Hf1024_1 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Analysis Paragraphorum: Ius Diocesanum &c. 48. Nec Non: In Quibus Civitatibus &c. 49 Articuli V. I. P. W. N 12510122056 IIIIRIALIIIEIIII 021 4 — UB Töbingen ANALYSIS PARAGRAPHORUM.: IIIs DIOECESAN UM. &c. 48. NEC NON: IN CQUIBI8ès CIVITATIBUuIS &c. 49. ARTICILI V. J. P. W. INSTITUTA J. F. B. W. ANNO MCCXXXI. ICLLL CXcie WY Unetn Dos OMNIBUS ATQIIE StINGIILIS PATRI suY4 PATRIS SERENISSöTMI WIRTEMBERGIM DICIS RBEGNANTIS SANGTTORIS SENATUS MEMBRIS SPLENDIDISSIMIS, GRAVISSIMIS., VIXIJ ILEUISTRISSTIMIS, PER - ILLUISTRIBIIS, EXCELLENTISSIMISOUE, SUA cuique PROSAPIA, GLORIA, VIRTITE, USUatque IN REMPIBLICAMA univerſam maximis EMINENTIBUIS DOMINIS PATRONIS SIS ATQHE MECENATIBUS LONGE GRATIOSISSIMIS Vitam & Sempiternam à DEO Felicitatem! commodatis; QlI de S. R. Imperio non minus, ac de in- Ul, ad ardua quæque ex- pedienda nati, graviſſimas om .rebus gerendis curas ac- n ſigni Ilius parte, WIR PE M- cum BERGIA, immortaliter me- remini; QUI vergentium ad uln utriusque utilitatem conami- num juſtiſſimi eſtis Exiſtimato- res; QUOs eapropter & ſuſpi- ciunt Exteri, & WIRTEM- BERGIA univerſa colit, atque cum omnibus bonis ego: quam qui profundiſſime Veneror, VI- RI munerum eravitate FUIL- GENTISSIMIL, EXCEI- LEN- mhl en 1 Udnnn i⸗ Upet eqve en gräriſliman Ca de R „X Kin NN Mtalter me eotun n conan Düſfweto LENTISSIMI QVE non vi- tio mihi ſpero vertetis, quod te- nuiſſimos hos meos conatus of- ferre VOBlIS dicareque audeo. Quanquam enim vel ipſe illo- rum êlaboratione mihi usque adeo non placeam, ut alterum brevitate nimia & teſtimonio- rum ornatus inopia, alterum nimio erga exoſum plerisque caput favore, tertium vero ſcho- laſtica magnam partem ſubtili- tate, & neſcio quibus quemque nævis, poſſit laborare videri, non tamen, ſi primi argumen- tum, ſecundi fines atque ultimi lampliſſimum in ſcientiis uſum perpendimus, ullum VOBIS indignum adeo aut à virium ſuarum aliqualem tantummo- Go rationem reddituro alie- num putaverim. Analyſis cer- X 3 te, te, ſi nulla alia re, argumento ſuo, ordineque & redundante ex eo perſpicuitate, ſe commenda- re VOBlIS queat; Et quemad- modum Textum ex Textu ex- planare & naturalem, ill/um in propoſitiones logicas reſolyen- di, modum ſimpliciſſima ratio- ne ſequi, quam ſenſum illi affin- gere menti Paciſcentium oblo- quentem atque ob id ipſum in hanc vel illam Partem, cujus cum maxime refert, injurium ma- lui: Ita ab allegandis ſuffragato- rum autoritatibus heic abſtinui de induſtria, quoniam determi- natæ propoſitiones ipſo Textu, conſequentiæ & ſana ratione & vel ſola Juris Publici Germaniæ moderni analogia continentur; methodum vero ad explicandos hoc genus Legum Imperii fun- damen- AIputnetr luncenter Ommend tgbena Jextuer Uumit lelofrenn ma ratio nillafkn. ommc An neubocun Clion mns Akhagete G too enel o lon tatiole! Genwane Menente 1. len damentalium Textus analyti- cam nos, quantum meminimus, nova ratione adplicamus. Jus Canonicum porro tantiſper à Proteſtantibus legi atque ſciri debere contendo, dumiillud una- nimi conſenſu ex Compendiis aliorum Jurium, ex Reſponſis ſuis, Foris, Diſputationibus &c. exeſſe jubebunt. Novi nævos ejus, eosque in ipſa argumenti tractatione, quod ſciam, non diſſimulo. Obſervationem Phi- loſophicam, quam alibi typis exſcriptam, heic ſubjungo, cum & ad uſum philoſophatur, &, ut ſolida ſtudiorum fundamenta jaciant, Academicos hortatur, inſuper argumentum ulterius deducendi occaſionem ſuppedi- tare aliis poſſit, utilem olim ali- quando fore augurer. Enimve- NK 4 10 ro vel ideo labori in tantorum VIRORUM tutamine præſi- dium quæro, quod illum defen- ſionis egenum ſentio. Adhæc ego non eruditionis, quæ in inæ nulla eſt, ſpecimina edere, ſed meæ erga VOS, M.Æ CENA- TES, pietatis, obſervantiæque ac obſequii publicum pignus a VESTKAS deferre manus vo- lui. Quanto autem reddar ad majora dehinc præſtandum ala- crior, ubi parva animadvertero à VOBlS gratioſo recepta vul- tu fuiſſe! Cumque præter ca cx multiplici ad Athenas Virosque doctrina & uſu claros itinere re- verſus, ad officium in PA TRI. commoda ſubeundum ſi non idoneum me ſatis, præparatum tamen, &, quod magis eſt, ob- ſtrictum video, ſed ad iſtum fi- nem n ve tantorun ine r. m Eeken⸗ Achee Ue in we ere, ſec (EHNaA. ntecve igniad naoro⸗ eNn Nca Ucretteeo eſt ul. nem mihi non per diverticula graſſari, verum recta & Kegia via, nimirum per æquos faculta- tum mearum arbitros, juſtam- que eorum commendationem, pervenire propoſitum ſit, VOBiIS quam maxime, VIKI Uluſtris- ſimi, Excellentiſſimique, ſtudia mea qualicunque Specimine probanda, probata, qua decet, animi ſubmiſſione, commen- danda fuerunt. Quodſi me me- asque has paginas haud fueritis GRATIA VESTRA com- plecti tuerique atque provehere dedignati, non committam, ut vel conceptæ de me meoque er- ga Rempublicam affecu αοSä pœnitere, vel Patrociniumtan- tum venire apud me in obli- vionem poſſit. Potius ardentis- ſima DEIUM prece venerabor 90 ſupplex, ſupplex, ut VOS, DOMINI Gratioſiſſimi, ingens PA TRIE atque bonorum quorumeunque PRF.SIDIUIM! ſalvos diu velit & incolumes præſtare, O- mniumque felicitatum abun- dantia donatos in his terris, tan- dem ſeros poſt annos ad æter- nas transferre ſedes! Dabam LuDOVICIBURGIL, ad L. I. Junii M. Anno MCCXXXII. IIIIISTRISNIAORIIAI, PER- IILISNT RIIAI ALOUE EI- CELLENTISSTIAIORUII MANIINIIAA VENTRORWUIAVI Cultor Humillimus obſervan- tiſſimusque IACOB. FRIDER. BAADER. ſe NA = 06* 1 un 1e i⸗ 4 ſeut Inen attet, u npi N En I W Wen ſon o ſr znd nui 1 ten g DO DANII Meu lvos eſare, 0. n dun- ertistan- l Ker⸗ Debam lad, W.. /M. Wtr. nuu MW1 Lectori Salutem & officia nunciat A. Emo hominum à Nriptis pa- cem, maoeime publicam, ſive adulando turpiter, ſive jura ſua nunc. apiti inImperio nune MWem- bris nefarie diſputando, turbare aptis me magis eſt alienur. Leneror Le- ges Imperii eam ſlabilientes, confir- mantes, tuentes. Ecquam fundata, quam juſta ſit in tot capitulationibus * 1- * Vid. Muͤldeners Capitulatio Harm. Art II. pag. 18. ubi verba: Zumahlen auch diejeni⸗ ge / ſo ſich gegen jetzt⸗vermeldten (nemlich Weſtphaͤliſchen) Friedens⸗Schluß, und darinn beſtaͤttigten Religions⸗Frieden, als ein imerwaͤhrendes Band zwiſchen Haupt und Gliedern, und den Gliedern unter ſich ſelbſten, zu ſchreiben, oder etwas in oͤffentli⸗ chen Druck beraus zu geben, (als dadurch nur Aufruhr, Zwitracht, Mißtrauen, und Zanck im Reich angerichtet wird) unternehmen wuͤrden, oder ſollten, gebuͤh⸗ rend abſtraffen, &c. ciſcentium de attemperanda ad dta- tum Reip. Germanicæ Imperatoris poteſtate ratio, cur in id genus dri- pta Nriptoreszque animad verti quam ſeveriſſime debeat, & ſana ratio lo- quitur, & ſiniſtri eventus proh! ſæ- pe docuere. Quemadmodum vero in Imperio Romano-Germanico ne- mini privato interdidtum, quo minus ſuper ſenſu legum Imperii etiam fun- damentalium ſententiam ſuam, quä nec committit ipſas Leges, nec eis in- terpretando vim ſacit, nec in ullum quicquam juris contra Legum teno- rem ſtatuit, ſed ſana intentione, quæ minus clara videri poſſunt, dilucidat, Legem ex Lege explicat, Jurapra- tendentibus vel,ſi Leges non tribuant, negat, vel, ſi tribuant, aſſerit, adeo- que pro turbis & violentiapacem & juſtitiam ſettatur, exponere eotutius poſſit, quo eſt certius, ejusmodi inter- pre- t0 G. yerunn Mulr. eſni uin 1raſo ,. l ſe. n deo meo e⸗ ni gimfn. „. pretationes privatorum, quippe doctri- nales ultra ſententiam non valere; ne- que in vim fraudemve Legir allegari pro deciſione à quoquam poſſe; Quide quodunusquisquebonus Imperutwis devtra & æua Legum harum inter- pretatione pro virili cavet, ut un- quam evadere verum poſſit ſamoſum illud Lölmari dittum: Qui viribus Præpolleat, optimum interpretem Pacis E eſtph. fore*, Ita & bhæc Analyſis alia fini inſtituta non eſt, quam ut oſtendatur, qua ratione] ad ræcidendas literſuper exercitio 6' Juris Diœceſani & jJurisdictioniæ Ec- cleſiaſticæ, &. ad vindicanda Jua cuique, Catholicis æque ac Proteſtan- R tibils * Cum ſententiam III. Domini de Henniges, quam habet Medit. ad Inſtr. P. Spec. V. p. 754. in cauſa feudali Zwingenb. die 17. oct. 1727. voto communi pro ſe allegarent Catholici, Sta- tus Evangelici jure merito illam ceu privati ad d. 27. Oct. E. A. improbaverunt. ** Vid. Pufend. Rerum Brandenb. L. 18, p. 140 r. nbus tam Dominis quam ſubditis, Jura, ipſis Pontificiorum principiiæ, menti & fini Pacisſcentium, nec non æquitati naturali, tanquam utrinque conceſſis, conformiter interpretandi reſolvendique videanturpræſentesIn- ſtrumenti Pacis Paragraphi. Quodſi me nihilo ſecius aliqua parte à ſeopo & vero aberraſſe peritiori alicui ad- pareat, id impenſe rogo non ſtatim, ut malevolum & ſtupidum erudito- rum vulgus ſuevit, aut inſcitiæ & ru- ditati, aut ipſi intentioni, quæ mul- to innocentiſſima eſt, attribuat, ſed, annon, tale quid ſcribendi, quam- cum ipſo ſentiendi, fortiores egora- tiones habuiſſe queam, altius paulo perpendat; Ni vero erratum: abs me eſſe is exploratum habeat, corrigi de- center non tam patiar, quam diſcupio. Vale, B. L. atque conatibus meis: ſi alicujus videbuntur, fave! Da- bam ad D. 28. Maji MDCCAAXAI. Mmirgm. Nee Mn mnmmne Pretcnt tenli. uß 1ſcho iudk- ün, efulit. te. enl. t, Vlu A Ae, S, r TEXTIIS In verſiculos per nume- ros marginales diſtin- Qus, ut præciſius paſ- ſus concernentes alle- gari poſſint. J . 48. Us Diœceſanum ' tota Iurisdi- dtio Eccleſiaſtica cum omnibus ſuis ſpeciebus contra Alloll- NTANAX COMFENNIOMIS, BElectores, Principes, Iaturs, com- prehenſa libera Imperii Mobilitate, eorumque ſubditos, tam inter Ca- ₰G tholicos „B2 (2) 82- tholicos & Auguſtanæ Confeſſioni addictos, quam inter ipſos ſolos Auguſtanæ Conſeſſionis Natus: usque ad Compoſitionem Chriſtia- nam diſſidii Religionis, NlldP⁴½EN- JA Zd' 10, M. ET LNTRA TERMI- NOSN CIUIISAIE TERRIIO- RII Jus Diœceſanum, & juris- dittio Eccleſiaſtica ſe contineat. I. Ad conſequendos tamen reditus, cenſus, decimas & pen- ſiones in Auguſtanæ Confeſſionis Itatuum ditionibus, ubi Catholici Anno 1624. notorie in poſſeſſione vel quaſi exercitii Jurisdittionis Eccleſiaſticæ fuerunt, utantur ea- dem poſthac quoque, ſed non niſi in exigendis hiſce penſionibus, nec procedatur ad ecommunicatio- Ren 2 — — r Nn I Chili. UAPL. TNA. EMII. () - nem, niſi poſi tertiam demum de- nuneiationem. IW. Catholicorum Auguſtanc Confeſſioni additti tatur & ſub- diti, qui anno Milleſimo ſexcen- teſimo vigeſimo quarto Eccleſiaſti- cam jurisdictionem agnoverunt, in iis caſibus modo dictæ jurisdi- Nioni ſubſint, qui Augiſtanam Confeſſionem nullatenus concer- nunt, modo ipſis occaſione proceſ- ſus nihil injungatur Auguſtanæ Confeſſioni vel conſcientiæ repu- gnans. V. Eodem etiam Jure AllClI- &‿NAX& CONFENNONINY Mäagiſtratuum CATHOLIICI ſubditi cenſeantur. M. Ingue hos, dui An. 1024. publicum Religionis Catholicæ ex- ℳ 2 ercitium *S33 (4) 3.- ercitium habuerunt, Jus Diœceſa- num, quatenus Epiſcopi illud di- do anno quiete in eos exercuerunt, ſalvum eſto. N. 49. I. In duibus Civitatibus vero Imperii mixtum Religionis Exer- citium in uſu eſt, Catholicis Epi- ſcopis contra Cives AllollNIA- NXE COùàuE 4ę44OMISnulla ſit Jurisditiio. II. At Catholici juxta obſer- vantiam didi anni 1624. ſuo Ju- re eperiantur. SS ANNO- Chn Uunan N. ☛ O ut. enuemn, lur vero ni bier. ſolen . CNNIA Walu/ lit er. lofr (5) . ANNOTATIONES ANALYTICX. d. 45. r. N prioribus 47. ggis hujus Articuli actum de ſtatu permanente, quo res Religionis unoquoque loco conſiſtere, & ad quam regulam Jus Reformandi exerceri debeat. Supererat, ut de reliqua univerſa Poteſtate Eccleſiaſtica, cujus abuſus fons omnis mali fuerat, ageretur, oſtendereturque, quatenus in po- ſterum obtinere deberet in Imperio. Hoc factum videmus in 48vo & 49no §§is. 2. In Svo 48. agitur de ditionibus Statuum in genere, cum Evangeli- corum, tum Catholicorum, quid juris unicuique eorum hac in re com- petat. A 3 3. At 3. At Sus 49. de ſpeciali caſu diſpo- nit, nimirum de Givitatibus Impe- rii, ubi mixtum Religionis exerci- tium obtinet. 4A. Tus Diœceſanum E&y tota Jurisdillio Eccleſiaſtica cum ommni- bus ſuis ſpeciebus.) Hæc verba denotant omnem Jurisdictionem EccleſiaſticDom „ quod ipſa verba — Textus univerſalia clarisſime de- monſtrant, dum nihil omnino ex- cipiunt. 5. Hæc igitur Juris dictio Ec cle- ſiaſtica tota ſubjectum eſt hujus & ſe- quentis Svi. 6 In primo verſu hujus Svi 49. agitur de ea, quatenus contra Au- guſtanæ Confeſſionis Status corum- que ſubditos exerceri debeat. 7. Unde liquet, hunc verſum pri- mum agere de poteſtate Eccleſiaſtica Catholhi- iet lt R e Li cat lie lebus Inpe onis eren. 1 . lnonni. ger erbr ſcConem N Eödme de honmnoer. Co lece. inbok⸗ 1 . = CNN ⸗ ceMt leben „S3 67) SS.. Catholicorum, an ea in terris Evan- gelicorum locum habeat? 8. Agitur autem notanter de ipſa Eccleſiaſtica poteſtate Catholicorum in univerſum absque conſideratione ſubjecti, quod eam exercere in po- ſterum debeat, Eccleſiaſticane per- ſona ſit, an ſecularis? 9. De hac igitur Eccleſiaſtica pote- ſtate Catholicorum in ſe conſidera- ta ſtatuitur, quod ſiiſpenſa eſſe de- beat in terris Evangelicorum, du- rante diſſidio Religionis. 10, Unde ſequitur, ut Imperator eam in terris Evangeliccrum nullo modo exercere poſſit, a. Quia alias non eſſet ſuſpenſa. b. Quia Imperator, ſi principia Ca- tholicorum ſpectes, tanquam Lai- cus & perſona ſecularis, incapax eſt omnis Juris dictionis Eccleſiaſti- cæ. c. Quia alias mens paciſcentium elu- A 4 dere- — deretur, Proteſtantes à jurisdi- Rione Eccleſiaſtica Catholicorum en tantisper liberatura, donec ami- annt cabilis compoſitio ſequeretur, cum eini tamen hoc modo eos jurisdictio Am Eccleſiaſtica æque male habear, md ſive deinceps à Catholico Eccle- , ſiaſtico ſive ſeculari exerceatur. Imo lon d. Non eſſet ſuſpenſio hæęc, ſed geden translatio Jurisdictionis in alincd aosd ſubjectum, quod litteræ expreſſæ ſCen Textus repugnaret & manifeſto in Iyen fraudem legis vergeret. Nunm e. Quia quod Imperatori non com- “ petit in dtatus Catholicos, eorum- len que ſubditos, id etiam ei in Sta- d tus Evangelicos eorumque ſubdi- (ul tos competere non poteſt. cn f. Quia, quod non habuit ante us Reformationem, id etiam ei per Reformationem datum non eſt. r S= = πD At vero non habebat ullam juris- en dictionem Eccleſiaſticim in ullos uar Status eorumve ſubditos. 11. Hine — 5 1 in holconn conec eretur,an Crsco le luber, len laee. erur Iwo⸗ l, Eel n dud Krene Lmuiteton let, oinoncon⸗ s eoc mein A e lhecl⸗ vet. nhi N Heim e n M tlln ins⸗ n 0 os l e „833 (9) 2-⸗ 11. Hinc ceſſat etiam, ſi Legem hanc noſtram ſpectes, omnis Juris- dictio Eccleſiaſtica Supremorum Im- perüi Tribunalium in omnibus Evan- gelicorum cauſis Eccleſiaſticis. No- torium enim eſt, neque ulla Lege publica, neque uſu, ipſis competiiſſe ullam in Eccleſiaſticis jurisdictionem ante Reformationem. Omnis enim illa Jurisdictio per concordata Natio- nis Germanicæ, adeoque conſenſu Imperatoris & totius Imperii, clero Romano ceſſa erat. Dicant ergo Summa illa Tribunalia, per quam Legem ipſis poſt Reformationem Jurisdictio Eccleſiaſtica data fuerit? Quod autem ipſis datum non eſt, id quoque non habent. Neque hanc Jurisdictionem ad hunc diem exer- cent in Catholicos; At enim vero quis ipſis ampliorem dedit poteſta- tem in Evangelicos? Contra vero exactam vult inter utrosque Lex &&qualitatem. A 5 Totam Totam Eccleſiaſticam Jurisdictio- nem, prout tunc exercebatur, Lex in terris Evangelicorum ſuſpencdit. Fruſtra dicunt, ſuſpenſam eſſe Ju- risdictionem Papeæ, non Cæſaris. Neque bPapæ fit mentio, neque Cæ- ſaris, ſed ipſius Jurisdictionis. Nec, quod ſupra diximus, Juris- dictio Cæſaris Eccleſiaſtica potuit ſuſpendi, nullam enim habebat. Pri- vatio nonne præſupponit habitum? Neque tandem ſufficit dicere, gene- raliter omnem Jurisdictionem hiſce Tribunalibus Imperii datam eſſe, adeoque habere fundatam Jurisdi- ctionem, donec probetur exceptio. Id enim, quod minor argumenti aſ- ſerit, verum non eſt. Imperator & imperium dederunt, quod ha- buerunt. Jurisdictionem Eccleſiaſti- cam non habebant, Papæ namque ceſſerant, qua igitur ratione Tribu- nalibus eam dare potuiſſent? 12. Ne- Cdla ſsſn n ursaic, ehnr, l llpene mel⸗ . n Calri, negne Cr. ni⸗ dier, gre⸗ Pann ite Crmn eke, nn Mili⸗ eehio. Nnnen 4 Uyatm/ / 12. Neque etiam fundatur Eccle- ſiaſtica Jurisdictio ſummorum Tribu- nalium per S. 4c proinde 54. Art. V. I.P. W. loquitur enim de calu, quan- do quis in Eccleſiaſticis contra I. P. ſe conqueritur eſſe gravatum, reſti- tutionemque ex illo petit, quo uti- que caſu Jurisdictionem in tantum fundatam habent, ut habito reſpectu ad nudum poſſeſſionis factum Anni Decretorü ſecundum illud execu- tionem mandare poſſint; S§. 32. Rec. Imp. zu Augſpurg 1555. vid. §. 193. R. I. 1654. ſecus ſi dixeris, omnes Catholici reclamabunt, quod vero his juſtum eſt, id etiam juſtum eſſe debet Evangelicis Art. V. §. 1. Inſtr. P. W. Ergo concidit prætenſa hæc Tribunalium Imperii Jurisdictio. Quin imo, ſi concederem, loqui S. 54. de omnibus cauſis Eccleſiaſticis. ad minimum non niſi inter Status, qui ibi ſoli nominantur, competeret Jurisdictio, (quod tamen haud con- ceſſerim) ſubditorum autem cauſæ exemtæ exemtæ forent, cum hæ nulla lege ipſis ſubjectæ reperiantur. Quæ ſa- ne mens paciſcentium non fuit, ut ſe deterioris facerent conditionis. quam ipſorum eſſent ſubditi. 13. Neque Cæſaris porro vel Im- perũ quicquam intereſt, ut ſumma imperũ Tribunalia hanc habeant Ju- risdictionem in Evangelicos. Nihil enim ipſis ablatum eſt, jam dudum antea perdiderant. Res Papam tan- tum, ipſiusque Clerum reſpicit. Hu- jus jugum excuſſerunt Evangelici, ſalvo omni eo, quod Cæſar & Im- perium ante habebant. Quodſi Pa- pa abſtulit olim, quod Cæſari & Imperio ante jure competebat, cur id Evangelici juant? Cur idcirco li- bertatem, in quam ſe vindicarunt, amittant? Cæſar & Imperium jam dudum jure ſuo ſe abdicaverunt; Sponte velcoactè, nihilrefert. Cul- pa etiam ipſorum eſt, qui eandem di- utius ſervitutem amant. Iniquum autem eſt, aliis invidere Bonum, quod . 1 ſe vorolin, xeun 4 1 don, ei lihn cohben, 6s et, ilufraus Kn Md,a— mn, d 6tCrdnr Meett Cneniel et eis⸗ beer Uterhr elo n nlon⸗ un nalnr inobe =,— —- =) = — S=- 4 nl 9 . 0n fut II Vncſtoni lti 1. =S oelln. Ukumm Wben h. . Muil mdudum! quod ipſe nolis. dinant igitur nos noſtro labore, noſtra conſtantia, in perpetuum & quiete frui. % 14. Quanta præterea eſt negocio- rum aliorum, quæ omnia ſumma Imperii Tribunalia expedienda con- tinuo habent, moles, quanta varie- tas. Satis eſt, ſi id agant viriliter, ut in illis ſingulis, quod faciunt, vera & promta adminiſtretur Juſtitia. Non eſt, cur ampl'ora ipſis impo- nantur. Expectanda utique deſuper erit Ordinatio Imperii clara & expreſ- ſa. Nec eſt hoc modo, quod timeant conſcientiæ ſuæ, quis enim reſpon- derit de iis, quæ ſibi commiſſa non ſunt? 15. Quodſi quæ ſunt incommo- da ex libertate illa Evangelicorum, ut fert humana imbecillitas, cogitent quæſo, nihil ex omni parte eſſe bea- tum, longeque minora eſſe hæc ma- la, quam quæ ex agnitione jurisdi- ctionis ſummorum imperii Tribuna- lium obortura forent. 16. Eo- „639 [14] 2⁹².2 16. Eorumque ſubditos non tan- tum Evangelicos, ſed & Catholicos, quod patet ex eo: a. Quod Lex generaliter loquitur absque ulla diſtinctione. Lege autem non diſtinguente, nec nos diſtinguimus. b. Quod Jurisdictionĩ Eccleſiaſticæ in terris Evangelicorum non alii termini, quam ipſius Territorii po- ſiti ſunt. Ergo omnes ſubditi ĩpſi ſubjacent inregula, quatenus non probantur excepti. c. Quod Catholicis Jurisdictio Ec- cleſiaſtica in ſubditos Catholicos Statuum Evangelicorum non niſi certis caſibus ſervata eſt vers. 3. 5. 6. Ergo in caſibus non exceptis utique Jurisdictioni Domini ſub⸗ ſunt. d. Quod æqualitatis ratio id poſtu- lat, non tantum vi S. 1. Art. V. ſed etiam vi ipſius hujus §. 48. vers. 5. ubi expreſſe dicitur, quod A. C. Magiſtratuum ſubditi Catholici eodem Mitions ner inl Mea d chnn urin ( /nontr. Cavlen lognin E. lee , ec ns Welatice nnnn ali Nido. dan ens w cco e⸗ (Nolco⸗ n on il trenz NN Pmini tb⸗, „83 (17) g- eodem juro cenſeri debeant, quo Catholicorum ſubditi Auguſtanæ Confeſſioni addicdti. Hi vero Ca- tholicorum jurisdictionem agno- ſcere debent ſub certis limitationi- bus vers. 4. Ergo etiam Catholici ſubditi poteſtati Eccleſiaſticæ Sta- tuum Evangelicorum eodem mo- do ſubeſſe debent. e. Ex praxi Univerſali. 17. TLam inter Catholicos & A. C. addittos, qnam inter ipſo⸗ ſolos A. C. Natus Non alium hæc verba quam ampliationis ſ. extenſionis videntur habere ſenſum poſſe, quod fſcilicet ſuſpenſa eſſe debeat Jurisdictio Ca- tholicorum Eccleſiaſtica, ſive cauſa agatur inter Catholicos & A. C. ad- dictos, ſive inter ipſos ſolos A. G. Status. Poterat enim dubium ſubna- ſci, an ea etiam ſuſpenſa eſſe deberet, quando alterutra pars litigantium fo- ret Gatholicæ Religioni addicta? cui vero ſic itum obviam eſt. Vid. omnino omnino Hennig. in Medit. ad I. P. W. h. 1. 18. Nuſpenſa eſto Simpliciter in omnibus cauſis, tam perſonas, quam res Eccleſiaſticas, concernentibus. 19. Et intra terminos Zerritorii cujusque Priori verſu ſuſpenſa eſt Catholicorum jJurisdictio Eccleſiaſti- ea in terris Evangelicorum; hoc ver- ſu ſecundo omris Poteſtas Eccleſiaſti- ca tribuitur Dominis erritoriorum & ad Terminos cujusque Territorii re- ſtringitur. 20. Hunc enim verſum non loqui de Eccleſiaſtica Jurisdictione à Catho- licis exercenda, obſervantia conſtans probat; cum Eccleſiaſtici, qui ſoli inter ſuos jurisdictionis hujus capa- ces ſunt, non patiantur eam intrater- minos ſuorum Territoriorum includi, ſed in aliena Territoria longe lateque eam extendant. Loquitur itaque de ea Jurisdictione, quatenus ab Evan- gelicis uenl 3 Nuniek letniemnn Neltsoin Rele iükaur⸗ in leocne tone, ⸗ Puimnbinn Eninfi ii Eornen 1 Conne luntorei br⸗ Uner Wan mrds, ie Renk Oundr un Cnire ltenin rortte niäine 6otr 1. — all mpleter n vemibus lerntori hhent ett Dldelat. R WW- 8 beclenak⸗ ftororun eniori ee⸗ hnnmhogul NeiCcto. gincohhen i, giti MMis d mimmkt⸗ mioc Gebene tnrece scben gis gelicis exerceri debeat, quod utique à nemine, quam ab ipſis territorio- rum Dominis fieri poteſt. His autem Territorii terminis etiam Jurisdictio- nis linſtes poſiti ſunt. 21. Neque Lex diſtinguit, an Do- mini illi ſeculares, an vero Eccleſia- ſtici; Ideoque nec noſtrum eſt di- ſtinguere, ſed generaliter tenendum, neminem Evangelicorum extra fines territorii ſui Eccleſiaſticam Jurisdi- ctionem exercere poſſe. 22. Connexa autem eſt cum Jure Territorii Evangelicorum non tan- tum ex Sola natura ſuperioritatis Ter- ritorialis, ſed accedente uſu naturalis libertatis Conſcientiarum, qua ju- gum Papale optimo maximo jure re- jectum fuit, populique conſenſu ac denique pacto & Lege publica. Ha- bent enim & Catholici Status hanc ſuperioritatem, nec tamen gaudent Jurisdictione Eccleſiaſticza. Nec re- fert, quod alias poteſtas Civilis in Re- publi- publica Eccleſiaſticam Jurisdictionem ſua natura conjunctam habeat, non enim Superioritas TLerritorialis in Im- erio cum Poteſtate civili in Repu- bica ubique parĩ paſſu ambulat. Prior illa certos limites habet ex Lege & Uſu; unde natura ejus æſtimanda ve- nit. Unde non eſt incongruum, ſi Statuum Evangelicorum poteſtatem civilem ampliorem dixeris, quam Ca- tholicorum. 23. Male igitur ex æqualitate ex- acta, inter utriusque Religionis Sta- tus 5§. I. Art. V. ſtabilita, infertur, etiam Catholicis Dominis Territoria- libus competere in ſuo Territorio Ec- cleſiaſticam poteſtatem in ſuos ſubdi- tos Evangelicos. 24. Repugnat enim hæc aſſertio a. Principis Religionis Catholicæ, juxta quæ omnis perſona tecularis abſolute incapax eſt omnis Juris- dictionis & poteſtatis Eccleſiaſticæ. b. Re- Pttio enon eht Wn 6 rren Utne Nunfet lre WN IC ien eleñ Nerori lenn a e ſ ber, b. Repugnat ipſi Textui hujus sSvi, tilſs inhn ubi non tantum de Eccleſiaſtica ju- lin Ren. risdictione Secularibus Catholicis Ulir Nior tribuenda altum eſt ſilentium, ſed lage etiam verſu q. qui proprius de illa mmdre. dicendi locus fuerat, Eccleſiaſtica mnumn, Jurisdictio Epiſcopis, non Domi- Meiren nis territorialibus, tribuitur; Quod Guuncr⸗ exinde patet, tum, quia in Evan- gelicos Catholicorum ſubditos ea reſervatur, quatenus in anno Re- gulativo eam agnoverunt; & vero manifeſtum eſt, dicto anno non Seculares, ſed kccleſiaſticas perſo- nas eam exercuiſſe, neque etiam- Ultnt er ſons de Gtervr, lenmtori- nina num Clerus hanc poteſtatem in Uoſl⸗ Evangelicos reſervatam eripi ſibi patietur: tum etiam, quod hæc lln reſtrictio inepta foret, ſi jure ſu- Perioritatis Territorialis Dominis olee, Territoriorum Jurisdictio Eccle- ukalns ſiaſtica in ſubditos ſuos Evangelicos competere debuiſſet. Repugnat is, c., Svo gvo Art. XIII. in fine ,„ le⸗ B 2 ubi 2 (20) — ubi expreſſe dicitur: ꝗquoties vero Catholicus Epiſcopus in Epiſco- datu Osnabrugenſi rerum poti- tur [qui igitur jure Superioritatis Territorialis æque, ac quivis alius Princeps Secularis, gaudet / nihil omnino in A. C. Jacra arroget ſibi Juris aut obtineut. Quodſi igitur Epiſcopus, licet per ſe ſit Objectum habile Jurisdictionis Eccleſiaſticæ, non tamen eam vi ſuperioritatis Territorialis habet in ſubditos ſuos Evangelicos, multo minus Secularis perſona eandem habere poteſt. Ex quo d. Luculentiſſime patet, hanc Ca- tholicorum ſecularium prætenſam Jurisdictionem Eccleſiaſticam in- ventam eſſe in fraudem Legis, quam proinde Evangelici obtrudi ſibi nunquam patientur. 25. Nec eſt, quod queritentur Catholici de inæqualitate, quæ inde inter ernr we, Conon felenelen 9 . 9. Voterden Sr ſln . Periontzi Jviysalis Net, Iii 14 oet Wi A Reſ stſtton wen eun is kbetin 0s, hult. mn encenm H t,Cr 1 Guriin eintem . len 14, Midmni S (21) .. inter utriusque Religionis Status ne- ceſſario oritur. Id enim culpa ſua, vitio principiorum Religionis ſuæ, ipſis contingit. Quod autem quis ſua culpa ſentit damnum, ſentire non videtur. Agant ipſi cum Papa, to- toque Clero Romano, ut ſe omni po- teſtate Eccleſiaſtica in terris Catholi- corum abdicent, tunc Status Catho- lici æquo cum Evangelicis hac in re fruentur jure. Quod in præjudi- cium ſolum Evangelicorum fruſtra, renitente Lege, ambiunt. 26. Ad conſequendos tamen re- ditus, cenſus, Decimas & pen- ſiones in Auguſtanæ Confeſſionis Itatuum ditionibus, ubi Catholici &. Hic verſus loquitur. 1) Non de Statibus Evangelicis, ſed de ſubditis eorum, & quidem 2.) Non niſi de Catholicis eorum ſubditis & B 3 3.) Non 3) Non niſi de his, qui anno Regu- lativo publicum Religionis exerci- tium non habuerunt. Primum intelligimus ex eo, quod reditus, ad quos conſequendos uſus jurisdictionis Eccleſiaſticæ concedi- tur, non à Dominis, ſed ab eorum ſubditis, ſolvuntur. Alterum patet ex prædicato, quod non niſi de Catholicis intelligi poteſt, qui excommunicari poſſint; cum Evangelici hæc fulmina Vaticana non horreant. Poſterius neceſſario admitti de- bet, niſi fateri malis, hunc verſum manifeſto contradicere verſui ſexto. 27. Statuitur itaque in verſu ter- tio, quod in ſubditos Statuum Evan- gelicorum Catholicos, qui publicum Religionis exercitium anno Regula- tivo non habuerunt, Catholicis com- petat adhuc jurisdictio Eccleſiaſtica, ſi anno — bi nnnſ oni enen eeo ,Col lecte Conlecli eoru Menogcwd ele Ku 0 ſunno 1 * Aniti. nuneeriun eriäſero, reri en unln⸗ hom le⸗ volescon⸗ llng 1 *S539 (23) 5².- anno Regulativo notoriè in poſſes- ſione ejusdem fuerunt, ſed tamen non niſi ad reditus conſequendos, & ita quidem, ut ad excommunica- tionem non procedatur, niſi poſt ter- tiam demum denunciationem. At- que hæc eſt prima limitatio regulæ iſpenſa Eccleſiaſtica Jurisdi- Rione Catholicorum in terris Evangelicorum. 28. Anno 1024./ velanno 1618. in iis, qui ex capite amneſtiæ Ieſtituti ſunt. tiis enim Status ante motus Bohemicos, i. e. annus 1618. pro re- gula poſitus eſt. Art. III. §. I. idem- que de cetero Jus, quod reliqui ex Art. de Gravaminum Eccleſiaſtico- rum compoſitione habent, tributum eſt. SJ. 2. in f. d. Art. III. §. 13. Art. IV. 29. Sed quæritur, num ad Calen- das januarii, an vero ad quamlibet anni partem reſpiciendum ſit? Id quidem expreſſe hoc ipſo gvo deci- B 4 ſum „S [24] S² ſum non eſt; Analogia tamen totius hujus articuli ſuadet, ut prius ſtatua- tur. Agitur namque de poſſeſſione, per quam Status Catholici Eccleſia- ſtici jus aliquod ſibi firmarunt. At vero ſtatibus immediatis per totum hunc Articulum Vtum pro funda- mento juris hic poſitæ ſunt Calendæ Januarii. 30. Motorie Ergo nihil prodeſt, ſi fuerit poſſeſſio dubia. 31. In poſſeſſione Exercitii Igitur, ſi non exercuerunt, nihil ha- bent, quod ſibi arrogent. Et qui- dem oportet, exercuiſſe eos non qua- lem qualem a tum Jurisdictionis, ſed eum, qui ad conſequendos reditus tendit, quod innuunt verba priora hujus verſiculi, quæ fundamentum ſunt ſequentium. 32. Catholicorum In verſu quarto hoc agitur de Jurisdictione Eccleſiaſtica in terris Statuum Catho- licorum ti⸗ Eemn RW b lämen toin probsſtenn Poſſeſſcne 6 leibocleſ⸗ Ernt, 4. Per tortun o nde. UtCdendeE licorum contra ipſorum ſubditos Evangelicos, ſtatuiturque, quod, qui anno Regulativo Eccleſiaſticam Jurisdictionem Gatholicorum agno- verunt, eidem porro ſubſint, ſed 1.) In iis tantum caſibus, qui Au- guſtanam Confeſſionem nullate- nus concernunt. 2.) Ita, ut ipſis ſubditis occaſione proceſſus nihil injungatur, Augu- ſtanæ Confeſſioni aut conſcientiæ adverſans. 33. Sed hinc quæritur. 1. An hæc agnitio Jurisdictionis Ec- cleſiaſticæ æſtimanda ſit ex prima die Januarü dicti anni Regulativi, an vero ex qualibet anni parte? Prius denuo videtur aſſerendum ob rationem, num. 29. allega- tam. 34. Quæritur. 2. Quinam ſint illi caſus, qui nul- latenus concernunt Auguſtanam B 5 Con- Confeſſionem? Certum eſt, his verbis excludi etiam eos caſus, qui per indirectum etiam Religionem Evangelicam concernunt. Quæ enim per indirectum eam concer- nunt, non poſſunt dici, eam nul. latenus concernere. Adeoque ex- emta eſt à Jjurisdictione Eccleſiaſti- ca Catholicorum cauſa Feſtorum & Calendarü, &c. Nec opus eſt, omnes cauſas definiri, caſu enim exiſtente, facile erit judicare, an A. C. concernat nec ne? Sed quis erit judex? Certe non Catholici, quippe qui nobis arbitrium non permittunt, quid ad Religionem ſuam pertineat, quid minus? Ergo ipſis Evangelicis hoc judicium permitti debet. Quod & conſcien- tiæ libertas ſuapte natura poſtulat. 35. Queæritur 3. Qus Judex horum ſubditorum It., 1.) Si Adn 4. leridi ng: Wenin e I. l 71 ⸗ mmmet,3 tcal 4 Relpionn un e Conde eam nol. Keogneer. baleſat. etorum Konlzet, 1 Cienin dire, n e, Ed is n(C, rum non Neigonen innt bh Diim Akctinn nnpotue 1.) Si non agnoverint anno Regula- tivo Jurisdictionem Eccleſiaſti- cam Catholicorum: Quod ac- cidit, quando Dominus Catho- licus poſtea quocunque titulo ſucceſſit Domino Evangelico. 2.) In iis caſibus, qui A. Confes- ſionem concernunt? Si propria Conſiſtoria habent, res expedita eſt. Sed quid, ſi ea non ha- beant? e. g. Si aliquod munici- pium Evangelicæ Keligioni adcdi- ctum Dominum nactum ſit Ca- tholicum:? — 36. Difficultas in eo ſita eſt, quod ali Status Evangelici extra propria Territoria eam exercere non poſſint, vi vers 2. Hinc ſunt, qui ad revi- viſcentiam Juris Diœceſani refugiunt, quippe quod alius exitus non reperia- tur. Fortaſſis addent, nihil eſſe, quod inde ſibi metuant Evangelici, cum hac admiſſa, certum tamen ma- Neat (ꝛ.) Eam (1.) Eam aliter exerceri non poſſe, niſi ut Status Religionis ſalvus ſit, uti fuit anno Regulativo, (2.) Utipſis nihil imponatur, quod Auguſtanæ Confeſſioni vel Con- ſcientiæ repugnet. Et ut (3.) Iin is caſibus, qui A Confes- ſionem concernunt, proceſſum iuſtruant per Evangelicos Mini- ſtros, & Acta ad Facultatem Theo- logicam vel Juridicam A. C. ad ferendam deſuper ſententiam transmittant. 37. Sat ſuavis utique cantus, quo Evangelici aures ſibi demulceri pate- rentur, niſi triſti experientia abundè edocti eſſent, juramentum, quo omnes Epiſcopi Prælatique Romano Pontifici obſtringuntur, ad oppu- gnandos & perſequendos, quos con- tra jus & fas vocant, Hæreticos, imo quæ verba ſunt juramenti expreſſa, Papam contra omnem Hominem deſendendum, ab ipſis fieri longe ma- xliii ut debere, ita ſolere. 38. G Cnkelun, uceee indrnt. . i d Neſiprn gnis e A E! Wn scld. Cc⸗ ie W. 10 Nn en Dnnn uur goot Miyecon. tu ACunt. Mrocellum. lcbs Mnn. Renlheo⸗ n XCN Ganenrim nn, gon lcei e. ndNe mn, ehonm A. ⸗ s o epel, nen en⸗ G 4 38. Eo igitur periculo cauti Evan- gelici ſtricte inhærebunt juri ſuo, omnemque occaſionem damni ſibi inferendi, quantum poſſunt, vitare nitentur. 39. Quapropter & ejusmodi exi. tum rerum, qui Legibus repugnat, admittere nequaquam poſſunt. Lex enim aliem reviviſcentiam Juris Dio- ceſani, ſi qua datur, quam poſt com- poſitionem Chriſtianam diſſidii Reli- gionis, prorſus ignorat, imo reſpuit. 40. Alius itaque modus compo- nendi res Evangelicorum Subdito- rum in ditionibus Catholicorum in iis caſibus, ubi Eccleſiaſticæ poteſtati Catholicorum non expreſſe ſunt ſub- jecti, quærendus eſt, qui cæteris I. P. W. locis non ſit inconveniens. 31. Diſpoſitum nempe eſt Art. VII. g. 1. circa finem: liceat hoc mu- tationis caſu Si alterius Religionis Dominus ditionem aliquam quocun- que cunque titulo nactus fuerit/ ipſis Communitatibus præſentare, vel, quæ præſentandi jus non habent, nominare idoneos Nholarum & Eccleſiarum Miniſtros à publico loci Conſiſtorio & Miniſterio, ſi ejusdem cum præſentantibus vel nominantibus Communitatious ſunt Religionis; vel hoc deficiente, eo loco, quem ipſæ communitates elegerint, examinandos & ordi- nandos, atque à Principel. Domi- no poſtea ſine recuſatione confir- mandos. 42. Si hoc in Terris Evangelico- rum, ubi Dominis Territorialibus procul dubio Eccleſiaſtica competit Jurisdictio, ad avertendum ab altera parte omne in rebus Eccleſiaſticis præ- judicium, ita obtinere debet, multo magis eadem libertas Evangelicis ſub- ditis Catholicorum Dominorum com- — Cogt Kan Gooln ni o cid rics ci,o ſeübi hmnn Nal — ſent N Me, 1 nllen, Nunn 6 uli i, / tiur del lalſun liten, mmuntte t. elon. nfr competere debet, ut ſcilicet Eccleſia- ſticum ſuæ Religionis Jjudicium in vi- cino Territorio adire, cauſasque ſuas ipſi decidendas, aliasve res ordinan- das, ſubmittere poſſint. Quod eo minori dubio ſubjacet, quod etiam Catholicis in Epiſcopatu Osnabru- genſi, quando ei Auguſtanæ Confes- ſionis Epiſcopus præeſt, extra Terri- torium in rebus ſuæ Religionis jus pe- tere licet. 43. Eodem etiam Jure Subje- Gum hujus verſus ſunt manifeſto Ca- tholici ſubditi Magiſtratuum Augu- ſtanæ Confeſſionis, de quibus (ſubdi- tis] ſtatuitur, quod eodem jure cen- ſeri debeant, quo ſubditi Evangelici Dominorum Catholicorum cenſen- tur, juxta verſum quartum præce- dentem. 44. Hinc conſequitur, quod Ma- giſtratus Evangelicus in ſuos ſubditos Catholicos Eccleſiaſticam Jurisdictio- nem exercere non poſſit in is caſibus. qui qui Catholicorum Confeſſionem concernunt, neque ipſis [qui vix ca- ſus dabilis erit] occaſione proceſſus quicquam injungere, quod Confes- ſioni Catholicæ vel Conſcientiæ re- pugnat. 45. Atque hinc manifeſtiſſime li- quet, extra hos duos caſus verſus ter- tii & ſexti omnino ceſſare omnem Epiſcoporum Catholicorum Jurisdi- Rionem in terris Evangelicorum, adeoque prætenſam illam Reviviſcen- tiam ex clauſula Pacis Rysvvicenſis merum eſſe figmentum & everſio- nem Pacis Weſtphalicæ. 46. Cavillatorium plane foret, ſi quis ex hoc verſu inferre vellet, Ca- tholicos ſubditos Magiſtratuum Au- guſtanæ Confeſſionis horum Juris- dictionem Eccleſiaſticam non aliter agnoſcere debere, quam ſi anno De- cretorio eam agnoverint; adeoque regulariter Epiſcopis ſubeſſe. Catho- licorum enim Jurisdictio Eccleſiaſtica in — — in ctil ſuheli, Ceniſen geienn 1 rre, fülki 1 E linnl — Nfellonen lgi rie⸗ e Proceſ 1od Conte Cienie r. llimel. werinster⸗ e onnen mn uisd. eicnun, OMernien Ryornienis gerie in terris Evangelicorum in regula eſt ſuſpenſa, fruſtraque fuiſſet, uti ſe- quenti verſu factum eſt, Epiſcopis jus Dioceſanum in illos Catholicos Evan- gelicorum ſubditos certo modo ſal- vum ſervare, ſi ipſis illud in eos com- petiüſſſet in regula. 47. Quod igitur dicitur, Catholi- cos Evangelicorum ſubditos eodem jure cenſeri debere, quo Evangelici ſubditi Catholicorum Statuum, aliter intelligi non poteſt, quam, ſicuti hi Epiſcopo non ſubjacent, niſi in is tan- tum Caſibus, qui Auguſtanam Con; feſſionem nullatenus concernunt, atque ea ratione, ut intuitu proceſ- ſus nihil injungatur, vel Auguſtanæ Confeſſioni vel conſcientiæ repu- gnans, verſu Ato, ita etiam illos (Ca- tholicos ſubditos) ſuorum Evangeli- corum Dominorum jurisdictioni Ec- cleſiaſticæ cum iisdem reſtrictionibus jam dictis ſubeſſe. 4⁸. IIlud vero merito quæritur: G Quæ „69 (34) 682-. Quæ Catholicorum intelligenda ſit Confeſſio, contra quam Catholicis ſubditis ab Evangelicis ſuis Dominis nihil injungi debeat? Quæ Auguſta- na ſit Gonfeſſio omnibus notum eſt, non item, quæ Catholicorum. 49. Et multo magis adhuc dubium eſt, quænam ſint fundamentales il- læ Leges fidei Catholicæ Religionis, quarum alicubi mentio facta eſt? Mi- hi ſane hanc appellationem in Cano- niſtis hactenus reperire non licuit, nec proinde, quid ſibi velint, aut quænam ſint illæ: 530. Quia fundamentales hæ di- cuntur, ſupponuntur aliæ non fun- damentales. Jam Evangelicis quidem Theologis ſolennis eſt diſtinctio Arti- culorum fidei in fundamentales & non fundamentales; at Catholicis hæc diſplicet. Ex quo Colligere eſt, per Leges fidei Catholicæ non intel- ligi vuſgariter ſic dictos articulos fi- dei. Credendum igitur, per rei e N Neo⸗ ene lnt Rr lluch Lnn — lloener n Cc 6 Domitn E Augll otune tunn, wecrbiom nentles . Reigeni, Rach W. minoo⸗ wn lon, ſelnr, u „S9 (25) 2. Catholicæ vocabulum intelligi Hie- rarchiam illam Romani Pontificis. Sicque Leges illæ fundamentales ſunt principaliores Maximæ & ratio dtatus illius Monarchici, quibus ille tan- quam fundamentis principaliter inni- titur. Quodſiita eſt, Leges illæ fun- damentales comprehendent inprimis quidem Conciliun Tridentinum, tum cætera Concilia, Univerſum us Canonicum, maxime quatenus illud Hierarchiæ monarchicæ favet, nec non univerſas Bullas Papales, interque eas etiam illam, qua Papa ipſam Pacem Weſtphalicam ſubver- tere, omnique validitate privare an- niſus eſt, imo & illud Concilii Con- ſtantienſis Decretum, hæreticis, quos ipſi vocant, non eſſe ſervandam fidem, vel, ut verba ſonant de Jo- hanne Huſs: cum nec aliqua ſibi fi- des aut promiſſio, de Jure Natu- rali, Divino vel humano fuerit in C z præ- præjudicium Catholicæ fidei obſer- vanda. Quod tamen Dogma etiam inter ipſos Catholicos execrandum videbitur omnibus, quibus veritatis, quibus publicæ tranquillitatis ullus adhuc eſt amor, quosve pudet filios eſſe Patris mendaciorum & inimicos omnium Societatum, quarum unum eſt fundamentum: fidei mutua præ- ſtatio; queis denique ſupereſt aliquĩs timor Dei, qui verax eſt, & perdet, qui loquuntur mendacium bPſal. V. 7. & juſtus eſt, ac violatæ fidei, quam Joſua Gabaonitis, licet dolo inductus. Joſ. IX. 1-25. & contra mandatum Domini Deut. VII. 2. nec non judæ Rex ultimus, Zedekias, Nabucho- donoſori, Ezech. XVII. 13. 16. uter- que Gentilibus, dederant, juramento- que firmaverant, ſeverus vindex fuit olim II. Reg. XXI. 1.- 14. II. Pa- ralip. XXXVI. 1I. 17. Jer. XXXIX. 5-7. eritque in æternum Apoc. XXI. 8. & XXII. 27. Dicere itaque, Le- ges illas fundamentales fidei Catholi- cæ — e G⸗ Dogmnein execrandtn usferini⸗ ltris ulo ulet flos Xinimios rumunbn nnture. Urekiinis 4, Xherte un Ml N,. bflei dn oincuct mmtun remnſte 8, Woen⸗ nn1o Irſormen ſinhil = = cæ Religionis in Terris vangelico- rum per ipſam Pacem Weſtphalicam Art. V. S. Jus Diœceſanum 48. Epi- ſcopis ſervatas eſſe, eſt dicere: Jus Diæœceſanum & Zurisdittionem Bccleſiaſticum cum omnibus ſuis ſpeciebus ſuſpenſam non eſſe, & ex reſervatione limitata: quatenus ſcili- cet in Catholicos Evangelicorum Jubditos, qui anno 1624. publicum Religionis exercitium habuerunt, Epiſcopi illam dicto anno quiete CXαιτ ν ειä facere illimitatam, ſic- que ipſi literæ Inſtrumenti Pacis ma- nifeſto contradicere, imo ipſa ejus fundamenta ſubruere, ut mox tota collabatur. Quod ſufficit ad refel- lendam prætenſam illam reviviſcen- tiam Juris Diœceſani in Catholicos, qui dicto anno nullum publicum ſuæ Religionis Exercitium habuerunt, ſed poſtea illud prætextu clauſulæ Rysvvicenſis injuſte nacti ſunt, 51. Quapropter penitius inſpicien- dum eſt, quid Catholicis Evangeli- corum ſubditis competat ex eo, quOd eodem jure, quo Evangelici Ca- tholicorum ſubditi, cenſeri eos Lex præcipit? tt mihi quidem videtur extra dubium, permittendum illis eſſe, ut ſecundum Religionem ſuam tranquille vivant, quatenus nihil con- tinet, quod publicæ quieti & Paci huic Weſtphalicæ adverſetur. De- inde, nihil ipſis poſſe injungi, quod Religioni ſuæ & Conſcientiæ re- pugnat. Quod ſi quis ad ſpecialiora deſcendere cupiat, ex Artic. XIII. §. 8. ejusdem Inſtr. Pacis Weſtph. fluit, quod Catholici Evangelicorum Prin- cipum ſubditi, queis publicum Reli- gionis ſuæ exercitium competit, ſibi, (niſi aliter ſtatuuum aut receptum fuerit) Paſtores eligere Catholicos, à Territorũ Domino vel Ejus Conſi- ſtorio confirmandos, & quidem, fi vel ex ſolo hoc capite rejici non de- beant, tlgithi⸗ 6s Lrnngt teren ill ngelal. moplen ſen nieur endun iis nen uan sniilcon. Gei kN ete. de. Uing, ol tne t⸗ Aheorlon C.II. 41. Vehn hut Aonmn in beant, ejusmodi Eccleſiaſtico addi- ctos Ordini, cujus Vota aut Regulæ non directo in Principis Evangelici Religionem impingant, minime vero ſeſe ſive in is, quæ ſunt Ordinis, ſive in aliis, contra Statum Anni Regula- tivi Juri Dioceſano cujuscunque Epi- ſcopi ſubjicere queant. Quodſi pri- vatæ Devotioni fuerint relicti, ea illis ſecundum Terminos in I. P. præfixos erit concedenda. Licet enim dictus sus de Epiſcopatu Osnabrugenſi lo- quatur, eadem tamen eſt ratio, ne ſcilicet ulla difficultas aut confuſio ſuboriatur. Cætera autem Superio- ritatis & regiminis Jura in Civilibus & Criminalibus, etiam in Clericos Catholicos, Auguſtanæ Confeſſionis Magiſtratibus illibata permanere de- bent, vi dicti Sphi 8vi. Quorum omnium ampliorem declarationem ex Capitulatione perpetua memorati Epiſcopatus Osnabrugenſis forſitan petere licebit. C 4. 52. 52. Hinc autem antiquis Orchna- riis, qui anno 1624. Jus Diceceſa- num in illos Evangelicorum ſubditos Catholicos non exercuerunt, nihil plane juris reliquum eſt in terris Evan- gelicorum, multoque minus ipfis li- cet propria authoritate & armata ma- nu talia exercere, quod ne quidem in Catholicorum Statuum territoriis, licet ſuæ Dioœceſi ſubjectis, audere debent, ſed ſufficit, ſi ſubditi Ca- tholici ab Auguſtanæ Confeſſionis Magiſtratibus ſecundum Religionem ſuam vivere, & ea, quæ ſunt Ordi- dinis, à quovis alio Epiſcopo petere, non prohibeantur. 53. Inque hos, qui anno 1024. publicum KReligionis Cathol. &. Subjectum huſus verſus õti ſunt Epi- ſcopi Catholici. Prædicatum eſt, quod illis jus Dioceſanum in Magi- ſtratuum Evangelicorum ſubditos Catholicos, qui anno 1624. publi- cum Religionis ſuæ Exercitium ha- uerunt, — Wveun We C⸗ ſbal⸗ Ct 1 N puſt Peuon. W. i ſon. fone Goni Maſe ommn en uonni ſent, Umnin run ſubcte erunt, Nil ltemisrn ins lsl. Mnr. Ine gicen nterntoris, s, Nee . COelne n elgoner len0d⸗ ſchohetet buerunt, ſalvum ſit, quatenus illud anno regulativo, cujus, quia de poſ- ſeſſione ſubditorum hic agitur, quæ- libet ſine dubio pars eſtintelligenda, quietè in illos exercuerunt. g altera eſt limitatio Regulæ, quod Jurisdictio Eceleſiaſtica in terris Itatuum A. C. ſit ſuſpenſa. 54. Unde liquet, I. quod ſupra num. 47 jam monuimus, quod ſub- diti Catholici in iis cauſis, ubi Epi- ſcopi Jjus Dioceſanum anno regula- tivo in eos non exercuerunt, Juris- dictioni Eccleſiaſticæ Evangelicorum Magiſtratuum ſubſint, modo ſecun- dum normam num. 44. hic expoſi- tam exerceatur. II. Quod, dum omnis uris dictio Eccleſiaſtica in Ter- ris Statuum A. C. in Regula ſit ſu- ſpenſa, vi verſ. 1. §. 48. adeoque omnimodæ in ſubditos ſuos Jurisdi- ctionis præſumtio pro Domino Ter- ritoriali militet, Epiſcopus, qui vel integrum jus Diœceſanum, vel ejus P (42) S88. aliquam partem in Catholicos iſtos Evangelici Domini ſubditos aſſerit, probare teneatur, ſe vel totum Jus Diœceſanum, vel eam ejus partem, anno Decretorio jam poſſediſſe. Quodque IIl. quoniam, ubi Epiſco- pus hanc Juris Diœceſani cum omni- bus ſuis ſpeciebus [de quibus omni- bus ac ſingulis utique in hoc. vers. 1. expreſſe quæritur] poſſeſſionem de 1624. quietam probare nequit, in regula urisdictio QatholicorumEccle- ſiaſtica omnis ſuſpenſa manet, hoc caſu neque Laicus neque Clericus Ca- tholicus, ſive hic vi officii in Terri- torio Principis Evangelici agat, ſive contrahat, ſive delinquat, à Domini Territorialis Jurisdictione tum Civili tum Criminali eximatur, per conſe- quens Epiſcopo non plus Juris Dioœ- ceſani, ſive deinceps integrum exer- cere, ſive aliquam ejus partem velit, concedi in ſubditos A. C. Magiſtra- tuum Catholicos poſſit, quam qui- dem (onem endn Pepe 61 hr ns co Uurin n (ſel . — tloos lics i eltotun ͦ Patten, Noleciſe loiboilo. unonn. nbusomni. nhoeddet, elimen Neneet, n Hcoruokcce. nnt, h CeidC fänlen⸗ nt, h Nt, Mon „ we ( r rant se⸗ Enene lenren⸗ S M gn = G dem iĩs legitime probaverit ſe in anno Regulativo quiete poſſediſſe. Cum- que præſumtio ordinariæ Jurisdictio- nis, uti diximus, pro Domino Terri- tori & naturaliter & per Leges pu; blicas faciat, liquet IV. quod, dum lis ſuper dicta poſſeſſione pendet, Domnus Territori omnem Jurisdi- ionem rectiſſime exerceat, donec eam diſputans, quod probare debet, plene probaverit. 55. Dico anno Quoniam hæc verba poſſeſſionem Statuum contra Status contuentur, ad Calendas Ja- nuarii reſpiciendum eſſe putem. 56. Ouliete Ergo absque ulla oppoſitione vel contradictione. J. 49. 5§57. Mixtæ Religionis Ewerci- tium/ Mixtæ Civitates ratione Exer- citii Religionis ex mente Inſtrumenti Pacis SB8 (44) ⁰ Pacis mihi eſſe videntur, ubi anno 1624. Magiſtratus partim Catholicæ, partim Evangelicæ Religioni addictus, publicum utriusque Religionis Exer.- citium introduétum, idque non tan- tum in Civitate, ſed & de Civitate fuit. 58. Ad Magiſtratum ſeu Regimen Civitatis, non ad Cives eos, quorum nullæ in Regimine ſunt partes, re- ſpiciendum eſſe, videntur ſuadere 5. Territorii jure 43. vers. in locis &c. & ꝭ. Liberæ Imperii Civitates 29. hu- jus Art. V. in quorum poſteriore, oſtquam ſermo fuit de Civitatibus, in quibus præter Auguſtanæ Confeſſio- nis exercitium nullum aliud à Magi- ſtratu & Civibus anno 1624. introdu- Gtum fuit, (quæque adeo non mixtæ ſumt) additur, non attendendum eſſe, quod aliqui Catholicæ Religioni addi- ti Cives ibidem commorentur. Id- que conſonum eſt analogiæ totius Art. V. ubi introductio Religionis non ſubditis, ſed Magiſtratibus, tribui- tur. 59. np no lang ſolle sie N gons unn, en ſun Gint ſed gonskre Ee hontnn Cnitrenit Aleginen 3,CCorum ntz, ke. rionlee nloesbe. tezr, u 1leine, Uiacbupin 2Cflio⸗ i N⸗ gnuinmin konmmm „ 7— Nenneß lhina umn 1 Mge n⸗ Regens en ſP 59. Nec obſtat, quod dicto s. 29. & jam allegatis verbis etiam Civium fit mentio. Id enim de iis intelligen- dum, qui participant de Regimine Civitatis. In quem finem addita eſſe verba arbitror: Juxta morem &o ſtatuta cujurque loci: quæ alias ſu- pervacanea fore videntur. 60. Ex eo vero, quod dixi, pu- blicum exercitium non tantum in Ci- vitate, ſed & de Civitate eſſe debere, ſequitur, quod eodem Spho 29. di- citur, non mixtam manere Civitatem, licet in quibusdam Capitulis, Eccle- ſiis Collegiatis, Monaſteriis & Coœno- biis ibidem ſitis immediate vel me- diate Imperio ſubjectis Catholicæ Re- ligionis exercitium vigeat. Hæc enim omnia, licet ſint in Civitate, non ta- men ſunt de Civitate. Non ſunt par- tes integrantes illius Reipublicæ, ſed ſeparatas plane ratio- nes habent. UT Ut rem in dummam contraham, ſequitur. RESOLUTIͤO IE XKTLUIS, Per modum Tabulæ. Uli integræ propoſitiones lite- ris curſivis epreſſæ, non quidem diſertis verbis in teotu habentur, attamen naturali conſequentia inde kfluunt. Agitur de poteſtate Eccleſiaſtica; (1. Generatim, Spho 48. in ditioni- bus Statuum. [1. Evangelicorum: Ubi [1. Plane ſuſpenſa eſt Catho- a b 0 licorum Jurisdictio Eccle- ſiaſtica. vers. I. Quod II. — — ———— 1I. [1I. Ampliatur: ſupenſa ſcil. eſt I. Non tantum con- tra ipſos Status, ſed etiam contra ipſo- rum ſubditos, vers. I. III. 2. Non tantum quando cauſa agitur inter ſolos Evange- licos, ſed etiam in- ter Catholicos & EvangelicosStatus, vers. 1I. IV. 2. Limitatur: obtinet ſcilicet adhuc, ubi Ca- tholici eam anno 1624. notorie exercuerunt (vid annot. num. 26- 30.) in Catholicos ſub- [ditos, V. V. Quiillo anno publicum ſuæ Religionis exerci- tium 1. Non habuerunt, (vid. jbid.) verum tamen quoad hos 1. Non niſi in exi- gendis penſionibus Eccleſiaſticis, inde debitis, 2. Nec procedatur ad excommunica- tionem, niſi poſt tertiam demum de- (nunciationem, v. 3. VI. 2. Habuerunt: quate- tenus Epiſcopi jus Dicœ- ceſanum quiete in eos, exercuerunt, vers. 6. Lannot, n. 53-56. VII. nopeblon glonis exene Mennt,i fun lamen nmiin ei⸗ erinids llids, ink is, er weelt Nommncn n, M ndemunce⸗ inced, „S3 (42) T2: c VII. 2. Intra terminos Ter- ritorii cujusque ſe conti- neat, vers. 2. hoc eſt, com- petat Dominis Territorium, (annot. n. 19. 20.) Ergo 3. Omnir extranea Iu- risdidio Eocleſiaſtica ex- luſa eſt à terris Evange- licorum, exceptis caſibus ſupra nominatis, n. IV. V. VI. hic expoſitis. 1X. 2. Nec ulla datur re- viviſcentia Juris Diœce- ſani in eorum ditionibus, prætextulauſulæ Rysvvic. [annot. n. 43. 44. 45. 50. 52.] G D X. n n £ X. F..· Ergo in reliquis a- tus Evangelici ſupremam habent in ſuis ditionibus poteſtatem in Eccleſiaſti- cis. XI. 6. MWec ipſe Imperator eam exercere poteſt (an- not. n. 10.) XII. (annot. n. 11. 15.) XIII. Territorii connexa, 4c- 6 cedente 7. Multo minus dum- ma Imperii Tribunalia, 8. Eſt ea cum jure b (cedente uſu naturalis li- bertatis conſcientiarum, pactoque & Lege publica, (antiot. n. 27.) atque 1 XIV. 9. Competit etĩam in ſub. ditos Catholicos Lannot. n. 16. 46. 53.] XV. Quod limitatur: ceſſat nempe I. Quatenus hi extraneæ Catholicorum Jurisdi- ctioni ſubjacent, juxta n. IV. V. VI. hic propoſi- tos. 2. In is caſibus, qui Ca- tholicam Confeſſionem cCconcernunt vers. 5. & 4. (annot. n. 43. 44. 45⁵. 52.) 3. Eatenus, ut ipſis ratio- b s 2 ne a b c ne proceſſus nihil injun- gi poſſit, quod ipſorum Confeſſioni vel conſcien- tiæ repugnat. ibid. XVI. 10. Et ſicuti Papa jus habet colledtandi extraor- dinarie Clericos Catholi- cos in Terris Catholico- rum, ita, hujus poteſtate ſublata, idem jus Domi- nis Evangelicis competit lin ſuis Zerritoriis, modo ultra modum ne graven- tir. . XVII. (Catholicorum: in eorumſubditos CI. Catholicos: hic nihil im- mutatum eſt, ergo antiquum Jus obtinet. XvVIiII. 2. Evangelcos: obtinet ſcilicet in eos, qui anno 1624. eam 4a gnoverunt; ſed 1. (1. In is tantum caſibus, qui Auguſtanam Confeſſionem nul- latenus concernunt. 2. Modo ipſis ratione proceſſus nihil injungatur Auguſtanæ Confeſſioni vel Conſcientiæ re- pugnans, vers. 4. (annot. n. 32. (42. XIX. Neque etiam hic ullus locus eſt fjuri Diœceſano contra eos, qui anno 1022. illud non agno- verunt, aut in iis caſibus, qui Auguſtanam Conſeſſionem nullatenus concernunt, (an- not. n. 35. 42.) XX. II. Speciatim, Spho 49. in Civi- tatibus Imperi, ubi mietum Reli- gionis exercitium in uſu eſt. (annor. n. 57. ſeqq.) ibi ſcilicet D 3 I. Evans S8S3 [541 1. Evangelici Cives immunes ſunt ab omni Jurisdictione Epiſcopi Ca- tholici, verbis: Cacholicis &ρiſcopis contra Cives Auguſtanæ Confeſſio- Tnis nulla ſit jurisdictio. vers. I. at 2. Catholici juxta obſervantiam dicti anni 1624. ſuo jure experian- Ltur, vers. 2. Quoniam eſſe poſſunt, qui huic per tabulam reſolvendi methodo non admodum aſſueti, lubet rem omnem in breves referre poſitiones, ut ge- nuinus §S. noſtrorum ſenſus eo ap- pareat luculentius. Conſideratur Jurisdictio Catholico- rum Eccleſiaſtica in duobus his SSis. I. I. Gene- In Terris Evangelicorum ratim. Statuum vi ˖ 48 vi. 1. In Ter- ris Evan- elicorum. Regala D 1.) Suſpenſa eſt plane Ca- ma. tholicorum Jurisdictio ſeu pote- MWA ſls ke nſobctos Wam Cldr gelegs, e lolex & e bi Iret u in Ium rie übonm1 0n (anno n ori⸗ ennd Gno 4 1 heston tinpil. ſs tyſn EConfeſe 7els , Plermuim reeinn. n, Cini⸗ nehokonon etenoonen ines, N ſls eo 4 Pockoc. alsc. gdunn Ae slin poieſtas Eccleſiaſtica in omni- bus cauſis vers. 1. & quidem II. Non tantum contra ipſos Status, ſed etiam contra ipſo- rum ſubditos, ibid. Item III. Non tantum, quando cauſa agitur inter ſolos Evan- gelicos, ſed etiam inter Ca- tholicos & Evangelicos Sta- tus. ibid. IV Ampl. r1. Supereſt tamen Catholiciĩs imit. aliqua in Terris Evangelico- rum Jurisdictio, ſed non niſi in horum ſubditos Catholi- cos, (annot. n. 26. 27.) Ubi eam notorie exercuerunt in eos anno 1624. vers. 3. & 6. velanno 1618. [annot. n. 28. & 29. D 4 V. v. Idque cum diſtinctione: Nam in eos, qui anno 1624. publicum ſuæ Religionis ex- ercitium non habuerunt, [annot. n. 26. 27.] competit Catholicis Jurisdictio Eccle- ſiaſtica. 1. non niſi in exigendis pen- ſionibus Eccleſiaſticis inde debitis, nec 2.) procedatur ad excommu- nicationem, niſi poſt terti- am demum denunciatio- nem. verſ. 3. VI. In eos autem qui publicum Religionis Catholicæ exerci- tium anno 1624. habuerunt, Epiſcopis Catholicis Jus Dic- ceſanum ſalvum eſt, quatenus illud dicto anno quiete in eos exer- „h E⸗ corum mncte Cni crſu Peis cge ſoe et, con Donuime () 9)0m o bece ters kv⸗ eis c enpit 4) Mer Cnte ſu⸗ Cii Intn. 7 . — Attain imno n Nelgionss en bvennt, 1 nyetit lcio bale. tigerögzen Ckichiesnoe 4 rlemvon ,Müietn 1 Eicdrd⸗ exer cuerunt, veri. 6. Annot. VII. 2.) In ditionibus Evange- licorum intra terminos Terri- torii cujusque ſe contineat poteſtas ccleſiaſtica verſ. 2. hoc eſt, competat territorii Domino. (Annot. n. 19. 20.) VIII. 3.) Omnis extranea Juris dictio Eccleſiaſtica excluſa eſt à terris Evangelicorum, ex- ceptis caſibus n. IV. V. VI. hic expoſitis. IX. 4.) Nec ulla datur reviviſ.- centia juris Dioceſani in eo- rum ditionibus prætextu Clauſulæ P. Rysv vicenſis, [Annot.n. 4. 44. 45. 50. 52. D 5 X. Regula 20d2. Regula 3tia. Regula 4ta. Regula Fta. Regula 6ta. Regula 7ma. Regula 8Va. X. 5. Ergo Status Evangelici ſupremam habent in fuis di- tion bus poteſtatem in Eccle- ſiaſticis. XI. 6.) Neque ipſe Imperator eam exercere poteſt. annot. n. 10.] XII. 7.) Multo minus ſumma Imperii Tribunalia eam exer- cere poſſunt. [Annot. n. 11-15.] XIII. 8) Eſt ea cum Jure Terri- toriali Evangelicorum conne- xa, accedente uſu naturalis libertatis conſcientiarum, pa- ctoque & lege publica. [An- not. n. 22.] XIV. (d bo tnsrering 1.Cren⸗ CAwico⸗ Uum, J, 1 hisaa lem (o Cenomt, .n. 4 beend Ne proc⸗ un oe ſonire Nor, d ingen nt inſus. dem inbae. elwyertot el Ao. I. Nis ſnm inennerer⸗ MoN.1. olelen WWVN, 4 NR. in is inn, . e = — XIV. 9.) Competitque etiam in fubditos Catholicos, in re- gula [Annot. 16. 46. 53. XV. Quoad hos tamen aliqua- tenis reſtringitur, ſcilicet: I. Quatenus hi extraneæ Catholicorum Jurisdictioni ſubſunt, juxta num. IV. V. VI. hoc loco. 2. In iis caſibus, qui Catho- licam Confeſſionem con- cernunt, verſ. 5. 4. An- not. n. 43 — 52. 3. Eatenus, ut ipſis occaſio- ne proceſſus nihil in junga- iur, quod ipſorum Confeſ- ſioni vel Conſcientiæ repu- gnat. ibid. XVI. 10.) Et ſicuti Papa Jus ha- bet Regula Ina. Limit. Regula 1OMma. „639 (60) &S.⸗ bet collectandi extraordinarie Clericos Catholicos in terris Catholicorum, ita, poteſtate mjus ſublatâ, idem Jus Do- minis Evangelicis competit in ſuis Territoräüis, modo ultra modum ne graventur. XVII. 2. In Ter- In Terris autem Catholi - ris Catho- corum Statuum ratione ipſo- licorum;, rum ſubditorum nihil immu- in ſubdi- ratum eſt per Inſtrumentum tolcos. UNacis. Ergo reſpectu eorum " antiquum jus obtiner. . XVIII. In ſubdi.· Quoad Evangelicos vero tosvan- ipſorum ſubditos, obtinet gelicos. Catholicorum Jurisdictio Ec- cleſiaſtica in eos, qui anno 1624. eam agnoverunt. At- tamen & hoc * e 1, n Pos feſſone cemn. „Mori Drtrn Nuoahen Conſcen enl Nege Clsel hr. els, gll Mngnor, 1, Corfeſho COncernnn *4] Coneti moco uln enn, I. ten (l⸗ utineie⸗ wum utlione MAewenmn eepecemnun btet 1833 (61) 222. 1. in iis tantummodo caſi- bus, qui Auguſtanam Con- feſſionem nullatenus con- cernunt. 2. modo ipſis nihil injunga- tur ratione proceſſus, quod Auguſtanæ Confeſſioni Conſcientiæve repugnat. vers. 4. [Annot. n. 32. 42.] XIX. Neque etiam hic ullus lo- cus eſt juri Diœceſano contra eos, qui anno 1624. illud non agnoverunt, aut in illis caſibus, qui Auguſtanam Confeſſionem nullatenus concernunt. [Annotat. n. 35— 42] XX. Jam de ſpeciali illo caſu, ubi nimirum mixtum Reli- gionis exercitium in Civitate Impe- II. Spe- ciatim. Imperi obtinet, (Annotat. n. 58. ſeqq.] Sphus 49. diſponit. 1. Quod Evangelici cives immunes ſint ab omni ju- risdictione Epiſcopi Catho- lici, per verba: „Catho- „licis Epiſcopis contra Ci- „vVes Auguſtanæ Konfeſ- „ſioni addictos nulii ſit ju- „risdictio, vers. 1I. at 2. Catholici juxta obſervan- tiam in diéto anno 1624. ſuo jure experiantur. v. 2. 6 ANALYSIS PARAGRAPHOR IUs DIOECESAN &c. 48. NEC NON: IN CUIBUISE CIVITATIBE dc. 49. ARTICULI V. J. P. S INSTITUTA 1 4 J. F. B. W. e 3 5 6 Sen 10 E 2 – e VierarbSelector Standard*-Euroskala Offset 0 ☛ — ●— S £ S — Q Sssssssane ℳ N 1 ◻ — X g 8 S . 5 ⸗ . „ G 3 2 5 nrn Unn N 3 E 8 0 „B 6