatur parere.pro hoc tex.in.l.iij.G.ſi pro
curatoꝛ. ff. qðᷣ quiſqʒ iuris. Et facii hoc ad qõnem
quoridianam. Statutum punit pꝛoponenteʒ excep
tionem contꝛa inſtrumentum gnaramtigiatum. man
daui pꝛocnratori nt exceptionem pꝛoponeꝛet. nun
quid ego mandans includar ſub ſtaturo. et dicen
dum eſt ꝙ ſic:qꝛ pꝛocuratoꝛ in hoc tenebatur obe
dire domino. Aut inſtrumentum peꝛ quod expli
catur delictum operatur pꝛopꝛia noluntate: non
neceſſitate facti uel iuris urpura mandaui deli
ctum committi mandatarius non tenebatur mihi

*

ea uco ter nngio ng⸗
guel vdiuet oq urcet
Aünterfertaetn
ſadelus böiccli nſt
erzho iw te Nin
Verla uore mnidarennt
i cſurdgni e boei
roſun wec ⸗
li md icſpoſtoe ionis
ſet Antonnsin dſone⸗
giſemi pondtcönindd
Gdubiavelez auoicianan
Midnorqrverendiuut
itit fanmiß icſen ſb
eptno.l iſ .0it a,
elr doſe cn c di .
No. Yo. ni regnl pſumi
Mtiihit gſtann de
ent ic c len daſne
Iceit e bar i os do

einiſts;
lcn goe bne , n,

Unc rlro
.En.
(Enan
e ne naſt ad cetarg
An mmncans deii
atnn wicn⸗
Ccktnig nln
ſneroſ.(e
ndcrinsſieſtnmnn,
N.? tonc midis icbef
cſ öcke pug in coclor
12. ant qbi lier oo
Dre er Ciin oni
alx incha nigns er
rlotoc auiiſtigvo
tiuns mücpals.
nn gr ſs coniſe
umn. (R 6
Gario opefti nlachin
drar ſue iu ſpo unis
Nereſuct in adns auli
hominnitar gnin
bplevar katlin ſon
mroboel Iun
.(NodNn
Intmorcinm tul

nnilutfi, nd ͤl

en ,eieüt

lochor. (

vneno her ep
a inlic1
fnen boc 40 coren
i Popopeng n
gorrimigaunn

.,õêã,

¶ De ſñia excommunl:

obedire:ſʒ nihilominus pꝛopria uolũtate uoluit
mãdatũ exeqͥ:et tũc aut ſumus iĩ diſpoſitõe iuꝛii

cõis et mdator ↄprehedit᷑ nõ ex ꝓpria ſignifi

catiõe uerboꝝ:ſʒ ex iterpᷣtatõe iuris.qꝛ ius iter
pᷣtatur eũ facere licet uere nõ faciat paꝝ ei rfert
an qs ꝓprijs manibꝰ iterimat ! ꝑ anum ut dic
tex.i.l.i.G. deieciſſe.ff. de ui.⁊ ui.ar.ſfac̃.c.cũ ad
ſedẽ ⁊.c.ſepe de reſti ſpo.ad idẽ rex.iĩ l.ſi qͥs id
qð.ff.de iu.o.iu.⁊.l.ſi ꝑ aliũ.ff.ne qͥs eũ qͥ ĩ iuſ
no. æ. c.ſciãt cuncti et ꝙ ibi nõ.pal.et ĩ rla qͥ ꝑ
aliũ ð re.iu.li.Vi. et. c.i.S.de off.dele et dixi ex ĩ
terpᷣtatõe icludi et nõ.ex ꝓpꝛia ſignificatone qꝛ

mãdator uere nõ facit ſed ꝑinde ẽ quo ad penõ

ac ſi feciſſet. S; j hoc facit multũ iſte tex.i fi.di
cẽs ꝙ is uere ↄmittit cuiꝰ mãdato ⁊c.uñ põdẽa
vHbũ uere gꝰnõ ꝑ iterpᷣrationẽ. bar.i.l.ſjʒ ſi anus
.ff de iiuꝛ Ge idet ad iſtũ tex. ꝙ ꝓcedit ĩ peccaio
i qmagis põderat᷑ aius qᷓ; ipᷣm factũ q̃ uelu di
cere ꝙ quo ad peccatũ is uere facit cuiꝰman da
to ⁊ẽ. Sed h̊ dictũ bar.facit:qꝛ tex iſte no lo
q̃mnꝛ de peccato ſʒ de pena peccati ⁊z excõicatoiſ
pena ẽ m ia adeo ꝙ diẽ canõ nullã penã maio
rem ea eccłiã hẽe. xxiiij q iij. corꝛipiat facit.c.ſa
cro ſ. e. Iẽ ꝙ uete nõ facit ẽt de iure canoico

allego rex. aꝑtũ i. c. ut fame ᷓ e. ubi poni uẽbũ

ficiũ dicẽdo ꝙ is uĩ facere cuiꝰmãdato ꝛc. Ad
idẽ adduco tex.magis aꝑrũ i c.ij.de cle.pug in
duel ubi tex.loqͥ ur de eo qͥ dedit ꝓ ſe puguem
q̃ aliũ ĩterfecit ⁊ dicit ꝙ nõ iſte qͥ dedit pugileʒ:
ſed alius hõicidiũ ↄmſit iñ tener̃ de hoicidio:
qꝛ ex pᷣcepto ſuo ⁊c̃. Iẽ alibi tex.põit iſta ut di

nerſa facere ' mãdare:ut in.c.ſi q niduã. l.di:

2 i. c.ſicut dignũ de hõici. Sʒ põt dici ad iſtum
tex. ꝙ facere nere dr̃ qPad peccatũ ⁊ penã pecci
dũ ſumꝰ i diſpoſitõe iuris cõis tñ ꝛe ipſa ueꝛe ñ
facit. Aut ſumus in diſpõne iuris municipał ut

qꝛ ſtatutũ punit cõmittẽtẽ delictũ ⁊c̃.⁊ tũc qo eſt

dnbia nalde zæ quotidiana: nã p ur̃ ꝙ icludatur
mãdatoꝛ qꝛ nere nõ facit ſiʒ ficte ⁊ iterpᷣtatiue ut

dixi ⁊ ſtatutũ n uẽdicat ſibi locũ i cãu ficto ⁊ in

terpᷣtato.l.iij.ꝗ.̊ aũt Vpa.⁊ ꝙ ibi nõ.ff. ð neg:
geſ. ⁊ bonꝰ tex. cũ ibi nõ.i.c.nr̃a.s.de iiur.et q;
nõ. Jo. an. i regula pᷣſumit᷑ de re.iu.li.vi.iĩ mẽ.
In Zꝛiũ facit qꝛ ſtatuta debent iteꝛpᷣtari ᷣm iui
cõe:ut ĩ.c.cũ dilectꝰð ↄſue.nõ. Inn.in.c.cãm q̃
S de r̃pt.⁊ bar.i.l.oẽs populi.ff.de iuſti.⁊ iu.
Sed ð iure cõi mãdãs icludit᷑ ſub diſpõe afficiẽ
te facientẽ ut.5S.dixi.gið in diſpõe ſtaruti maxi
me cũ ſtatuta ſint ꝑs iuris ciuił.qn fiũt a popu

lo.nt.l.oẽſ poplłi pal.⁊.i.di.ius ciuile.Et ꝑ bãac

rõm ultimã tenuit Cy.i.d.l.nõ eo minꝰ ꝙ inclu
datur mãdator. Sʒ bar. licet ñ aꝑte tacite m ſẽ
tit oppõitũ ĩ.d.il.ſʒ ſi uniꝰet.l.nõ ſolũ eo.ti.et ꝓ
hoc optie facit ꝙ ipſe nõ. ĩi.l.i.ff.de ſica.ubi di

cit ꝙ ſtatutũ punies delictũ nõ hʒ locũ niſi ðᷣlie

tũ fueꝛit ↄſumatũ:lʒ in diſpõe iuꝛis deliciũ pᷣnci

piatũ hẽat᷑ ꝓ ↄſumato ut.l.ſi qͥs nõ dicã rapere

.E. de ſac.ſan.eccl.cão.de pe.di.i.c.ſi q ⁊ ĩ.c.
i. ð eo qͥ mit.ĩ poſ.æ qdð ivi plene nõ. Sʒ bal.
latius atiigit hãc mãm i reperõe.d.l. oẽs popu

1
li. Ec breuit Zelude pꝰ eũ ꝙᷓ aut ſtatutũ idulget
ut qꝛ dicit hõicide remitrat᷑ certa ꝑs pene.⁊ tũc
ↄpᷣhẽdit̃ mãdator qꝛ ceſſat odiũ ⁊ fanorẽ ãpliã
dus ut i regła odia ð re. iur. li. Vi. Aut ſtaturnʒ
punit ⁊ tũc aut ꝓuidet ð̊ pena irregulari: ut qꝛ
maltũ exorbitat a diſpõe iuꝛis:⁊æ tũc nõ includit᷑
mãdator. hẽbit gꝰ locũ tin i caſu ſuo ꝓ h̊ optie
facit tex.i ſili i.c.ſtatutũ ðᷣ elec. li Vi ⁊ i.c.cũ i 2
ctis ð elec.iũcro.c.ſi ↄprom fairiꝰ.e ti. l. Vi.fac̃
qð nõ. Jo. an. i regłi odia i mer. Aut ſtatutuʒ
ꝓuidet de pẽa regulari: ut qꝛ non multũ exoꝛbi
tat a diſpõe iuris.uel pone aliud exemplũ quoti
dianũ ubi pena i iure expᷣſſa nõ e:ſtaturũ ponis
penã ⁊ loquit᷑ ð faciẽte:⁊ tũc icludei mãdator:
qꝛ ̊ ſtarutũ nõ ẽ exorbitãs iõ recipiui iterptatõʒ
ſiẽ ius cõe.⁊ h̊ ĩ ſiłi ſeſerũt doc.ãtiqui iĩ l. qcũꝗʒ
.Cz ſer fu. iĩ illa. q.nũqͥd i ſtatuto maſcuunũ ↄ.
pᷣhedat feminũ ſicut i diſpoe iuris cots.⁊ cõuex
or ibi ꝑ legiſtas ꝙ ubi ſtatutũ ↄiinet odiũ rona
bile feminũ ↄpᷣhẽdii ſub maſculio ex irerpᷣtaiõe
2 nõ ex ꝓpria ſign ficatõe vᷣpoꝝ:ð quo plene ꝑ

bar. i. l. i. ff. ð V. ſig ꝑ Archi.i. c. ſi q; ſuadenie

xvij.q.iiij.ad oia pᷣdicta adde gl.ſing.i cle.i. ðᷣ
ni. ⁊ hone.cle.qᷓ dicit ꝙ ubi diſpõ iuris punt a
liquẽ facientẽ ꝑſonaliter:tũc faciẽs ꝑ aliũ nõ te
net᷑ illa pena licʒ peccei:ſecus ubi nõo adderetux
illud uerbum pꝑſonaliter zc̃. .
Excõicatꝰ ꝓ iniectiõe ma
Or 10. nuũ i clericũ lʒ occuicꝰ ao
ſoluit᷑ ꝑ ſolũ papam. b. d. Caſus æc.
occulte icidit i excõicationè ⁊z renet ꝓ abſoluioe
ire ad ſedẽ apoſtolcã. Et ex hoc nõbili ifero pᷣ
mo ꝓꝙ diſpõ iuris afficit ᷣliquetẽ q;incuqʒ oc&
te.ꝓ hoc uide bo.tex.i cle.i.ð here.⁊ opiie ꝓoa
tur hic iũcto c.ſi qͥ ſuadẽte.xvij q iiij.ꝛ infe
ro ex pᷣdſictis ⁊ ex tex.ꝙ abſoluuo a ſñ:a excoi

catõis ſẽꝑ reſeruari dʒ ſuꝑiori ſicut iura diſpo

nũt ẽt ſi petat᷑ i foro anie.ſic gꝰ abſoluuo ab ex
cõicatõe fori penuẽtialis uel ↄtetioſi reglariter
nõ iʒ ſunolici ſacerdon ꝓ quo uid bo. glo.i. c.
ij pe. æ re.ſi.Vi.ad qðᷣ pauci ſacerdotes adꝰ
tũt.i¶ 2*nõ ꝙ abſoluno et i foro aie nõ dʒ icul
geri niſi cũ onere ut ſatiſfaciat leſo æ ſi nõ ſatiſ
fac icidit ĩ eãdẽ excõicatõeʒ ð quo uide bo.tex.
i. c. eos i. S. i.e.ti.li.Vi. ʒꝰ nõ.ibi ſine ſpali mã
dato ⁊æc.ꝙ ad abſoluedũ excõicatũ ꝓ imiectiõe
manuũ ĩ clericũ reqriẽ ſpale mãdatũ qð rellige
niſi neniat acceſſorie ad mãdatũ ð quo i. c.pru
dẽniã ð offi. dele. ¶ In gl. i. ut itellige rex. ð cõ
ſinitate gñali qᷓ ad iuicẽ aſtrigunt̃᷑ oẽs catholici
maxie clerici iter ſe.ꝓ hoc facit.c.ioãnes i pᷣn.
.5. reg. nã oẽs xpᷣiani pñt appellari fꝛes:qꝛ eſ
fecti ſũt filij dei ꝑ regenerationẽ faciã in baptiſ
mate:ut in.c.ad menſã xi.q iij. qð tene menti.
Bl li. Etiã pᷣuilegiari tenẽt uitare
excõicatũ ⁊ ꝓ iniectõe mãuũ
. ĩ clericũ excõicati ſũt.h.d. Caſus ⁊c̃.
Nãõ.pex tex. ꝙ q̃libʒ tenet̃᷑ nitare excõicatũ qᷓ
cũcũqʒ ſit Bwllegar Szʒ 3 boc ⁊ tex.oppo.de
i

M. fãia excõmunt.

c.rñſo ⁊.c.eũ nolũtate ⁊ d.c.qꝙ ĩ dubijſ ⁊.c.int
.eo.ti.⁊.xi.qi.c.qm multos ubi pʒ ꝙ multi lici
te cõicãt excõicatis nigore pᷣuilegij apoſtolici ut
filij uxoꝛes pᷣuiẽtes ĩi domo.i.laboratoꝛes ⁊ ſiłes
de qᷣbꝰ ibi So. dicũt doc. ꝙ rex. iſte intelligit ð
pᷣnilegio nõ corpe iuris clauſo genẽali ł ſpali ẽt
ſin cã ↄceſſo ↄria loquũt᷑ ĩ pu legio corꝑe iurii
clauſo. ⁊ nõ mirabili᷑ ̊ dẽʒ ꝙ ſine cã nõ ualet
puilegiũ ↄceſſũ ꝑ papã ut qͥs nõ teneaiur nitare
exdicatos nã cum ſit papa ſupra ius põt ſine cã
ʒ ius diſpẽſare ⁊ ẽt i totũ tollẽ ut i.c propoſuit
de ↄceſ.pᷣben nõ. Inno i. c. cũ ad monaſteriuʒ
de ſta. regu. Soł credo poſſe dici ſaluãdo illud
dẽʒ cõe qdðᷣ mihi placʒ ꝙ iõ ſine cã papa nõ põt
H qꝛ eẽt nubila? ſeu tollẽ uniuerſalẽ ſtatũ eccłe ⁊
generare ſcãdalũ i mẽribꝰ aliorũ.h.n. papa facẽ
nõ p̈t l ſi faẽ n ẽ rolerãdũ ꝓ h.i q.vij.i.c ⁊ ſi il
la uide Inno.i.c.qto de ↄſue.⁊ ĩ.c.ĩqᷣſitõi.j.e.
Et ex b ifeꝛt᷑ ad aliaʒ qõnẽ nũqͥd papa poſſit
tollẽ canonẽ ſiq̃s ſuadẽte ut qͥs ꝑcutiẽs clericũ
nõ ſit ãpliꝰ excõicatꝰ. Ab.tenuit h̊ ꝙ ſine ↄcilio
generali h̊ nõ põt. Sʒ Hoſti.ſẽtit oppoſitũ mi
hi plʒ dẽm. Abba. qñ papa nellet tollere ſine cã
qꝛ ðᷣcoloraret᷑ uni vᷣſał ſtaꝰ eccle qdᷣ papa facẽ ñ
põt łᷣ nõ ẽ ſuſtinẽdus ut.S. dixi. Secus ubi ſub
E cã ar.ooti.i.c.nõ dʒ de ↄſan.⁊ affi.⁊æ ita ↄcõ.
gl.i.c.qᷓ ad ꝑpetuã ⁊.c.ſũt qdaʒ.xxv.q.i.q mul
tũ uariãt ⁊ diſputãt nũqͥd papa poſſit tolere cõ
ſtitutõeʒ ↄceꝛnetẽ uni vᷣſalẽ ſtatũ eccłe ⁊ dico ple
niꝰ i. c. cũ admonaſteriũ pᷣal. Infert᷑ ẽt ad aliaʒ
qõnẽ nũqͥ I excõicatꝰ teneat᷑ uitare excõicatuʒ ⁊
cõit᷑ ↄcludit᷑ ꝙ ſic.nã ſi puilegiũ ñ defẽdit quo
minꝰteneat᷑ uitar̃ multo fortiꝰexcõicat o:qꝛ ðᷣlie

tũ nõ dʒ pᷣſiar̃ imunitatẽ et excõica:ꝰnõ ſolũ duʒ

ab alijs uitari:ſʒ tenet᷑ ipe alios niraꝛ ut i.c.illᷣ
.S. de cle.ex.mi.ubi de h̊. (Wagt i.i fi. nõ gl.
et tene eã mẽii ꝙ papa cõicando cũ excõicato lʒ
ꝑ pᷣus nõ tollat excõicatõeʒ nõ ẽ excõicaiꝰ ᷣ eniã
tʒ Yo. ð lig in cle. ſi ſũmꝰð ſen. ex. ꝓ h̊ qꝛ excõi
catio qᷓ Shit̃᷑ ex ꝑticipio ẽ de iure poſiiiuo quo
papa nõ ligauit ut i.c. ꝓpoſuit de ↄceſ.pᷣbẽ.naʒ
tãta ẽ ptᷣas pape circa iuſ poſitiuũ nt ſi tollat ↄ
ſtirutõm ꝓmulgãtẽ excõicationẽ æ ulłt eã hẽi ꝓ
ifecta excõicati uigore illꝰ ↄſtit.ñ idigent abſoł
tõe ut diẽ gl.ſingłaris ĩ cle.i.de imuni.eccle.
j PDertcutiẽſ
Arochianos. ecnuii
uel ↄvᷣfũ religioſũ dʒ denuntiari excõi
catꝰ ⁊z uſtari donec fuerii ꝑ papã abſolurꝰ. h.d.
Caſꝰ ⁊c ¶ M.pꝰex tex. ꝙ oẽs ð dẽis. pnt dici
parochiani platorũ ſen epoꝝ ↄcor.c.i S. ð rap.
2. c. ꝗpoſtolice. S. de dona. 2*nõ ꝙ incidens in
ſniã canonis dʒ denũciari publice excõicaiꝰ et ̊
ſpectat ad officiũ pᷣlatoꝝ ẽt neie reqrete ⁊ dʒ ta
lẽ facer̃ uitari donec ſatiſfecerit leſo ⁊ fuerit ab
ſolutꝰ.nõ g debẽt pᷣlati eẽ ↄtẽti ſimplici excõica
tõe canonis:ſʒ ꝓcedere ad publicationẽ ⁊ facer
talẽ euitari excõicando alios qͥ cõicauerit ſccũ ł
alio mõ. Vltio nõ ꝙ et religioß leſis ? iniuria
tis an oĩa ſariſfaciẽdũ ẽ. pnit g' ét religioſi agẽ

„

ad ſatiſfaction? iniurie de quo pleniꝰ? quał euit
iſta ſatiſfaccio dicã i. c tua nos.j. eSʒ qꝛ b of
i fi. le ꝙ icidẽs in hãc excõicatiõʒ dʒ cũ lris or

dinarij ſe ↄferre ad curiã ꝓ abſolutiõe¶ Quid
ſi iret ſine talibꝰlis. So.dicũt doc. ꝙ nihilõinꝰ
abſoueret᷑ ar.in.c.ſacro.j.e.⁊ ĩ.c.cũ ꝓ cãa. Sed
tẽ ſolet tal ꝛemitti abſoluedus ad oꝛdiariuʒ loci
ut appareat an expᷣſſerit falſã cãʒ in abſolunione
ar. i. c. ex ꝑte de off. ordi.defe rũt geiſte lr̃e ordi
narij ut appareat de ueꝛitate ? ſetie fẽi ꝓpt᷑ qð
icidit in excõicatiõeʒ.¶ Sʒ oppo. ſlꝛaʒ ⁊ uꝛ qp
poſſit appellari ne fiat iſta denũtiatio cuʒ poſſit
Pcutiẽs clericũ pᷣtẽdere excuſatiõeʒ.nã forte eũ
Pcuſſit ſe defẽdẽdo uł eũ ñ cognoſcedo el ſic in
excõicationẽ ñ icidiſſʒ ⁊ ꝓ h.c ꝑuenit.S. de ap.
ubi dẽ deferẽdum tali appellationi. So. ↄcordo
ſic aut notorie ↄſtat tale icidiſſe in excoicauoem
? tũc hʒ locũ iſta littera ut appellano n heat im
pedi? uires denũciãtis.cũ ꝑ tale denũnanonem
ãpliꝰnñ liger̃ ꝓ hc.paſtorał de app. Qaʒ vo ſic
notorie nõ ↄſtat imo ꝛefricat᷑ i dubin urꝛũ ꝑcuſ
ſerit uł ñ uł an ex cã eũ excuſate z tũc deferedũ
ẽ appellatõi ⁊ ita loqt᷑ õriuʒ. ¶ Nie aduerte ꝙ
ubi ñ notorie ↄſtat de tali excoicatiõc dʒ ordia
riꝰañ denũtiatiõeʒ facer̃ citari illũ que denũci t
excõicatũ intẽdit q.enꝰdefẽdat ſe ne denutiet ex
cõicatꝰ ꝓ h̊ uide gl.nõbilẽ ĩ cle.pñti de ceſi.⁊ in
cle.ij. de penis ⁊ dʒ iudex receptis ꝓbatiombꝰðᷣ
nũciar̃ talẽ icidiſſe i cãaonẽ ? ab hac denũciatoe
poterit appellaꝛi niſis notoꝛie ↄſtet ð orio qꝛ a

ſnia legis n appellat᷑ tni a ſñ.a iudicis declaran

tis que icidiſſe i penã legis appellari por ꝓ hoc
nide bo. gl.i. c. ceupieres de elec.li.vj.⁊ fac.c.cũ
fm leges de heꝛeti.eo.li.? qðᷣ ibi nõ. n gl.
.i ibi ſʒ moachus ñ põt ⁊c̃.b̊ limita ueꝝ nili mo
nachus eſſzʒ abſes puta i ſtudio uł pns =? plaius
ſuus eſſz lõge abñs pꝛocuꝛatore n dimiſſo.nam
tũc poſſet age?ꝛ mõachus ex pᷣſumpta uolutate ⁊z
licẽtia ſuꝑioꝛis ſiẽ dicimꝰ i finofamił. ꝓ h.l.ſi 0
gius ff de iudi.⁊ i.l.ſi unꝰin. O. fi fl. de iniur. fa
cit ꝙ nõ.i.c ex ꝑte S̊ de accu.⁊ i.c.ut ꝑiculoſa
ne ce uł mo. Ii. vj ⁊ uide gl.i.c.nñ dicatis.xij.q.
i. ¶ In ea gl ibi ſecꝰin ecclia ſeculari hᷣ itellige
neꝝ ſn Moſti. de actiõe ↄpetẽti ipſi cleꝛico.nã
opetẽetẽ eccleſie põt eccleſia ꝛemitter.ex iiuꝛia.n.
illara clerico ſeculari actõ naſcit᷑ æ cleꝛico æ eccle
ſie:un acrionẽ ↄpetẽetẽ clerico n pot ecclia remit
teꝛ: ſʒ opetetẽ ſibi ſic:ita eõ actioez ↄpetẽete eccle
ſie ñ põt clericꝰ iniuria tꝰremittere:ſed quatenus
tangit perſonam ſuam ſic ad h.c.cuʒ deſideꝛes
2 c.ↄtingit j.e.⁊ qð nõ.i:c.ſi is qͥ xxuj.q.iiij.x
lI.c.ſalonitane.lxiij.di. Quid aũt ſi clericus inin

riatus hẽbat plures eccleſias cui illarum ↄpetit

actio iniuriarũ. DOic̃ Moſti.ↄſideꝛandum e an
altera ſit ĩ ↄmẽdã et alteꝛa in titulũ uł an iiuna
fuerit irrogata ꝓpteꝛ a teꝛam taniũ aꝛ. in.l.item
apud labeonem. F. ait pretor de iniur. 2. c. ꝛela
tum. ij. S. de teſta. Et conclude ꝙ eccleſia ubi eſt
innitulatus habet actionem. Sji uero utraqʒ eſt
in titulum ⁊ ſi pꝛopteꝛ alceram tantum imuꝛia ẽ

e ſ giͤrͦ ſo9
iij. Nliitpiunt ni
cnſſone qr als iunis
ce ceie 9 botbo.
ir a .b tl /l l.

Zlenoni

mmumtij tnh l
n iecoei liii noun
sbnmnns Ein
ſorma 1 ranenaddde⸗
lictde enoneeſ i iund
rmori cantione de ni
hoſobiolnonch fen pe⸗
geli arbͦch uſfen e

Pt in. c.a Molcli eo t n
1Mnodäre,

rere nangans aſcuins

iue mſi ummmmi roh
racn Gui
Riatunsreigons auerii
ls teigonis ganle pnt
ſalemme efgreoniun le⸗
endennt dot Dublepo g
Zuenſs.Ouidinn
ii ndtiflnt non dub

tdſenloe dr oran
tn ü glideiüci
Nttuſene daiini
bleie ii deteſan
n recis pbnhonib
het ab hat denüne
olone gſte gio⸗
1 ſia udſosecurn
gss ppelun por obot
Ncle l. .r Aa

coti ol

lmta vex nii mo
tio al is t plans
ore ſ meclo Nun
Panpntofnr
ifiucfant.pbl ii
en 6. koeinun
AC.ti et glenſi
g.icRdtate N),
uala enonbirl
Npin il clin
1umniur cr d.
uli tumtale⸗
iu alin nit
um oetite ecce
Gaeied ovaienus
H.C deſigens

i iii

cat ſ derics n
ai brun i

ſcennann tin

4 Uuolötlan inn
mloni nincen
6

1,1⸗
lrgaagiuin
vero nſuc ,

unnnu⸗

¶ Be ita exommunis

irrogata ili ſoll petit actõ. Si uero pꝑ ntrãqʒ
nel ſimplꝛ iiuria ẽ irrogata tũc ↄpetit actio utri
qʒ.nã ex eadẽ iiuria põt actio cõpetere pluribuſ
ſonis ut puta ſi iniuria inferiur nxori alicuius
actio cõpetit ſibi. Iẽ marito. Itẽ pfi de quo iĩ
.i.?.ii ff.de iiuriis cũ ſi. In gl.fi.ibi cleꝛico ãt
ſeculari dʒ dari zc. hot itellige ſm doc.⸗ bene ĩ
emenda qᷓ fit roe intiurie tãgentis pſonã clerici.
Sed quatenꝰ ĩiuria tãgit eccliam emẽdabit ipſi
eccle iniuriate.er ſi plures hʒ ecclias dic nt.S.di

xi. Et in fi. gl. dic gl. ꝓcedere ubi non peuterek

clericꝰ.nã ex ꝑcuſſione clerici oↄmitiit᷑ ſacꝛilegiuʒ
quo cãn põt adiri iudex eccłaſticus.. laicũ: ut ĩ
ec. cũ ſit gnãle.S. de fo.ↄpet.⁊ i. c. q̃ſqs. xvij.q.
iiij. Idẽ ẽt putarẽ nbi ĩiuria fieret clico ſine ꝑ
cuſſione qꝛ talis iiuriãs pt᷑ dici malefacror cleri
ti et eccleſie. ꝓ hoc bo. tex.i.c.cũ olim..de in

lur. et ꝓ h̊ facit.d. c. cũ ſit gnãle.

F£½ tenore. Noni foꝛma pcs

pti qdð ſub miꝛtute
iuramẽti fieri dʒ illi q ꝓ niolẽta mann
um ĩiectõe ĩ cleꝛicũ excõicatuſ abſoluit. h.d = ſe
cũda ꝑs ibi mandamus. Caus zc. ( Mõ. p ex
tex. formã ⁊ pratiea adhibẽdam ĩ abſolut.ab ex
cõicatõe canon s ſi qͥs ſuadẽte. ſufficit ei pſtare
iuratoriã cautionẽ de paꝛẽdo mandatis eccle =
poſt abſolutõm dzʒ fieri pceptuʒ ut h̊c;. Intelli
ge iñ ꝙ priꝰ dʒ ſariſfieri leſis ſi iiuria E notoꝛia

nt in. c. ea noſci I.eo.æ nõ. Joa. an.in c. ad H̊
J.co Vis : nod presped ei qui iurauit
parere mandatis alicuius ut pcipiatur ſub uix
tute preſiiti iuamemi pro hoc.c.breui de iure
iur. et. c.ueniens er.c qͥntauallis eo.ti. ¶ 3 nõ.
ibi alicuius religionis ↄuerſũ ⁊c᷑.ꝙ ↄuerſa ali
culus religionis gaudet pᷣnilegio canonis ſi qͥs
ſuadente ⁊ fere oĩa iuꝛa loquentia de aueꝛſis n

gandeant hoc pꝛiuilegio loquũtur de religioſis

ↄuerſis. Quid at in ↄuerſis eccleſe ſecularis.
cdic ut dictũ fuit in.c non dubium g e. Altimo
nõ ꝙ delictum ꝑcuſſionis ↄmiſſum imer bõies

ſimul niuentes alleuiat̃ rõe ſocietatis et cõionis

qꝛ cõio eſt mater diſcordie.ł.cũ parer. S. dulciſ
ſimis. ff. de le.ij.æ iõ qͥ ſemel incidit in excõicati
onem non iurat ꝙ de cetero non ꝑcuciet ſociũ
qꝛ de facili fieꝛet ↄnentio.excõicatus in eſt pcu
tiendo clericũ ſociũ:ſed nõ iurat rõe predicta =
de abſolutione fiẽda in hoc cãu dic ut nõ. in. e.
qm.S.de ni.et hone cleri. ¶ Minmo q̃ro qͥd ſi
moderate quis ꝑcuciat clericũ ſibi fuiẽtem cau
ſa correciionis.doc.dicũt talẽ ñ eẽ excõicatum
qꝛ ñ põt ĩ hoe nõri niolentia ar. hic in eo ꝙ ex
cuſat᷑ platꝰ uel magr̃ ⸗ facit.xxiij.q.i.patus.
Excommunnicatum
g„ cetero. . percenſſione cle
rici abſoluit epiſcopus ſi ſine perieuio
papam adire nequit. debet tamen ſibi mandaꝛe

quod adeat papam impedimento ce B. d.
2 fa pars ibi ſed eſt. Caſus æc. 15. primo

ex tex. ꝙ inimicitia æz alia impedimẽta ipalia ex

cuſant ab onere adeũdi papam ꝓ abſolutione

ab excõicate: ſ poterit abſoluſ a dioceſano ⁊
pedimẽto ceſſante debʒ comparere coram papa
nn hic i fi. tex. x ĩtellige ꝙ i ꝓpria ꝑſona ↄpare
at nit i. c. ꝙ i dubijs.· j. eo. nec ponderaĩ qs fue
rit cã inimicitie.ſans eni ẽ hũc bẽe iuſtã cam nõ
accededi ar.i.l.nec timore. ff. qd me. cã. 2 i. c. ue
niẽs ðᷣ ſpõ. 2˙nõ. ibi dioceſano ep̃o ꝙ abſolu
tio ab hac excõicatione et ſubſiſtete cã ipedimẽ
ti nõ ↄpetit inferioribꝰ pᷣlatis citra epᷣm quo
dixi i. c. monachi g. eo.¶Alcio nõ. ꝙ abſolurꝰ
ꝑ iĩpedimentũ ab eo cui nõ ↄpetebat ats ptᷣas
abſoluẽdi dʒ ĩpedimẽto ceſſate ire ad illũ cui 9

petebat abſoluno. Et circa hoc dubitat᷑ de duo

bꝰ. pꝛio nũquid tex. iſte bẽat locũ i excoicatione
lata ob aliã cãm ut nõ nalẽs iꝛe ad papã poſfit.
abſolui ab epo. æ Inn tʒ ꝙ ſic. ⁊ clare bodiep
bat i.c. eos.e.ii.li.Vi.ubi bonꝰ tex. ¶2 dubita
tur quid ſi captata opportunitate nõ uadit ad
illũ cui ↄpetebat abſolutio.dic ꝙ ſtati ꝛeincidit
in eãdẽ excõicationẽ:ut i. d.c. eos. n gl. fi.
dic melius ꝙ aut opportunitate capiata uadit
ad papã: æ tũc nõ peret denuo abſolutionẽ. Sʒ
recipiet mãdatũ apoſtolicũ dütaxat pꝛo hoc iſte
tex.i fi. Si vo opportunitate captata nõ addit
papã:tũc ẽ ꝑiurus:qꝛ nõ ſeruanit iuramatum =z
reincidit ĩ eadẽ ſniaʒ excõicatiõis nõ ꝙ pria re
niuiſcat: ſʒ ẽ noua excõicatio a iur̃ ſata ꝑpꝑ ptẽp
mũ iſtiꝰ: ut. d. c. eos. z ꝑ h rñdet᷑ ad arg. glo.
E hec Cũ papa abſolutionem
. excõicati delegat mãdat
ecipi cautiont ð parendo mãdatis ec
cleſie h. d. caſus zc. 6. prĩo ex tex.i lꝛis aitẽ
dedũ ſtilũ cur e.a ſi pᷣtermitut᷑ ir̃e redaũt ſulpe
cte ut i. c. q; graui ðᷣ cri. fal.æ i. c.cãm. S. ð teſti.
SDed op 3 tex. nã vr ꝙ delegatus qui cõica
nit poſſit abſoluere abſqʒ alio mãdato: ut i. c. qᷓ
rein ð offi. dele. So. dʒ tex. intelligi qn delegati
qui excõicauerũt ert mortui uel reuocani ulł ex
cõicauerãt poſt ſñiam diffininuã æ terminꝰ erat
lapſus quibus caſibꝰ oportet re urrẽ ad aliũ p
abſolutõe: ut i. d. c. qreti. ¶ In gl. fi. ibi ſola iu
ratoria ſufficit nõ gl. Sʒ itellige ſm Jo. an. qñ
nõ ↄſtat de iniectioe manuũ notorie.nã ſi cõſta
ret nõ debeꝛet fieri abſolunio niſi priꝰ fieꝛet ſatiſ
factio qðᷣ puto nex ꝓ h.c.ꝓximũ.naʒ excõicatꝰ
ꝓ iniuria mamifeſta nõ abſoluit᷑ niſi prio ſatiſfa
ciat: ut ĩ.c. ex ꝑte ðᷣ v.ſig. ⁊ i.c.uenerabilivꝰ de
ſenten. exco.li.vi.⁊ intellige quod ſequit᷑ in gl.
ſecundum iura ſuperius alle. *
4 xcõicatus per
noſcitur * canonẽ ſi qͥs ſna
dẽte ſi diues uel pauper papam nel
eius legatũ abſoluendus eſt. fallit in muliere ſe
ne ifirmo ul mutilaro qui ꝑ epm abſolni poſſũt
b.d.pꝰ exceptionẽ ponit.ꝛꝰ ꝛegulã ibi alios. 5
i;dã determinationem ibi ſi nero caſus Xc.
45. pꝰ ex tex. qᷓtuor caſus ſeu qᷓtuor ſpᷣes
pſonarũ q̃ ñ tenent᷑ ꝓ abſolutõe ire ad papam
Et nõ.qꝛ tex. de mulieribus loq̃tuꝛ indiſticte. et
ic ſi malier inuenis nei ſui iuris diues nuił paup
2 *

—

¶Be ſñia excomunl.

fit ſi tenet p hac abſolutõe ire ad papã: qꝛ itleꝛa
tio eaꝝ piculoſa e. ¶: nõ. legatũ pape poſſe ab
ſoluẽ ab bac excõicatioe ét i caſu epo nõ ꝑmiſſo
2 de iſtis legatis dic ut plene legit 2 nõ. i. c. pe.
de offi. lega. ʒ3 nõ. ꝙ tpe moriis põt excõica
tus ꝑ canonẽ ſiqs ſuadete abſolui ab alio ꝙ' a
papa.recuꝑata tn ſanitate tenet᷑ adire papa leiꝰ
legatũ als reincidit ipo ſco i eãdẽ excõicatõʒ ut
i. c. eos. e.ti.ſi.Vi.¶ Sed qꝛo qͥ dicant᷑ deſtituti
mẽbris So. ꝓcedit tex.ĩ iſtis claudis cecis ?
lijs mulnifarie ipeditis ĩi mebꝛis. oẽs eni tales di
cur̃ mifabiles pſone 2 gandẽt hᷣ pᷣuilegio. Al

io qꝛi᷑ hᷣ diẽ tex. ꝙ abſoluit tpᷣe neceſſitatis de

bẽt neseſſitate ceſſãte adire papã ł legatũ ſuſcep
turi mãdatũ apoſtolicũ ⁊c.nunqͥd ſuſt ciat dũ le
gatus ẽ in lin Yun ponit 5 duas opi.qᷣdã
dicũt ꝙ ſic.ſiẽ enĩ poſſũt abſoluẽ ita ⁊ b manda
tuũ iniungere. Alij Z ꝙ i traſiu pnt abſoluẽ ꝑꝑ
pculum mortis ? ũc acceſſoriũ iniungere man
datũ:ſed mãdare pᷣncipalit᷑ nõ pni: ſiʒ qʒ recurri
ad legatũ ꝓprium nõ ad nãſeũte. Moſti. placet
p̃ᷣmũ dictũ. Sed certe ł; pᷣmũ ſit equiꝰ ſecunduʒ
nerius m Jo. an. de quo ꝑ Spe in ti de lega
to in S. nic dicamus. v. ſʒ tũe¶ In gl. i. V. iu
facultates in fi. Sʒ queꝛo qualis erit iſta ſanſſac
tio. due opi. ponũt ꝑ doc. una ꝙ Vlatur circa ex
peñ. dãna ⁊ iterec: qꝛ clericꝰ nõ dʒ petere eſtima
tionẽ iniurie. Sʒ ꝓpter dignitatẽ cleꝛicarꝰdebʒ
ignoſcere ut ĩ.l.ſiquis ĩ h genꝰ. C. de ſac.ſan. ec
cle. Alij vo dicũt quos ſequi Hoſii. ꝙ nõ ſuß
ficit iſti iniurianti flectere genua ? petere uent
am imo teneĩ ſatiſfacẽ de iniuria illara ? eſtima
bit iiuria ʒy qualitatẽ ⁊ q;titatẽ pſone ininꝛiate
2 ilurie 2 emda dabit ipᷣi cleꝛnico ? ꝓ ̊ bonꝰtex.
I c.oli. S̊ ð iniurijs. ⁊ opi.ẽ Vioꝛ ſʒ alia ẽ eqoꝛ
Irẽ ad vᷣie qꝛ Iʒ actio iiuꝛiarũ expiret ꝑ lapſum
ani.l.ſi nõ ↄuicij C. de ſiuaiſ in ꝑ niã exceptõis
ppelliĩ iiurians excõicatꝰ ſatiſfacẽ eriaʒ poſt an
nũ: qꝛ nõ dʒ abſolui niſi p ſauſfaciat ur h qq;
g directe ꝑ uiò actionis nõ poſſi pꝰãnũ ↄleq ĩ
iuriatꝰ eſtimarionẽ iinrie ↄlequeĩt᷑ iñ eã ĩdiꝛecte
qꝛ al ũ andiet petens abſolunonè im Hoſt. et
bñ ? b nõ. EA v. paupes. Jo. an. diẽ ꝙ;
pauꝑ mẽdicãs ał potès ad eñd teneĩ ire ad cu
riã ſi ał.mẽdicãdo põt ſibi ꝓſpicer̃ ſic ĩ boco in
quo maner 2 cau loòt iſte rex. Si vo ẽ pauꝑ
ſi mendicãs nihil habens: un uinar niſi ex arrifi
cio ſuo ꝙꝙ exercere non põt iĩ itinere 2 bʒ locum
Sriũ.er quo eni non ẽ ſolitꝰmẽdicaꝛi:ſʒ ex arnfi
cio uiuer̃ ñ tenet᷑ ꝓ abſolunõe optineda mendi
car̃ z ita loqnat᷑ Saũ qð nõ.imo plus dicit ſi
ſolit mẽdica? ex medicitate ꝓſpiciebat ſibi ⁊ uxo
ri æ itineꝛãdo nõ poſſit ꝓſpiceꝛe nxori tunc non
generetur ire qð ſatis mibi placet.

Bm nõ ab homine.
Ame denũñciationẽ uitadus ẽ excõica
rus ꝓ uiolẽta manuũ iniectõe in cleꝛicos niſi ſit

occultꝰ. b. d. pꝰ. Interſiciẽs cłicũ qui ↄtẽpto cle
ricali hirn ſe enormiratibꝰ imiſcuit excõicatꝰ nõ

5 ſco. Et duo fũt dèa Fʒ ibi ĩ articulo. Caus

gé. ¶M. pex tex. ibi ꝓ ſacrilegio ꝛc̃. ꝙ inijci

ens manũ uiolẽtã i clericũ ↄmittit ſacrilegiuʒ et
tanq; ſacꝛilegꝰ coeꝛceꝛi põt ⁊ coꝛã iudice eccleſia
ſtico cõueniri.xvij q.iiij.ſi qs deiceps ⁊.c.qᷣſqᷣs
2. 5. de fo. cõpe cũ ſit generale¶ 2 nõ. ꝙ uitare
tenemur excõicatos nedũ noiati ab hoie: ſʒ enã

excõicatos a iure qʒ adhuc ꝑ hoieʒ denũtiati n06

ſint excõicati et h qñ ceuũ ẽ illos cẽe excõicatos.
nõ. ꝙ i publico nõ debemꝰnitare excõicatuʒ
a iure qñ excõicatio ꝓbari non pot ut qꝛ alicui
tm b̊ notũ e et bãc puto ꝛ0nẽ hꝰre.ex quo eniʒ
nõ poſſumꝰeũ ↄuicer̃ de excõicatiõe nõ debem⸗
eũñ uitare ĩ publico cũ dedecor̃ uł ifamia ſua ar.
.Vj. q ij. ĩ. c. ſi tin et. c. placuit fac.l.difſamãi. C.
8 inge. mau. ¶ Aꝛto. nõ ibi ꝓ latẽii exceſſu æc.
ꝙ canon penã ipo. iure. p oᷣlicro inferes affc ð

— 2 — —

liquetẽ qtũcũqʒ occulte.ↄſtituiõ g foꝛi ↄtetioſi

ligat criminoſos qtucũq; occultos ꝓ quo uide

bo. gl. i cle. i de hereti. 5 i. F. i aꝛiculo fʒ
nera lec. caſũ i quo cleꝛicus ſine alia admonuoe
ꝑdu ipo fẽo puilegin canonis ſi qs ſuadente uʒ
qn comepto clericali babiin un ſcei ſe enormita
tibꝰ. 2 ẽ notã dſũ iſtos clericos ꝗ idebite re

licto babitu efficiunt ſtipediarij ſeu armigeri ut

qteũqʒ iſti cognoſcat᷑ ⁊ notuʒ ſui alijs eos eſſe
clericos ñ habeaãt pullegiñ imũitatiſ ꝑſone. nã ſi
ñ cognoſceꝛet tũc no cet dubiũ ꝑ.c.ſi uero.S.e.
nec b cet in odiũ iſtorũ clericorũ:ſed ꝑꝑ babi
le ignoꝛãtiõ ꝑcutiẽtũ.ueꝛꝰ g itellectꝰ bꝰ. F. ẽ ꝙ l
ſciat᷑ ipos ee clericos iñ ꝑꝑ bũc exceſſũ exuti ſt
iilo puiegio canonis ſi qs ſuadẽte: ſiẽ dicimꝰin
ciericis ↄiugatis. qꝛ relicto babitu ꝑiteꝛ ꝑdũt p̃
uilegiũ imunitatis ꝑſone ⁊ aduerte qꝛ iſte tex.ni
hil diẽ de puilegio fori nũqͥd tales clerici capti
i buiuſmoi enormitanbus pnt puniꝛi ꝑ iudicem

laicũ de qno dicaʒ plene in. c. ꝑpendimus. j. eo.
Paaa niſi ſolus h ſciat nõ bñ gl.nam
nno i. c. iſitõi. .eo.ĩ quadã adi. uiſus eſt no
uiſſe excõicatũ a iure debeꝛe uitari circa denun
tiatiõeʒ qñ notoꝛiũ & illũ ĩ excõicatiõʒ incidiſſe.
Secus ubi ñ ẽ notoriũ lʒ młitis pateat aꝛ ij q.
i. mulii Sed certe ilᷣ dẽm Inn. ur Z iſtu iex.
cũ in p̃ncipio geneꝛalĩ dicat excõicatum & iuꝛe
uitãdũ abſqʒ alia denũtiatõe ⁊ excipit m unum
caſũ qñ.ſ.nni ſoli hᷣ pateret:ſecus g ſi pluꝛibus
Iʒ nõ iducat᷑ notoriũ.nã excepiio ſiamat ꝛegulaʒ
.xxxij q. vij c. dñs. ? ut S. dixi. Rõ hui?excep
tõis ẽe põr qꝛ ex quo ſolus ſcio ⁊ ſic ꝓbar̃ non
poſſẽ debeo ſilere ał. de facili daref̃ mã iĩfamãdi
aliquẽ Sed qn plnꝛibus boc nom eſt andacteꝛ
debeo eum uitare etiam in publico cum poſſuʒz

eum connicere ar. in l. diffamari. E. de ingenu.

manu.? melins in.l.eum qui nocẽtem.ff de iinꝛ.
non ob. c. multi. ij. q. i. qꝛ loquituꝛ de cꝛiminof
quos niſi ſint excõicati uitar̃ n debeo.non autẽ
loquitur de excõicans a iure.dicit tamen Inn.
in preal.c.inquiſitioni ꝙ ſi quis in una prouin
tia eſſet excõicatus notorie 2 in alia pꝛonintia
mihi ſoli pateret ꝙ debeo eñ uitaꝛe ibi etiam in

ca er ſonuß⸗

ſoneſtlorgin
9 ela

( Vita
md fuutei

ſir wlm i i⸗
ocrce cilii ſeni
iebſooni b K
(Ctsde (No
cne etedicnd n edd
s crſtn u e chl coie
ſolntione igdt ienot
ecölen llipire res
Uricid 91 Anait
icdu Mono; gi
1founilnebot!
himis iir woſuuo no
pyoſni e eeſ obii d
p ecer cielige g
iil ti ici ſliin
aöinsdiininanudin
Coltigret etcdenmn d
enſens epibſeans
ſgdune nſ gi ſütg
cy nſeni g fi
Aoſne ſe bi ge bo⸗
nehrarſungline tig

noe e öß ſt ⸗

tenſ cblolno ir⸗

efſbun ane honn

Plini nb , i
D Ho/,
pghniri ſpna

g o ͤſtir hoah
ar wieann
nicln linieen
deniibinſin
lenf fäci
ncgfninhe⸗

8
1

nt pöltd iſciz fih
ir flimg ſlgiiti
gi ſno g hote
CMiſimab
lus ſne alg achnontöe
monis icsſincente
Dlninnſcaſeenormin
os ertds iebiere
pelariſen nngenu
iit non ſtaiis os ſſe
legiͤinüitant gone nif
ta dobii eli nao e⸗
i derſorüſed popbebt
beg ſlea beſeg

ii o bir aneſi mit
cs uuir ſidn
tao ubiun gien it 9

t advente qr ſe tex.ni
Hüdt uſes ceici aht
1 Pärhorin pirden
xin c NNinns ⸗
Posbleni di Hen
inacdi nſicf
deber lili ilel daun
iarotcni u
iß rins purean,/⸗
u zufit⸗
idrn miam /in
iinirtacn

mtiugl Plrons

mmi iinmn giß
14r. R

nun

cit fortius ubi hẽtur certitudo.

2

¶ De ſqia excommunſ:

publico ꝙ ſatil placet qꝛ non põt iſte dici ab ec
cleſia tolleratꝰ ꝓ quo facit qd nõ.gl.i.c. ad nzꝛaʒ
.iij. de iureiu. ?æ in. in. c. tua in fi. de coh. cle. 2
mali. In gl. in ner. minie coercent᷑ ibi ꝑpẽdimꝰ
2 ibi pleniſſime dicã. ¶ In gl. fi. ſed q̃ro nũqᷣꝗ
iſta pnia iponat᷑ iſtis occiſſoribꝰ clericorũ de ne
ceſſitate. doc uidẽtur nelle H̊ ꝙ ad cautelã tmn ut
ſic potiꝰneceſſitate q; uolũtate ad talia ꝓſiliant.
puto ad vᷣẽdũ ꝙ aut er ꝑte occidᷣntiũ bellũ ẽ in
ſtuʒ: ⁊ tũc ꝓcedat diciũ doctoꝛũ ut ad cautelã ĩ
ponat᷑ hec pnñia. aut bellũ ẽ iiuſtũ:et tũc iponen
da ẽ de necefſitate:et hũc puto itellectũ. c. naʒ lIʒ
pꝑ hoc deliciũ clerici ꝑdãt pᷣuilegiũ imunitatis
pſone.nõ tñ ꝑ p̊ ſequitur ꝙ ipune licet tales ele
ricos occidere.et hũc puto eẽ ueꝝ intellectũ hꝰ
.c.cũ tex.pᷣſupponat penitẽtiã ĩponẽdã ẽt ꝓ oc
ciſione aicoꝝ ꝙ ẽ mẽtii tenendũ in ꝑpetuum.
B m delideres. Anmne ablolunonẽ
. cõicandũ non eſt excommuni
cato Iʒ inraueꝛit paꝛere mã datis cccle
ſie nł ↄpoſuerit cũ offeſo:uel ſic. Jnufamato de
excõicatõe cõicã dũ ñ ẽ miſi ſe purget uel ad cau

telã abſoluat̃᷑ h. ꝗ E tria ſũt dicta qᷓ patẽt pes
.F. Caſus ?c. en tex. ꝙ nemo dʒ cõi
care excõicato an abſolutionẽ q; ecũq; dignua
tis exiſtat:uñ ẽt epᷣſ cõicãdo cũ excoicato an ab
ſolutionẽ icidit ĩ excõicationẽ.nã ius idiſſeient᷑
excõicat ꝑricipãres excõicato cni oes ſubijc ũf:
ut i. c.i.de ↄſt An aũt papa cõicã do excoicato
icidat iĩ excõicatoʒ gl.i.c.nulli.S.e.ↄcludii ꝙ; n

2 rõ ẽ manifeſta: q; hoc uiculũ excoicatioms

hituꝛ a iuꝛe poſitiuo quo papa ñ ligatuꝛ:ut i.c.
ꝓpoſuit de ↄceſ pᷣbẽ.dic tũ nõbilt᷑ ad illa gl.ꝙ
ał papa peccat. ꝙ itellige qñ ñ ſubeſt cã ſibi cõi
cãdi nã tũc papa n ſola faciui g ins poſitiuũ:ſed
ẽt j ius diuinũ:qꝛ ut hẽtuꝛ i euãgelio qͥ ñ ulłᷣ ſe
corrigere ⁊ excõicatur ꝑꝑ hoc dʒ haberi uelut

etnicus z? publicanus. un papa cũ ſii ſubiectus

legi dinine.xxv.q.i ſũt qͥ ſã:peccat ñ hñdo euʒ
tãqꝙᷓ;ᷓ publicanũ et ifidelẽ. Qualis aũi ſu excõica
rio qᷓ Shitur pꝑ ꝑticipiũ: Dic ut i.c.nuꝑ ⁊ i.c⸗
ſi ↄcubine.jſ e.ubi de hoc dicet᷑. ⁊ꝰ nõ.qꝙ epᷣs
ñ põt ex ſua uolũtate aliquẽ abſoluere ab excõi
catione.⁊ iõ Iʒ uelit ꝑ cõionẽ.ſuã illi reddiiã eũ
haberi ꝓ abſoluto ñ põt. Secꝰeſt in papa:quia
ipe ñ ſubiacet cerie forme:ſed epᷣus ſubijcii diſ
poſitioni iuris de quo in cle.ſi ſũmus.e.ti.¶ ʒꝰ
nõ. ꝙ iuramtũ qð pᷣſtãt hodie abſoluẽdi ab ex
cõicatione de quo ĩ. c.ex tenore.S. eo.fuit intiro
ductũ ex quadã ↄſuerudie eccłie. exquo ifert᷑ q;
iuramẽtũ n ẽ de ſubſtãtia abſolutõis de quo ta
mẽ dic ut.j.ſubijciã cũ gl.q̃rto nõ.i.O.pᷣe qõni
aꝛ. optimũ ꝓ his qᷓ dixi ĩ. c. pcedẽti ꝙ ubi excõi
catio pluꝛibus nõ c.debẽt ſciẽtes nitaꝛe excõica
tũ circa omnẽ denũciatõm.nã ſi ſola fama ſuffi
5. . F. ter
tio ꝙ ñ ſufficit excõicato ſatiſface? de eo ꝓ quo
fuit excõicatus niſi abſolutionẽ ↄſequaĩ imo ex
cõicatꝰdonec ſatiſteceꝛit eget abſolutione de q
P gl. nõ. i cle. i. ð deci. N nõ. ꝙ ex iiuria illata

clerico naſcunt᷑ due actiões iniuriaꝝ nna ↄpetit
ip̃i clerico q̃renꝰ iniuria tãgit pſonã ſuaʒ. alia cõ
betit ecclie cui iniuria iferẽ ex ꝑſona clerici:⁊ re
miſſio ſeu ↄpoſitio facta cũ clerico nõ tollit acti
onẽ ↄpetẽtẽ ecclie.æ ꝓ hoc tex ibi ecclie m̃ quã
offedit zc. nã loquit᷑ ᷣ eccłia ꝑticulari cui ſatilfa
ciẽdũ ẽ ꝑꝑ iniuriã illatã clerico: ut dixi ĩ c ꝑro
chianos g.e. Et puto ꝙ ẽt pr̃i ip̃ius cleꝛici ↄpe
tat actio iniuriaꝝ ꝓ hoc qð nõ.i.c. ꝑ uenerabi
lẽ qui fi.ſint le.cũ clericaiꝰ non eximar a patria
ptate iʒ aliud ſeſerit gl.i.c.indecoꝝ ð eta. q̃ i.
Sed primũ uerius nt ꝓbat᷑ i. d.c. ꝑ uenerabilẽ
ꝑ locũ a ſpãli. rglin v̈ ſi publica fama: ſʒ
qro qñ iſte ẽ uitãdus. Inn. ponit duas opi.qui
dã dicũt cũ defecerit ĩ ſe purgãdo.alij vo ꝙ cũ
Qiffert pᷣſtare purgationẽ æ hoc uideiur place:d
Inn. ſʒ puio icontinẽti hũc nitãdũ cũ infamia ĩ
naluit S eũ. ar.i.c.illð de cle.ex.mi.nã tractat᷑ ̊
caſu de mo dico pᷣindico ? ð fauore aie. JIdeo
fama h̊ cãu facit plenã ꝓbaſonem.⁊= h̊ vr uelle
iſte tex. nã idiſtincte dicit eũ uitan dũ niſi ſe pur
gauerit ⁊? purgationẽ pᷣſtirerit. nõ ergo redẽda
ẽ ſibi cõio aũ purgatione pᷣſtitã uel abſolunonẽ
obtẽtã ad cautelã. n gl.fi. ibi ut ſcʒ iuramẽ
to pſtito ⁊c. Oic ꝙ imo tex.loquitur de forma
abſolutionis tradita in. c. a nobis.ij. in fi.j. eo.
ut.l preſtito iuramẽto de parendo mãdatis ec
cleſie itroducat᷑ poſtea in eccleſia cũ pſalmo pe
nitétiali oꝛone dñica ⁊c ut ibi dr̃ nec opus e ꝙ
alia ſnia ferat᷑ ſuꝑ abſolutõe. Et ex his ifeꝛt᷑ ad
q nũquid abſolutio ab excõicatõe poſſu peti ꝑ
ꝓcuratorẽ. Inno.dicit ꝙ nõ:qꝛ hec ſorma re
quirit pñciam ꝑſone. fatetur tñ ꝙ ubi ſubeſt iu
ſta cã poterit ꝓcurator iteꝛuenire. ꝓ hoc. c. qto
ꝛij. q.V. ſed hoſti. tenet ꝙ indiſtinere nõ por ireꝛ
nenire ꝓcurator quo ad eccleſiã militate: qꝛ ab
ſolurio requirit ↄfeſſionẽ ↄtritõeʒ ⁊ itroductio
ne in eccleſia cũ ſolenitate pᷣdicta.⁊ dictũ gl cõi
ter tenef᷑.nã ſi ualʒ excõicatio ẽt nõ ſeiuata ðpi
ta forma fortius abſolutio. Satis tñ mibi pla
cet opi. Inn. ut ibi nõ ſubeſt cã cõpareat abſol
nedus.æ ꝓ hoc uide bo.gl.i.d.c.qᷓto ⁊ dic ſpe
cu.ĩ ti.de ꝓcur..i.v.uẽ opponit᷑ ꝙ ĩ curia ro
mana hoc ſeruatur de quo et per archi.in.c. ut
officium de here.li.vi. Infeꝛt᷑ ẽt ex pᷣdictis ad
altã. q.qᷓ ſequitur i glo. nũquid ualear abſolurio
iuraméeto nõ pᷣſtito.quidã ꝙ nõ. quos ſequitur
Hoſſi.nã cũ ſit ð forma nõ nualet abſoło foꝛma
nõ ſeruata ar.i.c.qꝛ ꝑꝑ de elec.nõ ob. iſte tex.
dicẽs fuiſſe ĩductũ hoc iuramẽtũ ex ↄſuetudine
qꝛ hodie hec ↄſuetudo redacta eſt ad ius cõe.
Glo. hic ↄcludit oriũ ⁊ cõiter tenet᷑ opi.gl.naʒ
ut dixi ĩ pcedeti.q ſicut tʒ excõicatõ nõ ſeruata
forma ita abſolutio ar.de pe.di.i.in.c.ueꝛbũ fa
cit.c.uenerabilibus in..ubi auteʒ eo. ti.li.Vi.
ubi patet ꝙ abſolutio iinſta tenet qð nõ.
Abbas.
mic Saterdos eijciés reg-
Eniẽs erẽ de ecchia officia diuia
turbãtẽ excõicatꝰ nõ c.b.d. In pata

5

¶Be ſñia excõmuni.

queſtio. In fa ꝓniſio ibi ideoque. Eaſus zc.
UEaSer rer i canonicꝰ zẽ.qñ inijciẽs ma
nũ i clericũ ſeu religioſũ turbãtẽ dinina officia
excõicatꝰ nõ ẽ etiã ſi ↄmorꝰ ̊ fecerit. ↄmotõ gꝰ
ex iuſta cã nõ oꝑat᷑ ninculũ cõicatõis ubi ſubeſt
iuſta cã manus inijciẽdi. ¶a nõ. quod moniat
gaudʒ pᷣu legio ſiqs ſuadẽete nbi ſine iuſta cã ma
nus i es inijcirur ut i. c. ð nominalibus.j. eo.ti.
Hop. Z tex. nã nr̃ ſibi ↄtrariꝰ. nã pꝰdiẽ iſtuʒ
ſacerdotẽ iieciſſe manũ iĩ monialẽ ut eaʒ er eccle
ſiã ponerer ⁊ poſtea dic ꝙ ↄpulit eã reſidẽ itra
eccleſiã. So.duplex.naʒ una lẽa hʒ ey eccleſiã ⁊
tũc ceſſat Sriũ.Alia vo ſia hẽt ĩtra ⁊ tũe intelli
ge ꝙ iſti ĩ hac eccła erãt canõici regulaẽs ⁊ mo
niales hñtes divᷣſos choros:uñ ſacerdos iſtam
monialẽ ĩgreſſã choꝝ uiroꝝ extraxit ⁊ duxit ad
chorũ ꝓpriũ ⁊ intra eccleſiã coegit eã reſidere.
glti.n. Al Ho itelligũt q iſte ſacerdoſ
erat ibi por eniã momaaliũ ſiẽ fuatur in ordine
ſci ¶ Daꝛci uñ rõe pᷣlatõis fuit excuſatꝰ.Alij.ue
ro intelligũt indiſtincte ꝙ q;tũcũqʒ nõ hẽat iſte
plationẽ excuſat᷑ ab iniectõe manuuʒ exquo tur
batrur. ⁊ ex ̊ ⁊ ex tex.nõ. ꝙ turbãtes diuinũ ołf
ficiũ ĩ eccleſia pñjt de ea expelli ſiẽ faciẽtes tumul
iũ in iudicio de quo nide bonũ tex.in.c.in loco
V. q. ilij. A e.
ſe Legit᷑ multis modis:
Eruenit. ſʒ ſᷣm cõeʒ lec.h. dic.
Ercöicati ꝓ leui iniectõe manuũñ i ele
ricũ pnt ꝑ epᷣm abſolui ⁊ ẽ iſte tex.ſingulaꝛis ſʒ
hãc lec. Caſꝰ ꝛc. In gl.i i. fi. pᷣmã opi.tẽuit. In
no. ̊ ⁊ ꝓ h̊ adducebat ſam ĩ fi.ibi dicimꝰ ↄmit
tẽdũ quaſi uelit dicer̃ hãc fuiſſe ſpẽalẽ ↄmiſſiõʒ.
Sʒ alij. cõiter ſequũt᷑ dẽm gl.ut qð faẽ ius cõe
quo ad oẽs.nã ſi ↄtineret ſpẽalẽ iĩdulgẽtiã cum
nõ appareat cui loquat᷑ ? cuiꝰſit pᷣnilegiũ erit h
ðcre.oĩno ſuꝑflua ꝓ h̊ facit qð hẽt i ãtiqua nbi
ſcribebat᷑ ꝙ iſte dẽrʒ abſoluẽ mulieres ſenel ⁊c̃.
? poſtea ſubijciebat᷑ de his abſouendis ⁊c᷑.ut in
lr̃a:uñ ſiẽ epᷣs põt iure ſuo mulieres ſenes ⁊ ał.
huiuſmõi abſoluẽ uit ĩ.c.ea noſcit᷑ Sõ. e.ita ⁊ iſtoſ
ꝓ leui iiuꝛia excõicatos ⁊ iſte intellectus tãqᷓ; be
nigniõ ãplectẽdus ẽ. Et ꝓ b̊ faẽ ꝙ ubi duo pñt
elici ĩtellect? ðbemꝰſeqͥ illũ qᷓ ↄtinet in ſe aliqᷓ; du
bitatiõeʒ ⁊ de aliquo prouidet l.qð labeo.ff ad
carbo.⁊ i.l ff.ad municipa.fac̃.c.cũ ĩ iure de of
dele ſj. it aluerudo q̃ h hʒ ĩ dnbio multuʒ
ẽ attẽdẽda et mime ſũt mutãda ⁊c.l.mĩme ⁊.il.ſi
de interpᷣtttiõe ff ðᷣ legi.⁊ i.c.cũ dilectꝰde ↄſue.
Sʒ Z hũc ĩtellectũ fac̃.c ſi Vo. S.e.nbi ĩ cãn ſpã
li epᷣs abſoluit qñ iiuria nõ ẽ enormis ad ideʒ.
ic.qm.S. ð nit.⁊ bo.cle ubi b̊ ẽ pᷣuilegiũ cłicoꝝ
cõiteꝛ niuẽtiũ. So. diẽ Joa.an.⁊ bñ diſtinguen
dũ fore int᷑ iiuriã leuẽ mediocrẽ ⁊ enoꝛmẽ ut ꝓ
leni iniuria quilibet epᷣs poſſit abſoluẽ iure ſuo
auct᷑e hꝰdecretał non ãt hᷣ ʒ regularit᷑ ifeꝛori pᷣ
lato. nã h̊ decre.dirigit epᷣo ut pʒ ibi fraternita
ti tue ⁊c. Inferior eĩ ab epo nõ appellaĩ frat᷑ ſʒ
filius ut ĩ. c. qᷓ gaaui de cꝛi. fal. ꝓ iniuria vo me
diocri nõ põt epᷣs abſolner᷑ niſi puilegiatos 2 B

caſu locũ habebãt õria ſuꝑius alł.x ſilia iuꝛa ꝓ
iiuria vo enoꝛmi epᷣs reglꝛ nõ abſoluit niii ĩ ne

ceſſitate ⁊ ubi ſpecifice ſibi comittit᷑.¶ Sʒ qꝛo

nũq̃d eps poterit abſoluẽ laicos leuit᷑ iiuriates
clericis.Cõit᷑ tenet ꝙ ſic:qꝛ iſte tex. loquit᷑ indi
ſtincte q nõ. z q dicat᷑ iniuria leuis que medio
cris et que enormis recurrẽdũ ẽ ad arbitriũ iu
dicis ar.inſtit. de iniur.i.ꝗ atrox fac.c.cũ illoꝝ
7 quod ibi nõ.j. e. Abbas.
61 ½ Licãs ĩ diui
₰J S nifica uit. nis excõicatis
p papã: qꝛ diuia celebrat excõicatꝰe ex
cõicatione maioꝛi = ꝑ ſolũ papã abſoluedus h.
diẽ fʒ unũ itellectũ.uł ſic.ʒ aliũ. Clericꝰq ſciet
2& ſponte participat excõicato in diuinis officijs
excõicat maioꝛi ⁊ tin abſoluẽdus ꝑ papã. Ca
ſus ꝛc. ¶ In gil. i li. ex hac gl. colliguntur tres
lec.ad tex pᷣma lec.ut loquat de excõicatione mi
nhori quã regularit᷑ icurrũt ꝑticipãtes excõicato
ut i.c.nuꝑ.j.eo.=.c.ſi celebꝛat de cle.ex.mini.et
in. c.a nobis de excep. Et iũc ad tex.dum dicit
eadem ſñia ꝛudefr᷑ ꝙ eſt eadem in geneꝛe ⁊? quo
ad quid. puta veſpectu pᷣnatõis ſacrõꝝ ꝙ liẽ ex
cõicatio maioꝛ puat ſacꝛis ita et minoꝛ ut i. d.
c.ſi celebrat. Sʒ S hãc lec.fac qꝛ tex.reſeruat Gᷣ
abſolutionẽ pape qð nõ faceret ſi loqueretur de
excõicatiõe minori ut ĩ.c.nuꝑ.j.e.et io forte gl.
tranſu ad aliam lec. ut intelkgat᷑ tex. de excõica
4o cũ oibus ſibi participãtibꝰ.nam tũc ꝑticipan
tes iuoluunt᷑ eade excõicattiõe et iſta let.ẽ neꝛa ĩ
ſe. Sed diuinat ad tex. æ hodie nõ põt ferri iał
excõicatio i ꝑticipantes cãonica monitõe no p
milſa ut ĩ. c.ſtatuimus.e.ti.li.vj¶Leꝛ ia lec. gl.
ut loquat᷑ de ꝑticipantibus excõicato in crie ꝓ
quo fuit excõicatꝰ? iũc opʒ itelligere ꝙ fuit ali
quis excõicatꝰa papa qui celebrauerat diuina
poſt ſuſpenſioneʒ quo caſu paꝛticipantes ſibi in
diuinis officijs cõicãt excõicato ĩ crie ⁊ iuoluun
tuꝛ eadem ſñia nt i.c.ſi ↄcubiue j.eo.æ iſta lec.
bona ẽ ? ſm eã p ſũmaui. Sʒ aliquãtulum diui
nat ad iſtum tex ꝙ ̊ ꝑticiparũt in crimine:
Quaꝛta lec dat᷑ ey gl qᷓ ũ cõis ur imelligat᷑.c.
de ꝑticipantibus excoicato æ non in crie. Sed
ad h̊ ut incurrant in excõicationẽ maiorẽ ꝛequi
runtur qnqʒ ꝗᷓ naꝛꝛat i tex. p ꝙ pticipantes ſint
cleꝛici ut pʒ ibi clericos. Iteʒ ꝙ ſciemter ꝑticipa
nerit ut pʒ ibi ſciẽteꝛ Itẽ ꝙꝙ ſpote ut i tex. ibi ?
ſpõte qᷓꝛto ꝙ excõicato a papa ut patʒ ibi a no
bis. Itẽ ⁊? qnto ꝙ i diuinis offcijs ꝑcipaueꝛint
ut pʒ ibi ĩ officijs.nã tũ hec decꝛe.iducat ſen cõ
tineat nonã excõicationis ſpẽm dʒ intelligi pro
prie ꝓut iacet inteꝛuenientibus oibus de quibꝰ
in tex. nam ał regulariter ut dixi ex ꝑticipio cũ
excõicato tim icurritur excõicatio minoꝛ. Sʒ õ
hanc lec.fac:qꝛ iſte tex.no nẽ iducer̃ nonã ſpẽm

excõicationis cum papa non uideat̃ h̊ nouũ ius

uelle edez cũ reſpõdeat ad ↄſultatõʒ ⁊ poſtea di
cit ad nos uolumus ⁊c.⁊ ſic loquitur in cãu als

deciſo a iure antiquo:ſed illo inꝛe non ꝛeꝑitur
hec ſpẽs excõicationis inducta ¶ Yrcm tex. iſte

*

zont
, eprch .
ocr ,go
hinlanii
lorul 44 4
Aiſhne
glane⸗ ne
eini in⸗ 1
i Mui hun
eise un in
ille c

4, Pine

clard aiſi⸗ bltrute

i ſhucn licge

iͦenmnnt ößuni
Gis tiüiceln
ee titdidl
ftiftolceg net
ſiſaii eigoſiet
i oublrih inſdnd̃
coo boiled oſ ub
lefaatibi bicabſohon
Nj cũete ſon t c
lit gof orblan ebi⸗
bichi uicebo gliͤa
ſif iciinon e glin
Aer nc cnonic N
Genmd ainrandiaris 1
umncſ(K
duoscinsiieedſotuie
Oheftlitianicrſo non
HH
Giei g ifoil
ſſog cillatos Poſt pod
gr tſot erti,
in ic ſeg hot ſoſ
nlali be aul Giin
ri lfani g'g
riſtiſenedill
nenſior

lit Mr on Cctt
auten n genert gao
Drudsſuning ſeer
Ansmanimen bi,
Athi ennh
Nöfueraſ bocggen de
icndeatöfneg,
imeligai er de grog
Cpitbd un töt gicon
öicmöen iſnler eni
nt bocle no pot en
linnim nolitoe o
lil. Mauleg.
s crcoſcno in cfie
w irligereg fut ei
Cchnnnenn Cninn
Cln amichentesſdinn
ccöcoicfiet iuobin
udſbeſeb d ſl⸗

—

Ntepmnit in ainiſe⸗
ui cosn nulhiͤ⸗
cno t non n
Mrölenoni M⸗
urg, iſmnd⸗ n
,Iyg imm gießn
irtornita t

c

¶ Be ſſia excommunt:

loqᷣtur de pret᷑ito ut pʒ ibi ꝑticipauerũt ⁊c. Sʒ
ſi ↄtineꝛet ins nouũ ñ exrẽderet᷑ ad factũ de pᷣte
ꝛito:ut i.c. cognoſcẽtes et ĩ.c.fi.de ↄſti. Sʒ põt
dici ſuſtinẽdo cõem lec.ꝙ forte hoc erat deciſũ
aliqua ↄſtitutõe ãqtiqua.⁊ iõ papa rñũdit h̊ ꝑ illa
nerba.S. dicta. æ qꝛ alie le. de nibilo nobis ſerui

rẽt iõ hec aplectãda ⁊ hactenꝰſic ẽ ĩtellecta H̊ de

cretalis.æ minime ſũt mutãda ⁊c̃.
B a. Excdica 1 liiectione manuñ
5 iĩ clericũ uł icẽdiaꝛiꝰpoſt pnbli
cationé a ſolo papa abſoluit᷑ pꝰdeciſio

ↄſulat.ꝛ·:rñſio ibi fraternitati.Caſus ⁊c.¶ In

gl. i. in fi. qᷓi uelit dicere gl.ꝙ anʒ ſine uiolentia
manus remeꝛaꝛia extendit᷑ ad clericum exemplũ
i ꝑcutiẽte clericũ uolẽtẽ.nã uioletia ſibi ñ infert
ut ĩ ꝛgula ſciẽti li.vi.⁊ tñ ꝑcutiẽs icnꝛꝛit excõica
tionẽ:qꝛ temere facit:ut ĩ.c.ↄtigit.j.e. Sʒ ) hꝰ
facit:qꝛ.c.ſi qͥs ſuadẽte ꝛeqͥrit uiolẽtiã.gꝰ nõ dʒ
extẽdi cũ ſit penalis:ſed pot dici ꝙ lʒ nõ ſit uio
lẽtia reſpeciu ꝑſone illiꝰcleꝛici uoletis ẽ m niolẽ
tia reſpeciu torius ordinis clericalis.nã collegi
um clericale iĩ cuiꝰ fauorẽ principalit᷑ illud puile
giũ emanauit nõ pſumit᷑ ↄſetiꝛe:uũñ ñ potuit iſte

—

clericus renũtiare illi priuilegio: ut ĩ.c.ſi dilige

ti de fo. ↄpe.⁊ ĩ.c.cũ deſideres.F.fi.S e.¶¶ In
gl. fi. i fi. ↄclude g metẽ gl.ꝙ aut qͥs ĩcedit eccle
ſiã ſeu locũ religioſũ:⁊ tũc excõicatꝰ ẽ ipo ſco ⁊
añ publicatõʒ ipſiꝰexcõis poterit abſolui ab epi
ſcopo loci:ſed poſt publicationem non:qꝛ papa
refuat ſibi hãc abſolutionẽ nt h̊. Aut icẽdit ali
nʒ locũ:et tẽ non ẽ excõicatꝰ ipo facto:ſed excõi
cãdꝰ.poſt publicat. abſolutio ꝛeſernatur pape.=
de hac mã uide bo.gl.i.c.cũ deuotiſſimã.xij.q.
.ij. i. V. icẽdiarios.⁊ gl.in.c. omnes.xvij.q.iiij.
2 tex. in.c.canonica.xi.q.iij.? boſtie.in ſumma
de rap.æ incendiarijs. S. ? qua pena. vſi. ſed ſʒ
canones cum ſe. ¶ Er ex predictis ⁊? ex tex.nõ.
duos cãus i qᷣbꝰabſolutio ab excõicatõe reſuat
pape fallit ĩ articulo mortis ubi ẽt incendarins
abſolui pot a ſaeerdote:ut i.c.in litteris de ra.
C glut ex gl.q̃ro nũq̃d legatꝰ poſſit abſoluere
iſtos icẽdiaꝛios poſt publicationẽ.⁊ ur̃ ꝙ ſic qꝛ
legatꝰabſoluit excõicatũ ꝓ iiectõe manuũ ĩ cleꝛi
cũ:ut i.c.ſe.g põt abſoluẽ icẽdiaꝛiũ cũ iſta duo
ꝓcedãt hic a paꝛi. Gni.tenuit Sꝛiũ ⁊ cõit᷑ tenet
nã Iʒ iſta pificent᷑ qꝰ ad difficultatẽ optinẽdi ab
ſolutionẽ ñ tñ ſeqr ꝙ ꝑmiffio fẽa in uno cãn ex
tẽdat᷑ ad aliũ:maxie qꝛ in iſtis exorbitãtibꝰ non
ꝓcedit᷑ ſen n fit extenſio ẽt ꝑ maioriiatẽ rõis nit
i regula ĩ argumẽtũ de ꝛe.iu.li.Vi.⁊ i.l.qð ueꝛo
.ff. de legi.ſolus g papa abſo lueꝛe põt poſt pub
licationem ꝙ eſt notandũ. .
3 3 ſe Legati de
uere poſſunt excõicatos ꝓ iĩiectiõe ma
nuũ i cleicos.h.d. ſᷣa ꝑs ibi ſuꝑ quo Cauſ æc:
Mvee tex. ꝙ legatꝰ cardinalis dr̃ legatus
de lateꝛe: qꝛ mitit ex lateꝛe pape. Aſſiſtunt enim
caadinales lateri pape: qꝛ fere oia oöſilio eorum
explicar hic dicunt᷑ legati de latere de quo ĩ. c. i⸗

8 offi. lega. li. Vi 2* nõ. ibi in mãdatis ſuꝑ bhoc
nõ oſtẽdãt ⁊c. ꝙ ſuꝑ his q neniũt iure leganõis
ex diſpõne legis uel ↄſuetudis no ẽ opus ꝙ le
gatꝰ ondat mãdatũ expᷣſſũ: trãſeũt ei iſta ex gña
li demãdatõe legatõis.ſecus dic i his q̃ͥ nõ ↄpe
tũt iure legatõis: qꝛ tũc opʒ ꝙ ꝓbet̃᷑ madatũ ex
pꝛeſſũ ar. ꝑ locũ a ſpali.æ uide qð nõ. Jo. an.
i.c. i. ð offi.lega.li. vi. dixi plene in. c. ꝙ ſuꝑ bis
6 nr dre ꝓ declaratõe e nũquid iſti
legati poſſint abſoluere excõicatos ꝓ enormi ĩ
iuria. ⁊ maxie ꝓ iterfectõe clericoꝝ ſeu mutilati
one. hoſti. hic ⁊? cõit᷑ doc. ꝙ ſic:qꝛ lia hic loquit
idiſtincte ur patʒ ibi eos heas ⁊c. idiffinita eniʒ
equipollet uli:ut nõ.i.c.ut circa ð elec.li.Vi.Et
maxie hoc ꝓbat᷑ ſm aliã lr̃aʒ qᷓ bʒ dictionẽ uni
uerſalẽ ut ois ⁊c.ſʒ idẽ hoſti.aliud ſentit i.c.pꝑę.
S. ð offi.le.ubi dixit ꝙ; ꝓ enormi iniuria ſolus
papa abſoluit.tñ q ad legatuʒ appellabat enor
mẽ iniuriã hõicidiũ z mebri mutilatione. ſecus
aũt dicebat ĩ effuſiõe ſanguis ẽt cuʒ effractione
oſſis ⁊ illã opi.hoſti.ſecutus c.ſpec.in ti.ð lega
10 i nũc dicamꝰ. Y qð ẽt dixi.ſʒ opi.hoſti. cõi
ter hic approbat᷑ ꝓ qua facit ſjm JYo. an. qꝛ le
gatis dat᷑ hec ptas abſqʒ aliqua exceptiõe. iura
enim excipiẽtia enoꝛmem iniuriã nõ loquunt᷑ i
legatis:ſʒ inferioribꝰ.⁊ hãc opi.tʒ Archi. in.c.
.i. ð offi. le.li Vi. allegat. c. eos ðᷣ ſen.ex.eo.li.dũ
ibi dẽ a quibꝰ ſñijs ⁊c.⁊ ſic V pſupponere ꝙ ꝓ
qualibet iniuria põt legatꝰ abſolueꝛe.quidaʒ iñ
legati ſolẽt abſtinere qn ↄmiſſũ fuit homicidiũ.
aliqui uero indiſtincte abſoluũt:iñ pria opi. ut
indiſticte poſſint abſoluere ẽ benignior. ꝓ qua
facit.c.qꝙ trãſlationẽ. S. de offi.legati.⁊ uide qð
nõ.i. d.c.pe.¶In glo. fi.in fi.⁊ de triplici ſpᷣe
legaroꝛum ⁊ eoꝝ poteſtate dic ut in. d. c. pe. 2 ĩ
c.i.de offi.lega.li.vi.plene peꝛ ſpec.iĩ ti.ð lega.
in. F. inteꝛdicamus æc.

—Baãlis excõicatio nõ
Nobis nigat niſi ſubditos ꝓfe

Stis. h. d prio ponit᷑ qõ 2 ſoto ibi ad
qð Cãaus ꝛc ¶ Hõ. poex tex ꝙ iferioꝛc a papa
poſſe ꝑ ſtatutũ ſuũ factũ iã a iure dãnataʒ ꝓhi

bere ſub certa z? noua pena. iʒ ergo intferior nõ
poſſit tollere canonẽ ↄdẽdo Sriũ ſtatuiũ põr iñ

canonẽ adinuare ꝑ appoſit᷑ noue pene ↄcoꝛ.c.

ut aiaꝝ ðᷣ ↄſti.li.vi.⁊ uide qdðᷣ nõ. Jo.an.i.c.fi.
8 offi. archipᷣ.æ glo. in clemẽ ne romani de ele.
2 nõ ꝙ ꝑ hec uerba excõicat ſit ⁊c. ꝓfert ex
cõicatio ipo iure.pꝛo hoc uide gl.i.c. quicunqʒ
de here.li.Vi.qð nõ.licet aliud ſenſerit glo.i.c.
.ij. de fo. ↄpe. ⁊ uide qð ibi dixi.ʒꝰ nõ.ꝙ gñalia
nerba ſtaruentis ſeu ſñiam ꝓterentis reſtringũ
tur ad limites poteſtatis ſuc: ut q;qᷓ; ex ꝓpria
uerborũ ſigni ficatione apta ſint etriam non ſub
ditos compꝛebendere tamen ꝓ pter poreſtatig
defeciũ nerba q;rũcũqʒ generalia reſtringũtur
ut nõ ↄprehendãat niſi ſubiectos. facit pꝛo intel
lectu ſtatutoꝛum ſeculaꝛium z maxime illius ſta
turi quo cauetur ꝙ declinans iuriſditionem po
teſtatis icidat in cenas penas ut nõ exiẽdatu

A 4

¶ Be fãia excõmuni.

in elericos iuriſditõʒ declinantes:qꝛ clerici non
ſũt ſubditi ⁊? ſtaruiũ mẽſurat᷑ ſm pfatẽ ſtatnẽtis.
Idẽ dicẽdũ ẽ ſi ſtatuto caueat᷑ nt uẽditio bõrũ
imobililiũ nõ fiat nõ ſubdito ut ñ ↄphẽdat cleri
cos ꝓpt᷑ generale pᷣuilegiũ qðᷣ hũt i acquirẽdo
de quo i.c.fi.de ĩmu.ec.li.Vi.ſm Jo.an.⁊ per
doc.i.c.relatũ el.pꝰ.S. de teſta In gl.i. ĩ fi. de
B qs dicat᷑ noĩatiʒ excõicatꝰſen iteꝛdictꝰ uið pleñ
per Inno.⁊ alios doc.in. c.ĩ laterañ. ð pꝛeben.
2 an tales ↄmittẽtes furtũ ðbeãt nitaꝛi ani pubii
carõeʒ dic ut nõ.in.c.cũ nõ ab hoie.S.eo. In
gl. ij nõ. gl. ſolet enĩ multũ allegari æ ↄprepedẽ
do gl z mãm prinetẽ ad eã uidẽda ſũt qᷓtuor pꝰ
nũqͥd ſtatutũ certi loci apponẽs certã penã affi
ciat ñ ſubditos deliquẽtes iĩ loco data ſcia ſtatu
K. 2 dato ꝙ ſciẽtes liget᷑ qͥd ð ignorãtibꝰ ſtatu
tũ.ʒ nũqͥd ſubditꝰ ſtatuẽtis ðᷣliquens er tritori
uʒ afficiat᷑ pẽa ſtatuti. qᷓrto z nltio nũqͥd ſtatutũ
ſeu ſnia duret ultra ſtatuẽtis tpᷣs ſeu fñiaʒ ꝓfeꝛẽ
tif. Quo ad pmũ gl. ↄcludit ꝙ ñ ſubditi liget
ex qꝰdᷣſiquũt ĩ loco ſtatuẽtis Idẽ cõit᷑ legiſte in
.l ↄctos populos.C. de ſũ tri.⁊ fi.ca.? opiime
fac. c.qᷓ ad ꝑpetuã viij.di. Inno. ᷣ narie loqt æ
nt appareat dubiũ qõis ꝓ õoöria ꝑte ꝙ nõ ſubdi
tus ñ liget᷑ adducit᷑ tał rõ.nã tpᷣe qfit ſlatutum
ſtatuẽs ñ hʒ iuriſditõʒ ĩ actu in n ſubditos gcũ
ſtarutũ aſſũat uires ipᷣe ꝓmigatõis ñ ẽ potens
ad ↄprehẽdẽdũ ñ ſubditos cũ anqꝙᷓ neniat caꝰ
iuriſditionẽ tribuẽs ñ poſſit iſte ſuã iuriſditõem

actnalit᷑ exercere ar. opti.in. c.i.de offi.or.li. Vi.

ubi pʒ ꝙ ãchiepᷣs ñ põt officiales deputaꝛe ĩ di
oc.ſui ſuffraganei ꝓ appellatoibꝰ interponẽdis
ad eũ:qꝛ exqꝰ appellatões n ſũt int᷑poſite nõ hʒ
inꝛiſditõʒ actu ad idẽ l.obpᷣuãdũ in fi.ff. offf.
ꝓcõ.ubi ꝓcõſul anqꝙᷓ ingredia ꝓuintiã nõ põꝛ
cãm delegare:qꝛ adhuc nõ bʒ actualiter inriſdi
tõʒz Iʒ hẽat i babitu fac ẽt.l.uſufructꝰ.ff. de ſtipᷣ.
gno. Cõclude capiẽdo mẽtionẽ eoꝝ q̃ tangit h̊
Inn.æ q̃ mihi plꝰ placẽt ꝙ aut querimꝰ ð ſtatu
to aur de ſnia.pꝰcãu aut ſtatuiũ ẽ aptũ ↄpbedẽ
ſubditos ⁊ nò ſuditos nt in exeplis bꝰ ſ̃e ⁊ tũc
&t nõ ſubditi deliquẽtes ĩ territorio ligant.nam
lex ſẽꝑ loquit᷑ ut.l.arriani.C. de hereti.iõ incõti
neri cñ nõ ſubditꝰdeliquit efficit᷑ ðᷣ iuꝛiſditõe ſta
tnẽtis ? ligat᷑ ſtaturo ſuo:ant ſtatutũ nõ põt ↄp
hẽdẽ niſi nõ ſubditos ur qꝛ dicẽ ſtatutũ archiepᷣi
quicũqʒ archiepᷣoꝝ fecerit añ ſe crucẽ defeni ĩ
ꝓuicia mea ſit excõicatꝰ? tũc ſʒ Inn. ñ ualʒ ſta
tutũ:qꝛ archieps nõ hbʒ archiepᷣm aliquẽ in ſub
ditũ et ſic h̊ ſtatutũ ñ põt ↄpꝛebedẽ niſi ñ ſubdi
tos Hoſt. ip gnat ar. c. ex tuarũ ðᷣ auc.⁊ uſu
pa. Itẽ qꝛ ſequeret᷑ ſin opi. Inn. ꝙ ñ poſſil fie
ri ſtatuiũ õ ꝑegrinos ĩ loco deliquẽtes.articulꝰ
iſte ſatis ẽ dubiꝰz põt teneri h̊ opi. Moſt.nã cũ
ſtatutũ hẽat tracium ad futuxꝝ ⁊ ſic lex territorij
referat᷑ ad tpᷣs habile uĩ ſtatumũ ua ere cnʒ dicat
inriſditõeʒ ĩ territorio ſuo. ant feꝛĩ ſnia gñał er
põt habe? locuʒ qð ſupra dixi ut tin extẽdat᷑ ad
ſubditos ſniantis reſpeciu delicti ↄmittẽdi ⁊ po
icſt ẽe dr̃ia inteꝛ ſiatmũ et ſniam:qꝛ ſnia aſſumit

uires icõtinẽti in eñ S què fert᷑:uñ bʒ ↄpᷣhẽdet⸗
im ſubditos ar.i.d.l. uſufructꝰ. Sʒ ſecus in ſta
tuto cũ hẽat actũ ſucceſſiuũ ⁊æ ninculũ ſumat ipᷣe
delicti:⁊ in ſñia generali põt itelligi iſte rex. ui ñ
ſubditi delinquetes i loco ſniãtis nõ afficiantuꝛ
illa ſñia ⁊æ ira ꝓprie ur̃ loqui iſte tex.naʒ intellec
tus gl.ẽ indubitabił in eo qð itelligit tex. de non
ſubditis delinquẽtibus ex terꝛitoꝛiũ.nã h̊ nulli

dʒ eſſe dubin. intelligit ergo i ſñia generali pro

quo tex.ibi ꝓnũtiauerit ⁊c.⁊ hẽt illud nõbiliſſi
mũ dictũ ut nõ ſubditi poſtmodũ delinquentes

in rerritonio nõ incidant in penã ſnie ⁊ hᷣ ſetit h̊ᷣ

Inn. i fi. ¶ Sʒ predicta ſac.c. ꝛomana in. F.
caueant.eo.ti.li.Vj.ubi dꝛ ꝙ ſnia excõicatõis ñ
põt ferri pro futuris culpis niſi ſubſit aliqua cã
de pñᷣti. So. lʒ nõ dẽat tał ſnia ſic ferri lara tñ tʒ
27 dic hodie ut nõ.in.d. S. caueant. uo ad
ſcdᷣm dubium pᷣſuppoſito ꝙ nõ ſubdiui h delin
quentes ligentur ſtatuto data ſcia ſtatuu quid
de ignoꝛãtibus. Glo. nõ.S̊ dicit ꝙ ſi ſtatutũ pu
nit factum ał. dãnatum punit æ ligat etiam igno
rantes. Cõtrariũ tʒ Jo. an. ⁊ in. c. ut aiaum
de ↄſti. li.Vj. ⁊ ur̃ ibi tex.ꝓ eo.nã ſtatutũ ibi ex
cõicabat ↄmittẽtes furtũ ⁊ tñ nio ligat ignoꝛateſ

iqꝙᷓ; eni factũ ſit danatum pena in noua e.bar.

i. d. I cũctos populos ſentit idem qð gl.bᷣ quem
ſequit᷑ do. Anto.æ ad.c.ut aiarũ reſpodet ꝙ ſio
quit᷑ i ſia excõieatõis qᷓ nõ ligat niſi rõe ↄteptꝰ
? ubi dat᷑ ignoꝛantia ceſſat ↄteptꝰ⁊ ꝓ bac opi.
optie fac.l.uulgaris.i.S.ſi qͥs cs fl.ð fuꝛ.ubi pʒ
ꝙ ſi credens furari modicum ⁊ furatus eſt mul
aum ꝙ tenetur non hito ꝛeſpeciu ad intentiõeʒ
et ignorãtiam ſuam.et hec opi.uẽ uerioꝛ ð ꝛigo
re iuris.lʒ opi. Jo.an.ſit equior.nõ enim licite
põt allegare ignoratiã cũ ſciret ſeu ſcire ðpebat
factũ ce dãnatũ.ubi aũt ſtatutũ puniꝛet faciũ als

n daãnatum tunc ꝓbabiliter ignorãtes nõ ligan

tur ut.ixxxij.di.propoſuiſti et nõ.in.d.i. cunc
tos populos et ex coniecturis pꝛeſumetuꝛ igno
rantia uel ſcia ⁊ in dubio recurretur ad iuramẽ
tum iſtius delinquentis ar.in. c. ſi neꝛo. S. eo. ti.
Quo ad tertium dubiuʒ nunquid ſubdirus de
linquens extra territorium ſtatuentis incidat in
penam ſtatuti Innocen. ſentit hic quod ſic. in
contrariuʒ eſt tex. in dicto.c. ut animarũ Haꝛ.
in.d.l.cũctos populos diſtinguit ꝙ aut ſtatnẽs
expreſſe agebat ligare ſubditos delinquentes
etiã extra territorium ⁊æ tunc ligantur ſubditi.

Exemplum dicit ſtatutum quicũqʒ cõmiſerit fuꝛ

tum ubicunqʒ ſit excõmũicatus. Aut ſtatum eſt
generale ⁊z tunc reſtringitur ad rerritoriuʒ ſtatu
entis:ſed multi modernioꝛes legiſte in.l.fi.ff de
iuriſditione omni.iudi tenent oppoſitum. hoc
cꝛedo uerius ut nunꝙ; dᷣlinquentes e? terruoꝛi

unm afficiantur ſtatuto per rõʒ illius .fi. 2. d. c.

ut animarum.nam rõ illorum iurium c:qꝛ extꝛa
iuriſditionem iuſdicenti non ꝑer impune. IJiem
qꝛ ſtatutum ꝓprie ẽ lex terruorij nec põt uiꝛes
ſuas extẽder̃ ex territoriũ:qꝛ nidebit᷑ ibi legẽ &ᷣt
teꝛe ⁊ de hoc plenius dieo in.c.ſi.de fo.compe.

1

1aia n gene
ſtſi afl

ninn i⸗ irlcen
H icht
ſſcn Gratbd
liCc

tefee ſiienni
Gunt vlna 9
precſeis llegi/
ſiit ſii api e/ 12
go fluicrſii/
ſist cfu ginit
ioniffiüto gr hitc⸗
1borcinpetln iug.
nnitiarnd
ſcigg on idſiin is
Popfveitfti ecſſi
ſiain Imoetbig

onavel

lölcatiſitan p
hiblohit b o poni
bimn igt Qins
I gmulix on ſot ſne m
hͦgieris cini aalfs

iciriaad liſagö
Geakri dͤnming
Uums ſpofinlo r idlafune
Sgins Conevee
don erlleſe ſne neendie
noneſtipioinre pötann
tſent esacrent lalces.
gmut irttae
t iſa ppinn geum
ſigit boſta ſen ern
e mmechniſe 6

Eirndimg

ſa. AMerali

Gerennens ejen
— Ceicnt du
Muore Aien en

ſn dage
leponinr nntin

in(unfa
tusg len onnn

ttti ncti

ibladed eel
Gnie hn

müriiſdihninint
muum ſen n one dar,
os iennt ceneöghanen
Mcn ini cſotn t
s no gnr nl rörgten
1aeſſu oehet Phrch,
iises fo inlbig
odium t funmugef imni
bio ram c Meni
1e linr5go
ſt nor. no enin icne
ã leire lon ete doebn
ſarui dunſtrer Kcids
dlier irornesoigun
Mucki a N indl un
niettaris prſunenn igno
bo evununrat inmn’
GAr nt ed oi⸗
bin nmngnc ſbalns d
orumm ſawens utn
Ccen ſani emni
o.cAr nm M.
–
Y ianns mineſl⸗
unt lonnul H
mnaicig (Omeritfun
ians Anr fuun

. De ſnia excõmuni.

¶ Quo ad ultimũ dubiũ nũqd ſtatutũ ſen ſen

tẽia duẽt nitꝛa ip̃ſ diſponetis ↄclude ꝙ ſtatutũ

cũ ſit lex.qᷓdã ppetuo durat niſi reuocct᷑ expᷣſſe:
nt ẽ tex.i.c.fi.de offi.leg.ui diẽ Frede.iĩ ↄſilijs
ſuis ꝙ ſi caplin ſede uacãte feẽ ſtatutũ dnrat ẽt
creato epᷣo:niſi cxpᷣſſe renocet᷑ per epᷣm qðͤ nõ.
Ba ſmi die ↄcludẽdo nõbiliter ſᷣʒ nõ.i.l.fi.
ff. de pe. æ ĩ. l.i.C. de poſtu.⁊= i.c.unico de ma.
et obe.li. Vi. q; aut ſnia iiecit niculũ ipᷣe ꝓfeꝛẽtis
aut ñ.pꝰcãu aut uiuculũ ẽ momẽtaneũ:⁊ tẽ du
ꝛat ẽt ultꝛa ipᷣs ꝓfeꝛetis exeplũ ĩ excõicatõe ł pn
blicatione bonoꝝ:ut i.d.c.unico:uñ excõicatuſ
epᷣm remanet excõicatꝰpꝰmortem epᷣi.ad hoc
c.paſtoralis..i.de offi.ordi. Aut bʒ cãm ſuc
ceſſoriã: æ tũc aut cũ cẽ cognitõe ſnia fuit lata ⁊=
qurat effectꝰſnie:ut ĩ.d.l.i.aut ſine cẽ cognitiõe
2 tũc duꝛat ultꝛa tpᷣſ ꝓferẽtis ⁊ ſic loqt. d.l.fi.⸗
predictis adde gl.ĩ.c.pe.de ele. ñ reſi.q̃ nõbilit
ſẽtit ſñiã expirare pꝰipᷣs ↄcedẽt.⁊ pᷣdẽa ꝓcedũt
quo ad effeciũ ex ſnia ꝓductũ:ſed reſpectu pꝛo
cefſus ul effectꝰ ꝓducẽdi ĩ futuꝑ ſnia tollit᷑ ꝑ re
motionẽ ſniãtis:qꝛ geeer lualeetlore ſua
2 hoc cãn ꝓcedgt iſta gl. ¶ In gl. ultia ibi ſnia
q̃ nulla ẽ ⁊c. hoc ar.nõ colligit᷑ ex tex.nã mens
lr̃e ẽ ꝙ non ſubditi ñ ligãt᷑ niſi ex ſpãli aucte ſu
pioꝝ fueꝛit iſti ↄceſſũ ꝙ ẽt ñ ſubditi aſtꝛigãt᷑ eiꝰ
ſnia.ᷣm Inno. æ bñ ꝙ tene mẽti. Abbas.
NQui ciü effꝛactione
. nqueſti Rſpoliãt eccleſias ex
cõicati ſũt et ꝑ papã tm pꝰdenũciatio
nẽ abſoluũt᷑.h.d.pꝰponit᷑ qꝛela 2 iudiciũ datio
ibi qm igitẽ Caus 2e. 136 ,. ex tex. ꝙ gelit
ta grauia non ſũt ſine mulcta relinquẽda. Jteʒ
nõ ꝙ inferẽs dãnũ ecchijs tener nedũ ad emen
dã qani:ſ t ad ſatiſfactõnem de iĩiuria qð nõ.
collige nnũ cãum in quo ſacrilegꝰeſt excõi
catus ipo facio ⁊? abſolutio reſeruat ſoli pape.
In gl. i. in fi. Conclude geclaꝛe ꝙ aut qs rapit
bona eccleſie ſine incendio ſeu effractione:⁊ iũt
non eſt ipſo iure excõicatus ſed excõicandꝰ ẽt ſi
eſſent res ſacꝛe:ut calices.hoc ꝓbatur in.c.fi. S.
de fur. nt ibi dixi. æ facit.c. ↄqueſtuſ de fo.ↄpe:

Aut iſta ꝛapina ↄcunir cum effiactione: ut quia

fregit hoſtia ſeu ꝑietẽ ecclie ⁊ inde bona ſubtra
Rit.⁊ tunc eſt excõicatꝰ ipſo facio ⁊ ita loqt bic.
Erpendimus. Legitor narijs mõis:
ſed generaliter ſic ſummari põt.
WPerrxutiens uel etiam inteꝛſiciens cle
icum ſe dimiſſo clericali babitu ſeuis et enoꝛmi
tatibus immiſcenrem non tenetur ire pro abſo
lutione ad ſedem apoſtolicam. h. d. In pꝛima ꝑ
te ponitur conſulatio.in ſa rñſio ibi fraternita
ti ⁊c 5. p ꝙ ꝓ iniuria ꝓpulſãda põt cleri
cus aſſumẽ arma ad ſui defeſionẽ.nec ex hoc ꝑ
dit pᷣuilegiũ canonis ſi qs ſuadẽte. facit cle. ſi fu
rioſus de bomi. ¶ Hõ. :* ex hoc tex.iuncto.c.
cũ nõ ab hoie.õ.e.qꝙ faciẽs ſedirioneʒ ĩ popnlo
2 guerã dẽ ſe imiſcẽ ſeuis enormitatibꝰ. ⁊z cleri
cus talia exercẽs ꝑdit pᷣuilegiũ canonis ſi quis
ſmdẽte diabolo.? ĩ.d.c.cũ nõ ab hoĩe ⁊ boc fʒ

unã lec. 3˙no. ꝙ ꝓ bõicidio non tenet᷑ qs iꝛe
ad papã ꝓ abſolutõe a peccato. imo ſimplex ſa
ceꝛdos abſoluẽ põt cũ nõ ꝛepiat᷑ iſte caſus reſeꝛ
uatus epo fac̃.c.deus qui æ qð ibi dixi.S. ð pe.
2 remiſ. Sʒ op. ſr̃am.nã vr ſibi Sria.nec vr
papa ꝛecte rideꝛe ad ↄſultationẽ.nã ĩ ↄſultatõc
narrat᷑ ꝙ iſte ſacerdos mãdato comitis fuit pa
tibulo ſuſpẽſus.⁊ papa rũdet ꝙ iferiores eius
nõ tenent᷑ ire ad ſedẽ apoſtolicã ꝓ abſoluriõe ⁊
ſic nihil rñder ð comite. Itẽ papa ĩ rĩdendo al
lerit ilſũ fuiſſe occiſũ.⁊ tñ ĩ ↄſultatõe diẽ ꝙ expi
rauit patiblo traditꝰ: Solo nario mõ põt intel
ligi iſta ira.nã ut dicit Inn.i deciſa h ↄtinebat
ꝙ quidã dicebãt hũc ſacerdotẽ ĩ bello fuiſſe iter
fectũ. æ huic narratiõi papa rñdet p̃ᷣſupponẽgo
eũ occiſũ ⁊ qꝙ; iteꝛfectores nõ tenent᷑ ⁊c. ⁊ ᷣm ̊
ceſſat Sriũ.Et hoc mõ itelligẽdo nõ ꝓbatur ex
ſia ꝙ iſte ſaceꝛdos ꝑdideꝛit priuilegiuʒ fori:ſed
tm pꝛiuilegiũ canonis ſi quis ſuadẽte. Sed ᷣm
hũc itellectũ hec ðcre. fuiſij male ðᷣciſa 2 mõ
põt itelligi qꝙ; papa rñdeat ad ↄſultationẽ ↄtẽtã
i ha.nã comes põt dici ĩteꝛfector ſaltẽ interpᷣta
tiue:qꝛ is vr̃ facẽ cuiꝰ mãdato fit ui ĩ c.młieꝛeſ
2 qð ibi plene dixi.S.e.⁊æ dixit iterfectores ĩ plu
rali hndo reſpeciũ ad obſequẽtes mandato co
mitis:⁊ tũc het lia młiuʒ faceꝛet ꝙ iſte ſacerdoſ
pdidiſſʒ priuiſegiũ foꝛi. Sʒ nolẽs tenẽ priũ poſ
ſet rũdere ꝙ bic nõ qᷓrebat᷑ uiꝝ comes poterat
iudicare clericũ uł ne:ſed tin dubitabat᷑ ð excõi
catõe nũquid ꝓ abſolutõe teneꝛent᷑ ire ad curiã
2 papa rnidet ꝙ nõ.nã ex quo iſte imiſcuit ſe ſe
nis enormitatibꝰ habitu dimiſſo ꝑdidit illð pri
nilegiũ canonis.ſic enĩ index mãdãdo nõ icidit
in excõicationẽ.ſʒ alias peccauit:qꝛ nõ ꝑtiebat
ad eũ iudicare clericũ ⁊ ꝓ hoc tex.iſte in fi.duʒ
mãdat iſtis penitẽtiã iniũgi.naʒ ſi ille fuiſſz effec
tus ð foꝛo ſeculari pnia nõ iponeret᷑ iſtis cũ ob
tẽꝑaſſʒ mãdato iudicis iuſte iudicantis.xxiij.q:
V.i.c.miſter ⁊.c.miles.⁊ het ↄſideratio multũ
facit ↄ pᷣcedẽtẽ ĩtellectũ ut iſia Ea nihil ꝓbet de
priuilegio fori imo ꝙ potius ꝓber grium ⁊2 de
hoc ſlatiʒ ſubijciã. Sogli fi. ibi glo. ſoluit
a aut clericus ſolũ dimittit habitũ æ tonſurã =z
nõ imiſcẽdo ſe enormitatibꝰ:æ tunc nõ ꝑdit pᷣui
legiũ: ut ĩ.c.ſi vo el.ij g e. aut dimiſſo hitu 2 tõ
ſura imiſcer ſe enormitanbꝰ ⁊ ꝑdit priuilegiuʒ.
Idẽ nident᷑ ſẽtire Ninc. Tãcre.? Ohi. dicen
tes ꝙ oria loquũt᷑ ĩ eo qͥ apoſtatat nulli tñ iniu
riat᷑. Iſtud vo c. ðᷣ eo qͥ apoſtatãdo alti ĩiuriat
Hoſti.itelligit h.c.ĩ clerico qui ex pranitate ſeu
iniqrate dimiſit hitũ ⁊æ tõſurã æ imiſcuit ſe enoꝛ
mitatibꝰ ut p̃lijs aggreſſuris ⁊ ibi depꝛehẽdat᷑
talis eni ꝑdit prinilegia clericalia ut uidet᷑ nelle
Hoſti. ꝙ iſte talis ꝑdat oĩa priuilegia clericalia
ut ſic poſſit ꝑ iudicẽ ſecularẽ puniri. uel põt itel
ligi fm euʒ in corrigibili. Jo. an.dicit ꝙ qdiu
clericus portat habitũ ⁊ tonſurã licʒ imiſceat ſe
enormitatibꝰ nõ ꝑdit pꝛinilegiũ fori nec canõis
ſi quis ſuadẽete. 3 ſi aſſumptis armis immi
ſceat ſe enormitanbus dimiſſo habitu perdit

¶ Be ſula excommuni.

priuilegiſ canonis ſiqͥs ſuadẽte ⁊2 ĩ.c.cũ nõ ab
hoie. S. eo. q nõ ꝑdit puilegiũ fori: uñ ſtati dʒ re
ſtitui iudici eccleſiaſtico niſi fuiſſet iueteratus in
huinſmõi aggreſſuris ſeu enormitatibꝰquo cau
poſſet ꝓcedẽ opio Hoſt. jm eum adduc ĩ ar.c.
nnic. de vVi.⁊ hone.cle.li.Vi.ubi cleꝛici goliardi
2 buffones exercẽtes illã artẽ ignominioſã ꝑ an
nũ ꝑdunt oẽ pᷣuilegiũ clericale quaſi inuat Jo.
an. ꝙ fortius dʒ clericꝰperdẽ h̊ puilegiũ qnñ diu
ſe exercuit i huiuſmoi enormitatibꝰ.ł ſᷣm eũ põt
itelligi ꝙ ex poſiſco ſcitũ fuit hũc fuiſſe clericum
nec pᷣus fuit exceptũ z ponẽdo bas uaꝛias ſolu
1ões uidebat᷑ dubitaſſe ðᷣ pꝰ itellectu qͥ abſqʒ du
bio n ꝓbat h̊.nã tex.bᷣ nõ loquit᷑ de inueterato
nec. c. unicũ pall.dʒ extẽdi ad iſtũ caſũ:qꝛ cũ ſit
penale nõ dʒ excedeꝛe caſũ ꝓpriũ de pe.di.i.in.
G pene.nã qñqʒ iponiĩ maior pena ꝓ minori ðᷣ
lẽo:qꝛ hoĩes ſũt ꝓmptiores ad ↄmittedũ illud
delẽm iõ talis pena nõ dʒ trabi ad ↄſequetiam
nt plene nõ. Jo. an. i regła odia. li.vi. in merc.
2? maxie ubi pena iĩponit᷑ ipo fẽo ſiẽ i caſũ illiꝰ.c.
unici. ar.l.aut facta i fi. fl.ð penis ⁊z.xxxiij.q.ij.
admoner᷑ z. c latoꝛ:qͥnimo illð.c.unicũ adduco
iĩ Sriũ ꝑ locũ a ſpali.nã cũ ceru ſint caꝰ i qᷣꝰ cle
ricus ipo fẽo ꝑdit priuilegiũ clerlcale nec iſte re
perit᷑ iter illos g debemſtare r̃gule geneꝛali ur
clericus corã ſuo iudice eccleſiaſtico ↄueniaĩ ꝙᷓ
tũcũqʒ deliquerit ar.i.c.nouimꝰ de.v.ſig.⁊ ĩ.c.
cũ nõ ab hoĩe de iudi. Itẽ lec. Hoſt non ꝓbat
H nã ñ rñũdeĩ h̊ ð féo comittis utꝝ iuſte potueꝛit

iugicaꝛ illũ clericũ Sʒ tin rñdetur de iterfectoꝛi

bus ⁊ etiã de eo ſm aliã lec. q̊ nõ ad finẽ utruʒ
benefecerit:ſj utrũ icurrerit excõicatõʒ ⁊ rũdeĩ
pin unũ modãũ intelligẽdi ꝙ nõ:qꝛ b cau ꝑdidit
iſte pꝛiuilegiũ canonis ſiqs ſuadete ut ĩ.c.cũ nõ
ab hoĩe S. eo. ſᷓ̊ nõ priuilegiũ fori.nã ut ſupra

dixi.ſi iſte potuiſſet iudicari iuſte ſeu licite a co

mite nõ mãdaret᷑ eis iponi pnia cũ iſte pomiſſz
iuſte ſuſpẽdi cũ feciſſet ſeditõnẽ ⁊ guerrã ⁊ ↄmi
liſſz crimẽ leſe maieſtatiſ æ ꝓ h̊ optie fac.c ſi iu
dex laicꝰ. e. ti. li. vi. ubi tex. uli ꝙ cleric capiꝰ ĩ
malefio dimiſſo habiin æ tonſuꝛa dʒ remitti ad
iudicẽ eccleſiaſticũ ſi ꝓbat ſe clericũ ⁊ põdera vᷣ

bũ maleficiũ ſeu maletacrorẽ ibi poſitũ.eſt eniʒ

— 2

vbũ generale apiũ ↄprhẽdẽ deliciũ q;tucũque

graue faẽ c. cũ no ab hoie de indi ubi depoſuꝰ

ꝓ ſuo delicto nõ ꝑdit pᷣuilegiũ fori Iʒ dephbeda
tur i alio maleficio niſi ſecuta icorꝛigibilitaie nit
ibi r̃ ad.c.ex ꝑte de pꝛiuile.dic ut ibi dixi ⁊ ad
.c i. de apoſta.eniã rñde ur ibi nõ. nullũ gꝰ ius
expᷣſſe ꝓbat opi. Hoſt.ulł Jo. an.ac.etiã ſumꝰ i
penalibꝰz odiof ubi ẽ fiẽda benigna iterpᷣtatio
2 maxie i fauorẽ õdiniſ clerical æ hac opi.tẽuit
.d. Eardi. ſed d. Me. æ Anto. diſputãdo te
nuerũt m pᷣredẽtẽ opi. Jo. an. Sed õria opi⸗
nt prius dixi plus mibi placet 2 poſſet corrobo
rari młis alijs rõibꝰſed pᷣdicta ſofficiãt ĩ curſu
lecnonuʒ. ¶ In gi iij. in fi. Dic clariꝰ? melius
ꝙ ̊ nõ ꝑdit priuiuilegiũ ex ꝛenũtiatiõe cleꝛici ſʒ
ex diſpoſittõe inꝛis.ꝑꝑ delictũ cleꝛici. Simiie in

derico qᷓ expſſe nò põt ꝓrogat᷑ iuriſdinoneʒ nõ
ſui iudicis ſine licẽtia ꝓprij iudicis ut ĩ c. ſigni
ficaſti de fo. ↄpe.? in ↄtrabendo uel delinquen
do ſubijciuur ex diſpõe iuris iuriſduioni epi ter

ritorij abſqʒ alia licẽtia ꝓprij indicis ut i.c. po
ſtulaſti æ in. c. dilecii de vpe. In gl ſte .
ſʒ ↄſideꝛa ꝙ ad cautelã h̊ nõ potuiſſer ipom: q⸗
actus exeꝛcet᷑ ad cautelam in fẽo dubio ubi qͥs
põt ex actu demereri. Sed ſi iſte ſaceꝛdos ex h̊
fẽo ꝑdidiſſet oẽ priuilegiũ clericale nulli dubiuʒ
ꝙ licite potuiſſet iudicaꝛi per comitẽ nec comes

ſeu ſibi obtẽꝑantes etiã ad cautelã puniꝛi debe

rẽt qnimo deberẽt pᷣmiari: qꝛ exercẽs iuſticiam
mereĩ iu, illud pſalmiſte beatus qui faẽc iuſticiã
oĩ tpᷣe ⁊c.xxiij.q.V miniſteꝛ ⁊.c.miles.oʒ eꝛgo ĩ
telliger̃ ꝙ iſti ĩ neꝛirate peccaꝛũt:iũ qꝛ clericꝰnõ
ꝓdiderat priuilegiũ fori ut. S. dixi: tũ qꝛ nõ licet
Pcutere clericũ iʒ ipe ꝓpter delictũ ſuũ ꝑdiderit
priuilegiũ canonis ut in. c. cum non ab hoie in
fi. S. eo. quẽadmodũ nõ Iʒ ꝑcuter̃ laicũ ⁊ peccat
pcuties Iʒ nõ ſit excõicatus qð nõ bnñ. Ab.

Niuerſita tis. p alu mona

chũ uerberari ipᷣe 2 Sbeꝛans lũt excõl
cati er nõ abſoluũt᷑ niſi a papa.h. d. uel ſũma ge
neraliꝰ æ ſic/ Judex eccleſiaſticus faciens ꝑcuri
clericũ pꝑ laicũ etiã cã diſcipline excoicaius ẽ ipe
v̈berãs ? ꝓ abſolutiõe tenet᷑ ire ad papã. b d.
In pma ponit᷑ oſultatõ. In Fa rnſio ibi. nobis
LCaſus 7c. ¶ Mõ p ex tex. ꝙ obligatus ad fui
ciũñ alicuiꝰnõ tenet᷑ illo obtẽpar᷑ i illicitis ⁊ a iuẽ
ꝓhibitis. ⁊ ſi obrẽꝑãdo ↄmittit ꝛ⁊c̃ illicuã punit
mãdato nõ obſtãte ⁊ idẽ ẽ i uo qð plus eſt nã
i iſtis granibꝰnõ excuſat᷑ etiã fuꝰobtẽꝑans dño
l. ad ea.ff de reg. iur. Rõ ẽ qꝛ ex quo deus uł
p̃nceps ꝓhibet ñ dʒ iſte magis obediẽ dño ſuo
quam deo ut pᷣncipi binc ẽ ꝙ ẽt ad mãdatũ pᷣn
cipis nõ excuſat᷑ qͥs faciẽs ↄ deũ ut i.c.iulianns
=. c ſi dũs et c.ꝗᷣ reſiſtit. xi q.iij. qnimo ẽt pape
obtẽꝑandũ nõ ẽ qñ ex eius mãdato aliqð malũ
ſen ſcandalũ ẽ futurũ ut nõ. dicit Inn.i.c.inqᷣſi
cõi ᷓ enã papa nõ hʒ auctoꝛitatẽ peccandi ? ꝑ
ↄſequẽs eius auct᷑as ñ excuſat i peccatis. xl. di.
c.i. il ꝛ nõ. ꝙ cleric ſeu ꝛligioſus cã diſcipline
ſicite Obeꝛat᷑ et ſit i ſacris oꝛdinibꝰcõſtituus ꝓ
H. c.i. ᷓ de calũ æ. V. q.V illi 2. xv.di.cũ beatus
2 uið ibi gl bonam i ſũma. ¶ 3 nõ. ibi neceſſi
tas urget zc. unã regulã ꝙ pᷣlat ifeꝛioꝛ citra epʒʒ
non poteſt ſibi ſubiectum etiam cã diſipline per
alium Vberaꝛe niſi neceſſuas uꝛgeat ⁊? iunc non
per laicum:ſed per clericum uel monacbum. Et
hanc litteram adduco ad qõnem quotidianam
nunqd clericus licire pofſit torqueri peꝛ laicos
ad mandatum ſui iudicis. nõ ꝛcꝑio hanc qõm.
expreſſe ractam Iʒ glo. uideatur tangeꝛe in. c.
ſbyteꝛi. el. pꝰ. Vq vj. dicens cleꝛicum debeꝛe to
queꝛi coꝛã epo ſuo ⁊ non coꝛam laico:ſed poſſz
intellgit illa gloſa.quod non a laico ſilicet. diſpo
nente et auctorizante: ſecus in laico miniſtran
te æ obtẽperante mandato ecclcliaſtici iudicis.

Abbaſ qᷣ feẽ

Auorni rdcl h
ii vrmmq /ye
rcrinn tiſn
memnix cjißb⸗
anlaiſie mi 4
ii ſten feüi gintit
edieſ enncetin män
nCercon id Nni
ſbi dcleicosi
maNaesbglhe
Piernls noc torve
Logrr fereneno ihinf
cdotiſbac ane orguec
ſpupofe oſle O
9 Cemtorod idin
ſirci uſtiſne iu i ien
iliific o obrur in
uſiecfn er enu inde
tfnſatiatinnßi
apſinſderenm ige
udſcaeinſfünlübzie
lati odonecinſßi.G
ellbllſottoheii
1gibbißz dons
En ciilanͤchien
eükronnthüini erc
Plnis frontdan zr
l imteli ußͤn
ut iin,
Necenr iconi

rin cann meb boein
o unr cj Plern
anggo ſoͤhj. Z.

ſtatis. Atbaſiſfte

. AIInnone
W e Neuns iercd
Kahmdad finge
rerceſaſictstne deni
iſepine adlnde ie
nöetenti read pgnib,
lo, In fr nſo bi be
rr gobigens adfl
Hoobtiper lieins ?90 ini
oomunt 1oni und
CéioραρsGni
leni u vbicgno ofo
egter gno dens
mgs deda die 1
Ncihd Miinu
6is den ia ilunns
In q i ind i bant
eins nido o ni
u ho dai Ynioiiſ.
ngotini nun 4
nrnſa ipetcile he⸗
tgra t
ms amitlilm /
erddibeans

1N
ilgonee⸗
atam cr

usngen d aſ

nr⸗ nolatbin
gonen Nondimmn

mojete a⸗
poo mtde⸗
ulam ul al
ngeicin
hat ,haii
4 Abecoliln
e tivnui
ſeus e,

uo ali⸗

ir ſeior nt H

¶ De ſuia excõmuni⸗

ſicut uidemus in ſimili nam ũ põt laicus ꝓpria
anctoritate capere ? detrudẽ clericũ ſine pẽa ex
cõicationis: ut in.c.nup.j.e.æ t ad mandatuʒ
iudicis eccłiaſtici licite capit æ derrudit ſine pẽa
nt i. c. ut fae. j. e. æ meliꝰ i. c.ſi clicꝰ.. e. ti.li.vVi.
Sed his ñi obſtãtibꝰ puto Sriũ.nã i tortura iſe
rũtur Vbera ⁊ cruciatꝰ.nã pẽa infert᷑ nt ui pene
dicat ueritatẽ: ut ĩ pᷣal.c.illi 2.l.i.ff. de qõi. Sed
ꝑ laicũ nullo modo clericꝰ vᷣberari dʒ ẽt ad mã
datũ iudicis eccłiaſtici ut h̊ gꝰ zc.⁊ ̊ ꝓcedit te
nẽdo maxie opi.qᷓ nõ.i.c.cũ ĩ ↄtẽplatione. j.de
re.iur.⁊ ĩ.q.c.illi qͥ ꝙ clcricꝰ ñ dʒ ita ſenere ueꝛ
berari ſicut laicꝰ:ſed dʒ ſubijci uerberibꝰ ut ſic
cogat᷑ dicẽ ueritatẽ.nã ñ licet nerberare clericũ
ubdi ↄſtat de delicto pcedẽti.ita ꝙ uerbera ĩfei
tur ĩ penã delicti ↄmiſſi.fortiꝰhoc licer ñ dʒ nbi
dubitat᷑ de delicto.ſʒ ſolũ ex quibuſdã idicijs in
fert᷑ tortura q̃ ſepe ĩnocẽtibꝰinfert᷑.ñ ob.c.ut fa
me:qꝛ aliud i dephẽſione ⁊ detruſione.aliud in
nerberatõe.nã dep̃hẽſio ⁊z detruſio in caꝛcerẽ ñ
põt explicaꝛi ſine maxio dedecoꝛe ordis cłicalis
ſz qñ vᷣbeꝛa ĩfeꝛũt᷑ ꝑ laitũ ẽ magis ignominioſũ
et aliqñ exardeſeũt laici magis qᷓ; deberet ĩ odi
um clericoꝝ.ij. q.vij. laicos in fi.? ꝓ hfacit q;
nõ.i d.c.ſi cleꝛicos ĩ.v. gl. Cõit᷑ mñ obfuat᷑ Zꝛi
um ⁊ male.⁊ bꝰ 10.qꝛ hodie clerici torquent᷑ ut
laici et ralis modꝰtoꝛquendi ñ poſſet fieri ꝑ clãẽ
cos:qꝛ fere nemo ĩ huiuſmõi obtẽꝑarer:nec ſũt
edocti ĩ hac aꝛte toꝛquẽdi ſicut ⁊ laici:Sʒ ðᷣ inẽ
ñ puto h̊ fieꝛi poſſe. n gl. i.in fi q̃ſi inuat B
gl. ꝙ executor ad indicia tenet̃ ſñiam exeqͥ ſiue
ſciat eã iuſtã ſiue ĩiuſtã.ſecus ĩ execurore erindi
cigli:qꝛ ñ dʒ qͥs obedire ſuꝑiori cũ mãdatũ eſt
iiuſtũ.æ dria ẽ iter aciũ indicialẽ ⁊ eyiudicialem
⁊ rõ poſſet eẽ qꝛ ſnia tʒ ſʒ ſit iiuſta ⁊ ipntãdũ eſt
ñ appellati. iõ executor dʒ exeqͥ ſʒ mandatũ e?
iudiciale iĩiuſtũ nullũ hʒ uiculũ ⁊ irelige qñ man
datũ notorie eſt uuſtũ. Si ãr dubitaret᷑ de inſii
cia qʒ ſubditꝰponꝰobediẽ xxiij q.i.qd culparuꝛ
n gl. ij. ibi ſy abbas h faceꝛe põt. Dic ꝙ et
ʒ ut qꝛ dẽ iĩ lia nõ dʒ ẽt ex cã ꝑ aliũ ꝑcutere cłi
cñ uł monachũ niſi neceſſitas uꝛgeꝛet ⁊ idẽ dic ĩ
pᷣlaris iferioribꝰ citꝛa epᷣm eað rõe:⁊ eps põt ẽt
E ſe qn n ꝛeꝑit aliũ ut nõ.in.e.non liceat alle.in
gl. ⁊ uide gl.xlv.di.iĩ ſũma./¶ Vn. gl.in. v. fieꝛi in
beat ibi icideret ĩ canonẽ. Nõ gl.qꝛ ex boc mł
ti plati icidũt ĩ ſniam illius canonis excedendo
debitã correctionẽ ĩ nerberãdo.⁊ idẽ puto in pᷣ
lato faciente torqri cleꝛicũ ſi modũ toꝛtuꝛe exce
dat icidat ĩ excõicationẽ ar. hic ⁊ ĩ.c.oli de ꝛeſt.

ſpo.ubi pʒ ꝙ iiciens manñ ĩ clericũñ cã defẽſiõis
tenet᷑ ſi modũ excedat. e e fi. gl. non
ſolnit Zriũ:Sʒ tu dic ꝙ qnʒ aliq̃d ꝓhibet᷑ attẽ
to ſolo effectu ita ꝙ modꝰ pueniẽdi ad effectuʒ
ſi eſt de ſubã:æ tunc ꝓcedit oriũ gl.non ei cuꝛa
mus de mõ dũmodo hẽamꝰeffem.qnqʒ modus
ẽ ſubã ita ꝙ non ſolũ habet᷑ ꝛeſpectꝰad effectũ 2=
tẽ non ſuffiẽ hůe effectũ exẽplũ ĩ oꝛdie iudiciaꝛio
inſtituto ad effectum hñdi iuſtam ſniam n eni i
ſnia ꝙtũcũqʒ iuſta ex cq niſi ſii inſta ẽt ex ordie

tudiciario: ut ĩ. e eccłia. S. de ↄſti.? qdð ibi n5. 2
S. ut Iiit᷑.nõ ↄt᷑.fere ꝑ totũ.⁊ ita ad ꝓpoſiiũ coꝛ
rectio ꝑmitrit᷑ plato ĩ ſubditũ ſeꝛuato tñ debito
mõ:qꝛ ꝓprer p̃rogatinaʒ ordis clericalis nõ dʒ
fieri ꝑcuſſio ꝑ laicũ.nã nuila dignitas ſecularis
ſimiis ẽ ſacerdotio.lxxxxvi. di. duo ſunt 7 alibi
appellant᷑ dei:ut ĩ.c. cũ ex iniuncto.S. de heꝛe.
n gl. fi. ivi qui alias capi 2z corrigi nõ põt
hoc dictũ gl.nõ ꝓcedit nt ẽ tex. atꝑrꝰ ĩ Zriũ ĩi.c.
ſi clericos.e.ti. li.vi.ubi dr̃ ꝙ lIʒ clericꝰ icorrigi
bilis nõ ſit ĩpune tñ capi põt ⁊ ᷣtrudi p laicũ ð̊ᷣ
mãcdato p̃ᷣlati.⁊ ideo ſolue aliter ↄriũ ꝙ aliud ĩ
captione ſiue detruſione ut ibi:qꝛ nõ infeꝛt᷑ tqta

ignominia ordini clericali aliud ĩ uerberatõe n

ᷣ de quo uide bo. gl.i.d.c. ſi cleiicos¶ Ey gl.
op.ᷓ tex. ⁊ vr̃ ꝙ; abbas poſſit abſolui hoc caſu
E epᷣm per.e.monachi.S.e.nbi dẽ ꝙ monachi ꝑp
cutiétes ſe ad innicẽ nõ tenent᷑ ire ꝓ abſolutioõe
ad ſedẽ apoſtolicã:ſʒ appellatione monachoruʒz
uenit abbas ĩ mã fanorabili: ut ĩ. c.fi. ð ſimo.g
⁊c. So. ſpe.ĩ tſ. ð ſentẽ.pla. . ut autẽ.x.ſʒ cum
clauſtralis. ? Mincẽ.j. eo. ſtant pᷣrio. Sed dicit
Jo. an.eos nõ ponderaſſe bñ iſtũ tex. ubi abſo
lutio reſeruat̃ pape.¶ Ad orium rñder ꝙ ubi
monachis ꝓuidet᷑ ꝑ manũ abbatis:tũc appella
tione monachoꝝ nõ uenit abbas. æ ita loquitur
iſte tex. iũcto.c.monachi.S. e. Secus ubi ꝓnide
ret᷑ ꝑ manũ tertij: ut ĩ caſu.c.fi. vᷣ ſimo. Ex quo
ifert ꝙ ĩ cãu. c. religioſo eo.ti li. vi. abbas pote
rit abſolui ꝑ epᷣm.¶ Mõ.bñ hãc theoꝛicã Jo.
an.? idẽ uoluerũt Dau. æ Jo. ð lig. i cle. attẽ
dẽtes ð ſtatu regu. Sʒ mihi nõ placʒ hec theori
ca ĩ termis huiꝰ.c.nã.c.monachi dicit q; nbi di
ſcretio abbatis nõ ſufficit recurrẽdũ ẽ ad epm.
2 ſic ꝓuidet᷑ ꝑ manũ epᷣi ceſſãte diſcretõe abba
tis. Sʒ in iſto caſu ceſſat diſcretio abbatis cum
ipe fuit ꝑcutiẽs.gꝰ recurrẽdũ ẽ ad epʒʒ.⁊ ſic ap
pellatõe monachoꝝ ibi ueniet abbas.⁊2 ipſemet
JYo. an. fatet᷑ opi. ↄriã eẽ honeſtã. ad iſtuʒ tex.
põt rñderi ut loquat᷑ cũ ꝑcuſſio ẽ enormis.⁊ ſa
tis vꝛ enormis cũ ſit facta ꝑ laicũ ð multis ueꝛ
beribꝰ. uel ẽ ſpãle ſm eũ ꝓpter mixturã laici:ut
ſicut laicus tenet᷑ ire ad curiã ita æ abbas. hoc
dictũ ẽt nõ placet:qꝛ abbas ẽ priuilegiatꝰ:ut in
.c.monachi:ſʒ laicus nõ.nã ? ꝓ eodẽ facto unꝰ
põt eſſe excõicatꝰ æ aliꝰ nõ.exẽplũ ĩ epo ludente
ad aʒarrũ cũ ſubdito ↄ ↄſtitutionẽ ſuã fulminã
tem excõicationẽ.nã h̊ caſu epᷣs nõ eſt excõicaiꝰ
qꝛ nõ ligat᷑ ppria ↄſtõe:ſed ſubditus ſic ðᷣ quo
ꝑ Jo. an i regula cui Iʒ de reg.iur. ii. vi. in mer
curi.ſimile eiiam.xxxiiij.q.ij.c.in lectum.
. Abbas.
audiẽtia. Cleꝛicꝰ qͥ a pᷣlato tenio
monitꝰ arma militaria ñ depõit
pdit oẽ puilegiũ clicale.ĩ gnãliꝰ⁊ ſic cłi
cus ut laicꝰ icidẽs ⁊ tertio monitꝰ nõ reſpiciẽs
dit pᷣuilegiũ clericale.hoc dicit. prio ↄſultatio
2 riiſio ibi ad Rec iſopan ꝙ clericus ex ſo
la dimifſione habitus clericalis et delatione ax
moꝝ mili tariũ nõ perdit ipſo facto priuilegin,

4

/

f

C fuia excommuni⸗

elerieale ⁊ ſic pcutiés talẽ clericũ aũ admonitiõʒ
excõicatꝰ ẽ. 2* nõ. ꝙ clericus i apoſtaſia depre
heſus nõ ꝑdit ipᷣo facto pᷣuilegiũ clericale quod
clariꝰ ꝓbat᷑ in. c. ↄtingit.ij.j e.⁊ ob h̊ oʒ reſtrin
gez. c. i. ð. de apoſta.⁊ ibi dixi. ʒ* nõ.caſũ nõbi
lẽ i quo cleꝛicꝰ pdit oẽ pᷣu legiũ clericale qñ.ſ.vi
nit ut laicuſ ⁊ ttio monitꝰ pᷣlatũ ſuũ nõ uult re
ſipiſci. Et q;ꝙᷓ tex. loquat᷑ ĩ cleꝛico deferẽte ar
ma militaria. Idẽ dic ĩ ali᷑ iboneſte niuẽte utꝓ
bat᷑ i. d. c.ↄtingit. Reliquit᷑ g iſte iudici ſecula
ri ⁊ põdeꝛa qꝛ ꝑpᷣus niła fit degꝛadatio niſi in

ris auctorierate poſt gꝰ trinã monitõʒ habetf ꝓ

degꝛadato. Si getrina monitio ſuffiẽ ut clerici
reliquat᷑ indici ſecłlari puniẽdi foꝛtiꝰ dʒ fieri tꝛa
ditio qn clericꝰ cõmitieret deliciũ enormiſſimuʒ
de quo dic ut dixi i. c. ad abolẽdã ðᷣ heꝛticis.ple
nius i.c.at ſi clerici de iudi. qrto nõ ꝙ i ca ſpi
rituali põt lex ciuilis deduci i argumerũ ⁊? ↄcõ.
c.auct᷑e. manini ð ↄceſ pᷣbẽ.li.vi.Et nõ ꝙ liei
tũ ẽ deducẽ inra i argumentum. ¶ Mluo nõ.ꝙ
qͥs pᷣſumit᷑ ralis qnalis ẽ habuꝰ queʒ portat ad
B.c.ſi iudex laicus e.ti.li.Vi.⁊.c nt apoſtolice ðᷣ
priuile. eo li.æ.c.ſi uero.õ e.¶ In glĩ v. inin
riarũ i fi.⁊ bãc ſolutiõʒ gl.tene ⁊ idẽ Frede.cõ

Eul.⸗ uide qð pleniꝰdixi ĩ.c.ſi vo.ij. Sg eo.
In glo. fi. ibi ſed ibi ſoluit᷑ zc.æ dic ut plene

dirxi i. c. ꝑpẽdimus g eo.loquit᷑ eni iſte tex.ĩ cle
rico qͥ dimiſſſo habitu ⁊ tõſuꝛa aſſũpſu qma mi
litaria ł aliter ſecularit᷑ nixit ni iñ imiſcuit ſe enõ
mitatibꝰ.talis eniʒ ñ ꝑdit pᷣuilegiũ clericale ante
trinã admonitionem:ſecꝰ ubi imiſcuiſſet ſe enor
mitatibꝰ:qꝛ tũc etiã ſine admonitoe ꝑdit pᷣuilegi
um clericale qð mm itelligie ut dixi ĩ. c. ppẽdimꝰ.

8 Bod de his. Enumerat à

ra ꝓpter qᷓ excõicati ꝓpteꝛ iniectiõem

man ĩ clericoſ abſoluũt᷑ ab pᷣo ita mñ ut ceſſã

1

te ipedimẽeto uiſitẽt papã. uł ſũma alit᷑ ⁊ ſic.Ex
cõiratus propt᷑ iniectionẽ manuũ in clencũ im
peditus ire ad curiã põt ab iferioꝛe abſolui:ſed
ipedimẽto ceflẽte renet᷑ curiã niſitare ſuſcepinrꝰ
mãdatũ apoſtolicũ h. d. æ p ponit regulã. 2 caꝰ
excepios. 3* quãc dererminatõeʒ ſubmittit. ſe
eunda ibi niſi. ertia ibi ceteruʒ. Caſus ⁊c.
6. poex tex. ꝙ i abſoluẽdo excõicatos ꝑꝑ
liecrõeʒ manuũ ĩ clericñ legarꝰſũgũ uice pape.⁊=
cũ iſte textus nõ diſtiguat int᷑ iiuriã enormẽ ⁊ le
uẽ ſen mediocrẽ ſaris nobis inuit ꝙ a qual in
iuria legatꝰ põt abſoluer̃ ⁊ ſic etiã ꝓ homicidio
poterit abſolui ꝑ legatũ.nã diciũ generale gene
ralit᷑ dʒ intelligi.xix.di.ſi romanorũ ⁊ dixi in.c.
ad eminẽtiã. S. eo. 2²nõ. unã generalè limitatio
nẽ ad.c.ſiqͥs ſuadẽte ui excõicatꝰ uigoꝛ ili cano
nis teneat᷑ ire ad cuꝛiã ꝓ abſolutõe niſi ſii legiti
mo ipedimẽto detẽtꝰ. Et nẽ lũmũ ipedimẽetuʒ ſi
non põt ſubire laborẽ eũdi ad curiã ⁊ ex hᷣ̊ ⁊ ex
tex ibi aut iĩfirmitate ⁊c. Hõ.ꝙ detentus in ifie
mitate lʒ nõ ſit i ꝑiculo moꝝis põt abſolui ab ĩ
leriori.ſatis eni eſt hũc teneri ipedimẽto ut nõ
poſſit ire. limo nũ. ꝙ abſolur?ab iferioꝛi

ex cã tali tenet᷑ cã ceſſate uiſitare eccleſiã roma
nã. Et itellige ꝙꝙ dʒ uiſitare.ſ. ſuſcepturus man
datũ apoſtolicũ non aurẽ petet iteruʒ abſolutio
nẽ. Ded narrabit pape qualiter ꝑꝑ impedimẽetũ
optinuit abſolutõeʒ ab ifeꝛioꝛi ⁊ ꝙ ꝓ ſatiſfactio
ne ꝑatus eſt ſubire mandatum apoſtolicuʒ ut ꝓ
bat᷑ i.c.ea noſcitur.S.e.in fi. Sed ſi ceſſante im
pedimẽto non nadit ad curiã incõtinenti ꝛeinci
dit in eandẽ excõicationẽ ut in. c. eos.e.ii.li.vVj.
C Sed quero:qꝛ tex. dicit tales debere uiſitaꝛe
romanã eccleſiam quid intelligat᷑ peꝛ romanam
eccleſiã.Dicũt doc.⁊ bene ꝙ papa.nã ut pᷣdixi
papa hʒ iſti iniũgeꝛe mandatũ pꝛo ſatiſfactione
et iõ nõ ſufficit niſirare eccleſiã romanaʒ capien
do eccleſiã materialiter:ſʒ dʒ preſẽtare ſe pape.
nam nbi papa ibi eccleſia romana.vij.q.i.ſcire
et i.c. ego.n. et qdᷣ ibi nõ.in fi.S. de iur̃iur.uł iõ
dicit eccleſiã romanã ad denotãdũ ꝙ etiã nacã
te eccła nõ ceſſat officium penitentiarie nam dʒ
ire ad penitentiarium nt in cie.ne romani ðᷣ elec
tio. ¶ F qnero quare excipit caſũ mortis ⁊ caſũ
infirmitaus cum conſtitutꝰ i moꝛtis ꝑiculo dica
tur infirmus. So.iõ h̊ diẽ: quꝛ nõt quis ẽe in ꝑi
culo mortis abſqʒ mñ ifirmitate ut qꝛ ẽ obſeſſus
in al qua arce ⁊ tũc viſimlit᷑ põi timere moꝝꝛẽ.
uel ẽ in alio loco periculoſo ubi exercet᷑ peſt fe
ra ars ſagittariorũ uł foꝛe uult nauiga?. Item
poſſet ẽe infirmus ⁊ nõ in aꝛticulo mortis ⁊ ſic
ꝓp ifirmitatẽ nõ poſſet uiſitare curiaʒ.caſus gꝰ
iſti ſũt diuerſi iõ lr̃a nõ ſuꝑfluit.
xcõica
Bm pro cauſa.oiea
ribus cãis ſi in abſolutiõe oẽs nõ ex
pꝛeſſit nõ hẽf̃ pꝛo abſoluto.uł ſic.Ligatꝰ pluꝛibꝰ
excõicationibꝰlʒ ex eodẽ fẽo obtinẽs abſolutõeʒ
expreſſa una cã ſeu nna excõicatione hẽt᷑ ꝓ ab
ſoluto quo ad aliã ̊ dicit diuidituꝛ. nam prima
pars narrat caſũ.2 dat iudicem ibi diſcꝛetioni.
Caſus ⁊c. öõ. pex tex.quẽ poſſe denũtiare
excõicationẽ ſuperiori.nam peccat remanẽdo ĩ
excõicatione. uł ẽt põt iploraꝛe officium ſupeꝛo
ris ⁊? ſic utroqʒ mõ põt itelligi iſte tex.ʒ Inn.

c i bac cã põt iteruenire ꝓcurator:qꝛ no agitu⸗

cꝛiminalit᷑ ut pʒ i lia ꝓ h.c.ſuꝑ his.S.de accu.
⁊.c.tue.S de ꝓcu cdᷣo nõ. ꝙ clericus ꝑcu
tiẽs cleꝛicũ ẽ excõicatꝰ ſic pᷣuilegiatꝰnõ utit᷑ pꝛi
nilegio ſuo S priuilegiatũ. Sʒ dic ꝙ iqtũ cleri
cus uerberat aliũ clericũ ipᷣe ñ ẽ pireꝛ pꝛimiegia
tus:ſʒ ubi i eadẽ cã ⁊ reſpectu eiuſdẽ duo eſſent
Piteꝛ pꝛiuilegiati tũc pꝛiuilegia ceſſant æ uiuntuꝛ
diſpõe iuris cõis ar.optimum in.c.fi.de or.co
gni. æ per baꝛ. in aut᷑. quas actiones. C. de ſa.
ſan. eccle. ¶ 3 nõ. ꝙ ꝛe ſacrilegij commiſſi ĩ ec
cleſia poteſt agi per eccleſiam cui fca eſt iniuria
ad ſatiſfacrionem pro S.xvij.q.iiij.in.c.quiſqᷣs
æ cum queritur cui accedat ſatiſfactio ratione
ſacrilegij commiſſi dic quod aut iniuꝛia fuit illa
ta ipſi clerico tantum et tunc cedit lucꝛ0 clerici
nt in. e. cum deſideres.S. eo.⁊ dixi i.c.paꝛochia
nos. 5 eo. Aut ſacrilegiuʒ eſt commiſſũ in loco

iict ar en
ſranbſe⸗
ucn Auil iln
ritſsutan
ſron tio 1
bienoͦn ſids
ſc anedkin ds
Chnusfuetliſenen
noſeatii g neehle
tr on holaiie alit
cuſeron ho ſio gi
ns ce bot oigt
pioletoe inuniats cet
tonen lofngo. be
ypn bie ſe lulr
ſelu nicmc inan
neröuns Jenr
ſoeſtecötanns. , bo
SSdeſer windiense
ſed ecctens Gd
oſeboſti li ceete
ſoſnoo incortiterdie
Aufi tem ze fl
inmmri me niiß.
tei rg mſa

huſts glſegnſſ olene

2, , Als ſep
24 Abi un ſii
(Woygennecz

ne pnbi momnͤb
uinſinindee i
ſatiüne Oprinm:
fienttni nii
Amnienemmen,
en iſhect
bolennei i
itprobeen
nnumcinie
anglinsinn en

Cind Mraerea a⸗

Atöſent
anſ Di

u monts eenlodſea
arſiranss e in di
rmmen ri dleſts
Munli driner none⸗
figlbſorbi enci eſſe
fſone nl mugi Zin

nöin amicno nons ſe

1biſtare antz aſoß
ſuekut.
. Cii
vculi n⸗
ſolnir os ſoͤ
olic Migarſluno⸗
oobinis tblomnde,
göriore dii Ped
1 aidirmn vannprina
ſadican bdi diſactoni.
r ali oſedenütin
uun petan ſenmetl
gormeefſem iyni⸗
ricligiſerr Nn.
pornoi Noggeni
ccr his e.

atzu ii n
6 4ℳ9 ſctun Geti
Ei iie Pnoſe d
enauſti do ſſen

—

¶ De ſnia excöõmuni⸗
△●
⁊ tẽ cedit lucꝛo ſp̃ius ſoci et ita loqtur iſie tex et ins aut obtinuiſſer abſolutionẽ ? erit abſolntꝰ.
nidebis gl. i. c. ſacrilegiũ. xvij. q.iij. ubi. habet᷑ ſed ↄclude larius ꝙ aut plures fuerũt excõicati
quot mõis ↄmittat᷑ ſaculegiũ ⁊ ꝑ ibi nõ decido ones ob plures cãs Aut nnica fuit excõicano
aliqua hic tacta P* Inno. Auio nõ. ꝙ niolaſ ex pluralitate cãꝝ. prio mẽbro ſi idetermiate ⁊=
clauſtꝛũ alicutus eeckie dr̃ niolare imunitatẽ ipᷣiꝰ ghñalit᷑ fuit petita abſolntio.⁊ ita gnalit᷑ fuit ipẽ
eccleſie:⁊ eſt rõ qꝛ imunitas eccleſie ñ reſtringit ſa:tũc ꝓdeſt quo ad oẽs excõicatões:ar.i.l.ſub
ad parietes eccleſie:ſʒ ꝓgredũ ꝑ.xxx. uel.xl.paſ ptextu. C tꝛãſac. Iteè łz talis abſolutio fiẽi nõ

ſus ut i. c. ſicut xvij.q.itij.⁊ iõ ipᷣm clanſtrũ ibe
rens eccłie gaudet imunitate ipſiꝰ eccleſie.exq ĩ
feꝛo ꝙ ſicut ñ põt qͥs capi i eccłia ita nec ĩ clau
ſtro ipiꝰ ecclie. Item nõ.et põt ex littera colligi
argumẽtũ ꝓ et S ꝙ violãs imunitatẽ ecclie ẽ ex
cõicatus. ꝓ hoc facit ꝙ iſie archieps fecit iſtuʒ
denũciari excõicatũ.g erat ꝑ prius excõicatus
qꝛ denũciatio ni addit niculũ:ut in.c. paſtoralis
de appel. In Sꝛiũ facit qꝛ papa mãdat iqꝛi nuix
fueꝛit excõicatꝰob duplicẽ cãm ñ ei mandat ſim
plicit iqͥri uiꝝ ꝑcuſſii ſimpłꝛ i clauſtro nã ut dic
Inno. iſte archiepᷣs excõicanit iſtũ ꝓ miolatõe
clauſtri Ciꝛca h̊ iñ ſunt opi. nam gl.i.hic ti qðᷣ
ꝑꝑ boc n ẽ qͥs excõicatus:ſʒ excõicandꝰ. Moſt.
ſent op.dicẽs ꝙ ſi uis ifeꝛĩ eccłe ſiue rebus ipᷣiꝰ
q́ͥs ẽ excõicatus:fortins ſi nis iferr̃ ꝑſone eccla
ſtice cũ coꝛpoꝛæ? ſint pᷣcioſioꝛa oĩbꝰr̃bꝰ.xij.q i pᷣ
cipimus. facit.l.i ſeruoꝝ ff de pe. Jo. an. z In
no.ſequũt᷑ gl. nec placet Jo. an diciũ boſtiẽ. ut
ex ſola ſpoliatõe ecchaſticarũ rerũ quis ĩcurrat
excõicatõm ipᷣo fẽo qñ ſine effractõe ł incendio
ipᷣins eccłe hoc ↄtigeret. Cõclude g ꝙ ex ſola
niolatõe imuniratis eccleſie qͥs ni icuꝛrit excõica
tionem ipſo facto. ꝓ hoc facit iſta lr̃a:qꝛ ut dixi
papa bic ſe nõ retulit ſimplicit᷑ ad niolationẽ ec
cleſie ſed mãdanit inquiꝛi uiꝝ ob duplicẽ tãm fu
erit excõicatus. Iẽ nec ſpoliatus eccleſiam ipᷣo
facto eſt excõicatus.ꝓ hoc tex. optimus in.c.fi.
S. de fur. ubi rapiens ẽt ſacꝛa uaſa non eſt ipſo
facto excõicatus:Sed ſi fit ſpoliatio cũ effracti
one boſtiũ ipſiꝰ eccleſie uel incendio:tunc bñ ip
ſo facto incurrit excõicationem.? ita loqᷣtur.c.
ↄqueſi.æ.c.tua.S.e. n gl. ibi dic ꝙ incidit
in minorẽ tene mẽti gl. ꝓ his qꝗ.S. dixi:lIʒ aliud
uideat᷑ nõre gl.xvij.q iiij.c.quiſquis: Sʒ dictũ
huſus gl. ſequit̃ collectaꝛius in. c.ↄqueſtꝰ de fo.

ↄp. p c. nullus.=. c. ſe. xvij.q.iiij.⁊ dic ut.S.dixi

n gl. fi. ibi una ſnia abſolutiõis ſufficit ⁊c̃.
5. bñ gl. æ tene eã mẽti i pratica ꝙ excõica
tus pluribꝰexcõicatõibꝰn indiget neceſſaꝛio pli
bus abſolutionibꝰ:iʒ unica abſolutio ꝓ oĩbus

ſufficitr dũmodo exprimat ſeriẽ facti.⁊ ẽ rõ nam

Fa excõicatio ñ oꝑat᷑ niſi effeciũ retinendi.nam
primã excommunicationẽ erat extꝛa eccłiam:
uñn ex quo ſatiſfacit de omnibus lſatis eſt ipſum
abſolui ⁊ reconciliari eccleſie pꝛo omnibus ⁊ fa
cit pro hoc tex.in ar.in.c.officii..e. et quo ad
pꝛincipalem qõnem glo. Inno. bic diſtiguit ꝙᷓ
aut plures fuerumt excõicationes.⁊ nõ tenet ab
ſolurio pretenſa ob unã cãʒ im. Ant unica fnit
excõicatio. Sʒ plłres fuerũt excõicãdi cãe: ⁊ tũt
aut ſi expreſſiſſet oẽs cãs obtinniſſet nõ abſolu
Nient niſi alit ſuſſeciſſer:æ mũc nõ eſt nere abſolu

ðᷣbeat:fca tñ tʒ ſicut dicimꝰ i excõicatõe. naʒ ⁊ ĩ
luſta excõicatio tʒ ex quo lata ẽ ꝑ brẽ ptᷣatẽ ut
E tex.nõ i.c uenerabilibus i. S ubi añt eo.ti li.
Vi aut petitio abſoluttõis fuit reſtricta ad ceriã
cãm. Sʒ abſolutio gnalit᷑ diſpeſata:æ tũc gñ aliſ
abſolutio reſtrigit᷑ ad cãʒ expᷣſſã tin:qꝛ ſpẽs pᷣce
dẽs reſtrigit genꝰ ſequẽs: ut i c.ſedes ðᷣ ſep.æ iĩ
cle.nõ põt ð̊ ꝓcur.l.fi G. cui dulcia ff. ð ui. tri.
? ole.le.ſieut dicimꝰ ẽt ĩ trãſactõe nt gñalis traſ
actio ſequẽs reſtrigat᷑ ad ſpaleʒ petinionẽ pᷣcedẽ
cẽ: ut.l.age ⁊. l ſi ð̊ certa C. ð tꝛanſ.⁊= nõ.in c.
i. e. i ¶ Yde dic ecõuerſo qu petitio fuiſſʒ gñał
ſʒ ſuꝑior i abſolurõe reſtrigit ſe ad cexiã excõica
tõeʒ.tũc eni nõ oꝑat᷑ niſi ꝛeſpectu illiꝰexcõicanio
nis qꝛ ſẽꝑ atrẽdit᷑ ſpẽs ⁊ nõ genꝰ ⁊ maxie ĩ caſu
nr̃o nam attẽdẽda ẽ mẽs abſoluennis per iura
ſuꝑiꝰ allegata ⁊ qð i eis nõ. 2* mebꝛo pncipali
qñ unica fuit excõicatio ob płres Anr⸗ l5
cã ð ꝑſe ſuff ciebat ⁊ qʒ vꝛ ↄſiderata pricipałx
7 tũc nõ tʒ abſolurio nõ expᷣſſis oĩbꝰ cãis:qꝛ ſu
pior nõ intẽdit abſoluere niſi ex cã expᷣſſa: arg.
optimũ ĩi.c officij ꝗ eo.⁊ ĩ.c.ex ꝑte ð offi.ordi.
Aut qʒ cã ðᷣ ꝑſe nõ ſufficit:⁊ tũc ſi expᷣſſii cãm
ſufficiẽtẽ tʒ abſolutio ar.ĩ c. ſnp ſiis ðᷣ reſcrip.
Aur oẽs ðᷣ ꝑſe nõ ſufficiũt: ſʒ ſił iñcte ſic:⁊ tunc
nident᷑ oẽs cãe piter ↄſiderate. ⁊ tũc nõ teneꝛet
abſolutio oibꝰnõ expᷣſſis pofſſẽt ↄſiderari ⁊ alia
mẽbra:ſʒ nõ cxpedit ꝓſequi: ꝛ ex pdicris ſanis
apit intellectꝰ ad ſolurionẽ alioꝝ. bbas.

Nobis Erccicatus ĩ quo apꝑ

nerũt enidẽtia ſigna t0
tritiõis abſoſnit̃ poſt mortem ab co a
Ano niuẽs fuerat abſoluẽdus 2 ad ſauſfaciẽduʒ
ꝓ eo ↄpellunt᷑ br̃des uel ſũma alit᷑ ⁊ ſic. Excõi
cato decedẽti ĩ excõicatõe q;tũcũqʒ ↄtritꝰ deceſ
ſerit nõ ẽ cõicãdum an abſolurõeʒ nec ꝓ eo orã
dũñ Iʒ ſit quo ad deñ abſolutꝰ. Sʒ ſi ↄſtat eccłie
8 ↄtritõe pᷣcedẽti abſoluet᷑ ẽr poſt mortẽ ab eo
a quo niuẽs fuerat abſoſnẽdus ⁊? heredes eiꝰ 9
pellunt᷑ p eccleſiã ad ſatiſfaciẽdũ ꝓ eo.hoc dicit
due ſunt ptes principales. In pꝛia poni᷑ bimẽ
bris qſtio. In fa ſolutio ibi nos igit ¶ Secũda
ſubdiuidit᷑ i.vij.ꝑtes.nã prĩo diſtinguit duplex
niculũ peccatoris.a? ex diſtictõe ſolutõeʒ qõis
ifert ibi vñ tũcũqʒ.ʒꝰ ꝓuiſionem ãnectit.ibi
põt tũi ¶ Quarto ſolnit duo obſtãtia ibi nec ob
ſtat. ¶ Quinto ſubnectit qdã dereiminationẽ
ibi nt aũt¶ Sexto tractat ð forma abſolutõis.

ibi abſo nit. nio ðᷣ ſatiſfacriõe ⁊ Opniſ be
beredis. ibi brdes. Caſus æc. ¶ Mõ.primo ex

tex. differentiam inter neritatẽ æ opinionẽ. Mã
neritas nec falli poteſt nec falleꝛe. nnnq eniz po
aeſt ſe br̃e ad ſalſũ. Opio nero giter põt le bie

N.

¶ Be Inia exeommuni:

ad fallũ z ad nerũ. 2 nõ. q; qñʒ eccła eiꝛat ligã
do nõ ligãdũ abſoluẽdo nõ abſouẽdũ.hᷣ enim
iõ ꝓcedit:qꝛ eccła nõ põt iudicare ð occultis ſi
cut ipᷣe deus ut ĩ.c.ut noſtꝝ ut eccle.bn.Sʒ qñʒ
ſeqᷣtur opinionẽ qᷓ quideʒ opio qñʒ ẽ falſa iõ oʒ
ecclłiã nõnũqꝙᷓ; errare. itellige de ecclia ꝑriculãi
ñi aũt uli q̃ repᷣſẽtat᷑ ꝓ collectõe fideliũ.nã eccle
ſia nni vſal errare nõ põt ſm Hoſt. ꝓ h.xxiiij.
q.i.c.arrecta Sʒ ego itelligerẽ iſtũ rex.idiſticte
qꝛ eadẽ rõ ẽ i. eccleſia nni vᷣſali nã ⁊ cõcilũ gene
rale ꝑ qð repᷣſentat᷑ eccleſia uniuerſał bñ poſſet
errare excõicãdo foꝛie pᷣlatuʒ qui nõ erat excõi
candus ex cã latenti nam ⁊ ipᷣa ccclia ulis etiaʒ
qnqʒ ſequit᷑ opinionẽ:qꝛ nõ põt diuinare.⁊ ad
id quod dẽ ꝙ eccleſia ulis errare nõ põt H qðᷣ
nõ põt errare ĩ fide ſeu in aniculis fidei.nã ꝓ h̊
tm orauit xpᷣs ad patꝛem iĩi euangelio. Ego pro
te rogaui petre ut nõ deficiat ſides tua ut ĩ. c.
maiores ⁊ quod ibi nõ.S.de baptiſ.Et ex pᷣdic
tis põt ſolui Sriũ qð formari põt.nam iudicinʒ
eccleſie dʒ ſe ↄfõmare iudicio dei ut i.d.c.ut no
ſtrũ.ſiẽ ergo deus nõ iudicat quẽ iniuſte ita nec
eccleſia. So. ↄformare dʒ inq;tũ põt. Sʒ aliqñ
nõ põt nt in occultis:qꝛ deꝰ ſequit᷑ ueꝛitatẽ ⁊ ue
ritas qñqʒ latet eccleſiã. ʒꝰ nõ.qꝙ ligatio nel ſo
lutio pᷣlati etiaʒ pape tʒ quo ad deũ claue nõ er
rãte.un ſi errat nihil ualet quo ad deũ nt i.c.cũ
eteꝛni de re iudi.li.vi.⁊ h̊ nide tex.cuʒ gl.xxiiij.
q.i.in.c.manet ⁊ gl.optima in.c.qðᷣcũqʒ.e.cã ⁊
.q. Illa ergo auctoritas qdᷣcũqʒ ligaueꝛis ſupeꝛ
terrã ⁊c.· ĩtelłr dũmõ iuſte liget q̃rio nõ.q; ꝑ ſo
lã cõtritõeʒ ex toto ſoluit eccleſia excõicatũ quo
ad deuʒ exquo nõ ↄtẽptus. ſed neceſſitas exclu
dit abſoloeʒ eccle. q̃nto nõ. æ tene menti tex. ꝙ
ar.a Srio ñi ualʒ ubi ĩ iure repit᷑ Zriũ expᷣſſũ col

ligit᷑ ̊ ar. ex a ĩ eo ꝙ allegabat᷑ eccłiã nõ poſſe
abſoluẽ mortuũ ar.a Sõrio ſũpto illiꝰ anct᷑is qd

cũq; ligaueꝛis ſuꝑ terrã ⁊c.⁊ papa rũdet illð õᷓ
riũ nõ ꝓcedẽ:qꝛ ĩ ceꝛtis caib legi ligaſſe ⁊ ſo
uniſſe mortuos. Sexto nõ. ꝙ Iʒ i articulo mor

tis poſſit excõicatus abſolui a ſimplici ſaceꝛdote

in poſt mortẽ nõ abſoluit᷑ niſi ab eo a qꝰ uiuẽs
fuerat abſoluẽdꝰ.⁊ ẽ rõ:q; poſt morrtẽ ceſſat ne
ceſſitas. ¶ Septio nõ.i. F. abſolutionis formaʒ
abſoluẽdi excõicatos debet eni fieri cũ pſalmo
pnĩali. iſeꝛẽ mei deꝰ.ẽ. enim nnꝰex.vij.pſal
mis pẽitẽtialibꝰ. Itẽ ↄ oꝛone qñica.i.pꝛ nẽ ⁊ dẽ
or̃o dñ̃ica:qꝛ xpᷣs eã iſtituit æ docuit ſic eẽ oꝛã
dũ. liio nõ. ex fi.e unũ caſũ generaleʒ in
quo eccleſia exercet iuriſditionẽ i laicos nʒ ↄpel
lẽdo hẽdes ad ſatiſfaciendũ ꝓ defũcto q;tũcũqʒ
defũciꝰ expᷣſſe nõ mãdauerit ſatiſfactõnẽ. ſuffici·
tñ eũ fuiſſe ↄtrim̃.nã tacite nẽ mãdaſſe hiᷣdibus
nt ſatiſfaciãt.un rõne peccati ꝙ; comittũt hẽdes
ĩ nõ ſatiſfaciẽdo ⁊ qꝛ actꝰ ẽ pius ſatiſfiat aie de
fũcti eccleſia ↄpellit hr̃des etiã laicos:Moſti.tñ
B dicit IOdẽ fi defũctꝰnõ fuit Otritꝰ:qꝛ res tran
ſit ad hr̃dẽ cũ oneꝛe ſuo nt.c.ex lr̃is de pigno.
Et ſʒ doc.cõit᷑ trãſeant eũ h̊ͥ dẽo. Hoſti.tm non
puto uerũ diceꝛe ĩdiſtincte.prio eniʒ eccleſia nõ

dʒ ſe intromitter ex quo deſpatuꝛ de defunctoꝛ
nñ n vᷣſat ampliꝰpia cã.nã ex quo deceſſit ĩ pec
cato morrali eccſeſia nõ ipedit ãplius ſe de ilio
xiij.q.ij.pꝛo obeũtibꝰ.xxiij.q.v.placuit nec ẽt
8 iure ciuili h eſt uerũ indiſticte ⁊ iõ ↄclude ſic.
aut eni deceſſit ille cõtritꝰ:et tũc eccleſia ſe impe
dit ut h: qꝛ actus eſt piꝰet defunctꝰpõt dici miſe
ꝛabilis ꝑſona: iõ ut ſatiſfiat aie eiꝰeccleſia exeꝛcʒ
hãc cõpulſionẽ.⁊ h̊ caſu cõiter loquunt᷑ iura ca
nonica loquẽtia de ↄpulſione heꝛedũ ut in.c. in
lſiis de rapto.⁊ in. c.fi.de ſepul. Aut n fnit con
tritus.ſed deceſſit ĩ peccato ⁊ tũc ðᷣ delicto ðᷣfũc

ti ñ tenet᷑ hẽs de iure ciuili niſi quatenus ex de

licio ad hr̃dẽ pueit:uł niſi lis fuerit ↄteſtata cũ
defũcto ut ĩ.l.unica. C. ex delic defũc.æ uide qᷣ
plłe dico in. d.c. fi. de ſepul. ¶ In gl. i. i fi. Dae
qð gl. rener Inn. Hoſt. et Ainc. in. c. lacris. j.
eo.ubi dicũt ꝙ licʒ ꝓ tali ñ ſit ꝛcipiẽda oblatio
ut ibi poterit tũ oꝛo fieri. rõ diueꝛſitatis ſʒ eũ:
qꝛ oblatio fit eccłe qͥ bʒ eñ ꝓ ligato añ abſolu
tionẽ ut h. Sʒ oꝛo fit deo qͥ hʒ enʒ ꝓ abſoluto
ex quo deceſſit ↄtritus.Sʒ h̊ rõ ñ ur̃ neceſſaꝛio
ↄcludeẽ:qꝛ iʒ oro fiat deo m ſit ꝑ eccleſiã q̃ cuʒ

beẽat eũ ꝓ ligato nõ dʒ ꝓ eo ofaꝛe ſicut ñ orat
ꝙ ðcedẽtibꝰi peccato moꝛtali ut ĩ.c. ꝓ obeũtibꝰ

xiiij.q/ij. Sʒ ſatis puto ĩ ̊ dicẽdũ ur ĩ ſili nõ.
ꝑ Inn.i.c.i.ð ꝛeliqui.⁊ nene.ſan.⁊ ĩ c unſco.e.
ti. li. Vj. ꝑ gl.ut ĩ.ſecꝛeto ab illis qͥ nideꝛũt ſigna
ↄtritionis potcrit oꝛo fieri. Sed ĩ pnblico non
qꝛ ad ſuꝑioꝛẽ ſpectat iudicaꝛe an ſigna ſint ſuffi
cientia.⁊ hoc etiam noluit Minc.ut in publico
non ſit orandum.æ geneꝛaliteꝛ nunquid elemo
ſyna ſui recipienda ab excommunicato nuiuo di
tam in. c. cum uoluntate.j. eo ¶ In. gl. in. v.
relaxatum nõ. bene rationem glo.quam infeꝛo
ad ſolutionem multarum queſtionum.et primo
nunquid poſt mortem poſſit quis peꝛ pꝛincipeʒ
nobilitari ſen recipere gradnʒ militie ⁊æ dicit ꝙ
ſic:qꝛ nobilitas eſt corporis principaliteꝛ ⁊æ hoc
etiã uolnit Maꝛ in.l.i. C. de dig.li.xij. Iteʒ in

fero ad aliam.q.nunquid poſſit quis doctoꝛaꝛi

poſt mortem ⁊ alias in facto fui de hoc interro
gatus ⁊ reſpondi ꝙ credebam ꝙ non:quia di

gnitas doctoratus potius tribuitur nirtute ani

me qᷓ; corporis cum appꝛobatuꝛ tanqꝙᷓ; idoneus
ad docendum alios ut.l.. magiſtꝛos. C. de ꝓfeſ.
.li. xij HBeneraliter ergo poteſt ex ratione gl.cõ
eludi ꝙ ea que applicantur corpori pñt etiam
exerceri poſt moꝛtem:ſecus in his que applican
tur anime. Sed quo ad principalem. q gloſa.
Hoſti.dicit ꝙ peꝛ excommunicationem ligame
tin anima alł c.ſi quis preſbyteroꝛum de ꝛe.ec
cle.non alie. Et rationem diuerſitatis dicit eſſe
qꝛ nullum ſubeſt ſcandalum nel peꝛiculuʒ ſi poſt
mortem non baptiʒatur immo eſſet ſcandalum
ſi poſt mortem baptiʒaꝛetur. Sed in excommu
nicatiõe ſubeſt ſcãdalũ ſi ñ abſolueret pꝰ moꝝẽ.
Hec ꝛõ nẽ mihi młiũ ſuꝑficial ⁊ rpetit ipᷣm q̃ꝛe.
un dicerẽ aliter ꝙ iõ ñ baptiʒat᷑ poſt morte:qꝛ

baptiſmus flaminis æ ſola comxritio ſufficit ad

ſteden ri db
logtonqrbefut
amtelun erbr n
onoueN
ummunihte
o c Mo
. io oinf
6eröato da i
1sGelicligevnege
1 penior nprforeit

dl in ver pter in no

Heceſttnte hions ablofn
Ges eelke Gel ni ofi
pter oricione t duotio
uſt eteric be eni
ir bojnr e ora
it o bi iſno cus gl/
Iſi atnoz gent
fon opelar ipſus o
Hindaddin rd dci
Eus Sel es depene
tioa ſinpiclacadoeſti
1is O) tecſins on
bntignich Norns ideo
nii ne ot Iig
nin bere terboc hig
i ciceukt gichlge
rlebentti nie
nr niſe iiſimn
ſictihloi ſ iugrici
cinſpgat nin
lun ceimn ty,

Ded dinſicnß orat
noniinit Phiͤſd
moid ſeidi niſcnd.
ruen in tit mibe,
eb lis nitei ſin
1.Getiblto n
dcareen ſgna ſnr iß
ui ir n inpwblo
enlin /,mnd alno
mmnn Ao
n g0 gvan iſfe
hcfianun a rind
lrqus gerincpe
Nnz miile t cicth
s princi tert bot
dedgli Non
poſtt anis ogoni
ao ſolde e inenn⸗
Eum WNi
Inbrinruime
bammßing
ufa uN 5
oni hi eiam
ppn nhlinn
umtema gli
cionen igunn
Nuound

1.

..,¾⁵⁊ð⁊

De ſuia excmuni.

tolledũ niculũ quo peccator ligatꝰẽ apud deuʒ:
ut hic ĩ tex. iõ nõ ẽ opꝰ ꝙ baptiʒet ꝑ eccliaʒ:ſʒ ꝑ
abſolut. ab excõicatõe tollit̃ uiculũ:æ illud uicu
lũ q ligatꝰ ẽ apud eccłiam nõ tollit ex ſola otri
tione.rõ ẽ qꝛ eccła militãs nõ indicat de occul.
Itẽ hoc iductũ ẽ ad teꝛoꝛẽ alioꝝ ⁊ ut magil ti
meat᷑ hec cẽſuꝛa ecclaſtica. Itẽ ſicut culpa pꝛece

dẽs ꝑ ſolẽnẽ ſniam fuit dãnata:ita ẽt ꝛcõciliatõ

dʒ fieꝛi ꝑ ſolẽnem ſniam ut ſic unũqðqʒ uiculuzʒ

tollat᷑ eo mõ qligatũ fuit:ut ĩ.c.i.j. de ꝛe.iu.æ ĩ
.l. nihil tã nale.ff.e.ti.æ ꝑ ̊ͥ heſ rõm diuerſitatiſ
q apud deũ ſufficit ſola ↄtritio æ nõ apud eccł
ſiã Et ex pᷣdictis credo ſatis poſſe ĩferri ad ſoł
tõeʒ qõnis quotidiane. Quidã in ceꝛto peccato
mortali ↄſtitutꝰin extremis nite petijt ſacerdotẽ
ſed pꝑpꝑ neceſſitatem deceſſit abſqʒ pnia. nũquid
iſte deat abſolui ab iſto peccato pꝰmoꝛtem et cf̃
do ꝙ non qꝛ hic nullũ uincnlũ ↄciũ fnit P eccli
am:ſed tm tenebat᷑ ninculo peccati a quo abſoł
tus fuit ꝑ ↄtritionẽ ut hic in tex. de pe.di.i.i.c.
quem penitet. Ceſſant enim hoc caſu ꝛces ſuꝑiꝰ
alle.ꝓ quo facit.c.ex ꝑte de ſepult. C gl. in
ner. nõ potnit in fi.nõ.fi.glo. Ex quo hẽs qð
ẽt excõicatio põta laico remitti in articulo moꝛ
tis. Sed itellige hanc glo. ꝓut eſt glo.notabilis
2 plenior in.c. paſtoralis in. S. pterea de off oꝛ

di. in. uer. pᷣter qᷓ; in mortis. Et ↄclude ꝙ et in

neceſſitate laicus abſoluere nõ põt:qꝛ nõ hʒ cla
nes ecclie. Sed tali ↄfites efficit᷑ dignꝰ uenia ꝓ
pter ↄtꝛictionẽ ⁊ ðᷣuotionẽ ex quo fecit q;iũ po
tuit ut ẽ tex.i.c.quẽ penitet de pe.di.i.Jile tam
tex.nõ loqtur de excõicatõe:ſʒ i aliſs peccatis.
et iõ nõ bñ iſtas duas gl.qᷓ extẽdunt illum tex.
ad caſũ excõicatõis et eꝛit magni effectꝰ.qꝛ hẽs
non ↄpelleiur aãplius ꝓ abſolutione ire ad pa
pã nel ad eũ a quo defũctꝰ niuẽs fuẽat abſoluẽ
dus. Sed dices qᷓre pꝰmortẽ nõ põt fieri abſoł
tio a ſimplici ſacerdote ſiẽ fieri põt ĩ articko mõ
tis. So. neceſſitas pꝰmortẽ ñ iminet ſiẽ immine
bat ĩ articko mortis.ideo abſolutio releruat᷑ ei
q̃ uiuerẽ ſoluẽ põt. In gl.in.v.mortuos ibi pu
ta in hereſi ⁊ ex hoc hẽs liam exemplificatam:
dũ dic̃ ꝙ eccłia qñqʒ l gat mortuos.nã pꝰ mor
tẽ excõicat heꝛeticũ ut i.c.ſane alle.·in gl.et uide
plene.xxiiij.q.ij.iĩ ſũma. ¶ Sed õ h̊ et tex.op.
nã exẽplis ñ eſt indicãdũ qꝛ ñ ꝙ fem eſt:ſed qð
fieri dẽat iſpiciẽdũ ẽ:ut in.c.cũ cãm de elec.⁊ in
.l. nemo. C. de ſent. æ ꝑ eccliam n poſſit qͥs Ii
gari uł abſolui poſt mortẽ ultra auctoritatẽ alle
gatã hᷣ in tex. ꝓbatuꝛ ꝑ.c.qualis.xxv.di.ubi dr
ꝙ qualis hinc.i.ex hoc ſeculo qͥs egꝛeditur talii
apud deum repñtatur: uñ ſi ẽ dãnatꝰ ãplius nõ

eſt redemptio. Si eſt ſaluus non põt ãpliꝰp ſniã

pape dãnari cum ſit relictus dei iudicio ad idẽ
.c. tempus.xiij.q.ij.ſolu.concludendo br̃ dicta
doc.dic ꝙ eccleſia ligat nel abſoluit poſt mortẽ
iſ.quo ad nos ut noſ bẽamꝰillum pro abſoluro
nel ligato:nõ eni ligat ułᷣ abſoluit quo ad eccłã
triũphãtẽ:ſʒ ẽ quedã denũciatio:ut qꝛ denũciat

nã prio ecclia ſe ĩformat ð pñ ia = Stritiõe ex 4
pcludit᷑ illũ abſolutũ quo ad deũ. abſoluit eꝛgo
poſtea quo ad nos ⁊ denãciat quo ad deũ ⁊ 10
alibi dicit glo. nõbilis ꝙ plarus excõicando uł
abſoluẽdo nullã nim pfatis exercet quo ad deũ
.xxiiij.q.i.uel illa aucroritas qðcunqʒ ligaueꝛis
⁊c.refert᷑ ad ligãrẽ ut ſit ſẽſus qðᷣcũqʒ ligaueꝛis
ſuꝑ terrã.i.te exñte ſuꝑ terrã:qꝛ poſt mortẽ trã
ſit poteſtas ad ſucceſſorẽ z utrũ gictũ ueꝑ: ſʒ
pria ſolutio notabilior v?. ¶ In gl.i. i v. cetis
indulgemꝰ in fi. hoſti. intelligit tex. ꝓprie ut ſit
indulgetia: qꝛ caſus iſte ligãdi uel ſoluendi poſt
mortẽ tanqꝙ; difficilis erat reſernãdus ſoli pape
qꝛ eſt quodã modo iuſtificaꝛe aliquẽ poſt moꝛtẽ
qð ſpectat ad ſolũ papã. ut in. c. i. ð ꝛeli.? uene.
ſanc. ¶ In gl. i v. ibi nõ eſt de ſubſtanria abſo
lutionis z hoc tenetur ut dixi in.c.cũ deſideres
S. e. Sed hoſtien. qui tenet contrariam opi. reſ
pondet multipliciteꝛ ad iſtum tex. primo qꝛ hoc
contingit propter impoſſibilitatem facti:qꝛ non
poteſt amolius iurare. nel ſecundo hoc.c.loqui
tur non de uera abſolutione:ſed de quadaʒ de
nuntiatione que fit poſt mortem uel ſecundum
eum ⁊ ternio heredes compellentur iurare ſʒ te
ne gl. Et i fine glo. quidam dicũt ꝙ aut abſolu
tor eſt preſens ? non expumabitur ð cimiterio.
Aut eſt abſens æ exbumabitur donec fuerit ab
ſolutus:qꝛ interim ſibi communicaretur quod
non licet quod ſatis mihi placet. nam ex quo ec
cleſia habet eũ ꝓ ligato añ abſolutionẽ non dʒ
pati corpus iacere in cimiterio anꝙ; ſequat᷑ ab
ſolutio ar.in.c.ſacris ð ſepul. n glo. fi. ib
penituerit ⁊ contriius fuerit 1. (Uas ba gl. 7
tene eam mẽeii:qꝛ ſatis aperte ſẽtit heredem nõ
teneri ex delicto defuncti ſi nihil ex delicto ad
eum peruenit:niſi qũ defunctus contꝛitus deceſ
ſit:qꝛ tunc tacite uidetur mandaſſe reſtitut᷑. fieri
nam quicũq; uult conſequens uult zæ omnia per
que peruenitur ad illud: ut i. c. ex parte.æ quod
ibi nõ. de ſpon. in. c. preterea de officio deleg. z
in.l.ad rem mobilem ⁊ in.l.ad legatum .ff. de
procura.ſed ciꝛca hoc plene ſcribo in.c. fi.de ſe
pul. Concludendo ꝙ in hoc nulla ſir diuerſitas
inter ius canonicum ⁊ ciuile licet per gl.⁊æ doc.
communiter dicatur cõtrarium ⁊ uide quod.S.
dixi ſuper tex. Aobas.
B per Detinens clericum in cu
Rſtodia uel uinculis ſine le
ſione excommunicatus eſt hoc primo.

VLVLopmmunicans excommunicato ſcienter in cri

illũ ligatũ nel abſolutum et ita proprie facit B.

=

mine excommunicatus eſt. æ niſi difficuitas im
pediat abſolui debet ab excommunicatore cum
iuramento. Cõmunicans uero extra crimen re
conciliari poteſt per ſimplicem ſacerdotem ſine
iuramento hoc dicit uſqʒ adfi. CSre pria Ppte
ponitur conſultatio. U Jn ſecũda ꝛeſpoſio:ibi
nos ? utraqʒ poteſt ſubdiuidi ni patet in textu.
Caſus ⁊c̃. 6. primo ex tex. ꝙ derinens cle
ricum in cuſtodia publica: uel priuata: 2 dic pu
blica ideſt in carcere publico priuata ideſt in

„

¶ BDe ſũſa excommunl:

carcere priuato ut in domo propꝛia q;tũcũque
manus nõ iniecerit i peꝛſonã ſuã eſt excõicatus:
qꝛ ex quo nõ põt libere abire quo uult uioleiia
ifert perſone:uñ i effectũ manus iiecta ẽ ĩ eũ.uñ
.c.ſiqs ſuadete.xvij.q.iiij. põderat potiꝰ effeciũ
niolẽtie qᷓ ipᷣm modũ iferẽdi uioletiã ⁊ hac pu
o ſuiſſe rõnẽ decidẽdi h̊. 2 nõ. ꝙ tẽtꝰ in cuſto
dia ſeu uiculatus ex ̊ ſolo nõ dr̃ pati corpora
lẽ leſionẽ ⁊ eſt rõ qꝛ uinculatio uł diſtrictio non
fit ad penaʒ ſʒ ad cuſtodiã.l.aut dãnũ.. ſolent
.ffl. de penis:uñ ↄſiderar qð pᷣncipaliter fit ut in

.c.cũ uolũtate.j. eo. ⁊ i.l.ueꝝ ff.de fur.= pᷣ ẽ no

tandũ ꝓ ſiatuiiſ faciẽtibꝰmẽtionẽ de leſione cor
porali. 3 nõ.ꝙ niolẽétia põt eẽ ſine uiolẽtia cõ
porali.nã optie tẽto in cuſtodia põt ꝓuideri de
neceſſarijs: un ibi ulolẽtia ſine leſione corporali
rto nõ. ꝙ qr̃ qͥs cõicare excõicato in crimine
ſiue ipendat auxiliũ ul fauoꝛeʒ ſiue conſiliuʒ. Et
nõ. b eypᷣſſũ maxie iũcio tex.ibi cũ facieniẽ ⁊ cõ

ſeuiẽtẽ ⁊c᷑. ꝙ pꝛeſtãs auxiliũ conſiliũ ul fauorẽ re

ner̃᷑ eadẽ pena cũ pᷣncipali de quo in.l.is qͥ opẽ.
ff. de fur. z i. l.nõ ſolũ.ꝗO. ſi mandaro.fl ð iiuujs
2 i.c.i.de offi.dele.⁊ ĩ regula nullus ex cõſilio ðᷣ
reg.iuris li.vi. qͥnto nõ.ibi cõditoꝛ canois ⁊c.

ꝙ ab excõicatõe lata a canõe põt ifeꝛioꝛ abſolue
re ſi cõditor canonis abſolutõʒ ſibi ñ refuauit

2z ad hoc quotidie allegat iſie tex.⁊ bʒ locum ne
dũ i canone. Mape ſed eniã ĩ canone ſen ſtatu
to cuii ſl bet epi ſeu pᷣlati eccleſiaſtici ut exeòica
tus ꝑ ſtatuiũ ſuũ poſſit abſolui a ꝓpꝛio ſaceꝛdo
te exquo cõditor canonis nõ refuauit ſibi abſo
lutionẽ ⁊ h nõ.qꝛ quotidie eſt in pratica.
aduerie qꝛ qñ excõicatio ẽ maioꝛ nullꝰ citra epʒ
regularit᷑ abſoluit ꝓ hᷣ uide gl.in.c.ij.de pe.⁊ re
mil. li. vi. uñ dictio alijs h poſita cõiter dẽ ꝙ vi
ficat᷑ ĩ epis ⁊ ſuꝑioribꝰreſpectu excõicatiõis ma
ioris. hec tñ litiera apꝑte hoc non probat:qꝛ ſu
pra facta erat mẽtio ð ſimplici ſacerdote. Sʒ ꝓ
cõi intelleciu facit cle.i.de priuile. ubi uidei boc
probari. ¶ Sexto nõ. ꝙ excõicatio minor nõ
relaxat᷑ ſine recõciliarione ſoleni lʒ non exigaiuꝛ
iuramẽrum. Aeno nde in articulo neceſ
ſitatis ſeu etiam dato impemimẽto teporali ſun
plex ſaceꝛdos abſoluit a ſuperioꝛs excoicatione
recepto iuramento ut in littera. ¶ In glo. ij.

ibi n de malo deteriorẽ fecerit bec allegatio ut
diẽ Jo.an. ⁊ bñ eſt contra concluſiouẽ a .
4

ſi perſuadeo delictum als facturo iunc de m
facio dererioꝛeʒ. Si aũt alł.nõ erat facturus iüc
de bono facio malum. Si g ' non rekert an fiat
malus an deterior ex conſilio meo ergo diciuʒ
glo. nõ ꝓcedit. dũ dicit quem teneri ex conſilio
qñ ille ał non erat facturus. Item nõ ꝓcedit fi
nis glo.indiſtincte dum dicit quẽ non teneri ex
cõſilio niſi fuerit fraudulentum. boc enim locum
habet qñ conſiliũ uerſat᷑ circa ea que non cadũt
in delictuʒ. ⁊ de hac materia dic nit nõ.in regula
nullus ex cõſilio de reg.iuris.li.Vi.ubi ꝑ. DOy.
2 Yo. an. ⁊ per Bar. in.l.non ſolum. F. ſi man
dato.ff. ð iinrijs. æ niderur placeꝛe Jo. an. i dic

ta ꝛegula nullus ut in maleficijs indiſtincte quis
teneatur ex conſilio ( Sed quo ad pene quanti
carem fienda eſt illa differentia an ille eſſet alias
facturus uel non:ut pꝛimo caſu minus puniat
q; ſecũdo ꝓ quo optie fac tex.in.c.ſicut dignuʒ
in. F. qui uero de homicidio. Si ueꝛo uerſatur
conſilium circa ea que.non cadunt in delictum
? tunc cõiter dicituꝛ ꝙ aut eſt fꝛaudulentũ ⁊ te
netur conſulens ut in dicta ꝛegula nullus. Aut
non eſt fraudulentum ⁊ tunc aut alias ille erat
facturus et non tenetur conſulens. Aut n erat
et tenetur factuꝛus peꝛ.l.ſi ꝛemuneꝛandi in. J.ſi
tibi. fl. man. et multum inualuit hec opinio: ſed
inueꝛitate non pꝛocedit primo per illum tex. nul
lus ex conſilio ubi regula ponituꝛ negatiue et
excipitur im quando ſuit fraudulentum. Iẽ cõ
ſilium nõ obligat ſeu neceſſitat: et iõ apð ſe met
ipᷣm debebar experiri utrũ cõſiliũ eſſet ſibi utile
Mon ob. F. ſi tibi qui cõiter ad hoc allegatur
qꝛ ille ꝗ loquitus in mandato nõ aũt in cõſilio
ur etiam pʒ in heica. ¶ In glo. in. v. cicet i fi.
doc. hic dicunt ꝙ quis dicituꝛ cõicaꝛe crimino
ſo in crimine quando cõicat in eo crimine ꝓpt᷑ᷣ
quod incurrit excõicationem utputa: qꝛ conſu
juit uerbeꝛationem clerici: ſecus ſi conſuluit ſiue
conſilium impedit in alio crimine propter qð
non incurrit excõicationem: qꝛ tunc illud crimẽ
non eſt danatum per ſententiam:ideo ceſſat tũc
ꝛatio litteꝛe. Et ex hoc ſentiunt doc.ꝙ conſulen
do crimen ante factum incidit in excõicationem
una cũ faciente. Sed aduerte:qꝛ boc exemplum
non uiderur conueniꝛe huic litteꝛe que loquitur
de cõmunicante excõicato: æ ideo intelligit᷑ rex.
proprie prout loquitur quando poſt excõicatio
nem cõmunico ſibi in cꝛimine daãnato utputa ii
tius fuit excõicatus qꝛ tenebat uxoꝛem alteꝛius
2 ego impendo ſibi conſilium ſeu auxilium uel
fauorem ciꝛca detentionem illius mulieꝛis tunc
proprie cõico excõicato in cꝛimie damnato nec
ſufficeret cõicatio in illo actu peꝛ quem incurri
tur excõicatio. Sed opoꝛtet ꝙ ille prius icidat
in excõicationem ut nõ.in. c. contingit.j.eo. ⁊ ui
de glo.in cle.unica de conſan.⁊= affi. in. v. ⁊ mo
niales ? in cle.i. de reli. domi. poſſet tamen dici
ꝙ ex alio capite quis incurru excommunicatio
nem iuris ut ſi conſulo nel auxilium impendo
circa uerberationem clerici.nam tacientẽ ⁊ con
ſentienteʒ par pena conſtringere debet nt i tex.
2 facit. c. mulieꝛes ⁊ quod ibi dixi.S. eodem.
In glo. in uerbo tunc eꝛit abſolutio ibi et
non ſententia canonis uult eꝛgo hec glo. ꝙ cõ
municans excommunicato in cꝛimine incidat in
ſententia hominis æ non in ſententiam canonis
et ſolum mouetur gloſa. quia abſolutio ab hac
excommunicatione non poreſt fieri niſi per ex
communicatorem aut ſuperiorem ut in tex. ſed
ſi eſſet ſententia canonis quilibet ſuperior pol
ſet abſoluere ut in tex. ſed doctores communi
ter bic tenent oppoſitum ⁊ melius et ꝙ iſta ſit
ſententia canonis ? non bominis pꝛobat tex. in

nico, ſm

adctoN.
ln z lun

Gduniſii i
mion noau⸗
miſi nln
gbitt nll
riſo ir dlin ichl
bn tMiding hl
iniceſodäs iuuns
Goſisfnind d
foneſcbältopi nüin
Geina nesitarttono⸗
ge. Juedg biledn
Ogüncenboni fin
ie or clcr ihlii
1i weicligannpĩ in
Hiſtr mror uu ro ſi
ſoi ni ieciamn
vijenceeſhns nchin
inblcecyleit calnan
ed biaſnicmiorei⸗
digäͤlinmſänchtain
unfiranstaunnt
lichuitiünc
winnit ibinieibin

Pogre
tl
lſeſeibyni
nomlölmmf;

ſccisarlnd leumt
cilleci it
iami nt
. rarmi⸗
Narler regen
aiiilhi
ifreremnn
og (ſensen

eulwn i i iſt
Ugbin huülaif,.
sdeim Noſcar crinino⸗
ocuineo ginine ppi
miopen vpungn donſ
Gicdensieonſninte
ndio ginine ohnn e
Mionenqn une ilndenfe
ſenennamideo eſan iͤ
ſeniont doc g conſlen
n incidt in eröicatonen
AGuentergꝛ boc anenphn
ebuie iume gve oiun
cuott Mo Ml,
Ouundo oſ encöatio
inine oinaro utputa
ncdn vporen aeuns
an ſen aupinnu
on Uius moltens tun
oin aimie daummo net
bamn gegun nann
Pontt y ehts icar
lncog ttll

¶De ſnia exco⸗n nuni⸗

„

v. ;uis ĩ eo ꝙ dicit ꝙ ex ſolo ꝑticipio extra cii
mnẽ Shit᷑ mioꝛ excõicatio ⁊ ponit dictionẽ ĩplica
tiu? ⁊? ꝑ quã inuit ꝙ ẽt ĩ pcedeti cãu cõtꝛahituꝛ
excoicatio iuris ? nõ hois. nam ſi excõicatio mi
nor phit᷑ a iure fortius excõicatio maior. ⁊æ ꝓ bᷣ
faciũt oĩa aꝛ.qᷓ foꝛmãt᷑ ĩ gl.i ultia ꝑte.nã cñ ſetẽ
tia excõicatiõis eſſet lata S ceꝛtã ꝑſonaʒ nõ liga
ret aliã ꝑſonã de ꝗᷓ cogitatũ nõ fuit nilſi ex iuꝛs
diſpoſitione. Ec ad motiuũ glo. Reſpondeo ꝙ
iõ aliꝰnon põt abſoluere.qꝛ papa reſeruauit hic
abſolutionè excõicatõi:qꝛ ur̃ iſte cõicans in crie
directe denqſſe i ꝑſonã excõicatõis fauẽdo ⁊ cõ
ſulẽdo delictis a ſe daãnatis.⁊ tenẽdo hãc ſniam
q̃ va ẽ iſurgũt qõnũ młiaꝝ deciſiões. Nũqd ex
cõicatõ cõicãdo ipᷣi excõicãdo ĩ dᷣlicto liget ſnia
excõicatõis:⁊ dicẽduʒ ꝙ ſic:qꝛ iſta ſnia e iuris.
Secꝰ diceret᷑ ſi eẽt ſnia hoĩs:qꝛ ſe ipʒ ligare nõ
poſſi. Itẽ ſeqᷣt ꝙ cõicanſ excõicato in caie ẽt ex
teꝛtitoꝛium excõicatoris icidat ĩ excõicatiõeʒ.q;
iſta ẽ ſnia iuriſ.cui totꝰoꝛbis ẽ teꝛritõiũ. In ea.
glo.ibi large appellat᷑ ſubditꝰ?c̃.tene mẽti gloſ.
ꝙ foꝛenſis ꝛõe ðᷣlicti ñ efficit᷑ ꝓpᷣe ſubditꝰ:ſʒ ſor
tit᷑ foꝝ. ⁊ idẽ dicit gl.nõ.i cle.unica de fo.ↄp.qꝙ
ualde nõndũ ꝓ ſtatutis ⁊ alijs diſpoſitionibuſ
odioſis faciẽtibꝰ mtionẽ de ſubditis:ut appella
rione ſubditoꝝ i mã ſtricta ñ ↄpᷣhẽdanĩ foreſes
delinqᷓ tes i territorio. 2 io dic i Zhẽnbꝰeað rõ
ne. In ead gl.ibi ſed in ſnia excõicatõis ſecꝰ eſt
h gl ñ reddit bonã rõnẽ di vᷣſitatis nã poſſz q̃ri
qᷓre rõne delicii ãpliat᷑ iuriſdiiio cũ hᷣ ſit odioſũ
2 ñ ꝛõe idulgẽriaꝝ q ſũt fauoꝛables. Hoſt. ciꝛca
Hh iſtat nec ur̃ ſua rõ ſufficiẽs:ſʒ puto hãc eẽ vᷣaʒ
rõnẽ.nã rõe delicti ampliat᷑ iuriſduio indiciſ ren
ꝛitoꝛij auct᷑e iuꝛis nt delinqnſ cogat᷑ ibi ſatiſfacẽ
ꝛeipublice ꝙᷓᷓ leſit delinquendo ad h̊.c.i.de rap.
ð qð bi dixi:ſʒ ratione idulgentiaꝝ nulla ſubeſt
rõ ãpliãdi iuniſditõʒ ſui iudicis imo ↄfunderent
iuriſditiones ? eneruaret᷑ pnñtialis ſatiſfacrio qðᷣ
eẽ ñ dʒ ut i.c.cũ ex eo de pe.⁊ re. In gl.i.V.
ñ ꝛetinuit ibi ñ ẽ ĩ hitu ð h̊ dic: ut nõ.i.c.dilectꝰ
de temp. oꝛ. ꝑ Inno. et plene dixi in.c.at ſi clici
F. de adulterijs. S. de indi.
B 0 din dubijs. Juꝛamentũ excõi
cati de ſtando mandatis ec
clelie ñ hʒy ui abſolutionis h̊ pꝰ. Excõi
cato nilꝰcõicare tenet pᷣter ꝑſonas exceptas als
cõicãs excõicato icurrit miorẽ ⁊ ẽ excõicandus
maiõi niſi ille eẽt excõicatꝰcũ ꝑticipibꝰ:qꝛ tẽ eẽt
excõicalꝰmaiõi.? tria ſũt dẽa qᷓ̃ patẽt ĩ tex. Caſ⸗
2c̃¶Mõ. pꝰ ex tex. reglaʒ ꝙ nõ ẽ cõicadũ excõi
cato añ abſolutõnẽ q;tuncũqʒ ſit ↄtaitꝰz pat ſa
tiſfaceꝛe ? iuraucrit ꝑere mãdatiſ eccłe. Scdðo
nõ. ꝙ cõicans excõicato ⁊æ mõitꝰ ñ deſiſteſ ẽ ex
cõicãdꝰ. Sʒ h̊ op.de.c.pcedenti ubi dẽ ꝙ cõi
cans excõicato ĩ ↄtinenti icurrit excõicationem
So·Sriũ loqt᷑ de excõicatõe maiori h̊ loqᷣtur ðᷣ
mio:i.nã appellatõe excõſcatiõis itelligimus de
maiori: ut in c.pe.j.e. Scðᷣo op.et ur̃ ꝙ tex.ſit
ſibi Sriꝰ. nã pꝰdicit ꝙ cõicans excõicaio ẽ excõi
cod. z lI. V.ſec dcit ꝙ é excõicatꝰ. So. qñqʒ qs

ð

cõicat excõicato ſimpłr ⁊ tũc incurrit minorẽ ſj
eſt excõicãdus maiori ſi monitꝰ nõ deſiſtit.? ina
itellige. F. nullus. qnqʒ quis cõicat excõicato cũ
pticipibꝰ ſuis ⁊ tũc iuoluit᷑ eade ſnia ui loquit i
H. ſecꝰ. Et hodie hec ſñia nõ põt ferri ab excõi
catoꝛe vn nullus citꝛa papã põt hodie f ene hãc
excõicationẽ excõico te cũ oĩbꝰ ꝑticipãtibꝰeibi:
ut i. c. ſtatuimꝰ eo.ti.li.Vi. Sʒ opꝰ eſt ꝙ pꝑtici
pãtes prius admoneant᷑ ꝙᷓ; excõicent᷑ ut ibi. tñ
ab. ? Jo. an. poſt eñ reſtringũt multuʒ illũ tex. i
gelligẽdo qn quis excõicat ꝑticipates excõicato
a ſe. Secus li excõicat ꝑticipãtes excõicato ab
alio: utputa fert epᷣs hãc ſniaʒ excõico oẽs ꝑtici
pãtes excõtcato ab archiepo uel a papa.tũc eni
hec ſñia tʒ lʒ ſit forte nnſta r pleim fi. gl.
nõ ſoluit.ſʒ cõis ſo.hec ẽ ꝙ nõ lſʒ excõicato tan

gere ſacr̃a in fauoꝛc ſui:ſʒ i odiũ ſic.nã iuram?x=n

tũ bic ꝛecipit᷑ añ abſolutionẽ ut obliget᷑ ad h̊ ut
i.c.cũ in eccleſijs ð ma e. 7 q le. 7 nõ. i. c.
intellexim? ð iudi. ¶ In gl fi. ibi ubi ꝑricipant
ĩ crie. Molebat ergo Jo. ꝙ ſi excõicatio eſſz la
ta ſub illa ſorma excõico te cũ oĩbus ꝑticipiduſ
nis: ꝙ tunc ꝑticipantes in crimine dumtaxat
eſſent excõicati maiori excõicatione.⁊ ita intelle
xit.c.precedens ⁊ minus bn:ut ibi notatũ fuit.
Ande conclude ſecunduʒ doc.ꝙ aut quis ẽ ex
communicatus cum participibus ⁊ fautoribus
ſuis.⁊ tunc ſiue participet quis in crimine ſiue
extra crimen incidit in eandem excommunicati
onem ut hic. Aut eſt excommunicatus cuʒ par
ticipibus tantũ ⁊ non cũ fautoribus ⁊ tunc aut
quis cõicat in crimine ⁊ incidit in matoreʒ. aut
cõicat in oranone ⁊ excõicat᷑ minori ſic cõiter
dicũt hic doc. Sʒ h̊ ultimũ mebꝝ nõ puto uexꝝ
2 ꝓ 5̊ adduco tex. in aꝛgumẽtũ in. c. ſtatuimus
.e.ti. li. vi Moi cõicans iĩ oſculo ſeu comedẽdo
dici ꝑticps ſeu ꝑticipare excõicato ut includat
ſub illa ſententia excommunico te cum participi
bus tuis ⁊ pro h iſte tex.in v. ſecus ubi loquit
indiſtincte.
Nte:ꝛ ali a. Excõicato cõicare
tenẽr̃ qui pus erat
ei obligati ad obſequiũ familiãe. Alij
ueꝛo nõ tenent᷑ de neceſſitate licet inteꝛdum poſ
ſunt neceſſitate urgẽte boc dicit. Drimo po
nit dubium ⁊ unde fuit oꝛt m.ſecũdo ſolutioeʒ
ibi ut igi Caſus ⁊c. ¶ Mõ.pꝛimo ex tex. ꝙ ad
eũ ſpectat interpᷣtatio qni ius edidit.⁊ ĩtellige in
interpretatõe gnãli ut faciat fidẽ quo ad omẽs.
nã quilibet index ſeu doctor põt ius interpᷣtari
ſz iterpᷣtatio iudicis nõ faẽ fidẽ niſi quo ad cãʒ
nertẽtẽ corã ſe:de quo per Inn. in. c. cũ ſpecia
li de ap.l.unica C.de pꝛofeſſo.qui in urbe con
ſtan. li. xij. ¶ Mel intellige ꝙ ſolus priceps po
teſt interpretari quãdo ius eſt nalde dubiuʒ ad
hoc.l fi.C. de legi.⁊=. c.cum neniſſent de iudi.=
ð mtiplici inteꝛpᷣratiõe uide bonã glo.in. c.i.de
poſtu. pᷣla.in v. inteꝛpꝛetatus. Beeundo nõ.
ꝙ uxor filij ⁊ mercenarij ſeu famuli qui eꝛãt ob
ligati ad obſequiũ familiaꝛe ante excõtcatonem

¶ D. ſãtaexcõ muni.

tenent᷑ cöicare ẽt pꝰ excõicatõem¶ Iẽ nõ. q; vᷣ
bũ de ſui nã neceſſatinũ qñqʒ ni neceſſitat ſi ſub
iecta mã h̊ ñ patituꝛ ad h.xi.q.iij.rogo ⁊= quod
ibi nõ.xxi.di.i pᷣn.unde vᷣbũ tenet᷑ de qꝰ i.c.pre
cedẽti relatũ ad.c.qm multos.xi.q.iij.importat
necitatẽ reſpectu cenaꝝ ꝑſonaꝝ:⁊ reſpectu alia
rum n:qꝛ mã de ſe nõ necitat qP ad oẽs.nam pe
grini trãſeũtes ꝑ fram excõicatoꝝ ñ tenenĩ cõi
care excõicatis:niſi uelint nec debẽt uelle niſi ne
ceſſitent᷑. Sʒ qᷓro nũqͥd maritꝰ petẽs reſtitutõeʒ
ↄiugis poſſit excludi ꝑ exceprõem excõicationis
7 ur̃ ꝙ ñ qꝛ exquo nxor teneĩ ſibi cõicaꝛe nt hic
iũcto.c.qm multos gꝰñ põt repelli maritꝰ ptex
tu excõicatõnis z hãc op.tenuit Hoſt.ĩ ſũma ðᷣ
reſtitu.ſpoli.i.ꝗ qñ faciẽda vᷣ. quid ſi uir. Sʒ ⸗
clude meliꝰ:ut ſẽtit glo.i.d.c.qm ? Jo.cal.i.c.
fið or. cogni. ꝙ lʒ nxor peccei ñ cꝭicando ma
rito:iñ maritꝰexcõicatꝰñ põt eã petere ĩ iudicio
P.c.ĩtellecximꝰ de iudi. Sʒ index ex officio ſuo
dʒ uxorẽ marito reſtiturre ꝓpt᷑ ꝑiculũ fornicati
onis:⁊ h̊ tcne ⁊ uide ſimile.nã n lʒ mihi ſpoliaꝛe
excõicatum:⁊ ſi eñ ſpolio pecco ſi nõ reſtituo:⸗=
iñ excõicatꝰ ñ audit᷑ perẽs reſtitutionẽ ut nõ.ꝑ
gl.⁊ doc.i.c.ex iſinuatione ð ꝓcur. Queꝛo de
quotidiana qõe nũq̃d debitor adueniete die te
neat᷑ fouere excõicato:an vo licite poſſit differ
re ſulutionẽ:⁊ circa h̊ ſt op.ut nõ.h̊ ⁊ pleniꝰi.c.
vitatis de dolo ⁊ otn.⁊ uide bonã gl.i.c. Jura
tos.xv.q.vij.nã qͥdã dicũt ĩ.d.c.neritatis ꝙ ñ
Inn. dic ꝙ tenet᷑ ⁊ idẽ ab.ex qꝰ eniʒ remanet
obligatio.gdʒ ſolnẽ nt hᷣ ĩ ſili dꝛ in familianbꝰ
obligatiſ ad obſeqñ añ excõicatõm:ut n obſtan
te excõicatiõe teneant᷑ ipẽdẽ obſequm debitum.
In Zriũ faẽ iſie tex.ꝑ locũ a ſpãli.nam ſi ſpãle
E i filijs æ mercenarijs ⁊ ſilibus de qͥᷣdꝰ i h.c.⁊ ĩ
pᷣallł.c.qm.gꝰ ĩ alijs ↄriũ ẽ q;ũcũqʒ dure obli
gatio quia ñ teneor cõicar̃᷑ excõicato:nec debeo
icurrẽ ꝑiculũ aĩe ex fẽo ſuo:⁊ ið ↄcludit glo.in
d.c.inratos ꝙ dʒ fieri depoſito ĩ eodẽ ſacramè
t0 7 b opio plus mihi placet. 2
Aobas.:
j 5Si excõicatuſ ꝓ
1 Bm illorũ. manuum iniectio
Avne ſcient᷑ recipit oꝛdines:ſi ẽ cleꝛicus fe
culaꝛis deponedꝰ e:ſi regłaris ab executõe oꝛdi
nis ẽ ſuſpeſus.qͥ ignorãs ius łfqʒ ſic excõicatus
recipit ordies:ſi ẽ clericꝰſeculaꝛis diſpẽſat ↄ eo
ſolꝰpapa:ſi regłaris diſpẽſat abbas ſi ignorãtia
ẽ ꝓbabilis ⁊ fq; ñ ẽ gꝛaue.b.d¶ In pma prte
ponit᷑ qõ. In fa rñſio ibi circa quos. Et ibi po
nit᷑ diſtinctio bimebris. Et primuʒ mẽbꝝ ꝓſeqᷣt
ibi pᷣmos. Scðᷣm ibi ꝙ ſi clauſtꝛalis:et ibi prio
tractat de talium abſolutione uſqʒ ibi ſi antem
⁊ ibi qſionẽ pᷣncipalẽ ſoluit.Cãus.⁊c ¶ Hõ.pꝰ
ex tex.rłam ꝙ icidẽtes i excõicationẽ ꝓ uiolẽti
manuũ iiectione ĩ cleꝛicũ a ſolo papa abſolutio
nẽ ↄleq̃ pnt:æ h̊ regula origialirer het ĩ.c.ſi qͥs
ſuadente.xvij.q.iiij. Fallit ĩ muliis caſibꝰqͥ his
A e⸗ mors ſexꝰ boſtis

pueꝛ officialis ¶ Meſitioſus inops egeꝛ ſenexqʒ

ſodalis. Janitor aſtrictus dubius cãe leuis ictꝰ
Mebilis abſolui ſine ſůmo merẽt᷑. Atꝛoces ne
ro ſoli pape ftinẽt᷑. Et declaꝛa hos uerſus.Rła
ut. S. e. mõachi ⁊ hic i iſto.c.cũ ilioꝝ. ¶ Ooꝛs ut
S. eo.ñ dubiũ. Sextus ut.S. e. młieꝛes HMoſtis
nt. S. eo. de cetero. Muer ut. S. eo. c.i. et. . eo.
q;uis 2. c.fi. Ofſicialis.S.e.c.iij. elicioſus in

iſto priꝰ ↄſuli papa ut i. c. mlieres. F. fi. S. e. In
ops. S. eo. qdᷣ de his. Eger ſenexqʒ ut in. d. c.ꝙ

de his. Sodalis ut i. c. qm. S.de ui. et ho. cle.
Janitor ut in. c. iij. ð. eo. Aſtrict pfati alieꝛius
ut ĩ c.mulieꝛes.S. eo.⁊ in.c.relatũ.j.eo. Dubiꝰ
ut. S. e cũ deſideres. Cãe iuſte ad non eundum:
ut i. c. q de his.s. eo. Leuis ictꝰ: ut in. c. guenit

5. e. Oebił ut ĩ. c. ea noſciĩ. S. eo. Atꝛoces ut. I

iſto. c relarum ⁊ in.c. canonica.j.eo.¶ Mõ.ſᷣo
penam clici ſecularis. recipientis ordine dum ex
iſtit in excõicanione dʒ.n. deponi ab illo oꝛdine:
nec põt cum eo aliꝰcitra papam diſpenſare. Et
ↄcludit ? Jo. an.⁊ bñ ꝙ non ſolũ infeꝛioribus
& iterdicta h̊ ptᷣas diſpeſandi qñ excoicatio erat
talis: ꝙ eius abſolutio reſeꝛnabat̃ pape ꝓut lo
quitur iſte tex. Sʒ ét tals eꝛat excõicatio ꝙ ab
ea poterat abſolueꝛ epᷣs.nam peꝛ ̊ non poterit
diſpenſare cum ſic ordinato: qꝛ effeciꝰeſt irregu
laris cũ quo nullus citra papaʒ diſpeſat ut in.c.
vij. 2. iij. de cłe. ex.mi. æ nideĩ ꝓbari i. c.i.⁊.iij.ðᷣ

Eo q fur. or. re. ubi patʒ ꝙ cum recipiete oꝛcliezʒ

poexcéicationẽ ſolus papa diſpeſat. ¶ Mõ. teꝛ
tio ꝙ ptas diſpẽſãdi uẽ maioꝛ q; ptᷣas abſoluẽ
di ab excõicatione:⁊ ubi quis n põt abſolueꝛe:
mMulto minus põt diſpenſaꝛe. Sed non cõueꝛii
cur.nam lʒ quis poſſit abſoluere:ũ iñ põt diſpẽ
ſare qꝛ ↄceſſo miori nõ vẽ ↄceſſum id ꝙ ẽ ma
ius: æ pone exeplum in his ꝗᷓ dixi i prio nõbili.
¶ Quarto nõ.in. ꝗ. ꝙ ſi clauſtꝛales abbas
põt abſoluere mõachos ſuos ab excõicatone in
Ricta ꝓ uiolẽta manuuʒ iiectione i clericos:ſiue
iciderit ĩ excõicationẽ pꝰingreſſũ ꝛ?ᷣligionis:ſiue
anñ dũmodo exceſſus ñ ſit enormis:⁊ i ̊ extẽdi
tur.c.mõachi.S. eo. ubi dabat᷑ ptᷣas.qñ i mona
ſterio ĩciderant i excõicationem. Et ex ̊ = tex.
nõ ꝙ bñti certo caſu ptᷣatem diſpenſandi cum
ſubdito delinquẽte non itelligi tributa pras diſ
penſandi cũ eo qꝗ deliquit anꝙ; eſſet ſubditus:ni
hi ſpeciſice h̊ cõcedat᷑ ut h̊. Et intellige ꝙ abbas
por abſolueꝛe monachos ab iſta excoicatione ðᷣ
qua in tex.non ãt a qᷓibet excõmunicatioe cano
nis qꝛ non debemus extendere iſium tex. ꝓut
dixi in.c.monachi.S. eo. Sed iſte cãus ↄceſius
ſuit qꝛ de facili ꝓpter communionẽe incidunt in
hanc excõicationẽ uino nõ. æ tene menti
ſuꝑ tex.ꝙ excoicatio ñ impedit igreſſuʒ ꝛeligio
nis:unde tʒ igꝛeſſus æ pꝛofeſſio excõcatione nõ
obſtante. Si iñ ſciretur excoicatio. i. nota eſſer
ſi deberet abbas illum recipere an abſolunonẽ:
iʒ ſi recipit᷑ iʒ ingreſſus fſicut ⁊ mẽimoniũ non i
peditur ꝑ excõicationẽe ut in.c.ſignificaſti de co
q̃ dux. in ma. ¶ Sexto nõ. ꝙ exceſſus ↄmiſſus

ĩ epᷣm uł abpatẽ ſeinꝑ dẽ enomns 7 in extẽdẽt
*

*

Penotgin
Kcrinsſhnd
Ppfnnchin
eninchbn⸗
legifrom
Eei funinand
Aiecſnari
ſoͤfitl
gin inig⸗
igihbtiid
Afunirh
iibs boben
eobar ghln
anicbicckoben
fan ta ods
Pobtoneſdlen.
gheiſer nibrĩ
byprehrleſneain
n ſb yudli

mgl noctä ednt

Alreppinicag⸗
Poſtzullt b bat
uriicſuitnorel
N olct m cñ gn
btno Gmntün
üſenmegnglattn
andalninnere
D
Urſeſmm am e
nlnihp onre⸗
ofiſprni tiſfn
Dongmnns
itaſbeitiii
genmndpafhzef
D tdinil
,nſin beife
ncſigonz/
minscon⸗
n Far

nf gfmtai,
ſamnbef lpr vnt l
anctöcn e
Nn Ded nonpotertt
unrrcſactineg
ß dſhefuine,
niceiparl icl i9

cun ſecge oada

Na ſheln, ſe
mior 6h deis abſon
auis n hor abſoller⸗
ne. Ord von coen
benfidi rdh
uſin Hà
iti rio nöbt⸗
es wors
3 ecendnein
nionei cericos:lne
Ntiſi igonsgſi
Nontis:ri5 enelf
bai Rtng g non
nem. Lerbeic.

n Abpeninien
intnu indl

ßaltdiea n

ginelgrgethes
kenatnione o
6nunuarioe cand⸗
eſinn ter. v
ſte aus geſi
gione inocdun 1
O 10.4 ihenn
u igteſz ige
ſio ienſc i
atol anh
gegi vponor.
e ninonünn
lcruf
ciſo niſi
Ms1 iikir
„

manum uiolentam in epiſcopum eſt pena peꝛdi
tionis omnium bonorum. xvij q.liij.ſi quis de
inceps et uide ꝙ hẽtur i.l.ſi qs ĩ h genꝰcũ aut᷑
ſua. C. de ſacꝛoſã. eccl. Septimo nõ. caſũ ĩ quo
abbas diſpeſat cũ irregłaꝛi. Octauo nõ. ꝙ reli
gioſus pcuriẽs clici ſeclarẽ a ſolo papa abſolui
põt:ſʒ hodie h̊ recipit litationẽ:qꝛ ĩ eo caſu ĩ q*
ſeclaris clicus ꝑcutiẽs chicũ ſeclarẽ abſolui por
ab epo. In eo cãu religioſus ꝑcutiẽs ſeclaꝛẽ pt̃ᷣ
Et ab epo abſolui: ut i. c. ꝛeligioſo. eo ti. lib. vi.
ono nõ. ꝙ faciliꝰ diſpẽſat cũ reglari exceden
te ex iuris ignoꝛãtia qᷓ; cũ clico ſeclari nã cũ eo
ſolꝰpapa diſpẽſat ĩ caſu huiꝰ. c. Sʒ cũ religioſo
diſpenſat abbas. Altio nota er tene mẽti ex finñ
lie ꝙ i facto antiq ẽt ꝓp̈o pᷣſũit̃ ignorãtia niſi
factũ fuerit arduũ ⸗2 nõbile. ul niſi faciens fueꝛit
adliꝰz diſcretꝰtũc.n.ñ pᷣſũit᷑ ignorãtia ſacti ł in
ris facit ꝙ nõ. Bir. in. l. fatet. ff. de pkfeſſi. In
gl. in. v. religiõis fauoꝛe ibi imo ur ꝙ ð iuꝛe cõi
⁊c.gl.in h ñ bñ dicit:qꝛ cãus iſte abſoluedi.ſ.ꝗ
tali excõicatione ſoli pape ẽ refuatꝰ.nt.S.dixi.⸗
iõ abbas abſoluẽ ñ poſſet niſi ex ſpãli idulgẽtia
nec ob. ar. gl.nã Iʒ ſatiſfactio 2 pñtia ñ ſu iũgẽ
da ti abſolcio fieri ñ põt niſi ꝑ hntẽ prãtẽ pꝛo
facit.c.a nobis. S̊ eo. nbi n ſuffiẽ pnia ſine ab
ſolutione ſoleni. In gl. in. mebri ibi nec diſti
guẽgũ iter meby q̃ſi nelit diceꝛ gl.ꝙ ſine ſit mẽ
bꝝ pᷣncipaliꝰſiue aliud ſp hbʒ locuʒ diſpoſitio hꝰ
c.ut ſolꝰ papa diſpenſet Sʒ hoſt. hic qrit qͥd fi
ungla modicũ ledat᷑ nũqd ꝓ abſolutione debet
adire papã rñdet ꝙ ñ ar.i.c.fi. ðR cor.nitia. Sʒ
poſtea recedit ab hac ſo. dicẽdo ꝙ illö. c. poteſt
ꝓcedẽ ĩ diſpẽſatione iſtõ i abſolutõe. Sʒ finali
ter ocludit una cũ Inn. ꝙ iſta ꝛlinqtuꝛ iudicis
arbitrio. Sʒ muſtũ miror de hoc dicto hoſt. qꝛ
nꝛ ſentire ꝙ ungula ſit memby ⁊ ꝙ leſio q̈tun
cũq; modica in membro appellet᷑ mutilatio mẽ
bri æ magis miror de doc. ſequentibꝰeũ qui cõi
ter referunt eum æ tranſeunt cum eo. Sʒ tu dic
meliꝰ mẽbꝝ ꝓprie eſt pars corporis habens
offm ſeparatũ æ diſtinctum ab alijs ptibus cor
poris:ut manus ad palpandũ.pes ad ambnlan
dũ occulus ad nidedũ zc z iõ ige ſtricto mõ
n ẽ membꝑ:qꝛ ñ bʒ offm ſepatũ æ diſtictum:ſed
eſt officiũ mẽbꝛi:ut ĩi.l.idẽ offiliꝰ. ff. de edi.edic.
⁊ i.l.ñ ſunt liberi ff. de ſiatu ho. ſicut dicimꝰ in
domo ꝙ ſtricto mõ cãera coqᷓna ? ſilia loca di
cunt᷑ ꝑres domꝰ: ſʒ lago mõ qlibet lapiſ ẽ ł põt
dici ꝑs domus. Et hec va ſunt niſi aliud appar
at de mente ſtatuentis:ut nõ. Baꝛ æ bñ in. l. ij.
.ff. de pud.iudi. Ad propoſitum gꝰ ungula ñ ẽ
mẽbꝝ q;n imo nec digitꝰ. Sed in cãn huiꝰ. c. qꝛ
papa intendit notare enoꝛmem exceſſum ſatis
puto qꝛ inciſcio digiti eẽt cãus enoꝛmis parʒ in
alijs exemplis bic põitis in tex. Sʒ i ungula dʒ
ↄſiderari moõus æ q̃litas leſionis ſm dicetur
enormil uel ne. Itẽ dic ꝙ ꝓpᷣe mutilatio mẽdꝛi
ẽ qn ipedit᷑ offmn mẽbri.puta ĩ tibia pcuſſus nõ
ualet abulare et libeꝛe monere pedẽ iſte dꝛ mem
pro mutilat ui ꝓbar i. d.l.idẽ efſiliꝰ 2 nõ. bar. iĩ

¶ Be ſnia. excommunt:

d.. ij. ĩ fi. Jẽ ſcial ꝙ dria ẽ iteꝛ nũcationẽ me
bri ? mulitatiõʒ æ ut diueꝛſa ponũt᷑ ĩ clem. ſi fu
rioſus ð homi.=z qölibʒ iſtoꝝ iĩducit irreglarita
tẽ ſicẽ homicidiũ ni i. d. cle.ſi fuꝛioſus 2 trũcario
Phrie dr̃ total mebri abſciſio ſen dinutio. muti
latio vo qñ mẽbꝝ ex toto nõ abſcidit᷑:ſʒ ex ꝑcuſ
ſiõe iĩpedit eiꝰ offin æz hec nõ. Et i fi. gl. tene mẽ
ti hũc finẽ gl. ꝙ exceſſus nõriꝰ or enormis rõe
notorietatis.nã peuſſus ĩ platea lᷣ theatro nł in
ecclia dr atꝛocit᷑ iniuriatꝰ. iſti. ö iniur. F. atrox.
tene meti q; epᷣs ex talibꝰ iniurijs nõrijs
abſoluẽ nõ põt qꝛ nõ pot qici leuis ex qꝰ ẽ nõ
ria: ut ĩ. d. F. arrox ? bic. ¶ In gl. ĩ v. ſanguis
Hõ. p ex gl. ꝙ no ſep effuſio ſaguis ẽ enoꝛmil
pcufſio.nã qñʒ młiũ ſaguis ꝓcedit ex ſeni pcuſ
ſiõe. pira ꝑcuffio ẽ facta in naſo. nã ð facili exit
multü ſãguis Coſideꝛemꝰ g méeté tex. æ nõ cor
ticẽ.i.q.i.marcoion.ſicut poſſz eẽ enoꝛmis leſio
ſine effuſiõe ſanguis: ut nõ.i.c.unico ð ↄſe.ec.ł
al. l. v. Scdo nõ. ex gl. ibi puta epᷣi z abbatis
ꝙ i arbitrãda qlitate 2 Sntate iniurie ⁊ leſiõis
nõ ẽ neceſſe recurrere ad papã:ſʒ epᷣs nel abbaſ
arbitrari põt:qꝛ ex quo eis ↄcedit᷑ certis caſibꝰ
abſolutio ipᷣi pnt cognoſcẽ an eoꝝ ſit iuriſditio
ar. i. c. ſuꝑ liis ᷣ reſcrip. ⁊ i..ſi q̃s ex alica. ff.
indi ſʒ caueat ſibi ne dicãt leuẽ ubi ẽ enormis.
Alno nõ. ex gl. ſignificatõeʒ hꝰ ᷣbi effuſio.
vᷣnotat eni abũdãatiã. 2 iõ ubi requirit᷑ effuſio ſꝗ
guis oʒ ꝙ ide pceſſerit multũ ſaguis. 2 5 nõ. qꝛ

facit ad multa. In gl.i v p abbaté ibi z regula

rẽ canonẽ extẽdit ꝛc. Cociude ꝙ ſi poꝛ ẽ ĩi moõ⸗
ſterio loco abbatts:ut qꝛ mõaſteriũ nõ hʒ abba

tẽ: ſ prioꝛẽ ut ĩ multis locis tüc hʒ locũ iſte tex.
C ſi appellert̃ alio noĩe nt ppoſitꝰ. nam iſti

pores ⁊ pᷣlati habet̃ ſoco abbatũ ar. ĩ. c. fi. ö. de
ſta reg. æ ꝓ mᷣ facit iſte tex. ibi eorũ p̃ᷣlatꝰ zẽ. ubi
nnit vᷣbo gñali:ſecꝰ diẽ ĩ p̃oribꝰ clauſtralibꝰ ha
bẽtibꝰ abbatẽ ſupra ſe in eodẽ mõaſterio qꝛ illi
nõ pñt abſolne: ſj recurrẽdũ ad abbatẽ ut bie
? ĩ.c.mõchis q. e. Et ĩ fi gl Hoſt. tʒ Zriũ iĩ tem
plarijs: qꝛ ex qꝰ i eis nõ expᷣſſũ ẽ nõ dʒ h̊ prini
legiñ extedi ð quo dic at dicet᷑ i.c. caomica. . e
G gl.ĩ Vbo paſſus i fi. Hoſti. dicit hec nõ ẽ
fufficiẽs rnſio.nã pᷣſumedũ ẽ papã fuiſſe motuʒ
ex aliq̃ rõe. Jpſe vo dicit iõ abbas mõchi ꝑ
cuſſi uocat᷑ ĩ abſolutõe.qꝛ ꝓ iniuria illara dẽret
fieꝛi ſatiifactio mõſterio mõchi ꝑcuſſi ẽt in pecu
nia: ut ĩ. c. pochianos ⁊ qdð ibi nõ. S. c.ſʒ cũ mo
nachos pcutiẽs nõ heat ꝓprium: Vñ ſatiſfaciat
nec dʒ teneri monaſteriũ ex delicto ſuo ſtatntuz
fuit in ↄpeſationẽ iniurie ꝙ abbas monachi ꝑ
cuſſi uocet᷑.æ intellige Hoſti. ꝙ abſolutio fiet p

propriũ abbatẽ ſolũ:ſj alius abbas uerberabit

percuſſoꝛẽ in ſatiſtactiõe.do. Ant. dicit ꝙ quie
quid dicat Hoſti. uterqʒ abbas uocatur hic ad
abſoluendũ = bñ dicit.æ ideo opʒz ꝙ abſolutio
fiat per nutrũqʒ nel unns nices ſuas committat .
alteri. NRatio tamen hoſti. mihi placet:quia non
nideo aliam rationem quaꝛe alienus abbas no
cetur in abſolurionem non ſubiecti. (In glo.
2

90
ℳ 8◻

¶ He fia excõmuni.

i vᷣbo ꝓmereri ĩ fi. Et het rõ glo. ꝓcedebat oli
añ möchi ñ erant clerici: ut hẽr. xvi. q.i.gñalit
Sʒ hodie cõir ſi clerici: iõ ſtatrutum ẽ l
hẽt᷑ i.c.tligioſo.e.ti.li.Vi.⁊ dic ut ibi. ¶ In gl.
ĩ v. diſpẽſare ĩ fi. Et irelligit Inno. ꝙ dilpelaꝛe
põr qñ ineglarital fuit Icta añ igreſſũ fligiõis.
Hoſt. æ coir doc. itelligũt idiſticte qꝛ iſte ex. ſic
loqᷣt Sed diẽ Hoſt.ꝙ iſte caſꝰ nõ ẽ extẽdẽdus

ad alios caſꝰ. qᷓi uelit dicẽ ꝙ ʒ abbas boc cãn

diſpeſet cũ mõcho irreglari:ñ in porerit diſpen
ſare alijs caſibꝰ miſi b ſit iure expreſſum ꝙ mihi
plʒ ar. eoꝝ qᷓ dixi i. c.mõachi. S. e.æ facẽ rla ĩ ar.
q a iure cõmuni exorbuũt de re. iuril. li. Vi. In
glo. ki. iĩ fi. Moſt. ſoluit ? bñ ꝙ i foro pniali bũ
credit ↄtiteti ⁊ ira loquii Zꝛium. Sʒ bic nos lo
qmuꝛ i foꝛo ↄtẽtioſo: ubi ignoꝛutia l ſcia pſumi
tur ex ↄiecinris: p h qꝛ loqmur ĩ diſpatõne
q fit cã cognita æ ĩ foro indiciali ut nõ.i. c. ij. de
ſcilma. Ex gl. qꝛo qd ſi religioſ⸗ pcuſſit reli

gioſũ e clauſtru: niqᷣd poſſit ꝑ abbatem abſol

ui. Moſti. z ꝙ n: ſʒ dẽt abſolui ab epo: ⁊ ſi ſunt
ſub diueꝛſis epis dent ↄueniꝛe ep̃i illoꝝ epatuũ
vel unꝰ ↄmittẽ alti ꝓut de abbatib?ar i. F. ſi Vo
* ½ rex.i. c. moachi. õ. e. ?. S. ꝙ ſi clauſtrales hbꝰ
c. ubi dr̃ qn in clauſiro ſecus ſi ey clauſtruʒ.nã
tũc niolaĩ iuriſditõ epᷣi: æ oꝛdo ecckaſticꝰ ofciĩ
ſi ſua inriſduio unicniq; epo no fᷣnet. xi. q i.
nenit. Ab. 2 cõir doc. renuit ori. naʒ i. F. li Vo
nihil dꝛ de clauſtro ¶ JItẽ exa mõaſteꝛiũ non ẽ
exẽpium de titorio epi dẽ: æ iñ ꝓ ꝑcuſſione ibi
fea abſoluit abbas. Jtẽ æ ſoruꝰ abbas abſoluit
excõicatũ añ inareſlũ religiõis: ꝗ fornus poſt
greſſu. ¶ Jrẽ 2 uſtimo c tex. idulgeat abſoluti
oneʒ abbati anñ religioſꝰum clauſtxi ĩiecit manũ
2 iĩpoſſibil ſit ut eadeʒ pcuſſio fiat ĩ dinerſis clau
ſris. g apte pʒ ꝙꝙ ꝓ pcuſnone fea ẽi eẽ clauſirũ
abbas abſoluẽ põt. Et 10 ad inꝛa facientia men
tionẽ de clauſtro ſupplendũ ẽ maxime. in h tam

ubio dicir Jo. an. feciſſe añqʒ ſeꝛnaꝛi ꝙ eps 9

Miſit abbati. onts
E monialibus. r

catas ꝓ iniectiõe manuũ abloluit eps
b. d. uel alit᷑ 2 ſic onialis ꝑcuciẽs monialeʒ
ſeu ↄuerſam ul clericũ ſecłare icidit ĩ excõicatoʒ

? ab epo loci abſolui põt. b. dq Mrimo penii 2
s

fulratio. Scðo rñſio ibi ſuꝑ q. caſus ⁊c
pꝰex tex. mõialẽ ſen ↄuerſã gaudeꝛ pvilegio ca
nõis ſi qs ſuadẽte. xvij. q.iiij. Ex quo intero ꝙ
inud pᷣnilegiũ n cõpetit ſolũ caracteri clericali ĩ
ſignitis: cũ mõiales ñ babeãt oꝛdies uł ↄuerſe: ?
tñ gaudẽt h̊ puilegio. Inkeꝛt g ꝙ illud ẽ puile

giñ eccliaſticaꝝ pſonaꝝ q ĩ totũ nãͤſlate ſůt i de

um ad S. xvij. q. iiij. qſs 2 nõ. in. c. non dubi
um. z. eo. Et ex b et infero ꝙ HYbuz cleric? qnñqʒ
ſuit largifſlime ut. ↄprebẽdaiĩ ecclaſtica ꝑſona in
totum tranſlata ĩ obſeqᷣum dininũ. nam. c. ſi ꝗs
ſuadẽte ñ faẽ mẽtionẽ niſi ð cleꝛico monacho
nlb põt colligi ? aliud ꝙ appellatoe monachorũ
neniut mõiales ut lic maſclinũ ocpiat feminuʒ

ut. d. c. ſi ꝗs ſuadente jũcto.c.mulieꝛes.S.e.⁊ in
l. li ita fueꝛit. ff. de le. ij. in. l.i. fl. ö. V. lig. lcõo
nõ. ꝙ ↄuerſe mõaſterij nõ dicũt ꝓpe moniales
gaucent tñ in b puilegio mõialiũ. (Lertõ nõ.
epʒ poſſe abſolueĩ indiſtincte molales: nec papa
zleruat ſibi caſũ enoꝛmitatis. ex q poſſz ifeꝛri ꝙ
qtũcũqʒ exceſſus ſit enormis eps abſolueꝛ pot
ne bant moniales mam imiſcendi ſe ĩ ueꝛecũde
cetibus uiroꝝ. nam nõ dẽnt exire clauſtrum mo
naſterij: ut i. c. unico ð ſta. ꝛe. li. Vj. Vnñ in moni
alibus ñ excipit ſié ĩ moacbis i. c. pcedẽti ⁊ ĩ.c.
monacbi. S. e. ¶ In gl. ibi tam exepias nõ. gl.
æ hanc gl. ſeqt inc. . e. canonica ? cõir doct.
H2⁊ facit cle.attendẽtes de ſiatu. reg. ⁊.c.unico.
eo. ti. li. Vi. ꝓ h qꝛ tex. bic. loqᷣt idiſiicie ui abſo
lurio poſſit fien ꝑ epm ĩ cuiꝰdioceſi monaſteꝛ ũ
ſuũñ ẽ. nã æ moaſteriũ exempiũ dĩ in dioceſi.epi
ut i. c. graue. S. ð offi. or. rene geſequẽrẽ ſo. glo.
ur aucte. huiꝰ. c. eps poſſit abſolueꝛ oẽs. Dʒ du
biñ iminet qd in iſts ſororibus ſcti franciſi: et
alioꝝ mẽdicantium:cũ hẽant gnalẽ ſupra ſe ba
bente qſi epalẽ ſuꝑ eas: nuũq̃d poſſint ab illo av
ſolui: ? ur̃ ꝙ ſic ꝑ ea qͥ nõ.in cle.i. de ꝛc. ec. non
alie.i gl. ? ꝑ Inn. i. c. ij ralac. S⸗ forte Zriũ
eſſer dicendum qꝛ ̊ im indultum fuit epis ob
reuerétiam ordis epalis g'no licet inferiondus
boc attentaꝛe quod in e ſatis dubitabile.

ue? C. nalem ſoluiſti preciũ uel
eiꝰꝑrem: ? poſtea fuit excõicatꝰ uł etiaʒ
p̃as:ſj ignoꝛabas ſi ad ſatiſtaciendum ñ põt in
duci ĩ opera ſic locata ſibi poteris cõicare. b. d.

nel breuiꝰz ſic. Contꝛactus et q̃ ſine coĩone ex

plicari nõ põt: nõ diſſoluii ſeu ipedit᷑ ꝑ excõica
tionem ſuꝑnenientẽ in eñ q tenetu⸗ aliquid pſta

re non excõicato b d. Et poponit peꝛmiſſiõm
quã fo probat tribus ꝛ0nibus. pria ibi cum. enĩ
ſecunda ibi eſt autẽ teꝛtia ibi pteꝛea. Caſus ⁊c̃.

H. p ex tex. ꝙ ab excõicato poteſt licite ſine

pena excõicationis debitum exigi ⁊ ꝛecipi:quia

excõicatio non dʒ excõicato tõmodum affeꝛre.
Secðdᷣo nõ ꝙ excõicatio ſupueniés i familia

re Oducticiũ ñ iecte⸗ ominus libere poſſumus
¶Ter

uti ei?obſequio. tio nõ. ꝙ lʒ exeꝛcitiũ ob
ligatõis impediat᷑ ex ꝑie excõicati in eins como
dum ut in. c. intelleximus S. de iudici. Secus in
exercitio obligationis ex pte non excõlicati.
Ouarto nõ. ꝙ nõ ẽ licitum cõicare heꝛetico
tum Ppter bereſim tũ qꝛ qᷣliber hetericus eſt ex
commũicatus ur i. c. excommunicatus. 5. de he
reti. ¶ Quinto nõ. quod exiſtes in loco alicui
fubiecto largo modo põt dici de eius familia.
Mlrimo nõ. ꝙ babens neceſſitatem cõican
di cũ excõicato deber inqutum põt nitare eius
cõmunionem Et nõ. quod non teneiu: quis ui
tare excõicatum dano etiam tempalium rerum

quod irellige ꝛeſpectu obligationis precedentis.

nam commirteꝛe malum non aenl ſort

num ut i. c. lacris. 5. quod me. cãà. ¶ In glo. i.
ibi cum papa hic permirtit: ? adueꝛte gyia tex.

Si locanti operã perſo

ir eje eceint
nnſi Ne choi /i
reltcg h i
us inß ufi⸗
pbbet ph ſbe
Maynimi ther ife
iiuviͦC deki ded
1 deba nä vcdego n
n Georanb reni
Gnon por oſcuns⸗
leri alce ofereod 9.
ſuprad ceer nn Jo
biifiejtuen ab erröſen
lai offtcj ar incd
binl ſlecfſ or Con
nocrir ner it utn
rroſckur ec a gefiu i
Gſmnidt ad Rriti
ghuig Menfamacn
Pinchienilatcnen
nli cſceſ anuiend
mti niſglihnnt
ſdepunnoffef cncai
io hnp enöreri e

nstg otbh Jima
mni ie nbliofi
rpubleñ n no In
nnicicentri
ticb nuͤrrv
hnoren cen
Amonen ene
R 4
Rgnne n⸗
mn. en hai
Phs die
ſumeii

M.n. cor

no.
k.p
occh
WM

aoirece, or

gitneln
öo, .
liad

1

tenne Canſtunn o
atäitie,
ungehnng
n ngn cn,
chii ſie n e
ecoctſ onſti
iͦ diinciteh
egſenei ſogo:
r boneides Gd
nbus ſiifnnaſſea
gial honzſeh
Lpoſin vb lo eb
cel de .ec non
Gore zri
unmn ſorchs 0
9olter ntenondns
is dubisblee,
ocuni operi pen
en ſoloiſn preciübe
it cöncn l ain
actendon i porin
wierscöane bd.
lur wie
I oeci g Nolar
Eun aigui fn
tinn
Prern Cils ti
reſurte
engi illi
cöwwcun fin
lcenisifnii

Gs ibent poſume
9beruiͦc

põt ĩtelligi dupſi MDrio ut ſit hec ꝑmiſſio inris
7 ̊ uoluit hie Inn. i. v. pmittimꝰ. Idem Ho.
itelligẽdo ꝙ Sctꝰ fuit initꝰan excõicationẽ uł pꝰ

ſʒ iſti ignorabãt als tʒ ſp̃e ꝙ ẽ ꝑmiſſio ſpᷣalł ⁊ 9

ctinet idulgenã zæ ꝙ ð iure h. c. ꝓcedat pʒ ĩi exem
plis poſuis i eo.Er gnalꝛ h̊ q̃ri põt nunqd tẽat
octsinitꝰ cũ excõicato.hoſt hic młtũ iſtat. Et ⸗9
cluſio ſua ẽ ꝙ aut ↄctꝰfuit initꝰ ipᷣe excõicatõis
2 ſciẽt ⁊ tũc Sctꝰẽ nullꝰ:qꝛ ex qꝰ phibet᷑ cõio gꝰ

⁊ Zctꝰ initꝰqͥ ñ põt iniri ſine cõione. Si gꝰ ꝓhi

bere iure ⁊ lege hũana ↄctꝰ initꝰẽ nullꝰfortiꝰ ꝓ

hibẽte lege dina æ apoſtolica. C. de legi.l.ñ du
biũ.xxiiij.di.uides. Si vo pᷣhens cũ excõicato
ignorabat eũ excõicatũ tũc ↄcludit ꝙ pctꝰtʒ ad
Omõm ñ excõicati. Sʒ i fauoꝛẽ excõicati ẽ nuilꝰ
Inno. ᷣ ⁊ cõt᷑ moderniores tenent oppoſitum
dicentes ctũ ualidũ. æ ꝓ h̊ iſte tex qͥ loqr ĩdiſti
cre Itẽ zctꝰẽ de iure gẽtiũ excõicatio vo ð iuẽ
poſitio IRẽ cõio ñ ꝓhibet᷑ in odiũ ↄctꝰ.qöcaſu
ꝓcedit opi hoſt ſʒ i odiũ p̃ins excõicati. æ idðᷣo
vᷣtus ↄct?ñ dʒ ipediri ꝓ h̊ qꝛ cõio cũ excõicato
ñ ꝓhibet᷑ ſimpłꝛ:ſʒ ſub ceꝛta pena ⁊ iõ ſaniſẽ ꝙs
pẽa ↄmittat᷑ ⁊ ar.ſufficeꝛt tenẽdo opi Cy.i.le
ñ dubiũ C de ꝑgi. de qꝰ tñ ꝑ bar.i.l.ptor ff. öᷣ
no.oꝑ.nũ. Sʒ ut dixi cõio ñ ꝓhiber᷑ ppt᷑ ↄciũ
? de hac mã uide qð nõ.i.c. Vitatis õ. ð̊ dolo ⁊z
oↄtu. S; circa h̊ querit᷑ qͥd de ſpũalibꝰ hoſt.iʒ ᷣ
ꝙ non põt excõicatus acqͥꝛer̃ ſibi ſpñalia nec al
teri ualide ↄfeꝛre ad H̊. c. ꝓpoſuit et.c. poſtlaſti
ſupra ð cle.ex. mi. Jo.cal.diſputauit ꝙ collanio
binficij facta ab excõicato tolerato ualʒ rõe pub
lici officij. ar in.e.ad ꝓbãdũ ðᷣ re iudi et ĩ.l. bã
bariꝰ.ff. de offi pꝛe. Conclude ſic ꝙ aut excõica
tus erat nõriꝰ et rũc nalet collaſio nec põt aliuʒ
excõicaꝛe nec alia geſia ſuſtinẽt rõe publici offi
cij: ut ĩ.d.c.ad ꝓbãdũ. Aut erat rolerarus ⁊ iẽ
collatio alteꝛi fa uł geſta rõe publici officij nalʒ
pter qᷓ; ĩ excõicatione qꝛ cũ ſit extra ecchã n põt
aliũ eijcẽ:ſʒ excõicanio ſuſtiet᷑ donec h̊ fueꝛir pa
tefactũ.xxiiij.qi.ĩ pᷣn.ubi glo. Si vo aliq̃ geꝛit
rõe pᷣuati officij circa illa ſpũalia ñ uʒ:unde elec
tio facta ꝑ excõicatũ occultũ ni tʒ ut ĩ.c.cũ dilec
tus ⁊ ꝙ nõt ibi Inno de ↄſue.uñ in his qne ñ
geru nĩ rõe publici officij ñ eſt dꝛia ĩter occultũ
⁊ publicũ nt nõ. Inno.in.d.c.cũ dilectꝰ?ꝛ Joã.
an.in.c.i.de reſcrip.li.vi.qð nõ. An ãt collatõ
ordinũ ab excõicato occulto facta naleat qꝰ ad
executionem.dic ut nõ.in.c ꝑ tuas.ij.de ſimo.
⁊ in.c.fi.de eo qui rece.ordi.ab epo qui ꝛenun.
epiſ. In gl. in ueꝛ. excõicatoꝝ ibi dideꝛe ſocieta
tem. Et idem Inno. ? hoſt. in. c. nuꝑ. S. eo.ubi
plus dicũt ꝙ ẽt in eadem domo uł camera poſ
ſum eẽ cũ excõicato.ex q ibi ſum ꝓ factis meis
nõ.n. dicor ſibi cõicare:ſj potius uri iure meo
a quo ſine damno reſilire non poſſuʒ debeo ta
men uitare communionem omnino uoluntariã
nt iacere ſecum in lecto nel prandere in eadem
menſa. non ob. iuꝛa all.in contrarium que infꝛa
in fi. gloſ.ſubiiciuntur quia illa procedunt ex ſu
perabundamti iuſticia. Mel delitias debeo ob

C ODe ſñia excommuni:

mittere ꝓppter ſuguenientiam excõicati: ſed ius
meũ dimiuere nõ teneor ? ꝓ ᷣ tex. bic dũ dicit
ꝙ ab excõicato pt᷑ exigi ⁊ ꝛecipi qðᷣ vᷣbet᷑: foꝛttꝰ
ergo poſſum uti iure meo pñtia excõicari ii ob
ſtante Et cica ſocietatẽ diſtinguit hic boſtiẽ. ꝙ
aut ſocietas fuit gcta añ excõicationẽ aut poſt.
Pꝛimo caſu licite poſſũ nti ar. hic. Scdhᷣo caſu
aut ego Sxi ſocietatẽ aut ſucceſſi in ius alterius
primo caſu non debeo uti illa ſocietate q2 delé
qui ↄhedo ſecũdo caſu ſic:qꝛ ego nõ ſũ i cuipa
7 ſocietas habnit origineʒ ante excõicatio neme
licet ego ſucceſſerim in ius alterius tempoꝛe ex
communicationis z intelligo omnia pꝛedicta
non debeo abſiinere a ſocietate quando dänuz;
mihi cõtingeret.ſecus ſi damnũ ↄtingeꝛet excõi
cato.qꝛ nõ teneor ſibi communicare in fauo ꝛcʒ
ſuũ ar. eoꝝeque nõ. in c. nos ſanctoꝝ xV. q Vi.
in. c ueritaus de dolo æ contu tene menii.
T F. ame. Poreſ plaius 2 de
bes clericũ ſubiecium
incorrigibilem incarcerare. h. d pᷣmo.
aici citra metum excommunicationis de pre
latoꝝ licentia capere poſſunt clericos z ad iudi
ciuz ducexe. Et ſecũda pars ibi laici. Caſus æc̃.
ota primo ex textu ibi grauner excedẽtes
q; pro grauibus delictis clericus poreſt deponi
? in arta cuſtodia mancipari quando ueriſimili
ter timetur de fuga ſi detruderetur in monaſte
rio. ¶ Et ex hoc ⁊ ex tex. nõ.ꝙ ubi ceſſat talis
timor non debet clericus pro grauibus dliciis
in caꝛcere depurari. Sed rantum in monaſteri
um ad agendum penuentiam: ut in. c. tue de pe
nis. Carcer enim non deber depuran niſi pro
grauiſſimis delictis: ut.c. penul de herericis et
c. nouimus intra de uerboꝛuʒ ſigimifica. Aide
Innocen. in. c qualiter.ij de aceu cudo
nota ibi canonice condénan ſub asta cuſtodia
detinere ⁊c. ꝙ clericus poteſt carcerari in penã
delicti ſeu ut agat ii pemteutiam de delicto:um

de iure canonico carcer depurari poreſt eriã ad

penam: ut in. c. qᷓuis de penis ſi vj. ¶ Terno
nota in. S. laici ꝙ fam dſia poteſtaris impune ca
pit clericum auctoritate prelati.nam non uidet᷑
familia hoc facere:ſed ipſe pꝛelatus mandans:
ut in ex. ¶Quarto nota ꝙ duo requiruntux
ad hoc ut cleꝛicus licite poſſit capi auctoꝛitate p̃
lati. MDrimo ꝙ clericus ſit illi pꝛelato ſubiecrul
Secundo ꝙ ad illum pꝛelatum ſpecifice coꝛꝛige
re clericum criminoſum quaſi uelit dicere tex.
ꝙ non ſufficit prelatum habere iuriſditionem ĩ
ciuilibus.Ex quo ĩfertur ꝙ ꝛectoꝛ uniuerſitatil
cum ad eum non ſpectet corrigere criminoſum
clerlcum non poteſt impune mandare cleucum
ſcholarem capi nec familia capiens tunc eſſet ex
cuſata. C Wanno nõ.ibi facere uideantuꝛ æc̃.
ꝙ mandans non dicitur uere facere:ſed ficte =
interpretatiue.⁊æ hunc textum allegani in. c. mu
lieres. S. eo. ⁊ dic ut ibi .lnui. con
tra capientes clericos etiam iſi caſu licito. nt ſi
inferunt uiolentiam nitra &ꝙ; expediat incidant

5 ⸗

De ſñia excõmuni.

excdicationẽ Sʒ ꝓ declaratione tex. ?æ pdicioꝝ

q̃ro qᷣ ſt iſti plati ad quos ſpectat coꝛreciio cleꝛi

coꝝ Hiẽ Inn. ꝙ ſt epi qͥ hut oꝛdiariaʒ inriſdi

tionẽ i clericos.xi.q.i.de ꝑſona ⁊ ĩ.c.at ſi cleri
ci de iudi. cũ ſimilibꝰ/IJdẽ i alijs platis bñtibꝰ
iuriſditiõem hãc ĩ clericos:ut ſti abbates i mo
nachos ſuos:ut.xviij. q.ij. abbates. Idẽ pnto ĩ
alijs platis iferioꝛibꝰhñtibꝰ iuriſditiõm et de iu
re ut i.c.irrefragabili i. S. exceſſus de offi.oꝛd.
2 i. c. dilecti de ap.⁊ infert Inno.h̊ quoſdã tene
re ꝙ qᷣlibʒ index ẽt laicꝰ ł ſociꝰ clerici nõ iudex
poſſit capere clerieũ crioſum ne fugiat:n ut reti
neat ſʒ ut pᷣſentet iudici ſuo:ſiẽ dꝛ i defenſore ci
nitatis q capit criolum quẽ corrigẽ n põt ut iu
dici pſentet ut ĩ aut᷑.de defe. ciuitatũ. J. nos igi
ufr. Moſt. tʒ Sriuʒ dicẽs ꝙ ubi ius nõ ẽ exprel
ſum ñn lʒ inijcẽ manus in clericũ hanc mam ple
ne explico i. c. cũ nõ ab homie de iudi. Et ibi te
neo ꝙ ubi iſta captuꝛa fit ad bonũ fine ꝙ euita
rur excõicatio.c.ſi qͥs ſuadente diabolo ⁊c. Sʒ
ſi capio clericũ criminoſũ ne fulgeat nõ nideor
facẽ ſuadẽte diabolo:ſʒ ſuadẽte deo ? bono pu
blico cũ pnb iliratis iterſit nt cria puniant
ut in tex¶ IJdẽ ut dixi i famiia ptᷣatis capiente
inuetuʒ de nocie cũñ ſu pᷣfumptio fꝛaudis:qꝛ qui
male agit odit lucẽ ut i.c.ↄſulnit de offi.deleg.
familia.n. ũ capere nt impediat delẽm cõmine
dũ z omittens obuiare facinori peccat: ut in.c:
dilẽo eo.ii. k. Vi. Idẽ puto in capiete clericum
debitorẽ ſuũ fugiẽteʒ:qꝛ h̊ ceſſat dolus ⁊ ſuaſio
diabolica. Ad h.l. ait ptor i. F. ſi debitore. ff ð
bis qᷓ i frau. cre. æ nide Har. i. l. ſi s i fuitute.
fl.de fur.ibi m̃ loquit᷑ de clerico capiete clericuʒ
ſz idẽ purarẽ i laico rõnibꝰ pᷣdictis Et uide per
Mar.i.l. ſi qua ꝑ calũniam. C. de epi. ? cle. ⸗
In gl.i v nolent ibi ĩtelngẽdũ eſt de incorꝛigi
bili. Dic meliꝰ ꝙ q;tũcũqʒ clericꝰſit corrigibilis
in ipune capi põt de mandato pᷣlati ut ẽ tex.i.c.
ſi clericos eo.iti.lſi.Vi.Et ad ↄrium dic ꝙ loqui
tur i beratõe h̊ vo ĩ eaptõe ⁊æ detruſiõe ut nõ.iĩ
dicto c.ſi clericoſ e dixi i.c.univᷣſitatis alle.i gl.
Et attẽde qꝛ reꝑio h̊ do. Ant.⁊ Me.de acha.
tenẽ illã opi.quaʒ dixi ĩ.d.c. uni Vſitatis ꝙ cleri
cus ñ põt torqꝛi ꝑ laicum ẽt de madato pᷣlati ſi
cut nec vᷣberari:= ita refert.d. An. ſe ↄſuluiſſe:
liʒ Sriũ fueꝛit de fẽo ᷣuatũ ⁊ ita hʒ cõis obſᷣuan
tia z male. ¶ In gl. i v. mãdato ibi iĩcorrigibi
les ⁊ traditos curie ꝛ??. Mõ.ex glo.ꝙ qqᷓ cle
ricus ſit ĩcorrigibilis niſi ſit traditꝰcurie ſecłari
ñ põt ꝑ ſeclarẽ diſrringi:qð itellige niſi preceſſe
rit depoſitio ur in.c.cũ n ab hoĩe ð iudi.ulł niſi

capiatur icorrigibilis ut ꝛeſtit uat pᷣlato ꝓpo ut

gictũ ẽ tene menti.
* Excôicatus é qͥ in
Onting it. clericũ ẽt uolentem
manꝰinieceꝛit uiolẽtas:ẽt ſi h faciat in
latiſſactõʒ pcedẽtis iiurie ⁊ ẽ cãus nõbiliſ. Cõis
diuilio fa ibi nos ãt. Kaſus ⁊c. Mõ.pꝰex textu

quod offendes põt ſe ſubijceꝛ iudicio offẽſi pꝛso
ſatiſtactõe ꝓ S.c. qntauall z. c. ueniẽs de inẽin.

qð ẽ ꝛeſtꝛingendu; qn ſubijcit ſe aꝛbitꝛio ⁊ iudi
cio alrerius taq; aꝛbitrio boni uiri:n ãt põt fa
cere illũ arbiiꝝ ſeu iudicẽ in fo ſuo.ut in.l.pe.
ff. de arbi. z. l.unica. C. ne qs i ſua cã. Et nõ.iĩ
d.c. qntauallis. Et reſiringo ét pᷣdicta ad tex.
qñ ꝑ ſatiſfactionẽ n ingerit᷑ uulneratõ. nã neo ẽ
dñs mẽbroꝝ ſuorũ:ut. l.liber hõ.ff. ad.l.aquil.
2 h̊ paiʒ i clerico:ſʒ põt ĩtelligi qñ ꝓ latiſfactiõe
lenit᷑ poſſit caſtigaꝛi.alias at ñi ualeꝛet ↄſuetudo
et 1 12.i. l. i. F. uſqʒ. ff. de iiur̃. æ alł boc.c.
do nõ ꝙ ad icurredum excõicatiõm cao
nis. Si q̊s ſuadete ſufficit iniurioſa manꝰ abſqʒ
niolẽtia P b.c. nup e. ¶ Teruo nõ. ꝙ ubi p
uilegiñ e indulrũ pᷣncipaliteꝛ in fauoꝛeʒ collegij
ſeu i fauorem publicũ:lʒ cõir cõcernat fauorem
pᷣuataꝝ ꝑſonaꝝ ñi põt pᷣuata ꝑſona illi puiegio
renũciare cõcor.c.ſi diligẽti de foro cõpe. Secꝰ
dic ubi puilegium pᷣncipałꝛ ↄcernit fauorẽ pua
tarum ꝑſoaꝝ:ſʒ i ↄniam fanore publicum ut pa
get i.c.dilecti de fo:cõpe.nbi bonus tex.⁊ i.c.cᷣ
ↄtingat ? quod ibi nõ.ð iuẽiu. (Aano nõ.
ꝙ ꝑcutiẽs clericũ et uoletem ex q n fac iocoſe:
Iʒ aio ulciſcendi ⁊ ſeuiendi nõ euitat excoicatio
nẽ qꝛ clericus ↄſentire non põrvum iniuria fiat
toti collegio clericali. Ex q infertuꝛ ꝙ clenc?ꝑ

cutiẽs ẽt ſe ipᷣm icidit i cxcõicatiõem ex q hᷣ fac6

irato aio:ſiẽ ſepe faciunt illi qͥ tedio uite uł alia
oꝓcupia ducti ſeipos iterſiciunt ſeu uulneꝛant qð
coiꝛ tenet hͥ ꝑ doc.⁊ fac tex.i.c.ſi non licʒ.xxiij.
q.v ⁊ ita ẽt de iure ciuili puniret ille qui ſeipʒ
aulneꝛat ut nõ i. d. J. uſqʒ. lẽ nõ. ibi excoi
cet̃᷑ ꝙ clericus ſponte patiẽs uerbera non eſt ex
cõicatus ipo fẽo ſ excõicandus. Sʒ hoc op.
nam cõicans crioſo in crimie ꝓpter qð icurrit
excõicationem ẽ excõicatus ipo ſco ut i.c.nupeꝛ
5 eo. Sed iſte clericꝰcõitat iſti ꝑcurieti cũ in h̊
crimine dãnato g icurrit i eandem excõicatiom
cum ipo. Oualupkꝛ ſolui ꝑ Jo. an. Ei pmo ꝙ
iſte põt excuſari roõne conſuetudinis:æ ꝙ tiebat
xõe ſatiſfactõis æ non ui cõicaret i ccimne. Sʒ
ad incurrendam illam excoicationem ꝛ0ne ꝑuici
pij reqᷣri ꝙ qͥs coicet excoicato in crimine: ied
an ꝑcuſſionem non ẽ adhuc ꝑcutiens excõicatꝰ

g non cõicat excõicato. q;ꝙ; ergo mandans ul

cooꝑans añ factu icurrat excoicationeʒ ipo fco
ut i.c. mulieres. S eo.hoc ñ ↄtingit ꝛe pricipij
ſed ligatur tanq; pᷣncipalis. Et tacit hec 20 pꝛo
bis que dixi in. c.nuper.S. eo.æ pro hoc glo.in
cle. unica de ↄſang.? affi.i. H moniales. Iſta ta
men ſo. poteſt impugnaun fᷣm eum ⁊ bene quia
poſt primam percuſionem ſi inferatur ſecunda.
nam poſt pumã incidu in exc ommunicationem
ergo in ſecũda comunicauit excõicato i crimie.
Et an tot excõicatoes incurrat percutiẽs quot
fuerũt uerbera uide ꝑ Jo. an. in regula delictũ
de ꝛc.iur.li.Vj.iĩ mercuria.ubi ↄcludit ꝙ nõ qꝛ
babetur ꝓ uno fẽo ex q'uno impetu iferũt 2 ꝓ
bat.c.ſi quis ſuadente.xvij.q.iiij.quod tamen
limita prout ipſe ibi notat æ elegantiſſime nõ.
Haor. in. l.nunq. fl. de prina. delectis. er ſi nos

nigl

nlrnon ob hia⸗
e i9/n
tcoſei licluſ̃
intts mo insic
onmli ee wdſis⸗
6Acrß ginenuri
ilis nü iſ hürtni
i ic or agerclit van
oniſioreſecns irbigen
Unrcinlitgntic en i
Prin Hi ſum Gmdip
Ager actone inianſcnt
ua prorie pinionailan
Yt niniioiane em
nuſciporſn Aoonmn
Giinoru iaua won a o,
etenſicceinn. irr
1 Vuiimcai rbe
uid weneimnin gin
hlurangifacinioclüeech
duphufrtriimetn
citn incizͦd⸗ xe
Pfſtvinfm eten
ktu enctice A⸗
Cofn ni erad iher
miſeghic;
Ani zarnn,
iumr l gl

. i Feg
loſt ſehncſre⸗
lſeſnent e

oe lonnee n nnine⸗
nhhin Nuguer

eſintafe,
nſise am

rinn in
1 ninte
ſn oſer

nd enim ecdiceno
non Wenn oru ſar
Gag iſenn gcenn
cöſcnnöen qgbt
n liq rcio nte iel
rſciun ſeuulnenn
Eiexic ſ non ic pi⸗
il omnmni e an leß;
. (N no l ori
lies merben wneker
lanhe G/boo.
mie prr qs urnt
5o Konni.pen
iewdenti inb
eden ecdcnen
Jom. Gpi
ſvandiniat gfhel
cöicareri anmn. G
olcnoen or gii
colcaid nanmti
buc heuiens on
zßcg nutmn
aummfii
inni nun
Gnuib on
mernr hoc go.in
noniles. In
fnamt dan ui
(uteraiur ſenner

nunicntonn
6

. ¶ He ſuia excommuni⸗

tenerem?ꝙ ĩcurrat excõicatiõeſ habito relpecin
ad oẽs ꝑcuſſioneſ eodẽ iperu iflictas tũc ñ dice
ret iſte communicare excõicato niſi poſt facium
ↄpletũ. AUltia ſo eſt ꝙ aliud ẽ ꝑricipare cum ex
cõicato ĩ crimiĩe.alið ſubmittere ſe miſericordie
alicuius cũ poſſit cogitare illũ remſſurũ cum ð̊
beat qs facile ꝑcereꝓ ſtratis In.glo.i.ibi iniu
ria iſta dr̃ fieri eccleſie nõ.bñ glo.ex h.n.ſentit
eccliaʒ poſſe agere actiõe iiuriaꝝ ꝓ ĩiuria illata
clico qð ẽt expᷣſſiꝰiʒ gl.in.c.ꝑochianos.S.eo.q;
ẽt ſequũtuꝛ qͥdam bᷣ ut ꝛefeꝛt Inn. ſed ꝛefeꝛt ip
ſe alios tenere oriũ.⁊ nꝛ plꝰ ſibi placere ut niſi
fiat iiuria cłico in odiũ ecclłie ꝙ ñ poſſit ager̃ ec
cleſia actõe iĩiuꝛiaꝝ.ſicut qn iinria fit libeꝛe ꝑſõe
nobis ſeruiemi nõ.n.poſſumꝰ agere actione iiu
ꝛiaꝝ niſi fiat ad iiuꝛiã nr̃aʒ. ut i.l. Itẽ apud Qa
beonẽ. F.pe.ff.de iiur.⁊ hãc opi.tʒ.bar.i.li..
uſqʒ. ff. eo. Yater̃᷑ iñ Inn. eccłiã poſſe ageꝛe ad
ſatiſfactionẽ actõibꝰpublicis ſeu aucroꝛitate cão
et ĩ.c.q̃ſq̃s ſed hoſtiẽ.dicit ñ curãdũ de iſtis ſub
tiliranibus Inno ſatis ei eſt ecchiam poſſe ageꝛe
nec cuꝛandũ de nqje actõnis.S. de iudi.c. dilecti
ſzʒ dic ⁊ meliꝰ ꝙ ĩ ueritate ẽt ẽ dr̃ia int᷑ unũ moʒ
agẽdi ⁊ aliũ.nã ſi põt eccłia ageꝛe actione iiuꝛia
aũ tũc põt ageꝛe cilit᷑ ⁊ lucrari pecũiã i ſatiſfacti
onẽ ĩiurie:ſecus aũt ubi ageret actione publica
pnta crialit᷑:qꝛ iũc pẽa applicaret᷑ fiſco inſti.de ĩ

lur. in. J.i ſũma.Sʒ mihi plʒ opi.ut ecclia poſſir

ageꝛe actione ininꝛiaꝝ:ſicut agit maritꝰ ꝓ iiuꝛia
illata nxori. æ ꝓ iniuꝛia illata filio agit pater nã
ꝓpt᷑ nimiã piũctionẽ q̃ ẽ inter cłicũ et ecchã in
iuria ñ põt fieri ckico quominꝰ tangat eccliã ſiẽ

dãi iniuria illata uxoꝛi uel tilio.l.i.in fi.et.l.eũ qͥ

nocẽtẽ in ſi.ff.de iiur. ꝓ h̊ᷣ tex hic in duplici lo
co. pꝰti ibi iiurioſa ur̃ ⁊c̃.⁊ ibi ſine iniuꝛia clica
li ⁊c.qᷓ Yba clare innuũt ꝙ iiuria ifert eccłie licʒ
ininrians ñ faciat i odiũ eccłie.naʒ hic iſte facie
bat ꝓ ſatiſfactione iiurie ⁊ nõ i odiũ eccłie. Ad
idẽ bo.tex.in.c.ij.S.de pe.ubi epᷣs agit ciuiliteꝛ
ꝓ pᷣſbyto iteefecto.⁊ medietas pene applicatuꝛ
eccłie cui pᷣfuit defũctꝰ. Alia medietas applicat

epᷣo ᷣm unã lec.ad idẽ facit tex.in.c.cum deſide

res ĩ fi.?æ ꝙ ibi dixi S. eo ¶ In ea. gl ibi non eſt
i bõis nr̃is iĩtellige q ad traſmiſſionẽ in beredeʒ
qꝛ actio ĩiuriaꝝ n tranſminit᷑ in heredẽ an lit.
teſt. ut i.i.iniunriaꝝ all.in gl.q̃ſi ex hᷣ nelit arguer
glo. ꝙ eps remittendo iniuriã ñ ur̃ alienare bo
na ecclie. Sed glo.j.tʒ Sꝛiũ ↄcludendo ꝙ ſolus
eps ñi poſſit remittere actionẽ iniuriaꝝ ↄpeietẽ
eccłie qdᷣ nõ ⁊ idem doc.hic ⁊ gl.xxiij.q. iiij in
.c. ſi is ꝗͥ z eað cauſa.q.v.in.c.excõicatoꝝ. In
ↄriũ tñ facit qð nõt Fre.ↄſilio.ix.ubi diẽ ſolũ
epᷣm poſſe repudiare legatũ uel hereditatẽ dela
tã eccleſie ſine alia ſolennitate:qꝛ non dicitur ex
hoc alienare:ſed non acquirere. ꝓ hot.l.magiſ
in. F. ſi fundus.ff. de re. eoꝛum ⁊ gl. xvij.q. vi.
in. F. fi. Sed uolens cõcordare hec dicta poſſʒ
dicere ꝙ alind in repudiatione legati leu her̃di

ttis: quia ula poſſem obeſſe pꝛopter grauami

na annexa. z ideo hot poſſit epᷣus ſolus ꝓpter
adminiſtrationem quam haber ar. inſti. de auc.
tu. in. J. tutor. Aliud in remiſſione actiõis iniu
rie:quia remittendo in cõtinenti facit conditio
nem eccleſie deterioꝛ m arg.in. c. ſi is qui. xxiij.
iq.iiij ¶ IYn gl in v. ordinati ibi ſi ſit elericus
ↄiugatus. Conclude ſic totã glo.qꝙ clericus nõ
ↄiugatus ĩ quocũq; oꝛdine ↄſtitutꝰ gaudet hoc
priuilegio canonis. Si quis ſuadẽte: dũmõ nõ
imiſceat ſe enoꝛmitatibꝰ.uł ſit prinatꝰpriuilegio
clericali ꝑꝑ trinã monitõeʒ: ut ĩ. c.cũ nõ ab hoie
⁊.c.ĩ audiẽtia.S. e.ꝓ h.c.ſi qs ſuadẽte pᷣal.⁊.c.
.i.S. e Si vo ẽ ↄiugatꝰ? tũc aut icedit ĩ habitu
2 tonſuꝛa ⁊ gaudet h priuilegio.als ſecꝰ ut ẽ ex
pᷣſſ hodie ĩ.c.unico ð cler.ↄiu.li.vi.ᷣ ueꝝ niſi
ſit bigamꝰ:qꝛ ĩ nlło gaudet priuilegio eccłaſtico
ut in. c. unico biga.li vi. Si vo clericus ẽ de
poſitus ⁊ tũc aut ẽ degradatꝰ actualr z ꝑdit H̊

pꝛiuilegiũ æ ome aliud eccłiaſticũ.ut i.c. dgrada

tio ð penis li. vi.in fi.⁊ qð ibi nõ. Aut ẽ depo
ſitus nerbalit᷑⁊ ſi ẽ ĩcorrigibilis ꝑdit ome priui
legiũ:ut in.c.cũ nõ ab hoie ð iudi.Si vo ẽ coꝛ
rigibilis gaudet p̊ priuilegio.ar.iĩ.c.degradatio
i fi.ð pe.li.vi.qꝛ ꝑ degradationẽ actualeʒ exuit
omi priuilegio.gꝰ prius nõ ꝑdidit. aut clericus
E hereticus ⁊ ꝑdit omne priuilegium. hoc tenet
Inn. in. c. ſi uere. S. eo. pro boc qꝛ hereticus ꝑ
dit omne priuileginʒ: ut in. c. excommunicamus
S. de here. Aut eſt excommnnicatus ⁊ cõiter
tenerur ꝙ gaudet hot priuilegio quod etiã no
luit Inno. in dicto.c.ſi nere ⁊ gl.xvij.q. iiij.in
.c.ſi quis deinceps.⁊.xxiij.q.v.excõicatoꝛum ⁊
per Jo. an. in regula delictum li. vi. in mercu.
nam hoc priuilegium competit non faunore pro
prio ſed ordinis clericalis. hoc ꝓbatur aperte
in. c.i.⁊ c.ð monialibꝰ.gꝗ e.ubi ſi duo clerici uł
moniales ꝑcutiũt ſe adinuicẽ incidũt in excõica
tionẽ:⁊ tñ ꝑcutiẽs.:ꝰ ꝑcuſſit excõicatũ qꝛ ille pꝛi
mo ueꝛberaueꝛat ⁊ nihilominus incidit in excõi
cationem. Aobas: .
El atum. Seruus excõlcatꝰ p
iniectione manuuʒ in
clericũ tener̃ pro abſolutõe ire ad ſedẽ
apoſtolicã. Sed ſi ex h̊ dns qui nõ fuit in culpa
graue dãnũ patiat᷑ uel ſeruus b fecir in eiꝰ frau
dẽ abſolui põt ab epo ſi leſio non fuit enormis
.h. d cõis diuiſio ſcᷣa ibi quo circa. Caſus ⁊c̃.
HMõ. prio ex tex. ꝙ etiã ſeꝛui ſunt capaces ex
cõicatiõis.⁊ ꝙ q;tũcunqʒ eoꝝ uelle ðpendeat a
noluntate dni nihilominus rõne peccati vnt di
ſtringi ꝑ eccleſiã:⁊ intellige h in ſernis xpᷣianis.
nam ſi eſſent inf ideles non eſſent capaces excõi
cationis:ut in.c.gaudemus de diuor. Sed tũc
aliter cõpelluntur clericis ſatiſfacere: ut in.c. oo
ſtulaſti de iudeis. Et ex hoc ⁊ ex tex.nõ.ꝙ ſicut
liberi laici ſortiuntur forum eccleſie ratione de
licti ecclefiaſtici ira ⁊ ſerui. Item nõ.ꝙ ubi inin
ria illata per ſeruum eſt enormis nullo caſu põt
abſolui ab inferiori a papa.pro medioeri ergo
ininria poteſt ſeruus abſolui ab epo in caſibus

B a

—¶—

¶ H. ſñia excõmauul. .

B expᷣſſis. C Hãõ. ibi plus ſit deo q́; hbomi defe
redũ ⁊c.ar.ꝙ fſuus n tenet᷑ obdire dño ð pᷣcep
ta ecclie ſeu dei æ ꝙ magis dʒ obedire canõbꝰ
i ↄceꝛnẽiibꝰ pcẽm ꝙᷓ ipi qño: ꝓ h.xi.q.iij. Juli
anus ⁊. c. ſi Aio põt colligi:ꝙ qn ꝓp
ter aliquam cãm excnſat᷑ qͥs ab itineratione ad
papã:ic̃ iſerioꝛ abſoluẽs dʒ iĩ recompenſationeʒ
laboris quẽ ſubijſſet ĩ itinere aliã ſatiſfactiõem
iiũgere. ESosli Vbo ĩ nrolibʒ ibi ſʒ ñ cꝛedo
2 cõir tenet᷑:qꝛ ex oria opi.nimis detraheret
canoni ſi qs ſuadẽte. nã ⁊ ſi ̊ caſu pꝛiuetur mi
lier uiro ſuo ſine culpa ſua:ñ tñ ſine cã ut lite ñ
Oteſ.c.quoniam in.F. ſinautem.
Arac⸗
xcõicatus ꝓpter ꝑticꝭ
Acris * pationem cum excõicato
lʒ eum poſtea ipugnʒ 2? & h̊ ſolo p ab
ſoluto ñ ẽ habẽdus.b.d. Caꝰ ꝛc. ¶ Mõ.pꝰ ex
tex. ꝙ qñqʒ qͥs excõicat᷑ cum oibꝰ fautoribus ⁊=
participibꝰ ſuis. Sʒ an bec forma iĩdiſticte poſ
ſit hodie fuari:dic ut i.c.ſtatuimꝰ e.ti.li.vVi.⁊ ui
de qð dixi ĩ.c.qð in dubijs S. eo. Scdᷣo nõ.qð
excõicatꝰ licite pugnat ĩ bello iuſto ¶ Teruio no
ta ibi de mãdato ecclie ⁊c̃.ꝙ ecclia põt indiceꝛe
bellũ æ pugnã excõicatos ⁊ iobedientes facit
xxiij q.viij.i c.igit 2.c.omni timore¶ Quarto
nõ. ꝙ ꝓ decedẽte ĩ excõidatione ñ ſt recipiende
oblatões nec orandũ ẽ:de qꝰ uide qð dixi ĩ.c.
A nobis.S. e. Sed op.õ lr̃am.exqꝰ.n. iſte expu.
gnabat illos excõicatos ſatis appaꝛebat de ↄtꝛi
tione iſꝰ maxie cũ h̊ fecerit de mandato eccłie.
g non oʒ ꝙ ↄſtet de ↄtritione ꝑ alia ſigna:cꝰ õ
rium inuit tex.in fi. So.poſſibile ẽ ꝙ ex aliqua
cã itrinſeca ⁊ non ꝓpt᷑ ↄtritionẽ illos expugna
bat:iõ oʒ ꝙ aliter conſtet de ↄtritione.
Aobas. g
. xcommũica
B Icut nobis. to qui dicit ſe
abſolutum ñn creditur niſi ꝓbet.h.d.uel ſic. Se
mel excõicatꝰ dʒ uitari ſẽꝑ ut excõicatus niſi le
gitime ꝓbet ſe fuiſſe abſolutũ. In pᷣma põit̃ de
ciſa oſulratio. In ſcdᷣa rñſio ibi fr̃nitati.Caſus
zc. Mõ. pex tex. ꝙ lemel excõſcaiꝰſẽꝑ pᷣſũit
excõicatꝰ:niſi de abſolutiõe doceat ad hoc ꝛcła
Semel malus ð reg. inr. lſi. Vj.æ qðᷣ ibi nota bo
nus tex. i. c. ꝓpoſuit de cle.ex mi. ¶ Seðo 15.

ꝓ abſolutio ab excõicatiõe eſt ꝓbanda ꝑ reſtes
uł alio mõ legitio ⁊ iõ obtinẽs abſolutionem ſit

cautꝰ ut i futuꝝ poſſit ꝓbaxe abſolutiõm:⁊ uide
qð dixi in.d. c. ꝓpoſuit. (Erio nõ. ꝙ ad offi
ciũ epi ꝑtinʒ excoicatũ facere uitari ¶ Sʒ qro
q́̊s eſt iſte cui papa ↄmittet nices ſuas docto.di

cũt poſſe tex.ĩtelligi in pñiario pape.Et ex H

nõ. ab. ꝙ lr̃e pniarij fſaciũt fidẽ iptinentibus ad
offmn ſuũ qð tene menr A In glo.i.ĩ fi.glo.aꝑ
te nõ rũdet ad Sriũ:ſʒ dic ꝙ loqᷣt i foro anime
ubi credit᷑ ↄſitẽti:qꝛ ibi non traciat᷑ niſi de pre
iudicio ſuo ur in.c.ſigniſicaſti æ qdð ibi nõ.S.de
homici. Sʒ ſecꝰ i foꝛo indiciali ubi tractat᷑ ð pꝛe
indicio alioz. ¶QIn gl. fi. ibi nobiliſſimus. nbi

=

5

credit᷑ cardinali ? aſij honeſtiſſime pſõe aſſeren
ti ſe legaiũ:ſi glo h rñdet q ibi nulli fiebat pᷣiu
— Et cx hac ſo.nõ.ſingla ꝙ nõo credit̃
cardiali aſſerẽti aliqd in pᷣiudiciuʒ alteriꝰ. Et iõ
ſi caꝛdialis dicat papam ſe ſibi ↄmilſiſſe aliqnid
oracło uiue nocis tẽdẽs iĩ pᷣiudiciũ alteriꝰñ cre
deret᷑ ſibi niſi aliter ꝓbaret ðᷣ quo uide qð nõ.i
.Cc. ꝙ ſuꝑ his de fi.iſtru. tene menti iſtam glo. ꝗᷓ
nõbilirer limittat illud.c. nobiliſſimus ⁊ facit.l.
unica. C. de man. pꝛinci. tene menii.
Si excõicatꝰab epᷣo
1. tua 8- ad metropolicanum
agappellat ab eo abſolui põt metꝛopoli
tan? iñ uoles ſuo ſuffraganeo detferre põt illum
ſibi remittere abſoluedñ:⁊ tenet᷑ et ꝛemitteꝛ qñ
ꝓpt᷑ manifeſtum exceſſũ fuit excõicatus:æ an ab
ſolutoʒ. n audit᷑ nolens ꝓbaꝛ ſe iiuſte excoicatuũ.
Secus ſi ꝓbaꝛe uult ſniam eſſe nullã.h.d.uſqʒ
ad fi. Diuidii. nam in pria ꝑte ponit᷑ fla opio.
In ſcöa allegatõ ꝓ aꝛchiepo. In teꝛtia allegat̃
3 ipʒ. In qa ſoluit diſtinguẽdo fa ibi ueꝝ teꝛ
tia ibi in ſ rdinenſi quarta ibi nos. Caſus ꝛc̃.
6. pꝰex tex. ꝙ Iʒ appellario ab excõicatioe
ipᷣaʒ excõicatione non ſuſpẽdat ut pᷣ̊ ⁊ ĩ.c.paſto
ralis. S. de ap. cãm in defert ad ſuꝑioꝛem appel
latio ge principalit᷑ operat̃ duos effeciꝰ. Anum
ſnie ſuſpenſiuum. Alium iuꝛiſditionis deuoluti

uaum nã ſuſpẽdit regłariter effeciũ ſnie: ut i. c. ue

niens de iuꝛeiu.⁊æ iuriſditõem defeꝛt ſuꝑiori:ſʒ
cũ appellat᷑ ab excoicatione non oꝑat mili ſᷣm ef
fectũ:qꝛ iuriſditio defeꝛĩ ſuꝑiori ſʒ pꝛimũ n oꝑa
tnr ꝑ ea que plene nõ.in.d.c.paſtoral de appe.
Ex ꝗ inferẽ ꝙ ab excõicatione appellaꝛi por:lʒ
opi.falſa poſita i pᷣncipio.c. haberet ↄriũ. Se
cũdo nõ. duas ꝛelas ad ꝗᷓs quotidie allegat᷑ iſte
tex. Drima rela ꝙ dicens excõicatione ée nul
lam audit: lʒ ñ petat abſolunionẽ puꝛe: uł ad cau
nn Scða rela ꝙ dicẽs excoicanõʒ imnſta
non audiũ nolens ꝓbare eiꝰ iniuſticia:niſi ante
oĩa petit abſolutionem. Et h̊ qꝛ cũ excoicatio in
juſta liget:ſaltẽ q ad eccleſiã militantẽ:⁊æ ſic om
ni caſu ẽ impẽdẽda abſolutio:fꝛuſtꝛa expectaꝛeĩt
euentꝰcãe cuiꝰnullus eſſʒ effectꝰut i.c.cũ contin
gat de offi. deleg. ſed quando pꝛoponit᷑ nulla tẽ
effectus ẽ maximus:qꝛ ſi ꝓbatur nulla non eſt
neceſſaria abſolutio.Et ex predictis infertur ꝙ
non ſolum in duobus caſibus hc expꝛeſiis au
ditur nolens probaꝛe ſniam nullam non petita
aliqua abſolutione ſed etiam in omnibus caſi
bus ubi allegatur nullitas: unde iſti duo caſus
ponuntur h̊ gratia exempli:non ergo ꝛeſtingũt
regulam et eius rõnẽ ad hoc.c.i.? quod ibi no
ta. S. ne cle. ul mo. æ quod nõ. per glo. in. l.i. C.
de condi. inde. nam eadem ẽ 2 in alijs caſibus
nbi allegatur nulluas et hoc ſenſeꝛunt doo. H
? clarius i.c.ſolet eo.ti.li.vj.in nouella. ¶ ¶Cer
io nõ. ꝙ excommunicatus uidetur contemnere
excommunicationẽ non petendo abſolutionem
q;tuncunqʒ ꝓponat eam ininſtaʒ; ad idem. c. fi.
de penis ? quod ibi dixi:æ noia bene tex.quia

——

ictextuniur rlni
iinmar ztüci dnn
Aerdta N n
Dibseil Rinn
Niofiboletiſchün
Nt tſtt ne ſwich
ſutoriöatöen ee höre⸗
Pprtkosrebepeien
z rennereiterutbuni⸗
9 fii atölenoeri t e
löſer one ce iuſti t tir n
oio nſckere : gppelane
ure bũ inti⸗
ſuecboolo pemi pore e
ced gtihhelnn
ie ritunge
Nuſditecinr mſed
D Mnctone üindodio
ioſer gelnnone e
eermmnchemmrſ
ucſabeulpetiſt,
Pbniinctunmtdiir,
Flnentbuganin
enlacebaiit in
–☛
“ ae rlnnor
NAANe,n,,
leſu ig⸗
n D g⸗
tt a l üii
cinthnn lorſ
ſgſtnenm i itat
Ghhnmnn ,dg

gennagninn

„
line n nunmr

19 8.3 Gnice 6

ne
den dſo dumn

fngne
0 dee,
Plucdz, eü ſin
idi⸗e t Vnine

8 lre mnlhiin
in rlan Alegꝛi
ſ ech krbr lep ten
nann ibnos, Aiſs ti,
ſelti d atnde
8 chen ube ichaſto
ſnad nrn
Peſni duos feh, Ann
luninuſcdhtons Celo
hmierefenü ſtien iee
ſcben dein iho,
Mione non opoi ni ncl
niſipon hounnhn
Inccrſora oeerpe,
anone ppelin von
c babelet rii. Cr
6s gboncdezlegii ſe
o etdtnude de
Oonone Pore Nlad tan
cicis olcanoz ilufi
e cinuſicärnig one
Crbqrcüoo
Cecſi mltantire ſ n
ono:ſoſtm peuer
6 ſ nic mu
umdo neponi an
Dur N ſ
1n Ndi lenur
ſsbl Mrſi dn
mwlam non heiin
iun in olnniobs e⸗ B
:unde iüi di an⸗
glenonerho Uinn

n yod bi
t gloen
Pitli⸗

od ſo elhh,.
eni vnzle
n doo.
boc lenlunn der⸗
nch
Conemne

1 Uenoef

einlidcitg

. ¶ He mia excõmuni:

quotidie allegat᷑ ꝙ ↄtẽnẽs excõicatiòeʒ ĩiuſiam

ligat᷑ tẽ ex ſ o ↄtẽpiu ⁊ itllige ꝙ ligat qPꝰad deũ

qꝛ ↄtẽnit claues eceleſie nã ꝑ pᷣus erat ligarus
quo ad hoĩes.xi.q.iij.c.i.? iõ excõicatus quan
tuncũqʒ iiuſte debet peter q;cito poteſt abſoluti
onẽ ⁊ litigare poſtmõm ſupꝑ iiuſticia. Er ſi dice
res ex q ꝑ pᷣus obtinet abſolurionẽ ad qd am
plius diſputat᷑ de eiꝰiuſticia nel iniuſticia. dic ut
dicit gl. fi. in.c. cũ ↄtingat de offi.dele. Quaꝛto
nõ. ꝙ archiepᷣs põt abſoluere excõicatũ a ſuffꝛa
ganeo ſuo nec tenet᷑ illum remittere ad ſuffraga
neum excõicatorem:niſi uelit ſibi deferre.⁊ ̊ ni
ſi excõicatio ſit euident᷑ iuſta.qꝛ tũc tenet᷑ neceſ
ſario illũ remittere. Sed ð pᷣdicta ⁊ ᷓ tex. opp.
nam iudex appellanõis ñ hʒ iuriſditionẽ ĩ pᷣnci
pali niſi pꝰiuſtificationẽ appellatiõis.ut i.c.ut ðᷣ
bitus. S. de appel. g“ archieps nõ põt ꝑ pᷣus ab
ſoluere cũ eius iuriſditio ñ ſit adhuc fũdara ſu
per pᷣncipali.ſo.qͥdã itelligũt anqᷓ; archiepᷣs
aqſoluat dʒ pᷣns pᷣmittere cauſe cognitionẽ ſuꝑ
iuſticia z neritate appellatiõis.ſed certe iſte tex.
ur̃ innuere Zriũ cũ dicat an li. ingreſſum ⁊ꝛc. alij
aliter dicebast Joa. an. remitti ad nõ.i. c. nergꝗ
bilibus eo.ti.li.vVi.ſuꝑ gl.pe.⁊ ibi nĩ nelle hane
oↄterionẽ hodie eẽ ſopitam ꝑ illð.c.ſʒ clare n ſol
nit. ⁊ iõ dic meliꝰponẽdo nꝛia mẽbra ꝙ aut con
ſtat excõicatõnem ee nõrie iiuſtã z tũc fudata eſt
iuriſdinio archiepi:un an oia dʒ abſoluere. net
dʒ remittere ẽt ex urbanitate.qꝛ iunc faceret iiu
riã excõicato ar.iĩ c.accepia de ap.aut cõſtat ex
cõica:ionẽ eẽ iuſtã ⁊ tũc n dʒ abſoluere:ſʒ debet
oĩo remittere.qꝛ appellatio nõrie iiuſta ñ deuol
uit cãʒ aut ẽ dubiũ de inſticia uel iiuſticia.et tũc
ſiue abſolutio petat᷑ pure ſiue ad cautelã dʒ pᷣus
archieps ad quẽ appellanit examiaꝛe ſaliẽ ſum
marie.qꝛ appellatũ fuit ex legitia cauſa. et anqꝙ;
oſtet ſibi de vᷣirate cauſe potit hũc abſoluẽ ꝛcce
pta anctione.nã in h̊ dubio fũdata eſt eiꝰiuriſdi
tio ſuper appellatione.abſolutio ãt uẽit acceſſo
rie:qꝛ non dʒ remanere ligatꝰex qꝰ oio abſoluẽ
dus eſt et ̊ caſu ꝓcedit iſte tex. hic hec nidentur
ꝓbari in.d.c.uenerabilibuſ in..ſane et duobꝰ
F. ſequentibus et in fine illius.c. et nide ibi gl.
penul.et de h̊ aliqᷣd.j.ſuꝑ gl. Sed õ hãc ſeaʒ ni
dent᷑ multa iura militare q dicunt excõicatũ poſ
ſe appellare ⁊æ appellationem ꝓſequi q;tuncũqʒ
iaceat in excõicatione:qꝛ ille q appellat ſe deten
dit aduerſus ſtimulũ ſnie qᷓ trãſiret ĩ rem indica
tam niſi appelleret᷑:ſj reꝰq;tũcũqʒ excõicatus au
diendus eſt in defenſione ſua g'zc̃ hec ꝓbãtur
in. c.intelleximꝰde iudi. æ. c. dilecti æ. c. dilecto =
ſignificauerunt et.c.fi.de except.cũ multis ſilibꝰ
So. breuiter conclude ꝙ aut qͥs appellat ab ex

coicatione quam dicit ininſtam ⁊ ſic lingium eſt

ſuꝑ iuſticia nel iniuſticia excõicationis et habet
locum iſte iex.qꝛ ex quo faterur ſe ligatum licet
iniuſte dʒ anñ omia petere abſolutionem preſtita
cautione cum nullꝰſit eflectꝰpuiꝰdilationiſ qnqʒ
ꝗs excõicatus appellat ſuꝑ alio arniculo ⁊ tẽ cũ
ñ fatet ſe excoicaiũ ni neceſſe ꝙ petat abſoluti

onẽ.ĩmo ſi opponeret᷑ ſibi ðᷣ excõicatõe poõt ire
plicare ꝙ ð h̊ nõ ẽ diſputãdũ:qꝛ tʒ ſocũ rei.naʒ
alio tpᷣe porerit diſputaꝛi ſuꝑ nullitate uł iniuſti
cia.tũc eni nõ ipugnat᷑ excõicatio: ¶ In gl. i. in
fi. dic meliꝰ ꝙ aut excõicatio fuit lata ep̃m ad
inſtãtiã alteriꝰ ſubdui æ non põt aꝛchiepᷣs ſe ipe
dire niſi cã deferar᷑ ad eũ P appellatõeʒ qꝛ nõ ẽ
index ſubditoꝝ ep̃i niſi appellationẽ, ut in. c.
paſtorat ð offi.or. Aut epᷣus excõicauit ex offo
ſuo ⁊ tũc põt archiepᷣs ſe impedire.ita diſtiguit
tex.i. c. uenerabilibꝰ.e.ii li Vi.in prin. dic ut ibi
pleniꝰ habet ¶ I gl. iſ. i fi. dic g q ireꝛcũqʒ
allegatio poſita ĩ pnꝰ. iĩtelligat᷑ falſiratẽ otineꝛe.
nã ſi itelligit lla opi ꝙ excõicatꝰ nõ põt appella
re:qꝛ aꝑ eccłia ſeꝑatꝰ:ᷣ falſũ ẽ qꝛ appellando tʒ
locũ reiat.õ dixi ⁊ reo qtũcũqʒ crioſo excõica
to nõ denegat᷑ copia ðᷣfeſiõis: ut ĩ.c.cũ iter ð ex
cept᷑. Aur itelligit᷑ illa opi.ꝙ nõ pot᷑it appellaꝛe
qꝛ appellatio nõ ſuſpẽdit excõicatiõeʒ ⁊ et ẽ fła.
qꝛ ſʒ nõ oꝑet᷑ h̊ cau effectũ ſuſpẽſiuũ põt tñ oꝑa
ri effectũ deuolutiuũ: ut h̊ ⁊ i. d c.uenerabilibꝰ.
n gl ij i vᷣ ſardienſi. ibi ubi ĩ duobꝰ caſibꝰ.
dic meliꝰ ut. õ. dixi ꝙ iſti duo caſus ponunt᷑ gẽa
exẽpli:vñ idẽ ẽ ubicũqʒ excõicatio dr̃ niła nt au
diat᷑ et nõ petẽs orius abſolutione:qꝛ abſolutõ
nõ ẽ neceſſaꝛia ubi excõicatio ẽ nulla ad hoc.c.

ad diſſoluedũ ðᷣ deſpõ ipub.æ.l.x ff. ẽᷣů b. ob.

prinario eni pᷣſupponit habitũ ut ibi ⁊ ſic abſo
lutio pᷣſupponit uinculũ:ut i.c.ueneꝛabilẽ ðᷣ ele.
E in fi. gl. uide ſileʒ gl.i.c.ſi ep̃s forte.xi.q.iij.
7 diſtingue latiꝰ q; hic:ut ibi nõ. ꝙ aut ab epᷣo
fuit appellatũ ad archiepᷣm. aut nõ io cãu
aut euidẽteꝛ ↄſtat appellationẽ eſſe nulã =z debʒ
neceſſario fieri remiſſio: ut bic ĩ fi. tcx. ⁊ in d. c.
uenerabilibus. aut cõſtat appellarionẽ eſſe iuſtã
er tũc nõ dʒ fieꝛi remiſſio ẽt ex urbãitate:qꝛ tiẽt
iniuria excõicato ut in. d. c. uenerabilibus in. ꝗO.
ſane ⁊ ſequẽtibꝰ.aut dubitat᷑ ð iuſticia nł iniuſti
cia ? tũc añ ab ſolutionẽ ſiue perat̃᷑ ad cautelam
ſiue non debet conſtare de legitimitate appella
tionis apparenter æ ſummarie: ⁊ tunc eſt in op
tione ſua an uelit remiutere an abſoluere.æ ita ĩ
bus. ¶ Secundo membio quando non fuit ap
pellatum Aut ercommunicatio fuit lata ad in
ſtantiam alterius ſubditi: æ tunc non poreſt ar
chiepiſcopus ſe intromiuteꝛe ex quo nõ fuit ap
pellatum:ut in dicto.c.uenerabilibus in princi.

aut fuit lata excommunicatio ex officio epiſcopi
2 tunc habet locum diſtinctio 10( J. glo. i

v. intolerabileʒ in fi. Conclude dicta gl. æ doc⸗

hic aliqua addendo ꝙ aut ſententia excõmuni
cationis cõtinet in ſe peccaiũ manifeſtũ utputa
qꝛ excommunicat: qꝛ non facit furtum nel quia

fac elemoſynã uel quid ſile z excõicatio ẽ nulla

tex.ẽ hodie clarꝰ i.c.uenerabilibꝰ in. J. nſtimo
eo.ti.li.Vi.ant excommunicatio continet in ſe ꝗ
liũ errorem æ tunc aut contra ius ⁊? contra id
quo ag tur ⁊ non tenet.ij.q.vi.g. ſi ſententia.
aut S ſus:ſʒ nõ ᷓ id de quo agit 2 tenẽt quidaʒ

—

¶ De ſãia excommunl. .

ꝙ hoc cãn ualei ſnia. Sed forte poſſʒ dici h op
poſitum:exqꝰ fũdauit ſe ſuꝑ cã falſa ad h.c.per
tuas q filij ſint legeti. Aut ↄtinet enorẽ iuris ⁊
fei: æ tũc aut iniuſticia ẽ notoꝛia qꝛ cã ẽ ipoſſibi
lis utpura excõicaĩ̃ ifans:qꝛ ſtupranit nirginẽ:⁊
tẽ ſnia ẽ nila nt nõ.i.c. Romana ĩ.S.i univᷣſita

tem eo.ti.lſi.Vi. Aut cã ñ ẽ ĩpoſſibilis ſʒ notoꝛie

iiuſta = tẽ aut error ẽ expᷣſiꝰ i ſnia ⁊ putaẽ ſniaʒ
nullã: ꝓ B.l.i.ff. que ſen.ſine ap.reſcin.æ qð nõ.
Inn. i.c. cũ Bertoldꝰde re iudi. Aut n ẽ expᷣi
ſus error ĩ ſnia:ſʒ aliũde ⁊ extꝛinſecꝰ ↄſtat de in
iuſticia niputa excõicatur ticiꝰqꝛ ſpoliauit ſẽpro
nium æ nororie ↄſtat ꝙ iſte ñ ſpoliauit:ſj alius
2 tũc glo. ur̃ h̊ dubitaꝛe ? ẽt Jo. an. Sʒ ↄclude
rẽ ꝙ ſnia excõicatõis teneat:⁊ h̊ ui magis time
atur ꝓ h̊ tex. ̊ reqͥrẽès errorẽ patẽteræxpᷣſſuʒ =
tex.i.d.c. uenerabilibus ĩ fi. ⁊ ideʒ tenuit ibi ar
chidi. Sʒ alias ſnia iudicabit᷑ nulla ꝓ bᷣ tex. iunc
ta gl.i cle. paſtoralis de re indi.iĩ vꝓ.non hẽat tʒ
Inn. i.c.fr̃nitatis de frigi.uẽ bonꝰ tex.i.c.inter
cetera de re iudi.ꝓ h̊ adduco rõnẽ. Sñia iiuſta
trãſit in rẽ iudicatã ꝓpter pᷣſũptõm:qꝛ pᷣſũptio
ẽ ꝙ diligẽteꝛ iudex exercuit offm ſuũ:ut expꝛeſſe
tex. S. ð re indi.i.c.cãʒ ⁊ in.c.i pntia de renũci.
S ubi ↄſtat notorie de iniuſticia ceſſat pſump
tio inſticie: qꝛ pſũptio cedit notorietati.viij.di.
neritate maileſta. nec ẽ pᷣſũptio ꝙ ius in ſe nalð
equũ uelit approbare notoriã ĩiuſticiã:⁊ ea q̃ ſt
notoria hnt ꝓ expᷣſſis:fac.c.euidẽtia.s.de acc.
nã ⁊ ↄfeſſio ꝑtis ↄfitẽtis iniufticiã ſñie induẽ re
tractatõem ut nõ. Inn.i.c.qꝛ pleriqʒ de imu ee
cl. fortiꝰubi ẽ notoꝛietas¶ In gl. i Vv. ad cantelã
ĩ fi. Sʒ circa h̊ dubitat᷑:nũqd idiſtincre ſit credẽ
duʒ peiẽti las abſolutorias ſi dicat excõicatio
nẽ latã pꝰ appellationẽ. Conclude pꝰ doc.hic ⁊
in. d.c.ſolʒ ð ſen.ex.li.vVi.pᷣmittẽdo ꝙ ubi abſo
lutio fiẽda ẽ citari dʒ pus ad vᷣſariꝰ ad cꝰ inſtãti
am laia fuit excõicatio nił ipe iudex eam tulit ex
officio nt nõ.in.c.qᷓ frõte de ap.⁊.xi.q.iij.in.c.
cũ excõicato:⁊ ſatis inuit tex.in.c.ſoleʒ pᷣal.⁊ h̊
nerũ niſi ꝑiculum ſit ĩ mora.iũc.n.ñ nocato ad
vſario potit fiẽi abſolutõ pᷣſtira ſufficiẽti cautoe
de parẽdo. mãdatis ecclie:ar.i.c.ex pte.i.j.e.de
v.ſig. Si aũt ad vſar̃iꝰcõꝑet iũc aduerte ad mo
qũ opponẽdi.aut.n.dicẽ̃ excõicatõem latã ꝓ ma
nifeſta offeſa: æ dʒ ſibi dari tminꝰ ad hoc ꝓban
dũ ut.d.c.ſolʒ.Aut diẽ appellatõem fuiſſe fruſ
tratoꝛiã:⁊ cũ ↄſtet excõicatis.pᷣceſſiſſe ex legitia
cã.ʒ ñ apꝑeat de ueꝛitate cãe ſiet abſolutio pſti
ta cantõe ſaltẽ iuratoria.⁊ poſimodũ inqꝛet᷑ de
neritate cãe ꝓ h̊ dẽm.c.nenerabilibus i fi.⁊ ibi
gl.pe. Aut aduerſariꝰ ꝓponit nullam appellati.
iterueniſſe ſaltẽ ifra tẽpus legitimũ ⁊ tũc an oia
dʒ ↄſiare ꝙ appellatum fuit an excõicatiõʒ ⁊ p
ablolutionẽ iqret᷑ de ueritate ut.d.c. uenerabili
bᷣ ĩ fi. ⁊ qᷓ tex. h dicat ꝙ ſedes aplica conſue
nit abſoluere ad cautelam. Idem dicendum de
iudicibus inferioribus ut in.d.c.ſolet ⁊.c.uene

zabilibus ? de hac abſolutione ad cantelam ui

de plene per Jo. an. in. d. c. ſolet,.

3J aliquãdo Si papa ſuis

* ſis excõicatuʒ
ſalutat non per h̊ eum abloluit.h. d.
Primo ponit dẽm. Scðo cam ꝛeddit ibi cum
per ignorãtiaʒ. Caſus ⁊c. Mõ.pꝰex tex. ꝙ excõ
municati ñ ſũt ſalutãdi ẽt ꝑ f̃as.nam papa h uꝛ

ſe excuſare ꝙ ꝑ ignorãtiaʒ he e qñqʒ ðᷣſtinan
ach cresicaton C Hõ. ſcᷣo ꝙ papa põt nõ ſer

uata forma ecclie abſoluere excõicatum. nã tex.

H diẽ ꝙ ꝑ ignoꝛãtiã qñqʒ emanant be he.g ſi

ex certa ſũia ⁊ papa ꝑ b̊ intẽdeꝛet abſoluer̃ uale

ret abſolo ut hodie claꝛe ꝓbat᷑ i cle.ſummꝰeo.

ti. ¶ In gl. æ ibi et h̊ ↄſtet et dic ꝙ ñ dr ↄſtaꝛ

niſi h expᷣmatur:uñ oʒ ꝙ dicat ꝙ ꝑ h̊ uult eum
abſoluere et hodie ꝓbat᷑ i dẽa cle. Si ſũmus.e.
ti. ? ꝓ ̊ uide.gl.nõbilẽ i cle.i.de iĩmu.eccl.qᷓ di
cii ꝙ ſi papa reuocat aliquã ↄſtitutõʒ ? uult eã
heri ꝓ ifecta excõicati nigo? illius ↄſtitutionis
ñ idigẽt abſolutiõe maxia.n. ẽ pape ptas caca
ius poſitiuum ut ibi nõ.? ꝓbat᷑ i.c. ꝓpoſuit de
ↄce.pᷣbẽ.Et ĩ fi.gl. Mõ gl.ꝙ papa nõ inciditĩ
excõicationẽ cõicando cũ excõicato:æ idem nõ.
gl. in. c:ſi inimicꝰ.xciij. di.⁊ i.c.nui.S.e.male ti
fac ſic cõicando ut nõ. in.d. e. nulli ⁊ ibi dixi æ
ſõ papa fuat ꝙ cũ excõicati ambaſiatoreſ petũt
audiẽtiaʒ fac eos pᷣus abſolui ⁊z explicata amba
ſiata reducit eos i pᷣſtinam excõicatõm. Sed ex

gl.qᷓro nũqͥd poſſumus optaꝛe excõicato ſalutẽ

aie æ corꝑis:doc.ꝙ ſic æ orare ꝓ eo ſicut eccle
ſia in die ꝑaſceues oꝛat ꝓ heꝛericis:qͥ tñ ſũt ex

cõicati ut in.c.excõicamꝰ.S. ð̊ heꝛeti.h̊ itelligen

dum excõlſcati niuunt. Sʒ ꝓ ðᷣcedẽtibꝰ in excõica
tionẽ ñ oꝛãdũ:ut ĩ.c.a nobis ⁊ ĩ c. ſacꝛ.S.eo.
ficii Excõicatus a pluribus pᷣ
latis ñ ẽ coĩoni rſtituẽdus
ſi ab uno tmn abſoluit᷑.uł alit᷑ ⁊ ſic. Ex
cdöicatꝰa pluribus pᷣlatis ob ples cãs nõ ẽ coĩo
ni reſtituẽdus: iz de una caulſa uelit ſatiſfaceꝛe:et
ſi impetꝛatur abſolutio.tacitis alijs nõ ualer eb
ſolutio. h. d et ſecunda pars ibi ſuper boc. Ca
ſus ꝛc. ¶ Mõ.pꝛimo ex tex. ꝙ multiplicans ex
ceſſibus poteſt multiplicari ninculum excommu
nicationis pꝛo hoc.c.ita quoꝛundã.S. de iudeis
2= in. c. cum pꝛo cauſa. S. eo. (Ex quo infenur
ꝙ propteꝛ exceſſum ſeu delictum quis põt excõ
municari ab boĩe qð uẽ contra glo.in. c.epi. xi.
.q.iij.que diẽ excõmunicationem non eſſe feren
dam ab homine niſi rõne otumacie:⁊ pꝛobatux
in. c. ſacro.]. eo. ¶ SDed tu intellige tex. ꝙ, debʒ
excõicari ꝓpter exceſſum.i.propteꝛ contumaciã
inlurgentem ex exceſſu ſeu delicto: ut quia cita

tus ur ſatiſfaciat pro delicto negligit ſatiſſacere
ur nõ. in. c. ex parte. j. ð Sõ

do ꝙ piures pꝛelati poſſunt habeꝛe inriſditio

nem in perſonam unins cleꝛici ? eum excommu

nicare:finge enim ꝙ clericus habeat beneliciu⸗
in diuerſis dioce uel in una dioceſ̃ babet bũſi
cium ⁊ in alia patrimonium ſen domicilium: ut
in. c. poſtulaſti de foro competemti uel in alia
babet dornicilium in alia oeliquir: ur in. e. .

ſbiheet Cing ,t .
lgeerien lirinn ale
6bö gatöpnini u nnn⸗
ore Nnnduemn an
Cp ſgen ieki Büvn
igoſtcumnoi nadi⸗
zeönbipchzr pom n
mi Mos eno se
lll cl nl Cop / g ⸗
Nocatngi gcuͦ idrae
Emdnwiittinginr n
nudeſscpeintti gi
ußaißhnonſiftangi
Mulin n nden dü il
nigeneſncliml git e
ng ilnnſnii den
unfuni ich en gien⸗
nüfintetic Renm
4l Aio ſir
lſi e hilii gii d
rdart ule igt
l . R gi⸗
iirſeninn⸗
hihetinin uf

Natnore lenö.
amäemiii
dcmmii tbiiine
monbaſigore eii
Git piean mnn
Mnr groltno ſini
onre peo ſant ac
5 keni 5ielgen
artinb in oin
bric ludo.
nug inhuß
cdiont Kümins
i Aa.
ſles is ndi00i
is iſs no ule e
8b be bor
Pg niplens
pinenvmmexconmm
wndi? Ndes
.(Erovo lemi
mngut
nc.
eſe keren
õ
lige e. de
tertonilſuin
daiaoebt nin li

D

¶ De ſuia excoõmuni.

de ꝛap. ¶ Tertio nõ q; abſolutio ab excõicati
one ꝑ ſurreptionẽ obtẽta ñ ꝓdeſt excõicato de

qꝰdic:ut plene dixi i.c.cũ ꝓ cã.s.eo In glo.
i. ibi una abſolunone æc. Mõ glo.uiqʒ ad finẽ
ex qua hẽs duas practicas abſoluẽdi illũ qͥ płri
bus excõicationibꝰligatꝰ ẽ pᷣma practica ẽ ut ꝑ

nnicã abſolntionẽ tollant᷑ oẽs.⁊æ itellige iſtã glo.

dupłꝛ. pᷣmo ſi ide pᷣlat excõicauit ſubiectũ płꝛieſ
ꝓpter multiplices cauſas.tũc ipſe ſolꝰpõt unica
abſolutione oẽs excõicationes rollere. Secũdo
põt itelligi qũ diuerſi pᷣlati excõicarũt:ut ĩ la et
tunc põr fieri unica abſolutio.ſ.ſi oẽs ↄueniant
ſimul.nã unꝰpᷣlatꝰn põt abſoluere ab excõicatio
ne lata ꝑ aliũ pᷣlatũ: ut ĩ. c. paſtoꝛalis de offi.oꝛ.
i. F. p?ea Sedðᷣa practica ẽ ut unꝰↄmittat alt᷑i ui
ces ſuas.⁊ hec ẽ bona ⁊? młũ fꝛeq̃ntata. Tertia
practica ẽ: ut qlibʒ ſeꝑatim abſoluat ab excõica
tione ſua.⁊ lʒ utat᷑ vbo abſoluo ñ ꝑ h̊ cẽſeĩ ꝛeſti
tuiꝰ cõioni:qꝛ ꝛeſtꝛingit᷑ ad cãm ſubiectam ar.in
al. age ⁊ i.l.ſi decreta. C. de tranſac. abbas.
2 Excõicatis ⁊ ĩteꝛdic
Eſponſo.⸗ pᷣdicaꝛi põt licite
vperbũ dei hb pᷣmo. Tpe gnãl uerdicti
Icedi põt baptimꝰ chriſmatio i frõte ⁊ pẽitetia
morientiũ h. d. o. Et ſunt due ꝑteſ puncipales
fa ibi pteꝛea Caſus ꝛc. Mõ.pꝰ ex tex. nnũ caiũ
i qꝰ excõicatꝰlicite itrat ecchiam midek ut andiat
vbũ dei ⁊ h̊ ꝑmitui᷑ ut inducat᷑ faciliꝰad cõꝛecti
onẽ. Munqu d ãt exiꝛa hunc caſuʒ poſſit excõi
carꝰ ingredi ĩ eccłiã. Hã brix.i.c.qͥ ſtuder.i.q.
.i.tʒ ꝙ ſic dummõ ñ itrer cã audiẽdi dina. Alij
3 qð mihi plꝰplʒ æ ꝓ h̊ tex xxv. di. perlectis.et
xxi. di.cleros.⁊ nõ.S.e.nuꝑ.et iõ ĩteligo hune
caſũ eſſe ſpalẽ. Scðo nõ. ꝙ licite ꝑticipat᷑ cum

excõicato qn ꝑticipiũ tẽdit ad eiꝰ coꝛectionẽ

clariꝰhabeĩ᷑ i.c.cũ uolũtate j. eo. Lertio nõ.ibi
cũ uideris expedire ⁊c̃. ꝙ nñ ſolũ ſeł ĩ bebdoma
da ſʒ ẽt cũ pᷣlato uiſũ ſuerit pñt excoican uocaꝛi
ad eccliaʒ ut audiant vbũ dei. Quarto nõ.qðᷣ
oẽs ciueſ uniꝰcitatiſ ꝑit᷑ 2 ſił excõicaꝛi pñt ⁊ itel
ligo ꝙ excõicatio ferat᷑ i ꝑſonas capaces.nã in
uni vᷣſitatẽ ñ dʒ fẽri excõicatio nec ẽt ĩ icapaceſ:
nt ſũt ifates de qꝰi. c Romana i. F. i uni vlſitatẽ
eo.ti.li. vi. Quĩito nõ.i. S. pᷣterea tria ſacramta
oceſſa ipᷣe intdicti gnãlit. Dꝛiuʒ ẽ baptiſmꝰæ Iʒ
bic dicat de ꝑuulis idẽ eſt de adult ut in.c.qm
.e. ti. li. V. Scðᷣʒ ẽ pñia moriẽtiũ hodie ẽt oibꝰ
dat᷑ pnia ipᷣe iteꝛdicti:ut i.c.fi.e.ii.li.vVi. Sʒ coꝛ
pꝰ xpᷣi ñ ↄcedit᷑ niſi morietibꝰ ui ibi nõ. Tertiũ
ſacꝛamtũ ẽ chꝛiſmatio ĩ fronte ⁊ licet h̊ dicat de
pueris. Idem i adultis ut dixi i. d.c.qm Quid
aũt ĩ mẽimoio ⁊ ĩ ordibꝰ.dic ut nõ.i.c.nõ c.õ.
de ſpon. Aobas.
B ti ani Si. giux ſcit ꝓp
Nquiſitioni. impedim
um mr̃imonij n dʒ reddere debituʒ ſʒ
potius excõicationẽ pati. Si aũt ̊ cꝛedit ex cã
ꝓbabili ⁊ diſcreta:tũc põt reddeꝛe debitũ ñ aũt
exigere:ſʒ ſi ex leui et temeraria cauſa vᷣpõita ↄ

fciẽtia põt reddere et exigẽ.h.d. Oiuidit᷑.nã p

mo caſũ quo q̃rit᷑ diſtinguit. Et primũ mẽbꝝ

ꝓſequit᷑ ibi.pꝰ.Circa ſʒ diſtiguit ibi ĩ ſco Et
tertiũ mẽbꝝ ꝓſequit᷑ ibi ueꝝ. Caſus æc. NHö.
prio ex tex ꝙ aliud ẽ ſciꝛe aliud credeꝛe.nã ſciẽ
tia bʒ ſe ad certũ.æ credulitas ad incerium. Et
añqʒ ↄtinet in ſe falſũ Scðo nõ.ꝙ multi ſũr
gradus credulitatis.naʒ qnqʒ quis credit ex ꝓ
babili coniectura.qnqʒ ex remeraria pꝛeſumpti
one. Ex pꝛedictis iferd ꝙ ſi teſtis dicat ſe cꝛede
re ꝑ hoc non facit plenã fidem:quia credulitas
differt a ceꝛta ſcia de quo ꝑ Mar. in. l. a diuo.
.ff ð iureiur. dico ĩ. c.fi. eo. ti. Cer e
ↄtra legẽ ↄſciẽtie nõ eſt obediendnm ſuperiori
etiam pape. Duplex eſt enim lex. Nuedam eſt
priuata ſeu conſcientie Quedam eſt publica ur
.xix.q.ij. due. Priuata ẽ potẽnor publica. hic
dicimus ꝙ ꝗᷣ ſpiriin dei agunt᷑ nõ ſunt ſub lege
lcilicet pubſica: nt in. c. licet ſupra de regula.
Quarto nõ. ꝙ contra ↄſcientiam remerariã nõ
debet aliquid quis operari: ſed debet eã primo
deponere ad ↄſiliũ pꝛelati ad hoc.c.peꝛ tuas.ij.
de ſimo ed circa predicta qᷓro de notabili
queſtionẽ.nũquid ſit obedienduʒ prelato uel pa
pe inſuſte aliquid mãdãti. So. notabiliter dicit
bic Inn. in addi. ꝙ ſi pꝛelatus inferioꝛ mandat
mihi aliquid iniuſtum etiam ſi non ſit peccatum
puta ut dem ſibi libros meos non debeo ſibi o
bedire:⁊ ſi me excommunicat debeo accedere
ad ſuperiorem ad relaxationem buius iniuſii
precepti:nec conſulens tali excommunicato i h̊
facto incidit in excommunicationẽ:quia nõ par
ticipat ĩ crimine cum illud non ſit crimen qð ſin
gulariter nõ. pro limitatione.c.nuper.S. eo.aut
papa qui non habet ſuperioꝛem precipit iniuſtũ
2 tunc ſi ſapit hereſim non eſt ſibi obediendum
ut in. c.ſi papa.xl.di. Si uero nõ ſapit bereſim
2 tunc in ſpũalbus ⁊ eccleſiaſticis eſt ſibi obedi
endum ex quo preceptum non continet i ſe pec
catum:licet in ſe nideatur durum. xix. di. in me
moria. Idem in eccleſiaſticis ꝑſonis niſi ex pᷣce
pto pape uehementer preſumatur ſtatum ecclie
pturbari uel aliqua mala futura.quia tunc non
eſt ſibi obediendum. Et nõ.ſingulariteꝛ hoc di
ctum.nam multum allegabatur in fauoꝛem car
dinalinm qui receſſerat a Gregorio z bñdicto
2 reuocabantur ab eis ſub pena excõicationis.
naʒ dicebatur ꝙ non tenebantur obedire:quia
fuiſſet impeditum concilium ⁊ unitas eccłe.⁊ ſie
ex tali precepto mala preſumebantur futura uel
ſtatꝰ ecclie ꝑ urbari. Si vo mãdat alicui ſecula
ri ſibi nõ ſubiecto rõe eccłie cauſe uł ꝑſõe.⁊? mã
dat ſibi circa tẽporalia no eſt ſibi obediendum
ntputa mandat papa ſine aliqᷓ cã alicui laico ut
det ſibi bõa ſua.n.n.tenet᷑ ſibi obedire:qꝛ ñ ẽ ſi
bi ſubiectꝰ nec rõe cãe nec roe ꝑſone i teporali
bus ſecꝰſi mandaret aliqð ſpũale ł eccliaſticum.
27 ex his dictis bẽs declaratã totiꝰ. c. ? glo.
5 lericus qui nec ĩ
. Onting it. rõſuꝛa nec i ueſtunẽ
tis nec in negoꝝ qᷓlitate chicatu qᷣcqᷓ

oñdit:⁊ frio mõitus ſe nõ emẽdat pdit pᷣuilegiã
clericale ł ſic. er dimiſſionẽ hitus ⁊ tõſure ñ

pdit clericꝰ añ trinã mõitione pᷣuilegium cleꝛica
le. In p? ponit᷑ comitis õ
ibi der .. tria ex qᷣbꝰ dʒ cognoſci ⁊ di

ſcerni clericꝰ a laico. Drimo ĩ mõ tonſuꝛe. De
cũdo i forma ueſtimetoꝝ. Tertõ qlitate negoꝝ.
De tõſura ⁊ ꝗis deat eẽ: æ quare clerici poꝛtãt
nide tex xij.q.i.c.duo ſũt gña ⁊ bonaʒ gl.i cle.
.i ðᷣ vi.⁊ ho.cle. De forma vo ueſtimẽtoꝝ uið
rex.i.c.clerici.de vi.⁊æ ho.cle.⁊ nide bonam gl.
i cle.ij. de vi.æ bo. cle. Et ex hᷣ ⁊ tex.nõ.ꝙ ẽt cle
rici ſecłares hñt certã formã neſtimẽtoꝝ ꝙ in ĩ
Hitaie inẽ ñ cauet᷑ expᷣſſe ſʒ ii qͥdã colores ſunt

excommuni.

.

eis intdẽi ⁊æ cauet᷑ ut portẽt ueſtes uſqʒ ad talos

uti. d. c. clerici Aliã formã ñ legimꝰ. de q' mᷣ
qð nõ.i iuribꝰ palle Oe qualitate negõꝝ dic nit

het᷑ i. c.fi.de ui.⁊ ho.cle.⁊.S.ne cle.ł mo.ĩ Cc i
ij. ⁊ uide tex.cũ gl.ixxxvi. di epernente d. Seto.

nõ.ꝙ ex ſolo delẽo apoſtaſie clericꝰ ẽt ĩ minoꝛi
bnñ ꝑdu pᷣuilegiñ clericale:ẽt ſi dephẽdat᷑ ĩ oᷣlic
to ꝙ colligit ſatiſ expᷣſſe h̊ ⁊ adhuc expᷣſſius ĩ.c.
li iudex laicꝰ eo.ti.li.vVi.⁊ ꝑ h̊ oʒ reſtrigẽ.c.i g.
de apoſta. ꝓut ibi uZ.n nõ ꝙ ad hoc
nt clericꝰ ꝑdat puilegiũ rone apoſtaſie dʒ tertio
moneri ut reſipiſcat An nõ. ibi ttio ſñ gꝰ ſuffiẽ
nnica mõitio ꝓ oibꝰexqꝰ ad penam icunedam
ins reqᷣrit ttiã mõitõʒ wrỹ theoricã gl.i.dẽa cle.
.i. de ui. 2 ho. cle. ?⁊ ꝑ Jo. an.i. c. ex tue de cle ñ
2cſi.Et ex h.ẽt nõ.⁊ ex tex.nnum modũ idiꝛecte
deponendi clericos i apoſtaſia degẽtes nã ſi ter
tio mõiti ñ reaſſumãt habuũ ipo fẽo peꝛdunt õe

puilegiuʒ clericale: nec reqᷣritur alia degradatio
z icotinẽti fſiciũtur de foro ckri lmo
nõ.ibi a te ↄmõiti ꝙ hec admoitio nò põt fieri

p indicẽ ſecłarẽ neqʒ ꝑ quecũqʒ:ſʒ qʒ fiẽt ꝑ dio
ceſanũ ut parʒ in pᷣn. ibi i dioceſi tua ⁊c.æ clariꝰ
i c.i audiétia. S. e. ubi loquit᷑ ð platis:⁊ ꝑ illaʒ ðᷣ
cretalẽ dic ide i admoinone cuſcũqʒ plati bñ
tis epale inunſditiõʒ i clerixũ ꝓ hᷣ qð i nimili dicit
glo. nõ. i cle.i. de re eccl.n alie. Inno. i. c. ij. de
traſac¶¶ In gli V. tio ibi z. c ꝑpedimus ⁊z dic
plene ut ibi dixi.nã põt dici q; illa iura i Sörium
allegata loquũt᷑ de pᷣuilegio ꝑſone:⁊ qn imiſcet
ſe enoꝛmitatibꝰ dic tñ plemꝰ ut dixi in.d.c.ꝑpen
dimus. ¶ In ea. glibi nec debẽt pᷣuilegio gau
deꝛe ⁊c h̊ ẽ nerũ qn clerici ↄiugati ñ deferũt ba
bitũ ? tõſurã alias gandẽt p̃nilegio in duobꝰ:?
dic nt het᷑ hodie in. c. umco de cle piuga. li. Vi:

N preſẽtia. Ab excõicaii de

nünatione repel

liĩ qͥ nõ premonuit ⁊ ei coicauit. h. d.

põit dẽm rõnẽ ſubdẽs ibi cũ ſuꝑ.Caſꝰxc¶Mõ
pꝰ ex tex.ꝙ ẽt in denuntiatione excõicati reqrit
admõitio pcedẽs ſiẽ gꝰin denũnatione aliorum
criminũ ſen defectuũ req̃rit admoĩno pcedens
ut i. c. nonit de iudi.⁊ i.c.cũ dilecii ð accuſa.iia
2 i denuntiatiõe excõicati. n gl.i. ſed ſecus
ẽ ubi denuntiarꝰ:er hec ẽ Va lec. huiꝰ.c.nã ille qͥ
denũcias quodãmõ agit: unde n iproꝑat quod

ſemel approbauir. xxxij. q. v. Horrendus. nã pꝛe
ſumit᷑ neniꝛe ad denutiandũ cũ bono ʒelo. Sed
ſi excipies moleſtat᷑ nõ põt ſe defendeẽ quocũqʒ
moò ut i reła nullus de re. iur. li. Vj. æ. c. iter d ex
cep. ¶ Legit boc. c. ? aliis modis: ſʒ non oʒ in

ſtareę qꝛ alie lec. pter iſtam diumant.

—)f . z ½ 9 I 8
X glo. æ fᷣm
pꝛimũ modũ.h.d. Excõicatus ẽ qlibet

intellectũ b. d. Excõicatus ẽ pmittens clericum
pcuri ſi rõe officij poterat ꝓhibere ⁊ n ꝓhibuit
Scõdðm tertiã ⁊æ ueꝛã lec.h.d. Excoicatꝰeſt dolo
ſe ꝑmittẽs cle:icum pꝑcuti ex q poterat ꝓhibere
2 n ꝓhibuit. Dremittit culpam quã fo aggra
nat ibi ne ãt rertio aggꝛauationem declaꝛat ibi
eos. Caſus tex. ibi pᷣſũptio ⁊c̃.
ꝙ opio i iure falla euident᷑ põt appellari pᷣſump
tio ⁊ temeritas.
ponit᷑ ipᷣo iure faciẽtes ⁊? ↄſentientes pari pena
plectunt᷑ 2 ̊ eſt iterpᷣtatõe.Et iõ hoc ñ baberet
locũ in ſtatuto ubi fictꝰ? inteꝛpᷣrariuus intellectꝰ
ſocũ nõ hʒ ut i.i iij f. de nego.gel.et i.c.in nẽa
S de iniuf. ertio nõ. ꝙ ualens obniare de
licto ⁊ non obniat pᷣſumit᷑ fanez delinquenti:ſed

H ẽ ex iuꝛis iteꝛpᷣtatiõe ut ĩ tex ð quo tn ꝑ DHã.
in. l is ꝗͥ opem. ff. de fur.er ĩ.l.non ſolum in. I.

ſi mandato ff de iniur᷑.aliqͥd terigi in c. młieres

S§ eo. n gl. i. ibi et inenies ea.nõ. hanc gl.

ſingularit ꝓ ſiarutis pũientibꝰↄſẽtientes ceꝛto

facinori ur dicant᷑ illi ↄſentientes q̃ cooꝑant̃ ad

deliciũ ſaltẽ pᷣſtando auct᷑ ſecus uidet᷑ ĩ eo qͥ tmn

adhibuit pᷣſentiã n auctoriʒabilẽ nec cooꝑatiuã
t ſi porerat obuia? et n obniauit:tñ tex. ĩ fi.

nẽ inueꝛe Sꝛium q;rũ ad mãm nr̃aʒ. naʒ iſte tex:
ñ intendit pũiꝛe auctem pᷣſtantes:ſed non obuiã
tes cum poſſunt unde dic ui dicet᷑ in glo.ſe.
n glo. ij i fi. ex hac glo. colliguntur ille due
lec. ᷣin quas prio loco ſummaui//Drimo ꝙ qͥ
libei qui poteſt obuiaꝛe ne clericus percutiatur
2 non obuiat incurrit excommunicationem: et
fnit glo. Jo. antiqui gloſaroris. Alia lec.ponit
per alios quos ſequitur glo. nr̃a ut itelligat᷑ in

habente iuriſdinonem. ſeu poteſtatem in nerbe

rante:quia iſte proprie poteſt ⁊ debet obuiare.
Secus in alio puta ſocio non habente hanc po
teſtatem. ¶ Ex glo. ponitun alia lec. per Inn.
2 alios doc. ſequentes:ut litteꝛa intelligatur ge
neꝛaliteꝛ in non habente poteſtatem ſeu iuriſdi
tionem dummodo doloſe patiat. Secus ſi non
doloſe ſz ex negligentia:uel quia non uult ſe im
miſcere rumoribꝰalioꝝ tũc non icidit in exeom
municationẽ. nam ad icurꝛẽdam excõicationem
canonis. Si quis ſuadente requiriiur dolus:
ut patet ex ilis nerbis ſuadente diabolo ⁊c̃.ubi
ergo ceſſat dolus non habet locũ illa diſpoſitõ:
facit in ſimili l.pe.E. de adulter. =.l.i.C. ð ſica.
2 bec lectu. mibi placet:⁊ pro hoc adduco tex.

ibi fauere interpretans ⁊c.eꝛgo iſtud ius inten

dit laqneare non ſimpliciter negligentem uei

pmittẽs cleꝛicũ pcuti ſi ꝓhibeꝛe põt. Scdᷣʒ aliũ

còo nõ ꝙ ẽt ubi pena im

P bodefmn in nhin 4
iipemmukbin
Znon ni niſun ſk
Pion zolt ig nand

(ſtnis Lioq i nüͤfti

Cliunnanchſentgden
ieta uiſtin⸗
Gerpor tevoene ſii ocn
1 onmnanicaor porcſ roe
Ipiestoneninuſehunn no⸗
ſcioyepunts Anenſe:en
Ncöjenios ſin ponus anrtb⸗
Mmone chaffinenez afn
e porhinnoenoniſe⸗
itſir ce eilcg lt
liCln nimn wolE.
nlnnlbihmminn
hnſntprlis b inenen
meſlihrſegm⸗
Luennbihmntlg. No
Moßbreud i
öſendeir ride in

frnumgetianii
ſenungektlanmiifen
fertne
ſtnaſttein are

go geſet i in ni
mnschrine de
ins Ninapenited
ein gon Bi,
ilnonſolom n.
litteng nenſines
enſes en n⸗baneg,
annb nlitennes co
monns ooanf d
ſans nicci ico jm
limr woavi
iniai er ifi.

1 nri. ngziſtea

”
oliguntur edee
won Piino 9 .
dencns Gercotont
vommonicarionen
vrs Aulr oi
b. inn irligin
polcknenin cſte
cnt deha hiin.
n bihnt M h
1ANX Jun.
n neligenor
ſunen ſes ſariest
ei. Sedsi,
wia non valttenn
gonicdit inton
dam Nröctann
, eqoiun v
cnte ubol⸗ in
loci “
giatliloͤſe
1o bot and 8
eg ſol wonn
. zinn

c. gi

e nia excomuni⸗

⁹
p ſuo ᷣmodo:ſʒ ſe retrahẽtẽ. l. x tacito ſuo ſa
nore qðᷣ nõ ſed dubito nũqd pſũet̃ dolus eoip
ſo ꝙ fui pᷣſens ⁊? potni obuiare ? non obuiani.
Et pꝰuẽ ꝙ nõ ꝑ.il.quotiens ĩ..qͥ dolo.ff.de ꝓ
ba. ubi pʒ ꝙ qͥᷣ doſũ allegat ꝓbaꝛe dʒ ⁊? cor.c.
.ij. de renũ i vi. In Zriuʒ uz iſta lra qᷓ uẽ irerpᷣ
gaꝛi dolũ ⁊? fauoꝛc eoipo ꝙ ñ obuiat ⁊ põt obui
are. æ hanc ꝑtẽ tenere Rõ qꝛ pᷣſũptio ẽ 3 ñi ob
nianté ?æ dolus ꝓbatuꝛ ꝑ piecturas oy gent iſte
purger has ↄiecturas.? ex pdictis nõ.ꝙ. c.ſi qſ.
ſuadente eſt largiſſime interpretandum fauore
religionis.⁊ regulariteꝛ nunquid quis teneatur
obuiare tniuꝛie inferende pꝛoximo dic uit nõ. in
ecto eo ti. li. Vi. Abbas.
cro. Prelat excoicare nõ dẽt
O uoditũ niſt ↄpeteéti moni
tione pmiſſa ? ex cã mãifeſla ⁊ rõnabi
li ? contrafaciẽn iponit᷑ pena bic expſſa/ Item
punit᷑ ſubditꝰqᷓ fallo ↄq̃rit᷑ ſe excõicatũ iniuſte ⁊
ſubijcit qͥd iuris ſi platꝰ dicẽs ſe erraſſe nult ex
cõicatum abſolueꝛe æ ad vſaꝛiꝰappellat ne abſol
naĩ. h d. ⁊ tria ſunt dicta ſʒ ibi vm terriũ ibi ſi
Ho. Mõ. pꝰ ex tex ibi niſi ↄpetẽti admonitione
⁊c.ꝙ ſicut in alijs ſnijs ꝛeqꝛit᷑ citatio pcedẽs ut
j. c. ↄſuluit de offic dele.l. de unoquoqʒ. ff. de re

iudi. ita 2 i ſnia excõicationis reqᷣrit admonitio

pcedẽs ſed dr̃ia eſt: qꝛ in alijs ſnijs fit ciratio uæ
neniat ad ſñiã audiẽdã: ſʒ ĩ ſnia excõicatiõis fit
admõitio ut ſe coꝛigat. 7 q dicat᷑ ↄpetes admo
nitõ dic ut bẽtur ĩ.c. ↄſtitutõʒ 2. c. ſtatuimꝰe.ti.
li. Vi. cdo nõ ꝙ admoõitio põt fieri ſin ſcri
pĩa.iõ reqrit᷑ hic pniia pſõaꝝ:ſz ipa excoicatio
ñ dʒ hodie ferri ſine ſcriptᷣa alias iudex feres ĩ
cidit in venam: ut hodie hẽtuꝛ i. C. i. o. ti. li. Vj..
Tertio nõ tria reqᷣſita uit iuſte ferat᷑ excõicatio.
Prio ut pᷣcedat ↄpetẽs mõitio. Secũdo ut cã
ſit rõnabilis Terrio ꝙ ſit mãifeſta. ex cauſa g.
ſoli plato nota.ñ dʒ feꝛi cõicatio: ut i. c. ſi
2 ĩ. c. placuit.Vi.q AEnno nat ꝙ licut iu
dex põt reuocare ſuã ntlocutoriã male latã: ua
2 excommunicator poteſt reuocare ſuam excom
municarionem iniuſte latam non obſtante tra
dictione partis aduerſe: ex quo infero quod
excõicatiõis ſñia ponius attrabit ad nã; interlo
cutorie qᷓ; diffinitiue: naʒ diffinitinã iudex reno
care nõ põt:ſʒ iteꝛlocutoriã ſic: u plene no. i. C.
c ceſſte de ap. ? ĩ l. ꝙ iuſſit ff. de re iudi. ⁊ in
.l. iij. C. len. reſcin. nõ pol Ex quo infero et ad
aliud ꝙ appellãs ab excõicatione tenet exprime
cãm ſicut appellãs ab interlocutoria ſen graua
mine qð ſẽſit Inn. i.c. ꝑ tuas S. eo.? Jo. an. in
c. uenerabilibus eo. ti. li. Vi. quod rene menti⸗
uito nõ ibi ꝑ ſe nel ꝑ aliũ ꝙ abſolutio ab
excõicatõe põt fieꝛi ꝑ aliuʒ. ⁊ facit ꝓ cõi pᷣciica
m quam prelati Amirtũt inferioribus hãc ſolu
nonn 41 Ben nõ. ꝙ non ſolum ꝑ niõ appel
lationis:ſed etiam peꝛ niam querele poteſt quis
conqueri de iniuſta excõmunicatione 2 cam iiu
ſtitie ad ſuperiorem deducere ꝙ tamẽ intellige
prout diſtinguit tex. in pn. in. c. nenerabilibꝰ pꝛe

alle ¶ Septio nõ. q;ᷓ maxima pena eſt excõicatio
naz iter hoĩes eſſe æ hbominũ carere ↄmeꝛtio nõ
ſine grauiſſima pena:ſʒ in Sriũ facit:c.cuʒ me
dicinalis. eo. ti. li. Vi.ubi excõicatio ẽ medicina:
Sʒ dic ↄcordãdo ꝙ parẽti eſt medicinale:ſ re
ſpectu iniuſte excõicatois ẽ pẽa. pena.n. ẽ ubi i
meret᷑ excõicari: uł ubi nõ nellʒ ꝑere ðᷣ quo i. d.
.c. i. ¶ Mltio nõ. iudicẽ a qno poſſe abſoluẽ ex
cõicatuʒ nõ obſtãte appellatiõe ẽt legitia. Et rõ
põt eſſe duplex. Mrio ꝑꝑ ꝑiculũ moꝛe ne dece
dat ĩ excõicatõe ut hic dicit gl.alia æ nõbilior:
qꝛ iudex ad quẽ h̊ dʒ facẽ recepta cautiõe g' iu
dex a quo b̊ põt: qꝛ oĩa tẽdẽtia ĩ faciliorẽ exituʒ
cãe appellatõis ſibi ꝑmittunt᷑: ut nõ. i. c. ij. ð mii
monio ↄcto ↄ ĩterdic.eccle.⸗ i. c. ꝗᷓ fronte. S. de
ap. ? i. c.cũ teneamur eo.ti ¶In gl. ij. ĩ fi. nõ in
telligas gl. ꝙ idiſtintte nõ teneat excõlcatio ſine
monitõe. als eſfſz Zria ſibi ipi:ſʒ reſiaige ad caſũ
.c. ſtatuimꝰ. alk.ĩ gl. qñ fertẽ excõicatio S ꝑticipã
tes excõicato ab excõicatore. ? ita loquit᷑.c. ſia
mimꝰ. tüc eni requirit monitio ne młii illaqarẽt
æ adhuc ille caſus reſtiigit᷑: ut nõ.ibi Jo. an. qi
ſert᷑ õ pꝑticipãtes excõicato ab alio:ũc tʒ ſñia ſi
ne admonitõe lʒ ſit iniuſta. ⁊æ teneat excõicatõ
ſine monitõe tʒ gl. i. c. i. ð exceſ pla.⁊.ij.q.i.i ſü
ma ⁊æ i. e. romana eo.ti.li. vj.ĩ v. iniuſtꝰ. ¶ In
gl. iij. ibi qdð magis plʒ. ? bec opi. bodie appꝛsio
bat᷑ i. c unenerabilibꝰ i. F. ultio eo. ti. li. Vi. Et in
fi. gl. bec glo. bñ ñdet ad nnũ Zrium: ſʒ ad pri
mũ nõ. Sʒ ſolne poſt Goff. ꝙ lʒ obo incipiant

prinari ſimul tñ nãliter.i.ex ordine intellect? pꝛe

cedat excõicatio. nã interdicit ingꝛeſſus eccleſie
ꝓoter excõicationẽ precedentẽ. n gl. iij: in
fi. nõ bñ gl.qꝛ muliñ allegabilis ĩ pratica z plu
rimos effectꝰ bʒ ut pʒ ĩ ea qꝛ iĩ omnibꝰ bñ dicit
In gl in v̈ interdictũ in fi. nõ bn fi. glo. ꝙ is
eui interdicit᷑ ingꝛeſſus ecchie nõ ꝑdit poreſtatẽ
exercendi inriſditõalia pro boc facit.c.fi.ð cle.
ex mi ubi pʒ ꝙ excõicatus minori:lʒ ſit ꝑticipa
tiõe ſacramẽtoꝝ prinatus nõ iñ ꝑdit inriſditio
nalia. ad idem c. is eni eo. ti. li. Vi ?7 hanc opin.
gi. ſequitur Inn. Dicit tamẽ e iſte excõicator
excommunicatum per ſe abſoluet: ſed per alium
inrroducer illũ in eccleſiam pro hᷣ c. ſuffraganei
5 de elec Et ex predictis conclude ꝙ omni ca
ſu debet excõmnnicatus remitii ad excommuni
catorem ſunm abſoluendus quod intellige qu
dubitatur de iuſticia uel iniuſticia ſenrentie. SS
antem conſtarer eam iniuſtam non debet eum

. . .
remittere: ſed abſolnere ut in dicto c. neneꝛabi

libus ⁊ dixi ĩ. e. per tnas.S. eo. ¶ In glo. i H.
abſqʒ grauamie ibi nec iurare nõ. glo. ꝙ ubi ẽ
ininſta excommunicatio fit reuocatio abſqz in
ramento. Secus in caſu dubij.⁊ ita itellige ner
bum alioquin. ⁊ hanc opi.ſequitur Hoſt. dicẽs

& quando eſt iniuſta non fit pꝛoprie abſolutio

ſiʒ quedã reuocatio:⁊ pro hoc facit iſte tex. qui
ſemper utitur nerbo reuocationis quado pᷣſup

ponit iniuſticiã ſñie q nõ ¶ In gl.i vH oſtitẽit
ibi excõicatoꝛe pnñte. 5,3 ſignificato huiul

CBe ſia excammunt.

vbi oſtitit. nã racite pᷣſuppõit cicatõʒ ꝑtis advfe

qꝛ n põt aliter oſtare:2⸗ ideʒ nõ.glo. in cle pᷣñri
de cenſi.? ĩ cle.ij de pé. In ea. gl. ibi de appel.
.c. interpoſita. Ue glo qꝛ extẽdit caſuʒ
c. interpoſita ad ſñiam excõicatidõis:ut abſente
aduerſario ſeu excõicatore per cõtumaciã poſſit
ſuꝑior altera parte preſente cognoſcere de iuſti
cia uel iniuſticia excõicationis.¶ Et in fi. glo⸗
6. ex fine quod ubi. agitur de retꝛactatõꝰ
ſnie ?æ nõ ad in ad iufligendaʒ penam ipſi iudici
n eſt neceſſe ipʒ iudiciẽ nocari. Sʒ intelligo gl.
gßñ excõicati nel alia ſnia lata ad iſtanriã alte
r? qꝛ tenet̃᷑ defedẽ ſniaʒ pᷣncipalit᷑ ad eñ ſpectat
2⁊ nõ ad iudicẽ:lʒ iudex poſſit aſſiſtẽ ſi uelit Sʒ
ubi iudex ex officio ſuo tuliſſz ſuiam tũc cũ tene
at locũ ptis ſeꝑ citari dʒ:ut uẽ ꝓbart in. c. uene
rabilib i. . ſecus æ ſe. e. ti.ſi. vi.⁊ facit. c cũ ab

in. c. v. ad inteſſe ibi declarabis ſuo iuram. Hõ
glo. ſinglariter ex q bẽs caſũ ubi expeſe facte ex
iudiciuʒ ⁊ dana inð ſecuta ꝓbant iuꝛamto dãnũ
paſſi:cuiꝰ otraꝛium 1ʒ gl.in. c. dilecti. de fo. ↄpe.
Sʒ itelle iſia gl. qn excõicatõ ↄueit᷑ ex dolo ſuo
nã ubi ex dolo ſuo ſũ paſſuſ danũ tũc ſtat᷑ iuꝛam
10 imo: z iia loquũt᷑ inꝛa all iĩ gl.quinimo plꝰno
lũt qdã ut ̊ refert Inn. ꝙ ̃ caſu bʒ locũ iura
mẽiũ ĩ litẽ: ut non ſolũ neiat dãnũ ſᷣm ueꝝ nalo
rẽ reꝑ: ſed er fm affecniõem iſtiꝰ: ar..ij. .l. uide
amus. ff. de ĩ litẽ iurã. Alij S ⁊ ſatis põt teneri
opi glo. tanq; tenẽris medium inter rigorem =
equitatem. Er ĩ fi. gl. nõ pꝰ ex fine. gl. ꝙ ſnia la
ta ↄtra prelatuʒ nõ dʒ mãdari execunoni i bõis
eccleſie qũ pᷣatus ↄuenitur ex delicto nel ex con
tractu ſuo pro h̊ quod nõ.in. c. de młta. s. de 5
bẽ. ? plene dico in. c. peruenit de fideiuſ. Er qᷓ;
tum ad arti.glo. conclude poſt doc.ᷣ quod aur
Sbter excõicationem iniuſtã electio ſua nõ fuit
pfirmara uel ñ fuit adeptꝰ bñficium:æ tũc excõi
cator tenet᷑ ei ad ↄſile bnficium oferẽdum ſi bʒ
pᷣatẽ ar. opti.c. paſtoralis ð iurepa. Aut nõ bʒ
hãc pfatẽ: et tũc põr pũiri arbiiꝛio indicis. Si
vo excõicatio fuit lata pꝰappellariõem rũc tenet᷑
pfirmatoꝛ ſi ẽ ſoluendo:qꝛ ꝑꝑ boc n debuit caſ
ſat electionẽ et i ſupplemetũ agit᷑ ̊ excõicatoꝛẽ
ar. i. l. ij. ff ð eo ꝑ quẽ fac.eꝛit. Et nide quomõ
iſta ſpſialia eſtimani gl i. c. coꝛaʒ. S. de offi. de
legati. ¶ In gl. i. v latiſfacẽ ii nec ꝓgeſt net
E necefſaria appellato. Her gl.n bñ dic:qꝛ imo
appellario põr ꝓdeſſe iĩ multis. Mrio ui deuol
nat cãʒ ad ſuꝑioꝛẽ:qn ſuꝑior ẽ talis qui nõ põt
ꝓgnoſcer᷑ circa appellatõeʒ. Exẽplũ in archiepo
iſpecin ſubditoꝝ ſui ſuffragãei: ni apte ꝓbai ẽt
ĩ caſu excõicationis ĩi.d.c. uenerabilibus i pᷣnci.
An ſi excõicatꝰ ñ appellat.j. decẽdium non põt
Sõpliꝰ deducẽ cãm ad illuũ ſuꝑiorẽ:ſed hʒ neceſſe
petẽ abſolutõem ab excõicatore.Sʒ ſi excõmũi
cator noluerit abſoluẽ oblata ſatiſfacnione pote
rit ex h nouo granamie appellare ad ſuꝑioꝛem
ut nõ.i. d. e. ad rep̃medã. Scdᷣo ꝓdeſt appella

no ab excõicatione:2 é magni effcũs:qr ſi non

eccleſiaꝝ æ. c. ad repᷣmendã de off. or. ¶In gl.

△●
appellat tꝛũſit ĩ ꝛẽ iudicatã ꝛeſpeũ illi?aerꝰ p quo
lata fuit excõicatio. VUñ ſi fuit excõicatꝰ ꝓpt᷑ cõ
tũaciã et nõ appellauit ifra decẽdiuʒ põt ãplius
negare ↄtumaciam. Sʒ ſi nult abſolui oʒ ut pꝰ
ſatiſtaciat ad hoc qd nõ.i.d.c.ueneꝛabilibꝰ2.d.
c.ad reprimẽdã. Sʒ reſpẽu uiculi nõ tꝛanſit in
rẽ iudicatã et ĩ hoc cãu tãtũ ꝓcedat gl.qꝛ iq;tũ
excõicatꝰpetat abſolui ẽ audiẽdus: ut ĩ. c. fi o pe
nis qꝛ ex quo ꝛccõciliat᷑ deo g ꝰæ ecclie ut. . e.
nobis. Abbas.
jt. Excõicat hereticos et
Ouerit. quoſdã niolatoꝛes eccle
ſiaſtice libertatis h. d. ⁊ a ꝑs pᷣncipał
ibi nec n. Caſus ꝛc. ¶ Nõ. p ex tex. ſex ſoẽs ꝑ
ſonax qᷓ ipo iuꝛe incurrũt excõicationem. Ori
mo oẽs hererici fautores ꝛeceptatoꝛes 7 delen
ſores eox. ¶ Scdo qcũqʒ fecerit fuari ſtaruta
vt pſuetudies )ᷣ eccfiaſtcaʒ liberratẽ. ertio
ſtatutarij 2 ſcriptores ſtatimoꝝ eccłiaſticam li
bertatẽ ¶ Quarto pfates ↄſules ꝛectoꝛes ⁊ ↄſi
liarij locoꝝ nbi ſtatuta edita fuerint. uito
ꝗqcũqʒ iudicat ̃m hec ſtatuta. exto qui iu
dicata zdigũt in publicam forma. ¶ Scdo põ
dera tex. ibi fecerint ammoneri æc. Ex qinferf
c iſti ñ enitãt excõicatiõeʒʒ ĩ fine ſtatnutoꝝ po
nant ſtatutũ ꝙ ſi qᷓ ent ſtatuta edita 3 ecchaſti
cam lideꝛtatẽ hẽant᷑ ꝓ ñ. ſcriptis ut cõir ſolʒ fie
ri. ꝓ B.n. nõ ẽ fatiſſaccum bnic. c. nec al kᷣ caſſa
irrita. C. de facroſan. ec. Exigit. n. ꝙ h ſtatn

ta vleãt ð libris: æ ita:n. bar.i.d. ant. ¶¶ Sed

qro que ſtaruta dicant᷑ S eccleſiaſticã libeꝛtatem
Inn.· ↄcludit h̊ ꝙ ſũt ilſa qᷓ̃ ueniũt S priuilegia
oceſſa ecelie uniuerſali uj a deo iĩ a papa i ab
ipatoꝛe. Secꝰſi puilegiũ ↄceſſũ ẽet eccłe Pricula
i:⁊ cñ hac ↄcluſione tꝛãſeũt doc.nzi. ſed Baꝛ.
i. d. aut. caffa. latins rangit hãe mam:ponendo
hãc ↄcluſionẽ ꝙ ubicũqʒ ꝑ ſtarutũ clerici efficiũ
tur timidiores æz laici andacioꝛes ad nocẽdũ ꝙ;
tũc dicunt᷑ S eccliaſticã libertatẽ. Exẽplũ ẽ ſtatu
tũ laicoꝝ ꝙ qcũqʒ iterfecerit laicũ pũiat̃᷑ granit
nterficiẽs vo clericũ pũiar̃ puta ĩ. x flore. uel
iĩ alia minori pena p h.:.i.G. i onerãde.ff q.re.
ac. non da.=z h̊ dẽʒ mihi plʒ z ꝓ hoc adduco. c.
grauem j. eo. inducẽdo ut ibi dieam. Sunt g“
ſimul inngende iſte due theorice. ¶ In gl. i. v.
infra duos mẽſes ibi a tẽpore publicatiõis. Ex
hoc dicto glo. infert᷑ q hodie non expectot᷑ lap
ſus iſtorum duorũ menſium niſi ab olim hec cõ
ſtirutio fuerit probata:licet quidaʒ dicant ꝙ iſti
mẽſes currũt a tẽpoꝛe publicatõis ſpaliter fiẽde
in qualibet ꝓuĩcia: quia eꝛgo reus nõ è otumax
2 ꝑ ↄñs ñ incidit in excõmũicationẽ.xi.q.iij.c.
cererum. Sʒ dẽʒ glo. plus placʒ Jo. an. ? h̊ cre
do uerius. nam ↄſtirutio pape nõ eſt neceſſario
publicada ĩ qualibet ꝓuincia quia ſatis ẽ ꝙ; pu
blicetur in curia ꝛomana: ut nõ.in data li. vj. et
ſi in nouella per Jo. an. æ maxime hoc proce
dit cum hec conſtitutio ſit ꝛedacta in corpus iu
ris quare nemo pᷣſumitur boc ignorare: Cöclu
de ergo ꝙ ſtatutarij = glij de quibus in tex. ſũt

git
6

n oſorctei

6eonke

Pmtmiendend
Fintfuihtnent
feistnaſn
It anone icen
p'ang
ſoͤletur in

1
1

4 o
e⸗ .
. 6 and
Na nentac

, m nu ob
cienmm 6
ſoscne⸗

cSeniien

edleti
blollt onbnlts

ſeo herit lif

ſofp bie it, .

. utnsmuiß
miegainrnn⸗
peioſere nnckre
ſceeG VN
o Geladen iüdii
Neröinwo
li n d er pplt gln

Nügenq cnid dät⸗
Non tepi alarideckoſt
Pfeer inf. Otunen aoo
Diaten go onmmncn
in ſup miclt ne
un bef unttnonist n
rgcrweng xye

4
Dpeno⸗

— dnnimnn
freſantlommidein

bropnüme gnfion,

fubipets Cilti hi
Cn eeſiſpel pſolret ſi
eonitngeir E
Doſioneqtanon bnini
dplenttii niii 4
ſh O⸗ lictten
Rtceng onn Pscon

ſien lenn onmmn
Prinni

n bie nineporendo
Karm dencickiin

cnconrsad otih
bbenni Gehliiſin

Neni hii püini gune
hüit gunni p oren

1Ki oneiiefiͦ,
ht pbor accnot.
rbtdem. On⸗
beorie, air.

rgͤltnii KA

wlenmmnunil
mulpoin bec
gtzdemn gii
Mröis ſhälter ſic
ofens n iſi
Picanone.i⸗
Paqz Jon tht
Npe o atſ
qpi⸗ bibign
Ndal
e marnebaot gun
Enguit ſn 1
ome⸗,
In

.

. De ſãia excõmuni.

1

excõicati ipo facto: Sʒ ſucceſlores eoꝝ excõica
ti ( niſi ꝙ; pmũ ſciueꝛit feterint hec ſtatuta dele
r de libꝛis dʒ m daꝛi aliquod tpᷣs:qꝛ ñ in conti
nenti olt ſciam tenent currere ar.in.l.ratum er
icimus. ff. de ſoluti. Abbas.
Statutũ de irregu
₰ nonica. laribꝰexcõicatis ꝓ
iiectiõe manuũ abſoluẽdis ꝑ ſuos pre
latos ad hoſpitalarios extẽdit᷑ nt ipoꝝ p̃oꝛ eos
abſoluat ł aliter 2? ſic YFratres hoſpitales ieꝛoſo
lomitani excõicati ꝑ iiectiõem manuũ i clicũ ſeu
ofr̃em abſolui pñt ꝑ eoꝝ priorẽ niſi exceſſus fu
crit difficilis ? emormis.h. d. Et didit᷑ nã ppo
nit canonẽ antiquũ.ꝛ illũ ꝓrogat ibi nos. Cãui
2c. NMõ. pꝰ ex tex. ꝙ ubi ꝑcuſſio eſt enormis rła
ris tetur iꝛe ad ſedẽ apoſtolicã ꝓ abſolutione ñ
g abſoluit abbas uł epᷣs. Scðo nõ.ꝙ ꝑ ſilitudi
ne rõis ñ dʒ extẽdi ius priuilegiatiuũ niſi exten
ſio fiai ꝑ hntẽ ptãtẽ. Et ꝑ B ↄcludit hoſti. ꝙ tẽ
plarij ñ gaudent ̊ priuilegio:qꝛ lʒ ius cõe debe

at extendi ꝑ idẽtitatẽ ronis:ſecꝰ eſt in iure pꝛini

legiatiuo facit rła in ar. de reg. iur. li. Vi. z.l. q
J. ff. de legi.ſʒ gl. xenuerit Zrium in. c. cũ illoruʒ
S. eo Ded queꝛo qͥd ſi iſti ꝑcutiũt ſe ex clauſtꝛũ
dicit Hoſti. q; ñ pnt abſolui ꝑ abbatẽ ſen prio
rèe.un ad tex. ſuppler qn in clauſtro. Sed tene 3
riũ ꝑ ea qᷓ dixi i. d. c.cũ illoꝝ ⁊ facit iſie tex. ubi
non reꝑit aliquid de clauſiro. In gl. in. v. preſ
byter in fi. Dic tamen quod papa poſſet dare
pratem laico excommunicandi ſed eps ñ ut nõ.
gl. in. F. ueꝝ. xxxij. di.æ in. c. bene q̃de. xcvi.di.

nam v eſt iuriſditionis æ non ordinis æ uide 9ÿ⸗

notgt. gl. in. c. peruenit. xxv. di. æc. Abbas.
Excõicatus nel ſuſ
Bper CO. xenſus abſolui n dʒ
niſi ꝑ prius iurameno pᷣſtiro.ſi tamen
ſine ſcandalo iuramiũ bẽi ñ põt poterit fieri ab
ſolutio ꝑ mauale ꝓmiſſionc.h.d. Cõis diuiſio
fa ibi potis.Cãuſ ꝛc. Mõ pꝰex tex.ꝙ nec excõi
cati nec ſuſpeſi abſoluẽdi ſũt abſqʒ iuramẽto S
ꝑendo mãdatis ecclie. Et nõ.inqᷓtũ dixi de ſuſ
penſione:quia non ꝓbat᷑ niſi hic et.c.ſe. Scõᷣo
nõ. ꝙ ꝑꝑ ſcandalũ euiiãdũ qñʒ rexedit᷑ a iure ri
goꝛoſo. Sʒ qro nũqd h. c. ponat ius commune
Hoſt.dicit ꝙ ponit ius commune ſũendo priũ
ſeſũ qꝛ de iure communi non dʒ fieri abſolutio
ſine iuramẽto ꝓ h̊ tex.ibi hat nice:ſed certe dici
poteſt ꝙ ponit ins commune.ſ.qn ſcandalum
ſubeſt ut tũc eo caſu poſſit tieꝛi abſolutio ſine ta
li iurameto. Na papa bic rñdet ad ↄſulationẽ
gyẽ ius commune: ut nõ.i.c. pe. de tẽp. ordina.
Itẽ iduco tex.ibi potis c᷑. nã id dicimur poſſe
qð de iure poſſumus.xxij.q.ij.c.faciat homo 2
qð fit ꝑ remeciũ eyordinariũ dicitur fieri non
poſſe ut uõt Inno. in. c. paſtoꝛal de cauſa poſ.
7 ꝓpᷣe. In glo.ij.iĩ fi. boſt. iducit iſtũ lex. ꝓ con
tra. opi.nam ſi fpᷣale eſt hboc caiu ubi imminet
ſeandalum:ergo regulariter non unalʒ obſoluroõ
ſine iuramẽeto: ſ̊ tu tene ꝙ dixi i. c. cũ delideres
S. e. et commũit approbat᷑ dẽm glo. Abbas.

5

. FI Lüu 8 niribns
Bener abili. ſnie dubitaiuxr
pot qs aꝗbſolui ad cautelã iuramẽro i⸗
ſiito.b.d ¶ Mõ pꝰ ex tex. archiepᷣm ſibi ſuftes
ganeuz epm poſſe ſuſpedẽ: põt ẽt ipᷣm excõicare
2 alia pẽa arbitraria pũire dũmõ nõ ſit tale de
lictũ qð expoſcat vᷣp 663. 2 B. x.q.iij.qꝛ cogno
uimꝰ ⁊ ĩ.c.ſacro. . e. ? qd ibi nõ. 2 i. c. ut litigẽ
tes ð offi.or. li. vi. ä. c. i.eꝛti. li. ¶ Scðo nõ.
ꝙ ſñia ſuſpẽſiõis nõ ẽ elaxada ſine iuramẽto 9
cor.tex.i.c. pᷣcedẽti. ltimo nõ. ꝙ abſolutio
ad cautelã nõ ẽ iponeda ſine iuramto.æ uið qð
dixi i.c. ꝑ tnas.Se.O. 2 qð plene nõ.i.c. ſolʒ eo.
ti. li. vx. Sʒ qꝛo ad qͥd fit iſta abſolutio ad cau
telã ex q“ nõ erat excõicatꝰ:ſʒ ſuſpẽſus. So.ne
poſſit cõicaꝛe ⁊ ĩteꝛeſſe ſacramẽtis ⁊ negotijs et
eccleſie non at fit ut poſſit agẽ:qꝛ ſuſpẽſio ni tol
lit ſacultatẽ agedi ſiẽ excõicatio jm Inn. qs nõ
¶ In gl. i. ibi h fit ꝓpi dubiuʒ æ declara h̊ ut
plene dixi ĩ. c. ꝑ tuas.S. e. Er. 2 i fi.gl. Et dicẽ H̊
Jo. an. ꝙ H alibi nõ repit. ſ. ꝙ i abſolutione a
ſuſpenſione pꝛeſietur iuramentũ:ſed ceꝛte immo
reperitur: nam pꝛobatur. 5. c. proximo.
R au 5 Excéicant᷑ officiales ſoco
*rũ i quibꝰ ſũt ſtatuta õᷣ ec
cliaſticã libertatẽ. niſi ea vᷣleeri ſecerit ꝛ
ſtatutarij feudis ecclie ſũt pᷣuati. b. d. Mria ꝑs
poit qrelã.· ſcdᷣa dat iudices:ibi ſõqʒ. Caſus ⁊c᷑.
e ex tex. ibi ꝙ quidam cines deputaii
2c. ꝙ pfas legis ↄdẽde e delegabił. Et facit iſte
tex.pro ↄſueindie muſcie æ lombardie. ubi cõiter
Sputant᷑ aliqui ciues ad ſtatuta edẽda de quo ꝑ
bar.i.l.oẽs ppli.ff. ð iuſti.æ iũ. Scðdᷣo nõ.unã
nouã penã ↄtũacie ut poſſit ĩterdici iquilinis ?
colonis:qtenꝰnõ rñdeãt dñis poſſeſſionũ ð red
ditib ¶ Iẽ ꝙ nẽo audeat colẽ agros ſen pol
ſeſſiões illi ↄtũacis ¶ Iiẽ nõ. ꝙ Z3 ðvᷣliquẽtẽ põt
ꝓcedi ut caueat ne ĩ futux ↄſile vᷣlictuʒ ↄmittat

erit iſta cautio fideinſſoria ! pignoraticia pẽa

appoſita ar.i.c.liss ðᷣ pᷣſũ.æ fac iſte tex.ĩ ar. ꝙ ĩ
imicꝰ meꝰ qͥ me ſeł offẽdit poſſit cogi ? diſtrigi
ad pᷣſtadũ cautiõʒ idoneã ne me offedat ĩ fuiux
UVltio nõ. ꝙ faciẽtes ſtatuta 5 libertatẽ eccłaſti
cã ſt ipo iur̃ abſqʒ alia pᷣuatõe feudis eccłaſticis
p̃uati.vñ ſolũ h̊ mãdet᷑ önũciatõ¶ In gl. pe. ibi
̊ᷣ loqt ð his ↄſiliarijs ⁊c.⁊ h̊ ſo. v placẽ Inn.
⁊2 ꝓ h̊ qꝛ ciues iſti ñ fecer̃ iſta ſta tuta ſz öderũt
patẽ alijſ ut faceꝛẽt ſtatuta ⁊ ſub mãdato gnali
n nẽit iniquũ ſtatutũ ꝓ h.c.i.ð iuꝛiur.li.vi.hãc
tñ ſo.ĩtelligo qn ſucceſſoꝛes ignorabãt illa ſtatu
ta ibidẽ ↄtieri.nã data ſnia æ tpᷣe ↄpetẽti ad fa
ciẽdũ ea ðᷣleꝛi niſi ötuleꝛit ipo fo ſt excõicati: ut
i.c.nouerit ⁊ qð ibi dixi.S.e.⁊ ſatis pt᷑ teneri ul
tia ſoluꝰ gl. nã excõicatꝰa iuẽ pt᷑ excõicaꝛi ab ho
mie ad maioꝛẽ tꝛoꝛc᷑.⁊ ur młtiplixato uicło excõi
catõis optieat᷑ abſolutio cũ maioꝛi diffickate:ux
i. c. Nia quopdã ð iudeis.æ in. c. c ꝓ cã. z. e.
að ibi dixi. ¶ In gl.fi. ſ õ gl. ꝛ tex. facir qꝛ ubi
E ↄtẽtio iter dĩm ⁊ uaſallũ iuddices ſunt paris
curie:ut in. S. pterea alle. in gl.æ nõ. in. c. ceterũ

De ſaia excommuni.

de iudi. So. m. Moſt. ubi fem ẽ notorium põt
ipe dũñs ꝓcedẽ:qꝛ tẽ ceſſat ſuſpuõ: ꝓ 5 q nõ.
Inn. i. c. ex ꝑte.. ð. v. ſig. ſoluit ⁊ alit.ſʒ poſſu
mꝰ ſic dicẽ ꝙ iqᷓtũ.iſið delẽm tãgit eccliam: pa
pa põt exercẽ iuriſdõem nedũ in vonis feudali
b. ſz et i. bõis ꝓpijs ipoꝝ deliquẽtiũ ut i. c. feli
cig peis. Ii. Vi. i. c. ita quorũdã gesebeis .
lloquẽs
Bm uolũtate. cötcainz
in rendéribus ad ſalutem aie. ẽt ſi alia
ne:va itelponat excõicatꝰñ ẽ .pꝰ.predicatoꝛes
pſertim ꝗ alias ſuſtentari ñ pñt ab excõicatis =
Srinẽnibꝰbõa aliena elemoſinã recipẽ pnt: fo.
fiio ponit quoſdã caũs i qvus ꝑcunes clericuʒ
excõicatꝰ ñ ẽ Et ixes ꝑtes: ut pʒ per. I fa ibi p
dicatores ttia ibi ſi qͥ Vvo. Caſus G er
tex. ꝙ i diſtinguẽdo maleficio attendi dʒ ꝓpoſi
tũ ⁊? mẽs deliquẽtis. An ſi qͥs acciit rẽ alter
n irẽdẽs furaꝛi:ñ cõmittit furiũ ꝓpi itennonem
quã bʒ ut nõ.i.c. cũ dilecti.S. de accu. i.l. int oẽl
F. recte fi de furus. ad idẽ quod habetur in. I.
nerum æ. I. qui ininrie. ff. e. Scᷣo nõ. caſum ſpã
tem ⁊æ nõbileʒ i quo cõicãs excõicato i locutòe ñ
icurrit excõicatõem qñ b̊ fac̃ ut eũ iducat ad ſa
iiſfactõeʒ ł ad ſalutẽ aie: ? ſic fac iſia Ir̃a ꝙ ſi ſta
tuto cauet᷑: ꝙ ꝑticipãs cũ baãnito icurrat certaʒ
penã:ꝙ ille qͥ ꝑticipat ut eũ poſſit ĩducẽ ad ſatii
factionẽ ñ icurrit hãc penã ¶ Teriio nõ. i. F. ̃
dicatores ⁊c. ꝙ ceſſãte necirate ñ ẽ liruũ recipẽ
elemoſynas ab excõicato ! deretoribus rerũ alie
mar Deeane nõ. ꝙ audiẽs ↄfeſſionẽ alicuius
licite fcipit aliqd a penitẽte ẽt ſi illud ſubiaceat
reſtitutõni. ¶ Altimo nõ. plłes caſns in quibus
inijciẽs manũ ĩ clericũ nõ icurrit excõicaroeʒ: 2
maxie nõ caſũ i ꝓpiq ſen pꝛefamilias: ut eis ꝑ
mitratr᷑ leuis correctio circa clericos iferiores.
In gl. . v. pftiʒ ibi poõt exponi ꝓ maxie. Inn.
diẽ ꝙ pomt᷑ ꝓ tm.qꝛ ñ dʒ recipere elemoſynaʒ
a talibꝰ niſi qꝛ alr ſuſtentari non põr. Sed eerre
Inn. ? gl. hñt eũdẽ ſẽſum:ſʒ dẽo pᷣſertim ſᷣm in
tellem gl.refert ad vbũñ pᷣdicatores: ut ſit ſenſus
ꝙ tpe neceſſuatis oms pñ̃t recipeꝛe elemofynaz
ab excõicatis:maxie pdieatores: ſʒ m itellectuʒ
Inn. dẽo pᷣſerni refeꝛt᷑ ad illud vbũ ſuſtẽtatõeʒ
æ tẽ ẽ ſẽſus ꝙ cẽ tin licitũ ẽ reciꝑe elemoſinã ab
iſtis an alit ñ pnt iſti ſuſtẽtari. ¶ Sʒ gñaliteꝛ
qᷓro nunqᷣd licium ſit reciꝑe oblatiões ab excõ
municato l uſurario ſẽ elemoſynam. Inn. b ꝙꝙ
ñ ꝓ h.c a nobis. S. eo. ?.c.qꝛ i ominibus. ᷓ. de
nſuris. Rõ divᷣſitatiſ ẽ: qꝛ elemoſyna ꝛecipit᷑ ĩ ſe
crero: oblatio recipit i vpnblico. Ande ne ecclłia
nideat᷑ fauere excõicatis ⁊ derẽtoribꝰ reruʒ alie
naꝝ ñ dʒ recipeꝛe ab eis oblatiõem:ſʒ decimas

pdiales licite ab eis recipit.nã ⁊ a iudeis tales

8cime ꝛecipiũt: ut ĩ.c.ðᷣ terra.S.de deci. (n
gl. fi. ibi liberati ſũt a patria piate: uult g gl. ꝙ
qibet ſacer ordo ſlibeꝛet a patrig pkate:⁊ idem
1ʒ gl. i. c. indecoꝝ de eta. ⁊ qua. Sed Zꝛũ tenẽt
ibi Inn. æ Moſi.æ illud neꝛꝰ. nam dẽm gl. ñ ꝓ
Rat᷑ inre: ſy ponꝰ ꝓbaĩ ↄꝛinʒ ꝑ locũ a ſpoli. nam

ſi ſpale eſt in epatu ut ſeberet a pria pte: ? iſtu
ꝑꝑ ſublimè dignitateʒ epatus ut i.c ꝑ uenciabi
lẽ qᷓ fi. ſint legi.⁊ iĩ aut.ſʒ dignitas epalis.C. de
epi. ? cleri. g i ↄꝛium ẽ ius cõe.ũ ob. aꝛ. glo.qꝛ
ſacer ordo liberat a duica Fᷣuitute qꝛ indecens
cet: ut quis ſit ſuns:⁊ i ſacro oꝛdie ↄſtitutus ſz
ñ ſic ẽ ideces ut qs ſit clericus ⁊? ĩ patria ptate:
fatendum tn ẽ ꝙ in ſpũalib filius cleucn ẽ ſub
pkare pr̃is:unde ſi hʒ bñficium põt agere ⁊? con
neniri ſine conſenſu pꝛis: ut i.c ſi annũ de iuòi.
li. Vjl Item quo ad ꝑcuſſioneʒ ſaceꝛ ordo libe
rat a pr̃ia ptate nt ꝓbat᷑ h̊ a Zrio ſeſu:⁊ bᷣ ut de
ferat᷑ ordini ſacro lʒ quidã amtiqui dixerunt pa
trẽ non icurreꝛet excoicatõeʒ: ſi correctois ca ꝑ
cutit clericũ ĩ ſacris cõſtitutum:qꝛ non põt i eo
notari uiolentia. Sed credo glo. meli? dicere q;
ſaltem huiuſmõi manꝰẽ temeraua ꝛ0e ſacri oꝛdi
nis ꝓ h.c. uniueslitacis. S. eo. ubi plat?incidit in

cxcõicatiõeʒ ſi corꝛectiõis cã facit Pcuti chcum

laicũ qꝛ reꝑit̃ ibi temeꝛitas:⁊ ſi n uiolẽtia.
Acõcubine. clnd ree
. municato i cꝛie
damnato incidit ĩ excoicatõm maiorẽ
D. d. Caſus z7. 5. p ex tex. concubinã cle
rici pꝑ belictuʒ concubinat? poſſe excõicaxi per
eccleliam q;ũcunqʒ laica ſit ſortit᷑.n.forum ec
cleſie rõe delicti:peccat eni in eccliam adberẽdo
turpirer ctico:⁊ iõ põt puniꝛi ꝑ eccdliam ꝓ H ui
de tex. cum glo.xxxij. di eos 2. xv. q. ult.c. cum
multe. Se o nõ. ibi poſt latam ſniam.:ꝙ cõi
cans alicui in crie ꝑꝑ quod incurait excõicatõeʒ
ñ ẽ cxcoicatꝰ ſi cõio adhibet᷑ ante ſniam latam.
Hoo ergo reqrumtur ur qs ĩcidat ĩ excõicaiõʒ
mmtoren. Wrſno ꝙ communicet poſt latam
ſniam. Secundo ꝙ in crimine damnato. Et ex
poc deciditur qõ pone mulieꝛem excõicatam ꝓp
ter ↄcubinatum clerici: nunq laic'cognoſcens
panc mulierem excõicatam carnaliter icidat ĩ ex
cõicationẽ. æ dicendum ꝙ non:qꝛ non commu
nicat in crie damnato. ſecꝰſi fuiſſʒ mnlier excõi
cata gnã iter ꝓpter deliciũ fornicatõis. qꝛ tũt 4
liber ĩcurreret excõicationẽ maiorẽ:qꝛ cõicaret
in crimie damnato quod uoluit Jo. an. ̊ ? bñ
2 latis ꝓbatur per iſtum iex.æ ꝑ.c.nuper et qð
lbi nõ. S. eo. quod tene menti.
Bobu 8. Excõmunicatus mio
ri excõicatione poreſt
abſolueꝛe excommunicatum minoꝛi. n-
fic comprebendendo potius memem qᷓ; uerba.
Excommunicatus minoꝛi poteſt ob excommn
nicarione aliquem abſoluere. h. d. Caſus æc.
In glo. i. uel dic ꝙ aliteꝛ alterutꝛum põt abſol
ueꝛe zc. à hanc lec. que ſequit tene. nom ut dicit
hoſt. æ bñ tenendo pꝛimã lec. glo. nõ eſſet aliqð
ſpãle ĩ excõicatione miori. nam ꝑ maiorcʒ excõi
cationẽ nõ tolli ptas in habiin ſʒ im in acmu: ut
in. e. ad ꝓbãdũ de re iudi. cũ gꝗ'iſie tcx. uolueut
notarñ ſpãlitatẽ ĩ mioꝛi excõicanõe qicẽdum ẽ ꝙ
excõicatꝰminori by pfateʒ abſoluendi habinn et
actu quia per hoc non immiſect ſe ſacramentis

Glrcertretl
Zamms
ditwebebh
aſtrab eſiabe⸗
(Mroata⸗
ymmoppe tſolta
nt cibndligur.
AMfotnenienoncuncn
(e cidei,
Gtdgrsäie
Aktintünßlue
ine oſbipeaiiinn⸗
ren aincj,
ſteipon niſthhri
tbcſſtgn ete⸗
loiminnmntit oefn
rod clultennnin

l un ornlſo
nſennſoſn
Wr iaamntuſg

en.

Ciat

ſonbcnini 14

WARed
nA

enenm wehſon
nans dcn tizaint,
õ
ain
leans red
bie nn
ct ieainmori
Raia ncdt ce
Nlbna poſſt ezedende
hica ſüſorti nſorun e
en eniſn eclan wdbetia
pöt Poninſgecfan pbi
di evs 1 g Nl
bipoſt hram ſtiandG
cvot int otd
achbei ame ſium n
rurcs inc ieno
pCommuniat poftian

ininedunmano Ctor

Menmn etdtnunp,
enmii bidtagls
Gtum naitericcnier
n vonqi on nnn
h esſfuſßz nwlr
hai rnieros gr ii

oni moreg. ddruu

vvont Jonbtt
õ

mn.
S,mintunr ol

ins nrntmn uin
oncſteb en=

=
S= S
—

Emrtuns io .

He uerbo. lignifica:

₰

paſſiue ſed exercet iuriſditionẽ qᷓ puatꝰ nõ eſt ꝑ
excõicationẽ minorẽ:ut i.c.ſi celebrat de cle.ex.
mii. ? iſta eſt uera lectura. 8
ſpri n PDeꝛmittlt
Ermittimus. uaris ce
cleſiaꝝ ſeł ĩi ebdemoda celebrare tpᷣe ĩ
erdicti ↄcurrẽtibꝰhis q̃ exprimũt᷑ iĩ tex.ſʒ hodie
B.c.ſeruit ð nihilo qꝛ hodie ꝑmirtit ſingulis cle
ricis ianuis clauſis excõicatis ⁊ iterdictis exclu
ſis ut habet᷑ i.c.fi.O. adiicimꝰ z. S. ſe.e.ti.li.vVi.
.h. d. caſus zc Hõ.pꝰ ex tex. ibi ꝙ ſolẽnia miſ
ſaꝝ ⁊c. ꝙ pulſario cãpanaꝝ ⁊ cantꝰ miſſe nõ ſũt
ð ſolẽnitate miſſe.ꝑagunt᷑ gꝰ ſolẽnia miſſaxꝝ:licʒ
alta noce nõ fiat celebratio qð nõ. ꝓ diſpõnibꝰ
faciẽtibꝰ mẽtionẽ ð ſolẽnitatibꝰ miſſaxrũ.¶ De
cundo nõ ꝙ licite ↄficit᷑ corpus xpᷣi ut cuſiodia
tur pro infirmis:pro Sh.c.i.de cuſto. eucha. Et
dicit hoſti.ſacerdotẽ nõ debere cuſtodire eucha
riſtiã ultra unã ſeptimanã ne putrelſcat ſʒ ſi infix
mi illa ſeptimana nõ indigẽt: dʒ ſacerdos conſu
mere antiquã cũ noua quã conficit: ⁊ alteraʒ in
nouatã reſeꝛuare: ꝓ hoc facit tex.iſte qui ꝑmit
tebat ſcł i ebdemoda celebrari q̃ſi ultra unã eb
domadã nõ dʒ rægſexuari ſʒ ſingulis ſeptimanis
dʒ ilið ꝛecẽſeri.¶ Vliio nõ. ꝙ tpe ĩterdicti cor
pus xpᷣi ↄcedit̃ moriẽtibꝰ:qð etiã ꝓbatur in.c.
qð in te de pe.⁊ re.⁊.c.fi.e.ti.li.vj.
½ Satiſfaclens clerico
B anuis *quem uerberauit nõ
põt ꝓpt᷑ h̊ͥ ab epᷣo abſolui niſi in ceuis
caſibus h̊ expreſſis. h. d. æ ßa ꝑs ivi niſi. Caſus
2c. 5 pᷣmo ex tex. ibi nel eius legatũ ⁊c.ꝙ
legatus pape abſoluit a ſnia canõis ſi quis ſua.
dente:⁊ cũ bic ñ diſtiguat int᷑ iiuriã mediocrem
et enoꝛmem tenendum eſt legatũ poſſe abſolueꝛ

ur de qin dic:ut dixi ĩ.c.ad eminẽtiã. Sẽ.e.
cdo nõ ꝙ ſenex idiſticte excuſat᷑ ab exceſſu
ad ſedẽ apłicã:qꝛ lſʒ ſit potẽs ad eũdũ tamen in
itinẽ põt ſibi ꝑiculũ iminẽ.¶ Sʒ quero nunqͥd
excoicatꝰ ex alia cã q; ꝓpt᷑ iiectionẽ manuũ poſ
ſit abſolui ab iferiore ĩ caſibꝰ H̊ expᷣſſis. docto.
cõit᷑ ̊ dñt ꝙ n ſʒ ſpeciale ẽ ĩ excõicatõe ꝓpter ĩ
iecrionẽ manuũ:⁊ hoc vm niſi ĩ articulo mouiſ
quod eſt ualde notandum ⁊? quotidianum iĩ pra

ctica. nam permiſſio iſta tantũ reperitur i excõi
catione illius canonis ſi quis ſuadenne.

Excõicatio ſimplłꝛ la
J quem. ta itellꝛ ð maiori. h.
.d. æ ẽ tex. nõbil.æ quoridie allegat᷑ h.

d. Caſus ꝛc. ¶ M pex tex.effectũ maioꝛis ⁊
mioris excõicatõis.nã minor tin pᷣuat a ꝑticipa

te ſactoꝝ: ꝙ itellige ut plene dixi ĩ.c fiede cle.
er mi . En leato vVo maior priuar nedum
participatione ſacroꝝ ſʒ cõione fideliũ. (Sed

op. ſiam.æ uẽ ꝙ appellatõe excõicatõis dʒ ĩtel
ligi de minori:qꝛ i peis mitior ẽ intpretatio fa
ciẽda nut ĩ rla i penis ⁊ i rla odia. de ꝛeg.iur.li:
Vi. æ.l.ſi ð iteꝛpᷣtatõe.ff.ð penis.ſo. ꝛiũ ꝓcedit
i penis corporalibꝰ æ pecuniarijs. ſʒ excõicatio
nõ é ꝓprie pena ſʒ aie medicia: in i. c. cũ medi

.

cinalis eo.ti.ſi.vj.uñ eo ipſo ꝙ excõicatus unlt
ſatiſfaceẽ obrinet abſołoneʒ: ut i.d.c.ecũ mecdſcia
lis 2.ij. .i. młti.¶ Atẽ ĩ ↄceꝛnẽtibꝰpiculũ̃ gie tu
tioꝛ ĩteꝛpᷣratio facieda ẽ: ut i.c.iuuẽis.S.de ſpõ.
ſed cum excõicatus potuerit itelligere ita de ma

fori ſicut de minori tutius eſt inteꝛpꝛetaꝛi ꝙ itel

lexexit de maioꝛi:qꝛ boc caſu nullũ ſubeſt picłʒ.
tẽ ⁊ tertio vᷣba dnt ĩtelligi ſm cõſuetudinẽ
ut in.c.ex is.s.de ſpon.l.labeo.ff.de ſuppel.
leg. ſʒ cõit᷑ appellatiõe excõis itelligimꝰde maio
ri:iõ dʒ gñ aliter ĩtelligi ð maiori æ? nõ de mino
ci ut hic probatur. 1
ueri excõicati pro ĩ
Ber 18. iectiõe manuũ in cleꝛicũ
ab epo abſolui pñt:ẽt ſi an abſolutoeʒ
effecti ſũt puberes.h.d.uel gnãlius et ſic. Vñfi
ciũ indultũ ꝛõne minoris etatis poſiq; cepit hꝑ

locũ nõ exiiguit᷑:iʒ minor ꝑuenerit ad maioreʒ

etatẽ. h.d.⁊ ſa ꝑs ibi cũ ꝑꝑ cãus ⁊c̃. ¶Mõ pꝰ
ex tex. penã ĩponẽdã ꝓ delicto hito reſpectu ad
tps delicti ⁊? nõ ad ipᷣs ſñie ↄcor.l.i.ff.de pe.

Irẽ nõ ꝙ bnficiũ.ſemel iduliũ minori ex quo ĩ

cepit hr̃e locũ nõ extinguit᷑ ꝑ ſuꝑueniẽtiaʒ maio
ris etatis:⁊ fac hec lr̃a ad.q.nũquid ipubes fat
tus pnbes poſſit teſtificari de his que uidit i pu
pillari etate Mo. dicit iſtã liaʒ ſacere ꝙ ſc.ſed ĩ
ueritate ex lia põt ſumi ar.ĩ Sriũ:qꝛ incidens in
excõicatiõeʒ in miori etate ſemꝑ reputat᷑ minoꝛ
reſpectu abſołois optinede.ſʒ qꝰad.q.ↄludẽdo
Hitatẽ dic ꝙ q̃dã ſunt actus in quibꝰꝛequiritur
maiõ etas tpᷣe qꝰ actꝰ exercet᷑:ut ĩ teſtõ.⁊ tũc ñ
ſufficit ut ſuꝑuẽiat maior etas ad teſim ff de te

ſta. Quidã it᷑ actus ĩ qbus h n reqͥrit ꝙ ẽ regu

lare: tũc ſatis ẽ ꝙ ſit idoneus tpᷣe quo ꝓhibuit
teſtioniũ.⁊æ hoc noluit gl.i.c.relatũ.xxxvij.di.⁊=
gl iuris ciuilis ĩ.l.iij. O. lege iulia.ff.de teſti.⁊ ſe
qui Jo. an..in.c.ex ꝑte ð cor.uici.æ ad hãc di
ſtictionẽ debet reduci glo.i.c.cũ nobis.S.ð pꝛe
ſcrip.que ſentit oppoſitũ huius quod dixi.

Be nerborũ ſignificatione. Viica.
Supra uiſũ de diuerſis conſtitutioibus cir
ca iudices iudicia clericos matrimonia ⁊? cirmi
na. ueꝛumtamen quia in eis ? alijs diſponibus
dubirari poteſt de ſignificato ueꝛboꝛum. ideo

in fine operis annectit hanc ea
xpõit hoc
Nnouate. Jcronyms
ueꝛbũ nouale qð ſcribituꝛ Oſce
.x.c.? põt ſic ſũmari. Mouale ẽ
fra nouit᷑ ad cultuꝛã redata hoc
dicit. Caſus ⁊c᷑.¶ Mõ p ex tex. ꝙ dicio nũc i
ſẽper denotat tpᷣs iſtãs.nã hic refenuꝛ ad id qð
nonit᷑ fem ẽ Iʒ nõ tpᷣe iſtãt. ¶ Et cica hoc qro
pone ꝙ ager ꝓ maiori ꝑte fuit redactus nouit᷑
ad culturã:ſjᷓ aliq̃ ꝑs remãſit inculta:nũquid di
cet᷑ illa terra noualis:doc.q; nõ.ar.hꝰ cex.nam
ager dr̃ noualis non hito reſpectu ad quanlibe
partẽ:ſed habito r̃ſpectu ad totũ ſeu ad maioꝛe
Rrẽ ar.i.c.qð i cdiſs de cõſe.ec. uel alta.ex de
1

¶ WHe uerbo. ligni.

ſigniticato huius nouale dic ut plene dicetur in
ciqͥd per nouale.j. eo. 3J
ppellarione pa
Am 7 rex. tris ueniunt in la
a ſignificatione omneſ aſcẽdẽteſ.h.d.
In prima ponütur uerba danief. In. fa ba
Yero.exponẽtis illa ſa ibi.i.ꝓanꝰ ⁊ uide byſto
ꝛiq de oſe.di.i.i.c.ueſtimta al.icipit uaſa.caſus.
¶ Mõ p ex tex. ꝙ dictm.i.ẽ expoſitiua p̃cedẽ
tiñ. 6 fo ibi more ſcripte ꝙ i iterpᷣtatiõe
vborũ debemꝰ recurrẽ ad cõem uſũ loquẽdi ſi
ue tractet᷑ de ĩterpᷣtatõe legis cõis ſiue alteꝛi di
ſpoſitiõis. nã uſus loquendi pᷣfert᷑ ꝓprie ſignifi
caitõi borũ.unde debemus irelligere vba ni gʒ
ꝓpetatẽ ipoꝝ ſʒ ſʒ cõeʒ itellectũ ⁊ moʒ loqndi⸗
nt. I.nõ alit᷑.ff. de le.iij.⁊ i.l.qð labeo.ff. de ſup.
lega. æ h̊ hʒ locum ẽt iſtatutis ii nõ. baꝛ.i.l.oes
ppłi.ff.de iu.æ iure:⁊æ dico.S.in prdᷣemio buius
libri. ¶ Mõ trio ex eodẽ ꝓbo ꝙ ðᷣ ꝓpria ſigni
ficatiõe hꝰ. v. pr̃ n ẽ ꝙ cõprebẽdat auũ 1 pauũ
ſʒ ipſũ genitorẽ tm.nã tex.hᷣ diẽ ꝙ moꝛe ſeu con
ſuetudie ſcripture neniũt alij aſcedẽtes:gꝰ ñ ex
ꝓpria ſignilficatiõe vᷣboꝝ.⁊ ſic ẽt dicemꝰde flio
nã appellatõe filij i lata ſignificatõe neniunt ne
potes ⁊ alij deſcẽdẽres ut ĩ.l.liberornuʒ ĩ fi.f.de
.vV. ſig. ſʒ ſtricte ille dẽ fliꝰ qͥ natus ẽ cx maꝛiio ⸗
uxore ut ĩi.l.filiũ.ff. ð his qͥ ſt ſui ł alie. inꝛis ple

ne ꝑ bar.i.d.l liberoꝝ. aliqd dixi ĩ.c.ſi. ð penis

ubi ꝑ hoſti. æ nide gl.de h̊ ĩ cle.i.de bapa In

gl. ij. ibi ultꝛa vo maiores appellant᷑:ſʒ h facit

tex.i.l.iiij.ff.de ĩ ius uo.ibi r̃᷑ q appłone parẽ
tis ueniũt oẽs aſcedetes ⁊ deſcecẽtes i itinuũ:
facit.l iuſta iterpᷣtatoe.ff.de.vᷣ.ſig. unde ⁊ in di
nerſis locis ſcriptuꝛe. adã appellatur paꝛcs nẽ: 7
iñ nõ ẽ tritauꝰſʒ ultior:ſic et xpᷣs dẽ filiꝰ dauid 2z
nõ fuit trinepos ſʒ iferioꝛ un exẽplũ gl. ur̃ õ eiꝰ
dẽʒ. So. dic ꝙ dẽʒ gl. ꝓcedit fʒ ſigmiticanoem
vboꝝ nt i. paꝛctes alle.ĩ glo.ſʒ ex bvemgna in
kt᷑ᷣpretatõe ⁊ ↄſuetudie ſcꝛipte oẽs aſcẽdetes ĩ ĩfi
nitũ dicũt᷑ parẽtes ut hᷣ i tex.æ uide ꝑ glo.i.d.l.
ilj. ff. ð in ius no.
5 dr natꝰ qui
m ⁊? ego. ſtatiʒ deceſſii. h.
.d.nã i p ꝑte ponũt vba ſalomõil. In
2vha Yeꝛo. exponeiiſ illa ibi qꝛe æc. Caiꝰ. Nõ
pꝰex tex. ꝓpriã ſigificatõʒ hꝰ. vx. nĩgeitꝰ. nõ ꝓpᷣe
r̃ unigẽitꝰ ille q̃ n bʒ aliñ fẽeʒ ł ſi hũit icõtineti
natꝰ ðceſſit ſʒ h nltio cãu ĩ ꝓpᷣe qr̃᷑ unigẽiꝰ.Mõ
ꝙ qPad effẽʒ ſi d fuiſſe id ꝙ ñ ꝑſe vauit.⁊ ex H
bẽs mõʒ excuſadi ꝛpugnatiã aliquax ſcriptuꝛaꝝ
¶ In gl. . V. utinũ ibi qꝗͥ ex eode uto ꝛc. expoe
.i. ex eadẽ mãe tm:ſi vo ſt nati ex eodẽ pꝛe dicũ
tuꝛ frt̃es ↄſãguiei:qꝛ ex eodẽ ꝓceſſerũt ſãguine:
? dr̃ia eſt qP ad młta iter fres uterios 2 ↄlangui
neos. uñ frater uterinꝰñ põt rũper̃᷑ teſtmn fꝛis ẽt
iſtituta uili ꝑſõa heꝛede:ſecꝰi fꝛe ↄſãguieo ut in
l. fres. C. ioff. teſt. tñ hodie ſt opi.nũqᷓ ſii ſub
lata iſta oria ꝑ aut.ð hẽ.q̃ ab ireſta. defe. Abb.

B od dꝛ. Dictio anqᷓ ñ ſeꝑ ipli
* t. h. d. pꝛio ponuni vba

euãgelij. fo vba Jeꝛo. exponẽetis ibi ñ ſeqt. Ca
ſus c̃ ¶ Mõ pex tex. ꝙ dictiões negãtes actũ
certo tpᷣe ñ ponunt iplicatiue actũ alio tpe:⁊ ſic
fẽo negatiuo n põit᷑ aliqͥd i ẽe ⁊ h ualʒ młiũ i ſal
uãdis dẽis teſtiũ ntputa dic teſtis.anqꝙ; tiiꝰ ueiꝛt
ad prãdiũ:filiꝰ ſuꝰ ꝑcuſſit ſẽpꝛoniũ: ꝓbat᷑ ꝙ tiuꝰ
ñ neit ad domũ illa die:nũqͥd teſtioniũ ſit fłʒ:et
dð ꝙ nõ:qꝛ ſatis ẽ ꝙ nõ nẽeiꝛet ipᷣe ꝑcuſſionis.
unde ex facio negatiuo nõ ſequit neceſſaꝛia aliq̃
affirmatio.

JI. Oſeph. Mrogenii o, pn

ſcit et ſi nullꝰ ſeq̃t eu Hᷣ
. dic.⁊ pᷣponũt᷑ vba euãgelij po ueꝛba
JYero.exponẽtis illa ibi ex ̊ loco.Caui ꝛc Nõ
p ex tex.ibi donec ꝙ iſta dictio ñ ſeꝑ iplicat:nã
ſi iplicaret ſequeret ꝙ ioſeph cognoueꝛit mariã
ponatiuitateʒ xpi ꝙ ẽ flły:qꝛ beata maria vgo ſẽ
per ꝑmaſit. Mõ g ꝙ ubi ꝛſult ret aliquis ab

ſonè itellect?dictio dõec nunqᷓ iplicat. fo nõ
ibi cũ mos ꝙ ĩi expoſuoibſcripturaꝝ debemus

ꝛecuꝛꝛẽ ad cõez ↄſuetudinè itelligẽdi. eꝛtio

pst itelligi 2æ ꝛduci iſta ?a ad qone: dat brauiuʒ

pꝰueniéti ad tale locũ:nemo ueit niſi unꝰ: nũq̃d
ille debeat hie:æ dicedũ ꝙ ſic:cut dr priogeni
tus nõ ſolũ ille quẽ alij ſꝛes ſequũt᷑ ſed et ulle ꝗͥ
penatus fuit ?æ nemo ſecurꝰ:ita dr pꝛio uẽiſſe ille
que nemo ſecutus eſt.
telliscia. Hreue E ⁊ põt ſic ſũ

mari. Mer ba ſunt intelligẽ

an fʒ ꝙ ſonat ſz ʒ mentẽ ꝓfeꝛeus:
2 S 2 — -
caãus zc ¶ Mõ p ex tex ꝙ vba ðᷣſeꝛuiũt itẽtõi ?

ñ ecõtꝛa. nã vba data ſt ut qͥs ꝓfeꝛat cogitatõeſ

duas iĩ notinciã alterius.xxij.q.ij.c.is at:ex quo
ergo hẽmus intetionẽ nõ debemꝰcurare de ueꝛ

bis:⁊ h̊ uoluit dicere iſte tex.pro h.c.fᷣo reqꝛiſ

.S. de appellati.

. Zl Obdat. Dinerſitas vVboꝝ ñ ui

ciat ſi iðᷣ i ſubã cocludat᷑.h.
.d. uel ſic. Mon uiciatur factum naꝛio
modo narꝛatum:ubi idem in ſubſtãtia ↄludituꝛ
h d. Caſus 2e. M5 peimo ex tex. ꝓ teſtibꝰ
deponentibus ſuper eodeʒ facto:ꝙ lʒ nuario mõ
factum ꝛecitẽt ex quo i ſubſtãtia ↄueniũt nñ dñt
dici Sꝛij:ct hoc intellige qñ teſtes adducũtuꝛ ad
ꝓbaudũ ſubſtantiã facti:ſecus ãt nbi habeꝛet ꝓ
bare uerba mãlia ⁊? formalia ab alio pꝛolata:un
de fuit hec qõ in facto. Quidaʒ dixit ſe heꝛedeʒ
ſempronij:⁊ aꝛticulanit ſempꝛoniũ dixiſſe in ex
tꝛemo uite:facio te heiedem meuʒ:et ad hoc ꝓ
bandum induxit teſtes:unus teſtis dicit ſempro
nium dixiſſe: facio te heredem meuz:et alius re
ſtis dicit illum dixiffe:inſtituo te heꝛedem meũ
pronunciarũ fuit teſtes eſſe contrarios. nam li
cet in ſubſtãtia idẽ diceꝛent: tamen ex quo eꝛant
probanda uerba materialia:iũc diuerſitas nar
rãdi habnit obſtare. Reſtringe geiſtũ tex. ꝙ tüc
n obſtat diuerſitas narꝛandi qn ſubſtantia facti
ſubijcit ꝓbatiõi dũtaxat ? nõ ueꝛba mãlia. Itẽ
aulducit᷑ tex. ad aliã qõneʒ. Motaꝛius ſen index
recepit ꝓrimũ teſiẽ:⁊ ſeriatiʒ ſeu exteſe ſcripſi

lte M⸗
Perab aſmoogun
1 fetropöfnan
apbncenebi,s
Eſfintio zden uunt
GiOffniioenaarſa
biſo ding oni
eue gbird⸗
cid, Cnmt
uncircumon
Pongpmnakern

mse⸗
Rir'an
0ſgeneisazonn ber
Etults ſginiͤ⸗
Haliimrüige
n Muiggr
nimüſnicsied
ſiiſclrnos dies
1S nöͦgncrnn
n ceimn

Nil no
liatoilin Prwuin
end ei mec
ecnd Miogeni
i i niſedd led⸗

t.

gin Beri ehoſecd
nmn Cad⸗ lunr ſtcie
Nniah jnmni en
.g woa Dſaniät titadrt.
Een dspfenn ogtnded
Aisiner o
oetrn mare oe n

E. no ,c Fo egi

Docfns Dar i
uſi Diobi oenii⸗

õ
nin bſtin gdmn
gindn er uſt

ſuhlnoni
ſupſtiin AMenind

ai s deinal
iſasirtbibhn )/

tsusgh iſe le

nuinob Pooutuun

Ocgdu letlG

ſmmi Grlſein er
n m;:el d vot p

s iets Lien enn
Cden menze Abbl

und eberten ian

ſſe ommam
ananel aclden

alanit dlu⸗
rgſͤer H
ns icturl
nun
ee .

Gterinse

s H.
a ,

¶ De uerbo. ſignifica:

dictũ ſuũ poſtmoduʒ audito ſo ſcripſit ſic.talis
teſtis per oia depoſuit ut primus:æ idẽ facit de

tertio qᷓrto zc. nũquid talia teſtionia probẽt:pꝰ
N —

facit iſte tex.ꝙ ſic ex quo iĩ ſubã idẽ dicũt.
Iriũ facit qꝛ teſtes reddũtur ſuſpecti qñ protfert
unũ ⁊æ eũdẽ mediatũ ſermonẽ ut i.liij.pꝰ pᷣn. j.
de teſti. hoſti.dicit ꝙ quidã iudices ſeu notarij
ex pigricia ſeu deſidia ſic ſcribũt dicta reſtium ⁊=
male:⁊æ hoc eẽt corrigẽdũ:qꝛ ex modo loquẽedi
muliũ põt cõprehendi falſitas:ſed ubi ẽ talis ↄ
ſuetudo dicit ſe ñ audere illa teſtionia ꝛeprobaz
ſed debemus itelligere ꝙ idẽ dixit ꝑ oia i ſubã
Iiʒ ſecus ĩ mõ narrãdi. dicit tũ tutius ut extẽſe di
cta teſtiũ ſcribãt᷑ ⁊ ſẽſit do. An.ꝙ hoc ſu neceſ
ſe æ ꝙ hec teſtionia nõ probãt qᷓ ꝓtuleꝛt unum
7 eundẽ ſeꝛmonẽ:⁊ ð dẽʒ ur̃ vius:ſʒ pᷣmũ eqiiꝰ
. Senſum nõ uerba 9
Retezea *ſideꝛaꝛe debemus. h.
.d. Caſus æc. Mõ pᷣmo ex tex. ꝙ non

Ip iudicãdum ẽ ᷣm ꝓprietarẽ vᷣboꝝ imo debe

mus attendere ad ſenſum ? mentem loquentis.
nam ex quo habemus intentionem peꝛ coniectu
ꝛas non debet inſpici proprietas neꝛboꝝ.pꝛo G̊
faciũt qᷓ dixi in, c intelligentia. S. eo. Abbas.
. Dicit quis proprie
gnnis. ſit pꝛepoſitꝰ. h. d. Ca
ſuſ cc. Mõ pᷣmo ex tex.ibi ꝛite uocent᷑:
ꝙ ar. ab etymologia nocabuli ẽ in iure ualiduʒ
⁊ rite fit expõ ſᷣm eiymologiã ꝓ hoc.c.cum ſᷣm
aplin de prebẽ.S.⁊.xxi.di.cleros:ꝙ itellige niſi
diffinitio Sdicat. nam ſꝑ ſtandum eſt difſinuõni
qꝛ diffinitio euacuat ſubãʒ diffiniti per genus =
ſubãles qr̃as:ꝙ non facit etymologia.ꝓ Sh.l.i
.ff. de teſta.æ ꝙ ibi nõ. ⁊ dico etiã plene in.c.i.
5. de iudi. ota fo ibi uſus in zc̃.ꝙ uſus
loquendi prefeꝛtuꝛ proprie ſignificationi ueꝛbo
orum et etymologie vorsbe⸗ Aobas.
6 ꝛecipit ↄgꝛnam
Orus eſt. ſũmatõem. Cãuſ ꝛc̃.
HNõ.pꝰ ex tex. ꝙ forus cum ẽ malculi
ni generis denotat locuʒ ubi iudiciũ exercetur:
hʒ ⁊ alias ſigniſicatiões ut nõ.S.de fo.compe.ĩ
Heica. ſz ĩ iure cũ ẽ generis maſculini cõit᷑ capit
nt. S. Qñ ãt ẽ geneꝛis neutri:tunc foꝝ denotat
tritoriũ iudicis ĩ qꝰ hʒ ptãtẽ trẽdi æ aiaduerien
di ĩ ſceleratos hoĩes.l.pupillus. .tritoriũ.ff.e.
2 qð ibi nõ. unde quotidie dicimus iſte nõ ẽ de
foro tuo.i.de t᷑ritoꝛio tuo.Oñʒ neꝛo vᷣnotat lo
cũ ubi fiunt nũdine:unde dẽ foꝝ ꝛeꝛũ nenalium.
Scðdᷣo nõ ꝙ uocabulũ qnq; aſſumit ſibi no
mẽ a mã:qnqʒ a cã efſiciẽti ſicut dicimus hic de
foro.⁊ nõ.ꝙ ualet ar. ab etymologia nocabuli:
de quo aliquid dixi ĩ. c.precedẽti ⁊ plene in.c.i.
de iudi. 6 ktio ꝙ aꝛgni cõſiſtit ĩ ſola iueſti
gatione itellectus:⁊ facit ↄ iducẽtes tex. aꝑtum
per uiã argumẽti.nã ubi tex. ẽ expreſſus in mã
ad quã allegat᷑ non dʒ dici argumetũ i tali tex.
imo dʒ dicere ut ẽ tex.i tali loco.ſʒ tunc dʒ dici
argu.qñ ſubrilit᷑ æ aſture adducit᷑ tex.ad probã
dũ id ad qð iducitur. uel per locum a ſpᷣali nł ꝑ

*

locũ a ſili ul a ſufficiẽti ꝑtiũ enũeratiõe nel alio

mõ.vñ Jo. an. vr repᷣhedere gl.i.c.l.ẽ. ð pac.
ubi glo. dicit ibi eſſe ar. ꝙ ex nudo pacto datuar
actio:dicit eni ibi imo vᷣ expꝛeſſũ ⁊= nõ r⸗(Dee
nõ. ꝙ ꝓbatio ꝓprie dr̃ q oſiſtit ĩ facto puta i te
ſibꝰ uel inſitis. ¶ Nõ ꝙ femia nõ ẽ tãte fidei
ſicut maſculus.vnð põt optime adduci iſte tex.
in argu. ꝙ iĩ caſibꝰ in quibꝰ femina admittit nõ
facit tãtã fidẽ ſicut nraſculus:⁊= iõ ſi duo ſunt ui
ri ex una parte ⁊? due mulieres pꝛo oria ꝑte pꝛe
ferendũ ẽ teſtimoniũ uiroꝝ.nã dicit mulier non
a ſexu ſʒ a mollicie mẽtis:ita ⁊ uir nõ a ſexu ſed

a ↄſtantia ⁊ nirtute animi:ita inquit tex.i.G. ſed
illud abroſ.j.xxxij q.vij. ¶ Ailtio nõ. ar. ex fi.
lie ꝙ homo unius narõis ex quo notꝰ ẽ põt fer
re teſtimoniũ ↄ hominẽ alterius natiõis.nã hie
ↄſiderat᷑ uita ⁊ nõ natio:ſatis ẽ ergo ꝙ ſit bðᷣ
nite ⁊ hẽar alias q̃litates a iure requiſitas:nec ẽ
curãdũ vñ originẽ duxit.pro h. c. cuʒ deputati
S ð iudi.nã ⁊ iter oẽs boĩes mũdi ẽ cognatio
qdã qꝛ oẽs deſcẽderũi ex uno parẽte ⁊æ uiro „
bo toiꝰ mũdus ẽ patria. ad hoc ꝗð legit᷑ 2 nõ.
i.l.ut uim.ff.de iuſti.æ iu.¶ In gl. in v. non fe
mina i fi.⁊ ĩ.l.qui in teſtamẽto i.S. mulier. ff. de
teſta. æ ibi querit Accur. nũquid admittat̃ muli
er ĩ codicillo ⁊ ↄcludit ꝙ ſic qd nõ.qꝛ nõ reꝑit
ꝓhibita de quo nide per ſpe.in ti. de teſte.S i.
V.item ꝓꝙ eſt mulier ⁊2 ſequenti tene menti.
Dicit quid ſit pactũ ⁊
Actu m. unde dicat᷑.æ tex.iuris
ciuilis aliter diffinit i.l.i.ff. de pac. cu
ius diffinitionem nide hic ĩ glo. fi Caſus ⁊c.
HNõ prio ex tex.ꝙ paciũ eſt pluriũ:nõ gꝰ ↄlſiſtit
ex ꝑte uniꝰ im. vñ pollicitatio ẽ ex ꝑte umiꝰ qñ
qs aliqd ꝓmittit abſqʒ féo aduerſarij Daciũ
vo ẽ pluriũ ut qñ ad iuicẽ ↄueniũt ſuꝑ aliqꝰ ne
gocio:⁊ dr̃ paciũ ex pace qꝛ cõit᷑ hoĩies poſt ↄtẽ
tione neniũt ad pactum quo mediante init pxx
nõ. ꝙ nô ualet pactum ↄotra leges uł õ bo
nos mores ut ĩ c.fi.de pac.⁊ i.l pacta q ↄ.C.
ð pac. ( Hn gl. i. ibi ẽt ſine ſcriptuꝛa.uult eꝛgo
2 bñ ꝙ ualet pactũ ẽt ſi nõ ĩteꝛuenerit ſcriptuꝛa
2 ꝓ bᷣ ẽ tex.i.l.pactũ.C.de pac:⁊ i.l.Shit ff.de
pig. ⁊ h̊ itellige neꝝ niſi ꝑtes ↄuenerit ⁊ ide fiat
ſcriptura qꝛ tũc nõ ualʒ miſi fiat inde ſcriptura
ut in.l. Sctus. C. de fide inſtru. en
ic Iſidoꝛuſ
Bs dictum. ponit ethymo
ogiã iuris ꝓut babet᷑ i iure. vñ ſcias
hic nõ diffini᷑ ius ꝓut ẽ gnãle nomẽ: ſʒ ꝓut
applicat᷑ ad certã rẽ:qn dicit hẽo ius i tali re tẽ
:n.dr iuſ a iuꝛe poſſidẽdo:et ita ĩtellige iſtũ tex.
ſʒ capiẽdo ius gnalit᷑ ius dr̃ a iuſticia:⁊ eſt ars
boni et equi ut.il.i ff.de inſti.⁊ iu.uide glo.ſi.ſu
per rubrica de reg.iuris li.vi.et iſtud gnãle no
mẽ hʒ multas ſpẽs ſub ſe.nam quoddam ẽ ins

gęfale: quoddam eſt ius ciuile: quoddam ẽ ius

gentium ⁊c̃.et hoc proſequere ut hetur ĩ decre
ig taagtus cũ. . ſe. Caſuſ ⁊c. ¶ õ p ex tex.
ꝙ duobꝰmodis male poſſidemꝰ. pꝰhito rſpectu
.

—

¶ Be uerbo. ſignl.

ad iiuſtã cãz poſſidẽdi:⁊ tũc dicimur male poſ
lidere qꝛ detinemꝰ alienuʒ. ¶ Scðdo bito reſpe
ctu ad ipſã rẽ quã tractamus.nã ſi ñ tꝛactamns
rẽ nt debemꝰdicimur male poſſidere æ quodam
mo alienũ nã ſi auarus nõ expendit qn dʒ dicit

male poſſidere æ quodamõ detinet alienũ.i.ali

js gebitũ ꝓ hoc.xlvij.di.i.c.ſicut hi.
Aulſa. NQuicquid fideliſ offeꝛt er
cleſi oblatiõis nõie conti
netur ⁊ a ſecularibꝰ poſſideri ñ dʒ.h.
dicit.pꝰ deciſe narrat factũ.ſo diffinit ibi certũ
caſus ⁊c. ¶ Mõ p ex tex. tria requiri ut ꝓprie
dicat᷑ oblatio.pꝰex ꝑte offerẽtiſ reqrit ꝙ ſit xpia
nus:qꝛ ab ifidelibus eccła ꝓprie ñ recipit obla
tioneʒ ſz extimationeʒ oblationũ ꝓ inteẽ ut i.c.
qto. S. de uſuris ⁊ ꝙ ibi dixi.fo requirit᷑ aꝑte
eius cui ofſert̃ ꝙ ſit eccła:ſi.n. dat᷑ orinate ꝑſoe

nõ dr oblatio ſʒ ꝓprie donatio. ¶ Zeꝛtio requni

rũ ex ꝑte rei obiate ꝙ ſit iuſte acquiſita:nã ex il

licite acquiſitis nõ dʒ eccła recipere oblatõeʒ: ut

i.c.qꝛ i oibus.S ð nſuris ⁊ ĩ.c.ex trãmiſſa.ð de
ſum. ¶ Ité nõ ꝙ oblatõ dẽ quicqd offert cccle
ſie:nec fit dria an ĩ morte an.i nita facit.c.ð his
S. de ſepul.nel an cõſiſtat ĩ rebus mobilꝰ nel im
mobilibus.xij.q.i.uidẽtes.⁊ h̊ largo ſumpto uo
cabulo ſm hoſti.æ bñ:ſz ſtricte hito reſpectu pᷣ
ferf̃ ad cõeʒ uſũ loqᷓndi dicitur oblatio. ꝙ offert̃
facerdoti ĩ mifſa:⁊ hec oblatio ẽ debua fʒ hoſt.
i pcipuis feſtiuitatibꝰ alle.c.ur nicis.S.ð ꝑro.
qð.c.̊ͥ nõ probat:ſp tene bñ mẽni ̊ dẽm hoſti.
uult.n. parochianos teneri ex debito ad facien
dũ oblatiões i pᷣcipnis feſtiuitanbus ut ĩ dñicis
diebus ⁊ alijs pᷣcipuis feſtis: æ ꝓ boc facit tex.
de cõſe.di.i ois xpianus:⁊ idubio ̊ dẽʒ hoſti.
admitterẽ nubi ſacerdos idigeret:ał.ãt hoc relin
querẽ ↄſuetudini.nã nõ reperio expᷣſſe iuꝛe cau
tu ꝙ ex neceſſitate talibꝰ diebꝰ fiat oblationes.
Et ex oib pdẽis ifeꝛi põt ꝙ iĩ mã ſtricta æ odio
ſa noĩe oblatiouũ tim ueniũi qꝗᷓ offerunt ſacerdo
ti ĩ miſſa 2 nõ extra:ſecus ẽ i mã fauoꝛahili ⁊ laꝛ
ga: qꝛ tũc capiemus gnalit᷑ ut S. dixi. ¶ In gl.
.ij in fi.nõ pex gl de nario ſignificato huerbi
ectłia.nã qñʒ capi ꝓ ipſis muris eccłe:qnqʒ ꝓ
nniuerſitare ecclłe ut pᷣlato ? capło ⁊ uaria ſigni
ficata hꝰueꝛbi un ꝑ gl.plenioꝛc ĩ.c.fi.ne pla.vi.
ſu. ¶ Scdðo nõ ex ultia opi. gl.q̃ et plʒ Inn. in
.c. cũ ſuꝑ de cã poſſ.et ꝓpri.ubi ꝑ eñ ꝙ bõa ðᷣ
dicata eccłe ſũt dei:æ , h̊ facit bonꝰtex.i.c.cũ ex
eo de elec. li. Vj dũ tex.ibi dicit ð pꝛimonio ꝛeſu
xpᷣi ⁊c.⁊ facit.c.nulli.xij.q.ij.¶ ¶Rertio nota
ex hac gl.ibi uſũ qrũ æc.ꝙ ex bonis eccłe cleri
ci debẽt hr̃e ſolũ uſũ de q nide glo.i.c.pniti de
offi.oxrdi.li.vi.plene dico ĩ repetitiõe.c.cũ eſſes
de teſta. upi nideas.
† Solus ſacerdos põt
Beſiuit. cafni extreme un
ctõis inftrmo ↄferre. hb. prio. In ano
bixeſti leruari dʒ loci ↄſuetudo circa diẽ ſancti
marbie feſtãdũ: du im uigilia ↄtinuet᷑ feſto 2 fa

ps ibi feſtis. Caſus 2e ¶Ms prio ex tex. ꝙ ni
gilia beati mathie eſt in pcepto quo ad ieiuniũ.
lʒ.n.ñ ſuerit de nũeꝛo duodenario ĩ uita xpi:fu
it iñ poſtea electus ꝑ ſortẽ iſpiꝛatiõe diuina pꝛe
cedẽte ⁊ aſſũptꝰ i locũ iude traditoris qꝗͥ laqueo
ſe ſuſpendeꝛat ꝓ h.c.ↄſiliũ de ob.iein.⁊ qð nõ.
gl. in. c, unico ð ꝛeli.æ nene.ſã.li.Vj.Ex quo ifeꝛ
tur ꝙ ſubrogatũ dʒ ſapeꝛe nãm eius cuius loco
ſubrogat᷑ facit.c.eccła ut li.pendẽ. Seõo no
ꝙ dictio q̃i duninuit qnʒ tñ ſʒ iprope ẽ vVitatis
expᷣſſiua iuxta illud euangelij qi unigenti a pf̃e
æc. ð̊ q'in. c. ꝓut ð do ⁊ cõtu. 5 tertio ꝙ
in anno biſextili duo dies apntat ꝓ uno 2Z 5
rõem qꝗᷓ reddit᷑ in glo.pe. (Alin põt colligi
ꝙ dies aliqᷓ n ẽ inteꝛponẽda int᷑ feſtũ æ uigilia:

2 ſi qͥs bñ inſpexit ſepeꝛ ita põt u aꝛi feſtuʒ ſan

cti mathie:ut nũq; nigilia ↄnigat i dñica in ãno
biſexcili.nã ſi feſtũ ẽ i die dnica:tunc uigilia põt
celebrari die ſaban. Si vo feſtũ uenit in die lu
ne:tũc uigilia põt celebrari ila die æ ſequenti fe
ſtum:ſʒ diciũ tex.por ꝓceder̃ in ãno biſextili.
In gl.i.i fi. hoſti.uẽ itelliger̃ tex idiſticte ut etiã
ceſſãte neceſſitate unꝰſolus ſuff ciat ⁊ ᷣm eũ plu
rale reſoluit᷑ in ſingulare ſic i ſi i.l.demõſtratio
.F fi. ff. de cõdi.⁊ de.⁊ qðᷣ nõ.i.c.ut puilegia.S.
de pᷣui. ul ſm Yo. itelligitur diſtr butiue: æ dicit
Jo. an.in qouſdã locis ſeruaꝛi ut padue ꝙ plu
res clerici cõueniũt:ſʒ ungit unus ⁊ alij ꝛn dent:
cꝛedo ſatis poſſe dici ꝙ dẽʒ apli ſit ↄſiliũ:nã me
lius é hr̃e plures iuxta illud euãgelij: ubi duo uł
tres ↄgregati fuerũt in noie meo ibi ſũ ⁊zc̃.⁊ fa
ciliꝰ exaudiunt plures ꝙ; unus de l.1. in. C.
oret:ſʒ no ẽ neceſſaꝛiñ ut hic. F Segt men fi.
nõ glo qꝛ quotidie alegai: æ maxime nõ theoꝛi
cã qᷓ; ſenuit in fi. ut in odioſis intelligat᷑ annus ðᷣ
ccclxv. diebus:ſʒ illo ãno ↄtigat biſextus ſecus
in fauorabilibus:qꝛ tunc duo dies cõputabunt
ꝓ uno ut in tex. ⁊æ iia uult rñdere gl.ad.l.iiij.ff.
de ſta. libe. de qꝰ. S. oppoſuerat ⁊z nõ ſoluerat:et
hẽs cõſilem gl.æ magis clarã in.c.ſi ꝑꝑ de Ep.
.li. Vj. ſʒ gl. iuris ciuilis i.l.ij. fl. de diuer. ⁊æ tep.
pᷣſcrip.poſuit in hoc młtas opi.⁊ inter ceteras
poſuit opi. Agu.q̃ plʒ ibi baꝛ. er ĩ.l.cũ biſexius
ff. ð v. lig. ꝗᷓ diſtiguit an teꝛmin? ſtatua ꝑ nueꝝ
ſanoꝝ ł meſiũ:et iũc duo dies cõputant᷑ ꝓ uno ſi
biſextꝰtũc accidat:ſʒ ſi tminꝰſtatuat᷑ ꝑ nueꝝ dieꝝ
ñ ↄputat᷑ ꝓ uno:qꝛ ĩ ueꝛitate plures dies ſũt:et
ſatis plʒ ↄiungẽdo iſtas opi.poſſumus dicẽ:ꝙ
aut t᷑minꝰ ſtatui ꝑ nũeꝝ dieꝝ puta ꝙ fuiat nel
ſtet ſuſpenſus ꝑ.xl. dies:⁊ liũc tã in fauoꝛabilibꝰ
qᷓ; i odioſis n ↄputabũt᷑ ꝓ uno die.aut t᷑minus
ſtatuit᷑ ꝑ nüeꝝ anoꝝ uł meſiũ:⁊ tũc opi.gl.nꝛaꝝ
nẽ benignior ut diſtinguamꝰinteꝛ fauorabilia et
odioſa maxime peꝛ illam.i iiij.de ſta. libeꝛ. que
loquitur indiſtincte:licet Maꝛtolus dicit ꝙ nõ
loquitur de anno biſextili.ſed hec reſponſio di
uinat cũ tex.ille loquat᷑ geneꝛaliter.
S hi g. Der neꝛbũ ſtatuo et pᷣ
cipio diffinitiua ſnia feꝛxi
oteſt. h. d. et fa pars ibi anendentes

„

9

do imuin
cuntcelre⸗
folunt, 4
nsehhrtt
riſprotden
1 (ris⸗Cns
(eitrinhie
Prſüthet
ijhnommmore
Nultculeru,⸗
⸗
Cred⸗
ſſſnebachreani
un fo hiusinnen
af bi guun mo
Nter hrnepst
lgbnnniaizecſen
oynnist boeproe
Niasene in ſewino
Gtith olterpi
liegiijſoncir in
eni ngn
uſonent ietßneen.
Uicid tondinr in
Mitdrspnidrswen
MMchmichſenan
uan Fuenran
Mataantröo
ſlieſnönepeno
nbeſc utein
Gaimm ſs önne

MMoggonefſceren
gllbne

i⸗
ahinfſektie
1 1Naſt
A

249 dicnzulga.

ur ſrbanner din
Nas ſenan u Pacte n

gungtunnst aiſ in
i de apl irolllünine
nllud enigeſheod drol
in noie mo bi ſi te tſl
5 ums 0r clline⸗
jube, Nogb eif,
iiie munine thevii
Nols eligi nnus
oonigan bilenus ſens
NNdod Eus chondeni
n tndere g.adli f.
Poſverat ? 1o ſohtennia
chri inl ode hn⸗
ili de cier ,.
las opi.r iner dens
blbn ai Aüblians
ntemmiu ſtwei g nie
ddrs ihlnil
nuſſtumip i,der
ia nr Au ill
l ufinns ceg
rbuag fuiat el
icuünimwonblb
no e n inims
gürt itoigin

eenen fvortbiea
monen
lir lbnl

uols
het oſe 6

glef. 5

ntifen
oaffnum

¶ De uerbo. ſignifica.

Caſus ⁊c. ¶ Mota primo ex tex ſniaʒ diffiniti

ua naleꝛe Iʒ index non exprimat vbũ ↄdeno n½

abſoluo. ſatis enim ẽ qdð ↄdenet uel abſoluat ꝑ
Vba equipollẽtia. Et ex hoc apꝑitur itellectus in
riũ dicentium ſniã debere ↄtinere cõdẽnatiõem

nel abſolutionẽ ut intelligat᷑ ð odenatione ł ab

ſolutione in effectu non autem quo ad vᷣba tin.
Secũdo nõ ꝙ vᷣba ſtatuo uel precipio iportãt

neceſſitatem. pro hoc. xiiij. q.i.e. quod precipiẽ
C 5 tẽ nõ ꝙ uerbum ſtatuo ñ ſolũ põt applica

ri ad ſtatutum uel ad.l.municipaleʒ: ſʒ ẽt ad dit᷑
finitiuam ſniam.⁊ hoc intelligo qũ mã ſubiecta
hoc patitur ut quia poſt ↄtẽtionem i iudicio fa
ctam ⁊ alijs rite agitatiſ iudex dicit ſtatuo ĩ bũc
modum ꝛc. Itẽ nõ ꝙ etiã i ſententijs non vᷣbe
mus attendeꝛe nudam pꝛoprietatẽ ⁊? coꝛicẽ neꝛ
borũ:ſʒ potius mẽtem ⁊? uolũtatem indicis pro
feretis.¶ Alrimo nõ ibi diffinimus ꝙ eriã enz
qõ ẽ de interpretatõe ſnie qʒ ferri diffinitia ſnia
Ntibuſ pnñiibus.⁊ boc tene menti.quod intellige
in interpretatione que fit indicialiter. ſecus ſi ex
traludicialiter ut in. c.ſe.ubi plene peꝛ Inn.
„ im. Aerba prinilegiorum ſunt
interpretanda latiſſime hoc
dicit.el ſic. Oeneſicium principis la
tiſſime interpretari debet.et prio ponit manda
tum fo ipſius inteꝛpꝛetationem et eins eauſam.
et ßa ibi.quia nero. Caſus ꝛc. ¶ Moia pꝛimo
ex tex.qꝙ principis bñficium appellari põt priui
legium alicni ↄceſſum etiam ꝓ executione iuris
ↄmunis.⁊ hoc procedit intelligendo ꝙ iſte cão
nicus erat in ſeruitio pape nel ep̃i ut qrñ in glo.
Secũdo collige papã poſſe int᷑pretãri ſuum pri

nilegiũ ey iudiciũ ⁊ in abſentia partiũ.⁊ circa

uide hic nõ. ꝑ Inn. qui diſtinguit inter moditfi
cationem ⁊ iterpᷣtatõem.nam modificatio ẽ cuʒ
aliquid deirabitur priuilegio.⁊ hoc dehet fieri
pntibus partibus ut in.c.nuꝑ de deci.poſſet iñ
papa etiam iĩi abſentia paruũ hãc modificatõem
facere. Interpretatio ueꝛo ſi fit iudicialꝛ debẽt
ptes uocaꝛi ut.S.c.prox.Si uero fit ex?iudiciali
ter:tũc in pᷣncipe nõ eſt neceſſaꝛia nocatio ꝑtiũ
ut hic. ſed iudex ilerior debet ſeruare ordinẽ iu
diciaꝛium. als nõ tenet quod ipſe facit aꝛ. in.l. &

nno quoque.ff. de re iudi. z. iij.q.ix. caueant..

In gl.i.ibi:quia papa ſic uoluit.ſed ↄtra hane
lect.ultimã facit quia ſi pꝛiuilegiũ eꝛat õ ius co
mune debevat ſtrictiſſime interpꝛetari:quia oĩs
ꝛeceſſus a iure cõi eſt odioſuſ ut in.c.i.⁊ ii.ð fi.
prel.li.Vi.⁊ ĩ.c.quod dilecto de ↄſang.⁊ affi.?=
ideo ut clarius hẽas mam buius.c.conclude ꝙ;
tres intellectus poſſũt dari ad iſtud.c.primꝰ qd
iſtud priuilegiũ eꝛat cõforme iuri cõi ut qr erat

i ſeruitio epi uel pape ⁊ ſic debebat reputari re

ſidens:⁊ ideo longiſſima iterpꝛetatio fienda eãt
Secunduſ intellectus q; papa uoluit pꝛouideꝛe
ius cõe:⁊ tunc ad cõtrarium dic ꝙ priuilegiũ
3 ius cõe debet ſtrictiſſime ĩterpretari qñ nerba
boc patiunt᷑:ſecus ubi cõſtat de intẽtione prici
pis ut bic conſtabat nã ex quo mãdabat iſti ꝓ

uideri ſicut uni ex alijs reſidẽtibus.ergo uoluit
iſtũ hr̃i pro reſidẽte quo ad oĩa. Et ex hoc ⁊? ex

tex.ſingłr nõ. ꝙ priuilegiũ õ ius cõe debʒ lanſſi
me interpᷣtari ubi vᷣba hoc patiunt᷑. n
intellectꝰ ex gl.quẽ ſetit hic Jo. an.ẽ ꝙ iſte ca
nonicus erat pns. ꝓ quo facit tex. .ibi ſiẽ uni ex
aliſs . ſed ꝓpter aliquod ſtatutũ ꝑticulare uel
ſuetudinc nõ poterat reciꝑe pꝛebendã que ↄſi
ſtebat in uictu æz ueſtitu.æ ad hoc ipetrauit pꝛiui
legiũ quod erat 2ſme iuri cõi.licʒ õ ſtatutuʒ
uel ↄſuetudinẽ. ¶ Et ex hoc tcriio intellecm nõ
ꝙ priuilegiũ indultũ O ſtatutũ uel ↄſuetudinẽ ⸗
forme tñ iuri cui eſt latiſſime interpꝛetandum.æ=
idẽ mõ i. c. cũ tibi. J. eo. æ ꝓ ĩtellecin ſec nide qð
nõ. glo.penui de cie.nõ reſi.c.i.ſli vi¶ In glo.
ij. ibi qui ĩterſũt diuinis.ĩtelligit ergo gl. ꝙ ma
nnalia bñſicia hic appellant̃ diſtribntões qugti
tiane: ſed nõ bñ dicit quo ad tex. noſtrum: qꝛ dᷣ
ſtributões quotidiane nõ dant᷑ relidentibus tm
ſed intereſſentibus diuinis ut ĩ. c. unico ð cleri.
nõ reſidẽdis li.vi.⁊ papa mãdauit Puideri iſti
ſicut nni ex refidẽnibus. Et ideo potcs intelligẽ
huũc rex ꝙ oliʒ in ecclia paduana nõ erãt pꝛebẽ
de diſtincte ſicut hodie:ſed ex oibus redditibus
certa portio dabit̃᷑ cuilʒ canonicoꝝ pro ueſtimẽ
tis ⁊ uictn. illa appellabat᷑ pꝛebẽda. Atẽ quoli
bet die dabant᷑ cuilʒ canonicoꝝ tot libre panis
2 tot menſure uini ⁊ certi denarij pro niciu: æ
iſta appellabant mannalia beneficia ſen pꝛebẽde
bro nictu. ? forte nitra iſta erant diſtributiones
quotidiane pro intereſſentibus diuinis. ¶ In
glo.fi.in fi.hec gl.intrat.q.an bnjficiuʒ pricipis
ſit largiſſime interpᷣtandũ.ſed nõ dat aliquã bo
nã theoricã. nõ. tñ eã inqᷓtũ dicit ꝙ Hepta ad li
tes debẽt ſiricte interpretari.nõ etiã eã i quʒ ĩ
fi.dicit ꝙ bñficiũ principis tendẽs ĩ alterius ſe
ſionẽ nõ dʒ largiſſime iterpꝛetari æ ↄcor. Inn.
i.c cũ dilecti ð dona.æ pro hoc allegat bo. tex.
in. c.ſuꝑ eo.de offi.dele.⁊= i.l.ij. G. ſi quis a priĩ
cipe.ff.ne quid in ſoco pub. æ ocludendo clare
dicta doc. æ mãm ſcias ꝙ ubi ĩ iure ſpecitce fit
mẽtio de bñficio pricipis. Iẽ ð priuilegio 2 ð
Npto tã ad lites q; ad bnficia beneficiũ põt la
te ſumi.⁊ tũc ẽ veniuola actio gaudiũ tꝛibuens

—

capiéti ĩ li.feudo.i ti.ĩ quibꝰ cãis bñ ami. ĩ.c.i.

7 nõ.i.c.ad aures. ᷓ ð penis. tunc ſic gñaliter
ſumptũ ↄprehẽdit ĩ ſe priuilegiũ. Itẽ ⁊? Roptnʒ:
qꝛ ſemꝑ priceps facit graʒ ut i.c.ſedes ðᷣ Nptis
nõ eni tenet᷑ dare ſeptũ cuʒ ſubiecti hẽant iudi
ces ordiarios. Qnq; vo hoc vᷣbũ bñficiũ ſũit
ſtricte ⁊ trãſit i ſpeʒ:⁊ tũc ꝓprie dr̃ bñficiũ libe
ralitas qᷓdã ſeu gꝛa cõceſſa ſine alteriꝰ pᷣiudicio
pter ius cõe ut qñ princeps ↄcedit aliqᷓ iura ad
ſe ſpectãtia illð ꝓprie dr̃ bnficiũ ⁊ nõ priuilegi
um. ? illð dʒ largiſſime interpretari: qꝛ tiin pᷣiu
dicat ↄcedẽti.⁊ ĩ hac ſpecie ĩtellige iura q̃ dicũt
ꝙ bñficia pricipis debet largiſſime iteꝛpꝛetari.
prinilegiũ uero ẽ quoddã bũficiuʒ 3 ius ⁊ dici
priuilegiũ quaſi priuata lex qꝛ ẽ legẽ cõem =
appellatur beuelick:aci tꝛibuit gaudiuʒ ei cut
5

Be uerbo. ligni.

cõcedit᷑.æ tale pᷣuilegiũ dʒ laꝛgiſſime intptari:ſʒ

i qꝙ;tũ pᷣiudicat ʒꝰ ł iuri cõi dʒ ſtricte ĩterpᷣtari ut
i.c.ꝙ dilecto pᷣall.æ in.c.i.⁊.ij.ð fi.preſ.li.vi.⸗=
nide bo.glo.in.c.ordinarij.ð offi.or.li.vVi.⁊ ꝙ;

nõ.gl.in.c.fi.de trãſſa.la.⁊ in hoc pᷣuilegio nõ

hiit locũ illa iuꝛa q dicũt bnficia principiſ largiſ
* ſume itpꝛetãda niſi mõ pᷣdẽo. Nptũ vo ebnficiũ
ſʒ ius qꝛ dat᷑ ad inꝛis obfuãtiã:nec tenebat᷑ pᷣn
ceps ↄcedẽ ut.S.dixi.iõ põt appellari bñficium
laꝛgo mõ:ſz ſi dat᷑ ad lites dʒ ſtricte itpretãi:qꝛ
pᷣiudicat ordiarie pfati. Itẽ ẽ odioſũ quia dat
mãm litigãdi æ uexãdi aliũ. Idẽ dic ĩ Epto ad
bñficia.nã ẽ ãbicioſũ ⁊ pᷣiudicat ordinarie ptãti
iõ fit ſtrictiſſima it᷑pretatio nit ĩ.c. q;uis dꝑ pᷣbẽ.
li. vi.⁊ hec nõ qꝛ ĩ hac ↄpilatõe nõ ita clãe exãia
tur hec mã ſc̃ hic.adð qᷓ dixi.S ĩ gl.⁊æ tene mẽti
B mi pariibus. Bnãle dr̃ inrer
dictũ qð fertur:nedũ i ꝓum
cia: ſʒ ĩ uillã ł caſtrũ.h.d. Cõis diuiſio
fa ibi.cũ aũt cãus zc. Mo prio ex tex. ꝙ ꝑti
culare intdẽʒ dꝛ qñ nna eccła ł płres eccłe ſpeci
fice ? n ſub noĩe nui vᷣſuatis it̃dicũt᷑. Gjãle vo
ẽ qn univᷣſitas uniꝰloci itdicit ſiue locꝰſii paruꝰ
ſiue magnꝰut e uilla ł caſtꝝ.æ ẽ rõ qꝛ ⁊ ſi i nila ũ
eeét niſi una eccła:iñ apta ẽ hr̃e plꝛes ecclias:uñ
otinet ĩ ſe uniuerſiratẽ.Et nõ qꝛ facẽ ad młia et
maxie an ↄſtõnẽ Monitacij ubi cauer ꝙ ꝓp pe
cunia rio debito n dʒ ferri itdẽʒ gnãle ꝑ ordia
riũ ł delegatũ ſine ſpali licẽtia pape. Jie nõ ꝙ
noie t᷑re ↄphedit regnũ.itẽ ciuitaſ.uẽ caſix ł uil
la. ¶ Op.ð tex. de.c.fi. ð ſe.ex.i. vi ubi abſqʒ
pᷣuilegio clerici pni ſub miſſa uoce celebrare tpe
gnãlis itcci.gꝰ nõ ẽ opꝰpuilegio de qꝰ h.ſo.ilið

pcedu hodie ð iuꝛe nouo:ſʒ h̊ oli no licebat.iõ
ipetrat̃᷑ puilegiũ de quo bic. neen fi. ul

dic ſy hoſt. ꝙ itdẽʒ no ẽ odioſũ cũ ad correcii
onẽ aiaꝝ fl git᷑ ui ĩ. c.pe. S. ð ſẽ.ex.qð nõ.Ex
quo hẽs ꝙ ſnia it̃dẽi ñ qʒ ſtricte ĩiterpᷣtaꝛi ſʒ lax
ge qꝛ uenit ad correcuõem anime ⁊ ſecurior in
ter pretauo fienda eſt in ↄcernentibus ꝑiculum
anime uide bo.glo.in.c.unico de ſcruti.
B mMubi. Aerbĩ cłcorum ẽt cão
nicos comprehendit.h.d.uel
alr ßʒ itellẽʒ abdatiſ. Dꝛiuiłgiü ) ↄſu
erudinẽ iuri cõi obniãtẽ laꝛge e iterpᷣtacũ.⁊ ſᷣm
hẽ itellẽʒ ẽ cãus nõbił et poe ſic caſũ ſʒ iſtũ itelł
ciũ In qbuſdã ꝑtibꝰfꝛãcie erat ↄſuetudo ꝙ; ꝓ
pinqꝗ ſuccederẽt cłicis iteſtatis ẽt ĩ bõis acqſitis
ituiiu ecłie. Cõtꝛa hãc ↄſuetudieʒ papa ↄceſſit 5
nilegiũ cuidã epo ꝙ oꝛdinano ꝛeꝝ clicoꝝ ab ite
ſtato ðᷣcedẽetiũ eet in ſua diſpõne dubitat.an ap
pellatõe clericoꝝ neniꝛẽt caonici.⁊ rñdet᷑ ꝙ ſic:
nr i a. ¶ NMõ pex tex. ᷣm pcedẽrtẽè irellẽʒ ꝙ uʒ
ↄſuetudo ut cłici poſſint diſpõer̃ ðᷣ bõis acqᷣſuil
ituitu eccle et ꝙ ꝓpinq ſuccedãt eis ab ĩteſtato
i bꝰmoi rebꝰ.⁊ tene hꝰmẽti.⁊ faciũt nõ.i.c.pnti
ð offi.oꝛ.li.vVi.fᷣo nõ.qꝙ ueꝛbũ cleꝛicoꝝ in pᷣuile
gio ꝓlatũ ẽt ↄphẽdit canõicos:iʒ õᷣ h op.de.c.
ſedes.⁊ ꝙ ibi nõ.S.de Np.ubi ñ neniunt maio
ꝛeſ expᷣſſis mioribꝰ ẽt ſecuta cła gnãli:ſʒ canõici

. * „
eccleſiaꝝ cathedꝛaliũ ſũt honoꝛabilioꝛes alijſ cũ
faciũt unũ coꝛpꝰcũ epᷣo ut ĩ.c.nouit.⁊.c q;io ð
bhis q fi.a pᷣla.gꝰ.v.clericoꝝ dʒ ↄpᷣhẽdẽ ſimpli

cces clicos ⁊ ñ cãonicos.ſo.dicũt Hoſti.? Jo.

an. ꝙ Sriũ ꝓcedit i op. ad lites ꝗᷓ ſũt ꝛſtrigẽda
ſed h̊ nos loqᷣmur i puilegio fauoꝛabili. æ ut di
xi Fʒ illã lect. Abba.iſtud puilegiũ eꝛat ofoꝛme
iuri cõi:lʒ õ ſtaruiũ uel ↄſuetudineʒ. Cene
glꝛ. æ tene ſemꝑ mẽti.nã ſetiũt doc.ex pᷣdictis ꝙ
ĩ mã ſtricta appilõe cleꝛicoꝝ nõ neniũt canonici:
ciᷓ ſimplices clłici iin qð mihi plʒ. z idẽ teneo de
ui. z ho.de.ſuꝑ NGica. ubi latiꝰtracto: ſʒ i mã laꝛ
ga ueiũt oẽs et epᷣi ut pʒ i rubꝛo ð ui.⁊ ho.cle.
nã ibi i rubro or clicis guatꝛ ⁊ i nigꝛo tracta
tur et ð ep̃is. ¶ In gleieidt prior expoſitio me

lioꝛ e.na fʒ ultiaʒ lec.gl.ñ erat opꝰipetrat puile

giũ:niſi dicat᷑ epᷣs ex illis bõis nolebat ſoluę
debita ſua. (G l ſeibt largiſſime ſũitur nõ

h ocʒ gl.⁊ tene meti:uult.n.ꝙ vbũ clicoꝝ ñ cõ
phedat cãonicos:niſi ex largiſſima iterpᷣratione
g ubi ceſſat h iterpᷣtatio largiſſima ni ↄphendit
caoluicoſ ut.S. dixi.et ĩ fi.gl.ſo.ut ibi nõ i gl.ul.
. Bmẽeeuci. Jurs obedit᷑ plato ⁊
eccłe nõ cleꝛo dioceſano:ſʒ ca
pitło eccłe catbedꝛał otzediꝛ tenet᷑.h.d.

õis diuiſio fa ibi. nos igit caus ꝛc ¶ EHö

prio ex tex.clericos teneri ad pᷣſtandũ iuꝛamẽtũ
obediẽtie epo ⁊ caplo.qð itellige ĩ clericis hnti
bus curã ut i.c.nullus de iureiuꝛan.et.xxiij.di.
qqᷓ;. Idẽ i nõ hniibꝰcuꝛã ſi h̊ hʒ cõſuetudo ſᷣm
Inn. ꝙ nõ. ex ↄſuerudie gꝰinduci põt ut q̃ͥlibʒ
cleric? diocc. teneat᷑ pᷣſtare iurametũ obediene
prelato ⁊ caplo.¶ Co nõ ⁊ iene mẽui ꝙ tãta ẽ
ↄiũctlio iteꝛ epʒ ⁊ caplʒ ꝙ ẽt obedietia pſtanda
faciũt unũ corpꝰ.⁊ ex iuꝛameto obligaꝛi dʒ cleꝛi
cus ad obediedũ epo tãꝙ; capiti ⁊ caonicis taqᷓ;
mẽébris. n tn intelligas ꝙ cuilʒ canõicoꝛũ iſte ſit
obligatꝰ: ſʒ obligat eis ut uniuerſitati:ita ꝙ ſin
gulis ñ tenet᷑ aſtrictꝰ.uide tex.cũ gl.in.c.ixtefꝛa
gabili. ꝗ. exceſfſus ð of.Oꝛ.⁊.xij q.ij.qͥ manumit
tit. ? qð ibi nota. (ronor ꝙ i obgaide
iurametali n atẽdit᷑ oꝛdo ſcriptuꝛ ſeu ꝓlationis
ipſoꝝ vᷣpoꝝ:ſʒ qtiias ꝑſonaꝝ uñ licʒ h pꝛeterat
eccła placentina in forma iuraméeti. in epiſcopo
opligat᷑ ꝑ priꝰiurãs tãꝙ; capiti:ſed ſi querat ad
qd podeꝛat᷑ iſtð ꝙ epiſcopo tenet᷑ tãq; capini ſo.
dicũt doc.⁊ bñ ꝙ ſi epiſcopꝰ? capim mandãt õ
ria:tc᷑ iſte priꝰtenet᷑ obedir̃ epo ex qꝰ libi ut capi
ti obligat ꝓ hoc qð nõ. Inn.i.c.cũ iã dudu.ðᷣ
prebẽ.ubi gnãliteꝛ põit q̃ſtionẽ in ſubiecto duo
bus platis pꝰmodũ ↄria mãdãtibus.et iſia ſũt
notabilia que ex tex. colligi poſſũt. Et pꝛedicta
uera i h̊ iuramẽto ciꝛca ſpũalia:qꝛ bʒ ea ab epo
⁊ capitulo:ſj̊ͥ ſi hẽret feudñ a caꝑło:tũc inꝛat ca
pitulo ſi ab epᷣo tẽ inꝛat epo.Bn gl. ij. i fi. nõ
pgl.ð uarijs ſignificatiomibꝰhuiꝰ uerbi eccła.et
nide aliã i. c. cã. S. e. ? aliã magis plenã i. c. fi. ne
pla. vi.ſu. ¶ Secũdo nota ex cadem gl.iuncto
tex.ꝙ iuramẽétũ generalier preſtitũ debet reſtri
gi q;tuʒ pot ui minus obliget iurante. nam ubi

Gegnitczc
1borcl
lni üb⸗
Pfoftoninui.
ſrieictonn
Neltdeoai
ſptubmntii t
noepnimei,
opnsert
olg anſe n⸗
Kcenronin.
crütdrc
Curerhcordo
lgöbendtile⸗
Uſlepeneſirn
ſüfnorrblest
Peineſmiiine
ſonlniectelſe⸗
venelſscechs
Uleni ſntgant
ſnrn pobig
linte ecfof
tcetimn ho⸗
aſenröiſe
ggialrc

ligniüiri

lienihn 6
dn
lepticsde B

.*
iͤſ don 1 .
c i ihne — .
dce, oli 4 ei nerbo. lignikica:
on 2 Roöp; os .
ſ tiſ
ne ͤhe „ = 5S . E
fls, no 1 tractaĩ de obli gatione ẽ fienda interptatio ſtrie ibi nec de quolʒ. caſ⸗ us ?c. ¶ M prio ex ordie
8 ſworhi t ta facit.c.ad noſtꝛã el. i. de iureiu. 7. c.i. e.ti.lib. le bonã praticã ⁊ ſtilũ öcidẽdi qoes dubias uit
lpiirut Vi. =. l.quitquid aſtringende ff. de ueꝛb. obi. ponant᷑ opiones ꝗᷓ nident᷑ adueꝛſari:poſt modũ
ſaui E Berenti Applone eccleliaſti vHo ponat᷑ Vᷣa opio s ↄcluſio decidetis:⁊ ſic ſer
laid nd Sn * ce cenſure ↄpᷣhendit᷑ uat᷑ hodie ĩ ocilijs ⁊ i deciſioibꝰ qõuʒ qᷓ diſputa
b⸗ in Thicnse „ excõicatio ſuſpenſio æ interdictum. h. tur. (B.60 n8.n ſẽꝑ dubiũ decidedũ fᷣʒʒ ius
mh 8 one d. Cõl dluiſto. Fa ibi Endemus. Caſus ⁊c̃. . ciuile ʒ ius canonicũ nõ ꝛeꝑiat᷑ in õrinʒ:ex quo
nbi n eineh de Mõ P ex tex. ꝙ excõicatio ſuſpenſio ⁊ ĩiteꝛdi deciſio iuꝛis cinilis mẽti pꝛicipis ſeu pape co.d.
inbn ahitäln ciũ i multis ꝓcedũt a pari. lacit. c.is cui de ſen. aptari nõ põt.nã anteq; emanaret boc.c.nõ ba
ls dij iehoce V . ex. li. Vi. uñ oĩa oprebeduni ſub nocabulo eccle bebamꝰ Sriã deciſionẽ ð iure canonico ſʒ lex ci 3
Ultin zingon ſiaſtice cenſure. ¶ Scdo nõ ꝙ cũ vptio dat᷑ iu nilis nõ poterat ↄmode adaptari ad intenuõeʒ
ginn wapſthn . dici iponendi dinerſas penas illã iponẽ dʒ que ↄcedẽtis pꝛiuilegiũ ſuꝑ ocimis noualiũ.nã ſi ca
gils d⸗ hemnfiit magis timet. ↄcor.c.qim in. F. li. i ſi. S. ut li.ñ 2 perem⸗ nouale fm ius ciuile lere oẽs agri eſſer .
ii dsroltae teſ. ʒ a principio dẽat eligere unã ut h̊ põt tũ nouales cũñ cõiter ceſſẽt ꝑ ãnũ: ⁊æ ſic miiũ pᷣiudi
dl lugſine finr poſtmodũ ꝓcedẽ ad alias ſi hoc mernerit ꝓtex caret᷑ eccleſie ꝑochiali.⁊ hoc dictũ nõ. ꝓ limita
lrn pi orfc „ uitas ↄtumacie ui ĩ dicto.c.qm in fi. d qᷓ tione regule nulgaris ut ius ciuile ſẽꝑ obſeruef
alegſſmn R ro quonidie in l̃is delegatorijs in fine ponitur ubi nõ é ius canonicũ ĩ Sriũ: ut i.c.i.ðᷣ no.oꝑ.
lohygſina n zinti iſta cka 2peſcẽdo ↄdictores ꝑ cenſuram eceleſia nũ ⁊ ad ibi dixi. rerno tria requiſita ut
6. an h ig ſticã nũqͥd iudex delegatus poſſit apponẽ aliaʒ priuilegiũ ðᷣ decimis nonaliũ nõ ſoluẽdis bẽat
R ricve penam in iuꝛe expꝛeſſam: dic ꝙ ſic: ſi nõ eſt ex locuʒ. prio requirit̃ ꝙ terra nouiter ſit redacta
dcen doaſnt 4 pᷣſſa põr apponẽ penã arbitrariã. ar. i. . cauß ad culturã. Scðo ꝙꝙ nõ exiet memoria ꝙꝙ aliqñ
– . ge off. del ⁊æ. l.una. ff. ſi qs ius di. nõ obtemꝑ et fuerit culta. Tertio ꝙ eccleſia ꝑrochialis nullu,
æ da.. boc nõ uiaute clauſule 6 uirtute delegatõis nã nel modicũ ꝑcipiebat fructũ prius ex tali terra.
natii Nlii⸗ cũ hec danfula apponai ad ampliandũ prãtem nã qnñqʒ ſilua ĩculia eccleſia ꝑrochialis noĩe de
Pirlgiceie⸗ delegati nõ dy. oꝑari reſtrictionẽ a2. . c. fi. . eo. cimaꝝ pcipit magnã uulitarem ut qꝛ fone arbo
eünhmnan 2 hoc gictũ̃ nõ. CEr qno colligi pot iudicem res icidunt 7 uẽduni uel quid ſile. intẽtio ergo
il ſc. datũ cũ bac cla poſſe ↄpelleꝛe ⁊ puniꝛe ↄtumacẽ ↄcedẽtis priuilegiũ ẽ affeꝛe modicũ piudicium
coenc⸗ ſn ꝑ ipoſitionẽ mulcte uel alterius pene. unde non eccleſie pochiali. ¶Dn glo. in V ð nouo ibi ſʒ
5 tue hor qtz dftringat᷑ ad exercendũ iſtã cenſurã niſi inqtum nõ ẽ ueꝝ.ſzʒ gl. nõ reddit h ronẽ q̃re recedimꝰ a
elurmnai obalne nelit dico etiã ꝙ hec clanſula apponit᷑ in ſiis ex ſupradictis gnãſbꝰ interpretationibꝰ 2 capim?ꝰ
tme ning ini ſuphabundãti ſen ut magis delegat⸗ timeat: qa boc nouale ita erneo mõ.ſʒ dic ut.S. dixi ꝙ fit
benteuu ſtonda ſi nõ exprimeret᷑ põt tñ delegatus vᷣtute ſimpli ꝓpter intẽrtionẽ ↄcedẽtis pꝛiuilegiũ iit dicũ ĩ lit
neobluα cis delegatiõis excõicare ſuſpendẽ ⁊ intercicere tera.nã ſi nerbũ nouale ↄprebenderet᷑ ita largo
Puitcionlaſo ic⸗ boc pʒ exp̃ſſe in c.i.æ.e ex l̃is de off. dele.facit mõ ſicut in pᷣcedẽubꝰ caſibꝰ de facili oẽs ecclie
Ganolconi ſeli .I.ij. ff de iu. om. iu. ¶ In gl.i. ibi ar. Z ad vᷣte prochiales ꝑdeꝛẽt oẽs decimas.nam in multis
bechiaein gn qꝛ hoc Sriũ nõ reſpicit pᷣcedẽtia in gl. ſed reſpi locis oẽs terre ceſſãt ꝑ annũ ut poſtmodũ ꝓdu
r i gin cinteſn cit tex ſʒ ſoluẽdo dic pᷣhoſtiẽ. ꝙ uerbũ cenſura cant uberiores fructꝰ. Itẽ priuilegiũ tẽdẽs ad
Enn 4nmunt nõ ophendit i le depoſitõnẽ nel degradationeʒ piudiciuʒ alreriꝰ dʒ ſtricte intelligi nt pleue dixi
ononngioblgnde qꝛ ille pene ſũt multů odioſe.= iſte de qbꝰ ĩ tex: i. c. oliz S. eo. nõ qʒ hit fieri larga interpreiatio.
anpeni ſn panons ſut fauorabiles ⁊ ĩ aiarũ medicin iducte. unde ¶ In glo. fi. in fi. nõ. bn dictũ glo.nã facit ad
facimꝰſtrictã interpᷣtatõeʒ maxĩe qꝛ fᷣm cõem cõ multas qõnes ſepe eniʒ a principio pꝛiuilegium

piilbſmni
Cramin ti chllono
Penſcdſ ertian
dmi ui; h

ecpinmä )

SπαNC
iACâuci
lin ſbiend di
indus er uſi
lin. Erhrtit
anbencbchn
1Clotic nune
ili
ueartialle
chunen
8 he

gsgeiin

dmger
iſtui Oehcl cſ

. wmne

ſuetudinẽ eccleſie fere ſemo ↄtumaces ↄpeſcũt

remedijs de qbus h̊. ¶ In ea. glo. ibi ? cũ qᷣd
incenũ. iſta pticula gl.non ↄtinnat᷑ ad pcedens
Sriũ ſed ad pᷣncipiũ gl.æ ponit caſũ in eo q̃ fivꝰ
inſſerat ꝓ obligato ad dandũ titiũ uel ad ſoluẽ

dñ mille. 2 r̃ ꝙ ſi iſte fideiuſſoꝛ ꝛedemit titiũ et
oluit credirori põt agere acttione mandati licet
expſſe hoc nõ ieſſet mãdato quaſi forte uelit di

cere gl. ꝙ ſub iſta cła gnãli ꝑ cẽſuram eccleſiaſti
cã z ↄprebẽdunt᷑ oẽs iſte pene ut poſſit index
illã attẽptare quã magis niderit expedif̃ ⁊ certe
illa lex ſi qs ꝓ eo all.i gl. facit multũ a ꝛemotis.

SS In p
Bid per nonale. legef
de decimis nonaliñ non ſoluendis ill
appellatur nonale de cnius cultura non eſt me
moria 2 q priꝰ modicũ uel nullũ fructũ affere
bat. h. d.pꝰ ponit᷑ qõ.ſcdᷣo Henſio ibi Iʒ.ĩ qᷓ prio
ponit duas opi. ſcdᷣo ſoluit ibi nos.ʒ moderat

modice ledit: ſ ex poſifacto incipit efſe ualð no
ciuũ i termis nr̃is. põe exẽplũ ſᷣm hoſti.ð caſiio
inculto ubi eccła ꝑrochialis nullũ ꝑcipiebat fiu
ctũ qꝛ hoies ĩde receſſerãt:ſʒ priuilegiati rotum
territoriũ redegerũt ad culturã uenerũt poſiea
boĩes ad ibi habitãdũ ⁊ eccleſia antiqᷓ reꝑiatĩ᷑ ꝗᷓ
nullã decimã ꝑcipit: certe lʒ a principio hoc pri
nilegiũ modice ledeꝛet tũc:nũc multũ ledit unð
ſubueniẽdũ eẽt eccleſie ꝑ principẽ. dicit iñ Jo.
an. ꝙ pricipis erit exaiatio qn dicat᷑ enormiteꝛ
ledi ⁊ an dẽat reuocari priuilegiũ ꝑ nõ.i.c.ſug
geſtũ. S. de deci. ubi plene nõ.an priuilegium re
noceĩ ipo iure ſi icipiat nalde eẽ nocinũ. Illud
tamẽ nexꝝ ẽ ut ſaltẽ ꝑ pᷣncipẽ ꝛeuocet᷑ qꝛ non dʒ
uni ↄſulere cũ graui pᷣiudicio alterius ut h̊ i fi.
lie lac lij. S.ſi qs a pricipe. ff. ne qͥd ĩ lo. pu.
Ex pᷣdẽis põt etiã ĩferri ad priuilegiũ mẽdi
cantin ut poſſint audire ↄfeſſiones quorũcũqʒ
ꝓꝙ ualde nociuũ e Hoie eccleſijs prochialibus
4

Be uerbo. ſignl.

n hodie oẽs fere ↄcurꝛũt ad fratres relietis pſ
byteris ꝓprijs. uñ ꝓuidendũ eèt ꝑ principe ec
cleſijs prochialibus reuocãdo iſtud pᷣnilegiũ tã
graue ? piudiciale eis. Sʒ d queʒ ptiner onus
ꝓbadi dic ad puilegiatos qͥ dicũt eè ꝑ noualia
qt eccleſia ꝑrochialis uel epiſcopꝰ bʒ fundgram
intentioneʒ ſuã de iure cõmuni i ſua dioceſi uel
parochia. Ab.
2 1 Ij Der matꝛicé ec
Enerabili * cleſiã catbedꝛal ec
cleſia ĩtelligit nõ romana. b. d. uel alit
? ſic. Si ecclia ſubiecta epo nnit᷑ alteri ul gubeꝛ
nãda oↄmiuut᷑ ſaluo iure matricis ecclie ꝑ maeri
cẽ eccleſiã itelligit᷑ cathedralis nõ romana. h. d.
In pria ponit᷑ epi qrela.i ſcdᷣa dat iudices ibi.
iõqʒ. Caſus. (Me tex. ꝙ cathedralis ee
cleſia dr matrix æ nõ ronana tm. Sʒ ) hoc op.
ð.c.unico ð ſcrutinio:ubi eccleſia uniueꝛſalis dĩ
matrix ad ideʒ cle.i. ð ſen. excõ.iñcia glo. æ. c. ex
traſmiſſa. ð renũ. ubi qibet eccleſia baptiſmał
ẽ maior i loco ⁊ Iʒ nõ ſit cathedralis appellatur
mairix. So. dico ꝙ boc nõ & idiſticre ueꝝ ut ꝑ
matricẽ eccleſi itelligimꝰ ſemꝑ caihedralem:hʒ
eni narias ſignificationes. ⁊ iõ debet itellig fᷣm
ſubiectaʒ mm: ſed ĩ caſu huius.c.?æ regulariter
in priuilegijs ubi ↄcedit᷑ aliquid eccleſie iferiori
ſaluo iure matricis eccleſie tũc intelligit᷑ ð catbe
drali qꝛ eccleſie iferiores tenẽtur ecclłe caibedra
li 2 ñ alijs ut nõ.i.c.dilectus ðᷣ capel.mo. 2 ita
Reluigi dʒ iſte tex Sʒ nide bonaʒ gl. in dea cle. i.
ge ſen. exco. Abbas
Excõicatus łinterdi
*£ Parte. ctus ꝓ ↄiumacia uel
offenſa dubia abſoluit᷑ cautione pᷣſtira
8 ſtãdo iuri.ſi vo fuit excõicarꝰuł ierdicnius
manifeſta offenſa: tũc pꝛius dʒ ſatiſfacere anteq;
abſoluat᷑:? dẽ manifeſta ðᷣ qua aſtat p ↄfeſſionẽ
uł ꝓbationẽ legitimã uel rei euidẽtiam. h. d cũ
le. c. in pria ponit᷑ querela cõmitiſſe. In ſcdᷣa iu
dices inſtruit. ſcdᷣa ibi ad intelligẽdam. Caſns.
C Mõ pꝰex tex. iudicẽ territorij poſſe repetẽ ma
lefactorẽ captũ ĩ territorio ſuo ꝑ alienũ iudiceʒ
nã uiolat᷑ eius territoriũ ex tali capta ⁊ idẽ dic ĩ
epᷣo qñ clericus ſuꝰcapit ꝑ iudicẽ laicũ ut poffir
ex ofſicio illũ repetẽ.ꝓ hoc.c.ſi iudex laicus.de
ſen. excõ.li.vi.fſac tex.cũ ibi nõ.pꝑ Juno.in.c.d⸗
lectꝰ.S.de ap.Et nõ ꝙ ſi malefoctor captꝰreſti
tui ñ põt agi põt ad ſatiſfactõʒ niolati teꝛꝛitoꝛij
ꝓut b̊ agebat᷑ jm unũ itellectũ. ¶ Scðo nõ in
dicẽ poſſe fulminare excõicatiõeʒ ſiue ĩterdictũ
ꝓ ðᷣfeſiõe iuriũ ſuoꝝ. feꝛt᷑.n. excõicatio qnʒ tãqᷓ
a ꝑte exiudicialit᷑ ſicut.n.põt qͥs ſe defẽdeꝛe gla
dio mãli:ita ⁊ ſpũali nit ĩ.c.dilecto:⁊ qdð ibi nõ.
8 ſẽ.excõ.li vj.æ ꝑ Inn.i.c. uenerabili. ð cẽſi.
ꝓbat hic ſʒy unuʒ modũ intelligendi. ¶ Tertio
õ ꝙ caplim põt ð iure ſpãli hye iurifditioneʒ ẽt
ipalem in certo loco: Atio nõ tꝛes ꝛegulas
ad quas quotidie allegat᷑ iſte tex. Mrima ẽ qñ
excõicatꝰ ꝓ ↄmmacia dʒ abſolui pᷣſtita cautione
nec tenet ſatiſfacere anteq; abſoluatur: ſed ꝑ iu

⁶

ra noua iſta regula dʒ limitari ſiue ꝛeſtꝛingi qñ
otumacia fuit dubia. Si vo ↄtumacia ẽ manife
ſta non debet abſolui miſi pᷣſtita ſatiſfactione: ut
puta ꝛſtitutis expeſis tex.ẽ ĩ.c.ueneꝛabilibꝰ.G.ſe
eus. ſé. excõ. li. Vj. z ſic pnt ẽe due regłe. Alia
E ꝙ excõicatus ꝓ offenſa dubia abſolui põt pꝛe
ſtita cautione cõpetenti nec tenet᷑ litigare nec ſa
tiſfacẽ niſi priꝰabſoluat᷑. (Aii degula eſt ꝙ
excõicatꝰ ꝓ offenſa manifeſia non debet abſolui
niſi prius ſatiſſaciat nec ſufficit pᷣſtare cautionẽ
de ſatiſfaciẽcho. hãc ꝛegulã limita ubi ſatiſfactio
conſiſtit in exercitio act?tẽpoꝛalis: ſecꝰli ↄſiſtit
in exercitis actꝰſpnalis qꝛ tũc debet anie abſo

ni q; ſauſſaciat nec excõicatꝰ attẽptet actũ ſpualẽ

exemplũ excõmunicatur canonici qꝛ de madato
pape nolũt reciper̃ quẽ in canonicũ ꝛeceptione

iunꝛis: ceꝛte iſti prius debent abſolui cũ cantione

S ſatiſfaceꝛ qꝛ ſi prius ſatiſtacerẽt reꝑiret̃ ſatil

factio facta ab excoicato qð ẽe non deb;:qð uo

lui Inno. in. c. illoʒ. ð pben. ? Hoſti. p 2 qᷓ
lis debet ẽe iſta cautio dicã cũ glo.i.V.ſufficies
2 iſte tex. ſemꝑ allegat᷑ ĩ indicijs i iſtis ꝛegtis ca
piis in iuꝛe nouo. ¶ In glo. in. v. ꝓ ↄtumacia
i bene habet locũ diſtinctio ꝛ⁊c.iʒ Rio. heat bo
nũ itellectũ non tñ formaliter eneruat ↄtrariuʒ
quod fiebat ĩ pricipio glo. uidelʒ nullũ excoicari
dere niſi pro mortali zæ quando aliter corrigi ñ
poteſt. Sed ꝛñde foꝛmalius ſaluando diſticoeʒ
tex. ꝙ cũ quis excõicat᷑ pro ↄtumacia ut qꝛ ci
catus noluit cõꝑere ſatis dẽ excõicari ꝓ moꝛtali
⁊ ſatis dicit᷑ icorrigibilis ex quo nõ uult paret̃
nec purgare ↄtumaciã ſuã.nã iobedies ſuꝑiori
ſuo peccat mortaliter: ut i. c.ij. ð maio.æ obe.=
grauiſſimuʒ ẽ peccatü iobedientie. viij.q.i ſcien
dũ ⁊.c.iilud. de maio.æ obe.⁊ alibi dicit glo.ſin
gularis ꝙ quelibet ↄtũacia ẽ excõicatiõe digna
? ꝙ tãto ẽ maior ꝙto ex minori re ſurgit.xcvj.
di.c.duo ſũt. Si Vo quis excõicat ꝓ offeſa iũc
etiã dici excõicariꝓ mortali nec uult ſe coꝛꝛigẽ
nã tex debet intelligi ꝙ excõicat ꝓ offenſa. i. p
contumacia ꝗᷓ reſultat ex offenia.nam pꝰcitat ut
ſatiſfaciat ⁊ ſi ñ uult ſatiſfacer̃ excõicaĩ æ ꝓ hoc
ex.ibi iuſſus noluit emẽdaꝛ maleficiũ ꝛc.nã ab
hoie nũꝙ fertur excõicatio ꝓ delicto tantuʒ ut
nõ gl.i. c.epiſcopi.xij.q.iij.⁊? ſaus pʒ in.c.ſacro
S. ð ſen. exco.ſed delictũ qñqʒ c cauſa mediata
excõicationis feꝛede. C S ea. gl.tbi ſolet plas
timeri ⁊c. nult ergo glo.ꝙ iſiud priuilegiũ fuit
conceſſũ ad cautelã:ſed aduertendũ ꝙ iſtud pri
uilegiũ hẽbat pricipaliter duo capła.primuʒ q;
captin poſſet excõicare uel interdice? ꝓ offenſa
propria:æ in hoc ↄtinebat gratiã. Scvᷣm captʒ
erat ꝙ nemo auderet abſoluere excoicatum uel
interdictũ niſi congꝛua ſatiſfactione pᷣmiſſa ⁊ in

hoc continebat iq quod ius cõe:⁊ ĩ hoc uitimo

bene dicit glo. ¶ In ea. glo. ibi ꝑuenerit ad pi
guiorẽ foꝛtunaʒ.hoc itellige niſi iſte fuerit excõi
catus pꝛo pena applicanda fiſco qꝛ ſi nõ põt cu
rie ſolueꝛ dʒ fieri cõmutatio i penã corporaleʒ:
nt in. c. fint. de dolo. 5 ↄtu. 7. Eij. q. Vj. cei. 2. li
△

B

ſſtrenenaet
Gaicho alu un
ganone unnce ſn
gritnchefoenſtn
oſenticbatint
rfibblopong Lan
opofolt ſolvs
e looroni onin
ſcluert.
Ur liuseglſa r
GenſntModrr
lumm tsſaiuere
Oftlor nb Dhee dot
Neſtoiuneno den

umſeni annr
aiNaluu
Aerſrimſohtore

Platofſtvörn
anippſimiffniin

H ſanmr Cceitte

ſpkonnin
tab f aiſine⸗
linſtotſumn
määtinghr
umnfermf tſt
chiflüinſenn e

lvo no ul panf
brgles ſgon
bnu,the
1, N ln
bicer gbo.in
denide ign
ireimge.xey,,
lai poffeſn i
cvol ſeconge
1 offnſa.l
namp'Cnni
Nöi t pbot
cti ei i eb
Aido untm
igin
Cli nlin
,/Aos
nillgiͤtuit
ai
a.cMranthz
Gedn ah
Nröamn
nenſſutnn
ibocutind
enent ß
ſefoert Ni
nno ho l
iede:
4

ſtafr᷑̃ recipiatur iuratoria.

¶ De nerbo. ſignificx.

fi.ff. de in iuſ.uocan. Et in fi gl.tene menti ſinẽ
gl. et placet mihi ꝙ ſi non põt aliã cautionem pᷣ
Er nõ. gl. in alio qꝛ
extendit aut᷑.gnãliter ⁊.c.pe.palle.in glo.ad ali
os caſus nt udi quis tenet᷑ pᷣſtare cautionẽ pigꝰ
ratitiam uel fideiuſſoriam releuatur preſtando
inratoriꝗ ſi nõ põt fideiufſores uel pignus pre
ſtaꝛe. n gl. in ueꝛ. citatus in fi. dic ꝙ una ci
tatio conſtituit quẽ contumacẽ ut poſſii ↄdẽna

ri parti in expenſis ⁊? ita loquũtur iura in ↄta

riuin allegata:ſed ad hoc ut iudex poſſit pꝛoce
dẽ ad excõmunnicationem requiruntuf alie due
citationes uł una peremptoria pro oĩbus ur in
prin. gl. et hodie uide bo.tex.eum glo.in.c con
ſtitutõem. de ſen.excõ.li.Vi. Bre v. ſuffi
ciens ibi pignora nei fideiuſſores. Hõ. glo.qð
excõmunicatus ꝓ inteceſſe alterius ſeu ad iſtan
tiam alter us nõ debet abſolui quamũcũqʒ du
bia ſit ↄtumacia uel offenſa niſi preſtet cautõem

pignoꝛaricig uel fideiuſſonam.æ de ̊ uide glo.

nõ. z magis clarã i. c. qua fromie S. de ap. ⁊ ibi
plene dico æ hanc opionem teneo indiſtincte Iʒ
Hoſti dicat adueꝛẽdos tres calus.rimns
quᷣ quis excõmunicatur pro nuda contumcia
X tunc ſᷣm eũ ſùficit cautio iuratoria quod mi
hi non placet per iſtũ tex. requirentẽ cautioneʒ
ſufticientem. et per. c.qua fꝛonte.S. alle.⁊ ibi gl.

Secũdus caſus quando fuit excõicatus ꝓ pur

gatione ↄtumacie.i.quia noluit ſatiſfacere:?æ c
preſtanda ẽ fideinſſoꝛia uel pignoraticia cautio
ſi offenſa ẽ dubia ⁊ in hoc bene diẽ ꝓ boc tex.

in fi.ibi.ↄpetens. Teꝛtius caſus qũ fuit excõica
tus pꝛo offenſa ſolius dei ità ꝙ non ueꝛtii inteꝛ

eſſe hoĩs nt quia perſeuerabat in alio peccato?
uel quia blaſppemabat ⁊ tunc ſatis ẽ ꝙ conteꝛa
tur niſi alias eccleſia per ipm fuiſſet illuſa:nł qꝛ
ſepe promiſit abſtineꝛe ? non abſtinuit ⁊? tũc cõ
pellatur pꝛius ſatiſfacere.ar.in.c.ſignificauit.de
offi.or.mihi placet hoc ultimo cãu ꝙ abſoluat
preſtito iuramento de ſtando mandatis eccleſie
iuxta foꝛmã.c.ex tenoꝛe.⁊.c.cũ deſideꝛes ð ſen.
excõ. C In gl. ki. ibi allegare errorẽ ſuum nõ.
ex hac prima ſolutione mnũ dictũ nalde nõbile
ꝙ licet confeſſio pᷣtexiu enoris non poſſit ꝛeno
cari pꝰ ſniam diffinitiuaʒ: ut in.c.fi.de conteſ.et
.l.error. C. de iu. ⁊æ lacti igꝰ. tamen reuocaꝛi po
teſt poſt pꝛeceptum factum per iudicẽ de ſatiſta
ciendo poſt cõfeſſionẽ.preceptũ ergo factũ per
iudicẽ poſt confeſſionem ante lit. ↄteſta.non hʒ
nim diffinitiue.et hoc ẽt uoluit nõbiliter bar.in
.lI. non fatetur. ff. de confeſ. ꝙ tũ limitat niſi pre

ceptũ fuiſſet factum cũ cauſe cognitione:utputa

quia fuiſſet datus teꝛminus ad allegãdũ quare
confeſſio non deberet mandaꝛi executioni. aꝛ. ĩ
.l. pe. fl. eo. ¶Item nõ ex hac prima ſolone ꝙ;
confeſſio nõ facit rẽ manifeſtã ſi allegatuꝛ aliqᷣd
ad offuſcandum dictam confeſſionem pro boc
rex. optimus in. c.cum dilecti de accuſa. Lertio
nota ſequentem ſolurionem glo. tene eam menti
pexperuo quia probat practicam citandi bodi

exrnam maxime in curia romane ut ante citatio
nẽ rei ⁊ anteq́; conſtet iadici de delicto uel debi
to poſſit ꝑ ſuas ſias pᷣciꝑe abiiti ut ſatiſfaciat ułᷣ
Oꝑeat al excõicat eũ. Et hoc eniʒ pᷣcepto an cãe
cognitionẽ facto nõ pòt dicere reus ſe grauatũ
ex quo iudex iuſtificauit pᷣceptũ.nã ꝓpteꝛ illam.
luſtific tionẽ ut ↄꝑeat reſolui pꝛeceptũ i ſimpli
cem citationẽ ſi nult ↄꝑere.æ fuit adinuẽta hec
prarica pro faciliori gritu iudicioruz.æ pro boe
facit tex. iuncta glo.i.l. de pupillo. S. meminifle
.ff. de no. ope. nũ. ⁊ dico latius in. c.i. ̊ cã poſ.
2 pprie ¶Ez gl. op. tex. nã ex quo iſte latꝛo
fuerat iterẽptus ꝑ iudicẽ nõ poterat aplius peri
1il1. ſi homo. ff. ð V. obli. eꝛgo fruſtratoꝛia eꝛat pe
titio caph. ſo. multiplex 'm doc prio ꝙ ᷣ pete
batur latro.i.emenda latronis. forte enim erat
ſeruus ⁊ petebat᷑ emẽda territorij uiolati: uł feꝛ
te adhuc nõ erat mortuus ſʒ ſentẽtialiter cõ dẽ
natus. pnit ? alie ſolutiões dari ſed iſte ſufficiãt.
Sed qũo bic capłin fuit index ĩ cã ſua. uide
bic Inno. ? glo. in. c. cum ueniſſẽt. öᷣ iudi. ⸗ ibi
dico. Kobas.
Sümatu eſt. 5 c.
Bm olim. ꝓx. uel ſũma ſic.
¶ Oaniteſtũ dicit quod ꝑ cofeſſionem
nel ꝑ ꝓbationẽ legitimã ſen euidentiã rei coſtat
h.d. Cõis diuiſio.ſcdᷣa ibi:qꝛ nero. Caſus ⁊c̃.
Ert dubiũ huius decietalis emanauit ex rnſione
pape.s.c.ꝓx¶ Mõ.prio ex tex. ꝙ manifeſium
qnñqʒ capitur pꝛo nororio ita ꝙ non eſt ſpecies
diſtincta a notorio. ? ita capitur . ſed proprie
manifeſtũ ꝓut eſt ſpecies diſtincia a nororio dł᷑
illud qnod ꝓbari põt lIʒ nõ ↄſtet ꝑ ↄfeſſionẽ uł᷑
probationem aut euidentiam rei ut nõ in c. ue
ſtra de coha. cle æ mu æ. iij q. v. c. quia ſuſpecti
ubi autẽ in diſpõne fit ſimpliciter mentio de ma
nifeſto an debeat intelligi de manifeſto proprie
ꝓut eſt ſpecies diſtincra a notorio an pro noto
rio puto ↄſiderãdo mãm ſubiectã:naʒ oĩa noca
bula recipiũt interpretationẽ fm mãm ſubieciã
ut nõ ĩ c.rogo.xi.q.iij.æ in cle. exiui de v ſig.
2 qð dixi ĩ c.uenerabili.S. eo.æ debʒ artedi mul
tũ uſus loquẽdi ĩ loco ar.i.c.qᷓ;uis gᷓ eo.in du
bio autẽ capetur ꝓprię ad hoc l.nõ aliteꝛ ff. ð
lega.iij.⁊.c.fi.J.eo. ¶ Scðo nõ. ; ꝓbatio ĩ iu
re facta reddit rẽ notoriã. ⁊ ad hoc quoridie al
legat᷑ iſie tex.nõ ſolũ gꝰ ſnia facit rẽ notoriã nt
i.c.fi.de co.cle.⁊ mu ſed etiã ꝓbatio. Sed do.
ð rota hoc limitãt deciſiõe.ccccxxx.qn ẽ in cã ⸗9
cluſũ ita ꝙ ãplius nõ põt aliquid obijci ꝓba
nonẽ als aũt cũ ꝓbatio poſſit repꝛobari nõ põt
dici notoria:ſʒ puto ſaluãdo iſtuʒ tex. poſſe dici

ꝙ probatio ĩ iure facta reddit rẽ notoriã:qꝛ qᷣe

q̃q fit ĩ iudicio dr̃ notoriũ: ut nõ. i. c. pe. ð exce.
⁊ Inno. i. c. ex iſinuatõe. de appel. æ c ꝑ tuas
ð teſti.ſʒ nõ facit ꝛc illã ſuꝑ qua ẽ iducta ꝓbatio
notoriã niſi pꝰ quã ĩ cã ↄcluſũ ẽ ita ꝙ nihil põt
obici ad offuſcandũ notoꝛietatẽ:nã æ notoꝛium
qñqʒ põt offuſcari ex accuſatione aliq̃: ut nö. ꝑ
gl. in. c. i.de offi. delega.i. Vi. æ pro boc tex. hic

We uerbo. ſignl.

fi.ibi. Mulla tergiuerſatione celari ⁊c.põt etiã
ſaluãdo tex.dici ꝙ loquit᷑ indiſtincte ⁊ aliter rñ
deꝛi ad dictũ dñorũ ðᷣ rota ꝙ eo ipſo qꝙ pꝛoba
tio ẽ facta reddit rẽ nomoriã pᷣſũptione iuris:qꝛ
nõ pᷣſumituꝛ reuocatio ſeu pꝛobatio qꝛ nõ facta

o non pᷣſũmũtur:ſʒ iſia notoꝛietas ẽ cõmntabilis

uſqʒ ad ↄcluſionẽ ĩ cã.hoc aꝑte probat᷑ h̊ in eo
ꝙ tex diẽ ꝙ ꝑ cõfeſſionẽ res efficit᷑ notoria q̃ ta
mẽ põt reuocaꝛi ⁊ excuſaai uſqʒ ad ſentẽtiã:ut ĩ
c.cũ dilecti. S. ð̊ accu.⁊.c.ſi.S.ð conſeſ.⁊.l.eꝛꝛoꝛ
C. e.ti. ad idẽ tex.cũ glo.ĩ dicto.c.i.ð offi.dele
ga.l. vidl In gloei V. nõ qꝛ iudici.ibi ſecus ẽ ĩ
manifeſio nõ. glo.ꝙ notoriũ ſen manifeſtũ con
ſiſtit ĩ facto nõ aũt ĩ opione iudicis. Honi. diẽ
arbitrio iudicis ſtandũ corã quo agituꝛ donec
fueit appellatũ.⁊ ſi iniqʒ arbitꝛatꝰẽ renuocabit᷑ fa
cdiũ ſuũ. Sed ſaluãdo glo.dic ꝙ licet pᷣſumatur
pro iudice ꝙ recie iudicauerit æ dreꝛit manife
ſtũ ſi nõ fuerit appellatũ:tñ vVitate inſpecia non
põt dici manifeſiũ niſi pront dr̃ in tex. bic i gl.
fi dũ arguit ꝙ ꝑ ſententia factũ ẽ manifeſtuʒ te
neas menti. Abbas nents. .
„ WMerba priuilegiorum
Bbat *largaʒ habẽt ſignificati
onem.vñ uerbũ pm ⁊ iuſta in eis poſi
tũ cãtitte tenet᷑ nõ ↄditõnaliter: ita coiter ſũmat᷑
ſʒ hec ſũmatõ ur̃ nimis gnãł.⁊ nõ ẽ nera idiſtin
cte iudicio meo:qꝛ pᷣuilegiũ iquãtũ pᷣiudicat al
reri leu iuri cõi nõ debet large ſed ſtricte itelligi
nt dixi i. c. olim. S. e. et ideo põt ſũmari. Nerba
priuilegioꝝ dñt irelligi ni aliquid afferrat ? nõ
remaneat ambiguitas. ? iõ ueꝛbum ſm ⁊ iuᷓ ui
dentur appoſita catiue ? ñ ↄditõaliter. h.d pri
ma ꝑs narrat factuʒ. ſcdᷣa diffinit ibi. bis igiĩ p
ma ſubdiuidit᷑.nã i prima ponit᷑ penitio ꝓ ꝑte e
lecti. In ſcdᷣa ibi ceterũ.petitio ⁊ rñſio ↄ electũ
In teꝛtia ibi. ad h. vñſio ꝓ electo. In qᷓna ibi
3 qð.rñſio ↄtra electũ.Caſus ⁊c̃. 5. pe ex
iex. ꝙ electus i abbatẽ dʒ reciꝑe ↄſecrationẽ ab
epo loci ſi eam obtinẽ por. ꝓ hoc nide tex.cum

glo. xviij. q.ij.c.i.fac᷑.c.ſicut ðᷣ ſimo.
nota ꝙ electõ attẽtata contra ↄſuetudinẽ uel pᷣ
uulegia eccleſie ẽ reprobãda.⁊ ſic nidetuꝛ ꝙ nõ
ſit nulla ipo iuꝛe de quo m dic ut nõ ĩ. c.ↄſide
rauimꝰ. de elec. ertio nõ ↄſuerudine poſſe
luduci ut nna uninerſitas eligat ſibi ꝛecctoreʒ de
alia uniuerſitate. ¶ Ex quo infero ꝙ ex hoc nõ
tollit᷑ libenas eligendi. nam nõ ualʒ ↄſuerudo ꝑ
quã tollitur libertas cligendi: ut in.c.cũ terꝛa.ð
elec. facit.c.nbi ꝑiculum.S. ceteruʒ ð elec.li.vj.
Tunc ergo tolli libertas cũ pᷣciſe ↄpellũtur eli
gere unũ: ⁊ thc diceꝛẽ elecnonẽ eſſe nullã ſecſi
opellũtur eligere nnũ de cerio gñe ꝑpſonaꝝ.naʒ
rũc non tollitur libertas qꝛ ſi tolleꝛet᷑ nõ ualeꝛet

ↄſuetndo ut diri. S.? ꝓ boc fac̃ ꝙꝙ dico in.c.ljʒ

de elec. 5 ꝙ ꝓfeſſus i nno monaſterio:in
trando aliud monaſteriũ ad hoc ur dicaĩ mona
cus illiꝰ monaſterij: oʒ ꝙ iterñ ibi ꝓliteat᷑.ſicut
facit iſte de quo hic in tex. tẽ nõ ꝙ priuile
glũ eriã iuꝛi cõi derogatiuũ uel alteri piudicati

(Secudo

nũ iõ debet ita ſtricte ĩtelligi ut parum uei nibil
opꝑetur.ſʒ dẽt ĩtelligi ut aliquid inducat.⁊ ut po

tius ualeat ꝗꝙ; ꝑeat. ↄcoꝛ.c.in his.õ. de pꝛiuile.

2 hoc etiã ualde nõ. ꝓ his que dixi i. c.olim. ᷓ.
E. ¶ Mõ. ꝙ puilegiũ ꝓprie dicitur illud qð pᷣ
iudicat iuꝛi cõi. unde dẽ priuileginʒ quaſi puãs
legẽ cõem iij. diſ.puilegia. ? dẽ lex puata qꝛ non

facit ius quo ad omne m quo ad illuʒ cui
ↄceſſũ ẽ pᷣuilegiũ tẽ nõ. ꝙ obligatus ad eli

gendũ de certo gremio iĩ dubio intelligit obliga
tus ſi ⁊ inqᷓtũ ibi reꝑitur ꝑſona idoea. ¶ Jeé

— △ 2 17 — 2 =
nõ. ꝙ ſupᷣ deducto ĩ libello ꝑ modũ cãe põt fer
ri diffiniria ſi ꝑꝛes ſuꝑ illo diſputant pᷣncipalꝛ et
ꝓbatiões iducũt.nã i pricipio hie nõ perebatuꝛ
ut ꝓnũciaretur ſuꝑ iure eligendi:ſed taniũ eꝛat
ↄtentio ſuꝑ elecnoe iã facta.ſʒ qꝛ ꝑtes ſuper iuẽ
eligedi icepeꝛũt pᷣncipaliter diſputar:ideo papa
diffinit ſuꝑ illo deducto i modũ cãe.æ ſimils de
ciſio ẽ i.c.cũ eccleſia ſutrina.ð cã pol.? ꝓprie.
ubi pliene ꝑ Inn. ¶ In glo. i.i fi gl. non loluit
formalit oriñ lʒ dicat Vuatẽ. Sed rndendo foꝛ
maliter. dic ꝙ ex ſolo curſu tpᷣis nõ tollit᷑:nec ĩ
ducit᷑ ius:ſed coſuetudo uel pᷣſcriptio inducituꝛ
ex ſolo curſu tpᷣis:cuʒ tacito cõſenſu illiꝰ cui pᷣiu
dicatur æ auctt iuris. unde in doſuetudie ſen pᷣ
ſcriptione iducta nõ ẽ ſolus cuꝛſus tpis ſʒ et ta
citus Aſenſus illius quẽ iduci cõſuetudo uei
pſcribitur z? auctas iuris. Et an æ qn ualeat cõ
ſuetudo ciꝛca ius eligendi:æ an ſit conſuetudo
uel pꝛeſcꝛiptõò ? an ꝛequinatua titulus.dic ut nõ.
i. c.cũ ecclia fuirina. de cã pol. ?æ ꝓprie.⁊ qð nõ.
Jo. an. i.c lij. ð oſue.li.vj. ¶ In glo. in. V al
gaceñ. mõachi in fi. Mõ. bñ glo.ex qᷓ collige ꝙ
actꝰmeꝛe facultatis ẽt multo ipe ↄtinuatos u
itroducit᷑ ↄſuetudo ſeu aliqua ſeruitus qꝛ n ap
paret ꝑ hũc aciuʒ ꝙ uolueri piudicari iuri meo
cũ urar iur̃ mibi ↄceſſo ð quo plene ꝑ Cy.in.l.
.ij. C.ꝗᷓ ſit lon. ↄſue.ꝑ Inn. i. c. vone.ij. S. ð po
ftu. pla.? iõ ſi acceſiſti ad molendinuʒ ticij młto
tpᷣe nõ ꝓpter hoc è iducta conſuetudo ui tenea
ris i futurũ ire:niſi te prohibente ille iuſſerit ut
ires:iũc ſi obtẽꝑas iducit᷑ conſuetudo qꝛ iüc ap
paret ꝙ ille irelligit ul iuꝛ ſuo:⁊ tũc facis aciũ
nõ gꝛatuitũ:ſed mere fuitutis.⁊ ita iducebat᷑ h̊
illa ꝓhibitio: ꝙ illa electio nõ admitteꝛet. Et nõ
ſcðᷣo m̃cto tex.ſatis ẽe illã ꝓbibitõeʒ fieri eriudi
cialiter æ obtẽꝑatũ fuiſſe.ʒ ꝓ bono pacis ſic diſ

finiant: nihilominus inducitur coſueindo.tex.ẽ

hic ⁊ neſcio alibi. ¶ In glo. i. v. iuxta ibi de p
ſcriptio.auditis.⁊ ibi dicit glo.ꝙ diſiũctiue poſ
ſunt allegari preſcriptio ? priuiegium:ſed puꝛe
nõ ꝓpter comꝛadictionẽ. ⁊ uide de hoc glo.in
reglia nullus pluribus. de ꝛe.iu.li.vj. er inquã
cum glo. dicit ꝙ non allegabarur hic pᷣſcripiio
ſed conſuetudo nõ bene dicit quia iſta erat po
tius preſcriptio q; cõſuetudo ex quo deꝛogabat

iuri alterius :licet largo ſumpto nocabnlo pꝛe

ſcriptio poſſit appellari conſuetudo et ita capi

tuꝛ: hic de quo peꝛ Joannem andree. in. c. iij.

de conſuetu. ſi. Vj. Et quo ad contrariuʒ gl. diſe

.

*

*

aENizi Ki

Awecctr gnie⸗
ittli an
i miſrun lu
oCiti li/.
uono loſtunin
dſuͤtd irihinhn
cendce gfuche
Pignffüfdin
ienuckdltieen
Giamſfrnckö
itfcicenſo ſſnatt
er Arck oorſenrti
Noawro blͦebehon
uſcnroits aj uen
oitinochanin
micfCiroe in
ieen oent lb
iol yomi ioiſte
ung dra errck
Uiſltcfnn hüe
Derüifnigeſaſre
eoljrſftlät ber ica

(mnsrſenin onen

ſtunal ſnihad p
tarn tni mir ide
fſttnen gtiſnrec
ibhilinfugi
noſrſaintſe erel
Nebinſti n ſel
uhn i loin
utt inumn
n mntir ui⸗
ſbi Aenied
kndſihi⸗
denigeſl

nunu
d Nerſa il rß
hdenn lamkrf
Pbs uſts eßn
e icai töſgaucto
Emt aß nilanc
let en ſtconſtando
umn uuſvs dlc ut o,
pol ppneto i,
. CNu gon a
bigo. erlgeg
lor ouunos

, ruls :/1

Pcdtcari un meo
deeC.
it bone i6.d
oendinnz ien n⸗
Conſvatudo u tener
vibente leioſſetun
orlancogt ilc⸗
ſvorttüt hicsg gali
is tin lchi
atmimni Gi
õ
tomupſi 4
mltucto lere
umn bi deh
pcfüntzenn
nkrgonſl
utedeolgin

l.fi. C. ö fi. inſtꝛu.
cũqʒ uoluerit. Mõ.glo.iũcio fine ðᷣ ſignificato

¶ Ben

ꝙ quo ad creandũ ius nõ puᷣr ↄcurrẽ pᷣſcriptio
⁊2 ↄſuetudo qꝛ ꝙ meũ eſt ex una cã æc̃.iʒ bñ põt
ↄcurrẽ ↄſuetudo cum pᷣuilegio ad ↄfiꝛmatiõem
ipſius qꝛ ꝓbat uſũ pᷣuilegij:et dʒ itelligi puilegi
um fᷣm ↄſuetudinẽ: ut i.c.cñ dilectus.Sõ de ↄſu.
Itẽ ſi aliquo mõ poſſet ĩfiigi pᷣuilegiũ remanet

ↄſuetudo. tex.ẽ.i.d.c.cũ dilectus.Et iõ cautũ ẽ

articulari de ↄſuetudine ⁊æ pᷣuilegio. n gl. i
vbo ↄdictoꝛio judicio ĩ fi. Cõcludit ergo gl. ꝙ
de neceſſitate reqͥrit᷑ ad naliditatẽ cõſuetudis ꝙ
obtenta fueiit ĩ dietorio iudicio:ſʒ hoc cõit᷑ ꝛe
probat᷑ 2 maxie ꝑ iſtũ tex.nã iſta ↄfueiudo ðᷣ qᷓ
iĩ tex.ñᷣ fuit obtenta ĩ Sdiciorio iudicio ſʒ ꝑte re
clamante ex iudiciũ tm.¶Itẽ ſi ↄcludit᷑ gl.eẽ
neꝛã ſeqꝛet ꝙ raro aut nũꝙ;ᷓ iduceret᷑ ↄſuetudo
qꝛ nõ poſſit bꝛe iiciũ qꝛ iundex nũqꝙᷓᷓ iudicaret ſe
cũdũ oſuetudinẽ ex quo non fuit obtenta i iudi
cio.IJrẽ ↄꝛiũ ꝓbat᷑ rõne ad inducendũ ↄſue
tudinẽ ſufficit ↄſenſus ppłi ſaltẽ tacitꝰ.l.de qͥpꝰ
ff. ð legi. æ.i. di. ↄſuetudo. ſed ↄſenſus ppli põt
hꝛi nedũ in actu indiciali:ſʒ etiã in exiudiciali.
ergo ⁊c̃. Cõclude ergo ꝙ lʒ fueꝛit obtenta in ⸗
dictorio iudicio ſit unus modus ꝓbandi cõſue
tudinẽ nõ iñ reqͥrit᷑ ſꝑ neceſſario ad imroducẽ
dã aſuerudinẽ ꝙ ſit obtenta ĩ Sdictõio iudicio.
¶ In gl.in. v. fiat fidel in fi. nõ. glo. ⁊ maxime
i tertia opi.⁊ diſtingne reducendo opi.ad ↄcox
diã ꝙ aut inſtrjm eſt pᷣuatũ:⁊æ iunc ĩ dubio nõ fa
cit fidẽ de alio inſto. ad. hoc. c. i. z.ij. de fide in
ſtru. Aut eſt publicũ:⁊ tũc aut nõ ẽ inſertus to
tus tenor ꝑ ſolũ tabellionẽ ⁊ non facit fide etiã
ſi fuiſſent płres alij tabelliões:ut eſt tex.i aut.ſᷣ

quis iĩ aliquo documẽto. C. edé. z2. S. ð fide in

ſtru.ĩ.c. fi. Et ẽ rõ qꝛ nõrius nõ põt ↄficẽ iſſim
niſi de eo qð ꝑcepit ſenſu corporeo:iʒ cũ ipſe ũñ
fuerit ↄtentus in prio inſtzo:nec fuerit ð illo ro

gatus g“ nõ põt ↄficere inſtr̃m.⁊ ſi diceres ipᷣʒ

nidiſſe ilind inſttm. Rndeo ꝙ lʒ uiderit iñ per
boc nõ infert᷑ ꝙ eſſet ſine falſiiate:nã poteꝛat ecẽ
nicioſũ æ falſũ ⁊ hec uicia ↄphendunt᷑ indicio ĩ
tellectus nõ ſenſu corporeo: ? hoc iudicaꝛe nõ
ſpectat ad nõriũñ ſʒ ad iudicẽ.ut ĩ.d.c.fi. Si vo
eſſet exemplarũ auct᷑e ildicis tũc facit fide:dum
iñ ſit uocata ꝑs cꝰinteꝛeſt. uel ſi nõ inteꝛeſt alicu
ius ſpẽaliter fiat gnãle edictũ:ut quicunqꝗʒ puta
nerit ſua itereſſe ↄꝑeat ad ↄdicẽdũ ſᷣm Hoſti.
bic ⁊ bñ. et idẽ Inn ·i.c. ſigniſicauit ⁊=.c.alberi
cus ð teſi.nã ſi teſtes ñ recipiũt nõ citata ꝑte ut
in. c.ij. de teſti. foꝛtius nec inſtꝛa exẽplaꝛi debent
facta autẽ exemplatõe ita ſolẽniter ñ ẽ amplius
neceſſe ꝓducẽ origiale niſi adueꝛſariꝰ uellet illð
repꝛobaꝛe ð falſo:tũc enim poꝛcedit illud quod

&r̃ hic in fi.gl.? idẽ Inno.qð nõ.qꝛ extendunt
n gl. in. V. pſonã ibi cui

hꝰvᷣbi. ꝑ bec.n. ñ vr̃ dari ptas õ ius cõe.dic tũ
ꝙ vᷣbũ uolo nõ ſignificat aꝛbitꝛiũ boni uiꝛi ſʒ li
berã uoluntatẽ:ut.l.fideicomiſ..qᷓꝙᷓ. fl.de le
ga.iij. ſzy non denõt tantã libertatẽ nit aliqd fiat

dus cõc q nõöndũ ẽ ꝓ libcriate qᷓ qnonidie dai

—

er. ſig.

arpſtals ? arbitꝛatoribꝰ ꝑ hoc vbũ ur uolueꝛis.
¶ In glo. ſi. ii ꝑdit᷑ pᷣuilegiũ hoc nueꝝ ſᷣm In
no.niſi poſtea reedificet᷑ qꝛ tunc monaſicꝛiũ re
dificatũ recupat pᷣnilegiũ ar.ĩ c. qꝛ diligentia
elec.hoc dictũ intetlige ueꝝ niſi fuiſſet deſtructũ
aucte ſuꝑioris:qꝛ tũc ex toto ꝑdit᷑ puilegiũ:uꝑĩ
ec.ij.? ꝗð ibi nõ.ð.no.o.nũ.iũc.n. q;ꝙᷓ reedifi
cet̃᷑ nõ recuꝑat pᷣuilegiũ qꝛ actio ſemel exticta ñ
reuiuiſcit de ↄſecꝛa. di.iiij.qꝛis. Itẽ dicit Inn.
ꝙ ſi priuilegiũ eſt datũ ordini deſtructo ordine
colliĩ priuilegiũ. Si nero datur monaſterio ſeu

poſſeſſionibus monaſterij deſtrucio ordine nõ
collitur priuileg . ¶ In ea.glo. ibi nec adhuc
credo/ Mõ gl.ex qua põt colligi ꝙ aut ex toto

ceſſat cã priuilegij ⁊ ceſſat ipᷣm puilegiũ:aut cel
ſat cã de pnti:ſʒ nõ ſpes in futux:⁊ iũc remanet

priuilegiũ:ita ĩ ꝓpoſito lʒ de pnti nullus ibi re

piat᷑ idoveus:iñ ſpes ẽ ꝙ ĩ futuꝝ erit aliqͥs ido
neus: ? ideo ex toto nõ ꝑdit᷑ priuilegium. æ boc
bñ nõ. ¶ In ea glo. ibi qꝛ nõ pñt nti. Mõ.ex
hac ꝑticula ꝙ nõ nſus priuilegij noluntariꝰ tol
lit priuilegiũ:ſʒ nõ uſus neceſſarius nõ:qꝛ ex ꝗꝰ
nõ potuerũt uti primilegio nõ ſũt in moꝛa uel ĩ
culpa. Et in fi. glo. Jo. an. remittit hic ad nõ. in
.c.ij. de ordi.cog.æ i regula deliciũ ð re.iur.li.
.vVi. ubi dat᷑ theorica ꝙ ðᷣictũ ſolius pꝛelati nõ
nocet eccleſie. ſecus ſi tonꝰ eccleſie q̃ſi ꝑ boc ſẽ
tiat ꝙ ſi oẽs ðᷣ ecclia fuerit ĩ culpa tũc piudicat
ecchie: æ aptiꝰ tʒ dĩũs An. ſecꝰ ſi pᷣlatꝰ dumtaxat
.fuerit in culpa. Et ex hoc nõ. ꝙ negligetia ſoliꝰ
pᷣlati in adimpledo ↄdinionẽ nõ pᷣindicat ecclłie
ſecus ſi ex negligẽtia pᷣlati Z capiili ꝓ h̊ qð nõ.
i.c.ueꝝ ðᷣ ↄdi.apo.⁊ h̊ uliimum nõ.qꝛ quotidie
accidit:nã quoridie donant᷑ ſiue relinquunt᷑ pol
ſeſſões eccłie ſub cerio mõ ſine ↄditõe qꝛ negli
gẽna ſoliꝰ pᷣlati nõ nocʒ ecclieE᷑ glo. op.õ
tex. nã i priuilegio paſcał erat Ybuʒ iux:æ papa
poſtmodũ ſeu ꝑs allegãs iduce bat vᷣbũ ſʒ. So.
nt dicit Jo. an. æ bñ vᷣbũ ſᷣm equipollet uerbo
ſuxta ⁊ hoc faciũ ẽ ad rnſionẽ illoꝝ qui nõ ſũt
ↄtẽti mẽte ſʒ requirũt nerboꝝ corticẽ.⁊ facit õ
illos qui uolũt eoꝝ argumẽta replicaꝛi ð̊ neꝛbo
ad nerbũ:nã ſatis eſt replicare mentem ut hic =
in.l. ſcire ſeges.ff. de legi.⁊.c. intelligentia ⁊.ce
preterea.= eo. Abbas.

P per quibuſdã. aͤ

cuntur heretici manifeſti fo que ſint
pedagia guidagia et ſalinaria inteꝛdicta. tertio
dicitur quomodo intelligitur preceptum facinʒ
laico ꝙ ð ſe conquereniibꝰ in eccleſiaſtico fora
reſpondeat. b. d. Et tria ſũt dicta fm ibi pᷣterea
tertiũ ibi cũ autẽ caſus æcẽ.¶ Hõ.prio ex tex.
ꝙ manikeſtũ qnʒ capit᷑ pro notorio: nt bic e. e.
cum olim.S. eo. Et. nõ.multos modos iducẽdi
notorium ⁊ põt ſumi ar.ex tex.quod manifeſte
dr̃ ignarus qui publice ꝓponit æ defendit erra
rẽ.facit ad mãʒ.c.ſi forte de elec. v. e
nõ ꝙ ꝑ ꝓbationẽ an ſniam factũ dr notorium
quod intclige ut dixi in. c. eum olim preallega.

¶e Verbo. ſigni.

Mõ.i. S. pteꝛea q;ᷓ pedagia æ iſta alia uectigalia
nõ dᷣbẽt ĩponi niſi q̃tuor modis ð quibꝰ in tex.
pꝛio ꝑ ↄceſſionẽ iꝑatoꝝ.ſᷣo regis.ʒꝰ lateraneñ.
cõcilij. qᷓrto uigoꝛe ↄſuetgdis ð cuiꝰ inicij nõ ẽ
memoria. ? ſic nõ.nnũ caſũ i quo ad inducẽdã
ꝓſuetudinẽ non ſufficit.xxx.nel.xl.annoꝝ epus
ſz tᷣs ð cꝰ inicij memoria ĩ Sriũ nõ extat. Rõ
qꝛ iſta ſt᷑ refuata ſoli pncipi ĩ ſignũ ſpᷣalis priui
legij. Et ex hoc nõ. unũ ſemꝑ tenẽdũ meti: nec
legi alibi ita clare ꝙ refuata pᷣncipi ĩ ſignũ ſpᷣal
pᷣuilegij pnñt acqri ↄſuetndine tãti tpᷣis de cꝰ ini
cij memoria ĩ Sriũ nõ exat. Ex quo ifero quod
qni inferioꝛes ⁊ ciuitates pñt pᷣſcꝛibẽ ptatẽ legi
rimãdi ſpurios. Iteʒ reſtirnẽde fame crean?li ta

belliões ⁊ ſilia qᷓ ſunt reuara pᷣncipi ſi ſubeſt tã
tñ tpᷣs de quo in tex. Glo.tñ ĩ.c.unico de cleꝛi.

egro.li.vi. ꝓpe pᷣncipiũ ſentit oppoſitũ. Sʒ cer
te iſtud diciũ mihi plʒ intelligendo de ↄſuemdi
ne pᷣſcripra. Et limita hoc ᷣm unñ nõbile diciũ
HBar.i.l.ſi publicanns in. S. ultimo.fl. de pub.
nbi diẽ tin tipᷣs reqᷣri qñ pᷣſcribiũ õ pᷣncipẽ. ſecꝰ
ſi Z pᷣuatũ qͥ acqſiuerit iſta pᷣuilegio uel cõſuem
dine qꝛ tũc nõ reqnirit᷑ iin ipᷣs:ſed ſuffic ipᷣs.x.
annoꝝ cũ titulo.nel.xxx.ſine tiulo ſicut dicimꝰ
ĩ uſufructu pᷣreſcribẽdo.il.ſfi.C.ð pᷣſcrip.lon.iẽ.
2 ꝓ hocudduco i ſili glo.nõ.i.c. ad anditiam

S. de p̃ſcꝛip. ĩ. c. dilecius de capel.mõ ¶ NHõ.

tex. ſiugularit᷑ ibi uel laterãnen ↄcilij ⁊c.ꝙ ↄcili
um gñale hʒ iura pncipis. ꝓ hoc facit qꝛ ĩ cõci
lio gñali peſt papa:un diẽ Jo. an hic ⁊ bene q;-
iſte tex.nõ excludit oceſſionẽ ſolius pape: naʒ ?
ſi ↄciliũ hʒ hãc ptᷣatẽ.ergo ⁊ papa:qꝛ cõcilia rci
piũt ptᷣatẽ æ robui a papa.de quo dic nt in.c.ſi
gnificaſti de elec.⁊ uide glo.i.c.anaſtaſins xix.
di. 5.i. S. cũ antẽ q; mifabiles pſõe ui iſte
de qbus ĩ rex. ⁊ ↄſiles pñr ↄueire laicũ coꝛã iudi
ce eccliaſtico ẽt ſi cã de ſe nõ ſit ecclłaſſica.⁊ ẽ ca
ſus ſpalis i qů aetor nõ ſequit᷑ foꝝ rei. Ro ẽ qꝛ
oẽs iſte ꝑſone mifabiles ſt᷑ ſub viecrde eceleſie
lxxxviii.di ꝑ to.⁊ i.c.ſignificãtibꝰ.S.ð off..ðle.
ee nõ.ꝙ mãdatũ gñale reſtringit᷑ ʒ ptᷣatẽ
mãdãtiſ.æ ex ̊ arguo ꝙ ſi inꝛaui ſtare mãdatis
mis ſeu tibi obedire ſiẽ iurat᷑ reciori qð intelli
debet de bis q̃ ſpectant ad officiũ rectoꝛis:facit

c.i. de aeeiee rueniene 7.c. qᷓntaualis
S.e. ti. ltio hic qro nũqͥd reges citra imꝑa

torẽ pñt iſta pedagia ſen gnidagia iponẽ. Hoſ.
ꝙ nõ ſʒ ſolus iĩꝑator põt. ? tex..ibi nel regũ. In
relligũt quidã de rege romanoꝝ q̃ eſt electus in
iꝑatorẽ æ adhuc non coronatus.Et ꝑ hoc dice

bant quidã ꝙ ex ſola electiõe acqrit᷑ electo ptas

admiſtrandi. de quo uide glo. in cle. romani de
lureiniã. ? ꝓ dicto Hoſti.facit tex.in.l.nectiga
lia.ff. de publica. hodie iñ ſaltẽ de facio omẽs
reges ⁊ ciuitates italie æ q; peius ẽ oẽs caſtella
ni iponũt iſta pedagia qð fieri non dʒ. Sʒ dubi
tari põt de gnidagio.nã guidagiũ ẽ qn aliquid
datr᷑ ut tute ducat᷑ ꝑ terrã alterius:nũqͥd peccat
ruſtieus aliqd recipiendo nt tute tranſeuntẽ du
tat. Jo. an. ? bſi ꝙ nõ qꝛ iſte locat oꝑas ſuas

intelligat ergo tex de eo qui tenet᷑ ad hoc:nam

dni ciuitatũ ? tenitoꝛij tenent territoriũ ſuũ cn

ſtodiꝛe ſecure:un ipſi nõ debẽt reciꝑe pᷣciũ.ſecꝰ
in alijs locantibus oꝑas ſuas ar. optimuz in.l.
merũ in. F. licet. ff qdᷣ metus cã. De gl. in. v.
pedagia ibi qᷓ dant ꝓ ſale. Sʒ glo. hoc nõ dᷣcla
ꝛat. Inno. intelligit qn aliqd daĩ pncipi ui ꝑmit
tat emẽ uł nendẽ ſal. Hoſt. dicit ꝙ ſalinaria ſũt
domꝰ in qbus dni terraxꝝ ſaciũt poni ſal æ uẽdi
et emi a ppoſitis illius officij ita ꝙ alij n liceat
iſta eni ſũt ꝓhibita qꝛ uident monopolia.i. con
nenticula iſticita ? ꝓhibita qꝛ nõ dʒ alicui ſiceꝛ

ut ipᷣe ſolus emat ?᷑ uẽdat.ut.l.unica.C.ð̊ mono

poł. ¶ In gl. in. v. imꝑatoꝝ ibi ſed nõ cinitas:
ſz hodie ut diẽ Jo an. z uidemus de facto poſt
factã pacẽ conſtãtie ex qua ciuitates italie rcepe
rũt meꝝ ⁊ mixiũ imꝑiuʒ uſurpanerũt ſibi de fẽo
ius imponedi iſta uectigalia. (In gl. in. V. nõ
extat ibi pᷣuilegiũ inducit:bot neꝝ ꝙ ↄlſuetudo
tãti ipᷣis hʒ uim tituli qũ dat᷑ capacitas poſſidẽ
di. alias ſecus ⁊ uide ſingulariteꝛ ꝑ Jo. an. i. c.
.ij. ð pbẽ.li. Vj. in noueila. n ea. gl. ibi timn
lũ allegare. Cõciude ꝙ in ꝓpꝛia ↄſuetudine no
reqᷣrit titulus: qᷓ qñʒ ↄſuctudo capit᷑ pro pᷣſcriꝑ
tiõe: æ tunc ſecus. uide tex. cũ bonᷣ glo. in. c. iij.
de cõſue. li. vj. ? oĩo ibi ꝑ Jo. an. i nouella æ in
.c. fi. S. de Oſue. N2 glo. in. . pſonaꝛũ ibi ꝓ
pace fᷣuanda. NMõ. glo.iuncto tex. ſingłariter ꝙ
laicus rõne pacis facie põt ↄueniꝛi corã iudice
eccłiaſtico et ꝙ quilʒ laicus teneat᷑ fuaꝛe ſtatuta
edita uł edẽda ꝑ legatũ ſeu papã ſuꝑ pace ſᷣuan
da:nã ex fꝛactõe pacis ledit cariias: 2 ipᷣe xpᷣs qͥ
inter cereꝛa in extꝛem̃o uite oĩbꝰpacẽ̃ ꝛeliquit di
cendo pacẽ meã do uobis pacẽ meã reliquo no
bis. Ad idẽ.c.i.⁊.ij. de daer ibi pax fuet̃ æc.
lericus taadiĩ cn
Ouimus. ꝛie ſeculaꝛi qꝛ degꝛa
datuꝛ ſecuiaꝛi ptate pnite cui denũciat᷑
vt in ſnũ foꝝ illũ recipiat.h.d.uſqʒ ad & de illo
Ille vo. S. nõ facit ad titulũ ⁊? ponit gꝛaʒ ſeccũ
dũ quoſdã. QHiuidit᷑:nã pꝛio pᷣmittit qõnẽ iuiis
quã ſoluit ibi cũ eni fo ad caſuʒ fac ꝛndet ibi ꝓ
illo. caſus ⁊c. 5. puo ex tex. ꝙ in dubio ur
ſequenda opio a płibꝰ appꝛobata. poſſet iñ colli
gi Zuip ex tex. cũ papa nõ ſequat᷑ hic hanc opio
nẽ:pluriũ dictuʒ tñ uex eſt niſi illa cõis opio ſit
euidenter ſalſa ſᷣm Jo.an. in. c. i. S. de conſtl. et
optie facit tex.in.l.i.E. ð ue.iure enu. ¶ Scðo
nõ. ꝙ ꝑ degradationẽ actualẽ clericus incõtinẽ
ti ꝑdit priuilegium cleꝛicale ⁊æ efficitur ᷣ foꝛo ſe
culari. ad idem. c. degradatio in fi. de penis li.
.Vj. Secus eſt in depoſitiõe ueꝛbali ut patet in
c.cum non ab homine.S. de iudi. z in. c. dictuʒ
.lxxxj. di. ¶ Nertio nota tex. ualde ſingularem
pꝛobantem ꝙ pꝛo dᷣlicto ualde gꝛaui ⁊ peinicio
ſo exemplo debet fieri degradanio actualis. ex
uiderur aperte iſta litera reprobarc cõem ibeo
ricam glo.dicentium ſpeciale in tribus crimini
bus ut clericus tradatur curie ſeculaꝛi: ſed in
alijs requiritur incorrigibilitas: ut nota. i.c. 260

6

Se lencrin ci
(agvſpi

. innmnmlng

Keice Mumi uen
mcnet rninittieon
inleropo nins oſt i
lin ci im
Gri ltynut
Penerroiun rarn i
Crri Mltie
Men ecnfl w anr
Mniſtonitiatcii 5
gis fingiau mnns Un
ni bipeuns nnngblahe
ſrngtburfmi nntni
Ceſtlunoguafnci nec
Aliriͤnontgblsgeent
Aniineg nsntu tu
iietſiu Ronceg bom
,Iugeuſtwir mnhuroli

lifſnaietengenſiw

le Clingnatetsn
N
fngsbonti codſienme

nlliianetninini eann

lurginnti rrſtlrcs

Magoiſeneſenini
ſeſaggnnsſen =G

Kamlcnet
aſnitſög
luamktittitun

npirf ifn nige
in kun

icmißn Wen

Riekrſc amrts:

Allcitentr e
ltezen⸗ unndr
ce

– ei.
ireſe
8 ngenini
nicnunng ſll

Sahhni
Wya glbn

mngtn “
40 Nr en
üdogon a
Nominnchtn
n oni b
corn ſiginng
ouqnin cori ivdtee
leen: flan fane
pi io ue fiun
irieivo
rurfulet ⸗
Eians nuci an
Keccen erdeen
ir gi dani
infenta bi⸗
er gindrbooi
nnrſaf
ibetmc
hinne
cls cr a.
ran. 0
us incd
urd bol
ande wel
abel upn
i nGm
nbe iglbin
geit enin
ano almtloc
bnt ün ti⸗
n nibus il
echnit
eſon

*

—
.

₰

. ¶ De ner. ſig.

aboſendã de here. nã hec lia ur̃ inuere 2 daz ꝛe
gulã ut circa icorrigibilitatẽ poſſir fieri traditõ
ꝓ delicto ualde gꝛaui æ danoſo.æ nide ꝙ plene
dico in. c at ſi clerici z c. cũ nõ ab hoie de iudi⸗
HMõ ibi eff caciter ꝙ eccleſia deber interces
re nõ ficte ſʒ uere ꝓ eo quẽ tꝛadit cnꝛie ſeculaꝛi
nt nõ ĩponat penã mortis. Mõ ibi in ꝑpetuum
carcerẽ ꝙ eccleſia habet penã ꝑpetui caꝛceris 7
ꝙ iſta deiruſio fit ad agẽdã pñiaʒ. Itẽ ꝙ nõ dʒ
imponi niſi pꝛo grauiſſimo delicto de quo uide
Inno. in. c. qualiter 7 qñ.ij.de accu. ¶ Eltio
nõ ibi ſuſtentandũ ⁊c. ꝙ carcer nõ debet eſſe 4
deo aꝛiꝰ æ durus utvviſile ſit ꝙ ui carceriſ cleri
cus extinguat᷑ infra paucos dies ſicut faciũt ple
riqʒ pᷣlati æ male:uñ ſic faciẽtes nõ euitãt iꝛr̃gu
laruatẽ ſecuta moꝛte:ut dicit JYo. de lig.⁊ bñ in
cle.i.de peni.⁊ remiſ.licet eim ꝓprter duritatem
tcarceris ⁊ tenuitatẽ ciboꝝ mita ſit attenuãda:ñ
iñ taliter quo minus poſſit ſuſtentari:unð tex. H
ptiſſime dicit ꝙ debet ſuſtentari pane doloris
æc. Ex quo etiã collige ꝙ pãis ⸗ aqua dʒ admi
Rrari intruſo i tãta qtitate ut vilitꝛ natura poſ
ſit ſuſtentari. Adeidẽ nide tex. optimuʒ in.c. ad
audien. S. de cri. fal. ubi tex. nõbiliter dicit nullã
penã imponẽdã ꝑ eccleſiã ꝑ quã pofſit incuꝛref
quis viſilꝛ ꝑiculũ mortis. glin uer. ſecu
lari ibi penitus incorrigibilis.hec glo.multum
reſtringu hanc ir̃am ⁊ maxie in qᷓtũ ſia loqrur
de falſario quia gm eũ ſpeciale eſt in eo ut no ꝛe
quirat᷑ incorrigibilitas E.c.ad falſarioꝝ de eri.
fal.uñ tene qꝙ dixi g in nõ.= ad.c.cũ nõ ab bo
mine ? ſilia Reſponde ꝙ loquunt᷑ in crimie ſ̃⸗
.iia grauiſſimo ut pura in ꝑiurio l in homicidio
ſimplici:ſʒ in alio delicto grauiſſimo puta i hõi
cidio qualificato nit quia clericus interfecit pr̃eʒ
2 matꝛc uel ꝓdidit patriã:⁊ inde ſecuta ẽ maxia
ſtrages hominũ nel quid ſilłe: tunc debet tradi ĩ
continẽti curie ſeculari nõ expectata incoꝛrigibi
litate:et ita uidet̃ ꝓbare iſta lᷣa qð plene dico ĩ
qicto.c.at ſi cleꝛici.⁊ in dicto.c.cũ nõ ab hoie.
Jo et glo. ibi ſi quis ſacerdotũ nbi dic iᷣ q;
clericus ↄiurans ſeu comſpirans epm ꝓpuũ
debet tradi curie ſeculari.æ nõ ꝙ ſequitur hic ĩ
gl. ut canon ille intelligat̃ de incorrigibili Ho.
iñ dicit ꝙ primus intellectus eſt nerior lſʒ alius
benignior:ſʒ cõiter tenet᷑ iſte itellectꝰultimꝰvᷣ q
in gl. plene nõ.i.d.c.cũ nõ ab hoie.¶ In gl.
i. v. a plbꝰ ibi expᷣſſe dicũt mñ qᷣdã ꝙ nõ debʒ ſi
eri traditio realis ne nideat᷑ eccła ↄſentiꝛe effuſi
oni ſanguis:qͥnimo dicit abbas ꝙ nec et ueꝛba
liter dʒ tradi:ſʒ certe iſta ſia nult ut ſaltẽ platus
denũciet iudici ſeculari ut recipiat eũ in ſuũ foꝝ
et uide hodie foꝛmã in.d.c.degꝛadatio de pẽis
li. vi. ¶ In gl. in. v. intercedẽ ibi nõ ꝑ excõica
tionẽ uñ dic abbas ꝙ pᷣlatus monebit iudicem
ſecularẽ ad pietatẽ dicendo ꝙ ille ẽ imago dt æg
ꝛeducet ſibi ad memoꝛiã multos ꝗ poſi delicta
atrocia egerũt penitẽtiã:ut ĩ perro apło qͥ nega
uit xpᷣm:et poſtea meꝛuit pᷣncipatũ inter apkoſ ⁊?
ĩ magdalena et ſiibus. S Moſi. dieit ꝙ qᷣcqͥd
△

dicat᷑ ad hoc ſu iſta traditio ut puniat morte.
ſolet cõiter dici ꝙ iſia inteꝛceſſio ẽ potius uoca
lis ⁊æ colorata q; effecniſalis. Sʒ certe iſti nõ bñ
dicũt z nident᷑ dicẽ 3 mſtũ tex. dicẽtẽ efficaciteꝛ i
tercedegũ eſſe ⁊ ſic nõ ficte. Mec ob.ſi dicatutł
ad qͥd ergo tradit᷑ cũ ipſa eccłia poſſit eũ pũire
pena minoꝛi. Neꝰ ꝙ chᷣ delictũ ẽ ita atiociſſimuʒ
ecclia nõ uult aplius retine i foꝛo ſuo 2 ipᷣe pũi
tur ꝑ degradariõeʒ ut ceteꝛi elerici metũ hẽant
poſt gradatõeʒ vo nõ ẽ aplius vᷣ foro eccłiaſti
co:⁊ ſic iponẽ penã nõ ſpectat ãpliꝰ ad eccleſiaʒ
iõ ireꝛcaderet apð iudicẽ ꝓbpriũ.? ita itellige iſtã
mã;.¶ Ex boc ⁊ ex tex.nõ. ꝙ pᷣlatus ⸗ qlʒ alia
perſona eccleſiaſtica licite inteꝛcedũt ꝓ homine
Stũcũqʒ facinoꝛoſo ut nõ puniat᷑ pena moꝛtis⸗
2 Si papa idulgʒ ꝛeo qui
Ziecto. b abſentiã actoris
poſſeſſiõeʒ ꝛecuꝑaꝛe ñ põt ꝙ ei lapſus
anni nõ noceat intelligit hec indulgẽtia m ius
cõe.b.d.i pria ꝑte recitat tenorẽ iqulgetie. ĩ fa
Sclarat illã ibi auct᷑e. caſus ꝛc 6 p' ex tex.
ex pᷣncipio fe ꝙ poſſeſſio nõ dʒ ꝛcſtitui reo eriã
pato ſatiſdare ſi miſſus ĩ poſſeſſionẽ ẽ abſẽs ex
cã neceſſaria qð tene mẽti ¶ Ex q ifeꝛĩ ⁊zaaliud
nõbile dictũ ꝙ ad ꝛeſtituẽdũ poſſeſſiõeʒ traditã
cã ↄtũacie dʒ miſſus citari: nã eius itereſt ur ſit
pns cũ hẽat reciꝑe fideiuſſorẽ de iudicio ſiſti. 2
ſic ꝓoſſit obijcẽ ðᷣ indignitate fideiuſſoris uł
tp̃s lapſũ ẽ nel qͥ ſiłe. ⁊ boc tenẽt cõit᷑ hͥ doc.=
latis inuit ⁊ ꝓbat iſta ſẽa ¶ Ite hõ. ꝙ idulgẽtia
tẽdes ĩ pᷣiudiciũ tertij dʒ itelligi ſtricte ut minꝰ
pᷣiudicet tertio qᷓ; poſſit. qdð płe dixi i. c.oli. .e.
3 5 qᷓro nũquid ſit ali remediũ citra impe
tranonẽ idulgerie nt lapſus ãni nõ noceat: ꝓpt
abſentiã aduerſarij. doc.⁊ bñ dicũt ꝙ ſic qꝛ põt
offerri cantio cũ effectu ipſi iudici 2 i defectũ iu
dicis põt pᷣſtari ꝑpſonis idoneis:ut in. c. paſtora

lis. F. preterea. ð offi. or. facit.c.i.⁊.ij ð eo qui

mit. in poſ. Quid eꝛgo oꝑabit iſta indulgentia
dicet᷑ cũ glo. ¶ In glo. in v. indulſimꝰ. ibi pax
uel nihil ⁊c̃. nel dic melius ſᷣm doc.qꝙ indulgen
tia opabitur quia ſine oblatione cautiõis impe
diehatur curſus anni nã ſi indulgentia hic non
interceſſiſſet debuiſſet iſte pꝛeſtare cautionem iu
dici:⁊ ſatiſfacere ðᷣ expenſis: ut in. d. c. paſtora
lis in. S. preterea ſed propter indulgẽtiã iſte ſeꝛ
uatur mndenio. EIn goi ve futura i fi. uult
ergo glo. ꝙ tẽpus abſentie rin ſubducitur ð me
dio:ſed tempus precedẽs remanet firmũ. 2 hãc
opinionẽ ſequunt̃ Ainc. Hoſti. Inno. Gof. 2
Pbii contrarium dicẽtes ꝙ ſicut pro cauriõe
interꝛumpit pꝛeſcriptiò. ? requiritur integer an
nus. ita ⁊ per indulgentiã Jo. an. reducit ad cõ
cordiã.ꝙ aut interuenit cautionis oblatio:æ in
⁊ interrũpitur pᷣſcriptio:⁊ habet locum.ij. opi.
Aut ſolũ interuenit indulgẽtia 2 hʒ locuʒ opio
glo. æ hec diſtinctio mihi placet qꝛ hec indulgè
tia cũ ſit õ legẽ ⁊ ius cõe ⁊ citra cannonẽ ſeꝛua
tur indẽnis debʒ ſtricte intelligi ut minns legar
aduerſarium abſentem qᷓ; poſſit: Abb.

¶ De verbo ſigni.

Bm inter nos. Boli

2 200°⏑ BS2 2 2
mine cõtinet᷑ qcqd offen ecclie quocũ

qʒ mõ ĩ miſia uł ey ⁊ ĩ eccia ł ex. b.d. p ponit᷑ q

ſtio pꝰ? eiꝰ deciſio ꝑ Inno.ſo ponit᷑ fa qõ ⁊ ðᷣ
ciſio ꝑ eũdẽ Inno. tertio ponit teriia qõ ⁊ deci
ſio ꝑ Monoriũ fa ibi nex.tenia ibi ac capella
ni. calus ⁊c. 5 primo ex tex. ꝙ ins ꝑcipiẽdi.
ceriã quotã oblationũ iĩ eccłia alteriꝰ eſt pᷣſcripti
bile pꝑ aliũ cleꝛicũ.i hac tñ pᷣſcꝛiptõe reqit᷑ titulꝰ

cũ ſit S ius cõe nel tin ip̃s de cꝰ initio memoꝛia ⸗

nõ exiſtitꝛut ĩ. c i. de pᷣſcrip.ſi.Vi. ¶ Epboc eti
am nõ ꝙ iz limites pſcribi nõ pñt m̃ ea ꝗᷓ rõpe

tunt infra limites pſcripribilia ſũt. de quo ĩ. c.fi.
Qe ꝑrochijs. ¶ Hõ tertio ꝙ hũs ius pcipiẽdi

certã quotã oblatõis ĩ eccła alteriꝰ dʒ eã recipe
m ↄſuerudinẽ antiquã uel minẽdo ꝓprin ni

ciũ uel recipiendo a clericix ibidẽ iſtituuiſ 1
timo nõ ꝙ noie oblationũ nõ ſolũ ueniũt ea 3
offerunt ĩ miſſa ſʒ etiã eỹ miſſã: ⁊ nõ ſo ũ ſi ſũt

bona mobilia ſʒ etiã imobilia:æ pondera v eti =
ES.

az öcime ⁊ pᷣmicie ueniũt noĩe oblationũ
ʒ pᷣdicia ⁊ tex.i.fi. foꝛtiteꝛ op.de nõ.x Hoſui.æz
JYo. n.i. c. cãʒ. ð. e.ubi qnt ꝙ ſtricte ſumdo ob
lationẽ neniũt noĩe oblatiõis ea tin qꝗᷓ offerunt ĩ

miſſa: ⁊ ita eiã hẽt cõis uſus loquẽdi.ergo cuʒ

hic ſumꝰ ĩ mã odiola.ſ.i pᷣſcriptõe ðbemus ſtri
rte cape ut ẽ tex. optimꝰ in ſili ĩ.c. cum cõtingat
de deci. æ maxie nõ debẽt uenire decime ⁊ p̃mi
cie noĩe oblatiönũ qꝛ iſta ſũt diuerſa ranqᷓᷓ di

heꝛſa ponunt᷑ in ſyica de deci. 2 obla. Irẽ hꝰ pʒ

ex diuerſitate uocabuloꝝ. ſi. eiz eſſent idẽ nõ ba
bẽent diuerſa uocabula ni diẽ tex.iĩ ſili i.l.ſi ideʒ
E. de codicił. Itẽ ĩ pſcriptiõe tin pᷣſcribiĩ qtuʒ

poſſidet᷑ nec pᷣſcriptio extendit᷑ ultia poſſefſum

nt ẽ tex.nõ.i.d.c.cũ cõtingat.fac᷑ r̃gula ſine pol
ſeſnone de re.iur. li.vi. ſʒ iſte poſſeſſoꝛ nũqꝙᷓ; peꝛ
cepit ꝑtẽ pᷣmiciaxꝝ uel decimaꝝ eꝛgo nõ dʒ extẽ
di iſta pᷣſcriptio ad inra nõ poſſeſſa. Cõrrarium
uidet᷑ difficillimũ nec tactum ꝑ doc.ſʒ põt ſolui
duobꝰmodis.prio ut intelligat᷑ ð tertia ꝑte que
olim debebat᷑ epo ex omnibꝰꝛedditibus eccleſie
inferioꝛis: ut.x.q.iij.c. unio.⁊ plene dico ĩ..ꝛc
quiſiſti de teſta erat ergo iſte por ſubꝛogatus ĩ
locũ epi. ſicut eꝛgo epᷣs debebat de omnibus ba
berñ tertiã ptẽ ita ⁊ iſte ſuprogatꝰ. Iſta ſo. aliq;
tulũ diuinat ideo pone f̃aʒ que nider̃᷑ melioꝛ ut
intelligatur ꝙ prior ꝑ tẽpus.xl.annorũ ꝑceꝑat
indifferenteꝛ tertiã ꝑtẽ omniũ oblationũ: ? ſit P
ſcribebat tertiã ꝑtẽ oblauonũ non capiendo ob

lationẽ ſtricte ſʒ largo mo: unde licet alia ð qui

bus poſtea fuit orta confrouerſia non peꝛueni
rent infra illud tempus.tamen ex quo prelcrip
ſit tertiam partem oblarionum generaliter debz
tradi tertia pars etiam eoruʒ que noniter obue
ninnt. Cape optimũ ſile in.c.cum in tna dioceſi
de deci. Et aliud exemplum in eo qui intendẽs
prelcribẽ geneꝛaliteꝛ iuꝛiſdictiõeʒ in loco exeꝛcu

it certos actus iuriſditionales: naʒ certe ex iſtis
attibus cũ imentione preſcꝛibit nniverſam turif

ditioné: ut notat Inn. in. c. dilect?de capel. mõ.

alias autẽ in mã odioſa ⁊ reſtringibili cagia ob
&GS gl.

lationẽ ſtꝛicte:dic ut dixi in.d.c.cãm.
in. V. neceſſarias in fi.nõ.glo.iũcro tex. ꝙ; pᷣſcxi
bens in eccleſia ceriã quotã ꝛeddituũ debet eaʒ
integraliter habere: nec tenct pꝛo ꝛata ad onꝰfa
brice illius ecclelie ¶ Inno. uidei ſentire oppoſi
tũ dicens iſiũ tex.intelligendũ ð̊ expenſis factis

in curia uel extra ꝓ paſcendis clericis.ſecus in

oneꝛe ſzbrice. Sed dñs An. ſequit᷑ glo. que et
mihi plus placet quia iſte tex. loquit ingiſincte
2 alia pars põt depntaꝛi ꝓ fabrica. dey?
op.contra tex.nã ꝓ bis qse relinquũtur ꝓ ani
uerſaꝛio uel ad culiũ dininũ nõ debet᷑ quaꝛa nt
in. c.fi. de teſta. So multiplex ſed uera eſt ꝙ ʒ

riũ loquit᷑ de portione qᷓ debet᷑ eccleſie ꝑochiali

de relictis factis per ꝑochianũ ſuuʒ alteri ecclie
ſed hoc.c.loquit᷑ in ceꝛta quota pᷣſcripta qᷓ debʒ
integraliter exhiberi ſʒ pᷣſcriptionẽ.nã hoc cãu

illa oblata nõ ſunt priuilegiata nec pnuilegium

debet extendi per ſilitudineʒ rationis: ut dixi in
c.canonica g de n reol. Abbas.
S dici mota cum
X Pparte. nei oteſtata. hoc i
tendit in prima parte quereia quaʒ fᷣo
Aiffinit ibi nos igit. Caſus ⁊c̃. 5 prio ex
tex. canonicos poſſe ageꝛe in iudicio nomine ca

nonice ipſorũ nã canonica habet quedã iuꝛa ſe

pata a ſingulis pbendis:æ pondera ꝙ nõ inteꝛ
uenit bic conſenſus ep̃i. Ex quo etiã infeꝛo capi
tulũ poſſe ageræpꝛo rebus ſuls abſq; ancke epi
qð tamen limita ut nõ in. c. edoceri ð̊ Np. z. S.
de indi. cãm que. ¶ Mõ ꝙ añ litigiũ eſt cũ nni
uerſirate uerba ſñie referri poſſũt ad ipſam uni
nerlſitarẽ: ut pʒ ibi ne canonica ipſa ꝛæc̊. (Zni
mo nõò ad id qò quotidie allegaĩ iſte tex. ꝙ lis
dicit mota cũ ſit conteſtata. æ licet couer alleget̃
ſimpiicit hoc dictũ:tiũ ego puio ꝙ põt boc vou
tis vᷣ ficaꝛi tã ĩ otetiõe iudiciali ꝙ; eriudiciali ꝓ
hoc allego tex. bonuʒ in. c. forus.S.e. ubi ponit
eiymologia huiꝰ vlu lis:nam dẽ a contenude q
erar inteꝛ diſceptantes ðᷣ limibꝰ agroꝝ ꝗᷓ: quidẽ
otentio põt eſſe iudicialis æ extraiudicialis:un
itelligã de iudiciali ſm ſubieciã mʒ: nã 2 ſi tex.
iſte in fi. pondereĩ ſimꝑlłi non diẽ ꝙ ſemꝑ lis dẽ
mota cũ eſt ↄteſtata. imo dicit ꝙ conſideraia ea
dẽ ſnia ⁊c. ⁊ ſic habito ?ſpeciu ad ſubiectã mãʒ:
naʒ de modico uel nihilo ꝓuidiſſet iſta ſnia ſi il

lud vbũ lis fuiſſet relatũ ad tẽpus iactug lapilli

quia tũc parũ uel nihil erat edificatũ. ¶In gle
ij. in fi//Sed conira hunc intelleciũ gl fortiter
facit qm ſi denunciatio fueꝛat ꝛemiſſa ꝑ denũclã
tẽ uel denancians nõ ꝓbauerat de iur̃ ſuo infra
tres menſes licitum eſt denunciato edifica⸗ uſqʒ
ad ſententiam:quia pendente lite non debet pꝛo
biberi poſſeſſor uti poſſeſſione ſua.S. ut lite pẽ.
per to. So. dicit dominus An. ꝙ forte iſte cul
facta fuit denudciatio non erat in poſſeſſione il
lius loci. Sed ceriæ iſia ſo.mibi nõ plact qꝛ ex
quo edificeuit poſt denũciauonẽ nec aduerſari
°

2

.

.

*

.

*

bechninig ntl

Rlecruighein

B
e lei⸗
Cist N .
iin ſn/n
irummmiun
(Furgennain
lräd Hypliddl
No clasgmtiafn

nß rlrpinen i
Ors urini
ſur n hni
Poleontriſis ugtl
Ojeanrir nusleinis⸗
ſekrckudrn ime
rgeinter fine nen
nzinine iic oſt 6
Znlcenc iil

Ulir idt n

ui utmndefwnn
eonid Reeni
Oſhmocummngeini⸗
Pnunvdtconunſtcken
Vunon oſtnennt
Aſmmn Aſscenen
uihſtgterfeiei ze
meenbbininigni⸗

1lepornnt Rihh
achen
heſtnp lup zints

Rmizitffſſ,

rii ini⸗

1s
Kcinon enn
fneit ORchun boci

panegvercg ang,
ſgte, Gie 4
vin ſocſco nontec
en habet gueci un ſe
1: pondera gnöſten
Erquo anii infe c
s ſols bſqz onctrchi
ceocend hoto,
PGi nNiͦiͦ/
oſſir au an uui
ſcniſa d. Ein
Depii geiergls
14 Mer oler gi

o hotbot ſGS
iciul , icicnl9
forvo 50b ni
n din Collenldel

nbicrgane

1uliicdlcllein
gecininitl.
mcee
ſrNN& 4

ſblecci ni
alſaſnſint “

.

¶ Me ner. 6 g.

fuit ꝓſecutꝰ ius ſuũ.j.tres menſes ſatis acqͥſiuit
poſfionem. ar.ĩ.l.i.i..i oꝑis.ff.de no.oꝑ. nũ.
Et iõ ſolue ⁊ alꝛ ꝙ hͥ nõ qrebaĩ:nec apparet qñ
papa ſic ꝓnũtiauit fone.n.fuit motꝰ ex aliquibꝰ
iuribus partiũ:ſj im qᷓrebat᷑ qᷓtꝛ debẽt itelligi ca
pitulũ ſnie faciens mentionẽ de motione litis.
2 põt ſolui ꝙ tpe ↄteſtate litiſ iſte epᷣs ſen mõchi
edificauerant ꝙtũ poterant de iure ↄſueiudina
rio:ſʒ fuit poſtea opꝰdeſtructũ latent᷑.iõ papa in
ſnia reſtrixit ſe ad tpᷣſ litiſ ↄteſtate.ut poſſint iſti
edificare ad eũ ſtatũ i q erat ipᷣe ↄt.lit.qꝛ ultꝛa
nõ licebat m ↄſuetudiem loci ⁊ iõ & mã denũ
ciatõis dicẽdũ ẽ ut hẽtur ĩ locis ſuis de no.oꝑ.
nũ. In gl. fl. ibi de appel. ſignificauit. æ de hoc
dic nt ibi płe nõ. In ea.gloſ ibi ſufficit citatio.
dic ut nõ.i.c.gratis ⁊.c.lʒ de off.dele.
. Conſtituno legati de
X* Parte. ſoluẽda tertia moꝛtu
arioꝝ epo ĩtelligi d; de bis mortuarijs i qͥbꝰde
lure cõi debet.h.d. Coiſ diuiſio.fᷣa ibi cum igi
tur. Caſus ⁊c̃. ¶ NHota primo ex tex.ibi inoua
uit ꝙ ſucceſſor in offo poteſt idẽ ſtatuere ꝙ pꝛe
deceſſor. nec propter h̊ tollitur prima conſtõo z
q̃d bʒ tunc oꝑari pa ex quo dicit illud ꝙ pꝛima
dic ut nõ. Por. in. l.i. ff. ad.l.fal.qꝛ ſaltem dar
noua facultas agendi ex fa ↄſtõe.nam fa ↄſtõ

nunqᷓ; tollit pꝛimam niſi ſpãlꝛ caueat̃ uel niſi ſis

prorſus Iria nt in.c.i.de ↄſti.lib.vi.l.quonens
ff. de ac. æ ob. ¶ to nota ꝙ ſiatutum gnãliter
loquens in mã iuris ꝛecipit exceptões ⁊ limitai
ones:ut ſic minus ledat ius cõe q;ᷓ poſni.⁊ in h̊
iſte tex. eſt nalðᷣ nõ.ut q;tuncunqʒ ſtatutum loqͥ
tur gnãtꝛ debeat ſiricte inteuigi ut minꝰ preiudi

cer ʒin iure cõi qᷓ; poſſit ed 3 predicta er

j tex op.de.c.ſi papa de pui.li.vi.ubi dẽ ꝙ uẽ
ba dẽnt aliqͥd oꝑari. ¶ Sed iterpretado iſtud
ſtatutũ ꝓut papa hic facit nihil oꝑabitur cuʒ ᷣ
ſit de iure cõi. ad idem facit quod nõ. Mar.in
.I. ij in. S. pretor ait. ff. de dan. infect. ubi dicit
ꝙ ſi ſtatuto cauetuꝛ ꝙ citatio poſſit fien ad peꝛ
ſonam uel ad domum ſufficit ſi fiat ad domum
licet perſona poſſit reperiri.? hoc ut aliquid ad
dat ſtatutum ad ius cõe nam ſi intelligeꝛet ꝙ ci
tario pᷣus debeat fieri ad ꝑſonam ſi põt reꝑiri:
tunc de nihilo ſeruiret ſtatutũ cũ hoc ſit de iuꝛe
⁊2 ſit apeꝛe uult Bã. ꝙ ſtatutum loquens ĩ mã
iuris debet intelligi ut aliquid addat ad ius cõ
mune. So. plʒ dem Mar. nec ẽ S hũc tex. Sed
ad iſtũ tex.aſſigno duas ꝛõnes decidẽdi. Mꝛia
rõ ꝙ ſtatuiñ h̊ et ſʒ iſtã iter ptatõem aliquid ad

debat ad ius cõe: qꝛ de iure cõi quota qᷓ debet

epo icerta ⁊ relicta ↄſuetudini:ut i.c.ceꝛtificãi
de ſepul.ſʒ ↄſtirutio bic taxabat illã quorã redu

cẽdo eã ad tertiã. ex quo ergo ſtatutum oꝑabat

iſtud nõ debat ita late ĩtelligi i alia ꝑte ut iiuſte
pᷣiudicaret ⁊ ttio:uł magis ðvᷣrogaret iuri.Et ſʒ
iſtũ ĩtellectũ nõ.ꝙ ubicũqʒ ſtatuiũ deuiãs a iuꝛe
loquit᷑ gnãlit᷑ dʒ reſtrigi q;tũ põt ut minꝰ ledat
ins cõe. ? ſauis ẽ ꝙ aliqd oꝑet᷑ ut in exꝰ. Har.
inſi faceremns illa interpretationem nihil de no
△

no induceret ſtatutum. fa rõ decidendi poſ
ſet eſſe:qꝛ ſtatutũ hic gnãliter itelligẽdo priuaſ
ſet eccleſiã iur̃ ſuo indebite:ſed ſtatutum nunqᷓ;
dʒ ita intelligi ut reſultet talis abſonꝰz iniquus

intetlectus: ꝓ boc texaoptimꝰ in.l.ij. C. ð nox.
7 nõ. Mar. i. l. oẽs ppli.ff. ð iuſti.⁊æ iure. ¶ Et

ex hoonõ. ꝙ ſtatuiũ gnãliter loques recipit ite?
pretationẽ reſtrictiuã ne tertius puniat᷑ ſeu pri
net iure ſuo indebite. Si aũt ſtatutũ ꝑ omia lo
quit᷑ em ius cõe:iiap nõ põt itelligi ut aliquid
addat:tũc quid oꝑet᷑ tale ſtatutũ uidet ꝙ nihil
iz ſit ius cõe qð ſentit gl.in.c.i.ðᷣ ↄſti.li.Vi. ſed
dic ꝙ oꝑat᷑:qꝛ dat nouã actione.nã poterit agi
etiã gigore ſtatuti:ut dicit Mar.in dicta.l.i.ad
.l.fal.ſicut qnqʒ pretor decernit id quod ius ci
nile:æ põt agi de iure cinili uel iure pretorio ðᷣ
quo nõ. in.c.i.õ de reſcrip.¶ In glo. in v. in
terpretatiõe ibi inteꝛpꝛetatur ſuã ↄſtitutionẽ. ſẽ
tit ergo glo.ꝙ legatus poteſt ſuã ↄſtitutione in
terpꝛetari cum oritur dubietas.ſed hoc nõ ẽ ue
rum indiſtincte. ſed procedit ſi adhuc duꝛat eiꝰ
poteſtas.nam ſi eſt functus legatiõe: hoc faceꝛe
nõ põt.ar.in.c.in lꝛis de offi. dele.æ in.l. iudex
.ff. de re iudi. unde ſi bene ponderetur tex. hic
papa ratificauit illam interpretationẽ legatoruʒ
alias nõ ualuiſſet illa interpꝛetatio: ut dicit bie
Jo and.æ bene. Et facii hoc ad. q.nũquid ſia
tutarij deputati a populo poſſint iterpretaꝛi ſta
tuta ꝑ ſe edita ſi oriet᷑ aliqua dubitatio. ? Jo.
an. bic ? Bar. ? cõiter legiſte in.l. oẽs populi
.ff. de iuſti.æ iure ↄcludunt ꝙ nõ ex quo functi
ſunt eoꝝ officio. Mec ob.ſi cicat ꝙ eius eſt in
terpreiari cuius eſt cõdeꝛe:qꝛ in ueꝛita e non ui
dent᷑ illi ↄdidiſſe ſtaruta ſed populus qui dedit
auctoritatẽ:qꝛ is dr̃ facere cuius auctoꝛitate fit
ut in. c.ſi diligẽri de preſcrip.⁊æ ideo recurreduʒ
eſt ad populũ ſen ↄciliũ gnãle e intelligo ꝙ de
bet recurri ad populũ ſeu ↄciliũ qn interpᷣtatio
eſt nalde dubia.ſecus ſi eſt clara æ iuri conſona
qꝛ tunc iudex corã quo uertĩ qõ poterit inrerpᷣ
tari ſtatutũ:ſicut dicimus in.l.cõmuni ⁊ ĩ priui
legio principis ut nõt Inno.in.c.cũ ſpeciali ðᷣ
appel. æ Har. in. d.l.oẽs populi = glo.in. c.cnʒ
nenifſet ðᷣ iudi. facit.l.benignius.ff. de legi. ⁊=.l.
fi.ff. ð ↄſti.prin.æ.l.unica.C. ð̊ ꝓfefſo.qui ĩ ur
be ↄſtan.li.xij.ubi dat᷑ inferioribꝰpoteſtas inter
pretandi. An autẽ iudex põt interptari ſniam
ſuã. plene nide ꝑ Bar. poſt glo. in.l.ab executo
re.ff. de appel.nã ſi eſt delegatus nõ põt per.c.iĩ
lis pᷣalł.Si ẽ ordinarius ⁊ inferior ẽt non põt
ſz ſi hʒ meꝝ ipeꝛiũ:⁊ tũc põt ut i.d.l.ab executo
re ubi tex.nõ.⁊ ita dʒ iterpretari ut nõ coꝛꝛigat
ſeu mutet: ſed declaꝛet tantũ qð tene menti.
Ba sobis. In puilegio ð pcipien
dis fructuibꝰ bñficiorũ appella
tio bñſicioꝝ maioꝛa bñificia ↄpꝛchẽdit
lta cõmuniter ſũmatur. Sed ego adderẽ ad ſũ
mariũ quando priuilegiũ eſt ↄceſſũ epiſcopo ꝓ
honeſta æ fauorabili cã:quia ita loquitur tex. ut
j. dicãꝗ. Cõmunis diuiſio. fa ibi nos caſus zc

o

de reg kurig.

Mã p' ex tex. ung iuſta 2 lieitã cam concedẽdi
frucius beneſicioꝝ ad ipᷣs nidelʒ ꝓ ſoluédis de
bitis ecclłe cathedꝛaliſ ſeu epi obligati noie eccłe
An autẽ eps cũ capitulo poſſit hoc ſtatutij facẽ
dic ut nõ. in. c.ſi proptestua debita de reſcrip.
li. Vi. ubi et nõ.nũdqd legatus poſffit hoc ialger̃.

n nõ ꝙ uerbũ bukiciũ late ſũptuʒ ophendir

Et bũficia maiora.qð etiam ꝓbaĩ i i regula. i. de
re.iuris ·li.vi.cũ ibi nõ.un ibi vᷣificat eiiq i epa
tibus ⁊æ archiepatibus dũ Alicit beneficium eccle
ſiaſticũ nõ põt ſine inſtitutõe canõiea licite ꝛenie
ri. ¶Sed op. ꝙ nõ dęat hic late ſũmi: ſed ſtri
cie:qꝛ hic tractat᷑ de pꝛeindicio bñdicioꝝ uacã
tiũ: ⁊ ẽ iuſ cõe.gdʒ fieri ſtricta iterpret gio ur
i.c. ꝙ dilecto ðᷣ ↄſan.⁊ affi.dixi ĩ.c.olim.S.de pᷣ
nile. Sʒ qñ Hbum bnticiñ ſtricte ſumi nõ com
prebẽdit bnficia maiora ut ẽ tex.i.c.cũ i illis ̃ᷣ
pben. li. Vi. facit.c.fi.eo.ti.i atiquis. Sol. Zriunz
v. difficile. Jo. an:hic vr itelligeꝛe duobus mo
dis. pꝰ ꝙ iõ h fit larga ĩ iterp̃taꝰ: qꝛ nõ tractat᷑ ᷣ
graui pᷣiudicio pᷣnati.ſʒ ceꝛte iſta ſol.nõ vr idiſti
cte va:qꝛ multũ preiudicat᷑ benefitio ſi fꝛuct ab
ſorhenĩ duos ã ãnos. fa ſo.ꝙ hic tꝛactat de in
terpᷣatõe puilegij. pncipis. hec et ſo.nõ ẽ bona
qꝛ qn pᷣuilegiũ pncipis ẽ iuri deroganuum: uel
abſorber ius alteri⸗ dʒ ſiricte iterpᷣtari:ut dixi
in. c. oli. . e. . iõ ut dixii pꝛi.qʒ itelligi iſie tex.
qñ conceſſio fuit facta epo ꝓ debitis ſoluẽdis.
bec eſt. n. cã honeſtiſſima ut filij ſubueniãt paꝛẽ
ti. ⁊ iõ mã iſta cũ ſit fauorabiliſ ĩ ſe ñ dʒ reſtrigi
ſz apliari.⁊ ſic ĩtelligo tex. ibi i hoc cãu ⁊c.ſ. ub!
ex boneſta æ fauonabili cã idulgetia fca eſt epo.
ſec it dicerẽ ubi idulgẽtia fieret teaio. aꝛ. eox qᷓ
nõ. Jo. mo. i. J. c.ſi ꝓpt. ¶ In gl. ſi. ibi ab oĩ
munere. ult gꝰ dicẽ ꝙ indefinita nõ ſemꝑ eqᷣpol
let uniuerſali.q.d.ꝙ aliud ẽ qn cõcedit᷑ idulgẽ
tia ſuꝑ oĩbꝰ bnſicijs:ꝛ aliud qn ſuꝑ bnficijs ſz
tu dic meliꝰ de hac mã:an ⁊? qñ idefinita eqpol
leat uniueꝛſali ut nõ ·in. d.c. ut cixca de ele.li. Vi.
hicen. fit i iterpᷣatõ larga ꝑpꝑ den pdẽéam. Ab.
eꝛbũ modera
Ranſmiſſe. tionis diminutõ
nem ↄtinet no angmẽtũ h d. Coôis di
uiſio. Fa ibi quo circa. Ca? zc̃. ¶M primo ex
tex. unam cãm legitimã minuendi numeꝛũ canõi
coꝝ ⁊ pᷣbendaꝝ qñ poſt ſiatutũ numex faculta
tes eccleſie adeo diminute ſũt: ut canönici inſti
tuti non poſſint cõmode niuere. ¶* 2 nõ ꝙ ſuꝑ
excreſcentia reddituum non frãgit numerũ cao
nitoꝝ ipſo fẽo.? ĩ hoc ẽ iſte tex.nõ.de auo plen
nõ. in. c. ců ¶N. de conſti. æ dic ut ibi nõ. ¶S
nõ ꝙ cui dat᷑ pias minuẽdi ĩ cã dimiutõis ꝛddi
tuũ ſi ur̃ data pas augmẽtãdi i cã angmẽtatõis
Ex quo collige ꝙ pf̃ᷣas ðᷣlegas ẽ ſtricte iterpre
tanda æ n extẽdẽda ultra cafũ expᷣſſũ. (e tio
nõ qͥd fiendũ eſt de reddiubꝰſuꝑ excreſcentibꝰð
bent.n. cõuerti in utilitareʒ eccłe.donec aliud fu
erit diſpoſitũ. Sʒ q̃ro qͥd ↄpᷣhendat᷑ hic appel
latione ecclie. Jo. an. ponii duplicẽ expoſitionẽ
pur itelligat eps cũ capꝰ.ar.i.c.cũ clici.S.e.fFᷣo

intelligit ur dẽat Ouerti in pias 7s. nã qcqd ſu
pen eſt neceſſitatib eccleſiax 8 conuerti in piag
cãs ſeu expendi.xij.q.i.i.c.qꝛ. Et hec expoſitio

Iʒ bõa ĩ ſe:iñ tex.ufr̃ uelle ↄcernẽ i utilitatẽ iſtiꝰ

eccleſie.un poterit ↄuerti ĩ fabricã.uel poterunt
emi poſſeſſiões ut poſtmõʒ poſſint re gpliores
redditꝰ.aꝛ.i.c.uidetes.xij.q.i. n gl. j. v. ex
creuiſſe ibi utꝝʒ poſſent auger̃ nũeyꝝ:ſed rõeʒ de
cidendi glo. nõ ponit ſʒ ſatis colligit̃ ex tex. qꝛ
vbũ moderatio continet diminutionẽ ? pfas ðᷣ

legata nõ é extendéda ad caſũ n expſlu i i. c. cum

olim de cffi. lega ¶ Sʒ papa uel eps poterũt au
gef nueꝝ ⁊ an epᷣs cum.c.poſſu augẽ: ul miueꝛe
numeꝝ uf cꝛeaꝛe uł ſupprimeꝛe dignitatẽ:dic ut
ple nõ.i.cñ ueniſſet.S. de teſſi. n gl. pe.i fi.
ſed ſolue ꝙ ubi oſtar ð mẽte fcedim⸗ Ppꝛieta
te vboxꝝ. ita loquüt 3 Zria:als ãt ibeꝛemꝰ ſignifica
tõi vboꝝ ita lodt iſte tex. ad ide.lI. non ałꝛ. ff de
leg.iij. ¶ In gi fi.ĩ fi. Mõ finẽ gl. nã uj ꝛceder
5 eo ꝙ. S, dixit. Cõcludit gꝙ ꝗᷓlꝛcũꝗʒ redditꝰ

augmẽtati oↄueꝛti dñit i utilitatẽ eccłie. ?⁊ pot

keligt de ꝛedditibꝰcõib ultra pᷣbẽdas. reddit?
Ho pbendaꝝ nõ dñt de facili minui. Fateor tñ
li pbende eꝛut młiũ augmẽtate ſuꝑioꝛ poſ
ſet augmeta; nuex pbẽdax de inñ dicendũ ut
plene nõ.in. c. cñ ¶l pᷣall.nec op. õrium. S. foꝛ
marũ in glo. qꝛ ex q ſuꝑexcꝛeſcẽtia ꝓPuenit ex ꝛd
ditibꝰeccleſie nõ eſt cuꝛãdũ qtꝛcũqʒ ꝓuenẽit. aꝛ.

optunũ. xij. q.i. in. F. fi.

¶ De regulis iuris PRiica.

(Köͤtiua⸗ ſice ſueni põt ex glo. ſuꝑ Neica huiꝰ
ei. vj P'ↄtinua alꝛ æ ſic. Sup nidimꝰmłlia iuꝛa
ſpaka. Vz qꝛ ex iuribꝰſpalibꝰoẽs ca occurẽtes ðᷣ
cidi n pnñt 2gruuz fuit ĩ fine oꝑis ſubijcer̃ aliq̃s
veglas gnãles.iõ ſeqt rubrica de 2c. iuris.
Möõ põt breniꝰſũ

Onis maꝛi.⁊ pone eaſũ ĩ
c.ij. S. ð̊ ſpon. Cãus ꝛc̃. Nõ pꝰ
ex tex.iũcta gl.ꝙ appellatõe ꝛeꝝ
Sphẽdi ẽt pũt icorporalia uñ h̊ ↄpᷣbẽdiẽ Sctꝰ
2 ois obliga ð q uide qðᷣ nõ i. c. ij. ð re. ecc. nõ
alie. li. Vj. 2 i.l.momẽtũ ff. ð. v. ſi. ö fo ꝙ
Scrꝰdẽ naſci tpᷣe ↄſeſus:dẽ diſſolui cũ Zn ciſſen
ſus ĩnẽit. In gl. i. ibi oĩs obliga ſiue Zctꝰ. Exꝰ
i ſtipłatõe ꝗᷓ ↄſeſu Sbi:⁊ Sꝛio ↄſẽſu diſſoluit᷑ ut
i.l. ſi unꝰ. F. paciꝰ. ff ð pac Idẽ i Zciu ẽptõis z
uẽditõis.nã Sohit᷑ ex ſolo ↄſẽſu:⁊ re exñte itegꝛa
diſſoluſr̃ prio cõſẽſu nt ĩ.l.i.C. qñ li.ab ẽp.diſ.
SDʒ ſi iternẽit traditio rei pouẽdirioneʒ oʒ ꝙ et
iteruẽiat ꝛetꝛaditio.ał nõ diſſoluit᷑ ut ĩ.d.l.i. C
In ea. gl. . kallit hec ꝛegla ĩ mrionio. Et ꝛatiõeʒ
fallẽtie qᷓ qre m mẽimoniũ nõ difſoluit᷑ ↄꝛio oſeſu ni
de 1 gl. i. c.qᷓ ꝑꝑ.xxvij.q.ij.nã mẽimoniñ ẽ ma
ximũ ſact̃m ut i.c.debitũ de biga.ꝙ ex ſc; 5cE
tũ ẽ eius diſſolutio ñ ẽ ĩ płate hoiuʒ.¶¶ In ea.
glo. ibi ? i baptiſmo.26 ãt iſtoꝝ caſuũ ẽ qꝛ ñ pĩ
ꝓpᷣe ĩueũ griꝰactꝰ:ſicut dicimus in uirginitate

WO

—

* 1

1¹1

.

3,

tzon ae
Cdaintendütrat⸗
li nfons tenmt,
,iadtaco brhcalss
teterc9,cdlhn
Udtietegrahen
Ali ungertitntp
ſitlliidetiga⸗
ſeel epſn len mͤ⸗

,ccyr pur bü hn

Nioi temn anan
aſinonamndenin
Man pboce gont
CIſhpwrs eni dd
MMorsdtentztuin
dat Neimi gii
üfnelcegipoprine
“ rſatſg
nepengen icfen
icennige Meninci
lncinanantiͤ

ntimuntug Ii

nuimiii

tim /ge n
mi — 41

n
nnnnchri 4 1
nhlintit
lſtiizzr
leg,
4

rei .
ecn (Deregnlis iur
en e reguſis iuris
r a. E *

6

q̊ͥ ſemei amiſſa ãpli recuperari non põt. xxxij. q.
V. ſi paulus.⁊ idem ĩ oibꝰ i quibꝰcaꝛacter ſpᷣuał
imprimitur. Et in fine glo.de hoc an in ꝑdeda
poſfione ſufficiat ſolus animus uide per glo.in

Crüzt ed .l. iij. H. in amittenda. ff. de acq̊.poſ.⁊ cõit᷑ tenet
cligf . . Oy ſic ſine ſit nãlis ſiue ciuilis.un rõ quare faci
mdnmnia:I „* liꝰpoſſio amittit ꝙ; acquiꝛat᷑ eſt qꝛ ad acqrẽduʒ
Gulagß ee ie requirit᷑ animꝰ æ corpꝰ:ſed in perdendo ſuflicit
Sn 3iican ſolus animus Et ad.l.quẽadmodũ alle.in. glo.
—– . q̃ dicit ꝙ requirit᷑ utrũqʒ in petẽdo.hꝰ ꝙ ſi in
nphriner 4 i nie cipit᷑ a corpore tũc reqrit utrũqʒ qꝛ ꝓlũ corpꝰ
ei en ſin animo ñ ſufficit ſʒ ſi incipit᷑ ab ãimo tũc ſuffi
. OigeGH cit ſolꝰ animꝰ. Itẽ fallit H̊ rła in cãibꝰnõ.in.c.cũ

inferior.de ma.⁊ ebe.nã in młtis caſibꝰpõt qᷣſ li
Wſnn gare non iñ abſoluere tene menti. Abbas.

atſi .
ce ßf e Dubia in melioꝛẽ ꝑtem
h iig ii * S tote. int᷑ pretãi vᷣbẽt.b.d.æ pꝰ
ng Pcteig rics ponũt᷑ vba euãgelij ſo ueꝛba bede ex
gnimiutagetdi ponentis.ᷣfa ibi hͥ loco.Caſus æc̃. ¶ Nõ.pꝰ ex
balp mi⸗ tex. ꝙ uerba euãgelij adduci pñt ad ðciſionẽ cã
mimn ror rũ qᷓnimo multi canões excti ſunt ex anctoritatii
negſpj ii⸗ bꝰ noui ⁊= uetis reſtamẽri:ut diẽ tex.i.c.q̃it᷑.ij. ð
Plpior ol S .
accu. tẽ nõ pᷣncipiũ ꝓ miſericordia exhibẽ
P

da ⁊ in dubijæ neliꝰ ẽ rephedi de miſericoꝛdia:
iᷓ; de ſeneritate.xxvi.q ultia allegãt dʒ ĩ miti
cordia imiſceri cũ ſeueritate:qꝛ hõ n dʒ eſſe nec
muliũ mificors nec multũ ſeuerus.ſʒ dʒ iudex
i iudicado hẽe pᷣ oculis m ficõdiã et ſeuexiratẽ
uide tex.cũ gl.i c.diſciplinã.xlv.di. otae

=
S Z-
⸗
=
S=
=
=
=

rrſan unai
Hiihrig Phere en

.

dea hac dictõe ⁊c que abbreniare ſcripta cõpᷣhedit
aliq̃ ultra precedẽétia:æ ↄphẽdit id ꝙ eſt ſolituʒ
ago ſnn giabuß⸗ ſeqͥ. æ idẽ ẽ dicẽ ⁊c. ꝙ et.q.dꝗe qꝰ ꝑ bar.i.l.gallꝰ
Aöͦndſnentaun .ff.de li.æ poſtu. ſecꝰſi nõ eẽt abbreniate ſcripta
biga eu . qꝛ tũc capit᷑ ꝓut vbũ ſonat ¶ Itẽ nõ ꝙ fea du
ps bſicr ls bia qᷓ pnſt referri ad peccatũ ⁊ nõ peccaiũ debe
Ne wins. SðSLZ mus ſꝑ interpretari in vonã ꝑtem:⁊ ut euiteiux
. peccatũ ꝓ h̊ uide glo.in.c.abſit.xi. q.iij ⁊ tex.
Hopir bnefd c.in ſcripturis.xcvi di. ubi ponũtur uerba im
mit Metſei * patoris dicentis:ꝙ ſi uideret clericũ amplexan
Cinste hi⸗ tem mulierẽ preſumẽt cã bñ dicenqi. b. tñ dic
, luien tũ intellige qn pꝛo ꝑie ſiniſtra preſũptio non eſt
1e e 127 uehemẽtior:que pot colligi ex ↄſuetudine et qſi
b/ftati tate ꝑſonaꝝ:qꝛ tũc faceꝛemus interpretanonem

idle a

3 G P in dereriorẽ ꝑtẽ:ut in.c.i.de cle.non reſi.⁊.xci.
H.ſ.

W di. in.c.clericus et in.c.cũ in iunẽtute.S. ð pur.

ſehici in ca. æ bonas tex. in. c. ij xiuj. di. Anmo nota ꝙ;
g ſnein in maleficijs nõ preſnmit bonꝰ animꝰ ↄcor.c.i.
ſiilin de preſump/ Iteʒ ꝙ ſicut aꝛbor bona nel mala
mie! cognoſcit̃ ex fructibus:ita ⁊ hõ an ſit bonus uł
teefite iegn malus cognoſci ex bonis oꝑibus:unde in euã
i lcn . gelio ex fꝛuctibꝰeorum cognolcetis eos. Et nõ
anonee . ꝙ in certis non eſt locuſ ↄiectuꝛis.et ad boc ſo
. nitlic ler allegari iſte rex. In glo.ij.in fi. hec glo. expo
nio E uſc, nit tex. ſimpliciter. ſed bñt omes iungi ſimul qð
ino inn aut ſumi vctib ſeu Ppᷣuilegijs ⁊ tũc in dubio de
ninori in bemꝰintpretari rẽ ut ponꝰ ualeat.⁊ tunc illa ꝑs
gi dẽ melior. aut tractamꝰ de re odioſa pmia in pe
ie nis imponendis:æ tũc dʒ int᷑pretari i meliorem
oſne, gi ptem.i.benigniorẽ:qꝛ odia vᷣbẽt reſtringi ut in
nn 11οαd˖nZH.eεàt1âα1 peéis Ii- Vi. aut ſum i coceꝛneti
161 .

bus periculi aiarũ:et tũc dʒ iterprerari ĩ mmeſio
rẽ.i.ĩ ſecuriorẽ:qꝛ ella ẽ meliõ que ſecurior.uuð
bonam glo. in. c. unico de ſcruti.

Bi ſcandaliʒauerit.

PMropter ſcãdalũ euitãdũ ueritas nᷣ
E obmittẽda. hb. d. QOiuidit nã pꝛio ponũt ueꝛba
eæuãgelij go Yba bede exponẽtis ibi utilitas. Ca
ſus de as prie erx tex. ꝙ pꝑp ſcãdalũ euitãdũ
nõ dʒ ꝗs ↄmittẽ malũ. 2 iõ no d; òs dicẽ mẽda
ciũ ẽt ad finẽ ut ꝓxim euitet iniuriã ſuã.xxij.q.
ij. 1. e. neòs. nec dʒ ꝗs ↄmitiẽ malũ quãtũcunqʒ
Puũt ꝓximꝰ euitet maius malũ æ ſcandalũ de
ꝗ ui gl. xitij. di. i ſũma ubi exaĩat᷑ iſte articulꝰ
? geclara iſiũ tex. ꝓut habet᷑ i.c.ij. ẽ̊ no.op.nũ.

Bog non eſt. Arner e

. cltũ efficit᷑ ſicitũ prio põit dictũ. ſᷣo ex
Epla ibi nã. caſus re. (6 pser lex. ꝙ neceſſi
as excuſat a pcco.rõ ẽ qꝛ peccatũ ẽ uoluntariũ
al ñ ẽ peccatũ xv.q.i.ĩ pn.ſʒ nccitas ẽ Sria u
lũtati g neceſſitas excludit peccatũ.ał:ãt pniꝛet
Is ſine cfpa qð eẽ nõ dʒ: ut ĩ. ce.ij. ð ↄſti. 2nõ
p ĩ uoto itelligit᷑ tacita ↄditio ſi poto.iõ nõ dẽ
fiactor uoti:qꝛ ꝓpteꝛ neceſſitatẽ l gelerit.
g llicite faci
GSod lãtẽter. lganone,
6 iducit. h. d. caſus 26n gl. i. i fi.
a ãt ſi platꝰ allat ↄſuetudinẽ ĩ fuitio ꝛccepto ð
quo nõ erat mẽoria. In oriũ dñt doc. ꝙ aut ꝓp
bat᷑ ꝙ ſpõte ſeꝛuitiũ fuit pᷣſtit æualʒ ↄſuetudo:
ut iĩ. c.ſuꝑp quibuſdã. S. ti. ꝓxi. æ. xviij.q.ij.in. e.
ſeruitiũ ⁊.c.eleuterius.ant ꝓbat᷑ ꝙ ꝑ uim ⁊æ tũc
nõ ualʒ ue H. æ. c. qꝛ cognouimꝰ. alle. i gl. In du
bio uero pᷣſumẽdũ ẽ ꝓ ſubditis ar.i.c.ſuꝑ hot
de renũ.æ in.l.cũ de indebito ff. de probati.

A Bm i pemplatione

Breue ẽ ſʒ ſũma ſic. Loꝛmẽta ĩdicijs
nõ pᷣcedẽubꝰ inferẽda nõ ſũt h. d. cäus. Hõ pꝰ
ex tex.ꝙ iudcx nõ põt in pricipio cãe alia pſũg
tõe nõ habita toꝛq̃ꝛe accuſanũ ſine accuſatore uſ
teſtẽ. Iẽ nõ. ꝙ tormẽiũ dẽ qõ ¶ Et ꝓ itellectu
me prio q̃rĩ qͥd ẽ qõ.ſolu.qõ ẽ ueritatis inda
gatio ꝑ tormẽétũ. æ põt appellari qõ a qrẽdo qꝛ
index ꝑ to?mẽiũ inquirit ueritatẽ.æ toꝛmẽũ dr
ꝗſi torques menteʒ a torqueo torques/Scdᷣo
qri qñ ꝓcedẽdũ ſit ad rormetũ. ſolu.dicit Jo.
an.æ eõſteꝛ doc. ꝙ duo requirunt. prio ꝙ ueri
tas aliter heri nõ poſſit.nã tormẽtũ infert᷑ cã in
neſiigãdi ueritatẽ z ĩ ſubſidiuz: ur.l. dinus pius
ff ð qõ. v q v.i. c.illi ubi bonꝰ tex. cũ gl ſo re
quiriẽ̃ ꝙ pᷣcedãt aiqᷓ idicia ſiue pſumptiões uel
ſemiplene ꝓbatiões. nã ſine indicijs nõ é iferen
da qõ:ut hic ⁊ ĩ l.ex ibero.fl. ðᷣ qõ. Er q̃ idicia
ſufficiant n põt dari certa doctrina ſʒ relinquen
dum eſt iudicis arbitrio. unus tamen teſtis eſt
ſufficiẽs ſm omẽs de quo eſt glo.in.l.iij. C. ad
el.iuł ma. quod procedit niſi alia ratio ſnadeat
in conmtrariũ. Munquid ame reo peteni dilanoz

Ce reg. iuris.

purgãdi idicia ſit dãda ãte toꝛtuꝛã ſʒ doc.h nõ
tãgãt:dic mñ ꝙ ſic.nã ⁊ ſi ꝓpria ↄfeſſio excuſaꝛi
põt: ut ĩ. c.cũ dilecti de accu.ita ⁊ fortius idicia
aliũde ꝓueniẽtia hnt diſsõeʒ iuris. ꝙ a iudice ĩ
terloqnte de toꝛtura adhibẽda appellari poteſt
eut ĩ.l. ij. f. de appel. reci.æ.ij.q.vi.ñ ſol&ᷣ in.v.
añ ſniã.⁊ ̊ qꝛ index grauare r doen nr
grauamen releuari nõ poſſet. ertio queꝛo
gualis debet eſſe tortura. lu. debet effſe mode
rata.unde debet iudex animaduertere ad indi

cia. JItem ad qualitatem peꝛſone an ſit foꝛtis in

reſiſtendo an ne. zæ finaliter debet ita torquere:
ut tortũ ſeruet incolumẽ innocentie ul ſupplicio
ut ſic ſi deliquit poſſis pati ſuplicium debiium.
ſi uero eſt innocens non patiatur defectum cor

poris:ut.l.quẽadmodum. ff.de queſtio.¶qrto

qꝗ?o ꝓ qua cã tortura poſſit inferri.ſolu.tã in ci
uili q; ĩi criali:ð criminali paret. ff.de queſti q̃ſi
to.= ĩ prealle.c.illi.de cinili ĩ.c.i.S.de depo.
Quito quero qͥ homines ſint torquẽdi. ſol.
tres ſũt cõditiones hõinũ.quida ſũt liberi qdaʒ
ſtamn liberi quidã. ſerui. Cibeꝛo? quidam conſti
tuti ſũt in dignitate uel militia:æ iſti regularite
nõ debẽt torqᷣri niſi ĩ cenis cribus: ut ĩ crie leſe
maieſtatis ⁊ proditionis ⁊c. ut.l.miules.C. de qᷓ
Ri. ¶ Et ex hoc dicunt quidam ꝙ cleꝛicus igu

lariter non eſt torquendus quia eſt miles cele

ſtis militie: ut in. c.i.de cleri.egro. Aiij contra
per.c.ſi conſtiterit de accu.æ per.d.c.i.de vᷣpo.
de mareria nide per glo i prealle. c. illi.2.xv. q?
V in ſũma Cois concluſio doc.⁊ glo.eſt ꝙ cle
rici etiam preſbyteꝛi ſi ſũt ſuſpecti poſſunt ex cã
torqueri. Abbas tamen dixit nõbile ueꝛbũñ i. d.
.cCc.i. ꝙ nõ reperitur clericos eẽ toꝛquendos niſi
ſint ifames:ut ĩ.d.c.i.qð nõ.Cõiteꝛ tamen tene
tur qd tortura nõ devet eẽ ita ſeuera in cleꝛicis
ficut in laicis unde non debet ſupponi acculeis
uel funiculis ſed nirgis ſen corrigeatis. ꝓ h̊ bo
nus tex. xxiiij q. v.c.i.iĩ fi Sexto q̃ro ð cffen tõ
ture:nũqͥd naleat ↄfeſſio ĩ toꝛura fca.cõit᷑ diſti
gnit᷑ an iſie ꝑſeuẽt i ↄfeſſiõe ułñ ſi n ꝑſeuãt ñ pᷣ
iudicat:qᷓꝛe nx feciſſe mern toꝛmtoꝝ: ux.l.i ðᷣ qo.
2 xV.q. vi.i.c.i.⁊.xxxi.q.ij.lothariꝰ. Si vVo ꝑſe
uerat tũc ſibi pᷣindicat.⁊ dẽ ꝑſeuerare qñ ↄfuet᷑
iteꝝ ratificãdo porẽ ↄſeſſiõeʒ e? locũ rormtorũꝰ
ita ꝙ ni uideat iſta tormta.alł.ur̃ facẽ Rore torm
roꝝ ita noluit h̊ Jo. an. ⁊æ bar.i pał.l.i.ð qõni:
qð nõ.nã ẽ ↄ iudiceſ qͥ icõtinẽti ĩ loco ubi ẽ toꝛ
mentũ faciũt ꝛatificari ↄfeſſionẽ. ¶ Septio qrit
nũqͥd qõ.ſeł hĩta poſſit ꝛeiterari ꝓ eodẽ facto.
cõit᷑ diſtiguit᷑ ꝙ; aut oriũt᷑ noua idicia puta ꝛpi
iſte ĩ mẽdacio uel alia idicia aliũde ſuꝑuẽtuʒ:et
tẽ põt rpeti qõ aut nulla idicis de nono ſuꝑuene
rũt ⁊ ñ ðᷣbẽt rpeti:ut.l.ꝛpeti ⁊.l.unitꝰ.ff. ð q̃ſti.
Et ex pᷣdictis pñt ðᷣcidi młꝑe.q.ſʒ qꝛ.S. feci mti
onẽ de triplici ↄditiõe ꝑſõaꝝ:uĩ de liberis ð ſeꝛ
uis et de ſtatulibeꝛis.⁊ tin dixi de liberis ↄſtitu
iis ĩ militia ł dignitate. dic ꝓſeqᷓndo ꝙ ſi ñ ſunt
cõſtituti ĩ militia l dignitate:aut torqnt᷑ i ſeipos
.I. ut dicãt Vitatẽ i fẽo ꝓpo ⁊ i ciu iuibꝰ ni toꝛq̃n

—

„

i criaiibꝰ vo torqri pnñt ↄcurrẽtibꝰillis duobꝰꝛ

qbꝰ. S.ſ.ꝙ ueꝛitas alit bꝛi ñ poſſit:⁊ ꝙ pᷣceſſeꝛĩt
idicia.ſi vo toꝛqueꝛet᷑ iĩ alios ut ẽ teſtis qͥ roꝛqt
iĩ o alteriꝰ: ⁊ tẽ ſi ẽ uił toꝛqt tã ĩ ciuili q; ĩ cꝛiali
:ij. q.i.ĩ pᷣmis.qðᷣ tñ ꝓcedit ĩ ſubditũ qn alit vVi
tas hꝛi n põt: aꝛ.in aut᷑ ð teſti.F.iij.æ.d.l.dinus
ſi uero ñ ẽuił ⁊ tẽ ſi teſtis ñ uacillat ñ dʒ torq̃ri
al. ſecꝰ ut ĩ.d.l.ex libero. Mec fallũt.pꝰin mioꝛe
xiiij.ãnis qꝛ ñ dʒ toꝛqi Iʒ ueꝛtas ab eo feꝛula
uł corrigia hꝛi ſi poſſit ⁊ elici:ut ĩ.l.i.ꝗ.ĩpubẽs
.ff. ad ſiè æ i. d..ex libero. S. i. Irẽ ſenes decꝛe
pite etatis ni dũt torqri:ux l.iij.ad ſiłi.itẽ młie⸗
pᷣgnãs:ut.l.pᷣgnãtis.ff.ð pẽis.ſi ueꝛo ſũt ſiatn li
beꝛi:⁊ tẽ idẽ dicẽdũ qð in ligeris:ut ẽ bonꝰtex.
i. l. Ratu libez. ff. de qſti. æ ſtatu liberi dicũtur illi

guoꝝ libertas ẽ redacta i certũ tp̃s uł ſub certa

Odditioe:ut ſi ꝛelinqt liberras ſuo pꝰdecẽnium
uł ſub ceꝛta ↄditioe:iĩteri anteqᷓ;ᷓ ipleat᷑ ↄduõ uł
ueiat ipᷣſ dꝛ ſtatu libeꝛ:ð q i.l.i.ff.ð ſta.li.ĩ ſᷣuil
nero ↄclude ꝙ aut torqnt᷑ e?neuʒ aut ↄ dum
pñtẽ uel pᷣteritũ.pꝰcqn toꝛqueri pñt in ſubſidiũ

tn. aut dnʒ: ? tẽ aut ſuꝑ fẽo cõi dni ? fui 2 loꝛ

queri pñt: ut ĩ.l.qcũqʒ. C. de ſer. fugi.aut in fẽo
exneo:⁊ tẽ reglꝛ fuus nõ dʒ torgri 5 odnz pnitẽ
uel pᷣteritũ. YFallit ĩ qpuſdã cribus:ut i crie leſe
maieſtans adulteꝛij æc de quo dicẽdũ ut i.l.i.ꝗ.
ſi fuus. ff. de queſti. Abbas.

ſonaʒ ecctiaſticam. Caſus ꝛc̃.
Mõ iũcta glo.ij.ꝙ omnia vona eccle

ecclie ꝓ ſacris.? ꝓie qn ↄmittit᷑ ſacrilegiũ 2= ð
tẽa ſacrilegij uide bonũ tex.xvij q.iiij.c.ſacrile
giũñ 2.c.q̃ſqͥs ꝑ Inn.i.c.cũ ꝓ cã.s.de ſẽ.ex.
NX . e, ni facit
OI ex timore. aliter c dz
facẽ ñ dẽ. h d.cãus ⁊c̃. Mõ pex iex.
ꝙ ñi ẽ ↄſiderãdũ ſolũ ſẽʒ ſʒ aimꝰfacietiſ.⁊ maxie
qꝰad deũ qꝗͥ ꝛſpiẽ ñ ꝙ fit:ſʒ qů aio fir:ut ẽ tex.cũ
gl i. c. i. ð dai weenge nali ſatiſ 2. xiuij.
.. v.i.c.ſi qͥd iueniſti. ¶ In gl i. ibi bon?e. uñ
in ſacra ſcriptura qͥ timet deñ faciet bo.æ alibi.
Initiũ ſapie ẽ tioꝛ di. In gl fi. ibi ni ſit ipurã
dũ dicit ho. ̊ vʒ ĩ totũ:ñ iñ excuſat᷑ a tõli cłꝑa:
aꝛ. c. ſacꝛis. qdᷣ me.cã. Jo. an. dicit ↄcordãdo =
bũñ ꝙ aut ex pᷣcepto iudicis ⁊ excuſat᷑ in totũ:et
ita loꝗᷓt gl.ex niore puari et ꝓcedat dictuʒ ho.

Cõmiiens unũ peccaiũ
Efleat. ꝛeus eſt omniuʒ quo ad

nitam eternam. h. d. Eaſus 7ẽ.
. 8 anorutia paſtoꝛis
B gniis. non excnſat eum ſi

Aupus oues ꝛapit. b. d. quo ad Ir̃aʒ. uel
alit᷑ quõ ad miſticũ er moralẽ intellectuʒ. Jgno
ꝛantia ñ excuſat pᷣlatum in pccis ſubditoꝝ.h.d.
Caſus ⁊c. 5 peer tex. ꝙ ignorãtia i facio
aliẽo ñ excuſat qñ tenet᷑ s idagaꝛe et diliget᷑ cu
ſtodit̃᷑ ⁊ pcaueꝛ ꝓ h̊ qdð nõ.i.c.inotuit.S.ð elet.
5 fo paſtoreʒ teneri ꝓ onibꝰcõmeſtis a lu
po qꝛ tenet᷑ ad cuſtodiãtet ideo ſi non adhibuit

Be Sacꝛilegꝰ ẽ offẽdẽs ꝛeʒ nel ꝑ

fiaꝝ largo mõ poſſut dici ſacrata qꝛ oblasa ſũt

*

S
S=.
=
—
=

adniud

D S
elheſon
. dtamtinn
imosſitint
mmnellini
ſauden vnn
1 gmnme toi
fenidetonal
Aii Mm
nctmifim
ſuk ixtuM
int Alumnl
nmena. M
euna anme don
oriintpebo⸗
cntbono ns
dcurbonngoon gn
ſcne tobigim i
unnlinnni
Crten

. Oltſ peelurscgore

Ponnon Nohint
Annnocten
, ſimiot e i
rianmn uicer ni
Zunmr mh drd
aaenyem ne
beebebeinſ
bdimctaorir
Mimnchnins woin

(Gnnthem

„ gnddi
im Fnrlanc

—

*
”ð

ngogonnn on te
dſmngchi
egimmni ſlgi d
bonier i iende
niccigdisr

in 9
Lns. Mpan
iS5an frinitnn
krhe oſfnn ini
4 GdL it..
nei
imdüſuntota H
6 ZNgibiiſtai
iii nii ii in
Pmn Ar niih
gtcs tlei un
icuth .
ſimmni ſtldnn

mmucfoi ad
D

4 ati .
gminfin .
De on ocr n

A
bdno⸗ .
mümtm

,io teYe
ns mi

=

diligériã quã debuit ni eſt ſine eulpa. In pᷣlato
acceptãdo prelatnrã obligauit ſe ad cuſtodiam
ſubiecroꝝ.un pꝛelatꝰdr paſtoꝛ qꝛ dʒ paſcere ſub
iectos vᷣpo doctrine z diabolꝰdicitur hic lupus
quia ſemper nititur decipeꝛe homines et habet
multos modos ela ei
1 ro ſpũalibus
Ndig num. bomagiũñ nõ pre
ſtatur. h. d. caſus +–☛ 5 primo ex
tex.ibi a ꝛane eccleſie ⁊c᷑. ꝙ conſuetudo romãe
eccleſie ſequenda eſt hoc intellige pꝛou nõ. glo.
in.c.i.de ſum.tri.li.Vi.æ in.c.nolite.xi.di. nam
ſi decernit aliquod licitum uel difponit circa as
ticnlos fidei illud eſt ſequendum quod tenet 20
mana eccleſia. in alijs uero non tenetur ſequi ↄ
ſuetudinem ꝛomane eccleſie. ſed quelibʒ eccleſia
leruare deber conſuetudinem ſuam:ut in . c. cerx
tificari de ſepul.et in.c.de trina.de conſecratio
ne. di.iiij. Aſtimo nota quod homagium non
preſtatur in ſpiritualibus:ſed iuramentum obiĩe
ſic:ut in.c quamquam. xxiij. di.æ.c.nullus de iu
reiuran. Que autem ſit ratio diuerſitatis inter
hec iuramenta. conclude iuramentum fidelita

.

tis quod dicitus bomagium proprie concernie

temporalia: æ per hoc iuramentuʒ iurans quaſi
efficituꝛ homo illins cni iurat et eiꝰ uaſallus. ex
dicitur ho nagium quaſi bhominis ligium:quia

eligatur. æ obligatur illi cui iurat: æ efficitur ho
mo illius ideo in ſpiritualibus hoc interuenir?
non deber ne uideantur hec ſpiritualia nendita

quaſi prelatus acquirat hanc utilitatem æ nouũ
hominem pro ſpiritualibus ab eo collatis. de
quo inramento dic ut notat.glo.in cle. paſtoræ
lis. S. rurſus de re indi. Et quid continet in ſe
inramentum nide tex. xxij. q. v. in. c. de forma.
Juꝛamentum ueꝛo obedientie conceꝛnit ſpiꝛiu
alia et pertinentia ad officiuʒ pꝛelati et licita dũ
taxat: æ hoc habet in ſe datio ſpiritualium:quia
ſubditus debet obediꝛe pꝛelato:ad quam obedi

entiam chriſtus nos inducat. Amen.

△
¶ Erplicit lectura domini Abbatis ſuper qnã
to ⁊ quinto decẽtaliũ. Dapie impreſſa per ma
giſtrum Franciſcum de girardengis. Anno a
natiuitate domini noſtri ypu xp̃ᷣi. lO. cccc⸗

lxxxij.die.xxviiijꝰ.menſis ¶ Oaij.

Nica 8ᷣ ſpõſalibꝰ n gratiam deli ſicut
preterea ſponſalia commodum
8 eo ⁊ ex his
an ſufficiat * nuuquid filius
et ex tex. nota.
Joran. j. reguia. o non euadit niſi
. eo. tl. F. glo. fi.circa
b ntriuſqʒ etiam
2 non legalis * eſt de neceſſitate
lator homicidiuʒ
ſufficit ꝙ ad p ſuo ut inteꝛłiceret
„ uĩt n5 Innocen. percuſſerit ſed
ec ſubãm mrimonij
autem appellettrr * faeiũt quãtũcũqʒ
perpendam iſtam
2.c.licet q poſſit tamen .
m eum quando n dʒ i fine mortii
d uniuerſuas
conſanguineam canſa reſtituẽdaʒ
tum de reiro
qñqʒ ſuffciet eſt contꝛa iuris
e ſue parochie dum in dioceſi
dixi nec
eofficio ⁊ beñſicio
nõ.ſcdᷣo ꝙ iudei falſi ratioæ egule
f in publico inſtr̃o ex eorum delicui
nõ fuit mꝛimõiuʒ uerbis ſibi
t ſtudijs dicunt
.Qieliuit .C.i. nota ꝙ
glo.in.c.apud nature ? peꝛ hãt
g dei illos punire Ae adul. æ. I.
ut nota.in.l.i. u nitium quia res
etiam exempti
de accuſatiõibꝰ imputandum
ſolus papa ep̃os 2 fratres .
h repellit᷑ ꝑꝑ odiũ x qꝛ in beneficijs
qui cum ſciꝛet loco quia locus
ꝙ leges famulant
etiaʒ ſi exceprtio ſcbolaribꝰqui nõ
cognoſcer̃ ð hac y iudicis ñ ẽ pena
iinquiſitio i ſcõᷣa nite ſue ⁊ habebit
quem cõpellitur in noſtra qui
percuſſi te
.quãdo agit᷑ otra 5 2 nota ſubditos
qꝛ põt ſupmitti ſanctiores ad
g de offi. or. li. vi. idolatriã ↄtra.c.
ð oĩbꝰ mobilibꝰ quia quotidiana
A obedire ſed nihil
nemo ſimoniacũ irrogata illi ſoli
Eẽ ↄceſſum nel publico ꝙ ſatis
elictum extitit loquituꝛ de
curatum ſeu B v. ꝙuis in eo
* manum niolentaʒ
ſupplẽdo ꝙ; aut . poteſt intelligi
expꝛeſſa tamen teneremus ꝙ,
m ſi doꝛmieꝛit E paſſiue ſed
cũ q? ꝓhibitum dictñ ſuũ poſtmõʒ
caſus zc.
Babet a lege tractatur de
nedum pro prie finali. ff. de

——

Adiligẽtiã quã debuit n eſt ſine culpa. In pᷣlato
acceptãdo prelaturã obligauit ſe ad cuſtodiam
ſubiectoꝝ.un pꝛelatꝰdr̃ paſtoꝛ qꝛ dʒ paſcere ſub
iectos vᷣpo doctrine ⁊ diabolꝰdicitur hic lupus
quia ſemper nititur decipeꝛe homines et habet
multos modos nocendi. xvi. q.ij. c. uiſis.
Pro ſpũalibus
Ndig num. bomagiũ nõ pre
Rtatur. h. d. caſus ( 5 primo ex
tex. ibi a ꝛ20ane eccleſie zc. ꝙ conſuerudo romãe

niſmſt dilm chin iͤ
ut gegimmni ialyitt
Inc boen ni iſ ie

—
—
–
—
——
—
–
—
–
—
—

N

—

☚

VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset

oc intellige pꝛou nõ. glo.
i. ? in.c.nolite.xi.di. nam
itum uel difponit circa as
equendum quod tenet ꝛ20
uero non tenetur ſequi ↄ
ccleſie. ſed quelibʒ eccleſia
udinem ſuam:ut in. c. cer
c. de trina. de conſecratio
ta quod homagium non
bus:ſed iuramentum obie
n. xxiij. di. æ. c. nullus de iu

lude iuramentum fidelita
iuramentuʒ iurans quaſi

mni iurat et eiꝰ uaſallus. ex
laſi hominis ligium:quia

lagium proprie concernie

ſit ratio diuerſitatis inter

li cui iurat:æ efficitur ho

itualibus hoc interuenir?
tur hec ſpirituala uendita
at hanc utiliratem æ nouũ
lalibus ab eo collatis. de
notat. glo.in cle. paſtoræ

? ien 35 li. Et quid continet in ſe h̃
erinore Ere * xxij. q. v. in. c. de forma.
n i bedientie conceꝛnit ſpiꝛtu
zuddad Popar D = officiuʒ pꝛelati et licita dũ
i ſü i en krattwi ſe datio ſpiritualium:quia
eig irhe iofnnend = ꝛe pꝛelato:ad quam obedi
Srt d1 itn. nducat. Amen.

lenf. rg inbmlii
ng imdiſuntu tin
imdi Ngniſtfni
gi õ
i n d liht .
hi⸗ vdcs t lii n
Grzuig it a
ſinmmi ſtllen
MIlesdem NAOd

54, aH
mmn Gitunin 8
⸗ Gnirmt

Cnrt

15

K

J

H

11

10

△
omini Abbatis ſupeꝛ quã
PPMapie impreſſa per ma
de girardengis. Anno a
oſtri yhu xpᷣi. O. cccc⸗

nſis Maij.

bactoniin W
duninnm
aa Nisinifi7
3 ſeu in
ac d adi
wiin g
icinli / .
n wr in
n eſ .
ukrinſu
1
Q .
„
. D

Nlnntunzunnn
3 4 5

6

(Megiſffum.

Nica ð ſpõſalibꝰ n gratiam dei ſicut
preterea ſponſalia commodum
8 eo ⁊ ex his
an ſufficiat 2* nuuquid filius
et ex tex.nota.
Joran. j. reguia. o non euadit niſi
eo. ti. F. glo.fi.circa
b ntriuſqʒ etiam
2 non legalis * eſt de neceſſitate
lator homicidiuʒ
ſufficit ꝙ ad p ſuo ut inteꝛficeret

„ uII nõ Innocen.
e ſubãm mrimonij
autem appelletur

2.c.licet
ſm eum quando
d umuerſitas
conſanguineam

qſñiqʒ ſuffciet
e ſue parochie
dixi nec

nõ.ſcdᷣo ꝙ iudei
k in publico inſtr̃o
nõ fuit mẽimõiuʒ

.OQ ieliuit
glo. in. c.apud
g dei illos punire

NNNTNäNNKNNNTNNNTNIN
7 8 98 10

rnennenennn
13 14 15 16 17 18

11

12

percuſſerit ſed
faeiũt quãtũcũqʒ
perpendam iſtam
q poſſit tamen .
n dʒ i fine mortiſ

x canſa reſtituẽdaʒ
tum de retro
eſt contꝛa iuris
dum in dioceſi

eofficio ⁊ beñficio
falſi ratio ꝓegule
ex eorum delicui
uerbis ſibi
t ſtudijs dicunt
.c.i.nota ꝙ
nature ⁊? peꝛ hãt
Ue adul. æz. I.

ut nota.in.l.i. u uitium quia res
etiam exempti
de accuſatiõibꝰ imputandum
ſolus papa epᷣos 2 fratres .
h repelli᷑ ꝑꝑ odiũ x qꝛ in beneficijs
qui cum ſciꝛet loco quia locus
ꝙ leges famulant
etiaʒ ſi exceptio ſcbolaribꝰqui nõ
cognoſcer̃ ð bac y iudicis ñ ẽ pena
iinquiſitio ĩ ſcdᷣa nite ſue ⁊ habebit
quem cõpellitur in noſtra qui
2 percuſſi te
. quãdo agit᷑ ↄtra 5ͤ 2 nota ſubditos
qꝛ põt ſupmitti ſanctiores ad
g de offi. or. li. Vvi. idolatriã ↄtra.c.
ð oĩbꝰ mobilibꝰ quia quotidiana
A obedire ſed nihij
nemo ſimoniacũ irrogata illi ſoli
Eẽ ↄceſſum nel publico ꝙ ſatis
gelictum extitit loquituꝛ de
curatum ſeu B v. q;nis in eo
manum niolentaʒ
ſupplẽdo ꝙ; aut . poteſt intelligi
expꝛeſſa tamen teneremus ꝙ,
m lſi doꝛmieꝛit E paſſiue ſed *
cũ qꝛ ꝓhibitum dictñ ſuũ poſtmöʒ
caſus zc.
habet a lege tractatur de
nedum pro prie ſinali. ff. de
NOWrEtRNKNNxINNNNNNINNNNNNNTNNI IIIIT

19 20 217

NNHꝭꝓNαππn n
22 28 24 25 26 27 28 29 30

42 4

32 33 34 35 36 37 38 39 40 41

iüwüfſaüwatnwüwgnüghagmmarpmnsnnnmnacmmqncnnh anmncmfrnſnam cwfrocnoſrkrhrmmmmmmmmmm 4

22 23 24 25 26 27 28 29 30 31

19 20 21

TENIEENTINNNNNIINNNINNIINNNNNNNNNNINNNNNINIINII
8S 9 10 11 12 13 14 15 16 17 13

7

6

4

3

HmEmeTGmNIGKEKGEGGN
5

2